başlamak

başlamak (third-person singular simple present başlar)

başlar (present singular third-person)
başlamak (infinitive)
başlayan (imperfective impersonal participle)
başlamış (impersonal participle perfective)
başlayacak (impersonal participle prospective)
başladığım (non-prospective participle personal)
başladığın (non-prospective participle personal)
başladığı (non-prospective participle personal)
başladığımız (non-prospective participle personal)
başladığınız (non-prospective participle personal)
başladıkları (non-prospective participle personal)
başlayacağım (participle personal prospective)
başlayacağın (participle personal prospective)
başlayacağı (participle personal prospective)
başlayacağımız (participle personal prospective)
başlayacağınız (participle personal prospective)
başlayacakları (participle personal prospective)
başlama (noun-from-verb)
başlayış (adverbial)
başlarım (aorist first-person indicative present singular)
başlarsın (aorist indicative present second-person singular)
başlar (aorist indicative present singular third-person)
başlarız (aorist first-person indicative plural present)
başlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
başlarlar (aorist indicative plural present third-person)
başlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
başlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
başlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
başlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
başlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
başlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
başladım (first-person indicative past perfective singular)
başladın (indicative past perfective second-person singular)
başladı (indicative past perfective singular third-person)
başladık (first-person indicative past perfective plural)
başladınız (indicative past perfective plural second-person)
başladılar (indicative past perfective plural third-person)
başlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
başlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
başlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
başlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
başlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
başlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
başlayacağım (first-person future indicative singular)
başlayacaksın (future indicative second-person singular)
başlayacak (future indicative singular third-person)
başlayacağız (first-person future indicative plural)
başlayacaksınız (future indicative plural second-person)
başlayacaklar (future indicative plural third-person)
başlamışım (first-person inferential perfective singular)
başlamışsın (inferential perfective second-person singular)
başlamış (inferential perfective singular third-person)
başlamışız (first-person inferential perfective plural)
başlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
başlamışlar (inferential perfective plural third-person)
başlarmışım (aorist first-person inferential singular)
başlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
başlarmış (aorist inferential singular third-person)
başlarmışız (aorist first-person inferential plural)
başlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
başlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
başlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
başlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
başlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
başlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
başlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
başlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
başlasam (conditional first-person singular)
başlasan (conditional second-person singular)
başlasa (conditional singular third-person)
başlasak (conditional first-person plural)
başlasanız (conditional plural second-person)
başlasalar (conditional plural third-person)
başlasaydım (conditional first-person perfective singular)
başlasaydın (conditional perfective second-person singular)
başlasaydı (conditional perfective singular third-person)
başlasaydık (conditional first-person perfective plural)
başlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
başlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
başlayayım (first-person optative singular)
başlayasın (optative second-person singular)
başlaya (optative singular third-person)
başlayalım (first-person optative plural)
başlayasınız (optative plural second-person)
başlayalar (optative plural third-person)
başlamaktayım (first-person progressive singular)
başlamaktasın (progressive second-person singular)
başlamakta (progressive singular third-person)
başlamaktayız (first-person plural progressive)
başlamaktasınız (plural progressive second-person)
başlamaktalar (plural progressive third-person)
başlamalıyım (first-person necessitative singular)
başlamalısın (necessitative second-person singular)
başlamalı (necessitative singular third-person)
başlamalıyız (first-person necessitative plural)
başlamalısınız (necessitative plural second-person)
başlamalılar (necessitative plural third-person)
başla (imperative second-person singular)
başlasın (imperative singular third-person)
başlayın (imperative plural second-person)
başlasınlar (imperative plural third-person)
başlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
başlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
başlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
başlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
başlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
başlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
başlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
başlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
başlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
başlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
başlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
başlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
başladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
başladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
başladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
başladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
başladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
başladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
başlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
başlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
başlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
başlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
başlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
başlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
başlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
başlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
başlayacak mı? (future indicative singular third-person)
başlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
başlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
başlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
başlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
başlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
başlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
başlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
başlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
başlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
başlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
başlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
başlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
başlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
başlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
başlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
başlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
başlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
başlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
başlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
başlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
başlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
başlasam mı? (conditional first-person singular)
başlasan mı? (conditional second-person singular)
başlasa mı? (conditional singular third-person)
başlasak mı? (conditional first-person plural)
başlasanız mı? (conditional plural second-person)
başlasalar mı? (conditional plural third-person)
başlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
başlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
başlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
başlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
başlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
başlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
başlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
başlamakta mısın? (progressive second-person singular)
başlamakta mı? (progressive singular third-person)
başlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
başlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
başlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
başlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
başlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
başlamalı mı? (necessitative singular third-person)
başlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
başlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
başlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
başlamamak (infinitive negative)
başlamayan (imperfective impersonal negative participle)
başlamamış (impersonal negative participle perfective)
başlamayacak (impersonal negative participle prospective)
başlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
başlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
başlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
başlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
başlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
başlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
başlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
başlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
başlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
başlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
başlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
başlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
başlamama (negative noun-from-verb)
başlamayış (adverbial negative)
başlamam (aorist first-person indicative present singular)
başlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
başlamaz (aorist indicative present singular third-person)
başlamayız (aorist first-person indicative plural present)
başlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
başlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
başlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
başlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
başlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
başlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
başlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
başlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
başlamadım (first-person indicative past perfective singular)
başlamadın (indicative past perfective second-person singular)
başlamadı (indicative past perfective singular third-person)
başlamadık (first-person indicative past perfective plural)
başlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
başlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
başlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
başlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
başlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
başlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
başlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
başlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
başlamayacağım (first-person future indicative singular)
başlamayacaksın (future indicative second-person singular)
başlamayacak (future indicative singular third-person)
başlamayacağız (first-person future indicative plural)
başlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
başlamayacaklar (future indicative plural third-person)
başlamamışım (first-person inferential perfective singular)
başlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
başlamamış (inferential perfective singular third-person)
başlamamışız (first-person inferential perfective plural)
başlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
başlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
başlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
başlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
başlamazmış (aorist inferential singular third-person)
başlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
başlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
başlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
başlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
başlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
başlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
başlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
başlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
başlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
başlamasam (conditional first-person singular)
başlamasan (conditional second-person singular)
başlamasa (conditional singular third-person)
başlamasak (conditional first-person plural)
başlamasanız (conditional plural second-person)
başlamasalar (conditional plural third-person)
başlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
başlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
başlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
başlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
başlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
başlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
başlamayayım (first-person optative singular)
başlamayasın (optative second-person singular)
başlamaya (optative singular third-person)
başlamayalım (first-person optative plural)
başlamayasınız (optative plural second-person)
başlamayalar (optative plural third-person)
başlamamaktayım (first-person progressive singular)
başlamamaktasın (progressive second-person singular)
başlamamakta (progressive singular third-person)
başlamamaktayız (first-person plural progressive)
başlamamaktasınız (plural progressive second-person)
başlamamaktalar (plural progressive third-person)
başlamamalıyım (first-person necessitative singular)
başlamamalısın (necessitative second-person singular)
başlamamalı (necessitative singular third-person)
başlamamalıyız (first-person necessitative plural)
başlamamalısınız (necessitative plural second-person)
başlamamalılar (necessitative plural third-person)
başlama (imperative second-person singular)
başlamasın (imperative singular third-person)
başlamayın (imperative plural second-person)
başlamasınlar (imperative plural third-person)
başlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
başlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
başlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
başlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
başlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
başlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
başlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
başlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
başlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
başlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
başlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
başlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
başlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
başlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
başlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
başlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
başlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
başlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
başlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
başlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
başlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
başlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
başlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
başlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
başlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
başlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
başlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
başlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
başlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
başlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
başlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
başlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
başlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
başlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
başlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
başlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
başlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
başlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
başlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
başlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
başlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
başlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
başlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
başlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
başlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
başlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
başlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
başlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
başlamasam mı? (conditional first-person singular)
başlamasan mı? (conditional second-person singular)
başlamasa mı? (conditional singular third-person)
başlamasak mı? (conditional first-person plural)
başlamasanız mı? (conditional plural second-person)
başlamasalar mı? (conditional plural third-person)
başlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
başlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
başlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
başlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
başlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
başlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
başlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
başlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
başlamamakta mı? (progressive singular third-person)
başlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
başlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
başlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
başlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
başlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
başlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
başlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
başlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
başlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[bɑʃ.ɫɑˈmɑk]

From Ottoman Turkish باشلامق (başlamak).

Kış başlarken yapraklar döküldü.

The leaves have fallen as winter begins.


sevişmek

head

sevişmek (third-person singular simple present sevişir)

sevişir (present singular third-person)
sevişmek (infinitive)
sevişen (imperfective impersonal participle)
sevişmiş (impersonal participle perfective)
sevişecek (impersonal participle prospective)
seviştiğim (non-prospective participle personal)
seviştiğin (non-prospective participle personal)
seviştiği (non-prospective participle personal)
seviştiğimiz (non-prospective participle personal)
seviştiğiniz (non-prospective participle personal)
seviştikleri (non-prospective participle personal)
sevişeceğim (participle personal prospective)
sevişeceğin (participle personal prospective)
sevişeceği (participle personal prospective)
sevişeceğimiz (participle personal prospective)
sevişeceğiniz (participle personal prospective)
sevişecekleri (participle personal prospective)
sevişme (noun-from-verb)
sevişiş (adverbial)
sevişirim (aorist first-person indicative present singular)
sevişirsin (aorist indicative present second-person singular)
sevişir (aorist indicative present singular third-person)
sevişiriz (aorist first-person indicative plural present)
sevişirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevişirler (aorist indicative plural present third-person)
sevişiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevişiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevişiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevişiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevişiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevişiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seviştim (first-person indicative past perfective singular)
seviştin (indicative past perfective second-person singular)
sevişti (indicative past perfective singular third-person)
seviştik (first-person indicative past perfective plural)
seviştiniz (indicative past perfective plural second-person)
seviştiler (indicative past perfective plural third-person)
sevişiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevişiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevişiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevişiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevişiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevişiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sevişiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sevişeceğim (first-person future indicative singular)
sevişeceksin (future indicative second-person singular)
sevişecek (future indicative singular third-person)
sevişeceğiz (first-person future indicative plural)
sevişeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevişecekler (future indicative plural third-person)
sevişmişim (first-person inferential perfective singular)
sevişmişsin (inferential perfective second-person singular)
sevişmiş (inferential perfective singular third-person)
sevişmişiz (first-person inferential perfective plural)
sevişmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevişmişler (inferential perfective plural third-person)
sevişirmişim (aorist first-person inferential singular)
sevişirmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevişirmiş (aorist inferential singular third-person)
sevişirmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevişirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevişirlermiş (or sevişirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
sevişiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevişiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevişiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevişiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevişiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevişiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevişsem (conditional first-person singular)
sevişsen (conditional second-person singular)
sevişse (conditional singular third-person)
sevişsek (conditional first-person plural)
sevişseniz (conditional plural second-person)
sevişseler (conditional plural third-person)
sevişseydim (conditional first-person perfective singular)
sevişseydin (conditional perfective second-person singular)
sevişseydi (conditional perfective singular third-person)
sevişseydik (conditional first-person perfective plural)
sevişseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevişseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevişeyim (first-person optative singular)
sevişesin (optative second-person singular)
sevişe (optative singular third-person)
sevişelim (first-person optative plural)
sevişesiniz (optative plural second-person)
sevişeler (optative plural third-person)
sevişmekteyim (first-person progressive singular)
sevişmektesin (progressive second-person singular)
sevişmekte (progressive singular third-person)
sevişmekteyiz (first-person plural progressive)
sevişmektesiniz (plural progressive second-person)
sevişmekteler (plural progressive third-person)
sevişmeliyim (first-person necessitative singular)
sevişmelisin (necessitative second-person singular)
sevişmeli (necessitative singular third-person)
sevişmeliyiz (first-person necessitative plural)
sevişmelisiniz (necessitative plural second-person)
sevişmeliler (necessitative plural third-person)
seviş (imperative second-person singular)
sevişsin (imperative singular third-person)
sevişin (imperative plural second-person)
sevişsinler (imperative plural third-person)
sevişir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevişir misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevişir mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevişir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevişir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevişirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevişiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevişiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevişiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevişiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevişiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevişiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seviştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seviştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevişti mi? (indicative past perfective singular third-person)
seviştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seviştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seviştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevişiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevişiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevişiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevişiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevişiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevişiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevişecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevişecek misin? (future indicative second-person singular)
sevişecek mi? (future indicative singular third-person)
sevişecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevişecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevişecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevişmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevişmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevişmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevişmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevişmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevişmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevişir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevişir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevişir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevişir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevişir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevişirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevişiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevişiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevişiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevişiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevişiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevişiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevişsem mi? (conditional first-person singular)
sevişsen mi? (conditional second-person singular)
sevişse mi? (conditional singular third-person)
sevişsek mi? (conditional first-person plural)
sevişseniz mi? (conditional plural second-person)
sevişseler mi? (conditional plural third-person)
sevişse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevişse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevişse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevişse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevişse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevişseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevişmekte miyim? (first-person progressive singular)
sevişmekte misin? (progressive second-person singular)
sevişmekte mi? (progressive singular third-person)
sevişmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevişmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevişmekteler mi? (plural progressive third-person)
sevişmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevişmeli misin? (necessitative second-person singular)
sevişmeli mi? (necessitative singular third-person)
sevişmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevişmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevişmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sevişmemek (infinitive negative)
sevişmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sevişmemiş (impersonal negative participle perfective)
sevişmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sevişmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sevişmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sevişmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sevişmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sevişmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sevişmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sevişmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sevişmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sevişmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sevişmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sevişmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sevişmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sevişmeme (negative noun-from-verb)
sevişmeyiş (adverbial negative)
sevişmem (aorist first-person indicative present singular)
sevişmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sevişmez (aorist indicative present singular third-person)
sevişmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sevişmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevişmezler (aorist indicative plural present third-person)
sevişmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevişmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevişmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevişmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevişmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevişmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevişmedim (first-person indicative past perfective singular)
sevişmedin (indicative past perfective second-person singular)
sevişmedi (indicative past perfective singular third-person)
sevişmedik (first-person indicative past perfective plural)
sevişmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sevişmediler (indicative past perfective plural third-person)
sevişmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevişmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevişmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevişmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevişmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevişmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sevişmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sevişmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sevişmeyecek (future indicative singular third-person)
sevişmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sevişmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevişmeyecekler (future indicative plural third-person)
sevişmemişim (first-person inferential perfective singular)
sevişmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sevişmemiş (inferential perfective singular third-person)
sevişmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sevişmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevişmemişler (inferential perfective plural third-person)
sevişmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sevişmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevişmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sevişmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevişmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevişmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sevişmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevişmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevişmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevişmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevişmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevişmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevişmesem (conditional first-person singular)
sevişmesen (conditional second-person singular)
sevişmese (conditional singular third-person)
sevişmesek (conditional first-person plural)
sevişmeseniz (conditional plural second-person)
sevişmeseler (conditional plural third-person)
sevişmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sevişmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sevişmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sevişmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sevişmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevişmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevişmeyeyim (first-person optative singular)
sevişmeyesin (optative second-person singular)
sevişmeye (optative singular third-person)
sevişmeyelim (first-person optative plural)
sevişmeyesiniz (optative plural second-person)
sevişmeyeler (optative plural third-person)
sevişmemekteyim (first-person progressive singular)
sevişmemektesin (progressive second-person singular)
sevişmemekte (progressive singular third-person)
sevişmemekteyiz (first-person plural progressive)
sevişmemektesiniz (plural progressive second-person)
sevişmemekteler (plural progressive third-person)
sevişmemeliyim (first-person necessitative singular)
sevişmemelisin (necessitative second-person singular)
sevişmemeli (necessitative singular third-person)
sevişmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sevişmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sevişmemeliler (necessitative plural third-person)
sevişme (imperative second-person singular)
sevişmesin (imperative singular third-person)
sevişmeyin (imperative plural second-person)
sevişmesinler (imperative plural third-person)
sevişmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevişmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevişmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevişmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevişmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevişmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevişmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevişmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevişmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevişmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevişmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevişmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevişmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevişmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevişmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevişmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevişmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevişmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevişmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevişmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevişmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevişmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevişmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevişmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevişmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevişmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sevişmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sevişmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevişmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevişmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevişmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevişmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevişmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevişmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevişmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevişmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevişmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevişmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevişmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevişmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevişmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevişmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevişmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevişmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevişmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevişmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevişmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevişmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevişmesem mi? (conditional first-person singular)
sevişmesen mi? (conditional second-person singular)
sevişmese mi? (conditional singular third-person)
sevişmesek mi? (conditional first-person plural)
sevişmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sevişmeseler mi? (conditional plural third-person)
sevişmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevişmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevişmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevişmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevişmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevişmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevişmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sevişmemekte misin? (progressive second-person singular)
sevişmemekte mi? (progressive singular third-person)
sevişmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevişmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevişmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sevişmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevişmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sevişmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sevişmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevişmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevişmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish سوشمك. By surface analysis, sevmek + -iş.

Başka bir kadınla sevişerek beni aldattı

He cheated on me by sleeping with another woman

(reciprocal) (with -le) to make love, to have sex


uyandırmak

From Ottoman Turkish اویاندرمق (uyandırmak).

c. 1910-1920, Mehmet Âkif Ersoy, Hüsran
en böyle bakıp durmayacaktım, dili bağlı,
İslam'ı uyandırmak için haykıracaktım.

(please add an English translation of this quotation)

causative of uyanmak: to awaken, wake (to cause someone to stop sleeping)


haçlamak

From Ottoman Turkish خاچلامق (haçlamak), from haç (“cross”).


işe

second-person singular imperative of işemek


işler

third-person singular indicative aorist of işlemek


gözden kaybolmak

gözden kayboluyorlardı (or gözden kayboluyordular)

gözden kaybolurlarmış (or gözden kaybolurmuşlar)

gözden kaybolmak (infinitive)
gözden kaybolan (imperfective impersonal participle)
gözden kaybolmuş (impersonal participle perfective)
gözden kaybolacak (impersonal participle prospective)
gözden kaybolduğum (non-prospective participle personal)
gözden kaybolduğun (non-prospective participle personal)
gözden kaybolduğu (non-prospective participle personal)
gözden kaybolduğumuz (non-prospective participle personal)
gözden kaybolduğunuz (non-prospective participle personal)
gözden kayboldukları (non-prospective participle personal)
gözden kaybolacağım (participle personal prospective)
gözden kaybolacağın (participle personal prospective)
gözden kaybolacağı (participle personal prospective)
gözden kaybolacağımız (participle personal prospective)
gözden kaybolacağınız (participle personal prospective)
gözden kaybolacakları (participle personal prospective)
gözden kaybolma (noun-from-verb)
gözden kayboluş (adverbial)
gözden kaybolurum (aorist first-person indicative present singular)
gözden kaybolursun (aorist indicative present second-person singular)
gözden kaybolur (aorist indicative present singular third-person)
gözden kayboluruz (aorist first-person indicative plural present)
gözden kaybolursunuz (aorist indicative plural present second-person)
gözden kaybolurlar (aorist indicative plural present third-person)
gözden kayboluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözden kayboluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözden kayboluyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözden kayboluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözden kayboluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözden kayboluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözden kayboldum (first-person indicative past perfective singular)
gözden kayboldun (indicative past perfective second-person singular)
gözden kayboldu (indicative past perfective singular third-person)
gözden kaybolduk (first-person indicative past perfective plural)
gözden kayboldunuz (indicative past perfective plural second-person)
gözden kayboldular (indicative past perfective plural third-person)
gözden kayboluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözden kayboluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözden kayboluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözden kayboluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözden kayboluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözden kayboluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gözden kayboluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gözden kaybolacağım (first-person future indicative singular)
gözden kaybolacaksın (future indicative second-person singular)
gözden kaybolacak (future indicative singular third-person)
gözden kaybolacağız (first-person future indicative plural)
gözden kaybolacaksınız (future indicative plural second-person)
gözden kaybolacaklar (future indicative plural third-person)
gözden kaybolmuşum (first-person inferential perfective singular)
gözden kaybolmuşsun (inferential perfective second-person singular)
gözden kaybolmuş (inferential perfective singular third-person)
gözden kaybolmuşuz (first-person inferential perfective plural)
gözden kaybolmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
gözden kaybolmuşlar (inferential perfective plural third-person)
gözden kaybolurmuşum (aorist first-person inferential singular)
gözden kaybolurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
gözden kaybolurmuş (aorist inferential singular third-person)
gözden kaybolurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
gözden kaybolurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
gözden kaybolurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or gözden kaybolurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
gözden kayboluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözden kayboluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözden kayboluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözden kayboluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözden kayboluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözden kayboluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözden kaybolsam (conditional first-person singular)
gözden kaybolsan (conditional second-person singular)
gözden kaybolsa (conditional singular third-person)
gözden kaybolsak (conditional first-person plural)
gözden kaybolsanız (conditional plural second-person)
gözden kaybolsalar (conditional plural third-person)
gözden kaybolsaydım (conditional first-person perfective singular)
gözden kaybolsaydın (conditional perfective second-person singular)
gözden kaybolsaydı (conditional perfective singular third-person)
gözden kaybolsaydık (conditional first-person perfective plural)
gözden kaybolsaydınız (conditional perfective plural second-person)
gözden kaybolsaydılar (conditional perfective plural third-person)
gözden kaybolayım (first-person optative singular)
gözden kaybolasın (optative second-person singular)
gözden kaybola (optative singular third-person)
gözden kaybolalım (first-person optative plural)
gözden kaybolasınız (optative plural second-person)
gözden kaybolalar (optative plural third-person)
gözden kaybolmaktayım (first-person progressive singular)
gözden kaybolmaktasın (progressive second-person singular)
gözden kaybolmakta (progressive singular third-person)
gözden kaybolmaktayız (first-person plural progressive)
gözden kaybolmaktasınız (plural progressive second-person)
gözden kaybolmaktalar (plural progressive third-person)
gözden kaybolmalıyım (first-person necessitative singular)
gözden kaybolmalısın (necessitative second-person singular)
gözden kaybolmalı (necessitative singular third-person)
gözden kaybolmalıyız (first-person necessitative plural)
gözden kaybolmalısınız (necessitative plural second-person)
gözden kaybolmalılar (necessitative plural third-person)
gözden kaybol (imperative second-person singular)
gözden kaybolsun (imperative singular third-person)
gözden kaybolun (imperative plural second-person)
gözden kaybolsunlar (imperative plural third-person)
gözden kaybolur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
gözden kaybolur musun? (aorist indicative present second-person singular)
gözden kaybolur mu? (aorist indicative present singular third-person)
gözden kaybolur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
gözden kaybolur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
gözden kaybolurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
gözden kayboluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözden kayboluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözden kayboluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözden kayboluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözden kayboluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözden kayboluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözden kayboldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
gözden kayboldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
gözden kayboldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
gözden kaybolduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
gözden kayboldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
gözden kayboldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
gözden kayboluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözden kayboluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözden kayboluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözden kayboluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözden kayboluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözden kayboluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözden kaybolacak mıyım? (first-person future indicative singular)
gözden kaybolacak mısın? (future indicative second-person singular)
gözden kaybolacak mı? (future indicative singular third-person)
gözden kaybolacak mıyız? (first-person future indicative plural)
gözden kaybolacak mısınız? (future indicative plural second-person)
gözden kaybolacaklar mı? (future indicative plural third-person)
gözden kaybolmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
gözden kaybolmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
gözden kaybolmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
gözden kaybolmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
gözden kaybolmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
gözden kaybolmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
gözden kaybolur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
gözden kaybolur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
gözden kaybolur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
gözden kaybolur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
gözden kaybolur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
gözden kaybolurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
gözden kayboluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözden kayboluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözden kayboluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözden kayboluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözden kayboluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözden kayboluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözden kaybolsam mı? (conditional first-person singular)
gözden kaybolsan mı? (conditional second-person singular)
gözden kaybolsa mı? (conditional singular third-person)
gözden kaybolsak mı? (conditional first-person plural)
gözden kaybolsanız mı? (conditional plural second-person)
gözden kaybolsalar mı? (conditional plural third-person)
gözden kaybolsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
gözden kaybolsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
gözden kaybolsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
gözden kaybolsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
gözden kaybolsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
gözden kaybolsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
gözden kaybolmakta mıyım? (first-person progressive singular)
gözden kaybolmakta mısın? (progressive second-person singular)
gözden kaybolmakta mı? (progressive singular third-person)
gözden kaybolmakta mıyız? (first-person plural progressive)
gözden kaybolmakta mısınız? (plural progressive second-person)
gözden kaybolmaktalar mı? (plural progressive third-person)
gözden kaybolmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
gözden kaybolmalı mısın? (necessitative second-person singular)
gözden kaybolmalı mı? (necessitative singular third-person)
gözden kaybolmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
gözden kaybolmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
gözden kaybolmalılar mı? (necessitative plural third-person)
gözden kaybolmamak (infinitive negative)
gözden kaybolmayan (imperfective impersonal negative participle)
gözden kaybolmamış (impersonal negative participle perfective)
gözden kaybolmayacak (impersonal negative participle prospective)
gözden kaybolmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
gözden kaybolmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
gözden kaybolmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
gözden kaybolmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
gözden kaybolmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
gözden kaybolmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
gözden kaybolmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
gözden kaybolmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
gözden kaybolmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
gözden kaybolmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
gözden kaybolmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
gözden kaybolmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
gözden kaybolmama (negative noun-from-verb)
gözden kaybolmayuş (adverbial negative)
gözden kaybolmam (aorist first-person indicative present singular)
gözden kaybolmazsın (aorist indicative present second-person singular)
gözden kaybolmaz (aorist indicative present singular third-person)
gözden kaybolmayız (aorist first-person indicative plural present)
gözden kaybolmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
gözden kaybolmazlar (aorist indicative plural present third-person)
gözden kaybolmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözden kaybolmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözden kaybolmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözden kaybolmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözden kaybolmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözden kaybolmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözden kaybolmadım (first-person indicative past perfective singular)
gözden kaybolmadın (indicative past perfective second-person singular)
gözden kaybolmadı (indicative past perfective singular third-person)
gözden kaybolmadık (first-person indicative past perfective plural)
gözden kaybolmadınız (indicative past perfective plural second-person)
gözden kaybolmadılar (indicative past perfective plural third-person)
gözden kaybolmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözden kaybolmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözden kaybolmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözden kaybolmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözden kaybolmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözden kaybolmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gözden kaybolmayacağım (first-person future indicative singular)
gözden kaybolmayacaksın (future indicative second-person singular)
gözden kaybolmayacak (future indicative singular third-person)
gözden kaybolmayacağız (first-person future indicative plural)
gözden kaybolmayacaksınız (future indicative plural second-person)
gözden kaybolmayacaklar (future indicative plural third-person)
gözden kaybolmamışım (first-person inferential perfective singular)
gözden kaybolmamışsın (inferential perfective second-person singular)
gözden kaybolmamış (inferential perfective singular third-person)
gözden kaybolmamışız (first-person inferential perfective plural)
gözden kaybolmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
gözden kaybolmamışlar (inferential perfective plural third-person)
gözden kaybolmazmışım (aorist first-person inferential singular)
gözden kaybolmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
gözden kaybolmazmış (aorist inferential singular third-person)
gözden kaybolmazmışız (aorist first-person inferential plural)
gözden kaybolmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
gözden kaybolmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
gözden kaybolmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözden kaybolmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözden kaybolmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözden kaybolmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözden kaybolmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözden kaybolmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözden kaybolmasam (conditional first-person singular)
gözden kaybolmasan (conditional second-person singular)
gözden kaybolmasa (conditional singular third-person)
gözden kaybolmasak (conditional first-person plural)
gözden kaybolmasanız (conditional plural second-person)
gözden kaybolmasalar (conditional plural third-person)
gözden kaybolmasaydım (conditional first-person perfective singular)
gözden kaybolmasaydın (conditional perfective second-person singular)
gözden kaybolmasaydı (conditional perfective singular third-person)
gözden kaybolmasaydık (conditional first-person perfective plural)
gözden kaybolmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
gözden kaybolmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
gözden kaybolmayayım (first-person optative singular)
gözden kaybolmayasın (optative second-person singular)
gözden kaybolmaya (optative singular third-person)
gözden kaybolmayalım (first-person optative plural)
gözden kaybolmayasınız (optative plural second-person)
gözden kaybolmayalar (optative plural third-person)
gözden kaybolmamaktayım (first-person progressive singular)
gözden kaybolmamaktasın (progressive second-person singular)
gözden kaybolmamakta (progressive singular third-person)
gözden kaybolmamaktayız (first-person plural progressive)
gözden kaybolmamaktasınız (plural progressive second-person)
gözden kaybolmamaktalar (plural progressive third-person)
gözden kaybolmamalıyım (first-person necessitative singular)
gözden kaybolmamalısın (necessitative second-person singular)
gözden kaybolmamalı (necessitative singular third-person)
gözden kaybolmamalıyız (first-person necessitative plural)
gözden kaybolmamalısınız (necessitative plural second-person)
gözden kaybolmamalılar (necessitative plural third-person)
gözden kaybolma (imperative second-person singular)
gözden kaybolmasın (imperative singular third-person)
gözden kaybolmayın (imperative plural second-person)
gözden kaybolmasınlar (imperative plural third-person)
gözden kaybolmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
gözden kaybolmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
gözden kaybolmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
gözden kaybolmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
gözden kaybolmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
gözden kaybolmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
gözden kaybolmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözden kaybolmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözden kaybolmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözden kaybolmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözden kaybolmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözden kaybolmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözden kaybolmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
gözden kaybolmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
gözden kaybolmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
gözden kaybolmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
gözden kaybolmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
gözden kaybolmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
gözden kaybolmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözden kaybolmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözden kaybolmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözden kaybolmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözden kaybolmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözden kaybolmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözden kaybolmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
gözden kaybolmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
gözden kaybolmayacak mı? (future indicative singular third-person)
gözden kaybolmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
gözden kaybolmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
gözden kaybolmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
gözden kaybolmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
gözden kaybolmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
gözden kaybolmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
gözden kaybolmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
gözden kaybolmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
gözden kaybolmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
gözden kaybolmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
gözden kaybolmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
gözden kaybolmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
gözden kaybolmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
gözden kaybolmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
gözden kaybolmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
gözden kaybolmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözden kaybolmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözden kaybolmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözden kaybolmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözden kaybolmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözden kaybolmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözden kaybolmasam mı? (conditional first-person singular)
gözden kaybolmasan mı? (conditional second-person singular)
gözden kaybolmasa mı? (conditional singular third-person)
gözden kaybolmasak mı? (conditional first-person plural)
gözden kaybolmasanız mı? (conditional plural second-person)
gözden kaybolmasalar mı? (conditional plural third-person)
gözden kaybolmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
gözden kaybolmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
gözden kaybolmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
gözden kaybolmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
gözden kaybolmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
gözden kaybolmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
gözden kaybolmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
gözden kaybolmamakta mısın? (progressive second-person singular)
gözden kaybolmamakta mı? (progressive singular third-person)
gözden kaybolmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
gözden kaybolmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
gözden kaybolmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
gözden kaybolmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
gözden kaybolmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
gözden kaybolmamalı mı? (necessitative singular third-person)
gözden kaybolmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
gözden kaybolmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
gözden kaybolmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From gözden (“from eye/eyesight”) + kaybolmak (“to get/be lost”).


ıslık çalmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

ıslık çaldığı

ıslık çalıyorlardı (or ıslık çalıyordular)

ıslık çalarlarmış (or ıslık çalarmışlar)

ıslık çalmak (infinitive)
ıslık çalan (imperfective impersonal participle)
ıslık çalmış (impersonal participle perfective)
ıslık çalacak (impersonal participle prospective)
ıslık çaldığım (non-prospective participle personal)
ıslık çaldığın (non-prospective participle personal)
ıslık çaldığı (non-prospective participle personal)
ıslık çaldığımız (non-prospective participle personal)
ıslık çaldığınız (non-prospective participle personal)
ıslık çaldıkları (non-prospective participle personal)
ıslık çalacağım (participle personal prospective)
ıslık çalacağın (participle personal prospective)
ıslık çalacağı (participle personal prospective)
ıslık çalacağımız (participle personal prospective)
ıslık çalacağınız (participle personal prospective)
ıslık çalacakları (participle personal prospective)
ıslık çalma (noun-from-verb)
ıslık çalış (adverbial)
ıslık çalarım (aorist first-person indicative present singular)
ıslık çalarsın (aorist indicative present second-person singular)
ıslık çalar (aorist indicative present singular third-person)
ıslık çalarız (aorist first-person indicative plural present)
ıslık çalarsınız (aorist indicative plural present second-person)
ıslık çalarlar (aorist indicative plural present third-person)
ıslık çalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ıslık çalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ıslık çalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ıslık çalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ıslık çalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ıslık çalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ıslık çaldım (first-person indicative past perfective singular)
ıslık çaldın (indicative past perfective second-person singular)
ıslık çaldı (indicative past perfective singular third-person)
ıslık çaldık (first-person indicative past perfective plural)
ıslık çaldınız (indicative past perfective plural second-person)
ıslık çaldılar (indicative past perfective plural third-person)
ıslık çalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ıslık çalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ıslık çalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ıslık çalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ıslık çalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ıslık çalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ıslık çalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ıslık çalacağım (first-person future indicative singular)
ıslık çalacaksın (future indicative second-person singular)
ıslık çalacak (future indicative singular third-person)
ıslık çalacağız (first-person future indicative plural)
ıslık çalacaksınız (future indicative plural second-person)
ıslık çalacaklar (future indicative plural third-person)
ıslık çalmışım (first-person inferential perfective singular)
ıslık çalmışsın (inferential perfective second-person singular)
ıslık çalmış (inferential perfective singular third-person)
ıslık çalmışız (first-person inferential perfective plural)
ıslık çalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ıslık çalmışlar (inferential perfective plural third-person)
ıslık çalarmışım (aorist first-person inferential singular)
ıslık çalarmışsın (aorist inferential second-person singular)
ıslık çalarmış (aorist inferential singular third-person)
ıslık çalarmışız (aorist first-person inferential plural)
ıslık çalarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ıslık çalarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or ıslık çalarmışlar (aorist inferential plural third-person)
ıslık çalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ıslık çalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ıslık çalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ıslık çalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ıslık çalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ıslık çalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ıslık çalsam (conditional first-person singular)
ıslık çalsan (conditional second-person singular)
ıslık çalsa (conditional singular third-person)
ıslık çalsak (conditional first-person plural)
ıslık çalsanız (conditional plural second-person)
ıslık çalsalar (conditional plural third-person)
ıslık çalsaydım (conditional first-person perfective singular)
ıslık çalsaydın (conditional perfective second-person singular)
ıslık çalsaydı (conditional perfective singular third-person)
ıslık çalsaydık (conditional first-person perfective plural)
ıslık çalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ıslık çalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ıslık çalayım (first-person optative singular)
ıslık çalasın (optative second-person singular)
ıslık çala (optative singular third-person)
ıslık çalalım (first-person optative plural)
ıslık çalasınız (optative plural second-person)
ıslık çalalar (optative plural third-person)
ıslık çalmaktayım (first-person progressive singular)
ıslık çalmaktasın (progressive second-person singular)
ıslık çalmakta (progressive singular third-person)
ıslık çalmaktayız (first-person plural progressive)
ıslık çalmaktasınız (plural progressive second-person)
ıslık çalmaktalar (plural progressive third-person)
ıslık çalmalıyım (first-person necessitative singular)
ıslık çalmalısın (necessitative second-person singular)
ıslık çalmalı (necessitative singular third-person)
ıslık çalmalıyız (first-person necessitative plural)
ıslık çalmalısınız (necessitative plural second-person)
ıslık çalmalılar (necessitative plural third-person)
ıslık çal (imperative second-person singular)
ıslık çalsın (imperative singular third-person)
ıslık çalın (imperative plural second-person)
ıslık çalsınlar (imperative plural third-person)
ıslık çalar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ıslık çalar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ıslık çalar mı? (aorist indicative present singular third-person)
ıslık çalar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ıslık çalar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ıslık çalarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ıslık çalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ıslık çalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ıslık çalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ıslık çalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ıslık çalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ıslık çalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ıslık çaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ıslık çaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ıslık çaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ıslık çaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ıslık çaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ıslık çaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ıslık çalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ıslık çalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ıslık çalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ıslık çalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ıslık çalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ıslık çalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ıslık çalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ıslık çalacak mısın? (future indicative second-person singular)
ıslık çalacak mı? (future indicative singular third-person)
ıslık çalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ıslık çalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ıslık çalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ıslık çalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ıslık çalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ıslık çalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ıslık çalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ıslık çalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ıslık çalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ıslık çalar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ıslık çalar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ıslık çalar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ıslık çalar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ıslık çalar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ıslık çalarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ıslık çalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ıslık çalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ıslık çalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ıslık çalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ıslık çalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ıslık çalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ıslık çalsam mı? (conditional first-person singular)
ıslık çalsan mı? (conditional second-person singular)
ıslık çalsa mı? (conditional singular third-person)
ıslık çalsak mı? (conditional first-person plural)
ıslık çalsanız mı? (conditional plural second-person)
ıslık çalsalar mı? (conditional plural third-person)
ıslık çalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ıslık çalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ıslık çalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ıslık çalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ıslık çalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ıslık çalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ıslık çalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ıslık çalmakta mısın? (progressive second-person singular)
ıslık çalmakta mı? (progressive singular third-person)
ıslık çalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ıslık çalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ıslık çalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ıslık çalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ıslık çalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ıslık çalmalı mı? (necessitative singular third-person)
ıslık çalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ıslık çalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ıslık çalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ıslık çalmamak (infinitive negative)
ıslık çalmayan (imperfective impersonal negative participle)
ıslık çalmamış (impersonal negative participle perfective)
ıslık çalmayacak (impersonal negative participle prospective)
ıslık çalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ıslık çalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ıslık çalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ıslık çalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ıslık çalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ıslık çalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ıslık çalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ıslık çalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ıslık çalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ıslık çalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ıslık çalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ıslık çalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ıslık çalmama (negative noun-from-verb)
ıslık çalmayış (adverbial negative)
ıslık çalmam (aorist first-person indicative present singular)
ıslık çalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ıslık çalmaz (aorist indicative present singular third-person)
ıslık çalmayız (aorist first-person indicative plural present)
ıslık çalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ıslık çalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ıslık çalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ıslık çalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ıslık çalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ıslık çalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ıslık çalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ıslık çalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ıslık çalmadım (first-person indicative past perfective singular)
ıslık çalmadın (indicative past perfective second-person singular)
ıslık çalmadı (indicative past perfective singular third-person)
ıslık çalmadık (first-person indicative past perfective plural)
ıslık çalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ıslık çalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ıslık çalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ıslık çalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ıslık çalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ıslık çalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ıslık çalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ıslık çalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ıslık çalmayacağım (first-person future indicative singular)
ıslık çalmayacaksın (future indicative second-person singular)
ıslık çalmayacak (future indicative singular third-person)
ıslık çalmayacağız (first-person future indicative plural)
ıslık çalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ıslık çalmayacaklar (future indicative plural third-person)
ıslık çalmamışım (first-person inferential perfective singular)
ıslık çalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ıslık çalmamış (inferential perfective singular third-person)
ıslık çalmamışız (first-person inferential perfective plural)
ıslık çalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ıslık çalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ıslık çalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ıslık çalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ıslık çalmazmış (aorist inferential singular third-person)
ıslık çalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ıslık çalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ıslık çalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ıslık çalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ıslık çalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ıslık çalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ıslık çalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ıslık çalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ıslık çalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ıslık çalmasam (conditional first-person singular)
ıslık çalmasan (conditional second-person singular)
ıslık çalmasa (conditional singular third-person)
ıslık çalmasak (conditional first-person plural)
ıslık çalmasanız (conditional plural second-person)
ıslık çalmasalar (conditional plural third-person)
ıslık çalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ıslık çalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ıslık çalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ıslık çalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ıslık çalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ıslık çalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ıslık çalmayayım (first-person optative singular)
ıslık çalmayasın (optative second-person singular)
ıslık çalmaya (optative singular third-person)
ıslık çalmayalım (first-person optative plural)
ıslık çalmayasınız (optative plural second-person)
ıslık çalmayalar (optative plural third-person)
ıslık çalmamaktayım (first-person progressive singular)
ıslık çalmamaktasın (progressive second-person singular)
ıslık çalmamakta (progressive singular third-person)
ıslık çalmamaktayız (first-person plural progressive)
ıslık çalmamaktasınız (plural progressive second-person)
ıslık çalmamaktalar (plural progressive third-person)
ıslık çalmamalıyım (first-person necessitative singular)
ıslık çalmamalısın (necessitative second-person singular)
ıslık çalmamalı (necessitative singular third-person)
ıslık çalmamalıyız (first-person necessitative plural)
ıslık çalmamalısınız (necessitative plural second-person)
ıslık çalmamalılar (necessitative plural third-person)
ıslık çalma (imperative second-person singular)
ıslık çalmasın (imperative singular third-person)
ıslık çalmayın (imperative plural second-person)
ıslık çalmasınlar (imperative plural third-person)
ıslık çalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ıslık çalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ıslık çalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ıslık çalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ıslık çalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ıslık çalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ıslık çalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ıslık çalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ıslık çalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ıslık çalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ıslık çalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ıslık çalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ıslık çalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ıslık çalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ıslık çalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ıslık çalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ıslık çalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ıslık çalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ıslık çalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ıslık çalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ıslık çalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ıslık çalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ıslık çalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ıslık çalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ıslık çalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ıslık çalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ıslık çalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ıslık çalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ıslık çalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ıslık çalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ıslık çalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ıslık çalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ıslık çalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ıslık çalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ıslık çalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ıslık çalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ıslık çalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ıslık çalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ıslık çalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ıslık çalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ıslık çalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ıslık çalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ıslık çalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ıslık çalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ıslık çalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ıslık çalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ıslık çalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ıslık çalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ıslık çalmasam mı? (conditional first-person singular)
ıslık çalmasan mı? (conditional second-person singular)
ıslık çalmasa mı? (conditional singular third-person)
ıslık çalmasak mı? (conditional first-person plural)
ıslık çalmasanız mı? (conditional plural second-person)
ıslık çalmasalar mı? (conditional plural third-person)
ıslık çalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ıslık çalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ıslık çalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ıslık çalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ıslık çalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ıslık çalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ıslık çalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ıslık çalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ıslık çalmamakta mı? (progressive singular third-person)
ıslık çalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ıslık çalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ıslık çalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ıslık çalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ıslık çalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ıslık çalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ıslık çalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ıslık çalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ıslık çalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From ıslık (“whistle”) + çalmak (“to play”).