büyük oynamak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

büyük oynıyorlardı (or büyük oynıyordular)

büyük oynarlarmış (or büyük oynarmışlar)

büyük oynmak (infinitive)
büyük oynan (imperfective impersonal participle)
büyük oynmış (impersonal participle perfective)
büyük oynacak (impersonal participle prospective)
büyük oyndığım (non-prospective participle personal)
büyük oyndığın (non-prospective participle personal)
büyük oyndığı (non-prospective participle personal)
büyük oyndığımız (non-prospective participle personal)
büyük oyndığınız (non-prospective participle personal)
büyük oyndıkları (non-prospective participle personal)
büyük oynacağım (participle personal prospective)
büyük oynacağın (participle personal prospective)
büyük oynacağı (participle personal prospective)
büyük oynacağımız (participle personal prospective)
büyük oynacağınız (participle personal prospective)
büyük oynacakları (participle personal prospective)
büyük oynma (noun-from-verb)
büyük oynış (adverbial)
büyük oynarım (aorist first-person indicative present singular)
büyük oynarsın (aorist indicative present second-person singular)
büyük oynar (aorist indicative present singular third-person)
büyük oynarız (aorist first-person indicative plural present)
büyük oynarsınız (aorist indicative plural present second-person)
büyük oynarlar (aorist indicative plural present third-person)
büyük oynıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyük oynıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyük oynıyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyük oynıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyük oynıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyük oynıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyük oyndım (first-person indicative past perfective singular)
büyük oyndın (indicative past perfective second-person singular)
büyük oyndı (indicative past perfective singular third-person)
büyük oyndık (first-person indicative past perfective plural)
büyük oyndınız (indicative past perfective plural second-person)
büyük oyndılar (indicative past perfective plural third-person)
büyük oynıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyük oynıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyük oynıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyük oynıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyük oynıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyük oynıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or büyük oynıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
büyük oynacağım (first-person future indicative singular)
büyük oynacaksın (future indicative second-person singular)
büyük oynacak (future indicative singular third-person)
büyük oynacağız (first-person future indicative plural)
büyük oynacaksınız (future indicative plural second-person)
büyük oynacaklar (future indicative plural third-person)
büyük oynmışım (first-person inferential perfective singular)
büyük oynmışsın (inferential perfective second-person singular)
büyük oynmış (inferential perfective singular third-person)
büyük oynmışız (first-person inferential perfective plural)
büyük oynmışsınız (inferential perfective plural second-person)
büyük oynmışlar (inferential perfective plural third-person)
büyük oynarmışım (aorist first-person inferential singular)
büyük oynarmışsın (aorist inferential second-person singular)
büyük oynarmış (aorist inferential singular third-person)
büyük oynarmışız (aorist first-person inferential plural)
büyük oynarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
büyük oynarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or büyük oynarmışlar (aorist inferential plural third-person)
büyük oynıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyük oynıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyük oynıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyük oynıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyük oynıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyük oynıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büyük oynsam (conditional first-person singular)
büyük oynsan (conditional second-person singular)
büyük oynsa (conditional singular third-person)
büyük oynsak (conditional first-person plural)
büyük oynsanız (conditional plural second-person)
büyük oynsalar (conditional plural third-person)
büyük oynsaydım (conditional first-person perfective singular)
büyük oynsaydın (conditional perfective second-person singular)
büyük oynsaydı (conditional perfective singular third-person)
büyük oynsaydık (conditional first-person perfective plural)
büyük oynsaydınız (conditional perfective plural second-person)
büyük oynsaydılar (conditional perfective plural third-person)
büyük oynayım (first-person optative singular)
büyük oynasın (optative second-person singular)
büyük oyna (optative singular third-person)
büyük oynalım (first-person optative plural)
büyük oynasınız (optative plural second-person)
büyük oynalar (optative plural third-person)
büyük oynmaktayım (first-person progressive singular)
büyük oynmaktasın (progressive second-person singular)
büyük oynmakta (progressive singular third-person)
büyük oynmaktayız (first-person plural progressive)
büyük oynmaktasınız (plural progressive second-person)
büyük oynmaktalar (plural progressive third-person)
büyük oynmalıyım (first-person necessitative singular)
büyük oynmalısın (necessitative second-person singular)
büyük oynmalı (necessitative singular third-person)
büyük oynmalıyız (first-person necessitative plural)
büyük oynmalısınız (necessitative plural second-person)
büyük oynmalılar (necessitative plural third-person)
büyük oyn (imperative second-person singular)
büyük oynsın (imperative singular third-person)
büyük oynın (imperative plural second-person)
büyük oynsınlar (imperative plural third-person)
büyük oynar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
büyük oynar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
büyük oynar mı? (aorist indicative present singular third-person)
büyük oynar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
büyük oynar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
büyük oynarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
büyük oynıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyük oynıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyük oynıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyük oynıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyük oynıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyük oynıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyük oyndım mı? (first-person indicative past perfective singular)
büyük oyndın mı? (indicative past perfective second-person singular)
büyük oyndı mı? (indicative past perfective singular third-person)
büyük oyndık mı? (first-person indicative past perfective plural)
büyük oyndınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
büyük oyndılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
büyük oynıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyük oynıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyük oynıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyük oynıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyük oynıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyük oynıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyük oynacak mıyım? (first-person future indicative singular)
büyük oynacak mısın? (future indicative second-person singular)
büyük oynacak mı? (future indicative singular third-person)
büyük oynacak mıyız? (first-person future indicative plural)
büyük oynacak mısınız? (future indicative plural second-person)
büyük oynacaklar mı? (future indicative plural third-person)
büyük oynmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
büyük oynmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
büyük oynmış mı? (inferential perfective singular third-person)
büyük oynmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
büyük oynmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
büyük oynmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
büyük oynar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
büyük oynar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
büyük oynar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
büyük oynar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
büyük oynar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
büyük oynarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
büyük oynıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyük oynıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyük oynıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyük oynıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyük oynıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyük oynıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyük oynsam mı? (conditional first-person singular)
büyük oynsan mı? (conditional second-person singular)
büyük oynsa mı? (conditional singular third-person)
büyük oynsak mı? (conditional first-person plural)
büyük oynsanız mı? (conditional plural second-person)
büyük oynsalar mı? (conditional plural third-person)
büyük oynsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
büyük oynsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
büyük oynsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
büyük oynsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
büyük oynsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
büyük oynsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
büyük oynmakta mıyım? (first-person progressive singular)
büyük oynmakta mısın? (progressive second-person singular)
büyük oynmakta mı? (progressive singular third-person)
büyük oynmakta mıyız? (first-person plural progressive)
büyük oynmakta mısınız? (plural progressive second-person)
büyük oynmaktalar mı? (plural progressive third-person)
büyük oynmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
büyük oynmalı mısın? (necessitative second-person singular)
büyük oynmalı mı? (necessitative singular third-person)
büyük oynmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
büyük oynmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
büyük oynmalılar mı? (necessitative plural third-person)
büyük oynmamak (infinitive negative)
büyük oynmayan (imperfective impersonal negative participle)
büyük oynmamış (impersonal negative participle perfective)
büyük oynmayacak (impersonal negative participle prospective)
büyük oynmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
büyük oynmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
büyük oynmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
büyük oynmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
büyük oynmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
büyük oynmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
büyük oynmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
büyük oynmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
büyük oynmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
büyük oynmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
büyük oynmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
büyük oynmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
büyük oynmama (negative noun-from-verb)
büyük oynmayış (adverbial negative)
büyük oynmam (aorist first-person indicative present singular)
büyük oynmazsın (aorist indicative present second-person singular)
büyük oynmaz (aorist indicative present singular third-person)
büyük oynmayız (aorist first-person indicative plural present)
büyük oynmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
büyük oynmazlar (aorist indicative plural present third-person)
büyük oynmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyük oynmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyük oynmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyük oynmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyük oynmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyük oynmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyük oynmadım (first-person indicative past perfective singular)
büyük oynmadın (indicative past perfective second-person singular)
büyük oynmadı (indicative past perfective singular third-person)
büyük oynmadık (first-person indicative past perfective plural)
büyük oynmadınız (indicative past perfective plural second-person)
büyük oynmadılar (indicative past perfective plural third-person)
büyük oynmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyük oynmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyük oynmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyük oynmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyük oynmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyük oynmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
büyük oynmayacağım (first-person future indicative singular)
büyük oynmayacaksın (future indicative second-person singular)
büyük oynmayacak (future indicative singular third-person)
büyük oynmayacağız (first-person future indicative plural)
büyük oynmayacaksınız (future indicative plural second-person)
büyük oynmayacaklar (future indicative plural third-person)
büyük oynmamışım (first-person inferential perfective singular)
büyük oynmamışsın (inferential perfective second-person singular)
büyük oynmamış (inferential perfective singular third-person)
büyük oynmamışız (first-person inferential perfective plural)
büyük oynmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
büyük oynmamışlar (inferential perfective plural third-person)
büyük oynmazmışım (aorist first-person inferential singular)
büyük oynmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
büyük oynmazmış (aorist inferential singular third-person)
büyük oynmazmışız (aorist first-person inferential plural)
büyük oynmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
büyük oynmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
büyük oynmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyük oynmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyük oynmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyük oynmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyük oynmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyük oynmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büyük oynmasam (conditional first-person singular)
büyük oynmasan (conditional second-person singular)
büyük oynmasa (conditional singular third-person)
büyük oynmasak (conditional first-person plural)
büyük oynmasanız (conditional plural second-person)
büyük oynmasalar (conditional plural third-person)
büyük oynmasaydım (conditional first-person perfective singular)
büyük oynmasaydın (conditional perfective second-person singular)
büyük oynmasaydı (conditional perfective singular third-person)
büyük oynmasaydık (conditional first-person perfective plural)
büyük oynmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
büyük oynmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
büyük oynmayayım (first-person optative singular)
büyük oynmayasın (optative second-person singular)
büyük oynmaya (optative singular third-person)
büyük oynmayalım (first-person optative plural)
büyük oynmayasınız (optative plural second-person)
büyük oynmayalar (optative plural third-person)
büyük oynmamaktayım (first-person progressive singular)
büyük oynmamaktasın (progressive second-person singular)
büyük oynmamakta (progressive singular third-person)
büyük oynmamaktayız (first-person plural progressive)
büyük oynmamaktasınız (plural progressive second-person)
büyük oynmamaktalar (plural progressive third-person)
büyük oynmamalıyım (first-person necessitative singular)
büyük oynmamalısın (necessitative second-person singular)
büyük oynmamalı (necessitative singular third-person)
büyük oynmamalıyız (first-person necessitative plural)
büyük oynmamalısınız (necessitative plural second-person)
büyük oynmamalılar (necessitative plural third-person)
büyük oynma (imperative second-person singular)
büyük oynmasın (imperative singular third-person)
büyük oynmayın (imperative plural second-person)
büyük oynmasınlar (imperative plural third-person)
büyük oynmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
büyük oynmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
büyük oynmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
büyük oynmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
büyük oynmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
büyük oynmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
büyük oynmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyük oynmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyük oynmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyük oynmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyük oynmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyük oynmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyük oynmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
büyük oynmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
büyük oynmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
büyük oynmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
büyük oynmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
büyük oynmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
büyük oynmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyük oynmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyük oynmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyük oynmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyük oynmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyük oynmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyük oynmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
büyük oynmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
büyük oynmayacak mı? (future indicative singular third-person)
büyük oynmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
büyük oynmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
büyük oynmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
büyük oynmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
büyük oynmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
büyük oynmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
büyük oynmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
büyük oynmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
büyük oynmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
büyük oynmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
büyük oynmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
büyük oynmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
büyük oynmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
büyük oynmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
büyük oynmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
büyük oynmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyük oynmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyük oynmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyük oynmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyük oynmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyük oynmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyük oynmasam mı? (conditional first-person singular)
büyük oynmasan mı? (conditional second-person singular)
büyük oynmasa mı? (conditional singular third-person)
büyük oynmasak mı? (conditional first-person plural)
büyük oynmasanız mı? (conditional plural second-person)
büyük oynmasalar mı? (conditional plural third-person)
büyük oynmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
büyük oynmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
büyük oynmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
büyük oynmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
büyük oynmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
büyük oynmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
büyük oynmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
büyük oynmamakta mısın? (progressive second-person singular)
büyük oynmamakta mı? (progressive singular third-person)
büyük oynmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
büyük oynmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
büyük oynmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
büyük oynmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
büyük oynmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
büyük oynmamalı mı? (necessitative singular third-person)
büyük oynmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
büyük oynmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
büyük oynmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(intransitive, idiomatic) to play big amounts of money

(intransitive, idiomatic, figurative) to risk in the case of winning a huge prize, to play big


kibirlenmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kibirlenmek (infinitive)
kibirlenen (imperfective impersonal participle)
kibirlenmiş (impersonal participle perfective)
kibirlenecek (impersonal participle prospective)
kibirlendiğim (non-prospective participle personal)
kibirlendiğin (non-prospective participle personal)
kibirlendiği (non-prospective participle personal)
kibirlendiğimiz (non-prospective participle personal)
kibirlendiğiniz (non-prospective participle personal)
kibirlendikleri (non-prospective participle personal)
kibirleneceğim (participle personal prospective)
kibirleneceğin (participle personal prospective)
kibirleneceği (participle personal prospective)
kibirleneceğimiz (participle personal prospective)
kibirleneceğiniz (participle personal prospective)
kibirlenecekleri (participle personal prospective)
kibirlenme (noun-from-verb)
kibirleniş (adverbial)
kibirlenirim (aorist first-person indicative present singular)
kibirlenirsin (aorist indicative present second-person singular)
kibirlenir (aorist indicative present singular third-person)
kibirleniriz (aorist first-person indicative plural present)
kibirlenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kibirlenirler (aorist indicative plural present third-person)
kibirleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kibirleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kibirleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
kibirleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kibirleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kibirleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kibirlendim (first-person indicative past perfective singular)
kibirlendin (indicative past perfective second-person singular)
kibirlendi (indicative past perfective singular third-person)
kibirlendik (first-person indicative past perfective plural)
kibirlendiniz (indicative past perfective plural second-person)
kibirlendiler (indicative past perfective plural third-person)
kibirleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kibirleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kibirleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kibirleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kibirleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kibirleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kibirleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kibirleneceğim (first-person future indicative singular)
kibirleneceksin (future indicative second-person singular)
kibirlenecek (future indicative singular third-person)
kibirleneceğiz (first-person future indicative plural)
kibirleneceksiniz (future indicative plural second-person)
kibirlenecekler (future indicative plural third-person)
kibirlenmişim (first-person inferential perfective singular)
kibirlenmişsin (inferential perfective second-person singular)
kibirlenmiş (inferential perfective singular third-person)
kibirlenmişiz (first-person inferential perfective plural)
kibirlenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kibirlenmişler (inferential perfective plural third-person)
kibirlenirmişim (aorist first-person inferential singular)
kibirlenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
kibirlenirmiş (aorist inferential singular third-person)
kibirlenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
kibirlenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kibirlenirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or kibirlenirmişlar (aorist inferential plural third-person)
kibirleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kibirleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kibirleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kibirleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kibirleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kibirleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kibirlensem (conditional first-person singular)
kibirlensen (conditional second-person singular)
kibirlense (conditional singular third-person)
kibirlensek (conditional first-person plural)
kibirlenseniz (conditional plural second-person)
kibirlenseler (conditional plural third-person)
kibirlenseydim (conditional first-person perfective singular)
kibirlenseydin (conditional perfective second-person singular)
kibirlenseydi (conditional perfective singular third-person)
kibirlenseydik (conditional first-person perfective plural)
kibirlenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kibirlenseydiler (conditional perfective plural third-person)
kibirleneyim (first-person optative singular)
kibirlenesin (optative second-person singular)
kibirlene (optative singular third-person)
kibirlenelim (first-person optative plural)
kibirlenesiniz (optative plural second-person)
kibirleneler (optative plural third-person)
kibirlenmekteyim (first-person progressive singular)
kibirlenmektesin (progressive second-person singular)
kibirlenmekte (progressive singular third-person)
kibirlenmekteyiz (first-person plural progressive)
kibirlenmektesiniz (plural progressive second-person)
kibirlenmekteler (plural progressive third-person)
kibirlenmeliyim (first-person necessitative singular)
kibirlenmelisin (necessitative second-person singular)
kibirlenmeli (necessitative singular third-person)
kibirlenmeliyiz (first-person necessitative plural)
kibirlenmelisiniz (necessitative plural second-person)
kibirlenmeliler (necessitative plural third-person)
kibirlen (imperative second-person singular)
kibirlensin (imperative singular third-person)
kibirlenin (imperative plural second-person)
kibirlensinler (imperative plural third-person)
kibirlenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kibirlenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
kibirlenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
kibirlenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kibirlenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kibirlenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kibirleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kibirleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kibirleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kibirleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kibirleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kibirleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kibirlendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kibirlendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kibirlendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kibirlendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kibirlendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kibirlendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kibirleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kibirleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kibirleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kibirleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kibirleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kibirleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kibirlenecek miyim? (first-person future indicative singular)
kibirlenecek misin? (future indicative second-person singular)
kibirlenecek mi? (future indicative singular third-person)
kibirlenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kibirlenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kibirlenecekler mi? (future indicative plural third-person)
kibirlenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kibirlenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kibirlenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kibirlenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kibirlenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kibirlenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kibirlenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kibirlenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kibirlenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kibirlenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kibirlenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kibirlenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kibirleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kibirleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kibirleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kibirleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kibirleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kibirleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kibirlensem mi? (conditional first-person singular)
kibirlensen mi? (conditional second-person singular)
kibirlense mi? (conditional singular third-person)
kibirlensek mi? (conditional first-person plural)
kibirlenseniz mi? (conditional plural second-person)
kibirlenseler mi? (conditional plural third-person)
kibirlense miydim? (conditional first-person perfective singular)
kibirlense miydin? (conditional perfective second-person singular)
kibirlense miydi? (conditional perfective singular third-person)
kibirlense miydik? (conditional first-person perfective plural)
kibirlense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kibirlenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kibirlenmekte miyim? (first-person progressive singular)
kibirlenmekte misin? (progressive second-person singular)
kibirlenmekte mi? (progressive singular third-person)
kibirlenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kibirlenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kibirlenmekteler mi? (plural progressive third-person)
kibirlenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
kibirlenmeli misin? (necessitative second-person singular)
kibirlenmeli mi? (necessitative singular third-person)
kibirlenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kibirlenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kibirlenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kibirlenmemek (infinitive negative)
kibirlenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kibirlenmemiş (impersonal negative participle perfective)
kibirlenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kibirlenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kibirlenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kibirlenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kibirlenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kibirlenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kibirlenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kibirlenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kibirlenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kibirlenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kibirlenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kibirlenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kibirlenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kibirlenmeme (negative noun-from-verb)
kibirlenmeyiş (adverbial negative)
kibirlenmem (aorist first-person indicative present singular)
kibirlenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kibirlenmez (aorist indicative present singular third-person)
kibirlenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kibirlenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kibirlenmezler (aorist indicative plural present third-person)
kibirlenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kibirlenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kibirlenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kibirlenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kibirlenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kibirlenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kibirlenmedim (first-person indicative past perfective singular)
kibirlenmedin (indicative past perfective second-person singular)
kibirlenmedi (indicative past perfective singular third-person)
kibirlenmedik (first-person indicative past perfective plural)
kibirlenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kibirlenmediler (indicative past perfective plural third-person)
kibirlenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kibirlenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kibirlenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kibirlenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kibirlenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kibirlenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kibirlenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kibirlenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kibirlenmeyecek (future indicative singular third-person)
kibirlenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kibirlenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kibirlenmeyecekler (future indicative plural third-person)
kibirlenmemişim (first-person inferential perfective singular)
kibirlenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kibirlenmemiş (inferential perfective singular third-person)
kibirlenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kibirlenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kibirlenmemişler (inferential perfective plural third-person)
kibirlenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kibirlenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kibirlenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kibirlenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kibirlenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kibirlenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kibirlenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kibirlenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kibirlenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kibirlenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kibirlenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kibirlenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kibirlenmesem (conditional first-person singular)
kibirlenmesen (conditional second-person singular)
kibirlenmese (conditional singular third-person)
kibirlenmesek (conditional first-person plural)
kibirlenmeseniz (conditional plural second-person)
kibirlenmeseler (conditional plural third-person)
kibirlenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kibirlenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kibirlenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kibirlenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kibirlenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kibirlenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kibirlenmeyeyim (first-person optative singular)
kibirlenmeyesin (optative second-person singular)
kibirlenmeye (optative singular third-person)
kibirlenmeyelim (first-person optative plural)
kibirlenmeyesiniz (optative plural second-person)
kibirlenmeyeler (optative plural third-person)
kibirlenmemekteyim (first-person progressive singular)
kibirlenmemektesin (progressive second-person singular)
kibirlenmemekte (progressive singular third-person)
kibirlenmemekteyiz (first-person plural progressive)
kibirlenmemektesiniz (plural progressive second-person)
kibirlenmemekteler (plural progressive third-person)
kibirlenmemeliyim (first-person necessitative singular)
kibirlenmemelisin (necessitative second-person singular)
kibirlenmemeli (necessitative singular third-person)
kibirlenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kibirlenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kibirlenmemeliler (necessitative plural third-person)
kibirlenme (imperative second-person singular)
kibirlenmesin (imperative singular third-person)
kibirlenmeyin (imperative plural second-person)
kibirlenmesinler (imperative plural third-person)
kibirlenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kibirlenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kibirlenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kibirlenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kibirlenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kibirlenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kibirlenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kibirlenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kibirlenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kibirlenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kibirlenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kibirlenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kibirlenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kibirlenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kibirlenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kibirlenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kibirlenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kibirlenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kibirlenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kibirlenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kibirlenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kibirlenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kibirlenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kibirlenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kibirlenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kibirlenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kibirlenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kibirlenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kibirlenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kibirlenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kibirlenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kibirlenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kibirlenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kibirlenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kibirlenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kibirlenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kibirlenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kibirlenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kibirlenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kibirlenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kibirlenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kibirlenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kibirlenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kibirlenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kibirlenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kibirlenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kibirlenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kibirlenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kibirlenmesem mi? (conditional first-person singular)
kibirlenmesen mi? (conditional second-person singular)
kibirlenmese mi? (conditional singular third-person)
kibirlenmesek mi? (conditional first-person plural)
kibirlenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kibirlenmeseler mi? (conditional plural third-person)
kibirlenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kibirlenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kibirlenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kibirlenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kibirlenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kibirlenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kibirlenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kibirlenmemekte misin? (progressive second-person singular)
kibirlenmemekte mi? (progressive singular third-person)
kibirlenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kibirlenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kibirlenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kibirlenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kibirlenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kibirlenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kibirlenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kibirlenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kibirlenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish كبرلنمك (kibirlenmek). Equivalent to kibir (“arrogance, pride”) + -len + -mek

affix

Güzelliğinin gücünü anladıktan sonra iyice kibirlendi

She became very arrogant after understanding the power of her beauty


doyurmak

head

doyurmak (third-person singular simple present doyurur)

doyurur (present singular third-person)
doyurmak (infinitive)
doyuran (imperfective impersonal participle)
doyurmuş (impersonal participle perfective)
doyuracak (impersonal participle prospective)
doyurduğum (non-prospective participle personal)
doyurduğun (non-prospective participle personal)
doyurduğu (non-prospective participle personal)
doyurduğumuz (non-prospective participle personal)
doyurduğunuz (non-prospective participle personal)
doyurdukları (non-prospective participle personal)
doyuracağım (participle personal prospective)
doyuracağın (participle personal prospective)
doyuracağı (participle personal prospective)
doyuracağımız (participle personal prospective)
doyuracağınız (participle personal prospective)
doyuracakları (participle personal prospective)
doyurma (noun-from-verb)
doyuruş (adverbial)
doyururum (aorist first-person indicative present singular)
doyurursun (aorist indicative present second-person singular)
doyurur (aorist indicative present singular third-person)
doyururuz (aorist first-person indicative plural present)
doyurursunuz (aorist indicative plural present second-person)
doyururlar (aorist indicative plural present third-person)
doyuruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doyuruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doyuruyor (imperfective indicative present singular third-person)
doyuruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doyuruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doyuruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doyurdum (first-person indicative past perfective singular)
doyurdun (indicative past perfective second-person singular)
doyurdu (indicative past perfective singular third-person)
doyurduk (first-person indicative past perfective plural)
doyurdunuz (indicative past perfective plural second-person)
doyurdular (indicative past perfective plural third-person)
doyuruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doyuruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doyuruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doyuruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doyuruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doyuruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or doyuruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
doyuracağım (first-person future indicative singular)
doyuracaksın (future indicative second-person singular)
doyuracak (future indicative singular third-person)
doyuracağız (first-person future indicative plural)
doyuracaksınız (future indicative plural second-person)
doyuracaklar (future indicative plural third-person)
doyurmuşum (first-person inferential perfective singular)
doyurmuşsun (inferential perfective second-person singular)
doyurmuş (inferential perfective singular third-person)
doyurmuşuz (first-person inferential perfective plural)
doyurmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
doyurmuşlar (inferential perfective plural third-person)
doyururmuşum (aorist first-person inferential singular)
doyururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
doyururmuş (aorist inferential singular third-person)
doyururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
doyururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
doyururlarmış (or doyururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
doyuruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doyuruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doyuruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doyuruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doyuruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doyuruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doyursam (conditional first-person singular)
doyursan (conditional second-person singular)
doyursa (conditional singular third-person)
doyursak (conditional first-person plural)
doyursanız (conditional plural second-person)
doyursalar (conditional plural third-person)
doyursaydım (conditional first-person perfective singular)
doyursaydın (conditional perfective second-person singular)
doyursaydı (conditional perfective singular third-person)
doyursaydık (conditional first-person perfective plural)
doyursaydınız (conditional perfective plural second-person)
doyursaydılar (conditional perfective plural third-person)
doyurayım (first-person optative singular)
doyurasın (optative second-person singular)
doyura (optative singular third-person)
doyuralım (first-person optative plural)
doyurasınız (optative plural second-person)
doyuralar (optative plural third-person)
doyurmaktayım (first-person progressive singular)
doyurmaktasın (progressive second-person singular)
doyurmakta (progressive singular third-person)
doyurmaktayız (first-person plural progressive)
doyurmaktasınız (plural progressive second-person)
doyurmaktalar (plural progressive third-person)
doyurmalıyım (first-person necessitative singular)
doyurmalısın (necessitative second-person singular)
doyurmalı (necessitative singular third-person)
doyurmalıyız (first-person necessitative plural)
doyurmalısınız (necessitative plural second-person)
doyurmalılar (necessitative plural third-person)
doyur (imperative second-person singular)
doyursun (imperative singular third-person)
doyurun (imperative plural second-person)
doyursunlar (imperative plural third-person)
doyurur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
doyurur musun? (aorist indicative present second-person singular)
doyurur mu? (aorist indicative present singular third-person)
doyurur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
doyurur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
doyururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doyuruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doyuruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doyuruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doyuruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doyuruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doyuruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doyurdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
doyurdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
doyurdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
doyurduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
doyurdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
doyurdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
doyuruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doyuruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doyuruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doyuruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doyuruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doyuruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doyuracak mıyım? (first-person future indicative singular)
doyuracak mısın? (future indicative second-person singular)
doyuracak mı? (future indicative singular third-person)
doyuracak mıyız? (first-person future indicative plural)
doyuracak mısınız? (future indicative plural second-person)
doyuracaklar mı? (future indicative plural third-person)
doyurmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
doyurmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
doyurmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
doyurmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
doyurmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
doyurmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doyurur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
doyurur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
doyurur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
doyurur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
doyurur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
doyururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doyuruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doyuruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doyuruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doyuruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doyuruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doyuruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doyursam mı? (conditional first-person singular)
doyursan mı? (conditional second-person singular)
doyursa mı? (conditional singular third-person)
doyursak mı? (conditional first-person plural)
doyursanız mı? (conditional plural second-person)
doyursalar mı? (conditional plural third-person)
doyursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doyursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doyursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doyursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doyursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doyursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doyurmakta mıyım? (first-person progressive singular)
doyurmakta mısın? (progressive second-person singular)
doyurmakta mı? (progressive singular third-person)
doyurmakta mıyız? (first-person plural progressive)
doyurmakta mısınız? (plural progressive second-person)
doyurmaktalar mı? (plural progressive third-person)
doyurmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doyurmalı mısın? (necessitative second-person singular)
doyurmalı mı? (necessitative singular third-person)
doyurmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doyurmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doyurmalılar mı? (necessitative plural third-person)
doyurmamak (infinitive negative)
doyurmayan (imperfective impersonal negative participle)
doyurmamış (impersonal negative participle perfective)
doyurmayacak (impersonal negative participle prospective)
doyurmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
doyurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
doyurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
doyurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
doyurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
doyurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
doyurmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
doyurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
doyurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
doyurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
doyurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
doyurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
doyurmama (negative noun-from-verb)
doyurmayuş (adverbial negative)
doyurmam (aorist first-person indicative present singular)
doyurmazsın (aorist indicative present second-person singular)
doyurmaz (aorist indicative present singular third-person)
doyurmayız (aorist first-person indicative plural present)
doyurmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
doyurmazlar (aorist indicative plural present third-person)
doyurmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doyurmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doyurmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
doyurmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doyurmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doyurmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doyurmadım (first-person indicative past perfective singular)
doyurmadın (indicative past perfective second-person singular)
doyurmadı (indicative past perfective singular third-person)
doyurmadık (first-person indicative past perfective plural)
doyurmadınız (indicative past perfective plural second-person)
doyurmadılar (indicative past perfective plural third-person)
doyurmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doyurmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doyurmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doyurmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doyurmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doyurmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
doyurmayacağım (first-person future indicative singular)
doyurmayacaksın (future indicative second-person singular)
doyurmayacak (future indicative singular third-person)
doyurmayacağız (first-person future indicative plural)
doyurmayacaksınız (future indicative plural second-person)
doyurmayacaklar (future indicative plural third-person)
doyurmamışım (first-person inferential perfective singular)
doyurmamışsın (inferential perfective second-person singular)
doyurmamış (inferential perfective singular third-person)
doyurmamışız (first-person inferential perfective plural)
doyurmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
doyurmamışlar (inferential perfective plural third-person)
doyurmazmışım (aorist first-person inferential singular)
doyurmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
doyurmazmış (aorist inferential singular third-person)
doyurmazmışız (aorist first-person inferential plural)
doyurmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doyurmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
doyurmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doyurmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doyurmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doyurmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doyurmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doyurmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doyurmasam (conditional first-person singular)
doyurmasan (conditional second-person singular)
doyurmasa (conditional singular third-person)
doyurmasak (conditional first-person plural)
doyurmasanız (conditional plural second-person)
doyurmasalar (conditional plural third-person)
doyurmasaydım (conditional first-person perfective singular)
doyurmasaydın (conditional perfective second-person singular)
doyurmasaydı (conditional perfective singular third-person)
doyurmasaydık (conditional first-person perfective plural)
doyurmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
doyurmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
doyurmayayım (first-person optative singular)
doyurmayasın (optative second-person singular)
doyurmaya (optative singular third-person)
doyurmayalım (first-person optative plural)
doyurmayasınız (optative plural second-person)
doyurmayalar (optative plural third-person)
doyurmamaktayım (first-person progressive singular)
doyurmamaktasın (progressive second-person singular)
doyurmamakta (progressive singular third-person)
doyurmamaktayız (first-person plural progressive)
doyurmamaktasınız (plural progressive second-person)
doyurmamaktalar (plural progressive third-person)
doyurmamalıyım (first-person necessitative singular)
doyurmamalısın (necessitative second-person singular)
doyurmamalı (necessitative singular third-person)
doyurmamalıyız (first-person necessitative plural)
doyurmamalısınız (necessitative plural second-person)
doyurmamalılar (necessitative plural third-person)
doyurma (imperative second-person singular)
doyurmasın (imperative singular third-person)
doyurmayın (imperative plural second-person)
doyurmasınlar (imperative plural third-person)
doyurmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doyurmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doyurmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
doyurmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doyurmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doyurmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doyurmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doyurmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doyurmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doyurmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doyurmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doyurmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doyurmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
doyurmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
doyurmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
doyurmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
doyurmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
doyurmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
doyurmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doyurmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doyurmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doyurmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doyurmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doyurmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doyurmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doyurmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
doyurmayacak mı? (future indicative singular third-person)
doyurmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doyurmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doyurmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doyurmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
doyurmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
doyurmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
doyurmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
doyurmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
doyurmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doyurmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
doyurmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
doyurmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
doyurmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
doyurmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
doyurmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doyurmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doyurmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doyurmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doyurmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doyurmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doyurmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doyurmasam mı? (conditional first-person singular)
doyurmasan mı? (conditional second-person singular)
doyurmasa mı? (conditional singular third-person)
doyurmasak mı? (conditional first-person plural)
doyurmasanız mı? (conditional plural second-person)
doyurmasalar mı? (conditional plural third-person)
doyurmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doyurmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doyurmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doyurmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doyurmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doyurmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doyurmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
doyurmamakta mısın? (progressive second-person singular)
doyurmamakta mı? (progressive singular third-person)
doyurmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
doyurmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
doyurmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
doyurmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doyurmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
doyurmamalı mı? (necessitative singular third-person)
doyurmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doyurmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doyurmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طویرمق (doyurmak). Morphologically doy- + -ur. Cognate with Azerbaijani doyurmaq and Karakhanid تذغرماق.


bağdaşmak

bağdaşmak (third-person singular simple present bağdaşır)

bağdaşır (present singular third-person)
bağdaşmak (infinitive)
bağdaşan (imperfective impersonal participle)
bağdaşmış (impersonal participle perfective)
bağdaşacak (impersonal participle prospective)
bağdaştığım (non-prospective participle personal)
bağdaştığın (non-prospective participle personal)
bağdaştığı (non-prospective participle personal)
bağdaştığımız (non-prospective participle personal)
bağdaştığınız (non-prospective participle personal)
bağdaştıkları (non-prospective participle personal)
bağdaşacağım (participle personal prospective)
bağdaşacağın (participle personal prospective)
bağdaşacağı (participle personal prospective)
bağdaşacağımız (participle personal prospective)
bağdaşacağınız (participle personal prospective)
bağdaşacakları (participle personal prospective)
bağdaşma (noun-from-verb)
bağdaşış (adverbial)
bağdaşırım (aorist first-person indicative present singular)
bağdaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
bağdaşır (aorist indicative present singular third-person)
bağdaşırız (aorist first-person indicative plural present)
bağdaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağdaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
bağdaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağdaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağdaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağdaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağdaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağdaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağdaştım (first-person indicative past perfective singular)
bağdaştın (indicative past perfective second-person singular)
bağdaştı (indicative past perfective singular third-person)
bağdaştık (first-person indicative past perfective plural)
bağdaştınız (indicative past perfective plural second-person)
bağdaştılar (indicative past perfective plural third-person)
bağdaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağdaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağdaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağdaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağdaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağdaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bağdaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bağdaşacağım (first-person future indicative singular)
bağdaşacaksın (future indicative second-person singular)
bağdaşacak (future indicative singular third-person)
bağdaşacağız (first-person future indicative plural)
bağdaşacaksınız (future indicative plural second-person)
bağdaşacaklar (future indicative plural third-person)
bağdaşmışım (first-person inferential perfective singular)
bağdaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
bağdaşmış (inferential perfective singular third-person)
bağdaşmışız (first-person inferential perfective plural)
bağdaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağdaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
bağdaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
bağdaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağdaşırmış (aorist inferential singular third-person)
bağdaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
bağdaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağdaşırlarmış (or bağdaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
bağdaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağdaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağdaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağdaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağdaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağdaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bağdaşsam (conditional first-person singular)
bağdaşsan (conditional second-person singular)
bağdaşsa (conditional singular third-person)
bağdaşsak (conditional first-person plural)
bağdaşsanız (conditional plural second-person)
bağdaşsalar (conditional plural third-person)
bağdaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
bağdaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
bağdaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
bağdaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
bağdaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağdaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağdaşayım (first-person optative singular)
bağdaşasın (optative second-person singular)
bağdaşa (optative singular third-person)
bağdaşalım (first-person optative plural)
bağdaşasınız (optative plural second-person)
bağdaşalar (optative plural third-person)
bağdaşmaktayım (first-person progressive singular)
bağdaşmaktasın (progressive second-person singular)
bağdaşmakta (progressive singular third-person)
bağdaşmaktayız (first-person plural progressive)
bağdaşmaktasınız (plural progressive second-person)
bağdaşmaktalar (plural progressive third-person)
bağdaşmalıyım (first-person necessitative singular)
bağdaşmalısın (necessitative second-person singular)
bağdaşmalı (necessitative singular third-person)
bağdaşmalıyız (first-person necessitative plural)
bağdaşmalısınız (necessitative plural second-person)
bağdaşmalılar (necessitative plural third-person)
bağdaş (imperative second-person singular)
bağdaşsın (imperative singular third-person)
bağdaşın (imperative plural second-person)
bağdaşsınlar (imperative plural third-person)
bağdaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağdaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağdaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağdaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağdaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağdaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağdaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağdaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağdaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağdaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağdaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağdaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağdaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağdaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağdaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağdaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağdaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağdaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağdaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağdaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağdaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağdaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağdaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağdaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağdaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağdaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağdaşacak mı? (future indicative singular third-person)
bağdaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağdaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağdaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağdaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağdaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağdaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağdaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağdaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağdaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağdaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağdaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağdaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağdaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağdaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağdaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağdaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağdaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağdaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağdaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağdaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağdaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağdaşsam mı? (conditional first-person singular)
bağdaşsan mı? (conditional second-person singular)
bağdaşsa mı? (conditional singular third-person)
bağdaşsak mı? (conditional first-person plural)
bağdaşsanız mı? (conditional plural second-person)
bağdaşsalar mı? (conditional plural third-person)
bağdaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağdaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağdaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağdaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağdaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağdaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağdaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağdaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
bağdaşmakta mı? (progressive singular third-person)
bağdaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağdaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağdaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağdaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağdaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağdaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
bağdaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağdaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağdaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
bağdaşmamak (infinitive negative)
bağdaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
bağdaşmamış (impersonal negative participle perfective)
bağdaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
bağdaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bağdaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bağdaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bağdaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bağdaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bağdaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bağdaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bağdaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bağdaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bağdaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bağdaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bağdaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bağdaşmama (negative noun-from-verb)
bağdaşmayış (adverbial negative)
bağdaşmam (aorist first-person indicative present singular)
bağdaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
bağdaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
bağdaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
bağdaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağdaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
bağdaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağdaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağdaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağdaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağdaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağdaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağdaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
bağdaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
bağdaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
bağdaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
bağdaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
bağdaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
bağdaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağdaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağdaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağdaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağdaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağdaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bağdaşmayacağım (first-person future indicative singular)
bağdaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
bağdaşmayacak (future indicative singular third-person)
bağdaşmayacağız (first-person future indicative plural)
bağdaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
bağdaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
bağdaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
bağdaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
bağdaşmamış (inferential perfective singular third-person)
bağdaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
bağdaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağdaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
bağdaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
bağdaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağdaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
bağdaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
bağdaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağdaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
bağdaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağdaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağdaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağdaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağdaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağdaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bağdaşmasam (conditional first-person singular)
bağdaşmasan (conditional second-person singular)
bağdaşmasa (conditional singular third-person)
bağdaşmasak (conditional first-person plural)
bağdaşmasanız (conditional plural second-person)
bağdaşmasalar (conditional plural third-person)
bağdaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
bağdaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
bağdaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
bağdaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
bağdaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağdaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağdaşmayayım (first-person optative singular)
bağdaşmayasın (optative second-person singular)
bağdaşmaya (optative singular third-person)
bağdaşmayalım (first-person optative plural)
bağdaşmayasınız (optative plural second-person)
bağdaşmayalar (optative plural third-person)
bağdaşmamaktayım (first-person progressive singular)
bağdaşmamaktasın (progressive second-person singular)
bağdaşmamakta (progressive singular third-person)
bağdaşmamaktayız (first-person plural progressive)
bağdaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
bağdaşmamaktalar (plural progressive third-person)
bağdaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
bağdaşmamalısın (necessitative second-person singular)
bağdaşmamalı (necessitative singular third-person)
bağdaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
bağdaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
bağdaşmamalılar (necessitative plural third-person)
bağdaşma (imperative second-person singular)
bağdaşmasın (imperative singular third-person)
bağdaşmayın (imperative plural second-person)
bağdaşmasınlar (imperative plural third-person)
bağdaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağdaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağdaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağdaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağdaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağdaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağdaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağdaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağdaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağdaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağdaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağdaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağdaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağdaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağdaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağdaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağdaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağdaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağdaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağdaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağdaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağdaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağdaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağdaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağdaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağdaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağdaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
bağdaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağdaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağdaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağdaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağdaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağdaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağdaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağdaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağdaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağdaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağdaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağdaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağdaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağdaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağdaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağdaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağdaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağdaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağdaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağdaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağdaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağdaşmasam mı? (conditional first-person singular)
bağdaşmasan mı? (conditional second-person singular)
bağdaşmasa mı? (conditional singular third-person)
bağdaşmasak mı? (conditional first-person plural)
bağdaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
bağdaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
bağdaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağdaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağdaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağdaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağdaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağdaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağdaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağdaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
bağdaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
bağdaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağdaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağdaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağdaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağdaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağdaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
bağdaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağdaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağdaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish باغداشمق (bağdaşmak).