cavlağı çekmek

cavlağı çekiyorlardı (or cavlağı çekiyordular)

cavlağı çekerlermiş (or cavlağı çekermişlar)

cavlağı çekmek (infinitive)
cavlağı çeken (imperfective impersonal participle)
cavlağı çekmiş (impersonal participle perfective)
cavlağı çekecek (impersonal participle prospective)
cavlağı çektiğim (non-prospective participle personal)
cavlağı çektiğin (non-prospective participle personal)
cavlağı çektiği (non-prospective participle personal)
cavlağı çektiğimiz (non-prospective participle personal)
cavlağı çektiğiniz (non-prospective participle personal)
cavlağı çektikleri (non-prospective participle personal)
cavlağı çekeceğim (participle personal prospective)
cavlağı çekeceğin (participle personal prospective)
cavlağı çekeceği (participle personal prospective)
cavlağı çekeceğimiz (participle personal prospective)
cavlağı çekeceğiniz (participle personal prospective)
cavlağı çekecekleri (participle personal prospective)
cavlağı çekme (noun-from-verb)
cavlağı çekiş (adverbial)
cavlağı çekerim (aorist first-person indicative present singular)
cavlağı çekersin (aorist indicative present second-person singular)
cavlağı çeker (aorist indicative present singular third-person)
cavlağı çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
cavlağı çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
cavlağı çekerler (aorist indicative plural present third-person)
cavlağı çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cavlağı çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cavlağı çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
cavlağı çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cavlağı çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cavlağı çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cavlağı çektim (first-person indicative past perfective singular)
cavlağı çektin (indicative past perfective second-person singular)
cavlağı çekti (indicative past perfective singular third-person)
cavlağı çektik (first-person indicative past perfective plural)
cavlağı çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
cavlağı çektiler (indicative past perfective plural third-person)
cavlağı çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cavlağı çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cavlağı çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cavlağı çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cavlağı çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cavlağı çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or cavlağı çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
cavlağı çekeceğim (first-person future indicative singular)
cavlağı çekeceksin (future indicative second-person singular)
cavlağı çekecek (future indicative singular third-person)
cavlağı çekeceğiz (first-person future indicative plural)
cavlağı çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
cavlağı çekecekler (future indicative plural third-person)
cavlağı çekmişim (first-person inferential perfective singular)
cavlağı çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
cavlağı çekmiş (inferential perfective singular third-person)
cavlağı çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
cavlağı çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cavlağı çekmişler (inferential perfective plural third-person)
cavlağı çekermişim (aorist first-person inferential singular)
cavlağı çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
cavlağı çekermiş (aorist inferential singular third-person)
cavlağı çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
cavlağı çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cavlağı çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or cavlağı çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
cavlağı çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cavlağı çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cavlağı çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cavlağı çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cavlağı çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cavlağı çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cavlağı çeksem (conditional first-person singular)
cavlağı çeksen (conditional second-person singular)
cavlağı çekse (conditional singular third-person)
cavlağı çeksek (conditional first-person plural)
cavlağı çekseniz (conditional plural second-person)
cavlağı çekseler (conditional plural third-person)
cavlağı çekseydim (conditional first-person perfective singular)
cavlağı çekseydin (conditional perfective second-person singular)
cavlağı çekseydi (conditional perfective singular third-person)
cavlağı çekseydik (conditional first-person perfective plural)
cavlağı çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cavlağı çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
cavlağı çekeyim (first-person optative singular)
cavlağı çekesin (optative second-person singular)
cavlağı çeke (optative singular third-person)
cavlağı çekelim (first-person optative plural)
cavlağı çekesiniz (optative plural second-person)
cavlağı çekeler (optative plural third-person)
cavlağı çekmekteyim (first-person progressive singular)
cavlağı çekmektesin (progressive second-person singular)
cavlağı çekmekte (progressive singular third-person)
cavlağı çekmekteyiz (first-person plural progressive)
cavlağı çekmektesiniz (plural progressive second-person)
cavlağı çekmekteler (plural progressive third-person)
cavlağı çekmeliyim (first-person necessitative singular)
cavlağı çekmelisin (necessitative second-person singular)
cavlağı çekmeli (necessitative singular third-person)
cavlağı çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
cavlağı çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
cavlağı çekmeliler (necessitative plural third-person)
cavlağı çek (imperative second-person singular)
cavlağı çeksin (imperative singular third-person)
cavlağı çekin (imperative plural second-person)
cavlağı çeksinler (imperative plural third-person)
cavlağı çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cavlağı çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
cavlağı çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
cavlağı çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cavlağı çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cavlağı çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cavlağı çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cavlağı çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cavlağı çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cavlağı çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cavlağı çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cavlağı çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cavlağı çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cavlağı çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cavlağı çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
cavlağı çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cavlağı çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cavlağı çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cavlağı çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cavlağı çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cavlağı çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cavlağı çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cavlağı çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cavlağı çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cavlağı çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
cavlağı çekecek misin? (future indicative second-person singular)
cavlağı çekecek mi? (future indicative singular third-person)
cavlağı çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cavlağı çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cavlağı çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
cavlağı çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cavlağı çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cavlağı çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cavlağı çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cavlağı çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cavlağı çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cavlağı çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cavlağı çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cavlağı çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
cavlağı çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cavlağı çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cavlağı çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cavlağı çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cavlağı çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cavlağı çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cavlağı çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cavlağı çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cavlağı çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cavlağı çeksem mi? (conditional first-person singular)
cavlağı çeksen mi? (conditional second-person singular)
cavlağı çekse mi? (conditional singular third-person)
cavlağı çeksek mi? (conditional first-person plural)
cavlağı çekseniz mi? (conditional plural second-person)
cavlağı çekseler mi? (conditional plural third-person)
cavlağı çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
cavlağı çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
cavlağı çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
cavlağı çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
cavlağı çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cavlağı çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cavlağı çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
cavlağı çekmekte misin? (progressive second-person singular)
cavlağı çekmekte mi? (progressive singular third-person)
cavlağı çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
cavlağı çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
cavlağı çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
cavlağı çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
cavlağı çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
cavlağı çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
cavlağı çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cavlağı çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cavlağı çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
cavlağı çekmemek (infinitive negative)
cavlağı çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
cavlağı çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
cavlağı çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
cavlağı çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
cavlağı çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
cavlağı çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
cavlağı çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
cavlağı çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
cavlağı çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
cavlağı çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
cavlağı çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
cavlağı çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
cavlağı çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
cavlağı çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
cavlağı çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
cavlağı çekmeme (negative noun-from-verb)
cavlağı çekmeyiş (adverbial negative)
cavlağı çekmem (aorist first-person indicative present singular)
cavlağı çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
cavlağı çekmez (aorist indicative present singular third-person)
cavlağı çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
cavlağı çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
cavlağı çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
cavlağı çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cavlağı çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cavlağı çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
cavlağı çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cavlağı çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cavlağı çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cavlağı çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
cavlağı çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
cavlağı çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
cavlağı çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
cavlağı çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
cavlağı çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
cavlağı çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cavlağı çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cavlağı çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cavlağı çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cavlağı çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cavlağı çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
cavlağı çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
cavlağı çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
cavlağı çekmeyecek (future indicative singular third-person)
cavlağı çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
cavlağı çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
cavlağı çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
cavlağı çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
cavlağı çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
cavlağı çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
cavlağı çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
cavlağı çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cavlağı çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
cavlağı çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
cavlağı çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
cavlağı çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
cavlağı çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
cavlağı çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cavlağı çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
cavlağı çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cavlağı çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cavlağı çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cavlağı çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cavlağı çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cavlağı çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cavlağı çekmesem (conditional first-person singular)
cavlağı çekmesen (conditional second-person singular)
cavlağı çekmese (conditional singular third-person)
cavlağı çekmesek (conditional first-person plural)
cavlağı çekmeseniz (conditional plural second-person)
cavlağı çekmeseler (conditional plural third-person)
cavlağı çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
cavlağı çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
cavlağı çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
cavlağı çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
cavlağı çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cavlağı çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
cavlağı çekmeyeyim (first-person optative singular)
cavlağı çekmeyesin (optative second-person singular)
cavlağı çekmeye (optative singular third-person)
cavlağı çekmeyelim (first-person optative plural)
cavlağı çekmeyesiniz (optative plural second-person)
cavlağı çekmeyeler (optative plural third-person)
cavlağı çekmemekteyim (first-person progressive singular)
cavlağı çekmemektesin (progressive second-person singular)
cavlağı çekmemekte (progressive singular third-person)
cavlağı çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
cavlağı çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
cavlağı çekmemekteler (plural progressive third-person)
cavlağı çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
cavlağı çekmemelisin (necessitative second-person singular)
cavlağı çekmemeli (necessitative singular third-person)
cavlağı çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
cavlağı çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
cavlağı çekmemeliler (necessitative plural third-person)
cavlağı çekme (imperative second-person singular)
cavlağı çekmesin (imperative singular third-person)
cavlağı çekmeyin (imperative plural second-person)
cavlağı çekmesinler (imperative plural third-person)
cavlağı çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cavlağı çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
cavlağı çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
cavlağı çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cavlağı çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cavlağı çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cavlağı çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cavlağı çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cavlağı çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cavlağı çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cavlağı çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cavlağı çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cavlağı çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cavlağı çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cavlağı çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
cavlağı çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cavlağı çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cavlağı çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cavlağı çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cavlağı çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cavlağı çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cavlağı çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cavlağı çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cavlağı çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cavlağı çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
cavlağı çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
cavlağı çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
cavlağı çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cavlağı çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cavlağı çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
cavlağı çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cavlağı çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cavlağı çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cavlağı çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cavlağı çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cavlağı çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cavlağı çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cavlağı çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cavlağı çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
cavlağı çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cavlağı çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cavlağı çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cavlağı çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cavlağı çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cavlağı çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cavlağı çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cavlağı çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cavlağı çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cavlağı çekmesem mi? (conditional first-person singular)
cavlağı çekmesen mi? (conditional second-person singular)
cavlağı çekmese mi? (conditional singular third-person)
cavlağı çekmesek mi? (conditional first-person plural)
cavlağı çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
cavlağı çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
cavlağı çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
cavlağı çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
cavlağı çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
cavlağı çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
cavlağı çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cavlağı çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cavlağı çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
cavlağı çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
cavlağı çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
cavlağı çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
cavlağı çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
cavlağı çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
cavlağı çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
cavlağı çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
cavlağı çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
cavlağı çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cavlağı çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cavlağı çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


mortoyu çekmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

mortoyu çekiyorlardı (or mortoyu çekiyordular)

mortoyu çekerlermiş (or mortoyu çekermişlar)

mortoyu çekmek (infinitive)
mortoyu çeken (imperfective impersonal participle)
mortoyu çekmiş (impersonal participle perfective)
mortoyu çekecek (impersonal participle prospective)
mortoyu çektiğim (non-prospective participle personal)
mortoyu çektiğin (non-prospective participle personal)
mortoyu çektiği (non-prospective participle personal)
mortoyu çektiğimiz (non-prospective participle personal)
mortoyu çektiğiniz (non-prospective participle personal)
mortoyu çektikleri (non-prospective participle personal)
mortoyu çekeceğim (participle personal prospective)
mortoyu çekeceğin (participle personal prospective)
mortoyu çekeceği (participle personal prospective)
mortoyu çekeceğimiz (participle personal prospective)
mortoyu çekeceğiniz (participle personal prospective)
mortoyu çekecekleri (participle personal prospective)
mortoyu çekme (noun-from-verb)
mortoyu çekiş (adverbial)
mortoyu çekerim (aorist first-person indicative present singular)
mortoyu çekersin (aorist indicative present second-person singular)
mortoyu çeker (aorist indicative present singular third-person)
mortoyu çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
mortoyu çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
mortoyu çekerler (aorist indicative plural present third-person)
mortoyu çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mortoyu çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mortoyu çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
mortoyu çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mortoyu çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mortoyu çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mortoyu çektim (first-person indicative past perfective singular)
mortoyu çektin (indicative past perfective second-person singular)
mortoyu çekti (indicative past perfective singular third-person)
mortoyu çektik (first-person indicative past perfective plural)
mortoyu çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
mortoyu çektiler (indicative past perfective plural third-person)
mortoyu çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mortoyu çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mortoyu çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mortoyu çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mortoyu çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mortoyu çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or mortoyu çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
mortoyu çekeceğim (first-person future indicative singular)
mortoyu çekeceksin (future indicative second-person singular)
mortoyu çekecek (future indicative singular third-person)
mortoyu çekeceğiz (first-person future indicative plural)
mortoyu çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
mortoyu çekecekler (future indicative plural third-person)
mortoyu çekmişim (first-person inferential perfective singular)
mortoyu çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
mortoyu çekmiş (inferential perfective singular third-person)
mortoyu çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
mortoyu çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
mortoyu çekmişler (inferential perfective plural third-person)
mortoyu çekermişim (aorist first-person inferential singular)
mortoyu çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
mortoyu çekermiş (aorist inferential singular third-person)
mortoyu çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
mortoyu çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
mortoyu çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or mortoyu çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
mortoyu çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mortoyu çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mortoyu çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mortoyu çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mortoyu çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mortoyu çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mortoyu çeksem (conditional first-person singular)
mortoyu çeksen (conditional second-person singular)
mortoyu çekse (conditional singular third-person)
mortoyu çeksek (conditional first-person plural)
mortoyu çekseniz (conditional plural second-person)
mortoyu çekseler (conditional plural third-person)
mortoyu çekseydim (conditional first-person perfective singular)
mortoyu çekseydin (conditional perfective second-person singular)
mortoyu çekseydi (conditional perfective singular third-person)
mortoyu çekseydik (conditional first-person perfective plural)
mortoyu çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
mortoyu çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
mortoyu çekeyim (first-person optative singular)
mortoyu çekesin (optative second-person singular)
mortoyu çeke (optative singular third-person)
mortoyu çekelim (first-person optative plural)
mortoyu çekesiniz (optative plural second-person)
mortoyu çekeler (optative plural third-person)
mortoyu çekmekteyim (first-person progressive singular)
mortoyu çekmektesin (progressive second-person singular)
mortoyu çekmekte (progressive singular third-person)
mortoyu çekmekteyiz (first-person plural progressive)
mortoyu çekmektesiniz (plural progressive second-person)
mortoyu çekmekteler (plural progressive third-person)
mortoyu çekmeliyim (first-person necessitative singular)
mortoyu çekmelisin (necessitative second-person singular)
mortoyu çekmeli (necessitative singular third-person)
mortoyu çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
mortoyu çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
mortoyu çekmeliler (necessitative plural third-person)
mortoyu çek (imperative second-person singular)
mortoyu çeksin (imperative singular third-person)
mortoyu çekin (imperative plural second-person)
mortoyu çeksinler (imperative plural third-person)
mortoyu çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
mortoyu çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
mortoyu çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
mortoyu çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
mortoyu çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
mortoyu çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
mortoyu çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mortoyu çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mortoyu çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mortoyu çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mortoyu çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mortoyu çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mortoyu çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
mortoyu çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
mortoyu çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
mortoyu çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
mortoyu çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
mortoyu çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
mortoyu çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mortoyu çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mortoyu çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mortoyu çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mortoyu çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mortoyu çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mortoyu çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
mortoyu çekecek misin? (future indicative second-person singular)
mortoyu çekecek mi? (future indicative singular third-person)
mortoyu çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
mortoyu çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
mortoyu çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
mortoyu çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
mortoyu çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
mortoyu çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
mortoyu çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
mortoyu çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
mortoyu çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
mortoyu çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
mortoyu çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
mortoyu çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
mortoyu çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
mortoyu çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
mortoyu çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
mortoyu çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mortoyu çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mortoyu çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mortoyu çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mortoyu çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mortoyu çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mortoyu çeksem mi? (conditional first-person singular)
mortoyu çeksen mi? (conditional second-person singular)
mortoyu çekse mi? (conditional singular third-person)
mortoyu çeksek mi? (conditional first-person plural)
mortoyu çekseniz mi? (conditional plural second-person)
mortoyu çekseler mi? (conditional plural third-person)
mortoyu çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
mortoyu çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
mortoyu çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
mortoyu çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
mortoyu çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
mortoyu çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
mortoyu çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
mortoyu çekmekte misin? (progressive second-person singular)
mortoyu çekmekte mi? (progressive singular third-person)
mortoyu çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
mortoyu çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
mortoyu çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
mortoyu çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
mortoyu çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
mortoyu çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
mortoyu çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
mortoyu çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
mortoyu çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
mortoyu çekmemek (infinitive negative)
mortoyu çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
mortoyu çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
mortoyu çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
mortoyu çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
mortoyu çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
mortoyu çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
mortoyu çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
mortoyu çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
mortoyu çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
mortoyu çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
mortoyu çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
mortoyu çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
mortoyu çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
mortoyu çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
mortoyu çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
mortoyu çekmeme (negative noun-from-verb)
mortoyu çekmeyiş (adverbial negative)
mortoyu çekmem (aorist first-person indicative present singular)
mortoyu çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
mortoyu çekmez (aorist indicative present singular third-person)
mortoyu çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
mortoyu çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
mortoyu çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
mortoyu çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mortoyu çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mortoyu çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
mortoyu çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mortoyu çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mortoyu çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mortoyu çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
mortoyu çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
mortoyu çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
mortoyu çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
mortoyu çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
mortoyu çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
mortoyu çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mortoyu çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mortoyu çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mortoyu çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mortoyu çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mortoyu çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
mortoyu çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
mortoyu çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
mortoyu çekmeyecek (future indicative singular third-person)
mortoyu çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
mortoyu çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
mortoyu çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
mortoyu çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
mortoyu çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
mortoyu çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
mortoyu çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
mortoyu çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
mortoyu çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
mortoyu çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
mortoyu çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
mortoyu çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
mortoyu çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
mortoyu çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
mortoyu çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
mortoyu çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mortoyu çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mortoyu çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mortoyu çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mortoyu çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mortoyu çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mortoyu çekmesem (conditional first-person singular)
mortoyu çekmesen (conditional second-person singular)
mortoyu çekmese (conditional singular third-person)
mortoyu çekmesek (conditional first-person plural)
mortoyu çekmeseniz (conditional plural second-person)
mortoyu çekmeseler (conditional plural third-person)
mortoyu çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
mortoyu çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
mortoyu çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
mortoyu çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
mortoyu çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
mortoyu çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
mortoyu çekmeyeyim (first-person optative singular)
mortoyu çekmeyesin (optative second-person singular)
mortoyu çekmeye (optative singular third-person)
mortoyu çekmeyelim (first-person optative plural)
mortoyu çekmeyesiniz (optative plural second-person)
mortoyu çekmeyeler (optative plural third-person)
mortoyu çekmemekteyim (first-person progressive singular)
mortoyu çekmemektesin (progressive second-person singular)
mortoyu çekmemekte (progressive singular third-person)
mortoyu çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
mortoyu çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
mortoyu çekmemekteler (plural progressive third-person)
mortoyu çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
mortoyu çekmemelisin (necessitative second-person singular)
mortoyu çekmemeli (necessitative singular third-person)
mortoyu çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
mortoyu çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
mortoyu çekmemeliler (necessitative plural third-person)
mortoyu çekme (imperative second-person singular)
mortoyu çekmesin (imperative singular third-person)
mortoyu çekmeyin (imperative plural second-person)
mortoyu çekmesinler (imperative plural third-person)
mortoyu çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
mortoyu çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
mortoyu çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
mortoyu çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
mortoyu çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
mortoyu çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
mortoyu çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mortoyu çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mortoyu çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mortoyu çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mortoyu çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mortoyu çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mortoyu çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
mortoyu çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
mortoyu çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
mortoyu çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
mortoyu çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
mortoyu çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
mortoyu çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mortoyu çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mortoyu çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mortoyu çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mortoyu çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mortoyu çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mortoyu çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
mortoyu çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
mortoyu çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
mortoyu çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
mortoyu çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
mortoyu çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
mortoyu çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
mortoyu çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
mortoyu çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
mortoyu çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
mortoyu çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
mortoyu çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
mortoyu çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
mortoyu çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
mortoyu çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
mortoyu çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
mortoyu çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
mortoyu çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
mortoyu çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mortoyu çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mortoyu çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mortoyu çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mortoyu çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mortoyu çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mortoyu çekmesem mi? (conditional first-person singular)
mortoyu çekmesen mi? (conditional second-person singular)
mortoyu çekmese mi? (conditional singular third-person)
mortoyu çekmesek mi? (conditional first-person plural)
mortoyu çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
mortoyu çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
mortoyu çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
mortoyu çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
mortoyu çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
mortoyu çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
mortoyu çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
mortoyu çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
mortoyu çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
mortoyu çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
mortoyu çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
mortoyu çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
mortoyu çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
mortoyu çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
mortoyu çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
mortoyu çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
mortoyu çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
mortoyu çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
mortoyu çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
mortoyu çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


cartayı çekmek

cartayı çekiyorlardı (or cartayı çekiyordular)

cartayı çekerlermiş (or cartayı çekermişlar)

cartayı çekmek (infinitive)
cartayı çeken (imperfective impersonal participle)
cartayı çekmiş (impersonal participle perfective)
cartayı çekecek (impersonal participle prospective)
cartayı çektiğim (non-prospective participle personal)
cartayı çektiğin (non-prospective participle personal)
cartayı çektiği (non-prospective participle personal)
cartayı çektiğimiz (non-prospective participle personal)
cartayı çektiğiniz (non-prospective participle personal)
cartayı çektikleri (non-prospective participle personal)
cartayı çekeceğim (participle personal prospective)
cartayı çekeceğin (participle personal prospective)
cartayı çekeceği (participle personal prospective)
cartayı çekeceğimiz (participle personal prospective)
cartayı çekeceğiniz (participle personal prospective)
cartayı çekecekleri (participle personal prospective)
cartayı çekme (noun-from-verb)
cartayı çekiş (adverbial)
cartayı çekerim (aorist first-person indicative present singular)
cartayı çekersin (aorist indicative present second-person singular)
cartayı çeker (aorist indicative present singular third-person)
cartayı çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
cartayı çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
cartayı çekerler (aorist indicative plural present third-person)
cartayı çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cartayı çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cartayı çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
cartayı çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cartayı çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cartayı çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cartayı çektim (first-person indicative past perfective singular)
cartayı çektin (indicative past perfective second-person singular)
cartayı çekti (indicative past perfective singular third-person)
cartayı çektik (first-person indicative past perfective plural)
cartayı çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
cartayı çektiler (indicative past perfective plural third-person)
cartayı çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cartayı çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cartayı çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cartayı çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cartayı çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cartayı çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or cartayı çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
cartayı çekeceğim (first-person future indicative singular)
cartayı çekeceksin (future indicative second-person singular)
cartayı çekecek (future indicative singular third-person)
cartayı çekeceğiz (first-person future indicative plural)
cartayı çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
cartayı çekecekler (future indicative plural third-person)
cartayı çekmişim (first-person inferential perfective singular)
cartayı çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
cartayı çekmiş (inferential perfective singular third-person)
cartayı çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
cartayı çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cartayı çekmişler (inferential perfective plural third-person)
cartayı çekermişim (aorist first-person inferential singular)
cartayı çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
cartayı çekermiş (aorist inferential singular third-person)
cartayı çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
cartayı çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cartayı çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or cartayı çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
cartayı çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cartayı çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cartayı çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cartayı çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cartayı çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cartayı çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cartayı çeksem (conditional first-person singular)
cartayı çeksen (conditional second-person singular)
cartayı çekse (conditional singular third-person)
cartayı çeksek (conditional first-person plural)
cartayı çekseniz (conditional plural second-person)
cartayı çekseler (conditional plural third-person)
cartayı çekseydim (conditional first-person perfective singular)
cartayı çekseydin (conditional perfective second-person singular)
cartayı çekseydi (conditional perfective singular third-person)
cartayı çekseydik (conditional first-person perfective plural)
cartayı çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cartayı çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
cartayı çekeyim (first-person optative singular)
cartayı çekesin (optative second-person singular)
cartayı çeke (optative singular third-person)
cartayı çekelim (first-person optative plural)
cartayı çekesiniz (optative plural second-person)
cartayı çekeler (optative plural third-person)
cartayı çekmekteyim (first-person progressive singular)
cartayı çekmektesin (progressive second-person singular)
cartayı çekmekte (progressive singular third-person)
cartayı çekmekteyiz (first-person plural progressive)
cartayı çekmektesiniz (plural progressive second-person)
cartayı çekmekteler (plural progressive third-person)
cartayı çekmeliyim (first-person necessitative singular)
cartayı çekmelisin (necessitative second-person singular)
cartayı çekmeli (necessitative singular third-person)
cartayı çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
cartayı çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
cartayı çekmeliler (necessitative plural third-person)
cartayı çek (imperative second-person singular)
cartayı çeksin (imperative singular third-person)
cartayı çekin (imperative plural second-person)
cartayı çeksinler (imperative plural third-person)
cartayı çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cartayı çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
cartayı çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
cartayı çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cartayı çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cartayı çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cartayı çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cartayı çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cartayı çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cartayı çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cartayı çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cartayı çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cartayı çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cartayı çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cartayı çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
cartayı çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cartayı çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cartayı çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cartayı çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cartayı çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cartayı çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cartayı çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cartayı çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cartayı çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cartayı çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
cartayı çekecek misin? (future indicative second-person singular)
cartayı çekecek mi? (future indicative singular third-person)
cartayı çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cartayı çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cartayı çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
cartayı çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cartayı çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cartayı çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cartayı çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cartayı çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cartayı çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cartayı çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cartayı çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cartayı çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
cartayı çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cartayı çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cartayı çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cartayı çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cartayı çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cartayı çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cartayı çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cartayı çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cartayı çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cartayı çeksem mi? (conditional first-person singular)
cartayı çeksen mi? (conditional second-person singular)
cartayı çekse mi? (conditional singular third-person)
cartayı çeksek mi? (conditional first-person plural)
cartayı çekseniz mi? (conditional plural second-person)
cartayı çekseler mi? (conditional plural third-person)
cartayı çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
cartayı çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
cartayı çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
cartayı çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
cartayı çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cartayı çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cartayı çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
cartayı çekmekte misin? (progressive second-person singular)
cartayı çekmekte mi? (progressive singular third-person)
cartayı çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
cartayı çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
cartayı çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
cartayı çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
cartayı çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
cartayı çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
cartayı çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cartayı çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cartayı çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
cartayı çekmemek (infinitive negative)
cartayı çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
cartayı çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
cartayı çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
cartayı çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
cartayı çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
cartayı çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
cartayı çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
cartayı çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
cartayı çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
cartayı çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
cartayı çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
cartayı çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
cartayı çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
cartayı çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
cartayı çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
cartayı çekmeme (negative noun-from-verb)
cartayı çekmeyiş (adverbial negative)
cartayı çekmem (aorist first-person indicative present singular)
cartayı çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
cartayı çekmez (aorist indicative present singular third-person)
cartayı çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
cartayı çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
cartayı çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
cartayı çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cartayı çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cartayı çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
cartayı çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cartayı çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cartayı çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cartayı çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
cartayı çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
cartayı çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
cartayı çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
cartayı çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
cartayı çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
cartayı çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cartayı çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cartayı çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cartayı çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cartayı çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cartayı çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
cartayı çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
cartayı çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
cartayı çekmeyecek (future indicative singular third-person)
cartayı çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
cartayı çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
cartayı çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
cartayı çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
cartayı çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
cartayı çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
cartayı çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
cartayı çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cartayı çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
cartayı çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
cartayı çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
cartayı çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
cartayı çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
cartayı çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cartayı çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
cartayı çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cartayı çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cartayı çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cartayı çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cartayı çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cartayı çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cartayı çekmesem (conditional first-person singular)
cartayı çekmesen (conditional second-person singular)
cartayı çekmese (conditional singular third-person)
cartayı çekmesek (conditional first-person plural)
cartayı çekmeseniz (conditional plural second-person)
cartayı çekmeseler (conditional plural third-person)
cartayı çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
cartayı çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
cartayı çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
cartayı çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
cartayı çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cartayı çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
cartayı çekmeyeyim (first-person optative singular)
cartayı çekmeyesin (optative second-person singular)
cartayı çekmeye (optative singular third-person)
cartayı çekmeyelim (first-person optative plural)
cartayı çekmeyesiniz (optative plural second-person)
cartayı çekmeyeler (optative plural third-person)
cartayı çekmemekteyim (first-person progressive singular)
cartayı çekmemektesin (progressive second-person singular)
cartayı çekmemekte (progressive singular third-person)
cartayı çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
cartayı çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
cartayı çekmemekteler (plural progressive third-person)
cartayı çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
cartayı çekmemelisin (necessitative second-person singular)
cartayı çekmemeli (necessitative singular third-person)
cartayı çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
cartayı çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
cartayı çekmemeliler (necessitative plural third-person)
cartayı çekme (imperative second-person singular)
cartayı çekmesin (imperative singular third-person)
cartayı çekmeyin (imperative plural second-person)
cartayı çekmesinler (imperative plural third-person)
cartayı çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cartayı çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
cartayı çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
cartayı çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cartayı çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cartayı çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cartayı çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cartayı çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cartayı çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cartayı çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cartayı çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cartayı çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cartayı çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cartayı çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cartayı çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
cartayı çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cartayı çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cartayı çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cartayı çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cartayı çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cartayı çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cartayı çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cartayı çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cartayı çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cartayı çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
cartayı çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
cartayı çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
cartayı çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cartayı çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cartayı çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
cartayı çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cartayı çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cartayı çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cartayı çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cartayı çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cartayı çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cartayı çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cartayı çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cartayı çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
cartayı çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cartayı çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cartayı çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cartayı çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cartayı çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cartayı çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cartayı çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cartayı çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cartayı çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cartayı çekmesem mi? (conditional first-person singular)
cartayı çekmesen mi? (conditional second-person singular)
cartayı çekmese mi? (conditional singular third-person)
cartayı çekmesek mi? (conditional first-person plural)
cartayı çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
cartayı çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
cartayı çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
cartayı çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
cartayı çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
cartayı çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
cartayı çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cartayı çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cartayı çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
cartayı çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
cartayı çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
cartayı çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
cartayı çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
cartayı çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
cartayı çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
cartayı çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
cartayı çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
cartayı çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cartayı çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cartayı çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


gebermek

head

gebermek (third-person singular simple present geberir)

geberir (present singular third-person)
gebermek (infinitive)
geberen (imperfective impersonal participle)
gebermiş (impersonal participle perfective)
geberecek (impersonal participle prospective)
geberdiğim (non-prospective participle personal)
geberdiğin (non-prospective participle personal)
geberdiği (non-prospective participle personal)
geberdiğimiz (non-prospective participle personal)
geberdiğiniz (non-prospective participle personal)
geberdikleri (non-prospective participle personal)
gebereceğim (participle personal prospective)
gebereceğin (participle personal prospective)
gebereceği (participle personal prospective)
gebereceğimiz (participle personal prospective)
gebereceğiniz (participle personal prospective)
geberecekleri (participle personal prospective)
geberme (noun-from-verb)
geberiş (adverbial)
geberirim (aorist first-person indicative present singular)
geberirsin (aorist indicative present second-person singular)
geberir (aorist indicative present singular third-person)
gebeririz (aorist first-person indicative plural present)
geberirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geberirler (aorist indicative plural present third-person)
geberiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geberiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geberiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geberiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geberiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geberiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geberdim (first-person indicative past perfective singular)
geberdin (indicative past perfective second-person singular)
geberdi (indicative past perfective singular third-person)
geberdik (first-person indicative past perfective plural)
geberdiniz (indicative past perfective plural second-person)
geberdiler (indicative past perfective plural third-person)
geberiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geberiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geberiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geberiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geberiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geberiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geberiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gebereceğim (first-person future indicative singular)
gebereceksin (future indicative second-person singular)
geberecek (future indicative singular third-person)
gebereceğiz (first-person future indicative plural)
gebereceksiniz (future indicative plural second-person)
geberecekler (future indicative plural third-person)
gebermişim (first-person inferential perfective singular)
gebermişsin (inferential perfective second-person singular)
gebermiş (inferential perfective singular third-person)
gebermişiz (first-person inferential perfective plural)
gebermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gebermişler (inferential perfective plural third-person)
geberirmişim (aorist first-person inferential singular)
geberirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geberirmiş (aorist inferential singular third-person)
geberirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geberirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geberirlermiş (or geberirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
geberiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geberiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geberiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geberiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geberiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geberiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gebersem (conditional first-person singular)
gebersen (conditional second-person singular)
geberse (conditional singular third-person)
gebersek (conditional first-person plural)
geberseniz (conditional plural second-person)
geberseler (conditional plural third-person)
geberseydim (conditional first-person perfective singular)
geberseydin (conditional perfective second-person singular)
geberseydi (conditional perfective singular third-person)
geberseydik (conditional first-person perfective plural)
geberseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geberseydiler (conditional perfective plural third-person)
gebereyim (first-person optative singular)
geberesin (optative second-person singular)
gebere (optative singular third-person)
geberelim (first-person optative plural)
geberesiniz (optative plural second-person)
gebereler (optative plural third-person)
gebermekteyim (first-person progressive singular)
gebermektesin (progressive second-person singular)
gebermekte (progressive singular third-person)
gebermekteyiz (first-person plural progressive)
gebermektesiniz (plural progressive second-person)
gebermekteler (plural progressive third-person)
gebermeliyim (first-person necessitative singular)
gebermelisin (necessitative second-person singular)
gebermeli (necessitative singular third-person)
gebermeliyiz (first-person necessitative plural)
gebermelisiniz (necessitative plural second-person)
gebermeliler (necessitative plural third-person)
geber (imperative second-person singular)
gebersin (imperative singular third-person)
geberin (imperative plural second-person)
gebersinler (imperative plural third-person)
geberir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geberir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geberir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geberir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geberir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geberirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geberiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geberiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geberiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geberiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geberiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geberiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geberdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geberdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geberdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geberdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geberdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geberdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geberiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geberiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geberiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geberiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geberiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geberiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geberecek miyim? (first-person future indicative singular)
geberecek misin? (future indicative second-person singular)
geberecek mi? (future indicative singular third-person)
geberecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geberecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geberecekler mi? (future indicative plural third-person)
gebermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gebermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gebermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gebermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gebermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gebermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geberir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geberir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geberir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geberir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geberir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geberirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geberiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geberiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geberiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geberiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geberiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geberiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gebersem mi? (conditional first-person singular)
gebersen mi? (conditional second-person singular)
geberse mi? (conditional singular third-person)
gebersek mi? (conditional first-person plural)
geberseniz mi? (conditional plural second-person)
geberseler mi? (conditional plural third-person)
geberse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geberse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geberse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geberse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geberse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geberseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gebermekte miyim? (first-person progressive singular)
gebermekte misin? (progressive second-person singular)
gebermekte mi? (progressive singular third-person)
gebermekte miyiz? (first-person plural progressive)
gebermekte misiniz? (plural progressive second-person)
gebermekteler mi? (plural progressive third-person)
gebermeli miyim? (first-person necessitative singular)
gebermeli misin? (necessitative second-person singular)
gebermeli mi? (necessitative singular third-person)
gebermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gebermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gebermeliler mi? (necessitative plural third-person)
gebermemek (infinitive negative)
gebermeyen (imperfective impersonal negative participle)
gebermemiş (impersonal negative participle perfective)
gebermeyecek (impersonal negative participle prospective)
gebermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gebermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gebermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gebermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gebermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gebermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gebermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gebermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gebermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gebermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gebermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gebermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gebermeme (negative noun-from-verb)
gebermeyiş (adverbial negative)
gebermem (aorist first-person indicative present singular)
gebermezsin (aorist indicative present second-person singular)
gebermez (aorist indicative present singular third-person)
gebermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gebermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gebermezler (aorist indicative plural present third-person)
gebermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gebermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gebermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gebermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gebermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gebermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gebermedim (first-person indicative past perfective singular)
gebermedin (indicative past perfective second-person singular)
gebermedi (indicative past perfective singular third-person)
gebermedik (first-person indicative past perfective plural)
gebermediniz (indicative past perfective plural second-person)
gebermediler (indicative past perfective plural third-person)
gebermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gebermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gebermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gebermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gebermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gebermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gebermeyeceğim (first-person future indicative singular)
gebermeyeceksin (future indicative second-person singular)
gebermeyecek (future indicative singular third-person)
gebermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gebermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gebermeyecekler (future indicative plural third-person)
gebermemişim (first-person inferential perfective singular)
gebermemişsin (inferential perfective second-person singular)
gebermemiş (inferential perfective singular third-person)
gebermemişiz (first-person inferential perfective plural)
gebermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gebermemişler (inferential perfective plural third-person)
gebermezmişim (aorist first-person inferential singular)
gebermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gebermezmiş (aorist inferential singular third-person)
gebermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gebermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gebermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gebermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gebermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gebermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gebermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gebermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gebermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gebermesem (conditional first-person singular)
gebermesen (conditional second-person singular)
gebermese (conditional singular third-person)
gebermesek (conditional first-person plural)
gebermeseniz (conditional plural second-person)
gebermeseler (conditional plural third-person)
gebermeseydim (conditional first-person perfective singular)
gebermeseydin (conditional perfective second-person singular)
gebermeseydi (conditional perfective singular third-person)
gebermeseydik (conditional first-person perfective plural)
gebermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gebermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gebermeyeyim (first-person optative singular)
gebermeyesin (optative second-person singular)
gebermeye (optative singular third-person)
gebermeyelim (first-person optative plural)
gebermeyesiniz (optative plural second-person)
gebermeyeler (optative plural third-person)
gebermemekteyim (first-person progressive singular)
gebermemektesin (progressive second-person singular)
gebermemekte (progressive singular third-person)
gebermemekteyiz (first-person plural progressive)
gebermemektesiniz (plural progressive second-person)
gebermemekteler (plural progressive third-person)
gebermemeliyim (first-person necessitative singular)
gebermemelisin (necessitative second-person singular)
gebermemeli (necessitative singular third-person)
gebermemeliyiz (first-person necessitative plural)
gebermemelisiniz (necessitative plural second-person)
gebermemeliler (necessitative plural third-person)
geberme (imperative second-person singular)
gebermesin (imperative singular third-person)
gebermeyin (imperative plural second-person)
gebermesinler (imperative plural third-person)
gebermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gebermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gebermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gebermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gebermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gebermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gebermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gebermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gebermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gebermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gebermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gebermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gebermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gebermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gebermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gebermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gebermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gebermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gebermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gebermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gebermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gebermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gebermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gebermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gebermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gebermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gebermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gebermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gebermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gebermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gebermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gebermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gebermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gebermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gebermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gebermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gebermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gebermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gebermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gebermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gebermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gebermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gebermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gebermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gebermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gebermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gebermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gebermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gebermesem mi? (conditional first-person singular)
gebermesen mi? (conditional second-person singular)
gebermese mi? (conditional singular third-person)
gebermesek mi? (conditional first-person plural)
gebermeseniz mi? (conditional plural second-person)
gebermeseler mi? (conditional plural third-person)
gebermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gebermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gebermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gebermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gebermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gebermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gebermemekte miyim? (first-person progressive singular)
gebermemekte misin? (progressive second-person singular)
gebermemekte mi? (progressive singular third-person)
gebermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gebermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gebermemekteler mi? (plural progressive third-person)
gebermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gebermemeli misin? (necessitative second-person singular)
gebermemeli mi? (necessitative singular third-person)
gebermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gebermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gebermemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish گبرمك (gebermek), likely from Old Turkic [script needed] (kapar-, “to swell”) (by association with the swelling of decomposing corpses); if so, a doublet of kabarmak (“to swell”) and related to gebe (“pregnant”), göbek (“navel”).

der

(slang, offensive) to die, to bite the dust, to croak