defolmak

head

defolmak (third-person singular simple present defolur)

defolur (present singular third-person)
defolmak (infinitive)
defolan (imperfective impersonal participle)
defolmuş (impersonal participle perfective)
defolacak (impersonal participle prospective)
defolduğum (non-prospective participle personal)
defolduğun (non-prospective participle personal)
defolduğu (non-prospective participle personal)
defolduğumuz (non-prospective participle personal)
defolduğunuz (non-prospective participle personal)
defoldukları (non-prospective participle personal)
defolacağım (participle personal prospective)
defolacağın (participle personal prospective)
defolacağı (participle personal prospective)
defolacağımız (participle personal prospective)
defolacağınız (participle personal prospective)
defolacakları (participle personal prospective)
defolma (noun-from-verb)
defoluş (adverbial)
defolurum (aorist first-person indicative present singular)
defolursun (aorist indicative present second-person singular)
defolur (aorist indicative present singular third-person)
defoluruz (aorist first-person indicative plural present)
defolursunuz (aorist indicative plural present second-person)
defolurlar (aorist indicative plural present third-person)
defoluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
defoluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
defoluyor (imperfective indicative present singular third-person)
defoluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
defoluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
defoluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
defoldum (first-person indicative past perfective singular)
defoldun (indicative past perfective second-person singular)
defoldu (indicative past perfective singular third-person)
defolduk (first-person indicative past perfective plural)
defoldunuz (indicative past perfective plural second-person)
defoldular (indicative past perfective plural third-person)
defoluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
defoluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
defoluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
defoluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
defoluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
defoluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or defoluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
defolacağım (first-person future indicative singular)
defolacaksın (future indicative second-person singular)
defolacak (future indicative singular third-person)
defolacağız (first-person future indicative plural)
defolacaksınız (future indicative plural second-person)
defolacaklar (future indicative plural third-person)
defolmuşum (first-person inferential perfective singular)
defolmuşsun (inferential perfective second-person singular)
defolmuş (inferential perfective singular third-person)
defolmuşuz (first-person inferential perfective plural)
defolmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
defolmuşlar (inferential perfective plural third-person)
defolurmuşum (aorist first-person inferential singular)
defolurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
defolurmuş (aorist inferential singular third-person)
defolurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
defolurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
defolurlarmış (or defolurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
defoluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
defoluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
defoluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
defoluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
defoluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
defoluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
defolsam (conditional first-person singular)
defolsan (conditional second-person singular)
defolsa (conditional singular third-person)
defolsak (conditional first-person plural)
defolsanız (conditional plural second-person)
defolsalar (conditional plural third-person)
defolsaydım (conditional first-person perfective singular)
defolsaydın (conditional perfective second-person singular)
defolsaydı (conditional perfective singular third-person)
defolsaydık (conditional first-person perfective plural)
defolsaydınız (conditional perfective plural second-person)
defolsaydılar (conditional perfective plural third-person)
defolayım (first-person optative singular)
defolasın (optative second-person singular)
defola (optative singular third-person)
defolalım (first-person optative plural)
defolasınız (optative plural second-person)
defolalar (optative plural third-person)
defolmaktayım (first-person progressive singular)
defolmaktasın (progressive second-person singular)
defolmakta (progressive singular third-person)
defolmaktayız (first-person plural progressive)
defolmaktasınız (plural progressive second-person)
defolmaktalar (plural progressive third-person)
defolmalıyım (first-person necessitative singular)
defolmalısın (necessitative second-person singular)
defolmalı (necessitative singular third-person)
defolmalıyız (first-person necessitative plural)
defolmalısınız (necessitative plural second-person)
defolmalılar (necessitative plural third-person)
defol (imperative second-person singular)
defolsun (imperative singular third-person)
defolun (imperative plural second-person)
defolsunlar (imperative plural third-person)
defolur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
defolur musun? (aorist indicative present second-person singular)
defolur mu? (aorist indicative present singular third-person)
defolur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
defolur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
defolurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
defoluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
defoluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
defoluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
defoluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
defoluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
defoluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
defoldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
defoldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
defoldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
defolduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
defoldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
defoldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
defoluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
defoluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
defoluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
defoluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
defoluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
defoluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
defolacak mıyım? (first-person future indicative singular)
defolacak mısın? (future indicative second-person singular)
defolacak mı? (future indicative singular third-person)
defolacak mıyız? (first-person future indicative plural)
defolacak mısınız? (future indicative plural second-person)
defolacaklar mı? (future indicative plural third-person)
defolmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
defolmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
defolmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
defolmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
defolmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
defolmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
defolur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
defolur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
defolur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
defolur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
defolur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
defolurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
defoluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
defoluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
defoluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
defoluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
defoluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
defoluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
defolsam mı? (conditional first-person singular)
defolsan mı? (conditional second-person singular)
defolsa mı? (conditional singular third-person)
defolsak mı? (conditional first-person plural)
defolsanız mı? (conditional plural second-person)
defolsalar mı? (conditional plural third-person)
defolsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
defolsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
defolsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
defolsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
defolsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
defolsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
defolmakta mıyım? (first-person progressive singular)
defolmakta mısın? (progressive second-person singular)
defolmakta mı? (progressive singular third-person)
defolmakta mıyız? (first-person plural progressive)
defolmakta mısınız? (plural progressive second-person)
defolmaktalar mı? (plural progressive third-person)
defolmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
defolmalı mısın? (necessitative second-person singular)
defolmalı mı? (necessitative singular third-person)
defolmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
defolmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
defolmalılar mı? (necessitative plural third-person)
defolmamak (infinitive negative)
defolmayan (imperfective impersonal negative participle)
defolmamış (impersonal negative participle perfective)
defolmayacak (impersonal negative participle prospective)
defolmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
defolmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
defolmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
defolmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
defolmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
defolmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
defolmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
defolmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
defolmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
defolmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
defolmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
defolmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
defolmama (negative noun-from-verb)
defolmayuş (adverbial negative)
defolmam (aorist first-person indicative present singular)
defolmazsın (aorist indicative present second-person singular)
defolmaz (aorist indicative present singular third-person)
defolmayız (aorist first-person indicative plural present)
defolmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
defolmazlar (aorist indicative plural present third-person)
defolmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
defolmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
defolmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
defolmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
defolmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
defolmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
defolmadım (first-person indicative past perfective singular)
defolmadın (indicative past perfective second-person singular)
defolmadı (indicative past perfective singular third-person)
defolmadık (first-person indicative past perfective plural)
defolmadınız (indicative past perfective plural second-person)
defolmadılar (indicative past perfective plural third-person)
defolmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
defolmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
defolmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
defolmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
defolmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
defolmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
defolmayacağım (first-person future indicative singular)
defolmayacaksın (future indicative second-person singular)
defolmayacak (future indicative singular third-person)
defolmayacağız (first-person future indicative plural)
defolmayacaksınız (future indicative plural second-person)
defolmayacaklar (future indicative plural third-person)
defolmamışım (first-person inferential perfective singular)
defolmamışsın (inferential perfective second-person singular)
defolmamış (inferential perfective singular third-person)
defolmamışız (first-person inferential perfective plural)
defolmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
defolmamışlar (inferential perfective plural third-person)
defolmazmışım (aorist first-person inferential singular)
defolmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
defolmazmış (aorist inferential singular third-person)
defolmazmışız (aorist first-person inferential plural)
defolmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
defolmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
defolmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
defolmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
defolmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
defolmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
defolmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
defolmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
defolmasam (conditional first-person singular)
defolmasan (conditional second-person singular)
defolmasa (conditional singular third-person)
defolmasak (conditional first-person plural)
defolmasanız (conditional plural second-person)
defolmasalar (conditional plural third-person)
defolmasaydım (conditional first-person perfective singular)
defolmasaydın (conditional perfective second-person singular)
defolmasaydı (conditional perfective singular third-person)
defolmasaydık (conditional first-person perfective plural)
defolmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
defolmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
defolmayayım (first-person optative singular)
defolmayasın (optative second-person singular)
defolmaya (optative singular third-person)
defolmayalım (first-person optative plural)
defolmayasınız (optative plural second-person)
defolmayalar (optative plural third-person)
defolmamaktayım (first-person progressive singular)
defolmamaktasın (progressive second-person singular)
defolmamakta (progressive singular third-person)
defolmamaktayız (first-person plural progressive)
defolmamaktasınız (plural progressive second-person)
defolmamaktalar (plural progressive third-person)
defolmamalıyım (first-person necessitative singular)
defolmamalısın (necessitative second-person singular)
defolmamalı (necessitative singular third-person)
defolmamalıyız (first-person necessitative plural)
defolmamalısınız (necessitative plural second-person)
defolmamalılar (necessitative plural third-person)
defolma (imperative second-person singular)
defolmasın (imperative singular third-person)
defolmayın (imperative plural second-person)
defolmasınlar (imperative plural third-person)
defolmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
defolmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
defolmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
defolmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
defolmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
defolmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
defolmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
defolmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
defolmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
defolmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
defolmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
defolmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
defolmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
defolmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
defolmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
defolmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
defolmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
defolmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
defolmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
defolmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
defolmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
defolmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
defolmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
defolmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
defolmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
defolmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
defolmayacak mı? (future indicative singular third-person)
defolmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
defolmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
defolmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
defolmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
defolmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
defolmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
defolmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
defolmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
defolmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
defolmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
defolmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
defolmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
defolmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
defolmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
defolmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
defolmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
defolmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
defolmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
defolmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
defolmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
defolmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
defolmasam mı? (conditional first-person singular)
defolmasan mı? (conditional second-person singular)
defolmasa mı? (conditional singular third-person)
defolmasak mı? (conditional first-person plural)
defolmasanız mı? (conditional plural second-person)
defolmasalar mı? (conditional plural third-person)
defolmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
defolmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
defolmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
defolmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
defolmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
defolmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
defolmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
defolmamakta mısın? (progressive second-person singular)
defolmamakta mı? (progressive singular third-person)
defolmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
defolmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
defolmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
defolmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
defolmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
defolmamalı mı? (necessitative singular third-person)
defolmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
defolmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
defolmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دفع اولمق (defʿ olmaḳ), from Arabic دَفْع (dafʕ), equivalent to def (“an act of pushing away, repelling, expelling”) + olmak (“to be, to become”).

af

(intransitive) To back off, to go away, to beat it, to piss off.


kişnemek

head

kişnemek (third-person singular simple present kişner)

kişner (present singular third-person)
kişnemek (infinitive)
kişneyen (imperfective impersonal participle)
kişnemiş (impersonal participle perfective)
kişneyecek (impersonal participle prospective)
kişnediğim (non-prospective participle personal)
kişnediğin (non-prospective participle personal)
kişnediği (non-prospective participle personal)
kişnediğimiz (non-prospective participle personal)
kişnediğiniz (non-prospective participle personal)
kişnedikleri (non-prospective participle personal)
kişneyeceğim (participle personal prospective)
kişneyeceğin (participle personal prospective)
kişneyeceği (participle personal prospective)
kişneyeceğimiz (participle personal prospective)
kişneyeceğiniz (participle personal prospective)
kişneyecekleri (participle personal prospective)
kişneme (noun-from-verb)
kişneyiş (adverbial)
kişnerim (aorist first-person indicative present singular)
kişnersin (aorist indicative present second-person singular)
kişner (aorist indicative present singular third-person)
kişneriz (aorist first-person indicative plural present)
kişnersiniz (aorist indicative plural present second-person)
kişnerler (aorist indicative plural present third-person)
kişniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kişniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kişniyor (imperfective indicative present singular third-person)
kişniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kişniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kişniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kişnedim (first-person indicative past perfective singular)
kişnedin (indicative past perfective second-person singular)
kişnedi (indicative past perfective singular third-person)
kişnedik (first-person indicative past perfective plural)
kişnediniz (indicative past perfective plural second-person)
kişnediler (indicative past perfective plural third-person)
kişniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kişniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kişniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kişniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kişniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kişniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kişneyeceğim (first-person future indicative singular)
kişneyeceksin (future indicative second-person singular)
kişneyecek (future indicative singular third-person)
kişneyeceğiz (first-person future indicative plural)
kişneyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kişneyecekler (future indicative plural third-person)
kişnemişim (first-person inferential perfective singular)
kişnemişsin (inferential perfective second-person singular)
kişnemiş (inferential perfective singular third-person)
kişnemişiz (first-person inferential perfective plural)
kişnemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kişnemişler (inferential perfective plural third-person)
kişnermişim (aorist first-person inferential singular)
kişnermişsin (aorist inferential second-person singular)
kişnermiş (aorist inferential singular third-person)
kişnermişiz (aorist first-person inferential plural)
kişnermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kişnermişler (aorist inferential plural third-person)
kişniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kişniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kişniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kişniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kişniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kişniyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kişnesem (conditional first-person singular)
kişnesen (conditional second-person singular)
kişnese (conditional singular third-person)
kişnesek (conditional first-person plural)
kişneseniz (conditional plural second-person)
kişneseler (conditional plural third-person)
kişneseydim (conditional first-person perfective singular)
kişneseydin (conditional perfective second-person singular)
kişneseydi (conditional perfective singular third-person)
kişneseydik (conditional first-person perfective plural)
kişneseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kişneseydiler (conditional perfective plural third-person)
kişneyeyim (first-person optative singular)
kişneyesin (optative second-person singular)
kişneye (optative singular third-person)
kişneyelim (first-person optative plural)
kişneyesiniz (optative plural second-person)
kişneyeler (optative plural third-person)
kişnemekteyim (first-person progressive singular)
kişnemektesin (progressive second-person singular)
kişnemekte (progressive singular third-person)
kişnemekteyiz (first-person plural progressive)
kişnemektesiniz (plural progressive second-person)
kişnemekteler (plural progressive third-person)
kişnemeliyim (first-person necessitative singular)
kişnemelisin (necessitative second-person singular)
kişnemeli (necessitative singular third-person)
kişnemeliyiz (first-person necessitative plural)
kişnemelisiniz (necessitative plural second-person)
kişnemeliler (necessitative plural third-person)
kişne (imperative second-person singular)
kişnesin (imperative singular third-person)
kişneyin (imperative plural second-person)
kişnesinler (imperative plural third-person)
kişner miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kişner misin? (aorist indicative present second-person singular)
kişner mi? (aorist indicative present singular third-person)
kişner miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kişner misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kişnerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kişniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kişniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kişniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kişniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kişniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kişniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kişnedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kişnedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kişnedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kişnedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kişnediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kişnediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kişniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kişniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kişniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kişniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kişniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kişniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kişneyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kişneyecek misin? (future indicative second-person singular)
kişneyecek mi? (future indicative singular third-person)
kişneyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kişneyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kişneyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kişnemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kişnemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kişnemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kişnemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kişnemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kişnemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kişner miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kişner miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kişner miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kişner miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kişner miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kişnerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kişniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kişniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kişniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kişniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kişniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kişniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kişnesem mi? (conditional first-person singular)
kişnesen mi? (conditional second-person singular)
kişnese mi? (conditional singular third-person)
kişnesek mi? (conditional first-person plural)
kişneseniz mi? (conditional plural second-person)
kişneseler mi? (conditional plural third-person)
kişnese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kişnese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kişnese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kişnese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kişnese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kişneseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kişnemekte miyim? (first-person progressive singular)
kişnemekte misin? (progressive second-person singular)
kişnemekte mi? (progressive singular third-person)
kişnemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kişnemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kişnemekteler mi? (plural progressive third-person)
kişnemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kişnemeli misin? (necessitative second-person singular)
kişnemeli mi? (necessitative singular third-person)
kişnemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kişnemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kişnemeliler mi? (necessitative plural third-person)
kişnememek (infinitive negative)
kişnemeyen (imperfective impersonal negative participle)
kişnememiş (impersonal negative participle perfective)
kişnemeyecek (impersonal negative participle prospective)
kişnemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kişnemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kişnemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kişnemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kişnemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kişnemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kişnemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kişnemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kişnemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kişnemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kişnemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kişnemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kişnememe (negative noun-from-verb)
kişnemeyiş (adverbial negative)
kişnemem (aorist first-person indicative present singular)
kişnemezsin (aorist indicative present second-person singular)
kişnemez (aorist indicative present singular third-person)
kişnemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kişnemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kişnemezler (aorist indicative plural present third-person)
kişnemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kişnemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kişnemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kişnemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kişnemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kişnemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kişnemedim (first-person indicative past perfective singular)
kişnemedin (indicative past perfective second-person singular)
kişnemedi (indicative past perfective singular third-person)
kişnemedik (first-person indicative past perfective plural)
kişnemediniz (indicative past perfective plural second-person)
kişnemediler (indicative past perfective plural third-person)
kişnemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kişnemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kişnemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kişnemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kişnemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kişnemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kişnemeyeceğim (first-person future indicative singular)
kişnemeyeceksin (future indicative second-person singular)
kişnemeyecek (future indicative singular third-person)
kişnemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kişnemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kişnemeyecekler (future indicative plural third-person)
kişnememişim (first-person inferential perfective singular)
kişnememişsin (inferential perfective second-person singular)
kişnememiş (inferential perfective singular third-person)
kişnememişiz (first-person inferential perfective plural)
kişnememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kişnememişler (inferential perfective plural third-person)
kişnemezmişim (aorist first-person inferential singular)
kişnemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kişnemezmiş (aorist inferential singular third-person)
kişnemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kişnemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kişnemezmişler (aorist inferential plural third-person)
kişnemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kişnemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kişnemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kişnemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kişnemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kişnemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kişnemesem (conditional first-person singular)
kişnemesen (conditional second-person singular)
kişnemese (conditional singular third-person)
kişnemesek (conditional first-person plural)
kişnemeseniz (conditional plural second-person)
kişnemeseler (conditional plural third-person)
kişnemeseydim (conditional first-person perfective singular)
kişnemeseydin (conditional perfective second-person singular)
kişnemeseydi (conditional perfective singular third-person)
kişnemeseydik (conditional first-person perfective plural)
kişnemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kişnemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kişnemeyeyim (first-person optative singular)
kişnemeyesin (optative second-person singular)
kişnemeye (optative singular third-person)
kişnemeyelim (first-person optative plural)
kişnemeyesiniz (optative plural second-person)
kişnemeyeler (optative plural third-person)
kişnememekteyim (first-person progressive singular)
kişnememektesin (progressive second-person singular)
kişnememekte (progressive singular third-person)
kişnememekteyiz (first-person plural progressive)
kişnememektesiniz (plural progressive second-person)
kişnememekteler (plural progressive third-person)
kişnememeliyim (first-person necessitative singular)
kişnememelisin (necessitative second-person singular)
kişnememeli (necessitative singular third-person)
kişnememeliyiz (first-person necessitative plural)
kişnememelisiniz (necessitative plural second-person)
kişnememeliler (necessitative plural third-person)
kişneme (imperative second-person singular)
kişnemesin (imperative singular third-person)
kişnemeyin (imperative plural second-person)
kişnemesinler (imperative plural third-person)
kişnemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kişnemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kişnemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kişnemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kişnemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kişnemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kişnemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kişnemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kişnemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kişnemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kişnemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kişnemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kişnemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kişnemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kişnemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kişnemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kişnemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kişnemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kişnemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kişnemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kişnemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kişnemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kişnemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kişnemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kişnemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kişnemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kişnemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kişnemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kişnemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kişnemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kişnememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kişnememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kişnememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kişnememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kişnememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kişnememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kişnemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kişnemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kişnemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kişnemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kişnemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kişnemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kişnemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kişnemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kişnemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kişnemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kişnemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kişnemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kişnemesem mi? (conditional first-person singular)
kişnemesen mi? (conditional second-person singular)
kişnemese mi? (conditional singular third-person)
kişnemesek mi? (conditional first-person plural)
kişnemeseniz mi? (conditional plural second-person)
kişnemeseler mi? (conditional plural third-person)
kişnemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kişnemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kişnemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kişnemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kişnemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kişnemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kişnememekte miyim? (first-person progressive singular)
kişnememekte misin? (progressive second-person singular)
kişnememekte mi? (progressive singular third-person)
kişnememekte miyiz? (first-person plural progressive)
kişnememekte misiniz? (plural progressive second-person)
kişnememekteler mi? (plural progressive third-person)
kişnememeli miyim? (first-person necessitative singular)
kişnememeli misin? (necessitative second-person singular)
kişnememeli mi? (necessitative singular third-person)
kişnememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kişnememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kişnememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كشنمك or كیشنمك (kişnemek), from Proto-Turkic *kiĺčin(e)-.
Cognates
Azerbaijani kişnəmək
Bashkir кешнәү (keşnəw)
Karakhanid كِشْناماك (kişnemek)
Kazakh кісінеу (kısıneu)
Kyrgyz кишенөө (kişenöö)
Tatar кешнәү (keşnäw)
Turkmen kişňemek
Uyghur كىشنەمەك (kishnemek)
Uzbek kishnamoq
Yakut кистээ (kistee)

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">kişnəmək</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">кешнәү</i> (keşnəw)

Karakhanid <i class="Arab mention" lang="xqa">كِشْناماك</i> (kişnemek)

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">кісінеу</i> (kısıneu)

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">кишенөө</i> (kişenöö)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">kişňemek</i>

Tatar <i class="Cyrl mention" lang="tt">кешнәү</i> (keşnäw)

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">كىشنەمەك</i> (kishnemek)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">kishnamoq</i>

Yakut <i class="Cyrl mention" lang="sah">кистээ</i> (kistee)

(intransitive, of a horse and the like) to neigh


tamamlanma

second-person singular negative imperative of tamamlanmak


tamamlama

second-person singular negative imperative of tamamlamak


kirlet

second-person singular imperative of kirletmek


tamamlanmak

head

tamamlanmak (third-person singular simple present tamamlanır)

tamamlanır (present singular third-person)
tamamlanmak (infinitive)
tamamlanan (imperfective impersonal participle)
tamamlanmış (impersonal participle perfective)
tamamlanacak (impersonal participle prospective)
tamamlandığım (non-prospective participle personal)
tamamlandığın (non-prospective participle personal)
tamamlandığı (non-prospective participle personal)
tamamlandığımız (non-prospective participle personal)
tamamlandığınız (non-prospective participle personal)
tamamlandıkları (non-prospective participle personal)
tamamlanacağım (participle personal prospective)
tamamlanacağın (participle personal prospective)
tamamlanacağı (participle personal prospective)
tamamlanacağımız (participle personal prospective)
tamamlanacağınız (participle personal prospective)
tamamlanacakları (participle personal prospective)
tamamlanma (noun-from-verb)
tamamlanış (adverbial)
tamamlanırım (aorist first-person indicative present singular)
tamamlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
tamamlanır (aorist indicative present singular third-person)
tamamlanırız (aorist first-person indicative plural present)
tamamlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tamamlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
tamamlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tamamlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tamamlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tamamlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tamamlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tamamlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tamamlandım (first-person indicative past perfective singular)
tamamlandın (indicative past perfective second-person singular)
tamamlandı (indicative past perfective singular third-person)
tamamlandık (first-person indicative past perfective plural)
tamamlandınız (indicative past perfective plural second-person)
tamamlandılar (indicative past perfective plural third-person)
tamamlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tamamlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tamamlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tamamlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tamamlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tamamlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tamamlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tamamlanacağım (first-person future indicative singular)
tamamlanacaksın (future indicative second-person singular)
tamamlanacak (future indicative singular third-person)
tamamlanacağız (first-person future indicative plural)
tamamlanacaksınız (future indicative plural second-person)
tamamlanacaklar (future indicative plural third-person)
tamamlanmışım (first-person inferential perfective singular)
tamamlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
tamamlanmış (inferential perfective singular third-person)
tamamlanmışız (first-person inferential perfective plural)
tamamlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tamamlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
tamamlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
tamamlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tamamlanırmış (aorist inferential singular third-person)
tamamlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
tamamlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tamamlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or tamamlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
tamamlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tamamlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tamamlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tamamlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tamamlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tamamlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tamamlansam (conditional first-person singular)
tamamlansan (conditional second-person singular)
tamamlansa (conditional singular third-person)
tamamlansak (conditional first-person plural)
tamamlansanız (conditional plural second-person)
tamamlansalar (conditional plural third-person)
tamamlansaydım (conditional first-person perfective singular)
tamamlansaydın (conditional perfective second-person singular)
tamamlansaydı (conditional perfective singular third-person)
tamamlansaydık (conditional first-person perfective plural)
tamamlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
tamamlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
tamamlanayım (first-person optative singular)
tamamlanasın (optative second-person singular)
tamamlana (optative singular third-person)
tamamlanalım (first-person optative plural)
tamamlanasınız (optative plural second-person)
tamamlanalar (optative plural third-person)
tamamlanmaktayım (first-person progressive singular)
tamamlanmaktasın (progressive second-person singular)
tamamlanmakta (progressive singular third-person)
tamamlanmaktayız (first-person plural progressive)
tamamlanmaktasınız (plural progressive second-person)
tamamlanmaktalar (plural progressive third-person)
tamamlanmalıyım (first-person necessitative singular)
tamamlanmalısın (necessitative second-person singular)
tamamlanmalı (necessitative singular third-person)
tamamlanmalıyız (first-person necessitative plural)
tamamlanmalısınız (necessitative plural second-person)
tamamlanmalılar (necessitative plural third-person)
tamamlan (imperative second-person singular)
tamamlansın (imperative singular third-person)
tamamlanın (imperative plural second-person)
tamamlansınlar (imperative plural third-person)
tamamlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tamamlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tamamlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tamamlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tamamlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tamamlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tamamlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tamamlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tamamlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tamamlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tamamlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tamamlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tamamlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tamamlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tamamlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tamamlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tamamlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tamamlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tamamlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tamamlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tamamlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tamamlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tamamlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tamamlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tamamlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tamamlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
tamamlanacak mı? (future indicative singular third-person)
tamamlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tamamlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tamamlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tamamlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tamamlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tamamlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tamamlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tamamlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tamamlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tamamlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tamamlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tamamlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tamamlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tamamlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tamamlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tamamlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tamamlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tamamlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tamamlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tamamlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tamamlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tamamlansam mı? (conditional first-person singular)
tamamlansan mı? (conditional second-person singular)
tamamlansa mı? (conditional singular third-person)
tamamlansak mı? (conditional first-person plural)
tamamlansanız mı? (conditional plural second-person)
tamamlansalar mı? (conditional plural third-person)
tamamlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tamamlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tamamlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tamamlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tamamlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tamamlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tamamlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tamamlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
tamamlanmakta mı? (progressive singular third-person)
tamamlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tamamlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tamamlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tamamlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tamamlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tamamlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
tamamlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tamamlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tamamlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tamamlanmamak (infinitive negative)
tamamlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
tamamlanmamış (impersonal negative participle perfective)
tamamlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
tamamlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tamamlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tamamlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tamamlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tamamlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tamamlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tamamlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tamamlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tamamlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tamamlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tamamlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tamamlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tamamlanmama (negative noun-from-verb)
tamamlanmayış (adverbial negative)
tamamlanmam (aorist first-person indicative present singular)
tamamlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tamamlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
tamamlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
tamamlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tamamlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tamamlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tamamlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tamamlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tamamlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tamamlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tamamlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tamamlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
tamamlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
tamamlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
tamamlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
tamamlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tamamlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tamamlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tamamlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tamamlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tamamlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tamamlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tamamlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tamamlanmayacağım (first-person future indicative singular)
tamamlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
tamamlanmayacak (future indicative singular third-person)
tamamlanmayacağız (first-person future indicative plural)
tamamlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tamamlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
tamamlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
tamamlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tamamlanmamış (inferential perfective singular third-person)
tamamlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
tamamlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tamamlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tamamlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tamamlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tamamlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
tamamlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tamamlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tamamlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tamamlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tamamlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tamamlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tamamlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tamamlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tamamlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tamamlanmasam (conditional first-person singular)
tamamlanmasan (conditional second-person singular)
tamamlanmasa (conditional singular third-person)
tamamlanmasak (conditional first-person plural)
tamamlanmasanız (conditional plural second-person)
tamamlanmasalar (conditional plural third-person)
tamamlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tamamlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tamamlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tamamlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tamamlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tamamlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tamamlanmayayım (first-person optative singular)
tamamlanmayasın (optative second-person singular)
tamamlanmaya (optative singular third-person)
tamamlanmayalım (first-person optative plural)
tamamlanmayasınız (optative plural second-person)
tamamlanmayalar (optative plural third-person)
tamamlanmamaktayım (first-person progressive singular)
tamamlanmamaktasın (progressive second-person singular)
tamamlanmamakta (progressive singular third-person)
tamamlanmamaktayız (first-person plural progressive)
tamamlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
tamamlanmamaktalar (plural progressive third-person)
tamamlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
tamamlanmamalısın (necessitative second-person singular)
tamamlanmamalı (necessitative singular third-person)
tamamlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
tamamlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
tamamlanmamalılar (necessitative plural third-person)
tamamlanma (imperative second-person singular)
tamamlanmasın (imperative singular third-person)
tamamlanmayın (imperative plural second-person)
tamamlanmasınlar (imperative plural third-person)
tamamlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tamamlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tamamlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tamamlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tamamlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tamamlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tamamlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tamamlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tamamlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tamamlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tamamlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tamamlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tamamlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tamamlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tamamlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tamamlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tamamlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tamamlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tamamlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tamamlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tamamlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tamamlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tamamlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tamamlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tamamlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tamamlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tamamlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tamamlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tamamlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tamamlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tamamlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tamamlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tamamlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tamamlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tamamlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tamamlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tamamlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tamamlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tamamlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tamamlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tamamlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tamamlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tamamlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tamamlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tamamlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tamamlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tamamlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tamamlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tamamlanmasam mı? (conditional first-person singular)
tamamlanmasan mı? (conditional second-person singular)
tamamlanmasa mı? (conditional singular third-person)
tamamlanmasak mı? (conditional first-person plural)
tamamlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
tamamlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
tamamlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tamamlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tamamlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tamamlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tamamlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tamamlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tamamlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tamamlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tamamlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
tamamlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tamamlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tamamlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tamamlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tamamlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tamamlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tamamlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tamamlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tamamlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


kirletme

second-person singular negative imperative of kirletmek


ütmek

head

ütmek (third-person singular simple present üter)

(transitive, dialectal) To singe to remove hair on a person or on an animal's skin/hide.


ütmek

Inherited from Ottoman Turkish اوتمق (utmak) or اوتمك (ütmek, ötmek), from Proto-Turkic *ut-.
Cognates
Azerbaijani udmaq
Karakhanid اُتْماقْ (utmaq)
Old Turkic 𐰆𐱃- (ut¹-)
Turkmen utmak
Uyghur ئۇتماق (utmaq)
Uzbek yutmoq

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">udmaq</i>

Karakhanid <i class="Arab mention" lang="xqa">اُتْماقْ</i> (utmaq)

Old Turkic <i class="Orkh mention" lang="otk">𐰆𐱃-</i> (ut¹-)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">utmak</i>

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">ئۇتماق</i> (utmaq)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">yutmoq</i>

(transitive, dialectal) To beat in a game, to defeat.


çapmak

head

çapmak (third-person singular simple present çapar)

çapar (present singular third-person)
çapmak (infinitive)
çapan (imperfective impersonal participle)
çapmış (impersonal participle perfective)
çapacak (impersonal participle prospective)
çaptığım (non-prospective participle personal)
çaptığın (non-prospective participle personal)
çaptığı (non-prospective participle personal)
çaptığımız (non-prospective participle personal)
çaptığınız (non-prospective participle personal)
çaptıkları (non-prospective participle personal)
çapacağım (participle personal prospective)
çapacağın (participle personal prospective)
çapacağı (participle personal prospective)
çapacağımız (participle personal prospective)
çapacağınız (participle personal prospective)
çapacakları (participle personal prospective)
çapma (noun-from-verb)
çapış (adverbial)
çaparım (aorist first-person indicative present singular)
çaparsın (aorist indicative present second-person singular)
çapar (aorist indicative present singular third-person)
çaparız (aorist first-person indicative plural present)
çaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
çaparlar (aorist indicative plural present third-person)
çapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çaptım (first-person indicative past perfective singular)
çaptın (indicative past perfective second-person singular)
çaptı (indicative past perfective singular third-person)
çaptık (first-person indicative past perfective plural)
çaptınız (indicative past perfective plural second-person)
çaptılar (indicative past perfective plural third-person)
çapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çapacağım (first-person future indicative singular)
çapacaksın (future indicative second-person singular)
çapacak (future indicative singular third-person)
çapacağız (first-person future indicative plural)
çapacaksınız (future indicative plural second-person)
çapacaklar (future indicative plural third-person)
çapmışım (first-person inferential perfective singular)
çapmışsın (inferential perfective second-person singular)
çapmış (inferential perfective singular third-person)
çapmışız (first-person inferential perfective plural)
çapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çapmışlar (inferential perfective plural third-person)
çaparmışım (aorist first-person inferential singular)
çaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
çaparmış (aorist inferential singular third-person)
çaparmışız (aorist first-person inferential plural)
çaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çaparlarmış (or çaparmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çapsam (conditional first-person singular)
çapsan (conditional second-person singular)
çapsa (conditional singular third-person)
çapsak (conditional first-person plural)
çapsanız (conditional plural second-person)
çapsalar (conditional plural third-person)
çapsaydım (conditional first-person perfective singular)
çapsaydın (conditional perfective second-person singular)
çapsaydı (conditional perfective singular third-person)
çapsaydık (conditional first-person perfective plural)
çapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çapayım (first-person optative singular)
çapasın (optative second-person singular)
çapa (optative singular third-person)
çapalım (first-person optative plural)
çapasınız (optative plural second-person)
çapalar (optative plural third-person)
çapmaktayım (first-person progressive singular)
çapmaktasın (progressive second-person singular)
çapmakta (progressive singular third-person)
çapmaktayız (first-person plural progressive)
çapmaktasınız (plural progressive second-person)
çapmaktalar (plural progressive third-person)
çapmalıyım (first-person necessitative singular)
çapmalısın (necessitative second-person singular)
çapmalı (necessitative singular third-person)
çapmalıyız (first-person necessitative plural)
çapmalısınız (necessitative plural second-person)
çapmalılar (necessitative plural third-person)
çap (imperative second-person singular)
çapsın (imperative singular third-person)
çapın (imperative plural second-person)
çapsınlar (imperative plural third-person)
çapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çapacak mısın? (future indicative second-person singular)
çapacak mı? (future indicative singular third-person)
çapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çapsam mı? (conditional first-person singular)
çapsan mı? (conditional second-person singular)
çapsa mı? (conditional singular third-person)
çapsak mı? (conditional first-person plural)
çapsanız mı? (conditional plural second-person)
çapsalar mı? (conditional plural third-person)
çapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çapmakta mısın? (progressive second-person singular)
çapmakta mı? (progressive singular third-person)
çapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çapmalı mı? (necessitative singular third-person)
çapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çapmamak (infinitive negative)
çapmayan (imperfective impersonal negative participle)
çapmamış (impersonal negative participle perfective)
çapmayacak (impersonal negative participle prospective)
çapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çapmama (negative noun-from-verb)
çapmayış (adverbial negative)
çapmam (aorist first-person indicative present singular)
çapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çapmaz (aorist indicative present singular third-person)
çapmayız (aorist first-person indicative plural present)
çapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çapmadım (first-person indicative past perfective singular)
çapmadın (indicative past perfective second-person singular)
çapmadı (indicative past perfective singular third-person)
çapmadık (first-person indicative past perfective plural)
çapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çapmayacağım (first-person future indicative singular)
çapmayacaksın (future indicative second-person singular)
çapmayacak (future indicative singular third-person)
çapmayacağız (first-person future indicative plural)
çapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çapmayacaklar (future indicative plural third-person)
çapmamışım (first-person inferential perfective singular)
çapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çapmamış (inferential perfective singular third-person)
çapmamışız (first-person inferential perfective plural)
çapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çapmazmış (aorist inferential singular third-person)
çapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çapmasam (conditional first-person singular)
çapmasan (conditional second-person singular)
çapmasa (conditional singular third-person)
çapmasak (conditional first-person plural)
çapmasanız (conditional plural second-person)
çapmasalar (conditional plural third-person)
çapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çapmayayım (first-person optative singular)
çapmayasın (optative second-person singular)
çapmaya (optative singular third-person)
çapmayalım (first-person optative plural)
çapmayasınız (optative plural second-person)
çapmayalar (optative plural third-person)
çapmamaktayım (first-person progressive singular)
çapmamaktasın (progressive second-person singular)
çapmamakta (progressive singular third-person)
çapmamaktayız (first-person plural progressive)
çapmamaktasınız (plural progressive second-person)
çapmamaktalar (plural progressive third-person)
çapmamalıyım (first-person necessitative singular)
çapmamalısın (necessitative second-person singular)
çapmamalı (necessitative singular third-person)
çapmamalıyız (first-person necessitative plural)
çapmamalısınız (necessitative plural second-person)
çapmamalılar (necessitative plural third-person)
çapma (imperative second-person singular)
çapmasın (imperative singular third-person)
çapmayın (imperative plural second-person)
çapmasınlar (imperative plural third-person)
çapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çapmasam mı? (conditional first-person singular)
çapmasan mı? (conditional second-person singular)
çapmasa mı? (conditional singular third-person)
çapmasak mı? (conditional first-person plural)
çapmasanız mı? (conditional plural second-person)
çapmasalar mı? (conditional plural third-person)
çapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çapmamakta mı? (progressive singular third-person)
çapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish چاپمق (çapmak), from Proto-Turkic *čap- (“to beat, hit; attack; rob”).


havla

second-person singular imperative of havlamak


havlayın

second-person plural imperative of havlamak


havlama

second-person singular negative imperative of havlamak