hoşlanmak

head

hoşlanmak (third-person singular simple present hoşlanır)

hoşlanır (present singular third-person)
hoşlanmak (infinitive)
hoşlanan (imperfective impersonal participle)
hoşlanmış (impersonal participle perfective)
hoşlanacak (impersonal participle prospective)
hoşlandığım (non-prospective participle personal)
hoşlandığın (non-prospective participle personal)
hoşlandığı (non-prospective participle personal)
hoşlandığımız (non-prospective participle personal)
hoşlandığınız (non-prospective participle personal)
hoşlandıkları (non-prospective participle personal)
hoşlanacağım (participle personal prospective)
hoşlanacağın (participle personal prospective)
hoşlanacağı (participle personal prospective)
hoşlanacağımız (participle personal prospective)
hoşlanacağınız (participle personal prospective)
hoşlanacakları (participle personal prospective)
hoşlanma (noun-from-verb)
hoşlanış (adverbial)
hoşlanırım (aorist first-person indicative present singular)
hoşlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
hoşlanır (aorist indicative present singular third-person)
hoşlanırız (aorist first-person indicative plural present)
hoşlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
hoşlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
hoşlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hoşlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hoşlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hoşlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hoşlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hoşlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hoşlandım (first-person indicative past perfective singular)
hoşlandın (indicative past perfective second-person singular)
hoşlandı (indicative past perfective singular third-person)
hoşlandık (first-person indicative past perfective plural)
hoşlandınız (indicative past perfective plural second-person)
hoşlandılar (indicative past perfective plural third-person)
hoşlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hoşlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hoşlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hoşlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hoşlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hoşlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hoşlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hoşlanacağım (first-person future indicative singular)
hoşlanacaksın (future indicative second-person singular)
hoşlanacak (future indicative singular third-person)
hoşlanacağız (first-person future indicative plural)
hoşlanacaksınız (future indicative plural second-person)
hoşlanacaklar (future indicative plural third-person)
hoşlanmışım (first-person inferential perfective singular)
hoşlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
hoşlanmış (inferential perfective singular third-person)
hoşlanmışız (first-person inferential perfective plural)
hoşlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
hoşlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
hoşlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
hoşlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
hoşlanırmış (aorist inferential singular third-person)
hoşlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
hoşlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hoşlanırlarmış (or hoşlanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
hoşlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hoşlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hoşlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hoşlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hoşlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hoşlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hoşlansam (conditional first-person singular)
hoşlansan (conditional second-person singular)
hoşlansa (conditional singular third-person)
hoşlansak (conditional first-person plural)
hoşlansanız (conditional plural second-person)
hoşlansalar (conditional plural third-person)
hoşlansaydım (conditional first-person perfective singular)
hoşlansaydın (conditional perfective second-person singular)
hoşlansaydı (conditional perfective singular third-person)
hoşlansaydık (conditional first-person perfective plural)
hoşlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
hoşlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
hoşlanayım (first-person optative singular)
hoşlanasın (optative second-person singular)
hoşlana (optative singular third-person)
hoşlanalım (first-person optative plural)
hoşlanasınız (optative plural second-person)
hoşlanalar (optative plural third-person)
hoşlanmaktayım (first-person progressive singular)
hoşlanmaktasın (progressive second-person singular)
hoşlanmakta (progressive singular third-person)
hoşlanmaktayız (first-person plural progressive)
hoşlanmaktasınız (plural progressive second-person)
hoşlanmaktalar (plural progressive third-person)
hoşlanmalıyım (first-person necessitative singular)
hoşlanmalısın (necessitative second-person singular)
hoşlanmalı (necessitative singular third-person)
hoşlanmalıyız (first-person necessitative plural)
hoşlanmalısınız (necessitative plural second-person)
hoşlanmalılar (necessitative plural third-person)
hoşlan (imperative second-person singular)
hoşlansın (imperative singular third-person)
hoşlanın (imperative plural second-person)
hoşlansınlar (imperative plural third-person)
hoşlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hoşlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hoşlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
hoşlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hoşlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hoşlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hoşlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hoşlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hoşlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hoşlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hoşlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hoşlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hoşlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hoşlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hoşlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hoşlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hoşlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hoşlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hoşlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hoşlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hoşlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hoşlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hoşlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hoşlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hoşlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hoşlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
hoşlanacak mı? (future indicative singular third-person)
hoşlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hoşlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hoşlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hoşlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hoşlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hoşlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
hoşlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hoşlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hoşlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hoşlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hoşlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hoşlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hoşlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hoşlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hoşlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hoşlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hoşlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hoşlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hoşlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hoşlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hoşlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hoşlansam mı? (conditional first-person singular)
hoşlansan mı? (conditional second-person singular)
hoşlansa mı? (conditional singular third-person)
hoşlansak mı? (conditional first-person plural)
hoşlansanız mı? (conditional plural second-person)
hoşlansalar mı? (conditional plural third-person)
hoşlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hoşlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hoşlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hoşlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hoşlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hoşlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hoşlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
hoşlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
hoşlanmakta mı? (progressive singular third-person)
hoşlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
hoşlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
hoşlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
hoşlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hoşlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
hoşlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
hoşlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hoşlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hoşlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
hoşlanmamak (infinitive negative)
hoşlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
hoşlanmamış (impersonal negative participle perfective)
hoşlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
hoşlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hoşlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hoşlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hoşlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hoşlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hoşlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hoşlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hoşlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hoşlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hoşlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hoşlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hoşlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hoşlanmama (negative noun-from-verb)
hoşlanmayış (adverbial negative)
hoşlanmam (aorist first-person indicative present singular)
hoşlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
hoşlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
hoşlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
hoşlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hoşlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
hoşlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hoşlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hoşlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hoşlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hoşlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hoşlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hoşlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
hoşlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
hoşlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
hoşlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
hoşlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
hoşlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
hoşlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hoşlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hoşlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hoşlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hoşlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hoşlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hoşlanmayacağım (first-person future indicative singular)
hoşlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
hoşlanmayacak (future indicative singular third-person)
hoşlanmayacağız (first-person future indicative plural)
hoşlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
hoşlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
hoşlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
hoşlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
hoşlanmamış (inferential perfective singular third-person)
hoşlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
hoşlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hoşlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
hoşlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
hoşlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hoşlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
hoşlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
hoşlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hoşlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hoşlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hoşlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hoşlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hoşlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hoşlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hoşlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hoşlanmasam (conditional first-person singular)
hoşlanmasan (conditional second-person singular)
hoşlanmasa (conditional singular third-person)
hoşlanmasak (conditional first-person plural)
hoşlanmasanız (conditional plural second-person)
hoşlanmasalar (conditional plural third-person)
hoşlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
hoşlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
hoşlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
hoşlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
hoşlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hoşlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hoşlanmayayım (first-person optative singular)
hoşlanmayasın (optative second-person singular)
hoşlanmaya (optative singular third-person)
hoşlanmayalım (first-person optative plural)
hoşlanmayasınız (optative plural second-person)
hoşlanmayalar (optative plural third-person)
hoşlanmamaktayım (first-person progressive singular)
hoşlanmamaktasın (progressive second-person singular)
hoşlanmamakta (progressive singular third-person)
hoşlanmamaktayız (first-person plural progressive)
hoşlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
hoşlanmamaktalar (plural progressive third-person)
hoşlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
hoşlanmamalısın (necessitative second-person singular)
hoşlanmamalı (necessitative singular third-person)
hoşlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
hoşlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
hoşlanmamalılar (necessitative plural third-person)
hoşlanma (imperative second-person singular)
hoşlanmasın (imperative singular third-person)
hoşlanmayın (imperative plural second-person)
hoşlanmasınlar (imperative plural third-person)
hoşlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hoşlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hoşlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hoşlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hoşlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hoşlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hoşlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hoşlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hoşlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hoşlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hoşlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hoşlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hoşlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hoşlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hoşlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hoşlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hoşlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hoşlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hoşlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hoşlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hoşlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hoşlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hoşlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hoşlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hoşlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hoşlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hoşlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
hoşlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hoşlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hoşlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hoşlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hoşlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hoşlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hoşlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hoşlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hoşlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hoşlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hoşlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hoşlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hoşlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hoşlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hoşlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hoşlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hoşlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hoşlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hoşlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hoşlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hoşlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hoşlanmasam mı? (conditional first-person singular)
hoşlanmasan mı? (conditional second-person singular)
hoşlanmasa mı? (conditional singular third-person)
hoşlanmasak mı? (conditional first-person plural)
hoşlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
hoşlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
hoşlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hoşlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hoşlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hoşlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hoşlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hoşlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hoşlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hoşlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
hoşlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
hoşlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hoşlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hoşlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hoşlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hoşlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hoşlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
hoşlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hoşlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hoşlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Tenis oynamaktan hoşlanırım

Oğlunun kız arkadaşından hoşlandın mı?


getirmek

getirmek (third-person singular simple present getirir)

getirir (present singular third-person)
getirmek (infinitive)
getiren (imperfective impersonal participle)
getirmiş (impersonal participle perfective)
getirecek (impersonal participle prospective)
getirdiğim (non-prospective participle personal)
getirdiğin (non-prospective participle personal)
getirdiği (non-prospective participle personal)
getirdiğimiz (non-prospective participle personal)
getirdiğiniz (non-prospective participle personal)
getirdikleri (non-prospective participle personal)
getireceğim (participle personal prospective)
getireceğin (participle personal prospective)
getireceği (participle personal prospective)
getireceğimiz (participle personal prospective)
getireceğiniz (participle personal prospective)
getirecekleri (participle personal prospective)
getirme (noun-from-verb)
getiriş (adverbial)
getiririm (aorist first-person indicative present singular)
getirirsin (aorist indicative present second-person singular)
getirir (aorist indicative present singular third-person)
getiririz (aorist first-person indicative plural present)
getirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
getirirler (aorist indicative plural present third-person)
getiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
getiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
getiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
getiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
getiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
getiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
getirdim (first-person indicative past perfective singular)
getirdin (indicative past perfective second-person singular)
getirdi (indicative past perfective singular third-person)
getirdik (first-person indicative past perfective plural)
getirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
getirdiler (indicative past perfective plural third-person)
getiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
getiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
getiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
getiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
getiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
getiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or getiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
getireceğim (first-person future indicative singular)
getireceksin (future indicative second-person singular)
getirecek (future indicative singular third-person)
getireceğiz (first-person future indicative plural)
getireceksiniz (future indicative plural second-person)
getirecekler (future indicative plural third-person)
getirmişim (first-person inferential perfective singular)
getirmişsin (inferential perfective second-person singular)
getirmiş (inferential perfective singular third-person)
getirmişiz (first-person inferential perfective plural)
getirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
getirmişler (inferential perfective plural third-person)
getirirmişim (aorist first-person inferential singular)
getirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
getirirmiş (aorist inferential singular third-person)
getirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
getirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
getirirlermiş (or getirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
getiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
getiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
getiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
getiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
getiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
getiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
getirsem (conditional first-person singular)
getirsen (conditional second-person singular)
getirse (conditional singular third-person)
getirsek (conditional first-person plural)
getirseniz (conditional plural second-person)
getirseler (conditional plural third-person)
getirseydim (conditional first-person perfective singular)
getirseydin (conditional perfective second-person singular)
getirseydi (conditional perfective singular third-person)
getirseydik (conditional first-person perfective plural)
getirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
getirseydiler (conditional perfective plural third-person)
getireyim (first-person optative singular)
getiresin (optative second-person singular)
getire (optative singular third-person)
getirelim (first-person optative plural)
getiresiniz (optative plural second-person)
getireler (optative plural third-person)
getirmekteyim (first-person progressive singular)
getirmektesin (progressive second-person singular)
getirmekte (progressive singular third-person)
getirmekteyiz (first-person plural progressive)
getirmektesiniz (plural progressive second-person)
getirmekteler (plural progressive third-person)
getirmeliyim (first-person necessitative singular)
getirmelisin (necessitative second-person singular)
getirmeli (necessitative singular third-person)
getirmeliyiz (first-person necessitative plural)
getirmelisiniz (necessitative plural second-person)
getirmeliler (necessitative plural third-person)
getir (imperative second-person singular)
getirsin (imperative singular third-person)
getirin (imperative plural second-person)
getirsinler (imperative plural third-person)
getirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
getirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
getirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
getirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
getirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
getirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
getiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
getiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
getiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
getiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
getiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
getiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
getirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
getirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
getirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
getirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
getirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
getirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
getiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
getiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
getiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
getiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
getiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
getiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
getirecek miyim? (first-person future indicative singular)
getirecek misin? (future indicative second-person singular)
getirecek mi? (future indicative singular third-person)
getirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
getirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
getirecekler mi? (future indicative plural third-person)
getirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
getirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
getirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
getirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
getirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
getirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
getirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
getirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
getirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
getirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
getirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
getirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
getiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
getiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
getiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
getiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
getiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
getiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
getirsem mi? (conditional first-person singular)
getirsen mi? (conditional second-person singular)
getirse mi? (conditional singular third-person)
getirsek mi? (conditional first-person plural)
getirseniz mi? (conditional plural second-person)
getirseler mi? (conditional plural third-person)
getirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
getirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
getirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
getirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
getirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
getirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
getirmekte miyim? (first-person progressive singular)
getirmekte misin? (progressive second-person singular)
getirmekte mi? (progressive singular third-person)
getirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
getirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
getirmekteler mi? (plural progressive third-person)
getirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
getirmeli misin? (necessitative second-person singular)
getirmeli mi? (necessitative singular third-person)
getirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
getirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
getirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
getirmemek (infinitive negative)
getirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
getirmemiş (impersonal negative participle perfective)
getirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
getirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
getirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
getirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
getirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
getirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
getirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
getirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
getirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
getirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
getirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
getirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
getirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
getirmeme (negative noun-from-verb)
getirmeyiş (adverbial negative)
getirmem (aorist first-person indicative present singular)
getirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
getirmez (aorist indicative present singular third-person)
getirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
getirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
getirmezler (aorist indicative plural present third-person)
getirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
getirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
getirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
getirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
getirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
getirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
getirmedim (first-person indicative past perfective singular)
getirmedin (indicative past perfective second-person singular)
getirmedi (indicative past perfective singular third-person)
getirmedik (first-person indicative past perfective plural)
getirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
getirmediler (indicative past perfective plural third-person)
getirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
getirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
getirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
getirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
getirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
getirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
getirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
getirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
getirmeyecek (future indicative singular third-person)
getirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
getirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
getirmeyecekler (future indicative plural third-person)
getirmemişim (first-person inferential perfective singular)
getirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
getirmemiş (inferential perfective singular third-person)
getirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
getirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
getirmemişler (inferential perfective plural third-person)
getirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
getirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
getirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
getirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
getirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
getirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
getirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
getirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
getirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
getirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
getirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
getirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
getirmesem (conditional first-person singular)
getirmesen (conditional second-person singular)
getirmese (conditional singular third-person)
getirmesek (conditional first-person plural)
getirmeseniz (conditional plural second-person)
getirmeseler (conditional plural third-person)
getirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
getirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
getirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
getirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
getirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
getirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
getirmeyeyim (first-person optative singular)
getirmeyesin (optative second-person singular)
getirmeye (optative singular third-person)
getirmeyelim (first-person optative plural)
getirmeyesiniz (optative plural second-person)
getirmeyeler (optative plural third-person)
getirmemekteyim (first-person progressive singular)
getirmemektesin (progressive second-person singular)
getirmemekte (progressive singular third-person)
getirmemekteyiz (first-person plural progressive)
getirmemektesiniz (plural progressive second-person)
getirmemekteler (plural progressive third-person)
getirmemeliyim (first-person necessitative singular)
getirmemelisin (necessitative second-person singular)
getirmemeli (necessitative singular third-person)
getirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
getirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
getirmemeliler (necessitative plural third-person)
getirme (imperative second-person singular)
getirmesin (imperative singular third-person)
getirmeyin (imperative plural second-person)
getirmesinler (imperative plural third-person)
getirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
getirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
getirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
getirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
getirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
getirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
getirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
getirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
getirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
getirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
getirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
getirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
getirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
getirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
getirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
getirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
getirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
getirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
getirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
getirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
getirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
getirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
getirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
getirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
getirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
getirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
getirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
getirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
getirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
getirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
getirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
getirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
getirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
getirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
getirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
getirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
getirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
getirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
getirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
getirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
getirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
getirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
getirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
getirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
getirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
getirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
getirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
getirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
getirmesem mi? (conditional first-person singular)
getirmesen mi? (conditional second-person singular)
getirmese mi? (conditional singular third-person)
getirmesek mi? (conditional first-person plural)
getirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
getirmeseler mi? (conditional plural third-person)
getirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
getirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
getirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
getirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
getirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
getirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
getirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
getirmemekte misin? (progressive second-person singular)
getirmemekte mi? (progressive singular third-person)
getirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
getirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
getirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
getirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
getirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
getirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
getirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
getirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
getirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish كتیرمك (getirmek), from earlier *gẹl-tür-mek, equivalent to gel- (“to come”) + -tir (“causative suffix”). Doublet of geldirmek and geldirtmek. Compare oturmak (“to sit”) for the loss of -l- in -lt-.

Bana bir çiçek getirdi.

Bana şu çiçeği getirdi.

Kuşlar, kuşlar haber getirmiyor

The birds, the birds aren't bringing any news


geliştirmek

head

geliştirmek (third-person singular simple present geliştirir)

geliştirir (present singular third-person)
geliştirmek (infinitive)
geliştiren (imperfective impersonal participle)
geliştirmiş (impersonal participle perfective)
geliştirecek (impersonal participle prospective)
geliştirdiğim (non-prospective participle personal)
geliştirdiğin (non-prospective participle personal)
geliştirdiği (non-prospective participle personal)
geliştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
geliştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
geliştirdikleri (non-prospective participle personal)
geliştireceğim (participle personal prospective)
geliştireceğin (participle personal prospective)
geliştireceği (participle personal prospective)
geliştireceğimiz (participle personal prospective)
geliştireceğiniz (participle personal prospective)
geliştirecekleri (participle personal prospective)
geliştirme (noun-from-verb)
geliştiriş (adverbial)
geliştiririm (aorist first-person indicative present singular)
geliştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
geliştirir (aorist indicative present singular third-person)
geliştiririz (aorist first-person indicative plural present)
geliştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geliştirirler (aorist indicative plural present third-person)
geliştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geliştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geliştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
geliştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geliştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geliştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geliştirdim (first-person indicative past perfective singular)
geliştirdin (indicative past perfective second-person singular)
geliştirdi (indicative past perfective singular third-person)
geliştirdik (first-person indicative past perfective plural)
geliştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
geliştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
geliştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geliştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geliştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geliştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geliştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geliştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geliştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geliştireceğim (first-person future indicative singular)
geliştireceksin (future indicative second-person singular)
geliştirecek (future indicative singular third-person)
geliştireceğiz (first-person future indicative plural)
geliştireceksiniz (future indicative plural second-person)
geliştirecekler (future indicative plural third-person)
geliştirmişim (first-person inferential perfective singular)
geliştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
geliştirmiş (inferential perfective singular third-person)
geliştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
geliştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geliştirmişler (inferential perfective plural third-person)
geliştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
geliştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geliştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
geliştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geliştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geliştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or geliştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
geliştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geliştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geliştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geliştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geliştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geliştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geliştirsem (conditional first-person singular)
geliştirsen (conditional second-person singular)
geliştirse (conditional singular third-person)
geliştirsek (conditional first-person plural)
geliştirseniz (conditional plural second-person)
geliştirseler (conditional plural third-person)
geliştirseydim (conditional first-person perfective singular)
geliştirseydin (conditional perfective second-person singular)
geliştirseydi (conditional perfective singular third-person)
geliştirseydik (conditional first-person perfective plural)
geliştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geliştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
geliştireyim (first-person optative singular)
geliştiresin (optative second-person singular)
geliştire (optative singular third-person)
geliştirelim (first-person optative plural)
geliştiresiniz (optative plural second-person)
geliştireler (optative plural third-person)
geliştirmekteyim (first-person progressive singular)
geliştirmektesin (progressive second-person singular)
geliştirmekte (progressive singular third-person)
geliştirmekteyiz (first-person plural progressive)
geliştirmektesiniz (plural progressive second-person)
geliştirmekteler (plural progressive third-person)
geliştirmeliyim (first-person necessitative singular)
geliştirmelisin (necessitative second-person singular)
geliştirmeli (necessitative singular third-person)
geliştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
geliştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
geliştirmeliler (necessitative plural third-person)
geliştir (imperative second-person singular)
geliştirsin (imperative singular third-person)
geliştirin (imperative plural second-person)
geliştirsinler (imperative plural third-person)
geliştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geliştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geliştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geliştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geliştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geliştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geliştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geliştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geliştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geliştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geliştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geliştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geliştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geliştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geliştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geliştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geliştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geliştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geliştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geliştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geliştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geliştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geliştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geliştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geliştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
geliştirecek misin? (future indicative second-person singular)
geliştirecek mi? (future indicative singular third-person)
geliştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geliştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geliştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
geliştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geliştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geliştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geliştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geliştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geliştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geliştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geliştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geliştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geliştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geliştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geliştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geliştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geliştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geliştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geliştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geliştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geliştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geliştirsem mi? (conditional first-person singular)
geliştirsen mi? (conditional second-person singular)
geliştirse mi? (conditional singular third-person)
geliştirsek mi? (conditional first-person plural)
geliştirseniz mi? (conditional plural second-person)
geliştirseler mi? (conditional plural third-person)
geliştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geliştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geliştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geliştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geliştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geliştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geliştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
geliştirmekte misin? (progressive second-person singular)
geliştirmekte mi? (progressive singular third-person)
geliştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
geliştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
geliştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
geliştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
geliştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
geliştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
geliştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geliştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geliştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
geliştirmemek (infinitive negative)
geliştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
geliştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
geliştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
geliştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
geliştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
geliştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
geliştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
geliştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
geliştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
geliştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
geliştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
geliştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
geliştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
geliştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
geliştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
geliştirmeme (negative noun-from-verb)
geliştirmeyiş (adverbial negative)
geliştirmem (aorist first-person indicative present singular)
geliştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
geliştirmez (aorist indicative present singular third-person)
geliştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
geliştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geliştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
geliştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geliştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geliştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geliştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geliştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geliştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geliştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
geliştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
geliştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
geliştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
geliştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
geliştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
geliştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geliştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geliştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geliştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geliştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geliştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
geliştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
geliştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
geliştirmeyecek (future indicative singular third-person)
geliştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
geliştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
geliştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
geliştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
geliştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
geliştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
geliştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
geliştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geliştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
geliştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
geliştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
geliştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
geliştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
geliştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geliştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
geliştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geliştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geliştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geliştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geliştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geliştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geliştirmesem (conditional first-person singular)
geliştirmesen (conditional second-person singular)
geliştirmese (conditional singular third-person)
geliştirmesek (conditional first-person plural)
geliştirmeseniz (conditional plural second-person)
geliştirmeseler (conditional plural third-person)
geliştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
geliştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
geliştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
geliştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
geliştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geliştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
geliştirmeyeyim (first-person optative singular)
geliştirmeyesin (optative second-person singular)
geliştirmeye (optative singular third-person)
geliştirmeyelim (first-person optative plural)
geliştirmeyesiniz (optative plural second-person)
geliştirmeyeler (optative plural third-person)
geliştirmemekteyim (first-person progressive singular)
geliştirmemektesin (progressive second-person singular)
geliştirmemekte (progressive singular third-person)
geliştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
geliştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
geliştirmemekteler (plural progressive third-person)
geliştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
geliştirmemelisin (necessitative second-person singular)
geliştirmemeli (necessitative singular third-person)
geliştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
geliştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
geliştirmemeliler (necessitative plural third-person)
geliştirme (imperative second-person singular)
geliştirmesin (imperative singular third-person)
geliştirmeyin (imperative plural second-person)
geliştirmesinler (imperative plural third-person)
geliştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geliştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
geliştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
geliştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geliştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geliştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geliştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geliştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geliştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geliştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geliştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geliştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geliştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geliştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geliştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geliştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geliştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geliştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geliştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geliştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geliştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geliştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geliştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geliştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geliştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
geliştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
geliştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
geliştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geliştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geliştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
geliştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geliştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geliştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geliştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geliştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geliştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geliştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geliştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geliştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geliştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geliştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geliştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geliştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geliştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geliştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geliştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geliştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geliştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geliştirmesem mi? (conditional first-person singular)
geliştirmesen mi? (conditional second-person singular)
geliştirmese mi? (conditional singular third-person)
geliştirmesek mi? (conditional first-person plural)
geliştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
geliştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
geliştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
geliştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
geliştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
geliştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
geliştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geliştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geliştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
geliştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
geliştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
geliştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
geliştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
geliştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
geliştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
geliştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
geliştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
geliştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geliştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geliştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Causative of gelişmek, can be analyzed as geliş- + -tir.

Almanya'da bir dil kursuna katılarak Almancamı geliştireceğim.

I will improve my German by attending a language course in Germany.


ilerletmek

ilerletmek (third-person singular simple present ilerletir)

ilerletir (present singular third-person)
ilerletmek (infinitive)
ilerleten (imperfective impersonal participle)
ilerletmiş (impersonal participle perfective)
ilerletecek (impersonal participle prospective)
ilerlettiğim (non-prospective participle personal)
ilerlettiğin (non-prospective participle personal)
ilerlettiği (non-prospective participle personal)
ilerlettiğimiz (non-prospective participle personal)
ilerlettiğiniz (non-prospective participle personal)
ilerlettikleri (non-prospective participle personal)
ilerleteceğim (participle personal prospective)
ilerleteceğin (participle personal prospective)
ilerleteceği (participle personal prospective)
ilerleteceğimiz (participle personal prospective)
ilerleteceğiniz (participle personal prospective)
ilerletecekleri (participle personal prospective)
ilerletme (noun-from-verb)
ilerletiş (adverbial)
ilerletirim (aorist first-person indicative present singular)
ilerletirsin (aorist indicative present second-person singular)
ilerletir (aorist indicative present singular third-person)
ilerletiriz (aorist first-person indicative plural present)
ilerletirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilerletirler (aorist indicative plural present third-person)
ilerletiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilerletiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilerletiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilerletiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilerletiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilerletiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilerlettim (first-person indicative past perfective singular)
ilerlettin (indicative past perfective second-person singular)
ilerletti (indicative past perfective singular third-person)
ilerlettik (first-person indicative past perfective plural)
ilerlettiniz (indicative past perfective plural second-person)
ilerlettiler (indicative past perfective plural third-person)
ilerletiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilerletiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilerletiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilerletiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilerletiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilerletiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ilerletiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ilerleteceğim (first-person future indicative singular)
ilerleteceksin (future indicative second-person singular)
ilerletecek (future indicative singular third-person)
ilerleteceğiz (first-person future indicative plural)
ilerleteceksiniz (future indicative plural second-person)
ilerletecekler (future indicative plural third-person)
ilerletmişim (first-person inferential perfective singular)
ilerletmişsin (inferential perfective second-person singular)
ilerletmiş (inferential perfective singular third-person)
ilerletmişiz (first-person inferential perfective plural)
ilerletmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilerletmişler (inferential perfective plural third-person)
ilerletirmişim (aorist first-person inferential singular)
ilerletirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ilerletirmiş (aorist inferential singular third-person)
ilerletirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ilerletirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilerletirlermiş (or ilerletirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
ilerletiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilerletiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilerletiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilerletiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilerletiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilerletiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilerletsem (conditional first-person singular)
ilerletsen (conditional second-person singular)
ilerletse (conditional singular third-person)
ilerletsek (conditional first-person plural)
ilerletseniz (conditional plural second-person)
ilerletseler (conditional plural third-person)
ilerletseydim (conditional first-person perfective singular)
ilerletseydin (conditional perfective second-person singular)
ilerletseydi (conditional perfective singular third-person)
ilerletseydik (conditional first-person perfective plural)
ilerletseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilerletseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilerleteyim (first-person optative singular)
ilerletesin (optative second-person singular)
ilerlete (optative singular third-person)
ilerletelim (first-person optative plural)
ilerletesiniz (optative plural second-person)
ilerleteler (optative plural third-person)
ilerletmekteyim (first-person progressive singular)
ilerletmektesin (progressive second-person singular)
ilerletmekte (progressive singular third-person)
ilerletmekteyiz (first-person plural progressive)
ilerletmektesiniz (plural progressive second-person)
ilerletmekteler (plural progressive third-person)
ilerletmeliyim (first-person necessitative singular)
ilerletmelisin (necessitative second-person singular)
ilerletmeli (necessitative singular third-person)
ilerletmeliyiz (first-person necessitative plural)
ilerletmelisiniz (necessitative plural second-person)
ilerletmeliler (necessitative plural third-person)
ilerlet (imperative second-person singular)
ilerletsin (imperative singular third-person)
ilerletin (imperative plural second-person)
ilerletsinler (imperative plural third-person)
ilerletir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilerletir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilerletir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilerletir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilerletir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilerletirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilerletiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilerletiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilerletiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilerletiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilerletiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilerletiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilerlettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilerlettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilerletti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilerlettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilerlettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilerlettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilerletiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilerletiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilerletiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilerletiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilerletiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilerletiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilerletecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilerletecek misin? (future indicative second-person singular)
ilerletecek mi? (future indicative singular third-person)
ilerletecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilerletecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilerletecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilerletmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilerletmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilerletmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilerletmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilerletmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilerletmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilerletir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilerletir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilerletir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilerletir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilerletir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilerletirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilerletiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilerletiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilerletiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilerletiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilerletiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilerletiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilerletsem mi? (conditional first-person singular)
ilerletsen mi? (conditional second-person singular)
ilerletse mi? (conditional singular third-person)
ilerletsek mi? (conditional first-person plural)
ilerletseniz mi? (conditional plural second-person)
ilerletseler mi? (conditional plural third-person)
ilerletse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilerletse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilerletse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilerletse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilerletse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilerletseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilerletmekte miyim? (first-person progressive singular)
ilerletmekte misin? (progressive second-person singular)
ilerletmekte mi? (progressive singular third-person)
ilerletmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilerletmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilerletmekteler mi? (plural progressive third-person)
ilerletmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ilerletmeli misin? (necessitative second-person singular)
ilerletmeli mi? (necessitative singular third-person)
ilerletmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilerletmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilerletmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ilerletmemek (infinitive negative)
ilerletmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ilerletmemiş (impersonal negative participle perfective)
ilerletmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ilerletmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ilerletmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ilerletmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ilerletmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ilerletmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ilerletmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ilerletmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ilerletmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ilerletmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ilerletmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ilerletmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ilerletmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ilerletmeme (negative noun-from-verb)
ilerletmeyiş (adverbial negative)
ilerletmem (aorist first-person indicative present singular)
ilerletmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ilerletmez (aorist indicative present singular third-person)
ilerletmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ilerletmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilerletmezler (aorist indicative plural present third-person)
ilerletmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilerletmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilerletmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilerletmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilerletmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilerletmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilerletmedim (first-person indicative past perfective singular)
ilerletmedin (indicative past perfective second-person singular)
ilerletmedi (indicative past perfective singular third-person)
ilerletmedik (first-person indicative past perfective plural)
ilerletmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ilerletmediler (indicative past perfective plural third-person)
ilerletmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilerletmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilerletmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilerletmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilerletmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilerletmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ilerletmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ilerletmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ilerletmeyecek (future indicative singular third-person)
ilerletmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ilerletmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilerletmeyecekler (future indicative plural third-person)
ilerletmemişim (first-person inferential perfective singular)
ilerletmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ilerletmemiş (inferential perfective singular third-person)
ilerletmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ilerletmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilerletmemişler (inferential perfective plural third-person)
ilerletmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ilerletmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ilerletmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ilerletmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ilerletmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilerletmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ilerletmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilerletmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilerletmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilerletmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilerletmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilerletmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilerletmesem (conditional first-person singular)
ilerletmesen (conditional second-person singular)
ilerletmese (conditional singular third-person)
ilerletmesek (conditional first-person plural)
ilerletmeseniz (conditional plural second-person)
ilerletmeseler (conditional plural third-person)
ilerletmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ilerletmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ilerletmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ilerletmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ilerletmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilerletmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilerletmeyeyim (first-person optative singular)
ilerletmeyesin (optative second-person singular)
ilerletmeye (optative singular third-person)
ilerletmeyelim (first-person optative plural)
ilerletmeyesiniz (optative plural second-person)
ilerletmeyeler (optative plural third-person)
ilerletmemekteyim (first-person progressive singular)
ilerletmemektesin (progressive second-person singular)
ilerletmemekte (progressive singular third-person)
ilerletmemekteyiz (first-person plural progressive)
ilerletmemektesiniz (plural progressive second-person)
ilerletmemekteler (plural progressive third-person)
ilerletmemeliyim (first-person necessitative singular)
ilerletmemelisin (necessitative second-person singular)
ilerletmemeli (necessitative singular third-person)
ilerletmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ilerletmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ilerletmemeliler (necessitative plural third-person)
ilerletme (imperative second-person singular)
ilerletmesin (imperative singular third-person)
ilerletmeyin (imperative plural second-person)
ilerletmesinler (imperative plural third-person)
ilerletmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilerletmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilerletmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilerletmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilerletmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilerletmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilerletmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilerletmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilerletmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilerletmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilerletmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilerletmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilerletmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilerletmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilerletmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilerletmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilerletmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilerletmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilerletmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilerletmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilerletmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilerletmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilerletmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilerletmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilerletmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilerletmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ilerletmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ilerletmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilerletmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilerletmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilerletmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilerletmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilerletmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilerletmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilerletmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilerletmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilerletmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilerletmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilerletmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilerletmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilerletmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilerletmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilerletmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilerletmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilerletmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilerletmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilerletmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilerletmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilerletmesem mi? (conditional first-person singular)
ilerletmesen mi? (conditional second-person singular)
ilerletmese mi? (conditional singular third-person)
ilerletmesek mi? (conditional first-person plural)
ilerletmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ilerletmeseler mi? (conditional plural third-person)
ilerletmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilerletmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilerletmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilerletmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilerletmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilerletmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilerletmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ilerletmemekte misin? (progressive second-person singular)
ilerletmemekte mi? (progressive singular third-person)
ilerletmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilerletmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilerletmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ilerletmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ilerletmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ilerletmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ilerletmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilerletmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilerletmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ایلرولتمك (ileriletmek, ilerletmek). See ileri.

inh

Almanya'da bir dil kursuna katılarak Almancamı ilerleteceğim.