çimmek

çimmek (third-person singular simple present çimer)

çimer (present singular third-person)
çimmek (infinitive)
çimen (imperfective impersonal participle)
çimmiş (impersonal participle perfective)
çimecek (impersonal participle prospective)
çimdiğim (non-prospective participle personal)
çimdiğin (non-prospective participle personal)
çimdiği (non-prospective participle personal)
çimdiğimiz (non-prospective participle personal)
çimdiğiniz (non-prospective participle personal)
çimdikleri (non-prospective participle personal)
çimeceğim (participle personal prospective)
çimeceğin (participle personal prospective)
çimeceği (participle personal prospective)
çimeceğimiz (participle personal prospective)
çimeceğiniz (participle personal prospective)
çimecekleri (participle personal prospective)
çimme (noun-from-verb)
çimiş (adverbial)
çimerim (aorist first-person indicative present singular)
çimersin (aorist indicative present second-person singular)
çimer (aorist indicative present singular third-person)
çimeriz (aorist first-person indicative plural present)
çimersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çimerler (aorist indicative plural present third-person)
çimiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çimiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çimiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çimiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çimiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çimiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çimdim (first-person indicative past perfective singular)
çimdin (indicative past perfective second-person singular)
çimdi (indicative past perfective singular third-person)
çimdik (first-person indicative past perfective plural)
çimdiniz (indicative past perfective plural second-person)
çimdiler (indicative past perfective plural third-person)
çimiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çimiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çimiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çimiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çimiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çimiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çimiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çimeceğim (first-person future indicative singular)
çimeceksin (future indicative second-person singular)
çimecek (future indicative singular third-person)
çimeceğiz (first-person future indicative plural)
çimeceksiniz (future indicative plural second-person)
çimecekler (future indicative plural third-person)
çimmişim (first-person inferential perfective singular)
çimmişsin (inferential perfective second-person singular)
çimmiş (inferential perfective singular third-person)
çimmişiz (first-person inferential perfective plural)
çimmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çimmişler (inferential perfective plural third-person)
çimermişim (aorist first-person inferential singular)
çimermişsin (aorist inferential second-person singular)
çimermiş (aorist inferential singular third-person)
çimermişiz (aorist first-person inferential plural)
çimermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çimerlermiş (or çimermişlar) (aorist inferential plural third-person)
çimiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çimiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çimiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çimiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çimiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çimiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çimsem (conditional first-person singular)
çimsen (conditional second-person singular)
çimse (conditional singular third-person)
çimsek (conditional first-person plural)
çimseniz (conditional plural second-person)
çimseler (conditional plural third-person)
çimseydim (conditional first-person perfective singular)
çimseydin (conditional perfective second-person singular)
çimseydi (conditional perfective singular third-person)
çimseydik (conditional first-person perfective plural)
çimseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çimseydiler (conditional perfective plural third-person)
çimeyim (first-person optative singular)
çimesin (optative second-person singular)
çime (optative singular third-person)
çimelim (first-person optative plural)
çimesiniz (optative plural second-person)
çimeler (optative plural third-person)
çimmekteyim (first-person progressive singular)
çimmektesin (progressive second-person singular)
çimmekte (progressive singular third-person)
çimmekteyiz (first-person plural progressive)
çimmektesiniz (plural progressive second-person)
çimmekteler (plural progressive third-person)
çimmeliyim (first-person necessitative singular)
çimmelisin (necessitative second-person singular)
çimmeli (necessitative singular third-person)
çimmeliyiz (first-person necessitative plural)
çimmelisiniz (necessitative plural second-person)
çimmeliler (necessitative plural third-person)
çim (imperative second-person singular)
çimsin (imperative singular third-person)
çimin (imperative plural second-person)
çimsinler (imperative plural third-person)
çimer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çimer misin? (aorist indicative present second-person singular)
çimer mi? (aorist indicative present singular third-person)
çimer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çimer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çimerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çimiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çimiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çimiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çimiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çimiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çimiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çimdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çimdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çimdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çimdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çimdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çimdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çimiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çimiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çimiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çimiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çimiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çimiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çimecek miyim? (first-person future indicative singular)
çimecek misin? (future indicative second-person singular)
çimecek mi? (future indicative singular third-person)
çimecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çimecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çimecekler mi? (future indicative plural third-person)
çimmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çimmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çimmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çimmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çimmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çimmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çimer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çimer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çimer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çimer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çimer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çimerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çimiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çimiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çimiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çimiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çimiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çimiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çimsem mi? (conditional first-person singular)
çimsen mi? (conditional second-person singular)
çimse mi? (conditional singular third-person)
çimsek mi? (conditional first-person plural)
çimseniz mi? (conditional plural second-person)
çimseler mi? (conditional plural third-person)
çimse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çimse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çimse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çimse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çimse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çimseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çimmekte miyim? (first-person progressive singular)
çimmekte misin? (progressive second-person singular)
çimmekte mi? (progressive singular third-person)
çimmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çimmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çimmekteler mi? (plural progressive third-person)
çimmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çimmeli misin? (necessitative second-person singular)
çimmeli mi? (necessitative singular third-person)
çimmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çimmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çimmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çimmemek (infinitive negative)
çimmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çimmemiş (impersonal negative participle perfective)
çimmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çimmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çimmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çimmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çimmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çimmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çimmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çimmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çimmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çimmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çimmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çimmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çimmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çimmeme (negative noun-from-verb)
çimmeyiş (adverbial negative)
çimmem (aorist first-person indicative present singular)
çimmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çimmez (aorist indicative present singular third-person)
çimmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çimmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çimmezler (aorist indicative plural present third-person)
çimmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çimmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çimmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çimmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çimmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çimmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çimmedim (first-person indicative past perfective singular)
çimmedin (indicative past perfective second-person singular)
çimmedi (indicative past perfective singular third-person)
çimmedik (first-person indicative past perfective plural)
çimmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çimmediler (indicative past perfective plural third-person)
çimmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çimmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çimmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çimmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çimmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çimmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çimmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çimmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çimmeyecek (future indicative singular third-person)
çimmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çimmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çimmeyecekler (future indicative plural third-person)
çimmemişim (first-person inferential perfective singular)
çimmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çimmemiş (inferential perfective singular third-person)
çimmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çimmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çimmemişler (inferential perfective plural third-person)
çimmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çimmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çimmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çimmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çimmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çimmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çimmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çimmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çimmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çimmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çimmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çimmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çimmesem (conditional first-person singular)
çimmesen (conditional second-person singular)
çimmese (conditional singular third-person)
çimmesek (conditional first-person plural)
çimmeseniz (conditional plural second-person)
çimmeseler (conditional plural third-person)
çimmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çimmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çimmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çimmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çimmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çimmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çimmeyeyim (first-person optative singular)
çimmeyesin (optative second-person singular)
çimmeye (optative singular third-person)
çimmeyelim (first-person optative plural)
çimmeyesiniz (optative plural second-person)
çimmeyeler (optative plural third-person)
çimmemekteyim (first-person progressive singular)
çimmemektesin (progressive second-person singular)
çimmemekte (progressive singular third-person)
çimmemekteyiz (first-person plural progressive)
çimmemektesiniz (plural progressive second-person)
çimmemekteler (plural progressive third-person)
çimmemeliyim (first-person necessitative singular)
çimmemelisin (necessitative second-person singular)
çimmemeli (necessitative singular third-person)
çimmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çimmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çimmemeliler (necessitative plural third-person)
çimme (imperative second-person singular)
çimmesin (imperative singular third-person)
çimmeyin (imperative plural second-person)
çimmesinler (imperative plural third-person)
çimmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çimmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çimmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çimmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çimmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çimmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çimmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çimmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çimmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çimmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çimmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çimmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çimmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çimmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çimmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çimmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çimmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çimmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çimmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çimmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çimmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çimmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çimmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çimmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çimmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çimmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çimmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çimmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çimmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çimmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çimmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çimmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çimmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çimmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çimmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çimmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çimmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çimmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çimmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çimmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çimmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çimmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çimmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çimmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çimmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çimmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çimmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çimmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çimmesem mi? (conditional first-person singular)
çimmesen mi? (conditional second-person singular)
çimmese mi? (conditional singular third-person)
çimmesek mi? (conditional first-person plural)
çimmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çimmeseler mi? (conditional plural third-person)
çimmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çimmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çimmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çimmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çimmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çimmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çimmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çimmemekte misin? (progressive second-person singular)
çimmemekte mi? (progressive singular third-person)
çimmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çimmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çimmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çimmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çimmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çimmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çimmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çimmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çimmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Cognate with Azerbaijani çimmək (“to bathe”). Possibly cognate with Old Turkic [script needed] (čom-, “to sink”), Uzbek choʻmmoq (“to sink”), Kazakh шомылу (şomylu), from Proto-Turkic *čom-, *čöm-.

cog

(dialectal, Adana, intransitive) to swim


bekletmek

head

bekletmek (third-person singular simple present bekletir)

bekletir (present singular third-person)
bekletmek (infinitive)
bekleten (imperfective impersonal participle)
bekletmiş (impersonal participle perfective)
bekletecek (impersonal participle prospective)
beklettiğim (non-prospective participle personal)
beklettiğin (non-prospective participle personal)
beklettiği (non-prospective participle personal)
beklettiğimiz (non-prospective participle personal)
beklettiğiniz (non-prospective participle personal)
beklettikleri (non-prospective participle personal)
bekleteceğim (participle personal prospective)
bekleteceğin (participle personal prospective)
bekleteceği (participle personal prospective)
bekleteceğimiz (participle personal prospective)
bekleteceğiniz (participle personal prospective)
bekletecekleri (participle personal prospective)
bekletme (noun-from-verb)
bekletiş (adverbial)
bekletirim (aorist first-person indicative present singular)
bekletirsin (aorist indicative present second-person singular)
bekletir (aorist indicative present singular third-person)
bekletiriz (aorist first-person indicative plural present)
bekletirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bekletirler (aorist indicative plural present third-person)
bekletiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bekletiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bekletiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bekletiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bekletiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bekletiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
beklettim (first-person indicative past perfective singular)
beklettin (indicative past perfective second-person singular)
bekletti (indicative past perfective singular third-person)
beklettik (first-person indicative past perfective plural)
beklettiniz (indicative past perfective plural second-person)
beklettiler (indicative past perfective plural third-person)
bekletiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bekletiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bekletiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bekletiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bekletiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bekletiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bekletiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bekleteceğim (first-person future indicative singular)
bekleteceksin (future indicative second-person singular)
bekletecek (future indicative singular third-person)
bekleteceğiz (first-person future indicative plural)
bekleteceksiniz (future indicative plural second-person)
bekletecekler (future indicative plural third-person)
bekletmişim (first-person inferential perfective singular)
bekletmişsin (inferential perfective second-person singular)
bekletmiş (inferential perfective singular third-person)
bekletmişiz (first-person inferential perfective plural)
bekletmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bekletmişler (inferential perfective plural third-person)
bekletirmişim (aorist first-person inferential singular)
bekletirmişsin (aorist inferential second-person singular)
bekletirmiş (aorist inferential singular third-person)
bekletirmişiz (aorist first-person inferential plural)
bekletirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bekletirlermiş (or bekletirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
bekletiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bekletiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bekletiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bekletiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bekletiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bekletiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bekletsem (conditional first-person singular)
bekletsen (conditional second-person singular)
bekletse (conditional singular third-person)
bekletsek (conditional first-person plural)
bekletseniz (conditional plural second-person)
bekletseler (conditional plural third-person)
bekletseydim (conditional first-person perfective singular)
bekletseydin (conditional perfective second-person singular)
bekletseydi (conditional perfective singular third-person)
bekletseydik (conditional first-person perfective plural)
bekletseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bekletseydiler (conditional perfective plural third-person)
bekleteyim (first-person optative singular)
bekletesin (optative second-person singular)
beklete (optative singular third-person)
bekletelim (first-person optative plural)
bekletesiniz (optative plural second-person)
bekleteler (optative plural third-person)
bekletmekteyim (first-person progressive singular)
bekletmektesin (progressive second-person singular)
bekletmekte (progressive singular third-person)
bekletmekteyiz (first-person plural progressive)
bekletmektesiniz (plural progressive second-person)
bekletmekteler (plural progressive third-person)
bekletmeliyim (first-person necessitative singular)
bekletmelisin (necessitative second-person singular)
bekletmeli (necessitative singular third-person)
bekletmeliyiz (first-person necessitative plural)
bekletmelisiniz (necessitative plural second-person)
bekletmeliler (necessitative plural third-person)
beklet (imperative second-person singular)
bekletsin (imperative singular third-person)
bekletin (imperative plural second-person)
bekletsinler (imperative plural third-person)
bekletir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bekletir misin? (aorist indicative present second-person singular)
bekletir mi? (aorist indicative present singular third-person)
bekletir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bekletir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bekletirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bekletiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bekletiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bekletiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bekletiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bekletiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bekletiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
beklettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
beklettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bekletti mi? (indicative past perfective singular third-person)
beklettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
beklettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
beklettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bekletiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bekletiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bekletiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bekletiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bekletiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bekletiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bekletecek miyim? (first-person future indicative singular)
bekletecek misin? (future indicative second-person singular)
bekletecek mi? (future indicative singular third-person)
bekletecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bekletecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bekletecekler mi? (future indicative plural third-person)
bekletmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bekletmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bekletmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bekletmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bekletmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bekletmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bekletir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bekletir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bekletir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bekletir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bekletir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bekletirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bekletiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bekletiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bekletiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bekletiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bekletiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bekletiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bekletsem mi? (conditional first-person singular)
bekletsen mi? (conditional second-person singular)
bekletse mi? (conditional singular third-person)
bekletsek mi? (conditional first-person plural)
bekletseniz mi? (conditional plural second-person)
bekletseler mi? (conditional plural third-person)
bekletse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bekletse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bekletse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bekletse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bekletse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bekletseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bekletmekte miyim? (first-person progressive singular)
bekletmekte misin? (progressive second-person singular)
bekletmekte mi? (progressive singular third-person)
bekletmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bekletmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bekletmekteler mi? (plural progressive third-person)
bekletmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bekletmeli misin? (necessitative second-person singular)
bekletmeli mi? (necessitative singular third-person)
bekletmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bekletmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bekletmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bekletmemek (infinitive negative)
bekletmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bekletmemiş (impersonal negative participle perfective)
bekletmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bekletmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bekletmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bekletmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bekletmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bekletmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bekletmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bekletmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bekletmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bekletmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bekletmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bekletmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bekletmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bekletmeme (negative noun-from-verb)
bekletmeyiş (adverbial negative)
bekletmem (aorist first-person indicative present singular)
bekletmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bekletmez (aorist indicative present singular third-person)
bekletmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bekletmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bekletmezler (aorist indicative plural present third-person)
bekletmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bekletmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bekletmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bekletmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bekletmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bekletmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bekletmedim (first-person indicative past perfective singular)
bekletmedin (indicative past perfective second-person singular)
bekletmedi (indicative past perfective singular third-person)
bekletmedik (first-person indicative past perfective plural)
bekletmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bekletmediler (indicative past perfective plural third-person)
bekletmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bekletmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bekletmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bekletmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bekletmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bekletmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bekletmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bekletmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bekletmeyecek (future indicative singular third-person)
bekletmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bekletmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bekletmeyecekler (future indicative plural third-person)
bekletmemişim (first-person inferential perfective singular)
bekletmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bekletmemiş (inferential perfective singular third-person)
bekletmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bekletmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bekletmemişler (inferential perfective plural third-person)
bekletmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bekletmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bekletmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bekletmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bekletmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bekletmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bekletmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bekletmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bekletmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bekletmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bekletmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bekletmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bekletmesem (conditional first-person singular)
bekletmesen (conditional second-person singular)
bekletmese (conditional singular third-person)
bekletmesek (conditional first-person plural)
bekletmeseniz (conditional plural second-person)
bekletmeseler (conditional plural third-person)
bekletmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bekletmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bekletmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bekletmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bekletmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bekletmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bekletmeyeyim (first-person optative singular)
bekletmeyesin (optative second-person singular)
bekletmeye (optative singular third-person)
bekletmeyelim (first-person optative plural)
bekletmeyesiniz (optative plural second-person)
bekletmeyeler (optative plural third-person)
bekletmemekteyim (first-person progressive singular)
bekletmemektesin (progressive second-person singular)
bekletmemekte (progressive singular third-person)
bekletmemekteyiz (first-person plural progressive)
bekletmemektesiniz (plural progressive second-person)
bekletmemekteler (plural progressive third-person)
bekletmemeliyim (first-person necessitative singular)
bekletmemelisin (necessitative second-person singular)
bekletmemeli (necessitative singular third-person)
bekletmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bekletmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bekletmemeliler (necessitative plural third-person)
bekletme (imperative second-person singular)
bekletmesin (imperative singular third-person)
bekletmeyin (imperative plural second-person)
bekletmesinler (imperative plural third-person)
bekletmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bekletmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bekletmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bekletmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bekletmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bekletmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bekletmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bekletmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bekletmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bekletmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bekletmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bekletmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bekletmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bekletmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bekletmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bekletmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bekletmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bekletmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bekletmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bekletmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bekletmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bekletmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bekletmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bekletmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bekletmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bekletmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bekletmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bekletmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bekletmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bekletmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bekletmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bekletmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bekletmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bekletmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bekletmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bekletmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bekletmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bekletmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bekletmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bekletmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bekletmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bekletmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bekletmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bekletmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bekletmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bekletmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bekletmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bekletmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bekletmesem mi? (conditional first-person singular)
bekletmesen mi? (conditional second-person singular)
bekletmese mi? (conditional singular third-person)
bekletmesek mi? (conditional first-person plural)
bekletmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bekletmeseler mi? (conditional plural third-person)
bekletmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bekletmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bekletmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bekletmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bekletmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bekletmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bekletmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bekletmemekte misin? (progressive second-person singular)
bekletmemekte mi? (progressive singular third-person)
bekletmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bekletmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bekletmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bekletmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bekletmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bekletmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bekletmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bekletmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bekletmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish بكلتمك (bekletmek).

Seni bekletmek istemem.

causative of beklemek; to make somebody wait


eskimek

head

eskimek (third-person singular simple present eskir)

eskir (present singular third-person)
eskemek (infinitive)
eskeyen (imperfective impersonal participle)
eskemiş (impersonal participle perfective)
eskeyecek (impersonal participle prospective)
eskediğim (non-prospective participle personal)
eskediğin (non-prospective participle personal)
eskediği (non-prospective participle personal)
eskediğimiz (non-prospective participle personal)
eskediğiniz (non-prospective participle personal)
eskedikleri (non-prospective participle personal)
eskeyeceğim (participle personal prospective)
eskeyeceğin (participle personal prospective)
eskeyeceği (participle personal prospective)
eskeyeceğimiz (participle personal prospective)
eskeyeceğiniz (participle personal prospective)
eskeyecekleri (participle personal prospective)
eskeme (noun-from-verb)
eskeyiş (adverbial)
eskerim (aorist first-person indicative present singular)
eskersin (aorist indicative present second-person singular)
esker (aorist indicative present singular third-person)
eskeriz (aorist first-person indicative plural present)
eskersiniz (aorist indicative plural present second-person)
eskerler (aorist indicative plural present third-person)
eskiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eskiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eskiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eskiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eskiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eskiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eskedim (first-person indicative past perfective singular)
eskedin (indicative past perfective second-person singular)
eskedi (indicative past perfective singular third-person)
eskedik (first-person indicative past perfective plural)
eskediniz (indicative past perfective plural second-person)
eskediler (indicative past perfective plural third-person)
eskiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eskiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eskiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eskiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eskiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eskiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
eskeyeceğim (first-person future indicative singular)
eskeyeceksin (future indicative second-person singular)
eskeyecek (future indicative singular third-person)
eskeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eskeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eskeyecekler (future indicative plural third-person)
eskemişim (first-person inferential perfective singular)
eskemişsin (inferential perfective second-person singular)
eskemiş (inferential perfective singular third-person)
eskemişiz (first-person inferential perfective plural)
eskemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eskemişler (inferential perfective plural third-person)
eskermişim (aorist first-person inferential singular)
eskermişsin (aorist inferential second-person singular)
eskermiş (aorist inferential singular third-person)
eskermişiz (aorist first-person inferential plural)
eskermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eskermişler (aorist inferential plural third-person)
eskiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eskiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eskiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eskiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eskiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eskiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
eskesem (conditional first-person singular)
eskesen (conditional second-person singular)
eskese (conditional singular third-person)
eskesek (conditional first-person plural)
eskeseniz (conditional plural second-person)
eskeseler (conditional plural third-person)
eskeseydim (conditional first-person perfective singular)
eskeseydin (conditional perfective second-person singular)
eskeseydi (conditional perfective singular third-person)
eskeseydik (conditional first-person perfective plural)
eskeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eskeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eskeyeyim (first-person optative singular)
eskeyesin (optative second-person singular)
eskeye (optative singular third-person)
eskeyelim (first-person optative plural)
eskeyesiniz (optative plural second-person)
eskeyeler (optative plural third-person)
eskemekteyim (first-person progressive singular)
eskemektesin (progressive second-person singular)
eskemekte (progressive singular third-person)
eskemekteyiz (first-person plural progressive)
eskemektesiniz (plural progressive second-person)
eskemekteler (plural progressive third-person)
eskemeliyim (first-person necessitative singular)
eskemelisin (necessitative second-person singular)
eskemeli (necessitative singular third-person)
eskemeliyiz (first-person necessitative plural)
eskemelisiniz (necessitative plural second-person)
eskemeliler (necessitative plural third-person)
eske (imperative second-person singular)
eskesin (imperative singular third-person)
eskeyin (imperative plural second-person)
eskesinler (imperative plural third-person)
esker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
esker misin? (aorist indicative present second-person singular)
esker mi? (aorist indicative present singular third-person)
esker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
esker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eskerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eskiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eskiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eskiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eskiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eskiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eskiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eskedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eskedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eskedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eskedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eskediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eskediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eskiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eskiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eskiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eskiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eskiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eskiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eskeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eskeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eskeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eskeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eskeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eskeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eskemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eskemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eskemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eskemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eskemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eskemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
esker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
esker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
esker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
esker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
esker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eskerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eskiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eskiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eskiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eskiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eskiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eskiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eskesem mi? (conditional first-person singular)
eskesen mi? (conditional second-person singular)
eskese mi? (conditional singular third-person)
eskesek mi? (conditional first-person plural)
eskeseniz mi? (conditional plural second-person)
eskeseler mi? (conditional plural third-person)
eskese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eskese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eskese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eskese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eskese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eskeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eskemekte miyim? (first-person progressive singular)
eskemekte misin? (progressive second-person singular)
eskemekte mi? (progressive singular third-person)
eskemekte miyiz? (first-person plural progressive)
eskemekte misiniz? (plural progressive second-person)
eskemekteler mi? (plural progressive third-person)
eskemeli miyim? (first-person necessitative singular)
eskemeli misin? (necessitative second-person singular)
eskemeli mi? (necessitative singular third-person)
eskemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eskemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eskemeliler mi? (necessitative plural third-person)
eskememek (infinitive negative)
eskemeyen (imperfective impersonal negative participle)
eskememiş (impersonal negative participle perfective)
eskemeyecek (impersonal negative participle prospective)
eskemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
eskemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
eskemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
eskemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
eskemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
eskemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
eskemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
eskemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
eskemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
eskemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
eskemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
eskemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
eskememe (negative noun-from-verb)
eskemeyiş (adverbial negative)
eskemem (aorist first-person indicative present singular)
eskemezsin (aorist indicative present second-person singular)
eskemez (aorist indicative present singular third-person)
eskemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
eskemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eskemezler (aorist indicative plural present third-person)
eskemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eskemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eskemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eskemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eskemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eskemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eskemedim (first-person indicative past perfective singular)
eskemedin (indicative past perfective second-person singular)
eskemedi (indicative past perfective singular third-person)
eskemedik (first-person indicative past perfective plural)
eskemediniz (indicative past perfective plural second-person)
eskemediler (indicative past perfective plural third-person)
eskemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eskemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eskemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eskemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eskemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eskemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
eskemeyeceğim (first-person future indicative singular)
eskemeyeceksin (future indicative second-person singular)
eskemeyecek (future indicative singular third-person)
eskemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eskemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eskemeyecekler (future indicative plural third-person)
eskememişim (first-person inferential perfective singular)
eskememişsin (inferential perfective second-person singular)
eskememiş (inferential perfective singular third-person)
eskememişiz (first-person inferential perfective plural)
eskememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eskememişler (inferential perfective plural third-person)
eskemezmişim (aorist first-person inferential singular)
eskemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
eskemezmiş (aorist inferential singular third-person)
eskemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
eskemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eskemezmişler (aorist inferential plural third-person)
eskemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eskemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eskemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eskemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eskemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eskemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
eskemesem (conditional first-person singular)
eskemesen (conditional second-person singular)
eskemese (conditional singular third-person)
eskemesek (conditional first-person plural)
eskemeseniz (conditional plural second-person)
eskemeseler (conditional plural third-person)
eskemeseydim (conditional first-person perfective singular)
eskemeseydin (conditional perfective second-person singular)
eskemeseydi (conditional perfective singular third-person)
eskemeseydik (conditional first-person perfective plural)
eskemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eskemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eskemeyeyim (first-person optative singular)
eskemeyesin (optative second-person singular)
eskemeye (optative singular third-person)
eskemeyelim (first-person optative plural)
eskemeyesiniz (optative plural second-person)
eskemeyeler (optative plural third-person)
eskememekteyim (first-person progressive singular)
eskememektesin (progressive second-person singular)
eskememekte (progressive singular third-person)
eskememekteyiz (first-person plural progressive)
eskememektesiniz (plural progressive second-person)
eskememekteler (plural progressive third-person)
eskememeliyim (first-person necessitative singular)
eskememelisin (necessitative second-person singular)
eskememeli (necessitative singular third-person)
eskememeliyiz (first-person necessitative plural)
eskememelisiniz (necessitative plural second-person)
eskememeliler (necessitative plural third-person)
eskeme (imperative second-person singular)
eskemesin (imperative singular third-person)
eskemeyin (imperative plural second-person)
eskemesinler (imperative plural third-person)
eskemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eskemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
eskemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
eskemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eskemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eskemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eskemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eskemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eskemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eskemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eskemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eskemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eskemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eskemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eskemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eskemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eskemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eskemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eskemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eskemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eskemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eskemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eskemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eskemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eskemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eskemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eskemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eskemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eskemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eskemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eskememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eskememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eskememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eskememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eskememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eskememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eskemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eskemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eskemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eskemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eskemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eskemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eskemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eskemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eskemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eskemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eskemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eskemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eskemesem mi? (conditional first-person singular)
eskemesen mi? (conditional second-person singular)
eskemese mi? (conditional singular third-person)
eskemesek mi? (conditional first-person plural)
eskemeseniz mi? (conditional plural second-person)
eskemeseler mi? (conditional plural third-person)
eskemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eskemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eskemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eskemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eskemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eskemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eskememekte miyim? (first-person progressive singular)
eskememekte misin? (progressive second-person singular)
eskememekte mi? (progressive singular third-person)
eskememekte miyiz? (first-person plural progressive)
eskememekte misiniz? (plural progressive second-person)
eskememekteler mi? (plural progressive third-person)
eskememeli miyim? (first-person necessitative singular)
eskememeli misin? (necessitative second-person singular)
eskememeli mi? (necessitative singular third-person)
eskememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eskememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eskememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اسكیمك.
* Hyphenation: es‧ki‧mek


erdi

third-person singular indicative simple past of ermek


gelmediniz

second-person plural indicative negative simple past of gelmek


gelmedin

second-person singular indicative negative simple past of gelmek


geldiniz

second-person plural indicative simple past of gelmek


gittiniz

second-person plural indicative simple past of gitmek


gitmediniz

second-person plural indicative negative simple past of gitmek


gitmedin

second-person singular indicative negative simple past of gitmek


geldin

second-person singular indicative simple past of gelmek


sayfalandırma

second-person singular negative imperative of sayfalandırmak


sakın

second-person singular imperative of sakınmak


çıkarmaz

third-person singular indicative negative aorist of çıkarmak


yemişler

third-person plural past perfective of yemek


kıymayın

second-person plural negative imperative of kıymak


kıy

second-person singular imperative of kıymak


edin

See the etymology of the corresponding lemma form.

non-lemma

second-person plural imperative of etmek


edin

second-person singular imperative of edinmek


cerahatlenmek

head

cerahatlenmek (third-person singular simple present cerahatlenir)

cerahatlenir (present singular third-person)


cerahatlenir

third-person singular indicative aorist of cerahatlenmek


cerahatlenmez

third-person singular indicative negative aorist of cerahatlenmek


cerahatlen

second-person singular imperative of cerahatlenmek


cerahatlenme

From cerahatlenmek (“to fester”) + -me (verbal noun suffix).

affix

second-person singular negative imperative of cerahatlenmek


kaşelemez

third-person singular indicative negative aorist of kaşelemek


kaşeler

third-person singular indicative aorist of kaşelemek


sıralamaz

third-person singular indicative negative aorist of sıralamak


çekmez

third-person singular indicative negative aorist of çekmek


çeker

third-person singular indicative aorist of çekmek


tuzlamaz

third-person singular indicative negative aorist of tuzlamak


şekerlemez

third-person singular indicative negative aorist of şekerlemek


sulamaz

third-person singular indicative negative aorist of sulamak


sür

second-person singular imperative of sürmek


sürme

second-person singular negative imperative of sürmek


basmayın

second-person plural negative imperative of basmak


basın

second-person plural imperative of basmak


vermezler

third-person plural indicative negative aorist of vermek


değmezler

third-person plural indicative negative aorist of değmek


değerler

third-person plural indicative aorist of değmek


gelmezler

third-person plural indicative negative aorist of gelmek


büzmek

head

büzmek (third-person singular simple present büzer)

From Ottoman Turkish بوزمك. Compare Old Turkic [script needed] (bür-).


tükenmek

tükenmek (third-person singular simple present tükenir)

tükenir (present singular third-person)
tükenmek (infinitive)
tükenen (imperfective impersonal participle)
tükenmiş (impersonal participle perfective)
tükenecek (impersonal participle prospective)
tükendiğim (non-prospective participle personal)
tükendiğin (non-prospective participle personal)
tükendiği (non-prospective participle personal)
tükendiğimiz (non-prospective participle personal)
tükendiğiniz (non-prospective participle personal)
tükendikleri (non-prospective participle personal)
tükeneceğim (participle personal prospective)
tükeneceğin (participle personal prospective)
tükeneceği (participle personal prospective)
tükeneceğimiz (participle personal prospective)
tükeneceğiniz (participle personal prospective)
tükenecekleri (participle personal prospective)
tükenme (noun-from-verb)
tükeniş (adverbial)
tükenirim (aorist first-person indicative present singular)
tükenirsin (aorist indicative present second-person singular)
tükenir (aorist indicative present singular third-person)
tükeniriz (aorist first-person indicative plural present)
tükenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tükenirler (aorist indicative plural present third-person)
tükeniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tükeniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tükeniyor (imperfective indicative present singular third-person)
tükeniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tükeniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tükeniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tükendim (first-person indicative past perfective singular)
tükendin (indicative past perfective second-person singular)
tükendi (indicative past perfective singular third-person)
tükendik (first-person indicative past perfective plural)
tükendiniz (indicative past perfective plural second-person)
tükendiler (indicative past perfective plural third-person)
tükeniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tükeniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tükeniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tükeniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tükeniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tükeniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tükeniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tükeneceğim (first-person future indicative singular)
tükeneceksin (future indicative second-person singular)
tükenecek (future indicative singular third-person)
tükeneceğiz (first-person future indicative plural)
tükeneceksiniz (future indicative plural second-person)
tükenecekler (future indicative plural third-person)
tükenmişim (first-person inferential perfective singular)
tükenmişsin (inferential perfective second-person singular)
tükenmiş (inferential perfective singular third-person)
tükenmişiz (first-person inferential perfective plural)
tükenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tükenmişler (inferential perfective plural third-person)
tükenirmişim (aorist first-person inferential singular)
tükenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
tükenirmiş (aorist inferential singular third-person)
tükenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
tükenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tükenirlermiş (or tükenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
tükeniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tükeniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tükeniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tükeniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tükeniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tükeniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tükensem (conditional first-person singular)
tükensen (conditional second-person singular)
tükense (conditional singular third-person)
tükensek (conditional first-person plural)
tükenseniz (conditional plural second-person)
tükenseler (conditional plural third-person)
tükenseydim (conditional first-person perfective singular)
tükenseydin (conditional perfective second-person singular)
tükenseydi (conditional perfective singular third-person)
tükenseydik (conditional first-person perfective plural)
tükenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tükenseydiler (conditional perfective plural third-person)
tükeneyim (first-person optative singular)
tükenesin (optative second-person singular)
tükene (optative singular third-person)
tükenelim (first-person optative plural)
tükenesiniz (optative plural second-person)
tükeneler (optative plural third-person)
tükenmekteyim (first-person progressive singular)
tükenmektesin (progressive second-person singular)
tükenmekte (progressive singular third-person)
tükenmekteyiz (first-person plural progressive)
tükenmektesiniz (plural progressive second-person)
tükenmekteler (plural progressive third-person)
tükenmeliyim (first-person necessitative singular)
tükenmelisin (necessitative second-person singular)
tükenmeli (necessitative singular third-person)
tükenmeliyiz (first-person necessitative plural)
tükenmelisiniz (necessitative plural second-person)
tükenmeliler (necessitative plural third-person)
tüken (imperative second-person singular)
tükensin (imperative singular third-person)
tükenin (imperative plural second-person)
tükensinler (imperative plural third-person)
tükenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tükenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
tükenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
tükenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tükenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tükenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tükeniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tükeniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tükeniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tükeniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tükeniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tükeniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tükendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tükendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tükendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tükendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tükendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tükendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tükeniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tükeniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tükeniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tükeniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tükeniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tükeniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tükenecek miyim? (first-person future indicative singular)
tükenecek misin? (future indicative second-person singular)
tükenecek mi? (future indicative singular third-person)
tükenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tükenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tükenecekler mi? (future indicative plural third-person)
tükenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tükenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tükenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tükenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tükenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tükenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tükenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tükenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tükenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tükenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tükenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tükenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tükeniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tükeniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tükeniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tükeniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tükeniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tükeniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tükensem mi? (conditional first-person singular)
tükensen mi? (conditional second-person singular)
tükense mi? (conditional singular third-person)
tükensek mi? (conditional first-person plural)
tükenseniz mi? (conditional plural second-person)
tükenseler mi? (conditional plural third-person)
tükense miydim? (conditional first-person perfective singular)
tükense miydin? (conditional perfective second-person singular)
tükense miydi? (conditional perfective singular third-person)
tükense miydik? (conditional first-person perfective plural)
tükense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tükenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tükenmekte miyim? (first-person progressive singular)
tükenmekte misin? (progressive second-person singular)
tükenmekte mi? (progressive singular third-person)
tükenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tükenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tükenmekteler mi? (plural progressive third-person)
tükenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
tükenmeli misin? (necessitative second-person singular)
tükenmeli mi? (necessitative singular third-person)
tükenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tükenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tükenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tükenmemek (infinitive negative)
tükenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tükenmemiş (impersonal negative participle perfective)
tükenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tükenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tükenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tükenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tükenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tükenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tükenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tükenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tükenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tükenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tükenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tükenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tükenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tükenmeme (negative noun-from-verb)
tükenmeyiş (adverbial negative)
tükenmem (aorist first-person indicative present singular)
tükenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tükenmez (aorist indicative present singular third-person)
tükenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tükenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tükenmezler (aorist indicative plural present third-person)
tükenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tükenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tükenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tükenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tükenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tükenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tükenmedim (first-person indicative past perfective singular)
tükenmedin (indicative past perfective second-person singular)
tükenmedi (indicative past perfective singular third-person)
tükenmedik (first-person indicative past perfective plural)
tükenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tükenmediler (indicative past perfective plural third-person)
tükenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tükenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tükenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tükenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tükenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tükenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tükenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tükenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tükenmeyecek (future indicative singular third-person)
tükenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tükenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tükenmeyecekler (future indicative plural third-person)
tükenmemişim (first-person inferential perfective singular)
tükenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tükenmemiş (inferential perfective singular third-person)
tükenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tükenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tükenmemişler (inferential perfective plural third-person)
tükenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tükenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tükenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tükenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tükenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tükenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tükenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tükenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tükenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tükenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tükenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tükenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tükenmesem (conditional first-person singular)
tükenmesen (conditional second-person singular)
tükenmese (conditional singular third-person)
tükenmesek (conditional first-person plural)
tükenmeseniz (conditional plural second-person)
tükenmeseler (conditional plural third-person)
tükenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tükenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tükenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tükenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tükenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tükenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tükenmeyeyim (first-person optative singular)
tükenmeyesin (optative second-person singular)
tükenmeye (optative singular third-person)
tükenmeyelim (first-person optative plural)
tükenmeyesiniz (optative plural second-person)
tükenmeyeler (optative plural third-person)
tükenmemekteyim (first-person progressive singular)
tükenmemektesin (progressive second-person singular)
tükenmemekte (progressive singular third-person)
tükenmemekteyiz (first-person plural progressive)
tükenmemektesiniz (plural progressive second-person)
tükenmemekteler (plural progressive third-person)
tükenmemeliyim (first-person necessitative singular)
tükenmemelisin (necessitative second-person singular)
tükenmemeli (necessitative singular third-person)
tükenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tükenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tükenmemeliler (necessitative plural third-person)
tükenme (imperative second-person singular)
tükenmesin (imperative singular third-person)
tükenmeyin (imperative plural second-person)
tükenmesinler (imperative plural third-person)
tükenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tükenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tükenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tükenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tükenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tükenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tükenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tükenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tükenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tükenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tükenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tükenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tükenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tükenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tükenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tükenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tükenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tükenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tükenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tükenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tükenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tükenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tükenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tükenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tükenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tükenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tükenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tükenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tükenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tükenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tükenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tükenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tükenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tükenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tükenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tükenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tükenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tükenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tükenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tükenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tükenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tükenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tükenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tükenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tükenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tükenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tükenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tükenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tükenmesem mi? (conditional first-person singular)
tükenmesen mi? (conditional second-person singular)
tükenmese mi? (conditional singular third-person)
tükenmesek mi? (conditional first-person plural)
tükenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tükenmeseler mi? (conditional plural third-person)
tükenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tükenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tükenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tükenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tükenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tükenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tükenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tükenmemekte misin? (progressive second-person singular)
tükenmemekte mi? (progressive singular third-person)
tükenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tükenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tükenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tükenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tükenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tükenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tükenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tükenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tükenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish توكنمك (tükenmek, “to come to an end, to be totally consumed”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (düken-), reflexive of Proto-Turkic *tüke- (“to come to an end”). Related to Proto-Mongolic *tögüs- (“to come to an end”), hence Mongolian төгсөх (tögsöx, “to come to an end”), perhaps from language contact.
Cognate with Old Turkic [script needed] (tüke-, “to come to an end”), Azerbaijani tükənmək (“to end”), Kyrgyz түгөнүү (tügönüü), Southern Altai тӱгенер (tügener), Turkmen tükenmek (“to be finished”), Uzbek tugamoq (“to end”).

cog

Kyrgyz түгөнүү (tügönüü)

(intransitive) to be consumed away, be used up, run out