ağlaşmak

head

ağlaşmak (third-person singular simple present ağlaşır)

ağlaşır (present singular third-person)
ağlaşmak (infinitive)
ağlaşan (imperfective impersonal participle)
ağlaşmış (impersonal participle perfective)
ağlaşacak (impersonal participle prospective)
ağlaştığım (non-prospective participle personal)
ağlaştığın (non-prospective participle personal)
ağlaştığı (non-prospective participle personal)
ağlaştığımız (non-prospective participle personal)
ağlaştığınız (non-prospective participle personal)
ağlaştıkları (non-prospective participle personal)
ağlaşacağım (participle personal prospective)
ağlaşacağın (participle personal prospective)
ağlaşacağı (participle personal prospective)
ağlaşacağımız (participle personal prospective)
ağlaşacağınız (participle personal prospective)
ağlaşacakları (participle personal prospective)
ağlaşma (noun-from-verb)
ağlaşış (adverbial)
ağlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
ağlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
ağlaşır (aorist indicative present singular third-person)
ağlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
ağlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
ağlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağlaştım (first-person indicative past perfective singular)
ağlaştın (indicative past perfective second-person singular)
ağlaştı (indicative past perfective singular third-person)
ağlaştık (first-person indicative past perfective plural)
ağlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
ağlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
ağlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ağlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağlaşacağım (first-person future indicative singular)
ağlaşacaksın (future indicative second-person singular)
ağlaşacak (future indicative singular third-person)
ağlaşacağız (first-person future indicative plural)
ağlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
ağlaşacaklar (future indicative plural third-person)
ağlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
ağlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
ağlaşmış (inferential perfective singular third-person)
ağlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
ağlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
ağlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
ağlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
ağlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
ağlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağlaşırlarmış (or ağlaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ağlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağlaşsam (conditional first-person singular)
ağlaşsan (conditional second-person singular)
ağlaşsa (conditional singular third-person)
ağlaşsak (conditional first-person plural)
ağlaşsanız (conditional plural second-person)
ağlaşsalar (conditional plural third-person)
ağlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
ağlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
ağlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
ağlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
ağlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağlaşayım (first-person optative singular)
ağlaşasın (optative second-person singular)
ağlaşa (optative singular third-person)
ağlaşalım (first-person optative plural)
ağlaşasınız (optative plural second-person)
ağlaşalar (optative plural third-person)
ağlaşmaktayım (first-person progressive singular)
ağlaşmaktasın (progressive second-person singular)
ağlaşmakta (progressive singular third-person)
ağlaşmaktayız (first-person plural progressive)
ağlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
ağlaşmaktalar (plural progressive third-person)
ağlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
ağlaşmalısın (necessitative second-person singular)
ağlaşmalı (necessitative singular third-person)
ağlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
ağlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
ağlaşmalılar (necessitative plural third-person)
ağlaş (imperative second-person singular)
ağlaşsın (imperative singular third-person)
ağlaşın (imperative plural second-person)
ağlaşsınlar (imperative plural third-person)
ağlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
ağlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağlaşsam mı? (conditional first-person singular)
ağlaşsan mı? (conditional second-person singular)
ağlaşsa mı? (conditional singular third-person)
ağlaşsak mı? (conditional first-person plural)
ağlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
ağlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
ağlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
ağlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
ağlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
ağlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağlaşmamak (infinitive negative)
ağlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
ağlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
ağlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
ağlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağlaşmama (negative noun-from-verb)
ağlaşmayış (adverbial negative)
ağlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
ağlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
ağlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
ağlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
ağlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
ağlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
ağlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
ağlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
ağlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
ağlaşmayacak (future indicative singular third-person)
ağlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
ağlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
ağlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
ağlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
ağlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
ağlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
ağlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ağlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağlaşmasam (conditional first-person singular)
ağlaşmasan (conditional second-person singular)
ağlaşmasa (conditional singular third-person)
ağlaşmasak (conditional first-person plural)
ağlaşmasanız (conditional plural second-person)
ağlaşmasalar (conditional plural third-person)
ağlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağlaşmayayım (first-person optative singular)
ağlaşmayasın (optative second-person singular)
ağlaşmaya (optative singular third-person)
ağlaşmayalım (first-person optative plural)
ağlaşmayasınız (optative plural second-person)
ağlaşmayalar (optative plural third-person)
ağlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
ağlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
ağlaşmamakta (progressive singular third-person)
ağlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
ağlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
ağlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
ağlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
ağlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
ağlaşmamalı (necessitative singular third-person)
ağlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
ağlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
ağlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
ağlaşma (imperative second-person singular)
ağlaşmasın (imperative singular third-person)
ağlaşmayın (imperative plural second-person)
ağlaşmasınlar (imperative plural third-person)
ağlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
ağlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
ağlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
ağlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
ağlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
ağlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
ağlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
ağlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ağlaştığımız

ağlaştığınız

ağlaşırmışım

ağlaşırmışız

From Ottoman Turkish آغلاشمق. Equivalent to ağla- + -ş-.

Viyanalıların en çok sevdikleri eylem ağlaşmaktır.

What the Viennese like most is to lament.

Olimpiyatlarda 4×400 finalinde elenince dört bayan koşucu oturup ağlaştı.

When they were disqualified in the 4×400 m finals, the four women sit down and wept together.


ağlattırmak

head

ağlattırmak (third-person singular simple present ağlattırır)

ağlattırır (present singular third-person)
ağlattırmak (infinitive)
ağlattıran (imperfective impersonal participle)
ağlattırmış (impersonal participle perfective)
ağlattıracak (impersonal participle prospective)
ağlattırdığım (non-prospective participle personal)
ağlattırdığın (non-prospective participle personal)
ağlattırdığı (non-prospective participle personal)
ağlattırdığımız (non-prospective participle personal)
ağlattırdığınız (non-prospective participle personal)
ağlattırdıkları (non-prospective participle personal)
ağlattıracağım (participle personal prospective)
ağlattıracağın (participle personal prospective)
ağlattıracağı (participle personal prospective)
ağlattıracağımız (participle personal prospective)
ağlattıracağınız (participle personal prospective)
ağlattıracakları (participle personal prospective)
ağlattırma (noun-from-verb)
ağlattırış (adverbial)
ağlattırırım (aorist first-person indicative present singular)
ağlattırırsın (aorist indicative present second-person singular)
ağlattırır (aorist indicative present singular third-person)
ağlattırırız (aorist first-person indicative plural present)
ağlattırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağlattırırlar (aorist indicative plural present third-person)
ağlattırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağlattırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağlattırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağlattırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağlattırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağlattırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağlattırdım (first-person indicative past perfective singular)
ağlattırdın (indicative past perfective second-person singular)
ağlattırdı (indicative past perfective singular third-person)
ağlattırdık (first-person indicative past perfective plural)
ağlattırdınız (indicative past perfective plural second-person)
ağlattırdılar (indicative past perfective plural third-person)
ağlattırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağlattırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağlattırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağlattırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağlattırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağlattırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ağlattırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağlattıracağım (first-person future indicative singular)
ağlattıracaksın (future indicative second-person singular)
ağlattıracak (future indicative singular third-person)
ağlattıracağız (first-person future indicative plural)
ağlattıracaksınız (future indicative plural second-person)
ağlattıracaklar (future indicative plural third-person)
ağlattırmışım (first-person inferential perfective singular)
ağlattırmışsın (inferential perfective second-person singular)
ağlattırmış (inferential perfective singular third-person)
ağlattırmışız (first-person inferential perfective plural)
ağlattırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağlattırmışlar (inferential perfective plural third-person)
ağlattırırmışım (aorist first-person inferential singular)
ağlattırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağlattırırmış (aorist inferential singular third-person)
ağlattırırmışız (aorist first-person inferential plural)
ağlattırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağlattırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or ağlattırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağlattırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağlattırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağlattırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağlattırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağlattırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağlattırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağlattırsam (conditional first-person singular)
ağlattırsan (conditional second-person singular)
ağlattırsa (conditional singular third-person)
ağlattırsak (conditional first-person plural)
ağlattırsanız (conditional plural second-person)
ağlattırsalar (conditional plural third-person)
ağlattırsaydım (conditional first-person perfective singular)
ağlattırsaydın (conditional perfective second-person singular)
ağlattırsaydı (conditional perfective singular third-person)
ağlattırsaydık (conditional first-person perfective plural)
ağlattırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağlattırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağlattırayım (first-person optative singular)
ağlattırasın (optative second-person singular)
ağlattıra (optative singular third-person)
ağlattıralım (first-person optative plural)
ağlattırasınız (optative plural second-person)
ağlattıralar (optative plural third-person)
ağlattırmaktayım (first-person progressive singular)
ağlattırmaktasın (progressive second-person singular)
ağlattırmakta (progressive singular third-person)
ağlattırmaktayız (first-person plural progressive)
ağlattırmaktasınız (plural progressive second-person)
ağlattırmaktalar (plural progressive third-person)
ağlattırmalıyım (first-person necessitative singular)
ağlattırmalısın (necessitative second-person singular)
ağlattırmalı (necessitative singular third-person)
ağlattırmalıyız (first-person necessitative plural)
ağlattırmalısınız (necessitative plural second-person)
ağlattırmalılar (necessitative plural third-person)
ağlattır (imperative second-person singular)
ağlattırsın (imperative singular third-person)
ağlattırın (imperative plural second-person)
ağlattırsınlar (imperative plural third-person)
ağlattırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağlattırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağlattırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağlattırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağlattırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağlattırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağlattırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağlattırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağlattırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağlattırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağlattırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağlattırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağlattırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağlattırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağlattırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağlattırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağlattırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağlattırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağlattırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağlattırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağlattırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağlattırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağlattırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağlattırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağlattıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağlattıracak mısın? (future indicative second-person singular)
ağlattıracak mı? (future indicative singular third-person)
ağlattıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağlattıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağlattıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağlattırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağlattırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağlattırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağlattırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağlattırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağlattırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağlattırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağlattırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağlattırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağlattırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağlattırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağlattırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağlattırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağlattırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağlattırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağlattırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağlattırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağlattırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağlattırsam mı? (conditional first-person singular)
ağlattırsan mı? (conditional second-person singular)
ağlattırsa mı? (conditional singular third-person)
ağlattırsak mı? (conditional first-person plural)
ağlattırsanız mı? (conditional plural second-person)
ağlattırsalar mı? (conditional plural third-person)
ağlattırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağlattırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağlattırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağlattırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağlattırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağlattırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağlattırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağlattırmakta mısın? (progressive second-person singular)
ağlattırmakta mı? (progressive singular third-person)
ağlattırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağlattırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağlattırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağlattırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağlattırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağlattırmalı mı? (necessitative singular third-person)
ağlattırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağlattırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağlattırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağlattırmamak (infinitive negative)
ağlattırmayan (imperfective impersonal negative participle)
ağlattırmamış (impersonal negative participle perfective)
ağlattırmayacak (impersonal negative participle prospective)
ağlattırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağlattırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağlattırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağlattırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağlattırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağlattırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağlattırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağlattırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağlattırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağlattırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağlattırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağlattırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağlattırmama (negative noun-from-verb)
ağlattırmayış (adverbial negative)
ağlattırmam (aorist first-person indicative present singular)
ağlattırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağlattırmaz (aorist indicative present singular third-person)
ağlattırmayız (aorist first-person indicative plural present)
ağlattırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağlattırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağlattırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağlattırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağlattırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağlattırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağlattırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağlattırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağlattırmadım (first-person indicative past perfective singular)
ağlattırmadın (indicative past perfective second-person singular)
ağlattırmadı (indicative past perfective singular third-person)
ağlattırmadık (first-person indicative past perfective plural)
ağlattırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağlattırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağlattırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağlattırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağlattırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağlattırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağlattırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağlattırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağlattırmayacağım (first-person future indicative singular)
ağlattırmayacaksın (future indicative second-person singular)
ağlattırmayacak (future indicative singular third-person)
ağlattırmayacağız (first-person future indicative plural)
ağlattırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağlattırmayacaklar (future indicative plural third-person)
ağlattırmamışım (first-person inferential perfective singular)
ağlattırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağlattırmamış (inferential perfective singular third-person)
ağlattırmamışız (first-person inferential perfective plural)
ağlattırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağlattırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağlattırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağlattırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağlattırmazmış (aorist inferential singular third-person)
ağlattırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağlattırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağlattırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ağlattırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağlattırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağlattırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağlattırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağlattırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağlattırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağlattırmasam (conditional first-person singular)
ağlattırmasan (conditional second-person singular)
ağlattırmasa (conditional singular third-person)
ağlattırmasak (conditional first-person plural)
ağlattırmasanız (conditional plural second-person)
ağlattırmasalar (conditional plural third-person)
ağlattırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağlattırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağlattırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağlattırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağlattırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağlattırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağlattırmayayım (first-person optative singular)
ağlattırmayasın (optative second-person singular)
ağlattırmaya (optative singular third-person)
ağlattırmayalım (first-person optative plural)
ağlattırmayasınız (optative plural second-person)
ağlattırmayalar (optative plural third-person)
ağlattırmamaktayım (first-person progressive singular)
ağlattırmamaktasın (progressive second-person singular)
ağlattırmamakta (progressive singular third-person)
ağlattırmamaktayız (first-person plural progressive)
ağlattırmamaktasınız (plural progressive second-person)
ağlattırmamaktalar (plural progressive third-person)
ağlattırmamalıyım (first-person necessitative singular)
ağlattırmamalısın (necessitative second-person singular)
ağlattırmamalı (necessitative singular third-person)
ağlattırmamalıyız (first-person necessitative plural)
ağlattırmamalısınız (necessitative plural second-person)
ağlattırmamalılar (necessitative plural third-person)
ağlattırma (imperative second-person singular)
ağlattırmasın (imperative singular third-person)
ağlattırmayın (imperative plural second-person)
ağlattırmasınlar (imperative plural third-person)
ağlattırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağlattırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağlattırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağlattırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağlattırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağlattırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağlattırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağlattırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağlattırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağlattırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağlattırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağlattırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağlattırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağlattırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağlattırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağlattırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağlattırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağlattırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağlattırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağlattırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağlattırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağlattırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağlattırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağlattırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağlattırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağlattırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağlattırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağlattırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağlattırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağlattırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağlattırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağlattırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağlattırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağlattırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağlattırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağlattırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağlattırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağlattırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağlattırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağlattırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağlattırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağlattırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağlattırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağlattırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağlattırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağlattırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağlattırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağlattırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağlattırmasam mı? (conditional first-person singular)
ağlattırmasan mı? (conditional second-person singular)
ağlattırmasa mı? (conditional singular third-person)
ağlattırmasak mı? (conditional first-person plural)
ağlattırmasanız mı? (conditional plural second-person)
ağlattırmasalar mı? (conditional plural third-person)
ağlattırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağlattırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağlattırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağlattırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağlattırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağlattırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağlattırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağlattırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağlattırmamakta mı? (progressive singular third-person)
ağlattırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağlattırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağlattırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağlattırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağlattırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağlattırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağlattırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağlattırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağlattırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

/ɑːɫɑtːɯɾmɑk/

ağla- (“to cry”) + -t- (causative suffix) + -tır- (causative suffix) + -mak (infinitive suffix).


devinmek

head

devinmek (third-person singular simple present devinir)

devinir (present singular third-person)
devinmek (infinitive)
devinen (imperfective impersonal participle)
devinmiş (impersonal participle perfective)
devinecek (impersonal participle prospective)
devindiğim (non-prospective participle personal)
devindiğin (non-prospective participle personal)
devindiği (non-prospective participle personal)
devindiğimiz (non-prospective participle personal)
devindiğiniz (non-prospective participle personal)
devindikleri (non-prospective participle personal)
devineceğim (participle personal prospective)
devineceğin (participle personal prospective)
devineceği (participle personal prospective)
devineceğimiz (participle personal prospective)
devineceğiniz (participle personal prospective)
devinecekleri (participle personal prospective)
devinme (noun-from-verb)
deviniş (adverbial)
devinirim (aorist first-person indicative present singular)
devinirsin (aorist indicative present second-person singular)
devinir (aorist indicative present singular third-person)
deviniriz (aorist first-person indicative plural present)
devinirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
devinirler (aorist indicative plural present third-person)
deviniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
deviniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
deviniyor (imperfective indicative present singular third-person)
deviniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
deviniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
deviniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
devindim (first-person indicative past perfective singular)
devindin (indicative past perfective second-person singular)
devindi (indicative past perfective singular third-person)
devindik (first-person indicative past perfective plural)
devindiniz (indicative past perfective plural second-person)
devindiler (indicative past perfective plural third-person)
deviniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
deviniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
deviniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
deviniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
deviniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
deviniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or deviniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
devineceğim (first-person future indicative singular)
devineceksin (future indicative second-person singular)
devinecek (future indicative singular third-person)
devineceğiz (first-person future indicative plural)
devineceksiniz (future indicative plural second-person)
devinecekler (future indicative plural third-person)
devinmişim (first-person inferential perfective singular)
devinmişsin (inferential perfective second-person singular)
devinmiş (inferential perfective singular third-person)
devinmişiz (first-person inferential perfective plural)
devinmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
devinmişler (inferential perfective plural third-person)
devinirmişim (aorist first-person inferential singular)
devinirmişsin (aorist inferential second-person singular)
devinirmiş (aorist inferential singular third-person)
devinirmişiz (aorist first-person inferential plural)
devinirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
devinirlermiş (or devinirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
deviniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
deviniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
deviniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
deviniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
deviniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
deviniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
devinsem (conditional first-person singular)
devinsen (conditional second-person singular)
devinse (conditional singular third-person)
devinsek (conditional first-person plural)
devinseniz (conditional plural second-person)
devinseler (conditional plural third-person)
devinseydim (conditional first-person perfective singular)
devinseydin (conditional perfective second-person singular)
devinseydi (conditional perfective singular third-person)
devinseydik (conditional first-person perfective plural)
devinseydiniz (conditional perfective plural second-person)
devinseydiler (conditional perfective plural third-person)
devineyim (first-person optative singular)
devinesin (optative second-person singular)
devine (optative singular third-person)
devinelim (first-person optative plural)
devinesiniz (optative plural second-person)
devineler (optative plural third-person)
devinmekteyim (first-person progressive singular)
devinmektesin (progressive second-person singular)
devinmekte (progressive singular third-person)
devinmekteyiz (first-person plural progressive)
devinmektesiniz (plural progressive second-person)
devinmekteler (plural progressive third-person)
devinmeliyim (first-person necessitative singular)
devinmelisin (necessitative second-person singular)
devinmeli (necessitative singular third-person)
devinmeliyiz (first-person necessitative plural)
devinmelisiniz (necessitative plural second-person)
devinmeliler (necessitative plural third-person)
devin (imperative second-person singular)
devinsin (imperative singular third-person)
devinin (imperative plural second-person)
devinsinler (imperative plural third-person)
devinir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
devinir misin? (aorist indicative present second-person singular)
devinir mi? (aorist indicative present singular third-person)
devinir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
devinir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
devinirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
deviniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
deviniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
deviniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
deviniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
deviniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
deviniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
devindim mi? (first-person indicative past perfective singular)
devindin mi? (indicative past perfective second-person singular)
devindi mi? (indicative past perfective singular third-person)
devindik mi? (first-person indicative past perfective plural)
devindiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
devindiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
deviniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
deviniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
deviniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
deviniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
deviniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
deviniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
devinecek miyim? (first-person future indicative singular)
devinecek misin? (future indicative second-person singular)
devinecek mi? (future indicative singular third-person)
devinecek miyiz? (first-person future indicative plural)
devinecek misiniz? (future indicative plural second-person)
devinecekler mi? (future indicative plural third-person)
devinmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
devinmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
devinmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
devinmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
devinmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
devinmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
devinir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
devinir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
devinir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
devinir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
devinir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
devinirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
deviniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
deviniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
deviniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
deviniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
deviniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
deviniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
devinsem mi? (conditional first-person singular)
devinsen mi? (conditional second-person singular)
devinse mi? (conditional singular third-person)
devinsek mi? (conditional first-person plural)
devinseniz mi? (conditional plural second-person)
devinseler mi? (conditional plural third-person)
devinse miydim? (conditional first-person perfective singular)
devinse miydin? (conditional perfective second-person singular)
devinse miydi? (conditional perfective singular third-person)
devinse miydik? (conditional first-person perfective plural)
devinse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
devinseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
devinmekte miyim? (first-person progressive singular)
devinmekte misin? (progressive second-person singular)
devinmekte mi? (progressive singular third-person)
devinmekte miyiz? (first-person plural progressive)
devinmekte misiniz? (plural progressive second-person)
devinmekteler mi? (plural progressive third-person)
devinmeli miyim? (first-person necessitative singular)
devinmeli misin? (necessitative second-person singular)
devinmeli mi? (necessitative singular third-person)
devinmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
devinmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
devinmeliler mi? (necessitative plural third-person)
devinmemek (infinitive negative)
devinmeyen (imperfective impersonal negative participle)
devinmemiş (impersonal negative participle perfective)
devinmeyecek (impersonal negative participle prospective)
devinmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
devinmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
devinmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
devinmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
devinmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
devinmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
devinmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
devinmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
devinmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
devinmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
devinmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
devinmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
devinmeme (negative noun-from-verb)
devinmeyiş (adverbial negative)
devinmem (aorist first-person indicative present singular)
devinmezsin (aorist indicative present second-person singular)
devinmez (aorist indicative present singular third-person)
devinmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
devinmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
devinmezler (aorist indicative plural present third-person)
devinmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
devinmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
devinmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
devinmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
devinmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
devinmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
devinmedim (first-person indicative past perfective singular)
devinmedin (indicative past perfective second-person singular)
devinmedi (indicative past perfective singular third-person)
devinmedik (first-person indicative past perfective plural)
devinmediniz (indicative past perfective plural second-person)
devinmediler (indicative past perfective plural third-person)
devinmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
devinmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
devinmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
devinmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
devinmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
devinmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
devinmeyeceğim (first-person future indicative singular)
devinmeyeceksin (future indicative second-person singular)
devinmeyecek (future indicative singular third-person)
devinmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
devinmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
devinmeyecekler (future indicative plural third-person)
devinmemişim (first-person inferential perfective singular)
devinmemişsin (inferential perfective second-person singular)
devinmemiş (inferential perfective singular third-person)
devinmemişiz (first-person inferential perfective plural)
devinmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
devinmemişler (inferential perfective plural third-person)
devinmezmişim (aorist first-person inferential singular)
devinmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
devinmezmiş (aorist inferential singular third-person)
devinmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
devinmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
devinmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
devinmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
devinmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
devinmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
devinmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
devinmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
devinmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
devinmesem (conditional first-person singular)
devinmesen (conditional second-person singular)
devinmese (conditional singular third-person)
devinmesek (conditional first-person plural)
devinmeseniz (conditional plural second-person)
devinmeseler (conditional plural third-person)
devinmeseydim (conditional first-person perfective singular)
devinmeseydin (conditional perfective second-person singular)
devinmeseydi (conditional perfective singular third-person)
devinmeseydik (conditional first-person perfective plural)
devinmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
devinmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
devinmeyeyim (first-person optative singular)
devinmeyesin (optative second-person singular)
devinmeye (optative singular third-person)
devinmeyelim (first-person optative plural)
devinmeyesiniz (optative plural second-person)
devinmeyeler (optative plural third-person)
devinmemekteyim (first-person progressive singular)
devinmemektesin (progressive second-person singular)
devinmemekte (progressive singular third-person)
devinmemekteyiz (first-person plural progressive)
devinmemektesiniz (plural progressive second-person)
devinmemekteler (plural progressive third-person)
devinmemeliyim (first-person necessitative singular)
devinmemelisin (necessitative second-person singular)
devinmemeli (necessitative singular third-person)
devinmemeliyiz (first-person necessitative plural)
devinmemelisiniz (necessitative plural second-person)
devinmemeliler (necessitative plural third-person)
devinme (imperative second-person singular)
devinmesin (imperative singular third-person)
devinmeyin (imperative plural second-person)
devinmesinler (imperative plural third-person)
devinmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
devinmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
devinmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
devinmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
devinmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
devinmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
devinmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
devinmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
devinmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
devinmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
devinmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
devinmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
devinmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
devinmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
devinmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
devinmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
devinmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
devinmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
devinmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
devinmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
devinmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
devinmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
devinmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
devinmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
devinmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
devinmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
devinmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
devinmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
devinmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
devinmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
devinmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
devinmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
devinmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
devinmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
devinmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
devinmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
devinmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
devinmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
devinmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
devinmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
devinmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
devinmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
devinmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
devinmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
devinmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
devinmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
devinmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
devinmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
devinmesem mi? (conditional first-person singular)
devinmesen mi? (conditional second-person singular)
devinmese mi? (conditional singular third-person)
devinmesek mi? (conditional first-person plural)
devinmeseniz mi? (conditional plural second-person)
devinmeseler mi? (conditional plural third-person)
devinmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
devinmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
devinmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
devinmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
devinmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
devinmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
devinmemekte miyim? (first-person progressive singular)
devinmemekte misin? (progressive second-person singular)
devinmemekte mi? (progressive singular third-person)
devinmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
devinmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
devinmemekteler mi? (plural progressive third-person)
devinmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
devinmemeli misin? (necessitative second-person singular)
devinmemeli mi? (necessitative singular third-person)
devinmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
devinmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
devinmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


teşhir etmek

teşhir etmek (third-person singular simple present teşhir eder)

teşhir eder (present singular third-person)
teşhir etmek (infinitive)
teşhir eden (imperfective impersonal participle)
teşhir etmiş (impersonal participle perfective)
teşhir edecek (impersonal participle prospective)
teşhir ettiğim (non-prospective participle personal)
teşhir ettiğin (non-prospective participle personal)
teşhir ettiği (non-prospective participle personal)
teşhir ettiğimiz (non-prospective participle personal)
teşhir ettiğiniz (non-prospective participle personal)
teşhir ettikleri (non-prospective participle personal)
teşhir edeceğim (participle personal prospective)
teşhir edeceğin (participle personal prospective)
teşhir edeceği (participle personal prospective)
teşhir edeceğimiz (participle personal prospective)
teşhir edeceğiniz (participle personal prospective)
teşhir edecekleri (participle personal prospective)
teşhir etme (noun-from-verb)
teşhir ediş (adverbial)
teşhir ederim (aorist first-person indicative present singular)
teşhir edersin (aorist indicative present second-person singular)
teşhir eder (aorist indicative present singular third-person)
teşhir ederiz (aorist first-person indicative plural present)
teşhir edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
teşhir ederler (aorist indicative plural present third-person)
teşhir ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
teşhir ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
teşhir ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
teşhir ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
teşhir ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
teşhir ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
teşhir ettim (first-person indicative past perfective singular)
teşhir ettin (indicative past perfective second-person singular)
teşhir etti (indicative past perfective singular third-person)
teşhir ettik (first-person indicative past perfective plural)
teşhir ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
teşhir ettiler (indicative past perfective plural third-person)
teşhir ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
teşhir ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
teşhir ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
teşhir ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
teşhir ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
teşhir ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or teşhir ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
teşhir edeceğim (first-person future indicative singular)
teşhir edeceksin (future indicative second-person singular)
teşhir edecek (future indicative singular third-person)
teşhir edeceğiz (first-person future indicative plural)
teşhir edeceksiniz (future indicative plural second-person)
teşhir edecekler (future indicative plural third-person)
teşhir etmişim (first-person inferential perfective singular)
teşhir etmişsin (inferential perfective second-person singular)
teşhir etmiş (inferential perfective singular third-person)
teşhir etmişiz (first-person inferential perfective plural)
teşhir etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
teşhir etmişler (inferential perfective plural third-person)
teşhir edermişim (aorist first-person inferential singular)
teşhir edermişsin (aorist inferential second-person singular)
teşhir edermiş (aorist inferential singular third-person)
teşhir edermişiz (aorist first-person inferential plural)
teşhir edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
teşhir ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or teşhir edermişlar (aorist inferential plural third-person)
teşhir ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
teşhir ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
teşhir ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
teşhir ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
teşhir ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
teşhir ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
teşhir etsem (conditional first-person singular)
teşhir etsen (conditional second-person singular)
teşhir etse (conditional singular third-person)
teşhir etsek (conditional first-person plural)
teşhir etseniz (conditional plural second-person)
teşhir etseler (conditional plural third-person)
teşhir etseydim (conditional first-person perfective singular)
teşhir etseydin (conditional perfective second-person singular)
teşhir etseydi (conditional perfective singular third-person)
teşhir etseydik (conditional first-person perfective plural)
teşhir etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
teşhir etseydiler (conditional perfective plural third-person)
teşhir edeyim (first-person optative singular)
teşhir edesin (optative second-person singular)
teşhir ede (optative singular third-person)
teşhir edelim (first-person optative plural)
teşhir edesiniz (optative plural second-person)
teşhir edeler (optative plural third-person)
teşhir etmekteyim (first-person progressive singular)
teşhir etmektesin (progressive second-person singular)
teşhir etmekte (progressive singular third-person)
teşhir etmekteyiz (first-person plural progressive)
teşhir etmektesiniz (plural progressive second-person)
teşhir etmekteler (plural progressive third-person)
teşhir etmeliyim (first-person necessitative singular)
teşhir etmelisin (necessitative second-person singular)
teşhir etmeli (necessitative singular third-person)
teşhir etmeliyiz (first-person necessitative plural)
teşhir etmelisiniz (necessitative plural second-person)
teşhir etmeliler (necessitative plural third-person)
teşhir et (imperative second-person singular)
teşhir etsin (imperative singular third-person)
teşhir edin (imperative plural second-person)
or teşhir ediniz (imperative plural second-person)
teşhir etsinler (imperative plural third-person)
teşhir eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
teşhir eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
teşhir eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
teşhir eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
teşhir eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
teşhir ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
teşhir ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
teşhir ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
teşhir ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
teşhir ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
teşhir ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
teşhir ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
teşhir ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
teşhir ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
teşhir etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
teşhir ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
teşhir ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
teşhir ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
teşhir ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
teşhir ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
teşhir ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
teşhir ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
teşhir ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
teşhir ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
teşhir edecek miyim? (first-person future indicative singular)
teşhir edecek misin? (future indicative second-person singular)
teşhir edecek mi? (future indicative singular third-person)
teşhir edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
teşhir edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
teşhir edecekler mi? (future indicative plural third-person)
teşhir etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
teşhir etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
teşhir etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
teşhir etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
teşhir etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
teşhir etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
teşhir eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
teşhir eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
teşhir eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
teşhir eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
teşhir eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
teşhir ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
teşhir ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
teşhir ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
teşhir ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
teşhir ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
teşhir ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
teşhir ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
teşhir etsem mi? (conditional first-person singular)
teşhir etsen mi? (conditional second-person singular)
teşhir etse mi? (conditional singular third-person)
teşhir etsek mi? (conditional first-person plural)
teşhir etseniz mi? (conditional plural second-person)
teşhir etseler mi? (conditional plural third-person)
teşhir etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
teşhir etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
teşhir etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
teşhir etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
teşhir etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
teşhir etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
teşhir etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
teşhir etmekte misin? (progressive second-person singular)
teşhir etmekte mi? (progressive singular third-person)
teşhir etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
teşhir etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
teşhir etmekteler mi? (plural progressive third-person)
teşhir etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
teşhir etmeli misin? (necessitative second-person singular)
teşhir etmeli mi? (necessitative singular third-person)
teşhir etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
teşhir etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
teşhir etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
teşhir etmemek (infinitive negative)
teşhir etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
teşhir etmemiş (impersonal negative participle perfective)
teşhir etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
teşhir etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
teşhir etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
teşhir etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
teşhir etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
teşhir etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
teşhir etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
teşhir etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
teşhir etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
teşhir etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
teşhir etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
teşhir etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
teşhir etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
teşhir etmeme (negative noun-from-verb)
teşhir etmeyiş (adverbial negative)
teşhir etmem (aorist first-person indicative present singular)
teşhir etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
teşhir etmez (aorist indicative present singular third-person)
teşhir etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
teşhir etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
teşhir etmezler (aorist indicative plural present third-person)
teşhir etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
teşhir etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
teşhir etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
teşhir etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
teşhir etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
teşhir etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
teşhir etmedim (first-person indicative past perfective singular)
teşhir etmedin (indicative past perfective second-person singular)
teşhir etmedi (indicative past perfective singular third-person)
teşhir etmedik (first-person indicative past perfective plural)
teşhir etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
teşhir etmediler (indicative past perfective plural third-person)
teşhir etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
teşhir etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
teşhir etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
teşhir etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
teşhir etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
teşhir etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
teşhir etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
teşhir etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
teşhir etmeyecek (future indicative singular third-person)
teşhir etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
teşhir etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
teşhir etmeyecekler (future indicative plural third-person)
teşhir etmemişim (first-person inferential perfective singular)
teşhir etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
teşhir etmemiş (inferential perfective singular third-person)
teşhir etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
teşhir etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
teşhir etmemişler (inferential perfective plural third-person)
teşhir etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
teşhir etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
teşhir etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
teşhir etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
teşhir etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
teşhir etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
teşhir etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
teşhir etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
teşhir etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
teşhir etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
teşhir etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
teşhir etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
teşhir etmesem (conditional first-person singular)
teşhir etmesen (conditional second-person singular)
teşhir etmese (conditional singular third-person)
teşhir etmesek (conditional first-person plural)
teşhir etmeseniz (conditional plural second-person)
teşhir etmeseler (conditional plural third-person)
teşhir etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
teşhir etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
teşhir etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
teşhir etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
teşhir etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
teşhir etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
teşhir etmeyeyim (first-person optative singular)
teşhir etmeyesin (optative second-person singular)
teşhir etmeye (optative singular third-person)
teşhir etmeyelim (first-person optative plural)
teşhir etmeyesiniz (optative plural second-person)
teşhir etmeyeler (optative plural third-person)
teşhir etmemekteyim (first-person progressive singular)
teşhir etmemektesin (progressive second-person singular)
teşhir etmemekte (progressive singular third-person)
teşhir etmemekteyiz (first-person plural progressive)
teşhir etmemektesiniz (plural progressive second-person)
teşhir etmemekteler (plural progressive third-person)
teşhir etmemeliyim (first-person necessitative singular)
teşhir etmemelisin (necessitative second-person singular)
teşhir etmemeli (necessitative singular third-person)
teşhir etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
teşhir etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
teşhir etmemeliler (necessitative plural third-person)
teşhir etme (imperative second-person singular)
teşhir etmesin (imperative singular third-person)
teşhir etmeyin (imperative plural second-person)
or teşhir etmeyiniz (imperative plural second-person)
teşhir etmesinler (imperative plural third-person)
teşhir etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
teşhir etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
teşhir etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
teşhir etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
teşhir etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
teşhir etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
teşhir etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
teşhir etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
teşhir etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
teşhir etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
teşhir etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
teşhir etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
teşhir etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
teşhir etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
teşhir etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
teşhir etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
teşhir etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
teşhir etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
teşhir etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
teşhir etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
teşhir etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
teşhir etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
teşhir etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
teşhir etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
teşhir etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
teşhir etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
teşhir etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
teşhir etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
teşhir etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
teşhir etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
teşhir etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
teşhir etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
teşhir etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
teşhir etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
teşhir etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
teşhir etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
teşhir etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
teşhir etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
teşhir etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
teşhir etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
teşhir etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
teşhir etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
teşhir etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
teşhir etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
teşhir etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
teşhir etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
teşhir etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
teşhir etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
teşhir etmesem mi? (conditional first-person singular)
teşhir etmesen mi? (conditional second-person singular)
teşhir etmese mi? (conditional singular third-person)
teşhir etmesek mi? (conditional first-person plural)
teşhir etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
teşhir etmeseler mi? (conditional plural third-person)
teşhir etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
teşhir etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
teşhir etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
teşhir etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
teşhir etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
teşhir etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
teşhir etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
teşhir etmemekte misin? (progressive second-person singular)
teşhir etmemekte mi? (progressive singular third-person)
teşhir etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
teşhir etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
teşhir etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
teşhir etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
teşhir etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
teşhir etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
teşhir etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
teşhir etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
teşhir etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

teşhir ediyorlardı (or teşhir ediyordular)

teşhir ederlermiş (or teşhir edermişlar)