çarmıha germek

çarmıha geriyorlardı (or çarmıha geriyordular)

çarmıha gererlermiş (or çarmıha gerermişlar)

çarmıha germek (infinitive)
çarmıha geren (imperfective impersonal participle)
çarmıha germiş (impersonal participle perfective)
çarmıha gerecek (impersonal participle prospective)
çarmıha gerdiğim (non-prospective participle personal)
çarmıha gerdiğin (non-prospective participle personal)
çarmıha gerdiği (non-prospective participle personal)
çarmıha gerdiğimiz (non-prospective participle personal)
çarmıha gerdiğiniz (non-prospective participle personal)
çarmıha gerdikleri (non-prospective participle personal)
çarmıha gereceğim (participle personal prospective)
çarmıha gereceğin (participle personal prospective)
çarmıha gereceği (participle personal prospective)
çarmıha gereceğimiz (participle personal prospective)
çarmıha gereceğiniz (participle personal prospective)
çarmıha gerecekleri (participle personal prospective)
çarmıha germe (noun-from-verb)
çarmıha geriş (adverbial)
çarmıha gererim (aorist first-person indicative present singular)
çarmıha gerersin (aorist indicative present second-person singular)
çarmıha gerer (aorist indicative present singular third-person)
çarmıha gereriz (aorist first-person indicative plural present)
çarmıha gerersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çarmıha gererler (aorist indicative plural present third-person)
çarmıha geriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çarmıha geriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çarmıha geriyor (imperfective indicative present singular third-person)
çarmıha geriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çarmıha geriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çarmıha geriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çarmıha gerdim (first-person indicative past perfective singular)
çarmıha gerdin (indicative past perfective second-person singular)
çarmıha gerdi (indicative past perfective singular third-person)
çarmıha gerdik (first-person indicative past perfective plural)
çarmıha gerdiniz (indicative past perfective plural second-person)
çarmıha gerdiler (indicative past perfective plural third-person)
çarmıha geriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çarmıha geriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çarmıha geriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çarmıha geriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çarmıha geriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çarmıha geriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çarmıha geriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çarmıha gereceğim (first-person future indicative singular)
çarmıha gereceksin (future indicative second-person singular)
çarmıha gerecek (future indicative singular third-person)
çarmıha gereceğiz (first-person future indicative plural)
çarmıha gereceksiniz (future indicative plural second-person)
çarmıha gerecekler (future indicative plural third-person)
çarmıha germişim (first-person inferential perfective singular)
çarmıha germişsin (inferential perfective second-person singular)
çarmıha germiş (inferential perfective singular third-person)
çarmıha germişiz (first-person inferential perfective plural)
çarmıha germişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çarmıha germişler (inferential perfective plural third-person)
çarmıha gerermişim (aorist first-person inferential singular)
çarmıha gerermişsin (aorist inferential second-person singular)
çarmıha gerermiş (aorist inferential singular third-person)
çarmıha gerermişiz (aorist first-person inferential plural)
çarmıha gerermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çarmıha gererlermiş (aorist inferential plural third-person)
or çarmıha gerermişlar (aorist inferential plural third-person)
çarmıha geriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çarmıha geriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çarmıha geriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çarmıha geriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çarmıha geriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çarmıha geriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çarmıha gersem (conditional first-person singular)
çarmıha gersen (conditional second-person singular)
çarmıha gerse (conditional singular third-person)
çarmıha gersek (conditional first-person plural)
çarmıha gerseniz (conditional plural second-person)
çarmıha gerseler (conditional plural third-person)
çarmıha gerseydim (conditional first-person perfective singular)
çarmıha gerseydin (conditional perfective second-person singular)
çarmıha gerseydi (conditional perfective singular third-person)
çarmıha gerseydik (conditional first-person perfective plural)
çarmıha gerseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çarmıha gerseydiler (conditional perfective plural third-person)
çarmıha gereyim (first-person optative singular)
çarmıha geresin (optative second-person singular)
çarmıha gere (optative singular third-person)
çarmıha gerelim (first-person optative plural)
çarmıha geresiniz (optative plural second-person)
çarmıha gereler (optative plural third-person)
çarmıha germekteyim (first-person progressive singular)
çarmıha germektesin (progressive second-person singular)
çarmıha germekte (progressive singular third-person)
çarmıha germekteyiz (first-person plural progressive)
çarmıha germektesiniz (plural progressive second-person)
çarmıha germekteler (plural progressive third-person)
çarmıha germeliyim (first-person necessitative singular)
çarmıha germelisin (necessitative second-person singular)
çarmıha germeli (necessitative singular third-person)
çarmıha germeliyiz (first-person necessitative plural)
çarmıha germelisiniz (necessitative plural second-person)
çarmıha germeliler (necessitative plural third-person)
çarmıha ger (imperative second-person singular)
çarmıha gersin (imperative singular third-person)
çarmıha gerin (imperative plural second-person)
çarmıha gersinler (imperative plural third-person)
çarmıha gerer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çarmıha gerer misin? (aorist indicative present second-person singular)
çarmıha gerer mi? (aorist indicative present singular third-person)
çarmıha gerer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çarmıha gerer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çarmıha gererler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çarmıha geriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çarmıha geriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çarmıha geriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çarmıha geriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çarmıha geriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çarmıha geriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çarmıha gerdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çarmıha gerdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çarmıha gerdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çarmıha gerdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çarmıha gerdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çarmıha gerdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çarmıha geriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çarmıha geriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çarmıha geriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çarmıha geriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çarmıha geriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çarmıha geriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çarmıha gerecek miyim? (first-person future indicative singular)
çarmıha gerecek misin? (future indicative second-person singular)
çarmıha gerecek mi? (future indicative singular third-person)
çarmıha gerecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çarmıha gerecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çarmıha gerecekler mi? (future indicative plural third-person)
çarmıha germiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çarmıha germiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çarmıha germiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çarmıha germiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çarmıha germiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çarmıha germişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çarmıha gerer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çarmıha gerer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çarmıha gerer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çarmıha gerer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çarmıha gerer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çarmıha gererler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çarmıha geriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çarmıha geriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çarmıha geriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çarmıha geriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çarmıha geriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çarmıha geriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çarmıha gersem mi? (conditional first-person singular)
çarmıha gersen mi? (conditional second-person singular)
çarmıha gerse mi? (conditional singular third-person)
çarmıha gersek mi? (conditional first-person plural)
çarmıha gerseniz mi? (conditional plural second-person)
çarmıha gerseler mi? (conditional plural third-person)
çarmıha gerse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çarmıha gerse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çarmıha gerse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çarmıha gerse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çarmıha gerse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çarmıha gerseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çarmıha germekte miyim? (first-person progressive singular)
çarmıha germekte misin? (progressive second-person singular)
çarmıha germekte mi? (progressive singular third-person)
çarmıha germekte miyiz? (first-person plural progressive)
çarmıha germekte misiniz? (plural progressive second-person)
çarmıha germekteler mi? (plural progressive third-person)
çarmıha germeli miyim? (first-person necessitative singular)
çarmıha germeli misin? (necessitative second-person singular)
çarmıha germeli mi? (necessitative singular third-person)
çarmıha germeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çarmıha germeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çarmıha germeliler mi? (necessitative plural third-person)
çarmıha germemek (infinitive negative)
çarmıha germeyen (imperfective impersonal negative participle)
çarmıha germemiş (impersonal negative participle perfective)
çarmıha germeyecek (impersonal negative participle prospective)
çarmıha germediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çarmıha germediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çarmıha germediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çarmıha germediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çarmıha germediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çarmıha germedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çarmıha germeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çarmıha germeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çarmıha germeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çarmıha germeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çarmıha germeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çarmıha germeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çarmıha germeme (negative noun-from-verb)
çarmıha germeyiş (adverbial negative)
çarmıha germem (aorist first-person indicative present singular)
çarmıha germezsin (aorist indicative present second-person singular)
çarmıha germez (aorist indicative present singular third-person)
çarmıha germeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çarmıha germezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çarmıha germezler (aorist indicative plural present third-person)
çarmıha germiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çarmıha germiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çarmıha germiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çarmıha germiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çarmıha germiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çarmıha germiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çarmıha germedim (first-person indicative past perfective singular)
çarmıha germedin (indicative past perfective second-person singular)
çarmıha germedi (indicative past perfective singular third-person)
çarmıha germedik (first-person indicative past perfective plural)
çarmıha germediniz (indicative past perfective plural second-person)
çarmıha germediler (indicative past perfective plural third-person)
çarmıha germiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çarmıha germiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çarmıha germiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çarmıha germiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çarmıha germiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çarmıha germiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çarmıha germeyeceğim (first-person future indicative singular)
çarmıha germeyeceksin (future indicative second-person singular)
çarmıha germeyecek (future indicative singular third-person)
çarmıha germeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çarmıha germeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çarmıha germeyecekler (future indicative plural third-person)
çarmıha germemişim (first-person inferential perfective singular)
çarmıha germemişsin (inferential perfective second-person singular)
çarmıha germemiş (inferential perfective singular third-person)
çarmıha germemişiz (first-person inferential perfective plural)
çarmıha germemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çarmıha germemişler (inferential perfective plural third-person)
çarmıha germezmişim (aorist first-person inferential singular)
çarmıha germezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çarmıha germezmiş (aorist inferential singular third-person)
çarmıha germezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çarmıha germezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çarmıha germezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çarmıha germiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çarmıha germiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çarmıha germiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çarmıha germiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çarmıha germiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çarmıha germiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çarmıha germesem (conditional first-person singular)
çarmıha germesen (conditional second-person singular)
çarmıha germese (conditional singular third-person)
çarmıha germesek (conditional first-person plural)
çarmıha germeseniz (conditional plural second-person)
çarmıha germeseler (conditional plural third-person)
çarmıha germeseydim (conditional first-person perfective singular)
çarmıha germeseydin (conditional perfective second-person singular)
çarmıha germeseydi (conditional perfective singular third-person)
çarmıha germeseydik (conditional first-person perfective plural)
çarmıha germeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çarmıha germeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çarmıha germeyeyim (first-person optative singular)
çarmıha germeyesin (optative second-person singular)
çarmıha germeye (optative singular third-person)
çarmıha germeyelim (first-person optative plural)
çarmıha germeyesiniz (optative plural second-person)
çarmıha germeyeler (optative plural third-person)
çarmıha germemekteyim (first-person progressive singular)
çarmıha germemektesin (progressive second-person singular)
çarmıha germemekte (progressive singular third-person)
çarmıha germemekteyiz (first-person plural progressive)
çarmıha germemektesiniz (plural progressive second-person)
çarmıha germemekteler (plural progressive third-person)
çarmıha germemeliyim (first-person necessitative singular)
çarmıha germemelisin (necessitative second-person singular)
çarmıha germemeli (necessitative singular third-person)
çarmıha germemeliyiz (first-person necessitative plural)
çarmıha germemelisiniz (necessitative plural second-person)
çarmıha germemeliler (necessitative plural third-person)
çarmıha germe (imperative second-person singular)
çarmıha germesin (imperative singular third-person)
çarmıha germeyin (imperative plural second-person)
çarmıha germesinler (imperative plural third-person)
çarmıha germez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çarmıha germez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çarmıha germez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çarmıha germez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çarmıha germez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çarmıha germezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çarmıha germiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çarmıha germiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çarmıha germiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çarmıha germiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çarmıha germiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çarmıha germiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çarmıha germedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çarmıha germedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çarmıha germedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çarmıha germedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çarmıha germediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çarmıha germediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çarmıha germiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çarmıha germiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çarmıha germiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çarmıha germiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çarmıha germiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çarmıha germiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çarmıha germeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çarmıha germeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çarmıha germeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çarmıha germeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çarmıha germeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çarmıha germeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çarmıha germemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çarmıha germemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çarmıha germemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çarmıha germemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çarmıha germemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çarmıha germemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çarmıha germez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çarmıha germez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çarmıha germez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çarmıha germez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çarmıha germez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çarmıha germezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çarmıha germiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çarmıha germiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çarmıha germiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çarmıha germiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çarmıha germiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çarmıha germiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çarmıha germesem mi? (conditional first-person singular)
çarmıha germesen mi? (conditional second-person singular)
çarmıha germese mi? (conditional singular third-person)
çarmıha germesek mi? (conditional first-person plural)
çarmıha germeseniz mi? (conditional plural second-person)
çarmıha germeseler mi? (conditional plural third-person)
çarmıha germese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çarmıha germese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çarmıha germese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çarmıha germese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çarmıha germese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çarmıha germeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çarmıha germemekte miyim? (first-person progressive singular)
çarmıha germemekte misin? (progressive second-person singular)
çarmıha germemekte mi? (progressive singular third-person)
çarmıha germemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çarmıha germemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çarmıha germemekteler mi? (plural progressive third-person)
çarmıha germemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çarmıha germemeli misin? (necessitative second-person singular)
çarmıha germemeli mi? (necessitative singular third-person)
çarmıha germemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çarmıha germemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çarmıha germemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From çarmıh (“crucifix”) + germek (“to stretch”).


otuz bir çekmek

head

otuz bir çekmek (third-person singular simple present otuz bir çeker)

otuz bir çeker (present singular third-person)
otuz bir çekmek (infinitive)
otuz bir çeken (imperfective impersonal participle)
otuz bir çekmiş (impersonal participle perfective)
otuz bir çekecek (impersonal participle prospective)
otuz bir çektiğim (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiğin (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiği (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiğimiz (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiğiniz (non-prospective participle personal)
otuz bir çektikleri (non-prospective participle personal)
otuz bir çekeceğim (participle personal prospective)
otuz bir çekeceğin (participle personal prospective)
otuz bir çekeceği (participle personal prospective)
otuz bir çekeceğimiz (participle personal prospective)
otuz bir çekeceğiniz (participle personal prospective)
otuz bir çekecekleri (participle personal prospective)
otuz bir çekme (noun-from-verb)
otuz bir çekiş (adverbial)
otuz bir çekerim (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çekersin (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çeker (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekerler (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çektim (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çektin (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekti (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çektik (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çektiler (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or otuz bir çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekeceğim (first-person future indicative singular)
otuz bir çekeceksin (future indicative second-person singular)
otuz bir çekecek (future indicative singular third-person)
otuz bir çekeceğiz (first-person future indicative plural)
otuz bir çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
otuz bir çekecekler (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmişim (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmiş (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmişler (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çekermişim (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çekermiş (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or otuz bir çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çeksem (conditional first-person singular)
otuz bir çeksen (conditional second-person singular)
otuz bir çekse (conditional singular third-person)
otuz bir çeksek (conditional first-person plural)
otuz bir çekseniz (conditional plural second-person)
otuz bir çekseler (conditional plural third-person)
otuz bir çekseydim (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekseydin (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekseydi (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekseydik (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekeyim (first-person optative singular)
otuz bir çekesin (optative second-person singular)
otuz bir çeke (optative singular third-person)
otuz bir çekelim (first-person optative plural)
otuz bir çekesiniz (optative plural second-person)
otuz bir çekeler (optative plural third-person)
otuz bir çekmekteyim (first-person progressive singular)
otuz bir çekmektesin (progressive second-person singular)
otuz bir çekmekte (progressive singular third-person)
otuz bir çekmekteyiz (first-person plural progressive)
otuz bir çekmektesiniz (plural progressive second-person)
otuz bir çekmekteler (plural progressive third-person)
otuz bir çekmeliyim (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmelisin (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmeli (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmeliler (necessitative plural third-person)
otuz bir çek (imperative second-person singular)
otuz bir çeksin (imperative singular third-person)
otuz bir çekin (imperative plural second-person)
otuz bir çeksinler (imperative plural third-person)
otuz bir çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
otuz bir çekecek misin? (future indicative second-person singular)
otuz bir çekecek mi? (future indicative singular third-person)
otuz bir çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
otuz bir çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
otuz bir çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çeksem mi? (conditional first-person singular)
otuz bir çeksen mi? (conditional second-person singular)
otuz bir çekse mi? (conditional singular third-person)
otuz bir çeksek mi? (conditional first-person plural)
otuz bir çekseniz mi? (conditional plural second-person)
otuz bir çekseler mi? (conditional plural third-person)
otuz bir çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
otuz bir çekmekte misin? (progressive second-person singular)
otuz bir çekmekte mi? (progressive singular third-person)
otuz bir çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
otuz bir çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
otuz bir çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
otuz bir çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
otuz bir çekmemek (infinitive negative)
otuz bir çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
otuz bir çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
otuz bir çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
otuz bir çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
otuz bir çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
otuz bir çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
otuz bir çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
otuz bir çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
otuz bir çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
otuz bir çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
otuz bir çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
otuz bir çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
otuz bir çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
otuz bir çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
otuz bir çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
otuz bir çekmeme (negative noun-from-verb)
otuz bir çekmeyiş (adverbial negative)
otuz bir çekmem (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çekmez (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
otuz bir çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
otuz bir çekmeyecek (future indicative singular third-person)
otuz bir çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
otuz bir çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
otuz bir çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çekmesem (conditional first-person singular)
otuz bir çekmesen (conditional second-person singular)
otuz bir çekmese (conditional singular third-person)
otuz bir çekmesek (conditional first-person plural)
otuz bir çekmeseniz (conditional plural second-person)
otuz bir çekmeseler (conditional plural third-person)
otuz bir çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekmeyeyim (first-person optative singular)
otuz bir çekmeyesin (optative second-person singular)
otuz bir çekmeye (optative singular third-person)
otuz bir çekmeyelim (first-person optative plural)
otuz bir çekmeyesiniz (optative plural second-person)
otuz bir çekmeyeler (optative plural third-person)
otuz bir çekmemekteyim (first-person progressive singular)
otuz bir çekmemektesin (progressive second-person singular)
otuz bir çekmemekte (progressive singular third-person)
otuz bir çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
otuz bir çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
otuz bir çekmemekteler (plural progressive third-person)
otuz bir çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmemelisin (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmemeli (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmemeliler (necessitative plural third-person)
otuz bir çekme (imperative second-person singular)
otuz bir çekmesin (imperative singular third-person)
otuz bir çekmeyin (imperative plural second-person)
otuz bir çekmesinler (imperative plural third-person)
otuz bir çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
otuz bir çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
otuz bir çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
otuz bir çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
otuz bir çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
otuz bir çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çekmesem mi? (conditional first-person singular)
otuz bir çekmesen mi? (conditional second-person singular)
otuz bir çekmese mi? (conditional singular third-person)
otuz bir çekmesek mi? (conditional first-person plural)
otuz bir çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
otuz bir çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
otuz bir çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
otuz bir çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
otuz bir çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
otuz bir çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
otuz bir çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
otuz bir çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
otuz bir çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

otuz bir çekiyorlardı (or otuz bir çekiyordular)

otuz bir çekerlermiş (or otuz bir çekermişlar)

Literally, “to pull a thirty-one”, a tabooistic alteration of el çekmek (“to masturbate”, literally “to pull a hand”), dating back to Ottoman times, when ال (el, “hand”) could be interpreted with abjad numerals as 31, by the sum of ا, which refers to 1, and ل, which refers to 30.


kokmak

head

kokmak (third-person singular simple present kokar)

kokar (present singular third-person)
kokmak (infinitive)
kokan (imperfective impersonal participle)
kokmuş (impersonal participle perfective)
kokacak (impersonal participle prospective)
koktuğum (non-prospective participle personal)
koktuğun (non-prospective participle personal)
koktuğu (non-prospective participle personal)
koktuğumuz (non-prospective participle personal)
koktuğunuz (non-prospective participle personal)
koktukları (non-prospective participle personal)
kokacağım (participle personal prospective)
kokacağın (participle personal prospective)
kokacağı (participle personal prospective)
kokacağımız (participle personal prospective)
kokacağınız (participle personal prospective)
kokacakları (participle personal prospective)
kokma (noun-from-verb)
kokuş (adverbial)
kokarım (aorist first-person indicative present singular)
kokarsın (aorist indicative present second-person singular)
kokar (aorist indicative present singular third-person)
kokarız (aorist first-person indicative plural present)
kokarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kokarlar (aorist indicative plural present third-person)
kokuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kokuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kokuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kokuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kokuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kokuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koktum (first-person indicative past perfective singular)
koktun (indicative past perfective second-person singular)
koktu (indicative past perfective singular third-person)
koktuk (first-person indicative past perfective plural)
koktunuz (indicative past perfective plural second-person)
koktular (indicative past perfective plural third-person)
kokuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kokuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kokuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kokuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kokuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kokuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kokuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kokacağım (first-person future indicative singular)
kokacaksın (future indicative second-person singular)
kokacak (future indicative singular third-person)
kokacağız (first-person future indicative plural)
kokacaksınız (future indicative plural second-person)
kokacaklar (future indicative plural third-person)
kokmışım (first-person inferential perfective singular)
kokmışsın (inferential perfective second-person singular)
kokmış (inferential perfective singular third-person)
kokmışız (first-person inferential perfective plural)
kokmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
kokmışlar (inferential perfective plural third-person)
kokarmışım (aorist first-person inferential singular)
kokarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kokarmış (aorist inferential singular third-person)
kokarmışız (aorist first-person inferential plural)
kokarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kokarlarmış (or kokarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kokuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kokuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kokuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kokuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kokuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kokuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koksam (conditional first-person singular)
koksan (conditional second-person singular)
koksa (conditional singular third-person)
koksak (conditional first-person plural)
koksanız (conditional plural second-person)
koksalar (conditional plural third-person)
koksaydım (conditional first-person perfective singular)
koksaydın (conditional perfective second-person singular)
koksaydı (conditional perfective singular third-person)
koksaydık (conditional first-person perfective plural)
koksaydınız (conditional perfective plural second-person)
koksaydılar (conditional perfective plural third-person)
kokayım (first-person optative singular)
kokasın (optative second-person singular)
koka (optative singular third-person)
kokalım (first-person optative plural)
kokasınız (optative plural second-person)
kokalar (optative plural third-person)
kokmaktayım (first-person progressive singular)
kokmaktasın (progressive second-person singular)
kokmakta (progressive singular third-person)
kokmaktayız (first-person plural progressive)
kokmaktasınız (plural progressive second-person)
kokmaktalar (plural progressive third-person)
kokmalıyım (first-person necessitative singular)
kokmalısın (necessitative second-person singular)
kokmalı (necessitative singular third-person)
kokmalıyız (first-person necessitative plural)
kokmalısınız (necessitative plural second-person)
kokmalılar (necessitative plural third-person)
kok (imperative second-person singular)
koksun (imperative singular third-person)
kokun (imperative plural second-person)
koksunlar (imperative plural third-person)
kokar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kokar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kokar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kokar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kokar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kokarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kokuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kokuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kokuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kokuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kokuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kokuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koktum mu? (first-person indicative past perfective singular)
koktun mu? (indicative past perfective second-person singular)
koktu mu? (indicative past perfective singular third-person)
koktuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
koktunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
koktular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kokuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kokuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kokuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kokuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kokuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kokuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kokacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kokacak mısın? (future indicative second-person singular)
kokacak mı? (future indicative singular third-person)
kokacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kokacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kokacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kokmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kokmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kokmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kokmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kokmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kokmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kokar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
kokar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
kokar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
kokar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
kokar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
kokarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kokuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kokuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kokuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kokuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kokuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kokuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koksam mı? (conditional first-person singular)
koksan mı? (conditional second-person singular)
koksa mı? (conditional singular third-person)
koksak mı? (conditional first-person plural)
koksanız mı? (conditional plural second-person)
koksalar mı? (conditional plural third-person)
koksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kokmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kokmakta mısın? (progressive second-person singular)
kokmakta mı? (progressive singular third-person)
kokmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kokmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kokmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kokmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kokmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kokmalı mı? (necessitative singular third-person)
kokmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kokmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kokmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kokmamak (infinitive negative)
kokmayan (imperfective impersonal negative participle)
kokmamış (impersonal negative participle perfective)
kokmayacak (impersonal negative participle prospective)
kokmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kokmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kokmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kokmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kokmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kokmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kokmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kokmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kokmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kokmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kokmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kokmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kokmama (negative noun-from-verb)
kokmayuş (adverbial negative)
kokmam (aorist first-person indicative present singular)
kokmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kokmaz (aorist indicative present singular third-person)
kokmayız (aorist first-person indicative plural present)
kokmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kokmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kokmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kokmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kokmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kokmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kokmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kokmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kokmadım (first-person indicative past perfective singular)
kokmadın (indicative past perfective second-person singular)
kokmadı (indicative past perfective singular third-person)
kokmadık (first-person indicative past perfective plural)
kokmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kokmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kokmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kokmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kokmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kokmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kokmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kokmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kokmayacağım (first-person future indicative singular)
kokmayacaksın (future indicative second-person singular)
kokmayacak (future indicative singular third-person)
kokmayacağız (first-person future indicative plural)
kokmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kokmayacaklar (future indicative plural third-person)
kokmamışım (first-person inferential perfective singular)
kokmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kokmamış (inferential perfective singular third-person)
kokmamışız (first-person inferential perfective plural)
kokmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kokmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kokmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kokmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kokmazmış (aorist inferential singular third-person)
kokmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kokmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kokmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kokmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kokmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kokmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kokmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kokmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kokmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kokmasam (conditional first-person singular)
kokmasan (conditional second-person singular)
kokmasa (conditional singular third-person)
kokmasak (conditional first-person plural)
kokmasanız (conditional plural second-person)
kokmasalar (conditional plural third-person)
kokmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kokmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kokmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kokmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kokmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kokmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kokmayayım (first-person optative singular)
kokmayasın (optative second-person singular)
kokmaya (optative singular third-person)
kokmayalım (first-person optative plural)
kokmayasınız (optative plural second-person)
kokmayalar (optative plural third-person)
kokmamaktayım (first-person progressive singular)
kokmamaktasın (progressive second-person singular)
kokmamakta (progressive singular third-person)
kokmamaktayız (first-person plural progressive)
kokmamaktasınız (plural progressive second-person)
kokmamaktalar (plural progressive third-person)
kokmamalıyım (first-person necessitative singular)
kokmamalısın (necessitative second-person singular)
kokmamalı (necessitative singular third-person)
kokmamalıyız (first-person necessitative plural)
kokmamalısınız (necessitative plural second-person)
kokmamalılar (necessitative plural third-person)
kokma (imperative second-person singular)
kokmasın (imperative singular third-person)
kokmayın (imperative plural second-person)
kokmasınlar (imperative plural third-person)
kokmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kokmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kokmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kokmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kokmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kokmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kokmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kokmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kokmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kokmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kokmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kokmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kokmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kokmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kokmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kokmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kokmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kokmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kokmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kokmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kokmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kokmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kokmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kokmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kokmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kokmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kokmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kokmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kokmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kokmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kokmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kokmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kokmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kokmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kokmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kokmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kokmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kokmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kokmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kokmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kokmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kokmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kokmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kokmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kokmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kokmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kokmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kokmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kokmasam mı? (conditional first-person singular)
kokmasan mı? (conditional second-person singular)
kokmasa mı? (conditional singular third-person)
kokmasak mı? (conditional first-person plural)
kokmasanız mı? (conditional plural second-person)
kokmasalar mı? (conditional plural third-person)
kokmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kokmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kokmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kokmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kokmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kokmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kokmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kokmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kokmamakta mı? (progressive singular third-person)
kokmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kokmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kokmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kokmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kokmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kokmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kokmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kokmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kokmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قوقمق (kokmak), from Proto-Turkic *kok-.
Cognate with Karakhanid قُوقْماقْ (qoqmaq, “to give out a smell”), Azerbaijani qoxumaq (“to putrefy, go bad”), Turkmen kokamak (“to stink”).

cog

(intransitive) To smell, to give out a scent.

Burası kokuyor.

(intransitive) To have a bad smell, to stink, to reek.

(intransitive, figuratively) For something to show signs of, to feel about to happen.


öğütmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

öğütürmüşsün

öğütürmüşsünüz

öğütmüşsünüz

öğütür müyüm?

öğütür müsün?

öğütür müyüz?

öğütür müsünüz?

öğüttünüz mü?

öğütür müymüşüm?

öğütür müymüşsün?

öğütür müymüş?

öğütür müymüşüz?

öğütür müymüşsünüz?

öğütmüş müyüm?

öğütmüş müsün?

öğütmüş müyüz?

öğütmüş müsünüz?

öğütmek (infinitive)
öğüten (imperfective impersonal participle)
öğütmüş (impersonal participle perfective)
öğütecek (impersonal participle prospective)
öğüttüğüm (non-prospective participle personal)
öğüttüğün (non-prospective participle personal)
öğüttüğü (non-prospective participle personal)
öğüttüğümüz (non-prospective participle personal)
öğüttüğünüz (non-prospective participle personal)
öğüttükleri (non-prospective participle personal)
öğüteceğim (participle personal prospective)
öğüteceğin (participle personal prospective)
öğüteceği (participle personal prospective)
öğüteceğimiz (participle personal prospective)
öğüteceğiniz (participle personal prospective)
öğütecekleri (participle personal prospective)
öğütme (noun-from-verb)
öğütüş (adverbial)
öğütürüm (aorist first-person indicative present singular)
öğütürsün (aorist indicative present second-person singular)
öğütür (aorist indicative present singular third-person)
öğütürüz (aorist first-person indicative plural present)
öğütürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öğütürler (aorist indicative plural present third-person)
öğütüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öğütüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öğütüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öğütüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öğütüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öğütüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öğüttüm (first-person indicative past perfective singular)
öğüttün (indicative past perfective second-person singular)
öğüttü (indicative past perfective singular third-person)
öğüttük (first-person indicative past perfective plural)
öğüttünüz (indicative past perfective plural second-person)
öğüttüler (indicative past perfective plural third-person)
öğütüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öğütüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öğütüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öğütüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öğütüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öğütüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öğütüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öğüteceğim (first-person future indicative singular)
öğüteceksin (future indicative second-person singular)
öğütecek (future indicative singular third-person)
öğüteceğiz (first-person future indicative plural)
öğüteceksiniz (future indicative plural second-person)
öğütecekler (future indicative plural third-person)
öğütmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öğütmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öğütmüş (inferential perfective singular third-person)
öğütmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öğütmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öğütmüşler (inferential perfective plural third-person)
öğütürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öğütürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öğütürmüş (aorist inferential singular third-person)
öğütürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öğütürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öğütürlermiş (or öğütürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öğütüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öğütüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öğütüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öğütüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öğütüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öğütüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öğütsem (conditional first-person singular)
öğütsen (conditional second-person singular)
öğütse (conditional singular third-person)
öğütsek (conditional first-person plural)
öğütseniz (conditional plural second-person)
öğütseler (conditional plural third-person)
öğütseydim (conditional first-person perfective singular)
öğütseydin (conditional perfective second-person singular)
öğütseydi (conditional perfective singular third-person)
öğütseydik (conditional first-person perfective plural)
öğütseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öğütseydiler (conditional perfective plural third-person)
öğüteyim (first-person optative singular)
öğütesin (optative second-person singular)
öğüte (optative singular third-person)
öğütelim (first-person optative plural)
öğütesiniz (optative plural second-person)
öğüteler (optative plural third-person)
öğütmekteyim (first-person progressive singular)
öğütmektesin (progressive second-person singular)
öğütmekte (progressive singular third-person)
öğütmekteyiz (first-person plural progressive)
öğütmektesiniz (plural progressive second-person)
öğütmekteler (plural progressive third-person)
öğütmeliyim (first-person necessitative singular)
öğütmelisin (necessitative second-person singular)
öğütmeli (necessitative singular third-person)
öğütmeliyiz (first-person necessitative plural)
öğütmelisiniz (necessitative plural second-person)
öğütmeliler (necessitative plural third-person)
öğüt (imperative second-person singular)
öğütsün (imperative singular third-person)
öğütün (imperative plural second-person)
öğütsünler (imperative plural third-person)
öğütür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öğütür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öğütür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öğütür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öğütür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öğütürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öğütüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öğütüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öğütüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öğütüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öğütüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öğütüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öğüttüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öğüttün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öğüttü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öğüttük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öğüttünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öğüttüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öğütüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öğütüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öğütüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öğütüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öğütüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öğütüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öğütecek miyim? (first-person future indicative singular)
öğütecek misin? (future indicative second-person singular)
öğütecek mi? (future indicative singular third-person)
öğütecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öğütecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öğütecekler mi? (future indicative plural third-person)
öğütmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öğütmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öğütmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öğütmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öğütmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öğütmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öğütür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öğütür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öğütür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öğütür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öğütür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öğütürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öğütüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öğütüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öğütüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öğütüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öğütüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öğütüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öğütsem mi? (conditional first-person singular)
öğütsen mi? (conditional second-person singular)
öğütse mi? (conditional singular third-person)
öğütsek mi? (conditional first-person plural)
öğütseniz mi? (conditional plural second-person)
öğütseler mi? (conditional plural third-person)
öğütse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öğütse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öğütse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öğütse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öğütse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öğütseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öğütmekte miyim? (first-person progressive singular)
öğütmekte misin? (progressive second-person singular)
öğütmekte mi? (progressive singular third-person)
öğütmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öğütmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öğütmekteler mi? (plural progressive third-person)
öğütmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öğütmeli misin? (necessitative second-person singular)
öğütmeli mi? (necessitative singular third-person)
öğütmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öğütmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öğütmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öğütmemek (infinitive negative)
öğütmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öğütmemiş (impersonal negative participle perfective)
öğütmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öğütmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öğütmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öğütmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öğütmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öğütmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öğütmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öğütmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öğütmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öğütmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öğütmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öğütmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öğütmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öğütmeme (negative noun-from-verb)
öğütmeyüş (adverbial negative)
öğütmem (aorist first-person indicative present singular)
öğütmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öğütmez (aorist indicative present singular third-person)
öğütmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öğütmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öğütmezler (aorist indicative plural present third-person)
öğütmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öğütmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öğütmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öğütmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öğütmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öğütmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öğütmedim (first-person indicative past perfective singular)
öğütmedin (indicative past perfective second-person singular)
öğütmedi (indicative past perfective singular third-person)
öğütmedik (first-person indicative past perfective plural)
öğütmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öğütmediler (indicative past perfective plural third-person)
öğütmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öğütmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öğütmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öğütmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öğütmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öğütmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öğütmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öğütmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öğütmeyecek (future indicative singular third-person)
öğütmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öğütmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öğütmeyecekler (future indicative plural third-person)
öğütmemişim (first-person inferential perfective singular)
öğütmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öğütmemiş (inferential perfective singular third-person)
öğütmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öğütmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öğütmemişler (inferential perfective plural third-person)
öğütmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öğütmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öğütmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öğütmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öğütmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öğütmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öğütmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öğütmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öğütmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öğütmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öğütmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öğütmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öğütmesem (conditional first-person singular)
öğütmesen (conditional second-person singular)
öğütmese (conditional singular third-person)
öğütmesek (conditional first-person plural)
öğütmeseniz (conditional plural second-person)
öğütmeseler (conditional plural third-person)
öğütmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öğütmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öğütmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öğütmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öğütmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öğütmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öğütmeyeyim (first-person optative singular)
öğütmeyesin (optative second-person singular)
öğütmeye (optative singular third-person)
öğütmeyelim (first-person optative plural)
öğütmeyesiniz (optative plural second-person)
öğütmeyeler (optative plural third-person)
öğütmemekteyim (first-person progressive singular)
öğütmemektesin (progressive second-person singular)
öğütmemekte (progressive singular third-person)
öğütmemekteyiz (first-person plural progressive)
öğütmemektesiniz (plural progressive second-person)
öğütmemekteler (plural progressive third-person)
öğütmemeliyim (first-person necessitative singular)
öğütmemelisin (necessitative second-person singular)
öğütmemeli (necessitative singular third-person)
öğütmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öğütmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öğütmemeliler (necessitative plural third-person)
öğütme (imperative second-person singular)
öğütmesin (imperative singular third-person)
öğütmeyin (imperative plural second-person)
öğütmesinler (imperative plural third-person)
öğütmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öğütmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öğütmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öğütmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öğütmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öğütmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öğütmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öğütmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öğütmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öğütmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öğütmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öğütmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öğütmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öğütmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öğütmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öğütmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öğütmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öğütmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öğütmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öğütmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öğütmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öğütmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öğütmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öğütmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öğütmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öğütmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öğütmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öğütmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öğütmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öğütmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öğütmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öğütmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öğütmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öğütmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öğütmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öğütmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öğütmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öğütmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öğütmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öğütmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öğütmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öğütmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öğütmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öğütmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öğütmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öğütmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öğütmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öğütmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öğütmesem mi? (conditional first-person singular)
öğütmesen mi? (conditional second-person singular)
öğütmese mi? (conditional singular third-person)
öğütmesek mi? (conditional first-person plural)
öğütmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öğütmeseler mi? (conditional plural third-person)
öğütmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öğütmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öğütmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öğütmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öğütmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öğütmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öğütmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öğütmemekte misin? (progressive second-person singular)
öğütmemekte mi? (progressive singular third-person)
öğütmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öğütmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öğütmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öğütmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öğütmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öğütmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öğütmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öğütmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öğütmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اوگوتمك (öğütmek), from Proto-Turkic *ǖk- (“to grind, crush”). Cognate with Old Turkic [script needed] (ükit-).

to grind something into powder, to pulverize