sorgulamak

sorgulamak (infinitive)
sorgulayan (imperfective impersonal participle)
sorgulamış (impersonal participle perfective)
sorgulayacak (impersonal participle prospective)
sorguladığım (non-prospective participle personal)
sorguladığın (non-prospective participle personal)
sorguladığı (non-prospective participle personal)
sorguladığımız (non-prospective participle personal)
sorguladığınız (non-prospective participle personal)
sorguladıkları (non-prospective participle personal)
sorgulayacağım (participle personal prospective)
sorgulayacağın (participle personal prospective)
sorgulayacağı (participle personal prospective)
sorgulayacağımız (participle personal prospective)
sorgulayacağınız (participle personal prospective)
sorgulayacakları (participle personal prospective)
sorgulama (noun-from-verb)
sorgulayış (adverbial)
sorgularım (aorist first-person indicative present singular)
sorgularsın (aorist indicative present second-person singular)
sorgular (aorist indicative present singular third-person)
sorgularız (aorist first-person indicative plural present)
sorgularsınız (aorist indicative plural present second-person)
sorgularlar (aorist indicative plural present third-person)
sorgulıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sorgulıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sorgulıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sorgulıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sorgulıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sorgulıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sorguladım (first-person indicative past perfective singular)
sorguladın (indicative past perfective second-person singular)
sorguladı (indicative past perfective singular third-person)
sorguladık (first-person indicative past perfective plural)
sorguladınız (indicative past perfective plural second-person)
sorguladılar (indicative past perfective plural third-person)
sorgulıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sorgulıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sorgulıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sorgulıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sorgulıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sorgulıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sorgulayacağım (first-person future indicative singular)
sorgulayacaksın (future indicative second-person singular)
sorgulayacak (future indicative singular third-person)
sorgulayacağız (first-person future indicative plural)
sorgulayacaksınız (future indicative plural second-person)
sorgulayacaklar (future indicative plural third-person)
sorgulamışım (first-person inferential perfective singular)
sorgulamışsın (inferential perfective second-person singular)
sorgulamış (inferential perfective singular third-person)
sorgulamışız (first-person inferential perfective plural)
sorgulamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sorgulamışlar (inferential perfective plural third-person)
sorgularmışım (aorist first-person inferential singular)
sorgularmışsın (aorist inferential second-person singular)
sorgularmış (aorist inferential singular third-person)
sorgularmışız (aorist first-person inferential plural)
sorgularmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sorgularmışlar (aorist inferential plural third-person)
sorgulıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sorgulıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sorgulıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sorgulıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sorgulıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sorgulıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sorgulasam (conditional first-person singular)
sorgulasan (conditional second-person singular)
sorgulasa (conditional singular third-person)
sorgulasak (conditional first-person plural)
sorgulasanız (conditional plural second-person)
sorgulasalar (conditional plural third-person)
sorgulasaydım (conditional first-person perfective singular)
sorgulasaydın (conditional perfective second-person singular)
sorgulasaydı (conditional perfective singular third-person)
sorgulasaydık (conditional first-person perfective plural)
sorgulasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sorgulasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sorgulayayım (first-person optative singular)
sorgulayasın (optative second-person singular)
sorgulaya (optative singular third-person)
sorgulayalım (first-person optative plural)
sorgulayasınız (optative plural second-person)
sorgulayalar (optative plural third-person)
sorgulamaktayım (first-person progressive singular)
sorgulamaktasın (progressive second-person singular)
sorgulamakta (progressive singular third-person)
sorgulamaktayız (first-person plural progressive)
sorgulamaktasınız (plural progressive second-person)
sorgulamaktalar (plural progressive third-person)
sorgulamalıyım (first-person necessitative singular)
sorgulamalısın (necessitative second-person singular)
sorgulamalı (necessitative singular third-person)
sorgulamalıyız (first-person necessitative plural)
sorgulamalısınız (necessitative plural second-person)
sorgulamalılar (necessitative plural third-person)
sorgula (imperative second-person singular)
sorgulasın (imperative singular third-person)
sorgulayın (imperative plural second-person)
sorgulasınlar (imperative plural third-person)
sorgular mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sorgular mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sorgular mı? (aorist indicative present singular third-person)
sorgular mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sorgular mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sorgularlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sorgulıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sorgulıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sorgulıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sorgulıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sorgulıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sorgulıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sorguladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sorguladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sorguladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sorguladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sorguladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sorguladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sorgulıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sorgulıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sorgulıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sorgulıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sorgulıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sorgulıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sorgulayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sorgulayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sorgulayacak mı? (future indicative singular third-person)
sorgulayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sorgulayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sorgulayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sorgulamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sorgulamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sorgulamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sorgulamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sorgulamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sorgulamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sorgular mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sorgular mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sorgular mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sorgular mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sorgular mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sorgularlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sorgulıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sorgulıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sorgulıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sorgulıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sorgulıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sorgulıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sorgulasam mı? (conditional first-person singular)
sorgulasan mı? (conditional second-person singular)
sorgulasa mı? (conditional singular third-person)
sorgulasak mı? (conditional first-person plural)
sorgulasanız mı? (conditional plural second-person)
sorgulasalar mı? (conditional plural third-person)
sorgulasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sorgulasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sorgulasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sorgulasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sorgulasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sorgulasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sorgulamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sorgulamakta mısın? (progressive second-person singular)
sorgulamakta mı? (progressive singular third-person)
sorgulamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sorgulamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sorgulamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sorgulamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sorgulamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sorgulamalı mı? (necessitative singular third-person)
sorgulamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sorgulamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sorgulamalılar mı? (necessitative plural third-person)
sorgulamamak (infinitive negative)
sorgulamayan (imperfective impersonal negative participle)
sorgulamamış (impersonal negative participle perfective)
sorgulamayacak (impersonal negative participle prospective)
sorgulamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sorgulamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sorgulamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sorgulamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sorgulamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sorgulamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sorgulamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sorgulamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sorgulamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sorgulamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sorgulamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sorgulamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sorgulamama (negative noun-from-verb)
sorgulamayış (adverbial negative)
sorgulamam (aorist first-person indicative present singular)
sorgulamazsın (aorist indicative present second-person singular)
sorgulamaz (aorist indicative present singular third-person)
sorgulamayız (aorist first-person indicative plural present)
sorgulamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sorgulamazlar (aorist indicative plural present third-person)
sorgulamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sorgulamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sorgulamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sorgulamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sorgulamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sorgulamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sorgulamadım (first-person indicative past perfective singular)
sorgulamadın (indicative past perfective second-person singular)
sorgulamadı (indicative past perfective singular third-person)
sorgulamadık (first-person indicative past perfective plural)
sorgulamadınız (indicative past perfective plural second-person)
sorgulamadılar (indicative past perfective plural third-person)
sorgulamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sorgulamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sorgulamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sorgulamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sorgulamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sorgulamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sorgulamayacağım (first-person future indicative singular)
sorgulamayacaksın (future indicative second-person singular)
sorgulamayacak (future indicative singular third-person)
sorgulamayacağız (first-person future indicative plural)
sorgulamayacaksınız (future indicative plural second-person)
sorgulamayacaklar (future indicative plural third-person)
sorgulamamışım (first-person inferential perfective singular)
sorgulamamışsın (inferential perfective second-person singular)
sorgulamamış (inferential perfective singular third-person)
sorgulamamışız (first-person inferential perfective plural)
sorgulamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sorgulamamışlar (inferential perfective plural third-person)
sorgulamazmışım (aorist first-person inferential singular)
sorgulamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sorgulamazmış (aorist inferential singular third-person)
sorgulamazmışız (aorist first-person inferential plural)
sorgulamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sorgulamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
sorgulamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sorgulamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sorgulamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sorgulamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sorgulamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sorgulamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sorgulamasam (conditional first-person singular)
sorgulamasan (conditional second-person singular)
sorgulamasa (conditional singular third-person)
sorgulamasak (conditional first-person plural)
sorgulamasanız (conditional plural second-person)
sorgulamasalar (conditional plural third-person)
sorgulamasaydım (conditional first-person perfective singular)
sorgulamasaydın (conditional perfective second-person singular)
sorgulamasaydı (conditional perfective singular third-person)
sorgulamasaydık (conditional first-person perfective plural)
sorgulamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sorgulamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sorgulamayayım (first-person optative singular)
sorgulamayasın (optative second-person singular)
sorgulamaya (optative singular third-person)
sorgulamayalım (first-person optative plural)
sorgulamayasınız (optative plural second-person)
sorgulamayalar (optative plural third-person)
sorgulamamaktayım (first-person progressive singular)
sorgulamamaktasın (progressive second-person singular)
sorgulamamakta (progressive singular third-person)
sorgulamamaktayız (first-person plural progressive)
sorgulamamaktasınız (plural progressive second-person)
sorgulamamaktalar (plural progressive third-person)
sorgulamamalıyım (first-person necessitative singular)
sorgulamamalısın (necessitative second-person singular)
sorgulamamalı (necessitative singular third-person)
sorgulamamalıyız (first-person necessitative plural)
sorgulamamalısınız (necessitative plural second-person)
sorgulamamalılar (necessitative plural third-person)
sorgulama (imperative second-person singular)
sorgulamasın (imperative singular third-person)
sorgulamayın (imperative plural second-person)
sorgulamasınlar (imperative plural third-person)
sorgulamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sorgulamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sorgulamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sorgulamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sorgulamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sorgulamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sorgulamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sorgulamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sorgulamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sorgulamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sorgulamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sorgulamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sorgulamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sorgulamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sorgulamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sorgulamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sorgulamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sorgulamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sorgulamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sorgulamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sorgulamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sorgulamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sorgulamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sorgulamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sorgulamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sorgulamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sorgulamayacak mı? (future indicative singular third-person)
sorgulamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sorgulamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sorgulamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sorgulamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sorgulamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sorgulamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sorgulamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sorgulamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sorgulamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sorgulamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sorgulamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sorgulamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sorgulamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sorgulamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sorgulamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sorgulamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sorgulamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sorgulamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sorgulamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sorgulamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sorgulamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sorgulamasam mı? (conditional first-person singular)
sorgulamasan mı? (conditional second-person singular)
sorgulamasa mı? (conditional singular third-person)
sorgulamasak mı? (conditional first-person plural)
sorgulamasanız mı? (conditional plural second-person)
sorgulamasalar mı? (conditional plural third-person)
sorgulamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sorgulamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sorgulamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sorgulamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sorgulamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sorgulamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sorgulamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sorgulamamakta mısın? (progressive second-person singular)
sorgulamamakta mı? (progressive singular third-person)
sorgulamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sorgulamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sorgulamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sorgulamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sorgulamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sorgulamamalı mı? (necessitative singular third-person)
sorgulamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sorgulamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sorgulamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[s̪o̞ɾ̞.ɡu.ɫ̪ɑˈmɑk]

Equivalent to sorgu (“interrogation”) + -la + -mak

Dediğimi sorgulama!


paylamak

paylamak (infinitive)
paylayan (imperfective impersonal participle)
paylamış (impersonal participle perfective)
paylayacak (impersonal participle prospective)
payladığım (non-prospective participle personal)
payladığın (non-prospective participle personal)
payladığı (non-prospective participle personal)
payladığımız (non-prospective participle personal)
payladığınız (non-prospective participle personal)
payladıkları (non-prospective participle personal)
paylayacağım (participle personal prospective)
paylayacağın (participle personal prospective)
paylayacağı (participle personal prospective)
paylayacağımız (participle personal prospective)
paylayacağınız (participle personal prospective)
paylayacakları (participle personal prospective)
paylama (noun-from-verb)
paylayış (adverbial)
paylarım (aorist first-person indicative present singular)
paylarsın (aorist indicative present second-person singular)
paylar (aorist indicative present singular third-person)
paylarız (aorist first-person indicative plural present)
paylarsınız (aorist indicative plural present second-person)
paylarlar (aorist indicative plural present third-person)
paylıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
paylıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
paylıyor (imperfective indicative present singular third-person)
paylıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
paylıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
paylıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
payladım (first-person indicative past perfective singular)
payladın (indicative past perfective second-person singular)
payladı (indicative past perfective singular third-person)
payladık (first-person indicative past perfective plural)
payladınız (indicative past perfective plural second-person)
payladılar (indicative past perfective plural third-person)
paylıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
paylıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
paylıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
paylıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
paylıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
paylıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
paylayacağım (first-person future indicative singular)
paylayacaksın (future indicative second-person singular)
paylayacak (future indicative singular third-person)
paylayacağız (first-person future indicative plural)
paylayacaksınız (future indicative plural second-person)
paylayacaklar (future indicative plural third-person)
paylamışım (first-person inferential perfective singular)
paylamışsın (inferential perfective second-person singular)
paylamış (inferential perfective singular third-person)
paylamışız (first-person inferential perfective plural)
paylamışsınız (inferential perfective plural second-person)
paylamışlar (inferential perfective plural third-person)
paylarmışım (aorist first-person inferential singular)
paylarmışsın (aorist inferential second-person singular)
paylarmış (aorist inferential singular third-person)
paylarmışız (aorist first-person inferential plural)
paylarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
paylarmışlar (aorist inferential plural third-person)
paylıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
paylıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
paylıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
paylıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
paylıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
paylıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
paylasam (conditional first-person singular)
paylasan (conditional second-person singular)
paylasa (conditional singular third-person)
paylasak (conditional first-person plural)
paylasanız (conditional plural second-person)
paylasalar (conditional plural third-person)
paylasaydım (conditional first-person perfective singular)
paylasaydın (conditional perfective second-person singular)
paylasaydı (conditional perfective singular third-person)
paylasaydık (conditional first-person perfective plural)
paylasaydınız (conditional perfective plural second-person)
paylasaydılar (conditional perfective plural third-person)
paylayayım (first-person optative singular)
paylayasın (optative second-person singular)
paylaya (optative singular third-person)
paylayalım (first-person optative plural)
paylayasınız (optative plural second-person)
paylayalar (optative plural third-person)
paylamaktayım (first-person progressive singular)
paylamaktasın (progressive second-person singular)
paylamakta (progressive singular third-person)
paylamaktayız (first-person plural progressive)
paylamaktasınız (plural progressive second-person)
paylamaktalar (plural progressive third-person)
paylamalıyım (first-person necessitative singular)
paylamalısın (necessitative second-person singular)
paylamalı (necessitative singular third-person)
paylamalıyız (first-person necessitative plural)
paylamalısınız (necessitative plural second-person)
paylamalılar (necessitative plural third-person)
payla (imperative second-person singular)
paylasın (imperative singular third-person)
paylayın (imperative plural second-person)
paylasınlar (imperative plural third-person)
paylar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
paylar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
paylar mı? (aorist indicative present singular third-person)
paylar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
paylar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
paylarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
paylıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
paylıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
paylıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
paylıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
paylıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
paylıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
payladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
payladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
payladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
payladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
payladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
payladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
paylıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
paylıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
paylıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
paylıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
paylıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
paylıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
paylayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
paylayacak mısın? (future indicative second-person singular)
paylayacak mı? (future indicative singular third-person)
paylayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
paylayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
paylayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
paylamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
paylamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
paylamış mı? (inferential perfective singular third-person)
paylamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
paylamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
paylamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
paylar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
paylar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
paylar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
paylar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
paylar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
paylarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
paylıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
paylıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
paylıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
paylıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
paylıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
paylıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
paylasam mı? (conditional first-person singular)
paylasan mı? (conditional second-person singular)
paylasa mı? (conditional singular third-person)
paylasak mı? (conditional first-person plural)
paylasanız mı? (conditional plural second-person)
paylasalar mı? (conditional plural third-person)
paylasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
paylasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
paylasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
paylasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
paylasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
paylasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
paylamakta mıyım? (first-person progressive singular)
paylamakta mısın? (progressive second-person singular)
paylamakta mı? (progressive singular third-person)
paylamakta mıyız? (first-person plural progressive)
paylamakta mısınız? (plural progressive second-person)
paylamaktalar mı? (plural progressive third-person)
paylamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
paylamalı mısın? (necessitative second-person singular)
paylamalı mı? (necessitative singular third-person)
paylamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
paylamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
paylamalılar mı? (necessitative plural third-person)
paylamamak (infinitive negative)
paylamayan (imperfective impersonal negative participle)
paylamamış (impersonal negative participle perfective)
paylamayacak (impersonal negative participle prospective)
paylamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
paylamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
paylamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
paylamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
paylamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
paylamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
paylamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
paylamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
paylamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
paylamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
paylamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
paylamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
paylamama (negative noun-from-verb)
paylamayış (adverbial negative)
paylamam (aorist first-person indicative present singular)
paylamazsın (aorist indicative present second-person singular)
paylamaz (aorist indicative present singular third-person)
paylamayız (aorist first-person indicative plural present)
paylamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
paylamazlar (aorist indicative plural present third-person)
paylamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
paylamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
paylamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
paylamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
paylamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
paylamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
paylamadım (first-person indicative past perfective singular)
paylamadın (indicative past perfective second-person singular)
paylamadı (indicative past perfective singular third-person)
paylamadık (first-person indicative past perfective plural)
paylamadınız (indicative past perfective plural second-person)
paylamadılar (indicative past perfective plural third-person)
paylamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
paylamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
paylamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
paylamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
paylamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
paylamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
paylamayacağım (first-person future indicative singular)
paylamayacaksın (future indicative second-person singular)
paylamayacak (future indicative singular third-person)
paylamayacağız (first-person future indicative plural)
paylamayacaksınız (future indicative plural second-person)
paylamayacaklar (future indicative plural third-person)
paylamamışım (first-person inferential perfective singular)
paylamamışsın (inferential perfective second-person singular)
paylamamış (inferential perfective singular third-person)
paylamamışız (first-person inferential perfective plural)
paylamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
paylamamışlar (inferential perfective plural third-person)
paylamazmışım (aorist first-person inferential singular)
paylamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
paylamazmış (aorist inferential singular third-person)
paylamazmışız (aorist first-person inferential plural)
paylamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
paylamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
paylamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
paylamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
paylamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
paylamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
paylamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
paylamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
paylamasam (conditional first-person singular)
paylamasan (conditional second-person singular)
paylamasa (conditional singular third-person)
paylamasak (conditional first-person plural)
paylamasanız (conditional plural second-person)
paylamasalar (conditional plural third-person)
paylamasaydım (conditional first-person perfective singular)
paylamasaydın (conditional perfective second-person singular)
paylamasaydı (conditional perfective singular third-person)
paylamasaydık (conditional first-person perfective plural)
paylamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
paylamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
paylamayayım (first-person optative singular)
paylamayasın (optative second-person singular)
paylamaya (optative singular third-person)
paylamayalım (first-person optative plural)
paylamayasınız (optative plural second-person)
paylamayalar (optative plural third-person)
paylamamaktayım (first-person progressive singular)
paylamamaktasın (progressive second-person singular)
paylamamakta (progressive singular third-person)
paylamamaktayız (first-person plural progressive)
paylamamaktasınız (plural progressive second-person)
paylamamaktalar (plural progressive third-person)
paylamamalıyım (first-person necessitative singular)
paylamamalısın (necessitative second-person singular)
paylamamalı (necessitative singular third-person)
paylamamalıyız (first-person necessitative plural)
paylamamalısınız (necessitative plural second-person)
paylamamalılar (necessitative plural third-person)
paylama (imperative second-person singular)
paylamasın (imperative singular third-person)
paylamayın (imperative plural second-person)
paylamasınlar (imperative plural third-person)
paylamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
paylamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
paylamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
paylamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
paylamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
paylamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
paylamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
paylamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
paylamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
paylamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
paylamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
paylamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
paylamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
paylamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
paylamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
paylamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
paylamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
paylamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
paylamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
paylamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
paylamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
paylamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
paylamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
paylamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
paylamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
paylamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
paylamayacak mı? (future indicative singular third-person)
paylamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
paylamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
paylamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
paylamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
paylamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
paylamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
paylamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
paylamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
paylamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
paylamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
paylamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
paylamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
paylamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
paylamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
paylamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
paylamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
paylamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
paylamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
paylamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
paylamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
paylamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
paylamasam mı? (conditional first-person singular)
paylamasan mı? (conditional second-person singular)
paylamasa mı? (conditional singular third-person)
paylamasak mı? (conditional first-person plural)
paylamasanız mı? (conditional plural second-person)
paylamasalar mı? (conditional plural third-person)
paylamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
paylamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
paylamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
paylamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
paylamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
paylamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
paylamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
paylamamakta mısın? (progressive second-person singular)
paylamamakta mı? (progressive singular third-person)
paylamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
paylamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
paylamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
paylamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
paylamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
paylamamalı mı? (necessitative singular third-person)
paylamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
paylamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
paylamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[pʰɑj.ɫ̪ɑˈmɑk]

Equivalent to pay (“portion”) + -la + -mak

(transitive, informal) to berate [+accusative]


sorguya çekmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

sorguya çekiyorlardı (or sorguya çekiyordular)

sorguya çekerlermiş (or sorguya çekermişlar)

sorguya çekmek (infinitive)
sorguya çeken (imperfective impersonal participle)
sorguya çekmiş (impersonal participle perfective)
sorguya çekecek (impersonal participle prospective)
sorguya çektiğim (non-prospective participle personal)
sorguya çektiğin (non-prospective participle personal)
sorguya çektiği (non-prospective participle personal)
sorguya çektiğimiz (non-prospective participle personal)
sorguya çektiğiniz (non-prospective participle personal)
sorguya çektikleri (non-prospective participle personal)
sorguya çekeceğim (participle personal prospective)
sorguya çekeceğin (participle personal prospective)
sorguya çekeceği (participle personal prospective)
sorguya çekeceğimiz (participle personal prospective)
sorguya çekeceğiniz (participle personal prospective)
sorguya çekecekleri (participle personal prospective)
sorguya çekme (noun-from-verb)
sorguya çekiş (adverbial)
sorguya çekerim (aorist first-person indicative present singular)
sorguya çekersin (aorist indicative present second-person singular)
sorguya çeker (aorist indicative present singular third-person)
sorguya çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
sorguya çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sorguya çekerler (aorist indicative plural present third-person)
sorguya çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sorguya çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sorguya çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sorguya çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sorguya çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sorguya çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sorguya çektim (first-person indicative past perfective singular)
sorguya çektin (indicative past perfective second-person singular)
sorguya çekti (indicative past perfective singular third-person)
sorguya çektik (first-person indicative past perfective plural)
sorguya çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
sorguya çektiler (indicative past perfective plural third-person)
sorguya çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sorguya çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sorguya çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sorguya çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sorguya çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sorguya çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sorguya çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sorguya çekeceğim (first-person future indicative singular)
sorguya çekeceksin (future indicative second-person singular)
sorguya çekecek (future indicative singular third-person)
sorguya çekeceğiz (first-person future indicative plural)
sorguya çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
sorguya çekecekler (future indicative plural third-person)
sorguya çekmişim (first-person inferential perfective singular)
sorguya çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
sorguya çekmiş (inferential perfective singular third-person)
sorguya çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
sorguya çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sorguya çekmişler (inferential perfective plural third-person)
sorguya çekermişim (aorist first-person inferential singular)
sorguya çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
sorguya çekermiş (aorist inferential singular third-person)
sorguya çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
sorguya çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sorguya çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sorguya çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
sorguya çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sorguya çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sorguya çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sorguya çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sorguya çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sorguya çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sorguya çeksem (conditional first-person singular)
sorguya çeksen (conditional second-person singular)
sorguya çekse (conditional singular third-person)
sorguya çeksek (conditional first-person plural)
sorguya çekseniz (conditional plural second-person)
sorguya çekseler (conditional plural third-person)
sorguya çekseydim (conditional first-person perfective singular)
sorguya çekseydin (conditional perfective second-person singular)
sorguya çekseydi (conditional perfective singular third-person)
sorguya çekseydik (conditional first-person perfective plural)
sorguya çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sorguya çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
sorguya çekeyim (first-person optative singular)
sorguya çekesin (optative second-person singular)
sorguya çeke (optative singular third-person)
sorguya çekelim (first-person optative plural)
sorguya çekesiniz (optative plural second-person)
sorguya çekeler (optative plural third-person)
sorguya çekmekteyim (first-person progressive singular)
sorguya çekmektesin (progressive second-person singular)
sorguya çekmekte (progressive singular third-person)
sorguya çekmekteyiz (first-person plural progressive)
sorguya çekmektesiniz (plural progressive second-person)
sorguya çekmekteler (plural progressive third-person)
sorguya çekmeliyim (first-person necessitative singular)
sorguya çekmelisin (necessitative second-person singular)
sorguya çekmeli (necessitative singular third-person)
sorguya çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
sorguya çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
sorguya çekmeliler (necessitative plural third-person)
sorguya çek (imperative second-person singular)
sorguya çeksin (imperative singular third-person)
sorguya çekin (imperative plural second-person)
sorguya çeksinler (imperative plural third-person)
sorguya çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sorguya çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
sorguya çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
sorguya çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sorguya çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sorguya çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sorguya çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sorguya çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sorguya çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sorguya çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sorguya çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sorguya çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sorguya çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sorguya çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sorguya çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sorguya çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sorguya çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sorguya çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sorguya çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sorguya çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sorguya çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sorguya çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sorguya çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sorguya çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sorguya çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
sorguya çekecek misin? (future indicative second-person singular)
sorguya çekecek mi? (future indicative singular third-person)
sorguya çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sorguya çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sorguya çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
sorguya çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sorguya çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sorguya çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sorguya çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sorguya çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sorguya çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sorguya çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sorguya çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sorguya çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sorguya çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sorguya çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sorguya çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sorguya çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sorguya çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sorguya çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sorguya çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sorguya çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sorguya çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sorguya çeksem mi? (conditional first-person singular)
sorguya çeksen mi? (conditional second-person singular)
sorguya çekse mi? (conditional singular third-person)
sorguya çeksek mi? (conditional first-person plural)
sorguya çekseniz mi? (conditional plural second-person)
sorguya çekseler mi? (conditional plural third-person)
sorguya çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sorguya çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sorguya çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sorguya çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sorguya çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sorguya çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sorguya çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
sorguya çekmekte misin? (progressive second-person singular)
sorguya çekmekte mi? (progressive singular third-person)
sorguya çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sorguya çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sorguya çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
sorguya çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sorguya çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
sorguya çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
sorguya çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sorguya çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sorguya çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sorguya çekmemek (infinitive negative)
sorguya çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sorguya çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
sorguya çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sorguya çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sorguya çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sorguya çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sorguya çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sorguya çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sorguya çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sorguya çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sorguya çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sorguya çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sorguya çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sorguya çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sorguya çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sorguya çekmeme (negative noun-from-verb)
sorguya çekmeyiş (adverbial negative)
sorguya çekmem (aorist first-person indicative present singular)
sorguya çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sorguya çekmez (aorist indicative present singular third-person)
sorguya çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sorguya çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sorguya çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
sorguya çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sorguya çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sorguya çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sorguya çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sorguya çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sorguya çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sorguya çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
sorguya çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
sorguya çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
sorguya çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
sorguya çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sorguya çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
sorguya çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sorguya çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sorguya çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sorguya çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sorguya çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sorguya çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sorguya çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sorguya çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sorguya çekmeyecek (future indicative singular third-person)
sorguya çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sorguya çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sorguya çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
sorguya çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
sorguya çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sorguya çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
sorguya çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sorguya çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sorguya çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
sorguya çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sorguya çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sorguya çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sorguya çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sorguya çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sorguya çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sorguya çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sorguya çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sorguya çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sorguya çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sorguya çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sorguya çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sorguya çekmesem (conditional first-person singular)
sorguya çekmesen (conditional second-person singular)
sorguya çekmese (conditional singular third-person)
sorguya çekmesek (conditional first-person plural)
sorguya çekmeseniz (conditional plural second-person)
sorguya çekmeseler (conditional plural third-person)
sorguya çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sorguya çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sorguya çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sorguya çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sorguya çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sorguya çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sorguya çekmeyeyim (first-person optative singular)
sorguya çekmeyesin (optative second-person singular)
sorguya çekmeye (optative singular third-person)
sorguya çekmeyelim (first-person optative plural)
sorguya çekmeyesiniz (optative plural second-person)
sorguya çekmeyeler (optative plural third-person)
sorguya çekmemekteyim (first-person progressive singular)
sorguya çekmemektesin (progressive second-person singular)
sorguya çekmemekte (progressive singular third-person)
sorguya çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
sorguya çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
sorguya çekmemekteler (plural progressive third-person)
sorguya çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
sorguya çekmemelisin (necessitative second-person singular)
sorguya çekmemeli (necessitative singular third-person)
sorguya çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sorguya çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sorguya çekmemeliler (necessitative plural third-person)
sorguya çekme (imperative second-person singular)
sorguya çekmesin (imperative singular third-person)
sorguya çekmeyin (imperative plural second-person)
sorguya çekmesinler (imperative plural third-person)
sorguya çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sorguya çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sorguya çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sorguya çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sorguya çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sorguya çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sorguya çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sorguya çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sorguya çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sorguya çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sorguya çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sorguya çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sorguya çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sorguya çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sorguya çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sorguya çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sorguya çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sorguya çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sorguya çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sorguya çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sorguya çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sorguya çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sorguya çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sorguya çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sorguya çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sorguya çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sorguya çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sorguya çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sorguya çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sorguya çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sorguya çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sorguya çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sorguya çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sorguya çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sorguya çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sorguya çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sorguya çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sorguya çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sorguya çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sorguya çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sorguya çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sorguya çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sorguya çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sorguya çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sorguya çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sorguya çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sorguya çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sorguya çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sorguya çekmesem mi? (conditional first-person singular)
sorguya çekmesen mi? (conditional second-person singular)
sorguya çekmese mi? (conditional singular third-person)
sorguya çekmesek mi? (conditional first-person plural)
sorguya çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sorguya çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
sorguya çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sorguya çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sorguya çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sorguya çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sorguya çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sorguya çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sorguya çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sorguya çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
sorguya çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
sorguya çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sorguya çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sorguya çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sorguya çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sorguya çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sorguya çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sorguya çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sorguya çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sorguya çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Polisler sanığı sorguya çektiler

The policemen interrogated the defendant

(transitive, with accusative) to interrogate


fırça çekmek

fırça çekiyorlardı (or fırça çekiyordular)

fırça çekerlermiş (or fırça çekermişlar)

fırça çekmek (infinitive)
fırça çeken (imperfective impersonal participle)
fırça çekmiş (impersonal participle perfective)
fırça çekecek (impersonal participle prospective)
fırça çektiğim (non-prospective participle personal)
fırça çektiğin (non-prospective participle personal)
fırça çektiği (non-prospective participle personal)
fırça çektiğimiz (non-prospective participle personal)
fırça çektiğiniz (non-prospective participle personal)
fırça çektikleri (non-prospective participle personal)
fırça çekeceğim (participle personal prospective)
fırça çekeceğin (participle personal prospective)
fırça çekeceği (participle personal prospective)
fırça çekeceğimiz (participle personal prospective)
fırça çekeceğiniz (participle personal prospective)
fırça çekecekleri (participle personal prospective)
fırça çekme (noun-from-verb)
fırça çekiş (adverbial)
fırça çekerim (aorist first-person indicative present singular)
fırça çekersin (aorist indicative present second-person singular)
fırça çeker (aorist indicative present singular third-person)
fırça çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
fırça çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekerler (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çektim (first-person indicative past perfective singular)
fırça çektin (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekti (indicative past perfective singular third-person)
fırça çektik (first-person indicative past perfective plural)
fırça çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
fırça çektiler (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fırça çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekeceğim (first-person future indicative singular)
fırça çekeceksin (future indicative second-person singular)
fırça çekecek (future indicative singular third-person)
fırça çekeceğiz (first-person future indicative plural)
fırça çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
fırça çekecekler (future indicative plural third-person)
fırça çekmişim (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmiş (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmişler (inferential perfective plural third-person)
fırça çekermişim (aorist first-person inferential singular)
fırça çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
fırça çekermiş (aorist inferential singular third-person)
fırça çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
fırça çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fırça çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or fırça çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
fırça çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça çeksem (conditional first-person singular)
fırça çeksen (conditional second-person singular)
fırça çekse (conditional singular third-person)
fırça çeksek (conditional first-person plural)
fırça çekseniz (conditional plural second-person)
fırça çekseler (conditional plural third-person)
fırça çekseydim (conditional first-person perfective singular)
fırça çekseydin (conditional perfective second-person singular)
fırça çekseydi (conditional perfective singular third-person)
fırça çekseydik (conditional first-person perfective plural)
fırça çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fırça çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
fırça çekeyim (first-person optative singular)
fırça çekesin (optative second-person singular)
fırça çeke (optative singular third-person)
fırça çekelim (first-person optative plural)
fırça çekesiniz (optative plural second-person)
fırça çekeler (optative plural third-person)
fırça çekmekteyim (first-person progressive singular)
fırça çekmektesin (progressive second-person singular)
fırça çekmekte (progressive singular third-person)
fırça çekmekteyiz (first-person plural progressive)
fırça çekmektesiniz (plural progressive second-person)
fırça çekmekteler (plural progressive third-person)
fırça çekmeliyim (first-person necessitative singular)
fırça çekmelisin (necessitative second-person singular)
fırça çekmeli (necessitative singular third-person)
fırça çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
fırça çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
fırça çekmeliler (necessitative plural third-person)
fırça çek (imperative second-person singular)
fırça çeksin (imperative singular third-person)
fırça çekin (imperative plural second-person)
fırça çeksinler (imperative plural third-person)
fırça çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fırça çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
fırça çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
fırça çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fırça çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fırça çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
fırça çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fırça çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fırça çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
fırça çekecek misin? (future indicative second-person singular)
fırça çekecek mi? (future indicative singular third-person)
fırça çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fırça çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fırça çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
fırça çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fırça çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fırça çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fırça çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fırça çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fırça çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fırça çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fırça çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça çeksem mi? (conditional first-person singular)
fırça çeksen mi? (conditional second-person singular)
fırça çekse mi? (conditional singular third-person)
fırça çeksek mi? (conditional first-person plural)
fırça çekseniz mi? (conditional plural second-person)
fırça çekseler mi? (conditional plural third-person)
fırça çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
fırça çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
fırça çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
fırça çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
fırça çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fırça çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fırça çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
fırça çekmekte misin? (progressive second-person singular)
fırça çekmekte mi? (progressive singular third-person)
fırça çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
fırça çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
fırça çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
fırça çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
fırça çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
fırça çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
fırça çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fırça çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fırça çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
fırça çekmemek (infinitive negative)
fırça çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
fırça çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
fırça çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
fırça çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
fırça çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
fırça çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
fırça çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
fırça çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
fırça çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
fırça çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
fırça çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
fırça çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
fırça çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
fırça çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
fırça çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
fırça çekmeme (negative noun-from-verb)
fırça çekmeyiş (adverbial negative)
fırça çekmem (aorist first-person indicative present singular)
fırça çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
fırça çekmez (aorist indicative present singular third-person)
fırça çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
fırça çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
fırça çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
fırça çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
fırça çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
fırça çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
fırça çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
fırça çekmeyecek (future indicative singular third-person)
fırça çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
fırça çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
fırça çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
fırça çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
fırça çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
fırça çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
fırça çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
fırça çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
fırça çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fırça çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
fırça çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça çekmesem (conditional first-person singular)
fırça çekmesen (conditional second-person singular)
fırça çekmese (conditional singular third-person)
fırça çekmesek (conditional first-person plural)
fırça çekmeseniz (conditional plural second-person)
fırça çekmeseler (conditional plural third-person)
fırça çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
fırça çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
fırça çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
fırça çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
fırça çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fırça çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
fırça çekmeyeyim (first-person optative singular)
fırça çekmeyesin (optative second-person singular)
fırça çekmeye (optative singular third-person)
fırça çekmeyelim (first-person optative plural)
fırça çekmeyesiniz (optative plural second-person)
fırça çekmeyeler (optative plural third-person)
fırça çekmemekteyim (first-person progressive singular)
fırça çekmemektesin (progressive second-person singular)
fırça çekmemekte (progressive singular third-person)
fırça çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
fırça çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
fırça çekmemekteler (plural progressive third-person)
fırça çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
fırça çekmemelisin (necessitative second-person singular)
fırça çekmemeli (necessitative singular third-person)
fırça çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
fırça çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
fırça çekmemeliler (necessitative plural third-person)
fırça çekme (imperative second-person singular)
fırça çekmesin (imperative singular third-person)
fırça çekmeyin (imperative plural second-person)
fırça çekmesinler (imperative plural third-person)
fırça çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fırça çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
fırça çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
fırça çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fırça çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fırça çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
fırça çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fırça çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fırça çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
fırça çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
fırça çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
fırça çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fırça çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fırça çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
fırça çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fırça çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fırça çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fırça çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fırça çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fırça çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fırça çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fırça çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça çekmesem mi? (conditional first-person singular)
fırça çekmesen mi? (conditional second-person singular)
fırça çekmese mi? (conditional singular third-person)
fırça çekmesek mi? (conditional first-person plural)
fırça çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
fırça çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
fırça çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
fırça çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
fırça çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
fırça çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
fırça çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fırça çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fırça çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
fırça çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
fırça çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
fırça çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
fırça çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
fırça çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
fırça çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
fırça çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
fırça çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
fırça çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fırça çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fırça çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[fɯɾ̞ˈt͡ʃɑ t͡ʃe̞c.me̞c]

Okuldan kaçan çocuklara müdür fırça çekmiş

The principal berated the children who skipped school

(informal, idiomatic, transitive, with dative) to berate