taklit etmek

taklit etmek (third-person singular simple present taklit eder)

taklit eder (present singular third-person)
taklit etmek (infinitive)
taklit eden (imperfective impersonal participle)
taklit etmiş (impersonal participle perfective)
taklit edecek (impersonal participle prospective)
taklit ettiğim (non-prospective participle personal)
taklit ettiğin (non-prospective participle personal)
taklit ettiği (non-prospective participle personal)
taklit ettiğimiz (non-prospective participle personal)
taklit ettiğiniz (non-prospective participle personal)
taklit ettikleri (non-prospective participle personal)
taklit edeceğim (participle personal prospective)
taklit edeceğin (participle personal prospective)
taklit edeceği (participle personal prospective)
taklit edeceğimiz (participle personal prospective)
taklit edeceğiniz (participle personal prospective)
taklit edecekleri (participle personal prospective)
taklit etme (noun-from-verb)
taklit ediş (adverbial)
taklit ederim (aorist first-person indicative present singular)
taklit edersin (aorist indicative present second-person singular)
taklit eder (aorist indicative present singular third-person)
taklit ederiz (aorist first-person indicative plural present)
taklit edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
taklit ederler (aorist indicative plural present third-person)
taklit ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
taklit ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
taklit ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
taklit ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
taklit ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
taklit ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
taklit ettim (first-person indicative past perfective singular)
taklit ettin (indicative past perfective second-person singular)
taklit etti (indicative past perfective singular third-person)
taklit ettik (first-person indicative past perfective plural)
taklit ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
taklit ettiler (indicative past perfective plural third-person)
taklit ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
taklit ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
taklit ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
taklit ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
taklit ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
taklit ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or taklit ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
taklit edeceğim (first-person future indicative singular)
taklit edeceksin (future indicative second-person singular)
taklit edecek (future indicative singular third-person)
taklit edeceğiz (first-person future indicative plural)
taklit edeceksiniz (future indicative plural second-person)
taklit edecekler (future indicative plural third-person)
taklit etmişim (first-person inferential perfective singular)
taklit etmişsin (inferential perfective second-person singular)
taklit etmiş (inferential perfective singular third-person)
taklit etmişiz (first-person inferential perfective plural)
taklit etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
taklit etmişler (inferential perfective plural third-person)
taklit edermişim (aorist first-person inferential singular)
taklit edermişsin (aorist inferential second-person singular)
taklit edermiş (aorist inferential singular third-person)
taklit edermişiz (aorist first-person inferential plural)
taklit edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
taklit ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or taklit edermişlar (aorist inferential plural third-person)
taklit ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
taklit ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
taklit ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
taklit ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
taklit ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
taklit ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
taklit etsem (conditional first-person singular)
taklit etsen (conditional second-person singular)
taklit etse (conditional singular third-person)
taklit etsek (conditional first-person plural)
taklit etseniz (conditional plural second-person)
taklit etseler (conditional plural third-person)
taklit etseydim (conditional first-person perfective singular)
taklit etseydin (conditional perfective second-person singular)
taklit etseydi (conditional perfective singular third-person)
taklit etseydik (conditional first-person perfective plural)
taklit etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
taklit etseydiler (conditional perfective plural third-person)
taklit edeyim (first-person optative singular)
taklit edesin (optative second-person singular)
taklit ede (optative singular third-person)
taklit edelim (first-person optative plural)
taklit edesiniz (optative plural second-person)
taklit edeler (optative plural third-person)
taklit etmekteyim (first-person progressive singular)
taklit etmektesin (progressive second-person singular)
taklit etmekte (progressive singular third-person)
taklit etmekteyiz (first-person plural progressive)
taklit etmektesiniz (plural progressive second-person)
taklit etmekteler (plural progressive third-person)
taklit etmeliyim (first-person necessitative singular)
taklit etmelisin (necessitative second-person singular)
taklit etmeli (necessitative singular third-person)
taklit etmeliyiz (first-person necessitative plural)
taklit etmelisiniz (necessitative plural second-person)
taklit etmeliler (necessitative plural third-person)
taklit et (imperative second-person singular)
taklit etsin (imperative singular third-person)
taklit edin (imperative plural second-person)
or taklit ediniz (imperative plural second-person)
taklit etsinler (imperative plural third-person)
taklit eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
taklit eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
taklit eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
taklit eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
taklit eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
taklit ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
taklit ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
taklit ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
taklit ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
taklit ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
taklit ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
taklit ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
taklit ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
taklit ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
taklit etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
taklit ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
taklit ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
taklit ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
taklit ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
taklit ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
taklit ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
taklit ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
taklit ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
taklit ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
taklit edecek miyim? (first-person future indicative singular)
taklit edecek misin? (future indicative second-person singular)
taklit edecek mi? (future indicative singular third-person)
taklit edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
taklit edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
taklit edecekler mi? (future indicative plural third-person)
taklit etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
taklit etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
taklit etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
taklit etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
taklit etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
taklit etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
taklit eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
taklit eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
taklit eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
taklit eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
taklit eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
taklit ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
taklit ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
taklit ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
taklit ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
taklit ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
taklit ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
taklit ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
taklit etsem mi? (conditional first-person singular)
taklit etsen mi? (conditional second-person singular)
taklit etse mi? (conditional singular third-person)
taklit etsek mi? (conditional first-person plural)
taklit etseniz mi? (conditional plural second-person)
taklit etseler mi? (conditional plural third-person)
taklit etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
taklit etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
taklit etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
taklit etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
taklit etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
taklit etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
taklit etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
taklit etmekte misin? (progressive second-person singular)
taklit etmekte mi? (progressive singular third-person)
taklit etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
taklit etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
taklit etmekteler mi? (plural progressive third-person)
taklit etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
taklit etmeli misin? (necessitative second-person singular)
taklit etmeli mi? (necessitative singular third-person)
taklit etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
taklit etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
taklit etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
taklit etmemek (infinitive negative)
taklit etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
taklit etmemiş (impersonal negative participle perfective)
taklit etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
taklit etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
taklit etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
taklit etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
taklit etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
taklit etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
taklit etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
taklit etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
taklit etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
taklit etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
taklit etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
taklit etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
taklit etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
taklit etmeme (negative noun-from-verb)
taklit etmeyiş (adverbial negative)
taklit etmem (aorist first-person indicative present singular)
taklit etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
taklit etmez (aorist indicative present singular third-person)
taklit etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
taklit etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
taklit etmezler (aorist indicative plural present third-person)
taklit etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
taklit etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
taklit etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
taklit etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
taklit etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
taklit etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
taklit etmedim (first-person indicative past perfective singular)
taklit etmedin (indicative past perfective second-person singular)
taklit etmedi (indicative past perfective singular third-person)
taklit etmedik (first-person indicative past perfective plural)
taklit etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
taklit etmediler (indicative past perfective plural third-person)
taklit etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
taklit etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
taklit etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
taklit etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
taklit etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
taklit etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
taklit etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
taklit etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
taklit etmeyecek (future indicative singular third-person)
taklit etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
taklit etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
taklit etmeyecekler (future indicative plural third-person)
taklit etmemişim (first-person inferential perfective singular)
taklit etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
taklit etmemiş (inferential perfective singular third-person)
taklit etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
taklit etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
taklit etmemişler (inferential perfective plural third-person)
taklit etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
taklit etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
taklit etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
taklit etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
taklit etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
taklit etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
taklit etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
taklit etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
taklit etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
taklit etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
taklit etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
taklit etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
taklit etmesem (conditional first-person singular)
taklit etmesen (conditional second-person singular)
taklit etmese (conditional singular third-person)
taklit etmesek (conditional first-person plural)
taklit etmeseniz (conditional plural second-person)
taklit etmeseler (conditional plural third-person)
taklit etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
taklit etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
taklit etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
taklit etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
taklit etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
taklit etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
taklit etmeyeyim (first-person optative singular)
taklit etmeyesin (optative second-person singular)
taklit etmeye (optative singular third-person)
taklit etmeyelim (first-person optative plural)
taklit etmeyesiniz (optative plural second-person)
taklit etmeyeler (optative plural third-person)
taklit etmemekteyim (first-person progressive singular)
taklit etmemektesin (progressive second-person singular)
taklit etmemekte (progressive singular third-person)
taklit etmemekteyiz (first-person plural progressive)
taklit etmemektesiniz (plural progressive second-person)
taklit etmemekteler (plural progressive third-person)
taklit etmemeliyim (first-person necessitative singular)
taklit etmemelisin (necessitative second-person singular)
taklit etmemeli (necessitative singular third-person)
taklit etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
taklit etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
taklit etmemeliler (necessitative plural third-person)
taklit etme (imperative second-person singular)
taklit etmesin (imperative singular third-person)
taklit etmeyin (imperative plural second-person)
or taklit etmeyiniz (imperative plural second-person)
taklit etmesinler (imperative plural third-person)
taklit etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
taklit etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
taklit etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
taklit etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
taklit etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
taklit etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
taklit etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
taklit etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
taklit etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
taklit etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
taklit etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
taklit etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
taklit etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
taklit etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
taklit etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
taklit etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
taklit etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
taklit etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
taklit etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
taklit etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
taklit etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
taklit etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
taklit etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
taklit etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
taklit etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
taklit etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
taklit etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
taklit etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
taklit etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
taklit etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
taklit etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
taklit etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
taklit etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
taklit etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
taklit etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
taklit etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
taklit etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
taklit etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
taklit etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
taklit etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
taklit etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
taklit etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
taklit etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
taklit etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
taklit etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
taklit etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
taklit etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
taklit etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
taklit etmesem mi? (conditional first-person singular)
taklit etmesen mi? (conditional second-person singular)
taklit etmese mi? (conditional singular third-person)
taklit etmesek mi? (conditional first-person plural)
taklit etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
taklit etmeseler mi? (conditional plural third-person)
taklit etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
taklit etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
taklit etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
taklit etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
taklit etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
taklit etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
taklit etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
taklit etmemekte misin? (progressive second-person singular)
taklit etmemekte mi? (progressive singular third-person)
taklit etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
taklit etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
taklit etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
taklit etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
taklit etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
taklit etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
taklit etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
taklit etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
taklit etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

taklit ediyorlardı (or taklit ediyordular)

taklit ederlermiş (or taklit edermişlar)


kalka

third-person singular optative of kalkmak


bitti

third-person singular indicative simple past of bitmek


geliyorum

first-person singular present continuous of gelmek


geliyor

third-person singular present continuous of gelmek


geliyorsun

second-person singular present continuous of gelmek


geliyorlar

third-person plural present continuous of gelmek


geliyorsunuz

second-person plural present continuous of gelmek


geliyoruz

first-person plural present continuous of gelmek


açıyor

third-person singular present continuous of açmak


geleceksiniz

second-person plural indicative future of gelmek


açıyorsun

second-person singular present continuous of açmak


geleceksin

second-person singular indicative future of gelmek


açıyoruz

first-person plural present continuous of açmak


açıyorsunuz

second-person plural present continuous of açmak


gelecekler

third-person plural indicative future of gelmek


geleceğiz

first-person plural indicative future of gelmek


açacağım

first-person singular indicative future of açmak


açıyorum

first-person singular present continuous of açmak


açacaksın

second-person singular indicative future of açmak


adıyor

third-person singular present continuous of adamak


adıyorum

first-person singular present continuous of adamak


adıyorsun

second-person singular present continuous of adamak


açacağız

first-person plural indicative future of açmak


açacaklar

third-person plural indicative future of açmak


adayacak

third-person singular indicative future of adamak


adıyoruz

first-person plural present continuous of adamak


açacaksınız

second-person plural indicative future of açmak


adayacaksın

second-person singular indicative future of adamak


adıyorsunuz

second-person plural present continuous of adamak


adayacağım

first-person singular indicative future of adamak


adayacaklar

third-person plural indicative future of adamak


afallıyor

third-person singular present continuous of afallamak


afallıyoruz

first-person plural present continuous of afallamak


afallıyorum

first-person singular present continuous of afallamak


adayacaksınız

second-person plural indicative future of adamak


afallıyorsun

second-person singular present continuous of afallamak


afallayacağım

first-person singular indicative future of afallamak


geleceğim

first-person singular indicative future of gelmek


afallıyorsunuz

inflection of afallamak:
second-person plural present continuous

second-person singular polite present continuous


afallayacağız

first-person plural indicative future of afallamak


affediyorum

first-person singular present continuous of affetmek


afallayacak

third-person singular indicative future of afallamak


afallayacaksınız

second-person plural indicative future of afallamak


adayacağız

first-person plural indicative future of adamak


affediyoruz

first-person plural present continuous of affetmek


afallayacaksın

second-person singular indicative future of afallamak


affediyorsun

second-person singular present continuous of affetmek


afallayacaklar

third-person plural indicative future of afallamak


affediyorlar

third-person singular present continuous of affetmek


ağlıyorum

first-person singular present continuous of ağlamak


affediyorsunuz

inflection of affetmek:
second-person plural present continuous


ağlıyor

third-person singular present continuous of ağlamak


ağlıyorsunuz

second-person plural present continuous of ağlamak


ağlıyoruz

first-person plural present continuous of ağlamak


affedecek

third-person singular indicative future of affetmek


affedeceğim

first-person singular indicative future of affetmek


affedeceksin

second-person singular indicative future of affetmek


alıyor

third-person singular present continuous of almak


ağlayacaklar

third-person plural indicative future of ağlamak


ağlayacak

third-person singular indicative future of ağlamak


ağlayacağım

first-person singular indicative future of ağlamak


alıyorum

first-person singular present continuous of almak


alıyorsunuz

second-person plural present continuous of almak


alıyoruz

first-person plural present continuous of almak


alıyorsun

second-person singular present continuous of almak


affedeceğiz

first-person plural indicative future of affetmek


alacağım

first-person singular indicative future of almak


ağlayacaksın

second-person singular indicative future of ağlamak


alacaksınız

second-person plural indicative future of almak


ağlayacaksınız

second-person plural indicative future of ağlamak


alışıyorsun

second-person singular present continuous of alışmak


alacağız

first-person plural indicative future of almak


affedecekler

third-person plural indicative future of affetmek


alacaklar

third-person plural indicative future of almak


alışıyor

third-person singular present continuous of alışmak


alışıyoruz

first-person plural present continuous of alışmak


alışıyorsunuz

second-person plural present continuous of alışmak


ağlıyorsun

second-person singular present continuous of ağlamak


ağlayacağız

first-person plural indicative future of ağlamak


alışacağım

first-person singular indicative future of alışmak


alkışlıyorlar

third-person singular present continuous of alkışlamak


alkışlıyorsunuz

second-person plural present continuous of alkışlamak


alkışlıyorum

first-person singular present continuous of alkışlamak


alkışlıyorsun

second-person singular present continuous of alkışlamak


alacaksın

second-person singular indicative future of almak


alışacak

third-person singular indicative future of alışmak


alkışlayacaksın

second-person singular indicative future of alkışlamak


alkışlayacağım

first-person singular indicative future of alkışlamak


anıyorum

first-person singular present continuous of anmak


anıyorsun

second-person singular present continuous of anmak


alışacaklar

third-person plural indicative future of alışmak


anıyoruz

first-person plural present continuous of anmak


alışacaksınız

second-person plural indicative future of alışmak


alkışlayacaksınız

second-person plural indicative future of alkışlamak


alışacağız

first-person plural indicative future of alışmak


anıyorlar

third-person singular present continuous of anmak


anıyorsunuz

second-person plural present continuous of anmak


alkışlayacağız

first-person plural indicative future of alkışlamak


alkışlayacaklar

third-person plural indicative future of alkışlamak


affedeceksiniz

second-person plural indicative future of affetmek


alkışlıyoruz

first-person plural present continuous of alkışlamak


anacaksınız

second-person plural indicative future of anmak


anacağım

first-person singular indicative future of anmak


arıyorum

first-person singular present continuous of aramak


anacak

third-person singular indicative future of anmak


anlayacak

third-person singular indicative future of anlamak


aşıyoruz

first-person plural present continuous of aşmak


alışıyorlar

third-person singular present continuous of alışmak


arıyoruz

first-person plural present continuous of aramak


arıyor

third-person singular present continuous of aramak


anacaksın

second-person singular indicative future of anmak


arayacak

third-person singular indicative future of aramak


arayacağım

first-person singular indicative future of aramak


anacaklar

third-person plural indicative future of anmak


anlıyorum

first-person singular present continuous of anlamak


arayacaksın

second-person singular indicative future of aramak


anlatıyorsun

second-person singular present continuous of anlatmak


arıyorsunuz

second-person plural present continuous of aramak


alkışlayacak

third-person singular indicative future of alkışlamak


anlıyorsunuz

second-person plural present continuous of anlamak


anlıyorlar

third-person singular present continuous of anlamak


anlıyorsun

second-person singular present continuous of anlamak


anlayacağız

first-person plural indicative future of anlamak


anlayacağım

first-person singular indicative future of anlamak


anlatıyorlar

third-person singular present continuous of anlatmak


alışacaksın

second-person singular indicative future of alışmak


arayacaklar

third-person plural indicative future of aramak


arayacağız

first-person plural indicative future of aramak


anacağız

first-person plural indicative future of anmak


anlayacaklar

third-person plural indicative future of anlamak


anlatıyorsunuz

second-person plural present continuous of anlatmak


anlatıyorum

first-person singular present continuous of anlatmak


aşıyorlar

third-person singular present continuous of aşmak


anlıyoruz

first-person plural present continuous of anlamak


anlatacaksın

second-person singular indicative future of anlatmak


anlatacak

third-person singular indicative future of anlatmak


anlatacağım

first-person singular indicative future of anlatmak


anlayacaksın

second-person singular indicative future of anlamak


aşıyorum

first-person singular present continuous of aşmak


aşıyorsun

second-person singular present continuous of aşmak


anlatacaklar

third-person plural indicative future of anlatmak


atıyorum

first-person singular present continuous of atmak


aşacak

third-person singular indicative future of aşmak


aşıyorsunuz

second-person plural present continuous of aşmak


aşacağız

first-person plural indicative future of aşmak


aşacaksınız

second-person plural indicative future of aşmak


anlatıyor

third-person singular present continuous of anlatmak


aşacaklar

third-person plural indicative future of aşmak


anlatıyoruz

first-person plural present continuous of anlatmak


anlatacaksınız

second-person plural indicative future of anlatmak


aşacaksın

second-person singular indicative future of aşmak


anlayacaksınız

second-person plural indicative future of anlamak


aşacağım

first-person singular indicative future of aşmak


atıyorlar

third-person singular present continuous of atmak


atıyoruz

first-person plural present continuous of atmak


atıyorsun

second-person singular present continuous of atmak


alışıyorum

first-person singular present continuous of alışmak


alıkoyuyorum

first-person singular present continuous of alıkoymak


atacağım

first-person singular indicative future of atmak


alıkoyacaksın

second-person singular indicative future of alıkoymak


alacak

From almak, from Proto-Turkic *ạl- (“to take”).

third-person singular indicative future of almak


asıyor

third-person singular present continuous of asmak


alıkoyacağım

first-person singular indicative future of alıkoymak


asıyorsun

second-person singular present continuous of asmak


asıyorum

first-person singular present continuous of asmak


alıkoyacağız

first-person plural indicative future of alıkoymak


atacaksın

second-person singular indicative future of atmak


asıyoruz

first-person plural present continuous of asmak


alıkoyuyor

third-person singular present continuous of alıkoymak


alıkoyuyoruz

first-person plural present continuous of alıkoymak


alıkoyacak

third-person singular indicative future of alıkoymak


atacak

third-person singular indicative future of atmak


alıkoyuyorsunuz

second-person plural present continuous of alıkoymak


alıkoyacaklar

third-person plural indicative future of alıkoymak


asıyorsunuz

second-person plural present continuous of asmak


alıkoyacaksınız

second-person plural indicative future of alıkoymak


atacağız

first-person plural indicative future of atmak


atacaklar

third-person plural indicative future of atmak


atacaksınız

second-person plural indicative future of atmak


asacaksın

second-person singular indicative future of asmak


asacak

third-person singular indicative future of asmak


asacağız

first-person plural indicative future of asmak


asacaklar

third-person plural indicative future of asmak


asacaksınız

second-person plural indicative future of asmak


asıyorlar

third-person singular present continuous of asmak


alıkoyuyorsun

second-person singular present continuous of alıkoymak


arayacaksınız

second-person plural indicative future of aramak


atıyorsunuz

second-person plural present continuous of atmak


arıyorsun

second-person singular present continuous of aramak


anlatacağız

first-person plural indicative future of anlatmak


asacağım

first-person singular indicative future of asmak


anıyor

third-person singular present continuous of anmak


acıyor

third-person singular present continuous of acımak


acıyorsun

second-person singular present continuous of acımak


acıyoruz

first-person plural present continuous of acımak


acıyorsunuz

second-person plural present continuous of acımak


acıyorum

first-person singular present continuous of acımak


acıyacağım

first-person singular indicative future of acımak


acıyacaksın

second-person singular indicative future of acımak


acıyacağız

first-person plural indicative future of acımak


acıyacaksınız

second-person plural indicative future of acımak


acıyacak

third-person singular indicative future of acımak


acıyacaklar

third-person plural indicative future of acımak


acıkıyorum

first-person singular present continuous of acıkmak


acıkıyorsun

second-person singular present continuous of acıkmak


acıkıyorlar

third-person singular present continuous of acıkmak


azıyor

third-person singular present continuous of azmak


acıkacaksın

second-person singular indicative future of acıkmak


azıyorum

first-person singular present continuous of azmak


azıyoruz

first-person plural present continuous of azmak


azıyorsun

second-person singular present continuous of azmak


acıkacağım

first-person singular indicative future of acıkmak


azıyorsunuz

second-person plural present continuous of azmak


acıkacaklar

third-person plural indicative future of acıkmak


azacağım

first-person singular indicative future of azmak


azacak

third-person singular indicative future of azmak


azacaklar

third-person plural indicative future of azmak


azacaksınız

second-person plural indicative future of azmak


bağırıyorsun

second-person singular present continuous of bağırmak


azacağız

first-person plural indicative future of azmak


acıkacaksınız

second-person plural indicative future of acıkmak


bağırıyor

third-person singular present continuous of bağırmak


bağıracaksınız

second-person plural indicative future of bağırmak


bağıracak

third-person singular indicative future of bağırmak


azacaksın

second-person singular indicative future of azmak


bağırıyorsunuz

second-person plural present continuous of bağırmak


bağırıyorum

first-person singular present continuous of bağırmak


acıkacak

third-person singular indicative future of acıkmak


bağıracağım

first-person singular indicative future of bağırmak


bağıracağız

first-person plural indicative future of bağırmak


bağışlıyoruz

first-person plural present continuous of bağışlamak


bağışlıyorsunuz

second-person plural present continuous of bağışlamak


bağışlayacağım

first-person singular indicative future of bağışlamak


bağıracaklar

third-person plural indicative future of bağırmak


bağışlayacaksın

second-person singular indicative future of bağışlamak


bağışlıyorlar

third-person singular present continuous of bağışlamak


bağışlıyorsun

second-person singular present continuous of bağışlamak


bağışlayacağız

first-person plural indicative future of bağışlamak


bağışlayacak

third-person singular indicative future of bağışlamak


gelecek

Ronaldo Galatasaray’a gelecek mi?
Will Ronaldo come to Galatasaray?

third-person singular indicative future of gelmek


bağışlayacaksınız

second-person plural indicative future of bağışlamak


bağışlayacaklar

third-person plural indicative future of bağışlamak


bağıracaksın

second-person singular indicative future of bağırmak


bağışlıyorum

first-person singular present continuous of bağışlamak


acıkacağız

first-person plural indicative future of acıkmak


açacak

From aç- (“to open”) + -acak (future tense suffix).

suf

third-person singular indicative future of açmak


acıkıyorsunuz

second-person plural present continuous of acıkmak


acıkıyoruz

first-person plural present continuous of acıkmak


bağırıyoruz

first-person plural present continuous of bağırmak


yıl

second-person singular imperative of yılmak


alkışlamak

head

alkışlamak (third-person singular simple present alkışlar)

alkışlar (present singular third-person)
alkışlamak (infinitive)
alkışlayan (imperfective impersonal participle)
alkışlamış (impersonal participle perfective)
alkışlayacak (impersonal participle prospective)
alkışladığım (non-prospective participle personal)
alkışladığın (non-prospective participle personal)
alkışladığı (non-prospective participle personal)
alkışladığımız (non-prospective participle personal)
alkışladığınız (non-prospective participle personal)
alkışladıkları (non-prospective participle personal)
alkışlayacağım (participle personal prospective)
alkışlayacağın (participle personal prospective)
alkışlayacağı (participle personal prospective)
alkışlayacağımız (participle personal prospective)
alkışlayacağınız (participle personal prospective)
alkışlayacakları (participle personal prospective)
alkışlama (noun-from-verb)
alkışlayış (adverbial)
alkışlarım (aorist first-person indicative present singular)
alkışlarsın (aorist indicative present second-person singular)
alkışlar (aorist indicative present singular third-person)
alkışlarız (aorist first-person indicative plural present)
alkışlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
alkışlarlar (aorist indicative plural present third-person)
alkışlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alkışlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alkışlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alkışlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alkışlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alkışlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alkışladım (first-person indicative past perfective singular)
alkışladın (indicative past perfective second-person singular)
alkışladı (indicative past perfective singular third-person)
alkışladık (first-person indicative past perfective plural)
alkışladınız (indicative past perfective plural second-person)
alkışladılar (indicative past perfective plural third-person)
alkışlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alkışlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alkışlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alkışlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alkışlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alkışlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
alkışlayacağım (first-person future indicative singular)
alkışlayacaksın (future indicative second-person singular)
alkışlayacak (future indicative singular third-person)
alkışlayacağız (first-person future indicative plural)
alkışlayacaksınız (future indicative plural second-person)
alkışlayacaklar (future indicative plural third-person)
alkışlamışım (first-person inferential perfective singular)
alkışlamışsın (inferential perfective second-person singular)
alkışlamış (inferential perfective singular third-person)
alkışlamışız (first-person inferential perfective plural)
alkışlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
alkışlamışlar (inferential perfective plural third-person)
alkışlarmışım (aorist first-person inferential singular)
alkışlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
alkışlarmış (aorist inferential singular third-person)
alkışlarmışız (aorist first-person inferential plural)
alkışlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alkışlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
alkışlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alkışlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alkışlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alkışlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alkışlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alkışlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
alkışlasam (conditional first-person singular)
alkışlasan (conditional second-person singular)
alkışlasa (conditional singular third-person)
alkışlasak (conditional first-person plural)
alkışlasanız (conditional plural second-person)
alkışlasalar (conditional plural third-person)
alkışlasaydım (conditional first-person perfective singular)
alkışlasaydın (conditional perfective second-person singular)
alkışlasaydı (conditional perfective singular third-person)
alkışlasaydık (conditional first-person perfective plural)
alkışlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
alkışlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
alkışlayayım (first-person optative singular)
alkışlayasın (optative second-person singular)
alkışlaya (optative singular third-person)
alkışlayalım (first-person optative plural)
alkışlayasınız (optative plural second-person)
alkışlayalar (optative plural third-person)
alkışlamaktayım (first-person progressive singular)
alkışlamaktasın (progressive second-person singular)
alkışlamakta (progressive singular third-person)
alkışlamaktayız (first-person plural progressive)
alkışlamaktasınız (plural progressive second-person)
alkışlamaktalar (plural progressive third-person)
alkışlamalıyım (first-person necessitative singular)
alkışlamalısın (necessitative second-person singular)
alkışlamalı (necessitative singular third-person)
alkışlamalıyız (first-person necessitative plural)
alkışlamalısınız (necessitative plural second-person)
alkışlamalılar (necessitative plural third-person)
alkışla (imperative second-person singular)
alkışlasın (imperative singular third-person)
alkışlayın (imperative plural second-person)
alkışlasınlar (imperative plural third-person)
alkışlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alkışlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alkışlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
alkışlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alkışlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alkışlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alkışlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alkışlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alkışlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alkışlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alkışlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alkışlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alkışladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
alkışladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
alkışladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
alkışladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
alkışladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
alkışladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alkışlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alkışlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alkışlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alkışlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alkışlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alkışlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alkışlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
alkışlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
alkışlayacak mı? (future indicative singular third-person)
alkışlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
alkışlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
alkışlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
alkışlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
alkışlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
alkışlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
alkışlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
alkışlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
alkışlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alkışlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alkışlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alkışlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alkışlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alkışlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alkışlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alkışlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alkışlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alkışlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alkışlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alkışlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alkışlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alkışlasam mı? (conditional first-person singular)
alkışlasan mı? (conditional second-person singular)
alkışlasa mı? (conditional singular third-person)
alkışlasak mı? (conditional first-person plural)
alkışlasanız mı? (conditional plural second-person)
alkışlasalar mı? (conditional plural third-person)
alkışlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alkışlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alkışlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alkışlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alkışlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alkışlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
alkışlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
alkışlamakta mısın? (progressive second-person singular)
alkışlamakta mı? (progressive singular third-person)
alkışlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
alkışlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
alkışlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
alkışlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
alkışlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
alkışlamalı mı? (necessitative singular third-person)
alkışlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
alkışlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
alkışlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
alkışlamamak (infinitive negative)
alkışlamayan (imperfective impersonal negative participle)
alkışlamamış (impersonal negative participle perfective)
alkışlamayacak (impersonal negative participle prospective)
alkışlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
alkışlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
alkışlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
alkışlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
alkışlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
alkışlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
alkışlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
alkışlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
alkışlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
alkışlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
alkışlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
alkışlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
alkışlamama (negative noun-from-verb)
alkışlamayış (adverbial negative)
alkışlamam (aorist first-person indicative present singular)
alkışlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
alkışlamaz (aorist indicative present singular third-person)
alkışlamayız (aorist first-person indicative plural present)
alkışlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
alkışlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
alkışlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alkışlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alkışlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alkışlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alkışlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alkışlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alkışlamadım (first-person indicative past perfective singular)
alkışlamadın (indicative past perfective second-person singular)
alkışlamadı (indicative past perfective singular third-person)
alkışlamadık (first-person indicative past perfective plural)
alkışlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
alkışlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
alkışlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alkışlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alkışlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alkışlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alkışlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alkışlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
alkışlamayacağım (first-person future indicative singular)
alkışlamayacaksın (future indicative second-person singular)
alkışlamayacak (future indicative singular third-person)
alkışlamayacağız (first-person future indicative plural)
alkışlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
alkışlamayacaklar (future indicative plural third-person)
alkışlamamışım (first-person inferential perfective singular)
alkışlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
alkışlamamış (inferential perfective singular third-person)
alkışlamamışız (first-person inferential perfective plural)
alkışlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
alkışlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
alkışlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
alkışlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
alkışlamazmış (aorist inferential singular third-person)
alkışlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
alkışlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alkışlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
alkışlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alkışlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alkışlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alkışlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alkışlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alkışlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
alkışlamasam (conditional first-person singular)
alkışlamasan (conditional second-person singular)
alkışlamasa (conditional singular third-person)
alkışlamasak (conditional first-person plural)
alkışlamasanız (conditional plural second-person)
alkışlamasalar (conditional plural third-person)
alkışlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
alkışlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
alkışlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
alkışlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
alkışlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
alkışlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
alkışlamayayım (first-person optative singular)
alkışlamayasın (optative second-person singular)
alkışlamaya (optative singular third-person)
alkışlamayalım (first-person optative plural)
alkışlamayasınız (optative plural second-person)
alkışlamayalar (optative plural third-person)
alkışlamamaktayım (first-person progressive singular)
alkışlamamaktasın (progressive second-person singular)
alkışlamamakta (progressive singular third-person)
alkışlamamaktayız (first-person plural progressive)
alkışlamamaktasınız (plural progressive second-person)
alkışlamamaktalar (plural progressive third-person)
alkışlamamalıyım (first-person necessitative singular)
alkışlamamalısın (necessitative second-person singular)
alkışlamamalı (necessitative singular third-person)
alkışlamamalıyız (first-person necessitative plural)
alkışlamamalısınız (necessitative plural second-person)
alkışlamamalılar (necessitative plural third-person)
alkışlama (imperative second-person singular)
alkışlamasın (imperative singular third-person)
alkışlamayın (imperative plural second-person)
alkışlamasınlar (imperative plural third-person)
alkışlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alkışlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alkışlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
alkışlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alkışlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alkışlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alkışlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alkışlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alkışlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alkışlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alkışlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alkışlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alkışlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
alkışlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
alkışlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
alkışlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
alkışlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
alkışlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alkışlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alkışlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alkışlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alkışlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alkışlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alkışlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alkışlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
alkışlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
alkışlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
alkışlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
alkışlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
alkışlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
alkışlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
alkışlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
alkışlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
alkışlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
alkışlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
alkışlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alkışlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alkışlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alkışlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alkışlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alkışlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alkışlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alkışlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alkışlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alkışlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alkışlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alkışlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alkışlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alkışlamasam mı? (conditional first-person singular)
alkışlamasan mı? (conditional second-person singular)
alkışlamasa mı? (conditional singular third-person)
alkışlamasak mı? (conditional first-person plural)
alkışlamasanız mı? (conditional plural second-person)
alkışlamasalar mı? (conditional plural third-person)
alkışlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alkışlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alkışlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alkışlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alkışlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alkışlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
alkışlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
alkışlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
alkışlamamakta mı? (progressive singular third-person)
alkışlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
alkışlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
alkışlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
alkışlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
alkışlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
alkışlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
alkışlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
alkışlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
alkışlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(transitive, figurative) to applaud, to praise


almak

almak (third-person singular simple present alır)

alır (present singular third-person)
almak (infinitive)
alan (imperfective impersonal participle)
almış (impersonal participle perfective)
alacak (impersonal participle prospective)
aldığım (non-prospective participle personal)
aldığın (non-prospective participle personal)
aldığı (non-prospective participle personal)
aldığımız (non-prospective participle personal)
aldığınız (non-prospective participle personal)
aldıkları (non-prospective participle personal)
alacağım (participle personal prospective)
alacağın (participle personal prospective)
alacağı (participle personal prospective)
alacağımız (participle personal prospective)
alacağınız (participle personal prospective)
alacakları (participle personal prospective)
alma (noun-from-verb)
alış (adverbial)
alırım (aorist first-person indicative present singular)
alırsın (aorist indicative present second-person singular)
alır (aorist indicative present singular third-person)
alırız (aorist first-person indicative plural present)
alırsınız (aorist indicative plural present second-person)
alırlar (aorist indicative plural present third-person)
alıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldım (first-person indicative past perfective singular)
aldın (indicative past perfective second-person singular)
aldı (indicative past perfective singular third-person)
aldık (first-person indicative past perfective plural)
aldınız (indicative past perfective plural second-person)
aldılar (indicative past perfective plural third-person)
alıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alıyorlardı (or alıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
alacağım (first-person future indicative singular)
alacaksın (future indicative second-person singular)
alacak (future indicative singular third-person)
alacağız (first-person future indicative plural)
alacaksınız (future indicative plural second-person)
alacaklar (future indicative plural third-person)
almışım (first-person inferential perfective singular)
almışsın (inferential perfective second-person singular)
almış (inferential perfective singular third-person)
almışız (first-person inferential perfective plural)
almışsınız (inferential perfective plural second-person)
almışlar (inferential perfective plural third-person)
alırmışım (aorist first-person inferential singular)
alırmışsın (aorist inferential second-person singular)
alırmış (aorist inferential singular third-person)
alırmışız (aorist first-person inferential plural)
alırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alırlarmış (or alırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
alıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alsam (conditional first-person singular)
alsan (conditional second-person singular)
alsa (conditional singular third-person)
alsak (conditional first-person plural)
alsanız (conditional plural second-person)
alsalar (conditional plural third-person)
alsaydım (conditional first-person perfective singular)
alsaydın (conditional perfective second-person singular)
alsaydı (conditional perfective singular third-person)
alsaydık (conditional first-person perfective plural)
alsaydınız (conditional perfective plural second-person)
alsaydılar (conditional perfective plural third-person)
alayım (first-person optative singular)
alasın (optative second-person singular)
ala (optative singular third-person)
alalım (first-person optative plural)
alasınız (optative plural second-person)
alalar (optative plural third-person)
almaktayım (first-person progressive singular)
almaktasın (progressive second-person singular)
almakta (progressive singular third-person)
almaktayız (first-person plural progressive)
almaktasınız (plural progressive second-person)
almaktalar (plural progressive third-person)
almalıyım (first-person necessitative singular)
almalısın (necessitative second-person singular)
almalı (necessitative singular third-person)
almalıyız (first-person necessitative plural)
almalısınız (necessitative plural second-person)
almalılar (necessitative plural third-person)
al (imperative second-person singular)
alsın (imperative singular third-person)
alın (imperative plural second-person)
alsınlar (imperative plural third-person)
alır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alır mı? (aorist indicative present singular third-person)
alır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alacak mıyım? (first-person future indicative singular)
alacak mısın? (future indicative second-person singular)
alacak mı? (future indicative singular third-person)
alacak mıyız? (first-person future indicative plural)
alacak mısınız? (future indicative plural second-person)
alacaklar mı? (future indicative plural third-person)
almış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
almış mısın? (inferential perfective second-person singular)
almış mı? (inferential perfective singular third-person)
almış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
almış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
almışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alsam mı? (conditional first-person singular)
alsan mı? (conditional second-person singular)
alsa mı? (conditional singular third-person)
alsak mı? (conditional first-person plural)
alsanız mı? (conditional plural second-person)
alsalar mı? (conditional plural third-person)
alsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
almakta mıyım? (first-person progressive singular)
almakta mısın? (progressive second-person singular)
almakta mı? (progressive singular third-person)
almakta mıyız? (first-person plural progressive)
almakta mısınız? (plural progressive second-person)
almaktalar mı? (plural progressive third-person)
almalı mıyım? (first-person necessitative singular)
almalı mısın? (necessitative second-person singular)
almalı mı? (necessitative singular third-person)
almalı mıyız? (first-person necessitative plural)
almalı mısınız? (necessitative plural second-person)
almalılar mı? (necessitative plural third-person)
almamak (infinitive negative)
almayan (imperfective impersonal negative participle)
almamış (impersonal negative participle perfective)
almayacak (impersonal negative participle prospective)
almadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
almadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
almadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
almadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
almadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
almadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
almayacağım (first-person negative participle prospective singular)
almayacağın (negative participle prospective second-person singular)
almayacağı (negative participle prospective singular third-person)
almayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
almayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
almayacakları (negative participle plural prospective third-person)
almama (negative noun-from-verb)
almayış (adverbial negative)
almam (aorist first-person indicative present singular)
almazsın (aorist indicative present second-person singular)
almaz (aorist indicative present singular third-person)
almayız (aorist first-person indicative plural present)
almazsınız (aorist indicative plural present second-person)
almazlar (aorist indicative plural present third-person)
almıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
almıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
almıyor (imperfective indicative present singular third-person)
almıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
almıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
almıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
almadım (first-person indicative past perfective singular)
almadın (indicative past perfective second-person singular)
almadı (indicative past perfective singular third-person)
almadık (first-person indicative past perfective plural)
almadınız (indicative past perfective plural second-person)
almadılar (indicative past perfective plural third-person)
almıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
almıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
almıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
almıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
almıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
almıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
almayacağım (first-person future indicative singular)
almayacaksın (future indicative second-person singular)
almayacak (future indicative singular third-person)
almayacağız (first-person future indicative plural)
almayacaksınız (future indicative plural second-person)
almayacaklar (future indicative plural third-person)
almamışım (first-person inferential perfective singular)
almamışsın (inferential perfective second-person singular)
almamış (inferential perfective singular third-person)
almamışız (first-person inferential perfective plural)
almamışsınız (inferential perfective plural second-person)
almamışlar (inferential perfective plural third-person)
almazmışım (aorist first-person inferential singular)
almazmışsın (aorist inferential second-person singular)
almazmış (aorist inferential singular third-person)
almazmışız (aorist first-person inferential plural)
almazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
almazlarmış (aorist inferential plural third-person)
almıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
almıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
almıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
almıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
almıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
almıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
almasam (conditional first-person singular)
almasan (conditional second-person singular)
almasa (conditional singular third-person)
almasak (conditional first-person plural)
almasanız (conditional plural second-person)
almasalar (conditional plural third-person)
almasaydım (conditional first-person perfective singular)
almasaydın (conditional perfective second-person singular)
almasaydı (conditional perfective singular third-person)
almasaydık (conditional first-person perfective plural)
almasaydınız (conditional perfective plural second-person)
almasaydılar (conditional perfective plural third-person)
almayayım (first-person optative singular)
almayasın (optative second-person singular)
almaya (optative singular third-person)
almayalım (first-person optative plural)
almayasınız (optative plural second-person)
almayalar (optative plural third-person)
almamaktayım (first-person progressive singular)
almamaktasın (progressive second-person singular)
almamakta (progressive singular third-person)
almamaktayız (first-person plural progressive)
almamaktasınız (plural progressive second-person)
almamaktalar (plural progressive third-person)
almamalıyım (first-person necessitative singular)
almamalısın (necessitative second-person singular)
almamalı (necessitative singular third-person)
almamalıyız (first-person necessitative plural)
almamalısınız (necessitative plural second-person)
almamalılar (necessitative plural third-person)
alma (imperative second-person singular)
almasın (imperative singular third-person)
almayın (imperative plural second-person)
almasınlar (imperative plural third-person)
almaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
almaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
almaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
almaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
almaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
almazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
almıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
almıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
almıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
almıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
almıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
almıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
almadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
almadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
almadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
almadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
almadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
almadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
almıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
almıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
almıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
almıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
almıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
almıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
almayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
almayacak mısın? (future indicative second-person singular)
almayacak mı? (future indicative singular third-person)
almayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
almayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
almayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
almamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
almamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
almamış mı? (inferential perfective singular third-person)
almamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
almamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
almamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
almaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
almaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
almaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
almaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
almaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
almazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
almıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
almıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
almıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
almıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
almıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
almıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
almasam mı? (conditional first-person singular)
almasan mı? (conditional second-person singular)
almasa mı? (conditional singular third-person)
almasak mı? (conditional first-person plural)
almasanız mı? (conditional plural second-person)
almasalar mı? (conditional plural third-person)
almasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
almasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
almasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
almasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
almasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
almasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
almamakta mıyım? (first-person progressive singular)
almamakta mısın? (progressive second-person singular)
almamakta mı? (progressive singular third-person)
almamakta mıyız? (first-person plural progressive)
almamakta mısınız? (plural progressive second-person)
almamaktalar mı? (plural progressive third-person)
almamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
almamalı mısın? (necessitative second-person singular)
almamalı mı? (necessitative singular third-person)
almamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
almamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
almamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish آلمق, from Proto-Turkic *ạl- (“to take”).

Kollarını mı alıyorsun?

Beni alan yaşadı.

Whoever ends up marrying me will be very lucky.

(transitive) (of a man) to marry a woman

güzel kızlara "seni oğluma alayım mı?" diyen teyze

aunties that ask beautiful girls "would you like to be my daughter-in-law, hm, what do you say?"

(ditransitive) to take as a wife to usually one's son


açmak

head

açmak (third-person singular simple present açar)

açar (present singular third-person)
açmak (infinitive)
açan (imperfective impersonal participle)
açmış (impersonal participle perfective)
açacak (impersonal participle prospective)
açtığım (non-prospective participle personal)
açtığın (non-prospective participle personal)
açtığı (non-prospective participle personal)
açtığımız (non-prospective participle personal)
açtığınız (non-prospective participle personal)
açtıkları (non-prospective participle personal)
açacağım (participle personal prospective)
açacağın (participle personal prospective)
açacağı (participle personal prospective)
açacağımız (participle personal prospective)
açacağınız (participle personal prospective)
açacakları (participle personal prospective)
açma (noun-from-verb)
açış (adverbial)
açarım (aorist first-person indicative present singular)
açarsın (aorist indicative present second-person singular)
açar (aorist indicative present singular third-person)
açarız (aorist first-person indicative plural present)
açarsınız (aorist indicative plural present second-person)
açarlar (aorist indicative plural present third-person)
açıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açtım (first-person indicative past perfective singular)
açtın (indicative past perfective second-person singular)
açtı (indicative past perfective singular third-person)
açtık (first-person indicative past perfective plural)
açtınız (indicative past perfective plural second-person)
açtılar (indicative past perfective plural third-person)
açıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açıyorlardı (or açıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
açacağım (first-person future indicative singular)
açacaksın (future indicative second-person singular)
açacak (future indicative singular third-person)
açacağız (first-person future indicative plural)
açacaksınız (future indicative plural second-person)
açacaklar (future indicative plural third-person)
açmışım (first-person inferential perfective singular)
açmışsın (inferential perfective second-person singular)
açmış (inferential perfective singular third-person)
açmışız (first-person inferential perfective plural)
açmışsınız (inferential perfective plural second-person)
açmışlar (inferential perfective plural third-person)
açarmışım (aorist first-person inferential singular)
açarmışsın (aorist inferential second-person singular)
açarmış (aorist inferential singular third-person)
açarmışız (aorist first-person inferential plural)
açarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açarlarmış (or açarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
açıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açsam (conditional first-person singular)
açsan (conditional second-person singular)
açsa (conditional singular third-person)
açsak (conditional first-person plural)
açsanız (conditional plural second-person)
açsalar (conditional plural third-person)
açsaydım (conditional first-person perfective singular)
açsaydın (conditional perfective second-person singular)
açsaydı (conditional perfective singular third-person)
açsaydık (conditional first-person perfective plural)
açsaydınız (conditional perfective plural second-person)
açsaydılar (conditional perfective plural third-person)
açayım (first-person optative singular)
açasın (optative second-person singular)
aça (optative singular third-person)
açalım (first-person optative plural)
açasınız (optative plural second-person)
açalar (optative plural third-person)
açmaktayım (first-person progressive singular)
açmaktasın (progressive second-person singular)
açmakta (progressive singular third-person)
açmaktayız (first-person plural progressive)
açmaktasınız (plural progressive second-person)
açmaktalar (plural progressive third-person)
açmalıyım (first-person necessitative singular)
açmalısın (necessitative second-person singular)
açmalı (necessitative singular third-person)
açmalıyız (first-person necessitative plural)
açmalısınız (necessitative plural second-person)
açmalılar (necessitative plural third-person)
aç (imperative second-person singular)
açsın (imperative singular third-person)
açın (imperative plural second-person)
açsınlar (imperative plural third-person)
açar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açar mı? (aorist indicative present singular third-person)
açar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açacak mısın? (future indicative second-person singular)
açacak mı? (future indicative singular third-person)
açacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açmış mı? (inferential perfective singular third-person)
açmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açsam mı? (conditional first-person singular)
açsan mı? (conditional second-person singular)
açsa mı? (conditional singular third-person)
açsak mı? (conditional first-person plural)
açsanız mı? (conditional plural second-person)
açsalar mı? (conditional plural third-person)
açsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açmakta mıyım? (first-person progressive singular)
açmakta mısın? (progressive second-person singular)
açmakta mı? (progressive singular third-person)
açmakta mıyız? (first-person plural progressive)
açmakta mısınız? (plural progressive second-person)
açmaktalar mı? (plural progressive third-person)
açmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açmalı mısın? (necessitative second-person singular)
açmalı mı? (necessitative singular third-person)
açmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açmalılar mı? (necessitative plural third-person)
açmamak (infinitive negative)
açmayan (imperfective impersonal negative participle)
açmamış (impersonal negative participle perfective)
açmayacak (impersonal negative participle prospective)
açmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
açmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
açmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
açmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
açmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
açmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
açmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
açmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
açmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
açmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
açmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
açmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
açmama (negative noun-from-verb)
açmayış (adverbial negative)
açmam (aorist first-person indicative present singular)
açmazsın (aorist indicative present second-person singular)
açmaz (aorist indicative present singular third-person)
açmayız (aorist first-person indicative plural present)
açmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
açmazlar (aorist indicative plural present third-person)
açmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açmadım (first-person indicative past perfective singular)
açmadın (indicative past perfective second-person singular)
açmadı (indicative past perfective singular third-person)
açmadık (first-person indicative past perfective plural)
açmadınız (indicative past perfective plural second-person)
açmadılar (indicative past perfective plural third-person)
açmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
açmayacağım (first-person future indicative singular)
açmayacaksın (future indicative second-person singular)
açmayacak (future indicative singular third-person)
açmayacağız (first-person future indicative plural)
açmayacaksınız (future indicative plural second-person)
açmayacaklar (future indicative plural third-person)
açmamışım (first-person inferential perfective singular)
açmamışsın (inferential perfective second-person singular)
açmamış (inferential perfective singular third-person)
açmamışız (first-person inferential perfective plural)
açmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açmamışlar (inferential perfective plural third-person)
açmazmışım (aorist first-person inferential singular)
açmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
açmazmış (aorist inferential singular third-person)
açmazmışız (aorist first-person inferential plural)
açmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
açmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açmasam (conditional first-person singular)
açmasan (conditional second-person singular)
açmasa (conditional singular third-person)
açmasak (conditional first-person plural)
açmasanız (conditional plural second-person)
açmasalar (conditional plural third-person)
açmasaydım (conditional first-person perfective singular)
açmasaydın (conditional perfective second-person singular)
açmasaydı (conditional perfective singular third-person)
açmasaydık (conditional first-person perfective plural)
açmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açmayayım (first-person optative singular)
açmayasın (optative second-person singular)
açmaya (optative singular third-person)
açmayalım (first-person optative plural)
açmayasınız (optative plural second-person)
açmayalar (optative plural third-person)
açmamaktayım (first-person progressive singular)
açmamaktasın (progressive second-person singular)
açmamakta (progressive singular third-person)
açmamaktayız (first-person plural progressive)
açmamaktasınız (plural progressive second-person)
açmamaktalar (plural progressive third-person)
açmamalıyım (first-person necessitative singular)
açmamalısın (necessitative second-person singular)
açmamalı (necessitative singular third-person)
açmamalıyız (first-person necessitative plural)
açmamalısınız (necessitative plural second-person)
açmamalılar (necessitative plural third-person)
açma (imperative second-person singular)
açmasın (imperative singular third-person)
açmayın (imperative plural second-person)
açmasınlar (imperative plural third-person)
açmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
açmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açmayacak mı? (future indicative singular third-person)
açmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açmasam mı? (conditional first-person singular)
açmasan mı? (conditional second-person singular)
açmasa mı? (conditional singular third-person)
açmasak mı? (conditional first-person plural)
açmasanız mı? (conditional plural second-person)
açmasalar mı? (conditional plural third-person)
açmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açmamakta mısın? (progressive second-person singular)
açmamakta mı? (progressive singular third-person)
açmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açmamalı mı? (necessitative singular third-person)
açmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish اچمق (açmak, “to open”), from Proto-Turkic *ač- (“to open”). Cognate with Old Turkic 𐰲 (č /ač-/).

inh+

Camı açmadım.

Işıkları açar mısın lütfen?