koklamak

head

koklamak (third-person singular simple present koklar)

koklar (present singular third-person)
koklamak (infinitive)
koklayan (imperfective impersonal participle)
koklamış (impersonal participle perfective)
koklayacak (impersonal participle prospective)
kokladığım (non-prospective participle personal)
kokladığın (non-prospective participle personal)
kokladığı (non-prospective participle personal)
kokladığımız (non-prospective participle personal)
kokladığınız (non-prospective participle personal)
kokladıkları (non-prospective participle personal)
koklayacağım (participle personal prospective)
koklayacağın (participle personal prospective)
koklayacağı (participle personal prospective)
koklayacağımız (participle personal prospective)
koklayacağınız (participle personal prospective)
koklayacakları (participle personal prospective)
koklama (noun-from-verb)
koklayış (adverbial)
koklarım (aorist first-person indicative present singular)
koklarsın (aorist indicative present second-person singular)
koklar (aorist indicative present singular third-person)
koklarız (aorist first-person indicative plural present)
koklarsınız (aorist indicative plural present second-person)
koklarlar (aorist indicative plural present third-person)
kokluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kokluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kokluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kokluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kokluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kokluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kokladım (first-person indicative past perfective singular)
kokladın (indicative past perfective second-person singular)
kokladı (indicative past perfective singular third-person)
kokladık (first-person indicative past perfective plural)
kokladınız (indicative past perfective plural second-person)
kokladılar (indicative past perfective plural third-person)
kokluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kokluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kokluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kokluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kokluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kokluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
koklayacağım (first-person future indicative singular)
koklayacaksın (future indicative second-person singular)
koklayacak (future indicative singular third-person)
koklayacağız (first-person future indicative plural)
koklayacaksınız (future indicative plural second-person)
koklayacaklar (future indicative plural third-person)
koklamışım (first-person inferential perfective singular)
koklamışsın (inferential perfective second-person singular)
koklamış (inferential perfective singular third-person)
koklamışız (first-person inferential perfective plural)
koklamışsınız (inferential perfective plural second-person)
koklamışlar (inferential perfective plural third-person)
koklarmışım (aorist first-person inferential singular)
koklarmışsın (aorist inferential second-person singular)
koklarmış (aorist inferential singular third-person)
koklarmışız (aorist first-person inferential plural)
koklarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koklarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kokluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kokluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kokluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kokluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kokluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kokluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
koklasam (conditional first-person singular)
koklasan (conditional second-person singular)
koklasa (conditional singular third-person)
koklasak (conditional first-person plural)
koklasanız (conditional plural second-person)
koklasalar (conditional plural third-person)
koklasaydım (conditional first-person perfective singular)
koklasaydın (conditional perfective second-person singular)
koklasaydı (conditional perfective singular third-person)
koklasaydık (conditional first-person perfective plural)
koklasaydınız (conditional perfective plural second-person)
koklasaydılar (conditional perfective plural third-person)
koklayayım (first-person optative singular)
koklayasın (optative second-person singular)
koklaya (optative singular third-person)
koklayalım (first-person optative plural)
koklayasınız (optative plural second-person)
koklayalar (optative plural third-person)
koklamaktayım (first-person progressive singular)
koklamaktasın (progressive second-person singular)
koklamakta (progressive singular third-person)
koklamaktayız (first-person plural progressive)
koklamaktasınız (plural progressive second-person)
koklamaktalar (plural progressive third-person)
koklamalıyım (first-person necessitative singular)
koklamalısın (necessitative second-person singular)
koklamalı (necessitative singular third-person)
koklamalıyız (first-person necessitative plural)
koklamalısınız (necessitative plural second-person)
koklamalılar (necessitative plural third-person)
kokla (imperative second-person singular)
koklasın (imperative singular third-person)
koklayın (imperative plural second-person)
koklasınlar (imperative plural third-person)
koklar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koklar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koklar mı? (aorist indicative present singular third-person)
koklar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koklar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koklarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kokluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kokluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kokluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kokluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kokluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kokluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kokladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kokladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kokladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kokladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kokladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kokladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kokluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kokluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kokluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kokluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kokluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kokluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koklayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koklayacak mısın? (future indicative second-person singular)
koklayacak mı? (future indicative singular third-person)
koklayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koklayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koklayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koklamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
koklamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
koklamış mı? (inferential perfective singular third-person)
koklamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
koklamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
koklamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koklar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
koklar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
koklar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
koklar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
koklar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
koklarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kokluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kokluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kokluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kokluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kokluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kokluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koklasam mı? (conditional first-person singular)
koklasan mı? (conditional second-person singular)
koklasa mı? (conditional singular third-person)
koklasak mı? (conditional first-person plural)
koklasanız mı? (conditional plural second-person)
koklasalar mı? (conditional plural third-person)
koklasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koklasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koklasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koklasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koklasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koklasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koklamakta mıyım? (first-person progressive singular)
koklamakta mısın? (progressive second-person singular)
koklamakta mı? (progressive singular third-person)
koklamakta mıyız? (first-person plural progressive)
koklamakta mısınız? (plural progressive second-person)
koklamaktalar mı? (plural progressive third-person)
koklamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koklamalı mısın? (necessitative second-person singular)
koklamalı mı? (necessitative singular third-person)
koklamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koklamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koklamalılar mı? (necessitative plural third-person)
koklamamak (infinitive negative)
koklamayan (imperfective impersonal negative participle)
koklamamış (impersonal negative participle perfective)
koklamayacak (impersonal negative participle prospective)
koklamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
koklamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
koklamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
koklamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
koklamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
koklamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
koklamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
koklamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
koklamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
koklamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
koklamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
koklamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
koklamama (negative noun-from-verb)
koklamayış (adverbial negative)
koklamam (aorist first-person indicative present singular)
koklamazsın (aorist indicative present second-person singular)
koklamaz (aorist indicative present singular third-person)
koklamayız (aorist first-person indicative plural present)
koklamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
koklamazlar (aorist indicative plural present third-person)
koklamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koklamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koklamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
koklamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koklamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koklamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koklamadım (first-person indicative past perfective singular)
koklamadın (indicative past perfective second-person singular)
koklamadı (indicative past perfective singular third-person)
koklamadık (first-person indicative past perfective plural)
koklamadınız (indicative past perfective plural second-person)
koklamadılar (indicative past perfective plural third-person)
koklamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koklamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koklamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koklamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koklamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koklamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
koklamayacağım (first-person future indicative singular)
koklamayacaksın (future indicative second-person singular)
koklamayacak (future indicative singular third-person)
koklamayacağız (first-person future indicative plural)
koklamayacaksınız (future indicative plural second-person)
koklamayacaklar (future indicative plural third-person)
koklamamışım (first-person inferential perfective singular)
koklamamışsın (inferential perfective second-person singular)
koklamamış (inferential perfective singular third-person)
koklamamışız (first-person inferential perfective plural)
koklamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
koklamamışlar (inferential perfective plural third-person)
koklamazmışım (aorist first-person inferential singular)
koklamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
koklamazmış (aorist inferential singular third-person)
koklamazmışız (aorist first-person inferential plural)
koklamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koklamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
koklamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koklamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koklamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koklamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koklamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koklamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
koklamasam (conditional first-person singular)
koklamasan (conditional second-person singular)
koklamasa (conditional singular third-person)
koklamasak (conditional first-person plural)
koklamasanız (conditional plural second-person)
koklamasalar (conditional plural third-person)
koklamasaydım (conditional first-person perfective singular)
koklamasaydın (conditional perfective second-person singular)
koklamasaydı (conditional perfective singular third-person)
koklamasaydık (conditional first-person perfective plural)
koklamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
koklamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
koklamayayım (first-person optative singular)
koklamayasın (optative second-person singular)
koklamaya (optative singular third-person)
koklamayalım (first-person optative plural)
koklamayasınız (optative plural second-person)
koklamayalar (optative plural third-person)
koklamamaktayım (first-person progressive singular)
koklamamaktasın (progressive second-person singular)
koklamamakta (progressive singular third-person)
koklamamaktayız (first-person plural progressive)
koklamamaktasınız (plural progressive second-person)
koklamamaktalar (plural progressive third-person)
koklamamalıyım (first-person necessitative singular)
koklamamalısın (necessitative second-person singular)
koklamamalı (necessitative singular third-person)
koklamamalıyız (first-person necessitative plural)
koklamamalısınız (necessitative plural second-person)
koklamamalılar (necessitative plural third-person)
koklama (imperative second-person singular)
koklamasın (imperative singular third-person)
koklamayın (imperative plural second-person)
koklamasınlar (imperative plural third-person)
koklamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koklamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koklamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
koklamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koklamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koklamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koklamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koklamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koklamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koklamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koklamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koklamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koklamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
koklamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
koklamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
koklamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
koklamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
koklamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
koklamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koklamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koklamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koklamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koklamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koklamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koklamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koklamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
koklamayacak mı? (future indicative singular third-person)
koklamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koklamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koklamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koklamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
koklamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
koklamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
koklamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
koklamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
koklamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koklamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
koklamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
koklamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
koklamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
koklamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
koklamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koklamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koklamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koklamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koklamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koklamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koklamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koklamasam mı? (conditional first-person singular)
koklamasan mı? (conditional second-person singular)
koklamasa mı? (conditional singular third-person)
koklamasak mı? (conditional first-person plural)
koklamasanız mı? (conditional plural second-person)
koklamasalar mı? (conditional plural third-person)
koklamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koklamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koklamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koklamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koklamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koklamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koklamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
koklamamakta mısın? (progressive second-person singular)
koklamamakta mı? (progressive singular third-person)
koklamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
koklamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
koklamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
koklamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koklamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
koklamamalı mı? (necessitative singular third-person)
koklamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koklamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koklamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

sütü kokla ve bozulup bozulmadığını söyle

smell the milk and tell me whether it's gone bad or not


kırıtmak

kırıtmak (third-person singular simple present kırıtır)

kırıtır (present singular third-person)
kırıtmak (infinitive)
kırıtan (imperfective impersonal participle)
kırıtmış (impersonal participle perfective)
kırıtacak (impersonal participle prospective)
kırıttığım (non-prospective participle personal)
kırıttığın (non-prospective participle personal)
kırıttığı (non-prospective participle personal)
kırıttığımız (non-prospective participle personal)
kırıttığınız (non-prospective participle personal)
kırıttıkları (non-prospective participle personal)
kırıtacağım (participle personal prospective)
kırıtacağın (participle personal prospective)
kırıtacağı (participle personal prospective)
kırıtacağımız (participle personal prospective)
kırıtacağınız (participle personal prospective)
kırıtacakları (participle personal prospective)
kırıtma (noun-from-verb)
kırıtış (adverbial)
kırıtırım (aorist first-person indicative present singular)
kırıtırsın (aorist indicative present second-person singular)
kırıtır (aorist indicative present singular third-person)
kırıtırız (aorist first-person indicative plural present)
kırıtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırıtırlar (aorist indicative plural present third-person)
kırıtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırıtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırıtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırıtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırıtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırıtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırıttım (first-person indicative past perfective singular)
kırıttın (indicative past perfective second-person singular)
kırıttı (indicative past perfective singular third-person)
kırıttık (first-person indicative past perfective plural)
kırıttınız (indicative past perfective plural second-person)
kırıttılar (indicative past perfective plural third-person)
kırıtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırıtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırıtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırıtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırıtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırıtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kırıtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kırıtacağım (first-person future indicative singular)
kırıtacaksın (future indicative second-person singular)
kırıtacak (future indicative singular third-person)
kırıtacağız (first-person future indicative plural)
kırıtacaksınız (future indicative plural second-person)
kırıtacaklar (future indicative plural third-person)
kırıtmışım (first-person inferential perfective singular)
kırıtmışsın (inferential perfective second-person singular)
kırıtmış (inferential perfective singular third-person)
kırıtmışız (first-person inferential perfective plural)
kırıtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırıtmışlar (inferential perfective plural third-person)
kırıtırmışım (aorist first-person inferential singular)
kırıtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırıtırmış (aorist inferential singular third-person)
kırıtırmışız (aorist first-person inferential plural)
kırıtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırıtırlarmış (or kırıtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kırıtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırıtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırıtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırıtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırıtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırıtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırıtsam (conditional first-person singular)
kırıtsan (conditional second-person singular)
kırıtsa (conditional singular third-person)
kırıtsak (conditional first-person plural)
kırıtsanız (conditional plural second-person)
kırıtsalar (conditional plural third-person)
kırıtsaydım (conditional first-person perfective singular)
kırıtsaydın (conditional perfective second-person singular)
kırıtsaydı (conditional perfective singular third-person)
kırıtsaydık (conditional first-person perfective plural)
kırıtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırıtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırıtayım (first-person optative singular)
kırıtasın (optative second-person singular)
kırıta (optative singular third-person)
kırıtalım (first-person optative plural)
kırıtasınız (optative plural second-person)
kırıtalar (optative plural third-person)
kırıtmaktayım (first-person progressive singular)
kırıtmaktasın (progressive second-person singular)
kırıtmakta (progressive singular third-person)
kırıtmaktayız (first-person plural progressive)
kırıtmaktasınız (plural progressive second-person)
kırıtmaktalar (plural progressive third-person)
kırıtmalıyım (first-person necessitative singular)
kırıtmalısın (necessitative second-person singular)
kırıtmalı (necessitative singular third-person)
kırıtmalıyız (first-person necessitative plural)
kırıtmalısınız (necessitative plural second-person)
kırıtmalılar (necessitative plural third-person)
kırıt (imperative second-person singular)
kırıtsın (imperative singular third-person)
kırıtın (imperative plural second-person)
kırıtsınlar (imperative plural third-person)
kırıtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırıtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırıtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırıtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırıtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırıtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırıtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırıtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırıtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırıtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırıtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırıtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırıttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırıttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırıttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırıttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırıttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırıttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırıtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırıtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırıtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırıtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırıtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırıtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırıtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırıtacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırıtacak mı? (future indicative singular third-person)
kırıtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırıtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırıtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırıtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırıtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırıtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırıtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırıtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırıtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırıtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırıtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırıtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırıtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırıtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırıtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırıtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırıtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırıtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırıtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırıtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırıtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırıtsam mı? (conditional first-person singular)
kırıtsan mı? (conditional second-person singular)
kırıtsa mı? (conditional singular third-person)
kırıtsak mı? (conditional first-person plural)
kırıtsanız mı? (conditional plural second-person)
kırıtsalar mı? (conditional plural third-person)
kırıtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırıtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırıtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırıtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırıtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırıtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırıtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırıtmakta mısın? (progressive second-person singular)
kırıtmakta mı? (progressive singular third-person)
kırıtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırıtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırıtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırıtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırıtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırıtmalı mı? (necessitative singular third-person)
kırıtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırıtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırıtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kırıtmamak (infinitive negative)
kırıtmayan (imperfective impersonal negative participle)
kırıtmamış (impersonal negative participle perfective)
kırıtmayacak (impersonal negative participle prospective)
kırıtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kırıtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kırıtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kırıtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kırıtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kırıtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kırıtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kırıtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kırıtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kırıtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kırıtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kırıtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kırıtmama (negative noun-from-verb)
kırıtmayış (adverbial negative)
kırıtmam (aorist first-person indicative present singular)
kırıtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kırıtmaz (aorist indicative present singular third-person)
kırıtmayız (aorist first-person indicative plural present)
kırıtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırıtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kırıtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırıtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırıtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırıtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırıtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırıtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırıtmadım (first-person indicative past perfective singular)
kırıtmadın (indicative past perfective second-person singular)
kırıtmadı (indicative past perfective singular third-person)
kırıtmadık (first-person indicative past perfective plural)
kırıtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kırıtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kırıtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırıtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırıtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırıtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırıtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırıtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kırıtmayacağım (first-person future indicative singular)
kırıtmayacaksın (future indicative second-person singular)
kırıtmayacak (future indicative singular third-person)
kırıtmayacağız (first-person future indicative plural)
kırıtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kırıtmayacaklar (future indicative plural third-person)
kırıtmamışım (first-person inferential perfective singular)
kırıtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kırıtmamış (inferential perfective singular third-person)
kırıtmamışız (first-person inferential perfective plural)
kırıtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırıtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kırıtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kırıtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırıtmazmış (aorist inferential singular third-person)
kırıtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kırıtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırıtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kırıtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırıtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırıtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırıtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırıtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırıtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırıtmasam (conditional first-person singular)
kırıtmasan (conditional second-person singular)
kırıtmasa (conditional singular third-person)
kırıtmasak (conditional first-person plural)
kırıtmasanız (conditional plural second-person)
kırıtmasalar (conditional plural third-person)
kırıtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kırıtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kırıtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kırıtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kırıtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırıtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırıtmayayım (first-person optative singular)
kırıtmayasın (optative second-person singular)
kırıtmaya (optative singular third-person)
kırıtmayalım (first-person optative plural)
kırıtmayasınız (optative plural second-person)
kırıtmayalar (optative plural third-person)
kırıtmamaktayım (first-person progressive singular)
kırıtmamaktasın (progressive second-person singular)
kırıtmamakta (progressive singular third-person)
kırıtmamaktayız (first-person plural progressive)
kırıtmamaktasınız (plural progressive second-person)
kırıtmamaktalar (plural progressive third-person)
kırıtmamalıyım (first-person necessitative singular)
kırıtmamalısın (necessitative second-person singular)
kırıtmamalı (necessitative singular third-person)
kırıtmamalıyız (first-person necessitative plural)
kırıtmamalısınız (necessitative plural second-person)
kırıtmamalılar (necessitative plural third-person)
kırıtma (imperative second-person singular)
kırıtmasın (imperative singular third-person)
kırıtmayın (imperative plural second-person)
kırıtmasınlar (imperative plural third-person)
kırıtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırıtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırıtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırıtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırıtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırıtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırıtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırıtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırıtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırıtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırıtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırıtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırıtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırıtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırıtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırıtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırıtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırıtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırıtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırıtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırıtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırıtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırıtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırıtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırıtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırıtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırıtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kırıtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırıtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırıtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırıtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırıtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırıtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırıtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırıtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırıtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırıtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırıtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırıtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırıtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırıtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırıtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırıtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırıtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırıtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırıtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırıtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırıtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırıtmasam mı? (conditional first-person singular)
kırıtmasan mı? (conditional second-person singular)
kırıtmasa mı? (conditional singular third-person)
kırıtmasak mı? (conditional first-person plural)
kırıtmasanız mı? (conditional plural second-person)
kırıtmasalar mı? (conditional plural third-person)
kırıtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırıtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırıtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırıtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırıtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırıtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırıtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırıtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kırıtmamakta mı? (progressive singular third-person)
kırıtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırıtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırıtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırıtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırıtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırıtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kırıtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırıtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırıtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kırıttığımız

kırıttığınız

kırıtırmışım

kırıtırmışız

to swagger (To dance or walk with a swaying motion), (informally a synonym to dance)

(informal) to dilly-dally (procrastinate; Especially in a work-shy context)


süzmek

head

süzmek (third-person singular simple present süzer)

süzer (present singular third-person)
süzmek (infinitive)
süzen (imperfective impersonal participle)
süzmüş (impersonal participle perfective)
süzecek (impersonal participle prospective)
süzdüğüm (non-prospective participle personal)
süzdüğün (non-prospective participle personal)
süzdüğü (non-prospective participle personal)
süzdüğümüz (non-prospective participle personal)
süzdüğünüz (non-prospective participle personal)
süzdükleri (non-prospective participle personal)
süzeceğim (participle personal prospective)
süzeceğin (participle personal prospective)
süzeceği (participle personal prospective)
süzeceğimiz (participle personal prospective)
süzeceğiniz (participle personal prospective)
süzecekleri (participle personal prospective)
süzme (noun-from-verb)
süzüş (adverbial)
süzerim (aorist first-person indicative present singular)
süzersin (aorist indicative present second-person singular)
süzer (aorist indicative present singular third-person)
süzeriz (aorist first-person indicative plural present)
süzersiniz (aorist indicative plural present second-person)
süzerler (aorist indicative plural present third-person)
süzüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süzüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süzüyor (imperfective indicative present singular third-person)
süzüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süzüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süzüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süzdüm (first-person indicative past perfective singular)
süzdün (indicative past perfective second-person singular)
süzdü (indicative past perfective singular third-person)
süzdük (first-person indicative past perfective plural)
süzdünüz (indicative past perfective plural second-person)
süzdüler (indicative past perfective plural third-person)
süzüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süzüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süzüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süzüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süzüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süzüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or süzüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
süzeceğim (first-person future indicative singular)
süzeceksin (future indicative second-person singular)
süzecek (future indicative singular third-person)
süzeceğiz (first-person future indicative plural)
süzeceksiniz (future indicative plural second-person)
süzecekler (future indicative plural third-person)
süzmişim (first-person inferential perfective singular)
süzmişsin (inferential perfective second-person singular)
süzmiş (inferential perfective singular third-person)
süzmişiz (first-person inferential perfective plural)
süzmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
süzmişler (inferential perfective plural third-person)
süzermişim (aorist first-person inferential singular)
süzermişsin (aorist inferential second-person singular)
süzermiş (aorist inferential singular third-person)
süzermişiz (aorist first-person inferential plural)
süzermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
süzerlermiş (or süzermişlar) (aorist inferential plural third-person)
süzüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süzüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süzüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süzüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süzüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süzüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
süzsem (conditional first-person singular)
süzsen (conditional second-person singular)
süzse (conditional singular third-person)
süzsek (conditional first-person plural)
süzseniz (conditional plural second-person)
süzseler (conditional plural third-person)
süzseydim (conditional first-person perfective singular)
süzseydin (conditional perfective second-person singular)
süzseydi (conditional perfective singular third-person)
süzseydik (conditional first-person perfective plural)
süzseydiniz (conditional perfective plural second-person)
süzseydiler (conditional perfective plural third-person)
süzeyim (first-person optative singular)
süzesin (optative second-person singular)
süze (optative singular third-person)
süzelim (first-person optative plural)
süzesiniz (optative plural second-person)
süzeler (optative plural third-person)
süzmekteyim (first-person progressive singular)
süzmektesin (progressive second-person singular)
süzmekte (progressive singular third-person)
süzmekteyiz (first-person plural progressive)
süzmektesiniz (plural progressive second-person)
süzmekteler (plural progressive third-person)
süzmeliyim (first-person necessitative singular)
süzmelisin (necessitative second-person singular)
süzmeli (necessitative singular third-person)
süzmeliyiz (first-person necessitative plural)
süzmelisiniz (necessitative plural second-person)
süzmeliler (necessitative plural third-person)
süz (imperative second-person singular)
süzsün (imperative singular third-person)
süzün (imperative plural second-person)
süzsünler (imperative plural third-person)
süzer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
süzer misin? (aorist indicative present second-person singular)
süzer mi? (aorist indicative present singular third-person)
süzer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
süzer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
süzerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
süzüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süzüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süzüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süzüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süzüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süzüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süzdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
süzdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
süzdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
süzdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
süzdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
süzdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
süzüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süzüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süzüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süzüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süzüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süzüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süzecek miyim? (first-person future indicative singular)
süzecek misin? (future indicative second-person singular)
süzecek mi? (future indicative singular third-person)
süzecek miyiz? (first-person future indicative plural)
süzecek misiniz? (future indicative plural second-person)
süzecekler mi? (future indicative plural third-person)
süzmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
süzmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
süzmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
süzmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
süzmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
süzmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
süzer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
süzer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
süzer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
süzer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
süzer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
süzerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
süzüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süzüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süzüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süzüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süzüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süzüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süzsem mi? (conditional first-person singular)
süzsen mi? (conditional second-person singular)
süzse mi? (conditional singular third-person)
süzsek mi? (conditional first-person plural)
süzseniz mi? (conditional plural second-person)
süzseler mi? (conditional plural third-person)
süzse miydim? (conditional first-person perfective singular)
süzse miydin? (conditional perfective second-person singular)
süzse miydi? (conditional perfective singular third-person)
süzse miydik? (conditional first-person perfective plural)
süzse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
süzseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
süzmekte miyim? (first-person progressive singular)
süzmekte misin? (progressive second-person singular)
süzmekte mi? (progressive singular third-person)
süzmekte miyiz? (first-person plural progressive)
süzmekte misiniz? (plural progressive second-person)
süzmekteler mi? (plural progressive third-person)
süzmeli miyim? (first-person necessitative singular)
süzmeli misin? (necessitative second-person singular)
süzmeli mi? (necessitative singular third-person)
süzmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
süzmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
süzmeliler mi? (necessitative plural third-person)
süzmemek (infinitive negative)
süzmeyen (imperfective impersonal negative participle)
süzmemiş (impersonal negative participle perfective)
süzmeyecek (impersonal negative participle prospective)
süzmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
süzmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
süzmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
süzmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
süzmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
süzmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
süzmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
süzmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
süzmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
süzmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
süzmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
süzmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
süzmeme (negative noun-from-verb)
süzmeyüş (adverbial negative)
süzmem (aorist first-person indicative present singular)
süzmezsin (aorist indicative present second-person singular)
süzmez (aorist indicative present singular third-person)
süzmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
süzmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
süzmezler (aorist indicative plural present third-person)
süzmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süzmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süzmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
süzmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süzmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süzmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süzmedim (first-person indicative past perfective singular)
süzmedin (indicative past perfective second-person singular)
süzmedi (indicative past perfective singular third-person)
süzmedik (first-person indicative past perfective plural)
süzmediniz (indicative past perfective plural second-person)
süzmediler (indicative past perfective plural third-person)
süzmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süzmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süzmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süzmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süzmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süzmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
süzmeyeceğim (first-person future indicative singular)
süzmeyeceksin (future indicative second-person singular)
süzmeyecek (future indicative singular third-person)
süzmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
süzmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
süzmeyecekler (future indicative plural third-person)
süzmemişim (first-person inferential perfective singular)
süzmemişsin (inferential perfective second-person singular)
süzmemiş (inferential perfective singular third-person)
süzmemişiz (first-person inferential perfective plural)
süzmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
süzmemişler (inferential perfective plural third-person)
süzmezmişim (aorist first-person inferential singular)
süzmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
süzmezmiş (aorist inferential singular third-person)
süzmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
süzmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
süzmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
süzmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süzmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süzmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süzmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süzmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süzmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
süzmesem (conditional first-person singular)
süzmesen (conditional second-person singular)
süzmese (conditional singular third-person)
süzmesek (conditional first-person plural)
süzmeseniz (conditional plural second-person)
süzmeseler (conditional plural third-person)
süzmeseydim (conditional first-person perfective singular)
süzmeseydin (conditional perfective second-person singular)
süzmeseydi (conditional perfective singular third-person)
süzmeseydik (conditional first-person perfective plural)
süzmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
süzmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
süzmeyeyim (first-person optative singular)
süzmeyesin (optative second-person singular)
süzmeye (optative singular third-person)
süzmeyelim (first-person optative plural)
süzmeyesiniz (optative plural second-person)
süzmeyeler (optative plural third-person)
süzmemekteyim (first-person progressive singular)
süzmemektesin (progressive second-person singular)
süzmemekte (progressive singular third-person)
süzmemekteyiz (first-person plural progressive)
süzmemektesiniz (plural progressive second-person)
süzmemekteler (plural progressive third-person)
süzmemeliyim (first-person necessitative singular)
süzmemelisin (necessitative second-person singular)
süzmemeli (necessitative singular third-person)
süzmemeliyiz (first-person necessitative plural)
süzmemelisiniz (necessitative plural second-person)
süzmemeliler (necessitative plural third-person)
süzme (imperative second-person singular)
süzmesin (imperative singular third-person)
süzmeyin (imperative plural second-person)
süzmesinler (imperative plural third-person)
süzmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
süzmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
süzmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
süzmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
süzmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
süzmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
süzmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süzmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süzmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süzmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süzmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süzmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süzmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
süzmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
süzmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
süzmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
süzmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
süzmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
süzmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süzmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süzmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süzmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süzmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süzmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süzmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
süzmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
süzmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
süzmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
süzmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
süzmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
süzmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
süzmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
süzmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
süzmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
süzmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
süzmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
süzmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
süzmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
süzmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
süzmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
süzmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
süzmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
süzmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süzmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süzmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süzmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süzmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süzmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süzmesem mi? (conditional first-person singular)
süzmesen mi? (conditional second-person singular)
süzmese mi? (conditional singular third-person)
süzmesek mi? (conditional first-person plural)
süzmeseniz mi? (conditional plural second-person)
süzmeseler mi? (conditional plural third-person)
süzmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
süzmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
süzmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
süzmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
süzmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
süzmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
süzmemekte miyim? (first-person progressive singular)
süzmemekte misin? (progressive second-person singular)
süzmemekte mi? (progressive singular third-person)
süzmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
süzmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
süzmemekteler mi? (plural progressive third-person)
süzmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
süzmemeli misin? (necessitative second-person singular)
süzmemeli mi? (necessitative singular third-person)
süzmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
süzmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
süzmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish سوزمك (süzmek, “to strain, filter, to examine carefully”), from Proto-Turkic *süŕ- (“to strain, filter”). Compare Hungarian szűr (“to strain, filter”), an early Turkic borrowing from the Bulgar language.
Akin to Proto-Mongolic *sür- (“to sprinkle”) (Mongolian шүрших (šüršix, “to spatter”)) and Proto-Tungusic *sir- (“to strain, press out, to milk”) (Evenki сир (sir, “to squeeze, milk”)).
cognates
Cognate with Karakhanid [script needed] (süzmēk, “to filter, strain”), Old Uyghur [script needed] (süz-, “to filter, strain”), Azerbaijani süzmək (“to filter”), Bashkir һөҙөү (höźöw, “to strain”), Chagatai [script needed] (süzmek, “to purify, clarify”), Chuvash сӗрме (sĕrme, “to strain, filter, catch fish by a net”), Kazakh сүзу (süzu, “to strain, filter”), Kipchak [Arabic needed] (süz-), Kyrgyz сүзүү (süzüü, “to strain, filter”), Tatar сөзү (sözü, “to strain”), Tuvan сүзер (süzer, “to walk in water”), Turkmen süzmek (“to strain, filter”), Uyghur سۈزمەك (süzmek, “to filter, strain”), Uzbek suzmoq (“to strain, filter”).

cog

(transitive) to infiltrate, to strain, filter, to separate solid from liquid by passing through a strainer or colander

(transitive) to examine or observe carefully, eye


Ermeni gelini gibi kırıtmak

tr-conj-head

Ermeni gelini gibi kırıtıyorlardı (or Ermeni gelini gibi kırıtıyordular)

Ermeni gelini gibi kırıtırlarmış (or Ermeni gelini gibi kırıtırmışlar)

Ermeni gelini gibi kırıtıyor muymuşsunuz?

Ermeni gelini gibi kırıtmayacak mısınız?

Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıymışsınız?

Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muymuşsun?

Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muymuşsunuz?

Ermeni gelini gibi kırıtmıyorlar mıymış?

Ermeni gelini gibi kırıtmamakta mısınız?

Ermeni gelini gibi kırıtmak (infinitive)
Ermeni gelini gibi kırıtan (imperfective impersonal participle)
Ermeni gelini gibi kırıtmış (impersonal participle perfective)
Ermeni gelini gibi kırıtacak (impersonal participle prospective)
Ermeni gelini gibi kırıttığım (non-prospective participle personal)
Ermeni gelini gibi kırıttığın (non-prospective participle personal)
Ermeni gelini gibi kırıttığı (non-prospective participle personal)
Ermeni gelini gibi kırıttığımız (non-prospective participle personal)
Ermeni gelini gibi kırıttığınız (non-prospective participle personal)
Ermeni gelini gibi kırıttıkları (non-prospective participle personal)
Ermeni gelini gibi kırıtacağım (participle personal prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtacağın (participle personal prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtacağı (participle personal prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtacağımız (participle personal prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtacağınız (participle personal prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtacakları (participle personal prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtma (noun-from-verb)
Ermeni gelini gibi kırıtış (adverbial)
Ermeni gelini gibi kırıtırım (aorist first-person indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtırsın (aorist indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtır (aorist indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırız (aorist first-person indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırlar (aorist indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıttım (first-person indicative past perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıttın (indicative past perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıttı (indicative past perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıttık (first-person indicative past perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıttınız (indicative past perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıttılar (indicative past perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
Ermeni gelini gibi kırıtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or Ermeni gelini gibi kırıtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtacağım (first-person future indicative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtacaksın (future indicative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtacak (future indicative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtacağız (first-person future indicative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtacaksınız (future indicative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtacaklar (future indicative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmışım (first-person inferential perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmışsın (inferential perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmış (inferential perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmışız (first-person inferential perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmışlar (inferential perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırmışım (aorist first-person inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtırmış (aorist inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırmışız (aorist first-person inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or Ermeni gelini gibi kırıtırmışlar (aorist inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsam (conditional first-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsan (conditional second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsa (conditional singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsak (conditional first-person plural)
Ermeni gelini gibi kırıtsanız (conditional plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsalar (conditional plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsaydım (conditional first-person perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsaydın (conditional perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsaydı (conditional perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsaydık (conditional first-person perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtayım (first-person optative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtasın (optative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıta (optative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtalım (first-person optative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtasınız (optative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtalar (optative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaktayım (first-person progressive singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaktasın (progressive second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmakta (progressive singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaktayız (first-person plural progressive)
Ermeni gelini gibi kırıtmaktasınız (plural progressive second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaktalar (plural progressive third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmalıyım (first-person necessitative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmalısın (necessitative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmalı (necessitative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmalıyız (first-person necessitative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmalısınız (necessitative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmalılar (necessitative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıt (imperative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsın (imperative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtın (imperative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsınlar (imperative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtacak mısın? (future indicative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtacak mı? (future indicative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsam mı? (conditional first-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsan mı? (conditional second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsa mı? (conditional singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsak mı? (conditional first-person plural)
Ermeni gelini gibi kırıtsanız mı? (conditional plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsalar mı? (conditional plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmakta mısın? (progressive second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmakta mı? (progressive singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
Ermeni gelini gibi kırıtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmalı mı? (necessitative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamak (infinitive negative)
Ermeni gelini gibi kırıtmayan (imperfective impersonal negative participle)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış (impersonal negative participle perfective)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacak (impersonal negative participle prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmama (negative noun-from-verb)
Ermeni gelini gibi kırıtmayış (adverbial negative)
Ermeni gelini gibi kırıtmam (aorist first-person indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz (aorist indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayız (aorist first-person indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadım (first-person indicative past perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmadın (indicative past perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmadı (indicative past perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadık (first-person indicative past perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağım (first-person future indicative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacaksın (future indicative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacak (future indicative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacağız (first-person future indicative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacaklar (future indicative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamışım (first-person inferential perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış (inferential perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamışız (first-person inferential perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmazmış (aorist inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasam (conditional first-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasan (conditional second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa (conditional singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasak (conditional first-person plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmasanız (conditional plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasalar (conditional plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayayım (first-person optative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayasın (optative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaya (optative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayalım (first-person optative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmayasınız (optative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayalar (optative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamaktayım (first-person progressive singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamaktasın (progressive second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamakta (progressive singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamaktayız (first-person plural progressive)
Ermeni gelini gibi kırıtmamaktasınız (plural progressive second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamaktalar (plural progressive third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalıyım (first-person necessitative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalısın (necessitative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalı (necessitative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalıyız (first-person necessitative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalısınız (necessitative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalılar (necessitative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtma (imperative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasın (imperative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayın (imperative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasınlar (imperative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmasam mı? (conditional first-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasan mı? (conditional second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa mı? (conditional singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasak mı? (conditional first-person plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmasanız mı? (conditional plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasalar mı? (conditional plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamakta mı? (progressive singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
Ermeni gelini gibi kırıtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
Ermeni gelini gibi kırıtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Literally, “to behave coquettishly like an Armenian bride”.