raptetmek

raptetmek (third-person singular simple present rapteder)

rapteder (present singular third-person)
raptederim (aorist singular third-person)
raptedersin (aorist first-person plural)
rapteder (aorist plural second-person)
raptederiz (aorist plural third-person)
raptedersiniz (aorist)
raptederler (aorist)
raptederdim (aorist past)
raptederdin (aorist second-person singular)
raptederdi (aorist singular third-person)
raptederdik (aorist first-person plural)
raptederdiniz (aorist plural second-person)
raptederlerdi (aorist plural third-person)
raptedermişim (aorist inferential)
raptedermişsin (aorist second-person singular)
raptedermiş (aorist singular third-person)
raptedermişiz (aorist first-person plural)
raptedermişsiniz (aorist plural second-person)
raptederlermiş (aorist plural third-person)
raptedersem (aorist conditional)
raptedersen (aorist second-person singular)
raptederse (aorist singular third-person)
raptedersek (aorist first-person plural)
raptederseniz (aorist plural second-person)
raptederlerse (aorist plural third-person)
raptediyorum (continuative singular third-person)
raptediyorsun (continuative first-person plural)
raptediyor (continuative plural second-person)
raptediyoruz (continuative plural third-person)
raptediyorsunuz (continuative)
raptediyorlar (continuative)
raptediyordum (continuative past)
raptediyordun (continuative second-person singular)
raptediyordu (continuative singular third-person)
raptediyorduk (continuative first-person plural)
raptediyordunuz (continuative plural second-person)
raptediyorlardı (continuative plural third-person)
raptediyormuşum (continuative inferential)
raptediyormuşsun (continuative second-person singular)
raptediyormuş (continuative singular third-person)
raptediyormuşuz (continuative first-person plural)
raptediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
raptediyorlarmış (continuative plural third-person)
raptediyorsam (conditional continuative)
raptediyorsan (continuative second-person singular)
raptediyorsa (continuative singular third-person)
raptediyorsak (continuative first-person plural)
raptediyorsanız (continuative plural second-person)
raptediyorlarsa (continuative plural third-person)
raptetmişim (inferential singular third-person)
raptetmişsin (first-person inferential plural)
raptetmiş (inferential plural second-person)
raptetmişiz (inferential plural third-person)
raptetmişsiniz (inferential)
raptetmişler (inferential)
raptetmiştim (inferential past)
raptetmiştin (inferential second-person singular)
raptetmişti (inferential singular third-person)
raptetmiştik (first-person inferential plural)
raptetmiştiniz (inferential plural second-person)
raptetmişlerdi (inferential plural third-person)
raptetmişmişim (inferential)
raptetmişmişsin (inferential second-person singular)
raptetmişmiş (inferential singular third-person)
raptetmişmişiz (first-person inferential plural)
raptetmişmişsiniz (inferential plural second-person)
raptetmişlermiş (inferential plural third-person)
raptetmişsem (conditional)
raptetmişsen (inferential second-person singular)
raptetmişse (inferential singular third-person)
raptetmişsek (first-person inferential plural)
raptetmişseniz (inferential plural second-person)
raptetmişlerse (inferential plural third-person)
raptedeceğim (future singular third-person)
raptedeceksin (first-person future plural)
raptedecek (future plural second-person)
raptedeceğiz (future plural third-person)
raptedeceksiniz (future)
raptedecekler (future)
raptedecektim (future past)
raptedecektin (future second-person singular)
raptedecekti (future singular third-person)
raptedecektik (first-person future plural)
raptedecektiniz (future plural second-person)
raptedeceklerdi (future plural third-person)
raptedecekmişim (future inferential)
raptedecekmişsin (future second-person singular)
raptedecekmiş (future singular third-person)
raptedecekmişiz (first-person future plural)
raptedecekmişsiniz (future plural second-person)
raptedeceklermiş (future plural third-person)
raptedeceksem (conditional future)
raptedeceksen (future second-person singular)
raptedecekse (future singular third-person)
raptedeceksek (first-person future plural)
raptedecekseniz (future plural second-person)
raptedeceklerse (future plural third-person)
raptetmekteyim (progressive singular third-person)
raptetmektesin (first-person plural progressive)
raptetmekte (plural progressive second-person)
raptetmekteyiz (plural progressive third-person)
raptetmektesiniz (progressive)
raptetmekteler (progressive)
raptetmekteydim (past progressive)
raptetmekteydin (progressive second-person singular)
raptetmekteydi (progressive singular third-person)
raptetmekteydik (first-person plural progressive)
raptetmekteydiniz (plural progressive second-person)
raptetmektelerdi (plural progressive third-person)
raptetmekteymişim (inferential progressive)
raptetmekteymişsin (progressive second-person singular)
raptetmekteymiş (progressive singular third-person)
raptetmekteymişiz (first-person plural progressive)
raptetmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
raptetmektelermiş (plural progressive third-person)
raptetmekteysem (conditional progressive)
raptetmekteysen (progressive second-person singular)
raptetmekteyse (progressive singular third-person)
raptetmekteysek (first-person plural progressive)
raptetmekteyseniz (plural progressive second-person)
raptetmektelerse (plural progressive third-person)
raptetmeliyim (necessitative singular third-person)
raptetmelisin (first-person necessitative plural)
raptetmeli (necessitative plural second-person)
raptetmeliyiz (necessitative plural third-person)
raptetmelisiniz (necessitative)
raptetmeliler (necessitative)
raptetmeliydim (necessitative past)
raptetmeliydin (necessitative second-person singular)
raptetmeliydi (necessitative singular third-person)
raptetmeliydik (first-person necessitative plural)
raptetmeliydiniz (necessitative plural second-person)
raptetmelilerdi (necessitative plural third-person)
raptetmeliymişim (inferential)
raptetmeliymişsin (necessitative second-person singular)
raptetmeliymiş (necessitative singular third-person)
raptetmeliymişiz (first-person necessitative plural)
raptetmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
raptetmelilermiş (necessitative plural third-person)
raptetmeliysem (conditional)
raptetmeliysen (necessitative second-person singular)
raptetmeliyse (necessitative singular third-person)
raptetmeliysek (first-person necessitative plural)
raptetmeliyseniz (necessitative plural second-person)
raptetmelilerse (necessitative plural third-person)
raptettim (past singular third-person)
raptettin (first-person past plural)
raptetti (past plural second-person)
raptettik (past plural third-person)
raptettiniz (past)
raptettiler (past)
raptettiysem (conditional past)
raptettiysen (past second-person singular)
raptettiyse (past singular third-person)
raptettiysek (first-person past plural)
raptettiyseniz (past plural second-person)
raptettilerse (past plural third-person)
raptetsem (conditional singular third-person)
raptetsen (conditional first-person plural)
raptetse (conditional plural second-person)
raptetsek (conditional plural third-person)
raptetseniz (conditional)
raptetseler (conditional)
raptetseydim (conditional past)
raptetseydin (conditional second-person singular)
raptetseydi (conditional singular third-person)
raptetseydik (conditional first-person plural)
raptetseydiniz (conditional plural second-person)
raptetselerdi (conditional plural third-person)
raptetseymişim (inferential)
raptetseymişsin (conditional second-person singular)
raptetseymiş (conditional singular third-person)
raptetseymişiz (conditional first-person plural)
raptetseymişsiniz (conditional plural second-person)
raptetselermiş (conditional plural third-person)
raptedeyim (conditional optative singular)
raptedesin (optative second-person singular)
raptede (optative singular third-person)
raptedelim (first-person optative plural)
raptedesiniz (optative plural second-person)
raptedeler (optative plural third-person)
raptet (first-person imperative plural)
raptetsin (imperative plural second-person)
raptedin (imperative)
raptetsinler (imperative)
raptediniz (formal imperative second-person singular)
raptediniz (formal imperative plural second-person)
raptetsene (imperative informal second-person singular)
raptetsenize (imperative informal plural second-person)
raptetmek (imperative infinitive)
raptetme (imperative noun-from-verb)
rapteden (impersonal participle)
raptetmiş (impersonal participle)
raptedecek (impersonal participle)
rapteden (imperfective)
raptetmiş (impersonal participle perfective)
raptedecek (impersonal participle prospective)
raptettiğim (impersonal non-prospective participle)
raptettiğin (impersonal non-prospective participle)
raptettiği (impersonal non-prospective participle)
raptettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
raptettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
raptettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
raptedeceğim (impersonal participle prospective)
raptedeceğin (impersonal participle prospective)
raptedeceği (impersonal participle prospective)
raptedeceğimiz (impersonal participle prospective)
raptedeceğiniz (impersonal participle prospective)
raptedecekleri (impersonal participle personal prospective)
raptederken (plural second-person)
raptedince (plural second-person)
raptedip (plural second-person)
raptedeli (plural second-person)
raptedesiye (plural second-person)
raptettikçe (plural second-person)
raptederken
raptedince (specific)
raptedip (perfective)
raptedeli
raptedesiye
raptettikçe
raptederek (imperfective plural)
raptede raptede (imperfective plural)
raptedercesine (imperfective plural)
raptederek
raptede raptede
raptedercesine
raptetmem (aorist singular third-person)
raptetmezsin (aorist first-person plural)
raptetmez (aorist plural second-person)
raptetmeyiz (aorist plural third-person)
raptetmezsiniz (aorist)
raptetmezler (aorist)
raptetmezdim (aorist past)
raptetmezdin (aorist second-person singular)
raptetmezdi (aorist singular third-person)
raptetmezdik (aorist first-person plural)
raptetmezdiniz (aorist plural second-person)
raptetmezlerdi (aorist plural third-person)
raptetmezmişim (aorist inferential)
raptetmezmişsin (aorist second-person singular)
raptetmezmiş (aorist singular third-person)
raptetmezmişiz (aorist first-person plural)
raptetmezmişsiniz (aorist plural second-person)
raptetmezlermiş (aorist plural third-person)
raptetmezsem (aorist conditional)
raptetmezsen (aorist second-person singular)
raptetmezse (aorist singular third-person)
raptetmezsek (aorist first-person plural)
raptetmezseniz (aorist plural second-person)
raptetmezlerse (aorist plural third-person)
raptetmiyorum (continuative singular third-person)
raptetmiyorsun (continuative first-person plural)
raptetmiyor (continuative plural second-person)
raptetmiyoruz (continuative plural third-person)
raptetmiyorsunuz (continuative)
raptetmiyorlar (continuative)
raptetmiyordum (continuative past)
raptetmiyordun (continuative second-person singular)
raptetmiyordu (continuative singular third-person)
raptetmiyorduk (continuative first-person plural)
raptetmiyordunuz (continuative plural second-person)
raptetmiyorlardı (continuative plural third-person)
raptetmiyormuşum (continuative inferential)
raptetmiyormuşsun (continuative second-person singular)
raptetmiyormuş (continuative singular third-person)
raptetmiyormuşuz (continuative first-person plural)
raptetmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
raptetmiyorlarmış (continuative plural third-person)
raptetmiyorsam (conditional continuative)
raptetmiyorsan (continuative second-person singular)
raptetmiyorsa (continuative singular third-person)
raptetmiyorsak (continuative first-person plural)
raptetmiyorsanız (continuative plural second-person)
raptetmiyorlarsa (continuative plural third-person)
raptetmemişim (inferential singular third-person)
raptetmemişsin (first-person inferential plural)
raptetmemiş (inferential plural second-person)
raptetmemişiz (inferential plural third-person)
raptetmemişsiniz (inferential)
raptetmemişler (inferential)
raptetmemiştim (inferential past)
raptetmemiştin (inferential second-person singular)
raptetmemişti (inferential singular third-person)
raptetmemiştik (first-person inferential plural)
raptetmemiştiniz (inferential plural second-person)
raptetmemişlerdi (inferential plural third-person)
raptetmemişmişim (inferential)
raptetmemişmişsin (inferential second-person singular)
raptetmemişmiş (inferential singular third-person)
raptetmemişmişiz (first-person inferential plural)
raptetmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
raptetmemişlermiş (inferential plural third-person)
raptetmemişsem (conditional)
raptetmemişsen (inferential second-person singular)
raptetmemişse (inferential singular third-person)
raptetmemişsek (first-person inferential plural)
raptetmemişseniz (inferential plural second-person)
raptetmemişlerse (inferential plural third-person)
raptetmeyeceğim (future singular third-person)
raptetmeyeceksin (first-person future plural)
raptetmeyecek (future plural second-person)
raptetmeyeceğiz (future plural third-person)
raptetmeyeceksiniz (future)
raptetmeyecekler (future)
raptetmeyecektim (future past)
raptetmeyecektin (future second-person singular)
raptetmeyecekti (future singular third-person)
raptetmeyecektik (first-person future plural)
raptetmeyecektiniz (future plural second-person)
raptetmeyeceklerdi (future plural third-person)
raptetmeyecekmişim (future inferential)
raptetmeyecekmişsin (future second-person singular)
raptetmeyecekmiş (future singular third-person)
raptetmeyecekmişiz (first-person future plural)
raptetmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
raptetmeyeceklermiş (future plural third-person)
raptetmeyeceksem (conditional future)
raptetmeyeceksen (future second-person singular)
raptetmeyecekse (future singular third-person)
raptetmeyeceksek (first-person future plural)
raptetmeyecekseniz (future plural second-person)
raptetmeyeceklerse (future plural third-person)
raptetmemekteyim (progressive singular third-person)
raptetmemektesin (first-person plural progressive)
raptetmemekte (plural progressive second-person)
raptetmemekteyiz (plural progressive third-person)
raptetmemektesiniz (progressive)
raptetmemekteler (progressive)
raptetmemekteydim (past progressive)
raptetmemekteydin (progressive second-person singular)
raptetmemekteydi (progressive singular third-person)
raptetmemekteydik (first-person plural progressive)
raptetmemekteydiniz (plural progressive second-person)
raptetmemektelerdi (plural progressive third-person)
raptetmemekteymişim (inferential progressive)
raptetmemekteymişsin (progressive second-person singular)
raptetmemekteymiş (progressive singular third-person)
raptetmemekteymişiz (first-person plural progressive)
raptetmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
raptetmemektelermiş (plural progressive third-person)
raptetmemekteysem (conditional progressive)
raptetmemekteysen (progressive second-person singular)
raptetmemekteyse (progressive singular third-person)
raptetmemekteysek (first-person plural progressive)
raptetmemekteyseniz (plural progressive second-person)
raptetmemektelerse (plural progressive third-person)
raptetmemeliyim (necessitative singular third-person)
raptetmemelisin (first-person necessitative plural)
raptetmemeli (necessitative plural second-person)
raptetmemeliyiz (necessitative plural third-person)
raptetmemelisiniz (necessitative)
raptetmemeliler (necessitative)
raptetmemeliydim (necessitative past)
raptetmemeliydin (necessitative second-person singular)
raptetmemeliydi (necessitative singular third-person)
raptetmemeliydik (first-person necessitative plural)
raptetmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
raptetmemelilerdi (necessitative plural third-person)
raptetmemeliymişim (inferential)
raptetmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
raptetmemeliymiş (necessitative singular third-person)
raptetmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
raptetmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
raptetmemelilermiş (necessitative plural third-person)
raptetmemeliysem (conditional)
raptetmemeliysen (necessitative second-person singular)
raptetmemeliyse (necessitative singular third-person)
raptetmemeliysek (first-person necessitative plural)
raptetmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
raptetmemelilerse (necessitative plural third-person)
raptetmedim (past singular third-person)
raptetmedin (first-person past plural)
raptetmedi (past plural second-person)
raptetmedik (past plural third-person)
raptetmediniz (past)
raptetmediler (past)
raptetmediysem (conditional past)
raptetmediysen (past second-person singular)
raptetmediyse (past singular third-person)
raptetmediysek (first-person past plural)
raptetmediyseniz (past plural second-person)
raptetmedilerse (past plural third-person)
raptetmesem (conditional singular third-person)
raptetmesen (conditional first-person plural)
raptetmese (conditional plural second-person)
raptetmesek (conditional plural third-person)
raptetmeseniz (conditional)
raptetmeseler (conditional)
raptetmeseydim (conditional past)
raptetmeseydin (conditional second-person singular)
raptetmeseydi (conditional singular third-person)
raptetmeseydik (conditional first-person plural)
raptetmeseydiniz (conditional plural second-person)
raptetmeselerdi (conditional plural third-person)
raptetmeseymişim (inferential)
raptetmeseymişsin (conditional second-person singular)
raptetmeseymiş (conditional singular third-person)
raptetmeseymişiz (conditional first-person plural)
raptetmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
raptetmeselermiş (conditional plural third-person)
raptetmeyeyim (conditional optative singular)
raptetmeyesin (optative second-person singular)
raptetmeye (optative singular third-person)
raptetmeyelim (first-person optative plural)
raptetmeyesiniz (optative plural second-person)
raptetmeyeler (optative plural third-person)
raptetme (first-person imperative plural)
raptetmesin (imperative plural second-person)
raptetmeyin (imperative)
raptetmesinler (imperative)
raptetmeyiniz (formal imperative second-person singular)
raptetmeyiniz (formal imperative plural second-person)
raptetmesene (imperative informal second-person singular)
raptetmesenize (imperative informal plural second-person)
raptetmemek (imperative infinitive)
raptetmeme (imperative noun-from-verb)
raptetmeyen (impersonal participle)
raptetmemiş (impersonal participle)
raptetmeyecek (impersonal participle)
raptetmeyen (imperfective)
raptetmemiş (impersonal participle perfective)
raptetmeyecek (impersonal participle prospective)
raptetmediğim (impersonal non-prospective participle)
raptetmediğin (impersonal non-prospective participle)
raptetmediği (impersonal non-prospective participle)
raptetmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
raptetmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
raptetmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
raptetmeyeceğim (impersonal participle prospective)
raptetmeyeceğin (impersonal participle prospective)
raptetmeyeceği (impersonal participle prospective)
raptetmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
raptetmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
raptetmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
raptetmezken (plural second-person)
raptetmeyince (plural second-person)
raptetmeyip (plural second-person)
raptetmeyeli (plural second-person)
raptetmeyesiye (plural second-person)
raptetmedikçe (plural second-person)
raptetmezken
raptetmeyince (specific)
raptetmeyip (perfective)
raptetmeyeli
raptetmeyesiye
raptetmedikçe
raptetmeyerek (imperfective plural)
raptetmeye raptetmeye (imperfective plural)
raptetmezcesine (imperfective plural)
raptetmeyerek
raptetmeye raptetmeye
raptetmezcesine
raptedebilirim (aorist singular third-person)
raptedebilirsin (aorist first-person plural)
raptedebilir (aorist plural second-person)
raptedebiliriz (aorist plural third-person)
raptedebilirsiniz (aorist)
raptedebilirler (aorist)
raptedebilirdim (aorist past)
raptedebilirdin (aorist second-person singular)
raptedebilirdi (aorist singular third-person)
raptedebilirdik (aorist first-person plural)
raptedebilirdiniz (aorist plural second-person)
raptedebilirlerdi (aorist plural third-person)
raptedebilirmişim (aorist inferential)
raptedebilirmişsin (aorist second-person singular)
raptedebilirmiş (aorist singular third-person)
raptedebilirmişiz (aorist first-person plural)
raptedebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
raptedebilirlermiş (aorist plural third-person)
raptedebilirsem (aorist conditional)
raptedebilirsen (aorist second-person singular)
raptedebilirse (aorist singular third-person)
raptedebilirsek (aorist first-person plural)
raptedebilirseniz (aorist plural second-person)
raptedebilirlerse (aorist plural third-person)
raptedebiliyorum (continuative singular third-person)
raptedebiliyorsun (continuative first-person plural)
raptedebiliyor (continuative plural second-person)
raptedebiliyoruz (continuative plural third-person)
raptedebiliyorsunuz (continuative)
raptedebiliyorlar (continuative)
raptedebiliyordum (continuative past)
raptedebiliyordun (continuative second-person singular)
raptedebiliyordu (continuative singular third-person)
raptedebiliyorduk (continuative first-person plural)
raptedebiliyordunuz (continuative plural second-person)
raptedebiliyorlardı (continuative plural third-person)
raptedebiliyormuşum (continuative inferential)
raptedebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
raptedebiliyormuş (continuative singular third-person)
raptedebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
raptedebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
raptedebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
raptedebiliyorsam (conditional continuative)
raptedebiliyorsan (continuative second-person singular)
raptedebiliyorsa (continuative singular third-person)
raptedebiliyorsak (continuative first-person plural)
raptedebiliyorsanız (continuative plural second-person)
raptedebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
raptedebilmişim (inferential singular third-person)
raptedebilmişsin (first-person inferential plural)
raptedebilmiş (inferential plural second-person)
raptedebilmişiz (inferential plural third-person)
raptedebilmişsiniz (inferential)
raptedebilmişler (inferential)
raptedebilmiştim (inferential past)
raptedebilmiştin (inferential second-person singular)
raptedebilmişti (inferential singular third-person)
raptedebilmiştik (first-person inferential plural)
raptedebilmiştiniz (inferential plural second-person)
raptedebilmişlerdi (inferential plural third-person)
raptedebilmişmişim (inferential)
raptedebilmişmişsin (inferential second-person singular)
raptedebilmişmiş (inferential singular third-person)
raptedebilmişmişiz (first-person inferential plural)
raptedebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
raptedebilmişlermiş (inferential plural third-person)
raptedebilmişsem (conditional)
raptedebilmişsen (inferential second-person singular)
raptedebilmişse (inferential singular third-person)
raptedebilmişsek (first-person inferential plural)
raptedebilmişseniz (inferential plural second-person)
raptedebilmişlerse (inferential plural third-person)
raptedebileceğim (future singular third-person)
raptedebileceksin (first-person future plural)
raptedebilecek (future plural second-person)
raptedebileceğiz (future plural third-person)
raptedebileceksiniz (future)
raptedebilecekler (future)
raptedebilecektim (future past)
raptedebilecektin (future second-person singular)
raptedebilecekti (future singular third-person)
raptedebilecektik (first-person future plural)
raptedebilecektiniz (future plural second-person)
raptedebileceklerdi (future plural third-person)
raptedebilecekmişim (future inferential)
raptedebilecekmişsin (future second-person singular)
raptedebilecekmiş (future singular third-person)
raptedebilecekmişiz (first-person future plural)
raptedebilecekmişsiniz (future plural second-person)
raptedebileceklermiş (future plural third-person)
raptedebileceksem (conditional future)
raptedebileceksen (future second-person singular)
raptedebilecekse (future singular third-person)
raptedebileceksek (first-person future plural)
raptedebilecekseniz (future plural second-person)
raptedebileceklerse (future plural third-person)
raptedebilmekteyim (progressive singular third-person)
raptedebilmektesin (first-person plural progressive)
raptedebilmekte (plural progressive second-person)
raptedebilmekteyiz (plural progressive third-person)
raptedebilmektesiniz (progressive)
raptedebilmekteler (progressive)
raptedebilmekteydim (past progressive)
raptedebilmekteydin (progressive second-person singular)
raptedebilmekteydi (progressive singular third-person)
raptedebilmekteydik (first-person plural progressive)
raptedebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
raptedebilmektelerdi (plural progressive third-person)
raptedebilmekteymişim (inferential progressive)
raptedebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
raptedebilmekteymiş (progressive singular third-person)
raptedebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
raptedebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
raptedebilmektelermiş (plural progressive third-person)
raptedebilmekteysem (conditional progressive)
raptedebilmekteysen (progressive second-person singular)
raptedebilmekteyse (progressive singular third-person)
raptedebilmekteysek (first-person plural progressive)
raptedebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
raptedebilmektelerse (plural progressive third-person)
raptedebilmeliyim (necessitative singular third-person)
raptedebilmelisin (first-person necessitative plural)
raptedebilmeli (necessitative plural second-person)
raptedebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
raptedebilmelisiniz (necessitative)
raptedebilmeliler (necessitative)
raptedebilmeliydim (necessitative past)
raptedebilmeliydin (necessitative second-person singular)
raptedebilmeliydi (necessitative singular third-person)
raptedebilmeliydik (first-person necessitative plural)
raptedebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
raptedebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
raptedebilmeliymişim (inferential)
raptedebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
raptedebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
raptedebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
raptedebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
raptedebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
raptedebilmeliysem (conditional)
raptedebilmeliysen (necessitative second-person singular)
raptedebilmeliyse (necessitative singular third-person)
raptedebilmeliysek (first-person necessitative plural)
raptedebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
raptedebilmelilerse (necessitative plural third-person)
raptedebildim (past singular third-person)
raptedebildin (first-person past plural)
raptedebildi (past plural second-person)
raptedebildik (past plural third-person)
raptedebildiniz (past)
raptedebildiler (past)
raptedebildiysem (conditional past)
raptedebildiysen (past second-person singular)
raptedebildiyse (past singular third-person)
raptedebildiysek (first-person past plural)
raptedebildiyseniz (past plural second-person)
raptedebildilerse (past plural third-person)
raptedebilsem (conditional singular third-person)
raptedebilsen (conditional first-person plural)
raptedebilse (conditional plural second-person)
raptedebilsek (conditional plural third-person)
raptedebilseniz (conditional)
raptedebilseler (conditional)
raptedebilseydim (conditional past)
raptedebilseydin (conditional second-person singular)
raptedebilseydi (conditional singular third-person)
raptedebilseydik (conditional first-person plural)
raptedebilseydiniz (conditional plural second-person)
raptedebilselerdi (conditional plural third-person)
raptedebilseymişim (inferential)
raptedebilseymişsin (conditional second-person singular)
raptedebilseymiş (conditional singular third-person)
raptedebilseymişiz (conditional first-person plural)
raptedebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
raptedebilselermiş (conditional plural third-person)
raptedebileyim (conditional optative singular)
raptedebilesin (optative second-person singular)
raptedebile (optative singular third-person)
raptedebilelim (first-person optative plural)
raptedebilesiniz (optative plural second-person)
raptedebileler (optative plural third-person)
raptedebil (first-person imperative plural)
raptedebilsin (imperative plural second-person)
raptedebilin (imperative)
raptedebilsinler (imperative)
raptedebiliniz (formal imperative second-person singular)
raptedebiliniz (formal imperative plural second-person)
raptedebilsene (imperative informal second-person singular)
raptedebilsenize (imperative informal plural second-person)
raptedebilmek (imperative infinitive)
raptedebilme (imperative noun-from-verb)
raptedebilen (impersonal participle)
raptedebilmiş (impersonal participle)
raptedebilecek (impersonal participle)
raptedebilen (imperfective)
raptedebilmiş (impersonal participle perfective)
raptedebilecek (impersonal participle prospective)
raptedebildiğim (impersonal non-prospective participle)
raptedebildiğin (impersonal non-prospective participle)
raptedebildiği (impersonal non-prospective participle)
raptedebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
raptedebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
raptedebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
raptedebileceğim (impersonal participle prospective)
raptedebileceğin (impersonal participle prospective)
raptedebileceği (impersonal participle prospective)
raptedebileceğimiz (impersonal participle prospective)
raptedebileceğiniz (impersonal participle prospective)
raptedebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
raptedebilirken (plural second-person)
raptedebilince (plural second-person)
raptedebilip (plural second-person)
raptedebileli (plural second-person)
raptedebilesiye (plural second-person)
raptedebildikçe (plural second-person)
raptedebilirken
raptedebilince (specific)
raptedebilip (perfective)
raptedebileli
raptedebilesiye
raptedebildikçe
raptedebilerek (imperfective plural)
raptedebile raptedebile (imperfective plural)
raptedebilircesine (imperfective plural)
raptedebilerek
raptedebile raptedebile
raptedebilircesine
raptedemem (aorist singular third-person)
raptedemezsin (aorist first-person plural)
raptedemez (aorist plural second-person)
raptedemeyiz (aorist plural third-person)
raptedemezsiniz (aorist)
raptedemezler (aorist)
raptedemezdim (aorist past)
raptedemezdin (aorist second-person singular)
raptedemezdi (aorist singular third-person)
raptedemezdik (aorist first-person plural)
raptedemezdiniz (aorist plural second-person)
raptedemezlerdi (aorist plural third-person)
raptedemezmişim (aorist inferential)
raptedemezmişsin (aorist second-person singular)
raptedemezmiş (aorist singular third-person)
raptedemezmişiz (aorist first-person plural)
raptedemezmişsiniz (aorist plural second-person)
raptedemezlermiş (aorist plural third-person)
raptedemezsem (aorist conditional)
raptedemezsen (aorist second-person singular)
raptedemezse (aorist singular third-person)
raptedemezsek (aorist first-person plural)
raptedemezseniz (aorist plural second-person)
raptedemezlerse (aorist plural third-person)
raptedemiyorum (continuative singular third-person)
raptedemiyorsun (continuative first-person plural)
raptedemiyor (continuative plural second-person)
raptedemiyoruz (continuative plural third-person)
raptedemiyorsunuz (continuative)
raptedemiyorlar (continuative)
raptedemiyordum (continuative past)
raptedemiyordun (continuative second-person singular)
raptedemiyordu (continuative singular third-person)
raptedemiyorduk (continuative first-person plural)
raptedemiyordunuz (continuative plural second-person)
raptedemiyorlardı (continuative plural third-person)
raptedemiyormuşum (continuative inferential)
raptedemiyormuşsun (continuative second-person singular)
raptedemiyormuş (continuative singular third-person)
raptedemiyormuşuz (continuative first-person plural)
raptedemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
raptedemiyorlarmış (continuative plural third-person)
raptedemiyorsam (conditional continuative)
raptedemiyorsan (continuative second-person singular)
raptedemiyorsa (continuative singular third-person)
raptedemiyorsak (continuative first-person plural)
raptedemiyorsanız (continuative plural second-person)
raptedemiyorlarsa (continuative plural third-person)
raptedememişim (inferential singular third-person)
raptedememişsin (first-person inferential plural)
raptedememiş (inferential plural second-person)
raptedememişiz (inferential plural third-person)
raptedememişsiniz (inferential)
raptedememişler (inferential)
raptedememiştim (inferential past)
raptedememiştin (inferential second-person singular)
raptedememişti (inferential singular third-person)
raptedememiştik (first-person inferential plural)
raptedememiştiniz (inferential plural second-person)
raptedememişlerdi (inferential plural third-person)
raptedememişmişim (inferential)
raptedememişmişsin (inferential second-person singular)
raptedememişmiş (inferential singular third-person)
raptedememişmişiz (first-person inferential plural)
raptedememişmişsiniz (inferential plural second-person)
raptedememişlermiş (inferential plural third-person)
raptedememişsem (conditional)
raptedememişsen (inferential second-person singular)
raptedememişse (inferential singular third-person)
raptedememişsek (first-person inferential plural)
raptedememişseniz (inferential plural second-person)
raptedememişlerse (inferential plural third-person)
raptedemeyeceğim (future singular third-person)
raptedemeyeceksin (first-person future plural)
raptedemeyecek (future plural second-person)
raptedemeyeceğiz (future plural third-person)
raptedemeyeceksiniz (future)
raptedemeyecekler (future)
raptedemeyecektim (future past)
raptedemeyecektin (future second-person singular)
raptedemeyecekti (future singular third-person)
raptedemeyecektik (first-person future plural)
raptedemeyecektiniz (future plural second-person)
raptedemeyeceklerdi (future plural third-person)
raptedemeyecekmişim (future inferential)
raptedemeyecekmişsin (future second-person singular)
raptedemeyecekmiş (future singular third-person)
raptedemeyecekmişiz (first-person future plural)
raptedemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
raptedemeyeceklermiş (future plural third-person)
raptedemeyeceksem (conditional future)
raptedemeyeceksen (future second-person singular)
raptedemeyecekse (future singular third-person)
raptedemeyeceksek (first-person future plural)
raptedemeyecekseniz (future plural second-person)
raptedemeyeceklerse (future plural third-person)
raptedememekteyim (progressive singular third-person)
raptedememektesin (first-person plural progressive)
raptedememekte (plural progressive second-person)
raptedememekteyiz (plural progressive third-person)
raptedememektesiniz (progressive)
raptedememekteler (progressive)
raptedememekteydim (past progressive)
raptedememekteydin (progressive second-person singular)
raptedememekteydi (progressive singular third-person)
raptedememekteydik (first-person plural progressive)
raptedememekteydiniz (plural progressive second-person)
raptedememektelerdi (plural progressive third-person)
raptedememekteymişim (inferential progressive)
raptedememekteymişsin (progressive second-person singular)
raptedememekteymiş (progressive singular third-person)
raptedememekteymişiz (first-person plural progressive)
raptedememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
raptedememektelermiş (plural progressive third-person)
raptedememekteysem (conditional progressive)
raptedememekteysen (progressive second-person singular)
raptedememekteyse (progressive singular third-person)
raptedememekteysek (first-person plural progressive)
raptedememekteyseniz (plural progressive second-person)
raptedememektelerse (plural progressive third-person)
raptedememeliyim (necessitative singular third-person)
raptedememelisin (first-person necessitative plural)
raptedememeli (necessitative plural second-person)
raptedememeliyiz (necessitative plural third-person)
raptedememelisiniz (necessitative)
raptedememeliler (necessitative)
raptedememeliydim (necessitative past)
raptedememeliydin (necessitative second-person singular)
raptedememeliydi (necessitative singular third-person)
raptedememeliydik (first-person necessitative plural)
raptedememeliydiniz (necessitative plural second-person)
raptedememelilerdi (necessitative plural third-person)
raptedememeliymişim (inferential)
raptedememeliymişsin (necessitative second-person singular)
raptedememeliymiş (necessitative singular third-person)
raptedememeliymişiz (first-person necessitative plural)
raptedememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
raptedememelilermiş (necessitative plural third-person)
raptedememeliysem (conditional)
raptedememeliysen (necessitative second-person singular)
raptedememeliyse (necessitative singular third-person)
raptedememeliysek (first-person necessitative plural)
raptedememeliyseniz (necessitative plural second-person)
raptedememelilerse (necessitative plural third-person)
raptedemedim (past singular third-person)
raptedemedin (first-person past plural)
raptedemedi (past plural second-person)
raptedemedik (past plural third-person)
raptedemediniz (past)
raptedemediler (past)
raptedemediysem (conditional past)
raptedemediysen (past second-person singular)
raptedemediyse (past singular third-person)
raptedemediysek (first-person past plural)
raptedemediyseniz (past plural second-person)
raptedemedilerse (past plural third-person)
raptedemesem (conditional singular third-person)
raptedemesen (conditional first-person plural)
raptedemese (conditional plural second-person)
raptedemesek (conditional plural third-person)
raptedemeseniz (conditional)
raptedemeseler (conditional)
raptedemeseydim (conditional past)
raptedemeseydin (conditional second-person singular)
raptedemeseydi (conditional singular third-person)
raptedemeseydik (conditional first-person plural)
raptedemeseydiniz (conditional plural second-person)
raptedemeselerdi (conditional plural third-person)
raptedemeseymişim (inferential)
raptedemeseymişsin (conditional second-person singular)
raptedemeseymiş (conditional singular third-person)
raptedemeseymişiz (conditional first-person plural)
raptedemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
raptedemeselermiş (conditional plural third-person)
raptedemeyeyim (conditional optative singular)
raptedemeyesin (optative second-person singular)
raptedemeye (optative singular third-person)
raptedemeyelim (first-person optative plural)
raptedemeyesiniz (optative plural second-person)
raptedemeyeler (optative plural third-person)
raptedeme (first-person imperative plural)
raptedemesin (imperative plural second-person)
raptedemeyin (imperative)
raptedemesinler (imperative)
raptedemeyiniz (formal imperative second-person singular)
raptedemeyiniz (formal imperative plural second-person)
raptedemesene (imperative informal second-person singular)
raptedemesenize (imperative informal plural second-person)
raptedememek (imperative infinitive)
raptedememe (imperative noun-from-verb)
raptedemeyen (impersonal participle)
raptedememiş (impersonal participle)
raptedemeyecek (impersonal participle)
raptedemeyen (imperfective)
raptedememiş (impersonal participle perfective)
raptedemeyecek (impersonal participle prospective)
raptedemediğim (impersonal non-prospective participle)
raptedemediğin (impersonal non-prospective participle)
raptedemediği (impersonal non-prospective participle)
raptedemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
raptedemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
raptedemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
raptedemeyeceğim (impersonal participle prospective)
raptedemeyeceğin (impersonal participle prospective)
raptedemeyeceği (impersonal participle prospective)
raptedemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
raptedemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
raptedemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
raptedemezken (plural second-person)
raptedemeyince (plural second-person)
raptedemeyip (plural second-person)
raptedemeyeli (plural second-person)
raptedemeyesiye (plural second-person)
raptedemedikçe (plural second-person)
raptedemezken
raptedemeyince (specific)
raptedemeyip (perfective)
raptedemeyeli
raptedemeyesiye
raptedemedikçe
raptedemeyerek (imperfective plural)
raptedemeye raptedemeye (imperfective plural)
raptedemezcesine (imperfective plural)
raptedemeyerek
raptedemeye raptedemeye
raptedemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish ربط ایتمك (rabt etmek). By surface analysis, rabıt (“bow, lace”) + etmek (“to do”, derives verbs from nouns)


farkında olmak

head

farkında olmak (third-person singular simple present farkında olur)

farkında olur (present singular third-person)
farkında olmak (infinitive)
farkında olan (imperfective impersonal participle)
farkında olmuş (impersonal participle perfective)
farkında olacak (impersonal participle prospective)
farkında olduğum (non-prospective participle personal)
farkında olduğun (non-prospective participle personal)
farkında olduğu (non-prospective participle personal)
farkında olduğumuz (non-prospective participle personal)
farkında olduğunuz (non-prospective participle personal)
farkında oldukları (non-prospective participle personal)
farkında olacağım (participle personal prospective)
farkında olacağın (participle personal prospective)
farkında olacağı (participle personal prospective)
farkında olacağımız (participle personal prospective)
farkında olacağınız (participle personal prospective)
farkında olacakları (participle personal prospective)
farkında olma (noun-from-verb)
farkında oluş (adverbial)
farkında olurum (aorist first-person indicative present singular)
farkında olursun (aorist indicative present second-person singular)
farkında olur (aorist indicative present singular third-person)
farkında oluruz (aorist first-person indicative plural present)
farkında olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
farkında olurlar (aorist indicative plural present third-person)
farkında oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
farkında oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
farkında oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
farkında oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
farkında oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
farkında oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
farkında oldum (first-person indicative past perfective singular)
farkında oldun (indicative past perfective second-person singular)
farkında oldu (indicative past perfective singular third-person)
farkında olduk (first-person indicative past perfective plural)
farkında oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
farkında oldular (indicative past perfective plural third-person)
farkında oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
farkında oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
farkında oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
farkında oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
farkında oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
farkında oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or farkında oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
farkında olacağım (first-person future indicative singular)
farkında olacaksın (future indicative second-person singular)
farkında olacak (future indicative singular third-person)
farkında olacağız (first-person future indicative plural)
farkında olacaksınız (future indicative plural second-person)
farkında olacaklar (future indicative plural third-person)
farkında olmuşum (first-person inferential perfective singular)
farkında olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
farkında olmuş (inferential perfective singular third-person)
farkında olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
farkında olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
farkında olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
farkında olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
farkında olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
farkında olurmuş (aorist inferential singular third-person)
farkında olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
farkında olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
farkında olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or farkında olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
farkında oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
farkında oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
farkında oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
farkında oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
farkında oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
farkında oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
farkında olsam (conditional first-person singular)
farkında olsan (conditional second-person singular)
farkında olsa (conditional singular third-person)
farkında olsak (conditional first-person plural)
farkında olsanız (conditional plural second-person)
farkında olsalar (conditional plural third-person)
farkında olsaydım (conditional first-person perfective singular)
farkında olsaydın (conditional perfective second-person singular)
farkında olsaydı (conditional perfective singular third-person)
farkında olsaydık (conditional first-person perfective plural)
farkında olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
farkında olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
farkında olayım (first-person optative singular)
farkında olasın (optative second-person singular)
farkında ola (optative singular third-person)
farkında olalım (first-person optative plural)
farkında olasınız (optative plural second-person)
farkında olalar (optative plural third-person)
farkında olmaktayım (first-person progressive singular)
farkında olmaktasın (progressive second-person singular)
farkında olmakta (progressive singular third-person)
farkında olmaktayız (first-person plural progressive)
farkında olmaktasınız (plural progressive second-person)
farkında olmaktalar (plural progressive third-person)
farkında olmalıyım (first-person necessitative singular)
farkında olmalısın (necessitative second-person singular)
farkında olmalı (necessitative singular third-person)
farkında olmalıyız (first-person necessitative plural)
farkında olmalısınız (necessitative plural second-person)
farkında olmalılar (necessitative plural third-person)
farkında ol (imperative second-person singular)
farkında olsun (imperative singular third-person)
farkında olun (imperative plural second-person)
farkında olsunlar (imperative plural third-person)
farkında olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
farkında olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
farkında olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
farkında olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
farkında olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
farkında olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
farkında oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
farkında oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
farkında oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
farkında oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
farkında oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
farkında oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
farkında oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
farkında oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
farkında oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
farkında olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
farkında oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
farkında oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
farkında oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
farkında oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
farkında oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
farkında oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
farkında oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
farkında oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
farkında olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
farkında olacak mısın? (future indicative second-person singular)
farkında olacak mı? (future indicative singular third-person)
farkında olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
farkında olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
farkında olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
farkında olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
farkında olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
farkında olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
farkında olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
farkında olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
farkında olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
farkında olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
farkında olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
farkında olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
farkında olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
farkında olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
farkında olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
farkında oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
farkında oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
farkında oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
farkında oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
farkında oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
farkında oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
farkında olsam mı? (conditional first-person singular)
farkında olsan mı? (conditional second-person singular)
farkında olsa mı? (conditional singular third-person)
farkında olsak mı? (conditional first-person plural)
farkında olsanız mı? (conditional plural second-person)
farkında olsalar mı? (conditional plural third-person)
farkında olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
farkında olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
farkında olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
farkında olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
farkında olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
farkında olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
farkında olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
farkında olmakta mısın? (progressive second-person singular)
farkında olmakta mı? (progressive singular third-person)
farkında olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
farkında olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
farkında olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
farkında olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
farkında olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
farkında olmalı mı? (necessitative singular third-person)
farkında olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
farkında olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
farkında olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
farkında olmamak (infinitive negative)
farkında olmayan (imperfective impersonal negative participle)
farkında olmamış (impersonal negative participle perfective)
farkında olmayacak (impersonal negative participle prospective)
farkında olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
farkında olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
farkında olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
farkında olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
farkında olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
farkında olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
farkında olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
farkında olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
farkında olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
farkında olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
farkında olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
farkında olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
farkında olmama (negative noun-from-verb)
farkında olmayuş (adverbial negative)
farkında olmam (aorist first-person indicative present singular)
farkında olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
farkında olmaz (aorist indicative present singular third-person)
farkında olmayız (aorist first-person indicative plural present)
farkında olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
farkında olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
farkında olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
farkında olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
farkında olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
farkında olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
farkında olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
farkında olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
farkında olmadım (first-person indicative past perfective singular)
farkında olmadın (indicative past perfective second-person singular)
farkında olmadı (indicative past perfective singular third-person)
farkında olmadık (first-person indicative past perfective plural)
farkında olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
farkında olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
farkında olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
farkında olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
farkında olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
farkında olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
farkında olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
farkında olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
farkında olmayacağım (first-person future indicative singular)
farkında olmayacaksın (future indicative second-person singular)
farkında olmayacak (future indicative singular third-person)
farkında olmayacağız (first-person future indicative plural)
farkında olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
farkında olmayacaklar (future indicative plural third-person)
farkında olmamışım (first-person inferential perfective singular)
farkında olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
farkında olmamış (inferential perfective singular third-person)
farkında olmamışız (first-person inferential perfective plural)
farkında olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
farkında olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
farkında olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
farkında olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
farkında olmazmış (aorist inferential singular third-person)
farkında olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
farkında olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
farkında olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
farkında olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
farkında olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
farkında olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
farkında olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
farkında olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
farkında olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
farkında olmasam (conditional first-person singular)
farkında olmasan (conditional second-person singular)
farkında olmasa (conditional singular third-person)
farkında olmasak (conditional first-person plural)
farkında olmasanız (conditional plural second-person)
farkında olmasalar (conditional plural third-person)
farkında olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
farkında olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
farkında olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
farkında olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
farkında olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
farkında olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
farkında olmayayım (first-person optative singular)
farkında olmayasın (optative second-person singular)
farkında olmaya (optative singular third-person)
farkında olmayalım (first-person optative plural)
farkında olmayasınız (optative plural second-person)
farkında olmayalar (optative plural third-person)
farkında olmamaktayım (first-person progressive singular)
farkında olmamaktasın (progressive second-person singular)
farkında olmamakta (progressive singular third-person)
farkında olmamaktayız (first-person plural progressive)
farkında olmamaktasınız (plural progressive second-person)
farkında olmamaktalar (plural progressive third-person)
farkında olmamalıyım (first-person necessitative singular)
farkında olmamalısın (necessitative second-person singular)
farkında olmamalı (necessitative singular third-person)
farkında olmamalıyız (first-person necessitative plural)
farkında olmamalısınız (necessitative plural second-person)
farkında olmamalılar (necessitative plural third-person)
farkında olma (imperative second-person singular)
farkında olmasın (imperative singular third-person)
farkında olmayın (imperative plural second-person)
farkında olmasınlar (imperative plural third-person)
farkında olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
farkında olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
farkında olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
farkında olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
farkında olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
farkında olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
farkında olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
farkında olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
farkında olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
farkında olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
farkında olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
farkında olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
farkında olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
farkında olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
farkında olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
farkında olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
farkında olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
farkında olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
farkında olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
farkında olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
farkında olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
farkında olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
farkında olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
farkında olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
farkında olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
farkında olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
farkında olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
farkında olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
farkında olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
farkında olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
farkında olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
farkında olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
farkında olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
farkında olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
farkında olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
farkında olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
farkında olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
farkında olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
farkında olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
farkında olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
farkında olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
farkında olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
farkında olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
farkında olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
farkında olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
farkında olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
farkında olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
farkında olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
farkında olmasam mı? (conditional first-person singular)
farkında olmasan mı? (conditional second-person singular)
farkında olmasa mı? (conditional singular third-person)
farkında olmasak mı? (conditional first-person plural)
farkında olmasanız mı? (conditional plural second-person)
farkında olmasalar mı? (conditional plural third-person)
farkında olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
farkında olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
farkında olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
farkında olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
farkında olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
farkında olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
farkında olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
farkında olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
farkında olmamakta mı? (progressive singular third-person)
farkında olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
farkında olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
farkında olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
farkında olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
farkında olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
farkında olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
farkında olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
farkında olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
farkında olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

farkında oluyorlardı (or farkında oluyordular)

farkında olurlarmış (or farkında olurmuşlar)

By surface analysis, fark (“difference”) + -ı + -nda + ol- (“to be, to become”) + -mak.

surf

Fate var farkına gençliğinin / Ve de farkına var neyi seçtiğinin / Farkında mısın bilmiyorum ama / Zamanın hızlı geçtiğinin

2018, “1000 Parça [1000 Pieces]”, in X, performed by Fate Fat:

Fate, be aware that you’re young / And be aware of what you’ve chosen / I don’t know if you realize it but / That time is going by fast

(transitive, with genitive) to realize, to be aware of


vedalaşma

second-person singular negative imperative of vedalaşmak


hesap sormak

head

hesap sormak (third-person singular simple present hesap sorar)

hesap sorar (present singular third-person)
hesap sormak (infinitive)
hesap soran (imperfective impersonal participle)
hesap sormuş (impersonal participle perfective)
hesap soracak (impersonal participle prospective)
hesap sorduğum (non-prospective participle personal)
hesap sorduğun (non-prospective participle personal)
hesap sorduğu (non-prospective participle personal)
hesap sorduğumuz (non-prospective participle personal)
hesap sorduğunuz (non-prospective participle personal)
hesap sordukları (non-prospective participle personal)
hesap soracağım (participle personal prospective)
hesap soracağın (participle personal prospective)
hesap soracağı (participle personal prospective)
hesap soracağımız (participle personal prospective)
hesap soracağınız (participle personal prospective)
hesap soracakları (participle personal prospective)
hesap sorma (noun-from-verb)
hesap soruş (adverbial)
hesap sorarım (aorist first-person indicative present singular)
hesap sorarsın (aorist indicative present second-person singular)
hesap sorar (aorist indicative present singular third-person)
hesap sorarız (aorist first-person indicative plural present)
hesap sorarsınız (aorist indicative plural present second-person)
hesap sorarlar (aorist indicative plural present third-person)
hesap soruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hesap soruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hesap soruyor (imperfective indicative present singular third-person)
hesap soruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hesap soruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hesap soruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hesap sordum (first-person indicative past perfective singular)
hesap sordun (indicative past perfective second-person singular)
hesap sordu (indicative past perfective singular third-person)
hesap sorduk (first-person indicative past perfective plural)
hesap sordunuz (indicative past perfective plural second-person)
hesap sordular (indicative past perfective plural third-person)
hesap soruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hesap soruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hesap soruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hesap soruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hesap soruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hesap soruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hesap soruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hesap soracağım (first-person future indicative singular)
hesap soracaksın (future indicative second-person singular)
hesap soracak (future indicative singular third-person)
hesap soracağız (first-person future indicative plural)
hesap soracaksınız (future indicative plural second-person)
hesap soracaklar (future indicative plural third-person)
hesap sormışım (first-person inferential perfective singular)
hesap sormışsın (inferential perfective second-person singular)
hesap sormış (inferential perfective singular third-person)
hesap sormışız (first-person inferential perfective plural)
hesap sormışsınuz (inferential perfective plural second-person)
hesap sormışlar (inferential perfective plural third-person)
hesap sorarmışım (aorist first-person inferential singular)
hesap sorarmışsın (aorist inferential second-person singular)
hesap sorarmış (aorist inferential singular third-person)
hesap sorarmışız (aorist first-person inferential plural)
hesap sorarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hesap sorarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or hesap sorarmışlar (aorist inferential plural third-person)
hesap soruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hesap soruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hesap soruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hesap soruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hesap soruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hesap soruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hesap sorsam (conditional first-person singular)
hesap sorsan (conditional second-person singular)
hesap sorsa (conditional singular third-person)
hesap sorsak (conditional first-person plural)
hesap sorsanız (conditional plural second-person)
hesap sorsalar (conditional plural third-person)
hesap sorsaydım (conditional first-person perfective singular)
hesap sorsaydın (conditional perfective second-person singular)
hesap sorsaydı (conditional perfective singular third-person)
hesap sorsaydık (conditional first-person perfective plural)
hesap sorsaydınız (conditional perfective plural second-person)
hesap sorsaydılar (conditional perfective plural third-person)
hesap sorayım (first-person optative singular)
hesap sorasın (optative second-person singular)
hesap sora (optative singular third-person)
hesap soralım (first-person optative plural)
hesap sorasınız (optative plural second-person)
hesap soralar (optative plural third-person)
hesap sormaktayım (first-person progressive singular)
hesap sormaktasın (progressive second-person singular)
hesap sormakta (progressive singular third-person)
hesap sormaktayız (first-person plural progressive)
hesap sormaktasınız (plural progressive second-person)
hesap sormaktalar (plural progressive third-person)
hesap sormalıyım (first-person necessitative singular)
hesap sormalısın (necessitative second-person singular)
hesap sormalı (necessitative singular third-person)
hesap sormalıyız (first-person necessitative plural)
hesap sormalısınız (necessitative plural second-person)
hesap sormalılar (necessitative plural third-person)
hesap sor (imperative second-person singular)
hesap sorsun (imperative singular third-person)
hesap sorun (imperative plural second-person)
hesap sorsunlar (imperative plural third-person)
hesap sorar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hesap sorar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hesap sorar mı? (aorist indicative present singular third-person)
hesap sorar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hesap sorar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hesap sorarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hesap soruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hesap soruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hesap soruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hesap soruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hesap soruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hesap soruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hesap sordum mu? (first-person indicative past perfective singular)
hesap sordun mu? (indicative past perfective second-person singular)
hesap sordu mu? (indicative past perfective singular third-person)
hesap sorduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
hesap sordunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
hesap sordular mı? (indicative past perfective plural third-person)
hesap soruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hesap soruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hesap soruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hesap soruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hesap soruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hesap soruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hesap soracak mıyım? (first-person future indicative singular)
hesap soracak mısın? (future indicative second-person singular)
hesap soracak mı? (future indicative singular third-person)
hesap soracak mıyız? (first-person future indicative plural)
hesap soracak mısınız? (future indicative plural second-person)
hesap soracaklar mı? (future indicative plural third-person)
hesap sormuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
hesap sormuş musun? (inferential perfective second-person singular)
hesap sormuş mu? (inferential perfective singular third-person)
hesap sormuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
hesap sormuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
hesap sormuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hesap sorar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
hesap sorar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
hesap sorar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
hesap sorar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
hesap sorar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
hesap sorarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hesap soruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hesap soruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hesap soruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hesap soruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hesap soruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hesap soruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hesap sorsam mı? (conditional first-person singular)
hesap sorsan mı? (conditional second-person singular)
hesap sorsa mı? (conditional singular third-person)
hesap sorsak mı? (conditional first-person plural)
hesap sorsanız mı? (conditional plural second-person)
hesap sorsalar mı? (conditional plural third-person)
hesap sorsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hesap sorsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hesap sorsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hesap sorsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hesap sorsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hesap sorsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hesap sormakta mıyım? (first-person progressive singular)
hesap sormakta mısın? (progressive second-person singular)
hesap sormakta mı? (progressive singular third-person)
hesap sormakta mıyız? (first-person plural progressive)
hesap sormakta mısınız? (plural progressive second-person)
hesap sormaktalar mı? (plural progressive third-person)
hesap sormalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hesap sormalı mısın? (necessitative second-person singular)
hesap sormalı mı? (necessitative singular third-person)
hesap sormalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hesap sormalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hesap sormalılar mı? (necessitative plural third-person)
hesap sormamak (infinitive negative)
hesap sormayan (imperfective impersonal negative participle)
hesap sormamış (impersonal negative participle perfective)
hesap sormayacak (impersonal negative participle prospective)
hesap sormadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hesap sormadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hesap sormadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hesap sormadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hesap sormadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hesap sormadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hesap sormayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hesap sormayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hesap sormayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hesap sormayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hesap sormayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hesap sormayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hesap sormama (negative noun-from-verb)
hesap sormayuş (adverbial negative)
hesap sormam (aorist first-person indicative present singular)
hesap sormazsın (aorist indicative present second-person singular)
hesap sormaz (aorist indicative present singular third-person)
hesap sormayız (aorist first-person indicative plural present)
hesap sormazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hesap sormazlar (aorist indicative plural present third-person)
hesap sormuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hesap sormuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hesap sormuyor (imperfective indicative present singular third-person)
hesap sormuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hesap sormuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hesap sormuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hesap sormadım (first-person indicative past perfective singular)
hesap sormadın (indicative past perfective second-person singular)
hesap sormadı (indicative past perfective singular third-person)
hesap sormadık (first-person indicative past perfective plural)
hesap sormadınız (indicative past perfective plural second-person)
hesap sormadılar (indicative past perfective plural third-person)
hesap sormuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hesap sormuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hesap sormuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hesap sormuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hesap sormuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hesap sormuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hesap sormayacağım (first-person future indicative singular)
hesap sormayacaksın (future indicative second-person singular)
hesap sormayacak (future indicative singular third-person)
hesap sormayacağız (first-person future indicative plural)
hesap sormayacaksınız (future indicative plural second-person)
hesap sormayacaklar (future indicative plural third-person)
hesap sormamışım (first-person inferential perfective singular)
hesap sormamışsın (inferential perfective second-person singular)
hesap sormamış (inferential perfective singular third-person)
hesap sormamışız (first-person inferential perfective plural)
hesap sormamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hesap sormamışlar (inferential perfective plural third-person)
hesap sormazmışım (aorist first-person inferential singular)
hesap sormazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hesap sormazmış (aorist inferential singular third-person)
hesap sormazmışız (aorist first-person inferential plural)
hesap sormazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hesap sormazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hesap sormuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hesap sormuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hesap sormuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hesap sormuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hesap sormuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hesap sormuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hesap sormasam (conditional first-person singular)
hesap sormasan (conditional second-person singular)
hesap sormasa (conditional singular third-person)
hesap sormasak (conditional first-person plural)
hesap sormasanız (conditional plural second-person)
hesap sormasalar (conditional plural third-person)
hesap sormasaydım (conditional first-person perfective singular)
hesap sormasaydın (conditional perfective second-person singular)
hesap sormasaydı (conditional perfective singular third-person)
hesap sormasaydık (conditional first-person perfective plural)
hesap sormasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hesap sormasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hesap sormayayım (first-person optative singular)
hesap sormayasın (optative second-person singular)
hesap sormaya (optative singular third-person)
hesap sormayalım (first-person optative plural)
hesap sormayasınız (optative plural second-person)
hesap sormayalar (optative plural third-person)
hesap sormamaktayım (first-person progressive singular)
hesap sormamaktasın (progressive second-person singular)
hesap sormamakta (progressive singular third-person)
hesap sormamaktayız (first-person plural progressive)
hesap sormamaktasınız (plural progressive second-person)
hesap sormamaktalar (plural progressive third-person)
hesap sormamalıyım (first-person necessitative singular)
hesap sormamalısın (necessitative second-person singular)
hesap sormamalı (necessitative singular third-person)
hesap sormamalıyız (first-person necessitative plural)
hesap sormamalısınız (necessitative plural second-person)
hesap sormamalılar (necessitative plural third-person)
hesap sorma (imperative second-person singular)
hesap sormasın (imperative singular third-person)
hesap sormayın (imperative plural second-person)
hesap sormasınlar (imperative plural third-person)
hesap sormaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hesap sormaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hesap sormaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hesap sormaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hesap sormaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hesap sormazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hesap sormuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hesap sormuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hesap sormuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hesap sormuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hesap sormuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hesap sormuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hesap sormadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hesap sormadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hesap sormadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hesap sormadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hesap sormadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hesap sormadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hesap sormuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hesap sormuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hesap sormuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hesap sormuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hesap sormuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hesap sormuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hesap sormayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hesap sormayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hesap sormayacak mı? (future indicative singular third-person)
hesap sormayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hesap sormayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hesap sormayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hesap sormamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hesap sormamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hesap sormamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hesap sormamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hesap sormamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hesap sormamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hesap sormaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hesap sormaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hesap sormaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hesap sormaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hesap sormaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hesap sormazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hesap sormuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hesap sormuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hesap sormuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hesap sormuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hesap sormuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hesap sormuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hesap sormasam mı? (conditional first-person singular)
hesap sormasan mı? (conditional second-person singular)
hesap sormasa mı? (conditional singular third-person)
hesap sormasak mı? (conditional first-person plural)
hesap sormasanız mı? (conditional plural second-person)
hesap sormasalar mı? (conditional plural third-person)
hesap sormasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hesap sormasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hesap sormasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hesap sormasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hesap sormasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hesap sormasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hesap sormamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hesap sormamakta mısın? (progressive second-person singular)
hesap sormamakta mı? (progressive singular third-person)
hesap sormamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hesap sormamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hesap sormamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hesap sormamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hesap sormamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hesap sormamalı mı? (necessitative singular third-person)
hesap sormamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hesap sormamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hesap sormamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

hesap soruyorlardı (or hesap soruyordular)

hesap sorarlarmış (or hesap sorarmışlar)

By surface analysis, hesap (“account”) + sormak (“to ask, to inquire”).

surf

Yanarım, yanarım / Gün geçer, yanarım / Ah, gecelerin hesabını kimlere sorarım?

1999, “Yanarım [I Burn]”, in Sertab Erener, performed by Sertab Erener:

I burn, I burn / Days pass, I burn / Ah, whom will I ask about the nights?

to ask or confront someone about a perceived injustice; to hold accountable or responsible