boyamak

boyamak (third-person singular simple present boyar)

boyar (present singular third-person)
boyamak (infinitive)
boyayan (imperfective impersonal participle)
boyamış (impersonal participle perfective)
boyayacak (impersonal participle prospective)
boyadığım (non-prospective participle personal)
boyadığın (non-prospective participle personal)
boyadığı (non-prospective participle personal)
boyadığımız (non-prospective participle personal)
boyadığınız (non-prospective participle personal)
boyadıkları (non-prospective participle personal)
boyayacağım (participle personal prospective)
boyayacağın (participle personal prospective)
boyayacağı (participle personal prospective)
boyayacağımız (participle personal prospective)
boyayacağınız (participle personal prospective)
boyayacakları (participle personal prospective)
boyama (noun-from-verb)
boyayış (adverbial)
boyarım (aorist first-person indicative present singular)
boyarsın (aorist indicative present second-person singular)
boyar (aorist indicative present singular third-person)
boyarız (aorist first-person indicative plural present)
boyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
boyarlar (aorist indicative plural present third-person)
boyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
boyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boyadım (first-person indicative past perfective singular)
boyadın (indicative past perfective second-person singular)
boyadı (indicative past perfective singular third-person)
boyadık (first-person indicative past perfective plural)
boyadınız (indicative past perfective plural second-person)
boyadılar (indicative past perfective plural third-person)
boyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boyuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
boyayacağım (first-person future indicative singular)
boyayacaksın (future indicative second-person singular)
boyayacak (future indicative singular third-person)
boyayacağız (first-person future indicative plural)
boyayacaksınız (future indicative plural second-person)
boyayacaklar (future indicative plural third-person)
boyamışım (first-person inferential perfective singular)
boyamışsın (inferential perfective second-person singular)
boyamış (inferential perfective singular third-person)
boyamışız (first-person inferential perfective plural)
boyamışsınız (inferential perfective plural second-person)
boyamışlar (inferential perfective plural third-person)
boyarmışım (aorist first-person inferential singular)
boyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
boyarmış (aorist inferential singular third-person)
boyarmışız (aorist first-person inferential plural)
boyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boyarmışlar (aorist inferential plural third-person)
boyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boyuyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
boyasam (conditional first-person singular)
boyasan (conditional second-person singular)
boyasa (conditional singular third-person)
boyasak (conditional first-person plural)
boyasanız (conditional plural second-person)
boyasalar (conditional plural third-person)
boyasaydım (conditional first-person perfective singular)
boyasaydın (conditional perfective second-person singular)
boyasaydı (conditional perfective singular third-person)
boyasaydık (conditional first-person perfective plural)
boyasaydınız (conditional perfective plural second-person)
boyasaydılar (conditional perfective plural third-person)
boyayayım (first-person optative singular)
boyayasın (optative second-person singular)
boyaya (optative singular third-person)
boyayalım (first-person optative plural)
boyayasınız (optative plural second-person)
boyayalar (optative plural third-person)
boyamaktayım (first-person progressive singular)
boyamaktasın (progressive second-person singular)
boyamakta (progressive singular third-person)
boyamaktayız (first-person plural progressive)
boyamaktasınız (plural progressive second-person)
boyamaktalar (plural progressive third-person)
boyamalıyım (first-person necessitative singular)
boyamalısın (necessitative second-person singular)
boyamalı (necessitative singular third-person)
boyamalıyız (first-person necessitative plural)
boyamalısınız (necessitative plural second-person)
boyamalılar (necessitative plural third-person)
boya (imperative second-person singular)
boyasın (imperative singular third-person)
boyayın (imperative plural second-person)
boyasınlar (imperative plural third-person)
boyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
boyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boyadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boyadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boyadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boyadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boyadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boyadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boyayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boyayacak mısın? (future indicative second-person singular)
boyayacak mı? (future indicative singular third-person)
boyayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boyayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boyayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boyamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boyamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boyamış mı? (inferential perfective singular third-person)
boyamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boyamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boyamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boyar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boyar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boyar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boyar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boyar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boyasam mı? (conditional first-person singular)
boyasan mı? (conditional second-person singular)
boyasa mı? (conditional singular third-person)
boyasak mı? (conditional first-person plural)
boyasanız mı? (conditional plural second-person)
boyasalar mı? (conditional plural third-person)
boyasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boyasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boyasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boyasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boyasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boyasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boyamakta mıyım? (first-person progressive singular)
boyamakta mısın? (progressive second-person singular)
boyamakta mı? (progressive singular third-person)
boyamakta mıyız? (first-person plural progressive)
boyamakta mısınız? (plural progressive second-person)
boyamaktalar mı? (plural progressive third-person)
boyamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boyamalı mısın? (necessitative second-person singular)
boyamalı mı? (necessitative singular third-person)
boyamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boyamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boyamalılar mı? (necessitative plural third-person)
boyamamak (infinitive negative)
boyamayan (imperfective impersonal negative participle)
boyamamış (impersonal negative participle perfective)
boyamayacak (impersonal negative participle prospective)
boyamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
boyamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
boyamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
boyamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
boyamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
boyamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
boyamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
boyamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
boyamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
boyamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
boyamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
boyamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
boyamama (negative noun-from-verb)
boyamayış (adverbial negative)
boyamam (aorist first-person indicative present singular)
boyamazsın (aorist indicative present second-person singular)
boyamaz (aorist indicative present singular third-person)
boyamayız (aorist first-person indicative plural present)
boyamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
boyamazlar (aorist indicative plural present third-person)
boyamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boyamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boyamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
boyamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boyamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boyamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boyamadım (first-person indicative past perfective singular)
boyamadın (indicative past perfective second-person singular)
boyamadı (indicative past perfective singular third-person)
boyamadık (first-person indicative past perfective plural)
boyamadınız (indicative past perfective plural second-person)
boyamadılar (indicative past perfective plural third-person)
boyamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boyamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boyamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boyamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boyamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boyamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
boyamayacağım (first-person future indicative singular)
boyamayacaksın (future indicative second-person singular)
boyamayacak (future indicative singular third-person)
boyamayacağız (first-person future indicative plural)
boyamayacaksınız (future indicative plural second-person)
boyamayacaklar (future indicative plural third-person)
boyamamışım (first-person inferential perfective singular)
boyamamışsın (inferential perfective second-person singular)
boyamamış (inferential perfective singular third-person)
boyamamışız (first-person inferential perfective plural)
boyamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
boyamamışlar (inferential perfective plural third-person)
boyamazmışım (aorist first-person inferential singular)
boyamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
boyamazmış (aorist inferential singular third-person)
boyamazmışız (aorist first-person inferential plural)
boyamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boyamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
boyamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boyamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boyamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boyamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boyamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boyamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
boyamasam (conditional first-person singular)
boyamasan (conditional second-person singular)
boyamasa (conditional singular third-person)
boyamasak (conditional first-person plural)
boyamasanız (conditional plural second-person)
boyamasalar (conditional plural third-person)
boyamasaydım (conditional first-person perfective singular)
boyamasaydın (conditional perfective second-person singular)
boyamasaydı (conditional perfective singular third-person)
boyamasaydık (conditional first-person perfective plural)
boyamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
boyamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
boyamayayım (first-person optative singular)
boyamayasın (optative second-person singular)
boyamaya (optative singular third-person)
boyamayalım (first-person optative plural)
boyamayasınız (optative plural second-person)
boyamayalar (optative plural third-person)
boyamamaktayım (first-person progressive singular)
boyamamaktasın (progressive second-person singular)
boyamamakta (progressive singular third-person)
boyamamaktayız (first-person plural progressive)
boyamamaktasınız (plural progressive second-person)
boyamamaktalar (plural progressive third-person)
boyamamalıyım (first-person necessitative singular)
boyamamalısın (necessitative second-person singular)
boyamamalı (necessitative singular third-person)
boyamamalıyız (first-person necessitative plural)
boyamamalısınız (necessitative plural second-person)
boyamamalılar (necessitative plural third-person)
boyama (imperative second-person singular)
boyamasın (imperative singular third-person)
boyamayın (imperative plural second-person)
boyamasınlar (imperative plural third-person)
boyamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boyamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boyamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
boyamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boyamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boyamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boyamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boyamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boyamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boyamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boyamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boyamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boyamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boyamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boyamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boyamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boyamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boyamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boyamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boyamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boyamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boyamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boyamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boyamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boyamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boyamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
boyamayacak mı? (future indicative singular third-person)
boyamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boyamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boyamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boyamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boyamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boyamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
boyamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boyamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boyamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boyamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boyamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boyamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boyamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boyamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boyamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boyamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boyamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boyamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boyamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boyamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boyamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boyamasam mı? (conditional first-person singular)
boyamasan mı? (conditional second-person singular)
boyamasa mı? (conditional singular third-person)
boyamasak mı? (conditional first-person plural)
boyamasanız mı? (conditional plural second-person)
boyamasalar mı? (conditional plural third-person)
boyamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boyamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boyamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boyamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boyamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boyamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boyamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
boyamamakta mısın? (progressive second-person singular)
boyamamakta mı? (progressive singular third-person)
boyamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
boyamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
boyamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
boyamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boyamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
boyamamalı mı? (necessitative singular third-person)
boyamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boyamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boyamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بویامق (boyamak, “to paint, color, dye”), from earlier *boδa-, from Proto-Turkic *boda- (“to paint, dye”).

inh

Saçımı maviye boyadım.


yaparım

first-person singular indicative aorist of yapmak


değiştiririm

first-person singular indicative aorist of değiştirmek


değişirim

first-person singular indicative aorist of değişmek


sorarım

first-person singular indicative aorist of sormak


alırım

first-person singular indicative aorist of almak


silerim

first-person singular indicative aorist of silmek


yarattın

second-person singular indicative simple past of yaratmak


yaratıyordum

first-person singular past continuous of yaratmak


yaratıyorum

first-person singular present continuous of yaratmak


yaratacağım

first-person singular indicative future of yaratmak


yaratıyorduk

first-person plural past continuous of yaratmak


yaratıyordun

second-person singular past continuous of yaratmak


yaratıyordu

third-person singular past continuous of yaratmak


korkarım

first-person singular indicative aorist of korkmak


yaratacağız

first-person plural indicative future of yaratmak


korkarlar

third-person plural indicative aorist of korkmak


korkacaklar

third-person plural indicative future of korkmak


yaratacaksın

second-person singular indicative future of yaratmak


korkarız

first-person plural indicative aorist of korkmak


yarattılar

third-person plural indicative simple past of yaratmak


korkacağız

first-person plural indicative future of korkmak


yaratırım

first-person singular indicative aorist of yaratmak


yarattı

third-person singular indicative simple past of yaratmak


yaratacak

third-person singular indicative future of yaratmak


yarattık

first-person plural indicative simple past of yaratmak


yarattım

first-person singular indicative simple past of yaratmak


susarlar

third-person plural indicative aorist of susamak


susuyorum

first-person singular present continuous of susamak

first-person singular present continuous of susmak


susuyor

third-person singular present continuous of susamak

third-person singular present continuous of susmak


susuyoruz

first-person plural present continuous of susamak

first-person plural present continuous of susmak


korkar

third-person singular indicative aorist of korkmak


susarsın

second-person singular indicative aorist of susmak


susarsın

second-person singular indicative aorist of susamak


susarım

first-person singular indicative aorist of susmak


susarım

first-person singular indicative aorist of susamak


susarız

first-person plural indicative aorist of susmak


susarız

first-person plural indicative aorist of susamak


susarsınız

second-person plural indicative aorist of susmak


susarsınız

second-person plural indicative aorist of susamak


susuyorsun

second-person singular present continuous of susamak

second-person singular present continuous of susmak


korktum

first-person singular indicative simple past of korkmak


kaybolmak

head

kaybolmak (third-person singular simple present kaybolur)

kaybolur (present singular third-person)
kaybolmak (infinitive)
kaybolan (imperfective impersonal participle)
kaybolmuş (impersonal participle perfective)
kaybolacak (impersonal participle prospective)
kaybolduğum (non-prospective participle personal)
kaybolduğun (non-prospective participle personal)
kaybolduğu (non-prospective participle personal)
kaybolduğumuz (non-prospective participle personal)
kaybolduğunuz (non-prospective participle personal)
kayboldukları (non-prospective participle personal)
kaybolacağım (participle personal prospective)
kaybolacağın (participle personal prospective)
kaybolacağı (participle personal prospective)
kaybolacağımız (participle personal prospective)
kaybolacağınız (participle personal prospective)
kaybolacakları (participle personal prospective)
kaybolma (noun-from-verb)
kayboluş (adverbial)
kaybolurum (aorist first-person indicative present singular)
kaybolursun (aorist indicative present second-person singular)
kaybolur (aorist indicative present singular third-person)
kayboluruz (aorist first-person indicative plural present)
kaybolursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kaybolurlar (aorist indicative plural present third-person)
kayboluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kayboluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kayboluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kayboluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kayboluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kayboluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kayboldum (first-person indicative past perfective singular)
kayboldun (indicative past perfective second-person singular)
kayboldu (indicative past perfective singular third-person)
kaybolduk (first-person indicative past perfective plural)
kayboldunuz (indicative past perfective plural second-person)
kayboldular (indicative past perfective plural third-person)
kayboluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kayboluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kayboluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kayboluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kayboluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kayboluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kayboluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaybolacağım (first-person future indicative singular)
kaybolacaksın (future indicative second-person singular)
kaybolacak (future indicative singular third-person)
kaybolacağız (first-person future indicative plural)
kaybolacaksınız (future indicative plural second-person)
kaybolacaklar (future indicative plural third-person)
kaybolmuşum (first-person inferential perfective singular)
kaybolmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kaybolmuş (inferential perfective singular third-person)
kaybolmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kaybolmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kaybolmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kaybolurmuşum (aorist first-person inferential singular)
kaybolurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kaybolurmuş (aorist inferential singular third-person)
kaybolurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kaybolurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kaybolurlarmış (or kaybolurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
kayboluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kayboluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kayboluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kayboluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kayboluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kayboluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaybolsam (conditional first-person singular)
kaybolsan (conditional second-person singular)
kaybolsa (conditional singular third-person)
kaybolsak (conditional first-person plural)
kaybolsanız (conditional plural second-person)
kaybolsalar (conditional plural third-person)
kaybolsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaybolsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaybolsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaybolsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaybolsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaybolsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaybolayım (first-person optative singular)
kaybolasın (optative second-person singular)
kaybola (optative singular third-person)
kaybolalım (first-person optative plural)
kaybolasınız (optative plural second-person)
kaybolalar (optative plural third-person)
kaybolmaktayım (first-person progressive singular)
kaybolmaktasın (progressive second-person singular)
kaybolmakta (progressive singular third-person)
kaybolmaktayız (first-person plural progressive)
kaybolmaktasınız (plural progressive second-person)
kaybolmaktalar (plural progressive third-person)
kaybolmalıyım (first-person necessitative singular)
kaybolmalısın (necessitative second-person singular)
kaybolmalı (necessitative singular third-person)
kaybolmalıyız (first-person necessitative plural)
kaybolmalısınız (necessitative plural second-person)
kaybolmalılar (necessitative plural third-person)
kaybol (imperative second-person singular)
kaybolsun (imperative singular third-person)
kaybolun (imperative plural second-person)
kaybolsunlar (imperative plural third-person)
kaybolur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kaybolur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kaybolur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kaybolur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kaybolur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kaybolurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kayboluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kayboluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kayboluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kayboluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kayboluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kayboluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kayboldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kayboldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kayboldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kaybolduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kayboldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kayboldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kayboluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kayboluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kayboluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kayboluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kayboluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kayboluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaybolacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaybolacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaybolacak mı? (future indicative singular third-person)
kaybolacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaybolacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaybolacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaybolmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kaybolmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kaybolmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kaybolmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kaybolmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kaybolmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaybolur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kaybolur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kaybolur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kaybolur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kaybolur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kaybolurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kayboluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kayboluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kayboluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kayboluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kayboluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kayboluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaybolsam mı? (conditional first-person singular)
kaybolsan mı? (conditional second-person singular)
kaybolsa mı? (conditional singular third-person)
kaybolsak mı? (conditional first-person plural)
kaybolsanız mı? (conditional plural second-person)
kaybolsalar mı? (conditional plural third-person)
kaybolsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaybolsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaybolsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaybolsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaybolsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaybolsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaybolmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaybolmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaybolmakta mı? (progressive singular third-person)
kaybolmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaybolmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaybolmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaybolmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaybolmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaybolmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaybolmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaybolmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaybolmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaybolmamak (infinitive negative)
kaybolmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaybolmamış (impersonal negative participle perfective)
kaybolmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaybolmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaybolmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaybolmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaybolmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaybolmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaybolmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaybolmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaybolmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaybolmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaybolmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaybolmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaybolmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaybolmama (negative noun-from-verb)
kaybolmayuş (adverbial negative)
kaybolmam (aorist first-person indicative present singular)
kaybolmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaybolmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaybolmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaybolmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaybolmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaybolmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaybolmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaybolmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaybolmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaybolmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaybolmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaybolmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaybolmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaybolmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaybolmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaybolmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaybolmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaybolmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaybolmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaybolmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaybolmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaybolmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaybolmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaybolmayacağım (first-person future indicative singular)
kaybolmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaybolmayacak (future indicative singular third-person)
kaybolmayacağız (first-person future indicative plural)
kaybolmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaybolmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaybolmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaybolmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaybolmamış (inferential perfective singular third-person)
kaybolmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaybolmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaybolmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaybolmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaybolmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaybolmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaybolmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaybolmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaybolmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaybolmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaybolmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaybolmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaybolmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaybolmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaybolmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaybolmasam (conditional first-person singular)
kaybolmasan (conditional second-person singular)
kaybolmasa (conditional singular third-person)
kaybolmasak (conditional first-person plural)
kaybolmasanız (conditional plural second-person)
kaybolmasalar (conditional plural third-person)
kaybolmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaybolmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaybolmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaybolmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaybolmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaybolmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaybolmayayım (first-person optative singular)
kaybolmayasın (optative second-person singular)
kaybolmaya (optative singular third-person)
kaybolmayalım (first-person optative plural)
kaybolmayasınız (optative plural second-person)
kaybolmayalar (optative plural third-person)
kaybolmamaktayım (first-person progressive singular)
kaybolmamaktasın (progressive second-person singular)
kaybolmamakta (progressive singular third-person)
kaybolmamaktayız (first-person plural progressive)
kaybolmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaybolmamaktalar (plural progressive third-person)
kaybolmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaybolmamalısın (necessitative second-person singular)
kaybolmamalı (necessitative singular third-person)
kaybolmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaybolmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaybolmamalılar (necessitative plural third-person)
kaybolma (imperative second-person singular)
kaybolmasın (imperative singular third-person)
kaybolmayın (imperative plural second-person)
kaybolmasınlar (imperative plural third-person)
kaybolmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaybolmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaybolmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaybolmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaybolmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaybolmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaybolmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaybolmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaybolmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaybolmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaybolmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaybolmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaybolmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaybolmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaybolmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaybolmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaybolmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaybolmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaybolmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaybolmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaybolmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaybolmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaybolmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaybolmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaybolmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaybolmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaybolmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaybolmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaybolmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaybolmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaybolmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaybolmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaybolmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaybolmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaybolmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaybolmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaybolmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaybolmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaybolmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaybolmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaybolmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaybolmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaybolmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaybolmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaybolmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaybolmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaybolmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaybolmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaybolmasam mı? (conditional first-person singular)
kaybolmasan mı? (conditional second-person singular)
kaybolmasa mı? (conditional singular third-person)
kaybolmasak mı? (conditional first-person plural)
kaybolmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaybolmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaybolmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaybolmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaybolmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaybolmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaybolmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaybolmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaybolmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaybolmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaybolmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaybolmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaybolmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaybolmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaybolmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaybolmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaybolmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaybolmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaybolmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaybolmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish غائب اولمق. Equivalent to kayıp + olmak.


yanmak

head

yanmak (third-person singular simple present yanar)

yanar (present singular third-person)
yanmak (infinitive)
yanan (imperfective impersonal participle)
yanmış (impersonal participle perfective)
yanacak (impersonal participle prospective)
yandığım (non-prospective participle personal)
yandığın (non-prospective participle personal)
yandığı (non-prospective participle personal)
yandığımız (non-prospective participle personal)
yandığınız (non-prospective participle personal)
yandıkları (non-prospective participle personal)
yanacağım (participle personal prospective)
yanacağın (participle personal prospective)
yanacağı (participle personal prospective)
yanacağımız (participle personal prospective)
yanacağınız (participle personal prospective)
yanacakları (participle personal prospective)
yanma (noun-from-verb)
yanış (adverbial)
yanarım (aorist first-person indicative present singular)
yanarsın (aorist indicative present second-person singular)
yanar (aorist indicative present singular third-person)
yanarız (aorist first-person indicative plural present)
yanarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanarlar (aorist indicative plural present third-person)
yanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yandım (first-person indicative past perfective singular)
yandın (indicative past perfective second-person singular)
yandı (indicative past perfective singular third-person)
yandık (first-person indicative past perfective plural)
yandınız (indicative past perfective plural second-person)
yandılar (indicative past perfective plural third-person)
yanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yanacağım (first-person future indicative singular)
yanacaksın (future indicative second-person singular)
yanacak (future indicative singular third-person)
yanacağız (first-person future indicative plural)
yanacaksınız (future indicative plural second-person)
yanacaklar (future indicative plural third-person)
yanmışım (first-person inferential perfective singular)
yanmışsın (inferential perfective second-person singular)
yanmış (inferential perfective singular third-person)
yanmışız (first-person inferential perfective plural)
yanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanmışlar (inferential perfective plural third-person)
yanarmışım (aorist first-person inferential singular)
yanarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanarmış (aorist inferential singular third-person)
yanarmışız (aorist first-person inferential plural)
yanarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanarlarmış (or yanarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yansam (conditional first-person singular)
yansan (conditional second-person singular)
yansa (conditional singular third-person)
yansak (conditional first-person plural)
yansanız (conditional plural second-person)
yansalar (conditional plural third-person)
yansaydım (conditional first-person perfective singular)
yansaydın (conditional perfective second-person singular)
yansaydı (conditional perfective singular third-person)
yansaydık (conditional first-person perfective plural)
yansaydınız (conditional perfective plural second-person)
yansaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanayım (first-person optative singular)
yanasın (optative second-person singular)
yana (optative singular third-person)
yanalım (first-person optative plural)
yanasınız (optative plural second-person)
yanalar (optative plural third-person)
yanmaktayım (first-person progressive singular)
yanmaktasın (progressive second-person singular)
yanmakta (progressive singular third-person)
yanmaktayız (first-person plural progressive)
yanmaktasınız (plural progressive second-person)
yanmaktalar (plural progressive third-person)
yanmalıyım (first-person necessitative singular)
yanmalısın (necessitative second-person singular)
yanmalı (necessitative singular third-person)
yanmalıyız (first-person necessitative plural)
yanmalısınız (necessitative plural second-person)
yanmalılar (necessitative plural third-person)
yan (imperative second-person singular)
yansın (imperative singular third-person)
yanın (imperative plural second-person)
yansınlar (imperative plural third-person)
yanar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanacak mı? (future indicative singular third-person)
yanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yansam mı? (conditional first-person singular)
yansan mı? (conditional second-person singular)
yansa mı? (conditional singular third-person)
yansak mı? (conditional first-person plural)
yansanız mı? (conditional plural second-person)
yansalar mı? (conditional plural third-person)
yansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanmakta mısın? (progressive second-person singular)
yanmakta mı? (progressive singular third-person)
yanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanmalı mı? (necessitative singular third-person)
yanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yanmamak (infinitive negative)
yanmayan (imperfective impersonal negative participle)
yanmamış (impersonal negative participle perfective)
yanmayacak (impersonal negative participle prospective)
yanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yanmama (negative noun-from-verb)
yanmayış (adverbial negative)
yanmam (aorist first-person indicative present singular)
yanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yanmaz (aorist indicative present singular third-person)
yanmayız (aorist first-person indicative plural present)
yanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanmadım (first-person indicative past perfective singular)
yanmadın (indicative past perfective second-person singular)
yanmadı (indicative past perfective singular third-person)
yanmadık (first-person indicative past perfective plural)
yanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yanmayacağım (first-person future indicative singular)
yanmayacaksın (future indicative second-person singular)
yanmayacak (future indicative singular third-person)
yanmayacağız (first-person future indicative plural)
yanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yanmayacaklar (future indicative plural third-person)
yanmamışım (first-person inferential perfective singular)
yanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yanmamış (inferential perfective singular third-person)
yanmamışız (first-person inferential perfective plural)
yanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanmazmış (aorist inferential singular third-person)
yanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanmasam (conditional first-person singular)
yanmasan (conditional second-person singular)
yanmasa (conditional singular third-person)
yanmasak (conditional first-person plural)
yanmasanız (conditional plural second-person)
yanmasalar (conditional plural third-person)
yanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanmayayım (first-person optative singular)
yanmayasın (optative second-person singular)
yanmaya (optative singular third-person)
yanmayalım (first-person optative plural)
yanmayasınız (optative plural second-person)
yanmayalar (optative plural third-person)
yanmamaktayım (first-person progressive singular)
yanmamaktasın (progressive second-person singular)
yanmamakta (progressive singular third-person)
yanmamaktayız (first-person plural progressive)
yanmamaktasınız (plural progressive second-person)
yanmamaktalar (plural progressive third-person)
yanmamalıyım (first-person necessitative singular)
yanmamalısın (necessitative second-person singular)
yanmamalı (necessitative singular third-person)
yanmamalıyız (first-person necessitative plural)
yanmamalısınız (necessitative plural second-person)
yanmamalılar (necessitative plural third-person)
yanma (imperative second-person singular)
yanmasın (imperative singular third-person)
yanmayın (imperative plural second-person)
yanmasınlar (imperative plural third-person)
yanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanmasam mı? (conditional first-person singular)
yanmasan mı? (conditional second-person singular)
yanmasa mı? (conditional singular third-person)
yanmasak mı? (conditional first-person plural)
yanmasanız mı? (conditional plural second-person)
yanmasalar mı? (conditional plural third-person)
yanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yanmamakta mı? (progressive singular third-person)
yanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish یانمق (yanmak, “to be burnt, suffer”), from Proto-Turkic *yan- (“to burn (intr.), blaze up”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (yan-, “to burn”), Azerbaijani yanmaq, Crimean Tatar yanmaq (“to burn”), Bashkir яныу (yanıw, “to burn”), Chuvash ҫунма (śunma, “to burn, shine, worry, suffer”), Kazakh жану (janu, “to burn”), Kyrgyz жануу (januu, “to burn”), Turkmen ýanmak (“to be burnt”), Uzbek yonmoq (“to ignite, glow”), Yakut сандаар (sandaar, “to shine”) (< caus. *jan-tɨr-).

cog

(intransitive) to burn, be on fire; to burn up, burn down

(intransitive) to be burned, scorched, or singed; to get a burn or scald; to get sunburned

(intransitive, for a place) to be blazing hot, be hot as blazes

(intransitive) to have fever, be feverish

(intransitive) to be in a bad predicament, be sunk, be done for, have had it; to get it in the neck; to be in the soup

(intransitive) to expire; to become void

(intransitive, childish) to be out, be eliminated

Sen yanınca sıra kardeşinde.

Your little brother will start playing when you lose.

(intransitive, childish, video games) to die, to lose

to be out, be eliminated
to die, to lose

(intransitive, with dative case) to feel great sadness (at); to feel bitter regret (for)

(intransitive) to be burning (with an emotion, a feeling), to have a burning desire (for).


korurum

first-person singular indicative aorist of korumak


yorulurum

first-person singular indicative aorist of yorulmak


savunurum

first-person singular indicative aorist of savunmak


osururum

first-person singular indicative aorist of osurmak


keserim

first-person singular indicative aorist of kesmek


unutursun

second-person singular indicative aorist of unutmak


bilirim

first-person singular indicative aorist of bilmek


kazanırsın

second-person singular indicative aorist of kazanmak


tanırım

first-person singular indicative aorist of tanımak


anarım

first-person singular indicative aorist of anmak


söylerim

first-person singular indicative aorist of söylemek


bayılırım

first-person singular indicative aorist of bayılmak


konuşurum

first-person singular indicative aorist of konuşmak


öperim

first-person singular indicative aorist of öpmek


katılırım

first-person singular indicative aorist of katılmak


unuturum

first-person singular indicative aorist of unutmak


kayarım

first-person singular indicative aorist of kaymak


geçerim

first-person singular indicative aorist of geçmek


isterim

first-person singular indicative aorist of istemek


nefret ederim

first-person singular indicative aorist of nefret etmek


severim

first-person singular indicative aorist of sevmek


korkmak

head

korkmak (third-person singular simple present korkar)

korkar (present singular third-person)
korkmak (infinitive)
korkan (imperfective impersonal participle)
korkmuş (impersonal participle perfective)
korkacak (impersonal participle prospective)
korktuğum (non-prospective participle personal)
korktuğun (non-prospective participle personal)
korktuğu (non-prospective participle personal)
korktuğumuz (non-prospective participle personal)
korktuğunuz (non-prospective participle personal)
korktukları (non-prospective participle personal)
korkacağım (participle personal prospective)
korkacağın (participle personal prospective)
korkacağı (participle personal prospective)
korkacağımız (participle personal prospective)
korkacağınız (participle personal prospective)
korkacakları (participle personal prospective)
korkma (noun-from-verb)
korkuş (adverbial)
korkarım (aorist first-person indicative present singular)
korkarsın (aorist indicative present second-person singular)
korkar (aorist indicative present singular third-person)
korkarız (aorist first-person indicative plural present)
korkarsınız (aorist indicative plural present second-person)
korkarlar (aorist indicative plural present third-person)
korkuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
korkuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
korkuyor (imperfective indicative present singular third-person)
korkuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
korkuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
korkuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
korktum (first-person indicative past perfective singular)
korktun (indicative past perfective second-person singular)
korktu (indicative past perfective singular third-person)
korktuk (first-person indicative past perfective plural)
korktunuz (indicative past perfective plural second-person)
korktular (indicative past perfective plural third-person)
korkuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
korkuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
korkuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
korkuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
korkuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
korkuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or korkuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
korkacağım (first-person future indicative singular)
korkacaksın (future indicative second-person singular)
korkacak (future indicative singular third-person)
korkacağız (first-person future indicative plural)
korkacaksınız (future indicative plural second-person)
korkacaklar (future indicative plural third-person)
korkmışım (first-person inferential perfective singular)
korkmışsın (inferential perfective second-person singular)
korkmış (inferential perfective singular third-person)
korkmışız (first-person inferential perfective plural)
korkmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
korkmışlar (inferential perfective plural third-person)
korkarmışım (aorist first-person inferential singular)
korkarmışsın (aorist inferential second-person singular)
korkarmış (aorist inferential singular third-person)
korkarmışız (aorist first-person inferential plural)
korkarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
korkarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or korkarmışlar (aorist inferential plural third-person)
korkuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
korkuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
korkuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
korkuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
korkuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
korkuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
korksam (conditional first-person singular)
korksan (conditional second-person singular)
korksa (conditional singular third-person)
korksak (conditional first-person plural)
korksanız (conditional plural second-person)
korksalar (conditional plural third-person)
korksaydım (conditional first-person perfective singular)
korksaydın (conditional perfective second-person singular)
korksaydı (conditional perfective singular third-person)
korksaydık (conditional first-person perfective plural)
korksaydınız (conditional perfective plural second-person)
korksaydılar (conditional perfective plural third-person)
korkayım (first-person optative singular)
korkasın (optative second-person singular)
korka (optative singular third-person)
korkalım (first-person optative plural)
korkasınız (optative plural second-person)
korkalar (optative plural third-person)
korkmaktayım (first-person progressive singular)
korkmaktasın (progressive second-person singular)
korkmakta (progressive singular third-person)
korkmaktayız (first-person plural progressive)
korkmaktasınız (plural progressive second-person)
korkmaktalar (plural progressive third-person)
korkmalıyım (first-person necessitative singular)
korkmalısın (necessitative second-person singular)
korkmalı (necessitative singular third-person)
korkmalıyız (first-person necessitative plural)
korkmalısınız (necessitative plural second-person)
korkmalılar (necessitative plural third-person)
kork (imperative second-person singular)
korksun (imperative singular third-person)
korkun (imperative plural second-person)
korksunlar (imperative plural third-person)
korkar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
korkar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
korkar mı? (aorist indicative present singular third-person)
korkar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
korkar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
korkarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
korkuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
korkuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
korkuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
korkuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
korkuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
korkuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
korktum mu? (first-person indicative past perfective singular)
korktun mu? (indicative past perfective second-person singular)
korktu mu? (indicative past perfective singular third-person)
korktuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
korktunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
korktular mı? (indicative past perfective plural third-person)
korkuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
korkuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
korkuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
korkuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
korkuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
korkuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
korkacak mıyım? (first-person future indicative singular)
korkacak mısın? (future indicative second-person singular)
korkacak mı? (future indicative singular third-person)
korkacak mıyız? (first-person future indicative plural)
korkacak mısınız? (future indicative plural second-person)
korkacaklar mı? (future indicative plural third-person)
korkmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
korkmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
korkmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
korkmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
korkmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
korkmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
korkar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
korkar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
korkar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
korkar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
korkar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
korkarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
korkuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
korkuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
korkuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
korkuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
korkuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
korkuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
korksam mı? (conditional first-person singular)
korksan mı? (conditional second-person singular)
korksa mı? (conditional singular third-person)
korksak mı? (conditional first-person plural)
korksanız mı? (conditional plural second-person)
korksalar mı? (conditional plural third-person)
korksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
korksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
korksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
korksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
korksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
korksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
korkmakta mıyım? (first-person progressive singular)
korkmakta mısın? (progressive second-person singular)
korkmakta mı? (progressive singular third-person)
korkmakta mıyız? (first-person plural progressive)
korkmakta mısınız? (plural progressive second-person)
korkmaktalar mı? (plural progressive third-person)
korkmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
korkmalı mısın? (necessitative second-person singular)
korkmalı mı? (necessitative singular third-person)
korkmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
korkmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
korkmalılar mı? (necessitative plural third-person)
korkmamak (infinitive negative)
korkmayan (imperfective impersonal negative participle)
korkmamış (impersonal negative participle perfective)
korkmayacak (impersonal negative participle prospective)
korkmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
korkmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
korkmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
korkmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
korkmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
korkmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
korkmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
korkmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
korkmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
korkmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
korkmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
korkmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
korkmama (negative noun-from-verb)
korkmayuş (adverbial negative)
korkmam (aorist first-person indicative present singular)
korkmazsın (aorist indicative present second-person singular)
korkmaz (aorist indicative present singular third-person)
korkmayız (aorist first-person indicative plural present)
korkmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
korkmazlar (aorist indicative plural present third-person)
korkmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
korkmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
korkmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
korkmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
korkmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
korkmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
korkmadım (first-person indicative past perfective singular)
korkmadın (indicative past perfective second-person singular)
korkmadı (indicative past perfective singular third-person)
korkmadık (first-person indicative past perfective plural)
korkmadınız (indicative past perfective plural second-person)
korkmadılar (indicative past perfective plural third-person)
korkmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
korkmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
korkmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
korkmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
korkmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
korkmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
korkmayacağım (first-person future indicative singular)
korkmayacaksın (future indicative second-person singular)
korkmayacak (future indicative singular third-person)
korkmayacağız (first-person future indicative plural)
korkmayacaksınız (future indicative plural second-person)
korkmayacaklar (future indicative plural third-person)
korkmamışım (first-person inferential perfective singular)
korkmamışsın (inferential perfective second-person singular)
korkmamış (inferential perfective singular third-person)
korkmamışız (first-person inferential perfective plural)
korkmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
korkmamışlar (inferential perfective plural third-person)
korkmazmışım (aorist first-person inferential singular)
korkmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
korkmazmış (aorist inferential singular third-person)
korkmazmışız (aorist first-person inferential plural)
korkmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
korkmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
korkmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
korkmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
korkmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
korkmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
korkmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
korkmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
korkmasam (conditional first-person singular)
korkmasan (conditional second-person singular)
korkmasa (conditional singular third-person)
korkmasak (conditional first-person plural)
korkmasanız (conditional plural second-person)
korkmasalar (conditional plural third-person)
korkmasaydım (conditional first-person perfective singular)
korkmasaydın (conditional perfective second-person singular)
korkmasaydı (conditional perfective singular third-person)
korkmasaydık (conditional first-person perfective plural)
korkmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
korkmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
korkmayayım (first-person optative singular)
korkmayasın (optative second-person singular)
korkmaya (optative singular third-person)
korkmayalım (first-person optative plural)
korkmayasınız (optative plural second-person)
korkmayalar (optative plural third-person)
korkmamaktayım (first-person progressive singular)
korkmamaktasın (progressive second-person singular)
korkmamakta (progressive singular third-person)
korkmamaktayız (first-person plural progressive)
korkmamaktasınız (plural progressive second-person)
korkmamaktalar (plural progressive third-person)
korkmamalıyım (first-person necessitative singular)
korkmamalısın (necessitative second-person singular)
korkmamalı (necessitative singular third-person)
korkmamalıyız (first-person necessitative plural)
korkmamalısınız (necessitative plural second-person)
korkmamalılar (necessitative plural third-person)
korkma (imperative second-person singular)
korkmasın (imperative singular third-person)
korkmayın (imperative plural second-person)
korkmasınlar (imperative plural third-person)
korkmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
korkmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
korkmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
korkmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
korkmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
korkmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
korkmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
korkmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
korkmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
korkmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
korkmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
korkmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
korkmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
korkmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
korkmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
korkmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
korkmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
korkmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
korkmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
korkmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
korkmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
korkmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
korkmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
korkmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
korkmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
korkmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
korkmayacak mı? (future indicative singular third-person)
korkmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
korkmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
korkmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
korkmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
korkmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
korkmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
korkmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
korkmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
korkmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
korkmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
korkmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
korkmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
korkmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
korkmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
korkmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
korkmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
korkmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
korkmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
korkmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
korkmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
korkmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
korkmasam mı? (conditional first-person singular)
korkmasan mı? (conditional second-person singular)
korkmasa mı? (conditional singular third-person)
korkmasak mı? (conditional first-person plural)
korkmasanız mı? (conditional plural second-person)
korkmasalar mı? (conditional plural third-person)
korkmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
korkmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
korkmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
korkmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
korkmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
korkmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
korkmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
korkmamakta mısın? (progressive second-person singular)
korkmamakta mı? (progressive singular third-person)
korkmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
korkmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
korkmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
korkmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
korkmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
korkmamalı mı? (necessitative singular third-person)
korkmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
korkmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
korkmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قورقمق (korkmak, “to be afraid”), itself from Proto-Turkic *kork-. Cognate with Azerbaijani qorxmaq, Crimean Tatar qorqmaq, Kazakh қорқу (qorqu), Kyrgyz коркуу (korkuu), Uzbek qoʻrqmoq, Chuvash хӑра (hăra).

inh+

Hangi hayvandan en çok korkarsın?

(intransitive) to be afraid [with ablative]