çapalamak

head

çapalamak (third-person singular simple present çapalar)

çapalar (present singular third-person)
çapalamak (infinitive)
çapalayan (imperfective impersonal participle)
çapalamış (impersonal participle perfective)
çapalayacak (impersonal participle prospective)
çapaladığım (non-prospective participle personal)
çapaladığın (non-prospective participle personal)
çapaladığı (non-prospective participle personal)
çapaladığımız (non-prospective participle personal)
çapaladığınız (non-prospective participle personal)
çapaladıkları (non-prospective participle personal)
çapalayacağım (participle personal prospective)
çapalayacağın (participle personal prospective)
çapalayacağı (participle personal prospective)
çapalayacağımız (participle personal prospective)
çapalayacağınız (participle personal prospective)
çapalayacakları (participle personal prospective)
çapalama (noun-from-verb)
çapalayış (adverbial)
çapalarım (aorist first-person indicative present singular)
çapalarsın (aorist indicative present second-person singular)
çapalar (aorist indicative present singular third-person)
çapalarız (aorist first-person indicative plural present)
çapalarsınız (aorist indicative plural present second-person)
çapalarlar (aorist indicative plural present third-person)
çapalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çapalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çapalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çapalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çapalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çapalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çapaladım (first-person indicative past perfective singular)
çapaladın (indicative past perfective second-person singular)
çapaladı (indicative past perfective singular third-person)
çapaladık (first-person indicative past perfective plural)
çapaladınız (indicative past perfective plural second-person)
çapaladılar (indicative past perfective plural third-person)
çapalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çapalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çapalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çapalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çapalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çapalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çapalayacağım (first-person future indicative singular)
çapalayacaksın (future indicative second-person singular)
çapalayacak (future indicative singular third-person)
çapalayacağız (first-person future indicative plural)
çapalayacaksınız (future indicative plural second-person)
çapalayacaklar (future indicative plural third-person)
çapalamışım (first-person inferential perfective singular)
çapalamışsın (inferential perfective second-person singular)
çapalamış (inferential perfective singular third-person)
çapalamışız (first-person inferential perfective plural)
çapalamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çapalamışlar (inferential perfective plural third-person)
çapalarmışım (aorist first-person inferential singular)
çapalarmışsın (aorist inferential second-person singular)
çapalarmış (aorist inferential singular third-person)
çapalarmışız (aorist first-person inferential plural)
çapalarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çapalarmışlar (aorist inferential plural third-person)
çapalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çapalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çapalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çapalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çapalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çapalıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
çapalasam (conditional first-person singular)
çapalasan (conditional second-person singular)
çapalasa (conditional singular third-person)
çapalasak (conditional first-person plural)
çapalasanız (conditional plural second-person)
çapalasalar (conditional plural third-person)
çapalasaydım (conditional first-person perfective singular)
çapalasaydın (conditional perfective second-person singular)
çapalasaydı (conditional perfective singular third-person)
çapalasaydık (conditional first-person perfective plural)
çapalasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çapalasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çapalayayım (first-person optative singular)
çapalayasın (optative second-person singular)
çapalaya (optative singular third-person)
çapalayalım (first-person optative plural)
çapalayasınız (optative plural second-person)
çapalayalar (optative plural third-person)
çapalamaktayım (first-person progressive singular)
çapalamaktasın (progressive second-person singular)
çapalamakta (progressive singular third-person)
çapalamaktayız (first-person plural progressive)
çapalamaktasınız (plural progressive second-person)
çapalamaktalar (plural progressive third-person)
çapalamalıyım (first-person necessitative singular)
çapalamalısın (necessitative second-person singular)
çapalamalı (necessitative singular third-person)
çapalamalıyız (first-person necessitative plural)
çapalamalısınız (necessitative plural second-person)
çapalamalılar (necessitative plural third-person)
çapala (imperative second-person singular)
çapalasın (imperative singular third-person)
çapalayın (imperative plural second-person)
çapalasınlar (imperative plural third-person)
çapalar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çapalar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çapalar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çapalar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çapalar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çapalarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çapalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çapalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çapalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çapalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çapalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çapalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çapaladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çapaladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çapaladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çapaladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çapaladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çapaladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çapalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çapalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çapalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çapalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çapalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çapalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çapalayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çapalayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çapalayacak mı? (future indicative singular third-person)
çapalayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çapalayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çapalayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çapalamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çapalamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çapalamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çapalamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çapalamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çapalamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çapalar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çapalar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çapalar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çapalar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çapalar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çapalarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çapalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çapalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çapalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çapalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çapalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çapalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çapalasam mı? (conditional first-person singular)
çapalasan mı? (conditional second-person singular)
çapalasa mı? (conditional singular third-person)
çapalasak mı? (conditional first-person plural)
çapalasanız mı? (conditional plural second-person)
çapalasalar mı? (conditional plural third-person)
çapalasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çapalasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çapalasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çapalasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çapalasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çapalasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çapalamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çapalamakta mısın? (progressive second-person singular)
çapalamakta mı? (progressive singular third-person)
çapalamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çapalamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çapalamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çapalamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çapalamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çapalamalı mı? (necessitative singular third-person)
çapalamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çapalamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çapalamalılar mı? (necessitative plural third-person)
çapalamamak (infinitive negative)
çapalamayan (imperfective impersonal negative participle)
çapalamamış (impersonal negative participle perfective)
çapalamayacak (impersonal negative participle prospective)
çapalamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çapalamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çapalamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çapalamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çapalamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çapalamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çapalamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çapalamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çapalamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çapalamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çapalamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çapalamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çapalamama (negative noun-from-verb)
çapalamayış (adverbial negative)
çapalamam (aorist first-person indicative present singular)
çapalamazsın (aorist indicative present second-person singular)
çapalamaz (aorist indicative present singular third-person)
çapalamayız (aorist first-person indicative plural present)
çapalamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çapalamazlar (aorist indicative plural present third-person)
çapalamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çapalamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çapalamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çapalamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çapalamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çapalamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çapalamadım (first-person indicative past perfective singular)
çapalamadın (indicative past perfective second-person singular)
çapalamadı (indicative past perfective singular third-person)
çapalamadık (first-person indicative past perfective plural)
çapalamadınız (indicative past perfective plural second-person)
çapalamadılar (indicative past perfective plural third-person)
çapalamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çapalamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çapalamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çapalamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çapalamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çapalamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çapalamayacağım (first-person future indicative singular)
çapalamayacaksın (future indicative second-person singular)
çapalamayacak (future indicative singular third-person)
çapalamayacağız (first-person future indicative plural)
çapalamayacaksınız (future indicative plural second-person)
çapalamayacaklar (future indicative plural third-person)
çapalamamışım (first-person inferential perfective singular)
çapalamamışsın (inferential perfective second-person singular)
çapalamamış (inferential perfective singular third-person)
çapalamamışız (first-person inferential perfective plural)
çapalamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çapalamamışlar (inferential perfective plural third-person)
çapalamazmışım (aorist first-person inferential singular)
çapalamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çapalamazmış (aorist inferential singular third-person)
çapalamazmışız (aorist first-person inferential plural)
çapalamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çapalamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
çapalamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çapalamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çapalamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çapalamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çapalamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çapalamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
çapalamasam (conditional first-person singular)
çapalamasan (conditional second-person singular)
çapalamasa (conditional singular third-person)
çapalamasak (conditional first-person plural)
çapalamasanız (conditional plural second-person)
çapalamasalar (conditional plural third-person)
çapalamasaydım (conditional first-person perfective singular)
çapalamasaydın (conditional perfective second-person singular)
çapalamasaydı (conditional perfective singular third-person)
çapalamasaydık (conditional first-person perfective plural)
çapalamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çapalamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çapalamayayım (first-person optative singular)
çapalamayasın (optative second-person singular)
çapalamaya (optative singular third-person)
çapalamayalım (first-person optative plural)
çapalamayasınız (optative plural second-person)
çapalamayalar (optative plural third-person)
çapalamamaktayım (first-person progressive singular)
çapalamamaktasın (progressive second-person singular)
çapalamamakta (progressive singular third-person)
çapalamamaktayız (first-person plural progressive)
çapalamamaktasınız (plural progressive second-person)
çapalamamaktalar (plural progressive third-person)
çapalamamalıyım (first-person necessitative singular)
çapalamamalısın (necessitative second-person singular)
çapalamamalı (necessitative singular third-person)
çapalamamalıyız (first-person necessitative plural)
çapalamamalısınız (necessitative plural second-person)
çapalamamalılar (necessitative plural third-person)
çapalama (imperative second-person singular)
çapalamasın (imperative singular third-person)
çapalamayın (imperative plural second-person)
çapalamasınlar (imperative plural third-person)
çapalamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çapalamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çapalamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çapalamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çapalamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çapalamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çapalamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çapalamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çapalamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çapalamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çapalamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çapalamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çapalamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çapalamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çapalamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çapalamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çapalamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çapalamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çapalamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çapalamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çapalamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çapalamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çapalamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çapalamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çapalamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çapalamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çapalamayacak mı? (future indicative singular third-person)
çapalamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çapalamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çapalamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çapalamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çapalamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çapalamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çapalamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çapalamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çapalamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çapalamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çapalamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çapalamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çapalamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çapalamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çapalamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çapalamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çapalamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çapalamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çapalamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çapalamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çapalamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çapalamasam mı? (conditional first-person singular)
çapalamasan mı? (conditional second-person singular)
çapalamasa mı? (conditional singular third-person)
çapalamasak mı? (conditional first-person plural)
çapalamasanız mı? (conditional plural second-person)
çapalamasalar mı? (conditional plural third-person)
çapalamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çapalamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çapalamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çapalamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çapalamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çapalamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çapalamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çapalamamakta mısın? (progressive second-person singular)
çapalamamakta mı? (progressive singular third-person)
çapalamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çapalamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çapalamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çapalamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çapalamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çapalamamalı mı? (necessitative singular third-person)
çapalamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çapalamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çapalamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish چاپهلمق (çapalamak), equivalent to çapa + -la.


şişirmek

şişirmek (third-person singular simple present şişirir)

şişirir (present singular third-person)
şişirmek (infinitive)
şişiren (imperfective impersonal participle)
şişirmiş (impersonal participle perfective)
şişirecek (impersonal participle prospective)
şişirdiğim (non-prospective participle personal)
şişirdiğin (non-prospective participle personal)
şişirdiği (non-prospective participle personal)
şişirdiğimiz (non-prospective participle personal)
şişirdiğiniz (non-prospective participle personal)
şişirdikleri (non-prospective participle personal)
şişireceğim (participle personal prospective)
şişireceğin (participle personal prospective)
şişireceği (participle personal prospective)
şişireceğimiz (participle personal prospective)
şişireceğiniz (participle personal prospective)
şişirecekleri (participle personal prospective)
şişirme (noun-from-verb)
şişiriş (adverbial)
şişiririm (aorist first-person indicative present singular)
şişirirsin (aorist indicative present second-person singular)
şişirir (aorist indicative present singular third-person)
şişiririz (aorist first-person indicative plural present)
şişirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şişirirler (aorist indicative plural present third-person)
şişiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şişiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şişiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
şişiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şişiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şişiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şişirdim (first-person indicative past perfective singular)
şişirdin (indicative past perfective second-person singular)
şişirdi (indicative past perfective singular third-person)
şişirdik (first-person indicative past perfective plural)
şişirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
şişirdiler (indicative past perfective plural third-person)
şişiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şişiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şişiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şişiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şişiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şişiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şişiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şişireceğim (first-person future indicative singular)
şişireceksin (future indicative second-person singular)
şişirecek (future indicative singular third-person)
şişireceğiz (first-person future indicative plural)
şişireceksiniz (future indicative plural second-person)
şişirecekler (future indicative plural third-person)
şişirmişim (first-person inferential perfective singular)
şişirmişsin (inferential perfective second-person singular)
şişirmiş (inferential perfective singular third-person)
şişirmişiz (first-person inferential perfective plural)
şişirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şişirmişler (inferential perfective plural third-person)
şişirirmişim (aorist first-person inferential singular)
şişirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
şişirirmiş (aorist inferential singular third-person)
şişirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
şişirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şişirirlermiş (or şişirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
şişiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şişiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şişiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şişiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şişiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şişiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şişirsem (conditional first-person singular)
şişirsen (conditional second-person singular)
şişirse (conditional singular third-person)
şişirsek (conditional first-person plural)
şişirseniz (conditional plural second-person)
şişirseler (conditional plural third-person)
şişirseydim (conditional first-person perfective singular)
şişirseydin (conditional perfective second-person singular)
şişirseydi (conditional perfective singular third-person)
şişirseydik (conditional first-person perfective plural)
şişirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şişirseydiler (conditional perfective plural third-person)
şişireyim (first-person optative singular)
şişiresin (optative second-person singular)
şişire (optative singular third-person)
şişirelim (first-person optative plural)
şişiresiniz (optative plural second-person)
şişireler (optative plural third-person)
şişirmekteyim (first-person progressive singular)
şişirmektesin (progressive second-person singular)
şişirmekte (progressive singular third-person)
şişirmekteyiz (first-person plural progressive)
şişirmektesiniz (plural progressive second-person)
şişirmekteler (plural progressive third-person)
şişirmeliyim (first-person necessitative singular)
şişirmelisin (necessitative second-person singular)
şişirmeli (necessitative singular third-person)
şişirmeliyiz (first-person necessitative plural)
şişirmelisiniz (necessitative plural second-person)
şişirmeliler (necessitative plural third-person)
şişir (imperative second-person singular)
şişirsin (imperative singular third-person)
şişirin (imperative plural second-person)
şişirsinler (imperative plural third-person)
şişirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şişirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
şişirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
şişirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şişirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şişirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şişiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şişiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şişiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şişiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şişiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şişiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şişirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şişirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şişirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şişirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şişirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şişirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şişiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şişiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şişiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şişiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şişiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şişiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şişirecek miyim? (first-person future indicative singular)
şişirecek misin? (future indicative second-person singular)
şişirecek mi? (future indicative singular third-person)
şişirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şişirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şişirecekler mi? (future indicative plural third-person)
şişirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şişirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şişirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şişirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şişirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şişirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şişirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şişirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şişirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şişirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şişirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şişirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şişiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şişiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şişiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şişiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şişiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şişiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şişirsem mi? (conditional first-person singular)
şişirsen mi? (conditional second-person singular)
şişirse mi? (conditional singular third-person)
şişirsek mi? (conditional first-person plural)
şişirseniz mi? (conditional plural second-person)
şişirseler mi? (conditional plural third-person)
şişirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
şişirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
şişirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
şişirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
şişirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şişirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şişirmekte miyim? (first-person progressive singular)
şişirmekte misin? (progressive second-person singular)
şişirmekte mi? (progressive singular third-person)
şişirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
şişirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
şişirmekteler mi? (plural progressive third-person)
şişirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
şişirmeli misin? (necessitative second-person singular)
şişirmeli mi? (necessitative singular third-person)
şişirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şişirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şişirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
şişirmemek (infinitive negative)
şişirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
şişirmemiş (impersonal negative participle perfective)
şişirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
şişirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
şişirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
şişirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
şişirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
şişirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
şişirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
şişirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
şişirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
şişirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
şişirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
şişirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
şişirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
şişirmeme (negative noun-from-verb)
şişirmeyiş (adverbial negative)
şişirmem (aorist first-person indicative present singular)
şişirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
şişirmez (aorist indicative present singular third-person)
şişirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
şişirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şişirmezler (aorist indicative plural present third-person)
şişirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şişirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şişirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
şişirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şişirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şişirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şişirmedim (first-person indicative past perfective singular)
şişirmedin (indicative past perfective second-person singular)
şişirmedi (indicative past perfective singular third-person)
şişirmedik (first-person indicative past perfective plural)
şişirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
şişirmediler (indicative past perfective plural third-person)
şişirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şişirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şişirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şişirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şişirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şişirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şişirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
şişirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
şişirmeyecek (future indicative singular third-person)
şişirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
şişirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
şişirmeyecekler (future indicative plural third-person)
şişirmemişim (first-person inferential perfective singular)
şişirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
şişirmemiş (inferential perfective singular third-person)
şişirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
şişirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şişirmemişler (inferential perfective plural third-person)
şişirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
şişirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
şişirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
şişirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
şişirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şişirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
şişirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şişirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şişirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şişirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şişirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şişirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şişirmesem (conditional first-person singular)
şişirmesen (conditional second-person singular)
şişirmese (conditional singular third-person)
şişirmesek (conditional first-person plural)
şişirmeseniz (conditional plural second-person)
şişirmeseler (conditional plural third-person)
şişirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
şişirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
şişirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
şişirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
şişirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şişirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
şişirmeyeyim (first-person optative singular)
şişirmeyesin (optative second-person singular)
şişirmeye (optative singular third-person)
şişirmeyelim (first-person optative plural)
şişirmeyesiniz (optative plural second-person)
şişirmeyeler (optative plural third-person)
şişirmemekteyim (first-person progressive singular)
şişirmemektesin (progressive second-person singular)
şişirmemekte (progressive singular third-person)
şişirmemekteyiz (first-person plural progressive)
şişirmemektesiniz (plural progressive second-person)
şişirmemekteler (plural progressive third-person)
şişirmemeliyim (first-person necessitative singular)
şişirmemelisin (necessitative second-person singular)
şişirmemeli (necessitative singular third-person)
şişirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
şişirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
şişirmemeliler (necessitative plural third-person)
şişirme (imperative second-person singular)
şişirmesin (imperative singular third-person)
şişirmeyin (imperative plural second-person)
şişirmesinler (imperative plural third-person)
şişirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şişirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
şişirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
şişirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şişirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şişirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şişirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şişirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şişirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şişirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şişirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şişirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şişirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şişirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şişirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şişirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şişirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şişirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şişirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şişirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şişirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şişirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şişirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şişirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şişirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
şişirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
şişirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
şişirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şişirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şişirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
şişirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şişirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şişirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şişirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şişirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şişirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şişirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şişirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şişirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şişirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şişirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şişirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şişirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şişirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şişirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şişirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şişirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şişirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şişirmesem mi? (conditional first-person singular)
şişirmesen mi? (conditional second-person singular)
şişirmese mi? (conditional singular third-person)
şişirmesek mi? (conditional first-person plural)
şişirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
şişirmeseler mi? (conditional plural third-person)
şişirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
şişirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
şişirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
şişirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
şişirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şişirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şişirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
şişirmemekte misin? (progressive second-person singular)
şişirmemekte mi? (progressive singular third-person)
şişirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
şişirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
şişirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
şişirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
şişirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
şişirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
şişirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şişirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şişirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish شیشرمك (şişirmek). Morphologically şiş- + -ir. Cognate with Azerbaijani şişirmək, Crimean Tatar şişirmek and Uzbek shishirmoq.


şikâr etmek

head

şikâr etmek (third-person singular simple present şikâr eder)

şikâr eder (present singular third-person)
şikâr etmek (infinitive)
şikâr eden (imperfective impersonal participle)
şikâr etmiş (impersonal participle perfective)
şikâr edecek (impersonal participle prospective)
şikâr ettiğim (non-prospective participle personal)
şikâr ettiğin (non-prospective participle personal)
şikâr ettiği (non-prospective participle personal)
şikâr ettiğimiz (non-prospective participle personal)
şikâr ettiğiniz (non-prospective participle personal)
şikâr ettikleri (non-prospective participle personal)
şikâr edeceğim (participle personal prospective)
şikâr edeceğin (participle personal prospective)
şikâr edeceği (participle personal prospective)
şikâr edeceğimiz (participle personal prospective)
şikâr edeceğiniz (participle personal prospective)
şikâr edecekleri (participle personal prospective)
şikâr etme (noun-from-verb)
şikâr ediş (adverbial)
şikâr ederim (aorist first-person indicative present singular)
şikâr edersin (aorist indicative present second-person singular)
şikâr eder (aorist indicative present singular third-person)
şikâr ederiz (aorist first-person indicative plural present)
şikâr edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
şikâr ederler (aorist indicative plural present third-person)
şikâr ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şikâr ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şikâr ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
şikâr ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şikâr ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şikâr ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şikâr ettim (first-person indicative past perfective singular)
şikâr ettin (indicative past perfective second-person singular)
şikâr etti (indicative past perfective singular third-person)
şikâr ettik (first-person indicative past perfective plural)
şikâr ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
şikâr ettiler (indicative past perfective plural third-person)
şikâr ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şikâr ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şikâr ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şikâr ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şikâr ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şikâr ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şikâr ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şikâr edeceğim (first-person future indicative singular)
şikâr edeceksin (future indicative second-person singular)
şikâr edecek (future indicative singular third-person)
şikâr edeceğiz (first-person future indicative plural)
şikâr edeceksiniz (future indicative plural second-person)
şikâr edecekler (future indicative plural third-person)
şikâr etmişim (first-person inferential perfective singular)
şikâr etmişsin (inferential perfective second-person singular)
şikâr etmiş (inferential perfective singular third-person)
şikâr etmişiz (first-person inferential perfective plural)
şikâr etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şikâr etmişler (inferential perfective plural third-person)
şikâr edermişim (aorist first-person inferential singular)
şikâr edermişsin (aorist inferential second-person singular)
şikâr edermiş (aorist inferential singular third-person)
şikâr edermişiz (aorist first-person inferential plural)
şikâr edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şikâr ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or şikâr edermişlar (aorist inferential plural third-person)
şikâr ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şikâr ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şikâr ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şikâr ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şikâr ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şikâr ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şikâr etsem (conditional first-person singular)
şikâr etsen (conditional second-person singular)
şikâr etse (conditional singular third-person)
şikâr etsek (conditional first-person plural)
şikâr etseniz (conditional plural second-person)
şikâr etseler (conditional plural third-person)
şikâr etseydim (conditional first-person perfective singular)
şikâr etseydin (conditional perfective second-person singular)
şikâr etseydi (conditional perfective singular third-person)
şikâr etseydik (conditional first-person perfective plural)
şikâr etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şikâr etseydiler (conditional perfective plural third-person)
şikâr edeyim (first-person optative singular)
şikâr edesin (optative second-person singular)
şikâr ede (optative singular third-person)
şikâr edelim (first-person optative plural)
şikâr edesiniz (optative plural second-person)
şikâr edeler (optative plural third-person)
şikâr etmekteyim (first-person progressive singular)
şikâr etmektesin (progressive second-person singular)
şikâr etmekte (progressive singular third-person)
şikâr etmekteyiz (first-person plural progressive)
şikâr etmektesiniz (plural progressive second-person)
şikâr etmekteler (plural progressive third-person)
şikâr etmeliyim (first-person necessitative singular)
şikâr etmelisin (necessitative second-person singular)
şikâr etmeli (necessitative singular third-person)
şikâr etmeliyiz (first-person necessitative plural)
şikâr etmelisiniz (necessitative plural second-person)
şikâr etmeliler (necessitative plural third-person)
şikâr et (imperative second-person singular)
şikâr etsin (imperative singular third-person)
şikâr edin (imperative plural second-person)
or şikâr ediniz (imperative plural second-person)
şikâr etsinler (imperative plural third-person)
şikâr eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şikâr eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
şikâr eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
şikâr eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şikâr eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şikâr ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şikâr ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şikâr ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şikâr ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şikâr ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şikâr ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şikâr ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şikâr ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şikâr ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şikâr etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
şikâr ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şikâr ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şikâr ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şikâr ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şikâr ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şikâr ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şikâr ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şikâr ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şikâr ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şikâr edecek miyim? (first-person future indicative singular)
şikâr edecek misin? (future indicative second-person singular)
şikâr edecek mi? (future indicative singular third-person)
şikâr edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şikâr edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şikâr edecekler mi? (future indicative plural third-person)
şikâr etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şikâr etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şikâr etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şikâr etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şikâr etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şikâr etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şikâr eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şikâr eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şikâr eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şikâr eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şikâr eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şikâr ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şikâr ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şikâr ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şikâr ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şikâr ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şikâr ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şikâr ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şikâr etsem mi? (conditional first-person singular)
şikâr etsen mi? (conditional second-person singular)
şikâr etse mi? (conditional singular third-person)
şikâr etsek mi? (conditional first-person plural)
şikâr etseniz mi? (conditional plural second-person)
şikâr etseler mi? (conditional plural third-person)
şikâr etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
şikâr etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
şikâr etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
şikâr etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
şikâr etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şikâr etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şikâr etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
şikâr etmekte misin? (progressive second-person singular)
şikâr etmekte mi? (progressive singular third-person)
şikâr etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
şikâr etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
şikâr etmekteler mi? (plural progressive third-person)
şikâr etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
şikâr etmeli misin? (necessitative second-person singular)
şikâr etmeli mi? (necessitative singular third-person)
şikâr etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şikâr etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şikâr etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
şikâr etmemek (infinitive negative)
şikâr etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
şikâr etmemiş (impersonal negative participle perfective)
şikâr etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
şikâr etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
şikâr etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
şikâr etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
şikâr etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
şikâr etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
şikâr etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
şikâr etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
şikâr etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
şikâr etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
şikâr etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
şikâr etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
şikâr etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
şikâr etmeme (negative noun-from-verb)
şikâr etmeyiş (adverbial negative)
şikâr etmem (aorist first-person indicative present singular)
şikâr etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
şikâr etmez (aorist indicative present singular third-person)
şikâr etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
şikâr etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şikâr etmezler (aorist indicative plural present third-person)
şikâr etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şikâr etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şikâr etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
şikâr etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şikâr etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şikâr etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şikâr etmedim (first-person indicative past perfective singular)
şikâr etmedin (indicative past perfective second-person singular)
şikâr etmedi (indicative past perfective singular third-person)
şikâr etmedik (first-person indicative past perfective plural)
şikâr etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
şikâr etmediler (indicative past perfective plural third-person)
şikâr etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şikâr etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şikâr etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şikâr etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şikâr etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şikâr etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şikâr etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
şikâr etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
şikâr etmeyecek (future indicative singular third-person)
şikâr etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
şikâr etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
şikâr etmeyecekler (future indicative plural third-person)
şikâr etmemişim (first-person inferential perfective singular)
şikâr etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
şikâr etmemiş (inferential perfective singular third-person)
şikâr etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
şikâr etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şikâr etmemişler (inferential perfective plural third-person)
şikâr etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
şikâr etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
şikâr etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
şikâr etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
şikâr etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şikâr etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
şikâr etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şikâr etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şikâr etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şikâr etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şikâr etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şikâr etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şikâr etmesem (conditional first-person singular)
şikâr etmesen (conditional second-person singular)
şikâr etmese (conditional singular third-person)
şikâr etmesek (conditional first-person plural)
şikâr etmeseniz (conditional plural second-person)
şikâr etmeseler (conditional plural third-person)
şikâr etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
şikâr etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
şikâr etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
şikâr etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
şikâr etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şikâr etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
şikâr etmeyeyim (first-person optative singular)
şikâr etmeyesin (optative second-person singular)
şikâr etmeye (optative singular third-person)
şikâr etmeyelim (first-person optative plural)
şikâr etmeyesiniz (optative plural second-person)
şikâr etmeyeler (optative plural third-person)
şikâr etmemekteyim (first-person progressive singular)
şikâr etmemektesin (progressive second-person singular)
şikâr etmemekte (progressive singular third-person)
şikâr etmemekteyiz (first-person plural progressive)
şikâr etmemektesiniz (plural progressive second-person)
şikâr etmemekteler (plural progressive third-person)
şikâr etmemeliyim (first-person necessitative singular)
şikâr etmemelisin (necessitative second-person singular)
şikâr etmemeli (necessitative singular third-person)
şikâr etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
şikâr etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
şikâr etmemeliler (necessitative plural third-person)
şikâr etme (imperative second-person singular)
şikâr etmesin (imperative singular third-person)
şikâr etmeyin (imperative plural second-person)
or şikâr etmeyiniz (imperative plural second-person)
şikâr etmesinler (imperative plural third-person)
şikâr etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şikâr etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
şikâr etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
şikâr etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şikâr etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şikâr etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şikâr etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şikâr etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şikâr etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şikâr etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şikâr etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şikâr etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şikâr etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şikâr etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şikâr etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şikâr etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şikâr etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şikâr etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şikâr etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şikâr etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şikâr etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şikâr etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şikâr etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şikâr etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şikâr etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
şikâr etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
şikâr etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
şikâr etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şikâr etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şikâr etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
şikâr etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şikâr etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şikâr etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şikâr etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şikâr etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şikâr etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şikâr etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şikâr etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şikâr etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
şikâr etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şikâr etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şikâr etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şikâr etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şikâr etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şikâr etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şikâr etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şikâr etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şikâr etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şikâr etmesem mi? (conditional first-person singular)
şikâr etmesen mi? (conditional second-person singular)
şikâr etmese mi? (conditional singular third-person)
şikâr etmesek mi? (conditional first-person plural)
şikâr etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
şikâr etmeseler mi? (conditional plural third-person)
şikâr etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
şikâr etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
şikâr etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
şikâr etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
şikâr etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şikâr etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şikâr etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
şikâr etmemekte misin? (progressive second-person singular)
şikâr etmemekte mi? (progressive singular third-person)
şikâr etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
şikâr etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
şikâr etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
şikâr etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
şikâr etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
şikâr etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
şikâr etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şikâr etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şikâr etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

şikâr ediyorlardı (or şikâr ediyordular)

[ʃiˈcɑɾ̞̊ e̞t̪ˈme̞c]


soluklanmak

head

soluklanmak (third-person singular simple present soluklanır)

soluklanır (present singular third-person)
soluklanmak (infinitive)
soluklanan (imperfective impersonal participle)
soluklanmış (impersonal participle perfective)
soluklanacak (impersonal participle prospective)
soluklandığım (non-prospective participle personal)
soluklandığın (non-prospective participle personal)
soluklandığı (non-prospective participle personal)
soluklandığımız (non-prospective participle personal)
soluklandığınız (non-prospective participle personal)
soluklandıkları (non-prospective participle personal)
soluklanacağım (participle personal prospective)
soluklanacağın (participle personal prospective)
soluklanacağı (participle personal prospective)
soluklanacağımız (participle personal prospective)
soluklanacağınız (participle personal prospective)
soluklanacakları (participle personal prospective)
soluklanma (noun-from-verb)
soluklanış (adverbial)
soluklanırım (aorist first-person indicative present singular)
soluklanırsın (aorist indicative present second-person singular)
soluklanır (aorist indicative present singular third-person)
soluklanırız (aorist first-person indicative plural present)
soluklanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
soluklanırlar (aorist indicative plural present third-person)
soluklanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
soluklanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
soluklanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
soluklanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
soluklanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
soluklanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
soluklandım (first-person indicative past perfective singular)
soluklandın (indicative past perfective second-person singular)
soluklandı (indicative past perfective singular third-person)
soluklandık (first-person indicative past perfective plural)
soluklandınız (indicative past perfective plural second-person)
soluklandılar (indicative past perfective plural third-person)
soluklanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
soluklanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
soluklanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
soluklanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
soluklanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
soluklanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or soluklanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
soluklanacağım (first-person future indicative singular)
soluklanacaksın (future indicative second-person singular)
soluklanacak (future indicative singular third-person)
soluklanacağız (first-person future indicative plural)
soluklanacaksınız (future indicative plural second-person)
soluklanacaklar (future indicative plural third-person)
soluklanmışım (first-person inferential perfective singular)
soluklanmışsın (inferential perfective second-person singular)
soluklanmış (inferential perfective singular third-person)
soluklanmışız (first-person inferential perfective plural)
soluklanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
soluklanmışlar (inferential perfective plural third-person)
soluklanırmışım (aorist first-person inferential singular)
soluklanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
soluklanırmış (aorist inferential singular third-person)
soluklanırmışız (aorist first-person inferential plural)
soluklanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
soluklanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or soluklanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
soluklanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
soluklanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
soluklanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
soluklanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
soluklanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
soluklanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
soluklansam (conditional first-person singular)
soluklansan (conditional second-person singular)
soluklansa (conditional singular third-person)
soluklansak (conditional first-person plural)
soluklansanız (conditional plural second-person)
soluklansalar (conditional plural third-person)
soluklansaydım (conditional first-person perfective singular)
soluklansaydın (conditional perfective second-person singular)
soluklansaydı (conditional perfective singular third-person)
soluklansaydık (conditional first-person perfective plural)
soluklansaydınız (conditional perfective plural second-person)
soluklansaydılar (conditional perfective plural third-person)
soluklanayım (first-person optative singular)
soluklanasın (optative second-person singular)
soluklana (optative singular third-person)
soluklanalım (first-person optative plural)
soluklanasınız (optative plural second-person)
soluklanalar (optative plural third-person)
soluklanmaktayım (first-person progressive singular)
soluklanmaktasın (progressive second-person singular)
soluklanmakta (progressive singular third-person)
soluklanmaktayız (first-person plural progressive)
soluklanmaktasınız (plural progressive second-person)
soluklanmaktalar (plural progressive third-person)
soluklanmalıyım (first-person necessitative singular)
soluklanmalısın (necessitative second-person singular)
soluklanmalı (necessitative singular third-person)
soluklanmalıyız (first-person necessitative plural)
soluklanmalısınız (necessitative plural second-person)
soluklanmalılar (necessitative plural third-person)
soluklan (imperative second-person singular)
soluklansın (imperative singular third-person)
soluklanın (imperative plural second-person)
soluklansınlar (imperative plural third-person)
soluklanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
soluklanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
soluklanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
soluklanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
soluklanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
soluklanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
soluklanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
soluklanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
soluklanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
soluklanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
soluklanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
soluklanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
soluklandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
soluklandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
soluklandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
soluklandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
soluklandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
soluklandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
soluklanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
soluklanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
soluklanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
soluklanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
soluklanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
soluklanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
soluklanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
soluklanacak mısın? (future indicative second-person singular)
soluklanacak mı? (future indicative singular third-person)
soluklanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
soluklanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
soluklanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
soluklanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
soluklanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
soluklanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
soluklanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
soluklanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
soluklanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
soluklanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
soluklanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
soluklanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
soluklanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
soluklanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
soluklanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
soluklanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
soluklanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
soluklanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
soluklanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
soluklanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
soluklanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
soluklansam mı? (conditional first-person singular)
soluklansan mı? (conditional second-person singular)
soluklansa mı? (conditional singular third-person)
soluklansak mı? (conditional first-person plural)
soluklansanız mı? (conditional plural second-person)
soluklansalar mı? (conditional plural third-person)
soluklansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
soluklansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
soluklansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
soluklansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
soluklansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
soluklansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
soluklanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
soluklanmakta mısın? (progressive second-person singular)
soluklanmakta mı? (progressive singular third-person)
soluklanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
soluklanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
soluklanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
soluklanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
soluklanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
soluklanmalı mı? (necessitative singular third-person)
soluklanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
soluklanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
soluklanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
soluklanmamak (infinitive negative)
soluklanmayan (imperfective impersonal negative participle)
soluklanmamış (impersonal negative participle perfective)
soluklanmayacak (impersonal negative participle prospective)
soluklanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
soluklanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
soluklanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
soluklanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
soluklanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
soluklanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
soluklanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
soluklanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
soluklanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
soluklanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
soluklanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
soluklanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
soluklanmama (negative noun-from-verb)
soluklanmayış (adverbial negative)
soluklanmam (aorist first-person indicative present singular)
soluklanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
soluklanmaz (aorist indicative present singular third-person)
soluklanmayız (aorist first-person indicative plural present)
soluklanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
soluklanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
soluklanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
soluklanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
soluklanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
soluklanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
soluklanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
soluklanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
soluklanmadım (first-person indicative past perfective singular)
soluklanmadın (indicative past perfective second-person singular)
soluklanmadı (indicative past perfective singular third-person)
soluklanmadık (first-person indicative past perfective plural)
soluklanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
soluklanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
soluklanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
soluklanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
soluklanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
soluklanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
soluklanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
soluklanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
soluklanmayacağım (first-person future indicative singular)
soluklanmayacaksın (future indicative second-person singular)
soluklanmayacak (future indicative singular third-person)
soluklanmayacağız (first-person future indicative plural)
soluklanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
soluklanmayacaklar (future indicative plural third-person)
soluklanmamışım (first-person inferential perfective singular)
soluklanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
soluklanmamış (inferential perfective singular third-person)
soluklanmamışız (first-person inferential perfective plural)
soluklanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
soluklanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
soluklanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
soluklanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
soluklanmazmış (aorist inferential singular third-person)
soluklanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
soluklanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
soluklanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
soluklanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
soluklanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
soluklanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
soluklanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
soluklanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
soluklanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
soluklanmasam (conditional first-person singular)
soluklanmasan (conditional second-person singular)
soluklanmasa (conditional singular third-person)
soluklanmasak (conditional first-person plural)
soluklanmasanız (conditional plural second-person)
soluklanmasalar (conditional plural third-person)
soluklanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
soluklanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
soluklanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
soluklanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
soluklanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
soluklanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
soluklanmayayım (first-person optative singular)
soluklanmayasın (optative second-person singular)
soluklanmaya (optative singular third-person)
soluklanmayalım (first-person optative plural)
soluklanmayasınız (optative plural second-person)
soluklanmayalar (optative plural third-person)
soluklanmamaktayım (first-person progressive singular)
soluklanmamaktasın (progressive second-person singular)
soluklanmamakta (progressive singular third-person)
soluklanmamaktayız (first-person plural progressive)
soluklanmamaktasınız (plural progressive second-person)
soluklanmamaktalar (plural progressive third-person)
soluklanmamalıyım (first-person necessitative singular)
soluklanmamalısın (necessitative second-person singular)
soluklanmamalı (necessitative singular third-person)
soluklanmamalıyız (first-person necessitative plural)
soluklanmamalısınız (necessitative plural second-person)
soluklanmamalılar (necessitative plural third-person)
soluklanma (imperative second-person singular)
soluklanmasın (imperative singular third-person)
soluklanmayın (imperative plural second-person)
soluklanmasınlar (imperative plural third-person)
soluklanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
soluklanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
soluklanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
soluklanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
soluklanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
soluklanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
soluklanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
soluklanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
soluklanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
soluklanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
soluklanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
soluklanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
soluklanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
soluklanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
soluklanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
soluklanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
soluklanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
soluklanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
soluklanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
soluklanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
soluklanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
soluklanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
soluklanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
soluklanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
soluklanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
soluklanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
soluklanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
soluklanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
soluklanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
soluklanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
soluklanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
soluklanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
soluklanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
soluklanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
soluklanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
soluklanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
soluklanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
soluklanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
soluklanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
soluklanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
soluklanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
soluklanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
soluklanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
soluklanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
soluklanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
soluklanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
soluklanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
soluklanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
soluklanmasam mı? (conditional first-person singular)
soluklanmasan mı? (conditional second-person singular)
soluklanmasa mı? (conditional singular third-person)
soluklanmasak mı? (conditional first-person plural)
soluklanmasanız mı? (conditional plural second-person)
soluklanmasalar mı? (conditional plural third-person)
soluklanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
soluklanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
soluklanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
soluklanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
soluklanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
soluklanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
soluklanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
soluklanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
soluklanmamakta mı? (progressive singular third-person)
soluklanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
soluklanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
soluklanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
soluklanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
soluklanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
soluklanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
soluklanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
soluklanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
soluklanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish صولوقلانمق, equivalent to soluk (“breath”) + -la + -n