azarlamak

azarlamak (infinitive)
azarlayan (imperfective impersonal participle)
azarlamış (impersonal participle perfective)
azarlayacak (impersonal participle prospective)
azarladığım (non-prospective participle personal)
azarladığın (non-prospective participle personal)
azarladığı (non-prospective participle personal)
azarladığımız (non-prospective participle personal)
azarladığınız (non-prospective participle personal)
azarladıkları (non-prospective participle personal)
azarlayacağım (participle personal prospective)
azarlayacağın (participle personal prospective)
azarlayacağı (participle personal prospective)
azarlayacağımız (participle personal prospective)
azarlayacağınız (participle personal prospective)
azarlayacakları (participle personal prospective)
azarlama (noun-from-verb)
azarlayış (adverbial)
azarlarım (aorist first-person indicative present singular)
azarlarsın (aorist indicative present second-person singular)
azarlar (aorist indicative present singular third-person)
azarlarız (aorist first-person indicative plural present)
azarlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
azarlarlar (aorist indicative plural present third-person)
azarlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
azarlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
azarlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
azarlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
azarlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
azarlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
azarladım (first-person indicative past perfective singular)
azarladın (indicative past perfective second-person singular)
azarladı (indicative past perfective singular third-person)
azarladık (first-person indicative past perfective plural)
azarladınız (indicative past perfective plural second-person)
azarladılar (indicative past perfective plural third-person)
azarlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
azarlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
azarlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
azarlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
azarlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
azarlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
azarlayacağım (first-person future indicative singular)
azarlayacaksın (future indicative second-person singular)
azarlayacak (future indicative singular third-person)
azarlayacağız (first-person future indicative plural)
azarlayacaksınız (future indicative plural second-person)
azarlayacaklar (future indicative plural third-person)
azarlamışım (first-person inferential perfective singular)
azarlamışsın (inferential perfective second-person singular)
azarlamış (inferential perfective singular third-person)
azarlamışız (first-person inferential perfective plural)
azarlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
azarlamışlar (inferential perfective plural third-person)
azarlarmışım (aorist first-person inferential singular)
azarlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
azarlarmış (aorist inferential singular third-person)
azarlarmışız (aorist first-person inferential plural)
azarlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
azarlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
azarlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
azarlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
azarlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
azarlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
azarlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
azarlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
azarlasam (conditional first-person singular)
azarlasan (conditional second-person singular)
azarlasa (conditional singular third-person)
azarlasak (conditional first-person plural)
azarlasanız (conditional plural second-person)
azarlasalar (conditional plural third-person)
azarlasaydım (conditional first-person perfective singular)
azarlasaydın (conditional perfective second-person singular)
azarlasaydı (conditional perfective singular third-person)
azarlasaydık (conditional first-person perfective plural)
azarlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
azarlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
azarlayayım (first-person optative singular)
azarlayasın (optative second-person singular)
azarlaya (optative singular third-person)
azarlayalım (first-person optative plural)
azarlayasınız (optative plural second-person)
azarlayalar (optative plural third-person)
azarlamaktayım (first-person progressive singular)
azarlamaktasın (progressive second-person singular)
azarlamakta (progressive singular third-person)
azarlamaktayız (first-person plural progressive)
azarlamaktasınız (plural progressive second-person)
azarlamaktalar (plural progressive third-person)
azarlamalıyım (first-person necessitative singular)
azarlamalısın (necessitative second-person singular)
azarlamalı (necessitative singular third-person)
azarlamalıyız (first-person necessitative plural)
azarlamalısınız (necessitative plural second-person)
azarlamalılar (necessitative plural third-person)
azarla (imperative second-person singular)
azarlasın (imperative singular third-person)
azarlayın (imperative plural second-person)
azarlasınlar (imperative plural third-person)
azarlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
azarlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
azarlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
azarlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
azarlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
azarlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
azarlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
azarlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
azarlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
azarlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
azarlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
azarlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
azarladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
azarladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
azarladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
azarladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
azarladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
azarladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
azarlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
azarlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
azarlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
azarlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
azarlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
azarlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
azarlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
azarlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
azarlayacak mı? (future indicative singular third-person)
azarlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
azarlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
azarlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
azarlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
azarlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
azarlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
azarlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
azarlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
azarlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
azarlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
azarlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
azarlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
azarlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
azarlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
azarlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
azarlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
azarlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
azarlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
azarlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
azarlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
azarlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
azarlasam mı? (conditional first-person singular)
azarlasan mı? (conditional second-person singular)
azarlasa mı? (conditional singular third-person)
azarlasak mı? (conditional first-person plural)
azarlasanız mı? (conditional plural second-person)
azarlasalar mı? (conditional plural third-person)
azarlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
azarlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
azarlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
azarlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
azarlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
azarlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
azarlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
azarlamakta mısın? (progressive second-person singular)
azarlamakta mı? (progressive singular third-person)
azarlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
azarlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
azarlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
azarlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
azarlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
azarlamalı mı? (necessitative singular third-person)
azarlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
azarlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
azarlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
azarlamamak (infinitive negative)
azarlamayan (imperfective impersonal negative participle)
azarlamamış (impersonal negative participle perfective)
azarlamayacak (impersonal negative participle prospective)
azarlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
azarlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
azarlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
azarlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
azarlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
azarlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
azarlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
azarlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
azarlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
azarlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
azarlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
azarlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
azarlamama (negative noun-from-verb)
azarlamayış (adverbial negative)
azarlamam (aorist first-person indicative present singular)
azarlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
azarlamaz (aorist indicative present singular third-person)
azarlamayız (aorist first-person indicative plural present)
azarlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
azarlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
azarlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
azarlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
azarlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
azarlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
azarlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
azarlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
azarlamadım (first-person indicative past perfective singular)
azarlamadın (indicative past perfective second-person singular)
azarlamadı (indicative past perfective singular third-person)
azarlamadık (first-person indicative past perfective plural)
azarlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
azarlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
azarlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
azarlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
azarlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
azarlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
azarlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
azarlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
azarlamayacağım (first-person future indicative singular)
azarlamayacaksın (future indicative second-person singular)
azarlamayacak (future indicative singular third-person)
azarlamayacağız (first-person future indicative plural)
azarlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
azarlamayacaklar (future indicative plural third-person)
azarlamamışım (first-person inferential perfective singular)
azarlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
azarlamamış (inferential perfective singular third-person)
azarlamamışız (first-person inferential perfective plural)
azarlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
azarlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
azarlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
azarlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
azarlamazmış (aorist inferential singular third-person)
azarlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
azarlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
azarlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
azarlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
azarlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
azarlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
azarlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
azarlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
azarlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
azarlamasam (conditional first-person singular)
azarlamasan (conditional second-person singular)
azarlamasa (conditional singular third-person)
azarlamasak (conditional first-person plural)
azarlamasanız (conditional plural second-person)
azarlamasalar (conditional plural third-person)
azarlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
azarlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
azarlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
azarlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
azarlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
azarlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
azarlamayayım (first-person optative singular)
azarlamayasın (optative second-person singular)
azarlamaya (optative singular third-person)
azarlamayalım (first-person optative plural)
azarlamayasınız (optative plural second-person)
azarlamayalar (optative plural third-person)
azarlamamaktayım (first-person progressive singular)
azarlamamaktasın (progressive second-person singular)
azarlamamakta (progressive singular third-person)
azarlamamaktayız (first-person plural progressive)
azarlamamaktasınız (plural progressive second-person)
azarlamamaktalar (plural progressive third-person)
azarlamamalıyım (first-person necessitative singular)
azarlamamalısın (necessitative second-person singular)
azarlamamalı (necessitative singular third-person)
azarlamamalıyız (first-person necessitative plural)
azarlamamalısınız (necessitative plural second-person)
azarlamamalılar (necessitative plural third-person)
azarlama (imperative second-person singular)
azarlamasın (imperative singular third-person)
azarlamayın (imperative plural second-person)
azarlamasınlar (imperative plural third-person)
azarlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
azarlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
azarlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
azarlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
azarlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
azarlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
azarlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
azarlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
azarlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
azarlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
azarlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
azarlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
azarlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
azarlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
azarlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
azarlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
azarlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
azarlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
azarlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
azarlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
azarlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
azarlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
azarlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
azarlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
azarlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
azarlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
azarlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
azarlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
azarlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
azarlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
azarlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
azarlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
azarlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
azarlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
azarlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
azarlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
azarlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
azarlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
azarlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
azarlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
azarlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
azarlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
azarlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
azarlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
azarlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
azarlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
azarlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
azarlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
azarlamasam mı? (conditional first-person singular)
azarlamasan mı? (conditional second-person singular)
azarlamasa mı? (conditional singular third-person)
azarlamasak mı? (conditional first-person plural)
azarlamasanız mı? (conditional plural second-person)
azarlamasalar mı? (conditional plural third-person)
azarlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
azarlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
azarlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
azarlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
azarlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
azarlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
azarlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
azarlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
azarlamamakta mı? (progressive singular third-person)
azarlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
azarlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
azarlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
azarlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
azarlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
azarlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
azarlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
azarlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
azarlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/ɑzɑɾɫɑˈmɑk/

[ɑ.z̪ɑɾ̞.ɫ̪ɑˈmɑk]

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], equivalent to azar (“beration”) + -la + -mak

Komşu çocuğunun oyuncağını kırdığı için onu azarlamış

She berated him because he broke the toy of their neighbor's kid


fırça atmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

fırça atıyorlardı (or fırça atıyordular)

fırça atmak (infinitive)
fırça atan (imperfective impersonal participle)
fırça atmış (impersonal participle perfective)
fırça atacak (impersonal participle prospective)
fırça attığım (non-prospective participle personal)
fırça attığın (non-prospective participle personal)
fırça attığı (non-prospective participle personal)
fırça attığımız (non-prospective participle personal)
fırça attığınız (non-prospective participle personal)
fırça attıkları (non-prospective participle personal)
fırça atacağım (participle personal prospective)
fırça atacağın (participle personal prospective)
fırça atacağı (participle personal prospective)
fırça atacağımız (participle personal prospective)
fırça atacağınız (participle personal prospective)
fırça atacakları (participle personal prospective)
fırça atma (noun-from-verb)
fırça atış (adverbial)
fırça atarım (aorist first-person indicative present singular)
fırça atarsın (aorist indicative present second-person singular)
fırça atar (aorist indicative present singular third-person)
fırça atarız (aorist first-person indicative plural present)
fırça atarsınız (aorist indicative plural present second-person)
fırça atarlar (aorist indicative plural present third-person)
fırça atıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atıyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça attım (first-person indicative past perfective singular)
fırça attın (indicative past perfective second-person singular)
fırça attı (indicative past perfective singular third-person)
fırça attık (first-person indicative past perfective plural)
fırça attınız (indicative past perfective plural second-person)
fırça attılar (indicative past perfective plural third-person)
fırça atıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fırça atıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atacağım (first-person future indicative singular)
fırça atacaksın (future indicative second-person singular)
fırça atacak (future indicative singular third-person)
fırça atacağız (first-person future indicative plural)
fırça atacaksınız (future indicative plural second-person)
fırça atacaklar (future indicative plural third-person)
fırça atmışım (first-person inferential perfective singular)
fırça atmışsın (inferential perfective second-person singular)
fırça atmış (inferential perfective singular third-person)
fırça atmışız (first-person inferential perfective plural)
fırça atmışsınız (inferential perfective plural second-person)
fırça atmışlar (inferential perfective plural third-person)
fırça atarmışım (aorist first-person inferential singular)
fırça atarmışsın (aorist inferential second-person singular)
fırça atarmış (aorist inferential singular third-person)
fırça atarmışız (aorist first-person inferential plural)
fırça atarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fırça atarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or fırça atarmışlar (aorist inferential plural third-person)
fırça atıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça atıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça atıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça atıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça atıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça atıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça atsam (conditional first-person singular)
fırça atsan (conditional second-person singular)
fırça atsa (conditional singular third-person)
fırça atsak (conditional first-person plural)
fırça atsanız (conditional plural second-person)
fırça atsalar (conditional plural third-person)
fırça atsaydım (conditional first-person perfective singular)
fırça atsaydın (conditional perfective second-person singular)
fırça atsaydı (conditional perfective singular third-person)
fırça atsaydık (conditional first-person perfective plural)
fırça atsaydınız (conditional perfective plural second-person)
fırça atsaydılar (conditional perfective plural third-person)
fırça atayım (first-person optative singular)
fırça atasın (optative second-person singular)
fırça ata (optative singular third-person)
fırça atalım (first-person optative plural)
fırça atasınız (optative plural second-person)
fırça atalar (optative plural third-person)
fırça atmaktayım (first-person progressive singular)
fırça atmaktasın (progressive second-person singular)
fırça atmakta (progressive singular third-person)
fırça atmaktayız (first-person plural progressive)
fırça atmaktasınız (plural progressive second-person)
fırça atmaktalar (plural progressive third-person)
fırça atmalıyım (first-person necessitative singular)
fırça atmalısın (necessitative second-person singular)
fırça atmalı (necessitative singular third-person)
fırça atmalıyız (first-person necessitative plural)
fırça atmalısınız (necessitative plural second-person)
fırça atmalılar (necessitative plural third-person)
fırça at (imperative second-person singular)
fırça atsın (imperative singular third-person)
fırça atın (imperative plural second-person)
fırça atsınlar (imperative plural third-person)
fırça atar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fırça atar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fırça atar mı? (aorist indicative present singular third-person)
fırça atar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fırça atar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fırça atarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fırça atıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça attım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fırça attın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fırça attı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fırça attık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fırça attınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fırça attılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fırça atıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fırça atacak mısın? (future indicative second-person singular)
fırça atacak mı? (future indicative singular third-person)
fırça atacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fırça atacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fırça atacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fırça atmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fırça atmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fırça atmış mı? (inferential perfective singular third-person)
fırça atmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fırça atmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fırça atmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fırça atar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fırça atar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fırça atar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fırça atar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fırça atar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fırça atarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fırça atıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça atıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça atıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça atıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça atıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça atıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça atsam mı? (conditional first-person singular)
fırça atsan mı? (conditional second-person singular)
fırça atsa mı? (conditional singular third-person)
fırça atsak mı? (conditional first-person plural)
fırça atsanız mı? (conditional plural second-person)
fırça atsalar mı? (conditional plural third-person)
fırça atsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fırça atsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fırça atsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fırça atsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fırça atsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fırça atsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fırça atmakta mıyım? (first-person progressive singular)
fırça atmakta mısın? (progressive second-person singular)
fırça atmakta mı? (progressive singular third-person)
fırça atmakta mıyız? (first-person plural progressive)
fırça atmakta mısınız? (plural progressive second-person)
fırça atmaktalar mı? (plural progressive third-person)
fırça atmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fırça atmalı mısın? (necessitative second-person singular)
fırça atmalı mı? (necessitative singular third-person)
fırça atmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fırça atmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fırça atmalılar mı? (necessitative plural third-person)
fırça atmamak (infinitive negative)
fırça atmayan (imperfective impersonal negative participle)
fırça atmamış (impersonal negative participle perfective)
fırça atmayacak (impersonal negative participle prospective)
fırça atmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
fırça atmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
fırça atmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
fırça atmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
fırça atmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
fırça atmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
fırça atmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
fırça atmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
fırça atmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
fırça atmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
fırça atmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
fırça atmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
fırça atmama (negative noun-from-verb)
fırça atmayış (adverbial negative)
fırça atmam (aorist first-person indicative present singular)
fırça atmazsın (aorist indicative present second-person singular)
fırça atmaz (aorist indicative present singular third-person)
fırça atmayız (aorist first-person indicative plural present)
fırça atmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
fırça atmazlar (aorist indicative plural present third-person)
fırça atmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça atmadım (first-person indicative past perfective singular)
fırça atmadın (indicative past perfective second-person singular)
fırça atmadı (indicative past perfective singular third-person)
fırça atmadık (first-person indicative past perfective plural)
fırça atmadınız (indicative past perfective plural second-person)
fırça atmadılar (indicative past perfective plural third-person)
fırça atmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atmayacağım (first-person future indicative singular)
fırça atmayacaksın (future indicative second-person singular)
fırça atmayacak (future indicative singular third-person)
fırça atmayacağız (first-person future indicative plural)
fırça atmayacaksınız (future indicative plural second-person)
fırça atmayacaklar (future indicative plural third-person)
fırça atmamışım (first-person inferential perfective singular)
fırça atmamışsın (inferential perfective second-person singular)
fırça atmamış (inferential perfective singular third-person)
fırça atmamışız (first-person inferential perfective plural)
fırça atmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
fırça atmamışlar (inferential perfective plural third-person)
fırça atmazmışım (aorist first-person inferential singular)
fırça atmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
fırça atmazmış (aorist inferential singular third-person)
fırça atmazmışız (aorist first-person inferential plural)
fırça atmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fırça atmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
fırça atmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça atmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça atmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça atmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça atmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça atmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça atmasam (conditional first-person singular)
fırça atmasan (conditional second-person singular)
fırça atmasa (conditional singular third-person)
fırça atmasak (conditional first-person plural)
fırça atmasanız (conditional plural second-person)
fırça atmasalar (conditional plural third-person)
fırça atmasaydım (conditional first-person perfective singular)
fırça atmasaydın (conditional perfective second-person singular)
fırça atmasaydı (conditional perfective singular third-person)
fırça atmasaydık (conditional first-person perfective plural)
fırça atmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
fırça atmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
fırça atmayayım (first-person optative singular)
fırça atmayasın (optative second-person singular)
fırça atmaya (optative singular third-person)
fırça atmayalım (first-person optative plural)
fırça atmayasınız (optative plural second-person)
fırça atmayalar (optative plural third-person)
fırça atmamaktayım (first-person progressive singular)
fırça atmamaktasın (progressive second-person singular)
fırça atmamakta (progressive singular third-person)
fırça atmamaktayız (first-person plural progressive)
fırça atmamaktasınız (plural progressive second-person)
fırça atmamaktalar (plural progressive third-person)
fırça atmamalıyım (first-person necessitative singular)
fırça atmamalısın (necessitative second-person singular)
fırça atmamalı (necessitative singular third-person)
fırça atmamalıyız (first-person necessitative plural)
fırça atmamalısınız (necessitative plural second-person)
fırça atmamalılar (necessitative plural third-person)
fırça atma (imperative second-person singular)
fırça atmasın (imperative singular third-person)
fırça atmayın (imperative plural second-person)
fırça atmasınlar (imperative plural third-person)
fırça atmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fırça atmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fırça atmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
fırça atmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fırça atmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fırça atmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fırça atmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça atmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fırça atmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fırça atmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fırça atmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fırça atmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fırça atmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fırça atmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fırça atmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
fırça atmayacak mı? (future indicative singular third-person)
fırça atmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fırça atmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fırça atmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fırça atmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fırça atmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fırça atmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
fırça atmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fırça atmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fırça atmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fırça atmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fırça atmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fırça atmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fırça atmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fırça atmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fırça atmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fırça atmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça atmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça atmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça atmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça atmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça atmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça atmasam mı? (conditional first-person singular)
fırça atmasan mı? (conditional second-person singular)
fırça atmasa mı? (conditional singular third-person)
fırça atmasak mı? (conditional first-person plural)
fırça atmasanız mı? (conditional plural second-person)
fırça atmasalar mı? (conditional plural third-person)
fırça atmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fırça atmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fırça atmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fırça atmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fırça atmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fırça atmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fırça atmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
fırça atmamakta mısın? (progressive second-person singular)
fırça atmamakta mı? (progressive singular third-person)
fırça atmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
fırça atmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
fırça atmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
fırça atmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fırça atmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
fırça atmamalı mı? (necessitative singular third-person)
fırça atmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fırça atmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fırça atmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/fɯɾˈt͡ʃɑ ɑtmɑk/

[fɯɾ̞ˈt͡ʃɑ ɑt̪.mɑk]

Okuldan kaçan çocuklara müdür fırça atmış

The principal berated the children who skipped school

(informal, idiomatic, transitive, with dative) to berate


açtırmak

head

açtırmak (third-person singular simple present açtırır)


astırmak

astırmak (third-person singular simple present astırır)


aştırmak

aştırmak (third-person singular simple present aştırır)


anlattırmak

anlattırmak (third-person singular simple present anlattırır)

anlattırır (present singular third-person)


açıklatmak

açıklatmak (third-person singular simple present açıklatır)

açıklatır (present singular third-person)

causative of açıklamak: to have somebody explain something


kazıtmak

kazıtmak (third-person singular simple present kazıtır)


avlatmak

avlatmak (third-person singular simple present avlattırır)

avlattırır (present singular third-person)


ayırtmak

ayırtmak (third-person singular simple present ayırtır)


dinletmek

dinletmek (third-person singular simple present dinletir)

dinletir (present singular third-person)


atlatmak

atlatmak (third-person singular simple present atlatır)


karalatmak

karalatmak (third-person singular simple present karalatır)

karalatır (present singular third-person)


kıydırmak

kıydırmak (third-person singular simple present kıydırır)

kıydırır (present singular third-person)


kestirmek

kestirmek (third-person singular simple present kestirir)

kestirir (present singular third-person)


kıskandırmak

kıskandırmak (third-person singular simple present kıskandırır)

kıskandırır (present singular third-person)


indirtmek

indirtmek (third-person singular simple present indirtir)

indirtir (present singular third-person)


eğdirmek

eğdirmek (third-person singular simple present eğdirir)


duygulandırmak

duygulandırmak (third-person singular simple present duygulandırır)

duygulandırır (present singular third-person)


korutmak

korutmak (third-person singular simple present korutur)


kullandırmak

kullandırmak (third-person singular simple present kullandırır)

kullandırır (present singular third-person)


sabahlatmak

sabahlatmak (third-person singular simple present sabahlatır)

sabahlatır (present singular third-person)


yakalatmak

yakalatmak (third-person singular simple present yakalatır)

yakalatır (present singular third-person)


bağdaştırmak

bağdaştırmak (third-person singular simple present bağdaştırır)

bağdaştırır (present singular third-person)


nişanlandırmak

nişanlandırmak (third-person singular simple present nişanlandırır)

nişanlandırır (present singular third-person)


kırbaçlatmak

kırbaçlatmak (third-person singular simple present kırbaçlatır)

kırbaçlatır (present singular third-person)


kaptırmak

kaptırmak (third-person singular simple present kaptırır)

kaptırır (present singular third-person)

(intransitive, with dative) to get carried away by


acındırmak

acındırmak (third-person singular simple present acındırır)

acındırır (present singular third-person)


boyatmak

boyatmak (third-person singular simple present boyatır)


saklatmak

saklatmak (third-person singular simple present saklatır)

saklatır (present singular third-person)


ektirmek

ektirmek (third-person singular simple present ektirir)


yazdırmak

yazdırmak (third-person singular simple present yazdırır)

yazdırır (present singular third-person)


işittirmek

işittirmek (third-person singular simple present işittirir)

işittirir (present singular third-person)


yollatmak

yollatmak (third-person singular simple present yollatır)

yollatır (present singular third-person)


sundurmak

sundurmak (third-person singular simple present sundurur)

sundurur (present singular third-person)


biçtirmek

biçtirmek (third-person singular simple present biçtirir)

biçtirir (present singular third-person)


seçtirmek

seçtirmek (third-person singular simple present seçtirir)

seçtirir (present singular third-person)


andırmak

andırmak (third-person singular simple present andırır)


çaldırmak

çaldırmak (third-person singular simple present çaldırır)

çaldırır (present singular third-person)

(transitive, telephony) to give someone a missed call


yüzdürmek

yüzdürmek (third-person singular simple present yüzdürür)

yüzdürür (present singular third-person)


baktırmak

baktırmak (third-person singular simple present baktırır)

baktırır (present singular third-person)


avundurmak

avundurmak (third-person singular simple present avundurur)

avundurur (present singular third-person)


yapılandırmak

yapılandırmak (third-person singular simple present yapılandırır)

yapılandırır (present singular third-person)


aratmak

aratmak (third-person singular simple present aratır)


telaşlandırmak

telaşlandırmak (third-person singular simple present telaşlandırır)

telaşlandırır (present singular third-person)


bağlatmak

bağlatmak (third-person singular simple present bağlatır)

bağlatır (present singular third-person)


damıtmak

damıtmak (third-person singular simple present damıtır)


ısındırmak

ısındırmak (third-person singular simple present ısındırır)

ısındırır (present singular third-person)


sınıflandırmak

sınıflandırmak (third-person singular simple present sınıflandırır)

sınıflandırır (present singular third-person)


istetmek

istetmek (third-person singular simple present istetir)


anlamsızlaştırmak

anlamsızlaştırmak (third-person singular simple present anlamsızlaştırır)

anlamsızlaştırır (present singular third-person)


saptırmak

saptırmak (third-person singular simple present saptırır)

saptırır (present singular third-person)


umutlandırmak

umutlandırmak (third-person singular simple present umutlandırır)

umutlandırır (present singular third-person)


sarkıtmak

sarkıtmak (third-person singular simple present sarkıtır)

sarkıtır (present singular third-person)


alkışlatmak

alkışlatmak (third-person singular simple present alkışlatır)

alkışlatır (present singular third-person)


ıkındırmak

ıkındırmak (third-person singular simple present ıkındırır)

ıkındırır (present singular third-person)


bütünletmek

bütünletmek (third-person singular simple present bütünletir)

bütünletir (present singular third-person)


esritmek

esritmek (third-person singular simple present esritir)


arşivletmek

arşivletmek (third-person singular simple present arşivletir)

arşivletir (present singular third-person)


kaşındırmak

kaşındırmak (third-person singular simple present kaşındırır)

kaşındırır (present singular third-person)


ağırlatmak

ağırlatmak (third-person singular simple present ağırlatır)

ağırlatır (present singular third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آغرلتمق (ağırlatmak). Morphologically ağırla- + -t.


etiketletmek

head

etiketletmek (third-person singular simple present etiketletir)

etiketletir (present singular third-person)


geriletmek

geriletmek (third-person singular simple present geriletir)

geriletir (present singular third-person)


güneşlendirmek

güneşlendirmek (third-person singular simple present güneşlendirir)

güneşlendirir (present singular third-person)


âşık etmek

âşık etmek (third-person singular simple present âşık eder)

âşık eder (present singular third-person)


erteletmek

erteletmek (third-person singular simple present erteletir)

erteletir (present singular third-person)


demirletmek

demirletmek (third-person singular simple present demirletir)

demirletir (present singular third-person)


besletmek

besletmek (third-person singular simple present besletir)

besletir (present singular third-person)


güneşletmek

güneşletmek (third-person singular simple present güneşletir)

güneşletir (present singular third-person)


gülümsetmek

gülümsetmek (third-person singular simple present gülümsetir)

gülümsetir (present singular third-person)


ödetmek

ödetmek (third-person singular simple present ödetir)


sildirmek

sildirmek (third-person singular simple present sildirir)

sildirir (present singular third-person)


terletmek

terletmek (third-person singular simple present terletir)

terletir (present singular third-person)


barıştırmak

barıştırmak (third-person singular simple present barıştırır)

barıştırır (present singular third-person)


belirletmek

belirletmek (third-person singular simple present belirletir)

belirletir (present singular third-person)


söyletmek

söyletmek (third-person singular simple present söyletir)

söyletir (present singular third-person)


dokutmak

dokutmak (third-person singular simple present dokutur)


çürütmek

çürütmek (third-person singular simple present çürütür)


okutmak

okutmak (third-person singular simple present okutur)


eskitmek

eskitmek (third-person singular simple present eskitir)


sürütmek

sürütmek (third-person singular simple present sürütür)


içirmek

içirmek (third-person singular simple present içirir)


solutmak

solutmak (third-person singular simple present solutur)


incitmek

incitmek (third-person singular simple present incitir)


üşütmek

üşütmek (third-person singular simple present üşütür)


engelletmek

engelletmek (third-person singular simple present engelletir)

engelletir (present singular third-person)


yürütmek

yürütmek (third-person singular simple present yürütür)


ekletmek

ekletmek (third-person singular simple present ekletir)


ekletmek

ekletmek (third-person singular simple present ekleder)

Inherited from Ottoman Turkish اكل ایتمك (ekl etmek), from Arabic أكل + etmek.


taşıtmak

head

taşıtmak (third-person singular simple present taşıtır)


sonuçlandırmak

sonuçlandırmak (third-person singular simple present sonuçlandırır)

sonuçlandırır (present singular third-person)


şımartmak

şımartmak (third-person singular simple present şımartır)

şımartır (present singular third-person)


incinmek

incinmek (third-person singular simple present incinir)

(figurative) to be offended, to take offense

reflexive of incimek
to be offended, to take offense


çalıştırma

second-person singular negative imperative of çalıştırmak


dengelemek

dengelemek (third-person singular simple present dengeler)

dengeler (present singular third-person)
dengelerim (aorist singular third-person)
dengelersin (aorist first-person plural)
dengeler (aorist plural second-person)
dengeleriz (aorist plural third-person)
dengelersiniz (aorist)
dengelerler (aorist)
dengelerdim (aorist past)
dengelerdin (aorist second-person singular)
dengelerdi (aorist singular third-person)
dengelerdik (aorist first-person plural)
dengelerdiniz (aorist plural second-person)
dengelerlerdi (aorist plural third-person)
dengelermişim (aorist inferential)
dengelermişsin (aorist second-person singular)
dengelermiş (aorist singular third-person)
dengelermişiz (aorist first-person plural)
dengelermişsiniz (aorist plural second-person)
dengelerlermiş (aorist plural third-person)
dengelersem (aorist conditional)
dengelersen (aorist second-person singular)
dengelerse (aorist singular third-person)
dengelersek (aorist first-person plural)
dengelerseniz (aorist plural second-person)
dengelerlerse (aorist plural third-person)
dengeliyorum (continuative singular third-person)
dengeliyorsun (continuative first-person plural)
dengeliyor (continuative plural second-person)
dengeliyoruz (continuative plural third-person)
dengeliyorsunuz (continuative)
dengeliyorlar (continuative)
dengeliyordum (continuative past)
dengeliyordun (continuative second-person singular)
dengeliyordu (continuative singular third-person)
dengeliyorduk (continuative first-person plural)
dengeliyordunuz (continuative plural second-person)
dengeliyorlardı (continuative plural third-person)
dengeliyormuşum (continuative inferential)
dengeliyormuşsun (continuative second-person singular)
dengeliyormuş (continuative singular third-person)
dengeliyormuşuz (continuative first-person plural)
dengeliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dengeliyorlarmış (continuative plural third-person)
dengeliyorsam (conditional continuative)
dengeliyorsan (continuative second-person singular)
dengeliyorsa (continuative singular third-person)
dengeliyorsak (continuative first-person plural)
dengeliyorsanız (continuative plural second-person)
dengeliyorlarsa (continuative plural third-person)
dengelemişim (inferential singular third-person)
dengelemişsin (first-person inferential plural)
dengelemiş (inferential plural second-person)
dengelemişiz (inferential plural third-person)
dengelemişsiniz (inferential)
dengelemişler (inferential)
dengelemiştim (inferential past)
dengelemiştin (inferential second-person singular)
dengelemişti (inferential singular third-person)
dengelemiştik (first-person inferential plural)
dengelemiştiniz (inferential plural second-person)
dengelemişlerdi (inferential plural third-person)
dengelemişmişim (inferential)
dengelemişmişsin (inferential second-person singular)
dengelemişmiş (inferential singular third-person)
dengelemişmişiz (first-person inferential plural)
dengelemişmişsiniz (inferential plural second-person)
dengelemişlermiş (inferential plural third-person)
dengelemişsem (conditional)
dengelemişsen (inferential second-person singular)
dengelemişse (inferential singular third-person)
dengelemişsek (first-person inferential plural)
dengelemişseniz (inferential plural second-person)
dengelemişlerse (inferential plural third-person)
dengeleyeceğim (future singular third-person)
dengeleyeceksin (first-person future plural)
dengeleyecek (future plural second-person)
dengeleyeceğiz (future plural third-person)
dengeleyeceksiniz (future)
dengeleyecekler (future)
dengeleyecektim (future past)
dengeleyecektin (future second-person singular)
dengeleyecekti (future singular third-person)
dengeleyecektik (first-person future plural)
dengeleyecektiniz (future plural second-person)
dengeleyeceklerdi (future plural third-person)
dengeleyecekmişim (future inferential)
dengeleyecekmişsin (future second-person singular)
dengeleyecekmiş (future singular third-person)
dengeleyecekmişiz (first-person future plural)
dengeleyecekmişsiniz (future plural second-person)
dengeleyeceklermiş (future plural third-person)
dengeleyeceksem (conditional future)
dengeleyeceksen (future second-person singular)
dengeleyecekse (future singular third-person)
dengeleyeceksek (first-person future plural)
dengeleyecekseniz (future plural second-person)
dengeleyeceklerse (future plural third-person)
dengelemekteyim (progressive singular third-person)
dengelemektesin (first-person plural progressive)
dengelemekte (plural progressive second-person)
dengelemekteyiz (plural progressive third-person)
dengelemektesiniz (progressive)
dengelemekteler (progressive)
dengelemekteydim (past progressive)
dengelemekteydin (progressive second-person singular)
dengelemekteydi (progressive singular third-person)
dengelemekteydik (first-person plural progressive)
dengelemekteydiniz (plural progressive second-person)
dengelemektelerdi (plural progressive third-person)
dengelemekteymişim (inferential progressive)
dengelemekteymişsin (progressive second-person singular)
dengelemekteymiş (progressive singular third-person)
dengelemekteymişiz (first-person plural progressive)
dengelemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dengelemektelermiş (plural progressive third-person)
dengelemekteysem (conditional progressive)
dengelemekteysen (progressive second-person singular)
dengelemekteyse (progressive singular third-person)
dengelemekteysek (first-person plural progressive)
dengelemekteyseniz (plural progressive second-person)
dengelemektelerse (plural progressive third-person)
dengelemeliyim (necessitative singular third-person)
dengelemelisin (first-person necessitative plural)
dengelemeli (necessitative plural second-person)
dengelemeliyiz (necessitative plural third-person)
dengelemelisiniz (necessitative)
dengelemeliler (necessitative)
dengelemeliydim (necessitative past)
dengelemeliydin (necessitative second-person singular)
dengelemeliydi (necessitative singular third-person)
dengelemeliydik (first-person necessitative plural)
dengelemeliydiniz (necessitative plural second-person)
dengelemelilerdi (necessitative plural third-person)
dengelemeliymişim (inferential)
dengelemeliymişsin (necessitative second-person singular)
dengelemeliymiş (necessitative singular third-person)
dengelemeliymişiz (first-person necessitative plural)
dengelemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dengelemelilermiş (necessitative plural third-person)
dengelemeliysem (conditional)
dengelemeliysen (necessitative second-person singular)
dengelemeliyse (necessitative singular third-person)
dengelemeliysek (first-person necessitative plural)
dengelemeliyseniz (necessitative plural second-person)
dengelemelilerse (necessitative plural third-person)
dengeledim (past singular third-person)
dengeledin (first-person past plural)
dengeledi (past plural second-person)
dengeledik (past plural third-person)
dengelediniz (past)
dengelediler (past)
dengelediysem (conditional past)
dengelediysen (past second-person singular)
dengelediyse (past singular third-person)
dengelediysek (first-person past plural)
dengelediyseniz (past plural second-person)
dengeledilerse (past plural third-person)
dengelesem (conditional singular third-person)
dengelesen (conditional first-person plural)
dengelese (conditional plural second-person)
dengelesek (conditional plural third-person)
dengeleseniz (conditional)
dengeleseler (conditional)
dengeleseydim (conditional past)
dengeleseydin (conditional second-person singular)
dengeleseydi (conditional singular third-person)
dengeleseydik (conditional first-person plural)
dengeleseydiniz (conditional plural second-person)
dengeleselerdi (conditional plural third-person)
dengeleseymişim (inferential)
dengeleseymişsin (conditional second-person singular)
dengeleseymiş (conditional singular third-person)
dengeleseymişiz (conditional first-person plural)
dengeleseymişsiniz (conditional plural second-person)
dengeleselermiş (conditional plural third-person)
dengeleyeyim (conditional optative singular)
dengeleyesin (optative second-person singular)
dengeleye (optative singular third-person)
dengeleyelim (first-person optative plural)
dengeleyesiniz (optative plural second-person)
dengeleyeler (optative plural third-person)
dengele (first-person imperative plural)
dengelesin (imperative plural second-person)
dengeleyin (imperative)
dengelesinler (imperative)
dengeleyiniz (formal imperative second-person singular)
dengeleyiniz (formal imperative plural second-person)
dengelesene (imperative informal second-person singular)
dengelesenize (imperative informal plural second-person)
dengelemek (imperative infinitive)
dengeleme (imperative noun-from-verb)
dengeleyen (impersonal participle)
dengelemiş (impersonal participle)
dengeleyecek (impersonal participle)
dengeleyen (imperfective)
dengelemiş (impersonal participle perfective)
dengeleyecek (impersonal participle prospective)
dengelediğim (impersonal non-prospective participle)
dengelediğin (impersonal non-prospective participle)
dengelediği (impersonal non-prospective participle)
dengelediğimiz (impersonal non-prospective participle)
dengelediğiniz (impersonal non-prospective participle)
dengeledikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dengeleyeceğim (impersonal participle prospective)
dengeleyeceğin (impersonal participle prospective)
dengeleyeceği (impersonal participle prospective)
dengeleyeceğimiz (impersonal participle prospective)
dengeleyeceğiniz (impersonal participle prospective)
dengeleyecekleri (impersonal participle personal prospective)
dengelerken (plural second-person)
dengeleyince (plural second-person)
dengeleyip (plural second-person)
dengeleyeli (plural second-person)
dengeleyesiye (plural second-person)
dengeledikçe (plural second-person)
dengelerken
dengeleyince (specific)
dengeleyip (perfective)
dengeleyeli
dengeleyesiye
dengeledikçe
dengeleyerek (imperfective plural)
dengeleye dengeleye (imperfective plural)
dengelercesine (imperfective plural)
dengeleyerek
dengeleye dengeleye
dengelercesine
dengelemem (aorist singular third-person)
dengelemezsin (aorist first-person plural)
dengelemez (aorist plural second-person)
dengelemeyiz (aorist plural third-person)
dengelemezsiniz (aorist)
dengelemezler (aorist)
dengelemezdim (aorist past)
dengelemezdin (aorist second-person singular)
dengelemezdi (aorist singular third-person)
dengelemezdik (aorist first-person plural)
dengelemezdiniz (aorist plural second-person)
dengelemezlerdi (aorist plural third-person)
dengelemezmişim (aorist inferential)
dengelemezmişsin (aorist second-person singular)
dengelemezmiş (aorist singular third-person)
dengelemezmişiz (aorist first-person plural)
dengelemezmişsiniz (aorist plural second-person)
dengelemezlermiş (aorist plural third-person)
dengelemezsem (aorist conditional)
dengelemezsen (aorist second-person singular)
dengelemezse (aorist singular third-person)
dengelemezsek (aorist first-person plural)
dengelemezseniz (aorist plural second-person)
dengelemezlerse (aorist plural third-person)
dengelemiyorum (continuative singular third-person)
dengelemiyorsun (continuative first-person plural)
dengelemiyor (continuative plural second-person)
dengelemiyoruz (continuative plural third-person)
dengelemiyorsunuz (continuative)
dengelemiyorlar (continuative)
dengelemiyordum (continuative past)
dengelemiyordun (continuative second-person singular)
dengelemiyordu (continuative singular third-person)
dengelemiyorduk (continuative first-person plural)
dengelemiyordunuz (continuative plural second-person)
dengelemiyorlardı (continuative plural third-person)
dengelemiyormuşum (continuative inferential)
dengelemiyormuşsun (continuative second-person singular)
dengelemiyormuş (continuative singular third-person)
dengelemiyormuşuz (continuative first-person plural)
dengelemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dengelemiyorlarmış (continuative plural third-person)
dengelemiyorsam (conditional continuative)
dengelemiyorsan (continuative second-person singular)
dengelemiyorsa (continuative singular third-person)
dengelemiyorsak (continuative first-person plural)
dengelemiyorsanız (continuative plural second-person)
dengelemiyorlarsa (continuative plural third-person)
dengelememişim (inferential singular third-person)
dengelememişsin (first-person inferential plural)
dengelememiş (inferential plural second-person)
dengelememişiz (inferential plural third-person)
dengelememişsiniz (inferential)
dengelememişler (inferential)
dengelememiştim (inferential past)
dengelememiştin (inferential second-person singular)
dengelememişti (inferential singular third-person)
dengelememiştik (first-person inferential plural)
dengelememiştiniz (inferential plural second-person)
dengelememişlerdi (inferential plural third-person)
dengelememişmişim (inferential)
dengelememişmişsin (inferential second-person singular)
dengelememişmiş (inferential singular third-person)
dengelememişmişiz (first-person inferential plural)
dengelememişmişsiniz (inferential plural second-person)
dengelememişlermiş (inferential plural third-person)
dengelememişsem (conditional)
dengelememişsen (inferential second-person singular)
dengelememişse (inferential singular third-person)
dengelememişsek (first-person inferential plural)
dengelememişseniz (inferential plural second-person)
dengelememişlerse (inferential plural third-person)
dengelemeyeceğim (future singular third-person)
dengelemeyeceksin (first-person future plural)
dengelemeyecek (future plural second-person)
dengelemeyeceğiz (future plural third-person)
dengelemeyeceksiniz (future)
dengelemeyecekler (future)
dengelemeyecektim (future past)
dengelemeyecektin (future second-person singular)
dengelemeyecekti (future singular third-person)
dengelemeyecektik (first-person future plural)
dengelemeyecektiniz (future plural second-person)
dengelemeyeceklerdi (future plural third-person)
dengelemeyecekmişim (future inferential)
dengelemeyecekmişsin (future second-person singular)
dengelemeyecekmiş (future singular third-person)
dengelemeyecekmişiz (first-person future plural)
dengelemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
dengelemeyeceklermiş (future plural third-person)
dengelemeyeceksem (conditional future)
dengelemeyeceksen (future second-person singular)
dengelemeyecekse (future singular third-person)
dengelemeyeceksek (first-person future plural)
dengelemeyecekseniz (future plural second-person)
dengelemeyeceklerse (future plural third-person)
dengelememekteyim (progressive singular third-person)
dengelememektesin (first-person plural progressive)
dengelememekte (plural progressive second-person)
dengelememekteyiz (plural progressive third-person)
dengelememektesiniz (progressive)
dengelememekteler (progressive)
dengelememekteydim (past progressive)
dengelememekteydin (progressive second-person singular)
dengelememekteydi (progressive singular third-person)
dengelememekteydik (first-person plural progressive)
dengelememekteydiniz (plural progressive second-person)
dengelememektelerdi (plural progressive third-person)
dengelememekteymişim (inferential progressive)
dengelememekteymişsin (progressive second-person singular)
dengelememekteymiş (progressive singular third-person)
dengelememekteymişiz (first-person plural progressive)
dengelememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dengelememektelermiş (plural progressive third-person)
dengelememekteysem (conditional progressive)
dengelememekteysen (progressive second-person singular)
dengelememekteyse (progressive singular third-person)
dengelememekteysek (first-person plural progressive)
dengelememekteyseniz (plural progressive second-person)
dengelememektelerse (plural progressive third-person)
dengelememeliyim (necessitative singular third-person)
dengelememelisin (first-person necessitative plural)
dengelememeli (necessitative plural second-person)
dengelememeliyiz (necessitative plural third-person)
dengelememelisiniz (necessitative)
dengelememeliler (necessitative)
dengelememeliydim (necessitative past)
dengelememeliydin (necessitative second-person singular)
dengelememeliydi (necessitative singular third-person)
dengelememeliydik (first-person necessitative plural)
dengelememeliydiniz (necessitative plural second-person)
dengelememelilerdi (necessitative plural third-person)
dengelememeliymişim (inferential)
dengelememeliymişsin (necessitative second-person singular)
dengelememeliymiş (necessitative singular third-person)
dengelememeliymişiz (first-person necessitative plural)
dengelememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dengelememelilermiş (necessitative plural third-person)
dengelememeliysem (conditional)
dengelememeliysen (necessitative second-person singular)
dengelememeliyse (necessitative singular third-person)
dengelememeliysek (first-person necessitative plural)
dengelememeliyseniz (necessitative plural second-person)
dengelememelilerse (necessitative plural third-person)
dengelemedim (past singular third-person)
dengelemedin (first-person past plural)
dengelemedi (past plural second-person)
dengelemedik (past plural third-person)
dengelemediniz (past)
dengelemediler (past)
dengelemediysem (conditional past)
dengelemediysen (past second-person singular)
dengelemediyse (past singular third-person)
dengelemediysek (first-person past plural)
dengelemediyseniz (past plural second-person)
dengelemedilerse (past plural third-person)
dengelemesem (conditional singular third-person)
dengelemesen (conditional first-person plural)
dengelemese (conditional plural second-person)
dengelemesek (conditional plural third-person)
dengelemeseniz (conditional)
dengelemeseler (conditional)
dengelemeseydim (conditional past)
dengelemeseydin (conditional second-person singular)
dengelemeseydi (conditional singular third-person)
dengelemeseydik (conditional first-person plural)
dengelemeseydiniz (conditional plural second-person)
dengelemeselerdi (conditional plural third-person)
dengelemeseymişim (inferential)
dengelemeseymişsin (conditional second-person singular)
dengelemeseymiş (conditional singular third-person)
dengelemeseymişiz (conditional first-person plural)
dengelemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
dengelemeselermiş (conditional plural third-person)
dengelemeyeyim (conditional optative singular)
dengelemeyesin (optative second-person singular)
dengelemeye (optative singular third-person)
dengelemeyelim (first-person optative plural)
dengelemeyesiniz (optative plural second-person)
dengelemeyeler (optative plural third-person)
dengeleme (first-person imperative plural)
dengelemesin (imperative plural second-person)
dengelemeyin (imperative)
dengelemesinler (imperative)
dengelemeyiniz (formal imperative second-person singular)
dengelemeyiniz (formal imperative plural second-person)
dengelemesene (imperative informal second-person singular)
dengelemesenize (imperative informal plural second-person)
dengelememek (imperative infinitive)
dengelememe (imperative noun-from-verb)
dengelemeyen (impersonal participle)
dengelememiş (impersonal participle)
dengelemeyecek (impersonal participle)
dengelemeyen (imperfective)
dengelememiş (impersonal participle perfective)
dengelemeyecek (impersonal participle prospective)
dengelemediğim (impersonal non-prospective participle)
dengelemediğin (impersonal non-prospective participle)
dengelemediği (impersonal non-prospective participle)
dengelemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
dengelemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
dengelemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dengelemeyeceğim (impersonal participle prospective)
dengelemeyeceğin (impersonal participle prospective)
dengelemeyeceği (impersonal participle prospective)
dengelemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
dengelemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
dengelemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
dengelemezken (plural second-person)
dengelemeyince (plural second-person)
dengelemeyip (plural second-person)
dengelemeyeli (plural second-person)
dengelemeyesiye (plural second-person)
dengelemedikçe (plural second-person)
dengelemezken
dengelemeyince (specific)
dengelemeyip (perfective)
dengelemeyeli
dengelemeyesiye
dengelemedikçe
dengelemeyerek (imperfective plural)
dengelemeye dengelemeye (imperfective plural)
dengelemezcesine (imperfective plural)
dengelemeyerek
dengelemeye dengelemeye
dengelemezcesine
dengeleyebilirim (aorist singular third-person)
dengeleyebilirsin (aorist first-person plural)
dengeleyebilir (aorist plural second-person)
dengeleyebiliriz (aorist plural third-person)
dengeleyebilirsiniz (aorist)
dengeleyebilirler (aorist)
dengeleyebilirdim (aorist past)
dengeleyebilirdin (aorist second-person singular)
dengeleyebilirdi (aorist singular third-person)
dengeleyebilirdik (aorist first-person plural)
dengeleyebilirdiniz (aorist plural second-person)
dengeleyebilirlerdi (aorist plural third-person)
dengeleyebilirmişim (aorist inferential)
dengeleyebilirmişsin (aorist second-person singular)
dengeleyebilirmiş (aorist singular third-person)
dengeleyebilirmişiz (aorist first-person plural)
dengeleyebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dengeleyebilirlermiş (aorist plural third-person)
dengeleyebilirsem (aorist conditional)
dengeleyebilirsen (aorist second-person singular)
dengeleyebilirse (aorist singular third-person)
dengeleyebilirsek (aorist first-person plural)
dengeleyebilirseniz (aorist plural second-person)
dengeleyebilirlerse (aorist plural third-person)
dengeleyebiliyorum (continuative singular third-person)
dengeleyebiliyorsun (continuative first-person plural)
dengeleyebiliyor (continuative plural second-person)
dengeleyebiliyoruz (continuative plural third-person)
dengeleyebiliyorsunuz (continuative)
dengeleyebiliyorlar (continuative)
dengeleyebiliyordum (continuative past)
dengeleyebiliyordun (continuative second-person singular)
dengeleyebiliyordu (continuative singular third-person)
dengeleyebiliyorduk (continuative first-person plural)
dengeleyebiliyordunuz (continuative plural second-person)
dengeleyebiliyorlardı (continuative plural third-person)
dengeleyebiliyormuşum (continuative inferential)
dengeleyebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dengeleyebiliyormuş (continuative singular third-person)
dengeleyebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dengeleyebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dengeleyebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dengeleyebiliyorsam (conditional continuative)
dengeleyebiliyorsan (continuative second-person singular)
dengeleyebiliyorsa (continuative singular third-person)
dengeleyebiliyorsak (continuative first-person plural)
dengeleyebiliyorsanız (continuative plural second-person)
dengeleyebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dengeleyebilmişim (inferential singular third-person)
dengeleyebilmişsin (first-person inferential plural)
dengeleyebilmiş (inferential plural second-person)
dengeleyebilmişiz (inferential plural third-person)
dengeleyebilmişsiniz (inferential)
dengeleyebilmişler (inferential)
dengeleyebilmiştim (inferential past)
dengeleyebilmiştin (inferential second-person singular)
dengeleyebilmişti (inferential singular third-person)
dengeleyebilmiştik (first-person inferential plural)
dengeleyebilmiştiniz (inferential plural second-person)
dengeleyebilmişlerdi (inferential plural third-person)
dengeleyebilmişmişim (inferential)
dengeleyebilmişmişsin (inferential second-person singular)
dengeleyebilmişmiş (inferential singular third-person)
dengeleyebilmişmişiz (first-person inferential plural)
dengeleyebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dengeleyebilmişlermiş (inferential plural third-person)
dengeleyebilmişsem (conditional)
dengeleyebilmişsen (inferential second-person singular)
dengeleyebilmişse (inferential singular third-person)
dengeleyebilmişsek (first-person inferential plural)
dengeleyebilmişseniz (inferential plural second-person)
dengeleyebilmişlerse (inferential plural third-person)
dengeleyebileceğim (future singular third-person)
dengeleyebileceksin (first-person future plural)
dengeleyebilecek (future plural second-person)
dengeleyebileceğiz (future plural third-person)
dengeleyebileceksiniz (future)
dengeleyebilecekler (future)
dengeleyebilecektim (future past)
dengeleyebilecektin (future second-person singular)
dengeleyebilecekti (future singular third-person)
dengeleyebilecektik (first-person future plural)
dengeleyebilecektiniz (future plural second-person)
dengeleyebileceklerdi (future plural third-person)
dengeleyebilecekmişim (future inferential)
dengeleyebilecekmişsin (future second-person singular)
dengeleyebilecekmiş (future singular third-person)
dengeleyebilecekmişiz (first-person future plural)
dengeleyebilecekmişsiniz (future plural second-person)
dengeleyebileceklermiş (future plural third-person)
dengeleyebileceksem (conditional future)
dengeleyebileceksen (future second-person singular)
dengeleyebilecekse (future singular third-person)
dengeleyebileceksek (first-person future plural)
dengeleyebilecekseniz (future plural second-person)
dengeleyebileceklerse (future plural third-person)
dengeleyebilmekteyim (progressive singular third-person)
dengeleyebilmektesin (first-person plural progressive)
dengeleyebilmekte (plural progressive second-person)
dengeleyebilmekteyiz (plural progressive third-person)
dengeleyebilmektesiniz (progressive)
dengeleyebilmekteler (progressive)
dengeleyebilmekteydim (past progressive)
dengeleyebilmekteydin (progressive second-person singular)
dengeleyebilmekteydi (progressive singular third-person)
dengeleyebilmekteydik (first-person plural progressive)
dengeleyebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dengeleyebilmektelerdi (plural progressive third-person)
dengeleyebilmekteymişim (inferential progressive)
dengeleyebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dengeleyebilmekteymiş (progressive singular third-person)
dengeleyebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dengeleyebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dengeleyebilmektelermiş (plural progressive third-person)
dengeleyebilmekteysem (conditional progressive)
dengeleyebilmekteysen (progressive second-person singular)
dengeleyebilmekteyse (progressive singular third-person)
dengeleyebilmekteysek (first-person plural progressive)
dengeleyebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dengeleyebilmektelerse (plural progressive third-person)
dengeleyebilmeliyim (necessitative singular third-person)
dengeleyebilmelisin (first-person necessitative plural)
dengeleyebilmeli (necessitative plural second-person)
dengeleyebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dengeleyebilmelisiniz (necessitative)
dengeleyebilmeliler (necessitative)
dengeleyebilmeliydim (necessitative past)
dengeleyebilmeliydin (necessitative second-person singular)
dengeleyebilmeliydi (necessitative singular third-person)
dengeleyebilmeliydik (first-person necessitative plural)
dengeleyebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dengeleyebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dengeleyebilmeliymişim (inferential)
dengeleyebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dengeleyebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dengeleyebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dengeleyebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dengeleyebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dengeleyebilmeliysem (conditional)
dengeleyebilmeliysen (necessitative second-person singular)
dengeleyebilmeliyse (necessitative singular third-person)
dengeleyebilmeliysek (first-person necessitative plural)
dengeleyebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dengeleyebilmelilerse (necessitative plural third-person)
dengeleyebildim (past singular third-person)
dengeleyebildin (first-person past plural)
dengeleyebildi (past plural second-person)
dengeleyebildik (past plural third-person)
dengeleyebildiniz (past)
dengeleyebildiler (past)
dengeleyebildiysem (conditional past)
dengeleyebildiysen (past second-person singular)
dengeleyebildiyse (past singular third-person)
dengeleyebildiysek (first-person past plural)
dengeleyebildiyseniz (past plural second-person)
dengeleyebildilerse (past plural third-person)
dengeleyebilsem (conditional singular third-person)
dengeleyebilsen (conditional first-person plural)
dengeleyebilse (conditional plural second-person)
dengeleyebilsek (conditional plural third-person)
dengeleyebilseniz (conditional)
dengeleyebilseler (conditional)
dengeleyebilseydim (conditional past)
dengeleyebilseydin (conditional second-person singular)
dengeleyebilseydi (conditional singular third-person)
dengeleyebilseydik (conditional first-person plural)
dengeleyebilseydiniz (conditional plural second-person)
dengeleyebilselerdi (conditional plural third-person)
dengeleyebilseymişim (inferential)
dengeleyebilseymişsin (conditional second-person singular)
dengeleyebilseymiş (conditional singular third-person)
dengeleyebilseymişiz (conditional first-person plural)
dengeleyebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dengeleyebilselermiş (conditional plural third-person)
dengeleyebileyim (conditional optative singular)
dengeleyebilesin (optative second-person singular)
dengeleyebile (optative singular third-person)
dengeleyebilelim (first-person optative plural)
dengeleyebilesiniz (optative plural second-person)
dengeleyebileler (optative plural third-person)
dengeleyebil (first-person imperative plural)
dengeleyebilsin (imperative plural second-person)
dengeleyebilin (imperative)
dengeleyebilsinler (imperative)
dengeleyebiliniz (formal imperative second-person singular)
dengeleyebiliniz (formal imperative plural second-person)
dengeleyebilsene (imperative informal second-person singular)
dengeleyebilsenize (imperative informal plural second-person)
dengeleyebilmek (imperative infinitive)
dengeleyebilme (imperative noun-from-verb)
dengeleyebilen (impersonal participle)
dengeleyebilmiş (impersonal participle)
dengeleyebilecek (impersonal participle)
dengeleyebilen (imperfective)
dengeleyebilmiş (impersonal participle perfective)
dengeleyebilecek (impersonal participle prospective)
dengeleyebildiğim (impersonal non-prospective participle)
dengeleyebildiğin (impersonal non-prospective participle)
dengeleyebildiği (impersonal non-prospective participle)
dengeleyebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
dengeleyebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
dengeleyebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dengeleyebileceğim (impersonal participle prospective)
dengeleyebileceğin (impersonal participle prospective)
dengeleyebileceği (impersonal participle prospective)
dengeleyebileceğimiz (impersonal participle prospective)
dengeleyebileceğiniz (impersonal participle prospective)
dengeleyebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
dengeleyebilirken (plural second-person)
dengeleyebilince (plural second-person)
dengeleyebilip (plural second-person)
dengeleyebileli (plural second-person)
dengeleyebilesiye (plural second-person)
dengeleyebildikçe (plural second-person)
dengeleyebilirken
dengeleyebilince (specific)
dengeleyebilip (perfective)
dengeleyebileli
dengeleyebilesiye
dengeleyebildikçe
dengeleyebilerek (imperfective plural)
dengeleyebile dengeleyebile (imperfective plural)
dengeleyebilircesine (imperfective plural)
dengeleyebilerek
dengeleyebile dengeleyebile
dengeleyebilircesine
dengeleyemem (aorist singular third-person)
dengeleyemezsin (aorist first-person plural)
dengeleyemez (aorist plural second-person)
dengeleyemeyiz (aorist plural third-person)
dengeleyemezsiniz (aorist)
dengeleyemezler (aorist)
dengeleyemezdim (aorist past)
dengeleyemezdin (aorist second-person singular)
dengeleyemezdi (aorist singular third-person)
dengeleyemezdik (aorist first-person plural)
dengeleyemezdiniz (aorist plural second-person)
dengeleyemezlerdi (aorist plural third-person)
dengeleyemezmişim (aorist inferential)
dengeleyemezmişsin (aorist second-person singular)
dengeleyemezmiş (aorist singular third-person)
dengeleyemezmişiz (aorist first-person plural)
dengeleyemezmişsiniz (aorist plural second-person)
dengeleyemezlermiş (aorist plural third-person)
dengeleyemezsem (aorist conditional)
dengeleyemezsen (aorist second-person singular)
dengeleyemezse (aorist singular third-person)
dengeleyemezsek (aorist first-person plural)
dengeleyemezseniz (aorist plural second-person)
dengeleyemezlerse (aorist plural third-person)
dengeleyemiyorum (continuative singular third-person)
dengeleyemiyorsun (continuative first-person plural)
dengeleyemiyor (continuative plural second-person)
dengeleyemiyoruz (continuative plural third-person)
dengeleyemiyorsunuz (continuative)
dengeleyemiyorlar (continuative)
dengeleyemiyordum (continuative past)
dengeleyemiyordun (continuative second-person singular)
dengeleyemiyordu (continuative singular third-person)
dengeleyemiyorduk (continuative first-person plural)
dengeleyemiyordunuz (continuative plural second-person)
dengeleyemiyorlardı (continuative plural third-person)
dengeleyemiyormuşum (continuative inferential)
dengeleyemiyormuşsun (continuative second-person singular)
dengeleyemiyormuş (continuative singular third-person)
dengeleyemiyormuşuz (continuative first-person plural)
dengeleyemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dengeleyemiyorlarmış (continuative plural third-person)
dengeleyemiyorsam (conditional continuative)
dengeleyemiyorsan (continuative second-person singular)
dengeleyemiyorsa (continuative singular third-person)
dengeleyemiyorsak (continuative first-person plural)
dengeleyemiyorsanız (continuative plural second-person)
dengeleyemiyorlarsa (continuative plural third-person)
dengeleyememişim (inferential singular third-person)
dengeleyememişsin (first-person inferential plural)
dengeleyememiş (inferential plural second-person)
dengeleyememişiz (inferential plural third-person)
dengeleyememişsiniz (inferential)
dengeleyememişler (inferential)
dengeleyememiştim (inferential past)
dengeleyememiştin (inferential second-person singular)
dengeleyememişti (inferential singular third-person)
dengeleyememiştik (first-person inferential plural)
dengeleyememiştiniz (inferential plural second-person)
dengeleyememişlerdi (inferential plural third-person)
dengeleyememişmişim (inferential)
dengeleyememişmişsin (inferential second-person singular)
dengeleyememişmiş (inferential singular third-person)
dengeleyememişmişiz (first-person inferential plural)
dengeleyememişmişsiniz (inferential plural second-person)
dengeleyememişlermiş (inferential plural third-person)
dengeleyememişsem (conditional)
dengeleyememişsen (inferential second-person singular)
dengeleyememişse (inferential singular third-person)
dengeleyememişsek (first-person inferential plural)
dengeleyememişseniz (inferential plural second-person)
dengeleyememişlerse (inferential plural third-person)
dengeleyemeyeceğim (future singular third-person)
dengeleyemeyeceksin (first-person future plural)
dengeleyemeyecek (future plural second-person)
dengeleyemeyeceğiz (future plural third-person)
dengeleyemeyeceksiniz (future)
dengeleyemeyecekler (future)
dengeleyemeyecektim (future past)
dengeleyemeyecektin (future second-person singular)
dengeleyemeyecekti (future singular third-person)
dengeleyemeyecektik (first-person future plural)
dengeleyemeyecektiniz (future plural second-person)
dengeleyemeyeceklerdi (future plural third-person)
dengeleyemeyecekmişim (future inferential)
dengeleyemeyecekmişsin (future second-person singular)
dengeleyemeyecekmiş (future singular third-person)
dengeleyemeyecekmişiz (first-person future plural)
dengeleyemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
dengeleyemeyeceklermiş (future plural third-person)
dengeleyemeyeceksem (conditional future)
dengeleyemeyeceksen (future second-person singular)
dengeleyemeyecekse (future singular third-person)
dengeleyemeyeceksek (first-person future plural)
dengeleyemeyecekseniz (future plural second-person)
dengeleyemeyeceklerse (future plural third-person)
dengeleyememekteyim (progressive singular third-person)
dengeleyememektesin (first-person plural progressive)
dengeleyememekte (plural progressive second-person)
dengeleyememekteyiz (plural progressive third-person)
dengeleyememektesiniz (progressive)
dengeleyememekteler (progressive)
dengeleyememekteydim (past progressive)
dengeleyememekteydin (progressive second-person singular)
dengeleyememekteydi (progressive singular third-person)
dengeleyememekteydik (first-person plural progressive)
dengeleyememekteydiniz (plural progressive second-person)
dengeleyememektelerdi (plural progressive third-person)
dengeleyememekteymişim (inferential progressive)
dengeleyememekteymişsin (progressive second-person singular)
dengeleyememekteymiş (progressive singular third-person)
dengeleyememekteymişiz (first-person plural progressive)
dengeleyememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dengeleyememektelermiş (plural progressive third-person)
dengeleyememekteysem (conditional progressive)
dengeleyememekteysen (progressive second-person singular)
dengeleyememekteyse (progressive singular third-person)
dengeleyememekteysek (first-person plural progressive)
dengeleyememekteyseniz (plural progressive second-person)
dengeleyememektelerse (plural progressive third-person)
dengeleyememeliyim (necessitative singular third-person)
dengeleyememelisin (first-person necessitative plural)
dengeleyememeli (necessitative plural second-person)
dengeleyememeliyiz (necessitative plural third-person)
dengeleyememelisiniz (necessitative)
dengeleyememeliler (necessitative)
dengeleyememeliydim (necessitative past)
dengeleyememeliydin (necessitative second-person singular)
dengeleyememeliydi (necessitative singular third-person)
dengeleyememeliydik (first-person necessitative plural)
dengeleyememeliydiniz (necessitative plural second-person)
dengeleyememelilerdi (necessitative plural third-person)
dengeleyememeliymişim (inferential)
dengeleyememeliymişsin (necessitative second-person singular)
dengeleyememeliymiş (necessitative singular third-person)
dengeleyememeliymişiz (first-person necessitative plural)
dengeleyememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dengeleyememelilermiş (necessitative plural third-person)
dengeleyememeliysem (conditional)
dengeleyememeliysen (necessitative second-person singular)
dengeleyememeliyse (necessitative singular third-person)
dengeleyememeliysek (first-person necessitative plural)
dengeleyememeliyseniz (necessitative plural second-person)
dengeleyememelilerse (necessitative plural third-person)
dengeleyemedim (past singular third-person)
dengeleyemedin (first-person past plural)
dengeleyemedi (past plural second-person)
dengeleyemedik (past plural third-person)
dengeleyemediniz (past)
dengeleyemediler (past)
dengeleyemediysem (conditional past)
dengeleyemediysen (past second-person singular)
dengeleyemediyse (past singular third-person)
dengeleyemediysek (first-person past plural)
dengeleyemediyseniz (past plural second-person)
dengeleyemedilerse (past plural third-person)
dengeleyemesem (conditional singular third-person)
dengeleyemesen (conditional first-person plural)
dengeleyemese (conditional plural second-person)
dengeleyemesek (conditional plural third-person)
dengeleyemeseniz (conditional)
dengeleyemeseler (conditional)
dengeleyemeseydim (conditional past)
dengeleyemeseydin (conditional second-person singular)
dengeleyemeseydi (conditional singular third-person)
dengeleyemeseydik (conditional first-person plural)
dengeleyemeseydiniz (conditional plural second-person)
dengeleyemeselerdi (conditional plural third-person)
dengeleyemeseymişim (inferential)
dengeleyemeseymişsin (conditional second-person singular)
dengeleyemeseymiş (conditional singular third-person)
dengeleyemeseymişiz (conditional first-person plural)
dengeleyemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
dengeleyemeselermiş (conditional plural third-person)
dengeleyemeyeyim (conditional optative singular)
dengeleyemeyesin (optative second-person singular)
dengeleyemeye (optative singular third-person)
dengeleyemeyelim (first-person optative plural)
dengeleyemeyesiniz (optative plural second-person)
dengeleyemeyeler (optative plural third-person)
dengeleyeme (first-person imperative plural)
dengeleyemesin (imperative plural second-person)
dengeleyemeyin (imperative)
dengeleyemesinler (imperative)
dengeleyemeyiniz (formal imperative second-person singular)
dengeleyemeyiniz (formal imperative plural second-person)
dengeleyemesene (imperative informal second-person singular)
dengeleyemesenize (imperative informal plural second-person)
dengeleyememek (imperative infinitive)
dengeleyememe (imperative noun-from-verb)
dengeleyemeyen (impersonal participle)
dengeleyememiş (impersonal participle)
dengeleyemeyecek (impersonal participle)
dengeleyemeyen (imperfective)
dengeleyememiş (impersonal participle perfective)
dengeleyemeyecek (impersonal participle prospective)
dengeleyemediğim (impersonal non-prospective participle)
dengeleyemediğin (impersonal non-prospective participle)
dengeleyemediği (impersonal non-prospective participle)
dengeleyemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
dengeleyemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
dengeleyemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dengeleyemeyeceğim (impersonal participle prospective)
dengeleyemeyeceğin (impersonal participle prospective)
dengeleyemeyeceği (impersonal participle prospective)
dengeleyemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
dengeleyemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
dengeleyemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
dengeleyemezken (plural second-person)
dengeleyemeyince (plural second-person)
dengeleyemeyip (plural second-person)
dengeleyemeyeli (plural second-person)
dengeleyemeyesiye (plural second-person)
dengeleyemedikçe (plural second-person)
dengeleyemezken
dengeleyemeyince (specific)
dengeleyemeyip (perfective)
dengeleyemeyeli
dengeleyemeyesiye
dengeleyemedikçe
dengeleyemeyerek (imperfective plural)
dengeleyemeye dengeleyemeye (imperfective plural)
dengeleyemezcesine (imperfective plural)
dengeleyemeyerek
dengeleyemeye dengeleyemeye
dengeleyemezcesine

From denge (“balance”) + -le (verb-forming suffix).


ıkınmak

head

ıkınmak (third-person singular simple present ıkınır)

Inherited from Ottoman Turkish ایقنمق, of onomatopoeic origin. The reflexive morphology points to the unattested verb stem *ıkamak + -in. Compare ıklamak ıkışmak. A hypothetical Proto-Turkic *yï̄gï̄n- (*yï̄g + *a + *-ïn-) can be proposed from the same etymon as ağlamak (Proto-Turkic *yï̄gla-). Cognate with Turkmen iginmek (i:ginmek).

(obsolete) to sob to one's self, to sigh, to moan