söz vermek

head

söz vermek (third-person singular simple present söz verir)

söz verir (present singular third-person)
söz vermek (infinitive)
söz veren (imperfective impersonal participle)
söz vermiş (impersonal participle perfective)
söz verecek (impersonal participle prospective)
söz verdiğim (non-prospective participle personal)
söz verdiğin (non-prospective participle personal)
söz verdiği (non-prospective participle personal)
söz verdiğimiz (non-prospective participle personal)
söz verdiğiniz (non-prospective participle personal)
söz verdikleri (non-prospective participle personal)
söz vereceğim (participle personal prospective)
söz vereceğin (participle personal prospective)
söz vereceği (participle personal prospective)
söz vereceğimiz (participle personal prospective)
söz vereceğiniz (participle personal prospective)
söz verecekleri (participle personal prospective)
söz verme (noun-from-verb)
söz veriş (adverbial)
söz veririm (aorist first-person indicative present singular)
söz verirsin (aorist indicative present second-person singular)
söz verir (aorist indicative present singular third-person)
söz veririz (aorist first-person indicative plural present)
söz verirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
söz verirler (aorist indicative plural present third-person)
söz veriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
söz veriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
söz veriyor (imperfective indicative present singular third-person)
söz veriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
söz veriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
söz veriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
söz verdim (first-person indicative past perfective singular)
söz verdin (indicative past perfective second-person singular)
söz verdi (indicative past perfective singular third-person)
söz verdik (first-person indicative past perfective plural)
söz verdiniz (indicative past perfective plural second-person)
söz verdiler (indicative past perfective plural third-person)
söz veriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
söz veriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
söz veriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
söz veriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
söz veriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
söz veriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or söz veriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
söz vereceğim (first-person future indicative singular)
söz vereceksin (future indicative second-person singular)
söz verecek (future indicative singular third-person)
söz vereceğiz (first-person future indicative plural)
söz vereceksiniz (future indicative plural second-person)
söz verecekler (future indicative plural third-person)
söz vermişim (first-person inferential perfective singular)
söz vermişsin (inferential perfective second-person singular)
söz vermiş (inferential perfective singular third-person)
söz vermişiz (first-person inferential perfective plural)
söz vermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
söz vermişler (inferential perfective plural third-person)
söz verirmişim (aorist first-person inferential singular)
söz verirmişsin (aorist inferential second-person singular)
söz verirmiş (aorist inferential singular third-person)
söz verirmişiz (aorist first-person inferential plural)
söz verirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
söz verirlermiş (or söz verirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
söz veriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
söz veriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
söz veriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
söz veriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
söz veriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
söz veriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
söz versem (conditional first-person singular)
söz versen (conditional second-person singular)
söz verse (conditional singular third-person)
söz versek (conditional first-person plural)
söz verseniz (conditional plural second-person)
söz verseler (conditional plural third-person)
söz verseydim (conditional first-person perfective singular)
söz verseydin (conditional perfective second-person singular)
söz verseydi (conditional perfective singular third-person)
söz verseydik (conditional first-person perfective plural)
söz verseydiniz (conditional perfective plural second-person)
söz verseydiler (conditional perfective plural third-person)
söz vereyim (first-person optative singular)
söz veresin (optative second-person singular)
söz vere (optative singular third-person)
söz verelim (first-person optative plural)
söz veresiniz (optative plural second-person)
söz vereler (optative plural third-person)
söz vermekteyim (first-person progressive singular)
söz vermektesin (progressive second-person singular)
söz vermekte (progressive singular third-person)
söz vermekteyiz (first-person plural progressive)
söz vermektesiniz (plural progressive second-person)
söz vermekteler (plural progressive third-person)
söz vermeliyim (first-person necessitative singular)
söz vermelisin (necessitative second-person singular)
söz vermeli (necessitative singular third-person)
söz vermeliyiz (first-person necessitative plural)
söz vermelisiniz (necessitative plural second-person)
söz vermeliler (necessitative plural third-person)
söz ver (imperative second-person singular)
söz versin (imperative singular third-person)
söz verin (imperative plural second-person)
söz versinler (imperative plural third-person)
söz verir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
söz verir misin? (aorist indicative present second-person singular)
söz verir mi? (aorist indicative present singular third-person)
söz verir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
söz verir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
söz verirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
söz veriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
söz veriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
söz veriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
söz veriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
söz veriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
söz veriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
söz verdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
söz verdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
söz verdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
söz verdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
söz verdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
söz verdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
söz veriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
söz veriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
söz veriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
söz veriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
söz veriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
söz veriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
söz verecek miyim? (first-person future indicative singular)
söz verecek misin? (future indicative second-person singular)
söz verecek mi? (future indicative singular third-person)
söz verecek miyiz? (first-person future indicative plural)
söz verecek misiniz? (future indicative plural second-person)
söz verecekler mi? (future indicative plural third-person)
söz vermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
söz vermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
söz vermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
söz vermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
söz vermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
söz vermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
söz verir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
söz verir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
söz verir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
söz verir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
söz verir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
söz verirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
söz veriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
söz veriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
söz veriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
söz veriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
söz veriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
söz veriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
söz versem mi? (conditional first-person singular)
söz versen mi? (conditional second-person singular)
söz verse mi? (conditional singular third-person)
söz versek mi? (conditional first-person plural)
söz verseniz mi? (conditional plural second-person)
söz verseler mi? (conditional plural third-person)
söz verse miydim? (conditional first-person perfective singular)
söz verse miydin? (conditional perfective second-person singular)
söz verse miydi? (conditional perfective singular third-person)
söz verse miydik? (conditional first-person perfective plural)
söz verse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
söz verseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
söz vermekte miyim? (first-person progressive singular)
söz vermekte misin? (progressive second-person singular)
söz vermekte mi? (progressive singular third-person)
söz vermekte miyiz? (first-person plural progressive)
söz vermekte misiniz? (plural progressive second-person)
söz vermekteler mi? (plural progressive third-person)
söz vermeli miyim? (first-person necessitative singular)
söz vermeli misin? (necessitative second-person singular)
söz vermeli mi? (necessitative singular third-person)
söz vermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
söz vermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
söz vermeliler mi? (necessitative plural third-person)
söz vermemek (infinitive negative)
söz vermeyen (imperfective impersonal negative participle)
söz vermemiş (impersonal negative participle perfective)
söz vermeyecek (impersonal negative participle prospective)
söz vermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
söz vermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
söz vermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
söz vermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
söz vermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
söz vermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
söz vermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
söz vermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
söz vermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
söz vermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
söz vermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
söz vermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
söz vermeme (negative noun-from-verb)
söz vermeyiş (adverbial negative)
söz vermem (aorist first-person indicative present singular)
söz vermezsin (aorist indicative present second-person singular)
söz vermez (aorist indicative present singular third-person)
söz vermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
söz vermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
söz vermezler (aorist indicative plural present third-person)
söz vermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
söz vermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
söz vermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
söz vermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
söz vermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
söz vermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
söz vermedim (first-person indicative past perfective singular)
söz vermedin (indicative past perfective second-person singular)
söz vermedi (indicative past perfective singular third-person)
söz vermedik (first-person indicative past perfective plural)
söz vermediniz (indicative past perfective plural second-person)
söz vermediler (indicative past perfective plural third-person)
söz vermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
söz vermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
söz vermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
söz vermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
söz vermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
söz vermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
söz vermeyeceğim (first-person future indicative singular)
söz vermeyeceksin (future indicative second-person singular)
söz vermeyecek (future indicative singular third-person)
söz vermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
söz vermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
söz vermeyecekler (future indicative plural third-person)
söz vermemişim (first-person inferential perfective singular)
söz vermemişsin (inferential perfective second-person singular)
söz vermemiş (inferential perfective singular third-person)
söz vermemişiz (first-person inferential perfective plural)
söz vermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
söz vermemişler (inferential perfective plural third-person)
söz vermezmişim (aorist first-person inferential singular)
söz vermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
söz vermezmiş (aorist inferential singular third-person)
söz vermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
söz vermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
söz vermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
söz vermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
söz vermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
söz vermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
söz vermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
söz vermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
söz vermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
söz vermesem (conditional first-person singular)
söz vermesen (conditional second-person singular)
söz vermese (conditional singular third-person)
söz vermesek (conditional first-person plural)
söz vermeseniz (conditional plural second-person)
söz vermeseler (conditional plural third-person)
söz vermeseydim (conditional first-person perfective singular)
söz vermeseydin (conditional perfective second-person singular)
söz vermeseydi (conditional perfective singular third-person)
söz vermeseydik (conditional first-person perfective plural)
söz vermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
söz vermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
söz vermeyeyim (first-person optative singular)
söz vermeyesin (optative second-person singular)
söz vermeye (optative singular third-person)
söz vermeyelim (first-person optative plural)
söz vermeyesiniz (optative plural second-person)
söz vermeyeler (optative plural third-person)
söz vermemekteyim (first-person progressive singular)
söz vermemektesin (progressive second-person singular)
söz vermemekte (progressive singular third-person)
söz vermemekteyiz (first-person plural progressive)
söz vermemektesiniz (plural progressive second-person)
söz vermemekteler (plural progressive third-person)
söz vermemeliyim (first-person necessitative singular)
söz vermemelisin (necessitative second-person singular)
söz vermemeli (necessitative singular third-person)
söz vermemeliyiz (first-person necessitative plural)
söz vermemelisiniz (necessitative plural second-person)
söz vermemeliler (necessitative plural third-person)
söz verme (imperative second-person singular)
söz vermesin (imperative singular third-person)
söz vermeyin (imperative plural second-person)
söz vermesinler (imperative plural third-person)
söz vermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
söz vermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
söz vermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
söz vermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
söz vermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
söz vermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
söz vermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
söz vermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
söz vermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
söz vermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
söz vermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
söz vermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
söz vermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
söz vermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
söz vermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
söz vermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
söz vermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
söz vermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
söz vermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
söz vermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
söz vermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
söz vermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
söz vermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
söz vermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
söz vermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
söz vermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
söz vermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
söz vermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
söz vermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
söz vermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
söz vermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
söz vermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
söz vermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
söz vermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
söz vermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
söz vermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
söz vermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
söz vermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
söz vermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
söz vermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
söz vermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
söz vermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
söz vermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
söz vermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
söz vermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
söz vermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
söz vermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
söz vermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
söz vermesem mi? (conditional first-person singular)
söz vermesen mi? (conditional second-person singular)
söz vermese mi? (conditional singular third-person)
söz vermesek mi? (conditional first-person plural)
söz vermeseniz mi? (conditional plural second-person)
söz vermeseler mi? (conditional plural third-person)
söz vermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
söz vermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
söz vermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
söz vermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
söz vermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
söz vermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
söz vermemekte miyim? (first-person progressive singular)
söz vermemekte misin? (progressive second-person singular)
söz vermemekte mi? (progressive singular third-person)
söz vermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
söz vermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
söz vermemekteler mi? (plural progressive third-person)
söz vermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
söz vermemeli misin? (necessitative second-person singular)
söz vermemeli mi? (necessitative singular third-person)
söz vermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
söz vermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
söz vermemeliler mi? (necessitative plural third-person)

söz (“word, speech, promise”) + vermek (“to give”). Literally, “to give word”.

com

Kendime söz verdim ecele gidene dek bu savaşı sürdürecem

2018, “1000 Parça”, in X, performed by Joker:

I promised myself I’d continue this war until I die


dönmek

head

dönmek (third-person singular simple present döner)

döner (present singular third-person)
dönmek (infinitive)
dönen (imperfective impersonal participle)
dönmüş (impersonal participle perfective)
dönecek (impersonal participle prospective)
döndüğüm (non-prospective participle personal)
döndüğün (non-prospective participle personal)
döndüğü (non-prospective participle personal)
döndüğümüz (non-prospective participle personal)
döndüğünüz (non-prospective participle personal)
döndükleri (non-prospective participle personal)
döneceğim (participle personal prospective)
döneceğin (participle personal prospective)
döneceği (participle personal prospective)
döneceğimiz (participle personal prospective)
döneceğiniz (participle personal prospective)
dönecekleri (participle personal prospective)
dönme (noun-from-verb)
dönüş (adverbial)
dönerim (aorist first-person indicative present singular)
dönersin (aorist indicative present second-person singular)
döner (aorist indicative present singular third-person)
döneriz (aorist first-person indicative plural present)
dönersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dönerler (aorist indicative plural present third-person)
dönüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dönüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dönüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dönüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dönüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dönüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
döndüm (first-person indicative past perfective singular)
döndün (indicative past perfective second-person singular)
döndü (indicative past perfective singular third-person)
döndük (first-person indicative past perfective plural)
döndünüz (indicative past perfective plural second-person)
döndüler (indicative past perfective plural third-person)
dönüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dönüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dönüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dönüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dönüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dönüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dönüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
döneceğim (first-person future indicative singular)
döneceksin (future indicative second-person singular)
dönecek (future indicative singular third-person)
döneceğiz (first-person future indicative plural)
döneceksiniz (future indicative plural second-person)
dönecekler (future indicative plural third-person)
dönmişim (first-person inferential perfective singular)
dönmişsin (inferential perfective second-person singular)
dönmiş (inferential perfective singular third-person)
dönmişiz (first-person inferential perfective plural)
dönmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
dönmişler (inferential perfective plural third-person)
dönermişim (aorist first-person inferential singular)
dönermişsin (aorist inferential second-person singular)
dönermiş (aorist inferential singular third-person)
dönermişiz (aorist first-person inferential plural)
dönermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dönerlermiş (or dönermişlar) (aorist inferential plural third-person)
dönüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dönüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dönüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dönüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dönüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dönüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dönsem (conditional first-person singular)
dönsen (conditional second-person singular)
dönse (conditional singular third-person)
dönsek (conditional first-person plural)
dönseniz (conditional plural second-person)
dönseler (conditional plural third-person)
dönseydim (conditional first-person perfective singular)
dönseydin (conditional perfective second-person singular)
dönseydi (conditional perfective singular third-person)
dönseydik (conditional first-person perfective plural)
dönseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dönseydiler (conditional perfective plural third-person)
döneyim (first-person optative singular)
dönesin (optative second-person singular)
döne (optative singular third-person)
dönelim (first-person optative plural)
dönesiniz (optative plural second-person)
döneler (optative plural third-person)
dönmekteyim (first-person progressive singular)
dönmektesin (progressive second-person singular)
dönmekte (progressive singular third-person)
dönmekteyiz (first-person plural progressive)
dönmektesiniz (plural progressive second-person)
dönmekteler (plural progressive third-person)
dönmeliyim (first-person necessitative singular)
dönmelisin (necessitative second-person singular)
dönmeli (necessitative singular third-person)
dönmeliyiz (first-person necessitative plural)
dönmelisiniz (necessitative plural second-person)
dönmeliler (necessitative plural third-person)
dön (imperative second-person singular)
dönsün (imperative singular third-person)
dönün (imperative plural second-person)
dönsünler (imperative plural third-person)
döner miyim? (aorist first-person indicative present singular)
döner misin? (aorist indicative present second-person singular)
döner mi? (aorist indicative present singular third-person)
döner miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
döner misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dönerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dönüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dönüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dönüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dönüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dönüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dönüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
döndüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
döndün mü? (indicative past perfective second-person singular)
döndü mü? (indicative past perfective singular third-person)
döndük mü? (first-person indicative past perfective plural)
döndünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
döndüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dönüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dönüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dönüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dönüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dönüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dönüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dönecek miyim? (first-person future indicative singular)
dönecek misin? (future indicative second-person singular)
dönecek mi? (future indicative singular third-person)
dönecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dönecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dönecekler mi? (future indicative plural third-person)
dönmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dönmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dönmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dönmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dönmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dönmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
döner miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
döner miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
döner miymüş? (aorist inferential singular third-person)
döner miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
döner miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dönerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dönüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dönüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dönüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dönüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dönüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dönüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dönsem mi? (conditional first-person singular)
dönsen mi? (conditional second-person singular)
dönse mi? (conditional singular third-person)
dönsek mi? (conditional first-person plural)
dönseniz mi? (conditional plural second-person)
dönseler mi? (conditional plural third-person)
dönse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dönse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dönse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dönse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dönse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dönseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dönmekte miyim? (first-person progressive singular)
dönmekte misin? (progressive second-person singular)
dönmekte mi? (progressive singular third-person)
dönmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dönmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dönmekteler mi? (plural progressive third-person)
dönmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dönmeli misin? (necessitative second-person singular)
dönmeli mi? (necessitative singular third-person)
dönmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dönmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dönmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dönmemek (infinitive negative)
dönmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dönmemiş (impersonal negative participle perfective)
dönmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dönmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dönmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dönmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dönmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dönmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dönmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dönmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dönmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dönmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dönmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dönmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dönmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dönmeme (negative noun-from-verb)
dönmeyüş (adverbial negative)
dönmem (aorist first-person indicative present singular)
dönmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dönmez (aorist indicative present singular third-person)
dönmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dönmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dönmezler (aorist indicative plural present third-person)
dönmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dönmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dönmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dönmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dönmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dönmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dönmedim (first-person indicative past perfective singular)
dönmedin (indicative past perfective second-person singular)
dönmedi (indicative past perfective singular third-person)
dönmedik (first-person indicative past perfective plural)
dönmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dönmediler (indicative past perfective plural third-person)
dönmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dönmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dönmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dönmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dönmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dönmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dönmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dönmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dönmeyecek (future indicative singular third-person)
dönmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dönmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dönmeyecekler (future indicative plural third-person)
dönmemişim (first-person inferential perfective singular)
dönmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dönmemiş (inferential perfective singular third-person)
dönmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dönmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dönmemişler (inferential perfective plural third-person)
dönmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dönmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dönmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dönmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dönmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dönmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dönmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dönmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dönmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dönmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dönmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dönmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dönmesem (conditional first-person singular)
dönmesen (conditional second-person singular)
dönmese (conditional singular third-person)
dönmesek (conditional first-person plural)
dönmeseniz (conditional plural second-person)
dönmeseler (conditional plural third-person)
dönmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dönmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dönmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dönmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dönmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dönmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dönmeyeyim (first-person optative singular)
dönmeyesin (optative second-person singular)
dönmeye (optative singular third-person)
dönmeyelim (first-person optative plural)
dönmeyesiniz (optative plural second-person)
dönmeyeler (optative plural third-person)
dönmemekteyim (first-person progressive singular)
dönmemektesin (progressive second-person singular)
dönmemekte (progressive singular third-person)
dönmemekteyiz (first-person plural progressive)
dönmemektesiniz (plural progressive second-person)
dönmemekteler (plural progressive third-person)
dönmemeliyim (first-person necessitative singular)
dönmemelisin (necessitative second-person singular)
dönmemeli (necessitative singular third-person)
dönmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dönmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dönmemeliler (necessitative plural third-person)
dönme (imperative second-person singular)
dönmesin (imperative singular third-person)
dönmeyin (imperative plural second-person)
dönmesinler (imperative plural third-person)
dönmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dönmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dönmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dönmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dönmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dönmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dönmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dönmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dönmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dönmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dönmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dönmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dönmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dönmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dönmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dönmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dönmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dönmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dönmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dönmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dönmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dönmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dönmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dönmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dönmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dönmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dönmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dönmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dönmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dönmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dönmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dönmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dönmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dönmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dönmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dönmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dönmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dönmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dönmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dönmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dönmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dönmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dönmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dönmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dönmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dönmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dönmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dönmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dönmesem mi? (conditional first-person singular)
dönmesen mi? (conditional second-person singular)
dönmese mi? (conditional singular third-person)
dönmesek mi? (conditional first-person plural)
dönmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dönmeseler mi? (conditional plural third-person)
dönmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dönmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dönmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dönmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dönmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dönmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dönmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dönmemekte misin? (progressive second-person singular)
dönmemekte mi? (progressive singular third-person)
dönmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dönmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dönmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dönmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dönmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dönmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dönmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dönmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dönmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish دونمك (dönmek), from Proto-Turkic [Term?].

Babam birdenbire bana döndü.

Ertesi gün aynı yoldan Bodrum'a döndük.

The next day we returned to Bodrum via the same route.

su buzluğa konulduğunda, bir süre sonra buza döner.

when water is put in a freezer, after a while it becomes ice.

buralarda ne türlü işler dönüyor kim bilir...

who knows what types of things are brewing here...


alın

second-person plural imperative of almak


alın

second-person singular imperative of alınmak


yatmak

head

yatmak (third-person singular simple present yatar)

yatar (present singular third-person)
yatmak (infinitive)
yatan (imperfective impersonal participle)
yatmış (impersonal participle perfective)
yatacak (impersonal participle prospective)
yattığım (non-prospective participle personal)
yattığın (non-prospective participle personal)
yattığı (non-prospective participle personal)
yattığımız (non-prospective participle personal)
yattığınız (non-prospective participle personal)
yattıkları (non-prospective participle personal)
yatacağım (participle personal prospective)
yatacağın (participle personal prospective)
yatacağı (participle personal prospective)
yatacağımız (participle personal prospective)
yatacağınız (participle personal prospective)
yatacakları (participle personal prospective)
yatma (noun-from-verb)
yatış (adverbial)
yatarım (aorist first-person indicative present singular)
yatarsın (aorist indicative present second-person singular)
yatar (aorist indicative present singular third-person)
yatarız (aorist first-person indicative plural present)
yatarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yatarlar (aorist indicative plural present third-person)
yatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yattım (first-person indicative past perfective singular)
yattın (indicative past perfective second-person singular)
yattı (indicative past perfective singular third-person)
yattık (first-person indicative past perfective plural)
yattınız (indicative past perfective plural second-person)
yattılar (indicative past perfective plural third-person)
yatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yatacağım (first-person future indicative singular)
yatacaksın (future indicative second-person singular)
yatacak (future indicative singular third-person)
yatacağız (first-person future indicative plural)
yatacaksınız (future indicative plural second-person)
yatacaklar (future indicative plural third-person)
yatmışım (first-person inferential perfective singular)
yatmışsın (inferential perfective second-person singular)
yatmış (inferential perfective singular third-person)
yatmışız (first-person inferential perfective plural)
yatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yatmışlar (inferential perfective plural third-person)
yatarmışım (aorist first-person inferential singular)
yatarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yatarmış (aorist inferential singular third-person)
yatarmışız (aorist first-person inferential plural)
yatarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yatarlarmış (or yatarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yatsam (conditional first-person singular)
yatsan (conditional second-person singular)
yatsa (conditional singular third-person)
yatsak (conditional first-person plural)
yatsanız (conditional plural second-person)
yatsalar (conditional plural third-person)
yatsaydım (conditional first-person perfective singular)
yatsaydın (conditional perfective second-person singular)
yatsaydı (conditional perfective singular third-person)
yatsaydık (conditional first-person perfective plural)
yatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yatayım (first-person optative singular)
yatasın (optative second-person singular)
yata (optative singular third-person)
yatalım (first-person optative plural)
yatasınız (optative plural second-person)
yatalar (optative plural third-person)
yatmaktayım (first-person progressive singular)
yatmaktasın (progressive second-person singular)
yatmakta (progressive singular third-person)
yatmaktayız (first-person plural progressive)
yatmaktasınız (plural progressive second-person)
yatmaktalar (plural progressive third-person)
yatmalıyım (first-person necessitative singular)
yatmalısın (necessitative second-person singular)
yatmalı (necessitative singular third-person)
yatmalıyız (first-person necessitative plural)
yatmalısınız (necessitative plural second-person)
yatmalılar (necessitative plural third-person)
yat (imperative second-person singular)
yatsın (imperative singular third-person)
yatın (imperative plural second-person)
yatsınlar (imperative plural third-person)
yatar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yatar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yatar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yatar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yatar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yatarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yatacak mısın? (future indicative second-person singular)
yatacak mı? (future indicative singular third-person)
yatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yatar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yatar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yatar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yatar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yatar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yatarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yatsam mı? (conditional first-person singular)
yatsan mı? (conditional second-person singular)
yatsa mı? (conditional singular third-person)
yatsak mı? (conditional first-person plural)
yatsanız mı? (conditional plural second-person)
yatsalar mı? (conditional plural third-person)
yatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yatmakta mısın? (progressive second-person singular)
yatmakta mı? (progressive singular third-person)
yatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yatmalı mı? (necessitative singular third-person)
yatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yatmamak (infinitive negative)
yatmayan (imperfective impersonal negative participle)
yatmamış (impersonal negative participle perfective)
yatmayacak (impersonal negative participle prospective)
yatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yatmama (negative noun-from-verb)
yatmayış (adverbial negative)
yatmam (aorist first-person indicative present singular)
yatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yatmaz (aorist indicative present singular third-person)
yatmayız (aorist first-person indicative plural present)
yatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yatmadım (first-person indicative past perfective singular)
yatmadın (indicative past perfective second-person singular)
yatmadı (indicative past perfective singular third-person)
yatmadık (first-person indicative past perfective plural)
yatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yatmayacağım (first-person future indicative singular)
yatmayacaksın (future indicative second-person singular)
yatmayacak (future indicative singular third-person)
yatmayacağız (first-person future indicative plural)
yatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yatmayacaklar (future indicative plural third-person)
yatmamışım (first-person inferential perfective singular)
yatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yatmamış (inferential perfective singular third-person)
yatmamışız (first-person inferential perfective plural)
yatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yatmazmış (aorist inferential singular third-person)
yatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yatmasam (conditional first-person singular)
yatmasan (conditional second-person singular)
yatmasa (conditional singular third-person)
yatmasak (conditional first-person plural)
yatmasanız (conditional plural second-person)
yatmasalar (conditional plural third-person)
yatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yatmayayım (first-person optative singular)
yatmayasın (optative second-person singular)
yatmaya (optative singular third-person)
yatmayalım (first-person optative plural)
yatmayasınız (optative plural second-person)
yatmayalar (optative plural third-person)
yatmamaktayım (first-person progressive singular)
yatmamaktasın (progressive second-person singular)
yatmamakta (progressive singular third-person)
yatmamaktayız (first-person plural progressive)
yatmamaktasınız (plural progressive second-person)
yatmamaktalar (plural progressive third-person)
yatmamalıyım (first-person necessitative singular)
yatmamalısın (necessitative second-person singular)
yatmamalı (necessitative singular third-person)
yatmamalıyız (first-person necessitative plural)
yatmamalısınız (necessitative plural second-person)
yatmamalılar (necessitative plural third-person)
yatma (imperative second-person singular)
yatmasın (imperative singular third-person)
yatmayın (imperative plural second-person)
yatmasınlar (imperative plural third-person)
yatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yatmasam mı? (conditional first-person singular)
yatmasan mı? (conditional second-person singular)
yatmasa mı? (conditional singular third-person)
yatmasak mı? (conditional first-person plural)
yatmasanız mı? (conditional plural second-person)
yatmasalar mı? (conditional plural third-person)
yatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yatmamakta mı? (progressive singular third-person)
yatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاتمق, from Proto-Turkic *yat- (“to lie, to sleep”). Compare Old Turkic [script needed] (yat-), Kyrgyz жатуу (jatuu).

(slang, colloquial) to have sexual intercourse, to bed, to sleep with


kork

second-person singular imperative of korkmak


etsen

second-person singular conditional simple of etmek


göstermek

göstermek (third-person singular simple present gösterir)

gösterir (present singular third-person)
göstermek (infinitive)
gösteren (imperfective impersonal participle)
göstermiş (impersonal participle perfective)
gösterecek (impersonal participle prospective)
gösterdiğim (non-prospective participle personal)
gösterdiğin (non-prospective participle personal)
gösterdiği (non-prospective participle personal)
gösterdiğimiz (non-prospective participle personal)
gösterdiğiniz (non-prospective participle personal)
gösterdikleri (non-prospective participle personal)
göstereceğim (participle personal prospective)
göstereceğin (participle personal prospective)
göstereceği (participle personal prospective)
göstereceğimiz (participle personal prospective)
göstereceğiniz (participle personal prospective)
gösterecekleri (participle personal prospective)
gösterme (noun-from-verb)
gösteriş (adverbial)
gösteririm (aorist first-person indicative present singular)
gösterirsin (aorist indicative present second-person singular)
gösterir (aorist indicative present singular third-person)
gösteririz (aorist first-person indicative plural present)
gösterirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gösterirler (aorist indicative plural present third-person)
gösteriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gösteriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gösteriyor (imperfective indicative present singular third-person)
gösteriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gösteriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gösteriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gösterdim (first-person indicative past perfective singular)
gösterdin (indicative past perfective second-person singular)
gösterdi (indicative past perfective singular third-person)
gösterdik (first-person indicative past perfective plural)
gösterdiniz (indicative past perfective plural second-person)
gösterdiler (indicative past perfective plural third-person)
gösteriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gösteriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gösteriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gösteriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gösteriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gösteriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gösteriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
göstereceğim (first-person future indicative singular)
göstereceksin (future indicative second-person singular)
gösterecek (future indicative singular third-person)
göstereceğiz (first-person future indicative plural)
göstereceksiniz (future indicative plural second-person)
gösterecekler (future indicative plural third-person)
göstermişim (first-person inferential perfective singular)
göstermişsin (inferential perfective second-person singular)
göstermiş (inferential perfective singular third-person)
göstermişiz (first-person inferential perfective plural)
göstermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
göstermişler (inferential perfective plural third-person)
gösterirmişim (aorist first-person inferential singular)
gösterirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gösterirmiş (aorist inferential singular third-person)
gösterirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gösterirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gösterirlermiş (or gösterirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
gösteriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gösteriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gösteriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gösteriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gösteriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gösteriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
göstersem (conditional first-person singular)
göstersen (conditional second-person singular)
gösterse (conditional singular third-person)
göstersek (conditional first-person plural)
gösterseniz (conditional plural second-person)
gösterseler (conditional plural third-person)
gösterseydim (conditional first-person perfective singular)
gösterseydin (conditional perfective second-person singular)
gösterseydi (conditional perfective singular third-person)
gösterseydik (conditional first-person perfective plural)
gösterseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gösterseydiler (conditional perfective plural third-person)
göstereyim (first-person optative singular)
gösteresin (optative second-person singular)
göstere (optative singular third-person)
gösterelim (first-person optative plural)
gösteresiniz (optative plural second-person)
göstereler (optative plural third-person)
göstermekteyim (first-person progressive singular)
göstermektesin (progressive second-person singular)
göstermekte (progressive singular third-person)
göstermekteyiz (first-person plural progressive)
göstermektesiniz (plural progressive second-person)
göstermekteler (plural progressive third-person)
göstermeliyim (first-person necessitative singular)
göstermelisin (necessitative second-person singular)
göstermeli (necessitative singular third-person)
göstermeliyiz (first-person necessitative plural)
göstermelisiniz (necessitative plural second-person)
göstermeliler (necessitative plural third-person)
göster (imperative second-person singular)
göstersin (imperative singular third-person)
gösterin (imperative plural second-person)
göstersinler (imperative plural third-person)
gösterir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gösterir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gösterir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gösterir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gösterir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gösterirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gösteriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gösteriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gösteriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gösteriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gösteriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gösteriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gösterdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gösterdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gösterdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gösterdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gösterdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gösterdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gösteriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gösteriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gösteriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gösteriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gösteriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gösteriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gösterecek miyim? (first-person future indicative singular)
gösterecek misin? (future indicative second-person singular)
gösterecek mi? (future indicative singular third-person)
gösterecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gösterecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gösterecekler mi? (future indicative plural third-person)
göstermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
göstermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
göstermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
göstermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
göstermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
göstermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gösterir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gösterir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gösterir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gösterir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gösterir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gösterirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gösteriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gösteriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gösteriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gösteriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gösteriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gösteriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
göstersem mi? (conditional first-person singular)
göstersen mi? (conditional second-person singular)
gösterse mi? (conditional singular third-person)
göstersek mi? (conditional first-person plural)
gösterseniz mi? (conditional plural second-person)
gösterseler mi? (conditional plural third-person)
gösterse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gösterse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gösterse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gösterse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gösterse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gösterseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
göstermekte miyim? (first-person progressive singular)
göstermekte misin? (progressive second-person singular)
göstermekte mi? (progressive singular third-person)
göstermekte miyiz? (first-person plural progressive)
göstermekte misiniz? (plural progressive second-person)
göstermekteler mi? (plural progressive third-person)
göstermeli miyim? (first-person necessitative singular)
göstermeli misin? (necessitative second-person singular)
göstermeli mi? (necessitative singular third-person)
göstermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
göstermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
göstermeliler mi? (necessitative plural third-person)
göstermemek (infinitive negative)
göstermeyen (imperfective impersonal negative participle)
göstermemiş (impersonal negative participle perfective)
göstermeyecek (impersonal negative participle prospective)
göstermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
göstermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
göstermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
göstermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
göstermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
göstermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
göstermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
göstermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
göstermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
göstermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
göstermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
göstermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
göstermeme (negative noun-from-verb)
göstermeyiş (adverbial negative)
göstermem (aorist first-person indicative present singular)
göstermezsin (aorist indicative present second-person singular)
göstermez (aorist indicative present singular third-person)
göstermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
göstermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
göstermezler (aorist indicative plural present third-person)
göstermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
göstermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
göstermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
göstermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
göstermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
göstermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
göstermedim (first-person indicative past perfective singular)
göstermedin (indicative past perfective second-person singular)
göstermedi (indicative past perfective singular third-person)
göstermedik (first-person indicative past perfective plural)
göstermediniz (indicative past perfective plural second-person)
göstermediler (indicative past perfective plural third-person)
göstermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
göstermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
göstermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
göstermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
göstermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
göstermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
göstermeyeceğim (first-person future indicative singular)
göstermeyeceksin (future indicative second-person singular)
göstermeyecek (future indicative singular third-person)
göstermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
göstermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
göstermeyecekler (future indicative plural third-person)
göstermemişim (first-person inferential perfective singular)
göstermemişsin (inferential perfective second-person singular)
göstermemiş (inferential perfective singular third-person)
göstermemişiz (first-person inferential perfective plural)
göstermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
göstermemişler (inferential perfective plural third-person)
göstermezmişim (aorist first-person inferential singular)
göstermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
göstermezmiş (aorist inferential singular third-person)
göstermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
göstermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
göstermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
göstermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
göstermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
göstermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
göstermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
göstermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
göstermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
göstermesem (conditional first-person singular)
göstermesen (conditional second-person singular)
göstermese (conditional singular third-person)
göstermesek (conditional first-person plural)
göstermeseniz (conditional plural second-person)
göstermeseler (conditional plural third-person)
göstermeseydim (conditional first-person perfective singular)
göstermeseydin (conditional perfective second-person singular)
göstermeseydi (conditional perfective singular third-person)
göstermeseydik (conditional first-person perfective plural)
göstermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
göstermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
göstermeyeyim (first-person optative singular)
göstermeyesin (optative second-person singular)
göstermeye (optative singular third-person)
göstermeyelim (first-person optative plural)
göstermeyesiniz (optative plural second-person)
göstermeyeler (optative plural third-person)
göstermemekteyim (first-person progressive singular)
göstermemektesin (progressive second-person singular)
göstermemekte (progressive singular third-person)
göstermemekteyiz (first-person plural progressive)
göstermemektesiniz (plural progressive second-person)
göstermemekteler (plural progressive third-person)
göstermemeliyim (first-person necessitative singular)
göstermemelisin (necessitative second-person singular)
göstermemeli (necessitative singular third-person)
göstermemeliyiz (first-person necessitative plural)
göstermemelisiniz (necessitative plural second-person)
göstermemeliler (necessitative plural third-person)
gösterme (imperative second-person singular)
göstermesin (imperative singular third-person)
göstermeyin (imperative plural second-person)
göstermesinler (imperative plural third-person)
göstermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
göstermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
göstermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
göstermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
göstermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
göstermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
göstermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
göstermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
göstermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
göstermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
göstermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
göstermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
göstermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
göstermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
göstermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
göstermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
göstermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
göstermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
göstermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
göstermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
göstermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
göstermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
göstermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
göstermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
göstermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
göstermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
göstermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
göstermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
göstermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
göstermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
göstermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
göstermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
göstermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
göstermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
göstermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
göstermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
göstermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
göstermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
göstermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
göstermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
göstermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
göstermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
göstermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
göstermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
göstermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
göstermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
göstermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
göstermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
göstermesem mi? (conditional first-person singular)
göstermesen mi? (conditional second-person singular)
göstermese mi? (conditional singular third-person)
göstermesek mi? (conditional first-person plural)
göstermeseniz mi? (conditional plural second-person)
göstermeseler mi? (conditional plural third-person)
göstermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
göstermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
göstermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
göstermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
göstermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
göstermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
göstermemekte miyim? (first-person progressive singular)
göstermemekte misin? (progressive second-person singular)
göstermemekte mi? (progressive singular third-person)
göstermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
göstermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
göstermemekteler mi? (plural progressive third-person)
göstermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
göstermemeli misin? (necessitative second-person singular)
göstermemeli mi? (necessitative singular third-person)
göstermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
göstermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
göstermemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish كوسترمك (göstermek). Cognate with Azerbaijani göstərmək, Uzbek koʻrsatmoq, and Kazakh көрсету (körsetu).