ayrılmak

head

ayrılmak (third-person singular simple present ayrılır)

ayrılır (present singular third-person)
ayrılmak (infinitive)
ayrılan (imperfective impersonal participle)
ayrılmış (impersonal participle perfective)
ayrılacak (impersonal participle prospective)
ayrıldığım (non-prospective participle personal)
ayrıldığın (non-prospective participle personal)
ayrıldığı (non-prospective participle personal)
ayrıldığımız (non-prospective participle personal)
ayrıldığınız (non-prospective participle personal)
ayrıldıkları (non-prospective participle personal)
ayrılacağım (participle personal prospective)
ayrılacağın (participle personal prospective)
ayrılacağı (participle personal prospective)
ayrılacağımız (participle personal prospective)
ayrılacağınız (participle personal prospective)
ayrılacakları (participle personal prospective)
ayrılma (noun-from-verb)
ayrılış (adverbial)
ayrılırım (aorist first-person indicative present singular)
ayrılırsın (aorist indicative present second-person singular)
ayrılır (aorist indicative present singular third-person)
ayrılırız (aorist first-person indicative plural present)
ayrılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ayrılırlar (aorist indicative plural present third-person)
ayrılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ayrılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ayrılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ayrılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ayrılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ayrılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ayrıldım (first-person indicative past perfective singular)
ayrıldın (indicative past perfective second-person singular)
ayrıldı (indicative past perfective singular third-person)
ayrıldık (first-person indicative past perfective plural)
ayrıldınız (indicative past perfective plural second-person)
ayrıldılar (indicative past perfective plural third-person)
ayrılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ayrılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ayrılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ayrılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ayrılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ayrılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ayrılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ayrılacağım (first-person future indicative singular)
ayrılacaksın (future indicative second-person singular)
ayrılacak (future indicative singular third-person)
ayrılacağız (first-person future indicative plural)
ayrılacaksınız (future indicative plural second-person)
ayrılacaklar (future indicative plural third-person)
ayrılmışım (first-person inferential perfective singular)
ayrılmışsın (inferential perfective second-person singular)
ayrılmış (inferential perfective singular third-person)
ayrılmışız (first-person inferential perfective plural)
ayrılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ayrılmışlar (inferential perfective plural third-person)
ayrılırmışım (aorist first-person inferential singular)
ayrılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ayrılırmış (aorist inferential singular third-person)
ayrılırmışız (aorist first-person inferential plural)
ayrılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ayrılırlarmış (or ayrılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ayrılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ayrılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ayrılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ayrılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ayrılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ayrılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ayrılsam (conditional first-person singular)
ayrılsan (conditional second-person singular)
ayrılsa (conditional singular third-person)
ayrılsak (conditional first-person plural)
ayrılsanız (conditional plural second-person)
ayrılsalar (conditional plural third-person)
ayrılsaydım (conditional first-person perfective singular)
ayrılsaydın (conditional perfective second-person singular)
ayrılsaydı (conditional perfective singular third-person)
ayrılsaydık (conditional first-person perfective plural)
ayrılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ayrılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ayrılayım (first-person optative singular)
ayrılasın (optative second-person singular)
ayrıla (optative singular third-person)
ayrılalım (first-person optative plural)
ayrılasınız (optative plural second-person)
ayrılalar (optative plural third-person)
ayrılmaktayım (first-person progressive singular)
ayrılmaktasın (progressive second-person singular)
ayrılmakta (progressive singular third-person)
ayrılmaktayız (first-person plural progressive)
ayrılmaktasınız (plural progressive second-person)
ayrılmaktalar (plural progressive third-person)
ayrılmalıyım (first-person necessitative singular)
ayrılmalısın (necessitative second-person singular)
ayrılmalı (necessitative singular third-person)
ayrılmalıyız (first-person necessitative plural)
ayrılmalısınız (necessitative plural second-person)
ayrılmalılar (necessitative plural third-person)
ayrıl (imperative second-person singular)
ayrılsın (imperative singular third-person)
ayrılın (imperative plural second-person)
ayrılsınlar (imperative plural third-person)
ayrılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ayrılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ayrılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ayrılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ayrılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ayrılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ayrılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ayrılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ayrılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ayrılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ayrılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ayrılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ayrıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ayrıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ayrıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ayrıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ayrıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ayrıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ayrılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ayrılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ayrılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ayrılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ayrılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ayrılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ayrılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ayrılacak mısın? (future indicative second-person singular)
ayrılacak mı? (future indicative singular third-person)
ayrılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ayrılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ayrılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ayrılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ayrılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ayrılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ayrılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ayrılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ayrılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ayrılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ayrılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ayrılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ayrılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ayrılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ayrılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ayrılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ayrılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ayrılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ayrılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ayrılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ayrılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ayrılsam mı? (conditional first-person singular)
ayrılsan mı? (conditional second-person singular)
ayrılsa mı? (conditional singular third-person)
ayrılsak mı? (conditional first-person plural)
ayrılsanız mı? (conditional plural second-person)
ayrılsalar mı? (conditional plural third-person)
ayrılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ayrılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ayrılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ayrılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ayrılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ayrılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ayrılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ayrılmakta mısın? (progressive second-person singular)
ayrılmakta mı? (progressive singular third-person)
ayrılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ayrılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ayrılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ayrılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ayrılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ayrılmalı mı? (necessitative singular third-person)
ayrılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ayrılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ayrılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ayrılmamak (infinitive negative)
ayrılmayan (imperfective impersonal negative participle)
ayrılmamış (impersonal negative participle perfective)
ayrılmayacak (impersonal negative participle prospective)
ayrılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ayrılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ayrılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ayrılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ayrılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ayrılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ayrılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ayrılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ayrılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ayrılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ayrılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ayrılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ayrılmama (negative noun-from-verb)
ayrılmayış (adverbial negative)
ayrılmam (aorist first-person indicative present singular)
ayrılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ayrılmaz (aorist indicative present singular third-person)
ayrılmayız (aorist first-person indicative plural present)
ayrılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ayrılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ayrılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ayrılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ayrılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ayrılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ayrılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ayrılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ayrılmadım (first-person indicative past perfective singular)
ayrılmadın (indicative past perfective second-person singular)
ayrılmadı (indicative past perfective singular third-person)
ayrılmadık (first-person indicative past perfective plural)
ayrılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ayrılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ayrılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ayrılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ayrılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ayrılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ayrılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ayrılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ayrılmayacağım (first-person future indicative singular)
ayrılmayacaksın (future indicative second-person singular)
ayrılmayacak (future indicative singular third-person)
ayrılmayacağız (first-person future indicative plural)
ayrılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ayrılmayacaklar (future indicative plural third-person)
ayrılmamışım (first-person inferential perfective singular)
ayrılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ayrılmamış (inferential perfective singular third-person)
ayrılmamışız (first-person inferential perfective plural)
ayrılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ayrılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ayrılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ayrılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ayrılmazmış (aorist inferential singular third-person)
ayrılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ayrılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ayrılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ayrılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ayrılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ayrılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ayrılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ayrılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ayrılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ayrılmasam (conditional first-person singular)
ayrılmasan (conditional second-person singular)
ayrılmasa (conditional singular third-person)
ayrılmasak (conditional first-person plural)
ayrılmasanız (conditional plural second-person)
ayrılmasalar (conditional plural third-person)
ayrılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ayrılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ayrılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ayrılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ayrılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ayrılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ayrılmayayım (first-person optative singular)
ayrılmayasın (optative second-person singular)
ayrılmaya (optative singular third-person)
ayrılmayalım (first-person optative plural)
ayrılmayasınız (optative plural second-person)
ayrılmayalar (optative plural third-person)
ayrılmamaktayım (first-person progressive singular)
ayrılmamaktasın (progressive second-person singular)
ayrılmamakta (progressive singular third-person)
ayrılmamaktayız (first-person plural progressive)
ayrılmamaktasınız (plural progressive second-person)
ayrılmamaktalar (plural progressive third-person)
ayrılmamalıyım (first-person necessitative singular)
ayrılmamalısın (necessitative second-person singular)
ayrılmamalı (necessitative singular third-person)
ayrılmamalıyız (first-person necessitative plural)
ayrılmamalısınız (necessitative plural second-person)
ayrılmamalılar (necessitative plural third-person)
ayrılma (imperative second-person singular)
ayrılmasın (imperative singular third-person)
ayrılmayın (imperative plural second-person)
ayrılmasınlar (imperative plural third-person)
ayrılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ayrılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ayrılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ayrılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ayrılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ayrılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ayrılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ayrılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ayrılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ayrılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ayrılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ayrılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ayrılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ayrılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ayrılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ayrılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ayrılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ayrılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ayrılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ayrılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ayrılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ayrılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ayrılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ayrılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ayrılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ayrılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ayrılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ayrılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ayrılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ayrılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ayrılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ayrılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ayrılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ayrılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ayrılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ayrılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ayrılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ayrılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ayrılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ayrılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ayrılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ayrılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ayrılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ayrılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ayrılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ayrılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ayrılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ayrılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ayrılmasam mı? (conditional first-person singular)
ayrılmasan mı? (conditional second-person singular)
ayrılmasa mı? (conditional singular third-person)
ayrılmasak mı? (conditional first-person plural)
ayrılmasanız mı? (conditional plural second-person)
ayrılmasalar mı? (conditional plural third-person)
ayrılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ayrılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ayrılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ayrılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ayrılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ayrılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ayrılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ayrılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ayrılmamakta mı? (progressive singular third-person)
ayrılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ayrılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ayrılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ayrılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ayrılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ayrılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ayrılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ayrılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ayrılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آیرلمق (ayrılmak).

inh+

Neden ayrıldık?


buluşmak

head

buluşmak (third-person singular simple present buluşur)

buluşur (present singular third-person)
buluşurum (aorist singular third-person)
buluşursun (aorist first-person plural)
buluşur (aorist plural second-person)
buluşuruz (aorist plural third-person)
buluşursunuz (aorist)
buluşurlar (aorist)
buluşurdum (aorist past)
buluşurdun (aorist second-person singular)
buluşurdu (aorist singular third-person)
buluşurduk (aorist first-person plural)
buluşurdunuz (aorist plural second-person)
buluşurlardı (aorist plural third-person)
buluşurmuşum (aorist inferential)
buluşurmuşsun (aorist second-person singular)
buluşurmuş (aorist singular third-person)
buluşurmuşuz (aorist first-person plural)
buluşurmuşsunuz (aorist plural second-person)
buluşurlarmış (aorist plural third-person)
buluşursam (aorist conditional)
buluşursan (aorist second-person singular)
buluşursa (aorist singular third-person)
buluşursak (aorist first-person plural)
buluşursanız (aorist plural second-person)
buluşurlarsa (aorist plural third-person)
buluşuyorum (continuative singular third-person)
buluşuyorsun (continuative first-person plural)
buluşuyor (continuative plural second-person)
buluşuyoruz (continuative plural third-person)
buluşuyorsunuz (continuative)
buluşuyorlar (continuative)
buluşuyordum (continuative past)
buluşuyordun (continuative second-person singular)
buluşuyordu (continuative singular third-person)
buluşuyorduk (continuative first-person plural)
buluşuyordunuz (continuative plural second-person)
buluşuyorlardı (continuative plural third-person)
buluşuyormuşum (continuative inferential)
buluşuyormuşsun (continuative second-person singular)
buluşuyormuş (continuative singular third-person)
buluşuyormuşuz (continuative first-person plural)
buluşuyormuşsunuz (continuative plural second-person)
buluşuyorlarmış (continuative plural third-person)
buluşuyorsam (conditional continuative)
buluşuyorsan (continuative second-person singular)
buluşuyorsa (continuative singular third-person)
buluşuyorsak (continuative first-person plural)
buluşuyorsanız (continuative plural second-person)
buluşuyorlarsa (continuative plural third-person)
buluşmuşum (inferential singular third-person)
buluşmuşsun (first-person inferential plural)
buluşmuş (inferential plural second-person)
buluşmuşuz (inferential plural third-person)
buluşmuşsunuz (inferential)
buluşmuşlar (inferential)
buluşmuştum (inferential past)
buluşmuştun (inferential second-person singular)
buluşmuştu (inferential singular third-person)
buluşmuştuk (first-person inferential plural)
buluşmuştunuz (inferential plural second-person)
buluşmuşlardı (inferential plural third-person)
buluşmuşmuşum (inferential)
buluşmuşmuşsun (inferential second-person singular)
buluşmuşmuş (inferential singular third-person)
buluşmuşmuşuz (first-person inferential plural)
buluşmuşmuşsunuz (inferential plural second-person)
buluşmuşlarmış (inferential plural third-person)
buluşmuşsam (conditional)
buluşmuşsan (inferential second-person singular)
buluşmuşsa (inferential singular third-person)
buluşmuşsak (first-person inferential plural)
buluşmuşsanız (inferential plural second-person)
buluşmuşlarsa (inferential plural third-person)
buluşacağım (future singular third-person)
buluşacaksın (first-person future plural)
buluşacak (future plural second-person)
buluşacağız (future plural third-person)
buluşacaksınız (future)
buluşacaklar (future)
buluşacaktım (future past)
buluşacaktın (future second-person singular)
buluşacaktı (future singular third-person)
buluşacaktık (first-person future plural)
buluşacaktınız (future plural second-person)
buluşacaklardı (future plural third-person)
buluşacakmışım (future inferential)
buluşacakmışsın (future second-person singular)
buluşacakmış (future singular third-person)
buluşacakmışız (first-person future plural)
buluşacakmışsınız (future plural second-person)
buluşacaklarmış (future plural third-person)
buluşacaksam (conditional future)
buluşacaksan (future second-person singular)
buluşacaksa (future singular third-person)
buluşacaksak (first-person future plural)
buluşacaksanız (future plural second-person)
buluşacaklarsa (future plural third-person)
buluşmaktayım (progressive singular third-person)
buluşmaktasın (first-person plural progressive)
buluşmakta (plural progressive second-person)
buluşmaktayız (plural progressive third-person)
buluşmaktasınız (progressive)
buluşmaktalar (progressive)
buluşmaktaydım (past progressive)
buluşmaktaydın (progressive second-person singular)
buluşmaktaydı (progressive singular third-person)
buluşmaktaydık (first-person plural progressive)
buluşmaktaydınız (plural progressive second-person)
buluşmaktalardı (plural progressive third-person)
buluşmaktaymışım (inferential progressive)
buluşmaktaymışsın (progressive second-person singular)
buluşmaktaymış (progressive singular third-person)
buluşmaktaymışız (first-person plural progressive)
buluşmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
buluşmaktalarmış (plural progressive third-person)
buluşmaktaysam (conditional progressive)
buluşmaktaysan (progressive second-person singular)
buluşmaktaysa (progressive singular third-person)
buluşmaktaysak (first-person plural progressive)
buluşmaktaysanız (plural progressive second-person)
buluşmaktalarsa (plural progressive third-person)
buluşmalıyım (necessitative singular third-person)
buluşmalısın (first-person necessitative plural)
buluşmalı (necessitative plural second-person)
buluşmalıyız (necessitative plural third-person)
buluşmalısınız (necessitative)
buluşmalılar (necessitative)
buluşmalıydım (necessitative past)
buluşmalıydın (necessitative second-person singular)
buluşmalıydı (necessitative singular third-person)
buluşmalıydık (first-person necessitative plural)
buluşmalıydınız (necessitative plural second-person)
buluşmalılardı (necessitative plural third-person)
buluşmalıymışım (inferential)
buluşmalıymışsın (necessitative second-person singular)
buluşmalıymış (necessitative singular third-person)
buluşmalıymışız (first-person necessitative plural)
buluşmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
buluşmalılarmış (necessitative plural third-person)
buluşmalıysam (conditional)
buluşmalıysan (necessitative second-person singular)
buluşmalıysa (necessitative singular third-person)
buluşmalıysak (first-person necessitative plural)
buluşmalıysanız (necessitative plural second-person)
buluşmalılarsa (necessitative plural third-person)
buluştum (past singular third-person)
buluştun (first-person past plural)
buluştu (past plural second-person)
buluştuk (past plural third-person)
buluştunuz (past)
buluştular (past)
buluştuysam (conditional past)
buluştuysan (past second-person singular)
buluştuysa (past singular third-person)
buluştuysak (first-person past plural)
buluştuysanız (past plural second-person)
buluştularsa (past plural third-person)
buluşsam (conditional singular third-person)
buluşsan (conditional first-person plural)
buluşsa (conditional plural second-person)
buluşsak (conditional plural third-person)
buluşsanız (conditional)
buluşsalar (conditional)
buluşsaydım (conditional past)
buluşsaydın (conditional second-person singular)
buluşsaydı (conditional singular third-person)
buluşsaydık (conditional first-person plural)
buluşsaydınız (conditional plural second-person)
buluşsalardı (conditional plural third-person)
buluşsaymışım (inferential)
buluşsaymışsın (conditional second-person singular)
buluşsaymış (conditional singular third-person)
buluşsaymışız (conditional first-person plural)
buluşsaymışsınız (conditional plural second-person)
buluşsalarmış (conditional plural third-person)
buluşayım (conditional optative singular)
buluşasın (optative second-person singular)
buluşa (optative singular third-person)
buluşalım (first-person optative plural)
buluşasınız (optative plural second-person)
buluşalar (optative plural third-person)
buluş (first-person imperative plural)
buluşsun (imperative plural second-person)
buluşun (imperative)
buluşsunlar (imperative)
buluşunuz (formal imperative second-person singular)
buluşunuz (formal imperative plural second-person)
buluşsana (imperative informal second-person singular)
buluşsanıza (imperative informal plural second-person)
buluşmak (imperative infinitive)
buluşma (imperative noun-from-verb)
buluşan (impersonal participle)
buluşmuş (impersonal participle)
buluşacak (impersonal participle)
buluşan (imperfective)
buluşmuş (impersonal participle perfective)
buluşacak (impersonal participle prospective)
buluştuğum (impersonal non-prospective participle)
buluştuğun (impersonal non-prospective participle)
buluştuğu (impersonal non-prospective participle)
buluştuğumuz (impersonal non-prospective participle)
buluştuğunuz (impersonal non-prospective participle)
buluştukları (impersonal non-prospective participle personal)
buluşacağım (impersonal participle prospective)
buluşacağın (impersonal participle prospective)
buluşacağı (impersonal participle prospective)
buluşacağımız (impersonal participle prospective)
buluşacağınız (impersonal participle prospective)
buluşacakları (impersonal participle personal prospective)
buluşurken (plural second-person)
buluşunca (plural second-person)
buluşup (plural second-person)
buluşalı (plural second-person)
buluşasıya (plural second-person)
buluştukça (plural second-person)
buluşurken
buluşunca (specific)
buluşup (perfective)
buluşalı
buluşasıya
buluştukça
buluşarak (imperfective plural)
buluşa buluşa (imperfective plural)
buluşurcasına (imperfective plural)
buluşarak
buluşa buluşa
buluşurcasına
buluşmam (aorist singular third-person)
buluşmazsın (aorist first-person plural)
buluşmaz (aorist plural second-person)
buluşmayız (aorist plural third-person)
buluşmazsınız (aorist)
buluşmazlar (aorist)
buluşmazdım (aorist past)
buluşmazdın (aorist second-person singular)
buluşmazdı (aorist singular third-person)
buluşmazdık (aorist first-person plural)
buluşmazdınız (aorist plural second-person)
buluşmazlardı (aorist plural third-person)
buluşmazmışım (aorist inferential)
buluşmazmışsın (aorist second-person singular)
buluşmazmış (aorist singular third-person)
buluşmazmışız (aorist first-person plural)
buluşmazmışsınız (aorist plural second-person)
buluşmazlarmış (aorist plural third-person)
buluşmazsam (aorist conditional)
buluşmazsan (aorist second-person singular)
buluşmazsa (aorist singular third-person)
buluşmazsak (aorist first-person plural)
buluşmazsanız (aorist plural second-person)
buluşmazlarsa (aorist plural third-person)
buluşmuyorum (continuative singular third-person)
buluşmuyorsun (continuative first-person plural)
buluşmuyor (continuative plural second-person)
buluşmuyoruz (continuative plural third-person)
buluşmuyorsunuz (continuative)
buluşmuyorlar (continuative)
buluşmuyordum (continuative past)
buluşmuyordun (continuative second-person singular)
buluşmuyordu (continuative singular third-person)
buluşmuyorduk (continuative first-person plural)
buluşmuyordunuz (continuative plural second-person)
buluşmuyorlardı (continuative plural third-person)
buluşmuyormuşum (continuative inferential)
buluşmuyormuşsun (continuative second-person singular)
buluşmuyormuş (continuative singular third-person)
buluşmuyormuşuz (continuative first-person plural)
buluşmuyormuşsunuz (continuative plural second-person)
buluşmuyorlarmış (continuative plural third-person)
buluşmuyorsam (conditional continuative)
buluşmuyorsan (continuative second-person singular)
buluşmuyorsa (continuative singular third-person)
buluşmuyorsak (continuative first-person plural)
buluşmuyorsanız (continuative plural second-person)
buluşmuyorlarsa (continuative plural third-person)
buluşmamışım (inferential singular third-person)
buluşmamışsın (first-person inferential plural)
buluşmamış (inferential plural second-person)
buluşmamışız (inferential plural third-person)
buluşmamışsınız (inferential)
buluşmamışlar (inferential)
buluşmamıştım (inferential past)
buluşmamıştın (inferential second-person singular)
buluşmamıştı (inferential singular third-person)
buluşmamıştık (first-person inferential plural)
buluşmamıştınız (inferential plural second-person)
buluşmamışlardı (inferential plural third-person)
buluşmamışmışım (inferential)
buluşmamışmışsın (inferential second-person singular)
buluşmamışmış (inferential singular third-person)
buluşmamışmışız (first-person inferential plural)
buluşmamışmışsınız (inferential plural second-person)
buluşmamışlarmış (inferential plural third-person)
buluşmamışsam (conditional)
buluşmamışsan (inferential second-person singular)
buluşmamışsa (inferential singular third-person)
buluşmamışsak (first-person inferential plural)
buluşmamışsanız (inferential plural second-person)
buluşmamışlarsa (inferential plural third-person)
buluşmayacağım (future singular third-person)
buluşmayacaksın (first-person future plural)
buluşmayacak (future plural second-person)
buluşmayacağız (future plural third-person)
buluşmayacaksınız (future)
buluşmayacaklar (future)
buluşmayacaktım (future past)
buluşmayacaktın (future second-person singular)
buluşmayacaktı (future singular third-person)
buluşmayacaktık (first-person future plural)
buluşmayacaktınız (future plural second-person)
buluşmayacaklardı (future plural third-person)
buluşmayacakmışım (future inferential)
buluşmayacakmışsın (future second-person singular)
buluşmayacakmış (future singular third-person)
buluşmayacakmışız (first-person future plural)
buluşmayacakmışsınız (future plural second-person)
buluşmayacaklarmış (future plural third-person)
buluşmayacaksam (conditional future)
buluşmayacaksan (future second-person singular)
buluşmayacaksa (future singular third-person)
buluşmayacaksak (first-person future plural)
buluşmayacaksanız (future plural second-person)
buluşmayacaklarsa (future plural third-person)
buluşmamaktayım (progressive singular third-person)
buluşmamaktasın (first-person plural progressive)
buluşmamakta (plural progressive second-person)
buluşmamaktayız (plural progressive third-person)
buluşmamaktasınız (progressive)
buluşmamaktalar (progressive)
buluşmamaktaydım (past progressive)
buluşmamaktaydın (progressive second-person singular)
buluşmamaktaydı (progressive singular third-person)
buluşmamaktaydık (first-person plural progressive)
buluşmamaktaydınız (plural progressive second-person)
buluşmamaktalardı (plural progressive third-person)
buluşmamaktaymışım (inferential progressive)
buluşmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
buluşmamaktaymış (progressive singular third-person)
buluşmamaktaymışız (first-person plural progressive)
buluşmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
buluşmamaktalarmış (plural progressive third-person)
buluşmamaktaysam (conditional progressive)
buluşmamaktaysan (progressive second-person singular)
buluşmamaktaysa (progressive singular third-person)
buluşmamaktaysak (first-person plural progressive)
buluşmamaktaysanız (plural progressive second-person)
buluşmamaktalarsa (plural progressive third-person)
buluşmamalıyım (necessitative singular third-person)
buluşmamalısın (first-person necessitative plural)
buluşmamalı (necessitative plural second-person)
buluşmamalıyız (necessitative plural third-person)
buluşmamalısınız (necessitative)
buluşmamalılar (necessitative)
buluşmamalıydım (necessitative past)
buluşmamalıydın (necessitative second-person singular)
buluşmamalıydı (necessitative singular third-person)
buluşmamalıydık (first-person necessitative plural)
buluşmamalıydınız (necessitative plural second-person)
buluşmamalılardı (necessitative plural third-person)
buluşmamalıymışım (inferential)
buluşmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
buluşmamalıymış (necessitative singular third-person)
buluşmamalıymışız (first-person necessitative plural)
buluşmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
buluşmamalılarmış (necessitative plural third-person)
buluşmamalıysam (conditional)
buluşmamalıysan (necessitative second-person singular)
buluşmamalıysa (necessitative singular third-person)
buluşmamalıysak (first-person necessitative plural)
buluşmamalıysanız (necessitative plural second-person)
buluşmamalılarsa (necessitative plural third-person)
buluşmadım (past singular third-person)
buluşmadın (first-person past plural)
buluşmadı (past plural second-person)
buluşmadık (past plural third-person)
buluşmadınız (past)
buluşmadılar (past)
buluşmadıysam (conditional past)
buluşmadıysan (past second-person singular)
buluşmadıysa (past singular third-person)
buluşmadıysak (first-person past plural)
buluşmadıysanız (past plural second-person)
buluşmadılarsa (past plural third-person)
buluşmasam (conditional singular third-person)
buluşmasan (conditional first-person plural)
buluşmasa (conditional plural second-person)
buluşmasak (conditional plural third-person)
buluşmasanız (conditional)
buluşmasalar (conditional)
buluşmasaydım (conditional past)
buluşmasaydın (conditional second-person singular)
buluşmasaydı (conditional singular third-person)
buluşmasaydık (conditional first-person plural)
buluşmasaydınız (conditional plural second-person)
buluşmasalardı (conditional plural third-person)
buluşmasaymışım (inferential)
buluşmasaymışsın (conditional second-person singular)
buluşmasaymış (conditional singular third-person)
buluşmasaymışız (conditional first-person plural)
buluşmasaymışsınız (conditional plural second-person)
buluşmasalarmış (conditional plural third-person)
buluşmayayım (conditional optative singular)
buluşmayasın (optative second-person singular)
buluşmaya (optative singular third-person)
buluşmayalım (first-person optative plural)
buluşmayasınız (optative plural second-person)
buluşmayalar (optative plural third-person)
buluşma (first-person imperative plural)
buluşmasın (imperative plural second-person)
buluşmayın (imperative)
buluşmasınlar (imperative)
buluşmayınız (formal imperative second-person singular)
buluşmayınız (formal imperative plural second-person)
buluşmasana (imperative informal second-person singular)
buluşmasanıza (imperative informal plural second-person)
buluşmamak (imperative infinitive)
buluşmama (imperative noun-from-verb)
buluşmayan (impersonal participle)
buluşmamış (impersonal participle)
buluşmayacak (impersonal participle)
buluşmayan (imperfective)
buluşmamış (impersonal participle perfective)
buluşmayacak (impersonal participle prospective)
buluşmadığım (impersonal non-prospective participle)
buluşmadığın (impersonal non-prospective participle)
buluşmadığı (impersonal non-prospective participle)
buluşmadığımız (impersonal non-prospective participle)
buluşmadığınız (impersonal non-prospective participle)
buluşmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
buluşmayacağım (impersonal participle prospective)
buluşmayacağın (impersonal participle prospective)
buluşmayacağı (impersonal participle prospective)
buluşmayacağımız (impersonal participle prospective)
buluşmayacağınız (impersonal participle prospective)
buluşmayacakları (impersonal participle personal prospective)
buluşmazken (plural second-person)
buluşmayınca (plural second-person)
buluşmayıp (plural second-person)
buluşmayalı (plural second-person)
buluşmayasıya (plural second-person)
buluşmadıkça (plural second-person)
buluşmazken
buluşmayınca (specific)
buluşmayıp (perfective)
buluşmayalı
buluşmayasıya
buluşmadıkça
buluşmayarak (imperfective plural)
buluşmaya buluşmaya (imperfective plural)
buluşmazcasına (imperfective plural)
buluşmayarak
buluşmaya buluşmaya
buluşmazcasına
buluşabilirim (aorist singular third-person)
buluşabilirsin (aorist first-person plural)
buluşabilir (aorist plural second-person)
buluşabiliriz (aorist plural third-person)
buluşabilirsiniz (aorist)
buluşabilirler (aorist)
buluşabilirdim (aorist past)
buluşabilirdin (aorist second-person singular)
buluşabilirdi (aorist singular third-person)
buluşabilirdik (aorist first-person plural)
buluşabilirdiniz (aorist plural second-person)
buluşabilirlerdi (aorist plural third-person)
buluşabilirmişim (aorist inferential)
buluşabilirmişsin (aorist second-person singular)
buluşabilirmiş (aorist singular third-person)
buluşabilirmişiz (aorist first-person plural)
buluşabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
buluşabilirlermiş (aorist plural third-person)
buluşabilirsem (aorist conditional)
buluşabilirsen (aorist second-person singular)
buluşabilirse (aorist singular third-person)
buluşabilirsek (aorist first-person plural)
buluşabilirseniz (aorist plural second-person)
buluşabilirlerse (aorist plural third-person)
buluşabiliyorum (continuative singular third-person)
buluşabiliyorsun (continuative first-person plural)
buluşabiliyor (continuative plural second-person)
buluşabiliyoruz (continuative plural third-person)
buluşabiliyorsunuz (continuative)
buluşabiliyorlar (continuative)
buluşabiliyordum (continuative past)
buluşabiliyordun (continuative second-person singular)
buluşabiliyordu (continuative singular third-person)
buluşabiliyorduk (continuative first-person plural)
buluşabiliyordunuz (continuative plural second-person)
buluşabiliyorlardı (continuative plural third-person)
buluşabiliyormuşum (continuative inferential)
buluşabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
buluşabiliyormuş (continuative singular third-person)
buluşabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
buluşabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
buluşabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
buluşabiliyorsam (conditional continuative)
buluşabiliyorsan (continuative second-person singular)
buluşabiliyorsa (continuative singular third-person)
buluşabiliyorsak (continuative first-person plural)
buluşabiliyorsanız (continuative plural second-person)
buluşabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
buluşabilmişim (inferential singular third-person)
buluşabilmişsin (first-person inferential plural)
buluşabilmiş (inferential plural second-person)
buluşabilmişiz (inferential plural third-person)
buluşabilmişsiniz (inferential)
buluşabilmişler (inferential)
buluşabilmiştim (inferential past)
buluşabilmiştin (inferential second-person singular)
buluşabilmişti (inferential singular third-person)
buluşabilmiştik (first-person inferential plural)
buluşabilmiştiniz (inferential plural second-person)
buluşabilmişlerdi (inferential plural third-person)
buluşabilmişmişim (inferential)
buluşabilmişmişsin (inferential second-person singular)
buluşabilmişmiş (inferential singular third-person)
buluşabilmişmişiz (first-person inferential plural)
buluşabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
buluşabilmişlermiş (inferential plural third-person)
buluşabilmişsem (conditional)
buluşabilmişsen (inferential second-person singular)
buluşabilmişse (inferential singular third-person)
buluşabilmişsek (first-person inferential plural)
buluşabilmişseniz (inferential plural second-person)
buluşabilmişlerse (inferential plural third-person)
buluşabileceğim (future singular third-person)
buluşabileceksin (first-person future plural)
buluşabilecek (future plural second-person)
buluşabileceğiz (future plural third-person)
buluşabileceksiniz (future)
buluşabilecekler (future)
buluşabilecektim (future past)
buluşabilecektin (future second-person singular)
buluşabilecekti (future singular third-person)
buluşabilecektik (first-person future plural)
buluşabilecektiniz (future plural second-person)
buluşabileceklerdi (future plural third-person)
buluşabilecekmişim (future inferential)
buluşabilecekmişsin (future second-person singular)
buluşabilecekmiş (future singular third-person)
buluşabilecekmişiz (first-person future plural)
buluşabilecekmişsiniz (future plural second-person)
buluşabileceklermiş (future plural third-person)
buluşabileceksem (conditional future)
buluşabileceksen (future second-person singular)
buluşabilecekse (future singular third-person)
buluşabileceksek (first-person future plural)
buluşabilecekseniz (future plural second-person)
buluşabileceklerse (future plural third-person)
buluşabilmekteyim (progressive singular third-person)
buluşabilmektesin (first-person plural progressive)
buluşabilmekte (plural progressive second-person)
buluşabilmekteyiz (plural progressive third-person)
buluşabilmektesiniz (progressive)
buluşabilmekteler (progressive)
buluşabilmekteydim (past progressive)
buluşabilmekteydin (progressive second-person singular)
buluşabilmekteydi (progressive singular third-person)
buluşabilmekteydik (first-person plural progressive)
buluşabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
buluşabilmektelerdi (plural progressive third-person)
buluşabilmekteymişim (inferential progressive)
buluşabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
buluşabilmekteymiş (progressive singular third-person)
buluşabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
buluşabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
buluşabilmektelermiş (plural progressive third-person)
buluşabilmekteysem (conditional progressive)
buluşabilmekteysen (progressive second-person singular)
buluşabilmekteyse (progressive singular third-person)
buluşabilmekteysek (first-person plural progressive)
buluşabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
buluşabilmektelerse (plural progressive third-person)
buluşabilmeliyim (necessitative singular third-person)
buluşabilmelisin (first-person necessitative plural)
buluşabilmeli (necessitative plural second-person)
buluşabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
buluşabilmelisiniz (necessitative)
buluşabilmeliler (necessitative)
buluşabilmeliydim (necessitative past)
buluşabilmeliydin (necessitative second-person singular)
buluşabilmeliydi (necessitative singular third-person)
buluşabilmeliydik (first-person necessitative plural)
buluşabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
buluşabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
buluşabilmeliymişim (inferential)
buluşabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
buluşabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
buluşabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
buluşabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
buluşabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
buluşabilmeliysem (conditional)
buluşabilmeliysen (necessitative second-person singular)
buluşabilmeliyse (necessitative singular third-person)
buluşabilmeliysek (first-person necessitative plural)
buluşabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
buluşabilmelilerse (necessitative plural third-person)
buluşabildim (past singular third-person)
buluşabildin (first-person past plural)
buluşabildi (past plural second-person)
buluşabildik (past plural third-person)
buluşabildiniz (past)
buluşabildiler (past)
buluşabildiysem (conditional past)
buluşabildiysen (past second-person singular)
buluşabildiyse (past singular third-person)
buluşabildiysek (first-person past plural)
buluşabildiyseniz (past plural second-person)
buluşabildilerse (past plural third-person)
buluşabilsem (conditional singular third-person)
buluşabilsen (conditional first-person plural)
buluşabilse (conditional plural second-person)
buluşabilsek (conditional plural third-person)
buluşabilseniz (conditional)
buluşabilseler (conditional)
buluşabilseydim (conditional past)
buluşabilseydin (conditional second-person singular)
buluşabilseydi (conditional singular third-person)
buluşabilseydik (conditional first-person plural)
buluşabilseydiniz (conditional plural second-person)
buluşabilselerdi (conditional plural third-person)
buluşabilseymişim (inferential)
buluşabilseymişsin (conditional second-person singular)
buluşabilseymiş (conditional singular third-person)
buluşabilseymişiz (conditional first-person plural)
buluşabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
buluşabilselermiş (conditional plural third-person)
buluşabileyim (conditional optative singular)
buluşabilesin (optative second-person singular)
buluşabile (optative singular third-person)
buluşabilelim (first-person optative plural)
buluşabilesiniz (optative plural second-person)
buluşabileler (optative plural third-person)
buluşabil (first-person imperative plural)
buluşabilsin (imperative plural second-person)
buluşabilin (imperative)
buluşabilsinler (imperative)
buluşabiliniz (formal imperative second-person singular)
buluşabiliniz (formal imperative plural second-person)
buluşabilsene (imperative informal second-person singular)
buluşabilsenize (imperative informal plural second-person)
buluşabilmek (imperative infinitive)
buluşabilme (imperative noun-from-verb)
buluşabilen (impersonal participle)
buluşabilmiş (impersonal participle)
buluşabilecek (impersonal participle)
buluşabilen (imperfective)
buluşabilmiş (impersonal participle perfective)
buluşabilecek (impersonal participle prospective)
buluşabildiğim (impersonal non-prospective participle)
buluşabildiğin (impersonal non-prospective participle)
buluşabildiği (impersonal non-prospective participle)
buluşabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
buluşabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
buluşabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
buluşabileceğim (impersonal participle prospective)
buluşabileceğin (impersonal participle prospective)
buluşabileceği (impersonal participle prospective)
buluşabileceğimiz (impersonal participle prospective)
buluşabileceğiniz (impersonal participle prospective)
buluşabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
buluşabilirken (plural second-person)
buluşabilince (plural second-person)
buluşabilip (plural second-person)
buluşabileli (plural second-person)
buluşabilesiye (plural second-person)
buluşabildikçe (plural second-person)
buluşabilirken
buluşabilince (specific)
buluşabilip (perfective)
buluşabileli
buluşabilesiye
buluşabildikçe
buluşabilerek (imperfective plural)
buluşabile buluşabile (imperfective plural)
buluşabilircesine (imperfective plural)
buluşabilerek
buluşabile buluşabile
buluşabilircesine
buluşamam (aorist singular third-person)
buluşamazsın (aorist first-person plural)
buluşamaz (aorist plural second-person)
buluşamayız (aorist plural third-person)
buluşamazsınız (aorist)
buluşamazlar (aorist)
buluşamazdım (aorist past)
buluşamazdın (aorist second-person singular)
buluşamazdı (aorist singular third-person)
buluşamazdık (aorist first-person plural)
buluşamazdınız (aorist plural second-person)
buluşamazlardı (aorist plural third-person)
buluşamazmışım (aorist inferential)
buluşamazmışsın (aorist second-person singular)
buluşamazmış (aorist singular third-person)
buluşamazmışız (aorist first-person plural)
buluşamazmışsınız (aorist plural second-person)
buluşamazlarmış (aorist plural third-person)
buluşamazsam (aorist conditional)
buluşamazsan (aorist second-person singular)
buluşamazsa (aorist singular third-person)
buluşamazsak (aorist first-person plural)
buluşamazsanız (aorist plural second-person)
buluşamazlarsa (aorist plural third-person)
buluşamıyorum (continuative singular third-person)
buluşamıyorsun (continuative first-person plural)
buluşamıyor (continuative plural second-person)
buluşamıyoruz (continuative plural third-person)
buluşamıyorsunuz (continuative)
buluşamıyorlar (continuative)
buluşamıyordum (continuative past)
buluşamıyordun (continuative second-person singular)
buluşamıyordu (continuative singular third-person)
buluşamıyorduk (continuative first-person plural)
buluşamıyordunuz (continuative plural second-person)
buluşamıyorlardı (continuative plural third-person)
buluşamıyormuşum (continuative inferential)
buluşamıyormuşsun (continuative second-person singular)
buluşamıyormuş (continuative singular third-person)
buluşamıyormuşuz (continuative first-person plural)
buluşamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
buluşamıyorlarmış (continuative plural third-person)
buluşamıyorsam (conditional continuative)
buluşamıyorsan (continuative second-person singular)
buluşamıyorsa (continuative singular third-person)
buluşamıyorsak (continuative first-person plural)
buluşamıyorsanız (continuative plural second-person)
buluşamıyorlarsa (continuative plural third-person)
buluşamamışım (inferential singular third-person)
buluşamamışsın (first-person inferential plural)
buluşamamış (inferential plural second-person)
buluşamamışız (inferential plural third-person)
buluşamamışsınız (inferential)
buluşamamışlar (inferential)
buluşamamıştım (inferential past)
buluşamamıştın (inferential second-person singular)
buluşamamıştı (inferential singular third-person)
buluşamamıştık (first-person inferential plural)
buluşamamıştınız (inferential plural second-person)
buluşamamışlardı (inferential plural third-person)
buluşamamışmışım (inferential)
buluşamamışmışsın (inferential second-person singular)
buluşamamışmış (inferential singular third-person)
buluşamamışmışız (first-person inferential plural)
buluşamamışmışsınız (inferential plural second-person)
buluşamamışlarmış (inferential plural third-person)
buluşamamışsam (conditional)
buluşamamışsan (inferential second-person singular)
buluşamamışsa (inferential singular third-person)
buluşamamışsak (first-person inferential plural)
buluşamamışsanız (inferential plural second-person)
buluşamamışlarsa (inferential plural third-person)
buluşamayacağım (future singular third-person)
buluşamayacaksın (first-person future plural)
buluşamayacak (future plural second-person)
buluşamayacağız (future plural third-person)
buluşamayacaksınız (future)
buluşamayacaklar (future)
buluşamayacaktım (future past)
buluşamayacaktın (future second-person singular)
buluşamayacaktı (future singular third-person)
buluşamayacaktık (first-person future plural)
buluşamayacaktınız (future plural second-person)
buluşamayacaklardı (future plural third-person)
buluşamayacakmışım (future inferential)
buluşamayacakmışsın (future second-person singular)
buluşamayacakmış (future singular third-person)
buluşamayacakmışız (first-person future plural)
buluşamayacakmışsınız (future plural second-person)
buluşamayacaklarmış (future plural third-person)
buluşamayacaksam (conditional future)
buluşamayacaksan (future second-person singular)
buluşamayacaksa (future singular third-person)
buluşamayacaksak (first-person future plural)
buluşamayacaksanız (future plural second-person)
buluşamayacaklarsa (future plural third-person)
buluşamamaktayım (progressive singular third-person)
buluşamamaktasın (first-person plural progressive)
buluşamamakta (plural progressive second-person)
buluşamamaktayız (plural progressive third-person)
buluşamamaktasınız (progressive)
buluşamamaktalar (progressive)
buluşamamaktaydım (past progressive)
buluşamamaktaydın (progressive second-person singular)
buluşamamaktaydı (progressive singular third-person)
buluşamamaktaydık (first-person plural progressive)
buluşamamaktaydınız (plural progressive second-person)
buluşamamaktalardı (plural progressive third-person)
buluşamamaktaymışım (inferential progressive)
buluşamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
buluşamamaktaymış (progressive singular third-person)
buluşamamaktaymışız (first-person plural progressive)
buluşamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
buluşamamaktalarmış (plural progressive third-person)
buluşamamaktaysam (conditional progressive)
buluşamamaktaysan (progressive second-person singular)
buluşamamaktaysa (progressive singular third-person)
buluşamamaktaysak (first-person plural progressive)
buluşamamaktaysanız (plural progressive second-person)
buluşamamaktalarsa (plural progressive third-person)
buluşamamalıyım (necessitative singular third-person)
buluşamamalısın (first-person necessitative plural)
buluşamamalı (necessitative plural second-person)
buluşamamalıyız (necessitative plural third-person)
buluşamamalısınız (necessitative)
buluşamamalılar (necessitative)
buluşamamalıydım (necessitative past)
buluşamamalıydın (necessitative second-person singular)
buluşamamalıydı (necessitative singular third-person)
buluşamamalıydık (first-person necessitative plural)
buluşamamalıydınız (necessitative plural second-person)
buluşamamalılardı (necessitative plural third-person)
buluşamamalıymışım (inferential)
buluşamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
buluşamamalıymış (necessitative singular third-person)
buluşamamalıymışız (first-person necessitative plural)
buluşamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
buluşamamalılarmış (necessitative plural third-person)
buluşamamalıysam (conditional)
buluşamamalıysan (necessitative second-person singular)
buluşamamalıysa (necessitative singular third-person)
buluşamamalıysak (first-person necessitative plural)
buluşamamalıysanız (necessitative plural second-person)
buluşamamalılarsa (necessitative plural third-person)
buluşamadım (past singular third-person)
buluşamadın (first-person past plural)
buluşamadı (past plural second-person)
buluşamadık (past plural third-person)
buluşamadınız (past)
buluşamadılar (past)
buluşamadıysam (conditional past)
buluşamadıysan (past second-person singular)
buluşamadıysa (past singular third-person)
buluşamadıysak (first-person past plural)
buluşamadıysanız (past plural second-person)
buluşamadılarsa (past plural third-person)
buluşamasam (conditional singular third-person)
buluşamasan (conditional first-person plural)
buluşamasa (conditional plural second-person)
buluşamasak (conditional plural third-person)
buluşamasanız (conditional)
buluşamasalar (conditional)
buluşamasaydım (conditional past)
buluşamasaydın (conditional second-person singular)
buluşamasaydı (conditional singular third-person)
buluşamasaydık (conditional first-person plural)
buluşamasaydınız (conditional plural second-person)
buluşamasalardı (conditional plural third-person)
buluşamasaymışım (inferential)
buluşamasaymışsın (conditional second-person singular)
buluşamasaymış (conditional singular third-person)
buluşamasaymışız (conditional first-person plural)
buluşamasaymışsınız (conditional plural second-person)
buluşamasalarmış (conditional plural third-person)
buluşamayayım (conditional optative singular)
buluşamayasın (optative second-person singular)
buluşamaya (optative singular third-person)
buluşamayalım (first-person optative plural)
buluşamayasınız (optative plural second-person)
buluşamayalar (optative plural third-person)
buluşama (first-person imperative plural)
buluşamasın (imperative plural second-person)
buluşamayın (imperative)
buluşamasınlar (imperative)
buluşamayınız (formal imperative second-person singular)
buluşamayınız (formal imperative plural second-person)
buluşamasana (imperative informal second-person singular)
buluşamasanıza (imperative informal plural second-person)
buluşamamak (imperative infinitive)
buluşamama (imperative noun-from-verb)
buluşamayan (impersonal participle)
buluşamamış (impersonal participle)
buluşamayacak (impersonal participle)
buluşamayan (imperfective)
buluşamamış (impersonal participle perfective)
buluşamayacak (impersonal participle prospective)
buluşamadığım (impersonal non-prospective participle)
buluşamadığın (impersonal non-prospective participle)
buluşamadığı (impersonal non-prospective participle)
buluşamadığımız (impersonal non-prospective participle)
buluşamadığınız (impersonal non-prospective participle)
buluşamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
buluşamayacağım (impersonal participle prospective)
buluşamayacağın (impersonal participle prospective)
buluşamayacağı (impersonal participle prospective)
buluşamayacağımız (impersonal participle prospective)
buluşamayacağınız (impersonal participle prospective)
buluşamayacakları (impersonal participle personal prospective)
buluşamazken (plural second-person)
buluşamayınca (plural second-person)
buluşamayıp (plural second-person)
buluşamayalı (plural second-person)
buluşamayasıya (plural second-person)
buluşamadıkça (plural second-person)
buluşamazken
buluşamayınca (specific)
buluşamayıp (perfective)
buluşamayalı
buluşamayasıya
buluşamadıkça
buluşamayarak (imperfective plural)
buluşamaya buluşamaya (imperfective plural)
buluşamazcasına (imperfective plural)
buluşamayarak
buluşamaya buluşamaya
buluşamazcasına

From Ottoman Turkish بولشمق. By surface analysis, bul- + -uş + -mak, literally “to find mutually”.

surface analysis

Arkadaşlarımla buluştum.

(reciprocal) to meet, to get together, to congregate


seslenmek

head

seslenmek (third-person singular simple present seslenir)

seslenir (present singular third-person)
seslenmek (infinitive)
seslenen (imperfective impersonal participle)
seslenmiş (impersonal participle perfective)
seslenecek (impersonal participle prospective)
seslendiğim (non-prospective participle personal)
seslendiğin (non-prospective participle personal)
seslendiği (non-prospective participle personal)
seslendiğimiz (non-prospective participle personal)
seslendiğiniz (non-prospective participle personal)
seslendikleri (non-prospective participle personal)
sesleneceğim (participle personal prospective)
sesleneceğin (participle personal prospective)
sesleneceği (participle personal prospective)
sesleneceğimiz (participle personal prospective)
sesleneceğiniz (participle personal prospective)
seslenecekleri (participle personal prospective)
seslenme (noun-from-verb)
sesleniş (adverbial)
seslenirim (aorist first-person indicative present singular)
seslenirsin (aorist indicative present second-person singular)
seslenir (aorist indicative present singular third-person)
sesleniriz (aorist first-person indicative plural present)
seslenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
seslenirler (aorist indicative plural present third-person)
sesleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sesleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sesleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
sesleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sesleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sesleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seslendim (first-person indicative past perfective singular)
seslendin (indicative past perfective second-person singular)
seslendi (indicative past perfective singular third-person)
seslendik (first-person indicative past perfective plural)
seslendiniz (indicative past perfective plural second-person)
seslendiler (indicative past perfective plural third-person)
sesleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sesleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sesleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sesleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sesleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sesleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sesleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sesleneceğim (first-person future indicative singular)
sesleneceksin (future indicative second-person singular)
seslenecek (future indicative singular third-person)
sesleneceğiz (first-person future indicative plural)
sesleneceksiniz (future indicative plural second-person)
seslenecekler (future indicative plural third-person)
seslenmişim (first-person inferential perfective singular)
seslenmişsin (inferential perfective second-person singular)
seslenmiş (inferential perfective singular third-person)
seslenmişiz (first-person inferential perfective plural)
seslenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seslenmişler (inferential perfective plural third-person)
seslenirmişim (aorist first-person inferential singular)
seslenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
seslenirmiş (aorist inferential singular third-person)
seslenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
seslenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seslenirlermiş (or seslenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
sesleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sesleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sesleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sesleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sesleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sesleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seslensem (conditional first-person singular)
seslensen (conditional second-person singular)
seslense (conditional singular third-person)
seslensek (conditional first-person plural)
seslenseniz (conditional plural second-person)
seslenseler (conditional plural third-person)
seslenseydim (conditional first-person perfective singular)
seslenseydin (conditional perfective second-person singular)
seslenseydi (conditional perfective singular third-person)
seslenseydik (conditional first-person perfective plural)
seslenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seslenseydiler (conditional perfective plural third-person)
sesleneyim (first-person optative singular)
seslenesin (optative second-person singular)
seslene (optative singular third-person)
seslenelim (first-person optative plural)
seslenesiniz (optative plural second-person)
sesleneler (optative plural third-person)
seslenmekteyim (first-person progressive singular)
seslenmektesin (progressive second-person singular)
seslenmekte (progressive singular third-person)
seslenmekteyiz (first-person plural progressive)
seslenmektesiniz (plural progressive second-person)
seslenmekteler (plural progressive third-person)
seslenmeliyim (first-person necessitative singular)
seslenmelisin (necessitative second-person singular)
seslenmeli (necessitative singular third-person)
seslenmeliyiz (first-person necessitative plural)
seslenmelisiniz (necessitative plural second-person)
seslenmeliler (necessitative plural third-person)
seslen (imperative second-person singular)
seslensin (imperative singular third-person)
seslenin (imperative plural second-person)
seslensinler (imperative plural third-person)
seslenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seslenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
seslenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
seslenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seslenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seslenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sesleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sesleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sesleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sesleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sesleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sesleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seslendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seslendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seslendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
seslendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seslendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seslendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sesleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sesleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sesleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sesleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sesleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sesleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seslenecek miyim? (first-person future indicative singular)
seslenecek misin? (future indicative second-person singular)
seslenecek mi? (future indicative singular third-person)
seslenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seslenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seslenecekler mi? (future indicative plural third-person)
seslenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seslenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seslenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seslenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seslenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seslenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seslenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seslenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seslenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seslenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seslenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seslenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sesleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sesleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sesleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sesleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sesleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sesleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seslensem mi? (conditional first-person singular)
seslensen mi? (conditional second-person singular)
seslense mi? (conditional singular third-person)
seslensek mi? (conditional first-person plural)
seslenseniz mi? (conditional plural second-person)
seslenseler mi? (conditional plural third-person)
seslense miydim? (conditional first-person perfective singular)
seslense miydin? (conditional perfective second-person singular)
seslense miydi? (conditional perfective singular third-person)
seslense miydik? (conditional first-person perfective plural)
seslense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seslenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seslenmekte miyim? (first-person progressive singular)
seslenmekte misin? (progressive second-person singular)
seslenmekte mi? (progressive singular third-person)
seslenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
seslenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
seslenmekteler mi? (plural progressive third-person)
seslenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
seslenmeli misin? (necessitative second-person singular)
seslenmeli mi? (necessitative singular third-person)
seslenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seslenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seslenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
seslenmemek (infinitive negative)
seslenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
seslenmemiş (impersonal negative participle perfective)
seslenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
seslenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
seslenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
seslenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
seslenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
seslenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
seslenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
seslenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
seslenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
seslenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
seslenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
seslenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
seslenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
seslenmeme (negative noun-from-verb)
seslenmeyiş (adverbial negative)
seslenmem (aorist first-person indicative present singular)
seslenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
seslenmez (aorist indicative present singular third-person)
seslenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
seslenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
seslenmezler (aorist indicative plural present third-person)
seslenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seslenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seslenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
seslenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seslenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seslenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seslenmedim (first-person indicative past perfective singular)
seslenmedin (indicative past perfective second-person singular)
seslenmedi (indicative past perfective singular third-person)
seslenmedik (first-person indicative past perfective plural)
seslenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
seslenmediler (indicative past perfective plural third-person)
seslenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seslenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seslenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seslenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seslenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seslenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
seslenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
seslenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
seslenmeyecek (future indicative singular third-person)
seslenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
seslenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
seslenmeyecekler (future indicative plural third-person)
seslenmemişim (first-person inferential perfective singular)
seslenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
seslenmemiş (inferential perfective singular third-person)
seslenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
seslenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seslenmemişler (inferential perfective plural third-person)
seslenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
seslenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
seslenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
seslenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
seslenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seslenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
seslenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seslenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seslenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seslenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seslenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seslenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seslenmesem (conditional first-person singular)
seslenmesen (conditional second-person singular)
seslenmese (conditional singular third-person)
seslenmesek (conditional first-person plural)
seslenmeseniz (conditional plural second-person)
seslenmeseler (conditional plural third-person)
seslenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
seslenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
seslenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
seslenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
seslenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seslenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
seslenmeyeyim (first-person optative singular)
seslenmeyesin (optative second-person singular)
seslenmeye (optative singular third-person)
seslenmeyelim (first-person optative plural)
seslenmeyesiniz (optative plural second-person)
seslenmeyeler (optative plural third-person)
seslenmemekteyim (first-person progressive singular)
seslenmemektesin (progressive second-person singular)
seslenmemekte (progressive singular third-person)
seslenmemekteyiz (first-person plural progressive)
seslenmemektesiniz (plural progressive second-person)
seslenmemekteler (plural progressive third-person)
seslenmemeliyim (first-person necessitative singular)
seslenmemelisin (necessitative second-person singular)
seslenmemeli (necessitative singular third-person)
seslenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
seslenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
seslenmemeliler (necessitative plural third-person)
seslenme (imperative second-person singular)
seslenmesin (imperative singular third-person)
seslenmeyin (imperative plural second-person)
seslenmesinler (imperative plural third-person)
seslenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seslenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
seslenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
seslenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seslenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seslenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seslenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seslenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seslenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seslenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seslenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seslenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seslenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seslenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seslenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
seslenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seslenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seslenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seslenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seslenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seslenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seslenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seslenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seslenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seslenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
seslenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
seslenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
seslenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seslenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seslenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
seslenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seslenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seslenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seslenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seslenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seslenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seslenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seslenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seslenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seslenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seslenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seslenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seslenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seslenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seslenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seslenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seslenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seslenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seslenmesem mi? (conditional first-person singular)
seslenmesen mi? (conditional second-person singular)
seslenmese mi? (conditional singular third-person)
seslenmesek mi? (conditional first-person plural)
seslenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
seslenmeseler mi? (conditional plural third-person)
seslenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
seslenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
seslenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
seslenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
seslenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seslenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seslenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
seslenmemekte misin? (progressive second-person singular)
seslenmemekte mi? (progressive singular third-person)
seslenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
seslenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
seslenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
seslenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
seslenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
seslenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
seslenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seslenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seslenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish سسلنمك (seslenmek), equivalent to ses + -len + -mek.