hava atmak

head

hava atmak (third-person singular simple present hava atar)

hava atar (present singular third-person)
hava atmak (infinitive)
hava atan (imperfective impersonal participle)
hava atmış (impersonal participle perfective)
hava atacak (impersonal participle prospective)
hava attığım (non-prospective participle personal)
hava attığın (non-prospective participle personal)
hava attığı (non-prospective participle personal)
hava attığımız (non-prospective participle personal)
hava attığınız (non-prospective participle personal)
hava attıkları (non-prospective participle personal)
hava atacağım (participle personal prospective)
hava atacağın (participle personal prospective)
hava atacağı (participle personal prospective)
hava atacağımız (participle personal prospective)
hava atacağınız (participle personal prospective)
hava atacakları (participle personal prospective)
hava atma (noun-from-verb)
hava atış (adverbial)
hava atarım (aorist first-person indicative present singular)
hava atarsın (aorist indicative present second-person singular)
hava atar (aorist indicative present singular third-person)
hava atarız (aorist first-person indicative plural present)
hava atarsınız (aorist indicative plural present second-person)
hava atarlar (aorist indicative plural present third-person)
hava atıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hava atıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hava atıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hava atıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hava atıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hava atıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hava attım (first-person indicative past perfective singular)
hava attın (indicative past perfective second-person singular)
hava attı (indicative past perfective singular third-person)
hava attık (first-person indicative past perfective plural)
hava attınız (indicative past perfective plural second-person)
hava attılar (indicative past perfective plural third-person)
hava atıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hava atıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hava atıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hava atıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hava atıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hava atıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hava atıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hava atacağım (first-person future indicative singular)
hava atacaksın (future indicative second-person singular)
hava atacak (future indicative singular third-person)
hava atacağız (first-person future indicative plural)
hava atacaksınız (future indicative plural second-person)
hava atacaklar (future indicative plural third-person)
hava atmışım (first-person inferential perfective singular)
hava atmışsın (inferential perfective second-person singular)
hava atmış (inferential perfective singular third-person)
hava atmışız (first-person inferential perfective plural)
hava atmışsınız (inferential perfective plural second-person)
hava atmışlar (inferential perfective plural third-person)
hava atarmışım (aorist first-person inferential singular)
hava atarmışsın (aorist inferential second-person singular)
hava atarmış (aorist inferential singular third-person)
hava atarmışız (aorist first-person inferential plural)
hava atarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hava atarlarmış (or hava atarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
hava atıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hava atıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hava atıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hava atıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hava atıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hava atıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hava atsam (conditional first-person singular)
hava atsan (conditional second-person singular)
hava atsa (conditional singular third-person)
hava atsak (conditional first-person plural)
hava atsanız (conditional plural second-person)
hava atsalar (conditional plural third-person)
hava atsaydım (conditional first-person perfective singular)
hava atsaydın (conditional perfective second-person singular)
hava atsaydı (conditional perfective singular third-person)
hava atsaydık (conditional first-person perfective plural)
hava atsaydınız (conditional perfective plural second-person)
hava atsaydılar (conditional perfective plural third-person)
hava atayım (first-person optative singular)
hava atasın (optative second-person singular)
hava ata (optative singular third-person)
hava atalım (first-person optative plural)
hava atasınız (optative plural second-person)
hava atalar (optative plural third-person)
hava atmaktayım (first-person progressive singular)
hava atmaktasın (progressive second-person singular)
hava atmakta (progressive singular third-person)
hava atmaktayız (first-person plural progressive)
hava atmaktasınız (plural progressive second-person)
hava atmaktalar (plural progressive third-person)
hava atmalıyım (first-person necessitative singular)
hava atmalısın (necessitative second-person singular)
hava atmalı (necessitative singular third-person)
hava atmalıyız (first-person necessitative plural)
hava atmalısınız (necessitative plural second-person)
hava atmalılar (necessitative plural third-person)
hava at (imperative second-person singular)
hava atsın (imperative singular third-person)
hava atın (imperative plural second-person)
hava atsınlar (imperative plural third-person)
hava atar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hava atar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hava atar mı? (aorist indicative present singular third-person)
hava atar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hava atar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hava atarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hava atıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hava atıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hava atıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hava atıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hava atıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hava atıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hava attım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hava attın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hava attı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hava attık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hava attınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hava attılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hava atıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hava atıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hava atıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hava atıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hava atıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hava atıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hava atacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hava atacak mısın? (future indicative second-person singular)
hava atacak mı? (future indicative singular third-person)
hava atacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hava atacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hava atacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hava atmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hava atmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hava atmış mı? (inferential perfective singular third-person)
hava atmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hava atmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hava atmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hava atar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hava atar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hava atar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hava atar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hava atar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hava atarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hava atıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hava atıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hava atıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hava atıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hava atıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hava atıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hava atsam mı? (conditional first-person singular)
hava atsan mı? (conditional second-person singular)
hava atsa mı? (conditional singular third-person)
hava atsak mı? (conditional first-person plural)
hava atsanız mı? (conditional plural second-person)
hava atsalar mı? (conditional plural third-person)
hava atsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hava atsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hava atsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hava atsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hava atsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hava atsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hava atmakta mıyım? (first-person progressive singular)
hava atmakta mısın? (progressive second-person singular)
hava atmakta mı? (progressive singular third-person)
hava atmakta mıyız? (first-person plural progressive)
hava atmakta mısınız? (plural progressive second-person)
hava atmaktalar mı? (plural progressive third-person)
hava atmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hava atmalı mısın? (necessitative second-person singular)
hava atmalı mı? (necessitative singular third-person)
hava atmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hava atmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hava atmalılar mı? (necessitative plural third-person)
hava atmamak (infinitive negative)
hava atmayan (imperfective impersonal negative participle)
hava atmamış (impersonal negative participle perfective)
hava atmayacak (impersonal negative participle prospective)
hava atmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hava atmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hava atmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hava atmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hava atmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hava atmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hava atmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hava atmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hava atmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hava atmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hava atmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hava atmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hava atmama (negative noun-from-verb)
hava atmayış (adverbial negative)
hava atmam (aorist first-person indicative present singular)
hava atmazsın (aorist indicative present second-person singular)
hava atmaz (aorist indicative present singular third-person)
hava atmayız (aorist first-person indicative plural present)
hava atmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hava atmazlar (aorist indicative plural present third-person)
hava atmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hava atmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hava atmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hava atmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hava atmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hava atmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hava atmadım (first-person indicative past perfective singular)
hava atmadın (indicative past perfective second-person singular)
hava atmadı (indicative past perfective singular third-person)
hava atmadık (first-person indicative past perfective plural)
hava atmadınız (indicative past perfective plural second-person)
hava atmadılar (indicative past perfective plural third-person)
hava atmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hava atmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hava atmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hava atmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hava atmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hava atmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hava atmayacağım (first-person future indicative singular)
hava atmayacaksın (future indicative second-person singular)
hava atmayacak (future indicative singular third-person)
hava atmayacağız (first-person future indicative plural)
hava atmayacaksınız (future indicative plural second-person)
hava atmayacaklar (future indicative plural third-person)
hava atmamışım (first-person inferential perfective singular)
hava atmamışsın (inferential perfective second-person singular)
hava atmamış (inferential perfective singular third-person)
hava atmamışız (first-person inferential perfective plural)
hava atmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hava atmamışlar (inferential perfective plural third-person)
hava atmazmışım (aorist first-person inferential singular)
hava atmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hava atmazmış (aorist inferential singular third-person)
hava atmazmışız (aorist first-person inferential plural)
hava atmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hava atmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hava atmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hava atmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hava atmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hava atmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hava atmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hava atmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hava atmasam (conditional first-person singular)
hava atmasan (conditional second-person singular)
hava atmasa (conditional singular third-person)
hava atmasak (conditional first-person plural)
hava atmasanız (conditional plural second-person)
hava atmasalar (conditional plural third-person)
hava atmasaydım (conditional first-person perfective singular)
hava atmasaydın (conditional perfective second-person singular)
hava atmasaydı (conditional perfective singular third-person)
hava atmasaydık (conditional first-person perfective plural)
hava atmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hava atmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hava atmayayım (first-person optative singular)
hava atmayasın (optative second-person singular)
hava atmaya (optative singular third-person)
hava atmayalım (first-person optative plural)
hava atmayasınız (optative plural second-person)
hava atmayalar (optative plural third-person)
hava atmamaktayım (first-person progressive singular)
hava atmamaktasın (progressive second-person singular)
hava atmamakta (progressive singular third-person)
hava atmamaktayız (first-person plural progressive)
hava atmamaktasınız (plural progressive second-person)
hava atmamaktalar (plural progressive third-person)
hava atmamalıyım (first-person necessitative singular)
hava atmamalısın (necessitative second-person singular)
hava atmamalı (necessitative singular third-person)
hava atmamalıyız (first-person necessitative plural)
hava atmamalısınız (necessitative plural second-person)
hava atmamalılar (necessitative plural third-person)
hava atma (imperative second-person singular)
hava atmasın (imperative singular third-person)
hava atmayın (imperative plural second-person)
hava atmasınlar (imperative plural third-person)
hava atmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hava atmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hava atmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hava atmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hava atmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hava atmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hava atmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hava atmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hava atmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hava atmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hava atmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hava atmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hava atmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hava atmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hava atmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hava atmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hava atmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hava atmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hava atmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hava atmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hava atmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hava atmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hava atmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hava atmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hava atmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hava atmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hava atmayacak mı? (future indicative singular third-person)
hava atmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hava atmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hava atmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hava atmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hava atmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hava atmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hava atmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hava atmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hava atmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hava atmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hava atmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hava atmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hava atmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hava atmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hava atmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hava atmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hava atmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hava atmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hava atmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hava atmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hava atmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hava atmasam mı? (conditional first-person singular)
hava atmasan mı? (conditional second-person singular)
hava atmasa mı? (conditional singular third-person)
hava atmasak mı? (conditional first-person plural)
hava atmasanız mı? (conditional plural second-person)
hava atmasalar mı? (conditional plural third-person)
hava atmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hava atmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hava atmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hava atmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hava atmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hava atmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hava atmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hava atmamakta mısın? (progressive second-person singular)
hava atmamakta mı? (progressive singular third-person)
hava atmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hava atmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hava atmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hava atmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hava atmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hava atmamalı mı? (necessitative singular third-person)
hava atmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hava atmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hava atmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>


sıralamak

head

sıralamak (third-person singular simple present sıralar)

sıralar (present singular third-person)
sıralamak (infinitive)
sıralayan (imperfective impersonal participle)
sıralamış (impersonal participle perfective)
sıralayacak (impersonal participle prospective)
sıraladığım (non-prospective participle personal)
sıraladığın (non-prospective participle personal)
sıraladığı (non-prospective participle personal)
sıraladığımız (non-prospective participle personal)
sıraladığınız (non-prospective participle personal)
sıraladıkları (non-prospective participle personal)
sıralayacağım (participle personal prospective)
sıralayacağın (participle personal prospective)
sıralayacağı (participle personal prospective)
sıralayacağımız (participle personal prospective)
sıralayacağınız (participle personal prospective)
sıralayacakları (participle personal prospective)
sıralama (noun-from-verb)
sıralayış (adverbial)
sıralarım (aorist first-person indicative present singular)
sıralarsın (aorist indicative present second-person singular)
sıralar (aorist indicative present singular third-person)
sıralarız (aorist first-person indicative plural present)
sıralarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıralarlar (aorist indicative plural present third-person)
sıralıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıralıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıralıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıralıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıralıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıralıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıraladım (first-person indicative past perfective singular)
sıraladın (indicative past perfective second-person singular)
sıraladı (indicative past perfective singular third-person)
sıraladık (first-person indicative past perfective plural)
sıraladınız (indicative past perfective plural second-person)
sıraladılar (indicative past perfective plural third-person)
sıralıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıralıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıralıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıralıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıralıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıralıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıralayacağım (first-person future indicative singular)
sıralayacaksın (future indicative second-person singular)
sıralayacak (future indicative singular third-person)
sıralayacağız (first-person future indicative plural)
sıralayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıralayacaklar (future indicative plural third-person)
sıralamışım (first-person inferential perfective singular)
sıralamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıralamış (inferential perfective singular third-person)
sıralamışız (first-person inferential perfective plural)
sıralamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıralamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıralarmışım (aorist first-person inferential singular)
sıralarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıralarmış (aorist inferential singular third-person)
sıralarmışız (aorist first-person inferential plural)
sıralarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıralarmışlar (aorist inferential plural third-person)
sıralıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıralıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıralıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıralıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıralıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıralıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sıralasam (conditional first-person singular)
sıralasan (conditional second-person singular)
sıralasa (conditional singular third-person)
sıralasak (conditional first-person plural)
sıralasanız (conditional plural second-person)
sıralasalar (conditional plural third-person)
sıralasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıralasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıralasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıralasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıralasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıralasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıralayayım (first-person optative singular)
sıralayasın (optative second-person singular)
sıralaya (optative singular third-person)
sıralayalım (first-person optative plural)
sıralayasınız (optative plural second-person)
sıralayalar (optative plural third-person)
sıralamaktayım (first-person progressive singular)
sıralamaktasın (progressive second-person singular)
sıralamakta (progressive singular third-person)
sıralamaktayız (first-person plural progressive)
sıralamaktasınız (plural progressive second-person)
sıralamaktalar (plural progressive third-person)
sıralamalıyım (first-person necessitative singular)
sıralamalısın (necessitative second-person singular)
sıralamalı (necessitative singular third-person)
sıralamalıyız (first-person necessitative plural)
sıralamalısınız (necessitative plural second-person)
sıralamalılar (necessitative plural third-person)
sırala (imperative second-person singular)
sıralasın (imperative singular third-person)
sıralayın (imperative plural second-person)
sıralasınlar (imperative plural third-person)
sıralar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıralar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıralar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıralar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıralar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıralarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıralıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıralıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıralıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıralıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıralıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıralıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıraladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıraladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıraladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıraladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıraladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıraladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıralıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıralıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıralıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıralıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıralıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıralıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıralayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıralayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıralayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıralayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıralayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıralayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıralamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıralamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıralamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıralamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıralamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıralamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıralar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıralar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıralar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıralar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıralar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıralarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıralıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıralıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıralıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıralıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıralıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıralıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıralasam mı? (conditional first-person singular)
sıralasan mı? (conditional second-person singular)
sıralasa mı? (conditional singular third-person)
sıralasak mı? (conditional first-person plural)
sıralasanız mı? (conditional plural second-person)
sıralasalar mı? (conditional plural third-person)
sıralasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıralasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıralasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıralasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıralasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıralasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıralamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıralamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıralamakta mı? (progressive singular third-person)
sıralamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıralamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıralamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıralamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıralamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıralamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıralamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıralamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıralamalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıralamamak (infinitive negative)
sıralamayan (imperfective impersonal negative participle)
sıralamamış (impersonal negative participle perfective)
sıralamayacak (impersonal negative participle prospective)
sıralamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıralamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıralamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıralamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıralamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıralamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıralamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıralamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıralamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıralamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıralamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıralamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıralamama (negative noun-from-verb)
sıralamayış (adverbial negative)
sıralamam (aorist first-person indicative present singular)
sıralamazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıralamaz (aorist indicative present singular third-person)
sıralamayız (aorist first-person indicative plural present)
sıralamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıralamazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıralamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıralamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıralamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıralamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıralamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıralamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıralamadım (first-person indicative past perfective singular)
sıralamadın (indicative past perfective second-person singular)
sıralamadı (indicative past perfective singular third-person)
sıralamadık (first-person indicative past perfective plural)
sıralamadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıralamadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıralamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıralamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıralamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıralamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıralamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıralamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıralamayacağım (first-person future indicative singular)
sıralamayacaksın (future indicative second-person singular)
sıralamayacak (future indicative singular third-person)
sıralamayacağız (first-person future indicative plural)
sıralamayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıralamayacaklar (future indicative plural third-person)
sıralamamışım (first-person inferential perfective singular)
sıralamamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıralamamış (inferential perfective singular third-person)
sıralamamışız (first-person inferential perfective plural)
sıralamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıralamamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıralamazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıralamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıralamazmış (aorist inferential singular third-person)
sıralamazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıralamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıralamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
sıralamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıralamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıralamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıralamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıralamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıralamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sıralamasam (conditional first-person singular)
sıralamasan (conditional second-person singular)
sıralamasa (conditional singular third-person)
sıralamasak (conditional first-person plural)
sıralamasanız (conditional plural second-person)
sıralamasalar (conditional plural third-person)
sıralamasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıralamasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıralamasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıralamasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıralamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıralamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıralamayayım (first-person optative singular)
sıralamayasın (optative second-person singular)
sıralamaya (optative singular third-person)
sıralamayalım (first-person optative plural)
sıralamayasınız (optative plural second-person)
sıralamayalar (optative plural third-person)
sıralamamaktayım (first-person progressive singular)
sıralamamaktasın (progressive second-person singular)
sıralamamakta (progressive singular third-person)
sıralamamaktayız (first-person plural progressive)
sıralamamaktasınız (plural progressive second-person)
sıralamamaktalar (plural progressive third-person)
sıralamamalıyım (first-person necessitative singular)
sıralamamalısın (necessitative second-person singular)
sıralamamalı (necessitative singular third-person)
sıralamamalıyız (first-person necessitative plural)
sıralamamalısınız (necessitative plural second-person)
sıralamamalılar (necessitative plural third-person)
sıralama (imperative second-person singular)
sıralamasın (imperative singular third-person)
sıralamayın (imperative plural second-person)
sıralamasınlar (imperative plural third-person)
sıralamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıralamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıralamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıralamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıralamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıralamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıralamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıralamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıralamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıralamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıralamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıralamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıralamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıralamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıralamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıralamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıralamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıralamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıralamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıralamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıralamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıralamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıralamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıralamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıralamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıralamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıralamayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıralamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıralamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıralamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıralamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıralamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıralamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıralamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıralamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıralamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıralamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıralamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıralamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıralamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıralamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıralamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıralamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıralamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıralamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıralamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıralamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıralamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıralamasam mı? (conditional first-person singular)
sıralamasan mı? (conditional second-person singular)
sıralamasa mı? (conditional singular third-person)
sıralamasak mı? (conditional first-person plural)
sıralamasanız mı? (conditional plural second-person)
sıralamasalar mı? (conditional plural third-person)
sıralamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıralamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıralamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıralamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıralamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıralamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıralamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıralamamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıralamamakta mı? (progressive singular third-person)
sıralamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıralamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıralamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıralamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıralamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıralamamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıralamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıralamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıralamamalılar mı? (necessitative plural third-person)


sıralanmak

sıralanmak (third-person singular simple present sıralanır)

sıralanır (present singular third-person)
sıralanmak (infinitive)
sıralanan (imperfective impersonal participle)
sıralanmış (impersonal participle perfective)
sıralanacak (impersonal participle prospective)
sıralandığım (non-prospective participle personal)
sıralandığın (non-prospective participle personal)
sıralandığı (non-prospective participle personal)
sıralandığımız (non-prospective participle personal)
sıralandığınız (non-prospective participle personal)
sıralandıkları (non-prospective participle personal)
sıralanacağım (participle personal prospective)
sıralanacağın (participle personal prospective)
sıralanacağı (participle personal prospective)
sıralanacağımız (participle personal prospective)
sıralanacağınız (participle personal prospective)
sıralanacakları (participle personal prospective)
sıralanma (noun-from-verb)
sıralanış (adverbial)
sıralanırım (aorist first-person indicative present singular)
sıralanırsın (aorist indicative present second-person singular)
sıralanır (aorist indicative present singular third-person)
sıralanırız (aorist first-person indicative plural present)
sıralanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıralanırlar (aorist indicative plural present third-person)
sıralanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıralanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıralanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıralanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıralanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıralanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıralandım (first-person indicative past perfective singular)
sıralandın (indicative past perfective second-person singular)
sıralandı (indicative past perfective singular third-person)
sıralandık (first-person indicative past perfective plural)
sıralandınız (indicative past perfective plural second-person)
sıralandılar (indicative past perfective plural third-person)
sıralanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıralanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıralanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıralanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıralanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıralanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sıralanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıralanacağım (first-person future indicative singular)
sıralanacaksın (future indicative second-person singular)
sıralanacak (future indicative singular third-person)
sıralanacağız (first-person future indicative plural)
sıralanacaksınız (future indicative plural second-person)
sıralanacaklar (future indicative plural third-person)
sıralanmışım (first-person inferential perfective singular)
sıralanmışsın (inferential perfective second-person singular)
sıralanmış (inferential perfective singular third-person)
sıralanmışız (first-person inferential perfective plural)
sıralanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıralanmışlar (inferential perfective plural third-person)
sıralanırmışım (aorist first-person inferential singular)
sıralanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıralanırmış (aorist inferential singular third-person)
sıralanırmışız (aorist first-person inferential plural)
sıralanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıralanırlarmış (or sıralanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sıralanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıralanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıralanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıralanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıralanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıralanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıralansam (conditional first-person singular)
sıralansan (conditional second-person singular)
sıralansa (conditional singular third-person)
sıralansak (conditional first-person plural)
sıralansanız (conditional plural second-person)
sıralansalar (conditional plural third-person)
sıralansaydım (conditional first-person perfective singular)
sıralansaydın (conditional perfective second-person singular)
sıralansaydı (conditional perfective singular third-person)
sıralansaydık (conditional first-person perfective plural)
sıralansaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıralansaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıralanayım (first-person optative singular)
sıralanasın (optative second-person singular)
sıralana (optative singular third-person)
sıralanalım (first-person optative plural)
sıralanasınız (optative plural second-person)
sıralanalar (optative plural third-person)
sıralanmaktayım (first-person progressive singular)
sıralanmaktasın (progressive second-person singular)
sıralanmakta (progressive singular third-person)
sıralanmaktayız (first-person plural progressive)
sıralanmaktasınız (plural progressive second-person)
sıralanmaktalar (plural progressive third-person)
sıralanmalıyım (first-person necessitative singular)
sıralanmalısın (necessitative second-person singular)
sıralanmalı (necessitative singular third-person)
sıralanmalıyız (first-person necessitative plural)
sıralanmalısınız (necessitative plural second-person)
sıralanmalılar (necessitative plural third-person)
sıralan (imperative second-person singular)
sıralansın (imperative singular third-person)
sıralanın (imperative plural second-person)
sıralansınlar (imperative plural third-person)
sıralanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıralanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıralanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıralanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıralanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıralanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıralanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıralanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıralanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıralanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıralanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıralanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıralandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıralandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıralandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıralandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıralandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıralandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıralanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıralanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıralanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıralanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıralanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıralanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıralanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıralanacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıralanacak mı? (future indicative singular third-person)
sıralanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıralanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıralanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıralanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıralanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıralanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıralanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıralanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıralanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıralanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıralanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıralanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıralanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıralanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıralanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıralanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıralanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıralanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıralanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıralanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıralanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıralansam mı? (conditional first-person singular)
sıralansan mı? (conditional second-person singular)
sıralansa mı? (conditional singular third-person)
sıralansak mı? (conditional first-person plural)
sıralansanız mı? (conditional plural second-person)
sıralansalar mı? (conditional plural third-person)
sıralansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıralansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıralansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıralansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıralansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıralansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıralanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıralanmakta mısın? (progressive second-person singular)
sıralanmakta mı? (progressive singular third-person)
sıralanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıralanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıralanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıralanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıralanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıralanmalı mı? (necessitative singular third-person)
sıralanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıralanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıralanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıralanmamak (infinitive negative)
sıralanmayan (imperfective impersonal negative participle)
sıralanmamış (impersonal negative participle perfective)
sıralanmayacak (impersonal negative participle prospective)
sıralanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıralanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıralanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıralanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıralanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıralanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıralanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıralanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıralanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıralanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıralanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıralanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıralanmama (negative noun-from-verb)
sıralanmayış (adverbial negative)
sıralanmam (aorist first-person indicative present singular)
sıralanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıralanmaz (aorist indicative present singular third-person)
sıralanmayız (aorist first-person indicative plural present)
sıralanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıralanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıralanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıralanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıralanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıralanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıralanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıralanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıralanmadım (first-person indicative past perfective singular)
sıralanmadın (indicative past perfective second-person singular)
sıralanmadı (indicative past perfective singular third-person)
sıralanmadık (first-person indicative past perfective plural)
sıralanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıralanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıralanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıralanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıralanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıralanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıralanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıralanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıralanmayacağım (first-person future indicative singular)
sıralanmayacaksın (future indicative second-person singular)
sıralanmayacak (future indicative singular third-person)
sıralanmayacağız (first-person future indicative plural)
sıralanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıralanmayacaklar (future indicative plural third-person)
sıralanmamışım (first-person inferential perfective singular)
sıralanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıralanmamış (inferential perfective singular third-person)
sıralanmamışız (first-person inferential perfective plural)
sıralanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıralanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıralanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıralanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıralanmazmış (aorist inferential singular third-person)
sıralanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıralanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıralanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sıralanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıralanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıralanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıralanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıralanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıralanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıralanmasam (conditional first-person singular)
sıralanmasan (conditional second-person singular)
sıralanmasa (conditional singular third-person)
sıralanmasak (conditional first-person plural)
sıralanmasanız (conditional plural second-person)
sıralanmasalar (conditional plural third-person)
sıralanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıralanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıralanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıralanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıralanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıralanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıralanmayayım (first-person optative singular)
sıralanmayasın (optative second-person singular)
sıralanmaya (optative singular third-person)
sıralanmayalım (first-person optative plural)
sıralanmayasınız (optative plural second-person)
sıralanmayalar (optative plural third-person)
sıralanmamaktayım (first-person progressive singular)
sıralanmamaktasın (progressive second-person singular)
sıralanmamakta (progressive singular third-person)
sıralanmamaktayız (first-person plural progressive)
sıralanmamaktasınız (plural progressive second-person)
sıralanmamaktalar (plural progressive third-person)
sıralanmamalıyım (first-person necessitative singular)
sıralanmamalısın (necessitative second-person singular)
sıralanmamalı (necessitative singular third-person)
sıralanmamalıyız (first-person necessitative plural)
sıralanmamalısınız (necessitative plural second-person)
sıralanmamalılar (necessitative plural third-person)
sıralanma (imperative second-person singular)
sıralanmasın (imperative singular third-person)
sıralanmayın (imperative plural second-person)
sıralanmasınlar (imperative plural third-person)
sıralanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıralanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıralanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıralanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıralanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıralanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıralanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıralanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıralanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıralanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıralanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıralanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıralanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıralanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıralanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıralanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıralanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıralanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıralanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıralanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıralanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıralanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıralanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıralanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıralanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıralanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıralanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıralanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıralanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıralanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıralanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıralanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıralanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıralanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıralanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıralanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıralanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıralanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıralanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıralanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıralanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıralanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıralanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıralanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıralanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıralanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıralanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıralanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıralanmasam mı? (conditional first-person singular)
sıralanmasan mı? (conditional second-person singular)
sıralanmasa mı? (conditional singular third-person)
sıralanmasak mı? (conditional first-person plural)
sıralanmasanız mı? (conditional plural second-person)
sıralanmasalar mı? (conditional plural third-person)
sıralanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıralanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıralanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıralanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıralanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıralanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıralanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıralanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıralanmamakta mı? (progressive singular third-person)
sıralanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıralanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıralanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıralanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıralanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıralanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıralanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıralanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıralanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


sıralatmak

head

sıralatmak (third-person singular simple present sıralatır)

sıralatır (present singular third-person)
sıralatmak (infinitive)
sıralatan (imperfective impersonal participle)
sıralatmış (impersonal participle perfective)
sıralatacak (impersonal participle prospective)
sıralattığım (non-prospective participle personal)
sıralattığın (non-prospective participle personal)
sıralattığı (non-prospective participle personal)
sıralattığımız (non-prospective participle personal)
sıralattığınız (non-prospective participle personal)
sıralattıkları (non-prospective participle personal)
sıralatacağım (participle personal prospective)
sıralatacağın (participle personal prospective)
sıralatacağı (participle personal prospective)
sıralatacağımız (participle personal prospective)
sıralatacağınız (participle personal prospective)
sıralatacakları (participle personal prospective)
sıralatma (noun-from-verb)
sıralatış (adverbial)
sıralatırım (aorist first-person indicative present singular)
sıralatırsın (aorist indicative present second-person singular)
sıralatır (aorist indicative present singular third-person)
sıralatırız (aorist first-person indicative plural present)
sıralatırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıralatırlar (aorist indicative plural present third-person)
sıralatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıralatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıralatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıralatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıralatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıralatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıralattım (first-person indicative past perfective singular)
sıralattın (indicative past perfective second-person singular)
sıralattı (indicative past perfective singular third-person)
sıralattık (first-person indicative past perfective plural)
sıralattınız (indicative past perfective plural second-person)
sıralattılar (indicative past perfective plural third-person)
sıralatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıralatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıralatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıralatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıralatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıralatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sıralatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıralatacağım (first-person future indicative singular)
sıralatacaksın (future indicative second-person singular)
sıralatacak (future indicative singular third-person)
sıralatacağız (first-person future indicative plural)
sıralatacaksınız (future indicative plural second-person)
sıralatacaklar (future indicative plural third-person)
sıralatmışım (first-person inferential perfective singular)
sıralatmışsın (inferential perfective second-person singular)
sıralatmış (inferential perfective singular third-person)
sıralatmışız (first-person inferential perfective plural)
sıralatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıralatmışlar (inferential perfective plural third-person)
sıralatırmışım (aorist first-person inferential singular)
sıralatırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıralatırmış (aorist inferential singular third-person)
sıralatırmışız (aorist first-person inferential plural)
sıralatırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıralatırlarmış (or sıralatırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sıralatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıralatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıralatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıralatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıralatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıralatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıralatsam (conditional first-person singular)
sıralatsan (conditional second-person singular)
sıralatsa (conditional singular third-person)
sıralatsak (conditional first-person plural)
sıralatsanız (conditional plural second-person)
sıralatsalar (conditional plural third-person)
sıralatsaydım (conditional first-person perfective singular)
sıralatsaydın (conditional perfective second-person singular)
sıralatsaydı (conditional perfective singular third-person)
sıralatsaydık (conditional first-person perfective plural)
sıralatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıralatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıralatayım (first-person optative singular)
sıralatasın (optative second-person singular)
sıralata (optative singular third-person)
sıralatalım (first-person optative plural)
sıralatasınız (optative plural second-person)
sıralatalar (optative plural third-person)
sıralatmaktayım (first-person progressive singular)
sıralatmaktasın (progressive second-person singular)
sıralatmakta (progressive singular third-person)
sıralatmaktayız (first-person plural progressive)
sıralatmaktasınız (plural progressive second-person)
sıralatmaktalar (plural progressive third-person)
sıralatmalıyım (first-person necessitative singular)
sıralatmalısın (necessitative second-person singular)
sıralatmalı (necessitative singular third-person)
sıralatmalıyız (first-person necessitative plural)
sıralatmalısınız (necessitative plural second-person)
sıralatmalılar (necessitative plural third-person)
sıralat (imperative second-person singular)
sıralatsın (imperative singular third-person)
sıralatın (imperative plural second-person)
sıralatsınlar (imperative plural third-person)
sıralatır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıralatır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıralatır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıralatır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıralatır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıralatırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıralatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıralatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıralatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıralatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıralatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıralatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıralattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıralattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıralattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıralattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıralattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıralattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıralatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıralatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıralatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıralatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıralatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıralatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıralatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıralatacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıralatacak mı? (future indicative singular third-person)
sıralatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıralatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıralatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıralatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıralatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıralatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıralatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıralatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıralatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıralatır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıralatır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıralatır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıralatır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıralatır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıralatırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıralatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıralatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıralatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıralatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıralatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıralatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıralatsam mı? (conditional first-person singular)
sıralatsan mı? (conditional second-person singular)
sıralatsa mı? (conditional singular third-person)
sıralatsak mı? (conditional first-person plural)
sıralatsanız mı? (conditional plural second-person)
sıralatsalar mı? (conditional plural third-person)
sıralatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıralatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıralatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıralatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıralatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıralatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıralatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıralatmakta mısın? (progressive second-person singular)
sıralatmakta mı? (progressive singular third-person)
sıralatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıralatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıralatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıralatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıralatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıralatmalı mı? (necessitative singular third-person)
sıralatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıralatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıralatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıralatmamak (infinitive negative)
sıralatmayan (imperfective impersonal negative participle)
sıralatmamış (impersonal negative participle perfective)
sıralatmayacak (impersonal negative participle prospective)
sıralatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıralatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıralatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıralatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıralatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıralatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıralatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıralatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıralatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıralatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıralatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıralatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıralatmama (negative noun-from-verb)
sıralatmayış (adverbial negative)
sıralatmam (aorist first-person indicative present singular)
sıralatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıralatmaz (aorist indicative present singular third-person)
sıralatmayız (aorist first-person indicative plural present)
sıralatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıralatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıralatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıralatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıralatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıralatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıralatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıralatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıralatmadım (first-person indicative past perfective singular)
sıralatmadın (indicative past perfective second-person singular)
sıralatmadı (indicative past perfective singular third-person)
sıralatmadık (first-person indicative past perfective plural)
sıralatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıralatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıralatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıralatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıralatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıralatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıralatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıralatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıralatmayacağım (first-person future indicative singular)
sıralatmayacaksın (future indicative second-person singular)
sıralatmayacak (future indicative singular third-person)
sıralatmayacağız (first-person future indicative plural)
sıralatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıralatmayacaklar (future indicative plural third-person)
sıralatmamışım (first-person inferential perfective singular)
sıralatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıralatmamış (inferential perfective singular third-person)
sıralatmamışız (first-person inferential perfective plural)
sıralatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıralatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıralatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıralatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıralatmazmış (aorist inferential singular third-person)
sıralatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıralatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıralatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sıralatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıralatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıralatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıralatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıralatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıralatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıralatmasam (conditional first-person singular)
sıralatmasan (conditional second-person singular)
sıralatmasa (conditional singular third-person)
sıralatmasak (conditional first-person plural)
sıralatmasanız (conditional plural second-person)
sıralatmasalar (conditional plural third-person)
sıralatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıralatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıralatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıralatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıralatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıralatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıralatmayayım (first-person optative singular)
sıralatmayasın (optative second-person singular)
sıralatmaya (optative singular third-person)
sıralatmayalım (first-person optative plural)
sıralatmayasınız (optative plural second-person)
sıralatmayalar (optative plural third-person)
sıralatmamaktayım (first-person progressive singular)
sıralatmamaktasın (progressive second-person singular)
sıralatmamakta (progressive singular third-person)
sıralatmamaktayız (first-person plural progressive)
sıralatmamaktasınız (plural progressive second-person)
sıralatmamaktalar (plural progressive third-person)
sıralatmamalıyım (first-person necessitative singular)
sıralatmamalısın (necessitative second-person singular)
sıralatmamalı (necessitative singular third-person)
sıralatmamalıyız (first-person necessitative plural)
sıralatmamalısınız (necessitative plural second-person)
sıralatmamalılar (necessitative plural third-person)
sıralatma (imperative second-person singular)
sıralatmasın (imperative singular third-person)
sıralatmayın (imperative plural second-person)
sıralatmasınlar (imperative plural third-person)
sıralatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıralatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıralatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıralatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıralatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıralatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıralatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıralatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıralatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıralatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıralatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıralatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıralatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıralatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıralatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıralatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıralatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıralatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıralatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıralatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıralatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıralatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıralatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıralatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıralatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıralatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıralatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıralatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıralatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıralatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıralatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıralatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıralatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıralatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıralatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıralatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıralatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıralatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıralatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıralatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıralatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıralatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıralatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıralatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıralatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıralatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıralatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıralatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıralatmasam mı? (conditional first-person singular)
sıralatmasan mı? (conditional second-person singular)
sıralatmasa mı? (conditional singular third-person)
sıralatmasak mı? (conditional first-person plural)
sıralatmasanız mı? (conditional plural second-person)
sıralatmasalar mı? (conditional plural third-person)
sıralatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıralatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıralatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıralatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıralatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıralatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıralatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıralatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıralatmamakta mı? (progressive singular third-person)
sıralatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıralatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıralatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıralatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıralatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıralatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıralatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıralatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıralatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

to find somebody to put something in a sequence


kırdırır

third-person singular indicative aorist of kırdırmak


kırar

third-person singular indicative aorist of kırmak


fındık kırar

third-person singular indicative aorist of fındık kırmak


geliniz

polite second-person plural imperative of gelmek