geciktirmek

geciktirmek (third-person singular simple present geciktirir)

geciktirir (present singular third-person)
geciktirmek (infinitive)
geciktiren (imperfective impersonal participle)
geciktirmiş (impersonal participle perfective)
geciktirecek (impersonal participle prospective)
geciktirtiğim (non-prospective participle personal)
geciktirtiğin (non-prospective participle personal)
geciktirtiği (non-prospective participle personal)
geciktirtiğimiz (non-prospective participle personal)
geciktirtiğiniz (non-prospective participle personal)
geciktirtikleri (non-prospective participle personal)
geciktireceğim (participle personal prospective)
geciktireceğin (participle personal prospective)
geciktireceği (participle personal prospective)
geciktireceğimiz (participle personal prospective)
geciktireceğiniz (participle personal prospective)
geciktirecekleri (participle personal prospective)
geciktirme (noun-from-verb)
geciktiriş (adverbial)
geciktiririm (aorist first-person indicative present singular)
geciktirirsin (aorist indicative present second-person singular)
geciktirir (aorist indicative present singular third-person)
geciktiririz (aorist first-person indicative plural present)
geciktirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geciktirirler (aorist indicative plural present third-person)
geciktiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geciktiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geciktiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
geciktiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geciktiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geciktiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirtim (first-person indicative past perfective singular)
geciktirtin (indicative past perfective second-person singular)
geciktirti (indicative past perfective singular third-person)
geciktirtik (first-person indicative past perfective plural)
geciktirtiniz (indicative past perfective plural second-person)
geciktirtiler (indicative past perfective plural third-person)
geciktiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geciktiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geciktiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geciktiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geciktiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geciktiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geciktiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geciktireceğim (first-person future indicative singular)
geciktireceksin (future indicative second-person singular)
geciktirecek (future indicative singular third-person)
geciktireceğiz (first-person future indicative plural)
geciktireceksiniz (future indicative plural second-person)
geciktirecekler (future indicative plural third-person)
geciktirmişim (first-person inferential perfective singular)
geciktirmişsin (inferential perfective second-person singular)
geciktirmiş (inferential perfective singular third-person)
geciktirmişiz (first-person inferential perfective plural)
geciktirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geciktirmişler (inferential perfective plural third-person)
geciktirirmişim (aorist first-person inferential singular)
geciktirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geciktirirmiş (aorist inferential singular third-person)
geciktirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geciktirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geciktirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or geciktirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
geciktiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geciktiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geciktiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geciktiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geciktiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geciktiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geciktirsem (conditional first-person singular)
geciktirsen (conditional second-person singular)
geciktirse (conditional singular third-person)
geciktirsek (conditional first-person plural)
geciktirseniz (conditional plural second-person)
geciktirseler (conditional plural third-person)
geciktirseydim (conditional first-person perfective singular)
geciktirseydin (conditional perfective second-person singular)
geciktirseydi (conditional perfective singular third-person)
geciktirseydik (conditional first-person perfective plural)
geciktirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geciktirseydiler (conditional perfective plural third-person)
geciktireyim (first-person optative singular)
geciktiresin (optative second-person singular)
geciktire (optative singular third-person)
geciktirelim (first-person optative plural)
geciktiresiniz (optative plural second-person)
geciktireler (optative plural third-person)
geciktirmekteyim (first-person progressive singular)
geciktirmektesin (progressive second-person singular)
geciktirmekte (progressive singular third-person)
geciktirmekteyiz (first-person plural progressive)
geciktirmektesiniz (plural progressive second-person)
geciktirmekteler (plural progressive third-person)
geciktirmeliyim (first-person necessitative singular)
geciktirmelisin (necessitative second-person singular)
geciktirmeli (necessitative singular third-person)
geciktirmeliyiz (first-person necessitative plural)
geciktirmelisiniz (necessitative plural second-person)
geciktirmeliler (necessitative plural third-person)
geciktir (imperative second-person singular)
geciktirsin (imperative singular third-person)
geciktirin (imperative plural second-person)
geciktirsinler (imperative plural third-person)
geciktirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geciktirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geciktirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geciktirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geciktirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geciktirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geciktiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geciktiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geciktiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geciktiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geciktiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geciktiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirtim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geciktirtin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geciktirti mi? (indicative past perfective singular third-person)
geciktirtik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geciktirtiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geciktirtiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geciktiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geciktiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geciktiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geciktiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geciktiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geciktiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirecek miyim? (first-person future indicative singular)
geciktirecek misin? (future indicative second-person singular)
geciktirecek mi? (future indicative singular third-person)
geciktirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geciktirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geciktirecekler mi? (future indicative plural third-person)
geciktirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geciktirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geciktirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geciktirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geciktirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geciktirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geciktirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geciktirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geciktirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geciktirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geciktirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geciktirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geciktiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geciktiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geciktiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geciktiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geciktiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geciktiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geciktirsem mi? (conditional first-person singular)
geciktirsen mi? (conditional second-person singular)
geciktirse mi? (conditional singular third-person)
geciktirsek mi? (conditional first-person plural)
geciktirseniz mi? (conditional plural second-person)
geciktirseler mi? (conditional plural third-person)
geciktirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geciktirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geciktirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geciktirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geciktirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geciktirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geciktirmekte miyim? (first-person progressive singular)
geciktirmekte misin? (progressive second-person singular)
geciktirmekte mi? (progressive singular third-person)
geciktirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
geciktirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
geciktirmekteler mi? (plural progressive third-person)
geciktirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
geciktirmeli misin? (necessitative second-person singular)
geciktirmeli mi? (necessitative singular third-person)
geciktirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geciktirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geciktirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
geciktirmemek (infinitive negative)
geciktirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
geciktirmemiş (impersonal negative participle perfective)
geciktirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
geciktirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
geciktirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
geciktirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
geciktirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
geciktirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
geciktirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
geciktirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
geciktirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
geciktirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
geciktirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
geciktirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
geciktirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
geciktirmeme (negative noun-from-verb)
geciktirmeyiş (adverbial negative)
geciktirmem (aorist first-person indicative present singular)
geciktirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
geciktirmez (aorist indicative present singular third-person)
geciktirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
geciktirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geciktirmezler (aorist indicative plural present third-person)
geciktirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geciktirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geciktirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geciktirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geciktirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geciktirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirmedim (first-person indicative past perfective singular)
geciktirmedin (indicative past perfective second-person singular)
geciktirmedi (indicative past perfective singular third-person)
geciktirmedik (first-person indicative past perfective plural)
geciktirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
geciktirmediler (indicative past perfective plural third-person)
geciktirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geciktirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geciktirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geciktirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geciktirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geciktirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
geciktirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
geciktirmeyecek (future indicative singular third-person)
geciktirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
geciktirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
geciktirmeyecekler (future indicative plural third-person)
geciktirmemişim (first-person inferential perfective singular)
geciktirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
geciktirmemiş (inferential perfective singular third-person)
geciktirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
geciktirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geciktirmemişler (inferential perfective plural third-person)
geciktirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
geciktirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
geciktirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
geciktirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
geciktirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geciktirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
geciktirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geciktirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geciktirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geciktirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geciktirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geciktirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geciktirmesem (conditional first-person singular)
geciktirmesen (conditional second-person singular)
geciktirmese (conditional singular third-person)
geciktirmesek (conditional first-person plural)
geciktirmeseniz (conditional plural second-person)
geciktirmeseler (conditional plural third-person)
geciktirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
geciktirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
geciktirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
geciktirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
geciktirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geciktirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
geciktirmeyeyim (first-person optative singular)
geciktirmeyesin (optative second-person singular)
geciktirmeye (optative singular third-person)
geciktirmeyelim (first-person optative plural)
geciktirmeyesiniz (optative plural second-person)
geciktirmeyeler (optative plural third-person)
geciktirmemekteyim (first-person progressive singular)
geciktirmemektesin (progressive second-person singular)
geciktirmemekte (progressive singular third-person)
geciktirmemekteyiz (first-person plural progressive)
geciktirmemektesiniz (plural progressive second-person)
geciktirmemekteler (plural progressive third-person)
geciktirmemeliyim (first-person necessitative singular)
geciktirmemelisin (necessitative second-person singular)
geciktirmemeli (necessitative singular third-person)
geciktirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
geciktirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
geciktirmemeliler (necessitative plural third-person)
geciktirme (imperative second-person singular)
geciktirmesin (imperative singular third-person)
geciktirmeyin (imperative plural second-person)
geciktirmesinler (imperative plural third-person)
geciktirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geciktirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
geciktirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
geciktirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geciktirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geciktirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geciktirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geciktirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geciktirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geciktirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geciktirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geciktirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geciktirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geciktirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geciktirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geciktirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geciktirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geciktirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geciktirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geciktirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geciktirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geciktirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geciktirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
geciktirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
geciktirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
geciktirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geciktirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geciktirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
geciktirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geciktirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geciktirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geciktirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geciktirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geciktirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geciktirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geciktirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geciktirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geciktirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geciktirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geciktirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geciktirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geciktirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geciktirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geciktirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geciktirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geciktirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geciktirmesem mi? (conditional first-person singular)
geciktirmesen mi? (conditional second-person singular)
geciktirmese mi? (conditional singular third-person)
geciktirmesek mi? (conditional first-person plural)
geciktirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
geciktirmeseler mi? (conditional plural third-person)
geciktirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
geciktirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
geciktirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
geciktirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
geciktirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geciktirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geciktirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
geciktirmemekte misin? (progressive second-person singular)
geciktirmemekte mi? (progressive singular third-person)
geciktirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
geciktirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
geciktirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
geciktirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
geciktirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
geciktirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
geciktirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geciktirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geciktirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


bükülmez

* From bükülmek: bükül + -mez that makes it impossible.

third-person singular indicative negative aorist of bükülmek


boşanmak

head

boşanmak (third-person singular simple present boşanır)

boşanır (present singular third-person)
boşanmak (infinitive)
boşanan (imperfective impersonal participle)
boşanmış (impersonal participle perfective)
boşanacak (impersonal participle prospective)
boşandığım (non-prospective participle personal)
boşandığın (non-prospective participle personal)
boşandığı (non-prospective participle personal)
boşandığımız (non-prospective participle personal)
boşandığınız (non-prospective participle personal)
boşandıkları (non-prospective participle personal)
boşanacağım (participle personal prospective)
boşanacağın (participle personal prospective)
boşanacağı (participle personal prospective)
boşanacağımız (participle personal prospective)
boşanacağınız (participle personal prospective)
boşanacakları (participle personal prospective)
boşanma (noun-from-verb)
boşanış (adverbial)
boşanırım (aorist first-person indicative present singular)
boşanırsın (aorist indicative present second-person singular)
boşanır (aorist indicative present singular third-person)
boşanırız (aorist first-person indicative plural present)
boşanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
boşanırlar (aorist indicative plural present third-person)
boşanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boşanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boşanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
boşanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boşanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boşanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boşandım (first-person indicative past perfective singular)
boşandın (indicative past perfective second-person singular)
boşandı (indicative past perfective singular third-person)
boşandık (first-person indicative past perfective plural)
boşandınız (indicative past perfective plural second-person)
boşandılar (indicative past perfective plural third-person)
boşanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boşanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boşanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boşanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boşanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boşanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or boşanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
boşanacağım (first-person future indicative singular)
boşanacaksın (future indicative second-person singular)
boşanacak (future indicative singular third-person)
boşanacağız (first-person future indicative plural)
boşanacaksınız (future indicative plural second-person)
boşanacaklar (future indicative plural third-person)
boşanmışım (first-person inferential perfective singular)
boşanmışsın (inferential perfective second-person singular)
boşanmış (inferential perfective singular third-person)
boşanmışız (first-person inferential perfective plural)
boşanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
boşanmışlar (inferential perfective plural third-person)
boşanırmışım (aorist first-person inferential singular)
boşanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
boşanırmış (aorist inferential singular third-person)
boşanırmışız (aorist first-person inferential plural)
boşanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boşanırlarmış (or boşanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
boşanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boşanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boşanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boşanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boşanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boşanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
boşansam (conditional first-person singular)
boşansan (conditional second-person singular)
boşansa (conditional singular third-person)
boşansak (conditional first-person plural)
boşansanız (conditional plural second-person)
boşansalar (conditional plural third-person)
boşansaydım (conditional first-person perfective singular)
boşansaydın (conditional perfective second-person singular)
boşansaydı (conditional perfective singular third-person)
boşansaydık (conditional first-person perfective plural)
boşansaydınız (conditional perfective plural second-person)
boşansaydılar (conditional perfective plural third-person)
boşanayım (first-person optative singular)
boşanasın (optative second-person singular)
boşana (optative singular third-person)
boşanalım (first-person optative plural)
boşanasınız (optative plural second-person)
boşanalar (optative plural third-person)
boşanmaktayım (first-person progressive singular)
boşanmaktasın (progressive second-person singular)
boşanmakta (progressive singular third-person)
boşanmaktayız (first-person plural progressive)
boşanmaktasınız (plural progressive second-person)
boşanmaktalar (plural progressive third-person)
boşanmalıyım (first-person necessitative singular)
boşanmalısın (necessitative second-person singular)
boşanmalı (necessitative singular third-person)
boşanmalıyız (first-person necessitative plural)
boşanmalısınız (necessitative plural second-person)
boşanmalılar (necessitative plural third-person)
boşan (imperative second-person singular)
boşansın (imperative singular third-person)
boşanın (imperative plural second-person)
boşansınlar (imperative plural third-person)
boşanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boşanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boşanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
boşanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boşanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boşanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boşanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boşanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boşanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boşanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boşanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boşanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boşandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boşandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boşandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boşandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boşandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boşandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boşanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boşanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boşanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boşanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boşanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boşanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boşanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boşanacak mısın? (future indicative second-person singular)
boşanacak mı? (future indicative singular third-person)
boşanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boşanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boşanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boşanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boşanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boşanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
boşanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boşanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boşanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boşanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boşanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boşanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boşanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boşanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boşanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boşanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boşanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boşanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boşanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boşanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boşanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boşansam mı? (conditional first-person singular)
boşansan mı? (conditional second-person singular)
boşansa mı? (conditional singular third-person)
boşansak mı? (conditional first-person plural)
boşansanız mı? (conditional plural second-person)
boşansalar mı? (conditional plural third-person)
boşansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boşansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boşansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boşansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boşansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boşansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boşanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
boşanmakta mısın? (progressive second-person singular)
boşanmakta mı? (progressive singular third-person)
boşanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
boşanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
boşanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
boşanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boşanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
boşanmalı mı? (necessitative singular third-person)
boşanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boşanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boşanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
boşanmamak (infinitive negative)
boşanmayan (imperfective impersonal negative participle)
boşanmamış (impersonal negative participle perfective)
boşanmayacak (impersonal negative participle prospective)
boşanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
boşanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
boşanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
boşanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
boşanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
boşanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
boşanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
boşanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
boşanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
boşanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
boşanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
boşanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
boşanmama (negative noun-from-verb)
boşanmayış (adverbial negative)
boşanmam (aorist first-person indicative present singular)
boşanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
boşanmaz (aorist indicative present singular third-person)
boşanmayız (aorist first-person indicative plural present)
boşanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
boşanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
boşanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boşanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boşanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
boşanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boşanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boşanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boşanmadım (first-person indicative past perfective singular)
boşanmadın (indicative past perfective second-person singular)
boşanmadı (indicative past perfective singular third-person)
boşanmadık (first-person indicative past perfective plural)
boşanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
boşanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
boşanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boşanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boşanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boşanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boşanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boşanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
boşanmayacağım (first-person future indicative singular)
boşanmayacaksın (future indicative second-person singular)
boşanmayacak (future indicative singular third-person)
boşanmayacağız (first-person future indicative plural)
boşanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
boşanmayacaklar (future indicative plural third-person)
boşanmamışım (first-person inferential perfective singular)
boşanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
boşanmamış (inferential perfective singular third-person)
boşanmamışız (first-person inferential perfective plural)
boşanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
boşanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
boşanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
boşanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
boşanmazmış (aorist inferential singular third-person)
boşanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
boşanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boşanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
boşanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boşanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boşanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boşanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boşanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boşanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
boşanmasam (conditional first-person singular)
boşanmasan (conditional second-person singular)
boşanmasa (conditional singular third-person)
boşanmasak (conditional first-person plural)
boşanmasanız (conditional plural second-person)
boşanmasalar (conditional plural third-person)
boşanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
boşanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
boşanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
boşanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
boşanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
boşanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
boşanmayayım (first-person optative singular)
boşanmayasın (optative second-person singular)
boşanmaya (optative singular third-person)
boşanmayalım (first-person optative plural)
boşanmayasınız (optative plural second-person)
boşanmayalar (optative plural third-person)
boşanmamaktayım (first-person progressive singular)
boşanmamaktasın (progressive second-person singular)
boşanmamakta (progressive singular third-person)
boşanmamaktayız (first-person plural progressive)
boşanmamaktasınız (plural progressive second-person)
boşanmamaktalar (plural progressive third-person)
boşanmamalıyım (first-person necessitative singular)
boşanmamalısın (necessitative second-person singular)
boşanmamalı (necessitative singular third-person)
boşanmamalıyız (first-person necessitative plural)
boşanmamalısınız (necessitative plural second-person)
boşanmamalılar (necessitative plural third-person)
boşanma (imperative second-person singular)
boşanmasın (imperative singular third-person)
boşanmayın (imperative plural second-person)
boşanmasınlar (imperative plural third-person)
boşanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boşanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boşanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
boşanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boşanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boşanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boşanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boşanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boşanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boşanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boşanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boşanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boşanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boşanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boşanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boşanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boşanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boşanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boşanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boşanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boşanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boşanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boşanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boşanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boşanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boşanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
boşanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
boşanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boşanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boşanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boşanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boşanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boşanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
boşanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boşanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boşanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boşanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boşanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boşanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boşanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boşanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boşanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boşanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boşanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boşanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boşanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boşanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boşanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boşanmasam mı? (conditional first-person singular)
boşanmasan mı? (conditional second-person singular)
boşanmasa mı? (conditional singular third-person)
boşanmasak mı? (conditional first-person plural)
boşanmasanız mı? (conditional plural second-person)
boşanmasalar mı? (conditional plural third-person)
boşanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boşanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boşanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boşanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boşanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boşanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boşanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
boşanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
boşanmamakta mı? (progressive singular third-person)
boşanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
boşanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
boşanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
boşanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boşanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
boşanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
boşanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boşanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boşanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish بوشانمق (boşanmak). Related to boş (“empty; free”).

To get divorce (by the help of a judge, say)


karıştırtmak

head

karıştırtmak (third-person singular simple present karıştırtır)

karıştırtır (present singular third-person)
karıştırtmak (infinitive)
karıştırtan (imperfective impersonal participle)
karıştırtmış (impersonal participle perfective)
karıştırtacak (impersonal participle prospective)
karıştırtdığım (non-prospective participle personal)
karıştırtdığın (non-prospective participle personal)
karıştırtdığı (non-prospective participle personal)
karıştırtdığımız (non-prospective participle personal)
karıştırtdığınız (non-prospective participle personal)
karıştırtdıkları (non-prospective participle personal)
karıştırtacağım (participle personal prospective)
karıştırtacağın (participle personal prospective)
karıştırtacağı (participle personal prospective)
karıştırtacağımız (participle personal prospective)
karıştırtacağınız (participle personal prospective)
karıştırtacakları (participle personal prospective)
karıştırtma (noun-from-verb)
karıştırtış (adverbial)
karıştırtırım (aorist first-person indicative present singular)
karıştırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
karıştırtır (aorist indicative present singular third-person)
karıştırtırız (aorist first-person indicative plural present)
karıştırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
karıştırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
karıştırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırtdım (first-person indicative past perfective singular)
karıştırtdın (indicative past perfective second-person singular)
karıştırtdı (indicative past perfective singular third-person)
karıştırtdık (first-person indicative past perfective plural)
karıştırtdınız (indicative past perfective plural second-person)
karıştırtdılar (indicative past perfective plural third-person)
karıştırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or karıştırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
karıştırtacağım (first-person future indicative singular)
karıştırtacaksın (future indicative second-person singular)
karıştırtacak (future indicative singular third-person)
karıştırtacağız (first-person future indicative plural)
karıştırtacaksınız (future indicative plural second-person)
karıştırtacaklar (future indicative plural third-person)
karıştırtmışım (first-person inferential perfective singular)
karıştırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
karıştırtmış (inferential perfective singular third-person)
karıştırtmışız (first-person inferential perfective plural)
karıştırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
karıştırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
karıştırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
karıştırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
karıştırtırmış (aorist inferential singular third-person)
karıştırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
karıştırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
karıştırtırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or karıştırtırmışlar (aorist inferential plural third-person)
karıştırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
karıştırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
karıştırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
karıştırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
karıştırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
karıştırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
karıştırtsam (conditional first-person singular)
karıştırtsan (conditional second-person singular)
karıştırtsa (conditional singular third-person)
karıştırtsak (conditional first-person plural)
karıştırtsanız (conditional plural second-person)
karıştırtsalar (conditional plural third-person)
karıştırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
karıştırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
karıştırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
karıştırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
karıştırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
karıştırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
karıştırtayım (first-person optative singular)
karıştırtasın (optative second-person singular)
karıştırta (optative singular third-person)
karıştırtalım (first-person optative plural)
karıştırtasınız (optative plural second-person)
karıştırtalar (optative plural third-person)
karıştırtmaktayım (first-person progressive singular)
karıştırtmaktasın (progressive second-person singular)
karıştırtmakta (progressive singular third-person)
karıştırtmaktayız (first-person plural progressive)
karıştırtmaktasınız (plural progressive second-person)
karıştırtmaktalar (plural progressive third-person)
karıştırtmalıyım (first-person necessitative singular)
karıştırtmalısın (necessitative second-person singular)
karıştırtmalı (necessitative singular third-person)
karıştırtmalıyız (first-person necessitative plural)
karıştırtmalısınız (necessitative plural second-person)
karıştırtmalılar (necessitative plural third-person)
karıştırt (imperative second-person singular)
karıştırtsın (imperative singular third-person)
karıştırtın (imperative plural second-person)
karıştırtsınlar (imperative plural third-person)
karıştırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
karıştırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
karıştırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
karıştırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
karıştırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
karıştırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
karıştırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırtdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
karıştırtdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
karıştırtdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
karıştırtdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
karıştırtdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
karıştırtdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
karıştırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
karıştırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
karıştırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
karıştırtacak mı? (future indicative singular third-person)
karıştırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
karıştırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
karıştırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
karıştırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
karıştırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
karıştırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
karıştırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
karıştırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
karıştırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
karıştırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
karıştırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
karıştırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
karıştırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
karıştırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
karıştırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
karıştırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
karıştırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
karıştırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
karıştırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
karıştırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
karıştırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
karıştırtsam mı? (conditional first-person singular)
karıştırtsan mı? (conditional second-person singular)
karıştırtsa mı? (conditional singular third-person)
karıştırtsak mı? (conditional first-person plural)
karıştırtsanız mı? (conditional plural second-person)
karıştırtsalar mı? (conditional plural third-person)
karıştırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
karıştırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
karıştırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
karıştırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
karıştırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
karıştırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
karıştırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
karıştırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
karıştırtmakta mı? (progressive singular third-person)
karıştırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
karıştırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
karıştırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
karıştırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
karıştırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
karıştırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
karıştırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
karıştırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
karıştırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
karıştırtmamak (infinitive negative)
karıştırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
karıştırtmamış (impersonal negative participle perfective)
karıştırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
karıştırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
karıştırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
karıştırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
karıştırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
karıştırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
karıştırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
karıştırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
karıştırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
karıştırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
karıştırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
karıştırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
karıştırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
karıştırtmama (negative noun-from-verb)
karıştırtmayış (adverbial negative)
karıştırtmam (aorist first-person indicative present singular)
karıştırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
karıştırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
karıştırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
karıştırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
karıştırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
karıştırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
karıştırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
karıştırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
karıştırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
karıştırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
karıştırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
karıştırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
karıştırtmayacağım (first-person future indicative singular)
karıştırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
karıştırtmayacak (future indicative singular third-person)
karıştırtmayacağız (first-person future indicative plural)
karıştırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
karıştırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
karıştırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
karıştırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
karıştırtmamış (inferential perfective singular third-person)
karıştırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
karıştırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
karıştırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
karıştırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
karıştırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
karıştırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
karıştırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
karıştırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
karıştırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
karıştırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
karıştırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
karıştırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
karıştırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
karıştırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
karıştırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
karıştırtmasam (conditional first-person singular)
karıştırtmasan (conditional second-person singular)
karıştırtmasa (conditional singular third-person)
karıştırtmasak (conditional first-person plural)
karıştırtmasanız (conditional plural second-person)
karıştırtmasalar (conditional plural third-person)
karıştırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
karıştırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
karıştırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
karıştırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
karıştırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
karıştırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
karıştırtmayayım (first-person optative singular)
karıştırtmayasın (optative second-person singular)
karıştırtmaya (optative singular third-person)
karıştırtmayalım (first-person optative plural)
karıştırtmayasınız (optative plural second-person)
karıştırtmayalar (optative plural third-person)
karıştırtmamaktayım (first-person progressive singular)
karıştırtmamaktasın (progressive second-person singular)
karıştırtmamakta (progressive singular third-person)
karıştırtmamaktayız (first-person plural progressive)
karıştırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
karıştırtmamaktalar (plural progressive third-person)
karıştırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
karıştırtmamalısın (necessitative second-person singular)
karıştırtmamalı (necessitative singular third-person)
karıştırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
karıştırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
karıştırtmamalılar (necessitative plural third-person)
karıştırtma (imperative second-person singular)
karıştırtmasın (imperative singular third-person)
karıştırtmayın (imperative plural second-person)
karıştırtmasınlar (imperative plural third-person)
karıştırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
karıştırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
karıştırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
karıştırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
karıştırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
karıştırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
karıştırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
karıştırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
karıştırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
karıştırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
karıştırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
karıştırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
karıştırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
karıştırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
karıştırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
karıştırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
karıştırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
karıştırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
karıştırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
karıştırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
karıştırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
karıştırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
karıştırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
karıştırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
karıştırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
karıştırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
karıştırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
karıştırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
karıştırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
karıştırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
karıştırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
karıştırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
karıştırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
karıştırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
karıştırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
karıştırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
karıştırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
karıştırtmasam mı? (conditional first-person singular)
karıştırtmasan mı? (conditional second-person singular)
karıştırtmasa mı? (conditional singular third-person)
karıştırtmasak mı? (conditional first-person plural)
karıştırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
karıştırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
karıştırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
karıştırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
karıştırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
karıştırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
karıştırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
karıştırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
karıştırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
karıştırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
karıştırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
karıştırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
karıştırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
karıştırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
karıştırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
karıştırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
karıştırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
karıştırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
karıştırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
karıştırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


bükülür

third-person singular indicative aorist of bükülmek


daldırmak

daldırmak (third-person singular simple present daldırır)

daldırır (present singular third-person)
daldırmak (infinitive)
daldıran (imperfective impersonal participle)
daldırmış (impersonal participle perfective)
daldıracak (impersonal participle prospective)
daldırdığım (non-prospective participle personal)
daldırdığın (non-prospective participle personal)
daldırdığı (non-prospective participle personal)
daldırdığımız (non-prospective participle personal)
daldırdığınız (non-prospective participle personal)
daldırdıkları (non-prospective participle personal)
daldıracağım (participle personal prospective)
daldıracağın (participle personal prospective)
daldıracağı (participle personal prospective)
daldıracağımız (participle personal prospective)
daldıracağınız (participle personal prospective)
daldıracakları (participle personal prospective)
daldırma (noun-from-verb)
daldırış (adverbial)
daldırırım (aorist first-person indicative present singular)
daldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
daldırır (aorist indicative present singular third-person)
daldırırız (aorist first-person indicative plural present)
daldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
daldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
daldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
daldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
daldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
daldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
daldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
daldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
daldırdım (first-person indicative past perfective singular)
daldırdın (indicative past perfective second-person singular)
daldırdı (indicative past perfective singular third-person)
daldırdık (first-person indicative past perfective plural)
daldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
daldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
daldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
daldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
daldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
daldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
daldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
daldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or daldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
daldıracağım (first-person future indicative singular)
daldıracaksın (future indicative second-person singular)
daldıracak (future indicative singular third-person)
daldıracağız (first-person future indicative plural)
daldıracaksınız (future indicative plural second-person)
daldıracaklar (future indicative plural third-person)
daldırmışım (first-person inferential perfective singular)
daldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
daldırmış (inferential perfective singular third-person)
daldırmışız (first-person inferential perfective plural)
daldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
daldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
daldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
daldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
daldırırmış (aorist inferential singular third-person)
daldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
daldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
daldırırlarmış (or daldırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
daldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
daldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
daldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
daldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
daldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
daldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
daldırsam (conditional first-person singular)
daldırsan (conditional second-person singular)
daldırsa (conditional singular third-person)
daldırsak (conditional first-person plural)
daldırsanız (conditional plural second-person)
daldırsalar (conditional plural third-person)
daldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
daldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
daldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
daldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
daldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
daldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
daldırayım (first-person optative singular)
daldırasın (optative second-person singular)
daldıra (optative singular third-person)
daldıralım (first-person optative plural)
daldırasınız (optative plural second-person)
daldıralar (optative plural third-person)
daldırmaktayım (first-person progressive singular)
daldırmaktasın (progressive second-person singular)
daldırmakta (progressive singular third-person)
daldırmaktayız (first-person plural progressive)
daldırmaktasınız (plural progressive second-person)
daldırmaktalar (plural progressive third-person)
daldırmalıyım (first-person necessitative singular)
daldırmalısın (necessitative second-person singular)
daldırmalı (necessitative singular third-person)
daldırmalıyız (first-person necessitative plural)
daldırmalısınız (necessitative plural second-person)
daldırmalılar (necessitative plural third-person)
daldır (imperative second-person singular)
daldırsın (imperative singular third-person)
daldırın (imperative plural second-person)
daldırsınlar (imperative plural third-person)
daldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
daldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
daldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
daldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
daldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
daldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
daldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
daldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
daldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
daldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
daldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
daldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
daldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
daldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
daldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
daldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
daldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
daldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
daldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
daldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
daldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
daldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
daldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
daldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
daldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
daldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
daldıracak mı? (future indicative singular third-person)
daldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
daldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
daldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
daldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
daldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
daldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
daldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
daldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
daldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
daldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
daldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
daldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
daldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
daldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
daldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
daldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
daldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
daldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
daldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
daldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
daldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
daldırsam mı? (conditional first-person singular)
daldırsan mı? (conditional second-person singular)
daldırsa mı? (conditional singular third-person)
daldırsak mı? (conditional first-person plural)
daldırsanız mı? (conditional plural second-person)
daldırsalar mı? (conditional plural third-person)
daldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
daldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
daldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
daldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
daldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
daldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
daldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
daldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
daldırmakta mı? (progressive singular third-person)
daldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
daldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
daldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
daldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
daldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
daldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
daldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
daldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
daldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
daldırmamak (infinitive negative)
daldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
daldırmamış (impersonal negative participle perfective)
daldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
daldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
daldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
daldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
daldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
daldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
daldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
daldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
daldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
daldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
daldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
daldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
daldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
daldırmama (negative noun-from-verb)
daldırmayış (adverbial negative)
daldırmam (aorist first-person indicative present singular)
daldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
daldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
daldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
daldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
daldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
daldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
daldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
daldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
daldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
daldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
daldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
daldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
daldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
daldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
daldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
daldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
daldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
daldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
daldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
daldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
daldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
daldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
daldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
daldırmayacağım (first-person future indicative singular)
daldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
daldırmayacak (future indicative singular third-person)
daldırmayacağız (first-person future indicative plural)
daldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
daldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
daldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
daldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
daldırmamış (inferential perfective singular third-person)
daldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
daldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
daldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
daldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
daldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
daldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
daldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
daldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
daldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
daldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
daldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
daldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
daldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
daldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
daldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
daldırmasam (conditional first-person singular)
daldırmasan (conditional second-person singular)
daldırmasa (conditional singular third-person)
daldırmasak (conditional first-person plural)
daldırmasanız (conditional plural second-person)
daldırmasalar (conditional plural third-person)
daldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
daldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
daldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
daldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
daldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
daldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
daldırmayayım (first-person optative singular)
daldırmayasın (optative second-person singular)
daldırmaya (optative singular third-person)
daldırmayalım (first-person optative plural)
daldırmayasınız (optative plural second-person)
daldırmayalar (optative plural third-person)
daldırmamaktayım (first-person progressive singular)
daldırmamaktasın (progressive second-person singular)
daldırmamakta (progressive singular third-person)
daldırmamaktayız (first-person plural progressive)
daldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
daldırmamaktalar (plural progressive third-person)
daldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
daldırmamalısın (necessitative second-person singular)
daldırmamalı (necessitative singular third-person)
daldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
daldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
daldırmamalılar (necessitative plural third-person)
daldırma (imperative second-person singular)
daldırmasın (imperative singular third-person)
daldırmayın (imperative plural second-person)
daldırmasınlar (imperative plural third-person)
daldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
daldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
daldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
daldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
daldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
daldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
daldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
daldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
daldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
daldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
daldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
daldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
daldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
daldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
daldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
daldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
daldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
daldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
daldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
daldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
daldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
daldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
daldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
daldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
daldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
daldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
daldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
daldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
daldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
daldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
daldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
daldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
daldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
daldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
daldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
daldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
daldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
daldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
daldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
daldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
daldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
daldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
daldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
daldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
daldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
daldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
daldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
daldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
daldırmasam mı? (conditional first-person singular)
daldırmasan mı? (conditional second-person singular)
daldırmasa mı? (conditional singular third-person)
daldırmasak mı? (conditional first-person plural)
daldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
daldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
daldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
daldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
daldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
daldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
daldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
daldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
daldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
daldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
daldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
daldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
daldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
daldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
daldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
daldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
daldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
daldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
daldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
daldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)