çekişmek

head

çekişmek (third-person singular simple present çekişir)

çekişir (present singular third-person)
çekişmek (infinitive)
çekişen (imperfective impersonal participle)
çekişmiş (impersonal participle perfective)
çekişecek (impersonal participle prospective)
çekiştiğim (non-prospective participle personal)
çekiştiğin (non-prospective participle personal)
çekiştiği (non-prospective participle personal)
çekiştiğimiz (non-prospective participle personal)
çekiştiğiniz (non-prospective participle personal)
çekiştikleri (non-prospective participle personal)
çekişeceğim (participle personal prospective)
çekişeceğin (participle personal prospective)
çekişeceği (participle personal prospective)
çekişeceğimiz (participle personal prospective)
çekişeceğiniz (participle personal prospective)
çekişecekleri (participle personal prospective)
çekişme (noun-from-verb)
çekişiş (adverbial)
çekişirim (aorist first-person indicative present singular)
çekişirsin (aorist indicative present second-person singular)
çekişir (aorist indicative present singular third-person)
çekişiriz (aorist first-person indicative plural present)
çekişirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekişirler (aorist indicative plural present third-person)
çekişiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekişiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekişiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekişiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekişiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekişiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekiştim (first-person indicative past perfective singular)
çekiştin (indicative past perfective second-person singular)
çekişti (indicative past perfective singular third-person)
çekiştik (first-person indicative past perfective plural)
çekiştiniz (indicative past perfective plural second-person)
çekiştiler (indicative past perfective plural third-person)
çekişiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekişiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekişiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekişiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekişiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekişiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çekişiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çekişeceğim (first-person future indicative singular)
çekişeceksin (future indicative second-person singular)
çekişecek (future indicative singular third-person)
çekişeceğiz (first-person future indicative plural)
çekişeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekişecekler (future indicative plural third-person)
çekişmişim (first-person inferential perfective singular)
çekişmişsin (inferential perfective second-person singular)
çekişmiş (inferential perfective singular third-person)
çekişmişiz (first-person inferential perfective plural)
çekişmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekişmişler (inferential perfective plural third-person)
çekişirmişim (aorist first-person inferential singular)
çekişirmişsin (aorist inferential second-person singular)
çekişirmiş (aorist inferential singular third-person)
çekişirmişiz (aorist first-person inferential plural)
çekişirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekişirlermiş (or çekişirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
çekişiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekişiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekişiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekişiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekişiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekişiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çekişsem (conditional first-person singular)
çekişsen (conditional second-person singular)
çekişse (conditional singular third-person)
çekişsek (conditional first-person plural)
çekişseniz (conditional plural second-person)
çekişseler (conditional plural third-person)
çekişseydim (conditional first-person perfective singular)
çekişseydin (conditional perfective second-person singular)
çekişseydi (conditional perfective singular third-person)
çekişseydik (conditional first-person perfective plural)
çekişseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekişseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekişeyim (first-person optative singular)
çekişesin (optative second-person singular)
çekişe (optative singular third-person)
çekişelim (first-person optative plural)
çekişesiniz (optative plural second-person)
çekişeler (optative plural third-person)
çekişmekteyim (first-person progressive singular)
çekişmektesin (progressive second-person singular)
çekişmekte (progressive singular third-person)
çekişmekteyiz (first-person plural progressive)
çekişmektesiniz (plural progressive second-person)
çekişmekteler (plural progressive third-person)
çekişmeliyim (first-person necessitative singular)
çekişmelisin (necessitative second-person singular)
çekişmeli (necessitative singular third-person)
çekişmeliyiz (first-person necessitative plural)
çekişmelisiniz (necessitative plural second-person)
çekişmeliler (necessitative plural third-person)
çekiş (imperative second-person singular)
çekişsin (imperative singular third-person)
çekişin (imperative plural second-person)
çekişsinler (imperative plural third-person)
çekişir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekişir misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekişir mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekişir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekişir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekişirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekişiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekişiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekişiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekişiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekişiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekişiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekiştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekiştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekişti mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekiştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekiştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekiştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekişiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekişiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekişiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekişiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekişiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekişiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekişecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekişecek misin? (future indicative second-person singular)
çekişecek mi? (future indicative singular third-person)
çekişecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekişecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekişecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekişmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekişmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekişmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekişmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekişmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekişmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekişir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekişir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekişir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekişir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekişir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekişirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekişiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekişiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekişiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekişiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekişiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekişiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekişsem mi? (conditional first-person singular)
çekişsen mi? (conditional second-person singular)
çekişse mi? (conditional singular third-person)
çekişsek mi? (conditional first-person plural)
çekişseniz mi? (conditional plural second-person)
çekişseler mi? (conditional plural third-person)
çekişse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekişse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekişse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekişse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekişse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekişseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekişmekte miyim? (first-person progressive singular)
çekişmekte misin? (progressive second-person singular)
çekişmekte mi? (progressive singular third-person)
çekişmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekişmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekişmekteler mi? (plural progressive third-person)
çekişmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekişmeli misin? (necessitative second-person singular)
çekişmeli mi? (necessitative singular third-person)
çekişmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekişmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekişmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çekişmemek (infinitive negative)
çekişmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çekişmemiş (impersonal negative participle perfective)
çekişmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çekişmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çekişmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çekişmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çekişmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çekişmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çekişmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çekişmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çekişmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çekişmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çekişmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çekişmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çekişmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çekişmeme (negative noun-from-verb)
çekişmeyiş (adverbial negative)
çekişmem (aorist first-person indicative present singular)
çekişmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çekişmez (aorist indicative present singular third-person)
çekişmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çekişmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekişmezler (aorist indicative plural present third-person)
çekişmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekişmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekişmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekişmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekişmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekişmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekişmedim (first-person indicative past perfective singular)
çekişmedin (indicative past perfective second-person singular)
çekişmedi (indicative past perfective singular third-person)
çekişmedik (first-person indicative past perfective plural)
çekişmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çekişmediler (indicative past perfective plural third-person)
çekişmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekişmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekişmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekişmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekişmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekişmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çekişmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çekişmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çekişmeyecek (future indicative singular third-person)
çekişmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çekişmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekişmeyecekler (future indicative plural third-person)
çekişmemişim (first-person inferential perfective singular)
çekişmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çekişmemiş (inferential perfective singular third-person)
çekişmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çekişmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekişmemişler (inferential perfective plural third-person)
çekişmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çekişmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çekişmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çekişmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çekişmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekişmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çekişmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekişmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekişmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekişmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekişmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekişmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çekişmesem (conditional first-person singular)
çekişmesen (conditional second-person singular)
çekişmese (conditional singular third-person)
çekişmesek (conditional first-person plural)
çekişmeseniz (conditional plural second-person)
çekişmeseler (conditional plural third-person)
çekişmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çekişmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çekişmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çekişmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çekişmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekişmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekişmeyeyim (first-person optative singular)
çekişmeyesin (optative second-person singular)
çekişmeye (optative singular third-person)
çekişmeyelim (first-person optative plural)
çekişmeyesiniz (optative plural second-person)
çekişmeyeler (optative plural third-person)
çekişmemekteyim (first-person progressive singular)
çekişmemektesin (progressive second-person singular)
çekişmemekte (progressive singular third-person)
çekişmemekteyiz (first-person plural progressive)
çekişmemektesiniz (plural progressive second-person)
çekişmemekteler (plural progressive third-person)
çekişmemeliyim (first-person necessitative singular)
çekişmemelisin (necessitative second-person singular)
çekişmemeli (necessitative singular third-person)
çekişmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çekişmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çekişmemeliler (necessitative plural third-person)
çekişme (imperative second-person singular)
çekişmesin (imperative singular third-person)
çekişmeyin (imperative plural second-person)
çekişmesinler (imperative plural third-person)
çekişmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekişmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekişmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekişmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekişmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekişmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekişmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekişmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekişmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekişmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekişmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekişmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekişmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekişmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekişmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekişmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekişmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekişmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekişmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekişmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekişmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekişmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekişmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekişmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekişmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekişmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çekişmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çekişmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekişmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekişmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekişmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekişmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekişmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekişmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekişmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekişmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekişmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekişmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekişmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekişmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekişmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekişmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekişmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekişmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekişmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekişmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekişmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekişmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekişmesem mi? (conditional first-person singular)
çekişmesen mi? (conditional second-person singular)
çekişmese mi? (conditional singular third-person)
çekişmesek mi? (conditional first-person plural)
çekişmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çekişmeseler mi? (conditional plural third-person)
çekişmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekişmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekişmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekişmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekişmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekişmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekişmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çekişmemekte misin? (progressive second-person singular)
çekişmemekte mi? (progressive singular third-person)
çekişmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekişmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekişmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çekişmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekişmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çekişmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çekişmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekişmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekişmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish چكشمك. Equivalent to çek- + -iş (reciprocative suffix).

(reciprocal) to quarrel, to conflict with each other


koşuşmak

koşuşmak (third-person singular simple present koşuşur)

koşuşur (present singular third-person)
koşuşmak (infinitive)
koşuşan (imperfective impersonal participle)
koşuşmuş (impersonal participle perfective)
koşuşacak (impersonal participle prospective)
koşuştuğum (non-prospective participle personal)
koşuştuğun (non-prospective participle personal)
koşuştuğu (non-prospective participle personal)
koşuştuğumuz (non-prospective participle personal)
koşuştuğunuz (non-prospective participle personal)
koşuştukları (non-prospective participle personal)
koşuşacağım (participle personal prospective)
koşuşacağın (participle personal prospective)
koşuşacağı (participle personal prospective)
koşuşacağımız (participle personal prospective)
koşuşacağınız (participle personal prospective)
koşuşacakları (participle personal prospective)
koşuşma (noun-from-verb)
koşuşuş (adverbial)
koşuşurum (aorist first-person indicative present singular)
koşuşursun (aorist indicative present second-person singular)
koşuşur (aorist indicative present singular third-person)
koşuşuruz (aorist first-person indicative plural present)
koşuşursunuz (aorist indicative plural present second-person)
koşuşurlar (aorist indicative plural present third-person)
koşuşuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koşuşuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koşuşuyor (imperfective indicative present singular third-person)
koşuşuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koşuşuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koşuşuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koşuştum (first-person indicative past perfective singular)
koşuştun (indicative past perfective second-person singular)
koşuştu (indicative past perfective singular third-person)
koşuştuk (first-person indicative past perfective plural)
koşuştunuz (indicative past perfective plural second-person)
koşuştular (indicative past perfective plural third-person)
koşuşuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koşuşuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koşuşuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koşuşuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koşuşuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koşuşuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or koşuşuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
koşuşacağım (first-person future indicative singular)
koşuşacaksın (future indicative second-person singular)
koşuşacak (future indicative singular third-person)
koşuşacağız (first-person future indicative plural)
koşuşacaksınız (future indicative plural second-person)
koşuşacaklar (future indicative plural third-person)
koşuşmuşum (first-person inferential perfective singular)
koşuşmuşsun (inferential perfective second-person singular)
koşuşmuş (inferential perfective singular third-person)
koşuşmuşuz (first-person inferential perfective plural)
koşuşmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
koşuşmuşlar (inferential perfective plural third-person)
koşuşurmuşum (aorist first-person inferential singular)
koşuşurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
koşuşurmuş (aorist inferential singular third-person)
koşuşurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
koşuşurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
koşuşurlarmış (or koşuşurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
koşuşuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koşuşuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koşuşuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koşuşuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koşuşuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koşuşuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koşuşsam (conditional first-person singular)
koşuşsan (conditional second-person singular)
koşuşsa (conditional singular third-person)
koşuşsak (conditional first-person plural)
koşuşsanız (conditional plural second-person)
koşuşsalar (conditional plural third-person)
koşuşsaydım (conditional first-person perfective singular)
koşuşsaydın (conditional perfective second-person singular)
koşuşsaydı (conditional perfective singular third-person)
koşuşsaydık (conditional first-person perfective plural)
koşuşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
koşuşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
koşuşayım (first-person optative singular)
koşuşasın (optative second-person singular)
koşuşa (optative singular third-person)
koşuşalım (first-person optative plural)
koşuşasınız (optative plural second-person)
koşuşalar (optative plural third-person)
koşuşmaktayım (first-person progressive singular)
koşuşmaktasın (progressive second-person singular)
koşuşmakta (progressive singular third-person)
koşuşmaktayız (first-person plural progressive)
koşuşmaktasınız (plural progressive second-person)
koşuşmaktalar (plural progressive third-person)
koşuşmalıyım (first-person necessitative singular)
koşuşmalısın (necessitative second-person singular)
koşuşmalı (necessitative singular third-person)
koşuşmalıyız (first-person necessitative plural)
koşuşmalısınız (necessitative plural second-person)
koşuşmalılar (necessitative plural third-person)
koşuş (imperative second-person singular)
koşuşsun (imperative singular third-person)
koşuşun (imperative plural second-person)
koşuşsunlar (imperative plural third-person)
koşuşur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
koşuşur musun? (aorist indicative present second-person singular)
koşuşur mu? (aorist indicative present singular third-person)
koşuşur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
koşuşur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
koşuşurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koşuşuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koşuşuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koşuşuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koşuşuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koşuşuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koşuşuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koşuştum mu? (first-person indicative past perfective singular)
koşuştun mu? (indicative past perfective second-person singular)
koşuştu mu? (indicative past perfective singular third-person)
koşuştuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
koşuştunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
koşuştular mı? (indicative past perfective plural third-person)
koşuşuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koşuşuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koşuşuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koşuşuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koşuşuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koşuşuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koşuşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koşuşacak mısın? (future indicative second-person singular)
koşuşacak mı? (future indicative singular third-person)
koşuşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koşuşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koşuşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koşuşmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
koşuşmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
koşuşmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
koşuşmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
koşuşmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
koşuşmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koşuşur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
koşuşur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
koşuşur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
koşuşur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
koşuşur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
koşuşurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koşuşuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koşuşuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koşuşuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koşuşuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koşuşuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koşuşuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koşuşsam mı? (conditional first-person singular)
koşuşsan mı? (conditional second-person singular)
koşuşsa mı? (conditional singular third-person)
koşuşsak mı? (conditional first-person plural)
koşuşsanız mı? (conditional plural second-person)
koşuşsalar mı? (conditional plural third-person)
koşuşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koşuşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koşuşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koşuşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koşuşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koşuşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koşuşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
koşuşmakta mısın? (progressive second-person singular)
koşuşmakta mı? (progressive singular third-person)
koşuşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
koşuşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
koşuşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
koşuşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koşuşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
koşuşmalı mı? (necessitative singular third-person)
koşuşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koşuşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koşuşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
koşuşmamak (infinitive negative)
koşuşmayan (imperfective impersonal negative participle)
koşuşmamış (impersonal negative participle perfective)
koşuşmayacak (impersonal negative participle prospective)
koşuşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
koşuşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
koşuşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
koşuşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
koşuşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
koşuşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
koşuşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
koşuşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
koşuşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
koşuşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
koşuşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
koşuşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
koşuşmama (negative noun-from-verb)
koşuşmayuş (adverbial negative)
koşuşmam (aorist first-person indicative present singular)
koşuşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
koşuşmaz (aorist indicative present singular third-person)
koşuşmayız (aorist first-person indicative plural present)
koşuşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
koşuşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
koşuşmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koşuşmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koşuşmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
koşuşmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koşuşmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koşuşmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koşuşmadım (first-person indicative past perfective singular)
koşuşmadın (indicative past perfective second-person singular)
koşuşmadı (indicative past perfective singular third-person)
koşuşmadık (first-person indicative past perfective plural)
koşuşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
koşuşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
koşuşmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koşuşmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koşuşmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koşuşmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koşuşmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koşuşmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
koşuşmayacağım (first-person future indicative singular)
koşuşmayacaksın (future indicative second-person singular)
koşuşmayacak (future indicative singular third-person)
koşuşmayacağız (first-person future indicative plural)
koşuşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
koşuşmayacaklar (future indicative plural third-person)
koşuşmamışım (first-person inferential perfective singular)
koşuşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
koşuşmamış (inferential perfective singular third-person)
koşuşmamışız (first-person inferential perfective plural)
koşuşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
koşuşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
koşuşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
koşuşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
koşuşmazmış (aorist inferential singular third-person)
koşuşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
koşuşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koşuşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
koşuşmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koşuşmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koşuşmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koşuşmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koşuşmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koşuşmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koşuşmasam (conditional first-person singular)
koşuşmasan (conditional second-person singular)
koşuşmasa (conditional singular third-person)
koşuşmasak (conditional first-person plural)
koşuşmasanız (conditional plural second-person)
koşuşmasalar (conditional plural third-person)
koşuşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
koşuşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
koşuşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
koşuşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
koşuşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
koşuşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
koşuşmayayım (first-person optative singular)
koşuşmayasın (optative second-person singular)
koşuşmaya (optative singular third-person)
koşuşmayalım (first-person optative plural)
koşuşmayasınız (optative plural second-person)
koşuşmayalar (optative plural third-person)
koşuşmamaktayım (first-person progressive singular)
koşuşmamaktasın (progressive second-person singular)
koşuşmamakta (progressive singular third-person)
koşuşmamaktayız (first-person plural progressive)
koşuşmamaktasınız (plural progressive second-person)
koşuşmamaktalar (plural progressive third-person)
koşuşmamalıyım (first-person necessitative singular)
koşuşmamalısın (necessitative second-person singular)
koşuşmamalı (necessitative singular third-person)
koşuşmamalıyız (first-person necessitative plural)
koşuşmamalısınız (necessitative plural second-person)
koşuşmamalılar (necessitative plural third-person)
koşuşma (imperative second-person singular)
koşuşmasın (imperative singular third-person)
koşuşmayın (imperative plural second-person)
koşuşmasınlar (imperative plural third-person)
koşuşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koşuşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koşuşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
koşuşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koşuşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koşuşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koşuşmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koşuşmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koşuşmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koşuşmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koşuşmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koşuşmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koşuşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
koşuşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
koşuşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
koşuşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
koşuşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
koşuşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
koşuşmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koşuşmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koşuşmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koşuşmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koşuşmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koşuşmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koşuşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koşuşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
koşuşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
koşuşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koşuşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koşuşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koşuşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
koşuşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
koşuşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
koşuşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
koşuşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
koşuşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koşuşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
koşuşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
koşuşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
koşuşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
koşuşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
koşuşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koşuşmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koşuşmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koşuşmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koşuşmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koşuşmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koşuşmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koşuşmasam mı? (conditional first-person singular)
koşuşmasan mı? (conditional second-person singular)
koşuşmasa mı? (conditional singular third-person)
koşuşmasak mı? (conditional first-person plural)
koşuşmasanız mı? (conditional plural second-person)
koşuşmasalar mı? (conditional plural third-person)
koşuşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koşuşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koşuşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koşuşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koşuşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koşuşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koşuşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
koşuşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
koşuşmamakta mı? (progressive singular third-person)
koşuşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
koşuşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
koşuşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
koşuşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koşuşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
koşuşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
koşuşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koşuşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koşuşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish قوششمق. Equivalent to koş- + -uş.

(reciprocal) to scamper, to run together


gülüşmek

head

gülüşmek (third-person singular simple present gülüşür)

gülüşür (present singular third-person)
gülüşmek (infinitive)
gülüşen (imperfective impersonal participle)
gülüşmüş (impersonal participle perfective)
gülüşecek (impersonal participle prospective)
gülüştüğüm (non-prospective participle personal)
gülüştüğün (non-prospective participle personal)
gülüştüğü (non-prospective participle personal)
gülüştüğümüz (non-prospective participle personal)
gülüştüğünüz (non-prospective participle personal)
gülüştükleri (non-prospective participle personal)
gülüşeceğim (participle personal prospective)
gülüşeceğin (participle personal prospective)
gülüşeceği (participle personal prospective)
gülüşeceğimiz (participle personal prospective)
gülüşeceğiniz (participle personal prospective)
gülüşecekleri (participle personal prospective)
gülüşme (noun-from-verb)
gülüşüş (adverbial)
gülüşürüm (aorist first-person indicative present singular)
gülüşürsün (aorist indicative present second-person singular)
gülüşür (aorist indicative present singular third-person)
gülüşürüz (aorist first-person indicative plural present)
gülüşürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
gülüşürler (aorist indicative plural present third-person)
gülüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gülüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gülüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gülüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gülüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gülüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gülüştüm (first-person indicative past perfective singular)
gülüştün (indicative past perfective second-person singular)
gülüştü (indicative past perfective singular third-person)
gülüştük (first-person indicative past perfective plural)
gülüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
gülüştüler (indicative past perfective plural third-person)
gülüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gülüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gülüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gülüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gülüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gülüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gülüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gülüşeceğim (first-person future indicative singular)
gülüşeceksin (future indicative second-person singular)
gülüşecek (future indicative singular third-person)
gülüşeceğiz (first-person future indicative plural)
gülüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
gülüşecekler (future indicative plural third-person)
gülüşmüşüm (first-person inferential perfective singular)
gülüşmüşsün (inferential perfective second-person singular)
gülüşmüş (inferential perfective singular third-person)
gülüşmüşüz (first-person inferential perfective plural)
gülüşmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
gülüşmüşler (inferential perfective plural third-person)
gülüşürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
gülüşürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
gülüşürmüş (aorist inferential singular third-person)
gülüşürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
gülüşürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
gülüşürlermiş (or gülüşürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
gülüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gülüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gülüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gülüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gülüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gülüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gülüşsem (conditional first-person singular)
gülüşsen (conditional second-person singular)
gülüşse (conditional singular third-person)
gülüşsek (conditional first-person plural)
gülüşseniz (conditional plural second-person)
gülüşseler (conditional plural third-person)
gülüşseydim (conditional first-person perfective singular)
gülüşseydin (conditional perfective second-person singular)
gülüşseydi (conditional perfective singular third-person)
gülüşseydik (conditional first-person perfective plural)
gülüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gülüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
gülüşeyim (first-person optative singular)
gülüşesin (optative second-person singular)
gülüşe (optative singular third-person)
gülüşelim (first-person optative plural)
gülüşesiniz (optative plural second-person)
gülüşeler (optative plural third-person)
gülüşmekteyim (first-person progressive singular)
gülüşmektesin (progressive second-person singular)
gülüşmekte (progressive singular third-person)
gülüşmekteyiz (first-person plural progressive)
gülüşmektesiniz (plural progressive second-person)
gülüşmekteler (plural progressive third-person)
gülüşmeliyim (first-person necessitative singular)
gülüşmelisin (necessitative second-person singular)
gülüşmeli (necessitative singular third-person)
gülüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
gülüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
gülüşmeliler (necessitative plural third-person)
gülüş (imperative second-person singular)
gülüşsün (imperative singular third-person)
gülüşün (imperative plural second-person)
gülüşsünler (imperative plural third-person)
gülüşür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
gülüşür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
gülüşür mü? (aorist indicative present singular third-person)
gülüşür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
gülüşür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
gülüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gülüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gülüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gülüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gülüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gülüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gülüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gülüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
gülüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
gülüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
gülüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
gülüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
gülüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gülüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gülüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gülüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gülüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gülüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gülüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gülüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
gülüşecek misin? (future indicative second-person singular)
gülüşecek mi? (future indicative singular third-person)
gülüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gülüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gülüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
gülüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
gülüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
gülüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
gülüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
gülüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
gülüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
gülüşür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
gülüşür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
gülüşür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
gülüşür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
gülüşür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
gülüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gülüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gülüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gülüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gülüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gülüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gülüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gülüşsem mi? (conditional first-person singular)
gülüşsen mi? (conditional second-person singular)
gülüşse mi? (conditional singular third-person)
gülüşsek mi? (conditional first-person plural)
gülüşseniz mi? (conditional plural second-person)
gülüşseler mi? (conditional plural third-person)
gülüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gülüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gülüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gülüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gülüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gülüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gülüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
gülüşmekte misin? (progressive second-person singular)
gülüşmekte mi? (progressive singular third-person)
gülüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gülüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gülüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
gülüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gülüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
gülüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
gülüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gülüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gülüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gülüşmemek (infinitive negative)
gülüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gülüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
gülüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gülüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gülüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gülüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gülüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gülüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gülüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gülüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gülüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gülüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gülüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gülüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gülüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gülüşmeme (negative noun-from-verb)
gülüşmeyüş (adverbial negative)
gülüşmem (aorist first-person indicative present singular)
gülüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gülüşmez (aorist indicative present singular third-person)
gülüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gülüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gülüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
gülüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gülüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gülüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gülüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gülüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gülüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gülüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
gülüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
gülüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
gülüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
gülüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gülüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
gülüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gülüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gülüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gülüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gülüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gülüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gülüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gülüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gülüşmeyecek (future indicative singular third-person)
gülüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gülüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gülüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
gülüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
gülüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gülüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
gülüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gülüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gülüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
gülüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gülüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gülüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gülüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gülüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gülüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gülüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gülüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gülüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gülüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gülüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gülüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gülüşmesem (conditional first-person singular)
gülüşmesen (conditional second-person singular)
gülüşmese (conditional singular third-person)
gülüşmesek (conditional first-person plural)
gülüşmeseniz (conditional plural second-person)
gülüşmeseler (conditional plural third-person)
gülüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gülüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gülüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gülüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gülüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gülüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gülüşmeyeyim (first-person optative singular)
gülüşmeyesin (optative second-person singular)
gülüşmeye (optative singular third-person)
gülüşmeyelim (first-person optative plural)
gülüşmeyesiniz (optative plural second-person)
gülüşmeyeler (optative plural third-person)
gülüşmemekteyim (first-person progressive singular)
gülüşmemektesin (progressive second-person singular)
gülüşmemekte (progressive singular third-person)
gülüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
gülüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
gülüşmemekteler (plural progressive third-person)
gülüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
gülüşmemelisin (necessitative second-person singular)
gülüşmemeli (necessitative singular third-person)
gülüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gülüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gülüşmemeliler (necessitative plural third-person)
gülüşme (imperative second-person singular)
gülüşmesin (imperative singular third-person)
gülüşmeyin (imperative plural second-person)
gülüşmesinler (imperative plural third-person)
gülüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gülüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gülüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gülüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gülüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gülüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gülüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gülüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gülüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gülüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gülüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gülüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gülüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gülüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gülüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gülüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gülüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gülüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gülüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gülüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gülüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gülüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gülüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gülüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gülüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gülüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gülüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gülüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gülüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gülüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gülüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gülüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gülüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gülüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gülüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gülüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gülüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gülüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gülüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gülüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gülüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gülüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gülüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gülüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gülüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gülüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gülüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gülüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gülüşmesem mi? (conditional first-person singular)
gülüşmesen mi? (conditional second-person singular)
gülüşmese mi? (conditional singular third-person)
gülüşmesek mi? (conditional first-person plural)
gülüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gülüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
gülüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gülüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gülüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gülüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gülüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gülüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gülüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gülüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
gülüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
gülüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gülüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gülüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gülüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gülüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gülüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gülüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gülüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gülüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

gülüştüğümüz

gülüştüğünüz

gülüşürsünüz

gülüşürmüşüm

gülüşürmüşsün

gülüşürmüşüz

gülüşürmüşsünüz

gülüşmüşsünüz

gülüşür müymüşüm?

gülüşür müymüş?

gülüşür müymüşüz?

gülüşmüş müyüm?

gülüşmüş müsün?

gülüşmüş mü?

gülüşmüş müyüz?

gülüşmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish گولشمك. Equivalent to gül- + -üş.


bozuşmak

head

bozuşmak (third-person singular simple present bozuşur)

bozuşur (present singular third-person)
bozuşmak (infinitive)
bozuşan (imperfective impersonal participle)
bozuşmuş (impersonal participle perfective)
bozuşacak (impersonal participle prospective)
bozuştuğum (non-prospective participle personal)
bozuştuğun (non-prospective participle personal)
bozuştuğu (non-prospective participle personal)
bozuştuğumuz (non-prospective participle personal)
bozuştuğunuz (non-prospective participle personal)
bozuştukları (non-prospective participle personal)
bozuşacağım (participle personal prospective)
bozuşacağın (participle personal prospective)
bozuşacağı (participle personal prospective)
bozuşacağımız (participle personal prospective)
bozuşacağınız (participle personal prospective)
bozuşacakları (participle personal prospective)
bozuşma (noun-from-verb)
bozuşuş (adverbial)
bozuşurum (aorist first-person indicative present singular)
bozuşursun (aorist indicative present second-person singular)
bozuşur (aorist indicative present singular third-person)
bozuşuruz (aorist first-person indicative plural present)
bozuşursunuz (aorist indicative plural present second-person)
bozuşurlar (aorist indicative plural present third-person)
bozuşuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bozuşuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bozuşuyor (imperfective indicative present singular third-person)
bozuşuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bozuşuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bozuşuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bozuştum (first-person indicative past perfective singular)
bozuştun (indicative past perfective second-person singular)
bozuştu (indicative past perfective singular third-person)
bozuştuk (first-person indicative past perfective plural)
bozuştunuz (indicative past perfective plural second-person)
bozuştular (indicative past perfective plural third-person)
bozuşuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bozuşuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bozuşuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bozuşuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bozuşuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bozuşuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bozuşuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bozuşacağım (first-person future indicative singular)
bozuşacaksın (future indicative second-person singular)
bozuşacak (future indicative singular third-person)
bozuşacağız (first-person future indicative plural)
bozuşacaksınız (future indicative plural second-person)
bozuşacaklar (future indicative plural third-person)
bozuşmuşum (first-person inferential perfective singular)
bozuşmuşsun (inferential perfective second-person singular)
bozuşmuş (inferential perfective singular third-person)
bozuşmuşuz (first-person inferential perfective plural)
bozuşmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
bozuşmuşlar (inferential perfective plural third-person)
bozuşurmuşum (aorist first-person inferential singular)
bozuşurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
bozuşurmuş (aorist inferential singular third-person)
bozuşurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
bozuşurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
bozuşurlarmış (or bozuşurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
bozuşuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bozuşuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bozuşuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bozuşuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bozuşuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bozuşuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bozuşsam (conditional first-person singular)
bozuşsan (conditional second-person singular)
bozuşsa (conditional singular third-person)
bozuşsak (conditional first-person plural)
bozuşsanız (conditional plural second-person)
bozuşsalar (conditional plural third-person)
bozuşsaydım (conditional first-person perfective singular)
bozuşsaydın (conditional perfective second-person singular)
bozuşsaydı (conditional perfective singular third-person)
bozuşsaydık (conditional first-person perfective plural)
bozuşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
bozuşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
bozuşayım (first-person optative singular)
bozuşasın (optative second-person singular)
bozuşa (optative singular third-person)
bozuşalım (first-person optative plural)
bozuşasınız (optative plural second-person)
bozuşalar (optative plural third-person)
bozuşmaktayım (first-person progressive singular)
bozuşmaktasın (progressive second-person singular)
bozuşmakta (progressive singular third-person)
bozuşmaktayız (first-person plural progressive)
bozuşmaktasınız (plural progressive second-person)
bozuşmaktalar (plural progressive third-person)
bozuşmalıyım (first-person necessitative singular)
bozuşmalısın (necessitative second-person singular)
bozuşmalı (necessitative singular third-person)
bozuşmalıyız (first-person necessitative plural)
bozuşmalısınız (necessitative plural second-person)
bozuşmalılar (necessitative plural third-person)
bozuş (imperative second-person singular)
bozuşsun (imperative singular third-person)
bozuşun (imperative plural second-person)
bozuşsunlar (imperative plural third-person)
bozuşur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
bozuşur musun? (aorist indicative present second-person singular)
bozuşur mu? (aorist indicative present singular third-person)
bozuşur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
bozuşur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
bozuşurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bozuşuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bozuşuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bozuşuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bozuşuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bozuşuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bozuşuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bozuştum mu? (first-person indicative past perfective singular)
bozuştun mu? (indicative past perfective second-person singular)
bozuştu mu? (indicative past perfective singular third-person)
bozuştuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
bozuştunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
bozuştular mı? (indicative past perfective plural third-person)
bozuşuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bozuşuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bozuşuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bozuşuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bozuşuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bozuşuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bozuşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bozuşacak mısın? (future indicative second-person singular)
bozuşacak mı? (future indicative singular third-person)
bozuşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bozuşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bozuşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bozuşmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
bozuşmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
bozuşmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
bozuşmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
bozuşmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
bozuşmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bozuşur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
bozuşur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
bozuşur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
bozuşur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
bozuşur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
bozuşurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bozuşuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bozuşuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bozuşuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bozuşuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bozuşuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bozuşuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bozuşsam mı? (conditional first-person singular)
bozuşsan mı? (conditional second-person singular)
bozuşsa mı? (conditional singular third-person)
bozuşsak mı? (conditional first-person plural)
bozuşsanız mı? (conditional plural second-person)
bozuşsalar mı? (conditional plural third-person)
bozuşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bozuşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bozuşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bozuşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bozuşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bozuşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bozuşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
bozuşmakta mısın? (progressive second-person singular)
bozuşmakta mı? (progressive singular third-person)
bozuşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
bozuşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
bozuşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
bozuşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bozuşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
bozuşmalı mı? (necessitative singular third-person)
bozuşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bozuşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bozuşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
bozuşmamak (infinitive negative)
bozuşmayan (imperfective impersonal negative participle)
bozuşmamış (impersonal negative participle perfective)
bozuşmayacak (impersonal negative participle prospective)
bozuşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bozuşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bozuşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bozuşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bozuşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bozuşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bozuşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bozuşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bozuşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bozuşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bozuşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bozuşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bozuşmama (negative noun-from-verb)
bozuşmayuş (adverbial negative)
bozuşmam (aorist first-person indicative present singular)
bozuşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
bozuşmaz (aorist indicative present singular third-person)
bozuşmayız (aorist first-person indicative plural present)
bozuşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bozuşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
bozuşmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bozuşmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bozuşmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
bozuşmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bozuşmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bozuşmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bozuşmadım (first-person indicative past perfective singular)
bozuşmadın (indicative past perfective second-person singular)
bozuşmadı (indicative past perfective singular third-person)
bozuşmadık (first-person indicative past perfective plural)
bozuşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
bozuşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
bozuşmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bozuşmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bozuşmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bozuşmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bozuşmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bozuşmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bozuşmayacağım (first-person future indicative singular)
bozuşmayacaksın (future indicative second-person singular)
bozuşmayacak (future indicative singular third-person)
bozuşmayacağız (first-person future indicative plural)
bozuşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
bozuşmayacaklar (future indicative plural third-person)
bozuşmamışım (first-person inferential perfective singular)
bozuşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
bozuşmamış (inferential perfective singular third-person)
bozuşmamışız (first-person inferential perfective plural)
bozuşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bozuşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
bozuşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
bozuşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bozuşmazmış (aorist inferential singular third-person)
bozuşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
bozuşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bozuşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
bozuşmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bozuşmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bozuşmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bozuşmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bozuşmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bozuşmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bozuşmasam (conditional first-person singular)
bozuşmasan (conditional second-person singular)
bozuşmasa (conditional singular third-person)
bozuşmasak (conditional first-person plural)
bozuşmasanız (conditional plural second-person)
bozuşmasalar (conditional plural third-person)
bozuşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
bozuşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
bozuşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
bozuşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
bozuşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bozuşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bozuşmayayım (first-person optative singular)
bozuşmayasın (optative second-person singular)
bozuşmaya (optative singular third-person)
bozuşmayalım (first-person optative plural)
bozuşmayasınız (optative plural second-person)
bozuşmayalar (optative plural third-person)
bozuşmamaktayım (first-person progressive singular)
bozuşmamaktasın (progressive second-person singular)
bozuşmamakta (progressive singular third-person)
bozuşmamaktayız (first-person plural progressive)
bozuşmamaktasınız (plural progressive second-person)
bozuşmamaktalar (plural progressive third-person)
bozuşmamalıyım (first-person necessitative singular)
bozuşmamalısın (necessitative second-person singular)
bozuşmamalı (necessitative singular third-person)
bozuşmamalıyız (first-person necessitative plural)
bozuşmamalısınız (necessitative plural second-person)
bozuşmamalılar (necessitative plural third-person)
bozuşma (imperative second-person singular)
bozuşmasın (imperative singular third-person)
bozuşmayın (imperative plural second-person)
bozuşmasınlar (imperative plural third-person)
bozuşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bozuşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bozuşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bozuşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bozuşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bozuşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bozuşmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bozuşmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bozuşmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bozuşmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bozuşmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bozuşmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bozuşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bozuşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bozuşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bozuşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bozuşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bozuşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bozuşmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bozuşmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bozuşmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bozuşmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bozuşmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bozuşmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bozuşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bozuşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bozuşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
bozuşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bozuşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bozuşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bozuşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bozuşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bozuşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bozuşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bozuşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bozuşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bozuşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bozuşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bozuşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bozuşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bozuşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bozuşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bozuşmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bozuşmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bozuşmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bozuşmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bozuşmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bozuşmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bozuşmasam mı? (conditional first-person singular)
bozuşmasan mı? (conditional second-person singular)
bozuşmasa mı? (conditional singular third-person)
bozuşmasak mı? (conditional first-person plural)
bozuşmasanız mı? (conditional plural second-person)
bozuşmasalar mı? (conditional plural third-person)
bozuşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bozuşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bozuşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bozuşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bozuşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bozuşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bozuşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bozuşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
bozuşmamakta mı? (progressive singular third-person)
bozuşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bozuşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bozuşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bozuşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bozuşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bozuşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
bozuşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bozuşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bozuşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بوزشمق. Equivalent to boz- + -uş + -mak.

(reciprocal) to break up with one another