aşık attırmak

aşık attırmak (third-person singular simple present aşık attırır)

aşık attırır (present singular third-person)
aşık attırmak (infinitive)
aşık attıran (imperfective impersonal participle)
aşık attırmış (impersonal participle perfective)
aşık attıracak (impersonal participle prospective)
aşık attırdığım (non-prospective participle personal)
aşık attırdığın (non-prospective participle personal)
aşık attırdığı (non-prospective participle personal)
aşık attırdığımız (non-prospective participle personal)
aşık attırdığınız (non-prospective participle personal)
aşık attırdıkları (non-prospective participle personal)
aşık attıracağım (participle personal prospective)
aşık attıracağın (participle personal prospective)
aşık attıracağı (participle personal prospective)
aşık attıracağımız (participle personal prospective)
aşık attıracağınız (participle personal prospective)
aşık attıracakları (participle personal prospective)
aşık attırma (noun-from-verb)
aşık attırış (adverbial)
aşık attırırım (aorist first-person indicative present singular)
aşık attırırsın (aorist indicative present second-person singular)
aşık attırır (aorist indicative present singular third-person)
aşık attırırız (aorist first-person indicative plural present)
aşık attırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşık attırırlar (aorist indicative plural present third-person)
aşık attırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşık attırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşık attırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşık attırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşık attırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşık attırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşık attırdım (first-person indicative past perfective singular)
aşık attırdın (indicative past perfective second-person singular)
aşık attırdı (indicative past perfective singular third-person)
aşık attırdık (first-person indicative past perfective plural)
aşık attırdınız (indicative past perfective plural second-person)
aşık attırdılar (indicative past perfective plural third-person)
aşık attırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşık attırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşık attırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşık attırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşık attırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşık attırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or aşık attırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aşık attıracağım (first-person future indicative singular)
aşık attıracaksın (future indicative second-person singular)
aşık attıracak (future indicative singular third-person)
aşık attıracağız (first-person future indicative plural)
aşık attıracaksınız (future indicative plural second-person)
aşık attıracaklar (future indicative plural third-person)
aşık attırmışım (first-person inferential perfective singular)
aşık attırmışsın (inferential perfective second-person singular)
aşık attırmış (inferential perfective singular third-person)
aşık attırmışız (first-person inferential perfective plural)
aşık attırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşık attırmışlar (inferential perfective plural third-person)
aşık attırırmışım (aorist first-person inferential singular)
aşık attırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşık attırırmış (aorist inferential singular third-person)
aşık attırırmışız (aorist first-person inferential plural)
aşık attırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşık attırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or aşık attırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
aşık attırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşık attırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşık attırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşık attırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşık attırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşık attırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aşık attırsam (conditional first-person singular)
aşık attırsan (conditional second-person singular)
aşık attırsa (conditional singular third-person)
aşık attırsak (conditional first-person plural)
aşık attırsanız (conditional plural second-person)
aşık attırsalar (conditional plural third-person)
aşık attırsaydım (conditional first-person perfective singular)
aşık attırsaydın (conditional perfective second-person singular)
aşık attırsaydı (conditional perfective singular third-person)
aşık attırsaydık (conditional first-person perfective plural)
aşık attırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşık attırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşık attırayım (first-person optative singular)
aşık attırasın (optative second-person singular)
aşık attıra (optative singular third-person)
aşık attıralım (first-person optative plural)
aşık attırasınız (optative plural second-person)
aşık attıralar (optative plural third-person)
aşık attırmaktayım (first-person progressive singular)
aşık attırmaktasın (progressive second-person singular)
aşık attırmakta (progressive singular third-person)
aşık attırmaktayız (first-person plural progressive)
aşık attırmaktasınız (plural progressive second-person)
aşık attırmaktalar (plural progressive third-person)
aşık attırmalıyım (first-person necessitative singular)
aşık attırmalısın (necessitative second-person singular)
aşık attırmalı (necessitative singular third-person)
aşık attırmalıyız (first-person necessitative plural)
aşık attırmalısınız (necessitative plural second-person)
aşık attırmalılar (necessitative plural third-person)
aşık attır (imperative second-person singular)
aşık attırsın (imperative singular third-person)
aşık attırın (imperative plural second-person)
aşık attırsınlar (imperative plural third-person)
aşık attırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşık attırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşık attırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşık attırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşık attırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşık attırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşık attırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşık attırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşık attırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşık attırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşık attırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşık attırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşık attırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aşık attırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aşık attırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aşık attırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aşık attırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aşık attırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşık attırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşık attırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşık attırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşık attırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşık attırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşık attırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşık attıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşık attıracak mısın? (future indicative second-person singular)
aşık attıracak mı? (future indicative singular third-person)
aşık attıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşık attıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşık attıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşık attırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşık attırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşık attırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşık attırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşık attırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşık attırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşık attırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşık attırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşık attırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşık attırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşık attırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşık attırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşık attırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşık attırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşık attırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşık attırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşık attırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşık attırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşık attırsam mı? (conditional first-person singular)
aşık attırsan mı? (conditional second-person singular)
aşık attırsa mı? (conditional singular third-person)
aşık attırsak mı? (conditional first-person plural)
aşık attırsanız mı? (conditional plural second-person)
aşık attırsalar mı? (conditional plural third-person)
aşık attırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşık attırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşık attırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşık attırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşık attırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşık attırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşık attırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşık attırmakta mısın? (progressive second-person singular)
aşık attırmakta mı? (progressive singular third-person)
aşık attırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşık attırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşık attırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşık attırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşık attırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşık attırmalı mı? (necessitative singular third-person)
aşık attırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşık attırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşık attırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
aşık attırmamak (infinitive negative)
aşık attırmayan (imperfective impersonal negative participle)
aşık attırmamış (impersonal negative participle perfective)
aşık attırmayacak (impersonal negative participle prospective)
aşık attırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aşık attırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aşık attırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aşık attırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aşık attırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aşık attırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aşık attırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aşık attırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aşık attırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aşık attırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aşık attırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aşık attırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aşık attırmama (negative noun-from-verb)
aşık attırmayış (adverbial negative)
aşık attırmam (aorist first-person indicative present singular)
aşık attırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
aşık attırmaz (aorist indicative present singular third-person)
aşık attırmayız (aorist first-person indicative plural present)
aşık attırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşık attırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
aşık attırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşık attırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşık attırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşık attırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşık attırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşık attırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşık attırmadım (first-person indicative past perfective singular)
aşık attırmadın (indicative past perfective second-person singular)
aşık attırmadı (indicative past perfective singular third-person)
aşık attırmadık (first-person indicative past perfective plural)
aşık attırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
aşık attırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
aşık attırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşık attırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşık attırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşık attırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşık attırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşık attırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aşık attırmayacağım (first-person future indicative singular)
aşık attırmayacaksın (future indicative second-person singular)
aşık attırmayacak (future indicative singular third-person)
aşık attırmayacağız (first-person future indicative plural)
aşık attırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
aşık attırmayacaklar (future indicative plural third-person)
aşık attırmamışım (first-person inferential perfective singular)
aşık attırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
aşık attırmamış (inferential perfective singular third-person)
aşık attırmamışız (first-person inferential perfective plural)
aşık attırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşık attırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
aşık attırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
aşık attırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşık attırmazmış (aorist inferential singular third-person)
aşık attırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
aşık attırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşık attırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
aşık attırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşık attırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşık attırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşık attırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşık attırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşık attırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aşık attırmasam (conditional first-person singular)
aşık attırmasan (conditional second-person singular)
aşık attırmasa (conditional singular third-person)
aşık attırmasak (conditional first-person plural)
aşık attırmasanız (conditional plural second-person)
aşık attırmasalar (conditional plural third-person)
aşık attırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
aşık attırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
aşık attırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
aşık attırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
aşık attırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşık attırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşık attırmayayım (first-person optative singular)
aşık attırmayasın (optative second-person singular)
aşık attırmaya (optative singular third-person)
aşık attırmayalım (first-person optative plural)
aşık attırmayasınız (optative plural second-person)
aşık attırmayalar (optative plural third-person)
aşık attırmamaktayım (first-person progressive singular)
aşık attırmamaktasın (progressive second-person singular)
aşık attırmamakta (progressive singular third-person)
aşık attırmamaktayız (first-person plural progressive)
aşık attırmamaktasınız (plural progressive second-person)
aşık attırmamaktalar (plural progressive third-person)
aşık attırmamalıyım (first-person necessitative singular)
aşık attırmamalısın (necessitative second-person singular)
aşık attırmamalı (necessitative singular third-person)
aşık attırmamalıyız (first-person necessitative plural)
aşık attırmamalısınız (necessitative plural second-person)
aşık attırmamalılar (necessitative plural third-person)
aşık attırma (imperative second-person singular)
aşık attırmasın (imperative singular third-person)
aşık attırmayın (imperative plural second-person)
aşık attırmasınlar (imperative plural third-person)
aşık attırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşık attırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşık attırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşık attırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşık attırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşık attırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşık attırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşık attırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşık attırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşık attırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşık attırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşık attırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşık attırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aşık attırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aşık attırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aşık attırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aşık attırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aşık attırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşık attırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşık attırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşık attırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşık attırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşık attırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşık attırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşık attırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşık attırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşık attırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
aşık attırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşık attırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşık attırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşık attırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşık attırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşık attırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşık attırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşık attırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşık attırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşık attırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşık attırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşık attırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşık attırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşık attırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşık attırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşık attırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşık attırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşık attırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşık attırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşık attırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşık attırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşık attırmasam mı? (conditional first-person singular)
aşık attırmasan mı? (conditional second-person singular)
aşık attırmasa mı? (conditional singular third-person)
aşık attırmasak mı? (conditional first-person plural)
aşık attırmasanız mı? (conditional plural second-person)
aşık attırmasalar mı? (conditional plural third-person)
aşık attırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşık attırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşık attırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşık attırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşık attırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşık attırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşık attırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşık attırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
aşık attırmamakta mı? (progressive singular third-person)
aşık attırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşık attırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşık attırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşık attırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşık attırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşık attırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
aşık attırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşık attırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşık attırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aşık attırıyorlardı (or aşık attırıyordular)

aşık attırırlarmış (or aşık attırırmışlar)

O holdingin sahibiyle aşık attıracak birisini burada bulamazsın.

You won't find somebody here who can keep up with that holding's owner.

to find someone to rival or keep up with


bezdirmek

head

bezdirmek (third-person singular simple present bezdirir)

bezdirir (present singular third-person)


bellemez

third-person singular indicative negative aorist of bellemek


verebilir

third-person singular indicative aorist of verebilmek


başına

second-person singular simple present possessive dative of baş

third-person singular simple present possessive dative of baş


başıma

first-person singular simple present possessive dative of baş


çaktın

second-person singular simple present of çakmak


köfteyi çakmak

Karı genç adama kaş-göz işareti yapınca köfteyi çakmıştı.

When the woman made signs with her eyes, [he/she/it] had understood.

(colloquial) to notice, to savvy, to understand the matter


dayanacak

third-person singular indicative future of dayanmak


gelmez

third-person singular indicative negative aorist of gelmek


açılır

third-person singular indicative aorist of açılmak


açılmaz

third-person singular indicative negative aorist of açılmak


açmaz

third-person singular indicative negative aorist of açmak


sunmaz

third-person singular indicative negative aorist of sunmak


okunur

third-person singular indicative aorist of okunmak


okumaz

third-person singular indicative negative aorist of okumak


okunmaz

third-person singular indicative negative aorist of okunmak


okur

third-person singular indicative aorist of okumak


kaynaşılmaz

third-person singular indicative negative aorist of kaynaşılmak


kaynaşılmak

kaynaşılmak (third-person singular simple present kaynaşılır)

kaynaşılır (present singular third-person)


bütünleşmez

third-person singular indicative negative aorist of bütünleşmek


kaynaşır

third-person singular indicative aorist of kaynaşmak


kaynaşılır

third-person singular indicative aorist of kaynaşılmak


kaynaşmaz

third-person singular indicative negative aorist of kaynaşmak


kaynaştırılır

third-person singular indicative aorist of kaynaştırılmak


kaynaştırılmaz

third-person singular indicative negative aorist of kaynaştırılmak


kaynaştırtılır

third-person singular indicative aorist of kaynaştırtılmak


kaynaştırtır

third-person singular indicative aorist of kaynaştırtmak


kaynaştırır

third-person singular indicative aorist of kaynaştırmak


kaynaştırtılmaz

third-person singular indicative negative aorist of kaynaştırtılmak


kaynaştırtmaz

third-person singular indicative negative aorist of kaynaştırtmak


bütünleşir

third-person singular indicative aorist of bütünleşmek


kaynaştırmaz

third-person singular indicative negative aorist of kaynaştırmak


numaraladı

third-person singular indicative simple past of numaralamak


numaralamadı

third-person singular indicative negative simple past of numaralamak


numaralama

second-person singular negative imperative of numaralamak


arama

second-person singular negative imperative of aramak


bütünleşmek

bütünleşmek (third-person singular simple present bütünleşir)

bütünleşir (present singular third-person)
bütünleşmek (infinitive)
bütünleşen (imperfective impersonal participle)
bütünleşmiş (impersonal participle perfective)
bütünleşecek (impersonal participle prospective)
bütünleştiğim (non-prospective participle personal)
bütünleştiğin (non-prospective participle personal)
bütünleştiği (non-prospective participle personal)
bütünleştiğimiz (non-prospective participle personal)
bütünleştiğiniz (non-prospective participle personal)
bütünleştikleri (non-prospective participle personal)
bütünleşeceğim (participle personal prospective)
bütünleşeceğin (participle personal prospective)
bütünleşeceği (participle personal prospective)
bütünleşeceğimiz (participle personal prospective)
bütünleşeceğiniz (participle personal prospective)
bütünleşecekleri (participle personal prospective)
bütünleşme (noun-from-verb)
bütünleşiş (adverbial)
bütünleşirim (aorist first-person indicative present singular)
bütünleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
bütünleşir (aorist indicative present singular third-person)
bütünleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
bütünleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bütünleşirler (aorist indicative plural present third-person)
bütünleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bütünleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bütünleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bütünleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bütünleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bütünleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bütünleştim (first-person indicative past perfective singular)
bütünleştin (indicative past perfective second-person singular)
bütünleşti (indicative past perfective singular third-person)
bütünleştik (first-person indicative past perfective plural)
bütünleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
bütünleştiler (indicative past perfective plural third-person)
bütünleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bütünleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bütünleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bütünleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bütünleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bütünleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bütünleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bütünleşeceğim (first-person future indicative singular)
bütünleşeceksin (future indicative second-person singular)
bütünleşecek (future indicative singular third-person)
bütünleşeceğiz (first-person future indicative plural)
bütünleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
bütünleşecekler (future indicative plural third-person)
bütünleşmişim (first-person inferential perfective singular)
bütünleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
bütünleşmiş (inferential perfective singular third-person)
bütünleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
bütünleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bütünleşmişler (inferential perfective plural third-person)
bütünleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
bütünleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
bütünleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
bütünleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
bütünleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bütünleşirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or bütünleşirmişlar (aorist inferential plural third-person)
bütünleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bütünleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bütünleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bütünleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bütünleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bütünleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bütünleşsem (conditional first-person singular)
bütünleşsen (conditional second-person singular)
bütünleşse (conditional singular third-person)
bütünleşsek (conditional first-person plural)
bütünleşseniz (conditional plural second-person)
bütünleşseler (conditional plural third-person)
bütünleşseydim (conditional first-person perfective singular)
bütünleşseydin (conditional perfective second-person singular)
bütünleşseydi (conditional perfective singular third-person)
bütünleşseydik (conditional first-person perfective plural)
bütünleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bütünleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
bütünleşeyim (first-person optative singular)
bütünleşesin (optative second-person singular)
bütünleşe (optative singular third-person)
bütünleşelim (first-person optative plural)
bütünleşesiniz (optative plural second-person)
bütünleşeler (optative plural third-person)
bütünleşmekteyim (first-person progressive singular)
bütünleşmektesin (progressive second-person singular)
bütünleşmekte (progressive singular third-person)
bütünleşmekteyiz (first-person plural progressive)
bütünleşmektesiniz (plural progressive second-person)
bütünleşmekteler (plural progressive third-person)
bütünleşmeliyim (first-person necessitative singular)
bütünleşmelisin (necessitative second-person singular)
bütünleşmeli (necessitative singular third-person)
bütünleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
bütünleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
bütünleşmeliler (necessitative plural third-person)
bütünleş (imperative second-person singular)
bütünleşsin (imperative singular third-person)
bütünleşin (imperative plural second-person)
bütünleşsinler (imperative plural third-person)
bütünleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bütünleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
bütünleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
bütünleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bütünleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bütünleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bütünleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bütünleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bütünleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bütünleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bütünleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bütünleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bütünleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bütünleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bütünleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
bütünleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bütünleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bütünleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bütünleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bütünleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bütünleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bütünleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bütünleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bütünleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bütünleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
bütünleşecek misin? (future indicative second-person singular)
bütünleşecek mi? (future indicative singular third-person)
bütünleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bütünleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bütünleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
bütünleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bütünleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bütünleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bütünleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bütünleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bütünleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bütünleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bütünleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bütünleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bütünleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bütünleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bütünleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bütünleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bütünleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bütünleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bütünleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bütünleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bütünleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bütünleşsem mi? (conditional first-person singular)
bütünleşsen mi? (conditional second-person singular)
bütünleşse mi? (conditional singular third-person)
bütünleşsek mi? (conditional first-person plural)
bütünleşseniz mi? (conditional plural second-person)
bütünleşseler mi? (conditional plural third-person)
bütünleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bütünleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bütünleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bütünleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bütünleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bütünleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bütünleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
bütünleşmekte misin? (progressive second-person singular)
bütünleşmekte mi? (progressive singular third-person)
bütünleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bütünleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bütünleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
bütünleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bütünleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
bütünleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
bütünleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bütünleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bütünleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bütünleşmemek (infinitive negative)
bütünleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bütünleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
bütünleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bütünleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bütünleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bütünleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bütünleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bütünleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bütünleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bütünleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bütünleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bütünleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bütünleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bütünleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bütünleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bütünleşmeme (negative noun-from-verb)
bütünleşmeyiş (adverbial negative)
bütünleşmem (aorist first-person indicative present singular)
bütünleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bütünleşmez (aorist indicative present singular third-person)
bütünleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bütünleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bütünleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
bütünleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bütünleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bütünleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bütünleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bütünleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bütünleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bütünleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
bütünleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
bütünleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
bütünleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
bütünleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bütünleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
bütünleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bütünleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bütünleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bütünleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bütünleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bütünleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bütünleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bütünleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bütünleşmeyecek (future indicative singular third-person)
bütünleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bütünleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bütünleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
bütünleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
bütünleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bütünleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
bütünleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bütünleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bütünleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
bütünleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bütünleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bütünleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bütünleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bütünleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bütünleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bütünleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bütünleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bütünleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bütünleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bütünleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bütünleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bütünleşmesem (conditional first-person singular)
bütünleşmesen (conditional second-person singular)
bütünleşmese (conditional singular third-person)
bütünleşmesek (conditional first-person plural)
bütünleşmeseniz (conditional plural second-person)
bütünleşmeseler (conditional plural third-person)
bütünleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bütünleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bütünleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bütünleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bütünleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bütünleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bütünleşmeyeyim (first-person optative singular)
bütünleşmeyesin (optative second-person singular)
bütünleşmeye (optative singular third-person)
bütünleşmeyelim (first-person optative plural)
bütünleşmeyesiniz (optative plural second-person)
bütünleşmeyeler (optative plural third-person)
bütünleşmemekteyim (first-person progressive singular)
bütünleşmemektesin (progressive second-person singular)
bütünleşmemekte (progressive singular third-person)
bütünleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
bütünleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
bütünleşmemekteler (plural progressive third-person)
bütünleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
bütünleşmemelisin (necessitative second-person singular)
bütünleşmemeli (necessitative singular third-person)
bütünleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bütünleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bütünleşmemeliler (necessitative plural third-person)
bütünleşme (imperative second-person singular)
bütünleşmesin (imperative singular third-person)
bütünleşmeyin (imperative plural second-person)
bütünleşmesinler (imperative plural third-person)
bütünleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bütünleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bütünleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bütünleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bütünleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bütünleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bütünleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bütünleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bütünleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bütünleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bütünleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bütünleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bütünleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bütünleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bütünleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bütünleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bütünleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bütünleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bütünleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bütünleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bütünleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bütünleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bütünleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bütünleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bütünleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bütünleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bütünleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bütünleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bütünleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bütünleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bütünleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bütünleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bütünleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bütünleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bütünleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bütünleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bütünleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bütünleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bütünleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bütünleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bütünleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bütünleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bütünleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bütünleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bütünleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bütünleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bütünleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bütünleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bütünleşmesem mi? (conditional first-person singular)
bütünleşmesen mi? (conditional second-person singular)
bütünleşmese mi? (conditional singular third-person)
bütünleşmesek mi? (conditional first-person plural)
bütünleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bütünleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
bütünleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bütünleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bütünleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bütünleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bütünleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bütünleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bütünleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bütünleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
bütünleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
bütünleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bütünleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bütünleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bütünleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bütünleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bütünleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bütünleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bütünleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bütünleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


kaynaştırmak

head

kaynaştırmak (third-person singular simple present kaynaştırır)

kaynaştırır (present singular third-person)
kaynaştırmak (infinitive)
kaynaştıran (imperfective impersonal participle)
kaynaştırmış (impersonal participle perfective)
kaynaştıracak (impersonal participle prospective)
kaynaştırdığım (non-prospective participle personal)
kaynaştırdığın (non-prospective participle personal)
kaynaştırdığı (non-prospective participle personal)
kaynaştırdığımız (non-prospective participle personal)
kaynaştırdığınız (non-prospective participle personal)
kaynaştırdıkları (non-prospective participle personal)
kaynaştıracağım (participle personal prospective)
kaynaştıracağın (participle personal prospective)
kaynaştıracağı (participle personal prospective)
kaynaştıracağımız (participle personal prospective)
kaynaştıracağınız (participle personal prospective)
kaynaştıracakları (participle personal prospective)
kaynaştırma (noun-from-verb)
kaynaştırış (adverbial)
kaynaştırırım (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırır (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırırız (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırdım (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırdın (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırdı (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırdık (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaynaştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştıracağım (first-person future indicative singular)
kaynaştıracaksın (future indicative second-person singular)
kaynaştıracak (future indicative singular third-person)
kaynaştıracağız (first-person future indicative plural)
kaynaştıracaksınız (future indicative plural second-person)
kaynaştıracaklar (future indicative plural third-person)
kaynaştırmışım (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırmış (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırmışız (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırırmış (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kaynaştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırsam (conditional first-person singular)
kaynaştırsan (conditional second-person singular)
kaynaştırsa (conditional singular third-person)
kaynaştırsak (conditional first-person plural)
kaynaştırsanız (conditional plural second-person)
kaynaştırsalar (conditional plural third-person)
kaynaştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırayım (first-person optative singular)
kaynaştırasın (optative second-person singular)
kaynaştıra (optative singular third-person)
kaynaştıralım (first-person optative plural)
kaynaştırasınız (optative plural second-person)
kaynaştıralar (optative plural third-person)
kaynaştırmaktayım (first-person progressive singular)
kaynaştırmaktasın (progressive second-person singular)
kaynaştırmakta (progressive singular third-person)
kaynaştırmaktayız (first-person plural progressive)
kaynaştırmaktasınız (plural progressive second-person)
kaynaştırmaktalar (plural progressive third-person)
kaynaştırmalıyım (first-person necessitative singular)
kaynaştırmalısın (necessitative second-person singular)
kaynaştırmalı (necessitative singular third-person)
kaynaştırmalıyız (first-person necessitative plural)
kaynaştırmalısınız (necessitative plural second-person)
kaynaştırmalılar (necessitative plural third-person)
kaynaştır (imperative second-person singular)
kaynaştırsın (imperative singular third-person)
kaynaştırın (imperative plural second-person)
kaynaştırsınlar (imperative plural third-person)
kaynaştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaynaştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kaynaştıracak mı? (future indicative singular third-person)
kaynaştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaynaştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaynaştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaynaştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırsam mı? (conditional first-person singular)
kaynaştırsan mı? (conditional second-person singular)
kaynaştırsa mı? (conditional singular third-person)
kaynaştırsak mı? (conditional first-person plural)
kaynaştırsanız mı? (conditional plural second-person)
kaynaştırsalar mı? (conditional plural third-person)
kaynaştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaynaştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaynaştırmakta mı? (progressive singular third-person)
kaynaştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaynaştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaynaştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaynaştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaynaştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaynaştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaynaştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaynaştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaynaştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaynaştırmamak (infinitive negative)
kaynaştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaynaştırmamış (impersonal negative participle perfective)
kaynaştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaynaştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaynaştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaynaştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaynaştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaynaştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaynaştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaynaştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaynaştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaynaştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaynaştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaynaştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaynaştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaynaştırmama (negative noun-from-verb)
kaynaştırmayış (adverbial negative)
kaynaştırmam (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştırmayacağım (first-person future indicative singular)
kaynaştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaynaştırmayacak (future indicative singular third-person)
kaynaştırmayacağız (first-person future indicative plural)
kaynaştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaynaştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaynaştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırmamış (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırmasam (conditional first-person singular)
kaynaştırmasan (conditional second-person singular)
kaynaştırmasa (conditional singular third-person)
kaynaştırmasak (conditional first-person plural)
kaynaştırmasanız (conditional plural second-person)
kaynaştırmasalar (conditional plural third-person)
kaynaştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırmayayım (first-person optative singular)
kaynaştırmayasın (optative second-person singular)
kaynaştırmaya (optative singular third-person)
kaynaştırmayalım (first-person optative plural)
kaynaştırmayasınız (optative plural second-person)
kaynaştırmayalar (optative plural third-person)
kaynaştırmamaktayım (first-person progressive singular)
kaynaştırmamaktasın (progressive second-person singular)
kaynaştırmamakta (progressive singular third-person)
kaynaştırmamaktayız (first-person plural progressive)
kaynaştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaynaştırmamaktalar (plural progressive third-person)
kaynaştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaynaştırmamalısın (necessitative second-person singular)
kaynaştırmamalı (necessitative singular third-person)
kaynaştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaynaştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaynaştırmamalılar (necessitative plural third-person)
kaynaştırma (imperative second-person singular)
kaynaştırmasın (imperative singular third-person)
kaynaştırmayın (imperative plural second-person)
kaynaştırmasınlar (imperative plural third-person)
kaynaştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaynaştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaynaştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaynaştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaynaştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaynaştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaynaştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırmasam mı? (conditional first-person singular)
kaynaştırmasan mı? (conditional second-person singular)
kaynaştırmasa mı? (conditional singular third-person)
kaynaştırmasak mı? (conditional first-person plural)
kaynaştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaynaştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaynaştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaynaştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaynaştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaynaştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaynaştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaynaştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaynaştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaynaştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaynaştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaynaştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaynaştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaynaştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


kaynaştırtmak

kaynaştırtmak (third-person singular simple present kaynaştırtır)

kaynaştırtır (present singular third-person)
kaynaştırtmak (infinitive)
kaynaştırtan (imperfective impersonal participle)
kaynaştırtmış (impersonal participle perfective)
kaynaştırtacak (impersonal participle prospective)
kaynaştırttığım (non-prospective participle personal)
kaynaştırttığın (non-prospective participle personal)
kaynaştırttığı (non-prospective participle personal)
kaynaştırttığımız (non-prospective participle personal)
kaynaştırttığınız (non-prospective participle personal)
kaynaştırttıkları (non-prospective participle personal)
kaynaştırtacağım (participle personal prospective)
kaynaştırtacağın (participle personal prospective)
kaynaştırtacağı (participle personal prospective)
kaynaştırtacağımız (participle personal prospective)
kaynaştırtacağınız (participle personal prospective)
kaynaştırtacakları (participle personal prospective)
kaynaştırtma (noun-from-verb)
kaynaştırtış (adverbial)
kaynaştırtırım (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırtır (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırtırız (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırttım (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırttın (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırttı (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırttık (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırttınız (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırttılar (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaynaştırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştırtacağım (first-person future indicative singular)
kaynaştırtacaksın (future indicative second-person singular)
kaynaştırtacak (future indicative singular third-person)
kaynaştırtacağız (first-person future indicative plural)
kaynaştırtacaksınız (future indicative plural second-person)
kaynaştırtacaklar (future indicative plural third-person)
kaynaştırtmışım (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırtmış (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırtmışız (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırtırmış (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırtırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kaynaştırtırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırtsam (conditional first-person singular)
kaynaştırtsan (conditional second-person singular)
kaynaştırtsa (conditional singular third-person)
kaynaştırtsak (conditional first-person plural)
kaynaştırtsanız (conditional plural second-person)
kaynaştırtsalar (conditional plural third-person)
kaynaştırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırtayım (first-person optative singular)
kaynaştırtasın (optative second-person singular)
kaynaştırta (optative singular third-person)
kaynaştırtalım (first-person optative plural)
kaynaştırtasınız (optative plural second-person)
kaynaştırtalar (optative plural third-person)
kaynaştırtmaktayım (first-person progressive singular)
kaynaştırtmaktasın (progressive second-person singular)
kaynaştırtmakta (progressive singular third-person)
kaynaştırtmaktayız (first-person plural progressive)
kaynaştırtmaktasınız (plural progressive second-person)
kaynaştırtmaktalar (plural progressive third-person)
kaynaştırtmalıyım (first-person necessitative singular)
kaynaştırtmalısın (necessitative second-person singular)
kaynaştırtmalı (necessitative singular third-person)
kaynaştırtmalıyız (first-person necessitative plural)
kaynaştırtmalısınız (necessitative plural second-person)
kaynaştırtmalılar (necessitative plural third-person)
kaynaştırt (imperative second-person singular)
kaynaştırtsın (imperative singular third-person)
kaynaştırtın (imperative plural second-person)
kaynaştırtsınlar (imperative plural third-person)
kaynaştırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaynaştırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaynaştırtacak mı? (future indicative singular third-person)
kaynaştırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaynaştırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaynaştırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaynaştırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırtsam mı? (conditional first-person singular)
kaynaştırtsan mı? (conditional second-person singular)
kaynaştırtsa mı? (conditional singular third-person)
kaynaştırtsak mı? (conditional first-person plural)
kaynaştırtsanız mı? (conditional plural second-person)
kaynaştırtsalar mı? (conditional plural third-person)
kaynaştırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaynaştırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaynaştırtmakta mı? (progressive singular third-person)
kaynaştırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaynaştırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaynaştırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaynaştırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaynaştırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaynaştırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaynaştırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaynaştırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaynaştırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaynaştırtmamak (infinitive negative)
kaynaştırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaynaştırtmamış (impersonal negative participle perfective)
kaynaştırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaynaştırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaynaştırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaynaştırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaynaştırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaynaştırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaynaştırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaynaştırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaynaştırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaynaştırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaynaştırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaynaştırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaynaştırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaynaştırtmama (negative noun-from-verb)
kaynaştırtmayış (adverbial negative)
kaynaştırtmam (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştırtmayacağım (first-person future indicative singular)
kaynaştırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaynaştırtmayacak (future indicative singular third-person)
kaynaştırtmayacağız (first-person future indicative plural)
kaynaştırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaynaştırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaynaştırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırtmamış (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırtmasam (conditional first-person singular)
kaynaştırtmasan (conditional second-person singular)
kaynaştırtmasa (conditional singular third-person)
kaynaştırtmasak (conditional first-person plural)
kaynaştırtmasanız (conditional plural second-person)
kaynaştırtmasalar (conditional plural third-person)
kaynaştırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırtmayayım (first-person optative singular)
kaynaştırtmayasın (optative second-person singular)
kaynaştırtmaya (optative singular third-person)
kaynaştırtmayalım (first-person optative plural)
kaynaştırtmayasınız (optative plural second-person)
kaynaştırtmayalar (optative plural third-person)
kaynaştırtmamaktayım (first-person progressive singular)
kaynaştırtmamaktasın (progressive second-person singular)
kaynaştırtmamakta (progressive singular third-person)
kaynaştırtmamaktayız (first-person plural progressive)
kaynaştırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaynaştırtmamaktalar (plural progressive third-person)
kaynaştırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaynaştırtmamalısın (necessitative second-person singular)
kaynaştırtmamalı (necessitative singular third-person)
kaynaştırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaynaştırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaynaştırtmamalılar (necessitative plural third-person)
kaynaştırtma (imperative second-person singular)
kaynaştırtmasın (imperative singular third-person)
kaynaştırtmayın (imperative plural second-person)
kaynaştırtmasınlar (imperative plural third-person)
kaynaştırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaynaştırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaynaştırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaynaştırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaynaştırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaynaştırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaynaştırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaynaştırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaynaştırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaynaştırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaynaştırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaynaştırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaynaştırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaynaştırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaynaştırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaynaştırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaynaştırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaynaştırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaynaştırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaynaştırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaynaştırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaynaştırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaynaştırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaynaştırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaynaştırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaynaştırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaynaştırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaynaştırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaynaştırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaynaştırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaynaştırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaynaştırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaynaştırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaynaştırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaynaştırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaynaştırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaynaştırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaynaştırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaynaştırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaynaştırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaynaştırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaynaştırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaynaştırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaynaştırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaynaştırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaynaştırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaynaştırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaynaştırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaynaştırtmasam mı? (conditional first-person singular)
kaynaştırtmasan mı? (conditional second-person singular)
kaynaştırtmasa mı? (conditional singular third-person)
kaynaştırtmasak mı? (conditional first-person plural)
kaynaştırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaynaştırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaynaştırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaynaştırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaynaştırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaynaştırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaynaştırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaynaştırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaynaştırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaynaştırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaynaştırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaynaştırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaynaştırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaynaştırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaynaştırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaynaştırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaynaştırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaynaştırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaynaştırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaynaştırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

To find somebody to let somebody else to coalesce