söylev vermek

head

söylev vermek (third-person singular simple present söylev verir)

söylev verir (present singular third-person)
söylev veririm (aorist singular third-person)
söylev verirsin (aorist first-person plural)
söylev verir (aorist plural second-person)
söylev veririz (aorist plural third-person)
söylev verirsiniz (aorist)
söylev verirler (aorist)
söylev verirdim (aorist past)
söylev verirdin (aorist second-person singular)
söylev verirdi (aorist singular third-person)
söylev verirdik (aorist first-person plural)
söylev verirdiniz (aorist plural second-person)
söylev verirlerdi (aorist plural third-person)
söylev verirmişim (aorist inferential)
söylev verirmişsin (aorist second-person singular)
söylev verirmiş (aorist singular third-person)
söylev verirmişiz (aorist first-person plural)
söylev verirmişsiniz (aorist plural second-person)
söylev verirlermiş (aorist plural third-person)
söylev verirsem (aorist conditional)
söylev verirsen (aorist second-person singular)
söylev verirse (aorist singular third-person)
söylev verirsek (aorist first-person plural)
söylev verirseniz (aorist plural second-person)
söylev verirlerse (aorist plural third-person)
söylev veriyorum (continuative singular third-person)
söylev veriyorsun (continuative first-person plural)
söylev veriyor (continuative plural second-person)
söylev veriyoruz (continuative plural third-person)
söylev veriyorsunuz (continuative)
söylev veriyorlar (continuative)
söylev veriyordum (continuative past)
söylev veriyordun (continuative second-person singular)
söylev veriyordu (continuative singular third-person)
söylev veriyorduk (continuative first-person plural)
söylev veriyordunuz (continuative plural second-person)
söylev veriyorlardı (continuative plural third-person)
söylev veriyormuşum (continuative inferential)
söylev veriyormuşsun (continuative second-person singular)
söylev veriyormuş (continuative singular third-person)
söylev veriyormuşuz (continuative first-person plural)
söylev veriyormuşsunuz (continuative plural second-person)
söylev veriyorlarmış (continuative plural third-person)
söylev veriyorsam (conditional continuative)
söylev veriyorsan (continuative second-person singular)
söylev veriyorsa (continuative singular third-person)
söylev veriyorsak (continuative first-person plural)
söylev veriyorsanız (continuative plural second-person)
söylev veriyorlarsa (continuative plural third-person)
söylev vermişim (inferential singular third-person)
söylev vermişsin (first-person inferential plural)
söylev vermiş (inferential plural second-person)
söylev vermişiz (inferential plural third-person)
söylev vermişsiniz (inferential)
söylev vermişler (inferential)
söylev vermiştim (inferential past)
söylev vermiştin (inferential second-person singular)
söylev vermişti (inferential singular third-person)
söylev vermiştik (first-person inferential plural)
söylev vermiştiniz (inferential plural second-person)
söylev vermişlerdi (inferential plural third-person)
söylev vermişmişim (inferential)
söylev vermişmişsin (inferential second-person singular)
söylev vermişmiş (inferential singular third-person)
söylev vermişmişiz (first-person inferential plural)
söylev vermişmişsiniz (inferential plural second-person)
söylev vermişlermiş (inferential plural third-person)
söylev vermişsem (conditional)
söylev vermişsen (inferential second-person singular)
söylev vermişse (inferential singular third-person)
söylev vermişsek (first-person inferential plural)
söylev vermişseniz (inferential plural second-person)
söylev vermişlerse (inferential plural third-person)
söylev vereceğim (future singular third-person)
söylev vereceksin (first-person future plural)
söylev verecek (future plural second-person)
söylev vereceğiz (future plural third-person)
söylev vereceksiniz (future)
söylev verecekler (future)
söylev verecektim (future past)
söylev verecektin (future second-person singular)
söylev verecekti (future singular third-person)
söylev verecektik (first-person future plural)
söylev verecektiniz (future plural second-person)
söylev vereceklerdi (future plural third-person)
söylev verecekmişim (future inferential)
söylev verecekmişsin (future second-person singular)
söylev verecekmiş (future singular third-person)
söylev verecekmişiz (first-person future plural)
söylev verecekmişsiniz (future plural second-person)
söylev vereceklermiş (future plural third-person)
söylev vereceksem (conditional future)
söylev vereceksen (future second-person singular)
söylev verecekse (future singular third-person)
söylev vereceksek (first-person future plural)
söylev verecekseniz (future plural second-person)
söylev vereceklerse (future plural third-person)
söylev vermekteyim (progressive singular third-person)
söylev vermektesin (first-person plural progressive)
söylev vermekte (plural progressive second-person)
söylev vermekteyiz (plural progressive third-person)
söylev vermektesiniz (progressive)
söylev vermekteler (progressive)
söylev vermekteydim (past progressive)
söylev vermekteydin (progressive second-person singular)
söylev vermekteydi (progressive singular third-person)
söylev vermekteydik (first-person plural progressive)
söylev vermekteydiniz (plural progressive second-person)
söylev vermektelerdi (plural progressive third-person)
söylev vermekteymişim (inferential progressive)
söylev vermekteymişsin (progressive second-person singular)
söylev vermekteymiş (progressive singular third-person)
söylev vermekteymişiz (first-person plural progressive)
söylev vermekteymişsiniz (plural progressive second-person)
söylev vermektelermiş (plural progressive third-person)
söylev vermekteysem (conditional progressive)
söylev vermekteysen (progressive second-person singular)
söylev vermekteyse (progressive singular third-person)
söylev vermekteysek (first-person plural progressive)
söylev vermekteyseniz (plural progressive second-person)
söylev vermektelerse (plural progressive third-person)
söylev vermeliyim (necessitative singular third-person)
söylev vermelisin (first-person necessitative plural)
söylev vermeli (necessitative plural second-person)
söylev vermeliyiz (necessitative plural third-person)
söylev vermelisiniz (necessitative)
söylev vermeliler (necessitative)
söylev vermeliydim (necessitative past)
söylev vermeliydin (necessitative second-person singular)
söylev vermeliydi (necessitative singular third-person)
söylev vermeliydik (first-person necessitative plural)
söylev vermeliydiniz (necessitative plural second-person)
söylev vermelilerdi (necessitative plural third-person)
söylev vermeliymişim (inferential)
söylev vermeliymişsin (necessitative second-person singular)
söylev vermeliymiş (necessitative singular third-person)
söylev vermeliymişiz (first-person necessitative plural)
söylev vermeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
söylev vermelilermiş (necessitative plural third-person)
söylev vermeliysem (conditional)
söylev vermeliysen (necessitative second-person singular)
söylev vermeliyse (necessitative singular third-person)
söylev vermeliysek (first-person necessitative plural)
söylev vermeliyseniz (necessitative plural second-person)
söylev vermelilerse (necessitative plural third-person)
söylev verdim (past singular third-person)
söylev verdin (first-person past plural)
söylev verdi (past plural second-person)
söylev verdik (past plural third-person)
söylev verdiniz (past)
söylev verdiler (past)
söylev verdiysem (conditional past)
söylev verdiysen (past second-person singular)
söylev verdiyse (past singular third-person)
söylev verdiysek (first-person past plural)
söylev verdiyseniz (past plural second-person)
söylev verdilerse (past plural third-person)
söylev versem (conditional singular third-person)
söylev versen (conditional first-person plural)
söylev verse (conditional plural second-person)
söylev versek (conditional plural third-person)
söylev verseniz (conditional)
söylev verseler (conditional)
söylev verseydim (conditional past)
söylev verseydin (conditional second-person singular)
söylev verseydi (conditional singular third-person)
söylev verseydik (conditional first-person plural)
söylev verseydiniz (conditional plural second-person)
söylev verselerdi (conditional plural third-person)
söylev verseymişim (inferential)
söylev verseymişsin (conditional second-person singular)
söylev verseymiş (conditional singular third-person)
söylev verseymişiz (conditional first-person plural)
söylev verseymişsiniz (conditional plural second-person)
söylev verselermiş (conditional plural third-person)
söylev vereyim (conditional optative singular)
söylev veresin (optative second-person singular)
söylev vere (optative singular third-person)
söylev verelim (first-person optative plural)
söylev veresiniz (optative plural second-person)
söylev vereler (optative plural third-person)
söylev ver (first-person imperative plural)
söylev versin (imperative plural second-person)
söylev verin (imperative)
söylev versinler (imperative)
söylev veriniz (formal imperative second-person singular)
söylev veriniz (formal imperative plural second-person)
söylev versene (imperative informal second-person singular)
söylev versenize (imperative informal plural second-person)
söylev vermek (imperative infinitive)
söylev verme (imperative noun-from-verb)
söylev veren (impersonal participle)
söylev vermiş (impersonal participle)
söylev verecek (impersonal participle)
söylev veren (imperfective)
söylev vermiş (impersonal participle perfective)
söylev verecek (impersonal participle prospective)
söylev verdiğim (impersonal non-prospective participle)
söylev verdiğin (impersonal non-prospective participle)
söylev verdiği (impersonal non-prospective participle)
söylev verdiğimiz (impersonal non-prospective participle)
söylev verdiğiniz (impersonal non-prospective participle)
söylev verdikleri (impersonal non-prospective participle personal)
söylev vereceğim (impersonal participle prospective)
söylev vereceğin (impersonal participle prospective)
söylev vereceği (impersonal participle prospective)
söylev vereceğimiz (impersonal participle prospective)
söylev vereceğiniz (impersonal participle prospective)
söylev verecekleri (impersonal participle personal prospective)
söylev verirken (plural second-person)
söylev verince (plural second-person)
söylev verip (plural second-person)
söylev vereli (plural second-person)
söylev veresiye (plural second-person)
söylev verdikçe (plural second-person)
söylev verirken
söylev verince (specific)
söylev verip (perfective)
söylev vereli
söylev veresiye
söylev verdikçe
söylev vererek (imperfective plural)
söylev vere vere (imperfective plural)
söylev verircesine (imperfective plural)
söylev vererek
söylev vere vere
söylev verircesine
söylev vermem (aorist singular third-person)
söylev vermezsin (aorist first-person plural)
söylev vermez (aorist plural second-person)
söylev vermeyiz (aorist plural third-person)
söylev vermezsiniz (aorist)
söylev vermezler (aorist)
söylev vermezdim (aorist past)
söylev vermezdin (aorist second-person singular)
söylev vermezdi (aorist singular third-person)
söylev vermezdik (aorist first-person plural)
söylev vermezdiniz (aorist plural second-person)
söylev vermezlerdi (aorist plural third-person)
söylev vermezmişim (aorist inferential)
söylev vermezmişsin (aorist second-person singular)
söylev vermezmiş (aorist singular third-person)
söylev vermezmişiz (aorist first-person plural)
söylev vermezmişsiniz (aorist plural second-person)
söylev vermezlermiş (aorist plural third-person)
söylev vermezsem (aorist conditional)
söylev vermezsen (aorist second-person singular)
söylev vermezse (aorist singular third-person)
söylev vermezsek (aorist first-person plural)
söylev vermezseniz (aorist plural second-person)
söylev vermezlerse (aorist plural third-person)
söylev vermiyorum (continuative singular third-person)
söylev vermiyorsun (continuative first-person plural)
söylev vermiyor (continuative plural second-person)
söylev vermiyoruz (continuative plural third-person)
söylev vermiyorsunuz (continuative)
söylev vermiyorlar (continuative)
söylev vermiyordum (continuative past)
söylev vermiyordun (continuative second-person singular)
söylev vermiyordu (continuative singular third-person)
söylev vermiyorduk (continuative first-person plural)
söylev vermiyordunuz (continuative plural second-person)
söylev vermiyorlardı (continuative plural third-person)
söylev vermiyormuşum (continuative inferential)
söylev vermiyormuşsun (continuative second-person singular)
söylev vermiyormuş (continuative singular third-person)
söylev vermiyormuşuz (continuative first-person plural)
söylev vermiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
söylev vermiyorlarmış (continuative plural third-person)
söylev vermiyorsam (conditional continuative)
söylev vermiyorsan (continuative second-person singular)
söylev vermiyorsa (continuative singular third-person)
söylev vermiyorsak (continuative first-person plural)
söylev vermiyorsanız (continuative plural second-person)
söylev vermiyorlarsa (continuative plural third-person)
söylev vermemişim (inferential singular third-person)
söylev vermemişsin (first-person inferential plural)
söylev vermemiş (inferential plural second-person)
söylev vermemişiz (inferential plural third-person)
söylev vermemişsiniz (inferential)
söylev vermemişler (inferential)
söylev vermemiştim (inferential past)
söylev vermemiştin (inferential second-person singular)
söylev vermemişti (inferential singular third-person)
söylev vermemiştik (first-person inferential plural)
söylev vermemiştiniz (inferential plural second-person)
söylev vermemişlerdi (inferential plural third-person)
söylev vermemişmişim (inferential)
söylev vermemişmişsin (inferential second-person singular)
söylev vermemişmiş (inferential singular third-person)
söylev vermemişmişiz (first-person inferential plural)
söylev vermemişmişsiniz (inferential plural second-person)
söylev vermemişlermiş (inferential plural third-person)
söylev vermemişsem (conditional)
söylev vermemişsen (inferential second-person singular)
söylev vermemişse (inferential singular third-person)
söylev vermemişsek (first-person inferential plural)
söylev vermemişseniz (inferential plural second-person)
söylev vermemişlerse (inferential plural third-person)
söylev vermeyeceğim (future singular third-person)
söylev vermeyeceksin (first-person future plural)
söylev vermeyecek (future plural second-person)
söylev vermeyeceğiz (future plural third-person)
söylev vermeyeceksiniz (future)
söylev vermeyecekler (future)
söylev vermeyecektim (future past)
söylev vermeyecektin (future second-person singular)
söylev vermeyecekti (future singular third-person)
söylev vermeyecektik (first-person future plural)
söylev vermeyecektiniz (future plural second-person)
söylev vermeyeceklerdi (future plural third-person)
söylev vermeyecekmişim (future inferential)
söylev vermeyecekmişsin (future second-person singular)
söylev vermeyecekmiş (future singular third-person)
söylev vermeyecekmişiz (first-person future plural)
söylev vermeyecekmişsiniz (future plural second-person)
söylev vermeyeceklermiş (future plural third-person)
söylev vermeyeceksem (conditional future)
söylev vermeyeceksen (future second-person singular)
söylev vermeyecekse (future singular third-person)
söylev vermeyeceksek (first-person future plural)
söylev vermeyecekseniz (future plural second-person)
söylev vermeyeceklerse (future plural third-person)
söylev vermemekteyim (progressive singular third-person)
söylev vermemektesin (first-person plural progressive)
söylev vermemekte (plural progressive second-person)
söylev vermemekteyiz (plural progressive third-person)
söylev vermemektesiniz (progressive)
söylev vermemekteler (progressive)
söylev vermemekteydim (past progressive)
söylev vermemekteydin (progressive second-person singular)
söylev vermemekteydi (progressive singular third-person)
söylev vermemekteydik (first-person plural progressive)
söylev vermemekteydiniz (plural progressive second-person)
söylev vermemektelerdi (plural progressive third-person)
söylev vermemekteymişim (inferential progressive)
söylev vermemekteymişsin (progressive second-person singular)
söylev vermemekteymiş (progressive singular third-person)
söylev vermemekteymişiz (first-person plural progressive)
söylev vermemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
söylev vermemektelermiş (plural progressive third-person)
söylev vermemekteysem (conditional progressive)
söylev vermemekteysen (progressive second-person singular)
söylev vermemekteyse (progressive singular third-person)
söylev vermemekteysek (first-person plural progressive)
söylev vermemekteyseniz (plural progressive second-person)
söylev vermemektelerse (plural progressive third-person)
söylev vermemeliyim (necessitative singular third-person)
söylev vermemelisin (first-person necessitative plural)
söylev vermemeli (necessitative plural second-person)
söylev vermemeliyiz (necessitative plural third-person)
söylev vermemelisiniz (necessitative)
söylev vermemeliler (necessitative)
söylev vermemeliydim (necessitative past)
söylev vermemeliydin (necessitative second-person singular)
söylev vermemeliydi (necessitative singular third-person)
söylev vermemeliydik (first-person necessitative plural)
söylev vermemeliydiniz (necessitative plural second-person)
söylev vermemelilerdi (necessitative plural third-person)
söylev vermemeliymişim (inferential)
söylev vermemeliymişsin (necessitative second-person singular)
söylev vermemeliymiş (necessitative singular third-person)
söylev vermemeliymişiz (first-person necessitative plural)
söylev vermemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
söylev vermemelilermiş (necessitative plural third-person)
söylev vermemeliysem (conditional)
söylev vermemeliysen (necessitative second-person singular)
söylev vermemeliyse (necessitative singular third-person)
söylev vermemeliysek (first-person necessitative plural)
söylev vermemeliyseniz (necessitative plural second-person)
söylev vermemelilerse (necessitative plural third-person)
söylev vermedim (past singular third-person)
söylev vermedin (first-person past plural)
söylev vermedi (past plural second-person)
söylev vermedik (past plural third-person)
söylev vermediniz (past)
söylev vermediler (past)
söylev vermediysem (conditional past)
söylev vermediysen (past second-person singular)
söylev vermediyse (past singular third-person)
söylev vermediysek (first-person past plural)
söylev vermediyseniz (past plural second-person)
söylev vermedilerse (past plural third-person)
söylev vermesem (conditional singular third-person)
söylev vermesen (conditional first-person plural)
söylev vermese (conditional plural second-person)
söylev vermesek (conditional plural third-person)
söylev vermeseniz (conditional)
söylev vermeseler (conditional)
söylev vermeseydim (conditional past)
söylev vermeseydin (conditional second-person singular)
söylev vermeseydi (conditional singular third-person)
söylev vermeseydik (conditional first-person plural)
söylev vermeseydiniz (conditional plural second-person)
söylev vermeselerdi (conditional plural third-person)
söylev vermeseymişim (inferential)
söylev vermeseymişsin (conditional second-person singular)
söylev vermeseymiş (conditional singular third-person)
söylev vermeseymişiz (conditional first-person plural)
söylev vermeseymişsiniz (conditional plural second-person)
söylev vermeselermiş (conditional plural third-person)
söylev vermeyeyim (conditional optative singular)
söylev vermeyesin (optative second-person singular)
söylev vermeye (optative singular third-person)
söylev vermeyelim (first-person optative plural)
söylev vermeyesiniz (optative plural second-person)
söylev vermeyeler (optative plural third-person)
söylev verme (first-person imperative plural)
söylev vermesin (imperative plural second-person)
söylev vermeyin (imperative)
söylev vermesinler (imperative)
söylev vermeyiniz (formal imperative second-person singular)
söylev vermeyiniz (formal imperative plural second-person)
söylev vermesene (imperative informal second-person singular)
söylev vermesenize (imperative informal plural second-person)
söylev vermemek (imperative infinitive)
söylev vermeme (imperative noun-from-verb)
söylev vermeyen (impersonal participle)
söylev vermemiş (impersonal participle)
söylev vermeyecek (impersonal participle)
söylev vermeyen (imperfective)
söylev vermemiş (impersonal participle perfective)
söylev vermeyecek (impersonal participle prospective)
söylev vermediğim (impersonal non-prospective participle)
söylev vermediğin (impersonal non-prospective participle)
söylev vermediği (impersonal non-prospective participle)
söylev vermediğimiz (impersonal non-prospective participle)
söylev vermediğiniz (impersonal non-prospective participle)
söylev vermedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
söylev vermeyeceğim (impersonal participle prospective)
söylev vermeyeceğin (impersonal participle prospective)
söylev vermeyeceği (impersonal participle prospective)
söylev vermeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
söylev vermeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
söylev vermeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
söylev vermezken (plural second-person)
söylev vermeyince (plural second-person)
söylev vermeyip (plural second-person)
söylev vermeyeli (plural second-person)
söylev vermeyesiye (plural second-person)
söylev vermedikçe (plural second-person)
söylev vermezken
söylev vermeyince (specific)
söylev vermeyip (perfective)
söylev vermeyeli
söylev vermeyesiye
söylev vermedikçe
söylev vermeyerek (imperfective plural)
söylev vermeye vermeye (imperfective plural)
söylev vermezcesine (imperfective plural)
söylev vermeyerek
söylev vermeye vermeye
söylev vermezcesine
söylev verebilirim (aorist singular third-person)
söylev verebilirsin (aorist first-person plural)
söylev verebilir (aorist plural second-person)
söylev verebiliriz (aorist plural third-person)
söylev verebilirsiniz (aorist)
söylev verebilirler (aorist)
söylev verebilirdim (aorist past)
söylev verebilirdin (aorist second-person singular)
söylev verebilirdi (aorist singular third-person)
söylev verebilirdik (aorist first-person plural)
söylev verebilirdiniz (aorist plural second-person)
söylev verebilirlerdi (aorist plural third-person)
söylev verebilirmişim (aorist inferential)
söylev verebilirmişsin (aorist second-person singular)
söylev verebilirmiş (aorist singular third-person)
söylev verebilirmişiz (aorist first-person plural)
söylev verebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
söylev verebilirlermiş (aorist plural third-person)
söylev verebilirsem (aorist conditional)
söylev verebilirsen (aorist second-person singular)
söylev verebilirse (aorist singular third-person)
söylev verebilirsek (aorist first-person plural)
söylev verebilirseniz (aorist plural second-person)
söylev verebilirlerse (aorist plural third-person)
söylev verebiliyorum (continuative singular third-person)
söylev verebiliyorsun (continuative first-person plural)
söylev verebiliyor (continuative plural second-person)
söylev verebiliyoruz (continuative plural third-person)
söylev verebiliyorsunuz (continuative)
söylev verebiliyorlar (continuative)
söylev verebiliyordum (continuative past)
söylev verebiliyordun (continuative second-person singular)
söylev verebiliyordu (continuative singular third-person)
söylev verebiliyorduk (continuative first-person plural)
söylev verebiliyordunuz (continuative plural second-person)
söylev verebiliyorlardı (continuative plural third-person)
söylev verebiliyormuşum (continuative inferential)
söylev verebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
söylev verebiliyormuş (continuative singular third-person)
söylev verebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
söylev verebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
söylev verebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
söylev verebiliyorsam (conditional continuative)
söylev verebiliyorsan (continuative second-person singular)
söylev verebiliyorsa (continuative singular third-person)
söylev verebiliyorsak (continuative first-person plural)
söylev verebiliyorsanız (continuative plural second-person)
söylev verebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
söylev verebilmişim (inferential singular third-person)
söylev verebilmişsin (first-person inferential plural)
söylev verebilmiş (inferential plural second-person)
söylev verebilmişiz (inferential plural third-person)
söylev verebilmişsiniz (inferential)
söylev verebilmişler (inferential)
söylev verebilmiştim (inferential past)
söylev verebilmiştin (inferential second-person singular)
söylev verebilmişti (inferential singular third-person)
söylev verebilmiştik (first-person inferential plural)
söylev verebilmiştiniz (inferential plural second-person)
söylev verebilmişlerdi (inferential plural third-person)
söylev verebilmişmişim (inferential)
söylev verebilmişmişsin (inferential second-person singular)
söylev verebilmişmiş (inferential singular third-person)
söylev verebilmişmişiz (first-person inferential plural)
söylev verebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
söylev verebilmişlermiş (inferential plural third-person)
söylev verebilmişsem (conditional)
söylev verebilmişsen (inferential second-person singular)
söylev verebilmişse (inferential singular third-person)
söylev verebilmişsek (first-person inferential plural)
söylev verebilmişseniz (inferential plural second-person)
söylev verebilmişlerse (inferential plural third-person)
söylev verebileceğim (future singular third-person)
söylev verebileceksin (first-person future plural)
söylev verebilecek (future plural second-person)
söylev verebileceğiz (future plural third-person)
söylev verebileceksiniz (future)
söylev verebilecekler (future)
söylev verebilecektim (future past)
söylev verebilecektin (future second-person singular)
söylev verebilecekti (future singular third-person)
söylev verebilecektik (first-person future plural)
söylev verebilecektiniz (future plural second-person)
söylev verebileceklerdi (future plural third-person)
söylev verebilecekmişim (future inferential)
söylev verebilecekmişsin (future second-person singular)
söylev verebilecekmiş (future singular third-person)
söylev verebilecekmişiz (first-person future plural)
söylev verebilecekmişsiniz (future plural second-person)
söylev verebileceklermiş (future plural third-person)
söylev verebileceksem (conditional future)
söylev verebileceksen (future second-person singular)
söylev verebilecekse (future singular third-person)
söylev verebileceksek (first-person future plural)
söylev verebilecekseniz (future plural second-person)
söylev verebileceklerse (future plural third-person)
söylev verebilmekteyim (progressive singular third-person)
söylev verebilmektesin (first-person plural progressive)
söylev verebilmekte (plural progressive second-person)
söylev verebilmekteyiz (plural progressive third-person)
söylev verebilmektesiniz (progressive)
söylev verebilmekteler (progressive)
söylev verebilmekteydim (past progressive)
söylev verebilmekteydin (progressive second-person singular)
söylev verebilmekteydi (progressive singular third-person)
söylev verebilmekteydik (first-person plural progressive)
söylev verebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
söylev verebilmektelerdi (plural progressive third-person)
söylev verebilmekteymişim (inferential progressive)
söylev verebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
söylev verebilmekteymiş (progressive singular third-person)
söylev verebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
söylev verebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
söylev verebilmektelermiş (plural progressive third-person)
söylev verebilmekteysem (conditional progressive)
söylev verebilmekteysen (progressive second-person singular)
söylev verebilmekteyse (progressive singular third-person)
söylev verebilmekteysek (first-person plural progressive)
söylev verebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
söylev verebilmektelerse (plural progressive third-person)
söylev verebilmeliyim (necessitative singular third-person)
söylev verebilmelisin (first-person necessitative plural)
söylev verebilmeli (necessitative plural second-person)
söylev verebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
söylev verebilmelisiniz (necessitative)
söylev verebilmeliler (necessitative)
söylev verebilmeliydim (necessitative past)
söylev verebilmeliydin (necessitative second-person singular)
söylev verebilmeliydi (necessitative singular third-person)
söylev verebilmeliydik (first-person necessitative plural)
söylev verebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
söylev verebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
söylev verebilmeliymişim (inferential)
söylev verebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
söylev verebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
söylev verebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
söylev verebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
söylev verebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
söylev verebilmeliysem (conditional)
söylev verebilmeliysen (necessitative second-person singular)
söylev verebilmeliyse (necessitative singular third-person)
söylev verebilmeliysek (first-person necessitative plural)
söylev verebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
söylev verebilmelilerse (necessitative plural third-person)
söylev verebildim (past singular third-person)
söylev verebildin (first-person past plural)
söylev verebildi (past plural second-person)
söylev verebildik (past plural third-person)
söylev verebildiniz (past)
söylev verebildiler (past)
söylev verebildiysem (conditional past)
söylev verebildiysen (past second-person singular)
söylev verebildiyse (past singular third-person)
söylev verebildiysek (first-person past plural)
söylev verebildiyseniz (past plural second-person)
söylev verebildilerse (past plural third-person)
söylev verebilsem (conditional singular third-person)
söylev verebilsen (conditional first-person plural)
söylev verebilse (conditional plural second-person)
söylev verebilsek (conditional plural third-person)
söylev verebilseniz (conditional)
söylev verebilseler (conditional)
söylev verebilseydim (conditional past)
söylev verebilseydin (conditional second-person singular)
söylev verebilseydi (conditional singular third-person)
söylev verebilseydik (conditional first-person plural)
söylev verebilseydiniz (conditional plural second-person)
söylev verebilselerdi (conditional plural third-person)
söylev verebilseymişim (inferential)
söylev verebilseymişsin (conditional second-person singular)
söylev verebilseymiş (conditional singular third-person)
söylev verebilseymişiz (conditional first-person plural)
söylev verebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
söylev verebilselermiş (conditional plural third-person)
söylev verebileyim (conditional optative singular)
söylev verebilesin (optative second-person singular)
söylev verebile (optative singular third-person)
söylev verebilelim (first-person optative plural)
söylev verebilesiniz (optative plural second-person)
söylev verebileler (optative plural third-person)
söylev verebil (first-person imperative plural)
söylev verebilsin (imperative plural second-person)
söylev verebilin (imperative)
söylev verebilsinler (imperative)
söylev verebiliniz (formal imperative second-person singular)
söylev verebiliniz (formal imperative plural second-person)
söylev verebilsene (imperative informal second-person singular)
söylev verebilsenize (imperative informal plural second-person)
söylev verebilmek (imperative infinitive)
söylev verebilme (imperative noun-from-verb)
söylev verebilen (impersonal participle)
söylev verebilmiş (impersonal participle)
söylev verebilecek (impersonal participle)
söylev verebilen (imperfective)
söylev verebilmiş (impersonal participle perfective)
söylev verebilecek (impersonal participle prospective)
söylev verebildiğim (impersonal non-prospective participle)
söylev verebildiğin (impersonal non-prospective participle)
söylev verebildiği (impersonal non-prospective participle)
söylev verebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
söylev verebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
söylev verebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
söylev verebileceğim (impersonal participle prospective)
söylev verebileceğin (impersonal participle prospective)
söylev verebileceği (impersonal participle prospective)
söylev verebileceğimiz (impersonal participle prospective)
söylev verebileceğiniz (impersonal participle prospective)
söylev verebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
söylev verebilirken (plural second-person)
söylev verebilince (plural second-person)
söylev verebilip (plural second-person)
söylev verebileli (plural second-person)
söylev verebilesiye (plural second-person)
söylev verebildikçe (plural second-person)
söylev verebilirken
söylev verebilince (specific)
söylev verebilip (perfective)
söylev verebileli
söylev verebilesiye
söylev verebildikçe
söylev verebilerek (imperfective plural)
söylev verebile verebile (imperfective plural)
söylev verebilircesine (imperfective plural)
söylev verebilerek
söylev verebile verebile
söylev verebilircesine
söylev veremem (aorist singular third-person)
söylev veremezsin (aorist first-person plural)
söylev veremez (aorist plural second-person)
söylev veremeyiz (aorist plural third-person)
söylev veremezsiniz (aorist)
söylev veremezler (aorist)
söylev veremezdim (aorist past)
söylev veremezdin (aorist second-person singular)
söylev veremezdi (aorist singular third-person)
söylev veremezdik (aorist first-person plural)
söylev veremezdiniz (aorist plural second-person)
söylev veremezlerdi (aorist plural third-person)
söylev veremezmişim (aorist inferential)
söylev veremezmişsin (aorist second-person singular)
söylev veremezmiş (aorist singular third-person)
söylev veremezmişiz (aorist first-person plural)
söylev veremezmişsiniz (aorist plural second-person)
söylev veremezlermiş (aorist plural third-person)
söylev veremezsem (aorist conditional)
söylev veremezsen (aorist second-person singular)
söylev veremezse (aorist singular third-person)
söylev veremezsek (aorist first-person plural)
söylev veremezseniz (aorist plural second-person)
söylev veremezlerse (aorist plural third-person)
söylev veremiyorum (continuative singular third-person)
söylev veremiyorsun (continuative first-person plural)
söylev veremiyor (continuative plural second-person)
söylev veremiyoruz (continuative plural third-person)
söylev veremiyorsunuz (continuative)
söylev veremiyorlar (continuative)
söylev veremiyordum (continuative past)
söylev veremiyordun (continuative second-person singular)
söylev veremiyordu (continuative singular third-person)
söylev veremiyorduk (continuative first-person plural)
söylev veremiyordunuz (continuative plural second-person)
söylev veremiyorlardı (continuative plural third-person)
söylev veremiyormuşum (continuative inferential)
söylev veremiyormuşsun (continuative second-person singular)
söylev veremiyormuş (continuative singular third-person)
söylev veremiyormuşuz (continuative first-person plural)
söylev veremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
söylev veremiyorlarmış (continuative plural third-person)
söylev veremiyorsam (conditional continuative)
söylev veremiyorsan (continuative second-person singular)
söylev veremiyorsa (continuative singular third-person)
söylev veremiyorsak (continuative first-person plural)
söylev veremiyorsanız (continuative plural second-person)
söylev veremiyorlarsa (continuative plural third-person)
söylev verememişim (inferential singular third-person)
söylev verememişsin (first-person inferential plural)
söylev verememiş (inferential plural second-person)
söylev verememişiz (inferential plural third-person)
söylev verememişsiniz (inferential)
söylev verememişler (inferential)
söylev verememiştim (inferential past)
söylev verememiştin (inferential second-person singular)
söylev verememişti (inferential singular third-person)
söylev verememiştik (first-person inferential plural)
söylev verememiştiniz (inferential plural second-person)
söylev verememişlerdi (inferential plural third-person)
söylev verememişmişim (inferential)
söylev verememişmişsin (inferential second-person singular)
söylev verememişmiş (inferential singular third-person)
söylev verememişmişiz (first-person inferential plural)
söylev verememişmişsiniz (inferential plural second-person)
söylev verememişlermiş (inferential plural third-person)
söylev verememişsem (conditional)
söylev verememişsen (inferential second-person singular)
söylev verememişse (inferential singular third-person)
söylev verememişsek (first-person inferential plural)
söylev verememişseniz (inferential plural second-person)
söylev verememişlerse (inferential plural third-person)
söylev veremeyeceğim (future singular third-person)
söylev veremeyeceksin (first-person future plural)
söylev veremeyecek (future plural second-person)
söylev veremeyeceğiz (future plural third-person)
söylev veremeyeceksiniz (future)
söylev veremeyecekler (future)
söylev veremeyecektim (future past)
söylev veremeyecektin (future second-person singular)
söylev veremeyecekti (future singular third-person)
söylev veremeyecektik (first-person future plural)
söylev veremeyecektiniz (future plural second-person)
söylev veremeyeceklerdi (future plural third-person)
söylev veremeyecekmişim (future inferential)
söylev veremeyecekmişsin (future second-person singular)
söylev veremeyecekmiş (future singular third-person)
söylev veremeyecekmişiz (first-person future plural)
söylev veremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
söylev veremeyeceklermiş (future plural third-person)
söylev veremeyeceksem (conditional future)
söylev veremeyeceksen (future second-person singular)
söylev veremeyecekse (future singular third-person)
söylev veremeyeceksek (first-person future plural)
söylev veremeyecekseniz (future plural second-person)
söylev veremeyeceklerse (future plural third-person)
söylev verememekteyim (progressive singular third-person)
söylev verememektesin (first-person plural progressive)
söylev verememekte (plural progressive second-person)
söylev verememekteyiz (plural progressive third-person)
söylev verememektesiniz (progressive)
söylev verememekteler (progressive)
söylev verememekteydim (past progressive)
söylev verememekteydin (progressive second-person singular)
söylev verememekteydi (progressive singular third-person)
söylev verememekteydik (first-person plural progressive)
söylev verememekteydiniz (plural progressive second-person)
söylev verememektelerdi (plural progressive third-person)
söylev verememekteymişim (inferential progressive)
söylev verememekteymişsin (progressive second-person singular)
söylev verememekteymiş (progressive singular third-person)
söylev verememekteymişiz (first-person plural progressive)
söylev verememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
söylev verememektelermiş (plural progressive third-person)
söylev verememekteysem (conditional progressive)
söylev verememekteysen (progressive second-person singular)
söylev verememekteyse (progressive singular third-person)
söylev verememekteysek (first-person plural progressive)
söylev verememekteyseniz (plural progressive second-person)
söylev verememektelerse (plural progressive third-person)
söylev verememeliyim (necessitative singular third-person)
söylev verememelisin (first-person necessitative plural)
söylev verememeli (necessitative plural second-person)
söylev verememeliyiz (necessitative plural third-person)
söylev verememelisiniz (necessitative)
söylev verememeliler (necessitative)
söylev verememeliydim (necessitative past)
söylev verememeliydin (necessitative second-person singular)
söylev verememeliydi (necessitative singular third-person)
söylev verememeliydik (first-person necessitative plural)
söylev verememeliydiniz (necessitative plural second-person)
söylev verememelilerdi (necessitative plural third-person)
söylev verememeliymişim (inferential)
söylev verememeliymişsin (necessitative second-person singular)
söylev verememeliymiş (necessitative singular third-person)
söylev verememeliymişiz (first-person necessitative plural)
söylev verememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
söylev verememelilermiş (necessitative plural third-person)
söylev verememeliysem (conditional)
söylev verememeliysen (necessitative second-person singular)
söylev verememeliyse (necessitative singular third-person)
söylev verememeliysek (first-person necessitative plural)
söylev verememeliyseniz (necessitative plural second-person)
söylev verememelilerse (necessitative plural third-person)
söylev veremedim (past singular third-person)
söylev veremedin (first-person past plural)
söylev veremedi (past plural second-person)
söylev veremedik (past plural third-person)
söylev veremediniz (past)
söylev veremediler (past)
söylev veremediysem (conditional past)
söylev veremediysen (past second-person singular)
söylev veremediyse (past singular third-person)
söylev veremediysek (first-person past plural)
söylev veremediyseniz (past plural second-person)
söylev veremedilerse (past plural third-person)
söylev veremesem (conditional singular third-person)
söylev veremesen (conditional first-person plural)
söylev veremese (conditional plural second-person)
söylev veremesek (conditional plural third-person)
söylev veremeseniz (conditional)
söylev veremeseler (conditional)
söylev veremeseydim (conditional past)
söylev veremeseydin (conditional second-person singular)
söylev veremeseydi (conditional singular third-person)
söylev veremeseydik (conditional first-person plural)
söylev veremeseydiniz (conditional plural second-person)
söylev veremeselerdi (conditional plural third-person)
söylev veremeseymişim (inferential)
söylev veremeseymişsin (conditional second-person singular)
söylev veremeseymiş (conditional singular third-person)
söylev veremeseymişiz (conditional first-person plural)
söylev veremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
söylev veremeselermiş (conditional plural third-person)
söylev veremeyeyim (conditional optative singular)
söylev veremeyesin (optative second-person singular)
söylev veremeye (optative singular third-person)
söylev veremeyelim (first-person optative plural)
söylev veremeyesiniz (optative plural second-person)
söylev veremeyeler (optative plural third-person)
söylev vereme (first-person imperative plural)
söylev veremesin (imperative plural second-person)
söylev veremeyin (imperative)
söylev veremesinler (imperative)
söylev veremeyiniz (formal imperative second-person singular)
söylev veremeyiniz (formal imperative plural second-person)
söylev veremesene (imperative informal second-person singular)
söylev veremesenize (imperative informal plural second-person)
söylev verememek (imperative infinitive)
söylev verememe (imperative noun-from-verb)
söylev veremeyen (impersonal participle)
söylev verememiş (impersonal participle)
söylev veremeyecek (impersonal participle)
söylev veremeyen (imperfective)
söylev verememiş (impersonal participle perfective)
söylev veremeyecek (impersonal participle prospective)
söylev veremediğim (impersonal non-prospective participle)
söylev veremediğin (impersonal non-prospective participle)
söylev veremediği (impersonal non-prospective participle)
söylev veremediğimiz (impersonal non-prospective participle)
söylev veremediğiniz (impersonal non-prospective participle)
söylev veremedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
söylev veremeyeceğim (impersonal participle prospective)
söylev veremeyeceğin (impersonal participle prospective)
söylev veremeyeceği (impersonal participle prospective)
söylev veremeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
söylev veremeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
söylev veremeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
söylev veremezken (plural second-person)
söylev veremeyince (plural second-person)
söylev veremeyip (plural second-person)
söylev veremeyeli (plural second-person)
söylev veremeyesiye (plural second-person)
söylev veremedikçe (plural second-person)
söylev veremezken
söylev veremeyince (specific)
söylev veremeyip (perfective)
söylev veremeyeli
söylev veremeyesiye
söylev veremedikçe
söylev veremeyerek (imperfective plural)
söylev veremeye veremeye (imperfective plural)
söylev veremezcesine (imperfective plural)
söylev veremeyerek
söylev veremeye veremeye
söylev veremezcesine


evhamlanmak

evhamlanmak (third-person singular simple present evhamlanır)

evhamlanır (present singular third-person)
evhamlanırım (aorist singular third-person)
evhamlanırsın (aorist first-person plural)
evhamlanır (aorist plural second-person)
evhamlanırız (aorist plural third-person)
evhamlanırsınız (aorist)
evhamlanırlar (aorist)
evhamlanırdım (aorist past)
evhamlanırdın (aorist second-person singular)
evhamlanırdı (aorist singular third-person)
evhamlanırdık (aorist first-person plural)
evhamlanırdınız (aorist plural second-person)
evhamlanırlardı (aorist plural third-person)
evhamlanırmışım (aorist inferential)
evhamlanırmışsın (aorist second-person singular)
evhamlanırmış (aorist singular third-person)
evhamlanırmışız (aorist first-person plural)
evhamlanırmışsınız (aorist plural second-person)
evhamlanırlarmış (aorist plural third-person)
evhamlanırsam (aorist conditional)
evhamlanırsan (aorist second-person singular)
evhamlanırsa (aorist singular third-person)
evhamlanırsak (aorist first-person plural)
evhamlanırsanız (aorist plural second-person)
evhamlanırlarsa (aorist plural third-person)
evhamlanıyorum (continuative singular third-person)
evhamlanıyorsun (continuative first-person plural)
evhamlanıyor (continuative plural second-person)
evhamlanıyoruz (continuative plural third-person)
evhamlanıyorsunuz (continuative)
evhamlanıyorlar (continuative)
evhamlanıyordum (continuative past)
evhamlanıyordun (continuative second-person singular)
evhamlanıyordu (continuative singular third-person)
evhamlanıyorduk (continuative first-person plural)
evhamlanıyordunuz (continuative plural second-person)
evhamlanıyorlardı (continuative plural third-person)
evhamlanıyormuşum (continuative inferential)
evhamlanıyormuşsun (continuative second-person singular)
evhamlanıyormuş (continuative singular third-person)
evhamlanıyormuşuz (continuative first-person plural)
evhamlanıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evhamlanıyorlarmış (continuative plural third-person)
evhamlanıyorsam (conditional continuative)
evhamlanıyorsan (continuative second-person singular)
evhamlanıyorsa (continuative singular third-person)
evhamlanıyorsak (continuative first-person plural)
evhamlanıyorsanız (continuative plural second-person)
evhamlanıyorlarsa (continuative plural third-person)
evhamlanmışım (inferential singular third-person)
evhamlanmışsın (first-person inferential plural)
evhamlanmış (inferential plural second-person)
evhamlanmışız (inferential plural third-person)
evhamlanmışsınız (inferential)
evhamlanmışlar (inferential)
evhamlanmıştım (inferential past)
evhamlanmıştın (inferential second-person singular)
evhamlanmıştı (inferential singular third-person)
evhamlanmıştık (first-person inferential plural)
evhamlanmıştınız (inferential plural second-person)
evhamlanmışlardı (inferential plural third-person)
evhamlanmışmışım (inferential)
evhamlanmışmışsın (inferential second-person singular)
evhamlanmışmış (inferential singular third-person)
evhamlanmışmışız (first-person inferential plural)
evhamlanmışmışsınız (inferential plural second-person)
evhamlanmışlarmış (inferential plural third-person)
evhamlanmışsam (conditional)
evhamlanmışsan (inferential second-person singular)
evhamlanmışsa (inferential singular third-person)
evhamlanmışsak (first-person inferential plural)
evhamlanmışsanız (inferential plural second-person)
evhamlanmışlarsa (inferential plural third-person)
evhamlanacağım (future singular third-person)
evhamlanacaksın (first-person future plural)
evhamlanacak (future plural second-person)
evhamlanacağız (future plural third-person)
evhamlanacaksınız (future)
evhamlanacaklar (future)
evhamlanacaktım (future past)
evhamlanacaktın (future second-person singular)
evhamlanacaktı (future singular third-person)
evhamlanacaktık (first-person future plural)
evhamlanacaktınız (future plural second-person)
evhamlanacaklardı (future plural third-person)
evhamlanacakmışım (future inferential)
evhamlanacakmışsın (future second-person singular)
evhamlanacakmış (future singular third-person)
evhamlanacakmışız (first-person future plural)
evhamlanacakmışsınız (future plural second-person)
evhamlanacaklarmış (future plural third-person)
evhamlanacaksam (conditional future)
evhamlanacaksan (future second-person singular)
evhamlanacaksa (future singular third-person)
evhamlanacaksak (first-person future plural)
evhamlanacaksanız (future plural second-person)
evhamlanacaklarsa (future plural third-person)
evhamlanmaktayım (progressive singular third-person)
evhamlanmaktasın (first-person plural progressive)
evhamlanmakta (plural progressive second-person)
evhamlanmaktayız (plural progressive third-person)
evhamlanmaktasınız (progressive)
evhamlanmaktalar (progressive)
evhamlanmaktaydım (past progressive)
evhamlanmaktaydın (progressive second-person singular)
evhamlanmaktaydı (progressive singular third-person)
evhamlanmaktaydık (first-person plural progressive)
evhamlanmaktaydınız (plural progressive second-person)
evhamlanmaktalardı (plural progressive third-person)
evhamlanmaktaymışım (inferential progressive)
evhamlanmaktaymışsın (progressive second-person singular)
evhamlanmaktaymış (progressive singular third-person)
evhamlanmaktaymışız (first-person plural progressive)
evhamlanmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
evhamlanmaktalarmış (plural progressive third-person)
evhamlanmaktaysam (conditional progressive)
evhamlanmaktaysan (progressive second-person singular)
evhamlanmaktaysa (progressive singular third-person)
evhamlanmaktaysak (first-person plural progressive)
evhamlanmaktaysanız (plural progressive second-person)
evhamlanmaktalarsa (plural progressive third-person)
evhamlanmalıyım (necessitative singular third-person)
evhamlanmalısın (first-person necessitative plural)
evhamlanmalı (necessitative plural second-person)
evhamlanmalıyız (necessitative plural third-person)
evhamlanmalısınız (necessitative)
evhamlanmalılar (necessitative)
evhamlanmalıydım (necessitative past)
evhamlanmalıydın (necessitative second-person singular)
evhamlanmalıydı (necessitative singular third-person)
evhamlanmalıydık (first-person necessitative plural)
evhamlanmalıydınız (necessitative plural second-person)
evhamlanmalılardı (necessitative plural third-person)
evhamlanmalıymışım (inferential)
evhamlanmalıymışsın (necessitative second-person singular)
evhamlanmalıymış (necessitative singular third-person)
evhamlanmalıymışız (first-person necessitative plural)
evhamlanmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
evhamlanmalılarmış (necessitative plural third-person)
evhamlanmalıysam (conditional)
evhamlanmalıysan (necessitative second-person singular)
evhamlanmalıysa (necessitative singular third-person)
evhamlanmalıysak (first-person necessitative plural)
evhamlanmalıysanız (necessitative plural second-person)
evhamlanmalılarsa (necessitative plural third-person)
evhamlandım (past singular third-person)
evhamlandın (first-person past plural)
evhamlandı (past plural second-person)
evhamlandık (past plural third-person)
evhamlandınız (past)
evhamlandılar (past)
evhamlandıysam (conditional past)
evhamlandıysan (past second-person singular)
evhamlandıysa (past singular third-person)
evhamlandıysak (first-person past plural)
evhamlandıysanız (past plural second-person)
evhamlandılarsa (past plural third-person)
evhamlansam (conditional singular third-person)
evhamlansan (conditional first-person plural)
evhamlansa (conditional plural second-person)
evhamlansak (conditional plural third-person)
evhamlansanız (conditional)
evhamlansalar (conditional)
evhamlansaydım (conditional past)
evhamlansaydın (conditional second-person singular)
evhamlansaydı (conditional singular third-person)
evhamlansaydık (conditional first-person plural)
evhamlansaydınız (conditional plural second-person)
evhamlansalardı (conditional plural third-person)
evhamlansaymışım (inferential)
evhamlansaymışsın (conditional second-person singular)
evhamlansaymış (conditional singular third-person)
evhamlansaymışız (conditional first-person plural)
evhamlansaymışsınız (conditional plural second-person)
evhamlansalarmış (conditional plural third-person)
evhamlanayım (conditional optative singular)
evhamlanasın (optative second-person singular)
evhamlana (optative singular third-person)
evhamlanalım (first-person optative plural)
evhamlanasınız (optative plural second-person)
evhamlanalar (optative plural third-person)
evhamlan (first-person imperative plural)
evhamlansın (imperative plural second-person)
evhamlanın (imperative)
evhamlansınlar (imperative)
evhamlanınız (formal imperative second-person singular)
evhamlanınız (formal imperative plural second-person)
evhamlansana (imperative informal second-person singular)
evhamlansanıza (imperative informal plural second-person)
evhamlanmak (imperative infinitive)
evhamlanma (imperative noun-from-verb)
evhamlanan (impersonal participle)
evhamlanmış (impersonal participle)
evhamlanacak (impersonal participle)
evhamlanan (imperfective)
evhamlanmış (impersonal participle perfective)
evhamlanacak (impersonal participle prospective)
evhamlandığım (impersonal non-prospective participle)
evhamlandığın (impersonal non-prospective participle)
evhamlandığı (impersonal non-prospective participle)
evhamlandığımız (impersonal non-prospective participle)
evhamlandığınız (impersonal non-prospective participle)
evhamlandıkları (impersonal non-prospective participle personal)
evhamlanacağım (impersonal participle prospective)
evhamlanacağın (impersonal participle prospective)
evhamlanacağı (impersonal participle prospective)
evhamlanacağımız (impersonal participle prospective)
evhamlanacağınız (impersonal participle prospective)
evhamlanacakları (impersonal participle personal prospective)
evhamlanırken (plural second-person)
evhamlanınca (plural second-person)
evhamlanıp (plural second-person)
evhamlanalı (plural second-person)
evhamlanasıya (plural second-person)
evhamlandıkça (plural second-person)
evhamlanırken
evhamlanınca (specific)
evhamlanıp (perfective)
evhamlanalı
evhamlanasıya
evhamlandıkça
evhamlanarak (imperfective plural)
evhamlana evhamlana (imperfective plural)
evhamlanırcasına (imperfective plural)
evhamlanarak
evhamlana evhamlana
evhamlanırcasına
evhamlanmam (aorist singular third-person)
evhamlanmazsın (aorist first-person plural)
evhamlanmaz (aorist plural second-person)
evhamlanmayız (aorist plural third-person)
evhamlanmazsınız (aorist)
evhamlanmazlar (aorist)
evhamlanmazdım (aorist past)
evhamlanmazdın (aorist second-person singular)
evhamlanmazdı (aorist singular third-person)
evhamlanmazdık (aorist first-person plural)
evhamlanmazdınız (aorist plural second-person)
evhamlanmazlardı (aorist plural third-person)
evhamlanmazmışım (aorist inferential)
evhamlanmazmışsın (aorist second-person singular)
evhamlanmazmış (aorist singular third-person)
evhamlanmazmışız (aorist first-person plural)
evhamlanmazmışsınız (aorist plural second-person)
evhamlanmazlarmış (aorist plural third-person)
evhamlanmazsam (aorist conditional)
evhamlanmazsan (aorist second-person singular)
evhamlanmazsa (aorist singular third-person)
evhamlanmazsak (aorist first-person plural)
evhamlanmazsanız (aorist plural second-person)
evhamlanmazlarsa (aorist plural third-person)
evhamlanmıyorum (continuative singular third-person)
evhamlanmıyorsun (continuative first-person plural)
evhamlanmıyor (continuative plural second-person)
evhamlanmıyoruz (continuative plural third-person)
evhamlanmıyorsunuz (continuative)
evhamlanmıyorlar (continuative)
evhamlanmıyordum (continuative past)
evhamlanmıyordun (continuative second-person singular)
evhamlanmıyordu (continuative singular third-person)
evhamlanmıyorduk (continuative first-person plural)
evhamlanmıyordunuz (continuative plural second-person)
evhamlanmıyorlardı (continuative plural third-person)
evhamlanmıyormuşum (continuative inferential)
evhamlanmıyormuşsun (continuative second-person singular)
evhamlanmıyormuş (continuative singular third-person)
evhamlanmıyormuşuz (continuative first-person plural)
evhamlanmıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evhamlanmıyorlarmış (continuative plural third-person)
evhamlanmıyorsam (conditional continuative)
evhamlanmıyorsan (continuative second-person singular)
evhamlanmıyorsa (continuative singular third-person)
evhamlanmıyorsak (continuative first-person plural)
evhamlanmıyorsanız (continuative plural second-person)
evhamlanmıyorlarsa (continuative plural third-person)
evhamlanmamışım (inferential singular third-person)
evhamlanmamışsın (first-person inferential plural)
evhamlanmamış (inferential plural second-person)
evhamlanmamışız (inferential plural third-person)
evhamlanmamışsınız (inferential)
evhamlanmamışlar (inferential)
evhamlanmamıştım (inferential past)
evhamlanmamıştın (inferential second-person singular)
evhamlanmamıştı (inferential singular third-person)
evhamlanmamıştık (first-person inferential plural)
evhamlanmamıştınız (inferential plural second-person)
evhamlanmamışlardı (inferential plural third-person)
evhamlanmamışmışım (inferential)
evhamlanmamışmışsın (inferential second-person singular)
evhamlanmamışmış (inferential singular third-person)
evhamlanmamışmışız (first-person inferential plural)
evhamlanmamışmışsınız (inferential plural second-person)
evhamlanmamışlarmış (inferential plural third-person)
evhamlanmamışsam (conditional)
evhamlanmamışsan (inferential second-person singular)
evhamlanmamışsa (inferential singular third-person)
evhamlanmamışsak (first-person inferential plural)
evhamlanmamışsanız (inferential plural second-person)
evhamlanmamışlarsa (inferential plural third-person)
evhamlanmayacağım (future singular third-person)
evhamlanmayacaksın (first-person future plural)
evhamlanmayacak (future plural second-person)
evhamlanmayacağız (future plural third-person)
evhamlanmayacaksınız (future)
evhamlanmayacaklar (future)
evhamlanmayacaktım (future past)
evhamlanmayacaktın (future second-person singular)
evhamlanmayacaktı (future singular third-person)
evhamlanmayacaktık (first-person future plural)
evhamlanmayacaktınız (future plural second-person)
evhamlanmayacaklardı (future plural third-person)
evhamlanmayacakmışım (future inferential)
evhamlanmayacakmışsın (future second-person singular)
evhamlanmayacakmış (future singular third-person)
evhamlanmayacakmışız (first-person future plural)
evhamlanmayacakmışsınız (future plural second-person)
evhamlanmayacaklarmış (future plural third-person)
evhamlanmayacaksam (conditional future)
evhamlanmayacaksan (future second-person singular)
evhamlanmayacaksa (future singular third-person)
evhamlanmayacaksak (first-person future plural)
evhamlanmayacaksanız (future plural second-person)
evhamlanmayacaklarsa (future plural third-person)
evhamlanmamaktayım (progressive singular third-person)
evhamlanmamaktasın (first-person plural progressive)
evhamlanmamakta (plural progressive second-person)
evhamlanmamaktayız (plural progressive third-person)
evhamlanmamaktasınız (progressive)
evhamlanmamaktalar (progressive)
evhamlanmamaktaydım (past progressive)
evhamlanmamaktaydın (progressive second-person singular)
evhamlanmamaktaydı (progressive singular third-person)
evhamlanmamaktaydık (first-person plural progressive)
evhamlanmamaktaydınız (plural progressive second-person)
evhamlanmamaktalardı (plural progressive third-person)
evhamlanmamaktaymışım (inferential progressive)
evhamlanmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
evhamlanmamaktaymış (progressive singular third-person)
evhamlanmamaktaymışız (first-person plural progressive)
evhamlanmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
evhamlanmamaktalarmış (plural progressive third-person)
evhamlanmamaktaysam (conditional progressive)
evhamlanmamaktaysan (progressive second-person singular)
evhamlanmamaktaysa (progressive singular third-person)
evhamlanmamaktaysak (first-person plural progressive)
evhamlanmamaktaysanız (plural progressive second-person)
evhamlanmamaktalarsa (plural progressive third-person)
evhamlanmamalıyım (necessitative singular third-person)
evhamlanmamalısın (first-person necessitative plural)
evhamlanmamalı (necessitative plural second-person)
evhamlanmamalıyız (necessitative plural third-person)
evhamlanmamalısınız (necessitative)
evhamlanmamalılar (necessitative)
evhamlanmamalıydım (necessitative past)
evhamlanmamalıydın (necessitative second-person singular)
evhamlanmamalıydı (necessitative singular third-person)
evhamlanmamalıydık (first-person necessitative plural)
evhamlanmamalıydınız (necessitative plural second-person)
evhamlanmamalılardı (necessitative plural third-person)
evhamlanmamalıymışım (inferential)
evhamlanmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
evhamlanmamalıymış (necessitative singular third-person)
evhamlanmamalıymışız (first-person necessitative plural)
evhamlanmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
evhamlanmamalılarmış (necessitative plural third-person)
evhamlanmamalıysam (conditional)
evhamlanmamalıysan (necessitative second-person singular)
evhamlanmamalıysa (necessitative singular third-person)
evhamlanmamalıysak (first-person necessitative plural)
evhamlanmamalıysanız (necessitative plural second-person)
evhamlanmamalılarsa (necessitative plural third-person)
evhamlanmadım (past singular third-person)
evhamlanmadın (first-person past plural)
evhamlanmadı (past plural second-person)
evhamlanmadık (past plural third-person)
evhamlanmadınız (past)
evhamlanmadılar (past)
evhamlanmadıysam (conditional past)
evhamlanmadıysan (past second-person singular)
evhamlanmadıysa (past singular third-person)
evhamlanmadıysak (first-person past plural)
evhamlanmadıysanız (past plural second-person)
evhamlanmadılarsa (past plural third-person)
evhamlanmasam (conditional singular third-person)
evhamlanmasan (conditional first-person plural)
evhamlanmasa (conditional plural second-person)
evhamlanmasak (conditional plural third-person)
evhamlanmasanız (conditional)
evhamlanmasalar (conditional)
evhamlanmasaydım (conditional past)
evhamlanmasaydın (conditional second-person singular)
evhamlanmasaydı (conditional singular third-person)
evhamlanmasaydık (conditional first-person plural)
evhamlanmasaydınız (conditional plural second-person)
evhamlanmasalardı (conditional plural third-person)
evhamlanmasaymışım (inferential)
evhamlanmasaymışsın (conditional second-person singular)
evhamlanmasaymış (conditional singular third-person)
evhamlanmasaymışız (conditional first-person plural)
evhamlanmasaymışsınız (conditional plural second-person)
evhamlanmasalarmış (conditional plural third-person)
evhamlanmayayım (conditional optative singular)
evhamlanmayasın (optative second-person singular)
evhamlanmaya (optative singular third-person)
evhamlanmayalım (first-person optative plural)
evhamlanmayasınız (optative plural second-person)
evhamlanmayalar (optative plural third-person)
evhamlanma (first-person imperative plural)
evhamlanmasın (imperative plural second-person)
evhamlanmayın (imperative)
evhamlanmasınlar (imperative)
evhamlanmayınız (formal imperative second-person singular)
evhamlanmayınız (formal imperative plural second-person)
evhamlanmasana (imperative informal second-person singular)
evhamlanmasanıza (imperative informal plural second-person)
evhamlanmamak (imperative infinitive)
evhamlanmama (imperative noun-from-verb)
evhamlanmayan (impersonal participle)
evhamlanmamış (impersonal participle)
evhamlanmayacak (impersonal participle)
evhamlanmayan (imperfective)
evhamlanmamış (impersonal participle perfective)
evhamlanmayacak (impersonal participle prospective)
evhamlanmadığım (impersonal non-prospective participle)
evhamlanmadığın (impersonal non-prospective participle)
evhamlanmadığı (impersonal non-prospective participle)
evhamlanmadığımız (impersonal non-prospective participle)
evhamlanmadığınız (impersonal non-prospective participle)
evhamlanmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
evhamlanmayacağım (impersonal participle prospective)
evhamlanmayacağın (impersonal participle prospective)
evhamlanmayacağı (impersonal participle prospective)
evhamlanmayacağımız (impersonal participle prospective)
evhamlanmayacağınız (impersonal participle prospective)
evhamlanmayacakları (impersonal participle personal prospective)
evhamlanmazken (plural second-person)
evhamlanmayınca (plural second-person)
evhamlanmayıp (plural second-person)
evhamlanmayalı (plural second-person)
evhamlanmayasıya (plural second-person)
evhamlanmadıkça (plural second-person)
evhamlanmazken
evhamlanmayınca (specific)
evhamlanmayıp (perfective)
evhamlanmayalı
evhamlanmayasıya
evhamlanmadıkça
evhamlanmayarak (imperfective plural)
evhamlanmaya evhamlanmaya (imperfective plural)
evhamlanmazcasına (imperfective plural)
evhamlanmayarak
evhamlanmaya evhamlanmaya
evhamlanmazcasına
evhamlanabilirim (aorist singular third-person)
evhamlanabilirsin (aorist first-person plural)
evhamlanabilir (aorist plural second-person)
evhamlanabiliriz (aorist plural third-person)
evhamlanabilirsiniz (aorist)
evhamlanabilirler (aorist)
evhamlanabilirdim (aorist past)
evhamlanabilirdin (aorist second-person singular)
evhamlanabilirdi (aorist singular third-person)
evhamlanabilirdik (aorist first-person plural)
evhamlanabilirdiniz (aorist plural second-person)
evhamlanabilirlerdi (aorist plural third-person)
evhamlanabilirmişim (aorist inferential)
evhamlanabilirmişsin (aorist second-person singular)
evhamlanabilirmiş (aorist singular third-person)
evhamlanabilirmişiz (aorist first-person plural)
evhamlanabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
evhamlanabilirlermiş (aorist plural third-person)
evhamlanabilirsem (aorist conditional)
evhamlanabilirsen (aorist second-person singular)
evhamlanabilirse (aorist singular third-person)
evhamlanabilirsek (aorist first-person plural)
evhamlanabilirseniz (aorist plural second-person)
evhamlanabilirlerse (aorist plural third-person)
evhamlanabiliyorum (continuative singular third-person)
evhamlanabiliyorsun (continuative first-person plural)
evhamlanabiliyor (continuative plural second-person)
evhamlanabiliyoruz (continuative plural third-person)
evhamlanabiliyorsunuz (continuative)
evhamlanabiliyorlar (continuative)
evhamlanabiliyordum (continuative past)
evhamlanabiliyordun (continuative second-person singular)
evhamlanabiliyordu (continuative singular third-person)
evhamlanabiliyorduk (continuative first-person plural)
evhamlanabiliyordunuz (continuative plural second-person)
evhamlanabiliyorlardı (continuative plural third-person)
evhamlanabiliyormuşum (continuative inferential)
evhamlanabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
evhamlanabiliyormuş (continuative singular third-person)
evhamlanabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
evhamlanabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evhamlanabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
evhamlanabiliyorsam (conditional continuative)
evhamlanabiliyorsan (continuative second-person singular)
evhamlanabiliyorsa (continuative singular third-person)
evhamlanabiliyorsak (continuative first-person plural)
evhamlanabiliyorsanız (continuative plural second-person)
evhamlanabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
evhamlanabilmişim (inferential singular third-person)
evhamlanabilmişsin (first-person inferential plural)
evhamlanabilmiş (inferential plural second-person)
evhamlanabilmişiz (inferential plural third-person)
evhamlanabilmişsiniz (inferential)
evhamlanabilmişler (inferential)
evhamlanabilmiştim (inferential past)
evhamlanabilmiştin (inferential second-person singular)
evhamlanabilmişti (inferential singular third-person)
evhamlanabilmiştik (first-person inferential plural)
evhamlanabilmiştiniz (inferential plural second-person)
evhamlanabilmişlerdi (inferential plural third-person)
evhamlanabilmişmişim (inferential)
evhamlanabilmişmişsin (inferential second-person singular)
evhamlanabilmişmiş (inferential singular third-person)
evhamlanabilmişmişiz (first-person inferential plural)
evhamlanabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
evhamlanabilmişlermiş (inferential plural third-person)
evhamlanabilmişsem (conditional)
evhamlanabilmişsen (inferential second-person singular)
evhamlanabilmişse (inferential singular third-person)
evhamlanabilmişsek (first-person inferential plural)
evhamlanabilmişseniz (inferential plural second-person)
evhamlanabilmişlerse (inferential plural third-person)
evhamlanabileceğim (future singular third-person)
evhamlanabileceksin (first-person future plural)
evhamlanabilecek (future plural second-person)
evhamlanabileceğiz (future plural third-person)
evhamlanabileceksiniz (future)
evhamlanabilecekler (future)
evhamlanabilecektim (future past)
evhamlanabilecektin (future second-person singular)
evhamlanabilecekti (future singular third-person)
evhamlanabilecektik (first-person future plural)
evhamlanabilecektiniz (future plural second-person)
evhamlanabileceklerdi (future plural third-person)
evhamlanabilecekmişim (future inferential)
evhamlanabilecekmişsin (future second-person singular)
evhamlanabilecekmiş (future singular third-person)
evhamlanabilecekmişiz (first-person future plural)
evhamlanabilecekmişsiniz (future plural second-person)
evhamlanabileceklermiş (future plural third-person)
evhamlanabileceksem (conditional future)
evhamlanabileceksen (future second-person singular)
evhamlanabilecekse (future singular third-person)
evhamlanabileceksek (first-person future plural)
evhamlanabilecekseniz (future plural second-person)
evhamlanabileceklerse (future plural third-person)
evhamlanabilmekteyim (progressive singular third-person)
evhamlanabilmektesin (first-person plural progressive)
evhamlanabilmekte (plural progressive second-person)
evhamlanabilmekteyiz (plural progressive third-person)
evhamlanabilmektesiniz (progressive)
evhamlanabilmekteler (progressive)
evhamlanabilmekteydim (past progressive)
evhamlanabilmekteydin (progressive second-person singular)
evhamlanabilmekteydi (progressive singular third-person)
evhamlanabilmekteydik (first-person plural progressive)
evhamlanabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
evhamlanabilmektelerdi (plural progressive third-person)
evhamlanabilmekteymişim (inferential progressive)
evhamlanabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
evhamlanabilmekteymiş (progressive singular third-person)
evhamlanabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
evhamlanabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
evhamlanabilmektelermiş (plural progressive third-person)
evhamlanabilmekteysem (conditional progressive)
evhamlanabilmekteysen (progressive second-person singular)
evhamlanabilmekteyse (progressive singular third-person)
evhamlanabilmekteysek (first-person plural progressive)
evhamlanabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
evhamlanabilmektelerse (plural progressive third-person)
evhamlanabilmeliyim (necessitative singular third-person)
evhamlanabilmelisin (first-person necessitative plural)
evhamlanabilmeli (necessitative plural second-person)
evhamlanabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
evhamlanabilmelisiniz (necessitative)
evhamlanabilmeliler (necessitative)
evhamlanabilmeliydim (necessitative past)
evhamlanabilmeliydin (necessitative second-person singular)
evhamlanabilmeliydi (necessitative singular third-person)
evhamlanabilmeliydik (first-person necessitative plural)
evhamlanabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
evhamlanabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
evhamlanabilmeliymişim (inferential)
evhamlanabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
evhamlanabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
evhamlanabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
evhamlanabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
evhamlanabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
evhamlanabilmeliysem (conditional)
evhamlanabilmeliysen (necessitative second-person singular)
evhamlanabilmeliyse (necessitative singular third-person)
evhamlanabilmeliysek (first-person necessitative plural)
evhamlanabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
evhamlanabilmelilerse (necessitative plural third-person)
evhamlanabildim (past singular third-person)
evhamlanabildin (first-person past plural)
evhamlanabildi (past plural second-person)
evhamlanabildik (past plural third-person)
evhamlanabildiniz (past)
evhamlanabildiler (past)
evhamlanabildiysem (conditional past)
evhamlanabildiysen (past second-person singular)
evhamlanabildiyse (past singular third-person)
evhamlanabildiysek (first-person past plural)
evhamlanabildiyseniz (past plural second-person)
evhamlanabildilerse (past plural third-person)
evhamlanabilsem (conditional singular third-person)
evhamlanabilsen (conditional first-person plural)
evhamlanabilse (conditional plural second-person)
evhamlanabilsek (conditional plural third-person)
evhamlanabilseniz (conditional)
evhamlanabilseler (conditional)
evhamlanabilseydim (conditional past)
evhamlanabilseydin (conditional second-person singular)
evhamlanabilseydi (conditional singular third-person)
evhamlanabilseydik (conditional first-person plural)
evhamlanabilseydiniz (conditional plural second-person)
evhamlanabilselerdi (conditional plural third-person)
evhamlanabilseymişim (inferential)
evhamlanabilseymişsin (conditional second-person singular)
evhamlanabilseymiş (conditional singular third-person)
evhamlanabilseymişiz (conditional first-person plural)
evhamlanabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
evhamlanabilselermiş (conditional plural third-person)
evhamlanabileyim (conditional optative singular)
evhamlanabilesin (optative second-person singular)
evhamlanabile (optative singular third-person)
evhamlanabilelim (first-person optative plural)
evhamlanabilesiniz (optative plural second-person)
evhamlanabileler (optative plural third-person)
evhamlanabil (first-person imperative plural)
evhamlanabilsin (imperative plural second-person)
evhamlanabilin (imperative)
evhamlanabilsinler (imperative)
evhamlanabiliniz (formal imperative second-person singular)
evhamlanabiliniz (formal imperative plural second-person)
evhamlanabilsene (imperative informal second-person singular)
evhamlanabilsenize (imperative informal plural second-person)
evhamlanabilmek (imperative infinitive)
evhamlanabilme (imperative noun-from-verb)
evhamlanabilen (impersonal participle)
evhamlanabilmiş (impersonal participle)
evhamlanabilecek (impersonal participle)
evhamlanabilen (imperfective)
evhamlanabilmiş (impersonal participle perfective)
evhamlanabilecek (impersonal participle prospective)
evhamlanabildiğim (impersonal non-prospective participle)
evhamlanabildiğin (impersonal non-prospective participle)
evhamlanabildiği (impersonal non-prospective participle)
evhamlanabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
evhamlanabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
evhamlanabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
evhamlanabileceğim (impersonal participle prospective)
evhamlanabileceğin (impersonal participle prospective)
evhamlanabileceği (impersonal participle prospective)
evhamlanabileceğimiz (impersonal participle prospective)
evhamlanabileceğiniz (impersonal participle prospective)
evhamlanabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
evhamlanabilirken (plural second-person)
evhamlanabilince (plural second-person)
evhamlanabilip (plural second-person)
evhamlanabileli (plural second-person)
evhamlanabilesiye (plural second-person)
evhamlanabildikçe (plural second-person)
evhamlanabilirken
evhamlanabilince (specific)
evhamlanabilip (perfective)
evhamlanabileli
evhamlanabilesiye
evhamlanabildikçe
evhamlanabilerek (imperfective plural)
evhamlanabile evhamlanabile (imperfective plural)
evhamlanabilircesine (imperfective plural)
evhamlanabilerek
evhamlanabile evhamlanabile
evhamlanabilircesine
evhamlanamam (aorist singular third-person)
evhamlanamazsın (aorist first-person plural)
evhamlanamaz (aorist plural second-person)
evhamlanamayız (aorist plural third-person)
evhamlanamazsınız (aorist)
evhamlanamazlar (aorist)
evhamlanamazdım (aorist past)
evhamlanamazdın (aorist second-person singular)
evhamlanamazdı (aorist singular third-person)
evhamlanamazdık (aorist first-person plural)
evhamlanamazdınız (aorist plural second-person)
evhamlanamazlardı (aorist plural third-person)
evhamlanamazmışım (aorist inferential)
evhamlanamazmışsın (aorist second-person singular)
evhamlanamazmış (aorist singular third-person)
evhamlanamazmışız (aorist first-person plural)
evhamlanamazmışsınız (aorist plural second-person)
evhamlanamazlarmış (aorist plural third-person)
evhamlanamazsam (aorist conditional)
evhamlanamazsan (aorist second-person singular)
evhamlanamazsa (aorist singular third-person)
evhamlanamazsak (aorist first-person plural)
evhamlanamazsanız (aorist plural second-person)
evhamlanamazlarsa (aorist plural third-person)
evhamlanamıyorum (continuative singular third-person)
evhamlanamıyorsun (continuative first-person plural)
evhamlanamıyor (continuative plural second-person)
evhamlanamıyoruz (continuative plural third-person)
evhamlanamıyorsunuz (continuative)
evhamlanamıyorlar (continuative)
evhamlanamıyordum (continuative past)
evhamlanamıyordun (continuative second-person singular)
evhamlanamıyordu (continuative singular third-person)
evhamlanamıyorduk (continuative first-person plural)
evhamlanamıyordunuz (continuative plural second-person)
evhamlanamıyorlardı (continuative plural third-person)
evhamlanamıyormuşum (continuative inferential)
evhamlanamıyormuşsun (continuative second-person singular)
evhamlanamıyormuş (continuative singular third-person)
evhamlanamıyormuşuz (continuative first-person plural)
evhamlanamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evhamlanamıyorlarmış (continuative plural third-person)
evhamlanamıyorsam (conditional continuative)
evhamlanamıyorsan (continuative second-person singular)
evhamlanamıyorsa (continuative singular third-person)
evhamlanamıyorsak (continuative first-person plural)
evhamlanamıyorsanız (continuative plural second-person)
evhamlanamıyorlarsa (continuative plural third-person)
evhamlanamamışım (inferential singular third-person)
evhamlanamamışsın (first-person inferential plural)
evhamlanamamış (inferential plural second-person)
evhamlanamamışız (inferential plural third-person)
evhamlanamamışsınız (inferential)
evhamlanamamışlar (inferential)
evhamlanamamıştım (inferential past)
evhamlanamamıştın (inferential second-person singular)
evhamlanamamıştı (inferential singular third-person)
evhamlanamamıştık (first-person inferential plural)
evhamlanamamıştınız (inferential plural second-person)
evhamlanamamışlardı (inferential plural third-person)
evhamlanamamışmışım (inferential)
evhamlanamamışmışsın (inferential second-person singular)
evhamlanamamışmış (inferential singular third-person)
evhamlanamamışmışız (first-person inferential plural)
evhamlanamamışmışsınız (inferential plural second-person)
evhamlanamamışlarmış (inferential plural third-person)
evhamlanamamışsam (conditional)
evhamlanamamışsan (inferential second-person singular)
evhamlanamamışsa (inferential singular third-person)
evhamlanamamışsak (first-person inferential plural)
evhamlanamamışsanız (inferential plural second-person)
evhamlanamamışlarsa (inferential plural third-person)
evhamlanamayacağım (future singular third-person)
evhamlanamayacaksın (first-person future plural)
evhamlanamayacak (future plural second-person)
evhamlanamayacağız (future plural third-person)
evhamlanamayacaksınız (future)
evhamlanamayacaklar (future)
evhamlanamayacaktım (future past)
evhamlanamayacaktın (future second-person singular)
evhamlanamayacaktı (future singular third-person)
evhamlanamayacaktık (first-person future plural)
evhamlanamayacaktınız (future plural second-person)
evhamlanamayacaklardı (future plural third-person)
evhamlanamayacakmışım (future inferential)
evhamlanamayacakmışsın (future second-person singular)
evhamlanamayacakmış (future singular third-person)
evhamlanamayacakmışız (first-person future plural)
evhamlanamayacakmışsınız (future plural second-person)
evhamlanamayacaklarmış (future plural third-person)
evhamlanamayacaksam (conditional future)
evhamlanamayacaksan (future second-person singular)
evhamlanamayacaksa (future singular third-person)
evhamlanamayacaksak (first-person future plural)
evhamlanamayacaksanız (future plural second-person)
evhamlanamayacaklarsa (future plural third-person)
evhamlanamamaktayım (progressive singular third-person)
evhamlanamamaktasın (first-person plural progressive)
evhamlanamamakta (plural progressive second-person)
evhamlanamamaktayız (plural progressive third-person)
evhamlanamamaktasınız (progressive)
evhamlanamamaktalar (progressive)
evhamlanamamaktaydım (past progressive)
evhamlanamamaktaydın (progressive second-person singular)
evhamlanamamaktaydı (progressive singular third-person)
evhamlanamamaktaydık (first-person plural progressive)
evhamlanamamaktaydınız (plural progressive second-person)
evhamlanamamaktalardı (plural progressive third-person)
evhamlanamamaktaymışım (inferential progressive)
evhamlanamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
evhamlanamamaktaymış (progressive singular third-person)
evhamlanamamaktaymışız (first-person plural progressive)
evhamlanamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
evhamlanamamaktalarmış (plural progressive third-person)
evhamlanamamaktaysam (conditional progressive)
evhamlanamamaktaysan (progressive second-person singular)
evhamlanamamaktaysa (progressive singular third-person)
evhamlanamamaktaysak (first-person plural progressive)
evhamlanamamaktaysanız (plural progressive second-person)
evhamlanamamaktalarsa (plural progressive third-person)
evhamlanamamalıyım (necessitative singular third-person)
evhamlanamamalısın (first-person necessitative plural)
evhamlanamamalı (necessitative plural second-person)
evhamlanamamalıyız (necessitative plural third-person)
evhamlanamamalısınız (necessitative)
evhamlanamamalılar (necessitative)
evhamlanamamalıydım (necessitative past)
evhamlanamamalıydın (necessitative second-person singular)
evhamlanamamalıydı (necessitative singular third-person)
evhamlanamamalıydık (first-person necessitative plural)
evhamlanamamalıydınız (necessitative plural second-person)
evhamlanamamalılardı (necessitative plural third-person)
evhamlanamamalıymışım (inferential)
evhamlanamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
evhamlanamamalıymış (necessitative singular third-person)
evhamlanamamalıymışız (first-person necessitative plural)
evhamlanamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
evhamlanamamalılarmış (necessitative plural third-person)
evhamlanamamalıysam (conditional)
evhamlanamamalıysan (necessitative second-person singular)
evhamlanamamalıysa (necessitative singular third-person)
evhamlanamamalıysak (first-person necessitative plural)
evhamlanamamalıysanız (necessitative plural second-person)
evhamlanamamalılarsa (necessitative plural third-person)
evhamlanamadım (past singular third-person)
evhamlanamadın (first-person past plural)
evhamlanamadı (past plural second-person)
evhamlanamadık (past plural third-person)
evhamlanamadınız (past)
evhamlanamadılar (past)
evhamlanamadıysam (conditional past)
evhamlanamadıysan (past second-person singular)
evhamlanamadıysa (past singular third-person)
evhamlanamadıysak (first-person past plural)
evhamlanamadıysanız (past plural second-person)
evhamlanamadılarsa (past plural third-person)
evhamlanamasam (conditional singular third-person)
evhamlanamasan (conditional first-person plural)
evhamlanamasa (conditional plural second-person)
evhamlanamasak (conditional plural third-person)
evhamlanamasanız (conditional)
evhamlanamasalar (conditional)
evhamlanamasaydım (conditional past)
evhamlanamasaydın (conditional second-person singular)
evhamlanamasaydı (conditional singular third-person)
evhamlanamasaydık (conditional first-person plural)
evhamlanamasaydınız (conditional plural second-person)
evhamlanamasalardı (conditional plural third-person)
evhamlanamasaymışım (inferential)
evhamlanamasaymışsın (conditional second-person singular)
evhamlanamasaymış (conditional singular third-person)
evhamlanamasaymışız (conditional first-person plural)
evhamlanamasaymışsınız (conditional plural second-person)
evhamlanamasalarmış (conditional plural third-person)
evhamlanamayayım (conditional optative singular)
evhamlanamayasın (optative second-person singular)
evhamlanamaya (optative singular third-person)
evhamlanamayalım (first-person optative plural)
evhamlanamayasınız (optative plural second-person)
evhamlanamayalar (optative plural third-person)
evhamlanama (first-person imperative plural)
evhamlanamasın (imperative plural second-person)
evhamlanamayın (imperative)
evhamlanamasınlar (imperative)
evhamlanamayınız (formal imperative second-person singular)
evhamlanamayınız (formal imperative plural second-person)
evhamlanamasana (imperative informal second-person singular)
evhamlanamasanıza (imperative informal plural second-person)
evhamlanamamak (imperative infinitive)
evhamlanamama (imperative noun-from-verb)
evhamlanamayan (impersonal participle)
evhamlanamamış (impersonal participle)
evhamlanamayacak (impersonal participle)
evhamlanamayan (imperfective)
evhamlanamamış (impersonal participle perfective)
evhamlanamayacak (impersonal participle prospective)
evhamlanamadığım (impersonal non-prospective participle)
evhamlanamadığın (impersonal non-prospective participle)
evhamlanamadığı (impersonal non-prospective participle)
evhamlanamadığımız (impersonal non-prospective participle)
evhamlanamadığınız (impersonal non-prospective participle)
evhamlanamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
evhamlanamayacağım (impersonal participle prospective)
evhamlanamayacağın (impersonal participle prospective)
evhamlanamayacağı (impersonal participle prospective)
evhamlanamayacağımız (impersonal participle prospective)
evhamlanamayacağınız (impersonal participle prospective)
evhamlanamayacakları (impersonal participle personal prospective)
evhamlanamazken (plural second-person)
evhamlanamayınca (plural second-person)
evhamlanamayıp (plural second-person)
evhamlanamayalı (plural second-person)
evhamlanamayasıya (plural second-person)
evhamlanamadıkça (plural second-person)
evhamlanamazken
evhamlanamayınca (specific)
evhamlanamayıp (perfective)
evhamlanamayalı
evhamlanamayasıya
evhamlanamadıkça
evhamlanamayarak (imperfective plural)
evhamlanamaya evhamlanamaya (imperfective plural)
evhamlanamazcasına (imperfective plural)
evhamlanamayarak
evhamlanamaya evhamlanamaya
evhamlanamazcasına

From evham (“suspicions”) + -lan (verb-forming suffix).