güçlendirmek

güçlendirmek (third-person singular simple present güçlendirir)

güçlendirir (present singular third-person)
güçlendirmek (infinitive)
güçlendiren (imperfective impersonal participle)
güçlendirmiş (impersonal participle perfective)
güçlendirecek (impersonal participle prospective)
güçlendirdiğim (non-prospective participle personal)
güçlendirdiğin (non-prospective participle personal)
güçlendirdiği (non-prospective participle personal)
güçlendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
güçlendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
güçlendirdikleri (non-prospective participle personal)
güçlendireceğim (participle personal prospective)
güçlendireceğin (participle personal prospective)
güçlendireceği (participle personal prospective)
güçlendireceğimiz (participle personal prospective)
güçlendireceğiniz (participle personal prospective)
güçlendirecekleri (participle personal prospective)
güçlendirme (noun-from-verb)
güçlendiriş (adverbial)
güçlendiririm (aorist first-person indicative present singular)
güçlendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
güçlendirir (aorist indicative present singular third-person)
güçlendiririz (aorist first-person indicative plural present)
güçlendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güçlendirirler (aorist indicative plural present third-person)
güçlendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güçlendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güçlendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
güçlendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güçlendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güçlendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güçlendirdim (first-person indicative past perfective singular)
güçlendirdin (indicative past perfective second-person singular)
güçlendirdi (indicative past perfective singular third-person)
güçlendirdik (first-person indicative past perfective plural)
güçlendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
güçlendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
güçlendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güçlendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güçlendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güçlendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güçlendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güçlendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or güçlendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güçlendireceğim (first-person future indicative singular)
güçlendireceksin (future indicative second-person singular)
güçlendirecek (future indicative singular third-person)
güçlendireceğiz (first-person future indicative plural)
güçlendireceksiniz (future indicative plural second-person)
güçlendirecekler (future indicative plural third-person)
güçlendirmişim (first-person inferential perfective singular)
güçlendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
güçlendirmiş (inferential perfective singular third-person)
güçlendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
güçlendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güçlendirmişler (inferential perfective plural third-person)
güçlendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
güçlendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
güçlendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
güçlendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
güçlendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güçlendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or güçlendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
güçlendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güçlendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güçlendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güçlendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güçlendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güçlendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güçlendirsem (conditional first-person singular)
güçlendirsen (conditional second-person singular)
güçlendirse (conditional singular third-person)
güçlendirsek (conditional first-person plural)
güçlendirseniz (conditional plural second-person)
güçlendirseler (conditional plural third-person)
güçlendirseydim (conditional first-person perfective singular)
güçlendirseydin (conditional perfective second-person singular)
güçlendirseydi (conditional perfective singular third-person)
güçlendirseydik (conditional first-person perfective plural)
güçlendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güçlendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
güçlendireyim (first-person optative singular)
güçlendiresin (optative second-person singular)
güçlendire (optative singular third-person)
güçlendirelim (first-person optative plural)
güçlendiresiniz (optative plural second-person)
güçlendireler (optative plural third-person)
güçlendirmekteyim (first-person progressive singular)
güçlendirmektesin (progressive second-person singular)
güçlendirmekte (progressive singular third-person)
güçlendirmekteyiz (first-person plural progressive)
güçlendirmektesiniz (plural progressive second-person)
güçlendirmekteler (plural progressive third-person)
güçlendirmeliyim (first-person necessitative singular)
güçlendirmelisin (necessitative second-person singular)
güçlendirmeli (necessitative singular third-person)
güçlendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
güçlendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
güçlendirmeliler (necessitative plural third-person)
güçlendir (imperative second-person singular)
güçlendirsin (imperative singular third-person)
güçlendirin (imperative plural second-person)
güçlendirsinler (imperative plural third-person)
güçlendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güçlendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
güçlendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
güçlendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güçlendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güçlendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güçlendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güçlendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güçlendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güçlendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güçlendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güçlendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güçlendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güçlendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güçlendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güçlendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güçlendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güçlendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güçlendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güçlendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güçlendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güçlendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güçlendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güçlendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güçlendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
güçlendirecek misin? (future indicative second-person singular)
güçlendirecek mi? (future indicative singular third-person)
güçlendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güçlendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güçlendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
güçlendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güçlendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güçlendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güçlendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güçlendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güçlendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güçlendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güçlendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güçlendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güçlendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güçlendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güçlendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güçlendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güçlendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güçlendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güçlendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güçlendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güçlendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güçlendirsem mi? (conditional first-person singular)
güçlendirsen mi? (conditional second-person singular)
güçlendirse mi? (conditional singular third-person)
güçlendirsek mi? (conditional first-person plural)
güçlendirseniz mi? (conditional plural second-person)
güçlendirseler mi? (conditional plural third-person)
güçlendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
güçlendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
güçlendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
güçlendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
güçlendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güçlendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güçlendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
güçlendirmekte misin? (progressive second-person singular)
güçlendirmekte mi? (progressive singular third-person)
güçlendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
güçlendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
güçlendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
güçlendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
güçlendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
güçlendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
güçlendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güçlendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güçlendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
güçlendirmemek (infinitive negative)
güçlendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
güçlendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
güçlendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
güçlendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
güçlendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
güçlendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
güçlendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
güçlendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
güçlendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
güçlendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
güçlendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
güçlendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
güçlendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
güçlendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
güçlendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
güçlendirmeme (negative noun-from-verb)
güçlendirmeyiş (adverbial negative)
güçlendirmem (aorist first-person indicative present singular)
güçlendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
güçlendirmez (aorist indicative present singular third-person)
güçlendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
güçlendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güçlendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
güçlendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güçlendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güçlendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
güçlendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güçlendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güçlendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güçlendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
güçlendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
güçlendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
güçlendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
güçlendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
güçlendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
güçlendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güçlendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güçlendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güçlendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güçlendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güçlendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
güçlendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
güçlendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
güçlendirmeyecek (future indicative singular third-person)
güçlendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
güçlendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güçlendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
güçlendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
güçlendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
güçlendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
güçlendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
güçlendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güçlendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
güçlendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
güçlendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
güçlendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
güçlendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
güçlendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güçlendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
güçlendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güçlendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güçlendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güçlendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güçlendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güçlendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güçlendirmesem (conditional first-person singular)
güçlendirmesen (conditional second-person singular)
güçlendirmese (conditional singular third-person)
güçlendirmesek (conditional first-person plural)
güçlendirmeseniz (conditional plural second-person)
güçlendirmeseler (conditional plural third-person)
güçlendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
güçlendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
güçlendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
güçlendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
güçlendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güçlendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
güçlendirmeyeyim (first-person optative singular)
güçlendirmeyesin (optative second-person singular)
güçlendirmeye (optative singular third-person)
güçlendirmeyelim (first-person optative plural)
güçlendirmeyesiniz (optative plural second-person)
güçlendirmeyeler (optative plural third-person)
güçlendirmemekteyim (first-person progressive singular)
güçlendirmemektesin (progressive second-person singular)
güçlendirmemekte (progressive singular third-person)
güçlendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
güçlendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
güçlendirmemekteler (plural progressive third-person)
güçlendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
güçlendirmemelisin (necessitative second-person singular)
güçlendirmemeli (necessitative singular third-person)
güçlendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
güçlendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
güçlendirmemeliler (necessitative plural third-person)
güçlendirme (imperative second-person singular)
güçlendirmesin (imperative singular third-person)
güçlendirmeyin (imperative plural second-person)
güçlendirmesinler (imperative plural third-person)
güçlendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güçlendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
güçlendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
güçlendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güçlendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güçlendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güçlendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güçlendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güçlendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güçlendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güçlendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güçlendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güçlendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güçlendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güçlendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güçlendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güçlendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güçlendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güçlendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güçlendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güçlendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güçlendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güçlendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güçlendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güçlendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güçlendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
güçlendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
güçlendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güçlendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güçlendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güçlendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güçlendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güçlendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güçlendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güçlendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güçlendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güçlendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güçlendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güçlendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güçlendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güçlendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güçlendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güçlendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güçlendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güçlendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güçlendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güçlendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güçlendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güçlendirmesem mi? (conditional first-person singular)
güçlendirmesen mi? (conditional second-person singular)
güçlendirmese mi? (conditional singular third-person)
güçlendirmesek mi? (conditional first-person plural)
güçlendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
güçlendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
güçlendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güçlendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güçlendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güçlendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güçlendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güçlendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güçlendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
güçlendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
güçlendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
güçlendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
güçlendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
güçlendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
güçlendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
güçlendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
güçlendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
güçlendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güçlendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güçlendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


öp

second-person singular imperative of öpmek


hoşlanma

second-person singular negative imperative of hoşlanmak


doğrulmak

head

doğrulmak (third-person singular simple present doğrulur)

doğrulur (present singular third-person)
doğrulmak (infinitive)
doğrulan (imperfective impersonal participle)
doğrulmuş (impersonal participle perfective)
doğrulacak (impersonal participle prospective)
doğrulduğum (non-prospective participle personal)
doğrulduğun (non-prospective participle personal)
doğrulduğu (non-prospective participle personal)
doğrulduğumuz (non-prospective participle personal)
doğrulduğunuz (non-prospective participle personal)
doğruldukları (non-prospective participle personal)
doğrulacağım (participle personal prospective)
doğrulacağın (participle personal prospective)
doğrulacağı (participle personal prospective)
doğrulacağımız (participle personal prospective)
doğrulacağınız (participle personal prospective)
doğrulacakları (participle personal prospective)
doğrulma (noun-from-verb)
doğruluş (adverbial)
doğrulurum (aorist first-person indicative present singular)
doğrulursun (aorist indicative present second-person singular)
doğrulur (aorist indicative present singular third-person)
doğruluruz (aorist first-person indicative plural present)
doğrulursunuz (aorist indicative plural present second-person)
doğrulurlar (aorist indicative plural present third-person)
doğruluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doğruluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doğruluyor (imperfective indicative present singular third-person)
doğruluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doğruluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doğruluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doğruldum (first-person indicative past perfective singular)
doğruldun (indicative past perfective second-person singular)
doğruldu (indicative past perfective singular third-person)
doğrulduk (first-person indicative past perfective plural)
doğruldunuz (indicative past perfective plural second-person)
doğruldular (indicative past perfective plural third-person)
doğruluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doğruluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doğruluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doğruluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doğruluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doğruluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or doğruluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulacağım (first-person future indicative singular)
doğrulacaksın (future indicative second-person singular)
doğrulacak (future indicative singular third-person)
doğrulacağız (first-person future indicative plural)
doğrulacaksınız (future indicative plural second-person)
doğrulacaklar (future indicative plural third-person)
doğrulmuşum (first-person inferential perfective singular)
doğrulmuşsun (inferential perfective second-person singular)
doğrulmuş (inferential perfective singular third-person)
doğrulmuşuz (first-person inferential perfective plural)
doğrulmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
doğrulmuşlar (inferential perfective plural third-person)
doğrulurmuşum (aorist first-person inferential singular)
doğrulurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
doğrulurmuş (aorist inferential singular third-person)
doğrulurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
doğrulurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
doğrulurlarmış (or doğrulurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
doğruluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doğruluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doğruluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doğruluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doğruluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doğruluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doğrulsam (conditional first-person singular)
doğrulsan (conditional second-person singular)
doğrulsa (conditional singular third-person)
doğrulsak (conditional first-person plural)
doğrulsanız (conditional plural second-person)
doğrulsalar (conditional plural third-person)
doğrulsaydım (conditional first-person perfective singular)
doğrulsaydın (conditional perfective second-person singular)
doğrulsaydı (conditional perfective singular third-person)
doğrulsaydık (conditional first-person perfective plural)
doğrulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
doğrulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
doğrulayım (first-person optative singular)
doğrulasın (optative second-person singular)
doğrula (optative singular third-person)
doğrulalım (first-person optative plural)
doğrulasınız (optative plural second-person)
doğrulalar (optative plural third-person)
doğrulmaktayım (first-person progressive singular)
doğrulmaktasın (progressive second-person singular)
doğrulmakta (progressive singular third-person)
doğrulmaktayız (first-person plural progressive)
doğrulmaktasınız (plural progressive second-person)
doğrulmaktalar (plural progressive third-person)
doğrulmalıyım (first-person necessitative singular)
doğrulmalısın (necessitative second-person singular)
doğrulmalı (necessitative singular third-person)
doğrulmalıyız (first-person necessitative plural)
doğrulmalısınız (necessitative plural second-person)
doğrulmalılar (necessitative plural third-person)
doğrul (imperative second-person singular)
doğrulsun (imperative singular third-person)
doğrulun (imperative plural second-person)
doğrulsunlar (imperative plural third-person)
doğrulur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
doğrulur musun? (aorist indicative present second-person singular)
doğrulur mu? (aorist indicative present singular third-person)
doğrulur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
doğrulur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
doğrulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doğruluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doğruluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doğruluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doğruluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doğruluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doğruluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doğruldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
doğruldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
doğruldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
doğrulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
doğruldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
doğruldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
doğruluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doğruluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doğruluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doğruluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doğruluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doğruluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doğrulacak mısın? (future indicative second-person singular)
doğrulacak mı? (future indicative singular third-person)
doğrulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doğrulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doğrulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doğrulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
doğrulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
doğrulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
doğrulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
doğrulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
doğrulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doğrulur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
doğrulur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
doğrulur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
doğrulur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
doğrulur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
doğrulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doğruluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doğruluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doğruluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doğruluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doğruluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doğruluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doğrulsam mı? (conditional first-person singular)
doğrulsan mı? (conditional second-person singular)
doğrulsa mı? (conditional singular third-person)
doğrulsak mı? (conditional first-person plural)
doğrulsanız mı? (conditional plural second-person)
doğrulsalar mı? (conditional plural third-person)
doğrulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doğrulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doğrulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doğrulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doğrulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doğrulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doğrulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
doğrulmakta mısın? (progressive second-person singular)
doğrulmakta mı? (progressive singular third-person)
doğrulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
doğrulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
doğrulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
doğrulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doğrulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
doğrulmalı mı? (necessitative singular third-person)
doğrulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doğrulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doğrulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
doğrulmamak (infinitive negative)
doğrulmayan (imperfective impersonal negative participle)
doğrulmamış (impersonal negative participle perfective)
doğrulmayacak (impersonal negative participle prospective)
doğrulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
doğrulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
doğrulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
doğrulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
doğrulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
doğrulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
doğrulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
doğrulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
doğrulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
doğrulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
doğrulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
doğrulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
doğrulmama (negative noun-from-verb)
doğrulmayuş (adverbial negative)
doğrulmam (aorist first-person indicative present singular)
doğrulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
doğrulmaz (aorist indicative present singular third-person)
doğrulmayız (aorist first-person indicative plural present)
doğrulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
doğrulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
doğrulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doğrulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doğrulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
doğrulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doğrulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doğrulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doğrulmadım (first-person indicative past perfective singular)
doğrulmadın (indicative past perfective second-person singular)
doğrulmadı (indicative past perfective singular third-person)
doğrulmadık (first-person indicative past perfective plural)
doğrulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
doğrulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
doğrulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doğrulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doğrulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doğrulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doğrulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doğrulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulmayacağım (first-person future indicative singular)
doğrulmayacaksın (future indicative second-person singular)
doğrulmayacak (future indicative singular third-person)
doğrulmayacağız (first-person future indicative plural)
doğrulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
doğrulmayacaklar (future indicative plural third-person)
doğrulmamışım (first-person inferential perfective singular)
doğrulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
doğrulmamış (inferential perfective singular third-person)
doğrulmamışız (first-person inferential perfective plural)
doğrulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
doğrulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
doğrulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
doğrulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
doğrulmazmış (aorist inferential singular third-person)
doğrulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
doğrulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doğrulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
doğrulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doğrulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doğrulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doğrulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doğrulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doğrulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doğrulmasam (conditional first-person singular)
doğrulmasan (conditional second-person singular)
doğrulmasa (conditional singular third-person)
doğrulmasak (conditional first-person plural)
doğrulmasanız (conditional plural second-person)
doğrulmasalar (conditional plural third-person)
doğrulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
doğrulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
doğrulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
doğrulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
doğrulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
doğrulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
doğrulmayayım (first-person optative singular)
doğrulmayasın (optative second-person singular)
doğrulmaya (optative singular third-person)
doğrulmayalım (first-person optative plural)
doğrulmayasınız (optative plural second-person)
doğrulmayalar (optative plural third-person)
doğrulmamaktayım (first-person progressive singular)
doğrulmamaktasın (progressive second-person singular)
doğrulmamakta (progressive singular third-person)
doğrulmamaktayız (first-person plural progressive)
doğrulmamaktasınız (plural progressive second-person)
doğrulmamaktalar (plural progressive third-person)
doğrulmamalıyım (first-person necessitative singular)
doğrulmamalısın (necessitative second-person singular)
doğrulmamalı (necessitative singular third-person)
doğrulmamalıyız (first-person necessitative plural)
doğrulmamalısınız (necessitative plural second-person)
doğrulmamalılar (necessitative plural third-person)
doğrulma (imperative second-person singular)
doğrulmasın (imperative singular third-person)
doğrulmayın (imperative plural second-person)
doğrulmasınlar (imperative plural third-person)
doğrulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doğrulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doğrulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
doğrulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doğrulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doğrulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doğrulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doğrulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doğrulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doğrulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doğrulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doğrulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doğrulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
doğrulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
doğrulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
doğrulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
doğrulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
doğrulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
doğrulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doğrulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doğrulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doğrulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doğrulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doğrulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doğrulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
doğrulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
doğrulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doğrulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doğrulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doğrulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
doğrulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
doğrulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
doğrulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
doğrulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
doğrulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doğrulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
doğrulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
doğrulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
doğrulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
doğrulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
doğrulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doğrulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doğrulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doğrulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doğrulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doğrulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doğrulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doğrulmasam mı? (conditional first-person singular)
doğrulmasan mı? (conditional second-person singular)
doğrulmasa mı? (conditional singular third-person)
doğrulmasak mı? (conditional first-person plural)
doğrulmasanız mı? (conditional plural second-person)
doğrulmasalar mı? (conditional plural third-person)
doğrulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doğrulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doğrulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doğrulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doğrulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doğrulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doğrulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
doğrulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
doğrulmamakta mı? (progressive singular third-person)
doğrulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
doğrulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
doğrulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
doğrulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doğrulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
doğrulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
doğrulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doğrulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doğrulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Proto-Turkic *toġru (passing through, along), morphologically doğru + -l- + -mak.

inh

(intransitive) For something crooked or tilted to become straight, straighten up.

(intransitive) For someone sitting or lying down to sit up, to tidy up.

(intransitive, with dative) To face towards, to steer towards.


kaşınmak

head

kaşınmak (third-person singular simple present kaşınır)

kaşınır (present singular third-person)
kaşınmak (infinitive)
kaşınan (imperfective impersonal participle)
kaşınmış (impersonal participle perfective)
kaşınacak (impersonal participle prospective)
kaşındığım (non-prospective participle personal)
kaşındığın (non-prospective participle personal)
kaşındığı (non-prospective participle personal)
kaşındığımız (non-prospective participle personal)
kaşındığınız (non-prospective participle personal)
kaşındıkları (non-prospective participle personal)
kaşınacağım (participle personal prospective)
kaşınacağın (participle personal prospective)
kaşınacağı (participle personal prospective)
kaşınacağımız (participle personal prospective)
kaşınacağınız (participle personal prospective)
kaşınacakları (participle personal prospective)
kaşınma (noun-from-verb)
kaşınış (adverbial)
kaşınırım (aorist first-person indicative present singular)
kaşınırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaşınır (aorist indicative present singular third-person)
kaşınırız (aorist first-person indicative plural present)
kaşınırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaşınırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaşınıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaşınıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaşınıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaşınıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaşınıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaşınıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaşındım (first-person indicative past perfective singular)
kaşındın (indicative past perfective second-person singular)
kaşındı (indicative past perfective singular third-person)
kaşındık (first-person indicative past perfective plural)
kaşındınız (indicative past perfective plural second-person)
kaşındılar (indicative past perfective plural third-person)
kaşınıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaşınıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaşınıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaşınıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaşınıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaşınıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaşınıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaşınacağım (first-person future indicative singular)
kaşınacaksın (future indicative second-person singular)
kaşınacak (future indicative singular third-person)
kaşınacağız (first-person future indicative plural)
kaşınacaksınız (future indicative plural second-person)
kaşınacaklar (future indicative plural third-person)
kaşınmışım (first-person inferential perfective singular)
kaşınmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaşınmış (inferential perfective singular third-person)
kaşınmışız (first-person inferential perfective plural)
kaşınmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaşınmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaşınırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaşınırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaşınırmış (aorist inferential singular third-person)
kaşınırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaşınırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaşınırlarmış (or kaşınırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaşınıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaşınıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaşınıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaşınıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaşınıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaşınıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaşınsam (conditional first-person singular)
kaşınsan (conditional second-person singular)
kaşınsa (conditional singular third-person)
kaşınsak (conditional first-person plural)
kaşınsanız (conditional plural second-person)
kaşınsalar (conditional plural third-person)
kaşınsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaşınsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaşınsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaşınsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaşınsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaşınsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaşınayım (first-person optative singular)
kaşınasın (optative second-person singular)
kaşına (optative singular third-person)
kaşınalım (first-person optative plural)
kaşınasınız (optative plural second-person)
kaşınalar (optative plural third-person)
kaşınmaktayım (first-person progressive singular)
kaşınmaktasın (progressive second-person singular)
kaşınmakta (progressive singular third-person)
kaşınmaktayız (first-person plural progressive)
kaşınmaktasınız (plural progressive second-person)
kaşınmaktalar (plural progressive third-person)
kaşınmalıyım (first-person necessitative singular)
kaşınmalısın (necessitative second-person singular)
kaşınmalı (necessitative singular third-person)
kaşınmalıyız (first-person necessitative plural)
kaşınmalısınız (necessitative plural second-person)
kaşınmalılar (necessitative plural third-person)
kaşın (imperative second-person singular)
kaşınsın (imperative singular third-person)
kaşının (imperative plural second-person)
kaşınsınlar (imperative plural third-person)
kaşınır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaşınır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaşınır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaşınır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaşınır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaşınırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaşınıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaşınıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaşınıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaşınıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaşınıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaşınıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaşındım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaşındın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaşındı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaşındık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaşındınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaşındılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaşınıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaşınıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaşınıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaşınıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaşınıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaşınıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaşınacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaşınacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaşınacak mı? (future indicative singular third-person)
kaşınacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaşınacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaşınacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaşınmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaşınmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaşınmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaşınmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaşınmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaşınmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaşınır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaşınır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaşınır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaşınır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaşınır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaşınırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaşınıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaşınıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaşınıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaşınıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaşınıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaşınıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaşınsam mı? (conditional first-person singular)
kaşınsan mı? (conditional second-person singular)
kaşınsa mı? (conditional singular third-person)
kaşınsak mı? (conditional first-person plural)
kaşınsanız mı? (conditional plural second-person)
kaşınsalar mı? (conditional plural third-person)
kaşınsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaşınsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaşınsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaşınsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaşınsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaşınsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaşınmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaşınmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaşınmakta mı? (progressive singular third-person)
kaşınmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaşınmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaşınmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaşınmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaşınmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaşınmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaşınmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaşınmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaşınmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaşınmamak (infinitive negative)
kaşınmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaşınmamış (impersonal negative participle perfective)
kaşınmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaşınmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaşınmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaşınmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaşınmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaşınmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaşınmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaşınmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaşınmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaşınmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaşınmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaşınmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaşınmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaşınmama (negative noun-from-verb)
kaşınmayış (adverbial negative)
kaşınmam (aorist first-person indicative present singular)
kaşınmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaşınmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaşınmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaşınmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaşınmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaşınmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaşınmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaşınmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaşınmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaşınmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaşınmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaşınmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaşınmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaşınmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaşınmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaşınmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaşınmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaşınmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaşınmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaşınmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaşınmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaşınmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaşınmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaşınmayacağım (first-person future indicative singular)
kaşınmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaşınmayacak (future indicative singular third-person)
kaşınmayacağız (first-person future indicative plural)
kaşınmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaşınmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaşınmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaşınmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaşınmamış (inferential perfective singular third-person)
kaşınmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaşınmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaşınmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaşınmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaşınmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaşınmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaşınmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaşınmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaşınmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaşınmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaşınmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaşınmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaşınmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaşınmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaşınmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaşınmasam (conditional first-person singular)
kaşınmasan (conditional second-person singular)
kaşınmasa (conditional singular third-person)
kaşınmasak (conditional first-person plural)
kaşınmasanız (conditional plural second-person)
kaşınmasalar (conditional plural third-person)
kaşınmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaşınmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaşınmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaşınmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaşınmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaşınmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaşınmayayım (first-person optative singular)
kaşınmayasın (optative second-person singular)
kaşınmaya (optative singular third-person)
kaşınmayalım (first-person optative plural)
kaşınmayasınız (optative plural second-person)
kaşınmayalar (optative plural third-person)
kaşınmamaktayım (first-person progressive singular)
kaşınmamaktasın (progressive second-person singular)
kaşınmamakta (progressive singular third-person)
kaşınmamaktayız (first-person plural progressive)
kaşınmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaşınmamaktalar (plural progressive third-person)
kaşınmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaşınmamalısın (necessitative second-person singular)
kaşınmamalı (necessitative singular third-person)
kaşınmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaşınmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaşınmamalılar (necessitative plural third-person)
kaşınma (imperative second-person singular)
kaşınmasın (imperative singular third-person)
kaşınmayın (imperative plural second-person)
kaşınmasınlar (imperative plural third-person)
kaşınmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaşınmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaşınmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaşınmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaşınmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaşınmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaşınmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaşınmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaşınmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaşınmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaşınmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaşınmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaşınmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaşınmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaşınmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaşınmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaşınmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaşınmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaşınmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaşınmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaşınmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaşınmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaşınmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaşınmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaşınmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaşınmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaşınmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaşınmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaşınmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaşınmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaşınmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaşınmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaşınmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaşınmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaşınmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaşınmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaşınmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaşınmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaşınmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaşınmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaşınmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaşınmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaşınmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaşınmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaşınmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaşınmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaşınmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaşınmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaşınmasam mı? (conditional first-person singular)
kaşınmasan mı? (conditional second-person singular)
kaşınmasa mı? (conditional singular third-person)
kaşınmasak mı? (conditional first-person plural)
kaşınmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaşınmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaşınmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaşınmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaşınmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaşınmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaşınmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaşınmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaşınmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaşınmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaşınmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaşınmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaşınmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaşınmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaşınmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaşınmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaşınmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaşınmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaşınmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaşınmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kaşındığımız

kaşındığınız

kaşınırmışım

kaşınırmışız

From Ottoman Turkish قاشینمق (ḳaşınmaḳ, “reflexive; to scratch one's self, to itch”), from Ottoman Turkish قاشیمق (ḳaşımaḳ, “transitive; to scratch with the nails”), from Proto-Turkic *kaĺı- (to scrape, to scratch), morphologically kaşı- + -n- + -mak.

inh

(intransitive, figurative) To itch for trouble, to ask for trouble.


çırpınmak

head

çırpınmak (third-person singular simple present çırpınır)

çırpınır (present singular third-person)
çırpınmak (infinitive)
çırpınan (imperfective impersonal participle)
çırpınmış (impersonal participle perfective)
çırpınacak (impersonal participle prospective)
çırpındığım (non-prospective participle personal)
çırpındığın (non-prospective participle personal)
çırpındığı (non-prospective participle personal)
çırpındığımız (non-prospective participle personal)
çırpındığınız (non-prospective participle personal)
çırpındıkları (non-prospective participle personal)
çırpınacağım (participle personal prospective)
çırpınacağın (participle personal prospective)
çırpınacağı (participle personal prospective)
çırpınacağımız (participle personal prospective)
çırpınacağınız (participle personal prospective)
çırpınacakları (participle personal prospective)
çırpınma (noun-from-verb)
çırpınış (adverbial)
çırpınırım (aorist first-person indicative present singular)
çırpınırsın (aorist indicative present second-person singular)
çırpınır (aorist indicative present singular third-person)
çırpınırız (aorist first-person indicative plural present)
çırpınırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çırpınırlar (aorist indicative plural present third-person)
çırpınıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çırpınıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çırpınıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çırpınıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çırpınıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çırpınıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çırpındım (first-person indicative past perfective singular)
çırpındın (indicative past perfective second-person singular)
çırpındı (indicative past perfective singular third-person)
çırpındık (first-person indicative past perfective plural)
çırpındınız (indicative past perfective plural second-person)
çırpındılar (indicative past perfective plural third-person)
çırpınıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çırpınıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çırpınıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çırpınıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çırpınıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çırpınıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çırpınıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çırpınacağım (first-person future indicative singular)
çırpınacaksın (future indicative second-person singular)
çırpınacak (future indicative singular third-person)
çırpınacağız (first-person future indicative plural)
çırpınacaksınız (future indicative plural second-person)
çırpınacaklar (future indicative plural third-person)
çırpınmışım (first-person inferential perfective singular)
çırpınmışsın (inferential perfective second-person singular)
çırpınmış (inferential perfective singular third-person)
çırpınmışız (first-person inferential perfective plural)
çırpınmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çırpınmışlar (inferential perfective plural third-person)
çırpınırmışım (aorist first-person inferential singular)
çırpınırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çırpınırmış (aorist inferential singular third-person)
çırpınırmışız (aorist first-person inferential plural)
çırpınırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çırpınırlarmış (or çırpınırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çırpınıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çırpınıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çırpınıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çırpınıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çırpınıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çırpınıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çırpınsam (conditional first-person singular)
çırpınsan (conditional second-person singular)
çırpınsa (conditional singular third-person)
çırpınsak (conditional first-person plural)
çırpınsanız (conditional plural second-person)
çırpınsalar (conditional plural third-person)
çırpınsaydım (conditional first-person perfective singular)
çırpınsaydın (conditional perfective second-person singular)
çırpınsaydı (conditional perfective singular third-person)
çırpınsaydık (conditional first-person perfective plural)
çırpınsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çırpınsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çırpınayım (first-person optative singular)
çırpınasın (optative second-person singular)
çırpına (optative singular third-person)
çırpınalım (first-person optative plural)
çırpınasınız (optative plural second-person)
çırpınalar (optative plural third-person)
çırpınmaktayım (first-person progressive singular)
çırpınmaktasın (progressive second-person singular)
çırpınmakta (progressive singular third-person)
çırpınmaktayız (first-person plural progressive)
çırpınmaktasınız (plural progressive second-person)
çırpınmaktalar (plural progressive third-person)
çırpınmalıyım (first-person necessitative singular)
çırpınmalısın (necessitative second-person singular)
çırpınmalı (necessitative singular third-person)
çırpınmalıyız (first-person necessitative plural)
çırpınmalısınız (necessitative plural second-person)
çırpınmalılar (necessitative plural third-person)
çırpın (imperative second-person singular)
çırpınsın (imperative singular third-person)
çırpının (imperative plural second-person)
çırpınsınlar (imperative plural third-person)
çırpınır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çırpınır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çırpınır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çırpınır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çırpınır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çırpınırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çırpınıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çırpınıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çırpınıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çırpınıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çırpınıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çırpınıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çırpındım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çırpındın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çırpındı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çırpındık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çırpındınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çırpındılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çırpınıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çırpınıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çırpınıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çırpınıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çırpınıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çırpınıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çırpınacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çırpınacak mısın? (future indicative second-person singular)
çırpınacak mı? (future indicative singular third-person)
çırpınacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çırpınacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çırpınacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çırpınmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çırpınmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çırpınmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çırpınmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çırpınmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çırpınmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çırpınır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çırpınır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çırpınır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çırpınır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çırpınır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çırpınırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çırpınıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çırpınıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çırpınıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çırpınıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çırpınıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çırpınıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çırpınsam mı? (conditional first-person singular)
çırpınsan mı? (conditional second-person singular)
çırpınsa mı? (conditional singular third-person)
çırpınsak mı? (conditional first-person plural)
çırpınsanız mı? (conditional plural second-person)
çırpınsalar mı? (conditional plural third-person)
çırpınsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çırpınsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çırpınsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çırpınsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çırpınsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çırpınsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çırpınmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çırpınmakta mısın? (progressive second-person singular)
çırpınmakta mı? (progressive singular third-person)
çırpınmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çırpınmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çırpınmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çırpınmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çırpınmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çırpınmalı mı? (necessitative singular third-person)
çırpınmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çırpınmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çırpınmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çırpınmamak (infinitive negative)
çırpınmayan (imperfective impersonal negative participle)
çırpınmamış (impersonal negative participle perfective)
çırpınmayacak (impersonal negative participle prospective)
çırpınmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çırpınmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çırpınmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çırpınmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çırpınmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çırpınmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çırpınmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çırpınmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çırpınmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çırpınmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çırpınmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çırpınmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çırpınmama (negative noun-from-verb)
çırpınmayış (adverbial negative)
çırpınmam (aorist first-person indicative present singular)
çırpınmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çırpınmaz (aorist indicative present singular third-person)
çırpınmayız (aorist first-person indicative plural present)
çırpınmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çırpınmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çırpınmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çırpınmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çırpınmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çırpınmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çırpınmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çırpınmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çırpınmadım (first-person indicative past perfective singular)
çırpınmadın (indicative past perfective second-person singular)
çırpınmadı (indicative past perfective singular third-person)
çırpınmadık (first-person indicative past perfective plural)
çırpınmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çırpınmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çırpınmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çırpınmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çırpınmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çırpınmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çırpınmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çırpınmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çırpınmayacağım (first-person future indicative singular)
çırpınmayacaksın (future indicative second-person singular)
çırpınmayacak (future indicative singular third-person)
çırpınmayacağız (first-person future indicative plural)
çırpınmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çırpınmayacaklar (future indicative plural third-person)
çırpınmamışım (first-person inferential perfective singular)
çırpınmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çırpınmamış (inferential perfective singular third-person)
çırpınmamışız (first-person inferential perfective plural)
çırpınmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çırpınmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çırpınmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çırpınmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çırpınmazmış (aorist inferential singular third-person)
çırpınmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çırpınmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çırpınmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çırpınmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çırpınmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çırpınmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çırpınmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çırpınmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çırpınmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çırpınmasam (conditional first-person singular)
çırpınmasan (conditional second-person singular)
çırpınmasa (conditional singular third-person)
çırpınmasak (conditional first-person plural)
çırpınmasanız (conditional plural second-person)
çırpınmasalar (conditional plural third-person)
çırpınmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çırpınmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çırpınmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çırpınmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çırpınmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çırpınmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çırpınmayayım (first-person optative singular)
çırpınmayasın (optative second-person singular)
çırpınmaya (optative singular third-person)
çırpınmayalım (first-person optative plural)
çırpınmayasınız (optative plural second-person)
çırpınmayalar (optative plural third-person)
çırpınmamaktayım (first-person progressive singular)
çırpınmamaktasın (progressive second-person singular)
çırpınmamakta (progressive singular third-person)
çırpınmamaktayız (first-person plural progressive)
çırpınmamaktasınız (plural progressive second-person)
çırpınmamaktalar (plural progressive third-person)
çırpınmamalıyım (first-person necessitative singular)
çırpınmamalısın (necessitative second-person singular)
çırpınmamalı (necessitative singular third-person)
çırpınmamalıyız (first-person necessitative plural)
çırpınmamalısınız (necessitative plural second-person)
çırpınmamalılar (necessitative plural third-person)
çırpınma (imperative second-person singular)
çırpınmasın (imperative singular third-person)
çırpınmayın (imperative plural second-person)
çırpınmasınlar (imperative plural third-person)
çırpınmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çırpınmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çırpınmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çırpınmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çırpınmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çırpınmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çırpınmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çırpınmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çırpınmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çırpınmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çırpınmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çırpınmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çırpınmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çırpınmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çırpınmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çırpınmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çırpınmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çırpınmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çırpınmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çırpınmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çırpınmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çırpınmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çırpınmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çırpınmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çırpınmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çırpınmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çırpınmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çırpınmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çırpınmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çırpınmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çırpınmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çırpınmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çırpınmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çırpınmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çırpınmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çırpınmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çırpınmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çırpınmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çırpınmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çırpınmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çırpınmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çırpınmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çırpınmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çırpınmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çırpınmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çırpınmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çırpınmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çırpınmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çırpınmasam mı? (conditional first-person singular)
çırpınmasan mı? (conditional second-person singular)
çırpınmasa mı? (conditional singular third-person)
çırpınmasak mı? (conditional first-person plural)
çırpınmasanız mı? (conditional plural second-person)
çırpınmasalar mı? (conditional plural third-person)
çırpınmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çırpınmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çırpınmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çırpınmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çırpınmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çırpınmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çırpınmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çırpınmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çırpınmamakta mı? (progressive singular third-person)
çırpınmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çırpınmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çırpınmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çırpınmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çırpınmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çırpınmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çırpınmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çırpınmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çırpınmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

çırpındığımız

çırpındığınız

çırpınırmışım

çırpınırmışsın

çırpınırmışız

çırpınırmışsınız

çırpınmışsın

çırpınmışsınız

çırpınmış mı?

çırpınmadığı

Derived from çarpmak (“to hit, to strike, to bump”), from Proto-Turkic *čap- or Proto-Turkic *čalp- (“to hit, to steal, to plunder”), morphologically çırp- + -ın- + -mak.

inh

(intransitive) To struggle or to flutter with pain.

(intransitive, figurative) To strive intensely to achieve a highly wanted goal.