kurtulmak

kurtulmak (third-person singular simple present kurtulur)

kurtulur (present singular third-person)
kurtulmak (infinitive)
kurtulan (imperfective impersonal participle)
kurtulmuş (impersonal participle perfective)
kurtulacak (impersonal participle prospective)
kurtulduğum (non-prospective participle personal)
kurtulduğun (non-prospective participle personal)
kurtulduğu (non-prospective participle personal)
kurtulduğumuz (non-prospective participle personal)
kurtulduğunuz (non-prospective participle personal)
kurtuldukları (non-prospective participle personal)
kurtulacağım (participle personal prospective)
kurtulacağın (participle personal prospective)
kurtulacağı (participle personal prospective)
kurtulacağımız (participle personal prospective)
kurtulacağınız (participle personal prospective)
kurtulacakları (participle personal prospective)
kurtulma (noun-from-verb)
kurtuluş (adverbial)
kurtulurum (aorist first-person indicative present singular)
kurtulursun (aorist indicative present second-person singular)
kurtulur (aorist indicative present singular third-person)
kurtuluruz (aorist first-person indicative plural present)
kurtulursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kurtulurlar (aorist indicative plural present third-person)
kurtuluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurtuluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurtuluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurtuluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurtuluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurtuluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurtuldum (first-person indicative past perfective singular)
kurtuldun (indicative past perfective second-person singular)
kurtuldu (indicative past perfective singular third-person)
kurtulduk (first-person indicative past perfective plural)
kurtuldunuz (indicative past perfective plural second-person)
kurtuldular (indicative past perfective plural third-person)
kurtuluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurtuluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurtuluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurtuluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurtuluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurtuluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kurtuluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kurtulacağım (first-person future indicative singular)
kurtulacaksın (future indicative second-person singular)
kurtulacak (future indicative singular third-person)
kurtulacağız (first-person future indicative plural)
kurtulacaksınız (future indicative plural second-person)
kurtulacaklar (future indicative plural third-person)
kurtulmuşum (first-person inferential perfective singular)
kurtulmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kurtulmuş (inferential perfective singular third-person)
kurtulmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kurtulmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kurtulmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kurtulurmuşum (aorist first-person inferential singular)
kurtulurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kurtulurmuş (aorist inferential singular third-person)
kurtulurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kurtulurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kurtulurlarmış (or kurtulurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
kurtuluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurtuluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurtuluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurtuluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurtuluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurtuluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kurtulsam (conditional first-person singular)
kurtulsan (conditional second-person singular)
kurtulsa (conditional singular third-person)
kurtulsak (conditional first-person plural)
kurtulsanız (conditional plural second-person)
kurtulsalar (conditional plural third-person)
kurtulsaydım (conditional first-person perfective singular)
kurtulsaydın (conditional perfective second-person singular)
kurtulsaydı (conditional perfective singular third-person)
kurtulsaydık (conditional first-person perfective plural)
kurtulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kurtulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kurtulayım (first-person optative singular)
kurtulasın (optative second-person singular)
kurtula (optative singular third-person)
kurtulalım (first-person optative plural)
kurtulasınız (optative plural second-person)
kurtulalar (optative plural third-person)
kurtulmaktayım (first-person progressive singular)
kurtulmaktasın (progressive second-person singular)
kurtulmakta (progressive singular third-person)
kurtulmaktayız (first-person plural progressive)
kurtulmaktasınız (plural progressive second-person)
kurtulmaktalar (plural progressive third-person)
kurtulmalıyım (first-person necessitative singular)
kurtulmalısın (necessitative second-person singular)
kurtulmalı (necessitative singular third-person)
kurtulmalıyız (first-person necessitative plural)
kurtulmalısınız (necessitative plural second-person)
kurtulmalılar (necessitative plural third-person)
kurtul (imperative second-person singular)
kurtulsun (imperative singular third-person)
kurtulun (imperative plural second-person)
kurtulsunlar (imperative plural third-person)
kurtulur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kurtulur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kurtulur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kurtulur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kurtulur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kurtulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kurtuluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurtuluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurtuluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurtuluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurtuluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurtuluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurtuldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kurtuldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kurtuldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kurtulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kurtuldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kurtuldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kurtuluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurtuluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurtuluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurtuluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurtuluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurtuluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurtulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kurtulacak mısın? (future indicative second-person singular)
kurtulacak mı? (future indicative singular third-person)
kurtulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kurtulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kurtulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kurtulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kurtulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kurtulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kurtulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kurtulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kurtulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kurtulur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kurtulur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kurtulur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kurtulur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kurtulur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kurtulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kurtuluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurtuluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurtuluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurtuluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurtuluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurtuluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurtulsam mı? (conditional first-person singular)
kurtulsan mı? (conditional second-person singular)
kurtulsa mı? (conditional singular third-person)
kurtulsak mı? (conditional first-person plural)
kurtulsanız mı? (conditional plural second-person)
kurtulsalar mı? (conditional plural third-person)
kurtulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kurtulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kurtulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kurtulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kurtulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kurtulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kurtulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kurtulmakta mısın? (progressive second-person singular)
kurtulmakta mı? (progressive singular third-person)
kurtulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kurtulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kurtulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kurtulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kurtulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kurtulmalı mı? (necessitative singular third-person)
kurtulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kurtulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kurtulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kurtulmamak (infinitive negative)
kurtulmayan (imperfective impersonal negative participle)
kurtulmamış (impersonal negative participle perfective)
kurtulmayacak (impersonal negative participle prospective)
kurtulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kurtulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kurtulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kurtulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kurtulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kurtulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kurtulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kurtulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kurtulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kurtulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kurtulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kurtulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kurtulmama (negative noun-from-verb)
kurtulmayuş (adverbial negative)
kurtulmam (aorist first-person indicative present singular)
kurtulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kurtulmaz (aorist indicative present singular third-person)
kurtulmayız (aorist first-person indicative plural present)
kurtulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kurtulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kurtulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurtulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurtulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurtulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurtulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurtulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurtulmadım (first-person indicative past perfective singular)
kurtulmadın (indicative past perfective second-person singular)
kurtulmadı (indicative past perfective singular third-person)
kurtulmadık (first-person indicative past perfective plural)
kurtulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kurtulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kurtulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurtulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurtulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurtulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurtulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurtulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kurtulmayacağım (first-person future indicative singular)
kurtulmayacaksın (future indicative second-person singular)
kurtulmayacak (future indicative singular third-person)
kurtulmayacağız (first-person future indicative plural)
kurtulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kurtulmayacaklar (future indicative plural third-person)
kurtulmamışım (first-person inferential perfective singular)
kurtulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kurtulmamış (inferential perfective singular third-person)
kurtulmamışız (first-person inferential perfective plural)
kurtulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kurtulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kurtulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kurtulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kurtulmazmış (aorist inferential singular third-person)
kurtulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kurtulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kurtulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kurtulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurtulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurtulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurtulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurtulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurtulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kurtulmasam (conditional first-person singular)
kurtulmasan (conditional second-person singular)
kurtulmasa (conditional singular third-person)
kurtulmasak (conditional first-person plural)
kurtulmasanız (conditional plural second-person)
kurtulmasalar (conditional plural third-person)
kurtulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kurtulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kurtulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kurtulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kurtulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kurtulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kurtulmayayım (first-person optative singular)
kurtulmayasın (optative second-person singular)
kurtulmaya (optative singular third-person)
kurtulmayalım (first-person optative plural)
kurtulmayasınız (optative plural second-person)
kurtulmayalar (optative plural third-person)
kurtulmamaktayım (first-person progressive singular)
kurtulmamaktasın (progressive second-person singular)
kurtulmamakta (progressive singular third-person)
kurtulmamaktayız (first-person plural progressive)
kurtulmamaktasınız (plural progressive second-person)
kurtulmamaktalar (plural progressive third-person)
kurtulmamalıyım (first-person necessitative singular)
kurtulmamalısın (necessitative second-person singular)
kurtulmamalı (necessitative singular third-person)
kurtulmamalıyız (first-person necessitative plural)
kurtulmamalısınız (necessitative plural second-person)
kurtulmamalılar (necessitative plural third-person)
kurtulma (imperative second-person singular)
kurtulmasın (imperative singular third-person)
kurtulmayın (imperative plural second-person)
kurtulmasınlar (imperative plural third-person)
kurtulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kurtulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kurtulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kurtulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kurtulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kurtulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kurtulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurtulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurtulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurtulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurtulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurtulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurtulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kurtulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kurtulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kurtulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kurtulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kurtulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kurtulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurtulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurtulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurtulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurtulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurtulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurtulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kurtulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kurtulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kurtulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kurtulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kurtulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kurtulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kurtulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kurtulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kurtulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kurtulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kurtulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kurtulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kurtulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kurtulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kurtulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kurtulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kurtulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kurtulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurtulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurtulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurtulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurtulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurtulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurtulmasam mı? (conditional first-person singular)
kurtulmasan mı? (conditional second-person singular)
kurtulmasa mı? (conditional singular third-person)
kurtulmasak mı? (conditional first-person plural)
kurtulmasanız mı? (conditional plural second-person)
kurtulmasalar mı? (conditional plural third-person)
kurtulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kurtulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kurtulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kurtulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kurtulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kurtulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kurtulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kurtulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kurtulmamakta mı? (progressive singular third-person)
kurtulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kurtulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kurtulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kurtulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kurtulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kurtulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kurtulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kurtulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kurtulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قورتلمق (kurtulmak, “to escape, get free, get rid of, be saved, be relieved”), from Proto-Turkic *kurt-ul- (“to be saved, be rescued”), passive of the unattested stem *kurt-. Cognate to kurtarmak (“to save, rescue”) causative form of the same root.
Cognate with Old Uyghur [script needed] (qurtulmaq, “salvation”), [script needed] (qurtul-, “to be saved, be rescued”), Karakhanid [script needed] (qurtulmāq, “to be saved, be rescued, be relieved”), Azerbaijani qurtulmaq (“to escape, run away”), Bashkir ҡотолоу (qotolow, “to get free”), Chuvash хӑтӑлма (hăt̬ălma, “to be saved, get rid of”), Kazakh құтылу (qūtylu, “to escape, get rid of”), Khakas худуларға (xudularğa, “to escape, save oneself”), Kyrgyz кутулуу (kutuluu, “to escape, get rid of”), Southern Altai кудул- (kudul-, “to disappear”), Tatar котылу (qotılu, “to escape, get free”), Turkmen gutulmak (“to recover”), Uyghur قۇتۇلماق (qutulmaq, “to avoid, escape”), Uzbek qutulmoq.

cog

(intransitive, with ablative case) to be rescued, be saved, be freed; to escape

(intransitive, with ablative case) to get rid of, be rid of (something or someone unpleasant), be relieved

(intransitive, of an animal) to get loose, break loose


götürmek

head

götürmek (third-person singular simple present götürür)

götürür (present singular third-person)
götürmek (infinitive)
götüren (imperfective impersonal participle)
götürmüş (impersonal participle perfective)
götürecek (impersonal participle prospective)
götürdüğüm (non-prospective participle personal)
götürdüğün (non-prospective participle personal)
götürdüğü (non-prospective participle personal)
götürdüğümüz (non-prospective participle personal)
götürdüğünüz (non-prospective participle personal)
götürdükleri (non-prospective participle personal)
götüreceğim (participle personal prospective)
götüreceğin (participle personal prospective)
götüreceği (participle personal prospective)
götüreceğimiz (participle personal prospective)
götüreceğiniz (participle personal prospective)
götürecekleri (participle personal prospective)
götürme (noun-from-verb)
götürüş (adverbial)
götürürüm (aorist first-person indicative present singular)
götürürsün (aorist indicative present second-person singular)
götürür (aorist indicative present singular third-person)
götürürüz (aorist first-person indicative plural present)
götürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
götürürler (aorist indicative plural present third-person)
götürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
götürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
götürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
götürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
götürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
götürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
götürdüm (first-person indicative past perfective singular)
götürdün (indicative past perfective second-person singular)
götürdü (indicative past perfective singular third-person)
götürdük (first-person indicative past perfective plural)
götürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
götürdüler (indicative past perfective plural third-person)
götürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
götürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
götürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
götürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
götürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
götürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or götürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
götüreceğim (first-person future indicative singular)
götüreceksin (future indicative second-person singular)
götürecek (future indicative singular third-person)
götüreceğiz (first-person future indicative plural)
götüreceksiniz (future indicative plural second-person)
götürecekler (future indicative plural third-person)
götürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
götürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
götürmüş (inferential perfective singular third-person)
götürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
götürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
götürmüşler (inferential perfective plural third-person)
götürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
götürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
götürürmüş (aorist inferential singular third-person)
götürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
götürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
götürürlermiş (or götürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
götürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
götürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
götürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
götürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
götürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
götürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
götürsem (conditional first-person singular)
götürsen (conditional second-person singular)
götürse (conditional singular third-person)
götürsek (conditional first-person plural)
götürseniz (conditional plural second-person)
götürseler (conditional plural third-person)
götürseydim (conditional first-person perfective singular)
götürseydin (conditional perfective second-person singular)
götürseydi (conditional perfective singular third-person)
götürseydik (conditional first-person perfective plural)
götürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
götürseydiler (conditional perfective plural third-person)
götüreyim (first-person optative singular)
götüresin (optative second-person singular)
götüre (optative singular third-person)
götürelim (first-person optative plural)
götüresiniz (optative plural second-person)
götüreler (optative plural third-person)
götürmekteyim (first-person progressive singular)
götürmektesin (progressive second-person singular)
götürmekte (progressive singular third-person)
götürmekteyiz (first-person plural progressive)
götürmektesiniz (plural progressive second-person)
götürmekteler (plural progressive third-person)
götürmeliyim (first-person necessitative singular)
götürmelisin (necessitative second-person singular)
götürmeli (necessitative singular third-person)
götürmeliyiz (first-person necessitative plural)
götürmelisiniz (necessitative plural second-person)
götürmeliler (necessitative plural third-person)
götür (imperative second-person singular)
götürsün (imperative singular third-person)
götürün (imperative plural second-person)
götürsünler (imperative plural third-person)
götürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
götürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
götürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
götürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
götürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
götürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
götürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
götürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
götürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
götürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
götürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
götürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
götürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
götürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
götürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
götürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
götürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
götürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
götürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
götürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
götürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
götürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
götürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
götürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
götürecek miyim? (first-person future indicative singular)
götürecek misin? (future indicative second-person singular)
götürecek mi? (future indicative singular third-person)
götürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
götürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
götürecekler mi? (future indicative plural third-person)
götürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
götürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
götürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
götürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
götürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
götürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
götürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
götürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
götürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
götürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
götürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
götürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
götürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
götürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
götürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
götürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
götürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
götürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
götürsem mi? (conditional first-person singular)
götürsen mi? (conditional second-person singular)
götürse mi? (conditional singular third-person)
götürsek mi? (conditional first-person plural)
götürseniz mi? (conditional plural second-person)
götürseler mi? (conditional plural third-person)
götürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
götürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
götürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
götürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
götürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
götürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
götürmekte miyim? (first-person progressive singular)
götürmekte misin? (progressive second-person singular)
götürmekte mi? (progressive singular third-person)
götürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
götürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
götürmekteler mi? (plural progressive third-person)
götürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
götürmeli misin? (necessitative second-person singular)
götürmeli mi? (necessitative singular third-person)
götürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
götürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
götürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
götürmemek (infinitive negative)
götürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
götürmemiş (impersonal negative participle perfective)
götürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
götürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
götürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
götürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
götürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
götürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
götürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
götürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
götürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
götürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
götürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
götürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
götürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
götürmeme (negative noun-from-verb)
götürmeyüş (adverbial negative)
götürmem (aorist first-person indicative present singular)
götürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
götürmez (aorist indicative present singular third-person)
götürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
götürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
götürmezler (aorist indicative plural present third-person)
götürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
götürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
götürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
götürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
götürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
götürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
götürmedim (first-person indicative past perfective singular)
götürmedin (indicative past perfective second-person singular)
götürmedi (indicative past perfective singular third-person)
götürmedik (first-person indicative past perfective plural)
götürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
götürmediler (indicative past perfective plural third-person)
götürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
götürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
götürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
götürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
götürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
götürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
götürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
götürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
götürmeyecek (future indicative singular third-person)
götürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
götürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
götürmeyecekler (future indicative plural third-person)
götürmemişim (first-person inferential perfective singular)
götürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
götürmemiş (inferential perfective singular third-person)
götürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
götürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
götürmemişler (inferential perfective plural third-person)
götürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
götürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
götürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
götürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
götürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
götürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
götürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
götürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
götürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
götürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
götürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
götürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
götürmesem (conditional first-person singular)
götürmesen (conditional second-person singular)
götürmese (conditional singular third-person)
götürmesek (conditional first-person plural)
götürmeseniz (conditional plural second-person)
götürmeseler (conditional plural third-person)
götürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
götürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
götürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
götürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
götürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
götürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
götürmeyeyim (first-person optative singular)
götürmeyesin (optative second-person singular)
götürmeye (optative singular third-person)
götürmeyelim (first-person optative plural)
götürmeyesiniz (optative plural second-person)
götürmeyeler (optative plural third-person)
götürmemekteyim (first-person progressive singular)
götürmemektesin (progressive second-person singular)
götürmemekte (progressive singular third-person)
götürmemekteyiz (first-person plural progressive)
götürmemektesiniz (plural progressive second-person)
götürmemekteler (plural progressive third-person)
götürmemeliyim (first-person necessitative singular)
götürmemelisin (necessitative second-person singular)
götürmemeli (necessitative singular third-person)
götürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
götürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
götürmemeliler (necessitative plural third-person)
götürme (imperative second-person singular)
götürmesin (imperative singular third-person)
götürmeyin (imperative plural second-person)
götürmesinler (imperative plural third-person)
götürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
götürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
götürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
götürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
götürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
götürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
götürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
götürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
götürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
götürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
götürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
götürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
götürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
götürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
götürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
götürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
götürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
götürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
götürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
götürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
götürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
götürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
götürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
götürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
götürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
götürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
götürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
götürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
götürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
götürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
götürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
götürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
götürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
götürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
götürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
götürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
götürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
götürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
götürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
götürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
götürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
götürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
götürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
götürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
götürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
götürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
götürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
götürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
götürmesem mi? (conditional first-person singular)
götürmesen mi? (conditional second-person singular)
götürmese mi? (conditional singular third-person)
götürmesek mi? (conditional first-person plural)
götürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
götürmeseler mi? (conditional plural third-person)
götürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
götürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
götürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
götürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
götürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
götürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
götürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
götürmemekte misin? (progressive second-person singular)
götürmemekte mi? (progressive singular third-person)
götürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
götürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
götürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
götürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
götürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
götürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
götürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
götürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
götürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

götürdüğümüz

götürdüğünüz

götürürmüşüm

götürürmüşüz

Inherited from Ottoman Turkish گوتورمك (götürmek, “to carry, take away”), ultimately from Proto-Turkic *köt- (“to rise, to raise; high, elevated”). Cognate with Azerbaijani götürmək (“to take, pick up”), Kazakh көтеру (köteru, “to lift, raise”), Kyrgyz көтөрүү (kötörüü, “to rise”), Turkmen götermek (“to lift, pick up”), Tuvan көдүрер (ködürer, “to pick, rise”) Uyghur كۆتەرمەك (kötermek, “to pick, raise”), Uzbek ko'tarmoq (“to raise, heighten”), and Yakut көт (köt, “to fly”). Related to göt (“ass, buttocks”).
Compare kaldırmak for a similar semantic change.

cog

(transitive) to carry, convey, transport, accompany

Götür şunları!

(transitive) to take away, remove, carry away, carry off, take out

(transitive) to lead to a result or an end


ağaçlandırmak

head

ağaçlandırmak (third-person singular simple present ağaçlandırır)

ağaçlandırır (present singular third-person)
ağaçlandırmak (infinitive)
ağaçlandıran (imperfective impersonal participle)
ağaçlandırmış (impersonal participle perfective)
ağaçlandıracak (impersonal participle prospective)
ağaçlandırdığım (non-prospective participle personal)
ağaçlandırdığın (non-prospective participle personal)
ağaçlandırdığı (non-prospective participle personal)
ağaçlandırdığımız (non-prospective participle personal)
ağaçlandırdığınız (non-prospective participle personal)
ağaçlandırdıkları (non-prospective participle personal)
ağaçlandıracağım (participle personal prospective)
ağaçlandıracağın (participle personal prospective)
ağaçlandıracağı (participle personal prospective)
ağaçlandıracağımız (participle personal prospective)
ağaçlandıracağınız (participle personal prospective)
ağaçlandıracakları (participle personal prospective)
ağaçlandırma (noun-from-verb)
ağaçlandırış (adverbial)
ağaçlandırırım (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlandırırsın (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlandırır (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlandırırız (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlandırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlandırırlar (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlandırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlandırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlandırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlandırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlandırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlandırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçlandırdım (first-person indicative past perfective singular)
ağaçlandırdın (indicative past perfective second-person singular)
ağaçlandırdı (indicative past perfective singular third-person)
ağaçlandırdık (first-person indicative past perfective plural)
ağaçlandırdınız (indicative past perfective plural second-person)
ağaçlandırdılar (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlandırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlandırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlandırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlandırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlandırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlandırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ağaçlandırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlandıracağım (first-person future indicative singular)
ağaçlandıracaksın (future indicative second-person singular)
ağaçlandıracak (future indicative singular third-person)
ağaçlandıracağız (first-person future indicative plural)
ağaçlandıracaksınız (future indicative plural second-person)
ağaçlandıracaklar (future indicative plural third-person)
ağaçlandırmışım (first-person inferential perfective singular)
ağaçlandırmışsın (inferential perfective second-person singular)
ağaçlandırmış (inferential perfective singular third-person)
ağaçlandırmışız (first-person inferential perfective plural)
ağaçlandırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağaçlandırmışlar (inferential perfective plural third-person)
ağaçlandırırmışım (aorist first-person inferential singular)
ağaçlandırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağaçlandırırmış (aorist inferential singular third-person)
ağaçlandırırmışız (aorist first-person inferential plural)
ağaçlandırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağaçlandırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or ağaçlandırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağaçlandırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlandırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlandırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlandırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlandırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlandırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlandırsam (conditional first-person singular)
ağaçlandırsan (conditional second-person singular)
ağaçlandırsa (conditional singular third-person)
ağaçlandırsak (conditional first-person plural)
ağaçlandırsanız (conditional plural second-person)
ağaçlandırsalar (conditional plural third-person)
ağaçlandırsaydım (conditional first-person perfective singular)
ağaçlandırsaydın (conditional perfective second-person singular)
ağaçlandırsaydı (conditional perfective singular third-person)
ağaçlandırsaydık (conditional first-person perfective plural)
ağaçlandırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağaçlandırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağaçlandırayım (first-person optative singular)
ağaçlandırasın (optative second-person singular)
ağaçlandıra (optative singular third-person)
ağaçlandıralım (first-person optative plural)
ağaçlandırasınız (optative plural second-person)
ağaçlandıralar (optative plural third-person)
ağaçlandırmaktayım (first-person progressive singular)
ağaçlandırmaktasın (progressive second-person singular)
ağaçlandırmakta (progressive singular third-person)
ağaçlandırmaktayız (first-person plural progressive)
ağaçlandırmaktasınız (plural progressive second-person)
ağaçlandırmaktalar (plural progressive third-person)
ağaçlandırmalıyım (first-person necessitative singular)
ağaçlandırmalısın (necessitative second-person singular)
ağaçlandırmalı (necessitative singular third-person)
ağaçlandırmalıyız (first-person necessitative plural)
ağaçlandırmalısınız (necessitative plural second-person)
ağaçlandırmalılar (necessitative plural third-person)
ağaçlandır (imperative second-person singular)
ağaçlandırsın (imperative singular third-person)
ağaçlandırın (imperative plural second-person)
ağaçlandırsınlar (imperative plural third-person)
ağaçlandırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlandırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlandırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlandırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlandırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlandırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlandırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlandırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlandırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlandırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlandırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlandırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçlandırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağaçlandırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağaçlandırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağaçlandırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağaçlandırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağaçlandırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlandırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlandırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlandırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlandırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlandırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlandırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlandıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağaçlandıracak mısın? (future indicative second-person singular)
ağaçlandıracak mı? (future indicative singular third-person)
ağaçlandıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağaçlandıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağaçlandıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağaçlandırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağaçlandırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağaçlandırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağaçlandırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağaçlandırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağaçlandırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağaçlandırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağaçlandırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağaçlandırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağaçlandırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağaçlandırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağaçlandırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağaçlandırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlandırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlandırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlandırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlandırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlandırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlandırsam mı? (conditional first-person singular)
ağaçlandırsan mı? (conditional second-person singular)
ağaçlandırsa mı? (conditional singular third-person)
ağaçlandırsak mı? (conditional first-person plural)
ağaçlandırsanız mı? (conditional plural second-person)
ağaçlandırsalar mı? (conditional plural third-person)
ağaçlandırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağaçlandırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağaçlandırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağaçlandırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağaçlandırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağaçlandırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağaçlandırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağaçlandırmakta mısın? (progressive second-person singular)
ağaçlandırmakta mı? (progressive singular third-person)
ağaçlandırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağaçlandırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağaçlandırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağaçlandırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağaçlandırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağaçlandırmalı mı? (necessitative singular third-person)
ağaçlandırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağaçlandırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağaçlandırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağaçlandırmamak (infinitive negative)
ağaçlandırmayan (imperfective impersonal negative participle)
ağaçlandırmamış (impersonal negative participle perfective)
ağaçlandırmayacak (impersonal negative participle prospective)
ağaçlandırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağaçlandırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağaçlandırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağaçlandırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağaçlandırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağaçlandırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağaçlandırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağaçlandırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağaçlandırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağaçlandırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağaçlandırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağaçlandırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağaçlandırmama (negative noun-from-verb)
ağaçlandırmayış (adverbial negative)
ağaçlandırmam (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlandırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlandırmaz (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlandırmayız (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlandırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlandırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlandırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlandırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlandırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlandırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlandırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlandırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçlandırmadım (first-person indicative past perfective singular)
ağaçlandırmadın (indicative past perfective second-person singular)
ağaçlandırmadı (indicative past perfective singular third-person)
ağaçlandırmadık (first-person indicative past perfective plural)
ağaçlandırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağaçlandırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlandırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlandırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlandırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlandırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlandırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlandırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlandırmayacağım (first-person future indicative singular)
ağaçlandırmayacaksın (future indicative second-person singular)
ağaçlandırmayacak (future indicative singular third-person)
ağaçlandırmayacağız (first-person future indicative plural)
ağaçlandırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağaçlandırmayacaklar (future indicative plural third-person)
ağaçlandırmamışım (first-person inferential perfective singular)
ağaçlandırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağaçlandırmamış (inferential perfective singular third-person)
ağaçlandırmamışız (first-person inferential perfective plural)
ağaçlandırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağaçlandırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağaçlandırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağaçlandırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağaçlandırmazmış (aorist inferential singular third-person)
ağaçlandırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağaçlandırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağaçlandırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ağaçlandırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlandırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlandırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlandırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlandırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlandırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlandırmasam (conditional first-person singular)
ağaçlandırmasan (conditional second-person singular)
ağaçlandırmasa (conditional singular third-person)
ağaçlandırmasak (conditional first-person plural)
ağaçlandırmasanız (conditional plural second-person)
ağaçlandırmasalar (conditional plural third-person)
ağaçlandırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağaçlandırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağaçlandırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağaçlandırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağaçlandırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağaçlandırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağaçlandırmayayım (first-person optative singular)
ağaçlandırmayasın (optative second-person singular)
ağaçlandırmaya (optative singular third-person)
ağaçlandırmayalım (first-person optative plural)
ağaçlandırmayasınız (optative plural second-person)
ağaçlandırmayalar (optative plural third-person)
ağaçlandırmamaktayım (first-person progressive singular)
ağaçlandırmamaktasın (progressive second-person singular)
ağaçlandırmamakta (progressive singular third-person)
ağaçlandırmamaktayız (first-person plural progressive)
ağaçlandırmamaktasınız (plural progressive second-person)
ağaçlandırmamaktalar (plural progressive third-person)
ağaçlandırmamalıyım (first-person necessitative singular)
ağaçlandırmamalısın (necessitative second-person singular)
ağaçlandırmamalı (necessitative singular third-person)
ağaçlandırmamalıyız (first-person necessitative plural)
ağaçlandırmamalısınız (necessitative plural second-person)
ağaçlandırmamalılar (necessitative plural third-person)
ağaçlandırma (imperative second-person singular)
ağaçlandırmasın (imperative singular third-person)
ağaçlandırmayın (imperative plural second-person)
ağaçlandırmasınlar (imperative plural third-person)
ağaçlandırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlandırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlandırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlandırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlandırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlandırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlandırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlandırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlandırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlandırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlandırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlandırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçlandırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağaçlandırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağaçlandırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağaçlandırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağaçlandırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağaçlandırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlandırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlandırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlandırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlandırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlandırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlandırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlandırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağaçlandırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağaçlandırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağaçlandırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağaçlandırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağaçlandırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağaçlandırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağaçlandırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağaçlandırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağaçlandırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağaçlandırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağaçlandırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağaçlandırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağaçlandırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağaçlandırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağaçlandırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağaçlandırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağaçlandırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağaçlandırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlandırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlandırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlandırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlandırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlandırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlandırmasam mı? (conditional first-person singular)
ağaçlandırmasan mı? (conditional second-person singular)
ağaçlandırmasa mı? (conditional singular third-person)
ağaçlandırmasak mı? (conditional first-person plural)
ağaçlandırmasanız mı? (conditional plural second-person)
ağaçlandırmasalar mı? (conditional plural third-person)
ağaçlandırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağaçlandırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağaçlandırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağaçlandırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağaçlandırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağaçlandırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağaçlandırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağaçlandırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağaçlandırmamakta mı? (progressive singular third-person)
ağaçlandırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağaçlandırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağaçlandırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağaçlandırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağaçlandırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağaçlandırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağaçlandırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağaçlandırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağaçlandırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


çıplaklaşmak

çıplaklaşmak (third-person singular simple present çıplaklaşır)

çıplaklaşır (present singular third-person)


çıplaklaştırmak

çıplaklaştırmak (third-person singular simple present çıplaklaştırır)

çıplaklaştırır (present singular third-person)


istenmek

istenmek (third-person singular simple present istenir)

istenir (present singular third-person)
istenmek (infinitive)
istenen (imperfective impersonal participle)
istenmiş (impersonal participle perfective)
istenecek (impersonal participle prospective)
istendiğim (non-prospective participle personal)
istendiğin (non-prospective participle personal)
istendiği (non-prospective participle personal)
istendiğimiz (non-prospective participle personal)
istendiğiniz (non-prospective participle personal)
istendikleri (non-prospective participle personal)
isteneceğim (participle personal prospective)
isteneceğin (participle personal prospective)
isteneceği (participle personal prospective)
isteneceğimiz (participle personal prospective)
isteneceğiniz (participle personal prospective)
istenecekleri (participle personal prospective)
istenme (noun-from-verb)
isteniş (adverbial)
istenirim (aorist first-person indicative present singular)
istenirsin (aorist indicative present second-person singular)
istenir (aorist indicative present singular third-person)
isteniriz (aorist first-person indicative plural present)
istenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
istenirler (aorist indicative plural present third-person)
isteniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
isteniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
isteniyor (imperfective indicative present singular third-person)
isteniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
isteniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
isteniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
istendim (first-person indicative past perfective singular)
istendin (indicative past perfective second-person singular)
istendi (indicative past perfective singular third-person)
istendik (first-person indicative past perfective plural)
istendiniz (indicative past perfective plural second-person)
istendiler (indicative past perfective plural third-person)
isteniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
isteniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
isteniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
isteniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
isteniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
isteniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or isteniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
isteneceğim (first-person future indicative singular)
isteneceksin (future indicative second-person singular)
istenecek (future indicative singular third-person)
isteneceğiz (first-person future indicative plural)
isteneceksiniz (future indicative plural second-person)
istenecekler (future indicative plural third-person)
istenmişim (first-person inferential perfective singular)
istenmişsin (inferential perfective second-person singular)
istenmiş (inferential perfective singular third-person)
istenmişiz (first-person inferential perfective plural)
istenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
istenmişler (inferential perfective plural third-person)
istenirmişim (aorist first-person inferential singular)
istenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
istenirmiş (aorist inferential singular third-person)
istenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
istenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
istenirlermiş (or istenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
isteniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
isteniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
isteniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
isteniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
isteniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
isteniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
istensem (conditional first-person singular)
istensen (conditional second-person singular)
istense (conditional singular third-person)
istensek (conditional first-person plural)
istenseniz (conditional plural second-person)
istenseler (conditional plural third-person)
istenseydim (conditional first-person perfective singular)
istenseydin (conditional perfective second-person singular)
istenseydi (conditional perfective singular third-person)
istenseydik (conditional first-person perfective plural)
istenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
istenseydiler (conditional perfective plural third-person)
isteneyim (first-person optative singular)
istenesin (optative second-person singular)
istene (optative singular third-person)
istenelim (first-person optative plural)
istenesiniz (optative plural second-person)
isteneler (optative plural third-person)
istenmekteyim (first-person progressive singular)
istenmektesin (progressive second-person singular)
istenmekte (progressive singular third-person)
istenmekteyiz (first-person plural progressive)
istenmektesiniz (plural progressive second-person)
istenmekteler (plural progressive third-person)
istenmeliyim (first-person necessitative singular)
istenmelisin (necessitative second-person singular)
istenmeli (necessitative singular third-person)
istenmeliyiz (first-person necessitative plural)
istenmelisiniz (necessitative plural second-person)
istenmeliler (necessitative plural third-person)
isten (imperative second-person singular)
istensin (imperative singular third-person)
istenin (imperative plural second-person)
istensinler (imperative plural third-person)
istenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
istenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
istenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
istenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
istenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
istenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
isteniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
isteniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
isteniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
isteniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
isteniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
isteniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
istendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
istendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
istendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
istendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
istendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
istendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
isteniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
isteniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
isteniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
isteniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
isteniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
isteniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
istenecek miyim? (first-person future indicative singular)
istenecek misin? (future indicative second-person singular)
istenecek mi? (future indicative singular third-person)
istenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
istenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
istenecekler mi? (future indicative plural third-person)
istenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
istenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
istenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
istenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
istenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
istenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
istenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
istenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
istenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
istenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
istenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
istenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
isteniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
isteniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
isteniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
isteniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
isteniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
isteniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
istensem mi? (conditional first-person singular)
istensen mi? (conditional second-person singular)
istense mi? (conditional singular third-person)
istensek mi? (conditional first-person plural)
istenseniz mi? (conditional plural second-person)
istenseler mi? (conditional plural third-person)
istense miydim? (conditional first-person perfective singular)
istense miydin? (conditional perfective second-person singular)
istense miydi? (conditional perfective singular third-person)
istense miydik? (conditional first-person perfective plural)
istense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
istenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
istenmekte miyim? (first-person progressive singular)
istenmekte misin? (progressive second-person singular)
istenmekte mi? (progressive singular third-person)
istenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
istenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
istenmekteler mi? (plural progressive third-person)
istenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
istenmeli misin? (necessitative second-person singular)
istenmeli mi? (necessitative singular third-person)
istenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
istenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
istenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
istenmemek (infinitive negative)
istenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
istenmemiş (impersonal negative participle perfective)
istenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
istenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
istenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
istenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
istenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
istenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
istenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
istenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
istenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
istenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
istenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
istenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
istenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
istenmeme (negative noun-from-verb)
istenmeyiş (adverbial negative)
istenmem (aorist first-person indicative present singular)
istenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
istenmez (aorist indicative present singular third-person)
istenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
istenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
istenmezler (aorist indicative plural present third-person)
istenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
istenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
istenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
istenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
istenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
istenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
istenmedim (first-person indicative past perfective singular)
istenmedin (indicative past perfective second-person singular)
istenmedi (indicative past perfective singular third-person)
istenmedik (first-person indicative past perfective plural)
istenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
istenmediler (indicative past perfective plural third-person)
istenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
istenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
istenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
istenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
istenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
istenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
istenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
istenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
istenmeyecek (future indicative singular third-person)
istenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
istenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
istenmeyecekler (future indicative plural third-person)
istenmemişim (first-person inferential perfective singular)
istenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
istenmemiş (inferential perfective singular third-person)
istenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
istenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
istenmemişler (inferential perfective plural third-person)
istenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
istenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
istenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
istenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
istenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
istenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
istenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
istenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
istenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
istenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
istenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
istenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
istenmesem (conditional first-person singular)
istenmesen (conditional second-person singular)
istenmese (conditional singular third-person)
istenmesek (conditional first-person plural)
istenmeseniz (conditional plural second-person)
istenmeseler (conditional plural third-person)
istenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
istenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
istenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
istenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
istenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
istenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
istenmeyeyim (first-person optative singular)
istenmeyesin (optative second-person singular)
istenmeye (optative singular third-person)
istenmeyelim (first-person optative plural)
istenmeyesiniz (optative plural second-person)
istenmeyeler (optative plural third-person)
istenmemekteyim (first-person progressive singular)
istenmemektesin (progressive second-person singular)
istenmemekte (progressive singular third-person)
istenmemekteyiz (first-person plural progressive)
istenmemektesiniz (plural progressive second-person)
istenmemekteler (plural progressive third-person)
istenmemeliyim (first-person necessitative singular)
istenmemelisin (necessitative second-person singular)
istenmemeli (necessitative singular third-person)
istenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
istenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
istenmemeliler (necessitative plural third-person)
istenme (imperative second-person singular)
istenmesin (imperative singular third-person)
istenmeyin (imperative plural second-person)
istenmesinler (imperative plural third-person)
istenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
istenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
istenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
istenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
istenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
istenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
istenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
istenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
istenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
istenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
istenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
istenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
istenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
istenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
istenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
istenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
istenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
istenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
istenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
istenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
istenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
istenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
istenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
istenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
istenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
istenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
istenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
istenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
istenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
istenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
istenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
istenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
istenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
istenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
istenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
istenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
istenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
istenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
istenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
istenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
istenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
istenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
istenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
istenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
istenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
istenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
istenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
istenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
istenmesem mi? (conditional first-person singular)
istenmesen mi? (conditional second-person singular)
istenmese mi? (conditional singular third-person)
istenmesek mi? (conditional first-person plural)
istenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
istenmeseler mi? (conditional plural third-person)
istenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
istenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
istenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
istenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
istenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
istenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
istenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
istenmemekte misin? (progressive second-person singular)
istenmemekte mi? (progressive singular third-person)
istenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
istenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
istenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
istenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
istenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
istenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
istenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
istenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
istenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


eyerlemek

eyerlemek (third-person singular simple present eyerler)