bölünmek

head

bölünmek (third-person singular simple present bölünür)

bölünür (present singular third-person)
bölünürüm (aorist singular third-person)
bölünürsün (aorist first-person plural)
bölünür (aorist plural second-person)
bölünürüz (aorist plural third-person)
bölünürsünüz (aorist)
bölünürler (aorist)
bölünürdüm (aorist past)
bölünürdün (aorist second-person singular)
bölünürdü (aorist singular third-person)
bölünürdük (aorist first-person plural)
bölünürdünüz (aorist plural second-person)
bölünürlerdi (aorist plural third-person)
bölünürmüşüm (aorist inferential)
bölünürmüşsün (aorist second-person singular)
bölünürmüş (aorist singular third-person)
bölünürmüşüz (aorist first-person plural)
bölünürmüşsünüz (aorist plural second-person)
bölünürlermiş (aorist plural third-person)
bölünürsem (aorist conditional)
bölünürsen (aorist second-person singular)
bölünürse (aorist singular third-person)
bölünürsek (aorist first-person plural)
bölünürseniz (aorist plural second-person)
bölünürlerse (aorist plural third-person)
bölünüyorum (continuative singular third-person)
bölünüyorsun (continuative first-person plural)
bölünüyor (continuative plural second-person)
bölünüyoruz (continuative plural third-person)
bölünüyorsunuz (continuative)
bölünüyorlar (continuative)
bölünüyordum (continuative past)
bölünüyordun (continuative second-person singular)
bölünüyordu (continuative singular third-person)
bölünüyorduk (continuative first-person plural)
bölünüyordunuz (continuative plural second-person)
bölünüyorlardı (continuative plural third-person)
bölünüyormuşum (continuative inferential)
bölünüyormuşsun (continuative second-person singular)
bölünüyormuş (continuative singular third-person)
bölünüyormuşuz (continuative first-person plural)
bölünüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölünüyorlarmış (continuative plural third-person)
bölünüyorsam (conditional continuative)
bölünüyorsan (continuative second-person singular)
bölünüyorsa (continuative singular third-person)
bölünüyorsak (continuative first-person plural)
bölünüyorsanız (continuative plural second-person)
bölünüyorlarsa (continuative plural third-person)
bölünmüşüm (inferential singular third-person)
bölünmüşsün (first-person inferential plural)
bölünmüş (inferential plural second-person)
bölünmüşüz (inferential plural third-person)
bölünmüşsünüz (inferential)
bölünmüşler (inferential)
bölünmüştüm (inferential past)
bölünmüştün (inferential second-person singular)
bölünmüştü (inferential singular third-person)
bölünmüştük (first-person inferential plural)
bölünmüştünüz (inferential plural second-person)
bölünmüşlerdi (inferential plural third-person)
bölünmüşmüşüm (inferential)
bölünmüşmüşsün (inferential second-person singular)
bölünmüşmüş (inferential singular third-person)
bölünmüşmüşüz (first-person inferential plural)
bölünmüşmüşsünüz (inferential plural second-person)
bölünmüşlermiş (inferential plural third-person)
bölünmüşsem (conditional)
bölünmüşsen (inferential second-person singular)
bölünmüşse (inferential singular third-person)
bölünmüşsek (first-person inferential plural)
bölünmüşseniz (inferential plural second-person)
bölünmüşlerse (inferential plural third-person)
bölüneceğim (future singular third-person)
bölüneceksin (first-person future plural)
bölünecek (future plural second-person)
bölüneceğiz (future plural third-person)
bölüneceksiniz (future)
bölünecekler (future)
bölünecektim (future past)
bölünecektin (future second-person singular)
bölünecekti (future singular third-person)
bölünecektik (first-person future plural)
bölünecektiniz (future plural second-person)
bölüneceklerdi (future plural third-person)
bölünecekmişim (future inferential)
bölünecekmişsin (future second-person singular)
bölünecekmiş (future singular third-person)
bölünecekmişiz (first-person future plural)
bölünecekmişsiniz (future plural second-person)
bölüneceklermiş (future plural third-person)
bölüneceksem (conditional future)
bölüneceksen (future second-person singular)
bölünecekse (future singular third-person)
bölüneceksek (first-person future plural)
bölünecekseniz (future plural second-person)
bölüneceklerse (future plural third-person)
bölünmekteyim (progressive singular third-person)
bölünmektesin (first-person plural progressive)
bölünmekte (plural progressive second-person)
bölünmekteyiz (plural progressive third-person)
bölünmektesiniz (progressive)
bölünmekteler (progressive)
bölünmekteydim (past progressive)
bölünmekteydin (progressive second-person singular)
bölünmekteydi (progressive singular third-person)
bölünmekteydik (first-person plural progressive)
bölünmekteydiniz (plural progressive second-person)
bölünmektelerdi (plural progressive third-person)
bölünmekteymişim (inferential progressive)
bölünmekteymişsin (progressive second-person singular)
bölünmekteymiş (progressive singular third-person)
bölünmekteymişiz (first-person plural progressive)
bölünmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölünmektelermiş (plural progressive third-person)
bölünmekteysem (conditional progressive)
bölünmekteysen (progressive second-person singular)
bölünmekteyse (progressive singular third-person)
bölünmekteysek (first-person plural progressive)
bölünmekteyseniz (plural progressive second-person)
bölünmektelerse (plural progressive third-person)
bölünmeliyim (necessitative singular third-person)
bölünmelisin (first-person necessitative plural)
bölünmeli (necessitative plural second-person)
bölünmeliyiz (necessitative plural third-person)
bölünmelisiniz (necessitative)
bölünmeliler (necessitative)
bölünmeliydim (necessitative past)
bölünmeliydin (necessitative second-person singular)
bölünmeliydi (necessitative singular third-person)
bölünmeliydik (first-person necessitative plural)
bölünmeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölünmelilerdi (necessitative plural third-person)
bölünmeliymişim (inferential)
bölünmeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölünmeliymiş (necessitative singular third-person)
bölünmeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölünmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölünmelilermiş (necessitative plural third-person)
bölünmeliysem (conditional)
bölünmeliysen (necessitative second-person singular)
bölünmeliyse (necessitative singular third-person)
bölünmeliysek (first-person necessitative plural)
bölünmeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölünmelilerse (necessitative plural third-person)
bölündüm (past singular third-person)
bölündün (first-person past plural)
bölündü (past plural second-person)
bölündük (past plural third-person)
bölündünüz (past)
bölündüler (past)
bölündüysem (conditional past)
bölündüysen (past second-person singular)
bölündüyse (past singular third-person)
bölündüysek (first-person past plural)
bölündüyseniz (past plural second-person)
bölündülerse (past plural third-person)
bölünsem (conditional singular third-person)
bölünsen (conditional first-person plural)
bölünse (conditional plural second-person)
bölünsek (conditional plural third-person)
bölünseniz (conditional)
bölünseler (conditional)
bölünseydim (conditional past)
bölünseydin (conditional second-person singular)
bölünseydi (conditional singular third-person)
bölünseydik (conditional first-person plural)
bölünseydiniz (conditional plural second-person)
bölünselerdi (conditional plural third-person)
bölünseymişim (inferential)
bölünseymişsin (conditional second-person singular)
bölünseymiş (conditional singular third-person)
bölünseymişiz (conditional first-person plural)
bölünseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölünselermiş (conditional plural third-person)
bölüneyim (conditional optative singular)
bölünesin (optative second-person singular)
bölüne (optative singular third-person)
bölünelim (first-person optative plural)
bölünesiniz (optative plural second-person)
bölüneler (optative plural third-person)
bölün (first-person imperative plural)
bölünsün (imperative plural second-person)
bölünün (imperative)
bölünsünler (imperative)
bölününüz (formal imperative second-person singular)
bölününüz (formal imperative plural second-person)
bölünsene (imperative informal second-person singular)
bölünsenize (imperative informal plural second-person)
bölünmek (imperative infinitive)
bölünme (imperative noun-from-verb)
bölünen (impersonal participle)
bölünmüş (impersonal participle)
bölünecek (impersonal participle)
bölünen (imperfective)
bölünmüş (impersonal participle perfective)
bölünecek (impersonal participle prospective)
bölündüğüm (impersonal non-prospective participle)
bölündüğün (impersonal non-prospective participle)
bölündüğü (impersonal non-prospective participle)
bölündüğümüz (impersonal non-prospective participle)
bölündüğünüz (impersonal non-prospective participle)
bölündükleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölüneceğim (impersonal participle prospective)
bölüneceğin (impersonal participle prospective)
bölüneceği (impersonal participle prospective)
bölüneceğimiz (impersonal participle prospective)
bölüneceğiniz (impersonal participle prospective)
bölünecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölünürken (plural second-person)
bölününce (plural second-person)
bölünüp (plural second-person)
bölüneli (plural second-person)
bölünesiye (plural second-person)
bölündükçe (plural second-person)
bölünürken
bölününce (specific)
bölünüp (perfective)
bölüneli
bölünesiye
bölündükçe
bölünerek (imperfective plural)
bölüne bölüne (imperfective plural)
bölünürcesine (imperfective plural)
bölünerek
bölüne bölüne
bölünürcesine
bölünmem (aorist singular third-person)
bölünmezsin (aorist first-person plural)
bölünmez (aorist plural second-person)
bölünmeyiz (aorist plural third-person)
bölünmezsiniz (aorist)
bölünmezler (aorist)
bölünmezdim (aorist past)
bölünmezdin (aorist second-person singular)
bölünmezdi (aorist singular third-person)
bölünmezdik (aorist first-person plural)
bölünmezdiniz (aorist plural second-person)
bölünmezlerdi (aorist plural third-person)
bölünmezmişim (aorist inferential)
bölünmezmişsin (aorist second-person singular)
bölünmezmiş (aorist singular third-person)
bölünmezmişiz (aorist first-person plural)
bölünmezmişsiniz (aorist plural second-person)
bölünmezlermiş (aorist plural third-person)
bölünmezsem (aorist conditional)
bölünmezsen (aorist second-person singular)
bölünmezse (aorist singular third-person)
bölünmezsek (aorist first-person plural)
bölünmezseniz (aorist plural second-person)
bölünmezlerse (aorist plural third-person)
bölünmüyorum (continuative singular third-person)
bölünmüyorsun (continuative first-person plural)
bölünmüyor (continuative plural second-person)
bölünmüyoruz (continuative plural third-person)
bölünmüyorsunuz (continuative)
bölünmüyorlar (continuative)
bölünmüyordum (continuative past)
bölünmüyordun (continuative second-person singular)
bölünmüyordu (continuative singular third-person)
bölünmüyorduk (continuative first-person plural)
bölünmüyordunuz (continuative plural second-person)
bölünmüyorlardı (continuative plural third-person)
bölünmüyormuşum (continuative inferential)
bölünmüyormuşsun (continuative second-person singular)
bölünmüyormuş (continuative singular third-person)
bölünmüyormuşuz (continuative first-person plural)
bölünmüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölünmüyorlarmış (continuative plural third-person)
bölünmüyorsam (conditional continuative)
bölünmüyorsan (continuative second-person singular)
bölünmüyorsa (continuative singular third-person)
bölünmüyorsak (continuative first-person plural)
bölünmüyorsanız (continuative plural second-person)
bölünmüyorlarsa (continuative plural third-person)
bölünmemişim (inferential singular third-person)
bölünmemişsin (first-person inferential plural)
bölünmemiş (inferential plural second-person)
bölünmemişiz (inferential plural third-person)
bölünmemişsiniz (inferential)
bölünmemişler (inferential)
bölünmemiştim (inferential past)
bölünmemiştin (inferential second-person singular)
bölünmemişti (inferential singular third-person)
bölünmemiştik (first-person inferential plural)
bölünmemiştiniz (inferential plural second-person)
bölünmemişlerdi (inferential plural third-person)
bölünmemişmişim (inferential)
bölünmemişmişsin (inferential second-person singular)
bölünmemişmiş (inferential singular third-person)
bölünmemişmişiz (first-person inferential plural)
bölünmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
bölünmemişlermiş (inferential plural third-person)
bölünmemişsem (conditional)
bölünmemişsen (inferential second-person singular)
bölünmemişse (inferential singular third-person)
bölünmemişsek (first-person inferential plural)
bölünmemişseniz (inferential plural second-person)
bölünmemişlerse (inferential plural third-person)
bölünmeyeceğim (future singular third-person)
bölünmeyeceksin (first-person future plural)
bölünmeyecek (future plural second-person)
bölünmeyeceğiz (future plural third-person)
bölünmeyeceksiniz (future)
bölünmeyecekler (future)
bölünmeyecektim (future past)
bölünmeyecektin (future second-person singular)
bölünmeyecekti (future singular third-person)
bölünmeyecektik (first-person future plural)
bölünmeyecektiniz (future plural second-person)
bölünmeyeceklerdi (future plural third-person)
bölünmeyecekmişim (future inferential)
bölünmeyecekmişsin (future second-person singular)
bölünmeyecekmiş (future singular third-person)
bölünmeyecekmişiz (first-person future plural)
bölünmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
bölünmeyeceklermiş (future plural third-person)
bölünmeyeceksem (conditional future)
bölünmeyeceksen (future second-person singular)
bölünmeyecekse (future singular third-person)
bölünmeyeceksek (first-person future plural)
bölünmeyecekseniz (future plural second-person)
bölünmeyeceklerse (future plural third-person)
bölünmemekteyim (progressive singular third-person)
bölünmemektesin (first-person plural progressive)
bölünmemekte (plural progressive second-person)
bölünmemekteyiz (plural progressive third-person)
bölünmemektesiniz (progressive)
bölünmemekteler (progressive)
bölünmemekteydim (past progressive)
bölünmemekteydin (progressive second-person singular)
bölünmemekteydi (progressive singular third-person)
bölünmemekteydik (first-person plural progressive)
bölünmemekteydiniz (plural progressive second-person)
bölünmemektelerdi (plural progressive third-person)
bölünmemekteymişim (inferential progressive)
bölünmemekteymişsin (progressive second-person singular)
bölünmemekteymiş (progressive singular third-person)
bölünmemekteymişiz (first-person plural progressive)
bölünmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölünmemektelermiş (plural progressive third-person)
bölünmemekteysem (conditional progressive)
bölünmemekteysen (progressive second-person singular)
bölünmemekteyse (progressive singular third-person)
bölünmemekteysek (first-person plural progressive)
bölünmemekteyseniz (plural progressive second-person)
bölünmemektelerse (plural progressive third-person)
bölünmemeliyim (necessitative singular third-person)
bölünmemelisin (first-person necessitative plural)
bölünmemeli (necessitative plural second-person)
bölünmemeliyiz (necessitative plural third-person)
bölünmemelisiniz (necessitative)
bölünmemeliler (necessitative)
bölünmemeliydim (necessitative past)
bölünmemeliydin (necessitative second-person singular)
bölünmemeliydi (necessitative singular third-person)
bölünmemeliydik (first-person necessitative plural)
bölünmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölünmemelilerdi (necessitative plural third-person)
bölünmemeliymişim (inferential)
bölünmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölünmemeliymiş (necessitative singular third-person)
bölünmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölünmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölünmemelilermiş (necessitative plural third-person)
bölünmemeliysem (conditional)
bölünmemeliysen (necessitative second-person singular)
bölünmemeliyse (necessitative singular third-person)
bölünmemeliysek (first-person necessitative plural)
bölünmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölünmemelilerse (necessitative plural third-person)
bölünmedim (past singular third-person)
bölünmedin (first-person past plural)
bölünmedi (past plural second-person)
bölünmedik (past plural third-person)
bölünmediniz (past)
bölünmediler (past)
bölünmediysem (conditional past)
bölünmediysen (past second-person singular)
bölünmediyse (past singular third-person)
bölünmediysek (first-person past plural)
bölünmediyseniz (past plural second-person)
bölünmedilerse (past plural third-person)
bölünmesem (conditional singular third-person)
bölünmesen (conditional first-person plural)
bölünmese (conditional plural second-person)
bölünmesek (conditional plural third-person)
bölünmeseniz (conditional)
bölünmeseler (conditional)
bölünmeseydim (conditional past)
bölünmeseydin (conditional second-person singular)
bölünmeseydi (conditional singular third-person)
bölünmeseydik (conditional first-person plural)
bölünmeseydiniz (conditional plural second-person)
bölünmeselerdi (conditional plural third-person)
bölünmeseymişim (inferential)
bölünmeseymişsin (conditional second-person singular)
bölünmeseymiş (conditional singular third-person)
bölünmeseymişiz (conditional first-person plural)
bölünmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölünmeselermiş (conditional plural third-person)
bölünmeyeyim (conditional optative singular)
bölünmeyesin (optative second-person singular)
bölünmeye (optative singular third-person)
bölünmeyelim (first-person optative plural)
bölünmeyesiniz (optative plural second-person)
bölünmeyeler (optative plural third-person)
bölünme (first-person imperative plural)
bölünmesin (imperative plural second-person)
bölünmeyin (imperative)
bölünmesinler (imperative)
bölünmeyiniz (formal imperative second-person singular)
bölünmeyiniz (formal imperative plural second-person)
bölünmesene (imperative informal second-person singular)
bölünmesenize (imperative informal plural second-person)
bölünmemek (imperative infinitive)
bölünmeme (imperative noun-from-verb)
bölünmeyen (impersonal participle)
bölünmemiş (impersonal participle)
bölünmeyecek (impersonal participle)
bölünmeyen (imperfective)
bölünmemiş (impersonal participle perfective)
bölünmeyecek (impersonal participle prospective)
bölünmediğim (impersonal non-prospective participle)
bölünmediğin (impersonal non-prospective participle)
bölünmediği (impersonal non-prospective participle)
bölünmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
bölünmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
bölünmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölünmeyeceğim (impersonal participle prospective)
bölünmeyeceğin (impersonal participle prospective)
bölünmeyeceği (impersonal participle prospective)
bölünmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
bölünmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
bölünmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölünmezken (plural second-person)
bölünmeyince (plural second-person)
bölünmeyip (plural second-person)
bölünmeyeli (plural second-person)
bölünmeyesiye (plural second-person)
bölünmedikçe (plural second-person)
bölünmezken
bölünmeyince (specific)
bölünmeyip (perfective)
bölünmeyeli
bölünmeyesiye
bölünmedikçe
bölünmeyerek (imperfective plural)
bölünmeye bölünmeye (imperfective plural)
bölünmezcesine (imperfective plural)
bölünmeyerek
bölünmeye bölünmeye
bölünmezcesine
bölünebilirim (aorist singular third-person)
bölünebilirsin (aorist first-person plural)
bölünebilir (aorist plural second-person)
bölünebiliriz (aorist plural third-person)
bölünebilirsiniz (aorist)
bölünebilirler (aorist)
bölünebilirdim (aorist past)
bölünebilirdin (aorist second-person singular)
bölünebilirdi (aorist singular third-person)
bölünebilirdik (aorist first-person plural)
bölünebilirdiniz (aorist plural second-person)
bölünebilirlerdi (aorist plural third-person)
bölünebilirmişim (aorist inferential)
bölünebilirmişsin (aorist second-person singular)
bölünebilirmiş (aorist singular third-person)
bölünebilirmişiz (aorist first-person plural)
bölünebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
bölünebilirlermiş (aorist plural third-person)
bölünebilirsem (aorist conditional)
bölünebilirsen (aorist second-person singular)
bölünebilirse (aorist singular third-person)
bölünebilirsek (aorist first-person plural)
bölünebilirseniz (aorist plural second-person)
bölünebilirlerse (aorist plural third-person)
bölünebiliyorum (continuative singular third-person)
bölünebiliyorsun (continuative first-person plural)
bölünebiliyor (continuative plural second-person)
bölünebiliyoruz (continuative plural third-person)
bölünebiliyorsunuz (continuative)
bölünebiliyorlar (continuative)
bölünebiliyordum (continuative past)
bölünebiliyordun (continuative second-person singular)
bölünebiliyordu (continuative singular third-person)
bölünebiliyorduk (continuative first-person plural)
bölünebiliyordunuz (continuative plural second-person)
bölünebiliyorlardı (continuative plural third-person)
bölünebiliyormuşum (continuative inferential)
bölünebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
bölünebiliyormuş (continuative singular third-person)
bölünebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
bölünebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölünebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
bölünebiliyorsam (conditional continuative)
bölünebiliyorsan (continuative second-person singular)
bölünebiliyorsa (continuative singular third-person)
bölünebiliyorsak (continuative first-person plural)
bölünebiliyorsanız (continuative plural second-person)
bölünebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
bölünebilmişim (inferential singular third-person)
bölünebilmişsin (first-person inferential plural)
bölünebilmiş (inferential plural second-person)
bölünebilmişiz (inferential plural third-person)
bölünebilmişsiniz (inferential)
bölünebilmişler (inferential)
bölünebilmiştim (inferential past)
bölünebilmiştin (inferential second-person singular)
bölünebilmişti (inferential singular third-person)
bölünebilmiştik (first-person inferential plural)
bölünebilmiştiniz (inferential plural second-person)
bölünebilmişlerdi (inferential plural third-person)
bölünebilmişmişim (inferential)
bölünebilmişmişsin (inferential second-person singular)
bölünebilmişmiş (inferential singular third-person)
bölünebilmişmişiz (first-person inferential plural)
bölünebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
bölünebilmişlermiş (inferential plural third-person)
bölünebilmişsem (conditional)
bölünebilmişsen (inferential second-person singular)
bölünebilmişse (inferential singular third-person)
bölünebilmişsek (first-person inferential plural)
bölünebilmişseniz (inferential plural second-person)
bölünebilmişlerse (inferential plural third-person)
bölünebileceğim (future singular third-person)
bölünebileceksin (first-person future plural)
bölünebilecek (future plural second-person)
bölünebileceğiz (future plural third-person)
bölünebileceksiniz (future)
bölünebilecekler (future)
bölünebilecektim (future past)
bölünebilecektin (future second-person singular)
bölünebilecekti (future singular third-person)
bölünebilecektik (first-person future plural)
bölünebilecektiniz (future plural second-person)
bölünebileceklerdi (future plural third-person)
bölünebilecekmişim (future inferential)
bölünebilecekmişsin (future second-person singular)
bölünebilecekmiş (future singular third-person)
bölünebilecekmişiz (first-person future plural)
bölünebilecekmişsiniz (future plural second-person)
bölünebileceklermiş (future plural third-person)
bölünebileceksem (conditional future)
bölünebileceksen (future second-person singular)
bölünebilecekse (future singular third-person)
bölünebileceksek (first-person future plural)
bölünebilecekseniz (future plural second-person)
bölünebileceklerse (future plural third-person)
bölünebilmekteyim (progressive singular third-person)
bölünebilmektesin (first-person plural progressive)
bölünebilmekte (plural progressive second-person)
bölünebilmekteyiz (plural progressive third-person)
bölünebilmektesiniz (progressive)
bölünebilmekteler (progressive)
bölünebilmekteydim (past progressive)
bölünebilmekteydin (progressive second-person singular)
bölünebilmekteydi (progressive singular third-person)
bölünebilmekteydik (first-person plural progressive)
bölünebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
bölünebilmektelerdi (plural progressive third-person)
bölünebilmekteymişim (inferential progressive)
bölünebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
bölünebilmekteymiş (progressive singular third-person)
bölünebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
bölünebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölünebilmektelermiş (plural progressive third-person)
bölünebilmekteysem (conditional progressive)
bölünebilmekteysen (progressive second-person singular)
bölünebilmekteyse (progressive singular third-person)
bölünebilmekteysek (first-person plural progressive)
bölünebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
bölünebilmektelerse (plural progressive third-person)
bölünebilmeliyim (necessitative singular third-person)
bölünebilmelisin (first-person necessitative plural)
bölünebilmeli (necessitative plural second-person)
bölünebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
bölünebilmelisiniz (necessitative)
bölünebilmeliler (necessitative)
bölünebilmeliydim (necessitative past)
bölünebilmeliydin (necessitative second-person singular)
bölünebilmeliydi (necessitative singular third-person)
bölünebilmeliydik (first-person necessitative plural)
bölünebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölünebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
bölünebilmeliymişim (inferential)
bölünebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölünebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
bölünebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölünebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölünebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
bölünebilmeliysem (conditional)
bölünebilmeliysen (necessitative second-person singular)
bölünebilmeliyse (necessitative singular third-person)
bölünebilmeliysek (first-person necessitative plural)
bölünebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölünebilmelilerse (necessitative plural third-person)
bölünebildim (past singular third-person)
bölünebildin (first-person past plural)
bölünebildi (past plural second-person)
bölünebildik (past plural third-person)
bölünebildiniz (past)
bölünebildiler (past)
bölünebildiysem (conditional past)
bölünebildiysen (past second-person singular)
bölünebildiyse (past singular third-person)
bölünebildiysek (first-person past plural)
bölünebildiyseniz (past plural second-person)
bölünebildilerse (past plural third-person)
bölünebilsem (conditional singular third-person)
bölünebilsen (conditional first-person plural)
bölünebilse (conditional plural second-person)
bölünebilsek (conditional plural third-person)
bölünebilseniz (conditional)
bölünebilseler (conditional)
bölünebilseydim (conditional past)
bölünebilseydin (conditional second-person singular)
bölünebilseydi (conditional singular third-person)
bölünebilseydik (conditional first-person plural)
bölünebilseydiniz (conditional plural second-person)
bölünebilselerdi (conditional plural third-person)
bölünebilseymişim (inferential)
bölünebilseymişsin (conditional second-person singular)
bölünebilseymiş (conditional singular third-person)
bölünebilseymişiz (conditional first-person plural)
bölünebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölünebilselermiş (conditional plural third-person)
bölünebileyim (conditional optative singular)
bölünebilesin (optative second-person singular)
bölünebile (optative singular third-person)
bölünebilelim (first-person optative plural)
bölünebilesiniz (optative plural second-person)
bölünebileler (optative plural third-person)
bölünebil (first-person imperative plural)
bölünebilsin (imperative plural second-person)
bölünebilin (imperative)
bölünebilsinler (imperative)
bölünebiliniz (formal imperative second-person singular)
bölünebiliniz (formal imperative plural second-person)
bölünebilsene (imperative informal second-person singular)
bölünebilsenize (imperative informal plural second-person)
bölünebilmek (imperative infinitive)
bölünebilme (imperative noun-from-verb)
bölünebilen (impersonal participle)
bölünebilmiş (impersonal participle)
bölünebilecek (impersonal participle)
bölünebilen (imperfective)
bölünebilmiş (impersonal participle perfective)
bölünebilecek (impersonal participle prospective)
bölünebildiğim (impersonal non-prospective participle)
bölünebildiğin (impersonal non-prospective participle)
bölünebildiği (impersonal non-prospective participle)
bölünebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
bölünebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
bölünebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölünebileceğim (impersonal participle prospective)
bölünebileceğin (impersonal participle prospective)
bölünebileceği (impersonal participle prospective)
bölünebileceğimiz (impersonal participle prospective)
bölünebileceğiniz (impersonal participle prospective)
bölünebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölünebilirken (plural second-person)
bölünebilince (plural second-person)
bölünebilip (plural second-person)
bölünebileli (plural second-person)
bölünebilesiye (plural second-person)
bölünebildikçe (plural second-person)
bölünebilirken
bölünebilince (specific)
bölünebilip (perfective)
bölünebileli
bölünebilesiye
bölünebildikçe
bölünebilerek (imperfective plural)
bölünebile bölünebile (imperfective plural)
bölünebilircesine (imperfective plural)
bölünebilerek
bölünebile bölünebile
bölünebilircesine
bölünemem (aorist singular third-person)
bölünemezsin (aorist first-person plural)
bölünemez (aorist plural second-person)
bölünemeyiz (aorist plural third-person)
bölünemezsiniz (aorist)
bölünemezler (aorist)
bölünemezdim (aorist past)
bölünemezdin (aorist second-person singular)
bölünemezdi (aorist singular third-person)
bölünemezdik (aorist first-person plural)
bölünemezdiniz (aorist plural second-person)
bölünemezlerdi (aorist plural third-person)
bölünemezmişim (aorist inferential)
bölünemezmişsin (aorist second-person singular)
bölünemezmiş (aorist singular third-person)
bölünemezmişiz (aorist first-person plural)
bölünemezmişsiniz (aorist plural second-person)
bölünemezlermiş (aorist plural third-person)
bölünemezsem (aorist conditional)
bölünemezsen (aorist second-person singular)
bölünemezse (aorist singular third-person)
bölünemezsek (aorist first-person plural)
bölünemezseniz (aorist plural second-person)
bölünemezlerse (aorist plural third-person)
bölünemiyorum (continuative singular third-person)
bölünemiyorsun (continuative first-person plural)
bölünemiyor (continuative plural second-person)
bölünemiyoruz (continuative plural third-person)
bölünemiyorsunuz (continuative)
bölünemiyorlar (continuative)
bölünemiyordum (continuative past)
bölünemiyordun (continuative second-person singular)
bölünemiyordu (continuative singular third-person)
bölünemiyorduk (continuative first-person plural)
bölünemiyordunuz (continuative plural second-person)
bölünemiyorlardı (continuative plural third-person)
bölünemiyormuşum (continuative inferential)
bölünemiyormuşsun (continuative second-person singular)
bölünemiyormuş (continuative singular third-person)
bölünemiyormuşuz (continuative first-person plural)
bölünemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölünemiyorlarmış (continuative plural third-person)
bölünemiyorsam (conditional continuative)
bölünemiyorsan (continuative second-person singular)
bölünemiyorsa (continuative singular third-person)
bölünemiyorsak (continuative first-person plural)
bölünemiyorsanız (continuative plural second-person)
bölünemiyorlarsa (continuative plural third-person)
bölünememişim (inferential singular third-person)
bölünememişsin (first-person inferential plural)
bölünememiş (inferential plural second-person)
bölünememişiz (inferential plural third-person)
bölünememişsiniz (inferential)
bölünememişler (inferential)
bölünememiştim (inferential past)
bölünememiştin (inferential second-person singular)
bölünememişti (inferential singular third-person)
bölünememiştik (first-person inferential plural)
bölünememiştiniz (inferential plural second-person)
bölünememişlerdi (inferential plural third-person)
bölünememişmişim (inferential)
bölünememişmişsin (inferential second-person singular)
bölünememişmiş (inferential singular third-person)
bölünememişmişiz (first-person inferential plural)
bölünememişmişsiniz (inferential plural second-person)
bölünememişlermiş (inferential plural third-person)
bölünememişsem (conditional)
bölünememişsen (inferential second-person singular)
bölünememişse (inferential singular third-person)
bölünememişsek (first-person inferential plural)
bölünememişseniz (inferential plural second-person)
bölünememişlerse (inferential plural third-person)
bölünemeyeceğim (future singular third-person)
bölünemeyeceksin (first-person future plural)
bölünemeyecek (future plural second-person)
bölünemeyeceğiz (future plural third-person)
bölünemeyeceksiniz (future)
bölünemeyecekler (future)
bölünemeyecektim (future past)
bölünemeyecektin (future second-person singular)
bölünemeyecekti (future singular third-person)
bölünemeyecektik (first-person future plural)
bölünemeyecektiniz (future plural second-person)
bölünemeyeceklerdi (future plural third-person)
bölünemeyecekmişim (future inferential)
bölünemeyecekmişsin (future second-person singular)
bölünemeyecekmiş (future singular third-person)
bölünemeyecekmişiz (first-person future plural)
bölünemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
bölünemeyeceklermiş (future plural third-person)
bölünemeyeceksem (conditional future)
bölünemeyeceksen (future second-person singular)
bölünemeyecekse (future singular third-person)
bölünemeyeceksek (first-person future plural)
bölünemeyecekseniz (future plural second-person)
bölünemeyeceklerse (future plural third-person)
bölünememekteyim (progressive singular third-person)
bölünememektesin (first-person plural progressive)
bölünememekte (plural progressive second-person)
bölünememekteyiz (plural progressive third-person)
bölünememektesiniz (progressive)
bölünememekteler (progressive)
bölünememekteydim (past progressive)
bölünememekteydin (progressive second-person singular)
bölünememekteydi (progressive singular third-person)
bölünememekteydik (first-person plural progressive)
bölünememekteydiniz (plural progressive second-person)
bölünememektelerdi (plural progressive third-person)
bölünememekteymişim (inferential progressive)
bölünememekteymişsin (progressive second-person singular)
bölünememekteymiş (progressive singular third-person)
bölünememekteymişiz (first-person plural progressive)
bölünememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölünememektelermiş (plural progressive third-person)
bölünememekteysem (conditional progressive)
bölünememekteysen (progressive second-person singular)
bölünememekteyse (progressive singular third-person)
bölünememekteysek (first-person plural progressive)
bölünememekteyseniz (plural progressive second-person)
bölünememektelerse (plural progressive third-person)
bölünememeliyim (necessitative singular third-person)
bölünememelisin (first-person necessitative plural)
bölünememeli (necessitative plural second-person)
bölünememeliyiz (necessitative plural third-person)
bölünememelisiniz (necessitative)
bölünememeliler (necessitative)
bölünememeliydim (necessitative past)
bölünememeliydin (necessitative second-person singular)
bölünememeliydi (necessitative singular third-person)
bölünememeliydik (first-person necessitative plural)
bölünememeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölünememelilerdi (necessitative plural third-person)
bölünememeliymişim (inferential)
bölünememeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölünememeliymiş (necessitative singular third-person)
bölünememeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölünememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölünememelilermiş (necessitative plural third-person)
bölünememeliysem (conditional)
bölünememeliysen (necessitative second-person singular)
bölünememeliyse (necessitative singular third-person)
bölünememeliysek (first-person necessitative plural)
bölünememeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölünememelilerse (necessitative plural third-person)
bölünemedim (past singular third-person)
bölünemedin (first-person past plural)
bölünemedi (past plural second-person)
bölünemedik (past plural third-person)
bölünemediniz (past)
bölünemediler (past)
bölünemediysem (conditional past)
bölünemediysen (past second-person singular)
bölünemediyse (past singular third-person)
bölünemediysek (first-person past plural)
bölünemediyseniz (past plural second-person)
bölünemedilerse (past plural third-person)
bölünemesem (conditional singular third-person)
bölünemesen (conditional first-person plural)
bölünemese (conditional plural second-person)
bölünemesek (conditional plural third-person)
bölünemeseniz (conditional)
bölünemeseler (conditional)
bölünemeseydim (conditional past)
bölünemeseydin (conditional second-person singular)
bölünemeseydi (conditional singular third-person)
bölünemeseydik (conditional first-person plural)
bölünemeseydiniz (conditional plural second-person)
bölünemeselerdi (conditional plural third-person)
bölünemeseymişim (inferential)
bölünemeseymişsin (conditional second-person singular)
bölünemeseymiş (conditional singular third-person)
bölünemeseymişiz (conditional first-person plural)
bölünemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölünemeselermiş (conditional plural third-person)
bölünemeyeyim (conditional optative singular)
bölünemeyesin (optative second-person singular)
bölünemeye (optative singular third-person)
bölünemeyelim (first-person optative plural)
bölünemeyesiniz (optative plural second-person)
bölünemeyeler (optative plural third-person)
bölüneme (first-person imperative plural)
bölünemesin (imperative plural second-person)
bölünemeyin (imperative)
bölünemesinler (imperative)
bölünemeyiniz (formal imperative second-person singular)
bölünemeyiniz (formal imperative plural second-person)
bölünemesene (imperative informal second-person singular)
bölünemesenize (imperative informal plural second-person)
bölünememek (imperative infinitive)
bölünememe (imperative noun-from-verb)
bölünemeyen (impersonal participle)
bölünememiş (impersonal participle)
bölünemeyecek (impersonal participle)
bölünemeyen (imperfective)
bölünememiş (impersonal participle perfective)
bölünemeyecek (impersonal participle prospective)
bölünemediğim (impersonal non-prospective participle)
bölünemediğin (impersonal non-prospective participle)
bölünemediği (impersonal non-prospective participle)
bölünemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
bölünemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
bölünemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölünemeyeceğim (impersonal participle prospective)
bölünemeyeceğin (impersonal participle prospective)
bölünemeyeceği (impersonal participle prospective)
bölünemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
bölünemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
bölünemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölünemezken (plural second-person)
bölünemeyince (plural second-person)
bölünemeyip (plural second-person)
bölünemeyeli (plural second-person)
bölünemeyesiye (plural second-person)
bölünemedikçe (plural second-person)
bölünemezken
bölünemeyince (specific)
bölünemeyip (perfective)
bölünemeyeli
bölünemeyesiye
bölünemedikçe
bölünemeyerek (imperfective plural)
bölünemeye bölünemeye (imperfective plural)
bölünemezcesine (imperfective plural)
bölünemeyerek
bölünemeye bölünemeye
bölünemezcesine


doldurmak

doldurmak (third-person singular simple present doldurur)

doldurur (present singular third-person)
doldurmak (infinitive)
dolduran (imperfective impersonal participle)
doldurmuş (impersonal participle perfective)
dolduracak (impersonal participle prospective)
doldurduğum (non-prospective participle personal)
doldurduğun (non-prospective participle personal)
doldurduğu (non-prospective participle personal)
doldurduğumuz (non-prospective participle personal)
doldurduğunuz (non-prospective participle personal)
doldurdukları (non-prospective participle personal)
dolduracağım (participle personal prospective)
dolduracağın (participle personal prospective)
dolduracağı (participle personal prospective)
dolduracağımız (participle personal prospective)
dolduracağınız (participle personal prospective)
dolduracakları (participle personal prospective)
doldurma (noun-from-verb)
dolduruş (adverbial)
doldururum (aorist first-person indicative present singular)
doldurursun (aorist indicative present second-person singular)
doldurur (aorist indicative present singular third-person)
doldururuz (aorist first-person indicative plural present)
doldurursunuz (aorist indicative plural present second-person)
doldururlar (aorist indicative plural present third-person)
dolduruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dolduruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dolduruyor (imperfective indicative present singular third-person)
dolduruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dolduruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dolduruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doldurdum (first-person indicative past perfective singular)
doldurdun (indicative past perfective second-person singular)
doldurdu (indicative past perfective singular third-person)
doldurduk (first-person indicative past perfective plural)
doldurdunuz (indicative past perfective plural second-person)
doldurdular (indicative past perfective plural third-person)
dolduruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dolduruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dolduruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dolduruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dolduruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dolduruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dolduruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dolduracağım (first-person future indicative singular)
dolduracaksın (future indicative second-person singular)
dolduracak (future indicative singular third-person)
dolduracağız (first-person future indicative plural)
dolduracaksınız (future indicative plural second-person)
dolduracaklar (future indicative plural third-person)
doldurmuşum (first-person inferential perfective singular)
doldurmuşsun (inferential perfective second-person singular)
doldurmuş (inferential perfective singular third-person)
doldurmuşuz (first-person inferential perfective plural)
doldurmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
doldurmuşlar (inferential perfective plural third-person)
doldururmuşum (aorist first-person inferential singular)
doldururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
doldururmuş (aorist inferential singular third-person)
doldururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
doldururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
doldururlarmış (or doldururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
dolduruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dolduruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dolduruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dolduruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dolduruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dolduruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doldursam (conditional first-person singular)
doldursan (conditional second-person singular)
doldursa (conditional singular third-person)
doldursak (conditional first-person plural)
doldursanız (conditional plural second-person)
doldursalar (conditional plural third-person)
doldursaydım (conditional first-person perfective singular)
doldursaydın (conditional perfective second-person singular)
doldursaydı (conditional perfective singular third-person)
doldursaydık (conditional first-person perfective plural)
doldursaydınız (conditional perfective plural second-person)
doldursaydılar (conditional perfective plural third-person)
doldurayım (first-person optative singular)
doldurasın (optative second-person singular)
doldura (optative singular third-person)
dolduralım (first-person optative plural)
doldurasınız (optative plural second-person)
dolduralar (optative plural third-person)
doldurmaktayım (first-person progressive singular)
doldurmaktasın (progressive second-person singular)
doldurmakta (progressive singular third-person)
doldurmaktayız (first-person plural progressive)
doldurmaktasınız (plural progressive second-person)
doldurmaktalar (plural progressive third-person)
doldurmalıyım (first-person necessitative singular)
doldurmalısın (necessitative second-person singular)
doldurmalı (necessitative singular third-person)
doldurmalıyız (first-person necessitative plural)
doldurmalısınız (necessitative plural second-person)
doldurmalılar (necessitative plural third-person)
doldur (imperative second-person singular)
doldursun (imperative singular third-person)
doldurun (imperative plural second-person)
doldursunlar (imperative plural third-person)
doldurur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
doldurur musun? (aorist indicative present second-person singular)
doldurur mu? (aorist indicative present singular third-person)
doldurur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
doldurur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
doldururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dolduruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dolduruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dolduruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dolduruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dolduruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dolduruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doldurdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
doldurdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
doldurdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
doldurduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
doldurdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
doldurdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
dolduruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dolduruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dolduruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dolduruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dolduruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dolduruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dolduracak mıyım? (first-person future indicative singular)
dolduracak mısın? (future indicative second-person singular)
dolduracak mı? (future indicative singular third-person)
dolduracak mıyız? (first-person future indicative plural)
dolduracak mısınız? (future indicative plural second-person)
dolduracaklar mı? (future indicative plural third-person)
doldurmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
doldurmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
doldurmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
doldurmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
doldurmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
doldurmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doldurur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
doldurur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
doldurur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
doldurur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
doldurur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
doldururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dolduruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dolduruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dolduruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dolduruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dolduruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dolduruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doldursam mı? (conditional first-person singular)
doldursan mı? (conditional second-person singular)
doldursa mı? (conditional singular third-person)
doldursak mı? (conditional first-person plural)
doldursanız mı? (conditional plural second-person)
doldursalar mı? (conditional plural third-person)
doldursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doldursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doldursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doldursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doldursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doldursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doldurmakta mıyım? (first-person progressive singular)
doldurmakta mısın? (progressive second-person singular)
doldurmakta mı? (progressive singular third-person)
doldurmakta mıyız? (first-person plural progressive)
doldurmakta mısınız? (plural progressive second-person)
doldurmaktalar mı? (plural progressive third-person)
doldurmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doldurmalı mısın? (necessitative second-person singular)
doldurmalı mı? (necessitative singular third-person)
doldurmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doldurmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doldurmalılar mı? (necessitative plural third-person)
doldurmamak (infinitive negative)
doldurmayan (imperfective impersonal negative participle)
doldurmamış (impersonal negative participle perfective)
doldurmayacak (impersonal negative participle prospective)
doldurmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
doldurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
doldurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
doldurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
doldurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
doldurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
doldurmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
doldurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
doldurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
doldurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
doldurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
doldurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
doldurmama (negative noun-from-verb)
doldurmayuş (adverbial negative)
doldurmam (aorist first-person indicative present singular)
doldurmazsın (aorist indicative present second-person singular)
doldurmaz (aorist indicative present singular third-person)
doldurmayız (aorist first-person indicative plural present)
doldurmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
doldurmazlar (aorist indicative plural present third-person)
doldurmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doldurmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doldurmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
doldurmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doldurmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doldurmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doldurmadım (first-person indicative past perfective singular)
doldurmadın (indicative past perfective second-person singular)
doldurmadı (indicative past perfective singular third-person)
doldurmadık (first-person indicative past perfective plural)
doldurmadınız (indicative past perfective plural second-person)
doldurmadılar (indicative past perfective plural third-person)
doldurmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doldurmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doldurmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doldurmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doldurmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doldurmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
doldurmayacağım (first-person future indicative singular)
doldurmayacaksın (future indicative second-person singular)
doldurmayacak (future indicative singular third-person)
doldurmayacağız (first-person future indicative plural)
doldurmayacaksınız (future indicative plural second-person)
doldurmayacaklar (future indicative plural third-person)
doldurmamışım (first-person inferential perfective singular)
doldurmamışsın (inferential perfective second-person singular)
doldurmamış (inferential perfective singular third-person)
doldurmamışız (first-person inferential perfective plural)
doldurmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
doldurmamışlar (inferential perfective plural third-person)
doldurmazmışım (aorist first-person inferential singular)
doldurmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
doldurmazmış (aorist inferential singular third-person)
doldurmazmışız (aorist first-person inferential plural)
doldurmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doldurmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
doldurmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doldurmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doldurmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doldurmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doldurmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doldurmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doldurmasam (conditional first-person singular)
doldurmasan (conditional second-person singular)
doldurmasa (conditional singular third-person)
doldurmasak (conditional first-person plural)
doldurmasanız (conditional plural second-person)
doldurmasalar (conditional plural third-person)
doldurmasaydım (conditional first-person perfective singular)
doldurmasaydın (conditional perfective second-person singular)
doldurmasaydı (conditional perfective singular third-person)
doldurmasaydık (conditional first-person perfective plural)
doldurmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
doldurmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
doldurmayayım (first-person optative singular)
doldurmayasın (optative second-person singular)
doldurmaya (optative singular third-person)
doldurmayalım (first-person optative plural)
doldurmayasınız (optative plural second-person)
doldurmayalar (optative plural third-person)
doldurmamaktayım (first-person progressive singular)
doldurmamaktasın (progressive second-person singular)
doldurmamakta (progressive singular third-person)
doldurmamaktayız (first-person plural progressive)
doldurmamaktasınız (plural progressive second-person)
doldurmamaktalar (plural progressive third-person)
doldurmamalıyım (first-person necessitative singular)
doldurmamalısın (necessitative second-person singular)
doldurmamalı (necessitative singular third-person)
doldurmamalıyız (first-person necessitative plural)
doldurmamalısınız (necessitative plural second-person)
doldurmamalılar (necessitative plural third-person)
doldurma (imperative second-person singular)
doldurmasın (imperative singular third-person)
doldurmayın (imperative plural second-person)
doldurmasınlar (imperative plural third-person)
doldurmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doldurmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doldurmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
doldurmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doldurmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doldurmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doldurmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doldurmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doldurmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doldurmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doldurmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doldurmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doldurmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
doldurmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
doldurmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
doldurmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
doldurmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
doldurmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
doldurmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doldurmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doldurmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doldurmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doldurmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doldurmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doldurmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doldurmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
doldurmayacak mı? (future indicative singular third-person)
doldurmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doldurmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doldurmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doldurmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
doldurmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
doldurmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
doldurmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
doldurmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
doldurmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doldurmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
doldurmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
doldurmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
doldurmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
doldurmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
doldurmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doldurmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doldurmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doldurmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doldurmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doldurmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doldurmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doldurmasam mı? (conditional first-person singular)
doldurmasan mı? (conditional second-person singular)
doldurmasa mı? (conditional singular third-person)
doldurmasak mı? (conditional first-person plural)
doldurmasanız mı? (conditional plural second-person)
doldurmasalar mı? (conditional plural third-person)
doldurmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doldurmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doldurmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doldurmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doldurmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doldurmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doldurmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
doldurmamakta mısın? (progressive second-person singular)
doldurmamakta mı? (progressive singular third-person)
doldurmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
doldurmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
doldurmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
doldurmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doldurmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
doldurmamalı mı? (necessitative singular third-person)
doldurmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doldurmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doldurmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish طولدرمق (doldurmak). By surface analysis, dol- + -dur.

bu formu doldurmam lazım


sayılmak

head

sayılmak (third-person singular simple present sayılır)

sayılır (present singular third-person)
sayılmak (infinitive)
sayılan (imperfective impersonal participle)
sayılmış (impersonal participle perfective)
sayılacak (impersonal participle prospective)
sayıltığım (non-prospective participle personal)
sayıltığın (non-prospective participle personal)
sayıltığı (non-prospective participle personal)
sayıltığımız (non-prospective participle personal)
sayıltığınız (non-prospective participle personal)
sayıltıkları (non-prospective participle personal)
sayılacağım (participle personal prospective)
sayılacağın (participle personal prospective)
sayılacağı (participle personal prospective)
sayılacağımız (participle personal prospective)
sayılacağınız (participle personal prospective)
sayılacakları (participle personal prospective)
sayılma (noun-from-verb)
sayılış (adverbial)
sayılırım (aorist first-person indicative present singular)
sayılırsın (aorist indicative present second-person singular)
sayılır (aorist indicative present singular third-person)
sayılırız (aorist first-person indicative plural present)
sayılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sayılırlar (aorist indicative plural present third-person)
sayılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sayılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sayılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sayılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sayılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sayılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sayıltım (first-person indicative past perfective singular)
sayıltın (indicative past perfective second-person singular)
sayıltı (indicative past perfective singular third-person)
sayıltık (first-person indicative past perfective plural)
sayıltınız (indicative past perfective plural second-person)
sayıltılar (indicative past perfective plural third-person)
sayılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sayılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sayılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sayılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sayılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sayılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sayılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sayılacağım (first-person future indicative singular)
sayılacaksın (future indicative second-person singular)
sayılacak (future indicative singular third-person)
sayılacağız (first-person future indicative plural)
sayılacaksınız (future indicative plural second-person)
sayılacaklar (future indicative plural third-person)
sayılmışım (first-person inferential perfective singular)
sayılmışsın (inferential perfective second-person singular)
sayılmış (inferential perfective singular third-person)
sayılmışız (first-person inferential perfective plural)
sayılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sayılmışlar (inferential perfective plural third-person)
sayılırmışım (aorist first-person inferential singular)
sayılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sayılırmış (aorist inferential singular third-person)
sayılırmışız (aorist first-person inferential plural)
sayılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sayılırlarmış (or sayılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sayılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sayılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sayılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sayılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sayılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sayılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sayılsam (conditional first-person singular)
sayılsan (conditional second-person singular)
sayılsa (conditional singular third-person)
sayılsak (conditional first-person plural)
sayılsanız (conditional plural second-person)
sayılsalar (conditional plural third-person)
sayılsaydım (conditional first-person perfective singular)
sayılsaydın (conditional perfective second-person singular)
sayılsaydı (conditional perfective singular third-person)
sayılsaydık (conditional first-person perfective plural)
sayılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sayılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sayılayım (first-person optative singular)
sayılasın (optative second-person singular)
sayıla (optative singular third-person)
sayılalım (first-person optative plural)
sayılasınız (optative plural second-person)
sayılalar (optative plural third-person)
sayılmaktayım (first-person progressive singular)
sayılmaktasın (progressive second-person singular)
sayılmakta (progressive singular third-person)
sayılmaktayız (first-person plural progressive)
sayılmaktasınız (plural progressive second-person)
sayılmaktalar (plural progressive third-person)
sayılmalıyım (first-person necessitative singular)
sayılmalısın (necessitative second-person singular)
sayılmalı (necessitative singular third-person)
sayılmalıyız (first-person necessitative plural)
sayılmalısınız (necessitative plural second-person)
sayılmalılar (necessitative plural third-person)
sayıl (imperative second-person singular)
sayılsın (imperative singular third-person)
sayılın (imperative plural second-person)
sayılsınlar (imperative plural third-person)
sayılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sayılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sayılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sayılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sayılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sayılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sayılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sayılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sayılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sayılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sayılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sayılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sayıltım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sayıltın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sayıltı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sayıltık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sayıltınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sayıltılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sayılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sayılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sayılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sayılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sayılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sayılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sayılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sayılacak mısın? (future indicative second-person singular)
sayılacak mı? (future indicative singular third-person)
sayılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sayılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sayılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sayılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sayılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sayılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sayılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sayılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sayılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sayılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sayılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sayılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sayılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sayılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sayılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sayılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sayılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sayılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sayılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sayılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sayılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sayılsam mı? (conditional first-person singular)
sayılsan mı? (conditional second-person singular)
sayılsa mı? (conditional singular third-person)
sayılsak mı? (conditional first-person plural)
sayılsanız mı? (conditional plural second-person)
sayılsalar mı? (conditional plural third-person)
sayılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sayılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sayılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sayılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sayılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sayılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sayılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sayılmakta mısın? (progressive second-person singular)
sayılmakta mı? (progressive singular third-person)
sayılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sayılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sayılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sayılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sayılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sayılmalı mı? (necessitative singular third-person)
sayılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sayılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sayılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sayılmamak (infinitive negative)
sayılmayan (imperfective impersonal negative participle)
sayılmamış (impersonal negative participle perfective)
sayılmayacak (impersonal negative participle prospective)
sayılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sayılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sayılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sayılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sayılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sayılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sayılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sayılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sayılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sayılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sayılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sayılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sayılmama (negative noun-from-verb)
sayılmayış (adverbial negative)
sayılmam (aorist first-person indicative present singular)
sayılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sayılmaz (aorist indicative present singular third-person)
sayılmayız (aorist first-person indicative plural present)
sayılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sayılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sayılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sayılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sayılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sayılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sayılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sayılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sayılmadım (first-person indicative past perfective singular)
sayılmadın (indicative past perfective second-person singular)
sayılmadı (indicative past perfective singular third-person)
sayılmadık (first-person indicative past perfective plural)
sayılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sayılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sayılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sayılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sayılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sayılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sayılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sayılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sayılmayacağım (first-person future indicative singular)
sayılmayacaksın (future indicative second-person singular)
sayılmayacak (future indicative singular third-person)
sayılmayacağız (first-person future indicative plural)
sayılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sayılmayacaklar (future indicative plural third-person)
sayılmamışım (first-person inferential perfective singular)
sayılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sayılmamış (inferential perfective singular third-person)
sayılmamışız (first-person inferential perfective plural)
sayılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sayılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sayılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sayılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sayılmazmış (aorist inferential singular third-person)
sayılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sayılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sayılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sayılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sayılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sayılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sayılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sayılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sayılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sayılmasam (conditional first-person singular)
sayılmasan (conditional second-person singular)
sayılmasa (conditional singular third-person)
sayılmasak (conditional first-person plural)
sayılmasanız (conditional plural second-person)
sayılmasalar (conditional plural third-person)
sayılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sayılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sayılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sayılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sayılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sayılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sayılmayayım (first-person optative singular)
sayılmayasın (optative second-person singular)
sayılmaya (optative singular third-person)
sayılmayalım (first-person optative plural)
sayılmayasınız (optative plural second-person)
sayılmayalar (optative plural third-person)
sayılmamaktayım (first-person progressive singular)
sayılmamaktasın (progressive second-person singular)
sayılmamakta (progressive singular third-person)
sayılmamaktayız (first-person plural progressive)
sayılmamaktasınız (plural progressive second-person)
sayılmamaktalar (plural progressive third-person)
sayılmamalıyım (first-person necessitative singular)
sayılmamalısın (necessitative second-person singular)
sayılmamalı (necessitative singular third-person)
sayılmamalıyız (first-person necessitative plural)
sayılmamalısınız (necessitative plural second-person)
sayılmamalılar (necessitative plural third-person)
sayılma (imperative second-person singular)
sayılmasın (imperative singular third-person)
sayılmayın (imperative plural second-person)
sayılmasınlar (imperative plural third-person)
sayılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sayılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sayılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sayılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sayılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sayılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sayılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sayılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sayılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sayılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sayılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sayılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sayılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sayılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sayılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sayılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sayılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sayılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sayılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sayılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sayılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sayılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sayılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sayılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sayılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sayılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sayılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sayılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sayılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sayılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sayılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sayılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sayılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sayılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sayılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sayılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sayılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sayılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sayılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sayılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sayılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sayılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sayılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sayılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sayılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sayılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sayılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sayılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sayılmasam mı? (conditional first-person singular)
sayılmasan mı? (conditional second-person singular)
sayılmasa mı? (conditional singular third-person)
sayılmasak mı? (conditional first-person plural)
sayılmasanız mı? (conditional plural second-person)
sayılmasalar mı? (conditional plural third-person)
sayılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sayılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sayılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sayılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sayılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sayılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sayılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sayılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sayılmamakta mı? (progressive singular third-person)
sayılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sayılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sayılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sayılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sayılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sayılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sayılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sayılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sayılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Paralar sayıldı mı?

Bu sayılmaz, baştan.