nurlanmak

head

nurlanmak (third-person singular simple present nurlanır)

nurlanır (present singular third-person)
nurlanırım (aorist singular third-person)
nurlanırsın (aorist first-person plural)
nurlanır (aorist plural second-person)
nurlanırız (aorist plural third-person)
nurlanırsınız (aorist)
nurlanırlar (aorist)
nurlanırdım (aorist past)
nurlanırdın (aorist second-person singular)
nurlanırdı (aorist singular third-person)
nurlanırdık (aorist first-person plural)
nurlanırdınız (aorist plural second-person)
nurlanırlardı (aorist plural third-person)
nurlanırmışım (aorist inferential)
nurlanırmışsın (aorist second-person singular)
nurlanırmış (aorist singular third-person)
nurlanırmışız (aorist first-person plural)
nurlanırmışsınız (aorist plural second-person)
nurlanırlarmış (aorist plural third-person)
nurlanırsam (aorist conditional)
nurlanırsan (aorist second-person singular)
nurlanırsa (aorist singular third-person)
nurlanırsak (aorist first-person plural)
nurlanırsanız (aorist plural second-person)
nurlanırlarsa (aorist plural third-person)
nurlanıyorum (continuative singular third-person)
nurlanıyorsun (continuative first-person plural)
nurlanıyor (continuative plural second-person)
nurlanıyoruz (continuative plural third-person)
nurlanıyorsunuz (continuative)
nurlanıyorlar (continuative)
nurlanıyordum (continuative past)
nurlanıyordun (continuative second-person singular)
nurlanıyordu (continuative singular third-person)
nurlanıyorduk (continuative first-person plural)
nurlanıyordunuz (continuative plural second-person)
nurlanıyorlardı (continuative plural third-person)
nurlanıyormuşum (continuative inferential)
nurlanıyormuşsun (continuative second-person singular)
nurlanıyormuş (continuative singular third-person)
nurlanıyormuşuz (continuative first-person plural)
nurlanıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
nurlanıyorlarmış (continuative plural third-person)
nurlanıyorsam (conditional continuative)
nurlanıyorsan (continuative second-person singular)
nurlanıyorsa (continuative singular third-person)
nurlanıyorsak (continuative first-person plural)
nurlanıyorsanız (continuative plural second-person)
nurlanıyorlarsa (continuative plural third-person)
nurlanmışım (inferential singular third-person)
nurlanmışsın (first-person inferential plural)
nurlanmış (inferential plural second-person)
nurlanmışız (inferential plural third-person)
nurlanmışsınız (inferential)
nurlanmışlar (inferential)
nurlanmıştım (inferential past)
nurlanmıştın (inferential second-person singular)
nurlanmıştı (inferential singular third-person)
nurlanmıştık (first-person inferential plural)
nurlanmıştınız (inferential plural second-person)
nurlanmışlardı (inferential plural third-person)
nurlanmışmışım (inferential)
nurlanmışmışsın (inferential second-person singular)
nurlanmışmış (inferential singular third-person)
nurlanmışmışız (first-person inferential plural)
nurlanmışmışsınız (inferential plural second-person)
nurlanmışlarmış (inferential plural third-person)
nurlanmışsam (conditional)
nurlanmışsan (inferential second-person singular)
nurlanmışsa (inferential singular third-person)
nurlanmışsak (first-person inferential plural)
nurlanmışsanız (inferential plural second-person)
nurlanmışlarsa (inferential plural third-person)
nurlanacağım (future singular third-person)
nurlanacaksın (first-person future plural)
nurlanacak (future plural second-person)
nurlanacağız (future plural third-person)
nurlanacaksınız (future)
nurlanacaklar (future)
nurlanacaktım (future past)
nurlanacaktın (future second-person singular)
nurlanacaktı (future singular third-person)
nurlanacaktık (first-person future plural)
nurlanacaktınız (future plural second-person)
nurlanacaklardı (future plural third-person)
nurlanacakmışım (future inferential)
nurlanacakmışsın (future second-person singular)
nurlanacakmış (future singular third-person)
nurlanacakmışız (first-person future plural)
nurlanacakmışsınız (future plural second-person)
nurlanacaklarmış (future plural third-person)
nurlanacaksam (conditional future)
nurlanacaksan (future second-person singular)
nurlanacaksa (future singular third-person)
nurlanacaksak (first-person future plural)
nurlanacaksanız (future plural second-person)
nurlanacaklarsa (future plural third-person)
nurlanmaktayım (progressive singular third-person)
nurlanmaktasın (first-person plural progressive)
nurlanmakta (plural progressive second-person)
nurlanmaktayız (plural progressive third-person)
nurlanmaktasınız (progressive)
nurlanmaktalar (progressive)
nurlanmaktaydım (past progressive)
nurlanmaktaydın (progressive second-person singular)
nurlanmaktaydı (progressive singular third-person)
nurlanmaktaydık (first-person plural progressive)
nurlanmaktaydınız (plural progressive second-person)
nurlanmaktalardı (plural progressive third-person)
nurlanmaktaymışım (inferential progressive)
nurlanmaktaymışsın (progressive second-person singular)
nurlanmaktaymış (progressive singular third-person)
nurlanmaktaymışız (first-person plural progressive)
nurlanmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
nurlanmaktalarmış (plural progressive third-person)
nurlanmaktaysam (conditional progressive)
nurlanmaktaysan (progressive second-person singular)
nurlanmaktaysa (progressive singular third-person)
nurlanmaktaysak (first-person plural progressive)
nurlanmaktaysanız (plural progressive second-person)
nurlanmaktalarsa (plural progressive third-person)
nurlanmalıyım (necessitative singular third-person)
nurlanmalısın (first-person necessitative plural)
nurlanmalı (necessitative plural second-person)
nurlanmalıyız (necessitative plural third-person)
nurlanmalısınız (necessitative)
nurlanmalılar (necessitative)
nurlanmalıydım (necessitative past)
nurlanmalıydın (necessitative second-person singular)
nurlanmalıydı (necessitative singular third-person)
nurlanmalıydık (first-person necessitative plural)
nurlanmalıydınız (necessitative plural second-person)
nurlanmalılardı (necessitative plural third-person)
nurlanmalıymışım (inferential)
nurlanmalıymışsın (necessitative second-person singular)
nurlanmalıymış (necessitative singular third-person)
nurlanmalıymışız (first-person necessitative plural)
nurlanmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
nurlanmalılarmış (necessitative plural third-person)
nurlanmalıysam (conditional)
nurlanmalıysan (necessitative second-person singular)
nurlanmalıysa (necessitative singular third-person)
nurlanmalıysak (first-person necessitative plural)
nurlanmalıysanız (necessitative plural second-person)
nurlanmalılarsa (necessitative plural third-person)
nurlandım (past singular third-person)
nurlandın (first-person past plural)
nurlandı (past plural second-person)
nurlandık (past plural third-person)
nurlandınız (past)
nurlandılar (past)
nurlandıysam (conditional past)
nurlandıysan (past second-person singular)
nurlandıysa (past singular third-person)
nurlandıysak (first-person past plural)
nurlandıysanız (past plural second-person)
nurlandılarsa (past plural third-person)
nurlansam (conditional singular third-person)
nurlansan (conditional first-person plural)
nurlansa (conditional plural second-person)
nurlansak (conditional plural third-person)
nurlansanız (conditional)
nurlansalar (conditional)
nurlansaydım (conditional past)
nurlansaydın (conditional second-person singular)
nurlansaydı (conditional singular third-person)
nurlansaydık (conditional first-person plural)
nurlansaydınız (conditional plural second-person)
nurlansalardı (conditional plural third-person)
nurlansaymışım (inferential)
nurlansaymışsın (conditional second-person singular)
nurlansaymış (conditional singular third-person)
nurlansaymışız (conditional first-person plural)
nurlansaymışsınız (conditional plural second-person)
nurlansalarmış (conditional plural third-person)
nurlanayım (conditional optative singular)
nurlanasın (optative second-person singular)
nurlana (optative singular third-person)
nurlanalım (first-person optative plural)
nurlanasınız (optative plural second-person)
nurlanalar (optative plural third-person)
nurlan (first-person imperative plural)
nurlansın (imperative plural second-person)
nurlanın (imperative)
nurlansınlar (imperative)
nurlanınız (formal imperative second-person singular)
nurlanınız (formal imperative plural second-person)
nurlansana (imperative informal second-person singular)
nurlansanıza (imperative informal plural second-person)
nurlanmak (imperative infinitive)
nurlanma (imperative noun-from-verb)
nurlanan (impersonal participle)
nurlanmış (impersonal participle)
nurlanacak (impersonal participle)
nurlanan (imperfective)
nurlanmış (impersonal participle perfective)
nurlanacak (impersonal participle prospective)
nurlandığım (impersonal non-prospective participle)
nurlandığın (impersonal non-prospective participle)
nurlandığı (impersonal non-prospective participle)
nurlandığımız (impersonal non-prospective participle)
nurlandığınız (impersonal non-prospective participle)
nurlandıkları (impersonal non-prospective participle personal)
nurlanacağım (impersonal participle prospective)
nurlanacağın (impersonal participle prospective)
nurlanacağı (impersonal participle prospective)
nurlanacağımız (impersonal participle prospective)
nurlanacağınız (impersonal participle prospective)
nurlanacakları (impersonal participle personal prospective)
nurlanırken (plural second-person)
nurlanınca (plural second-person)
nurlanıp (plural second-person)
nurlanalı (plural second-person)
nurlanasıya (plural second-person)
nurlandıkça (plural second-person)
nurlanırken
nurlanınca (specific)
nurlanıp (perfective)
nurlanalı
nurlanasıya
nurlandıkça
nurlanarak (imperfective plural)
nurlana nurlana (imperfective plural)
nurlanırcasına (imperfective plural)
nurlanarak
nurlana nurlana
nurlanırcasına
nurlanmam (aorist singular third-person)
nurlanmazsın (aorist first-person plural)
nurlanmaz (aorist plural second-person)
nurlanmayız (aorist plural third-person)
nurlanmazsınız (aorist)
nurlanmazlar (aorist)
nurlanmazdım (aorist past)
nurlanmazdın (aorist second-person singular)
nurlanmazdı (aorist singular third-person)
nurlanmazdık (aorist first-person plural)
nurlanmazdınız (aorist plural second-person)
nurlanmazlardı (aorist plural third-person)
nurlanmazmışım (aorist inferential)
nurlanmazmışsın (aorist second-person singular)
nurlanmazmış (aorist singular third-person)
nurlanmazmışız (aorist first-person plural)
nurlanmazmışsınız (aorist plural second-person)
nurlanmazlarmış (aorist plural third-person)
nurlanmazsam (aorist conditional)
nurlanmazsan (aorist second-person singular)
nurlanmazsa (aorist singular third-person)
nurlanmazsak (aorist first-person plural)
nurlanmazsanız (aorist plural second-person)
nurlanmazlarsa (aorist plural third-person)
nurlanmıyorum (continuative singular third-person)
nurlanmıyorsun (continuative first-person plural)
nurlanmıyor (continuative plural second-person)
nurlanmıyoruz (continuative plural third-person)
nurlanmıyorsunuz (continuative)
nurlanmıyorlar (continuative)
nurlanmıyordum (continuative past)
nurlanmıyordun (continuative second-person singular)
nurlanmıyordu (continuative singular third-person)
nurlanmıyorduk (continuative first-person plural)
nurlanmıyordunuz (continuative plural second-person)
nurlanmıyorlardı (continuative plural third-person)
nurlanmıyormuşum (continuative inferential)
nurlanmıyormuşsun (continuative second-person singular)
nurlanmıyormuş (continuative singular third-person)
nurlanmıyormuşuz (continuative first-person plural)
nurlanmıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
nurlanmıyorlarmış (continuative plural third-person)
nurlanmıyorsam (conditional continuative)
nurlanmıyorsan (continuative second-person singular)
nurlanmıyorsa (continuative singular third-person)
nurlanmıyorsak (continuative first-person plural)
nurlanmıyorsanız (continuative plural second-person)
nurlanmıyorlarsa (continuative plural third-person)
nurlanmamışım (inferential singular third-person)
nurlanmamışsın (first-person inferential plural)
nurlanmamış (inferential plural second-person)
nurlanmamışız (inferential plural third-person)
nurlanmamışsınız (inferential)
nurlanmamışlar (inferential)
nurlanmamıştım (inferential past)
nurlanmamıştın (inferential second-person singular)
nurlanmamıştı (inferential singular third-person)
nurlanmamıştık (first-person inferential plural)
nurlanmamıştınız (inferential plural second-person)
nurlanmamışlardı (inferential plural third-person)
nurlanmamışmışım (inferential)
nurlanmamışmışsın (inferential second-person singular)
nurlanmamışmış (inferential singular third-person)
nurlanmamışmışız (first-person inferential plural)
nurlanmamışmışsınız (inferential plural second-person)
nurlanmamışlarmış (inferential plural third-person)
nurlanmamışsam (conditional)
nurlanmamışsan (inferential second-person singular)
nurlanmamışsa (inferential singular third-person)
nurlanmamışsak (first-person inferential plural)
nurlanmamışsanız (inferential plural second-person)
nurlanmamışlarsa (inferential plural third-person)
nurlanmayacağım (future singular third-person)
nurlanmayacaksın (first-person future plural)
nurlanmayacak (future plural second-person)
nurlanmayacağız (future plural third-person)
nurlanmayacaksınız (future)
nurlanmayacaklar (future)
nurlanmayacaktım (future past)
nurlanmayacaktın (future second-person singular)
nurlanmayacaktı (future singular third-person)
nurlanmayacaktık (first-person future plural)
nurlanmayacaktınız (future plural second-person)
nurlanmayacaklardı (future plural third-person)
nurlanmayacakmışım (future inferential)
nurlanmayacakmışsın (future second-person singular)
nurlanmayacakmış (future singular third-person)
nurlanmayacakmışız (first-person future plural)
nurlanmayacakmışsınız (future plural second-person)
nurlanmayacaklarmış (future plural third-person)
nurlanmayacaksam (conditional future)
nurlanmayacaksan (future second-person singular)
nurlanmayacaksa (future singular third-person)
nurlanmayacaksak (first-person future plural)
nurlanmayacaksanız (future plural second-person)
nurlanmayacaklarsa (future plural third-person)
nurlanmamaktayım (progressive singular third-person)
nurlanmamaktasın (first-person plural progressive)
nurlanmamakta (plural progressive second-person)
nurlanmamaktayız (plural progressive third-person)
nurlanmamaktasınız (progressive)
nurlanmamaktalar (progressive)
nurlanmamaktaydım (past progressive)
nurlanmamaktaydın (progressive second-person singular)
nurlanmamaktaydı (progressive singular third-person)
nurlanmamaktaydık (first-person plural progressive)
nurlanmamaktaydınız (plural progressive second-person)
nurlanmamaktalardı (plural progressive third-person)
nurlanmamaktaymışım (inferential progressive)
nurlanmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
nurlanmamaktaymış (progressive singular third-person)
nurlanmamaktaymışız (first-person plural progressive)
nurlanmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
nurlanmamaktalarmış (plural progressive third-person)
nurlanmamaktaysam (conditional progressive)
nurlanmamaktaysan (progressive second-person singular)
nurlanmamaktaysa (progressive singular third-person)
nurlanmamaktaysak (first-person plural progressive)
nurlanmamaktaysanız (plural progressive second-person)
nurlanmamaktalarsa (plural progressive third-person)
nurlanmamalıyım (necessitative singular third-person)
nurlanmamalısın (first-person necessitative plural)
nurlanmamalı (necessitative plural second-person)
nurlanmamalıyız (necessitative plural third-person)
nurlanmamalısınız (necessitative)
nurlanmamalılar (necessitative)
nurlanmamalıydım (necessitative past)
nurlanmamalıydın (necessitative second-person singular)
nurlanmamalıydı (necessitative singular third-person)
nurlanmamalıydık (first-person necessitative plural)
nurlanmamalıydınız (necessitative plural second-person)
nurlanmamalılardı (necessitative plural third-person)
nurlanmamalıymışım (inferential)
nurlanmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
nurlanmamalıymış (necessitative singular third-person)
nurlanmamalıymışız (first-person necessitative plural)
nurlanmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
nurlanmamalılarmış (necessitative plural third-person)
nurlanmamalıysam (conditional)
nurlanmamalıysan (necessitative second-person singular)
nurlanmamalıysa (necessitative singular third-person)
nurlanmamalıysak (first-person necessitative plural)
nurlanmamalıysanız (necessitative plural second-person)
nurlanmamalılarsa (necessitative plural third-person)
nurlanmadım (past singular third-person)
nurlanmadın (first-person past plural)
nurlanmadı (past plural second-person)
nurlanmadık (past plural third-person)
nurlanmadınız (past)
nurlanmadılar (past)
nurlanmadıysam (conditional past)
nurlanmadıysan (past second-person singular)
nurlanmadıysa (past singular third-person)
nurlanmadıysak (first-person past plural)
nurlanmadıysanız (past plural second-person)
nurlanmadılarsa (past plural third-person)
nurlanmasam (conditional singular third-person)
nurlanmasan (conditional first-person plural)
nurlanmasa (conditional plural second-person)
nurlanmasak (conditional plural third-person)
nurlanmasanız (conditional)
nurlanmasalar (conditional)
nurlanmasaydım (conditional past)
nurlanmasaydın (conditional second-person singular)
nurlanmasaydı (conditional singular third-person)
nurlanmasaydık (conditional first-person plural)
nurlanmasaydınız (conditional plural second-person)
nurlanmasalardı (conditional plural third-person)
nurlanmasaymışım (inferential)
nurlanmasaymışsın (conditional second-person singular)
nurlanmasaymış (conditional singular third-person)
nurlanmasaymışız (conditional first-person plural)
nurlanmasaymışsınız (conditional plural second-person)
nurlanmasalarmış (conditional plural third-person)
nurlanmayayım (conditional optative singular)
nurlanmayasın (optative second-person singular)
nurlanmaya (optative singular third-person)
nurlanmayalım (first-person optative plural)
nurlanmayasınız (optative plural second-person)
nurlanmayalar (optative plural third-person)
nurlanma (first-person imperative plural)
nurlanmasın (imperative plural second-person)
nurlanmayın (imperative)
nurlanmasınlar (imperative)
nurlanmayınız (formal imperative second-person singular)
nurlanmayınız (formal imperative plural second-person)
nurlanmasana (imperative informal second-person singular)
nurlanmasanıza (imperative informal plural second-person)
nurlanmamak (imperative infinitive)
nurlanmama (imperative noun-from-verb)
nurlanmayan (impersonal participle)
nurlanmamış (impersonal participle)
nurlanmayacak (impersonal participle)
nurlanmayan (imperfective)
nurlanmamış (impersonal participle perfective)
nurlanmayacak (impersonal participle prospective)
nurlanmadığım (impersonal non-prospective participle)
nurlanmadığın (impersonal non-prospective participle)
nurlanmadığı (impersonal non-prospective participle)
nurlanmadığımız (impersonal non-prospective participle)
nurlanmadığınız (impersonal non-prospective participle)
nurlanmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
nurlanmayacağım (impersonal participle prospective)
nurlanmayacağın (impersonal participle prospective)
nurlanmayacağı (impersonal participle prospective)
nurlanmayacağımız (impersonal participle prospective)
nurlanmayacağınız (impersonal participle prospective)
nurlanmayacakları (impersonal participle personal prospective)
nurlanmazken (plural second-person)
nurlanmayınca (plural second-person)
nurlanmayıp (plural second-person)
nurlanmayalı (plural second-person)
nurlanmayasıya (plural second-person)
nurlanmadıkça (plural second-person)
nurlanmazken
nurlanmayınca (specific)
nurlanmayıp (perfective)
nurlanmayalı
nurlanmayasıya
nurlanmadıkça
nurlanmayarak (imperfective plural)
nurlanmaya nurlanmaya (imperfective plural)
nurlanmazcasına (imperfective plural)
nurlanmayarak
nurlanmaya nurlanmaya
nurlanmazcasına
nurlanabilirim (aorist singular third-person)
nurlanabilirsin (aorist first-person plural)
nurlanabilir (aorist plural second-person)
nurlanabiliriz (aorist plural third-person)
nurlanabilirsiniz (aorist)
nurlanabilirler (aorist)
nurlanabilirdim (aorist past)
nurlanabilirdin (aorist second-person singular)
nurlanabilirdi (aorist singular third-person)
nurlanabilirdik (aorist first-person plural)
nurlanabilirdiniz (aorist plural second-person)
nurlanabilirlerdi (aorist plural third-person)
nurlanabilirmişim (aorist inferential)
nurlanabilirmişsin (aorist second-person singular)
nurlanabilirmiş (aorist singular third-person)
nurlanabilirmişiz (aorist first-person plural)
nurlanabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
nurlanabilirlermiş (aorist plural third-person)
nurlanabilirsem (aorist conditional)
nurlanabilirsen (aorist second-person singular)
nurlanabilirse (aorist singular third-person)
nurlanabilirsek (aorist first-person plural)
nurlanabilirseniz (aorist plural second-person)
nurlanabilirlerse (aorist plural third-person)
nurlanabiliyorum (continuative singular third-person)
nurlanabiliyorsun (continuative first-person plural)
nurlanabiliyor (continuative plural second-person)
nurlanabiliyoruz (continuative plural third-person)
nurlanabiliyorsunuz (continuative)
nurlanabiliyorlar (continuative)
nurlanabiliyordum (continuative past)
nurlanabiliyordun (continuative second-person singular)
nurlanabiliyordu (continuative singular third-person)
nurlanabiliyorduk (continuative first-person plural)
nurlanabiliyordunuz (continuative plural second-person)
nurlanabiliyorlardı (continuative plural third-person)
nurlanabiliyormuşum (continuative inferential)
nurlanabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
nurlanabiliyormuş (continuative singular third-person)
nurlanabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
nurlanabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
nurlanabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
nurlanabiliyorsam (conditional continuative)
nurlanabiliyorsan (continuative second-person singular)
nurlanabiliyorsa (continuative singular third-person)
nurlanabiliyorsak (continuative first-person plural)
nurlanabiliyorsanız (continuative plural second-person)
nurlanabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
nurlanabilmişim (inferential singular third-person)
nurlanabilmişsin (first-person inferential plural)
nurlanabilmiş (inferential plural second-person)
nurlanabilmişiz (inferential plural third-person)
nurlanabilmişsiniz (inferential)
nurlanabilmişler (inferential)
nurlanabilmiştim (inferential past)
nurlanabilmiştin (inferential second-person singular)
nurlanabilmişti (inferential singular third-person)
nurlanabilmiştik (first-person inferential plural)
nurlanabilmiştiniz (inferential plural second-person)
nurlanabilmişlerdi (inferential plural third-person)
nurlanabilmişmişim (inferential)
nurlanabilmişmişsin (inferential second-person singular)
nurlanabilmişmiş (inferential singular third-person)
nurlanabilmişmişiz (first-person inferential plural)
nurlanabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
nurlanabilmişlermiş (inferential plural third-person)
nurlanabilmişsem (conditional)
nurlanabilmişsen (inferential second-person singular)
nurlanabilmişse (inferential singular third-person)
nurlanabilmişsek (first-person inferential plural)
nurlanabilmişseniz (inferential plural second-person)
nurlanabilmişlerse (inferential plural third-person)
nurlanabileceğim (future singular third-person)
nurlanabileceksin (first-person future plural)
nurlanabilecek (future plural second-person)
nurlanabileceğiz (future plural third-person)
nurlanabileceksiniz (future)
nurlanabilecekler (future)
nurlanabilecektim (future past)
nurlanabilecektin (future second-person singular)
nurlanabilecekti (future singular third-person)
nurlanabilecektik (first-person future plural)
nurlanabilecektiniz (future plural second-person)
nurlanabileceklerdi (future plural third-person)
nurlanabilecekmişim (future inferential)
nurlanabilecekmişsin (future second-person singular)
nurlanabilecekmiş (future singular third-person)
nurlanabilecekmişiz (first-person future plural)
nurlanabilecekmişsiniz (future plural second-person)
nurlanabileceklermiş (future plural third-person)
nurlanabileceksem (conditional future)
nurlanabileceksen (future second-person singular)
nurlanabilecekse (future singular third-person)
nurlanabileceksek (first-person future plural)
nurlanabilecekseniz (future plural second-person)
nurlanabileceklerse (future plural third-person)
nurlanabilmekteyim (progressive singular third-person)
nurlanabilmektesin (first-person plural progressive)
nurlanabilmekte (plural progressive second-person)
nurlanabilmekteyiz (plural progressive third-person)
nurlanabilmektesiniz (progressive)
nurlanabilmekteler (progressive)
nurlanabilmekteydim (past progressive)
nurlanabilmekteydin (progressive second-person singular)
nurlanabilmekteydi (progressive singular third-person)
nurlanabilmekteydik (first-person plural progressive)
nurlanabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
nurlanabilmektelerdi (plural progressive third-person)
nurlanabilmekteymişim (inferential progressive)
nurlanabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
nurlanabilmekteymiş (progressive singular third-person)
nurlanabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
nurlanabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
nurlanabilmektelermiş (plural progressive third-person)
nurlanabilmekteysem (conditional progressive)
nurlanabilmekteysen (progressive second-person singular)
nurlanabilmekteyse (progressive singular third-person)
nurlanabilmekteysek (first-person plural progressive)
nurlanabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
nurlanabilmektelerse (plural progressive third-person)
nurlanabilmeliyim (necessitative singular third-person)
nurlanabilmelisin (first-person necessitative plural)
nurlanabilmeli (necessitative plural second-person)
nurlanabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
nurlanabilmelisiniz (necessitative)
nurlanabilmeliler (necessitative)
nurlanabilmeliydim (necessitative past)
nurlanabilmeliydin (necessitative second-person singular)
nurlanabilmeliydi (necessitative singular third-person)
nurlanabilmeliydik (first-person necessitative plural)
nurlanabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
nurlanabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
nurlanabilmeliymişim (inferential)
nurlanabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
nurlanabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
nurlanabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
nurlanabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
nurlanabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
nurlanabilmeliysem (conditional)
nurlanabilmeliysen (necessitative second-person singular)
nurlanabilmeliyse (necessitative singular third-person)
nurlanabilmeliysek (first-person necessitative plural)
nurlanabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
nurlanabilmelilerse (necessitative plural third-person)
nurlanabildim (past singular third-person)
nurlanabildin (first-person past plural)
nurlanabildi (past plural second-person)
nurlanabildik (past plural third-person)
nurlanabildiniz (past)
nurlanabildiler (past)
nurlanabildiysem (conditional past)
nurlanabildiysen (past second-person singular)
nurlanabildiyse (past singular third-person)
nurlanabildiysek (first-person past plural)
nurlanabildiyseniz (past plural second-person)
nurlanabildilerse (past plural third-person)
nurlanabilsem (conditional singular third-person)
nurlanabilsen (conditional first-person plural)
nurlanabilse (conditional plural second-person)
nurlanabilsek (conditional plural third-person)
nurlanabilseniz (conditional)
nurlanabilseler (conditional)
nurlanabilseydim (conditional past)
nurlanabilseydin (conditional second-person singular)
nurlanabilseydi (conditional singular third-person)
nurlanabilseydik (conditional first-person plural)
nurlanabilseydiniz (conditional plural second-person)
nurlanabilselerdi (conditional plural third-person)
nurlanabilseymişim (inferential)
nurlanabilseymişsin (conditional second-person singular)
nurlanabilseymiş (conditional singular third-person)
nurlanabilseymişiz (conditional first-person plural)
nurlanabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
nurlanabilselermiş (conditional plural third-person)
nurlanabileyim (conditional optative singular)
nurlanabilesin (optative second-person singular)
nurlanabile (optative singular third-person)
nurlanabilelim (first-person optative plural)
nurlanabilesiniz (optative plural second-person)
nurlanabileler (optative plural third-person)
nurlanabil (first-person imperative plural)
nurlanabilsin (imperative plural second-person)
nurlanabilin (imperative)
nurlanabilsinler (imperative)
nurlanabiliniz (formal imperative second-person singular)
nurlanabiliniz (formal imperative plural second-person)
nurlanabilsene (imperative informal second-person singular)
nurlanabilsenize (imperative informal plural second-person)
nurlanabilmek (imperative infinitive)
nurlanabilme (imperative noun-from-verb)
nurlanabilen (impersonal participle)
nurlanabilmiş (impersonal participle)
nurlanabilecek (impersonal participle)
nurlanabilen (imperfective)
nurlanabilmiş (impersonal participle perfective)
nurlanabilecek (impersonal participle prospective)
nurlanabildiğim (impersonal non-prospective participle)
nurlanabildiğin (impersonal non-prospective participle)
nurlanabildiği (impersonal non-prospective participle)
nurlanabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
nurlanabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
nurlanabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
nurlanabileceğim (impersonal participle prospective)
nurlanabileceğin (impersonal participle prospective)
nurlanabileceği (impersonal participle prospective)
nurlanabileceğimiz (impersonal participle prospective)
nurlanabileceğiniz (impersonal participle prospective)
nurlanabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
nurlanabilirken (plural second-person)
nurlanabilince (plural second-person)
nurlanabilip (plural second-person)
nurlanabileli (plural second-person)
nurlanabilesiye (plural second-person)
nurlanabildikçe (plural second-person)
nurlanabilirken
nurlanabilince (specific)
nurlanabilip (perfective)
nurlanabileli
nurlanabilesiye
nurlanabildikçe
nurlanabilerek (imperfective plural)
nurlanabile nurlanabile (imperfective plural)
nurlanabilircesine (imperfective plural)
nurlanabilerek
nurlanabile nurlanabile
nurlanabilircesine
nurlanamam (aorist singular third-person)
nurlanamazsın (aorist first-person plural)
nurlanamaz (aorist plural second-person)
nurlanamayız (aorist plural third-person)
nurlanamazsınız (aorist)
nurlanamazlar (aorist)
nurlanamazdım (aorist past)
nurlanamazdın (aorist second-person singular)
nurlanamazdı (aorist singular third-person)
nurlanamazdık (aorist first-person plural)
nurlanamazdınız (aorist plural second-person)
nurlanamazlardı (aorist plural third-person)
nurlanamazmışım (aorist inferential)
nurlanamazmışsın (aorist second-person singular)
nurlanamazmış (aorist singular third-person)
nurlanamazmışız (aorist first-person plural)
nurlanamazmışsınız (aorist plural second-person)
nurlanamazlarmış (aorist plural third-person)
nurlanamazsam (aorist conditional)
nurlanamazsan (aorist second-person singular)
nurlanamazsa (aorist singular third-person)
nurlanamazsak (aorist first-person plural)
nurlanamazsanız (aorist plural second-person)
nurlanamazlarsa (aorist plural third-person)
nurlanamıyorum (continuative singular third-person)
nurlanamıyorsun (continuative first-person plural)
nurlanamıyor (continuative plural second-person)
nurlanamıyoruz (continuative plural third-person)
nurlanamıyorsunuz (continuative)
nurlanamıyorlar (continuative)
nurlanamıyordum (continuative past)
nurlanamıyordun (continuative second-person singular)
nurlanamıyordu (continuative singular third-person)
nurlanamıyorduk (continuative first-person plural)
nurlanamıyordunuz (continuative plural second-person)
nurlanamıyorlardı (continuative plural third-person)
nurlanamıyormuşum (continuative inferential)
nurlanamıyormuşsun (continuative second-person singular)
nurlanamıyormuş (continuative singular third-person)
nurlanamıyormuşuz (continuative first-person plural)
nurlanamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
nurlanamıyorlarmış (continuative plural third-person)
nurlanamıyorsam (conditional continuative)
nurlanamıyorsan (continuative second-person singular)
nurlanamıyorsa (continuative singular third-person)
nurlanamıyorsak (continuative first-person plural)
nurlanamıyorsanız (continuative plural second-person)
nurlanamıyorlarsa (continuative plural third-person)
nurlanamamışım (inferential singular third-person)
nurlanamamışsın (first-person inferential plural)
nurlanamamış (inferential plural second-person)
nurlanamamışız (inferential plural third-person)
nurlanamamışsınız (inferential)
nurlanamamışlar (inferential)
nurlanamamıştım (inferential past)
nurlanamamıştın (inferential second-person singular)
nurlanamamıştı (inferential singular third-person)
nurlanamamıştık (first-person inferential plural)
nurlanamamıştınız (inferential plural second-person)
nurlanamamışlardı (inferential plural third-person)
nurlanamamışmışım (inferential)
nurlanamamışmışsın (inferential second-person singular)
nurlanamamışmış (inferential singular third-person)
nurlanamamışmışız (first-person inferential plural)
nurlanamamışmışsınız (inferential plural second-person)
nurlanamamışlarmış (inferential plural third-person)
nurlanamamışsam (conditional)
nurlanamamışsan (inferential second-person singular)
nurlanamamışsa (inferential singular third-person)
nurlanamamışsak (first-person inferential plural)
nurlanamamışsanız (inferential plural second-person)
nurlanamamışlarsa (inferential plural third-person)
nurlanamayacağım (future singular third-person)
nurlanamayacaksın (first-person future plural)
nurlanamayacak (future plural second-person)
nurlanamayacağız (future plural third-person)
nurlanamayacaksınız (future)
nurlanamayacaklar (future)
nurlanamayacaktım (future past)
nurlanamayacaktın (future second-person singular)
nurlanamayacaktı (future singular third-person)
nurlanamayacaktık (first-person future plural)
nurlanamayacaktınız (future plural second-person)
nurlanamayacaklardı (future plural third-person)
nurlanamayacakmışım (future inferential)
nurlanamayacakmışsın (future second-person singular)
nurlanamayacakmış (future singular third-person)
nurlanamayacakmışız (first-person future plural)
nurlanamayacakmışsınız (future plural second-person)
nurlanamayacaklarmış (future plural third-person)
nurlanamayacaksam (conditional future)
nurlanamayacaksan (future second-person singular)
nurlanamayacaksa (future singular third-person)
nurlanamayacaksak (first-person future plural)
nurlanamayacaksanız (future plural second-person)
nurlanamayacaklarsa (future plural third-person)
nurlanamamaktayım (progressive singular third-person)
nurlanamamaktasın (first-person plural progressive)
nurlanamamakta (plural progressive second-person)
nurlanamamaktayız (plural progressive third-person)
nurlanamamaktasınız (progressive)
nurlanamamaktalar (progressive)
nurlanamamaktaydım (past progressive)
nurlanamamaktaydın (progressive second-person singular)
nurlanamamaktaydı (progressive singular third-person)
nurlanamamaktaydık (first-person plural progressive)
nurlanamamaktaydınız (plural progressive second-person)
nurlanamamaktalardı (plural progressive third-person)
nurlanamamaktaymışım (inferential progressive)
nurlanamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
nurlanamamaktaymış (progressive singular third-person)
nurlanamamaktaymışız (first-person plural progressive)
nurlanamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
nurlanamamaktalarmış (plural progressive third-person)
nurlanamamaktaysam (conditional progressive)
nurlanamamaktaysan (progressive second-person singular)
nurlanamamaktaysa (progressive singular third-person)
nurlanamamaktaysak (first-person plural progressive)
nurlanamamaktaysanız (plural progressive second-person)
nurlanamamaktalarsa (plural progressive third-person)
nurlanamamalıyım (necessitative singular third-person)
nurlanamamalısın (first-person necessitative plural)
nurlanamamalı (necessitative plural second-person)
nurlanamamalıyız (necessitative plural third-person)
nurlanamamalısınız (necessitative)
nurlanamamalılar (necessitative)
nurlanamamalıydım (necessitative past)
nurlanamamalıydın (necessitative second-person singular)
nurlanamamalıydı (necessitative singular third-person)
nurlanamamalıydık (first-person necessitative plural)
nurlanamamalıydınız (necessitative plural second-person)
nurlanamamalılardı (necessitative plural third-person)
nurlanamamalıymışım (inferential)
nurlanamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
nurlanamamalıymış (necessitative singular third-person)
nurlanamamalıymışız (first-person necessitative plural)
nurlanamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
nurlanamamalılarmış (necessitative plural third-person)
nurlanamamalıysam (conditional)
nurlanamamalıysan (necessitative second-person singular)
nurlanamamalıysa (necessitative singular third-person)
nurlanamamalıysak (first-person necessitative plural)
nurlanamamalıysanız (necessitative plural second-person)
nurlanamamalılarsa (necessitative plural third-person)
nurlanamadım (past singular third-person)
nurlanamadın (first-person past plural)
nurlanamadı (past plural second-person)
nurlanamadık (past plural third-person)
nurlanamadınız (past)
nurlanamadılar (past)
nurlanamadıysam (conditional past)
nurlanamadıysan (past second-person singular)
nurlanamadıysa (past singular third-person)
nurlanamadıysak (first-person past plural)
nurlanamadıysanız (past plural second-person)
nurlanamadılarsa (past plural third-person)
nurlanamasam (conditional singular third-person)
nurlanamasan (conditional first-person plural)
nurlanamasa (conditional plural second-person)
nurlanamasak (conditional plural third-person)
nurlanamasanız (conditional)
nurlanamasalar (conditional)
nurlanamasaydım (conditional past)
nurlanamasaydın (conditional second-person singular)
nurlanamasaydı (conditional singular third-person)
nurlanamasaydık (conditional first-person plural)
nurlanamasaydınız (conditional plural second-person)
nurlanamasalardı (conditional plural third-person)
nurlanamasaymışım (inferential)
nurlanamasaymışsın (conditional second-person singular)
nurlanamasaymış (conditional singular third-person)
nurlanamasaymışız (conditional first-person plural)
nurlanamasaymışsınız (conditional plural second-person)
nurlanamasalarmış (conditional plural third-person)
nurlanamayayım (conditional optative singular)
nurlanamayasın (optative second-person singular)
nurlanamaya (optative singular third-person)
nurlanamayalım (first-person optative plural)
nurlanamayasınız (optative plural second-person)
nurlanamayalar (optative plural third-person)
nurlanama (first-person imperative plural)
nurlanamasın (imperative plural second-person)
nurlanamayın (imperative)
nurlanamasınlar (imperative)
nurlanamayınız (formal imperative second-person singular)
nurlanamayınız (formal imperative plural second-person)
nurlanamasana (imperative informal second-person singular)
nurlanamasanıza (imperative informal plural second-person)
nurlanamamak (imperative infinitive)
nurlanamama (imperative noun-from-verb)
nurlanamayan (impersonal participle)
nurlanamamış (impersonal participle)
nurlanamayacak (impersonal participle)
nurlanamayan (imperfective)
nurlanamamış (impersonal participle perfective)
nurlanamayacak (impersonal participle prospective)
nurlanamadığım (impersonal non-prospective participle)
nurlanamadığın (impersonal non-prospective participle)
nurlanamadığı (impersonal non-prospective participle)
nurlanamadığımız (impersonal non-prospective participle)
nurlanamadığınız (impersonal non-prospective participle)
nurlanamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
nurlanamayacağım (impersonal participle prospective)
nurlanamayacağın (impersonal participle prospective)
nurlanamayacağı (impersonal participle prospective)
nurlanamayacağımız (impersonal participle prospective)
nurlanamayacağınız (impersonal participle prospective)
nurlanamayacakları (impersonal participle personal prospective)
nurlanamazken (plural second-person)
nurlanamayınca (plural second-person)
nurlanamayıp (plural second-person)
nurlanamayalı (plural second-person)
nurlanamayasıya (plural second-person)
nurlanamadıkça (plural second-person)
nurlanamazken
nurlanamayınca (specific)
nurlanamayıp (perfective)
nurlanamayalı
nurlanamayasıya
nurlanamadıkça
nurlanamayarak (imperfective plural)
nurlanamaya nurlanamaya (imperfective plural)
nurlanamazcasına (imperfective plural)
nurlanamayarak
nurlanamaya nurlanamaya
nurlanamazcasına

Inherited from Ottoman Turkish نورلنمق (nurlanmak), equivalent to nur (“light”) + -lan (intransitive verb-forming suffix).


gözden düşmek

head

gözden düşmek (third-person singular simple present gözden düşer)

gözden düşer (present singular third-person)
gözden düşmek (infinitive)
gözden düşen (imperfective impersonal participle)
gözden düşmüş (impersonal participle perfective)
gözden düşecek (impersonal participle prospective)
gözden düştüğüm (non-prospective participle personal)
gözden düştüğün (non-prospective participle personal)
gözden düştüğü (non-prospective participle personal)
gözden düştüğümüz (non-prospective participle personal)
gözden düştüğünüz (non-prospective participle personal)
gözden düştükleri (non-prospective participle personal)
gözden düşeceğim (participle personal prospective)
gözden düşeceğin (participle personal prospective)
gözden düşeceği (participle personal prospective)
gözden düşeceğimiz (participle personal prospective)
gözden düşeceğiniz (participle personal prospective)
gözden düşecekleri (participle personal prospective)
gözden düşme (noun-from-verb)
gözden düşüş (adverbial)
gözden düşerim (aorist first-person indicative present singular)
gözden düşersin (aorist indicative present second-person singular)
gözden düşer (aorist indicative present singular third-person)
gözden düşeriz (aorist first-person indicative plural present)
gözden düşersiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözden düşerler (aorist indicative plural present third-person)
gözden düşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözden düşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözden düşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözden düşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözden düşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözden düşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözden düştüm (first-person indicative past perfective singular)
gözden düştün (indicative past perfective second-person singular)
gözden düştü (indicative past perfective singular third-person)
gözden düştük (first-person indicative past perfective plural)
gözden düştünüz (indicative past perfective plural second-person)
gözden düştüler (indicative past perfective plural third-person)
gözden düşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözden düşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözden düşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözden düşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözden düşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözden düşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gözden düşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gözden düşeceğim (first-person future indicative singular)
gözden düşeceksin (future indicative second-person singular)
gözden düşecek (future indicative singular third-person)
gözden düşeceğiz (first-person future indicative plural)
gözden düşeceksiniz (future indicative plural second-person)
gözden düşecekler (future indicative plural third-person)
gözden düşmişim (first-person inferential perfective singular)
gözden düşmişsin (inferential perfective second-person singular)
gözden düşmiş (inferential perfective singular third-person)
gözden düşmişiz (first-person inferential perfective plural)
gözden düşmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
gözden düşmişler (inferential perfective plural third-person)
gözden düşermişim (aorist first-person inferential singular)
gözden düşermişsin (aorist inferential second-person singular)
gözden düşermiş (aorist inferential singular third-person)
gözden düşermişiz (aorist first-person inferential plural)
gözden düşermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözden düşerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or gözden düşermişlar (aorist inferential plural third-person)
gözden düşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözden düşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözden düşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözden düşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözden düşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözden düşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözden düşsem (conditional first-person singular)
gözden düşsen (conditional second-person singular)
gözden düşse (conditional singular third-person)
gözden düşsek (conditional first-person plural)
gözden düşseniz (conditional plural second-person)
gözden düşseler (conditional plural third-person)
gözden düşseydim (conditional first-person perfective singular)
gözden düşseydin (conditional perfective second-person singular)
gözden düşseydi (conditional perfective singular third-person)
gözden düşseydik (conditional first-person perfective plural)
gözden düşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözden düşseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözden düşeyim (first-person optative singular)
gözden düşesin (optative second-person singular)
gözden düşe (optative singular third-person)
gözden düşelim (first-person optative plural)
gözden düşesiniz (optative plural second-person)
gözden düşeler (optative plural third-person)
gözden düşmekteyim (first-person progressive singular)
gözden düşmektesin (progressive second-person singular)
gözden düşmekte (progressive singular third-person)
gözden düşmekteyiz (first-person plural progressive)
gözden düşmektesiniz (plural progressive second-person)
gözden düşmekteler (plural progressive third-person)
gözden düşmeliyim (first-person necessitative singular)
gözden düşmelisin (necessitative second-person singular)
gözden düşmeli (necessitative singular third-person)
gözden düşmeliyiz (first-person necessitative plural)
gözden düşmelisiniz (necessitative plural second-person)
gözden düşmeliler (necessitative plural third-person)
gözden düş (imperative second-person singular)
gözden düşsün (imperative singular third-person)
gözden düşün (imperative plural second-person)
gözden düşsünler (imperative plural third-person)
gözden düşer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözden düşer misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözden düşer mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözden düşer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözden düşer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözden düşerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözden düşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözden düşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözden düşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözden düşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözden düşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözden düşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözden düştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
gözden düştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
gözden düştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
gözden düştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
gözden düştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
gözden düştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözden düşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözden düşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözden düşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözden düşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözden düşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözden düşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözden düşecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözden düşecek misin? (future indicative second-person singular)
gözden düşecek mi? (future indicative singular third-person)
gözden düşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözden düşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözden düşecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözden düşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
gözden düşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
gözden düşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
gözden düşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
gözden düşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
gözden düşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözden düşer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
gözden düşer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
gözden düşer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
gözden düşer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
gözden düşer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözden düşerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözden düşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözden düşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözden düşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözden düşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözden düşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözden düşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözden düşsem mi? (conditional first-person singular)
gözden düşsen mi? (conditional second-person singular)
gözden düşse mi? (conditional singular third-person)
gözden düşsek mi? (conditional first-person plural)
gözden düşseniz mi? (conditional plural second-person)
gözden düşseler mi? (conditional plural third-person)
gözden düşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözden düşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözden düşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözden düşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözden düşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözden düşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözden düşmekte miyim? (first-person progressive singular)
gözden düşmekte misin? (progressive second-person singular)
gözden düşmekte mi? (progressive singular third-person)
gözden düşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözden düşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözden düşmekteler mi? (plural progressive third-person)
gözden düşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözden düşmeli misin? (necessitative second-person singular)
gözden düşmeli mi? (necessitative singular third-person)
gözden düşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözden düşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözden düşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gözden düşmemek (infinitive negative)
gözden düşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gözden düşmemiş (impersonal negative participle perfective)
gözden düşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gözden düşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gözden düşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gözden düşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gözden düşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gözden düşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gözden düşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gözden düşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gözden düşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gözden düşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gözden düşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gözden düşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gözden düşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gözden düşmeme (negative noun-from-verb)
gözden düşmeyüş (adverbial negative)
gözden düşmem (aorist first-person indicative present singular)
gözden düşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gözden düşmez (aorist indicative present singular third-person)
gözden düşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gözden düşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözden düşmezler (aorist indicative plural present third-person)
gözden düşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözden düşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözden düşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözden düşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözden düşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözden düşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözden düşmedim (first-person indicative past perfective singular)
gözden düşmedin (indicative past perfective second-person singular)
gözden düşmedi (indicative past perfective singular third-person)
gözden düşmedik (first-person indicative past perfective plural)
gözden düşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gözden düşmediler (indicative past perfective plural third-person)
gözden düşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözden düşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözden düşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözden düşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözden düşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözden düşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gözden düşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gözden düşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gözden düşmeyecek (future indicative singular third-person)
gözden düşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gözden düşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gözden düşmeyecekler (future indicative plural third-person)
gözden düşmemişim (first-person inferential perfective singular)
gözden düşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gözden düşmemiş (inferential perfective singular third-person)
gözden düşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gözden düşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gözden düşmemişler (inferential perfective plural third-person)
gözden düşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gözden düşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gözden düşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gözden düşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gözden düşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözden düşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gözden düşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözden düşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözden düşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözden düşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözden düşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözden düşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözden düşmesem (conditional first-person singular)
gözden düşmesen (conditional second-person singular)
gözden düşmese (conditional singular third-person)
gözden düşmesek (conditional first-person plural)
gözden düşmeseniz (conditional plural second-person)
gözden düşmeseler (conditional plural third-person)
gözden düşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gözden düşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gözden düşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gözden düşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gözden düşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözden düşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözden düşmeyeyim (first-person optative singular)
gözden düşmeyesin (optative second-person singular)
gözden düşmeye (optative singular third-person)
gözden düşmeyelim (first-person optative plural)
gözden düşmeyesiniz (optative plural second-person)
gözden düşmeyeler (optative plural third-person)
gözden düşmemekteyim (first-person progressive singular)
gözden düşmemektesin (progressive second-person singular)
gözden düşmemekte (progressive singular third-person)
gözden düşmemekteyiz (first-person plural progressive)
gözden düşmemektesiniz (plural progressive second-person)
gözden düşmemekteler (plural progressive third-person)
gözden düşmemeliyim (first-person necessitative singular)
gözden düşmemelisin (necessitative second-person singular)
gözden düşmemeli (necessitative singular third-person)
gözden düşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gözden düşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gözden düşmemeliler (necessitative plural third-person)
gözden düşme (imperative second-person singular)
gözden düşmesin (imperative singular third-person)
gözden düşmeyin (imperative plural second-person)
gözden düşmesinler (imperative plural third-person)
gözden düşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözden düşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözden düşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözden düşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözden düşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözden düşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözden düşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözden düşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözden düşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözden düşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözden düşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözden düşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözden düşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gözden düşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gözden düşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gözden düşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gözden düşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gözden düşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözden düşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözden düşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözden düşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözden düşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözden düşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözden düşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözden düşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözden düşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gözden düşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gözden düşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözden düşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözden düşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözden düşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gözden düşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gözden düşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gözden düşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gözden düşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gözden düşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözden düşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gözden düşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gözden düşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gözden düşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gözden düşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözden düşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözden düşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözden düşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözden düşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözden düşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözden düşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözden düşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözden düşmesem mi? (conditional first-person singular)
gözden düşmesen mi? (conditional second-person singular)
gözden düşmese mi? (conditional singular third-person)
gözden düşmesek mi? (conditional first-person plural)
gözden düşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gözden düşmeseler mi? (conditional plural third-person)
gözden düşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözden düşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözden düşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözden düşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözden düşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözden düşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözden düşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gözden düşmemekte misin? (progressive second-person singular)
gözden düşmemekte mi? (progressive singular third-person)
gözden düşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözden düşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözden düşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gözden düşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözden düşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gözden düşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gözden düşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözden düşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözden düşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

gözden düşüyorlardı (or gözden düşüyordular)

gözden düşerlermiş (or gözden düşermişlar)

From Ottoman Turkish گوزدن دوشمك (gözden düşmek).

inh

to fall out of favor, to fall into disfavor


zorbalamak

head

zorbalamak (third-person singular simple present zorbalar)

zorbalar (present singular third-person)


zırlamak

zırlamak (infinitive)
zırlayan (imperfective impersonal participle)
zırlamış (impersonal participle perfective)
zırlayacak (impersonal participle prospective)
zırladığım (non-prospective participle personal)
zırladığın (non-prospective participle personal)
zırladığı (non-prospective participle personal)
zırladığımız (non-prospective participle personal)
zırladığınız (non-prospective participle personal)
zırladıkları (non-prospective participle personal)
zırlayacağım (participle personal prospective)
zırlayacağın (participle personal prospective)
zırlayacağı (participle personal prospective)
zırlayacağımız (participle personal prospective)
zırlayacağınız (participle personal prospective)
zırlayacakları (participle personal prospective)
zırlama (noun-from-verb)
zırlayış (adverbial)
zırlarım (aorist first-person indicative present singular)
zırlarsın (aorist indicative present second-person singular)
zırlar (aorist indicative present singular third-person)
zırlarız (aorist first-person indicative plural present)
zırlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
zırlarlar (aorist indicative plural present third-person)
zırlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
zırlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
zırlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
zırlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
zırlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
zırlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
zırladım (first-person indicative past perfective singular)
zırladın (indicative past perfective second-person singular)
zırladı (indicative past perfective singular third-person)
zırladık (first-person indicative past perfective plural)
zırladınız (indicative past perfective plural second-person)
zırladılar (indicative past perfective plural third-person)
zırlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
zırlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
zırlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
zırlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
zırlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
zırlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
zırlayacağım (first-person future indicative singular)
zırlayacaksın (future indicative second-person singular)
zırlayacak (future indicative singular third-person)
zırlayacağız (first-person future indicative plural)
zırlayacaksınız (future indicative plural second-person)
zırlayacaklar (future indicative plural third-person)
zırlamışım (first-person inferential perfective singular)
zırlamışsın (inferential perfective second-person singular)
zırlamış (inferential perfective singular third-person)
zırlamışız (first-person inferential perfective plural)
zırlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
zırlamışlar (inferential perfective plural third-person)
zırlarmışım (aorist first-person inferential singular)
zırlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
zırlarmış (aorist inferential singular third-person)
zırlarmışız (aorist first-person inferential plural)
zırlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
zırlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
zırlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
zırlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
zırlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
zırlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
zırlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
zırlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
zırlasam (conditional first-person singular)
zırlasan (conditional second-person singular)
zırlasa (conditional singular third-person)
zırlasak (conditional first-person plural)
zırlasanız (conditional plural second-person)
zırlasalar (conditional plural third-person)
zırlasaydım (conditional first-person perfective singular)
zırlasaydın (conditional perfective second-person singular)
zırlasaydı (conditional perfective singular third-person)
zırlasaydık (conditional first-person perfective plural)
zırlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
zırlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
zırlayayım (first-person optative singular)
zırlayasın (optative second-person singular)
zırlaya (optative singular third-person)
zırlayalım (first-person optative plural)
zırlayasınız (optative plural second-person)
zırlayalar (optative plural third-person)
zırlamaktayım (first-person progressive singular)
zırlamaktasın (progressive second-person singular)
zırlamakta (progressive singular third-person)
zırlamaktayız (first-person plural progressive)
zırlamaktasınız (plural progressive second-person)
zırlamaktalar (plural progressive third-person)
zırlamalıyım (first-person necessitative singular)
zırlamalısın (necessitative second-person singular)
zırlamalı (necessitative singular third-person)
zırlamalıyız (first-person necessitative plural)
zırlamalısınız (necessitative plural second-person)
zırlamalılar (necessitative plural third-person)
zırla (imperative second-person singular)
zırlasın (imperative singular third-person)
zırlayın (imperative plural second-person)
zırlasınlar (imperative plural third-person)
zırlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
zırlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
zırlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
zırlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
zırlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
zırlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
zırlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
zırlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
zırlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
zırlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
zırlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
zırlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
zırladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
zırladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
zırladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
zırladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
zırladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
zırladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
zırlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
zırlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
zırlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
zırlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
zırlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
zırlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
zırlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
zırlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
zırlayacak mı? (future indicative singular third-person)
zırlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
zırlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
zırlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
zırlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
zırlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
zırlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
zırlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
zırlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
zırlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
zırlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
zırlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
zırlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
zırlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
zırlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
zırlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
zırlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
zırlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
zırlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
zırlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
zırlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
zırlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
zırlasam mı? (conditional first-person singular)
zırlasan mı? (conditional second-person singular)
zırlasa mı? (conditional singular third-person)
zırlasak mı? (conditional first-person plural)
zırlasanız mı? (conditional plural second-person)
zırlasalar mı? (conditional plural third-person)
zırlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
zırlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
zırlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
zırlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
zırlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
zırlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
zırlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
zırlamakta mısın? (progressive second-person singular)
zırlamakta mı? (progressive singular third-person)
zırlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
zırlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
zırlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
zırlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
zırlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
zırlamalı mı? (necessitative singular third-person)
zırlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
zırlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
zırlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
zırlamamak (infinitive negative)
zırlamayan (imperfective impersonal negative participle)
zırlamamış (impersonal negative participle perfective)
zırlamayacak (impersonal negative participle prospective)
zırlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
zırlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
zırlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
zırlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
zırlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
zırlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
zırlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
zırlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
zırlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
zırlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
zırlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
zırlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
zırlamama (negative noun-from-verb)
zırlamayış (adverbial negative)
zırlamam (aorist first-person indicative present singular)
zırlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
zırlamaz (aorist indicative present singular third-person)
zırlamayız (aorist first-person indicative plural present)
zırlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
zırlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
zırlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
zırlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
zırlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
zırlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
zırlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
zırlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
zırlamadım (first-person indicative past perfective singular)
zırlamadın (indicative past perfective second-person singular)
zırlamadı (indicative past perfective singular third-person)
zırlamadık (first-person indicative past perfective plural)
zırlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
zırlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
zırlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
zırlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
zırlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
zırlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
zırlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
zırlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
zırlamayacağım (first-person future indicative singular)
zırlamayacaksın (future indicative second-person singular)
zırlamayacak (future indicative singular third-person)
zırlamayacağız (first-person future indicative plural)
zırlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
zırlamayacaklar (future indicative plural third-person)
zırlamamışım (first-person inferential perfective singular)
zırlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
zırlamamış (inferential perfective singular third-person)
zırlamamışız (first-person inferential perfective plural)
zırlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
zırlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
zırlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
zırlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
zırlamazmış (aorist inferential singular third-person)
zırlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
zırlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
zırlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
zırlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
zırlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
zırlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
zırlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
zırlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
zırlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
zırlamasam (conditional first-person singular)
zırlamasan (conditional second-person singular)
zırlamasa (conditional singular third-person)
zırlamasak (conditional first-person plural)
zırlamasanız (conditional plural second-person)
zırlamasalar (conditional plural third-person)
zırlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
zırlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
zırlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
zırlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
zırlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
zırlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
zırlamayayım (first-person optative singular)
zırlamayasın (optative second-person singular)
zırlamaya (optative singular third-person)
zırlamayalım (first-person optative plural)
zırlamayasınız (optative plural second-person)
zırlamayalar (optative plural third-person)
zırlamamaktayım (first-person progressive singular)
zırlamamaktasın (progressive second-person singular)
zırlamamakta (progressive singular third-person)
zırlamamaktayız (first-person plural progressive)
zırlamamaktasınız (plural progressive second-person)
zırlamamaktalar (plural progressive third-person)
zırlamamalıyım (first-person necessitative singular)
zırlamamalısın (necessitative second-person singular)
zırlamamalı (necessitative singular third-person)
zırlamamalıyız (first-person necessitative plural)
zırlamamalısınız (necessitative plural second-person)
zırlamamalılar (necessitative plural third-person)
zırlama (imperative second-person singular)
zırlamasın (imperative singular third-person)
zırlamayın (imperative plural second-person)
zırlamasınlar (imperative plural third-person)
zırlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
zırlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
zırlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
zırlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
zırlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
zırlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
zırlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
zırlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
zırlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
zırlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
zırlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
zırlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
zırlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
zırlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
zırlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
zırlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
zırlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
zırlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
zırlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
zırlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
zırlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
zırlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
zırlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
zırlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
zırlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
zırlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
zırlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
zırlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
zırlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
zırlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
zırlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
zırlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
zırlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
zırlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
zırlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
zırlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
zırlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
zırlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
zırlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
zırlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
zırlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
zırlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
zırlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
zırlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
zırlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
zırlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
zırlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
zırlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
zırlamasam mı? (conditional first-person singular)
zırlamasan mı? (conditional second-person singular)
zırlamasa mı? (conditional singular third-person)
zırlamasak mı? (conditional first-person plural)
zırlamasanız mı? (conditional plural second-person)
zırlamasalar mı? (conditional plural third-person)
zırlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
zırlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
zırlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
zırlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
zırlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
zırlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
zırlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
zırlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
zırlamamakta mı? (progressive singular third-person)
zırlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
zırlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
zırlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
zırlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
zırlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
zırlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
zırlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
zırlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
zırlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[z̪ɯɾ̞.ɫ̪ɑˈmɑk]

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], equivalent to zır (“buzzing, whining sound”) + -la + -mak.

affix

(intransitive) (bell or doorbell) to ring

Zırlamayı bırak ve işine dön