sıçramak

head

sıçramak (third-person singular simple present sıçrar)

sıçrar (present singular third-person)
sıçramak (infinitive)
sıçrayan (imperfective impersonal participle)
sıçramış (impersonal participle perfective)
sıçrayacak (impersonal participle prospective)
sıçradığım (non-prospective participle personal)
sıçradığın (non-prospective participle personal)
sıçradığı (non-prospective participle personal)
sıçradığımız (non-prospective participle personal)
sıçradığınız (non-prospective participle personal)
sıçradıkları (non-prospective participle personal)
sıçrayacağım (participle personal prospective)
sıçrayacağın (participle personal prospective)
sıçrayacağı (participle personal prospective)
sıçrayacağımız (participle personal prospective)
sıçrayacağınız (participle personal prospective)
sıçrayacakları (participle personal prospective)
sıçrama (noun-from-verb)
sıçrayış (adverbial)
sıçrarım (aorist first-person indicative present singular)
sıçrarsın (aorist indicative present second-person singular)
sıçrar (aorist indicative present singular third-person)
sıçrarız (aorist first-person indicative plural present)
sıçrarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıçrarlar (aorist indicative plural present third-person)
sıçrıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıçrıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıçrıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıçrıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıçrıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıçrıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıçradım (first-person indicative past perfective singular)
sıçradın (indicative past perfective second-person singular)
sıçradı (indicative past perfective singular third-person)
sıçradık (first-person indicative past perfective plural)
sıçradınız (indicative past perfective plural second-person)
sıçradılar (indicative past perfective plural third-person)
sıçrıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıçrıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıçrıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıçrıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıçrıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıçrıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıçrayacağım (first-person future indicative singular)
sıçrayacaksın (future indicative second-person singular)
sıçrayacak (future indicative singular third-person)
sıçrayacağız (first-person future indicative plural)
sıçrayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıçrayacaklar (future indicative plural third-person)
sıçramışım (first-person inferential perfective singular)
sıçramışsın (inferential perfective second-person singular)
sıçramış (inferential perfective singular third-person)
sıçramışız (first-person inferential perfective plural)
sıçramışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıçramışlar (inferential perfective plural third-person)
sıçrarmışım (aorist first-person inferential singular)
sıçrarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıçrarmış (aorist inferential singular third-person)
sıçrarmışız (aorist first-person inferential plural)
sıçrarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıçrarmışlar (aorist inferential plural third-person)
sıçrıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıçrıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıçrıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıçrıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıçrıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıçrıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sıçrasam (conditional first-person singular)
sıçrasan (conditional second-person singular)
sıçrasa (conditional singular third-person)
sıçrasak (conditional first-person plural)
sıçrasanız (conditional plural second-person)
sıçrasalar (conditional plural third-person)
sıçrasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıçrasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıçrasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıçrasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıçrasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıçrasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıçrayayım (first-person optative singular)
sıçrayasın (optative second-person singular)
sıçraya (optative singular third-person)
sıçrayalım (first-person optative plural)
sıçrayasınız (optative plural second-person)
sıçrayalar (optative plural third-person)
sıçramaktayım (first-person progressive singular)
sıçramaktasın (progressive second-person singular)
sıçramakta (progressive singular third-person)
sıçramaktayız (first-person plural progressive)
sıçramaktasınız (plural progressive second-person)
sıçramaktalar (plural progressive third-person)
sıçramalıyım (first-person necessitative singular)
sıçramalısın (necessitative second-person singular)
sıçramalı (necessitative singular third-person)
sıçramalıyız (first-person necessitative plural)
sıçramalısınız (necessitative plural second-person)
sıçramalılar (necessitative plural third-person)
sıçra (imperative second-person singular)
sıçrasın (imperative singular third-person)
sıçrayın (imperative plural second-person)
sıçrasınlar (imperative plural third-person)
sıçrar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıçrar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıçrar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıçrar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıçrar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıçrarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıçrıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıçrıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıçrıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıçrıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıçrıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıçrıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıçradım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıçradın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıçradı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıçradık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıçradınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıçradılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıçrıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıçrıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıçrıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıçrıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıçrıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıçrıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıçrayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıçrayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıçrayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıçrayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıçrayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıçrayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıçramış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıçramış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıçramış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıçramış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıçramış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıçramışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıçrar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıçrar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıçrar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıçrar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıçrar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıçrarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıçrıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıçrıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıçrıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıçrıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıçrıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıçrıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıçrasam mı? (conditional first-person singular)
sıçrasan mı? (conditional second-person singular)
sıçrasa mı? (conditional singular third-person)
sıçrasak mı? (conditional first-person plural)
sıçrasanız mı? (conditional plural second-person)
sıçrasalar mı? (conditional plural third-person)
sıçrasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıçrasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıçrasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıçrasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıçrasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıçrasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıçramakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıçramakta mısın? (progressive second-person singular)
sıçramakta mı? (progressive singular third-person)
sıçramakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıçramakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıçramaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıçramalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıçramalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıçramalı mı? (necessitative singular third-person)
sıçramalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıçramalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıçramalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıçramamak (infinitive negative)
sıçramayan (imperfective impersonal negative participle)
sıçramamış (impersonal negative participle perfective)
sıçramayacak (impersonal negative participle prospective)
sıçramadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıçramadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıçramadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıçramadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıçramadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıçramadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıçramayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıçramayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıçramayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıçramayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıçramayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıçramayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıçramama (negative noun-from-verb)
sıçramayış (adverbial negative)
sıçramam (aorist first-person indicative present singular)
sıçramazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıçramaz (aorist indicative present singular third-person)
sıçramayız (aorist first-person indicative plural present)
sıçramazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıçramazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıçramıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıçramıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıçramıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıçramıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıçramıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıçramıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıçramadım (first-person indicative past perfective singular)
sıçramadın (indicative past perfective second-person singular)
sıçramadı (indicative past perfective singular third-person)
sıçramadık (first-person indicative past perfective plural)
sıçramadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıçramadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıçramıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıçramıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıçramıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıçramıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıçramıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıçramıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıçramayacağım (first-person future indicative singular)
sıçramayacaksın (future indicative second-person singular)
sıçramayacak (future indicative singular third-person)
sıçramayacağız (first-person future indicative plural)
sıçramayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıçramayacaklar (future indicative plural third-person)
sıçramamışım (first-person inferential perfective singular)
sıçramamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıçramamış (inferential perfective singular third-person)
sıçramamışız (first-person inferential perfective plural)
sıçramamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıçramamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıçramazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıçramazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıçramazmış (aorist inferential singular third-person)
sıçramazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıçramazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıçramazmışlar (aorist inferential plural third-person)
sıçramıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıçramıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıçramıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıçramıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıçramıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıçramıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sıçramasam (conditional first-person singular)
sıçramasan (conditional second-person singular)
sıçramasa (conditional singular third-person)
sıçramasak (conditional first-person plural)
sıçramasanız (conditional plural second-person)
sıçramasalar (conditional plural third-person)
sıçramasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıçramasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıçramasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıçramasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıçramasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıçramasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıçramayayım (first-person optative singular)
sıçramayasın (optative second-person singular)
sıçramaya (optative singular third-person)
sıçramayalım (first-person optative plural)
sıçramayasınız (optative plural second-person)
sıçramayalar (optative plural third-person)
sıçramamaktayım (first-person progressive singular)
sıçramamaktasın (progressive second-person singular)
sıçramamakta (progressive singular third-person)
sıçramamaktayız (first-person plural progressive)
sıçramamaktasınız (plural progressive second-person)
sıçramamaktalar (plural progressive third-person)
sıçramamalıyım (first-person necessitative singular)
sıçramamalısın (necessitative second-person singular)
sıçramamalı (necessitative singular third-person)
sıçramamalıyız (first-person necessitative plural)
sıçramamalısınız (necessitative plural second-person)
sıçramamalılar (necessitative plural third-person)
sıçrama (imperative second-person singular)
sıçramasın (imperative singular third-person)
sıçramayın (imperative plural second-person)
sıçramasınlar (imperative plural third-person)
sıçramaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıçramaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıçramaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıçramaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıçramaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıçramazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıçramıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıçramıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıçramıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıçramıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıçramıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıçramıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıçramadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıçramadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıçramadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıçramadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıçramadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıçramadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıçramıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıçramıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıçramıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıçramıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıçramıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıçramıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıçramayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıçramayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıçramayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıçramayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıçramayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıçramayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıçramamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıçramamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıçramamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıçramamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıçramamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıçramamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıçramaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıçramaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıçramaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıçramaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıçramaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıçramazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıçramıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıçramıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıçramıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıçramıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıçramıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıçramıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıçramasam mı? (conditional first-person singular)
sıçramasan mı? (conditional second-person singular)
sıçramasa mı? (conditional singular third-person)
sıçramasak mı? (conditional first-person plural)
sıçramasanız mı? (conditional plural second-person)
sıçramasalar mı? (conditional plural third-person)
sıçramasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıçramasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıçramasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıçramasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıçramasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıçramasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıçramamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıçramamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıçramamakta mı? (progressive singular third-person)
sıçramamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıçramamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıçramamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıçramamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıçramamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıçramamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıçramamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıçramamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıçramamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

sıçradığımız

sıçradığınız

From Ottoman Turkish صیچرامق (sıçramak), probably a derivation of Proto-Turkic *sạč- (“to scatter, spatter, sow”), whence also saç-.
Cognate with Old Turkic [script needed] (saçıra-, saçra-), Azerbaijani sıçramaq, Salar sıçra, Turkmen syçramak, Kazakh шашыра- (şaşyra-), etc.


görmek

head

görmek (third-person singular simple present görür)

görür (present singular third-person)
görmek (infinitive)
gören (imperfective impersonal participle)
görmüş (impersonal participle perfective)
görecek (impersonal participle prospective)
gördüğüm (non-prospective participle personal)
gördüğün (non-prospective participle personal)
gördüğü (non-prospective participle personal)
gördüğümüz (non-prospective participle personal)
gördüğünüz (non-prospective participle personal)
gördükleri (non-prospective participle personal)
göreceğim (participle personal prospective)
göreceğin (participle personal prospective)
göreceği (participle personal prospective)
göreceğimiz (participle personal prospective)
göreceğiniz (participle personal prospective)
görecekleri (participle personal prospective)
görme (noun-from-verb)
görüş (adverbial)
görürüm (aorist first-person indicative present singular)
görürsün (aorist indicative present second-person singular)
görür (aorist indicative present singular third-person)
görürüz (aorist first-person indicative plural present)
görürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
görürler (aorist indicative plural present third-person)
görüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gördüm (first-person indicative past perfective singular)
gördün (indicative past perfective second-person singular)
gördü (indicative past perfective singular third-person)
gördük (first-person indicative past perfective plural)
gördünüz (indicative past perfective plural second-person)
gördüler (indicative past perfective plural third-person)
görüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or görüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
göreceğim (first-person future indicative singular)
göreceksin (future indicative second-person singular)
görecek (future indicative singular third-person)
göreceğiz (first-person future indicative plural)
göreceksiniz (future indicative plural second-person)
görecekler (future indicative plural third-person)
görmüşüm (first-person inferential perfective singular)
görmüşsün (inferential perfective second-person singular)
görmüş (inferential perfective singular third-person)
görmüşüz (first-person inferential perfective plural)
görmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
görmüşler (inferential perfective plural third-person)
görürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
görürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
görürmüş (aorist inferential singular third-person)
görürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
görürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
görürlermiş (or görürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
görüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görsem (conditional first-person singular)
görsen (conditional second-person singular)
görse (conditional singular third-person)
görsek (conditional first-person plural)
görseniz (conditional plural second-person)
görseler (conditional plural third-person)
görseydim (conditional first-person perfective singular)
görseydin (conditional perfective second-person singular)
görseydi (conditional perfective singular third-person)
görseydik (conditional first-person perfective plural)
görseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görseydiler (conditional perfective plural third-person)
göreyim (first-person optative singular)
göresin (optative second-person singular)
göre (optative singular third-person)
görelim (first-person optative plural)
göresiniz (optative plural second-person)
göreler (optative plural third-person)
görmekteyim (first-person progressive singular)
görmektesin (progressive second-person singular)
görmekte (progressive singular third-person)
görmekteyiz (first-person plural progressive)
görmektesiniz (plural progressive second-person)
görmekteler (plural progressive third-person)
görmeliyim (first-person necessitative singular)
görmelisin (necessitative second-person singular)
görmeli (necessitative singular third-person)
görmeliyiz (first-person necessitative plural)
görmelisiniz (necessitative plural second-person)
görmeliler (necessitative plural third-person)
gör (imperative second-person singular)
görsün (imperative singular third-person)
görün (imperative plural second-person)
görsünler (imperative plural third-person)
görür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
görür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
görür mü? (aorist indicative present singular third-person)
görür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
görür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
görürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gördüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
gördün mü? (indicative past perfective second-person singular)
gördü mü? (indicative past perfective singular third-person)
gördük mü? (first-person indicative past perfective plural)
gördünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
gördüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görecek miyim? (first-person future indicative singular)
görecek misin? (future indicative second-person singular)
görecek mi? (future indicative singular third-person)
görecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görecekler mi? (future indicative plural third-person)
görmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
görmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
görmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
görmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
görmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
görmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
görür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
görür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
görür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
görür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
görür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
görürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görsem mi? (conditional first-person singular)
görsen mi? (conditional second-person singular)
görse mi? (conditional singular third-person)
görsek mi? (conditional first-person plural)
görseniz mi? (conditional plural second-person)
görseler mi? (conditional plural third-person)
görse miydim? (conditional first-person perfective singular)
görse miydin? (conditional perfective second-person singular)
görse miydi? (conditional perfective singular third-person)
görse miydik? (conditional first-person perfective plural)
görse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görmekte miyim? (first-person progressive singular)
görmekte misin? (progressive second-person singular)
görmekte mi? (progressive singular third-person)
görmekte miyiz? (first-person plural progressive)
görmekte misiniz? (plural progressive second-person)
görmekteler mi? (plural progressive third-person)
görmeli miyim? (first-person necessitative singular)
görmeli misin? (necessitative second-person singular)
görmeli mi? (necessitative singular third-person)
görmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görmeliler mi? (necessitative plural third-person)
görmemek (infinitive negative)
görmeyen (imperfective impersonal negative participle)
görmemiş (impersonal negative participle perfective)
görmeyecek (impersonal negative participle prospective)
görmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
görmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
görmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
görmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
görmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
görmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
görmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
görmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
görmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
görmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
görmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
görmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
görmeme (negative noun-from-verb)
görmeyüş (adverbial negative)
görmem (aorist first-person indicative present singular)
görmezsin (aorist indicative present second-person singular)
görmez (aorist indicative present singular third-person)
görmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
görmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
görmezler (aorist indicative plural present third-person)
görmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
görmedim (first-person indicative past perfective singular)
görmedin (indicative past perfective second-person singular)
görmedi (indicative past perfective singular third-person)
görmedik (first-person indicative past perfective plural)
görmediniz (indicative past perfective plural second-person)
görmediler (indicative past perfective plural third-person)
görmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
görmeyeceğim (first-person future indicative singular)
görmeyeceksin (future indicative second-person singular)
görmeyecek (future indicative singular third-person)
görmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
görmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
görmeyecekler (future indicative plural third-person)
görmemişim (first-person inferential perfective singular)
görmemişsin (inferential perfective second-person singular)
görmemiş (inferential perfective singular third-person)
görmemişiz (first-person inferential perfective plural)
görmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
görmemişler (inferential perfective plural third-person)
görmezmişim (aorist first-person inferential singular)
görmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
görmezmiş (aorist inferential singular third-person)
görmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
görmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
görmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
görmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görmesem (conditional first-person singular)
görmesen (conditional second-person singular)
görmese (conditional singular third-person)
görmesek (conditional first-person plural)
görmeseniz (conditional plural second-person)
görmeseler (conditional plural third-person)
görmeseydim (conditional first-person perfective singular)
görmeseydin (conditional perfective second-person singular)
görmeseydi (conditional perfective singular third-person)
görmeseydik (conditional first-person perfective plural)
görmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
görmeyeyim (first-person optative singular)
görmeyesin (optative second-person singular)
görmeye (optative singular third-person)
görmeyelim (first-person optative plural)
görmeyesiniz (optative plural second-person)
görmeyeler (optative plural third-person)
görmemekteyim (first-person progressive singular)
görmemektesin (progressive second-person singular)
görmemekte (progressive singular third-person)
görmemekteyiz (first-person plural progressive)
görmemektesiniz (plural progressive second-person)
görmemekteler (plural progressive third-person)
görmemeliyim (first-person necessitative singular)
görmemelisin (necessitative second-person singular)
görmemeli (necessitative singular third-person)
görmemeliyiz (first-person necessitative plural)
görmemelisiniz (necessitative plural second-person)
görmemeliler (necessitative plural third-person)
görme (imperative second-person singular)
görmesin (imperative singular third-person)
görmeyin (imperative plural second-person)
görmesinler (imperative plural third-person)
görmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
görmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
görmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
görmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
görmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
görmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
görmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
görmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
görmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
görmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
görmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
görmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
görmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
görmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
görmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
görmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
görmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
görmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
görmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
görmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
görmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
görmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
görmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
görmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
görmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
görmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
görmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görmesem mi? (conditional first-person singular)
görmesen mi? (conditional second-person singular)
görmese mi? (conditional singular third-person)
görmesek mi? (conditional first-person plural)
görmeseniz mi? (conditional plural second-person)
görmeseler mi? (conditional plural third-person)
görmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
görmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
görmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
görmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
görmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görmemekte miyim? (first-person progressive singular)
görmemekte misin? (progressive second-person singular)
görmemekte mi? (progressive singular third-person)
görmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
görmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
görmemekteler mi? (plural progressive third-person)
görmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
görmemeli misin? (necessitative second-person singular)
görmemeli mi? (necessitative singular third-person)
görmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish گورمك (görmek, “to see”), from Proto-Turkic *köri-, *kör- (“to see, look”). Cognate with göz (“eye”).
cognates
Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰼𐰇𐰼 (körür, “seeing”), Karakhanid [script needed] (körmēk, “to see, look at”), Old Uyghur [script needed] (kör-, “to see, consult”), Azerbaijani görmək (“to see”), Bashkir күреү (kürew, “to see”), Chagatai [script needed] (körmek, “to see”), Chuvash курма (kurma, “to see”), Kazakh көру (köru, “to see”), Khakas кӧрерге (“to see”), Kipchak [Arabic needed] (kör-, “to see”), Kyrgyz көрүү (körüü, “to see”), Southern Altai кӧрӧр (körör, “to see”), Tatar күрү (kürü, “to see”), Turkmen görmek (“to see”), Tuvan көөр (köör, “to see”), Uyghur كۆرمەك (körmek, “to see”), Uzbek koʻrmoq (“to see”), Yakut көр (kör, “to see”).

cog

(transitive) to see, meet and talk to/with

(transitive) to see (something) as, view (something) as, find, consider (something) to be, judge (something) to be

(transitive) to regard as, consider, deem

(transitive) to experience, live through

(transitive) to perform, do, attend to (a duty, task, etc.); to pay (an expense)


yapmak

head

yapmak (third-person singular simple present yapar)

yapar (present singular third-person)
yapmak (infinitive)
yapan (imperfective impersonal participle)
yapmış (impersonal participle perfective)
yapacak (impersonal participle prospective)
yaptığım (non-prospective participle personal)
yaptığın (non-prospective participle personal)
yaptığı (non-prospective participle personal)
yaptığımız (non-prospective participle personal)
yaptığınız (non-prospective participle personal)
yaptıkları (non-prospective participle personal)
yapacağım (participle personal prospective)
yapacağın (participle personal prospective)
yapacağı (participle personal prospective)
yapacağımız (participle personal prospective)
yapacağınız (participle personal prospective)
yapacakları (participle personal prospective)
yapma (noun-from-verb)
yapış (adverbial)
yaparım (aorist first-person indicative present singular)
yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
yapar (aorist indicative present singular third-person)
yaparız (aorist first-person indicative plural present)
yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yaptım (first-person indicative past perfective singular)
yaptın (indicative past perfective second-person singular)
yaptı (indicative past perfective singular third-person)
yaptık (first-person indicative past perfective plural)
yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yapacağım (first-person future indicative singular)
yapacaksın (future indicative second-person singular)
yapacak (future indicative singular third-person)
yapacağız (first-person future indicative plural)
yapacaksınız (future indicative plural second-person)
yapacaklar (future indicative plural third-person)
yapmışım (first-person inferential perfective singular)
yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
yapmış (inferential perfective singular third-person)
yapmışız (first-person inferential perfective plural)
yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
yaparmış (aorist inferential singular third-person)
yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yaparlarmış (or yaparmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yapsam (conditional first-person singular)
yapsan (conditional second-person singular)
yapsa (conditional singular third-person)
yapsak (conditional first-person plural)
yapsanız (conditional plural second-person)
yapsalar (conditional plural third-person)
yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yapayım (first-person optative singular)
yapasın (optative second-person singular)
yapa (optative singular third-person)
yapalım (first-person optative plural)
yapasınız (optative plural second-person)
yapalar (optative plural third-person)
yapmaktayım (first-person progressive singular)
yapmaktasın (progressive second-person singular)
yapmakta (progressive singular third-person)
yapmaktayız (first-person plural progressive)
yapmaktasınız (plural progressive second-person)
yapmaktalar (plural progressive third-person)
yapmalıyım (first-person necessitative singular)
yapmalısın (necessitative second-person singular)
yapmalı (necessitative singular third-person)
yapmalıyız (first-person necessitative plural)
yapmalısınız (necessitative plural second-person)
yapmalılar (necessitative plural third-person)
yap (imperative second-person singular)
yapsın (imperative singular third-person)
yapın (imperative plural second-person)
yapsınlar (imperative plural third-person)
yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
yapacak mı? (future indicative singular third-person)
yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yapsam mı? (conditional first-person singular)
yapsan mı? (conditional second-person singular)
yapsa mı? (conditional singular third-person)
yapsak mı? (conditional first-person plural)
yapsanız mı? (conditional plural second-person)
yapsalar mı? (conditional plural third-person)
yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
yapmakta mı? (progressive singular third-person)
yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yapmamak (infinitive negative)
yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
yapmamış (impersonal negative participle perfective)
yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yapmama (negative noun-from-verb)
yapmayış (adverbial negative)
yapmam (aorist first-person indicative present singular)
yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yapmayacağım (first-person future indicative singular)
yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
yapmayacak (future indicative singular third-person)
yapmayacağız (first-person future indicative plural)
yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yapmamış (inferential perfective singular third-person)
yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yapmasam (conditional first-person singular)
yapmasan (conditional second-person singular)
yapmasa (conditional singular third-person)
yapmasak (conditional first-person plural)
yapmasanız (conditional plural second-person)
yapmasalar (conditional plural third-person)
yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yapmayayım (first-person optative singular)
yapmayasın (optative second-person singular)
yapmaya (optative singular third-person)
yapmayalım (first-person optative plural)
yapmayasınız (optative plural second-person)
yapmayalar (optative plural third-person)
yapmamaktayım (first-person progressive singular)
yapmamaktasın (progressive second-person singular)
yapmamakta (progressive singular third-person)
yapmamaktayız (first-person plural progressive)
yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
yapmamaktalar (plural progressive third-person)
yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
yapmamalısın (necessitative second-person singular)
yapmamalı (necessitative singular third-person)
yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
yapmamalılar (necessitative plural third-person)
yapma (imperative second-person singular)
yapmasın (imperative singular third-person)
yapmayın (imperative plural second-person)
yapmasınlar (imperative plural third-person)
yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yapmasam mı? (conditional first-person singular)
yapmasan mı? (conditional second-person singular)
yapmasa mı? (conditional singular third-person)
yapmasak mı? (conditional first-person plural)
yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish یاپمق (yapmak, “to do, make, arrange”), from Proto-Turkic *yap- (“to make, create, arrange”). Cognate with Karakhanid [script needed] (yapmāq, “to build”), Old Uyghur [script needed] (yap-, “to make”).

cog

Sana kek yaptım.

(transitive) to make; to build, construct, fashion; to create; to manufacture; to produce; to prepare

Ödevini yaptın mı?

(transitive) to do; to busy oneself with, act, behave

Babam bozuk lambayı yaptı.

(intransitive, with dative case) to defecate


fotoğraf çekmek

tr-conj-head

fotoğraf çekiyorlardı (or fotoğraf çekiyordular)

fotoğraf çekerlermiş (or fotoğraf çekermişlar)

fotoğraf çekmek (infinitive)
fotoğraf çeken (imperfective impersonal participle)
fotoğraf çekmiş (impersonal participle perfective)
fotoğraf çekecek (impersonal participle prospective)
fotoğraf çektiğim (non-prospective participle personal)
fotoğraf çektiğin (non-prospective participle personal)
fotoğraf çektiği (non-prospective participle personal)
fotoğraf çektiğimiz (non-prospective participle personal)
fotoğraf çektiğiniz (non-prospective participle personal)
fotoğraf çektikleri (non-prospective participle personal)
fotoğraf çekeceğim (participle personal prospective)
fotoğraf çekeceğin (participle personal prospective)
fotoğraf çekeceği (participle personal prospective)
fotoğraf çekeceğimiz (participle personal prospective)
fotoğraf çekeceğiniz (participle personal prospective)
fotoğraf çekecekleri (participle personal prospective)
fotoğraf çekme (noun-from-verb)
fotoğraf çekiş (adverbial)
fotoğraf çekerim (aorist first-person indicative present singular)
fotoğraf çekersin (aorist indicative present second-person singular)
fotoğraf çeker (aorist indicative present singular third-person)
fotoğraf çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
fotoğraf çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
fotoğraf çekerler (aorist indicative plural present third-person)
fotoğraf çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fotoğraf çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fotoğraf çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fotoğraf çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fotoğraf çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fotoğraf çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fotoğraf çektim (first-person indicative past perfective singular)
fotoğraf çektin (indicative past perfective second-person singular)
fotoğraf çekti (indicative past perfective singular third-person)
fotoğraf çektik (first-person indicative past perfective plural)
fotoğraf çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
fotoğraf çektiler (indicative past perfective plural third-person)
fotoğraf çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fotoğraf çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fotoğraf çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fotoğraf çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fotoğraf çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fotoğraf çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fotoğraf çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fotoğraf çekeceğim (first-person future indicative singular)
fotoğraf çekeceksin (future indicative second-person singular)
fotoğraf çekecek (future indicative singular third-person)
fotoğraf çekeceğiz (first-person future indicative plural)
fotoğraf çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
fotoğraf çekecekler (future indicative plural third-person)
fotoğraf çekmişim (first-person inferential perfective singular)
fotoğraf çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
fotoğraf çekmiş (inferential perfective singular third-person)
fotoğraf çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
fotoğraf çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fotoğraf çekmişler (inferential perfective plural third-person)
fotoğraf çekermişim (aorist first-person inferential singular)
fotoğraf çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
fotoğraf çekermiş (aorist inferential singular third-person)
fotoğraf çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
fotoğraf çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fotoğraf çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or fotoğraf çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
fotoğraf çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fotoğraf çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fotoğraf çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fotoğraf çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fotoğraf çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fotoğraf çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fotoğraf çeksem (conditional first-person singular)
fotoğraf çeksen (conditional second-person singular)
fotoğraf çekse (conditional singular third-person)
fotoğraf çeksek (conditional first-person plural)
fotoğraf çekseniz (conditional plural second-person)
fotoğraf çekseler (conditional plural third-person)
fotoğraf çekseydim (conditional first-person perfective singular)
fotoğraf çekseydin (conditional perfective second-person singular)
fotoğraf çekseydi (conditional perfective singular third-person)
fotoğraf çekseydik (conditional first-person perfective plural)
fotoğraf çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fotoğraf çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
fotoğraf çekeyim (first-person optative singular)
fotoğraf çekesin (optative second-person singular)
fotoğraf çeke (optative singular third-person)
fotoğraf çekelim (first-person optative plural)
fotoğraf çekesiniz (optative plural second-person)
fotoğraf çekeler (optative plural third-person)
fotoğraf çekmekteyim (first-person progressive singular)
fotoğraf çekmektesin (progressive second-person singular)
fotoğraf çekmekte (progressive singular third-person)
fotoğraf çekmekteyiz (first-person plural progressive)
fotoğraf çekmektesiniz (plural progressive second-person)
fotoğraf çekmekteler (plural progressive third-person)
fotoğraf çekmeliyim (first-person necessitative singular)
fotoğraf çekmelisin (necessitative second-person singular)
fotoğraf çekmeli (necessitative singular third-person)
fotoğraf çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
fotoğraf çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
fotoğraf çekmeliler (necessitative plural third-person)
fotoğraf çek (imperative second-person singular)
fotoğraf çeksin (imperative singular third-person)
fotoğraf çekin (imperative plural second-person)
fotoğraf çeksinler (imperative plural third-person)
fotoğraf çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fotoğraf çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
fotoğraf çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
fotoğraf çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fotoğraf çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fotoğraf çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fotoğraf çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fotoğraf çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fotoğraf çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fotoğraf çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fotoğraf çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fotoğraf çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fotoğraf çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fotoğraf çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fotoğraf çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
fotoğraf çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fotoğraf çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fotoğraf çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fotoğraf çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fotoğraf çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fotoğraf çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fotoğraf çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fotoğraf çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fotoğraf çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fotoğraf çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
fotoğraf çekecek misin? (future indicative second-person singular)
fotoğraf çekecek mi? (future indicative singular third-person)
fotoğraf çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fotoğraf çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fotoğraf çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
fotoğraf çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fotoğraf çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fotoğraf çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fotoğraf çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fotoğraf çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fotoğraf çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fotoğraf çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fotoğraf çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fotoğraf çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fotoğraf çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fotoğraf çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fotoğraf çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fotoğraf çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fotoğraf çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fotoğraf çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fotoğraf çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fotoğraf çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fotoğraf çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fotoğraf çeksem mi? (conditional first-person singular)
fotoğraf çeksen mi? (conditional second-person singular)
fotoğraf çekse mi? (conditional singular third-person)
fotoğraf çeksek mi? (conditional first-person plural)
fotoğraf çekseniz mi? (conditional plural second-person)
fotoğraf çekseler mi? (conditional plural third-person)
fotoğraf çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
fotoğraf çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
fotoğraf çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
fotoğraf çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
fotoğraf çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fotoğraf çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fotoğraf çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
fotoğraf çekmekte misin? (progressive second-person singular)
fotoğraf çekmekte mi? (progressive singular third-person)
fotoğraf çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
fotoğraf çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
fotoğraf çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
fotoğraf çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
fotoğraf çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
fotoğraf çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
fotoğraf çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fotoğraf çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fotoğraf çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
fotoğraf çekmemek (infinitive negative)
fotoğraf çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
fotoğraf çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
fotoğraf çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
fotoğraf çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
fotoğraf çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
fotoğraf çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
fotoğraf çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
fotoğraf çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
fotoğraf çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
fotoğraf çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
fotoğraf çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
fotoğraf çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
fotoğraf çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
fotoğraf çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
fotoğraf çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
fotoğraf çekmeme (negative noun-from-verb)
fotoğraf çekmeyiş (adverbial negative)
fotoğraf çekmem (aorist first-person indicative present singular)
fotoğraf çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
fotoğraf çekmez (aorist indicative present singular third-person)
fotoğraf çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
fotoğraf çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
fotoğraf çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
fotoğraf çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fotoğraf çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fotoğraf çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fotoğraf çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fotoğraf çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fotoğraf çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fotoğraf çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
fotoğraf çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
fotoğraf çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
fotoğraf çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
fotoğraf çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
fotoğraf çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
fotoğraf çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fotoğraf çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fotoğraf çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fotoğraf çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fotoğraf çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fotoğraf çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fotoğraf çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
fotoğraf çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
fotoğraf çekmeyecek (future indicative singular third-person)
fotoğraf çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
fotoğraf çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
fotoğraf çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
fotoğraf çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
fotoğraf çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
fotoğraf çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
fotoğraf çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
fotoğraf çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fotoğraf çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
fotoğraf çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
fotoğraf çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
fotoğraf çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
fotoğraf çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
fotoğraf çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fotoğraf çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
fotoğraf çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fotoğraf çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fotoğraf çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fotoğraf çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fotoğraf çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fotoğraf çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fotoğraf çekmesem (conditional first-person singular)
fotoğraf çekmesen (conditional second-person singular)
fotoğraf çekmese (conditional singular third-person)
fotoğraf çekmesek (conditional first-person plural)
fotoğraf çekmeseniz (conditional plural second-person)
fotoğraf çekmeseler (conditional plural third-person)
fotoğraf çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
fotoğraf çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
fotoğraf çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
fotoğraf çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
fotoğraf çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fotoğraf çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
fotoğraf çekmeyeyim (first-person optative singular)
fotoğraf çekmeyesin (optative second-person singular)
fotoğraf çekmeye (optative singular third-person)
fotoğraf çekmeyelim (first-person optative plural)
fotoğraf çekmeyesiniz (optative plural second-person)
fotoğraf çekmeyeler (optative plural third-person)
fotoğraf çekmemekteyim (first-person progressive singular)
fotoğraf çekmemektesin (progressive second-person singular)
fotoğraf çekmemekte (progressive singular third-person)
fotoğraf çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
fotoğraf çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
fotoğraf çekmemekteler (plural progressive third-person)
fotoğraf çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
fotoğraf çekmemelisin (necessitative second-person singular)
fotoğraf çekmemeli (necessitative singular third-person)
fotoğraf çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
fotoğraf çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
fotoğraf çekmemeliler (necessitative plural third-person)
fotoğraf çekme (imperative second-person singular)
fotoğraf çekmesin (imperative singular third-person)
fotoğraf çekmeyin (imperative plural second-person)
fotoğraf çekmesinler (imperative plural third-person)
fotoğraf çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fotoğraf çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
fotoğraf çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
fotoğraf çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fotoğraf çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fotoğraf çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fotoğraf çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fotoğraf çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fotoğraf çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fotoğraf çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fotoğraf çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fotoğraf çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fotoğraf çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fotoğraf çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fotoğraf çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
fotoğraf çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fotoğraf çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fotoğraf çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fotoğraf çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fotoğraf çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fotoğraf çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fotoğraf çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fotoğraf çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fotoğraf çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fotoğraf çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
fotoğraf çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
fotoğraf çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
fotoğraf çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fotoğraf çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fotoğraf çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
fotoğraf çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fotoğraf çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fotoğraf çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fotoğraf çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fotoğraf çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fotoğraf çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fotoğraf çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fotoğraf çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fotoğraf çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fotoğraf çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fotoğraf çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fotoğraf çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fotoğraf çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fotoğraf çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fotoğraf çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fotoğraf çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fotoğraf çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fotoğraf çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fotoğraf çekmesem mi? (conditional first-person singular)
fotoğraf çekmesen mi? (conditional second-person singular)
fotoğraf çekmese mi? (conditional singular third-person)
fotoğraf çekmesek mi? (conditional first-person plural)
fotoğraf çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
fotoğraf çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
fotoğraf çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
fotoğraf çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
fotoğraf çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
fotoğraf çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
fotoğraf çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fotoğraf çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fotoğraf çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
fotoğraf çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
fotoğraf çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
fotoğraf çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
fotoğraf çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
fotoğraf çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
fotoğraf çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
fotoğraf çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
fotoğraf çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
fotoğraf çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fotoğraf çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fotoğraf çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)