sümkürmek

sümkürmek (third-person singular simple present sümkürür)

sümkürür (present singular third-person)
sümkürmek (infinitive)
sümküren (imperfective impersonal participle)
sümkürmüş (impersonal participle perfective)
sümkürecek (impersonal participle prospective)
sümkürdüğüm (non-prospective participle personal)
sümkürdüğün (non-prospective participle personal)
sümkürdüğü (non-prospective participle personal)
sümkürdüğümüz (non-prospective participle personal)
sümkürdüğünüz (non-prospective participle personal)
sümkürdükleri (non-prospective participle personal)
sümküreceğim (participle personal prospective)
sümküreceğin (participle personal prospective)
sümküreceği (participle personal prospective)
sümküreceğimiz (participle personal prospective)
sümküreceğiniz (participle personal prospective)
sümkürecekleri (participle personal prospective)
sümkürme (noun-from-verb)
sümkürüş (adverbial)
sümkürürüm (aorist first-person indicative present singular)
sümkürürsün (aorist indicative present second-person singular)
sümkürür (aorist indicative present singular third-person)
sümkürürüz (aorist first-person indicative plural present)
sümkürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
sümkürürler (aorist indicative plural present third-person)
sümkürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sümkürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sümkürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
sümkürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sümkürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sümkürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sümkürdüm (first-person indicative past perfective singular)
sümkürdün (indicative past perfective second-person singular)
sümkürdü (indicative past perfective singular third-person)
sümkürdük (first-person indicative past perfective plural)
sümkürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
sümkürdüler (indicative past perfective plural third-person)
sümkürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sümkürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sümkürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sümkürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sümkürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sümkürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sümkürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sümküreceğim (first-person future indicative singular)
sümküreceksin (future indicative second-person singular)
sümkürecek (future indicative singular third-person)
sümküreceğiz (first-person future indicative plural)
sümküreceksiniz (future indicative plural second-person)
sümkürecekler (future indicative plural third-person)
sümkürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
sümkürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
sümkürmüş (inferential perfective singular third-person)
sümkürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
sümkürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
sümkürmüşler (inferential perfective plural third-person)
sümkürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
sümkürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
sümkürürmüş (aorist inferential singular third-person)
sümkürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
sümkürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
sümkürürlermiş (or sümkürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
sümkürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sümkürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sümkürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sümkürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sümkürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sümkürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sümkürsem (conditional first-person singular)
sümkürsen (conditional second-person singular)
sümkürse (conditional singular third-person)
sümkürsek (conditional first-person plural)
sümkürseniz (conditional plural second-person)
sümkürseler (conditional plural third-person)
sümkürseydim (conditional first-person perfective singular)
sümkürseydin (conditional perfective second-person singular)
sümkürseydi (conditional perfective singular third-person)
sümkürseydik (conditional first-person perfective plural)
sümkürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sümkürseydiler (conditional perfective plural third-person)
sümküreyim (first-person optative singular)
sümküresin (optative second-person singular)
sümküre (optative singular third-person)
sümkürelim (first-person optative plural)
sümküresiniz (optative plural second-person)
sümküreler (optative plural third-person)
sümkürmekteyim (first-person progressive singular)
sümkürmektesin (progressive second-person singular)
sümkürmekte (progressive singular third-person)
sümkürmekteyiz (first-person plural progressive)
sümkürmektesiniz (plural progressive second-person)
sümkürmekteler (plural progressive third-person)
sümkürmeliyim (first-person necessitative singular)
sümkürmelisin (necessitative second-person singular)
sümkürmeli (necessitative singular third-person)
sümkürmeliyiz (first-person necessitative plural)
sümkürmelisiniz (necessitative plural second-person)
sümkürmeliler (necessitative plural third-person)
sümkür (imperative second-person singular)
sümkürsün (imperative singular third-person)
sümkürün (imperative plural second-person)
sümkürsünler (imperative plural third-person)
sümkürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
sümkürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
sümkürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
sümkürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
sümkürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
sümkürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sümkürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sümkürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sümkürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sümkürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sümkürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sümkürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sümkürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
sümkürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
sümkürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
sümkürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
sümkürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
sümkürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sümkürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sümkürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sümkürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sümkürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sümkürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sümkürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sümkürecek miyim? (first-person future indicative singular)
sümkürecek misin? (future indicative second-person singular)
sümkürecek mi? (future indicative singular third-person)
sümkürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sümkürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sümkürecekler mi? (future indicative plural third-person)
sümkürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
sümkürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
sümkürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
sümkürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
sümkürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
sümkürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
sümkürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
sümkürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
sümkürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
sümkürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
sümkürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
sümkürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sümkürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sümkürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sümkürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sümkürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sümkürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sümkürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sümkürsem mi? (conditional first-person singular)
sümkürsen mi? (conditional second-person singular)
sümkürse mi? (conditional singular third-person)
sümkürsek mi? (conditional first-person plural)
sümkürseniz mi? (conditional plural second-person)
sümkürseler mi? (conditional plural third-person)
sümkürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sümkürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sümkürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sümkürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sümkürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sümkürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sümkürmekte miyim? (first-person progressive singular)
sümkürmekte misin? (progressive second-person singular)
sümkürmekte mi? (progressive singular third-person)
sümkürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sümkürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sümkürmekteler mi? (plural progressive third-person)
sümkürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sümkürmeli misin? (necessitative second-person singular)
sümkürmeli mi? (necessitative singular third-person)
sümkürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sümkürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sümkürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sümkürmemek (infinitive negative)
sümkürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sümkürmemiş (impersonal negative participle perfective)
sümkürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sümkürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sümkürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sümkürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sümkürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sümkürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sümkürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sümkürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sümkürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sümkürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sümkürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sümkürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sümkürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sümkürmeme (negative noun-from-verb)
sümkürmeyüş (adverbial negative)
sümkürmem (aorist first-person indicative present singular)
sümkürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sümkürmez (aorist indicative present singular third-person)
sümkürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sümkürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sümkürmezler (aorist indicative plural present third-person)
sümkürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sümkürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sümkürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
sümkürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sümkürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sümkürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sümkürmedim (first-person indicative past perfective singular)
sümkürmedin (indicative past perfective second-person singular)
sümkürmedi (indicative past perfective singular third-person)
sümkürmedik (first-person indicative past perfective plural)
sümkürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sümkürmediler (indicative past perfective plural third-person)
sümkürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sümkürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sümkürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sümkürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sümkürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sümkürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sümkürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sümkürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sümkürmeyecek (future indicative singular third-person)
sümkürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sümkürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sümkürmeyecekler (future indicative plural third-person)
sümkürmemişim (first-person inferential perfective singular)
sümkürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sümkürmemiş (inferential perfective singular third-person)
sümkürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sümkürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sümkürmemişler (inferential perfective plural third-person)
sümkürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sümkürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sümkürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sümkürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sümkürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sümkürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sümkürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sümkürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sümkürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sümkürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sümkürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sümkürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sümkürmesem (conditional first-person singular)
sümkürmesen (conditional second-person singular)
sümkürmese (conditional singular third-person)
sümkürmesek (conditional first-person plural)
sümkürmeseniz (conditional plural second-person)
sümkürmeseler (conditional plural third-person)
sümkürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sümkürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sümkürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sümkürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sümkürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sümkürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sümkürmeyeyim (first-person optative singular)
sümkürmeyesin (optative second-person singular)
sümkürmeye (optative singular third-person)
sümkürmeyelim (first-person optative plural)
sümkürmeyesiniz (optative plural second-person)
sümkürmeyeler (optative plural third-person)
sümkürmemekteyim (first-person progressive singular)
sümkürmemektesin (progressive second-person singular)
sümkürmemekte (progressive singular third-person)
sümkürmemekteyiz (first-person plural progressive)
sümkürmemektesiniz (plural progressive second-person)
sümkürmemekteler (plural progressive third-person)
sümkürmemeliyim (first-person necessitative singular)
sümkürmemelisin (necessitative second-person singular)
sümkürmemeli (necessitative singular third-person)
sümkürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sümkürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sümkürmemeliler (necessitative plural third-person)
sümkürme (imperative second-person singular)
sümkürmesin (imperative singular third-person)
sümkürmeyin (imperative plural second-person)
sümkürmesinler (imperative plural third-person)
sümkürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sümkürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sümkürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sümkürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sümkürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sümkürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sümkürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sümkürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sümkürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sümkürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sümkürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sümkürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sümkürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sümkürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sümkürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sümkürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sümkürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sümkürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sümkürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sümkürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sümkürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sümkürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sümkürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sümkürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sümkürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sümkürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sümkürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sümkürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sümkürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sümkürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sümkürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sümkürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sümkürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sümkürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sümkürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sümkürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sümkürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sümkürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sümkürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sümkürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sümkürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sümkürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sümkürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sümkürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sümkürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sümkürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sümkürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sümkürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sümkürmesem mi? (conditional first-person singular)
sümkürmesen mi? (conditional second-person singular)
sümkürmese mi? (conditional singular third-person)
sümkürmesek mi? (conditional first-person plural)
sümkürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sümkürmeseler mi? (conditional plural third-person)
sümkürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sümkürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sümkürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sümkürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sümkürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sümkürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sümkürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sümkürmemekte misin? (progressive second-person singular)
sümkürmemekte mi? (progressive singular third-person)
sümkürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sümkürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sümkürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sümkürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sümkürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sümkürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sümkürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sümkürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sümkürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish سومكورمك, from Proto-Turkic *simki- (“to blow one's nose”).


gömmek

head

gömmek (third-person singular simple present gömer)

gömer (present singular third-person)
gömmek (infinitive)
gömen (imperfective impersonal participle)
gömmüş (impersonal participle perfective)
gömecek (impersonal participle prospective)
gömdüğüm (non-prospective participle personal)
gömdüğün (non-prospective participle personal)
gömdüğü (non-prospective participle personal)
gömdüğümüz (non-prospective participle personal)
gömdüğünüz (non-prospective participle personal)
gömdükleri (non-prospective participle personal)
gömeceğim (participle personal prospective)
gömeceğin (participle personal prospective)
gömeceği (participle personal prospective)
gömeceğimiz (participle personal prospective)
gömeceğiniz (participle personal prospective)
gömecekleri (participle personal prospective)
gömme (noun-from-verb)
gömüş (adverbial)
gömerim (aorist first-person indicative present singular)
gömersin (aorist indicative present second-person singular)
gömer (aorist indicative present singular third-person)
gömeriz (aorist first-person indicative plural present)
gömersiniz (aorist indicative plural present second-person)
gömerler (aorist indicative plural present third-person)
gömüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gömüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gömüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gömüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gömüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gömüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gömdüm (first-person indicative past perfective singular)
gömdün (indicative past perfective second-person singular)
gömdü (indicative past perfective singular third-person)
gömdük (first-person indicative past perfective plural)
gömdünüz (indicative past perfective plural second-person)
gömdüler (indicative past perfective plural third-person)
gömüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gömüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gömüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gömüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gömüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gömüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gömüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gömeceğim (first-person future indicative singular)
gömeceksin (future indicative second-person singular)
gömecek (future indicative singular third-person)
gömeceğiz (first-person future indicative plural)
gömeceksiniz (future indicative plural second-person)
gömecekler (future indicative plural third-person)
gömmişim (first-person inferential perfective singular)
gömmişsin (inferential perfective second-person singular)
gömmiş (inferential perfective singular third-person)
gömmişiz (first-person inferential perfective plural)
gömmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
gömmişler (inferential perfective plural third-person)
gömermişim (aorist first-person inferential singular)
gömermişsin (aorist inferential second-person singular)
gömermiş (aorist inferential singular third-person)
gömermişiz (aorist first-person inferential plural)
gömermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gömerlermiş (or gömermişlar) (aorist inferential plural third-person)
gömüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gömüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gömüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gömüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gömüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gömüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gömsem (conditional first-person singular)
gömsen (conditional second-person singular)
gömse (conditional singular third-person)
gömsek (conditional first-person plural)
gömseniz (conditional plural second-person)
gömseler (conditional plural third-person)
gömseydim (conditional first-person perfective singular)
gömseydin (conditional perfective second-person singular)
gömseydi (conditional perfective singular third-person)
gömseydik (conditional first-person perfective plural)
gömseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gömseydiler (conditional perfective plural third-person)
gömeyim (first-person optative singular)
gömesin (optative second-person singular)
göme (optative singular third-person)
gömelim (first-person optative plural)
gömesiniz (optative plural second-person)
gömeler (optative plural third-person)
gömmekteyim (first-person progressive singular)
gömmektesin (progressive second-person singular)
gömmekte (progressive singular third-person)
gömmekteyiz (first-person plural progressive)
gömmektesiniz (plural progressive second-person)
gömmekteler (plural progressive third-person)
gömmeliyim (first-person necessitative singular)
gömmelisin (necessitative second-person singular)
gömmeli (necessitative singular third-person)
gömmeliyiz (first-person necessitative plural)
gömmelisiniz (necessitative plural second-person)
gömmeliler (necessitative plural third-person)
göm (imperative second-person singular)
gömsün (imperative singular third-person)
gömün (imperative plural second-person)
gömsünler (imperative plural third-person)
gömer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gömer misin? (aorist indicative present second-person singular)
gömer mi? (aorist indicative present singular third-person)
gömer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gömer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gömerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gömüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gömüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gömüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gömüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gömüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gömüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gömdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
gömdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
gömdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
gömdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
gömdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
gömdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gömüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gömüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gömüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gömüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gömüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gömüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gömecek miyim? (first-person future indicative singular)
gömecek misin? (future indicative second-person singular)
gömecek mi? (future indicative singular third-person)
gömecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gömecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gömecekler mi? (future indicative plural third-person)
gömmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
gömmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
gömmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
gömmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
gömmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
gömmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
gömer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
gömer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
gömer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
gömer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
gömer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gömerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gömüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gömüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gömüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gömüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gömüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gömüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gömsem mi? (conditional first-person singular)
gömsen mi? (conditional second-person singular)
gömse mi? (conditional singular third-person)
gömsek mi? (conditional first-person plural)
gömseniz mi? (conditional plural second-person)
gömseler mi? (conditional plural third-person)
gömse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gömse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gömse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gömse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gömse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gömseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gömmekte miyim? (first-person progressive singular)
gömmekte misin? (progressive second-person singular)
gömmekte mi? (progressive singular third-person)
gömmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gömmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gömmekteler mi? (plural progressive third-person)
gömmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gömmeli misin? (necessitative second-person singular)
gömmeli mi? (necessitative singular third-person)
gömmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gömmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gömmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gömmemek (infinitive negative)
gömmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gömmemiş (impersonal negative participle perfective)
gömmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gömmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gömmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gömmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gömmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gömmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gömmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gömmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gömmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gömmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gömmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gömmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gömmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gömmeme (negative noun-from-verb)
gömmeyüş (adverbial negative)
gömmem (aorist first-person indicative present singular)
gömmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gömmez (aorist indicative present singular third-person)
gömmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gömmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gömmezler (aorist indicative plural present third-person)
gömmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gömmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gömmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gömmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gömmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gömmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gömmedim (first-person indicative past perfective singular)
gömmedin (indicative past perfective second-person singular)
gömmedi (indicative past perfective singular third-person)
gömmedik (first-person indicative past perfective plural)
gömmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gömmediler (indicative past perfective plural third-person)
gömmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gömmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gömmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gömmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gömmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gömmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gömmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gömmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gömmeyecek (future indicative singular third-person)
gömmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gömmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gömmeyecekler (future indicative plural third-person)
gömmemişim (first-person inferential perfective singular)
gömmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gömmemiş (inferential perfective singular third-person)
gömmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gömmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gömmemişler (inferential perfective plural third-person)
gömmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gömmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gömmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gömmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gömmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gömmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gömmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gömmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gömmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gömmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gömmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gömmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gömmesem (conditional first-person singular)
gömmesen (conditional second-person singular)
gömmese (conditional singular third-person)
gömmesek (conditional first-person plural)
gömmeseniz (conditional plural second-person)
gömmeseler (conditional plural third-person)
gömmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gömmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gömmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gömmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gömmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gömmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gömmeyeyim (first-person optative singular)
gömmeyesin (optative second-person singular)
gömmeye (optative singular third-person)
gömmeyelim (first-person optative plural)
gömmeyesiniz (optative plural second-person)
gömmeyeler (optative plural third-person)
gömmemekteyim (first-person progressive singular)
gömmemektesin (progressive second-person singular)
gömmemekte (progressive singular third-person)
gömmemekteyiz (first-person plural progressive)
gömmemektesiniz (plural progressive second-person)
gömmemekteler (plural progressive third-person)
gömmemeliyim (first-person necessitative singular)
gömmemelisin (necessitative second-person singular)
gömmemeli (necessitative singular third-person)
gömmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gömmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gömmemeliler (necessitative plural third-person)
gömme (imperative second-person singular)
gömmesin (imperative singular third-person)
gömmeyin (imperative plural second-person)
gömmesinler (imperative plural third-person)
gömmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gömmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gömmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gömmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gömmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gömmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gömmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gömmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gömmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gömmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gömmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gömmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gömmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gömmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gömmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gömmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gömmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gömmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gömmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gömmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gömmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gömmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gömmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gömmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gömmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gömmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gömmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gömmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gömmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gömmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gömmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gömmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gömmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gömmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gömmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gömmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gömmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gömmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gömmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gömmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gömmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gömmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gömmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gömmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gömmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gömmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gömmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gömmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gömmesem mi? (conditional first-person singular)
gömmesen mi? (conditional second-person singular)
gömmese mi? (conditional singular third-person)
gömmesek mi? (conditional first-person plural)
gömmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gömmeseler mi? (conditional plural third-person)
gömmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gömmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gömmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gömmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gömmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gömmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gömmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gömmemekte misin? (progressive second-person singular)
gömmemekte mi? (progressive singular third-person)
gömmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gömmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gömmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gömmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gömmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gömmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gömmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gömmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gömmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Common Turkic *köm-. Cognate with Azerbaijani gömmək, Kazakh көму (kömu), Kyrgyz көмүү (kömüü), etc.

Altınları nereye gömdün?

(ditransitive) to bury (place in the ground)

Onu buraya gömeceğiz.

(ditransitive) to bury (inter a corpse in a grave or tomb)

(transitive) to attend to the funeral of the deceased

Yüzümü kedimin göbüşüne gömmek çok hoşuma gidiyor.

I really like burying my face in my kitten's belly.

(ditransitive) to bury (hide or conceal as if by covering with earth)

Öyle göründüğüne aldanma, çok sağlıklı. Seni, beni gömer.

Don't fall for his looks, he's very healthy. I bet he'll outlive us.

(transitive, figurative, humorous) to bury, to outlive

Niye öyle gömdün ki şimdi?

But why did you bully [him] like that, all of a sudden?

(transitive, figurative) to bully, to criticize, to pick at


ele geçirmek

head

ele geçirmek (third-person singular simple present ele geçirir)

ele geçirir (present singular third-person)

Japonlar 10500 tonluk Presidenp^([sic]) Harrison American vapurunu ele geçirmişlerdir.

1941 December 25, “Japonlar”, in Halkin Dili:

Japan captured the 10,500 ton American ship President Harrison.


kaygılanmak

kaygılanmak (third-person singular simple present kaygılanır)

kaygılanır (present singular third-person)
kaygılanmak (infinitive)
kaygılanan (imperfective impersonal participle)
kaygılanmış (impersonal participle perfective)
kaygılanacak (impersonal participle prospective)
kaygılandığım (non-prospective participle personal)
kaygılandığın (non-prospective participle personal)
kaygılandığı (non-prospective participle personal)
kaygılandığımız (non-prospective participle personal)
kaygılandığınız (non-prospective participle personal)
kaygılandıkları (non-prospective participle personal)
kaygılanacağım (participle personal prospective)
kaygılanacağın (participle personal prospective)
kaygılanacağı (participle personal prospective)
kaygılanacağımız (participle personal prospective)
kaygılanacağınız (participle personal prospective)
kaygılanacakları (participle personal prospective)
kaygılanma (noun-from-verb)
kaygılanış (adverbial)
kaygılanırım (aorist first-person indicative present singular)
kaygılanırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaygılanır (aorist indicative present singular third-person)
kaygılanırız (aorist first-person indicative plural present)
kaygılanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaygılanırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaygılanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaygılanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaygılanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaygılanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaygılanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaygılanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaygılandım (first-person indicative past perfective singular)
kaygılandın (indicative past perfective second-person singular)
kaygılandı (indicative past perfective singular third-person)
kaygılandık (first-person indicative past perfective plural)
kaygılandınız (indicative past perfective plural second-person)
kaygılandılar (indicative past perfective plural third-person)
kaygılanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaygılanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaygılanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaygılanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaygılanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaygılanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaygılanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaygılanacağım (first-person future indicative singular)
kaygılanacaksın (future indicative second-person singular)
kaygılanacak (future indicative singular third-person)
kaygılanacağız (first-person future indicative plural)
kaygılanacaksınız (future indicative plural second-person)
kaygılanacaklar (future indicative plural third-person)
kaygılanmışım (first-person inferential perfective singular)
kaygılanmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaygılanmış (inferential perfective singular third-person)
kaygılanmışız (first-person inferential perfective plural)
kaygılanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaygılanmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaygılanırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaygılanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaygılanırmış (aorist inferential singular third-person)
kaygılanırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaygılanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaygılanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kaygılanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kaygılanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaygılanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaygılanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaygılanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaygılanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaygılanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaygılansam (conditional first-person singular)
kaygılansan (conditional second-person singular)
kaygılansa (conditional singular third-person)
kaygılansak (conditional first-person plural)
kaygılansanız (conditional plural second-person)
kaygılansalar (conditional plural third-person)
kaygılansaydım (conditional first-person perfective singular)
kaygılansaydın (conditional perfective second-person singular)
kaygılansaydı (conditional perfective singular third-person)
kaygılansaydık (conditional first-person perfective plural)
kaygılansaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaygılansaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaygılanayım (first-person optative singular)
kaygılanasın (optative second-person singular)
kaygılana (optative singular third-person)
kaygılanalım (first-person optative plural)
kaygılanasınız (optative plural second-person)
kaygılanalar (optative plural third-person)
kaygılanmaktayım (first-person progressive singular)
kaygılanmaktasın (progressive second-person singular)
kaygılanmakta (progressive singular third-person)
kaygılanmaktayız (first-person plural progressive)
kaygılanmaktasınız (plural progressive second-person)
kaygılanmaktalar (plural progressive third-person)
kaygılanmalıyım (first-person necessitative singular)
kaygılanmalısın (necessitative second-person singular)
kaygılanmalı (necessitative singular third-person)
kaygılanmalıyız (first-person necessitative plural)
kaygılanmalısınız (necessitative plural second-person)
kaygılanmalılar (necessitative plural third-person)
kaygılan (imperative second-person singular)
kaygılansın (imperative singular third-person)
kaygılanın (imperative plural second-person)
kaygılansınlar (imperative plural third-person)
kaygılanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaygılanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaygılanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaygılanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaygılanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaygılanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaygılanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaygılanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaygılanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaygılanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaygılanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaygılanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaygılandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaygılandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaygılandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaygılandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaygılandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaygılandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaygılanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaygılanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaygılanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaygılanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaygılanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaygılanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaygılanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaygılanacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaygılanacak mı? (future indicative singular third-person)
kaygılanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaygılanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaygılanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaygılanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaygılanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaygılanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaygılanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaygılanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaygılanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaygılanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaygılanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaygılanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaygılanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaygılanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaygılanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaygılanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaygılanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaygılanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaygılanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaygılanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaygılanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaygılansam mı? (conditional first-person singular)
kaygılansan mı? (conditional second-person singular)
kaygılansa mı? (conditional singular third-person)
kaygılansak mı? (conditional first-person plural)
kaygılansanız mı? (conditional plural second-person)
kaygılansalar mı? (conditional plural third-person)
kaygılansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaygılansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaygılansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaygılansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaygılansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaygılansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaygılanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaygılanmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaygılanmakta mı? (progressive singular third-person)
kaygılanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaygılanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaygılanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaygılanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaygılanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaygılanmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaygılanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaygılanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaygılanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaygılanmamak (infinitive negative)
kaygılanmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaygılanmamış (impersonal negative participle perfective)
kaygılanmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaygılanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaygılanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaygılanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaygılanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaygılanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaygılanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaygılanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaygılanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaygılanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaygılanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaygılanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaygılanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaygılanmama (negative noun-from-verb)
kaygılanmayış (adverbial negative)
kaygılanmam (aorist first-person indicative present singular)
kaygılanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaygılanmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaygılanmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaygılanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaygılanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaygılanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaygılanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaygılanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaygılanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaygılanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaygılanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaygılanmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaygılanmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaygılanmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaygılanmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaygılanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaygılanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaygılanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaygılanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaygılanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaygılanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaygılanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaygılanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaygılanmayacağım (first-person future indicative singular)
kaygılanmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaygılanmayacak (future indicative singular third-person)
kaygılanmayacağız (first-person future indicative plural)
kaygılanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaygılanmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaygılanmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaygılanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaygılanmamış (inferential perfective singular third-person)
kaygılanmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaygılanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaygılanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaygılanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaygılanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaygılanmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaygılanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaygılanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaygılanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaygılanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaygılanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaygılanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaygılanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaygılanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaygılanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaygılanmasam (conditional first-person singular)
kaygılanmasan (conditional second-person singular)
kaygılanmasa (conditional singular third-person)
kaygılanmasak (conditional first-person plural)
kaygılanmasanız (conditional plural second-person)
kaygılanmasalar (conditional plural third-person)
kaygılanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaygılanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaygılanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaygılanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaygılanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaygılanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaygılanmayayım (first-person optative singular)
kaygılanmayasın (optative second-person singular)
kaygılanmaya (optative singular third-person)
kaygılanmayalım (first-person optative plural)
kaygılanmayasınız (optative plural second-person)
kaygılanmayalar (optative plural third-person)
kaygılanmamaktayım (first-person progressive singular)
kaygılanmamaktasın (progressive second-person singular)
kaygılanmamakta (progressive singular third-person)
kaygılanmamaktayız (first-person plural progressive)
kaygılanmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaygılanmamaktalar (plural progressive third-person)
kaygılanmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaygılanmamalısın (necessitative second-person singular)
kaygılanmamalı (necessitative singular third-person)
kaygılanmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaygılanmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaygılanmamalılar (necessitative plural third-person)
kaygılanma (imperative second-person singular)
kaygılanmasın (imperative singular third-person)
kaygılanmayın (imperative plural second-person)
kaygılanmasınlar (imperative plural third-person)
kaygılanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaygılanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaygılanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaygılanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaygılanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaygılanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaygılanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaygılanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaygılanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaygılanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaygılanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaygılanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaygılanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaygılanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaygılanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaygılanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaygılanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaygılanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaygılanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaygılanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaygılanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaygılanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaygılanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaygılanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaygılanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaygılanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaygılanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaygılanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaygılanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaygılanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaygılanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaygılanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaygılanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaygılanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaygılanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaygılanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaygılanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaygılanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaygılanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaygılanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaygılanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaygılanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaygılanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaygılanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaygılanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaygılanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaygılanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaygılanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaygılanmasam mı? (conditional first-person singular)
kaygılanmasan mı? (conditional second-person singular)
kaygılanmasa mı? (conditional singular third-person)
kaygılanmasak mı? (conditional first-person plural)
kaygılanmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaygılanmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaygılanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaygılanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaygılanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaygılanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaygılanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaygılanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaygılanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaygılanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaygılanmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaygılanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaygılanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaygılanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaygılanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaygılanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaygılanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaygılanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaygılanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaygılanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


temizlenmek

head

temizlenmek (third-person singular simple present temizlenir)

temizlenir (present singular third-person)
temizlenmek (infinitive)
temizlenen (imperfective impersonal participle)
temizlenmiş (impersonal participle perfective)
temizlenecek (impersonal participle prospective)
temizlendiğim (non-prospective participle personal)
temizlendiğin (non-prospective participle personal)
temizlendiği (non-prospective participle personal)
temizlendiğimiz (non-prospective participle personal)
temizlendiğiniz (non-prospective participle personal)
temizlendikleri (non-prospective participle personal)
temizleneceğim (participle personal prospective)
temizleneceğin (participle personal prospective)
temizleneceği (participle personal prospective)
temizleneceğimiz (participle personal prospective)
temizleneceğiniz (participle personal prospective)
temizlenecekleri (participle personal prospective)
temizlenme (noun-from-verb)
temizleniş (adverbial)
temizlenirim (aorist first-person indicative present singular)
temizlenirsin (aorist indicative present second-person singular)
temizlenir (aorist indicative present singular third-person)
temizleniriz (aorist first-person indicative plural present)
temizlenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
temizlenirler (aorist indicative plural present third-person)
temizleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
temizleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
temizleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
temizleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
temizleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
temizleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
temizlendim (first-person indicative past perfective singular)
temizlendin (indicative past perfective second-person singular)
temizlendi (indicative past perfective singular third-person)
temizlendik (first-person indicative past perfective plural)
temizlendiniz (indicative past perfective plural second-person)
temizlendiler (indicative past perfective plural third-person)
temizleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
temizleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
temizleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
temizleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
temizleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
temizleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or temizleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
temizleneceğim (first-person future indicative singular)
temizleneceksin (future indicative second-person singular)
temizlenecek (future indicative singular third-person)
temizleneceğiz (first-person future indicative plural)
temizleneceksiniz (future indicative plural second-person)
temizlenecekler (future indicative plural third-person)
temizlenmişim (first-person inferential perfective singular)
temizlenmişsin (inferential perfective second-person singular)
temizlenmiş (inferential perfective singular third-person)
temizlenmişiz (first-person inferential perfective plural)
temizlenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
temizlenmişler (inferential perfective plural third-person)
temizlenirmişim (aorist first-person inferential singular)
temizlenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
temizlenirmiş (aorist inferential singular third-person)
temizlenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
temizlenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
temizlenirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or temizlenirmişlar (aorist inferential plural third-person)
temizleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
temizleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
temizleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
temizleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
temizleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
temizleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
temizlensem (conditional first-person singular)
temizlensen (conditional second-person singular)
temizlense (conditional singular third-person)
temizlensek (conditional first-person plural)
temizlenseniz (conditional plural second-person)
temizlenseler (conditional plural third-person)
temizlenseydim (conditional first-person perfective singular)
temizlenseydin (conditional perfective second-person singular)
temizlenseydi (conditional perfective singular third-person)
temizlenseydik (conditional first-person perfective plural)
temizlenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
temizlenseydiler (conditional perfective plural third-person)
temizleneyim (first-person optative singular)
temizlenesin (optative second-person singular)
temizlene (optative singular third-person)
temizlenelim (first-person optative plural)
temizlenesiniz (optative plural second-person)
temizleneler (optative plural third-person)
temizlenmekteyim (first-person progressive singular)
temizlenmektesin (progressive second-person singular)
temizlenmekte (progressive singular third-person)
temizlenmekteyiz (first-person plural progressive)
temizlenmektesiniz (plural progressive second-person)
temizlenmekteler (plural progressive third-person)
temizlenmeliyim (first-person necessitative singular)
temizlenmelisin (necessitative second-person singular)
temizlenmeli (necessitative singular third-person)
temizlenmeliyiz (first-person necessitative plural)
temizlenmelisiniz (necessitative plural second-person)
temizlenmeliler (necessitative plural third-person)
temizlen (imperative second-person singular)
temizlensin (imperative singular third-person)
temizlenin (imperative plural second-person)
temizlensinler (imperative plural third-person)
temizlenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
temizlenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
temizlenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
temizlenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
temizlenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
temizlenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
temizleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
temizleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
temizleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
temizleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
temizleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
temizleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
temizlendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
temizlendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
temizlendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
temizlendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
temizlendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
temizlendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
temizleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
temizleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
temizleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
temizleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
temizleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
temizleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
temizlenecek miyim? (first-person future indicative singular)
temizlenecek misin? (future indicative second-person singular)
temizlenecek mi? (future indicative singular third-person)
temizlenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
temizlenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
temizlenecekler mi? (future indicative plural third-person)
temizlenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
temizlenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
temizlenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
temizlenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
temizlenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
temizlenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
temizlenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
temizlenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
temizlenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
temizlenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
temizlenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
temizlenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
temizleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
temizleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
temizleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
temizleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
temizleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
temizleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
temizlensem mi? (conditional first-person singular)
temizlensen mi? (conditional second-person singular)
temizlense mi? (conditional singular third-person)
temizlensek mi? (conditional first-person plural)
temizlenseniz mi? (conditional plural second-person)
temizlenseler mi? (conditional plural third-person)
temizlense miydim? (conditional first-person perfective singular)
temizlense miydin? (conditional perfective second-person singular)
temizlense miydi? (conditional perfective singular third-person)
temizlense miydik? (conditional first-person perfective plural)
temizlense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
temizlenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
temizlenmekte miyim? (first-person progressive singular)
temizlenmekte misin? (progressive second-person singular)
temizlenmekte mi? (progressive singular third-person)
temizlenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
temizlenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
temizlenmekteler mi? (plural progressive third-person)
temizlenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
temizlenmeli misin? (necessitative second-person singular)
temizlenmeli mi? (necessitative singular third-person)
temizlenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
temizlenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
temizlenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
temizlenmemek (infinitive negative)
temizlenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
temizlenmemiş (impersonal negative participle perfective)
temizlenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
temizlenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
temizlenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
temizlenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
temizlenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
temizlenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
temizlenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
temizlenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
temizlenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
temizlenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
temizlenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
temizlenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
temizlenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
temizlenmeme (negative noun-from-verb)
temizlenmeyiş (adverbial negative)
temizlenmem (aorist first-person indicative present singular)
temizlenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
temizlenmez (aorist indicative present singular third-person)
temizlenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
temizlenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
temizlenmezler (aorist indicative plural present third-person)
temizlenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
temizlenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
temizlenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
temizlenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
temizlenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
temizlenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
temizlenmedim (first-person indicative past perfective singular)
temizlenmedin (indicative past perfective second-person singular)
temizlenmedi (indicative past perfective singular third-person)
temizlenmedik (first-person indicative past perfective plural)
temizlenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
temizlenmediler (indicative past perfective plural third-person)
temizlenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
temizlenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
temizlenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
temizlenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
temizlenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
temizlenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
temizlenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
temizlenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
temizlenmeyecek (future indicative singular third-person)
temizlenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
temizlenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
temizlenmeyecekler (future indicative plural third-person)
temizlenmemişim (first-person inferential perfective singular)
temizlenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
temizlenmemiş (inferential perfective singular third-person)
temizlenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
temizlenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
temizlenmemişler (inferential perfective plural third-person)
temizlenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
temizlenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
temizlenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
temizlenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
temizlenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
temizlenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
temizlenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
temizlenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
temizlenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
temizlenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
temizlenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
temizlenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
temizlenmesem (conditional first-person singular)
temizlenmesen (conditional second-person singular)
temizlenmese (conditional singular third-person)
temizlenmesek (conditional first-person plural)
temizlenmeseniz (conditional plural second-person)
temizlenmeseler (conditional plural third-person)
temizlenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
temizlenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
temizlenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
temizlenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
temizlenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
temizlenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
temizlenmeyeyim (first-person optative singular)
temizlenmeyesin (optative second-person singular)
temizlenmeye (optative singular third-person)
temizlenmeyelim (first-person optative plural)
temizlenmeyesiniz (optative plural second-person)
temizlenmeyeler (optative plural third-person)
temizlenmemekteyim (first-person progressive singular)
temizlenmemektesin (progressive second-person singular)
temizlenmemekte (progressive singular third-person)
temizlenmemekteyiz (first-person plural progressive)
temizlenmemektesiniz (plural progressive second-person)
temizlenmemekteler (plural progressive third-person)
temizlenmemeliyim (first-person necessitative singular)
temizlenmemelisin (necessitative second-person singular)
temizlenmemeli (necessitative singular third-person)
temizlenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
temizlenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
temizlenmemeliler (necessitative plural third-person)
temizlenme (imperative second-person singular)
temizlenmesin (imperative singular third-person)
temizlenmeyin (imperative plural second-person)
temizlenmesinler (imperative plural third-person)
temizlenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
temizlenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
temizlenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
temizlenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
temizlenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
temizlenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
temizlenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
temizlenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
temizlenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
temizlenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
temizlenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
temizlenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
temizlenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
temizlenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
temizlenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
temizlenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
temizlenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
temizlenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
temizlenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
temizlenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
temizlenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
temizlenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
temizlenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
temizlenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
temizlenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
temizlenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
temizlenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
temizlenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
temizlenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
temizlenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
temizlenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
temizlenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
temizlenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
temizlenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
temizlenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
temizlenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
temizlenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
temizlenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
temizlenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
temizlenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
temizlenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
temizlenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
temizlenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
temizlenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
temizlenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
temizlenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
temizlenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
temizlenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
temizlenmesem mi? (conditional first-person singular)
temizlenmesen mi? (conditional second-person singular)
temizlenmese mi? (conditional singular third-person)
temizlenmesek mi? (conditional first-person plural)
temizlenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
temizlenmeseler mi? (conditional plural third-person)
temizlenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
temizlenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
temizlenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
temizlenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
temizlenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
temizlenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
temizlenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
temizlenmemekte misin? (progressive second-person singular)
temizlenmemekte mi? (progressive singular third-person)
temizlenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
temizlenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
temizlenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
temizlenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
temizlenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
temizlenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
temizlenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
temizlenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
temizlenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

1937 June 19, headline in Cumhuriyet, page 1

(please add an English translation of this quotation)

Dersim dağlarındaki son çapulcu grupları temizleniyor

passive of temizlemek (“to clean, clear out, wipe out”)