acıkılmak

acıkılmak (third-person singular simple present acıkılır)

acıkılır (present singular third-person)
acıkılmak (infinitive)
acıkılan (imperfective impersonal participle)
acıkılmış (impersonal participle perfective)
acıkılacak (impersonal participle prospective)
acıkıldığım (non-prospective participle personal)
acıkıldığın (non-prospective participle personal)
acıkıldığı (non-prospective participle personal)
acıkıldığımız (non-prospective participle personal)
acıkıldığınız (non-prospective participle personal)
acıkıldıkları (non-prospective participle personal)
acıkılacağım (participle personal prospective)
acıkılacağın (participle personal prospective)
acıkılacağı (participle personal prospective)
acıkılacağımız (participle personal prospective)
acıkılacağınız (participle personal prospective)
acıkılacakları (participle personal prospective)
acıkılma (noun-from-verb)
acıkılış (adverbial)
acıkılırım (aorist first-person indicative present singular)
acıkılırsın (aorist indicative present second-person singular)
acıkılır (aorist indicative present singular third-person)
acıkılırız (aorist first-person indicative plural present)
acıkılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
acıkılırlar (aorist indicative plural present third-person)
acıkılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
acıkılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
acıkılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
acıkılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
acıkılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
acıkılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
acıkıldım (first-person indicative past perfective singular)
acıkıldın (indicative past perfective second-person singular)
acıkıldı (indicative past perfective singular third-person)
acıkıldık (first-person indicative past perfective plural)
acıkıldınız (indicative past perfective plural second-person)
acıkıldılar (indicative past perfective plural third-person)
acıkılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
acıkılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
acıkılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
acıkılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
acıkılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
acıkılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or acıkılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
acıkılacağım (first-person future indicative singular)
acıkılacaksın (future indicative second-person singular)
acıkılacak (future indicative singular third-person)
acıkılacağız (first-person future indicative plural)
acıkılacaksınız (future indicative plural second-person)
acıkılacaklar (future indicative plural third-person)
acıkılmışım (first-person inferential perfective singular)
acıkılmışsın (inferential perfective second-person singular)
acıkılmış (inferential perfective singular third-person)
acıkılmışız (first-person inferential perfective plural)
acıkılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
acıkılmışlar (inferential perfective plural third-person)
acıkılırmışım (aorist first-person inferential singular)
acıkılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
acıkılırmış (aorist inferential singular third-person)
acıkılırmışız (aorist first-person inferential plural)
acıkılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
acıkılırlarmış (or acıkılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
acıkılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
acıkılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
acıkılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
acıkılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
acıkılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
acıkılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
acıkılsam (conditional first-person singular)
acıkılsan (conditional second-person singular)
acıkılsa (conditional singular third-person)
acıkılsak (conditional first-person plural)
acıkılsanız (conditional plural second-person)
acıkılsalar (conditional plural third-person)
acıkılsaydım (conditional first-person perfective singular)
acıkılsaydın (conditional perfective second-person singular)
acıkılsaydı (conditional perfective singular third-person)
acıkılsaydık (conditional first-person perfective plural)
acıkılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
acıkılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
acıkılayım (first-person optative singular)
acıkılasın (optative second-person singular)
acıkıla (optative singular third-person)
acıkılalım (first-person optative plural)
acıkılasınız (optative plural second-person)
acıkılalar (optative plural third-person)
acıkılmaktayım (first-person progressive singular)
acıkılmaktasın (progressive second-person singular)
acıkılmakta (progressive singular third-person)
acıkılmaktayız (first-person plural progressive)
acıkılmaktasınız (plural progressive second-person)
acıkılmaktalar (plural progressive third-person)
acıkılmalıyım (first-person necessitative singular)
acıkılmalısın (necessitative second-person singular)
acıkılmalı (necessitative singular third-person)
acıkılmalıyız (first-person necessitative plural)
acıkılmalısınız (necessitative plural second-person)
acıkılmalılar (necessitative plural third-person)
acıkıl (imperative second-person singular)
acıkılsın (imperative singular third-person)
acıkılın (imperative plural second-person)
acıkılsınlar (imperative plural third-person)
acıkılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
acıkılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
acıkılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
acıkılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
acıkılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
acıkılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
acıkılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
acıkılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
acıkılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
acıkılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
acıkılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
acıkılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
acıkıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
acıkıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
acıkıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
acıkıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
acıkıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
acıkıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
acıkılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
acıkılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
acıkılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
acıkılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
acıkılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
acıkılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
acıkılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
acıkılacak mısın? (future indicative second-person singular)
acıkılacak mı? (future indicative singular third-person)
acıkılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
acıkılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
acıkılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
acıkılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
acıkılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
acıkılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
acıkılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
acıkılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
acıkılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
acıkılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
acıkılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
acıkılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
acıkılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
acıkılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
acıkılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
acıkılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
acıkılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
acıkılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
acıkılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
acıkılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
acıkılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
acıkılsam mı? (conditional first-person singular)
acıkılsan mı? (conditional second-person singular)
acıkılsa mı? (conditional singular third-person)
acıkılsak mı? (conditional first-person plural)
acıkılsanız mı? (conditional plural second-person)
acıkılsalar mı? (conditional plural third-person)
acıkılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
acıkılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
acıkılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
acıkılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
acıkılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
acıkılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
acıkılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
acıkılmakta mısın? (progressive second-person singular)
acıkılmakta mı? (progressive singular third-person)
acıkılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
acıkılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
acıkılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
acıkılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
acıkılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
acıkılmalı mı? (necessitative singular third-person)
acıkılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
acıkılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
acıkılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
acıkılmamak (infinitive negative)
acıkılmayan (imperfective impersonal negative participle)
acıkılmamış (impersonal negative participle perfective)
acıkılmayacak (impersonal negative participle prospective)
acıkılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
acıkılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
acıkılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
acıkılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
acıkılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
acıkılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
acıkılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
acıkılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
acıkılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
acıkılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
acıkılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
acıkılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
acıkılmama (negative noun-from-verb)
acıkılmayış (adverbial negative)
acıkılmam (aorist first-person indicative present singular)
acıkılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
acıkılmaz (aorist indicative present singular third-person)
acıkılmayız (aorist first-person indicative plural present)
acıkılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
acıkılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
acıkılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
acıkılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
acıkılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
acıkılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
acıkılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
acıkılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
acıkılmadım (first-person indicative past perfective singular)
acıkılmadın (indicative past perfective second-person singular)
acıkılmadı (indicative past perfective singular third-person)
acıkılmadık (first-person indicative past perfective plural)
acıkılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
acıkılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
acıkılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
acıkılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
acıkılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
acıkılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
acıkılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
acıkılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
acıkılmayacağım (first-person future indicative singular)
acıkılmayacaksın (future indicative second-person singular)
acıkılmayacak (future indicative singular third-person)
acıkılmayacağız (first-person future indicative plural)
acıkılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
acıkılmayacaklar (future indicative plural third-person)
acıkılmamışım (first-person inferential perfective singular)
acıkılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
acıkılmamış (inferential perfective singular third-person)
acıkılmamışız (first-person inferential perfective plural)
acıkılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
acıkılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
acıkılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
acıkılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
acıkılmazmış (aorist inferential singular third-person)
acıkılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
acıkılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
acıkılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
acıkılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
acıkılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
acıkılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
acıkılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
acıkılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
acıkılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
acıkılmasam (conditional first-person singular)
acıkılmasan (conditional second-person singular)
acıkılmasa (conditional singular third-person)
acıkılmasak (conditional first-person plural)
acıkılmasanız (conditional plural second-person)
acıkılmasalar (conditional plural third-person)
acıkılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
acıkılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
acıkılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
acıkılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
acıkılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
acıkılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
acıkılmayayım (first-person optative singular)
acıkılmayasın (optative second-person singular)
acıkılmaya (optative singular third-person)
acıkılmayalım (first-person optative plural)
acıkılmayasınız (optative plural second-person)
acıkılmayalar (optative plural third-person)
acıkılmamaktayım (first-person progressive singular)
acıkılmamaktasın (progressive second-person singular)
acıkılmamakta (progressive singular third-person)
acıkılmamaktayız (first-person plural progressive)
acıkılmamaktasınız (plural progressive second-person)
acıkılmamaktalar (plural progressive third-person)
acıkılmamalıyım (first-person necessitative singular)
acıkılmamalısın (necessitative second-person singular)
acıkılmamalı (necessitative singular third-person)
acıkılmamalıyız (first-person necessitative plural)
acıkılmamalısınız (necessitative plural second-person)
acıkılmamalılar (necessitative plural third-person)
acıkılma (imperative second-person singular)
acıkılmasın (imperative singular third-person)
acıkılmayın (imperative plural second-person)
acıkılmasınlar (imperative plural third-person)
acıkılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
acıkılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
acıkılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
acıkılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
acıkılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
acıkılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
acıkılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
acıkılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
acıkılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
acıkılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
acıkılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
acıkılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
acıkılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
acıkılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
acıkılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
acıkılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
acıkılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
acıkılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
acıkılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
acıkılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
acıkılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
acıkılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
acıkılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
acıkılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
acıkılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
acıkılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
acıkılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
acıkılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
acıkılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
acıkılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
acıkılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
acıkılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
acıkılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
acıkılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
acıkılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
acıkılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
acıkılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
acıkılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
acıkılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
acıkılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
acıkılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
acıkılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
acıkılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
acıkılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
acıkılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
acıkılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
acıkılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
acıkılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
acıkılmasam mı? (conditional first-person singular)
acıkılmasan mı? (conditional second-person singular)
acıkılmasa mı? (conditional singular third-person)
acıkılmasak mı? (conditional first-person plural)
acıkılmasanız mı? (conditional plural second-person)
acıkılmasalar mı? (conditional plural third-person)
acıkılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
acıkılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
acıkılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
acıkılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
acıkılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
acıkılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
acıkılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
acıkılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
acıkılmamakta mı? (progressive singular third-person)
acıkılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
acıkılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
acıkılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
acıkılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
acıkılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
acıkılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
acıkılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
acıkılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
acıkılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


ayarlatmak

head

ayarlatmak (third-person singular simple present ayarlatır)

ayarlatır (present singular third-person)
ayarlatmak (infinitive)
ayarlatan (imperfective impersonal participle)
ayarlatmış (impersonal participle perfective)
ayarlatacak (impersonal participle prospective)
ayarlattığım (non-prospective participle personal)
ayarlattığın (non-prospective participle personal)
ayarlattığı (non-prospective participle personal)
ayarlattığımız (non-prospective participle personal)
ayarlattığınız (non-prospective participle personal)
ayarlattıkları (non-prospective participle personal)
ayarlatacağım (participle personal prospective)
ayarlatacağın (participle personal prospective)
ayarlatacağı (participle personal prospective)
ayarlatacağımız (participle personal prospective)
ayarlatacağınız (participle personal prospective)
ayarlatacakları (participle personal prospective)
ayarlatma (noun-from-verb)
ayarlatış (adverbial)
ayarlatırım (aorist first-person indicative present singular)
ayarlatırsın (aorist indicative present second-person singular)
ayarlatır (aorist indicative present singular third-person)
ayarlatırız (aorist first-person indicative plural present)
ayarlatırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ayarlatırlar (aorist indicative plural present third-person)
ayarlatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ayarlatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ayarlatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ayarlatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ayarlatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ayarlatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ayarlattım (first-person indicative past perfective singular)
ayarlattın (indicative past perfective second-person singular)
ayarlattı (indicative past perfective singular third-person)
ayarlattık (first-person indicative past perfective plural)
ayarlattınız (indicative past perfective plural second-person)
ayarlattılar (indicative past perfective plural third-person)
ayarlatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ayarlatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ayarlatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ayarlatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ayarlatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ayarlatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ayarlatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ayarlatacağım (first-person future indicative singular)
ayarlatacaksın (future indicative second-person singular)
ayarlatacak (future indicative singular third-person)
ayarlatacağız (first-person future indicative plural)
ayarlatacaksınız (future indicative plural second-person)
ayarlatacaklar (future indicative plural third-person)
ayarlatmışım (first-person inferential perfective singular)
ayarlatmışsın (inferential perfective second-person singular)
ayarlatmış (inferential perfective singular third-person)
ayarlatmışız (first-person inferential perfective plural)
ayarlatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ayarlatmışlar (inferential perfective plural third-person)
ayarlatırmışım (aorist first-person inferential singular)
ayarlatırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ayarlatırmış (aorist inferential singular third-person)
ayarlatırmışız (aorist first-person inferential plural)
ayarlatırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ayarlatırlarmış (or ayarlatırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ayarlatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ayarlatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ayarlatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ayarlatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ayarlatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ayarlatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ayarlatsam (conditional first-person singular)
ayarlatsan (conditional second-person singular)
ayarlatsa (conditional singular third-person)
ayarlatsak (conditional first-person plural)
ayarlatsanız (conditional plural second-person)
ayarlatsalar (conditional plural third-person)
ayarlatsaydım (conditional first-person perfective singular)
ayarlatsaydın (conditional perfective second-person singular)
ayarlatsaydı (conditional perfective singular third-person)
ayarlatsaydık (conditional first-person perfective plural)
ayarlatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ayarlatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ayarlatayım (first-person optative singular)
ayarlatasın (optative second-person singular)
ayarlata (optative singular third-person)
ayarlatalım (first-person optative plural)
ayarlatasınız (optative plural second-person)
ayarlatalar (optative plural third-person)
ayarlatmaktayım (first-person progressive singular)
ayarlatmaktasın (progressive second-person singular)
ayarlatmakta (progressive singular third-person)
ayarlatmaktayız (first-person plural progressive)
ayarlatmaktasınız (plural progressive second-person)
ayarlatmaktalar (plural progressive third-person)
ayarlatmalıyım (first-person necessitative singular)
ayarlatmalısın (necessitative second-person singular)
ayarlatmalı (necessitative singular third-person)
ayarlatmalıyız (first-person necessitative plural)
ayarlatmalısınız (necessitative plural second-person)
ayarlatmalılar (necessitative plural third-person)
ayarlat (imperative second-person singular)
ayarlatsın (imperative singular third-person)
ayarlatın (imperative plural second-person)
ayarlatsınlar (imperative plural third-person)
ayarlatır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ayarlatır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ayarlatır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ayarlatır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ayarlatır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ayarlatırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ayarlatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ayarlatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ayarlatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ayarlatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ayarlatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ayarlatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ayarlattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ayarlattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ayarlattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ayarlattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ayarlattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ayarlattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ayarlatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ayarlatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ayarlatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ayarlatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ayarlatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ayarlatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ayarlatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ayarlatacak mısın? (future indicative second-person singular)
ayarlatacak mı? (future indicative singular third-person)
ayarlatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ayarlatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ayarlatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ayarlatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ayarlatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ayarlatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ayarlatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ayarlatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ayarlatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ayarlatır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ayarlatır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ayarlatır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ayarlatır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ayarlatır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ayarlatırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ayarlatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ayarlatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ayarlatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ayarlatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ayarlatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ayarlatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ayarlatsam mı? (conditional first-person singular)
ayarlatsan mı? (conditional second-person singular)
ayarlatsa mı? (conditional singular third-person)
ayarlatsak mı? (conditional first-person plural)
ayarlatsanız mı? (conditional plural second-person)
ayarlatsalar mı? (conditional plural third-person)
ayarlatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ayarlatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ayarlatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ayarlatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ayarlatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ayarlatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ayarlatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ayarlatmakta mısın? (progressive second-person singular)
ayarlatmakta mı? (progressive singular third-person)
ayarlatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ayarlatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ayarlatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ayarlatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ayarlatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ayarlatmalı mı? (necessitative singular third-person)
ayarlatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ayarlatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ayarlatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ayarlatmamak (infinitive negative)
ayarlatmayan (imperfective impersonal negative participle)
ayarlatmamış (impersonal negative participle perfective)
ayarlatmayacak (impersonal negative participle prospective)
ayarlatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ayarlatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ayarlatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ayarlatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ayarlatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ayarlatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ayarlatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ayarlatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ayarlatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ayarlatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ayarlatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ayarlatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ayarlatmama (negative noun-from-verb)
ayarlatmayış (adverbial negative)
ayarlatmam (aorist first-person indicative present singular)
ayarlatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ayarlatmaz (aorist indicative present singular third-person)
ayarlatmayız (aorist first-person indicative plural present)
ayarlatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ayarlatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ayarlatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ayarlatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ayarlatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ayarlatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ayarlatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ayarlatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ayarlatmadım (first-person indicative past perfective singular)
ayarlatmadın (indicative past perfective second-person singular)
ayarlatmadı (indicative past perfective singular third-person)
ayarlatmadık (first-person indicative past perfective plural)
ayarlatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ayarlatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ayarlatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ayarlatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ayarlatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ayarlatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ayarlatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ayarlatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ayarlatmayacağım (first-person future indicative singular)
ayarlatmayacaksın (future indicative second-person singular)
ayarlatmayacak (future indicative singular third-person)
ayarlatmayacağız (first-person future indicative plural)
ayarlatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ayarlatmayacaklar (future indicative plural third-person)
ayarlatmamışım (first-person inferential perfective singular)
ayarlatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ayarlatmamış (inferential perfective singular third-person)
ayarlatmamışız (first-person inferential perfective plural)
ayarlatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ayarlatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ayarlatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ayarlatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ayarlatmazmış (aorist inferential singular third-person)
ayarlatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ayarlatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ayarlatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ayarlatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ayarlatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ayarlatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ayarlatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ayarlatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ayarlatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ayarlatmasam (conditional first-person singular)
ayarlatmasan (conditional second-person singular)
ayarlatmasa (conditional singular third-person)
ayarlatmasak (conditional first-person plural)
ayarlatmasanız (conditional plural second-person)
ayarlatmasalar (conditional plural third-person)
ayarlatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ayarlatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ayarlatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ayarlatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ayarlatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ayarlatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ayarlatmayayım (first-person optative singular)
ayarlatmayasın (optative second-person singular)
ayarlatmaya (optative singular third-person)
ayarlatmayalım (first-person optative plural)
ayarlatmayasınız (optative plural second-person)
ayarlatmayalar (optative plural third-person)
ayarlatmamaktayım (first-person progressive singular)
ayarlatmamaktasın (progressive second-person singular)
ayarlatmamakta (progressive singular third-person)
ayarlatmamaktayız (first-person plural progressive)
ayarlatmamaktasınız (plural progressive second-person)
ayarlatmamaktalar (plural progressive third-person)
ayarlatmamalıyım (first-person necessitative singular)
ayarlatmamalısın (necessitative second-person singular)
ayarlatmamalı (necessitative singular third-person)
ayarlatmamalıyız (first-person necessitative plural)
ayarlatmamalısınız (necessitative plural second-person)
ayarlatmamalılar (necessitative plural third-person)
ayarlatma (imperative second-person singular)
ayarlatmasın (imperative singular third-person)
ayarlatmayın (imperative plural second-person)
ayarlatmasınlar (imperative plural third-person)
ayarlatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ayarlatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ayarlatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ayarlatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ayarlatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ayarlatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ayarlatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ayarlatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ayarlatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ayarlatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ayarlatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ayarlatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ayarlatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ayarlatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ayarlatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ayarlatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ayarlatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ayarlatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ayarlatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ayarlatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ayarlatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ayarlatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ayarlatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ayarlatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ayarlatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ayarlatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ayarlatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ayarlatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ayarlatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ayarlatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ayarlatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ayarlatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ayarlatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ayarlatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ayarlatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ayarlatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ayarlatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ayarlatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ayarlatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ayarlatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ayarlatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ayarlatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ayarlatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ayarlatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ayarlatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ayarlatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ayarlatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ayarlatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ayarlatmasam mı? (conditional first-person singular)
ayarlatmasan mı? (conditional second-person singular)
ayarlatmasa mı? (conditional singular third-person)
ayarlatmasak mı? (conditional first-person plural)
ayarlatmasanız mı? (conditional plural second-person)
ayarlatmasalar mı? (conditional plural third-person)
ayarlatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ayarlatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ayarlatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ayarlatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ayarlatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ayarlatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ayarlatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ayarlatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ayarlatmamakta mı? (progressive singular third-person)
ayarlatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ayarlatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ayarlatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ayarlatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ayarlatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ayarlatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ayarlatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ayarlatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ayarlatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


teşebbüs etmek

head

teşebbüs etmek (third-person singular simple present teşebbüs eder)

teşebbüs eder (present singular third-person)


ışıtır

third-person singular indicative aorist of ışıtmak


ışıttırır

third-person singular indicative aorist of ışıttırmak


ışıttırmak

ışıttırmak (third-person singular simple present ışıttırır)

ışıttırır (present singular third-person)

To find somebody who lets it beam, gleam, shine


ışır

third-person singular indicative aorist of ışımak


ışıtmak

ışıtmak (third-person singular simple present ışıtır)


parçalanır

third-person singular indicative aorist of parçalanmak


dağılır

third-person singular indicative aorist of dağılmak


parçalattırır

third-person singular indicative aorist of parçalattırmak


parçalamak

parçalamak (third-person singular simple present parçalar)

parçalar (present singular third-person)


parçalatır

third-person singular indicative aorist of parçalatmak


parçalattırmak

parçalattırmak (third-person singular simple present parçalattırır)

parçalattırır (present singular third-person)

to find somebody to let something break up, disintegrate, disjunct

to find somebody to let something fragment, split

(physics) to find somebody to let something decay, disintegrate


parçalatmak

parçalatmak (third-person singular simple present parçalatır)

parçalatır (present singular third-person)

to let something break up, disintegrate, disjunct

(physics) to let something decay, disintegrate


parçalar

third-person singular indicative aorist of parçalamak


parçalanma

second-person singular negative imperative of parçalanmak


dağılma

second-person singular negative imperative of dağılmak


zorlar

third-person singular indicative aorist of zorlamak


kolaylar

third-person singular indicative aorist of kolaylamak


zorla

second-person singular imperative of zorlamak


kolaylamak

kolaylamak (third-person singular simple present kolaylar)

kolaylar (present singular third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قولایلامق (kolaylamak, “to facilitate, ease”).


eklerler

third-person plural indicative aorist of eklemek


eklerim

first-person singular indicative aorist of eklemek


parçalanmak

head

parçalanmak (third-person singular simple present parçalanır)

parçalanır (present singular third-person)
parçalanmak (infinitive)
parçalanan (imperfective impersonal participle)
parçalanmış (impersonal participle perfective)
parçalanacak (impersonal participle prospective)
parçalandığım (non-prospective participle personal)
parçalandığın (non-prospective participle personal)
parçalandığı (non-prospective participle personal)
parçalandığımız (non-prospective participle personal)
parçalandığınız (non-prospective participle personal)
parçalandıkları (non-prospective participle personal)
parçalanacağım (participle personal prospective)
parçalanacağın (participle personal prospective)
parçalanacağı (participle personal prospective)
parçalanacağımız (participle personal prospective)
parçalanacağınız (participle personal prospective)
parçalanacakları (participle personal prospective)
parçalanma (noun-from-verb)
parçalanış (adverbial)
parçalanırım (aorist first-person indicative present singular)
parçalanırsın (aorist indicative present second-person singular)
parçalanır (aorist indicative present singular third-person)
parçalanırız (aorist first-person indicative plural present)
parçalanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
parçalanırlar (aorist indicative plural present third-person)
parçalanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
parçalanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
parçalanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
parçalanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
parçalanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
parçalanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
parçalandım (first-person indicative past perfective singular)
parçalandın (indicative past perfective second-person singular)
parçalandı (indicative past perfective singular third-person)
parçalandık (first-person indicative past perfective plural)
parçalandınız (indicative past perfective plural second-person)
parçalandılar (indicative past perfective plural third-person)
parçalanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
parçalanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
parçalanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
parçalanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
parçalanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
parçalanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or parçalanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
parçalanacağım (first-person future indicative singular)
parçalanacaksın (future indicative second-person singular)
parçalanacak (future indicative singular third-person)
parçalanacağız (first-person future indicative plural)
parçalanacaksınız (future indicative plural second-person)
parçalanacaklar (future indicative plural third-person)
parçalanmışım (first-person inferential perfective singular)
parçalanmışsın (inferential perfective second-person singular)
parçalanmış (inferential perfective singular third-person)
parçalanmışız (first-person inferential perfective plural)
parçalanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
parçalanmışlar (inferential perfective plural third-person)
parçalanırmışım (aorist first-person inferential singular)
parçalanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
parçalanırmış (aorist inferential singular third-person)
parçalanırmışız (aorist first-person inferential plural)
parçalanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
parçalanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or parçalanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
parçalanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
parçalanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
parçalanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
parçalanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
parçalanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
parçalanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
parçalansam (conditional first-person singular)
parçalansan (conditional second-person singular)
parçalansa (conditional singular third-person)
parçalansak (conditional first-person plural)
parçalansanız (conditional plural second-person)
parçalansalar (conditional plural third-person)
parçalansaydım (conditional first-person perfective singular)
parçalansaydın (conditional perfective second-person singular)
parçalansaydı (conditional perfective singular third-person)
parçalansaydık (conditional first-person perfective plural)
parçalansaydınız (conditional perfective plural second-person)
parçalansaydılar (conditional perfective plural third-person)
parçalanayım (first-person optative singular)
parçalanasın (optative second-person singular)
parçalana (optative singular third-person)
parçalanalım (first-person optative plural)
parçalanasınız (optative plural second-person)
parçalanalar (optative plural third-person)
parçalanmaktayım (first-person progressive singular)
parçalanmaktasın (progressive second-person singular)
parçalanmakta (progressive singular third-person)
parçalanmaktayız (first-person plural progressive)
parçalanmaktasınız (plural progressive second-person)
parçalanmaktalar (plural progressive third-person)
parçalanmalıyım (first-person necessitative singular)
parçalanmalısın (necessitative second-person singular)
parçalanmalı (necessitative singular third-person)
parçalanmalıyız (first-person necessitative plural)
parçalanmalısınız (necessitative plural second-person)
parçalanmalılar (necessitative plural third-person)
parçalan (imperative second-person singular)
parçalansın (imperative singular third-person)
parçalanın (imperative plural second-person)
parçalansınlar (imperative plural third-person)
parçalanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
parçalanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
parçalanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
parçalanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
parçalanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
parçalanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
parçalanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
parçalanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
parçalanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
parçalanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
parçalanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
parçalanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
parçalandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
parçalandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
parçalandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
parçalandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
parçalandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
parçalandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
parçalanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
parçalanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
parçalanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
parçalanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
parçalanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
parçalanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
parçalanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
parçalanacak mısın? (future indicative second-person singular)
parçalanacak mı? (future indicative singular third-person)
parçalanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
parçalanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
parçalanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
parçalanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
parçalanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
parçalanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
parçalanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
parçalanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
parçalanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
parçalanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
parçalanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
parçalanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
parçalanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
parçalanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
parçalanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
parçalanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
parçalanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
parçalanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
parçalanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
parçalanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
parçalanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
parçalansam mı? (conditional first-person singular)
parçalansan mı? (conditional second-person singular)
parçalansa mı? (conditional singular third-person)
parçalansak mı? (conditional first-person plural)
parçalansanız mı? (conditional plural second-person)
parçalansalar mı? (conditional plural third-person)
parçalansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
parçalansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
parçalansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
parçalansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
parçalansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
parçalansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
parçalanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
parçalanmakta mısın? (progressive second-person singular)
parçalanmakta mı? (progressive singular third-person)
parçalanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
parçalanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
parçalanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
parçalanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
parçalanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
parçalanmalı mı? (necessitative singular third-person)
parçalanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
parçalanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
parçalanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
parçalanmamak (infinitive negative)
parçalanmayan (imperfective impersonal negative participle)
parçalanmamış (impersonal negative participle perfective)
parçalanmayacak (impersonal negative participle prospective)
parçalanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
parçalanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
parçalanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
parçalanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
parçalanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
parçalanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
parçalanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
parçalanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
parçalanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
parçalanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
parçalanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
parçalanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
parçalanmama (negative noun-from-verb)
parçalanmayış (adverbial negative)
parçalanmam (aorist first-person indicative present singular)
parçalanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
parçalanmaz (aorist indicative present singular third-person)
parçalanmayız (aorist first-person indicative plural present)
parçalanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
parçalanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
parçalanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
parçalanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
parçalanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
parçalanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
parçalanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
parçalanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
parçalanmadım (first-person indicative past perfective singular)
parçalanmadın (indicative past perfective second-person singular)
parçalanmadı (indicative past perfective singular third-person)
parçalanmadık (first-person indicative past perfective plural)
parçalanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
parçalanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
parçalanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
parçalanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
parçalanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
parçalanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
parçalanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
parçalanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
parçalanmayacağım (first-person future indicative singular)
parçalanmayacaksın (future indicative second-person singular)
parçalanmayacak (future indicative singular third-person)
parçalanmayacağız (first-person future indicative plural)
parçalanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
parçalanmayacaklar (future indicative plural third-person)
parçalanmamışım (first-person inferential perfective singular)
parçalanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
parçalanmamış (inferential perfective singular third-person)
parçalanmamışız (first-person inferential perfective plural)
parçalanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
parçalanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
parçalanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
parçalanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
parçalanmazmış (aorist inferential singular third-person)
parçalanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
parçalanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
parçalanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
parçalanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
parçalanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
parçalanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
parçalanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
parçalanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
parçalanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
parçalanmasam (conditional first-person singular)
parçalanmasan (conditional second-person singular)
parçalanmasa (conditional singular third-person)
parçalanmasak (conditional first-person plural)
parçalanmasanız (conditional plural second-person)
parçalanmasalar (conditional plural third-person)
parçalanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
parçalanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
parçalanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
parçalanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
parçalanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
parçalanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
parçalanmayayım (first-person optative singular)
parçalanmayasın (optative second-person singular)
parçalanmaya (optative singular third-person)
parçalanmayalım (first-person optative plural)
parçalanmayasınız (optative plural second-person)
parçalanmayalar (optative plural third-person)
parçalanmamaktayım (first-person progressive singular)
parçalanmamaktasın (progressive second-person singular)
parçalanmamakta (progressive singular third-person)
parçalanmamaktayız (first-person plural progressive)
parçalanmamaktasınız (plural progressive second-person)
parçalanmamaktalar (plural progressive third-person)
parçalanmamalıyım (first-person necessitative singular)
parçalanmamalısın (necessitative second-person singular)
parçalanmamalı (necessitative singular third-person)
parçalanmamalıyız (first-person necessitative plural)
parçalanmamalısınız (necessitative plural second-person)
parçalanmamalılar (necessitative plural third-person)
parçalanma (imperative second-person singular)
parçalanmasın (imperative singular third-person)
parçalanmayın (imperative plural second-person)
parçalanmasınlar (imperative plural third-person)
parçalanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
parçalanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
parçalanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
parçalanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
parçalanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
parçalanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
parçalanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
parçalanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
parçalanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
parçalanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
parçalanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
parçalanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
parçalanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
parçalanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
parçalanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
parçalanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
parçalanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
parçalanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
parçalanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
parçalanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
parçalanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
parçalanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
parçalanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
parçalanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
parçalanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
parçalanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
parçalanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
parçalanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
parçalanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
parçalanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
parçalanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
parçalanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
parçalanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
parçalanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
parçalanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
parçalanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
parçalanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
parçalanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
parçalanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
parçalanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
parçalanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
parçalanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
parçalanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
parçalanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
parçalanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
parçalanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
parçalanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
parçalanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
parçalanmasam mı? (conditional first-person singular)
parçalanmasan mı? (conditional second-person singular)
parçalanmasa mı? (conditional singular third-person)
parçalanmasak mı? (conditional first-person plural)
parçalanmasanız mı? (conditional plural second-person)
parçalanmasalar mı? (conditional plural third-person)
parçalanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
parçalanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
parçalanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
parçalanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
parçalanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
parçalanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
parçalanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
parçalanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
parçalanmamakta mı? (progressive singular third-person)
parçalanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
parçalanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
parçalanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
parçalanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
parçalanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
parçalanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
parçalanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
parçalanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
parçalanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

to be broke up, to be disintegrated, to be disjunct


ekler

[e̞c.ʎ̟æɾ̞̊]

third-person singular indicative aorist of eklemek


bitirir

third-person singular indicative aorist of bitirmek


bitirtir

third-person singular indicative aorist of bitirtmek


bitirttirir

third-person singular indicative aorist of bitirttirmek


dağılmak

dağılmak (third-person singular simple present dağılır)

dağılır (present singular third-person)
dağılmak (infinitive)
dağılan (imperfective impersonal participle)
dağılmış (impersonal participle perfective)
dağılacak (impersonal participle prospective)
dağıldığım (non-prospective participle personal)
dağıldığın (non-prospective participle personal)
dağıldığı (non-prospective participle personal)
dağıldığımız (non-prospective participle personal)
dağıldığınız (non-prospective participle personal)
dağıldıkları (non-prospective participle personal)
dağılacağım (participle personal prospective)
dağılacağın (participle personal prospective)
dağılacağı (participle personal prospective)
dağılacağımız (participle personal prospective)
dağılacağınız (participle personal prospective)
dağılacakları (participle personal prospective)
dağılma (noun-from-verb)
dağılış (adverbial)
dağılırım (aorist first-person indicative present singular)
dağılırsın (aorist indicative present second-person singular)
dağılır (aorist indicative present singular third-person)
dağılırız (aorist first-person indicative plural present)
dağılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
dağılırlar (aorist indicative plural present third-person)
dağılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dağılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dağılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dağılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dağılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dağılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dağıldım (first-person indicative past perfective singular)
dağıldın (indicative past perfective second-person singular)
dağıldı (indicative past perfective singular third-person)
dağıldık (first-person indicative past perfective plural)
dağıldınız (indicative past perfective plural second-person)
dağıldılar (indicative past perfective plural third-person)
dağılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dağılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dağılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dağılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dağılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dağılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dağılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dağılacağım (first-person future indicative singular)
dağılacaksın (future indicative second-person singular)
dağılacak (future indicative singular third-person)
dağılacağız (first-person future indicative plural)
dağılacaksınız (future indicative plural second-person)
dağılacaklar (future indicative plural third-person)
dağılmışım (first-person inferential perfective singular)
dağılmışsın (inferential perfective second-person singular)
dağılmış (inferential perfective singular third-person)
dağılmışız (first-person inferential perfective plural)
dağılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dağılmışlar (inferential perfective plural third-person)
dağılırmışım (aorist first-person inferential singular)
dağılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
dağılırmış (aorist inferential singular third-person)
dağılırmışız (aorist first-person inferential plural)
dağılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dağılırlarmış (or dağılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
dağılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dağılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dağılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dağılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dağılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dağılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dağılsam (conditional first-person singular)
dağılsan (conditional second-person singular)
dağılsa (conditional singular third-person)
dağılsak (conditional first-person plural)
dağılsanız (conditional plural second-person)
dağılsalar (conditional plural third-person)
dağılsaydım (conditional first-person perfective singular)
dağılsaydın (conditional perfective second-person singular)
dağılsaydı (conditional perfective singular third-person)
dağılsaydık (conditional first-person perfective plural)
dağılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dağılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dağılayım (first-person optative singular)
dağılasın (optative second-person singular)
dağıla (optative singular third-person)
dağılalım (first-person optative plural)
dağılasınız (optative plural second-person)
dağılalar (optative plural third-person)
dağılmaktayım (first-person progressive singular)
dağılmaktasın (progressive second-person singular)
dağılmakta (progressive singular third-person)
dağılmaktayız (first-person plural progressive)
dağılmaktasınız (plural progressive second-person)
dağılmaktalar (plural progressive third-person)
dağılmalıyım (first-person necessitative singular)
dağılmalısın (necessitative second-person singular)
dağılmalı (necessitative singular third-person)
dağılmalıyız (first-person necessitative plural)
dağılmalısınız (necessitative plural second-person)
dağılmalılar (necessitative plural third-person)
dağıl (imperative second-person singular)
dağılsın (imperative singular third-person)
dağılın (imperative plural second-person)
dağılsınlar (imperative plural third-person)
dağılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dağılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dağılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
dağılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dağılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dağılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dağılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dağılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dağılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dağılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dağılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dağılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dağıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dağıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dağıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dağıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dağıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dağıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dağılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dağılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dağılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dağılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dağılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dağılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dağılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dağılacak mısın? (future indicative second-person singular)
dağılacak mı? (future indicative singular third-person)
dağılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dağılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dağılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dağılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dağılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dağılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dağılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dağılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dağılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dağılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dağılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dağılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dağılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dağılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dağılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dağılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dağılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dağılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dağılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dağılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dağılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dağılsam mı? (conditional first-person singular)
dağılsan mı? (conditional second-person singular)
dağılsa mı? (conditional singular third-person)
dağılsak mı? (conditional first-person plural)
dağılsanız mı? (conditional plural second-person)
dağılsalar mı? (conditional plural third-person)
dağılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dağılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dağılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dağılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dağılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dağılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dağılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dağılmakta mısın? (progressive second-person singular)
dağılmakta mı? (progressive singular third-person)
dağılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dağılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dağılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dağılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dağılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dağılmalı mı? (necessitative singular third-person)
dağılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dağılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dağılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dağılmamak (infinitive negative)
dağılmayan (imperfective impersonal negative participle)
dağılmamış (impersonal negative participle perfective)
dağılmayacak (impersonal negative participle prospective)
dağılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dağılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dağılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dağılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dağılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dağılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dağılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dağılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dağılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dağılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dağılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dağılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dağılmama (negative noun-from-verb)
dağılmayış (adverbial negative)
dağılmam (aorist first-person indicative present singular)
dağılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dağılmaz (aorist indicative present singular third-person)
dağılmayız (aorist first-person indicative plural present)
dağılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dağılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dağılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dağılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dağılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dağılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dağılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dağılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dağılmadım (first-person indicative past perfective singular)
dağılmadın (indicative past perfective second-person singular)
dağılmadı (indicative past perfective singular third-person)
dağılmadık (first-person indicative past perfective plural)
dağılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dağılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dağılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dağılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dağılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dağılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dağılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dağılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dağılmayacağım (first-person future indicative singular)
dağılmayacaksın (future indicative second-person singular)
dağılmayacak (future indicative singular third-person)
dağılmayacağız (first-person future indicative plural)
dağılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dağılmayacaklar (future indicative plural third-person)
dağılmamışım (first-person inferential perfective singular)
dağılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dağılmamış (inferential perfective singular third-person)
dağılmamışız (first-person inferential perfective plural)
dağılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dağılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dağılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dağılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dağılmazmış (aorist inferential singular third-person)
dağılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dağılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dağılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dağılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dağılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dağılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dağılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dağılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dağılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dağılmasam (conditional first-person singular)
dağılmasan (conditional second-person singular)
dağılmasa (conditional singular third-person)
dağılmasak (conditional first-person plural)
dağılmasanız (conditional plural second-person)
dağılmasalar (conditional plural third-person)
dağılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dağılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dağılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dağılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dağılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dağılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dağılmayayım (first-person optative singular)
dağılmayasın (optative second-person singular)
dağılmaya (optative singular third-person)
dağılmayalım (first-person optative plural)
dağılmayasınız (optative plural second-person)
dağılmayalar (optative plural third-person)
dağılmamaktayım (first-person progressive singular)
dağılmamaktasın (progressive second-person singular)
dağılmamakta (progressive singular third-person)
dağılmamaktayız (first-person plural progressive)
dağılmamaktasınız (plural progressive second-person)
dağılmamaktalar (plural progressive third-person)
dağılmamalıyım (first-person necessitative singular)
dağılmamalısın (necessitative second-person singular)
dağılmamalı (necessitative singular third-person)
dağılmamalıyız (first-person necessitative plural)
dağılmamalısınız (necessitative plural second-person)
dağılmamalılar (necessitative plural third-person)
dağılma (imperative second-person singular)
dağılmasın (imperative singular third-person)
dağılmayın (imperative plural second-person)
dağılmasınlar (imperative plural third-person)
dağılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dağılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dağılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dağılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dağılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dağılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dağılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dağılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dağılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dağılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dağılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dağılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dağılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dağılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dağılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dağılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dağılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dağılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dağılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dağılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dağılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dağılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dağılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dağılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dağılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dağılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dağılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dağılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dağılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dağılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dağılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dağılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dağılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dağılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dağılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dağılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dağılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dağılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dağılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dağılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dağılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dağılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dağılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dağılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dağılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dağılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dağılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dağılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dağılmasam mı? (conditional first-person singular)
dağılmasan mı? (conditional second-person singular)
dağılmasa mı? (conditional singular third-person)
dağılmasak mı? (conditional first-person plural)
dağılmasanız mı? (conditional plural second-person)
dağılmasalar mı? (conditional plural third-person)
dağılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dağılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dağılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dağılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dağılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dağılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dağılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dağılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dağılmamakta mı? (progressive singular third-person)
dağılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dağılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dağılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dağılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dağılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dağılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dağılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dağılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dağılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

dağıldığımız

dağıldığınız

dağılırmışım

dağılırmışız

From Ottoman Turkish طاغلمق (dağılmak), from Old Anatolian Turkish [script needed] (tağıl-, “to be scattered, to spread”), passive form of Proto-Turkic *dar- (“to go apart, scatter, spread”). The reason of -/r/- to -/ğ/- assimilation is unknown. Compare darmadağın (“something in complete disarray”), see also dağıtmak.

der

(intransitive) to scatter, become scattered; to disperse; to dissipate.

(intransitive) to dissolve, come to an end (for an association)

(intransitive) to disintegrate, fall to pieces; to spall, spall off, spall away