inkâr etmek

inkâr ediyorlardı (or inkâr ediyordular)

inkâr etmek (infinitive)
inkâr eden (imperfective impersonal participle)
inkâr etmiş (impersonal participle perfective)
inkâr edecek (impersonal participle prospective)
inkâr ettiğim (non-prospective participle personal)
inkâr ettiğin (non-prospective participle personal)
inkâr ettiği (non-prospective participle personal)
inkâr ettiğimiz (non-prospective participle personal)
inkâr ettiğiniz (non-prospective participle personal)
inkâr ettikleri (non-prospective participle personal)
inkâr edeceğim (participle personal prospective)
inkâr edeceğin (participle personal prospective)
inkâr edeceği (participle personal prospective)
inkâr edeceğimiz (participle personal prospective)
inkâr edeceğiniz (participle personal prospective)
inkâr edecekleri (participle personal prospective)
inkâr etme (noun-from-verb)
inkâr ediş (adverbial)
inkâr ederim (aorist first-person indicative present singular)
inkâr edersin (aorist indicative present second-person singular)
inkâr eder (aorist indicative present singular third-person)
inkâr ederiz (aorist first-person indicative plural present)
inkâr edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
inkâr ederler (aorist indicative plural present third-person)
inkâr ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
inkâr ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
inkâr ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
inkâr ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
inkâr ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
inkâr ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
inkâr ettim (first-person indicative past perfective singular)
inkâr ettin (indicative past perfective second-person singular)
inkâr etti (indicative past perfective singular third-person)
inkâr ettik (first-person indicative past perfective plural)
inkâr ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
inkâr ettiler (indicative past perfective plural third-person)
inkâr ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
inkâr ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
inkâr ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
inkâr ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
inkâr ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
inkâr ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or inkâr ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
inkâr edeceğim (first-person future indicative singular)
inkâr edeceksin (future indicative second-person singular)
inkâr edecek (future indicative singular third-person)
inkâr edeceğiz (first-person future indicative plural)
inkâr edeceksiniz (future indicative plural second-person)
inkâr edecekler (future indicative plural third-person)
inkâr etmişim (first-person inferential perfective singular)
inkâr etmişsin (inferential perfective second-person singular)
inkâr etmiş (inferential perfective singular third-person)
inkâr etmişiz (first-person inferential perfective plural)
inkâr etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
inkâr etmişler (inferential perfective plural third-person)
inkâr edermişim (aorist first-person inferential singular)
inkâr edermişsin (aorist inferential second-person singular)
inkâr edermiş (aorist inferential singular third-person)
inkâr edermişiz (aorist first-person inferential plural)
inkâr edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
inkâr ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or inkâr edermişlar (aorist inferential plural third-person)
inkâr ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
inkâr ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
inkâr ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
inkâr ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
inkâr ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
inkâr ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
inkâr etsem (conditional first-person singular)
inkâr etsen (conditional second-person singular)
inkâr etse (conditional singular third-person)
inkâr etsek (conditional first-person plural)
inkâr etseniz (conditional plural second-person)
inkâr etseler (conditional plural third-person)
inkâr etseydim (conditional first-person perfective singular)
inkâr etseydin (conditional perfective second-person singular)
inkâr etseydi (conditional perfective singular third-person)
inkâr etseydik (conditional first-person perfective plural)
inkâr etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
inkâr etseydiler (conditional perfective plural third-person)
inkâr edeyim (first-person optative singular)
inkâr edesin (optative second-person singular)
inkâr ede (optative singular third-person)
inkâr edelim (first-person optative plural)
inkâr edesiniz (optative plural second-person)
inkâr edeler (optative plural third-person)
inkâr etmekteyim (first-person progressive singular)
inkâr etmektesin (progressive second-person singular)
inkâr etmekte (progressive singular third-person)
inkâr etmekteyiz (first-person plural progressive)
inkâr etmektesiniz (plural progressive second-person)
inkâr etmekteler (plural progressive third-person)
inkâr etmeliyim (first-person necessitative singular)
inkâr etmelisin (necessitative second-person singular)
inkâr etmeli (necessitative singular third-person)
inkâr etmeliyiz (first-person necessitative plural)
inkâr etmelisiniz (necessitative plural second-person)
inkâr etmeliler (necessitative plural third-person)
inkâr et (imperative second-person singular)
inkâr etsin (imperative singular third-person)
inkâr edin (imperative plural second-person)
or inkâr ediniz (imperative plural second-person)
inkâr etsinler (imperative plural third-person)
inkâr eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
inkâr eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
inkâr eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
inkâr eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
inkâr eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
inkâr ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
inkâr ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
inkâr ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
inkâr ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
inkâr ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
inkâr ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
inkâr ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
inkâr ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
inkâr ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
inkâr etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
inkâr ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
inkâr ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
inkâr ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
inkâr ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
inkâr ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
inkâr ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
inkâr ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
inkâr ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
inkâr ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
inkâr edecek miyim? (first-person future indicative singular)
inkâr edecek misin? (future indicative second-person singular)
inkâr edecek mi? (future indicative singular third-person)
inkâr edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
inkâr edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
inkâr edecekler mi? (future indicative plural third-person)
inkâr etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
inkâr etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
inkâr etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
inkâr etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
inkâr etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
inkâr etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
inkâr eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
inkâr eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
inkâr eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
inkâr eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
inkâr eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
inkâr ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
inkâr ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
inkâr ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
inkâr ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
inkâr ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
inkâr ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
inkâr ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
inkâr etsem mi? (conditional first-person singular)
inkâr etsen mi? (conditional second-person singular)
inkâr etse mi? (conditional singular third-person)
inkâr etsek mi? (conditional first-person plural)
inkâr etseniz mi? (conditional plural second-person)
inkâr etseler mi? (conditional plural third-person)
inkâr etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
inkâr etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
inkâr etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
inkâr etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
inkâr etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
inkâr etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
inkâr etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
inkâr etmekte misin? (progressive second-person singular)
inkâr etmekte mi? (progressive singular third-person)
inkâr etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
inkâr etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
inkâr etmekteler mi? (plural progressive third-person)
inkâr etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
inkâr etmeli misin? (necessitative second-person singular)
inkâr etmeli mi? (necessitative singular third-person)
inkâr etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
inkâr etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
inkâr etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
inkâr etmemek (infinitive negative)
inkâr etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
inkâr etmemiş (impersonal negative participle perfective)
inkâr etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
inkâr etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
inkâr etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
inkâr etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
inkâr etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
inkâr etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
inkâr etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
inkâr etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
inkâr etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
inkâr etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
inkâr etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
inkâr etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
inkâr etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
inkâr etmeme (negative noun-from-verb)
inkâr etmeyiş (adverbial negative)
inkâr etmem (aorist first-person indicative present singular)
inkâr etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
inkâr etmez (aorist indicative present singular third-person)
inkâr etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
inkâr etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
inkâr etmezler (aorist indicative plural present third-person)
inkâr etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
inkâr etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
inkâr etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
inkâr etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
inkâr etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
inkâr etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
inkâr etmedim (first-person indicative past perfective singular)
inkâr etmedin (indicative past perfective second-person singular)
inkâr etmedi (indicative past perfective singular third-person)
inkâr etmedik (first-person indicative past perfective plural)
inkâr etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
inkâr etmediler (indicative past perfective plural third-person)
inkâr etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
inkâr etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
inkâr etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
inkâr etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
inkâr etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
inkâr etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
inkâr etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
inkâr etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
inkâr etmeyecek (future indicative singular third-person)
inkâr etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
inkâr etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
inkâr etmeyecekler (future indicative plural third-person)
inkâr etmemişim (first-person inferential perfective singular)
inkâr etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
inkâr etmemiş (inferential perfective singular third-person)
inkâr etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
inkâr etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
inkâr etmemişler (inferential perfective plural third-person)
inkâr etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
inkâr etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
inkâr etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
inkâr etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
inkâr etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
inkâr etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
inkâr etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
inkâr etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
inkâr etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
inkâr etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
inkâr etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
inkâr etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
inkâr etmesem (conditional first-person singular)
inkâr etmesen (conditional second-person singular)
inkâr etmese (conditional singular third-person)
inkâr etmesek (conditional first-person plural)
inkâr etmeseniz (conditional plural second-person)
inkâr etmeseler (conditional plural third-person)
inkâr etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
inkâr etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
inkâr etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
inkâr etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
inkâr etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
inkâr etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
inkâr etmeyeyim (first-person optative singular)
inkâr etmeyesin (optative second-person singular)
inkâr etmeye (optative singular third-person)
inkâr etmeyelim (first-person optative plural)
inkâr etmeyesiniz (optative plural second-person)
inkâr etmeyeler (optative plural third-person)
inkâr etmemekteyim (first-person progressive singular)
inkâr etmemektesin (progressive second-person singular)
inkâr etmemekte (progressive singular third-person)
inkâr etmemekteyiz (first-person plural progressive)
inkâr etmemektesiniz (plural progressive second-person)
inkâr etmemekteler (plural progressive third-person)
inkâr etmemeliyim (first-person necessitative singular)
inkâr etmemelisin (necessitative second-person singular)
inkâr etmemeli (necessitative singular third-person)
inkâr etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
inkâr etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
inkâr etmemeliler (necessitative plural third-person)
inkâr etme (imperative second-person singular)
inkâr etmesin (imperative singular third-person)
inkâr etmeyin (imperative plural second-person)
or inkâr etmeyiniz (imperative plural second-person)
inkâr etmesinler (imperative plural third-person)
inkâr etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
inkâr etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
inkâr etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
inkâr etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
inkâr etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
inkâr etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
inkâr etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
inkâr etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
inkâr etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
inkâr etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
inkâr etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
inkâr etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
inkâr etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
inkâr etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
inkâr etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
inkâr etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
inkâr etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
inkâr etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
inkâr etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
inkâr etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
inkâr etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
inkâr etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
inkâr etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
inkâr etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
inkâr etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
inkâr etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
inkâr etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
inkâr etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
inkâr etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
inkâr etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
inkâr etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
inkâr etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
inkâr etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
inkâr etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
inkâr etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
inkâr etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
inkâr etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
inkâr etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
inkâr etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
inkâr etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
inkâr etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
inkâr etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
inkâr etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
inkâr etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
inkâr etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
inkâr etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
inkâr etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
inkâr etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
inkâr etmesem mi? (conditional first-person singular)
inkâr etmesen mi? (conditional second-person singular)
inkâr etmese mi? (conditional singular third-person)
inkâr etmesek mi? (conditional first-person plural)
inkâr etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
inkâr etmeseler mi? (conditional plural third-person)
inkâr etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
inkâr etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
inkâr etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
inkâr etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
inkâr etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
inkâr etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
inkâr etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
inkâr etmemekte misin? (progressive second-person singular)
inkâr etmemekte mi? (progressive singular third-person)
inkâr etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
inkâr etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
inkâr etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
inkâr etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
inkâr etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
inkâr etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
inkâr etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
inkâr etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
inkâr etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

... inkâr etti. Duygularını inkâr etti. Hatta deneyimlerini inkâr etti. Gördüklerini, işittiklerini unutma arzusuyla inkâr etti. Balık hafızalı bir varoluşu seçerek kapasitesini, potansiyelini inkâr etti. Politikacılar problemleri inkâr ...

(Can we date this quote?), NİL GÜN, GELECEĞİ HATIRLAMAK, Kuraldişi Yayincilik Eğitim Danişmanlik Ltd şti, →ISBN:

He denied it. He denied his feelings. He even denied his experiences. He denied what he saw and heard with the desire to forget it. By choosing an hare-brained (attention span of a fish) existence denied its capacity and potential. Politicians deny problems

, reddetmek, yalanlamak, kabul etmemek

(idiomatic) to deny ("inkar etmek" more than any other synonym of the word, can have a connotation that the denial is false or in vain. See quote "He denied his feelings.")


konulmak

head

konulmak (third-person singular simple present konulur)

konulur (present singular third-person)
konulmak (infinitive)
konulan (imperfective impersonal participle)
konulmuş (impersonal participle perfective)
konulacak (impersonal participle prospective)
konulduğum (non-prospective participle personal)
konulduğun (non-prospective participle personal)
konulduğu (non-prospective participle personal)
konulduğumuz (non-prospective participle personal)
konulduğunuz (non-prospective participle personal)
konuldukları (non-prospective participle personal)
konulacağım (participle personal prospective)
konulacağın (participle personal prospective)
konulacağı (participle personal prospective)
konulacağımız (participle personal prospective)
konulacağınız (participle personal prospective)
konulacakları (participle personal prospective)
konulma (noun-from-verb)
konuluş (adverbial)
konulurum (aorist first-person indicative present singular)
konulursun (aorist indicative present second-person singular)
konulur (aorist indicative present singular third-person)
konuluruz (aorist first-person indicative plural present)
konulursunuz (aorist indicative plural present second-person)
konulurlar (aorist indicative plural present third-person)
konuluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
konuluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
konuluyor (imperfective indicative present singular third-person)
konuluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
konuluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
konuluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
konuldum (first-person indicative past perfective singular)
konuldun (indicative past perfective second-person singular)
konuldu (indicative past perfective singular third-person)
konulduk (first-person indicative past perfective plural)
konuldunuz (indicative past perfective plural second-person)
konuldular (indicative past perfective plural third-person)
konuluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
konuluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
konuluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
konuluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
konuluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
konuluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or konuluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
konulacağım (first-person future indicative singular)
konulacaksın (future indicative second-person singular)
konulacak (future indicative singular third-person)
konulacağız (first-person future indicative plural)
konulacaksınız (future indicative plural second-person)
konulacaklar (future indicative plural third-person)
konulmuşum (first-person inferential perfective singular)
konulmuşsun (inferential perfective second-person singular)
konulmuş (inferential perfective singular third-person)
konulmuşuz (first-person inferential perfective plural)
konulmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
konulmuşlar (inferential perfective plural third-person)
konulurmuşum (aorist first-person inferential singular)
konulurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
konulurmuş (aorist inferential singular third-person)
konulurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
konulurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
konulurlarmış (or konulurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
konuluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
konuluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
konuluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
konuluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
konuluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
konuluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
konulsam (conditional first-person singular)
konulsan (conditional second-person singular)
konulsa (conditional singular third-person)
konulsak (conditional first-person plural)
konulsanız (conditional plural second-person)
konulsalar (conditional plural third-person)
konulsaydım (conditional first-person perfective singular)
konulsaydın (conditional perfective second-person singular)
konulsaydı (conditional perfective singular third-person)
konulsaydık (conditional first-person perfective plural)
konulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
konulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
konulayım (first-person optative singular)
konulasın (optative second-person singular)
konula (optative singular third-person)
konulalım (first-person optative plural)
konulasınız (optative plural second-person)
konulalar (optative plural third-person)
konulmaktayım (first-person progressive singular)
konulmaktasın (progressive second-person singular)
konulmakta (progressive singular third-person)
konulmaktayız (first-person plural progressive)
konulmaktasınız (plural progressive second-person)
konulmaktalar (plural progressive third-person)
konulmalıyım (first-person necessitative singular)
konulmalısın (necessitative second-person singular)
konulmalı (necessitative singular third-person)
konulmalıyız (first-person necessitative plural)
konulmalısınız (necessitative plural second-person)
konulmalılar (necessitative plural third-person)
konul (imperative second-person singular)
konulsun (imperative singular third-person)
konulun (imperative plural second-person)
konulsunlar (imperative plural third-person)
konulur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
konulur musun? (aorist indicative present second-person singular)
konulur mu? (aorist indicative present singular third-person)
konulur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
konulur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
konulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
konuluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
konuluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
konuluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
konuluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
konuluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
konuluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
konuldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
konuldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
konuldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
konulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
konuldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
konuldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
konuluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
konuluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
konuluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
konuluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
konuluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
konuluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
konulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
konulacak mısın? (future indicative second-person singular)
konulacak mı? (future indicative singular third-person)
konulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
konulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
konulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
konulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
konulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
konulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
konulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
konulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
konulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
konulur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
konulur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
konulur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
konulur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
konulur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
konulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
konuluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
konuluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
konuluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
konuluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
konuluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
konuluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
konulsam mı? (conditional first-person singular)
konulsan mı? (conditional second-person singular)
konulsa mı? (conditional singular third-person)
konulsak mı? (conditional first-person plural)
konulsanız mı? (conditional plural second-person)
konulsalar mı? (conditional plural third-person)
konulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
konulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
konulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
konulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
konulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
konulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
konulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
konulmakta mısın? (progressive second-person singular)
konulmakta mı? (progressive singular third-person)
konulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
konulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
konulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
konulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
konulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
konulmalı mı? (necessitative singular third-person)
konulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
konulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
konulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
konulmamak (infinitive negative)
konulmayan (imperfective impersonal negative participle)
konulmamış (impersonal negative participle perfective)
konulmayacak (impersonal negative participle prospective)
konulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
konulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
konulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
konulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
konulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
konulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
konulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
konulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
konulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
konulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
konulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
konulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
konulmama (negative noun-from-verb)
konulmayuş (adverbial negative)
konulmam (aorist first-person indicative present singular)
konulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
konulmaz (aorist indicative present singular third-person)
konulmayız (aorist first-person indicative plural present)
konulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
konulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
konulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
konulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
konulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
konulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
konulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
konulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
konulmadım (first-person indicative past perfective singular)
konulmadın (indicative past perfective second-person singular)
konulmadı (indicative past perfective singular third-person)
konulmadık (first-person indicative past perfective plural)
konulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
konulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
konulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
konulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
konulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
konulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
konulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
konulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
konulmayacağım (first-person future indicative singular)
konulmayacaksın (future indicative second-person singular)
konulmayacak (future indicative singular third-person)
konulmayacağız (first-person future indicative plural)
konulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
konulmayacaklar (future indicative plural third-person)
konulmamışım (first-person inferential perfective singular)
konulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
konulmamış (inferential perfective singular third-person)
konulmamışız (first-person inferential perfective plural)
konulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
konulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
konulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
konulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
konulmazmış (aorist inferential singular third-person)
konulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
konulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
konulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
konulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
konulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
konulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
konulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
konulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
konulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
konulmasam (conditional first-person singular)
konulmasan (conditional second-person singular)
konulmasa (conditional singular third-person)
konulmasak (conditional first-person plural)
konulmasanız (conditional plural second-person)
konulmasalar (conditional plural third-person)
konulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
konulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
konulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
konulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
konulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
konulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
konulmayayım (first-person optative singular)
konulmayasın (optative second-person singular)
konulmaya (optative singular third-person)
konulmayalım (first-person optative plural)
konulmayasınız (optative plural second-person)
konulmayalar (optative plural third-person)
konulmamaktayım (first-person progressive singular)
konulmamaktasın (progressive second-person singular)
konulmamakta (progressive singular third-person)
konulmamaktayız (first-person plural progressive)
konulmamaktasınız (plural progressive second-person)
konulmamaktalar (plural progressive third-person)
konulmamalıyım (first-person necessitative singular)
konulmamalısın (necessitative second-person singular)
konulmamalı (necessitative singular third-person)
konulmamalıyız (first-person necessitative plural)
konulmamalısınız (necessitative plural second-person)
konulmamalılar (necessitative plural third-person)
konulma (imperative second-person singular)
konulmasın (imperative singular third-person)
konulmayın (imperative plural second-person)
konulmasınlar (imperative plural third-person)
konulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
konulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
konulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
konulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
konulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
konulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
konulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
konulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
konulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
konulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
konulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
konulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
konulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
konulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
konulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
konulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
konulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
konulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
konulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
konulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
konulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
konulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
konulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
konulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
konulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
konulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
konulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
konulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
konulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
konulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
konulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
konulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
konulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
konulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
konulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
konulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
konulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
konulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
konulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
konulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
konulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
konulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
konulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
konulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
konulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
konulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
konulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
konulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
konulmasam mı? (conditional first-person singular)
konulmasan mı? (conditional second-person singular)
konulmasa mı? (conditional singular third-person)
konulmasak mı? (conditional first-person plural)
konulmasanız mı? (conditional plural second-person)
konulmasalar mı? (conditional plural third-person)
konulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
konulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
konulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
konulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
konulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
konulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
konulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
konulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
konulmamakta mı? (progressive singular third-person)
konulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
konulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
konulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
konulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
konulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
konulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
konulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
konulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
konulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish قونلمق (konulmak). Possibly from the same root as komak.

inh+

passive of konmak; to be placed, put, set.


yiyin

second-person plural imperative of yemek


giyme

second-person singular negative imperative of giymek


ediyorum

first-person singular present imperfect of etmek


gönderilmek

head

gönderilmek (third-person singular simple present gönderilir)

gönderilir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish كوندرلمك (gönderilmek).


tırmalanmak

tırmalanmak (third-person singular simple present tırmalanır)

tırmalanır (present singular third-person)

From Ottoman Turkish طرمالانمق (tırmalanmak).

passive of tırmalamak; to be scratched, annoyed, etc.


koparmak

koparmak (third-person singular simple present koparır)

From Ottoman Turkish قوپارمق (koparmak), from the same root as kopmak.

gülmekten koparmak

to snatch, take or obtain by force, violence, or deception


dörtköşe olmak

dörtköşe olmak (third-person singular simple present dörtköşe olur)

dörtköşe olur (present singular third-person)


ağzına sıçmak

(idiomatic, vulgar) to put someone in a very bad situation

(idiomatic, vulgar) to make something useless


tırmalamak

tırmalamak (third-person singular simple present tırmalar)

tırmalar (present singular third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طرمالامق (tırmalamak), from Proto-Turkic *tïrŋa-k (“finger-nail, claw”). Equivalent to tırnak (“fingernail, claw”) + -la (forms verbs from nouns) + -mak (infinitive suffix).


küplere binmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

küplere biniyorlardı (or küplere biniyordular)

küplere binerlermiş (or küplere binermişlar)

küplere binmek (infinitive)
küplere binen (imperfective impersonal participle)
küplere binmiş (impersonal participle perfective)
küplere binecek (impersonal participle prospective)
küplere bindiğim (non-prospective participle personal)
küplere bindiğin (non-prospective participle personal)
küplere bindiği (non-prospective participle personal)
küplere bindiğimiz (non-prospective participle personal)
küplere bindiğiniz (non-prospective participle personal)
küplere bindikleri (non-prospective participle personal)
küplere bineceğim (participle personal prospective)
küplere bineceğin (participle personal prospective)
küplere bineceği (participle personal prospective)
küplere bineceğimiz (participle personal prospective)
küplere bineceğiniz (participle personal prospective)
küplere binecekleri (participle personal prospective)
küplere binme (noun-from-verb)
küplere biniş (adverbial)
küplere binerim (aorist first-person indicative present singular)
küplere binersin (aorist indicative present second-person singular)
küplere biner (aorist indicative present singular third-person)
küplere bineriz (aorist first-person indicative plural present)
küplere binersiniz (aorist indicative plural present second-person)
küplere binerler (aorist indicative plural present third-person)
küplere biniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
küplere biniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
küplere biniyor (imperfective indicative present singular third-person)
küplere biniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
küplere biniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
küplere biniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
küplere bindim (first-person indicative past perfective singular)
küplere bindin (indicative past perfective second-person singular)
küplere bindi (indicative past perfective singular third-person)
küplere bindik (first-person indicative past perfective plural)
küplere bindiniz (indicative past perfective plural second-person)
küplere bindiler (indicative past perfective plural third-person)
küplere biniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
küplere biniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
küplere biniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
küplere biniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
küplere biniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
küplere biniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or küplere biniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
küplere bineceğim (first-person future indicative singular)
küplere bineceksin (future indicative second-person singular)
küplere binecek (future indicative singular third-person)
küplere bineceğiz (first-person future indicative plural)
küplere bineceksiniz (future indicative plural second-person)
küplere binecekler (future indicative plural third-person)
küplere binmişim (first-person inferential perfective singular)
küplere binmişsin (inferential perfective second-person singular)
küplere binmiş (inferential perfective singular third-person)
küplere binmişiz (first-person inferential perfective plural)
küplere binmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
küplere binmişler (inferential perfective plural third-person)
küplere binermişim (aorist first-person inferential singular)
küplere binermişsin (aorist inferential second-person singular)
küplere binermiş (aorist inferential singular third-person)
küplere binermişiz (aorist first-person inferential plural)
küplere binermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
küplere binerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or küplere binermişlar (aorist inferential plural third-person)
küplere biniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
küplere biniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
küplere biniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
küplere biniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
küplere biniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
küplere biniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
küplere binsem (conditional first-person singular)
küplere binsen (conditional second-person singular)
küplere binse (conditional singular third-person)
küplere binsek (conditional first-person plural)
küplere binseniz (conditional plural second-person)
küplere binseler (conditional plural third-person)
küplere binseydim (conditional first-person perfective singular)
küplere binseydin (conditional perfective second-person singular)
küplere binseydi (conditional perfective singular third-person)
küplere binseydik (conditional first-person perfective plural)
küplere binseydiniz (conditional perfective plural second-person)
küplere binseydiler (conditional perfective plural third-person)
küplere bineyim (first-person optative singular)
küplere binesin (optative second-person singular)
küplere bine (optative singular third-person)
küplere binelim (first-person optative plural)
küplere binesiniz (optative plural second-person)
küplere bineler (optative plural third-person)
küplere binmekteyim (first-person progressive singular)
küplere binmektesin (progressive second-person singular)
küplere binmekte (progressive singular third-person)
küplere binmekteyiz (first-person plural progressive)
küplere binmektesiniz (plural progressive second-person)
küplere binmekteler (plural progressive third-person)
küplere binmeliyim (first-person necessitative singular)
küplere binmelisin (necessitative second-person singular)
küplere binmeli (necessitative singular third-person)
küplere binmeliyiz (first-person necessitative plural)
küplere binmelisiniz (necessitative plural second-person)
küplere binmeliler (necessitative plural third-person)
küplere bin (imperative second-person singular)
küplere binsin (imperative singular third-person)
küplere binin (imperative plural second-person)
küplere binsinler (imperative plural third-person)
küplere biner miyim? (aorist first-person indicative present singular)
küplere biner misin? (aorist indicative present second-person singular)
küplere biner mi? (aorist indicative present singular third-person)
küplere biner miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
küplere biner misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
küplere binerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
küplere biniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
küplere biniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
küplere biniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
küplere biniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
küplere biniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
küplere biniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
küplere bindim mi? (first-person indicative past perfective singular)
küplere bindin mi? (indicative past perfective second-person singular)
küplere bindi mi? (indicative past perfective singular third-person)
küplere bindik mi? (first-person indicative past perfective plural)
küplere bindiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
küplere bindiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
küplere biniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
küplere biniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
küplere biniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
küplere biniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
küplere biniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
küplere biniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
küplere binecek miyim? (first-person future indicative singular)
küplere binecek misin? (future indicative second-person singular)
küplere binecek mi? (future indicative singular third-person)
küplere binecek miyiz? (first-person future indicative plural)
küplere binecek misiniz? (future indicative plural second-person)
küplere binecekler mi? (future indicative plural third-person)
küplere binmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
küplere binmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
küplere binmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
küplere binmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
küplere binmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
küplere binmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
küplere biner miymişim? (aorist first-person inferential singular)
küplere biner miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
küplere biner miymiş? (aorist inferential singular third-person)
küplere biner miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
küplere biner miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
küplere binerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
küplere biniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
küplere biniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
küplere biniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
küplere biniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
küplere biniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
küplere biniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
küplere binsem mi? (conditional first-person singular)
küplere binsen mi? (conditional second-person singular)
küplere binse mi? (conditional singular third-person)
küplere binsek mi? (conditional first-person plural)
küplere binseniz mi? (conditional plural second-person)
küplere binseler mi? (conditional plural third-person)
küplere binse miydim? (conditional first-person perfective singular)
küplere binse miydin? (conditional perfective second-person singular)
küplere binse miydi? (conditional perfective singular third-person)
küplere binse miydik? (conditional first-person perfective plural)
küplere binse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
küplere binseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
küplere binmekte miyim? (first-person progressive singular)
küplere binmekte misin? (progressive second-person singular)
küplere binmekte mi? (progressive singular third-person)
küplere binmekte miyiz? (first-person plural progressive)
küplere binmekte misiniz? (plural progressive second-person)
küplere binmekteler mi? (plural progressive third-person)
küplere binmeli miyim? (first-person necessitative singular)
küplere binmeli misin? (necessitative second-person singular)
küplere binmeli mi? (necessitative singular third-person)
küplere binmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
küplere binmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
küplere binmeliler mi? (necessitative plural third-person)
küplere binmemek (infinitive negative)
küplere binmeyen (imperfective impersonal negative participle)
küplere binmemiş (impersonal negative participle perfective)
küplere binmeyecek (impersonal negative participle prospective)
küplere binmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
küplere binmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
küplere binmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
küplere binmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
küplere binmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
küplere binmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
küplere binmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
küplere binmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
küplere binmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
küplere binmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
küplere binmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
küplere binmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
küplere binmeme (negative noun-from-verb)
küplere binmeyiş (adverbial negative)
küplere binmem (aorist first-person indicative present singular)
küplere binmezsin (aorist indicative present second-person singular)
küplere binmez (aorist indicative present singular third-person)
küplere binmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
küplere binmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
küplere binmezler (aorist indicative plural present third-person)
küplere binmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
küplere binmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
küplere binmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
küplere binmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
küplere binmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
küplere binmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
küplere binmedim (first-person indicative past perfective singular)
küplere binmedin (indicative past perfective second-person singular)
küplere binmedi (indicative past perfective singular third-person)
küplere binmedik (first-person indicative past perfective plural)
küplere binmediniz (indicative past perfective plural second-person)
küplere binmediler (indicative past perfective plural third-person)
küplere binmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
küplere binmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
küplere binmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
küplere binmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
küplere binmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
küplere binmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
küplere binmeyeceğim (first-person future indicative singular)
küplere binmeyeceksin (future indicative second-person singular)
küplere binmeyecek (future indicative singular third-person)
küplere binmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
küplere binmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
küplere binmeyecekler (future indicative plural third-person)
küplere binmemişim (first-person inferential perfective singular)
küplere binmemişsin (inferential perfective second-person singular)
küplere binmemiş (inferential perfective singular third-person)
küplere binmemişiz (first-person inferential perfective plural)
küplere binmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
küplere binmemişler (inferential perfective plural third-person)
küplere binmezmişim (aorist first-person inferential singular)
küplere binmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
küplere binmezmiş (aorist inferential singular third-person)
küplere binmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
küplere binmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
küplere binmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
küplere binmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
küplere binmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
küplere binmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
küplere binmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
küplere binmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
küplere binmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
küplere binmesem (conditional first-person singular)
küplere binmesen (conditional second-person singular)
küplere binmese (conditional singular third-person)
küplere binmesek (conditional first-person plural)
küplere binmeseniz (conditional plural second-person)
küplere binmeseler (conditional plural third-person)
küplere binmeseydim (conditional first-person perfective singular)
küplere binmeseydin (conditional perfective second-person singular)
küplere binmeseydi (conditional perfective singular third-person)
küplere binmeseydik (conditional first-person perfective plural)
küplere binmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
küplere binmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
küplere binmeyeyim (first-person optative singular)
küplere binmeyesin (optative second-person singular)
küplere binmeye (optative singular third-person)
küplere binmeyelim (first-person optative plural)
küplere binmeyesiniz (optative plural second-person)
küplere binmeyeler (optative plural third-person)
küplere binmemekteyim (first-person progressive singular)
küplere binmemektesin (progressive second-person singular)
küplere binmemekte (progressive singular third-person)
küplere binmemekteyiz (first-person plural progressive)
küplere binmemektesiniz (plural progressive second-person)
küplere binmemekteler (plural progressive third-person)
küplere binmemeliyim (first-person necessitative singular)
küplere binmemelisin (necessitative second-person singular)
küplere binmemeli (necessitative singular third-person)
küplere binmemeliyiz (first-person necessitative plural)
küplere binmemelisiniz (necessitative plural second-person)
küplere binmemeliler (necessitative plural third-person)
küplere binme (imperative second-person singular)
küplere binmesin (imperative singular third-person)
küplere binmeyin (imperative plural second-person)
küplere binmesinler (imperative plural third-person)
küplere binmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
küplere binmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
küplere binmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
küplere binmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
küplere binmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
küplere binmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
küplere binmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
küplere binmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
küplere binmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
küplere binmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
küplere binmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
küplere binmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
küplere binmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
küplere binmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
küplere binmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
küplere binmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
küplere binmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
küplere binmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
küplere binmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
küplere binmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
küplere binmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
küplere binmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
küplere binmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
küplere binmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
küplere binmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
küplere binmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
küplere binmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
küplere binmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
küplere binmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
küplere binmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
küplere binmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
küplere binmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
küplere binmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
küplere binmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
küplere binmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
küplere binmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
küplere binmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
küplere binmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
küplere binmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
küplere binmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
küplere binmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
küplere binmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
küplere binmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
küplere binmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
küplere binmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
küplere binmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
küplere binmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
küplere binmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
küplere binmesem mi? (conditional first-person singular)
küplere binmesen mi? (conditional second-person singular)
küplere binmese mi? (conditional singular third-person)
küplere binmesek mi? (conditional first-person plural)
küplere binmeseniz mi? (conditional plural second-person)
küplere binmeseler mi? (conditional plural third-person)
küplere binmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
küplere binmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
küplere binmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
küplere binmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
küplere binmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
küplere binmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
küplere binmemekte miyim? (first-person progressive singular)
küplere binmemekte misin? (progressive second-person singular)
küplere binmemekte mi? (progressive singular third-person)
küplere binmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
küplere binmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
küplere binmemekteler mi? (plural progressive third-person)
küplere binmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
küplere binmemeli misin? (necessitative second-person singular)
küplere binmemeli mi? (necessitative singular third-person)
küplere binmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
küplere binmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
küplere binmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

lose one's temper
lose one's temper#English

(idiomatic) lose one's temper (To become angry or annoyed.)


tavan yapmak

tavan yapıyorlardı (or tavan yapıyordular)

tavan yaparlarmış (or tavan yaparmışlar)

tavan yapmak (infinitive)
tavan yapan (imperfective impersonal participle)
tavan yapmış (impersonal participle perfective)
tavan yapacak (impersonal participle prospective)
tavan yaptığım (non-prospective participle personal)
tavan yaptığın (non-prospective participle personal)
tavan yaptığı (non-prospective participle personal)
tavan yaptığımız (non-prospective participle personal)
tavan yaptığınız (non-prospective participle personal)
tavan yaptıkları (non-prospective participle personal)
tavan yapacağım (participle personal prospective)
tavan yapacağın (participle personal prospective)
tavan yapacağı (participle personal prospective)
tavan yapacağımız (participle personal prospective)
tavan yapacağınız (participle personal prospective)
tavan yapacakları (participle personal prospective)
tavan yapma (noun-from-verb)
tavan yapış (adverbial)
tavan yaparım (aorist first-person indicative present singular)
tavan yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
tavan yapar (aorist indicative present singular third-person)
tavan yaparız (aorist first-person indicative plural present)
tavan yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
tavan yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
tavan yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tavan yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tavan yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tavan yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tavan yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tavan yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tavan yaptım (first-person indicative past perfective singular)
tavan yaptın (indicative past perfective second-person singular)
tavan yaptı (indicative past perfective singular third-person)
tavan yaptık (first-person indicative past perfective plural)
tavan yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
tavan yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
tavan yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tavan yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tavan yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tavan yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tavan yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tavan yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tavan yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tavan yapacağım (first-person future indicative singular)
tavan yapacaksın (future indicative second-person singular)
tavan yapacak (future indicative singular third-person)
tavan yapacağız (first-person future indicative plural)
tavan yapacaksınız (future indicative plural second-person)
tavan yapacaklar (future indicative plural third-person)
tavan yapmışım (first-person inferential perfective singular)
tavan yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
tavan yapmış (inferential perfective singular third-person)
tavan yapmışız (first-person inferential perfective plural)
tavan yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tavan yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
tavan yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
tavan yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
tavan yaparmış (aorist inferential singular third-person)
tavan yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
tavan yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tavan yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or tavan yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
tavan yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tavan yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tavan yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tavan yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tavan yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tavan yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tavan yapsam (conditional first-person singular)
tavan yapsan (conditional second-person singular)
tavan yapsa (conditional singular third-person)
tavan yapsak (conditional first-person plural)
tavan yapsanız (conditional plural second-person)
tavan yapsalar (conditional plural third-person)
tavan yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
tavan yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
tavan yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
tavan yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
tavan yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tavan yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tavan yapayım (first-person optative singular)
tavan yapasın (optative second-person singular)
tavan yapa (optative singular third-person)
tavan yapalım (first-person optative plural)
tavan yapasınız (optative plural second-person)
tavan yapalar (optative plural third-person)
tavan yapmaktayım (first-person progressive singular)
tavan yapmaktasın (progressive second-person singular)
tavan yapmakta (progressive singular third-person)
tavan yapmaktayız (first-person plural progressive)
tavan yapmaktasınız (plural progressive second-person)
tavan yapmaktalar (plural progressive third-person)
tavan yapmalıyım (first-person necessitative singular)
tavan yapmalısın (necessitative second-person singular)
tavan yapmalı (necessitative singular third-person)
tavan yapmalıyız (first-person necessitative plural)
tavan yapmalısınız (necessitative plural second-person)
tavan yapmalılar (necessitative plural third-person)
tavan yap (imperative second-person singular)
tavan yapsın (imperative singular third-person)
tavan yapın (imperative plural second-person)
tavan yapsınlar (imperative plural third-person)
tavan yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tavan yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tavan yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
tavan yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tavan yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tavan yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tavan yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tavan yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tavan yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tavan yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tavan yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tavan yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tavan yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tavan yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tavan yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tavan yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tavan yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tavan yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tavan yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tavan yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tavan yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tavan yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tavan yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tavan yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tavan yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tavan yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
tavan yapacak mı? (future indicative singular third-person)
tavan yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tavan yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tavan yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tavan yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tavan yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tavan yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tavan yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tavan yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tavan yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tavan yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tavan yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tavan yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tavan yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tavan yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tavan yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tavan yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tavan yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tavan yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tavan yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tavan yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tavan yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tavan yapsam mı? (conditional first-person singular)
tavan yapsan mı? (conditional second-person singular)
tavan yapsa mı? (conditional singular third-person)
tavan yapsak mı? (conditional first-person plural)
tavan yapsanız mı? (conditional plural second-person)
tavan yapsalar mı? (conditional plural third-person)
tavan yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tavan yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tavan yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tavan yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tavan yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tavan yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tavan yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tavan yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
tavan yapmakta mı? (progressive singular third-person)
tavan yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tavan yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tavan yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tavan yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tavan yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tavan yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
tavan yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tavan yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tavan yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tavan yapmamak (infinitive negative)
tavan yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
tavan yapmamış (impersonal negative participle perfective)
tavan yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
tavan yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tavan yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tavan yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tavan yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tavan yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tavan yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tavan yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tavan yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tavan yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tavan yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tavan yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tavan yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tavan yapmama (negative noun-from-verb)
tavan yapmayış (adverbial negative)
tavan yapmam (aorist first-person indicative present singular)
tavan yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tavan yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
tavan yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
tavan yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tavan yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tavan yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tavan yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tavan yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tavan yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tavan yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tavan yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tavan yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
tavan yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
tavan yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
tavan yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
tavan yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tavan yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tavan yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tavan yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tavan yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tavan yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tavan yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tavan yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tavan yapmayacağım (first-person future indicative singular)
tavan yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
tavan yapmayacak (future indicative singular third-person)
tavan yapmayacağız (first-person future indicative plural)
tavan yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tavan yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
tavan yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
tavan yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tavan yapmamış (inferential perfective singular third-person)
tavan yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
tavan yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tavan yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tavan yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tavan yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tavan yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
tavan yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tavan yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tavan yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tavan yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tavan yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tavan yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tavan yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tavan yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tavan yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tavan yapmasam (conditional first-person singular)
tavan yapmasan (conditional second-person singular)
tavan yapmasa (conditional singular third-person)
tavan yapmasak (conditional first-person plural)
tavan yapmasanız (conditional plural second-person)
tavan yapmasalar (conditional plural third-person)
tavan yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tavan yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tavan yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tavan yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tavan yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tavan yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tavan yapmayayım (first-person optative singular)
tavan yapmayasın (optative second-person singular)
tavan yapmaya (optative singular third-person)
tavan yapmayalım (first-person optative plural)
tavan yapmayasınız (optative plural second-person)
tavan yapmayalar (optative plural third-person)
tavan yapmamaktayım (first-person progressive singular)
tavan yapmamaktasın (progressive second-person singular)
tavan yapmamakta (progressive singular third-person)
tavan yapmamaktayız (first-person plural progressive)
tavan yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
tavan yapmamaktalar (plural progressive third-person)
tavan yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
tavan yapmamalısın (necessitative second-person singular)
tavan yapmamalı (necessitative singular third-person)
tavan yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
tavan yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
tavan yapmamalılar (necessitative plural third-person)
tavan yapma (imperative second-person singular)
tavan yapmasın (imperative singular third-person)
tavan yapmayın (imperative plural second-person)
tavan yapmasınlar (imperative plural third-person)
tavan yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tavan yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tavan yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tavan yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tavan yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tavan yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tavan yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tavan yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tavan yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tavan yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tavan yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tavan yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tavan yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tavan yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tavan yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tavan yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tavan yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tavan yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tavan yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tavan yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tavan yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tavan yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tavan yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tavan yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tavan yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tavan yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tavan yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tavan yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tavan yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tavan yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tavan yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tavan yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tavan yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tavan yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tavan yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tavan yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tavan yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tavan yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tavan yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tavan yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tavan yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tavan yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tavan yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tavan yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tavan yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tavan yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tavan yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tavan yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tavan yapmasam mı? (conditional first-person singular)
tavan yapmasan mı? (conditional second-person singular)
tavan yapmasa mı? (conditional singular third-person)
tavan yapmasak mı? (conditional first-person plural)
tavan yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
tavan yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
tavan yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tavan yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tavan yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tavan yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tavan yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tavan yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tavan yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tavan yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tavan yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
tavan yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tavan yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tavan yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tavan yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tavan yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tavan yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tavan yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tavan yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tavan yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(idiomatic) skyrocket (To increase suddenly and extremely; to shoot up; to surge or spike.)


çağrılmak

head

çağrılmak (third-person singular simple present çağrılır)

çağrılır (present singular third-person)

From Ottoman Turkish چاغرلمق (çağrılmak).


tepelemek

From Ottoman Turkish تپهلمك (tepelemek, “to beat on the head; to hit”). By surface analysis, tepe + -le + -mek.


gıcırdatmak

head

gıcırdatmak (third-person singular simple present gıcırdatır)

gıcırdatır (present singular third-person)


devrilmek

devrilmek (third-person singular simple present devrilir)

devrilir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish دیویرلمك (devrilmek).


gıcırdatma

second-person singular negative imperative of gıcırdatmak