ayıklanmak

head

ayıklanmak (third-person singular simple present ayıklanır)

ayıklanır (present singular third-person)
ayıklanırım (aorist singular third-person)
ayıklanırsın (aorist first-person plural)
ayıklanır (aorist plural second-person)
ayıklanırız (aorist plural third-person)
ayıklanırsınız (aorist)
ayıklanırlar (aorist)
ayıklanırdım (aorist past)
ayıklanırdın (aorist second-person singular)
ayıklanırdı (aorist singular third-person)
ayıklanırdık (aorist first-person plural)
ayıklanırdınız (aorist plural second-person)
ayıklanırlardı (aorist plural third-person)
ayıklanırmışım (aorist inferential)
ayıklanırmışsın (aorist second-person singular)
ayıklanırmış (aorist singular third-person)
ayıklanırmışız (aorist first-person plural)
ayıklanırmışsınız (aorist plural second-person)
ayıklanırlarmış (aorist plural third-person)
ayıklanırsam (aorist conditional)
ayıklanırsan (aorist second-person singular)
ayıklanırsa (aorist singular third-person)
ayıklanırsak (aorist first-person plural)
ayıklanırsanız (aorist plural second-person)
ayıklanırlarsa (aorist plural third-person)
ayıklanıyorum (continuative singular third-person)
ayıklanıyorsun (continuative first-person plural)
ayıklanıyor (continuative plural second-person)
ayıklanıyoruz (continuative plural third-person)
ayıklanıyorsunuz (continuative)
ayıklanıyorlar (continuative)
ayıklanıyordum (continuative past)
ayıklanıyordun (continuative second-person singular)
ayıklanıyordu (continuative singular third-person)
ayıklanıyorduk (continuative first-person plural)
ayıklanıyordunuz (continuative plural second-person)
ayıklanıyorlardı (continuative plural third-person)
ayıklanıyormuşum (continuative inferential)
ayıklanıyormuşsun (continuative second-person singular)
ayıklanıyormuş (continuative singular third-person)
ayıklanıyormuşuz (continuative first-person plural)
ayıklanıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ayıklanıyorlarmış (continuative plural third-person)
ayıklanıyorsam (conditional continuative)
ayıklanıyorsan (continuative second-person singular)
ayıklanıyorsa (continuative singular third-person)
ayıklanıyorsak (continuative first-person plural)
ayıklanıyorsanız (continuative plural second-person)
ayıklanıyorlarsa (continuative plural third-person)
ayıklanmışım (inferential singular third-person)
ayıklanmışsın (first-person inferential plural)
ayıklanmış (inferential plural second-person)
ayıklanmışız (inferential plural third-person)
ayıklanmışsınız (inferential)
ayıklanmışlar (inferential)
ayıklanmıştım (inferential past)
ayıklanmıştın (inferential second-person singular)
ayıklanmıştı (inferential singular third-person)
ayıklanmıştık (first-person inferential plural)
ayıklanmıştınız (inferential plural second-person)
ayıklanmışlardı (inferential plural third-person)
ayıklanmışmışım (inferential)
ayıklanmışmışsın (inferential second-person singular)
ayıklanmışmış (inferential singular third-person)
ayıklanmışmışız (first-person inferential plural)
ayıklanmışmışsınız (inferential plural second-person)
ayıklanmışlarmış (inferential plural third-person)
ayıklanmışsam (conditional)
ayıklanmışsan (inferential second-person singular)
ayıklanmışsa (inferential singular third-person)
ayıklanmışsak (first-person inferential plural)
ayıklanmışsanız (inferential plural second-person)
ayıklanmışlarsa (inferential plural third-person)
ayıklanacağım (future singular third-person)
ayıklanacaksın (first-person future plural)
ayıklanacak (future plural second-person)
ayıklanacağız (future plural third-person)
ayıklanacaksınız (future)
ayıklanacaklar (future)
ayıklanacaktım (future past)
ayıklanacaktın (future second-person singular)
ayıklanacaktı (future singular third-person)
ayıklanacaktık (first-person future plural)
ayıklanacaktınız (future plural second-person)
ayıklanacaklardı (future plural third-person)
ayıklanacakmışım (future inferential)
ayıklanacakmışsın (future second-person singular)
ayıklanacakmış (future singular third-person)
ayıklanacakmışız (first-person future plural)
ayıklanacakmışsınız (future plural second-person)
ayıklanacaklarmış (future plural third-person)
ayıklanacaksam (conditional future)
ayıklanacaksan (future second-person singular)
ayıklanacaksa (future singular third-person)
ayıklanacaksak (first-person future plural)
ayıklanacaksanız (future plural second-person)
ayıklanacaklarsa (future plural third-person)
ayıklanmaktayım (progressive singular third-person)
ayıklanmaktasın (first-person plural progressive)
ayıklanmakta (plural progressive second-person)
ayıklanmaktayız (plural progressive third-person)
ayıklanmaktasınız (progressive)
ayıklanmaktalar (progressive)
ayıklanmaktaydım (past progressive)
ayıklanmaktaydın (progressive second-person singular)
ayıklanmaktaydı (progressive singular third-person)
ayıklanmaktaydık (first-person plural progressive)
ayıklanmaktaydınız (plural progressive second-person)
ayıklanmaktalardı (plural progressive third-person)
ayıklanmaktaymışım (inferential progressive)
ayıklanmaktaymışsın (progressive second-person singular)
ayıklanmaktaymış (progressive singular third-person)
ayıklanmaktaymışız (first-person plural progressive)
ayıklanmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
ayıklanmaktalarmış (plural progressive third-person)
ayıklanmaktaysam (conditional progressive)
ayıklanmaktaysan (progressive second-person singular)
ayıklanmaktaysa (progressive singular third-person)
ayıklanmaktaysak (first-person plural progressive)
ayıklanmaktaysanız (plural progressive second-person)
ayıklanmaktalarsa (plural progressive third-person)
ayıklanmalıyım (necessitative singular third-person)
ayıklanmalısın (first-person necessitative plural)
ayıklanmalı (necessitative plural second-person)
ayıklanmalıyız (necessitative plural third-person)
ayıklanmalısınız (necessitative)
ayıklanmalılar (necessitative)
ayıklanmalıydım (necessitative past)
ayıklanmalıydın (necessitative second-person singular)
ayıklanmalıydı (necessitative singular third-person)
ayıklanmalıydık (first-person necessitative plural)
ayıklanmalıydınız (necessitative plural second-person)
ayıklanmalılardı (necessitative plural third-person)
ayıklanmalıymışım (inferential)
ayıklanmalıymışsın (necessitative second-person singular)
ayıklanmalıymış (necessitative singular third-person)
ayıklanmalıymışız (first-person necessitative plural)
ayıklanmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
ayıklanmalılarmış (necessitative plural third-person)
ayıklanmalıysam (conditional)
ayıklanmalıysan (necessitative second-person singular)
ayıklanmalıysa (necessitative singular third-person)
ayıklanmalıysak (first-person necessitative plural)
ayıklanmalıysanız (necessitative plural second-person)
ayıklanmalılarsa (necessitative plural third-person)
ayıklandım (past singular third-person)
ayıklandın (first-person past plural)
ayıklandı (past plural second-person)
ayıklandık (past plural third-person)
ayıklandınız (past)
ayıklandılar (past)
ayıklandıysam (conditional past)
ayıklandıysan (past second-person singular)
ayıklandıysa (past singular third-person)
ayıklandıysak (first-person past plural)
ayıklandıysanız (past plural second-person)
ayıklandılarsa (past plural third-person)
ayıklansam (conditional singular third-person)
ayıklansan (conditional first-person plural)
ayıklansa (conditional plural second-person)
ayıklansak (conditional plural third-person)
ayıklansanız (conditional)
ayıklansalar (conditional)
ayıklansaydım (conditional past)
ayıklansaydın (conditional second-person singular)
ayıklansaydı (conditional singular third-person)
ayıklansaydık (conditional first-person plural)
ayıklansaydınız (conditional plural second-person)
ayıklansalardı (conditional plural third-person)
ayıklansaymışım (inferential)
ayıklansaymışsın (conditional second-person singular)
ayıklansaymış (conditional singular third-person)
ayıklansaymışız (conditional first-person plural)
ayıklansaymışsınız (conditional plural second-person)
ayıklansalarmış (conditional plural third-person)
ayıklanayım (conditional optative singular)
ayıklanasın (optative second-person singular)
ayıklana (optative singular third-person)
ayıklanalım (first-person optative plural)
ayıklanasınız (optative plural second-person)
ayıklanalar (optative plural third-person)
ayıklan (first-person imperative plural)
ayıklansın (imperative plural second-person)
ayıklanın (imperative)
ayıklansınlar (imperative)
ayıklanınız (formal imperative second-person singular)
ayıklanınız (formal imperative plural second-person)
ayıklansana (imperative informal second-person singular)
ayıklansanıza (imperative informal plural second-person)
ayıklanmak (imperative infinitive)
ayıklanma (imperative noun-from-verb)
ayıklanan (impersonal participle)
ayıklanmış (impersonal participle)
ayıklanacak (impersonal participle)
ayıklanan (imperfective)
ayıklanmış (impersonal participle perfective)
ayıklanacak (impersonal participle prospective)
ayıklandığım (impersonal non-prospective participle)
ayıklandığın (impersonal non-prospective participle)
ayıklandığı (impersonal non-prospective participle)
ayıklandığımız (impersonal non-prospective participle)
ayıklandığınız (impersonal non-prospective participle)
ayıklandıkları (impersonal non-prospective participle personal)
ayıklanacağım (impersonal participle prospective)
ayıklanacağın (impersonal participle prospective)
ayıklanacağı (impersonal participle prospective)
ayıklanacağımız (impersonal participle prospective)
ayıklanacağınız (impersonal participle prospective)
ayıklanacakları (impersonal participle personal prospective)
ayıklanırken (plural second-person)
ayıklanınca (plural second-person)
ayıklanıp (plural second-person)
ayıklanalı (plural second-person)
ayıklanasıya (plural second-person)
ayıklandıkça (plural second-person)
ayıklanırken
ayıklanınca (specific)
ayıklanıp (perfective)
ayıklanalı
ayıklanasıya
ayıklandıkça
ayıklanarak (imperfective plural)
ayıklana ayıklana (imperfective plural)
ayıklanırcasına (imperfective plural)
ayıklanarak
ayıklana ayıklana
ayıklanırcasına
ayıklanmam (aorist singular third-person)
ayıklanmazsın (aorist first-person plural)
ayıklanmaz (aorist plural second-person)
ayıklanmayız (aorist plural third-person)
ayıklanmazsınız (aorist)
ayıklanmazlar (aorist)
ayıklanmazdım (aorist past)
ayıklanmazdın (aorist second-person singular)
ayıklanmazdı (aorist singular third-person)
ayıklanmazdık (aorist first-person plural)
ayıklanmazdınız (aorist plural second-person)
ayıklanmazlardı (aorist plural third-person)
ayıklanmazmışım (aorist inferential)
ayıklanmazmışsın (aorist second-person singular)
ayıklanmazmış (aorist singular third-person)
ayıklanmazmışız (aorist first-person plural)
ayıklanmazmışsınız (aorist plural second-person)
ayıklanmazlarmış (aorist plural third-person)
ayıklanmazsam (aorist conditional)
ayıklanmazsan (aorist second-person singular)
ayıklanmazsa (aorist singular third-person)
ayıklanmazsak (aorist first-person plural)
ayıklanmazsanız (aorist plural second-person)
ayıklanmazlarsa (aorist plural third-person)
ayıklanmıyorum (continuative singular third-person)
ayıklanmıyorsun (continuative first-person plural)
ayıklanmıyor (continuative plural second-person)
ayıklanmıyoruz (continuative plural third-person)
ayıklanmıyorsunuz (continuative)
ayıklanmıyorlar (continuative)
ayıklanmıyordum (continuative past)
ayıklanmıyordun (continuative second-person singular)
ayıklanmıyordu (continuative singular third-person)
ayıklanmıyorduk (continuative first-person plural)
ayıklanmıyordunuz (continuative plural second-person)
ayıklanmıyorlardı (continuative plural third-person)
ayıklanmıyormuşum (continuative inferential)
ayıklanmıyormuşsun (continuative second-person singular)
ayıklanmıyormuş (continuative singular third-person)
ayıklanmıyormuşuz (continuative first-person plural)
ayıklanmıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ayıklanmıyorlarmış (continuative plural third-person)
ayıklanmıyorsam (conditional continuative)
ayıklanmıyorsan (continuative second-person singular)
ayıklanmıyorsa (continuative singular third-person)
ayıklanmıyorsak (continuative first-person plural)
ayıklanmıyorsanız (continuative plural second-person)
ayıklanmıyorlarsa (continuative plural third-person)
ayıklanmamışım (inferential singular third-person)
ayıklanmamışsın (first-person inferential plural)
ayıklanmamış (inferential plural second-person)
ayıklanmamışız (inferential plural third-person)
ayıklanmamışsınız (inferential)
ayıklanmamışlar (inferential)
ayıklanmamıştım (inferential past)
ayıklanmamıştın (inferential second-person singular)
ayıklanmamıştı (inferential singular third-person)
ayıklanmamıştık (first-person inferential plural)
ayıklanmamıştınız (inferential plural second-person)
ayıklanmamışlardı (inferential plural third-person)
ayıklanmamışmışım (inferential)
ayıklanmamışmışsın (inferential second-person singular)
ayıklanmamışmış (inferential singular third-person)
ayıklanmamışmışız (first-person inferential plural)
ayıklanmamışmışsınız (inferential plural second-person)
ayıklanmamışlarmış (inferential plural third-person)
ayıklanmamışsam (conditional)
ayıklanmamışsan (inferential second-person singular)
ayıklanmamışsa (inferential singular third-person)
ayıklanmamışsak (first-person inferential plural)
ayıklanmamışsanız (inferential plural second-person)
ayıklanmamışlarsa (inferential plural third-person)
ayıklanmayacağım (future singular third-person)
ayıklanmayacaksın (first-person future plural)
ayıklanmayacak (future plural second-person)
ayıklanmayacağız (future plural third-person)
ayıklanmayacaksınız (future)
ayıklanmayacaklar (future)
ayıklanmayacaktım (future past)
ayıklanmayacaktın (future second-person singular)
ayıklanmayacaktı (future singular third-person)
ayıklanmayacaktık (first-person future plural)
ayıklanmayacaktınız (future plural second-person)
ayıklanmayacaklardı (future plural third-person)
ayıklanmayacakmışım (future inferential)
ayıklanmayacakmışsın (future second-person singular)
ayıklanmayacakmış (future singular third-person)
ayıklanmayacakmışız (first-person future plural)
ayıklanmayacakmışsınız (future plural second-person)
ayıklanmayacaklarmış (future plural third-person)
ayıklanmayacaksam (conditional future)
ayıklanmayacaksan (future second-person singular)
ayıklanmayacaksa (future singular third-person)
ayıklanmayacaksak (first-person future plural)
ayıklanmayacaksanız (future plural second-person)
ayıklanmayacaklarsa (future plural third-person)
ayıklanmamaktayım (progressive singular third-person)
ayıklanmamaktasın (first-person plural progressive)
ayıklanmamakta (plural progressive second-person)
ayıklanmamaktayız (plural progressive third-person)
ayıklanmamaktasınız (progressive)
ayıklanmamaktalar (progressive)
ayıklanmamaktaydım (past progressive)
ayıklanmamaktaydın (progressive second-person singular)
ayıklanmamaktaydı (progressive singular third-person)
ayıklanmamaktaydık (first-person plural progressive)
ayıklanmamaktaydınız (plural progressive second-person)
ayıklanmamaktalardı (plural progressive third-person)
ayıklanmamaktaymışım (inferential progressive)
ayıklanmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
ayıklanmamaktaymış (progressive singular third-person)
ayıklanmamaktaymışız (first-person plural progressive)
ayıklanmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
ayıklanmamaktalarmış (plural progressive third-person)
ayıklanmamaktaysam (conditional progressive)
ayıklanmamaktaysan (progressive second-person singular)
ayıklanmamaktaysa (progressive singular third-person)
ayıklanmamaktaysak (first-person plural progressive)
ayıklanmamaktaysanız (plural progressive second-person)
ayıklanmamaktalarsa (plural progressive third-person)
ayıklanmamalıyım (necessitative singular third-person)
ayıklanmamalısın (first-person necessitative plural)
ayıklanmamalı (necessitative plural second-person)
ayıklanmamalıyız (necessitative plural third-person)
ayıklanmamalısınız (necessitative)
ayıklanmamalılar (necessitative)
ayıklanmamalıydım (necessitative past)
ayıklanmamalıydın (necessitative second-person singular)
ayıklanmamalıydı (necessitative singular third-person)
ayıklanmamalıydık (first-person necessitative plural)
ayıklanmamalıydınız (necessitative plural second-person)
ayıklanmamalılardı (necessitative plural third-person)
ayıklanmamalıymışım (inferential)
ayıklanmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
ayıklanmamalıymış (necessitative singular third-person)
ayıklanmamalıymışız (first-person necessitative plural)
ayıklanmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
ayıklanmamalılarmış (necessitative plural third-person)
ayıklanmamalıysam (conditional)
ayıklanmamalıysan (necessitative second-person singular)
ayıklanmamalıysa (necessitative singular third-person)
ayıklanmamalıysak (first-person necessitative plural)
ayıklanmamalıysanız (necessitative plural second-person)
ayıklanmamalılarsa (necessitative plural third-person)
ayıklanmadım (past singular third-person)
ayıklanmadın (first-person past plural)
ayıklanmadı (past plural second-person)
ayıklanmadık (past plural third-person)
ayıklanmadınız (past)
ayıklanmadılar (past)
ayıklanmadıysam (conditional past)
ayıklanmadıysan (past second-person singular)
ayıklanmadıysa (past singular third-person)
ayıklanmadıysak (first-person past plural)
ayıklanmadıysanız (past plural second-person)
ayıklanmadılarsa (past plural third-person)
ayıklanmasam (conditional singular third-person)
ayıklanmasan (conditional first-person plural)
ayıklanmasa (conditional plural second-person)
ayıklanmasak (conditional plural third-person)
ayıklanmasanız (conditional)
ayıklanmasalar (conditional)
ayıklanmasaydım (conditional past)
ayıklanmasaydın (conditional second-person singular)
ayıklanmasaydı (conditional singular third-person)
ayıklanmasaydık (conditional first-person plural)
ayıklanmasaydınız (conditional plural second-person)
ayıklanmasalardı (conditional plural third-person)
ayıklanmasaymışım (inferential)
ayıklanmasaymışsın (conditional second-person singular)
ayıklanmasaymış (conditional singular third-person)
ayıklanmasaymışız (conditional first-person plural)
ayıklanmasaymışsınız (conditional plural second-person)
ayıklanmasalarmış (conditional plural third-person)
ayıklanmayayım (conditional optative singular)
ayıklanmayasın (optative second-person singular)
ayıklanmaya (optative singular third-person)
ayıklanmayalım (first-person optative plural)
ayıklanmayasınız (optative plural second-person)
ayıklanmayalar (optative plural third-person)
ayıklanma (first-person imperative plural)
ayıklanmasın (imperative plural second-person)
ayıklanmayın (imperative)
ayıklanmasınlar (imperative)
ayıklanmayınız (formal imperative second-person singular)
ayıklanmayınız (formal imperative plural second-person)
ayıklanmasana (imperative informal second-person singular)
ayıklanmasanıza (imperative informal plural second-person)
ayıklanmamak (imperative infinitive)
ayıklanmama (imperative noun-from-verb)
ayıklanmayan (impersonal participle)
ayıklanmamış (impersonal participle)
ayıklanmayacak (impersonal participle)
ayıklanmayan (imperfective)
ayıklanmamış (impersonal participle perfective)
ayıklanmayacak (impersonal participle prospective)
ayıklanmadığım (impersonal non-prospective participle)
ayıklanmadığın (impersonal non-prospective participle)
ayıklanmadığı (impersonal non-prospective participle)
ayıklanmadığımız (impersonal non-prospective participle)
ayıklanmadığınız (impersonal non-prospective participle)
ayıklanmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
ayıklanmayacağım (impersonal participle prospective)
ayıklanmayacağın (impersonal participle prospective)
ayıklanmayacağı (impersonal participle prospective)
ayıklanmayacağımız (impersonal participle prospective)
ayıklanmayacağınız (impersonal participle prospective)
ayıklanmayacakları (impersonal participle personal prospective)
ayıklanmazken (plural second-person)
ayıklanmayınca (plural second-person)
ayıklanmayıp (plural second-person)
ayıklanmayalı (plural second-person)
ayıklanmayasıya (plural second-person)
ayıklanmadıkça (plural second-person)
ayıklanmazken
ayıklanmayınca (specific)
ayıklanmayıp (perfective)
ayıklanmayalı
ayıklanmayasıya
ayıklanmadıkça
ayıklanmayarak (imperfective plural)
ayıklanmaya ayıklanmaya (imperfective plural)
ayıklanmazcasına (imperfective plural)
ayıklanmayarak
ayıklanmaya ayıklanmaya
ayıklanmazcasına
ayıklanabilirim (aorist singular third-person)
ayıklanabilirsin (aorist first-person plural)
ayıklanabilir (aorist plural second-person)
ayıklanabiliriz (aorist plural third-person)
ayıklanabilirsiniz (aorist)
ayıklanabilirler (aorist)
ayıklanabilirdim (aorist past)
ayıklanabilirdin (aorist second-person singular)
ayıklanabilirdi (aorist singular third-person)
ayıklanabilirdik (aorist first-person plural)
ayıklanabilirdiniz (aorist plural second-person)
ayıklanabilirlerdi (aorist plural third-person)
ayıklanabilirmişim (aorist inferential)
ayıklanabilirmişsin (aorist second-person singular)
ayıklanabilirmiş (aorist singular third-person)
ayıklanabilirmişiz (aorist first-person plural)
ayıklanabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ayıklanabilirlermiş (aorist plural third-person)
ayıklanabilirsem (aorist conditional)
ayıklanabilirsen (aorist second-person singular)
ayıklanabilirse (aorist singular third-person)
ayıklanabilirsek (aorist first-person plural)
ayıklanabilirseniz (aorist plural second-person)
ayıklanabilirlerse (aorist plural third-person)
ayıklanabiliyorum (continuative singular third-person)
ayıklanabiliyorsun (continuative first-person plural)
ayıklanabiliyor (continuative plural second-person)
ayıklanabiliyoruz (continuative plural third-person)
ayıklanabiliyorsunuz (continuative)
ayıklanabiliyorlar (continuative)
ayıklanabiliyordum (continuative past)
ayıklanabiliyordun (continuative second-person singular)
ayıklanabiliyordu (continuative singular third-person)
ayıklanabiliyorduk (continuative first-person plural)
ayıklanabiliyordunuz (continuative plural second-person)
ayıklanabiliyorlardı (continuative plural third-person)
ayıklanabiliyormuşum (continuative inferential)
ayıklanabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ayıklanabiliyormuş (continuative singular third-person)
ayıklanabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ayıklanabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ayıklanabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ayıklanabiliyorsam (conditional continuative)
ayıklanabiliyorsan (continuative second-person singular)
ayıklanabiliyorsa (continuative singular third-person)
ayıklanabiliyorsak (continuative first-person plural)
ayıklanabiliyorsanız (continuative plural second-person)
ayıklanabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ayıklanabilmişim (inferential singular third-person)
ayıklanabilmişsin (first-person inferential plural)
ayıklanabilmiş (inferential plural second-person)
ayıklanabilmişiz (inferential plural third-person)
ayıklanabilmişsiniz (inferential)
ayıklanabilmişler (inferential)
ayıklanabilmiştim (inferential past)
ayıklanabilmiştin (inferential second-person singular)
ayıklanabilmişti (inferential singular third-person)
ayıklanabilmiştik (first-person inferential plural)
ayıklanabilmiştiniz (inferential plural second-person)
ayıklanabilmişlerdi (inferential plural third-person)
ayıklanabilmişmişim (inferential)
ayıklanabilmişmişsin (inferential second-person singular)
ayıklanabilmişmiş (inferential singular third-person)
ayıklanabilmişmişiz (first-person inferential plural)
ayıklanabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ayıklanabilmişlermiş (inferential plural third-person)
ayıklanabilmişsem (conditional)
ayıklanabilmişsen (inferential second-person singular)
ayıklanabilmişse (inferential singular third-person)
ayıklanabilmişsek (first-person inferential plural)
ayıklanabilmişseniz (inferential plural second-person)
ayıklanabilmişlerse (inferential plural third-person)
ayıklanabileceğim (future singular third-person)
ayıklanabileceksin (first-person future plural)
ayıklanabilecek (future plural second-person)
ayıklanabileceğiz (future plural third-person)
ayıklanabileceksiniz (future)
ayıklanabilecekler (future)
ayıklanabilecektim (future past)
ayıklanabilecektin (future second-person singular)
ayıklanabilecekti (future singular third-person)
ayıklanabilecektik (first-person future plural)
ayıklanabilecektiniz (future plural second-person)
ayıklanabileceklerdi (future plural third-person)
ayıklanabilecekmişim (future inferential)
ayıklanabilecekmişsin (future second-person singular)
ayıklanabilecekmiş (future singular third-person)
ayıklanabilecekmişiz (first-person future plural)
ayıklanabilecekmişsiniz (future plural second-person)
ayıklanabileceklermiş (future plural third-person)
ayıklanabileceksem (conditional future)
ayıklanabileceksen (future second-person singular)
ayıklanabilecekse (future singular third-person)
ayıklanabileceksek (first-person future plural)
ayıklanabilecekseniz (future plural second-person)
ayıklanabileceklerse (future plural third-person)
ayıklanabilmekteyim (progressive singular third-person)
ayıklanabilmektesin (first-person plural progressive)
ayıklanabilmekte (plural progressive second-person)
ayıklanabilmekteyiz (plural progressive third-person)
ayıklanabilmektesiniz (progressive)
ayıklanabilmekteler (progressive)
ayıklanabilmekteydim (past progressive)
ayıklanabilmekteydin (progressive second-person singular)
ayıklanabilmekteydi (progressive singular third-person)
ayıklanabilmekteydik (first-person plural progressive)
ayıklanabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ayıklanabilmektelerdi (plural progressive third-person)
ayıklanabilmekteymişim (inferential progressive)
ayıklanabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ayıklanabilmekteymiş (progressive singular third-person)
ayıklanabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ayıklanabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ayıklanabilmektelermiş (plural progressive third-person)
ayıklanabilmekteysem (conditional progressive)
ayıklanabilmekteysen (progressive second-person singular)
ayıklanabilmekteyse (progressive singular third-person)
ayıklanabilmekteysek (first-person plural progressive)
ayıklanabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ayıklanabilmektelerse (plural progressive third-person)
ayıklanabilmeliyim (necessitative singular third-person)
ayıklanabilmelisin (first-person necessitative plural)
ayıklanabilmeli (necessitative plural second-person)
ayıklanabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ayıklanabilmelisiniz (necessitative)
ayıklanabilmeliler (necessitative)
ayıklanabilmeliydim (necessitative past)
ayıklanabilmeliydin (necessitative second-person singular)
ayıklanabilmeliydi (necessitative singular third-person)
ayıklanabilmeliydik (first-person necessitative plural)
ayıklanabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ayıklanabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ayıklanabilmeliymişim (inferential)
ayıklanabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ayıklanabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ayıklanabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ayıklanabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ayıklanabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ayıklanabilmeliysem (conditional)
ayıklanabilmeliysen (necessitative second-person singular)
ayıklanabilmeliyse (necessitative singular third-person)
ayıklanabilmeliysek (first-person necessitative plural)
ayıklanabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ayıklanabilmelilerse (necessitative plural third-person)
ayıklanabildim (past singular third-person)
ayıklanabildin (first-person past plural)
ayıklanabildi (past plural second-person)
ayıklanabildik (past plural third-person)
ayıklanabildiniz (past)
ayıklanabildiler (past)
ayıklanabildiysem (conditional past)
ayıklanabildiysen (past second-person singular)
ayıklanabildiyse (past singular third-person)
ayıklanabildiysek (first-person past plural)
ayıklanabildiyseniz (past plural second-person)
ayıklanabildilerse (past plural third-person)
ayıklanabilsem (conditional singular third-person)
ayıklanabilsen (conditional first-person plural)
ayıklanabilse (conditional plural second-person)
ayıklanabilsek (conditional plural third-person)
ayıklanabilseniz (conditional)
ayıklanabilseler (conditional)
ayıklanabilseydim (conditional past)
ayıklanabilseydin (conditional second-person singular)
ayıklanabilseydi (conditional singular third-person)
ayıklanabilseydik (conditional first-person plural)
ayıklanabilseydiniz (conditional plural second-person)
ayıklanabilselerdi (conditional plural third-person)
ayıklanabilseymişim (inferential)
ayıklanabilseymişsin (conditional second-person singular)
ayıklanabilseymiş (conditional singular third-person)
ayıklanabilseymişiz (conditional first-person plural)
ayıklanabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ayıklanabilselermiş (conditional plural third-person)
ayıklanabileyim (conditional optative singular)
ayıklanabilesin (optative second-person singular)
ayıklanabile (optative singular third-person)
ayıklanabilelim (first-person optative plural)
ayıklanabilesiniz (optative plural second-person)
ayıklanabileler (optative plural third-person)
ayıklanabil (first-person imperative plural)
ayıklanabilsin (imperative plural second-person)
ayıklanabilin (imperative)
ayıklanabilsinler (imperative)
ayıklanabiliniz (formal imperative second-person singular)
ayıklanabiliniz (formal imperative plural second-person)
ayıklanabilsene (imperative informal second-person singular)
ayıklanabilsenize (imperative informal plural second-person)
ayıklanabilmek (imperative infinitive)
ayıklanabilme (imperative noun-from-verb)
ayıklanabilen (impersonal participle)
ayıklanabilmiş (impersonal participle)
ayıklanabilecek (impersonal participle)
ayıklanabilen (imperfective)
ayıklanabilmiş (impersonal participle perfective)
ayıklanabilecek (impersonal participle prospective)
ayıklanabildiğim (impersonal non-prospective participle)
ayıklanabildiğin (impersonal non-prospective participle)
ayıklanabildiği (impersonal non-prospective participle)
ayıklanabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ayıklanabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ayıklanabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ayıklanabileceğim (impersonal participle prospective)
ayıklanabileceğin (impersonal participle prospective)
ayıklanabileceği (impersonal participle prospective)
ayıklanabileceğimiz (impersonal participle prospective)
ayıklanabileceğiniz (impersonal participle prospective)
ayıklanabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
ayıklanabilirken (plural second-person)
ayıklanabilince (plural second-person)
ayıklanabilip (plural second-person)
ayıklanabileli (plural second-person)
ayıklanabilesiye (plural second-person)
ayıklanabildikçe (plural second-person)
ayıklanabilirken
ayıklanabilince (specific)
ayıklanabilip (perfective)
ayıklanabileli
ayıklanabilesiye
ayıklanabildikçe
ayıklanabilerek (imperfective plural)
ayıklanabile ayıklanabile (imperfective plural)
ayıklanabilircesine (imperfective plural)
ayıklanabilerek
ayıklanabile ayıklanabile
ayıklanabilircesine
ayıklanamam (aorist singular third-person)
ayıklanamazsın (aorist first-person plural)
ayıklanamaz (aorist plural second-person)
ayıklanamayız (aorist plural third-person)
ayıklanamazsınız (aorist)
ayıklanamazlar (aorist)
ayıklanamazdım (aorist past)
ayıklanamazdın (aorist second-person singular)
ayıklanamazdı (aorist singular third-person)
ayıklanamazdık (aorist first-person plural)
ayıklanamazdınız (aorist plural second-person)
ayıklanamazlardı (aorist plural third-person)
ayıklanamazmışım (aorist inferential)
ayıklanamazmışsın (aorist second-person singular)
ayıklanamazmış (aorist singular third-person)
ayıklanamazmışız (aorist first-person plural)
ayıklanamazmışsınız (aorist plural second-person)
ayıklanamazlarmış (aorist plural third-person)
ayıklanamazsam (aorist conditional)
ayıklanamazsan (aorist second-person singular)
ayıklanamazsa (aorist singular third-person)
ayıklanamazsak (aorist first-person plural)
ayıklanamazsanız (aorist plural second-person)
ayıklanamazlarsa (aorist plural third-person)
ayıklanamıyorum (continuative singular third-person)
ayıklanamıyorsun (continuative first-person plural)
ayıklanamıyor (continuative plural second-person)
ayıklanamıyoruz (continuative plural third-person)
ayıklanamıyorsunuz (continuative)
ayıklanamıyorlar (continuative)
ayıklanamıyordum (continuative past)
ayıklanamıyordun (continuative second-person singular)
ayıklanamıyordu (continuative singular third-person)
ayıklanamıyorduk (continuative first-person plural)
ayıklanamıyordunuz (continuative plural second-person)
ayıklanamıyorlardı (continuative plural third-person)
ayıklanamıyormuşum (continuative inferential)
ayıklanamıyormuşsun (continuative second-person singular)
ayıklanamıyormuş (continuative singular third-person)
ayıklanamıyormuşuz (continuative first-person plural)
ayıklanamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ayıklanamıyorlarmış (continuative plural third-person)
ayıklanamıyorsam (conditional continuative)
ayıklanamıyorsan (continuative second-person singular)
ayıklanamıyorsa (continuative singular third-person)
ayıklanamıyorsak (continuative first-person plural)
ayıklanamıyorsanız (continuative plural second-person)
ayıklanamıyorlarsa (continuative plural third-person)
ayıklanamamışım (inferential singular third-person)
ayıklanamamışsın (first-person inferential plural)
ayıklanamamış (inferential plural second-person)
ayıklanamamışız (inferential plural third-person)
ayıklanamamışsınız (inferential)
ayıklanamamışlar (inferential)
ayıklanamamıştım (inferential past)
ayıklanamamıştın (inferential second-person singular)
ayıklanamamıştı (inferential singular third-person)
ayıklanamamıştık (first-person inferential plural)
ayıklanamamıştınız (inferential plural second-person)
ayıklanamamışlardı (inferential plural third-person)
ayıklanamamışmışım (inferential)
ayıklanamamışmışsın (inferential second-person singular)
ayıklanamamışmış (inferential singular third-person)
ayıklanamamışmışız (first-person inferential plural)
ayıklanamamışmışsınız (inferential plural second-person)
ayıklanamamışlarmış (inferential plural third-person)
ayıklanamamışsam (conditional)
ayıklanamamışsan (inferential second-person singular)
ayıklanamamışsa (inferential singular third-person)
ayıklanamamışsak (first-person inferential plural)
ayıklanamamışsanız (inferential plural second-person)
ayıklanamamışlarsa (inferential plural third-person)
ayıklanamayacağım (future singular third-person)
ayıklanamayacaksın (first-person future plural)
ayıklanamayacak (future plural second-person)
ayıklanamayacağız (future plural third-person)
ayıklanamayacaksınız (future)
ayıklanamayacaklar (future)
ayıklanamayacaktım (future past)
ayıklanamayacaktın (future second-person singular)
ayıklanamayacaktı (future singular third-person)
ayıklanamayacaktık (first-person future plural)
ayıklanamayacaktınız (future plural second-person)
ayıklanamayacaklardı (future plural third-person)
ayıklanamayacakmışım (future inferential)
ayıklanamayacakmışsın (future second-person singular)
ayıklanamayacakmış (future singular third-person)
ayıklanamayacakmışız (first-person future plural)
ayıklanamayacakmışsınız (future plural second-person)
ayıklanamayacaklarmış (future plural third-person)
ayıklanamayacaksam (conditional future)
ayıklanamayacaksan (future second-person singular)
ayıklanamayacaksa (future singular third-person)
ayıklanamayacaksak (first-person future plural)
ayıklanamayacaksanız (future plural second-person)
ayıklanamayacaklarsa (future plural third-person)
ayıklanamamaktayım (progressive singular third-person)
ayıklanamamaktasın (first-person plural progressive)
ayıklanamamakta (plural progressive second-person)
ayıklanamamaktayız (plural progressive third-person)
ayıklanamamaktasınız (progressive)
ayıklanamamaktalar (progressive)
ayıklanamamaktaydım (past progressive)
ayıklanamamaktaydın (progressive second-person singular)
ayıklanamamaktaydı (progressive singular third-person)
ayıklanamamaktaydık (first-person plural progressive)
ayıklanamamaktaydınız (plural progressive second-person)
ayıklanamamaktalardı (plural progressive third-person)
ayıklanamamaktaymışım (inferential progressive)
ayıklanamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
ayıklanamamaktaymış (progressive singular third-person)
ayıklanamamaktaymışız (first-person plural progressive)
ayıklanamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
ayıklanamamaktalarmış (plural progressive third-person)
ayıklanamamaktaysam (conditional progressive)
ayıklanamamaktaysan (progressive second-person singular)
ayıklanamamaktaysa (progressive singular third-person)
ayıklanamamaktaysak (first-person plural progressive)
ayıklanamamaktaysanız (plural progressive second-person)
ayıklanamamaktalarsa (plural progressive third-person)
ayıklanamamalıyım (necessitative singular third-person)
ayıklanamamalısın (first-person necessitative plural)
ayıklanamamalı (necessitative plural second-person)
ayıklanamamalıyız (necessitative plural third-person)
ayıklanamamalısınız (necessitative)
ayıklanamamalılar (necessitative)
ayıklanamamalıydım (necessitative past)
ayıklanamamalıydın (necessitative second-person singular)
ayıklanamamalıydı (necessitative singular third-person)
ayıklanamamalıydık (first-person necessitative plural)
ayıklanamamalıydınız (necessitative plural second-person)
ayıklanamamalılardı (necessitative plural third-person)
ayıklanamamalıymışım (inferential)
ayıklanamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
ayıklanamamalıymış (necessitative singular third-person)
ayıklanamamalıymışız (first-person necessitative plural)
ayıklanamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
ayıklanamamalılarmış (necessitative plural third-person)
ayıklanamamalıysam (conditional)
ayıklanamamalıysan (necessitative second-person singular)
ayıklanamamalıysa (necessitative singular third-person)
ayıklanamamalıysak (first-person necessitative plural)
ayıklanamamalıysanız (necessitative plural second-person)
ayıklanamamalılarsa (necessitative plural third-person)
ayıklanamadım (past singular third-person)
ayıklanamadın (first-person past plural)
ayıklanamadı (past plural second-person)
ayıklanamadık (past plural third-person)
ayıklanamadınız (past)
ayıklanamadılar (past)
ayıklanamadıysam (conditional past)
ayıklanamadıysan (past second-person singular)
ayıklanamadıysa (past singular third-person)
ayıklanamadıysak (first-person past plural)
ayıklanamadıysanız (past plural second-person)
ayıklanamadılarsa (past plural third-person)
ayıklanamasam (conditional singular third-person)
ayıklanamasan (conditional first-person plural)
ayıklanamasa (conditional plural second-person)
ayıklanamasak (conditional plural third-person)
ayıklanamasanız (conditional)
ayıklanamasalar (conditional)
ayıklanamasaydım (conditional past)
ayıklanamasaydın (conditional second-person singular)
ayıklanamasaydı (conditional singular third-person)
ayıklanamasaydık (conditional first-person plural)
ayıklanamasaydınız (conditional plural second-person)
ayıklanamasalardı (conditional plural third-person)
ayıklanamasaymışım (inferential)
ayıklanamasaymışsın (conditional second-person singular)
ayıklanamasaymış (conditional singular third-person)
ayıklanamasaymışız (conditional first-person plural)
ayıklanamasaymışsınız (conditional plural second-person)
ayıklanamasalarmış (conditional plural third-person)
ayıklanamayayım (conditional optative singular)
ayıklanamayasın (optative second-person singular)
ayıklanamaya (optative singular third-person)
ayıklanamayalım (first-person optative plural)
ayıklanamayasınız (optative plural second-person)
ayıklanamayalar (optative plural third-person)
ayıklanama (first-person imperative plural)
ayıklanamasın (imperative plural second-person)
ayıklanamayın (imperative)
ayıklanamasınlar (imperative)
ayıklanamayınız (formal imperative second-person singular)
ayıklanamayınız (formal imperative plural second-person)
ayıklanamasana (imperative informal second-person singular)
ayıklanamasanıza (imperative informal plural second-person)
ayıklanamamak (imperative infinitive)
ayıklanamama (imperative noun-from-verb)
ayıklanamayan (impersonal participle)
ayıklanamamış (impersonal participle)
ayıklanamayacak (impersonal participle)
ayıklanamayan (imperfective)
ayıklanamamış (impersonal participle perfective)
ayıklanamayacak (impersonal participle prospective)
ayıklanamadığım (impersonal non-prospective participle)
ayıklanamadığın (impersonal non-prospective participle)
ayıklanamadığı (impersonal non-prospective participle)
ayıklanamadığımız (impersonal non-prospective participle)
ayıklanamadığınız (impersonal non-prospective participle)
ayıklanamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
ayıklanamayacağım (impersonal participle prospective)
ayıklanamayacağın (impersonal participle prospective)
ayıklanamayacağı (impersonal participle prospective)
ayıklanamayacağımız (impersonal participle prospective)
ayıklanamayacağınız (impersonal participle prospective)
ayıklanamayacakları (impersonal participle personal prospective)
ayıklanamazken (plural second-person)
ayıklanamayınca (plural second-person)
ayıklanamayıp (plural second-person)
ayıklanamayalı (plural second-person)
ayıklanamayasıya (plural second-person)
ayıklanamadıkça (plural second-person)
ayıklanamazken
ayıklanamayınca (specific)
ayıklanamayıp (perfective)
ayıklanamayalı
ayıklanamayasıya
ayıklanamadıkça
ayıklanamayarak (imperfective plural)
ayıklanamaya ayıklanamaya (imperfective plural)
ayıklanamazcasına (imperfective plural)
ayıklanamayarak
ayıklanamaya ayıklanamaya
ayıklanamazcasına

From Ottoman Turkish آیقلنمق. From ayıkla- (“to weed out”) + -n (passive suffix).


dozajlama

/dozɑʒˈɫɑmɑ/

[d̪o̞.z̪ɑʒˈɫ̪ɑ.mɑ]

/dozɑʒɫɑˈmɑ/

[d̪o̞.z̪ɑʒ.ɫ̪ɑˈmɑ]

second-person singular negative imperative of dozajlamak


dozajlama

/dozɑʒˈɫɑmɑ/

[d̪o̞.z̪ɑʒˈɫ̪ɑ.mɑ]

/dozɑʒɫɑˈmɑ/

[d̪o̞.z̪ɑʒ.ɫ̪ɑˈmɑ]


bahis oynama

[bɑˈçi.s̪‿o̞jn̪ɑˈmɑ]

second-person singular negative imperative of bahis oynamak


bahis oynama

[bɑˈçi.s̪‿o̞jn̪ɑˈmɑ]


gusletmek

gusletmek (infinitive)
gusleden (imperfective impersonal participle)
gusletmiş (impersonal participle perfective)
gusledecek (impersonal participle prospective)
guslettiğim (non-prospective participle personal)
guslettiğin (non-prospective participle personal)
guslettiği (non-prospective participle personal)
guslettiğimiz (non-prospective participle personal)
guslettiğiniz (non-prospective participle personal)
guslettikleri (non-prospective participle personal)
gusledeceğim (participle personal prospective)
gusledeceğin (participle personal prospective)
gusledeceği (participle personal prospective)
gusledeceğimiz (participle personal prospective)
gusledeceğiniz (participle personal prospective)
gusledecekleri (participle personal prospective)
gusletme (noun-from-verb)
guslediş (adverbial)
guslederim (aorist first-person indicative present singular)
gusledersin (aorist indicative present second-person singular)
gusleder (aorist indicative present singular third-person)
guslederiz (aorist first-person indicative plural present)
gusledersiniz (aorist indicative plural present second-person)
guslederler (aorist indicative plural present third-person)
guslediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
guslediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
guslediyor (imperfective indicative present singular third-person)
guslediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
guslediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
guslediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
guslettim (first-person indicative past perfective singular)
guslettin (indicative past perfective second-person singular)
gusletti (indicative past perfective singular third-person)
guslettik (first-person indicative past perfective plural)
guslettiniz (indicative past perfective plural second-person)
guslettiler (indicative past perfective plural third-person)
guslediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
guslediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
guslediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
guslediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
guslediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
guslediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or guslediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gusledeceğim (first-person future indicative singular)
gusledeceksin (future indicative second-person singular)
gusledecek (future indicative singular third-person)
gusledeceğiz (first-person future indicative plural)
gusledeceksiniz (future indicative plural second-person)
gusledecekler (future indicative plural third-person)
gusletmişim (first-person inferential perfective singular)
gusletmişsin (inferential perfective second-person singular)
gusletmiş (inferential perfective singular third-person)
gusletmişiz (first-person inferential perfective plural)
gusletmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gusletmişler (inferential perfective plural third-person)
gusledermişim (aorist first-person inferential singular)
gusledermişsin (aorist inferential second-person singular)
gusledermiş (aorist inferential singular third-person)
gusledermişiz (aorist first-person inferential plural)
gusledermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
guslederlermiş (or gusledermişlar) (aorist inferential plural third-person)
guslediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
guslediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
guslediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
guslediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
guslediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
guslediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gusletsem (conditional first-person singular)
gusletsen (conditional second-person singular)
gusletse (conditional singular third-person)
gusletsek (conditional first-person plural)
gusletseniz (conditional plural second-person)
gusletseler (conditional plural third-person)
gusletseydim (conditional first-person perfective singular)
gusletseydin (conditional perfective second-person singular)
gusletseydi (conditional perfective singular third-person)
gusletseydik (conditional first-person perfective plural)
gusletseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gusletseydiler (conditional perfective plural third-person)
gusledeyim (first-person optative singular)
gusledesin (optative second-person singular)
guslede (optative singular third-person)
gusledelim (first-person optative plural)
gusledesiniz (optative plural second-person)
gusledeler (optative plural third-person)
gusletmekteyim (first-person progressive singular)
gusletmektesin (progressive second-person singular)
gusletmekte (progressive singular third-person)
gusletmekteyiz (first-person plural progressive)
gusletmektesiniz (plural progressive second-person)
gusletmekteler (plural progressive third-person)
gusletmeliyim (first-person necessitative singular)
gusletmelisin (necessitative second-person singular)
gusletmeli (necessitative singular third-person)
gusletmeliyiz (first-person necessitative plural)
gusletmelisiniz (necessitative plural second-person)
gusletmeliler (necessitative plural third-person)
guslet (imperative second-person singular)
gusletsin (imperative singular third-person)
gusledin (imperative plural second-person)
or guslediniz (imperative plural second-person)
gusletsinler (imperative plural third-person)
gusleder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gusleder misin? (aorist indicative present second-person singular)
gusleder mi? (aorist indicative present singular third-person)
gusleder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gusleder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
guslederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
guslediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
guslediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
guslediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
guslediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
guslediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
guslediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
guslettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
guslettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gusletti mi? (indicative past perfective singular third-person)
guslettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
guslettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
guslettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
guslediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
guslediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
guslediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
guslediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
guslediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
guslediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gusledecek miyim? (first-person future indicative singular)
gusledecek misin? (future indicative second-person singular)
gusledecek mi? (future indicative singular third-person)
gusledecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gusledecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gusledecekler mi? (future indicative plural third-person)
gusletmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gusletmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gusletmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gusletmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gusletmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gusletmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gusleder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gusleder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gusleder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gusleder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gusleder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
guslederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
guslediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
guslediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
guslediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
guslediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
guslediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
guslediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gusletsem mi? (conditional first-person singular)
gusletsen mi? (conditional second-person singular)
gusletse mi? (conditional singular third-person)
gusletsek mi? (conditional first-person plural)
gusletseniz mi? (conditional plural second-person)
gusletseler mi? (conditional plural third-person)
gusletse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gusletse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gusletse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gusletse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gusletse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gusletseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gusletmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
gusletmekte misin? (progressive second-person singular)
gusletmekte mi? (progressive singular third-person)
gusletmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gusletmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gusletmekteler mi? (plural progressive third-person)
gusletmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
gusletmeli misin? (necessitative second-person singular)
gusletmeli mi? (necessitative singular third-person)
gusletmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gusletmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gusletmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gusletmemek (infinitive negative)
gusletmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gusletmemiş (impersonal negative participle perfective)
gusletmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gusletmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gusletmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gusletmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gusletmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gusletmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gusletmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gusletmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gusletmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gusletmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gusletmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gusletmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gusletmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gusletmeme (negative noun-from-verb)
gusletmeyiş (adverbial negative)
gusletmem (aorist first-person indicative present singular)
gusletmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gusletmez (aorist indicative present singular third-person)
gusletmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gusletmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gusletmezler (aorist indicative plural present third-person)
gusletmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gusletmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gusletmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gusletmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gusletmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gusletmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gusletmedim (first-person indicative past perfective singular)
gusletmedin (indicative past perfective second-person singular)
gusletmedi (indicative past perfective singular third-person)
gusletmedik (first-person indicative past perfective plural)
gusletmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gusletmediler (indicative past perfective plural third-person)
gusletmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gusletmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gusletmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gusletmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gusletmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gusletmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gusletmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gusletmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gusletmeyecek (future indicative singular third-person)
gusletmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gusletmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gusletmeyecekler (future indicative plural third-person)
gusletmemişim (first-person inferential perfective singular)
gusletmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gusletmemiş (inferential perfective singular third-person)
gusletmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gusletmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gusletmemişler (inferential perfective plural third-person)
gusletmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gusletmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gusletmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gusletmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gusletmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gusletmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gusletmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gusletmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gusletmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gusletmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gusletmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gusletmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gusletmesem (conditional first-person singular)
gusletmesen (conditional second-person singular)
gusletmese (conditional singular third-person)
gusletmesek (conditional first-person plural)
gusletmeseniz (conditional plural second-person)
gusletmeseler (conditional plural third-person)
gusletmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gusletmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gusletmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gusletmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gusletmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gusletmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gusletmeyeyim (first-person optative singular)
gusletmeyesin (optative second-person singular)
gusletmeye (optative singular third-person)
gusletmeyelim (first-person optative plural)
gusletmeyesiniz (optative plural second-person)
gusletmeyeler (optative plural third-person)
gusletmemekteyim (first-person progressive singular)
gusletmemektesin (progressive second-person singular)
gusletmemekte (progressive singular third-person)
gusletmemekteyiz (first-person plural progressive)
gusletmemektesiniz (plural progressive second-person)
gusletmemekteler (plural progressive third-person)
gusletmemeliyim (first-person necessitative singular)
gusletmemelisin (necessitative second-person singular)
gusletmemeli (necessitative singular third-person)
gusletmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gusletmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gusletmemeliler (necessitative plural third-person)
gusletme (imperative second-person singular)
gusletmesin (imperative singular third-person)
gusletmeyin (imperative plural second-person)
or gusletmeyiniz (imperative plural second-person)
gusletmesinler (imperative plural third-person)
gusletmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gusletmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gusletmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gusletmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gusletmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gusletmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gusletmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gusletmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gusletmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gusletmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gusletmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gusletmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gusletmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gusletmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gusletmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gusletmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gusletmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gusletmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gusletmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gusletmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gusletmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gusletmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gusletmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gusletmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gusletmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gusletmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gusletmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gusletmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gusletmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gusletmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gusletmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gusletmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gusletmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gusletmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gusletmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gusletmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gusletmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gusletmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gusletmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
gusletmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gusletmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gusletmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gusletmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gusletmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gusletmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gusletmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gusletmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gusletmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gusletmesem mi? (conditional first-person singular)
gusletmesen mi? (conditional second-person singular)
gusletmese mi? (conditional singular third-person)
gusletmesek mi? (conditional first-person plural)
gusletmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gusletmeseler mi? (conditional plural third-person)
gusletmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gusletmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gusletmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gusletmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gusletmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gusletmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gusletmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gusletmemekte misin? (progressive second-person singular)
gusletmemekte mi? (progressive singular third-person)
gusletmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gusletmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gusletmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gusletmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gusletmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gusletmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gusletmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gusletmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gusletmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to gusül (“ghusl”) + etmek (“to do”)

Gusletmeden gelme
Don't come here without taking a ghusl abdest

(intransitive, Islam, sex) the action of taking a ghusl abdest


haset etmek

tr-conj-head

haset ediyorlardı (or haset ediyordular)

haset etmek (infinitive)
haset eden (imperfective impersonal participle)
haset etmiş (impersonal participle perfective)
haset edecek (impersonal participle prospective)
haset ettiğim (non-prospective participle personal)
haset ettiğin (non-prospective participle personal)
haset ettiği (non-prospective participle personal)
haset ettiğimiz (non-prospective participle personal)
haset ettiğiniz (non-prospective participle personal)
haset ettikleri (non-prospective participle personal)
haset edeceğim (participle personal prospective)
haset edeceğin (participle personal prospective)
haset edeceği (participle personal prospective)
haset edeceğimiz (participle personal prospective)
haset edeceğiniz (participle personal prospective)
haset edecekleri (participle personal prospective)
haset etme (noun-from-verb)
haset ediş (adverbial)
haset ederim (aorist first-person indicative present singular)
haset edersin (aorist indicative present second-person singular)
haset eder (aorist indicative present singular third-person)
haset ederiz (aorist first-person indicative plural present)
haset edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
haset ederler (aorist indicative plural present third-person)
haset ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
haset ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
haset ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
haset ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
haset ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
haset ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
haset ettim (first-person indicative past perfective singular)
haset ettin (indicative past perfective second-person singular)
haset etti (indicative past perfective singular third-person)
haset ettik (first-person indicative past perfective plural)
haset ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
haset ettiler (indicative past perfective plural third-person)
haset ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
haset ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
haset ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
haset ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
haset ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
haset ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or haset ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
haset edeceğim (first-person future indicative singular)
haset edeceksin (future indicative second-person singular)
haset edecek (future indicative singular third-person)
haset edeceğiz (first-person future indicative plural)
haset edeceksiniz (future indicative plural second-person)
haset edecekler (future indicative plural third-person)
haset etmişim (first-person inferential perfective singular)
haset etmişsin (inferential perfective second-person singular)
haset etmiş (inferential perfective singular third-person)
haset etmişiz (first-person inferential perfective plural)
haset etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
haset etmişler (inferential perfective plural third-person)
haset edermişim (aorist first-person inferential singular)
haset edermişsin (aorist inferential second-person singular)
haset edermiş (aorist inferential singular third-person)
haset edermişiz (aorist first-person inferential plural)
haset edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
haset ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or haset edermişlar (aorist inferential plural third-person)
haset ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
haset ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
haset ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
haset ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
haset ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
haset ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
haset etsem (conditional first-person singular)
haset etsen (conditional second-person singular)
haset etse (conditional singular third-person)
haset etsek (conditional first-person plural)
haset etseniz (conditional plural second-person)
haset etseler (conditional plural third-person)
haset etseydim (conditional first-person perfective singular)
haset etseydin (conditional perfective second-person singular)
haset etseydi (conditional perfective singular third-person)
haset etseydik (conditional first-person perfective plural)
haset etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
haset etseydiler (conditional perfective plural third-person)
haset edeyim (first-person optative singular)
haset edesin (optative second-person singular)
haset ede (optative singular third-person)
haset edelim (first-person optative plural)
haset edesiniz (optative plural second-person)
haset edeler (optative plural third-person)
haset etmekteyim (first-person progressive singular)
haset etmektesin (progressive second-person singular)
haset etmekte (progressive singular third-person)
haset etmekteyiz (first-person plural progressive)
haset etmektesiniz (plural progressive second-person)
haset etmekteler (plural progressive third-person)
haset etmeliyim (first-person necessitative singular)
haset etmelisin (necessitative second-person singular)
haset etmeli (necessitative singular third-person)
haset etmeliyiz (first-person necessitative plural)
haset etmelisiniz (necessitative plural second-person)
haset etmeliler (necessitative plural third-person)
haset et (imperative second-person singular)
haset etsin (imperative singular third-person)
haset edin (imperative plural second-person)
or haset ediniz (imperative plural second-person)
haset etsinler (imperative plural third-person)
haset eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
haset eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
haset eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
haset eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
haset eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
haset ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
haset ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
haset ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
haset ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
haset ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
haset ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
haset ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
haset ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
haset ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
haset etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
haset ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
haset ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
haset ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
haset ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
haset ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
haset ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
haset ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
haset ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
haset ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
haset edecek miyim? (first-person future indicative singular)
haset edecek misin? (future indicative second-person singular)
haset edecek mi? (future indicative singular third-person)
haset edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
haset edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
haset edecekler mi? (future indicative plural third-person)
haset etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
haset etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
haset etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
haset etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
haset etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
haset etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
haset eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
haset eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
haset eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
haset eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
haset eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
haset ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
haset ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
haset ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
haset ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
haset ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
haset ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
haset ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
haset etsem mi? (conditional first-person singular)
haset etsen mi? (conditional second-person singular)
haset etse mi? (conditional singular third-person)
haset etsek mi? (conditional first-person plural)
haset etseniz mi? (conditional plural second-person)
haset etseler mi? (conditional plural third-person)
haset etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
haset etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
haset etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
haset etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
haset etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
haset etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
haset etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
haset etmekte misin? (progressive second-person singular)
haset etmekte mi? (progressive singular third-person)
haset etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
haset etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
haset etmekteler mi? (plural progressive third-person)
haset etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
haset etmeli misin? (necessitative second-person singular)
haset etmeli mi? (necessitative singular third-person)
haset etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
haset etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
haset etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
haset etmemek (infinitive negative)
haset etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
haset etmemiş (impersonal negative participle perfective)
haset etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
haset etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
haset etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
haset etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
haset etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
haset etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
haset etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
haset etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
haset etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
haset etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
haset etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
haset etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
haset etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
haset etmeme (negative noun-from-verb)
haset etmeyiş (adverbial negative)
haset etmem (aorist first-person indicative present singular)
haset etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
haset etmez (aorist indicative present singular third-person)
haset etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
haset etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
haset etmezler (aorist indicative plural present third-person)
haset etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
haset etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
haset etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
haset etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
haset etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
haset etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
haset etmedim (first-person indicative past perfective singular)
haset etmedin (indicative past perfective second-person singular)
haset etmedi (indicative past perfective singular third-person)
haset etmedik (first-person indicative past perfective plural)
haset etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
haset etmediler (indicative past perfective plural third-person)
haset etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
haset etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
haset etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
haset etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
haset etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
haset etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
haset etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
haset etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
haset etmeyecek (future indicative singular third-person)
haset etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
haset etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
haset etmeyecekler (future indicative plural third-person)
haset etmemişim (first-person inferential perfective singular)
haset etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
haset etmemiş (inferential perfective singular third-person)
haset etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
haset etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
haset etmemişler (inferential perfective plural third-person)
haset etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
haset etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
haset etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
haset etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
haset etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
haset etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
haset etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
haset etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
haset etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
haset etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
haset etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
haset etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
haset etmesem (conditional first-person singular)
haset etmesen (conditional second-person singular)
haset etmese (conditional singular third-person)
haset etmesek (conditional first-person plural)
haset etmeseniz (conditional plural second-person)
haset etmeseler (conditional plural third-person)
haset etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
haset etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
haset etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
haset etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
haset etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
haset etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
haset etmeyeyim (first-person optative singular)
haset etmeyesin (optative second-person singular)
haset etmeye (optative singular third-person)
haset etmeyelim (first-person optative plural)
haset etmeyesiniz (optative plural second-person)
haset etmeyeler (optative plural third-person)
haset etmemekteyim (first-person progressive singular)
haset etmemektesin (progressive second-person singular)
haset etmemekte (progressive singular third-person)
haset etmemekteyiz (first-person plural progressive)
haset etmemektesiniz (plural progressive second-person)
haset etmemekteler (plural progressive third-person)
haset etmemeliyim (first-person necessitative singular)
haset etmemelisin (necessitative second-person singular)
haset etmemeli (necessitative singular third-person)
haset etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
haset etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
haset etmemeliler (necessitative plural third-person)
haset etme (imperative second-person singular)
haset etmesin (imperative singular third-person)
haset etmeyin (imperative plural second-person)
or haset etmeyiniz (imperative plural second-person)
haset etmesinler (imperative plural third-person)
haset etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
haset etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
haset etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
haset etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
haset etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
haset etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
haset etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
haset etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
haset etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
haset etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
haset etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
haset etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
haset etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
haset etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
haset etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
haset etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
haset etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
haset etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
haset etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
haset etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
haset etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
haset etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
haset etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
haset etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
haset etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
haset etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
haset etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
haset etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
haset etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
haset etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
haset etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
haset etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
haset etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
haset etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
haset etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
haset etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
haset etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
haset etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
haset etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
haset etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
haset etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
haset etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
haset etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
haset etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
haset etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
haset etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
haset etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
haset etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
haset etmesem mi? (conditional first-person singular)
haset etmesen mi? (conditional second-person singular)
haset etmese mi? (conditional singular third-person)
haset etmesek mi? (conditional first-person plural)
haset etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
haset etmeseler mi? (conditional plural third-person)
haset etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
haset etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
haset etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
haset etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
haset etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
haset etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
haset etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
haset etmemekte misin? (progressive second-person singular)
haset etmemekte mi? (progressive singular third-person)
haset etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
haset etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
haset etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
haset etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
haset etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
haset etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
haset etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
haset etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
haset etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From haset (“jealousy, envy”) + etmek (“to do”)

(dated) to envy, to get jealous, to be jealous of