pes etmek

head

pes etmek (third-person singular simple present pes eder)

pes eder (present singular third-person)
pes etmek (infinitive)
pes eden (imperfective impersonal participle)
pes etmiş (impersonal participle perfective)
pes edecek (impersonal participle prospective)
pes ettiğim (non-prospective participle personal)
pes ettiğin (non-prospective participle personal)
pes ettiği (non-prospective participle personal)
pes ettiğimiz (non-prospective participle personal)
pes ettiğiniz (non-prospective participle personal)
pes ettikleri (non-prospective participle personal)
pes edeceğim (participle personal prospective)
pes edeceğin (participle personal prospective)
pes edeceği (participle personal prospective)
pes edeceğimiz (participle personal prospective)
pes edeceğiniz (participle personal prospective)
pes edecekleri (participle personal prospective)
pes etme (noun-from-verb)
pes ediş (adverbial)
pes ederim (aorist first-person indicative present singular)
pes edersin (aorist indicative present second-person singular)
pes eder (aorist indicative present singular third-person)
pes ederiz (aorist first-person indicative plural present)
pes edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
pes ederler (aorist indicative plural present third-person)
pes ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pes ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pes ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
pes ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pes ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pes ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pes ettim (first-person indicative past perfective singular)
pes ettin (indicative past perfective second-person singular)
pes etti (indicative past perfective singular third-person)
pes ettik (first-person indicative past perfective plural)
pes ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
pes ettiler (indicative past perfective plural third-person)
pes ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pes ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pes ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pes ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pes ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pes ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or pes ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
pes edeceğim (first-person future indicative singular)
pes edeceksin (future indicative second-person singular)
pes edecek (future indicative singular third-person)
pes edeceğiz (first-person future indicative plural)
pes edeceksiniz (future indicative plural second-person)
pes edecekler (future indicative plural third-person)
pes etmişim (first-person inferential perfective singular)
pes etmişsin (inferential perfective second-person singular)
pes etmiş (inferential perfective singular third-person)
pes etmişiz (first-person inferential perfective plural)
pes etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pes etmişler (inferential perfective plural third-person)
pes edermişim (aorist first-person inferential singular)
pes edermişsin (aorist inferential second-person singular)
pes edermiş (aorist inferential singular third-person)
pes edermişiz (aorist first-person inferential plural)
pes edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pes ederlermiş (or pes edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
pes ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pes ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pes ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pes ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pes ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pes ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pes etsem (conditional first-person singular)
pes etsen (conditional second-person singular)
pes etse (conditional singular third-person)
pes etsek (conditional first-person plural)
pes etseniz (conditional plural second-person)
pes etseler (conditional plural third-person)
pes etseydim (conditional first-person perfective singular)
pes etseydin (conditional perfective second-person singular)
pes etseydi (conditional perfective singular third-person)
pes etseydik (conditional first-person perfective plural)
pes etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pes etseydiler (conditional perfective plural third-person)
pes edeyim (first-person optative singular)
pes edesin (optative second-person singular)
pes ede (optative singular third-person)
pes edelim (first-person optative plural)
pes edesiniz (optative plural second-person)
pes edeler (optative plural third-person)
pes etmekteyim (first-person progressive singular)
pes etmektesin (progressive second-person singular)
pes etmekte (progressive singular third-person)
pes etmekteyiz (first-person plural progressive)
pes etmektesiniz (plural progressive second-person)
pes etmekteler (plural progressive third-person)
pes etmeliyim (first-person necessitative singular)
pes etmelisin (necessitative second-person singular)
pes etmeli (necessitative singular third-person)
pes etmeliyiz (first-person necessitative plural)
pes etmelisiniz (necessitative plural second-person)
pes etmeliler (necessitative plural third-person)
pes et (imperative second-person singular)
pes etsin (imperative singular third-person)
pes edin (imperative plural second-person)
or pes ediniz (imperative plural second-person)
pes etsinler (imperative plural third-person)
pes eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pes eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
pes eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
pes eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pes eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pes ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pes ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pes ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pes ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pes ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pes ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pes ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pes ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pes ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pes etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
pes ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pes ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pes ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pes ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pes ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pes ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pes ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pes ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pes ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pes edecek miyim? (first-person future indicative singular)
pes edecek misin? (future indicative second-person singular)
pes edecek mi? (future indicative singular third-person)
pes edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pes edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pes edecekler mi? (future indicative plural third-person)
pes etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pes etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pes etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pes etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pes etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pes etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pes eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pes eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pes eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pes eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pes eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pes ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pes ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pes ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pes ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pes ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pes ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pes ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pes etsem mi? (conditional first-person singular)
pes etsen mi? (conditional second-person singular)
pes etse mi? (conditional singular third-person)
pes etsek mi? (conditional first-person plural)
pes etseniz mi? (conditional plural second-person)
pes etseler mi? (conditional plural third-person)
pes etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
pes etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
pes etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
pes etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
pes etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pes etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pes etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
pes etmekte misin? (progressive second-person singular)
pes etmekte mi? (progressive singular third-person)
pes etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
pes etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
pes etmekteler mi? (plural progressive third-person)
pes etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
pes etmeli misin? (necessitative second-person singular)
pes etmeli mi? (necessitative singular third-person)
pes etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pes etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pes etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
pes etmemek (infinitive negative)
pes etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
pes etmemiş (impersonal negative participle perfective)
pes etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
pes etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
pes etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
pes etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
pes etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
pes etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
pes etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
pes etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
pes etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
pes etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
pes etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
pes etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
pes etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
pes etmeme (negative noun-from-verb)
pes etmeyiş (adverbial negative)
pes etmem (aorist first-person indicative present singular)
pes etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
pes etmez (aorist indicative present singular third-person)
pes etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
pes etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pes etmezler (aorist indicative plural present third-person)
pes etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pes etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pes etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
pes etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pes etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pes etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pes etmedim (first-person indicative past perfective singular)
pes etmedin (indicative past perfective second-person singular)
pes etmedi (indicative past perfective singular third-person)
pes etmedik (first-person indicative past perfective plural)
pes etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
pes etmediler (indicative past perfective plural third-person)
pes etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pes etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pes etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pes etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pes etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pes etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
pes etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
pes etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
pes etmeyecek (future indicative singular third-person)
pes etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
pes etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
pes etmeyecekler (future indicative plural third-person)
pes etmemişim (first-person inferential perfective singular)
pes etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
pes etmemiş (inferential perfective singular third-person)
pes etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
pes etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pes etmemişler (inferential perfective plural third-person)
pes etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
pes etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
pes etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
pes etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
pes etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pes etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
pes etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pes etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pes etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pes etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pes etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pes etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pes etmesem (conditional first-person singular)
pes etmesen (conditional second-person singular)
pes etmese (conditional singular third-person)
pes etmesek (conditional first-person plural)
pes etmeseniz (conditional plural second-person)
pes etmeseler (conditional plural third-person)
pes etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
pes etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
pes etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
pes etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
pes etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pes etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
pes etmeyeyim (first-person optative singular)
pes etmeyesin (optative second-person singular)
pes etmeye (optative singular third-person)
pes etmeyelim (first-person optative plural)
pes etmeyesiniz (optative plural second-person)
pes etmeyeler (optative plural third-person)
pes etmemekteyim (first-person progressive singular)
pes etmemektesin (progressive second-person singular)
pes etmemekte (progressive singular third-person)
pes etmemekteyiz (first-person plural progressive)
pes etmemektesiniz (plural progressive second-person)
pes etmemekteler (plural progressive third-person)
pes etmemeliyim (first-person necessitative singular)
pes etmemelisin (necessitative second-person singular)
pes etmemeli (necessitative singular third-person)
pes etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
pes etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
pes etmemeliler (necessitative plural third-person)
pes etme (imperative second-person singular)
pes etmesin (imperative singular third-person)
pes etmeyin (imperative plural second-person)
or pes etmeyiniz (imperative plural second-person)
pes etmesinler (imperative plural third-person)
pes etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pes etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
pes etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
pes etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pes etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pes etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pes etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pes etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pes etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pes etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pes etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pes etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pes etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pes etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pes etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pes etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pes etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pes etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pes etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pes etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pes etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pes etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pes etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pes etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pes etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
pes etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
pes etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
pes etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pes etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pes etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
pes etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pes etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pes etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pes etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pes etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pes etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pes etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pes etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pes etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
pes etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pes etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pes etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pes etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pes etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pes etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pes etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pes etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pes etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pes etmesem mi? (conditional first-person singular)
pes etmesen mi? (conditional second-person singular)
pes etmese mi? (conditional singular third-person)
pes etmesek mi? (conditional first-person plural)
pes etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
pes etmeseler mi? (conditional plural third-person)
pes etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
pes etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
pes etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
pes etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
pes etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pes etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pes etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
pes etmemekte misin? (progressive second-person singular)
pes etmemekte mi? (progressive singular third-person)
pes etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
pes etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
pes etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
pes etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
pes etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
pes etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
pes etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pes etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pes etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


isyan etmek

isyan etmek (third-person singular simple present isyan eder)

isyan eder (present singular third-person)
isyan etmek (infinitive)
isyan eden (imperfective impersonal participle)
isyan etmiş (impersonal participle perfective)
isyan edecek (impersonal participle prospective)
isyan ettiğim (non-prospective participle personal)
isyan ettiğin (non-prospective participle personal)
isyan ettiği (non-prospective participle personal)
isyan ettiğimiz (non-prospective participle personal)
isyan ettiğiniz (non-prospective participle personal)
isyan ettikleri (non-prospective participle personal)
isyan edeceğim (participle personal prospective)
isyan edeceğin (participle personal prospective)
isyan edeceği (participle personal prospective)
isyan edeceğimiz (participle personal prospective)
isyan edeceğiniz (participle personal prospective)
isyan edecekleri (participle personal prospective)
isyan etme (noun-from-verb)
isyan ediş (adverbial)
isyan ederim (aorist first-person indicative present singular)
isyan edersin (aorist indicative present second-person singular)
isyan eder (aorist indicative present singular third-person)
isyan ederiz (aorist first-person indicative plural present)
isyan edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
isyan ederler (aorist indicative plural present third-person)
isyan ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
isyan ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
isyan ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
isyan ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
isyan ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
isyan ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
isyan ettim (first-person indicative past perfective singular)
isyan ettin (indicative past perfective second-person singular)
isyan etti (indicative past perfective singular third-person)
isyan ettik (first-person indicative past perfective plural)
isyan ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
isyan ettiler (indicative past perfective plural third-person)
isyan ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
isyan ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
isyan ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
isyan ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
isyan ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
isyan ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or isyan ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
isyan edeceğim (first-person future indicative singular)
isyan edeceksin (future indicative second-person singular)
isyan edecek (future indicative singular third-person)
isyan edeceğiz (first-person future indicative plural)
isyan edeceksiniz (future indicative plural second-person)
isyan edecekler (future indicative plural third-person)
isyan etmişim (first-person inferential perfective singular)
isyan etmişsin (inferential perfective second-person singular)
isyan etmiş (inferential perfective singular third-person)
isyan etmişiz (first-person inferential perfective plural)
isyan etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
isyan etmişler (inferential perfective plural third-person)
isyan edermişim (aorist first-person inferential singular)
isyan edermişsin (aorist inferential second-person singular)
isyan edermiş (aorist inferential singular third-person)
isyan edermişiz (aorist first-person inferential plural)
isyan edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
isyan ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or isyan edermişlar (aorist inferential plural third-person)
isyan ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
isyan ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
isyan ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
isyan ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
isyan ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
isyan ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
isyan etsem (conditional first-person singular)
isyan etsen (conditional second-person singular)
isyan etse (conditional singular third-person)
isyan etsek (conditional first-person plural)
isyan etseniz (conditional plural second-person)
isyan etseler (conditional plural third-person)
isyan etseydim (conditional first-person perfective singular)
isyan etseydin (conditional perfective second-person singular)
isyan etseydi (conditional perfective singular third-person)
isyan etseydik (conditional first-person perfective plural)
isyan etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
isyan etseydiler (conditional perfective plural third-person)
isyan edeyim (first-person optative singular)
isyan edesin (optative second-person singular)
isyan ede (optative singular third-person)
isyan edelim (first-person optative plural)
isyan edesiniz (optative plural second-person)
isyan edeler (optative plural third-person)
isyan etmekteyim (first-person progressive singular)
isyan etmektesin (progressive second-person singular)
isyan etmekte (progressive singular third-person)
isyan etmekteyiz (first-person plural progressive)
isyan etmektesiniz (plural progressive second-person)
isyan etmekteler (plural progressive third-person)
isyan etmeliyim (first-person necessitative singular)
isyan etmelisin (necessitative second-person singular)
isyan etmeli (necessitative singular third-person)
isyan etmeliyiz (first-person necessitative plural)
isyan etmelisiniz (necessitative plural second-person)
isyan etmeliler (necessitative plural third-person)
isyan et (imperative second-person singular)
isyan etsin (imperative singular third-person)
isyan edin (imperative plural second-person)
or isyan ediniz (imperative plural second-person)
isyan etsinler (imperative plural third-person)
isyan eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
isyan eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
isyan eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
isyan eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
isyan eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
isyan ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
isyan ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
isyan ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
isyan ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
isyan ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
isyan ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
isyan ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
isyan ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
isyan ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
isyan etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
isyan ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
isyan ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
isyan ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
isyan ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
isyan ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
isyan ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
isyan ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
isyan ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
isyan ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
isyan edecek miyim? (first-person future indicative singular)
isyan edecek misin? (future indicative second-person singular)
isyan edecek mi? (future indicative singular third-person)
isyan edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
isyan edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
isyan edecekler mi? (future indicative plural third-person)
isyan etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
isyan etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
isyan etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
isyan etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
isyan etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
isyan etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
isyan eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
isyan eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
isyan eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
isyan eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
isyan eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
isyan ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
isyan ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
isyan ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
isyan ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
isyan ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
isyan ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
isyan ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
isyan etsem mi? (conditional first-person singular)
isyan etsen mi? (conditional second-person singular)
isyan etse mi? (conditional singular third-person)
isyan etsek mi? (conditional first-person plural)
isyan etseniz mi? (conditional plural second-person)
isyan etseler mi? (conditional plural third-person)
isyan etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
isyan etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
isyan etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
isyan etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
isyan etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
isyan etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
isyan etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
isyan etmekte misin? (progressive second-person singular)
isyan etmekte mi? (progressive singular third-person)
isyan etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
isyan etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
isyan etmekteler mi? (plural progressive third-person)
isyan etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
isyan etmeli misin? (necessitative second-person singular)
isyan etmeli mi? (necessitative singular third-person)
isyan etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
isyan etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
isyan etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
isyan etmemek (infinitive negative)
isyan etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
isyan etmemiş (impersonal negative participle perfective)
isyan etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
isyan etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
isyan etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
isyan etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
isyan etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
isyan etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
isyan etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
isyan etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
isyan etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
isyan etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
isyan etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
isyan etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
isyan etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
isyan etmeme (negative noun-from-verb)
isyan etmeyiş (adverbial negative)
isyan etmem (aorist first-person indicative present singular)
isyan etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
isyan etmez (aorist indicative present singular third-person)
isyan etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
isyan etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
isyan etmezler (aorist indicative plural present third-person)
isyan etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
isyan etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
isyan etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
isyan etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
isyan etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
isyan etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
isyan etmedim (first-person indicative past perfective singular)
isyan etmedin (indicative past perfective second-person singular)
isyan etmedi (indicative past perfective singular third-person)
isyan etmedik (first-person indicative past perfective plural)
isyan etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
isyan etmediler (indicative past perfective plural third-person)
isyan etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
isyan etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
isyan etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
isyan etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
isyan etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
isyan etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
isyan etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
isyan etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
isyan etmeyecek (future indicative singular third-person)
isyan etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
isyan etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
isyan etmeyecekler (future indicative plural third-person)
isyan etmemişim (first-person inferential perfective singular)
isyan etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
isyan etmemiş (inferential perfective singular third-person)
isyan etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
isyan etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
isyan etmemişler (inferential perfective plural third-person)
isyan etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
isyan etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
isyan etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
isyan etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
isyan etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
isyan etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
isyan etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
isyan etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
isyan etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
isyan etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
isyan etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
isyan etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
isyan etmesem (conditional first-person singular)
isyan etmesen (conditional second-person singular)
isyan etmese (conditional singular third-person)
isyan etmesek (conditional first-person plural)
isyan etmeseniz (conditional plural second-person)
isyan etmeseler (conditional plural third-person)
isyan etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
isyan etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
isyan etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
isyan etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
isyan etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
isyan etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
isyan etmeyeyim (first-person optative singular)
isyan etmeyesin (optative second-person singular)
isyan etmeye (optative singular third-person)
isyan etmeyelim (first-person optative plural)
isyan etmeyesiniz (optative plural second-person)
isyan etmeyeler (optative plural third-person)
isyan etmemekteyim (first-person progressive singular)
isyan etmemektesin (progressive second-person singular)
isyan etmemekte (progressive singular third-person)
isyan etmemekteyiz (first-person plural progressive)
isyan etmemektesiniz (plural progressive second-person)
isyan etmemekteler (plural progressive third-person)
isyan etmemeliyim (first-person necessitative singular)
isyan etmemelisin (necessitative second-person singular)
isyan etmemeli (necessitative singular third-person)
isyan etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
isyan etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
isyan etmemeliler (necessitative plural third-person)
isyan etme (imperative second-person singular)
isyan etmesin (imperative singular third-person)
isyan etmeyin (imperative plural second-person)
or isyan etmeyiniz (imperative plural second-person)
isyan etmesinler (imperative plural third-person)
isyan etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
isyan etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
isyan etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
isyan etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
isyan etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
isyan etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
isyan etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
isyan etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
isyan etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
isyan etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
isyan etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
isyan etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
isyan etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
isyan etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
isyan etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
isyan etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
isyan etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
isyan etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
isyan etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
isyan etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
isyan etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
isyan etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
isyan etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
isyan etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
isyan etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
isyan etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
isyan etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
isyan etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
isyan etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
isyan etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
isyan etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
isyan etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
isyan etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
isyan etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
isyan etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
isyan etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
isyan etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
isyan etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
isyan etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
isyan etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
isyan etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
isyan etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
isyan etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
isyan etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
isyan etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
isyan etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
isyan etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
isyan etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
isyan etmesem mi? (conditional first-person singular)
isyan etmesen mi? (conditional second-person singular)
isyan etmese mi? (conditional singular third-person)
isyan etmesek mi? (conditional first-person plural)
isyan etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
isyan etmeseler mi? (conditional plural third-person)
isyan etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
isyan etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
isyan etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
isyan etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
isyan etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
isyan etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
isyan etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
isyan etmemekte misin? (progressive second-person singular)
isyan etmemekte mi? (progressive singular third-person)
isyan etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
isyan etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
isyan etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
isyan etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
isyan etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
isyan etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
isyan etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
isyan etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
isyan etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

isyan ediyorlardı (or isyan ediyordular)


vefat etmek

head

vefat etmek (third-person singular simple present vefat eder)

vefat eder (present singular third-person)
vefat etmek (infinitive)
vefat eden (imperfective impersonal participle)
vefat etmiş (impersonal participle perfective)
vefat edecek (impersonal participle prospective)
vefat ettiğim (non-prospective participle personal)
vefat ettiğin (non-prospective participle personal)
vefat ettiği (non-prospective participle personal)
vefat ettiğimiz (non-prospective participle personal)
vefat ettiğiniz (non-prospective participle personal)
vefat ettikleri (non-prospective participle personal)
vefat edeceğim (participle personal prospective)
vefat edeceğin (participle personal prospective)
vefat edeceği (participle personal prospective)
vefat edeceğimiz (participle personal prospective)
vefat edeceğiniz (participle personal prospective)
vefat edecekleri (participle personal prospective)
vefat etme (noun-from-verb)
vefat ediş (adverbial)
vefat ederim (aorist first-person indicative present singular)
vefat edersin (aorist indicative present second-person singular)
vefat eder (aorist indicative present singular third-person)
vefat ederiz (aorist first-person indicative plural present)
vefat edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
vefat ederler (aorist indicative plural present third-person)
vefat ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
vefat ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
vefat ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
vefat ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
vefat ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
vefat ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
vefat ettim (first-person indicative past perfective singular)
vefat ettin (indicative past perfective second-person singular)
vefat etti (indicative past perfective singular third-person)
vefat ettik (first-person indicative past perfective plural)
vefat ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
vefat ettiler (indicative past perfective plural third-person)
vefat ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
vefat ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
vefat ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
vefat ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
vefat ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
vefat ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or vefat ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
vefat edeceğim (first-person future indicative singular)
vefat edeceksin (future indicative second-person singular)
vefat edecek (future indicative singular third-person)
vefat edeceğiz (first-person future indicative plural)
vefat edeceksiniz (future indicative plural second-person)
vefat edecekler (future indicative plural third-person)
vefat etmişim (first-person inferential perfective singular)
vefat etmişsin (inferential perfective second-person singular)
vefat etmiş (inferential perfective singular third-person)
vefat etmişiz (first-person inferential perfective plural)
vefat etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
vefat etmişler (inferential perfective plural third-person)
vefat edermişim (aorist first-person inferential singular)
vefat edermişsin (aorist inferential second-person singular)
vefat edermiş (aorist inferential singular third-person)
vefat edermişiz (aorist first-person inferential plural)
vefat edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
vefat ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or vefat edermişlar (aorist inferential plural third-person)
vefat ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
vefat ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
vefat ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
vefat ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
vefat ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
vefat ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
vefat etsem (conditional first-person singular)
vefat etsen (conditional second-person singular)
vefat etse (conditional singular third-person)
vefat etsek (conditional first-person plural)
vefat etseniz (conditional plural second-person)
vefat etseler (conditional plural third-person)
vefat etseydim (conditional first-person perfective singular)
vefat etseydin (conditional perfective second-person singular)
vefat etseydi (conditional perfective singular third-person)
vefat etseydik (conditional first-person perfective plural)
vefat etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
vefat etseydiler (conditional perfective plural third-person)
vefat edeyim (first-person optative singular)
vefat edesin (optative second-person singular)
vefat ede (optative singular third-person)
vefat edelim (first-person optative plural)
vefat edesiniz (optative plural second-person)
vefat edeler (optative plural third-person)
vefat etmekteyim (first-person progressive singular)
vefat etmektesin (progressive second-person singular)
vefat etmekte (progressive singular third-person)
vefat etmekteyiz (first-person plural progressive)
vefat etmektesiniz (plural progressive second-person)
vefat etmekteler (plural progressive third-person)
vefat etmeliyim (first-person necessitative singular)
vefat etmelisin (necessitative second-person singular)
vefat etmeli (necessitative singular third-person)
vefat etmeliyiz (first-person necessitative plural)
vefat etmelisiniz (necessitative plural second-person)
vefat etmeliler (necessitative plural third-person)
vefat et (imperative second-person singular)
vefat etsin (imperative singular third-person)
vefat edin (imperative plural second-person)
or vefat ediniz (imperative plural second-person)
vefat etsinler (imperative plural third-person)
vefat eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
vefat eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
vefat eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
vefat eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
vefat eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
vefat ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
vefat ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
vefat ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
vefat ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
vefat ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
vefat ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
vefat ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
vefat ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
vefat ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
vefat etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
vefat ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
vefat ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
vefat ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
vefat ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
vefat ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
vefat ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
vefat ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
vefat ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
vefat ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
vefat edecek miyim? (first-person future indicative singular)
vefat edecek misin? (future indicative second-person singular)
vefat edecek mi? (future indicative singular third-person)
vefat edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
vefat edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
vefat edecekler mi? (future indicative plural third-person)
vefat etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
vefat etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
vefat etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
vefat etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
vefat etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
vefat etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
vefat eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
vefat eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
vefat eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
vefat eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
vefat eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
vefat ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
vefat ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
vefat ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
vefat ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
vefat ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
vefat ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
vefat ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
vefat etsem mi? (conditional first-person singular)
vefat etsen mi? (conditional second-person singular)
vefat etse mi? (conditional singular third-person)
vefat etsek mi? (conditional first-person plural)
vefat etseniz mi? (conditional plural second-person)
vefat etseler mi? (conditional plural third-person)
vefat etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
vefat etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
vefat etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
vefat etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
vefat etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
vefat etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
vefat etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
vefat etmekte misin? (progressive second-person singular)
vefat etmekte mi? (progressive singular third-person)
vefat etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
vefat etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
vefat etmekteler mi? (plural progressive third-person)
vefat etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
vefat etmeli misin? (necessitative second-person singular)
vefat etmeli mi? (necessitative singular third-person)
vefat etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
vefat etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
vefat etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
vefat etmemek (infinitive negative)
vefat etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
vefat etmemiş (impersonal negative participle perfective)
vefat etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
vefat etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
vefat etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
vefat etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
vefat etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
vefat etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
vefat etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
vefat etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
vefat etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
vefat etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
vefat etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
vefat etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
vefat etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
vefat etmeme (negative noun-from-verb)
vefat etmeyiş (adverbial negative)
vefat etmem (aorist first-person indicative present singular)
vefat etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
vefat etmez (aorist indicative present singular third-person)
vefat etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
vefat etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
vefat etmezler (aorist indicative plural present third-person)
vefat etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
vefat etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
vefat etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
vefat etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
vefat etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
vefat etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
vefat etmedim (first-person indicative past perfective singular)
vefat etmedin (indicative past perfective second-person singular)
vefat etmedi (indicative past perfective singular third-person)
vefat etmedik (first-person indicative past perfective plural)
vefat etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
vefat etmediler (indicative past perfective plural third-person)
vefat etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
vefat etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
vefat etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
vefat etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
vefat etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
vefat etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
vefat etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
vefat etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
vefat etmeyecek (future indicative singular third-person)
vefat etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
vefat etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
vefat etmeyecekler (future indicative plural third-person)
vefat etmemişim (first-person inferential perfective singular)
vefat etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
vefat etmemiş (inferential perfective singular third-person)
vefat etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
vefat etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
vefat etmemişler (inferential perfective plural third-person)
vefat etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
vefat etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
vefat etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
vefat etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
vefat etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
vefat etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
vefat etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
vefat etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
vefat etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
vefat etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
vefat etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
vefat etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
vefat etmesem (conditional first-person singular)
vefat etmesen (conditional second-person singular)
vefat etmese (conditional singular third-person)
vefat etmesek (conditional first-person plural)
vefat etmeseniz (conditional plural second-person)
vefat etmeseler (conditional plural third-person)
vefat etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
vefat etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
vefat etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
vefat etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
vefat etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
vefat etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
vefat etmeyeyim (first-person optative singular)
vefat etmeyesin (optative second-person singular)
vefat etmeye (optative singular third-person)
vefat etmeyelim (first-person optative plural)
vefat etmeyesiniz (optative plural second-person)
vefat etmeyeler (optative plural third-person)
vefat etmemekteyim (first-person progressive singular)
vefat etmemektesin (progressive second-person singular)
vefat etmemekte (progressive singular third-person)
vefat etmemekteyiz (first-person plural progressive)
vefat etmemektesiniz (plural progressive second-person)
vefat etmemekteler (plural progressive third-person)
vefat etmemeliyim (first-person necessitative singular)
vefat etmemelisin (necessitative second-person singular)
vefat etmemeli (necessitative singular third-person)
vefat etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
vefat etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
vefat etmemeliler (necessitative plural third-person)
vefat etme (imperative second-person singular)
vefat etmesin (imperative singular third-person)
vefat etmeyin (imperative plural second-person)
or vefat etmeyiniz (imperative plural second-person)
vefat etmesinler (imperative plural third-person)
vefat etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
vefat etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
vefat etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
vefat etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
vefat etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
vefat etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
vefat etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
vefat etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
vefat etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
vefat etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
vefat etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
vefat etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
vefat etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
vefat etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
vefat etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
vefat etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
vefat etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
vefat etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
vefat etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
vefat etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
vefat etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
vefat etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
vefat etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
vefat etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
vefat etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
vefat etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
vefat etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
vefat etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
vefat etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
vefat etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
vefat etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
vefat etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
vefat etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
vefat etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
vefat etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
vefat etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
vefat etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
vefat etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
vefat etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
vefat etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
vefat etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
vefat etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
vefat etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
vefat etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
vefat etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
vefat etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
vefat etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
vefat etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
vefat etmesem mi? (conditional first-person singular)
vefat etmesen mi? (conditional second-person singular)
vefat etmese mi? (conditional singular third-person)
vefat etmesek mi? (conditional first-person plural)
vefat etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
vefat etmeseler mi? (conditional plural third-person)
vefat etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
vefat etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
vefat etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
vefat etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
vefat etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
vefat etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
vefat etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
vefat etmemekte misin? (progressive second-person singular)
vefat etmemekte mi? (progressive singular third-person)
vefat etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
vefat etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
vefat etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
vefat etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
vefat etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
vefat etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
vefat etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
vefat etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
vefat etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

vefat ediyorlardı (or vefat ediyordular)


müdahale etmek

head

müdahale etmek (third-person singular simple present müdahale eder)

müdahale eder (present singular third-person)


yolculuk etmek

yolculuk etmek (third-person singular simple present yolculuk eder)

yolculuk eder (present singular third-person)
yolculuk etmek (infinitive)
yolculuk eden (imperfective impersonal participle)
yolculuk etmiş (impersonal participle perfective)
yolculuk edecek (impersonal participle prospective)
yolculuk ettiğim (non-prospective participle personal)
yolculuk ettiğin (non-prospective participle personal)
yolculuk ettiği (non-prospective participle personal)
yolculuk ettiğimiz (non-prospective participle personal)
yolculuk ettiğiniz (non-prospective participle personal)
yolculuk ettikleri (non-prospective participle personal)
yolculuk edeceğim (participle personal prospective)
yolculuk edeceğin (participle personal prospective)
yolculuk edeceği (participle personal prospective)
yolculuk edeceğimiz (participle personal prospective)
yolculuk edeceğiniz (participle personal prospective)
yolculuk edecekleri (participle personal prospective)
yolculuk etme (noun-from-verb)
yolculuk ediş (adverbial)
yolculuk ederim (aorist first-person indicative present singular)
yolculuk edersin (aorist indicative present second-person singular)
yolculuk eder (aorist indicative present singular third-person)
yolculuk ederiz (aorist first-person indicative plural present)
yolculuk edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yolculuk ederler (aorist indicative plural present third-person)
yolculuk ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yolculuk ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yolculuk ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
yolculuk ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yolculuk ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yolculuk ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yolculuk ettim (first-person indicative past perfective singular)
yolculuk ettin (indicative past perfective second-person singular)
yolculuk etti (indicative past perfective singular third-person)
yolculuk ettik (first-person indicative past perfective plural)
yolculuk ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
yolculuk ettiler (indicative past perfective plural third-person)
yolculuk ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yolculuk ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yolculuk ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yolculuk ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yolculuk ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yolculuk ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yolculuk ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yolculuk edeceğim (first-person future indicative singular)
yolculuk edeceksin (future indicative second-person singular)
yolculuk edecek (future indicative singular third-person)
yolculuk edeceğiz (first-person future indicative plural)
yolculuk edeceksiniz (future indicative plural second-person)
yolculuk edecekler (future indicative plural third-person)
yolculuk etmişim (first-person inferential perfective singular)
yolculuk etmişsin (inferential perfective second-person singular)
yolculuk etmiş (inferential perfective singular third-person)
yolculuk etmişiz (first-person inferential perfective plural)
yolculuk etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yolculuk etmişler (inferential perfective plural third-person)
yolculuk edermişim (aorist first-person inferential singular)
yolculuk edermişsin (aorist inferential second-person singular)
yolculuk edermiş (aorist inferential singular third-person)
yolculuk edermişiz (aorist first-person inferential plural)
yolculuk edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yolculuk ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or yolculuk edermişlar (aorist inferential plural third-person)
yolculuk ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yolculuk ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yolculuk ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yolculuk ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yolculuk ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yolculuk ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yolculuk etsem (conditional first-person singular)
yolculuk etsen (conditional second-person singular)
yolculuk etse (conditional singular third-person)
yolculuk etsek (conditional first-person plural)
yolculuk etseniz (conditional plural second-person)
yolculuk etseler (conditional plural third-person)
yolculuk etseydim (conditional first-person perfective singular)
yolculuk etseydin (conditional perfective second-person singular)
yolculuk etseydi (conditional perfective singular third-person)
yolculuk etseydik (conditional first-person perfective plural)
yolculuk etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yolculuk etseydiler (conditional perfective plural third-person)
yolculuk edeyim (first-person optative singular)
yolculuk edesin (optative second-person singular)
yolculuk ede (optative singular third-person)
yolculuk edelim (first-person optative plural)
yolculuk edesiniz (optative plural second-person)
yolculuk edeler (optative plural third-person)
yolculuk etmekteyim (first-person progressive singular)
yolculuk etmektesin (progressive second-person singular)
yolculuk etmekte (progressive singular third-person)
yolculuk etmekteyiz (first-person plural progressive)
yolculuk etmektesiniz (plural progressive second-person)
yolculuk etmekteler (plural progressive third-person)
yolculuk etmeliyim (first-person necessitative singular)
yolculuk etmelisin (necessitative second-person singular)
yolculuk etmeli (necessitative singular third-person)
yolculuk etmeliyiz (first-person necessitative plural)
yolculuk etmelisiniz (necessitative plural second-person)
yolculuk etmeliler (necessitative plural third-person)
yolculuk et (imperative second-person singular)
yolculuk etsin (imperative singular third-person)
yolculuk edin (imperative plural second-person)
or yolculuk ediniz (imperative plural second-person)
yolculuk etsinler (imperative plural third-person)
yolculuk eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yolculuk eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
yolculuk eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
yolculuk eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yolculuk eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yolculuk ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yolculuk ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yolculuk ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yolculuk ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yolculuk ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yolculuk ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yolculuk ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yolculuk ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yolculuk ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yolculuk etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yolculuk ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yolculuk ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yolculuk ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yolculuk ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yolculuk ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yolculuk ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yolculuk ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yolculuk ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yolculuk ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yolculuk edecek miyim? (first-person future indicative singular)
yolculuk edecek misin? (future indicative second-person singular)
yolculuk edecek mi? (future indicative singular third-person)
yolculuk edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yolculuk edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yolculuk edecekler mi? (future indicative plural third-person)
yolculuk etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yolculuk etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yolculuk etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yolculuk etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yolculuk etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yolculuk etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yolculuk eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yolculuk eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yolculuk eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yolculuk eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yolculuk eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yolculuk ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yolculuk ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yolculuk ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yolculuk ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yolculuk ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yolculuk ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yolculuk ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yolculuk etsem mi? (conditional first-person singular)
yolculuk etsen mi? (conditional second-person singular)
yolculuk etse mi? (conditional singular third-person)
yolculuk etsek mi? (conditional first-person plural)
yolculuk etseniz mi? (conditional plural second-person)
yolculuk etseler mi? (conditional plural third-person)
yolculuk etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yolculuk etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yolculuk etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yolculuk etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yolculuk etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yolculuk etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yolculuk etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
yolculuk etmekte misin? (progressive second-person singular)
yolculuk etmekte mi? (progressive singular third-person)
yolculuk etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yolculuk etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yolculuk etmekteler mi? (plural progressive third-person)
yolculuk etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
yolculuk etmeli misin? (necessitative second-person singular)
yolculuk etmeli mi? (necessitative singular third-person)
yolculuk etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yolculuk etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yolculuk etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yolculuk etmemek (infinitive negative)
yolculuk etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yolculuk etmemiş (impersonal negative participle perfective)
yolculuk etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yolculuk etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yolculuk etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yolculuk etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yolculuk etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yolculuk etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yolculuk etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yolculuk etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yolculuk etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yolculuk etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yolculuk etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yolculuk etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yolculuk etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yolculuk etmeme (negative noun-from-verb)
yolculuk etmeyiş (adverbial negative)
yolculuk etmem (aorist first-person indicative present singular)
yolculuk etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yolculuk etmez (aorist indicative present singular third-person)
yolculuk etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yolculuk etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yolculuk etmezler (aorist indicative plural present third-person)
yolculuk etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yolculuk etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yolculuk etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yolculuk etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yolculuk etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yolculuk etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yolculuk etmedim (first-person indicative past perfective singular)
yolculuk etmedin (indicative past perfective second-person singular)
yolculuk etmedi (indicative past perfective singular third-person)
yolculuk etmedik (first-person indicative past perfective plural)
yolculuk etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yolculuk etmediler (indicative past perfective plural third-person)
yolculuk etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yolculuk etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yolculuk etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yolculuk etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yolculuk etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yolculuk etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yolculuk etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yolculuk etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yolculuk etmeyecek (future indicative singular third-person)
yolculuk etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yolculuk etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yolculuk etmeyecekler (future indicative plural third-person)
yolculuk etmemişim (first-person inferential perfective singular)
yolculuk etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yolculuk etmemiş (inferential perfective singular third-person)
yolculuk etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yolculuk etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yolculuk etmemişler (inferential perfective plural third-person)
yolculuk etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yolculuk etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yolculuk etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yolculuk etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yolculuk etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yolculuk etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yolculuk etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yolculuk etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yolculuk etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yolculuk etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yolculuk etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yolculuk etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yolculuk etmesem (conditional first-person singular)
yolculuk etmesen (conditional second-person singular)
yolculuk etmese (conditional singular third-person)
yolculuk etmesek (conditional first-person plural)
yolculuk etmeseniz (conditional plural second-person)
yolculuk etmeseler (conditional plural third-person)
yolculuk etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yolculuk etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yolculuk etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yolculuk etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yolculuk etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yolculuk etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yolculuk etmeyeyim (first-person optative singular)
yolculuk etmeyesin (optative second-person singular)
yolculuk etmeye (optative singular third-person)
yolculuk etmeyelim (first-person optative plural)
yolculuk etmeyesiniz (optative plural second-person)
yolculuk etmeyeler (optative plural third-person)
yolculuk etmemekteyim (first-person progressive singular)
yolculuk etmemektesin (progressive second-person singular)
yolculuk etmemekte (progressive singular third-person)
yolculuk etmemekteyiz (first-person plural progressive)
yolculuk etmemektesiniz (plural progressive second-person)
yolculuk etmemekteler (plural progressive third-person)
yolculuk etmemeliyim (first-person necessitative singular)
yolculuk etmemelisin (necessitative second-person singular)
yolculuk etmemeli (necessitative singular third-person)
yolculuk etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yolculuk etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yolculuk etmemeliler (necessitative plural third-person)
yolculuk etme (imperative second-person singular)
yolculuk etmesin (imperative singular third-person)
yolculuk etmeyin (imperative plural second-person)
or yolculuk etmeyiniz (imperative plural second-person)
yolculuk etmesinler (imperative plural third-person)
yolculuk etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yolculuk etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yolculuk etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yolculuk etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yolculuk etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yolculuk etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yolculuk etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yolculuk etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yolculuk etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yolculuk etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yolculuk etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yolculuk etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yolculuk etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yolculuk etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yolculuk etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yolculuk etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yolculuk etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yolculuk etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yolculuk etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yolculuk etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yolculuk etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yolculuk etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yolculuk etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yolculuk etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yolculuk etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yolculuk etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yolculuk etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yolculuk etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yolculuk etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yolculuk etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yolculuk etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yolculuk etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yolculuk etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yolculuk etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yolculuk etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yolculuk etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yolculuk etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yolculuk etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yolculuk etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
yolculuk etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yolculuk etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yolculuk etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yolculuk etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yolculuk etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yolculuk etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yolculuk etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yolculuk etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yolculuk etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yolculuk etmesem mi? (conditional first-person singular)
yolculuk etmesen mi? (conditional second-person singular)
yolculuk etmese mi? (conditional singular third-person)
yolculuk etmesek mi? (conditional first-person plural)
yolculuk etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yolculuk etmeseler mi? (conditional plural third-person)
yolculuk etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yolculuk etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yolculuk etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yolculuk etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yolculuk etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yolculuk etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yolculuk etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yolculuk etmemekte misin? (progressive second-person singular)
yolculuk etmemekte mi? (progressive singular third-person)
yolculuk etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yolculuk etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yolculuk etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yolculuk etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yolculuk etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yolculuk etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yolculuk etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yolculuk etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yolculuk etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

yolculuk ediyorlardı (or yolculuk ediyordular)

yolculuk ederlermiş (or yolculuk edermişlar)

yolculuk etmeyin (or yolculuk etmeyiniz)