teşhis etmek

teşhis etmek (third-person singular simple present teşhis eder)

teşhis eder (present singular third-person)
teşhis etmek (infinitive)
teşhis eden (imperfective impersonal participle)
teşhis etmiş (impersonal participle perfective)
teşhis edecek (impersonal participle prospective)
teşhis ettiğim (non-prospective participle personal)
teşhis ettiğin (non-prospective participle personal)
teşhis ettiği (non-prospective participle personal)
teşhis ettiğimiz (non-prospective participle personal)
teşhis ettiğiniz (non-prospective participle personal)
teşhis ettikleri (non-prospective participle personal)
teşhis edeceğim (participle personal prospective)
teşhis edeceğin (participle personal prospective)
teşhis edeceği (participle personal prospective)
teşhis edeceğimiz (participle personal prospective)
teşhis edeceğiniz (participle personal prospective)
teşhis edecekleri (participle personal prospective)
teşhis etme (noun-from-verb)
teşhis ediş (adverbial)
teşhis ederim (aorist first-person indicative present singular)
teşhis edersin (aorist indicative present second-person singular)
teşhis eder (aorist indicative present singular third-person)
teşhis ederiz (aorist first-person indicative plural present)
teşhis edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
teşhis ederler (aorist indicative plural present third-person)
teşhis ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
teşhis ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
teşhis ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
teşhis ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
teşhis ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
teşhis ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
teşhis ettim (first-person indicative past perfective singular)
teşhis ettin (indicative past perfective second-person singular)
teşhis etti (indicative past perfective singular third-person)
teşhis ettik (first-person indicative past perfective plural)
teşhis ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
teşhis ettiler (indicative past perfective plural third-person)
teşhis ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
teşhis ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
teşhis ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
teşhis ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
teşhis ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
teşhis ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or teşhis ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
teşhis edeceğim (first-person future indicative singular)
teşhis edeceksin (future indicative second-person singular)
teşhis edecek (future indicative singular third-person)
teşhis edeceğiz (first-person future indicative plural)
teşhis edeceksiniz (future indicative plural second-person)
teşhis edecekler (future indicative plural third-person)
teşhis etmişim (first-person inferential perfective singular)
teşhis etmişsin (inferential perfective second-person singular)
teşhis etmiş (inferential perfective singular third-person)
teşhis etmişiz (first-person inferential perfective plural)
teşhis etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
teşhis etmişler (inferential perfective plural third-person)
teşhis edermişim (aorist first-person inferential singular)
teşhis edermişsin (aorist inferential second-person singular)
teşhis edermiş (aorist inferential singular third-person)
teşhis edermişiz (aorist first-person inferential plural)
teşhis edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
teşhis ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or teşhis edermişlar (aorist inferential plural third-person)
teşhis ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
teşhis ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
teşhis ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
teşhis ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
teşhis ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
teşhis ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
teşhis etsem (conditional first-person singular)
teşhis etsen (conditional second-person singular)
teşhis etse (conditional singular third-person)
teşhis etsek (conditional first-person plural)
teşhis etseniz (conditional plural second-person)
teşhis etseler (conditional plural third-person)
teşhis etseydim (conditional first-person perfective singular)
teşhis etseydin (conditional perfective second-person singular)
teşhis etseydi (conditional perfective singular third-person)
teşhis etseydik (conditional first-person perfective plural)
teşhis etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
teşhis etseydiler (conditional perfective plural third-person)
teşhis edeyim (first-person optative singular)
teşhis edesin (optative second-person singular)
teşhis ede (optative singular third-person)
teşhis edelim (first-person optative plural)
teşhis edesiniz (optative plural second-person)
teşhis edeler (optative plural third-person)
teşhis etmekteyim (first-person progressive singular)
teşhis etmektesin (progressive second-person singular)
teşhis etmekte (progressive singular third-person)
teşhis etmekteyiz (first-person plural progressive)
teşhis etmektesiniz (plural progressive second-person)
teşhis etmekteler (plural progressive third-person)
teşhis etmeliyim (first-person necessitative singular)
teşhis etmelisin (necessitative second-person singular)
teşhis etmeli (necessitative singular third-person)
teşhis etmeliyiz (first-person necessitative plural)
teşhis etmelisiniz (necessitative plural second-person)
teşhis etmeliler (necessitative plural third-person)
teşhis et (imperative second-person singular)
teşhis etsin (imperative singular third-person)
teşhis edin (imperative plural second-person)
or teşhis ediniz (imperative plural second-person)
teşhis etsinler (imperative plural third-person)
teşhis eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
teşhis eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
teşhis eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
teşhis eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
teşhis eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
teşhis ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
teşhis ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
teşhis ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
teşhis ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
teşhis ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
teşhis ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
teşhis ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
teşhis ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
teşhis ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
teşhis etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
teşhis ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
teşhis ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
teşhis ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
teşhis ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
teşhis ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
teşhis ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
teşhis ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
teşhis ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
teşhis ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
teşhis edecek miyim? (first-person future indicative singular)
teşhis edecek misin? (future indicative second-person singular)
teşhis edecek mi? (future indicative singular third-person)
teşhis edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
teşhis edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
teşhis edecekler mi? (future indicative plural third-person)
teşhis etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
teşhis etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
teşhis etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
teşhis etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
teşhis etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
teşhis etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
teşhis eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
teşhis eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
teşhis eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
teşhis eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
teşhis eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
teşhis ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
teşhis ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
teşhis ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
teşhis ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
teşhis ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
teşhis ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
teşhis ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
teşhis etsem mi? (conditional first-person singular)
teşhis etsen mi? (conditional second-person singular)
teşhis etse mi? (conditional singular third-person)
teşhis etsek mi? (conditional first-person plural)
teşhis etseniz mi? (conditional plural second-person)
teşhis etseler mi? (conditional plural third-person)
teşhis etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
teşhis etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
teşhis etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
teşhis etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
teşhis etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
teşhis etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
teşhis etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
teşhis etmekte misin? (progressive second-person singular)
teşhis etmekte mi? (progressive singular third-person)
teşhis etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
teşhis etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
teşhis etmekteler mi? (plural progressive third-person)
teşhis etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
teşhis etmeli misin? (necessitative second-person singular)
teşhis etmeli mi? (necessitative singular third-person)
teşhis etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
teşhis etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
teşhis etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
teşhis etmemek (infinitive negative)
teşhis etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
teşhis etmemiş (impersonal negative participle perfective)
teşhis etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
teşhis etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
teşhis etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
teşhis etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
teşhis etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
teşhis etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
teşhis etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
teşhis etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
teşhis etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
teşhis etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
teşhis etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
teşhis etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
teşhis etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
teşhis etmeme (negative noun-from-verb)
teşhis etmeyiş (adverbial negative)
teşhis etmem (aorist first-person indicative present singular)
teşhis etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
teşhis etmez (aorist indicative present singular third-person)
teşhis etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
teşhis etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
teşhis etmezler (aorist indicative plural present third-person)
teşhis etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
teşhis etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
teşhis etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
teşhis etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
teşhis etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
teşhis etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
teşhis etmedim (first-person indicative past perfective singular)
teşhis etmedin (indicative past perfective second-person singular)
teşhis etmedi (indicative past perfective singular third-person)
teşhis etmedik (first-person indicative past perfective plural)
teşhis etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
teşhis etmediler (indicative past perfective plural third-person)
teşhis etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
teşhis etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
teşhis etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
teşhis etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
teşhis etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
teşhis etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
teşhis etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
teşhis etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
teşhis etmeyecek (future indicative singular third-person)
teşhis etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
teşhis etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
teşhis etmeyecekler (future indicative plural third-person)
teşhis etmemişim (first-person inferential perfective singular)
teşhis etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
teşhis etmemiş (inferential perfective singular third-person)
teşhis etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
teşhis etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
teşhis etmemişler (inferential perfective plural third-person)
teşhis etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
teşhis etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
teşhis etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
teşhis etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
teşhis etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
teşhis etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
teşhis etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
teşhis etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
teşhis etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
teşhis etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
teşhis etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
teşhis etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
teşhis etmesem (conditional first-person singular)
teşhis etmesen (conditional second-person singular)
teşhis etmese (conditional singular third-person)
teşhis etmesek (conditional first-person plural)
teşhis etmeseniz (conditional plural second-person)
teşhis etmeseler (conditional plural third-person)
teşhis etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
teşhis etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
teşhis etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
teşhis etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
teşhis etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
teşhis etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
teşhis etmeyeyim (first-person optative singular)
teşhis etmeyesin (optative second-person singular)
teşhis etmeye (optative singular third-person)
teşhis etmeyelim (first-person optative plural)
teşhis etmeyesiniz (optative plural second-person)
teşhis etmeyeler (optative plural third-person)
teşhis etmemekteyim (first-person progressive singular)
teşhis etmemektesin (progressive second-person singular)
teşhis etmemekte (progressive singular third-person)
teşhis etmemekteyiz (first-person plural progressive)
teşhis etmemektesiniz (plural progressive second-person)
teşhis etmemekteler (plural progressive third-person)
teşhis etmemeliyim (first-person necessitative singular)
teşhis etmemelisin (necessitative second-person singular)
teşhis etmemeli (necessitative singular third-person)
teşhis etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
teşhis etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
teşhis etmemeliler (necessitative plural third-person)
teşhis etme (imperative second-person singular)
teşhis etmesin (imperative singular third-person)
teşhis etmeyin (imperative plural second-person)
or teşhis etmeyiniz (imperative plural second-person)
teşhis etmesinler (imperative plural third-person)
teşhis etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
teşhis etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
teşhis etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
teşhis etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
teşhis etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
teşhis etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
teşhis etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
teşhis etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
teşhis etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
teşhis etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
teşhis etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
teşhis etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
teşhis etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
teşhis etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
teşhis etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
teşhis etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
teşhis etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
teşhis etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
teşhis etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
teşhis etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
teşhis etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
teşhis etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
teşhis etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
teşhis etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
teşhis etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
teşhis etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
teşhis etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
teşhis etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
teşhis etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
teşhis etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
teşhis etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
teşhis etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
teşhis etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
teşhis etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
teşhis etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
teşhis etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
teşhis etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
teşhis etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
teşhis etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
teşhis etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
teşhis etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
teşhis etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
teşhis etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
teşhis etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
teşhis etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
teşhis etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
teşhis etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
teşhis etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
teşhis etmesem mi? (conditional first-person singular)
teşhis etmesen mi? (conditional second-person singular)
teşhis etmese mi? (conditional singular third-person)
teşhis etmesek mi? (conditional first-person plural)
teşhis etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
teşhis etmeseler mi? (conditional plural third-person)
teşhis etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
teşhis etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
teşhis etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
teşhis etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
teşhis etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
teşhis etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
teşhis etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
teşhis etmemekte misin? (progressive second-person singular)
teşhis etmemekte mi? (progressive singular third-person)
teşhis etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
teşhis etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
teşhis etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
teşhis etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
teşhis etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
teşhis etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
teşhis etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
teşhis etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
teşhis etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

teşhis ediyorlardı (or teşhis ediyordular)

teşhis ederlermiş (or teşhis edermişlar)


tebrik etmek

head

tebrik etmek (third-person singular simple present tebrik eder)

tebrik eder (present singular third-person)
tebrik etmek (infinitive)
tebrik eden (imperfective impersonal participle)
tebrik etmiş (impersonal participle perfective)
tebrik edecek (impersonal participle prospective)
tebrik ettiğim (non-prospective participle personal)
tebrik ettiğin (non-prospective participle personal)
tebrik ettiği (non-prospective participle personal)
tebrik ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tebrik ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tebrik ettikleri (non-prospective participle personal)
tebrik edeceğim (participle personal prospective)
tebrik edeceğin (participle personal prospective)
tebrik edeceği (participle personal prospective)
tebrik edeceğimiz (participle personal prospective)
tebrik edeceğiniz (participle personal prospective)
tebrik edecekleri (participle personal prospective)
tebrik etme (noun-from-verb)
tebrik ediş (adverbial)
tebrik ederim (aorist first-person indicative present singular)
tebrik edersin (aorist indicative present second-person singular)
tebrik eder (aorist indicative present singular third-person)
tebrik ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tebrik edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tebrik ederler (aorist indicative plural present third-person)
tebrik ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tebrik ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tebrik ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tebrik ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tebrik ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tebrik ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tebrik ettim (first-person indicative past perfective singular)
tebrik ettin (indicative past perfective second-person singular)
tebrik etti (indicative past perfective singular third-person)
tebrik ettik (first-person indicative past perfective plural)
tebrik ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tebrik ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tebrik ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tebrik ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tebrik ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tebrik ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tebrik ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tebrik ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tebrik ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tebrik edeceğim (first-person future indicative singular)
tebrik edeceksin (future indicative second-person singular)
tebrik edecek (future indicative singular third-person)
tebrik edeceğiz (first-person future indicative plural)
tebrik edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tebrik edecekler (future indicative plural third-person)
tebrik etmişim (first-person inferential perfective singular)
tebrik etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tebrik etmiş (inferential perfective singular third-person)
tebrik etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tebrik etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tebrik etmişler (inferential perfective plural third-person)
tebrik edermişim (aorist first-person inferential singular)
tebrik edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tebrik edermiş (aorist inferential singular third-person)
tebrik edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tebrik edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tebrik ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tebrik edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tebrik ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tebrik ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tebrik ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tebrik ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tebrik ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tebrik ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tebrik etsem (conditional first-person singular)
tebrik etsen (conditional second-person singular)
tebrik etse (conditional singular third-person)
tebrik etsek (conditional first-person plural)
tebrik etseniz (conditional plural second-person)
tebrik etseler (conditional plural third-person)
tebrik etseydim (conditional first-person perfective singular)
tebrik etseydin (conditional perfective second-person singular)
tebrik etseydi (conditional perfective singular third-person)
tebrik etseydik (conditional first-person perfective plural)
tebrik etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tebrik etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tebrik edeyim (first-person optative singular)
tebrik edesin (optative second-person singular)
tebrik ede (optative singular third-person)
tebrik edelim (first-person optative plural)
tebrik edesiniz (optative plural second-person)
tebrik edeler (optative plural third-person)
tebrik etmekteyim (first-person progressive singular)
tebrik etmektesin (progressive second-person singular)
tebrik etmekte (progressive singular third-person)
tebrik etmekteyiz (first-person plural progressive)
tebrik etmektesiniz (plural progressive second-person)
tebrik etmekteler (plural progressive third-person)
tebrik etmeliyim (first-person necessitative singular)
tebrik etmelisin (necessitative second-person singular)
tebrik etmeli (necessitative singular third-person)
tebrik etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tebrik etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tebrik etmeliler (necessitative plural third-person)
tebrik et (imperative second-person singular)
tebrik etsin (imperative singular third-person)
tebrik edin (imperative plural second-person)
or tebrik ediniz (imperative plural second-person)
tebrik etsinler (imperative plural third-person)
tebrik eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tebrik eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tebrik eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tebrik eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tebrik eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tebrik ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tebrik ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tebrik ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tebrik ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tebrik ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tebrik ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tebrik ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tebrik ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tebrik ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tebrik etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tebrik ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tebrik ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tebrik ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tebrik ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tebrik ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tebrik ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tebrik ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tebrik ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tebrik ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tebrik edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tebrik edecek misin? (future indicative second-person singular)
tebrik edecek mi? (future indicative singular third-person)
tebrik edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tebrik edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tebrik edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tebrik etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tebrik etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tebrik etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tebrik etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tebrik etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tebrik etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tebrik eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tebrik eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tebrik eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tebrik eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tebrik eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tebrik ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tebrik ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tebrik ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tebrik ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tebrik ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tebrik ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tebrik ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tebrik etsem mi? (conditional first-person singular)
tebrik etsen mi? (conditional second-person singular)
tebrik etse mi? (conditional singular third-person)
tebrik etsek mi? (conditional first-person plural)
tebrik etseniz mi? (conditional plural second-person)
tebrik etseler mi? (conditional plural third-person)
tebrik etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tebrik etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tebrik etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tebrik etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tebrik etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tebrik etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tebrik etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tebrik etmekte misin? (progressive second-person singular)
tebrik etmekte mi? (progressive singular third-person)
tebrik etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tebrik etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tebrik etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tebrik etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tebrik etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tebrik etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tebrik etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tebrik etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tebrik etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tebrik etmemek (infinitive negative)
tebrik etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tebrik etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tebrik etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tebrik etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tebrik etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tebrik etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tebrik etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tebrik etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tebrik etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tebrik etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tebrik etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tebrik etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tebrik etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tebrik etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tebrik etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tebrik etmeme (negative noun-from-verb)
tebrik etmeyiş (adverbial negative)
tebrik etmem (aorist first-person indicative present singular)
tebrik etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tebrik etmez (aorist indicative present singular third-person)
tebrik etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tebrik etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tebrik etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tebrik etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tebrik etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tebrik etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tebrik etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tebrik etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tebrik etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tebrik etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tebrik etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tebrik etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tebrik etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tebrik etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tebrik etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tebrik etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tebrik etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tebrik etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tebrik etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tebrik etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tebrik etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tebrik etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tebrik etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tebrik etmeyecek (future indicative singular third-person)
tebrik etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tebrik etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tebrik etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tebrik etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tebrik etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tebrik etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tebrik etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tebrik etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tebrik etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tebrik etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tebrik etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tebrik etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tebrik etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tebrik etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tebrik etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tebrik etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tebrik etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tebrik etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tebrik etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tebrik etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tebrik etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tebrik etmesem (conditional first-person singular)
tebrik etmesen (conditional second-person singular)
tebrik etmese (conditional singular third-person)
tebrik etmesek (conditional first-person plural)
tebrik etmeseniz (conditional plural second-person)
tebrik etmeseler (conditional plural third-person)
tebrik etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tebrik etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tebrik etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tebrik etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tebrik etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tebrik etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tebrik etmeyeyim (first-person optative singular)
tebrik etmeyesin (optative second-person singular)
tebrik etmeye (optative singular third-person)
tebrik etmeyelim (first-person optative plural)
tebrik etmeyesiniz (optative plural second-person)
tebrik etmeyeler (optative plural third-person)
tebrik etmemekteyim (first-person progressive singular)
tebrik etmemektesin (progressive second-person singular)
tebrik etmemekte (progressive singular third-person)
tebrik etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tebrik etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tebrik etmemekteler (plural progressive third-person)
tebrik etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tebrik etmemelisin (necessitative second-person singular)
tebrik etmemeli (necessitative singular third-person)
tebrik etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tebrik etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tebrik etmemeliler (necessitative plural third-person)
tebrik etme (imperative second-person singular)
tebrik etmesin (imperative singular third-person)
tebrik etmeyin (imperative plural second-person)
or tebrik etmeyiniz (imperative plural second-person)
tebrik etmesinler (imperative plural third-person)
tebrik etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tebrik etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tebrik etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tebrik etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tebrik etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tebrik etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tebrik etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tebrik etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tebrik etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tebrik etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tebrik etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tebrik etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tebrik etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tebrik etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tebrik etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tebrik etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tebrik etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tebrik etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tebrik etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tebrik etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tebrik etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tebrik etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tebrik etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tebrik etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tebrik etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tebrik etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tebrik etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tebrik etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tebrik etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tebrik etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tebrik etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tebrik etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tebrik etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tebrik etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tebrik etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tebrik etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tebrik etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tebrik etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tebrik etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tebrik etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tebrik etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tebrik etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tebrik etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tebrik etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tebrik etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tebrik etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tebrik etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tebrik etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tebrik etmesem mi? (conditional first-person singular)
tebrik etmesen mi? (conditional second-person singular)
tebrik etmese mi? (conditional singular third-person)
tebrik etmesek mi? (conditional first-person plural)
tebrik etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tebrik etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tebrik etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tebrik etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tebrik etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tebrik etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tebrik etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tebrik etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tebrik etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tebrik etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tebrik etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tebrik etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tebrik etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tebrik etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tebrik etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tebrik etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tebrik etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tebrik etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tebrik etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tebrik etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tebrik ediyorlardı (or tebrik ediyordular)

tebrik ederlermiş (or tebrik edermişlar)


kopya etmek

head

kopya etmek (third-person singular simple present kopya eder)

kopya eder (present singular third-person)
kopya etmek (infinitive)
kopya eden (imperfective impersonal participle)
kopya etmiş (impersonal participle perfective)
kopya edecek (impersonal participle prospective)
kopya ettiğim (non-prospective participle personal)
kopya ettiğin (non-prospective participle personal)
kopya ettiği (non-prospective participle personal)
kopya ettiğimiz (non-prospective participle personal)
kopya ettiğiniz (non-prospective participle personal)
kopya ettikleri (non-prospective participle personal)
kopya edeceğim (participle personal prospective)
kopya edeceğin (participle personal prospective)
kopya edeceği (participle personal prospective)
kopya edeceğimiz (participle personal prospective)
kopya edeceğiniz (participle personal prospective)
kopya edecekleri (participle personal prospective)
kopya etme (noun-from-verb)
kopya ediş (adverbial)
kopya ederim (aorist first-person indicative present singular)
kopya edersin (aorist indicative present second-person singular)
kopya eder (aorist indicative present singular third-person)
kopya ederiz (aorist first-person indicative plural present)
kopya edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
kopya ederler (aorist indicative plural present third-person)
kopya ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kopya ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kopya ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
kopya ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kopya ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kopya ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kopya ettim (first-person indicative past perfective singular)
kopya ettin (indicative past perfective second-person singular)
kopya etti (indicative past perfective singular third-person)
kopya ettik (first-person indicative past perfective plural)
kopya ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kopya ettiler (indicative past perfective plural third-person)
kopya ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kopya ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kopya ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kopya ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kopya ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kopya ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kopya ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kopya edeceğim (first-person future indicative singular)
kopya edeceksin (future indicative second-person singular)
kopya edecek (future indicative singular third-person)
kopya edeceğiz (first-person future indicative plural)
kopya edeceksiniz (future indicative plural second-person)
kopya edecekler (future indicative plural third-person)
kopya etmişim (first-person inferential perfective singular)
kopya etmişsin (inferential perfective second-person singular)
kopya etmiş (inferential perfective singular third-person)
kopya etmişiz (first-person inferential perfective plural)
kopya etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kopya etmişler (inferential perfective plural third-person)
kopya edermişim (aorist first-person inferential singular)
kopya edermişsin (aorist inferential second-person singular)
kopya edermiş (aorist inferential singular third-person)
kopya edermişiz (aorist first-person inferential plural)
kopya edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kopya ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or kopya edermişlar (aorist inferential plural third-person)
kopya ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kopya ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kopya ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kopya ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kopya ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kopya ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kopya etsem (conditional first-person singular)
kopya etsen (conditional second-person singular)
kopya etse (conditional singular third-person)
kopya etsek (conditional first-person plural)
kopya etseniz (conditional plural second-person)
kopya etseler (conditional plural third-person)
kopya etseydim (conditional first-person perfective singular)
kopya etseydin (conditional perfective second-person singular)
kopya etseydi (conditional perfective singular third-person)
kopya etseydik (conditional first-person perfective plural)
kopya etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kopya etseydiler (conditional perfective plural third-person)
kopya edeyim (first-person optative singular)
kopya edesin (optative second-person singular)
kopya ede (optative singular third-person)
kopya edelim (first-person optative plural)
kopya edesiniz (optative plural second-person)
kopya edeler (optative plural third-person)
kopya etmekteyim (first-person progressive singular)
kopya etmektesin (progressive second-person singular)
kopya etmekte (progressive singular third-person)
kopya etmekteyiz (first-person plural progressive)
kopya etmektesiniz (plural progressive second-person)
kopya etmekteler (plural progressive third-person)
kopya etmeliyim (first-person necessitative singular)
kopya etmelisin (necessitative second-person singular)
kopya etmeli (necessitative singular third-person)
kopya etmeliyiz (first-person necessitative plural)
kopya etmelisiniz (necessitative plural second-person)
kopya etmeliler (necessitative plural third-person)
kopya et (imperative second-person singular)
kopya etsin (imperative singular third-person)
kopya edin (imperative plural second-person)
or kopya ediniz (imperative plural second-person)
kopya etsinler (imperative plural third-person)
kopya eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kopya eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
kopya eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
kopya eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kopya eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kopya ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kopya ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kopya ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kopya ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kopya ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kopya ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kopya ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kopya ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kopya ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kopya etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kopya ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kopya ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kopya ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kopya ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kopya ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kopya ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kopya ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kopya ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kopya ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kopya edecek miyim? (first-person future indicative singular)
kopya edecek misin? (future indicative second-person singular)
kopya edecek mi? (future indicative singular third-person)
kopya edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kopya edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kopya edecekler mi? (future indicative plural third-person)
kopya etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kopya etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kopya etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kopya etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kopya etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kopya etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kopya eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kopya eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kopya eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kopya eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kopya eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kopya ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kopya ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kopya ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kopya ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kopya ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kopya ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kopya ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kopya etsem mi? (conditional first-person singular)
kopya etsen mi? (conditional second-person singular)
kopya etse mi? (conditional singular third-person)
kopya etsek mi? (conditional first-person plural)
kopya etseniz mi? (conditional plural second-person)
kopya etseler mi? (conditional plural third-person)
kopya etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kopya etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kopya etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kopya etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kopya etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kopya etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kopya etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
kopya etmekte misin? (progressive second-person singular)
kopya etmekte mi? (progressive singular third-person)
kopya etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kopya etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kopya etmekteler mi? (plural progressive third-person)
kopya etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
kopya etmeli misin? (necessitative second-person singular)
kopya etmeli mi? (necessitative singular third-person)
kopya etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kopya etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kopya etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kopya etmemek (infinitive negative)
kopya etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kopya etmemiş (impersonal negative participle perfective)
kopya etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kopya etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kopya etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kopya etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kopya etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kopya etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kopya etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kopya etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kopya etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kopya etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kopya etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kopya etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kopya etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kopya etmeme (negative noun-from-verb)
kopya etmeyiş (adverbial negative)
kopya etmem (aorist first-person indicative present singular)
kopya etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kopya etmez (aorist indicative present singular third-person)
kopya etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kopya etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kopya etmezler (aorist indicative plural present third-person)
kopya etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kopya etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kopya etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kopya etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kopya etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kopya etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kopya etmedim (first-person indicative past perfective singular)
kopya etmedin (indicative past perfective second-person singular)
kopya etmedi (indicative past perfective singular third-person)
kopya etmedik (first-person indicative past perfective plural)
kopya etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kopya etmediler (indicative past perfective plural third-person)
kopya etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kopya etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kopya etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kopya etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kopya etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kopya etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kopya etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kopya etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kopya etmeyecek (future indicative singular third-person)
kopya etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kopya etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kopya etmeyecekler (future indicative plural third-person)
kopya etmemişim (first-person inferential perfective singular)
kopya etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kopya etmemiş (inferential perfective singular third-person)
kopya etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kopya etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kopya etmemişler (inferential perfective plural third-person)
kopya etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kopya etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kopya etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kopya etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kopya etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kopya etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kopya etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kopya etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kopya etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kopya etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kopya etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kopya etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kopya etmesem (conditional first-person singular)
kopya etmesen (conditional second-person singular)
kopya etmese (conditional singular third-person)
kopya etmesek (conditional first-person plural)
kopya etmeseniz (conditional plural second-person)
kopya etmeseler (conditional plural third-person)
kopya etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kopya etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kopya etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kopya etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kopya etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kopya etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kopya etmeyeyim (first-person optative singular)
kopya etmeyesin (optative second-person singular)
kopya etmeye (optative singular third-person)
kopya etmeyelim (first-person optative plural)
kopya etmeyesiniz (optative plural second-person)
kopya etmeyeler (optative plural third-person)
kopya etmemekteyim (first-person progressive singular)
kopya etmemektesin (progressive second-person singular)
kopya etmemekte (progressive singular third-person)
kopya etmemekteyiz (first-person plural progressive)
kopya etmemektesiniz (plural progressive second-person)
kopya etmemekteler (plural progressive third-person)
kopya etmemeliyim (first-person necessitative singular)
kopya etmemelisin (necessitative second-person singular)
kopya etmemeli (necessitative singular third-person)
kopya etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kopya etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kopya etmemeliler (necessitative plural third-person)
kopya etme (imperative second-person singular)
kopya etmesin (imperative singular third-person)
kopya etmeyin (imperative plural second-person)
or kopya etmeyiniz (imperative plural second-person)
kopya etmesinler (imperative plural third-person)
kopya etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kopya etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kopya etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kopya etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kopya etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kopya etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kopya etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kopya etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kopya etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kopya etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kopya etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kopya etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kopya etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kopya etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kopya etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kopya etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kopya etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kopya etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kopya etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kopya etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kopya etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kopya etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kopya etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kopya etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kopya etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kopya etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kopya etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kopya etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kopya etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kopya etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kopya etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kopya etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kopya etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kopya etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kopya etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kopya etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kopya etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kopya etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kopya etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
kopya etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kopya etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kopya etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kopya etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kopya etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kopya etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kopya etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kopya etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kopya etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kopya etmesem mi? (conditional first-person singular)
kopya etmesen mi? (conditional second-person singular)
kopya etmese mi? (conditional singular third-person)
kopya etmesek mi? (conditional first-person plural)
kopya etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kopya etmeseler mi? (conditional plural third-person)
kopya etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kopya etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kopya etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kopya etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kopya etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kopya etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kopya etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kopya etmemekte misin? (progressive second-person singular)
kopya etmemekte mi? (progressive singular third-person)
kopya etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kopya etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kopya etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kopya etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kopya etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kopya etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kopya etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kopya etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kopya etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kopya ediyorlardı (or kopya ediyordular)


cüret etmek

head

cüret etmek (third-person singular simple present cüret eder)

cüret eder (present singular third-person)
cüret etmek (infinitive)
cüret eden (imperfective impersonal participle)
cüret etmiş (impersonal participle perfective)
cüret edecek (impersonal participle prospective)
cüret ettiğim (non-prospective participle personal)
cüret ettiğin (non-prospective participle personal)
cüret ettiği (non-prospective participle personal)
cüret ettiğimiz (non-prospective participle personal)
cüret ettiğiniz (non-prospective participle personal)
cüret ettikleri (non-prospective participle personal)
cüret edeceğim (participle personal prospective)
cüret edeceğin (participle personal prospective)
cüret edeceği (participle personal prospective)
cüret edeceğimiz (participle personal prospective)
cüret edeceğiniz (participle personal prospective)
cüret edecekleri (participle personal prospective)
cüret etme (noun-from-verb)
cüret ediş (adverbial)
cüret ederim (aorist first-person indicative present singular)
cüret edersin (aorist indicative present second-person singular)
cüret eder (aorist indicative present singular third-person)
cüret ederiz (aorist first-person indicative plural present)
cüret edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
cüret ederler (aorist indicative plural present third-person)
cüret ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cüret ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cüret ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
cüret ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cüret ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cüret ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cüret ettim (first-person indicative past perfective singular)
cüret ettin (indicative past perfective second-person singular)
cüret etti (indicative past perfective singular third-person)
cüret ettik (first-person indicative past perfective plural)
cüret ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
cüret ettiler (indicative past perfective plural third-person)
cüret ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cüret ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cüret ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cüret ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cüret ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cüret ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or cüret ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
cüret edeceğim (first-person future indicative singular)
cüret edeceksin (future indicative second-person singular)
cüret edecek (future indicative singular third-person)
cüret edeceğiz (first-person future indicative plural)
cüret edeceksiniz (future indicative plural second-person)
cüret edecekler (future indicative plural third-person)
cüret etmişim (first-person inferential perfective singular)
cüret etmişsin (inferential perfective second-person singular)
cüret etmiş (inferential perfective singular third-person)
cüret etmişiz (first-person inferential perfective plural)
cüret etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cüret etmişler (inferential perfective plural third-person)
cüret edermişim (aorist first-person inferential singular)
cüret edermişsin (aorist inferential second-person singular)
cüret edermiş (aorist inferential singular third-person)
cüret edermişiz (aorist first-person inferential plural)
cüret edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cüret ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or cüret edermişlar (aorist inferential plural third-person)
cüret ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cüret ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cüret ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cüret ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cüret ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cüret ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cüret etsem (conditional first-person singular)
cüret etsen (conditional second-person singular)
cüret etse (conditional singular third-person)
cüret etsek (conditional first-person plural)
cüret etseniz (conditional plural second-person)
cüret etseler (conditional plural third-person)
cüret etseydim (conditional first-person perfective singular)
cüret etseydin (conditional perfective second-person singular)
cüret etseydi (conditional perfective singular third-person)
cüret etseydik (conditional first-person perfective plural)
cüret etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cüret etseydiler (conditional perfective plural third-person)
cüret edeyim (first-person optative singular)
cüret edesin (optative second-person singular)
cüret ede (optative singular third-person)
cüret edelim (first-person optative plural)
cüret edesiniz (optative plural second-person)
cüret edeler (optative plural third-person)
cüret etmekteyim (first-person progressive singular)
cüret etmektesin (progressive second-person singular)
cüret etmekte (progressive singular third-person)
cüret etmekteyiz (first-person plural progressive)
cüret etmektesiniz (plural progressive second-person)
cüret etmekteler (plural progressive third-person)
cüret etmeliyim (first-person necessitative singular)
cüret etmelisin (necessitative second-person singular)
cüret etmeli (necessitative singular third-person)
cüret etmeliyiz (first-person necessitative plural)
cüret etmelisiniz (necessitative plural second-person)
cüret etmeliler (necessitative plural third-person)
cüret et (imperative second-person singular)
cüret etsin (imperative singular third-person)
cüret edin (imperative plural second-person)
or cüret ediniz (imperative plural second-person)
cüret etsinler (imperative plural third-person)
cüret eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cüret eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
cüret eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
cüret eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cüret eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cüret ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cüret ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cüret ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cüret ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cüret ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cüret ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cüret ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cüret ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cüret ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cüret etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
cüret ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cüret ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cüret ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cüret ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cüret ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cüret ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cüret ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cüret ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cüret ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cüret edecek miyim? (first-person future indicative singular)
cüret edecek misin? (future indicative second-person singular)
cüret edecek mi? (future indicative singular third-person)
cüret edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cüret edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cüret edecekler mi? (future indicative plural third-person)
cüret etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cüret etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cüret etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cüret etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cüret etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cüret etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cüret eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cüret eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cüret eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
cüret eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cüret eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cüret ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cüret ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cüret ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cüret ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cüret ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cüret ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cüret ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cüret etsem mi? (conditional first-person singular)
cüret etsen mi? (conditional second-person singular)
cüret etse mi? (conditional singular third-person)
cüret etsek mi? (conditional first-person plural)
cüret etseniz mi? (conditional plural second-person)
cüret etseler mi? (conditional plural third-person)
cüret etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
cüret etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
cüret etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
cüret etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
cüret etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cüret etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cüret etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
cüret etmekte misin? (progressive second-person singular)
cüret etmekte mi? (progressive singular third-person)
cüret etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
cüret etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
cüret etmekteler mi? (plural progressive third-person)
cüret etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
cüret etmeli misin? (necessitative second-person singular)
cüret etmeli mi? (necessitative singular third-person)
cüret etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cüret etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cüret etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
cüret etmemek (infinitive negative)
cüret etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
cüret etmemiş (impersonal negative participle perfective)
cüret etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
cüret etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
cüret etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
cüret etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
cüret etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
cüret etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
cüret etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
cüret etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
cüret etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
cüret etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
cüret etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
cüret etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
cüret etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
cüret etmeme (negative noun-from-verb)
cüret etmeyiş (adverbial negative)
cüret etmem (aorist first-person indicative present singular)
cüret etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
cüret etmez (aorist indicative present singular third-person)
cüret etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
cüret etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
cüret etmezler (aorist indicative plural present third-person)
cüret etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cüret etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cüret etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
cüret etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cüret etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cüret etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cüret etmedim (first-person indicative past perfective singular)
cüret etmedin (indicative past perfective second-person singular)
cüret etmedi (indicative past perfective singular third-person)
cüret etmedik (first-person indicative past perfective plural)
cüret etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
cüret etmediler (indicative past perfective plural third-person)
cüret etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cüret etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cüret etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cüret etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cüret etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cüret etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
cüret etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
cüret etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
cüret etmeyecek (future indicative singular third-person)
cüret etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
cüret etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
cüret etmeyecekler (future indicative plural third-person)
cüret etmemişim (first-person inferential perfective singular)
cüret etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
cüret etmemiş (inferential perfective singular third-person)
cüret etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
cüret etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cüret etmemişler (inferential perfective plural third-person)
cüret etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
cüret etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
cüret etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
cüret etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
cüret etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cüret etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
cüret etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cüret etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cüret etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cüret etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cüret etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cüret etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cüret etmesem (conditional first-person singular)
cüret etmesen (conditional second-person singular)
cüret etmese (conditional singular third-person)
cüret etmesek (conditional first-person plural)
cüret etmeseniz (conditional plural second-person)
cüret etmeseler (conditional plural third-person)
cüret etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
cüret etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
cüret etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
cüret etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
cüret etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cüret etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
cüret etmeyeyim (first-person optative singular)
cüret etmeyesin (optative second-person singular)
cüret etmeye (optative singular third-person)
cüret etmeyelim (first-person optative plural)
cüret etmeyesiniz (optative plural second-person)
cüret etmeyeler (optative plural third-person)
cüret etmemekteyim (first-person progressive singular)
cüret etmemektesin (progressive second-person singular)
cüret etmemekte (progressive singular third-person)
cüret etmemekteyiz (first-person plural progressive)
cüret etmemektesiniz (plural progressive second-person)
cüret etmemekteler (plural progressive third-person)
cüret etmemeliyim (first-person necessitative singular)
cüret etmemelisin (necessitative second-person singular)
cüret etmemeli (necessitative singular third-person)
cüret etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
cüret etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
cüret etmemeliler (necessitative plural third-person)
cüret etme (imperative second-person singular)
cüret etmesin (imperative singular third-person)
cüret etmeyin (imperative plural second-person)
or cüret etmeyiniz (imperative plural second-person)
cüret etmesinler (imperative plural third-person)
cüret etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cüret etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
cüret etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
cüret etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cüret etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cüret etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cüret etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cüret etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cüret etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cüret etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cüret etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cüret etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cüret etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cüret etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cüret etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
cüret etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cüret etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cüret etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cüret etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cüret etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cüret etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cüret etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cüret etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cüret etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cüret etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
cüret etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
cüret etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
cüret etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cüret etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cüret etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
cüret etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cüret etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cüret etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cüret etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cüret etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cüret etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cüret etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cüret etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cüret etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
cüret etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cüret etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cüret etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cüret etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cüret etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cüret etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cüret etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cüret etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cüret etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cüret etmesem mi? (conditional first-person singular)
cüret etmesen mi? (conditional second-person singular)
cüret etmese mi? (conditional singular third-person)
cüret etmesek mi? (conditional first-person plural)
cüret etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
cüret etmeseler mi? (conditional plural third-person)
cüret etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
cüret etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
cüret etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
cüret etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
cüret etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cüret etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cüret etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
cüret etmemekte misin? (progressive second-person singular)
cüret etmemekte mi? (progressive singular third-person)
cüret etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
cüret etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
cüret etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
cüret etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
cüret etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
cüret etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
cüret etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cüret etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cüret etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

cüret ediyorlardı (or cüret ediyordular)