tıraş olmak

tıraş oluyorlardı (or tıraş oluyordular)

tıraş olmak (infinitive)
tıraş olan (imperfective impersonal participle)
tıraş olmuş (impersonal participle perfective)
tıraş olacak (impersonal participle prospective)
tıraş olduğum (non-prospective participle personal)
tıraş olduğun (non-prospective participle personal)
tıraş olduğu (non-prospective participle personal)
tıraş olduğumuz (non-prospective participle personal)
tıraş olduğunuz (non-prospective participle personal)
tıraş oldukları (non-prospective participle personal)
tıraş olacağım (participle personal prospective)
tıraş olacağın (participle personal prospective)
tıraş olacağı (participle personal prospective)
tıraş olacağımız (participle personal prospective)
tıraş olacağınız (participle personal prospective)
tıraş olacakları (participle personal prospective)
tıraş olma (noun-from-verb)
tıraş oluş (adverbial)
tıraş olurum (aorist first-person indicative present singular)
tıraş olursun (aorist indicative present second-person singular)
tıraş olur (aorist indicative present singular third-person)
tıraş oluruz (aorist first-person indicative plural present)
tıraş olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
tıraş olurlar (aorist indicative plural present third-person)
tıraş oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tıraş oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tıraş oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
tıraş oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tıraş oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tıraş oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tıraş oldum (first-person indicative past perfective singular)
tıraş oldun (indicative past perfective second-person singular)
tıraş oldu (indicative past perfective singular third-person)
tıraş olduk (first-person indicative past perfective plural)
tıraş oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
tıraş oldular (indicative past perfective plural third-person)
tıraş oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tıraş oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tıraş oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tıraş oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tıraş oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tıraş oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tıraş oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tıraş olacağım (first-person future indicative singular)
tıraş olacaksın (future indicative second-person singular)
tıraş olacak (future indicative singular third-person)
tıraş olacağız (first-person future indicative plural)
tıraş olacaksınız (future indicative plural second-person)
tıraş olacaklar (future indicative plural third-person)
tıraş olmuşum (first-person inferential perfective singular)
tıraş olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
tıraş olmuş (inferential perfective singular third-person)
tıraş olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
tıraş olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
tıraş olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
tıraş olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
tıraş olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
tıraş olurmuş (aorist inferential singular third-person)
tıraş olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
tıraş olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
tıraş olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or tıraş olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
tıraş oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tıraş oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tıraş oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tıraş oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tıraş oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tıraş oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tıraş olsam (conditional first-person singular)
tıraş olsan (conditional second-person singular)
tıraş olsa (conditional singular third-person)
tıraş olsak (conditional first-person plural)
tıraş olsanız (conditional plural second-person)
tıraş olsalar (conditional plural third-person)
tıraş olsaydım (conditional first-person perfective singular)
tıraş olsaydın (conditional perfective second-person singular)
tıraş olsaydı (conditional perfective singular third-person)
tıraş olsaydık (conditional first-person perfective plural)
tıraş olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tıraş olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tıraş olayım (first-person optative singular)
tıraş olasın (optative second-person singular)
tıraş ola (optative singular third-person)
tıraş olalım (first-person optative plural)
tıraş olasınız (optative plural second-person)
tıraş olalar (optative plural third-person)
tıraş olmaktayım (first-person progressive singular)
tıraş olmaktasın (progressive second-person singular)
tıraş olmakta (progressive singular third-person)
tıraş olmaktayız (first-person plural progressive)
tıraş olmaktasınız (plural progressive second-person)
tıraş olmaktalar (plural progressive third-person)
tıraş olmalıyım (first-person necessitative singular)
tıraş olmalısın (necessitative second-person singular)
tıraş olmalı (necessitative singular third-person)
tıraş olmalıyız (first-person necessitative plural)
tıraş olmalısınız (necessitative plural second-person)
tıraş olmalılar (necessitative plural third-person)
tıraş ol (imperative second-person singular)
tıraş olsun (imperative singular third-person)
tıraş olun (imperative plural second-person)
tıraş olsunlar (imperative plural third-person)
tıraş olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
tıraş olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
tıraş olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
tıraş olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
tıraş olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
tıraş olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tıraş oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tıraş oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tıraş oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tıraş oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tıraş oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tıraş oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tıraş oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
tıraş oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
tıraş oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
tıraş olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
tıraş oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
tıraş oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
tıraş oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tıraş oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tıraş oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tıraş oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tıraş oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tıraş oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tıraş olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tıraş olacak mısın? (future indicative second-person singular)
tıraş olacak mı? (future indicative singular third-person)
tıraş olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tıraş olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tıraş olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tıraş olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
tıraş olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
tıraş olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
tıraş olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
tıraş olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
tıraş olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tıraş olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
tıraş olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
tıraş olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
tıraş olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
tıraş olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
tıraş olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tıraş oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tıraş oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tıraş oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tıraş oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tıraş oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tıraş oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tıraş olsam mı? (conditional first-person singular)
tıraş olsan mı? (conditional second-person singular)
tıraş olsa mı? (conditional singular third-person)
tıraş olsak mı? (conditional first-person plural)
tıraş olsanız mı? (conditional plural second-person)
tıraş olsalar mı? (conditional plural third-person)
tıraş olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tıraş olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tıraş olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tıraş olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tıraş olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tıraş olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tıraş olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tıraş olmakta mısın? (progressive second-person singular)
tıraş olmakta mı? (progressive singular third-person)
tıraş olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tıraş olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tıraş olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tıraş olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tıraş olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tıraş olmalı mı? (necessitative singular third-person)
tıraş olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tıraş olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tıraş olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tıraş olmamak (infinitive negative)
tıraş olmayan (imperfective impersonal negative participle)
tıraş olmamış (impersonal negative participle perfective)
tıraş olmayacak (impersonal negative participle prospective)
tıraş olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tıraş olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tıraş olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tıraş olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tıraş olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tıraş olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tıraş olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tıraş olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tıraş olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tıraş olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tıraş olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tıraş olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tıraş olmama (negative noun-from-verb)
tıraş olmayuş (adverbial negative)
tıraş olmam (aorist first-person indicative present singular)
tıraş olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tıraş olmaz (aorist indicative present singular third-person)
tıraş olmayız (aorist first-person indicative plural present)
tıraş olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tıraş olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tıraş olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tıraş olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tıraş olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
tıraş olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tıraş olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tıraş olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tıraş olmadım (first-person indicative past perfective singular)
tıraş olmadın (indicative past perfective second-person singular)
tıraş olmadı (indicative past perfective singular third-person)
tıraş olmadık (first-person indicative past perfective plural)
tıraş olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tıraş olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tıraş olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tıraş olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tıraş olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tıraş olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tıraş olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tıraş olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tıraş olmayacağım (first-person future indicative singular)
tıraş olmayacaksın (future indicative second-person singular)
tıraş olmayacak (future indicative singular third-person)
tıraş olmayacağız (first-person future indicative plural)
tıraş olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tıraş olmayacaklar (future indicative plural third-person)
tıraş olmamışım (first-person inferential perfective singular)
tıraş olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tıraş olmamış (inferential perfective singular third-person)
tıraş olmamışız (first-person inferential perfective plural)
tıraş olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tıraş olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tıraş olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tıraş olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tıraş olmazmış (aorist inferential singular third-person)
tıraş olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tıraş olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tıraş olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tıraş olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tıraş olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tıraş olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tıraş olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tıraş olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tıraş olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tıraş olmasam (conditional first-person singular)
tıraş olmasan (conditional second-person singular)
tıraş olmasa (conditional singular third-person)
tıraş olmasak (conditional first-person plural)
tıraş olmasanız (conditional plural second-person)
tıraş olmasalar (conditional plural third-person)
tıraş olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tıraş olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tıraş olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tıraş olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tıraş olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tıraş olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tıraş olmayayım (first-person optative singular)
tıraş olmayasın (optative second-person singular)
tıraş olmaya (optative singular third-person)
tıraş olmayalım (first-person optative plural)
tıraş olmayasınız (optative plural second-person)
tıraş olmayalar (optative plural third-person)
tıraş olmamaktayım (first-person progressive singular)
tıraş olmamaktasın (progressive second-person singular)
tıraş olmamakta (progressive singular third-person)
tıraş olmamaktayız (first-person plural progressive)
tıraş olmamaktasınız (plural progressive second-person)
tıraş olmamaktalar (plural progressive third-person)
tıraş olmamalıyım (first-person necessitative singular)
tıraş olmamalısın (necessitative second-person singular)
tıraş olmamalı (necessitative singular third-person)
tıraş olmamalıyız (first-person necessitative plural)
tıraş olmamalısınız (necessitative plural second-person)
tıraş olmamalılar (necessitative plural third-person)
tıraş olma (imperative second-person singular)
tıraş olmasın (imperative singular third-person)
tıraş olmayın (imperative plural second-person)
tıraş olmasınlar (imperative plural third-person)
tıraş olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tıraş olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tıraş olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tıraş olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tıraş olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tıraş olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tıraş olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tıraş olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tıraş olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tıraş olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tıraş olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tıraş olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tıraş olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tıraş olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tıraş olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tıraş olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tıraş olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tıraş olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tıraş olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tıraş olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tıraş olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tıraş olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tıraş olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tıraş olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tıraş olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tıraş olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tıraş olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tıraş olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tıraş olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tıraş olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tıraş olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tıraş olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tıraş olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tıraş olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tıraş olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tıraş olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tıraş olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tıraş olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tıraş olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tıraş olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tıraş olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tıraş olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tıraş olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tıraş olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tıraş olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tıraş olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tıraş olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tıraş olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tıraş olmasam mı? (conditional first-person singular)
tıraş olmasan mı? (conditional second-person singular)
tıraş olmasa mı? (conditional singular third-person)
tıraş olmasak mı? (conditional first-person plural)
tıraş olmasanız mı? (conditional plural second-person)
tıraş olmasalar mı? (conditional plural third-person)
tıraş olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tıraş olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tıraş olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tıraş olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tıraş olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tıraş olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tıraş olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tıraş olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tıraş olmamakta mı? (progressive singular third-person)
tıraş olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tıraş olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tıraş olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tıraş olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tıraş olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tıraş olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tıraş olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tıraş olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tıraş olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tıraş oluyor


kanıtlamak

head

kanıtlamak (third-person singular simple present kanıtlar)

kanıtlar (present singular third-person)
kanıtlamak (infinitive)
kanıtlayan (imperfective impersonal participle)
kanıtlamış (impersonal participle perfective)
kanıtlayacak (impersonal participle prospective)
kanıtladığım (non-prospective participle personal)
kanıtladığın (non-prospective participle personal)
kanıtladığı (non-prospective participle personal)
kanıtladığımız (non-prospective participle personal)
kanıtladığınız (non-prospective participle personal)
kanıtladıkları (non-prospective participle personal)
kanıtlayacağım (participle personal prospective)
kanıtlayacağın (participle personal prospective)
kanıtlayacağı (participle personal prospective)
kanıtlayacağımız (participle personal prospective)
kanıtlayacağınız (participle personal prospective)
kanıtlayacakları (participle personal prospective)
kanıtlama (noun-from-verb)
kanıtlayış (adverbial)
kanıtlarım (aorist first-person indicative present singular)
kanıtlarsın (aorist indicative present second-person singular)
kanıtlar (aorist indicative present singular third-person)
kanıtlarız (aorist first-person indicative plural present)
kanıtlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanıtlarlar (aorist indicative plural present third-person)
kanıtlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanıtlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanıtlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanıtlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanıtlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanıtlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanıtladım (first-person indicative past perfective singular)
kanıtladın (indicative past perfective second-person singular)
kanıtladı (indicative past perfective singular third-person)
kanıtladık (first-person indicative past perfective plural)
kanıtladınız (indicative past perfective plural second-person)
kanıtladılar (indicative past perfective plural third-person)
kanıtlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanıtlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanıtlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanıtlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanıtlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanıtlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kanıtlayacağım (first-person future indicative singular)
kanıtlayacaksın (future indicative second-person singular)
kanıtlayacak (future indicative singular third-person)
kanıtlayacağız (first-person future indicative plural)
kanıtlayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanıtlayacaklar (future indicative plural third-person)
kanıtlamışım (first-person inferential perfective singular)
kanıtlamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanıtlamış (inferential perfective singular third-person)
kanıtlamışız (first-person inferential perfective plural)
kanıtlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanıtlamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanıtlarmışım (aorist first-person inferential singular)
kanıtlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanıtlarmış (aorist inferential singular third-person)
kanıtlarmışız (aorist first-person inferential plural)
kanıtlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanıtlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanıtlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanıtlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanıtlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanıtlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanıtlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanıtlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanıtlasam (conditional first-person singular)
kanıtlasan (conditional second-person singular)
kanıtlasa (conditional singular third-person)
kanıtlasak (conditional first-person plural)
kanıtlasanız (conditional plural second-person)
kanıtlasalar (conditional plural third-person)
kanıtlasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanıtlasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanıtlasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanıtlasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanıtlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanıtlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanıtlayayım (first-person optative singular)
kanıtlayasın (optative second-person singular)
kanıtlaya (optative singular third-person)
kanıtlayalım (first-person optative plural)
kanıtlayasınız (optative plural second-person)
kanıtlayalar (optative plural third-person)
kanıtlamaktayım (first-person progressive singular)
kanıtlamaktasın (progressive second-person singular)
kanıtlamakta (progressive singular third-person)
kanıtlamaktayız (first-person plural progressive)
kanıtlamaktasınız (plural progressive second-person)
kanıtlamaktalar (plural progressive third-person)
kanıtlamalıyım (first-person necessitative singular)
kanıtlamalısın (necessitative second-person singular)
kanıtlamalı (necessitative singular third-person)
kanıtlamalıyız (first-person necessitative plural)
kanıtlamalısınız (necessitative plural second-person)
kanıtlamalılar (necessitative plural third-person)
kanıtla (imperative second-person singular)
kanıtlasın (imperative singular third-person)
kanıtlayın (imperative plural second-person)
kanıtlasınlar (imperative plural third-person)
kanıtlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanıtlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanıtlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanıtlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanıtlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanıtlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanıtlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanıtlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanıtlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanıtlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanıtlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanıtlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanıtladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanıtladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanıtladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanıtladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanıtladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanıtladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanıtlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanıtlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanıtlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanıtlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanıtlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanıtlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanıtlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanıtlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanıtlayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanıtlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanıtlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanıtlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanıtlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanıtlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanıtlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanıtlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanıtlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanıtlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanıtlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanıtlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanıtlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanıtlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanıtlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanıtlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanıtlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanıtlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanıtlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanıtlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanıtlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanıtlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanıtlasam mı? (conditional first-person singular)
kanıtlasan mı? (conditional second-person singular)
kanıtlasa mı? (conditional singular third-person)
kanıtlasak mı? (conditional first-person plural)
kanıtlasanız mı? (conditional plural second-person)
kanıtlasalar mı? (conditional plural third-person)
kanıtlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanıtlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanıtlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanıtlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanıtlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanıtlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanıtlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanıtlamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanıtlamakta mı? (progressive singular third-person)
kanıtlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanıtlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanıtlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanıtlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanıtlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanıtlamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanıtlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanıtlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanıtlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kanıtlamamak (infinitive negative)
kanıtlamayan (imperfective impersonal negative participle)
kanıtlamamış (impersonal negative participle perfective)
kanıtlamayacak (impersonal negative participle prospective)
kanıtlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kanıtlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kanıtlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kanıtlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kanıtlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kanıtlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kanıtlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kanıtlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kanıtlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kanıtlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kanıtlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kanıtlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kanıtlamama (negative noun-from-verb)
kanıtlamayış (adverbial negative)
kanıtlamam (aorist first-person indicative present singular)
kanıtlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kanıtlamaz (aorist indicative present singular third-person)
kanıtlamayız (aorist first-person indicative plural present)
kanıtlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanıtlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kanıtlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanıtlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanıtlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanıtlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanıtlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanıtlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanıtlamadım (first-person indicative past perfective singular)
kanıtlamadın (indicative past perfective second-person singular)
kanıtlamadı (indicative past perfective singular third-person)
kanıtlamadık (first-person indicative past perfective plural)
kanıtlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanıtlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanıtlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanıtlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanıtlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanıtlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanıtlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanıtlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kanıtlamayacağım (first-person future indicative singular)
kanıtlamayacaksın (future indicative second-person singular)
kanıtlamayacak (future indicative singular third-person)
kanıtlamayacağız (first-person future indicative plural)
kanıtlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanıtlamayacaklar (future indicative plural third-person)
kanıtlamamışım (first-person inferential perfective singular)
kanıtlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanıtlamamış (inferential perfective singular third-person)
kanıtlamamışız (first-person inferential perfective plural)
kanıtlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanıtlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanıtlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kanıtlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanıtlamazmış (aorist inferential singular third-person)
kanıtlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kanıtlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanıtlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanıtlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanıtlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanıtlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanıtlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanıtlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanıtlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanıtlamasam (conditional first-person singular)
kanıtlamasan (conditional second-person singular)
kanıtlamasa (conditional singular third-person)
kanıtlamasak (conditional first-person plural)
kanıtlamasanız (conditional plural second-person)
kanıtlamasalar (conditional plural third-person)
kanıtlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanıtlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanıtlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanıtlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanıtlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanıtlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanıtlamayayım (first-person optative singular)
kanıtlamayasın (optative second-person singular)
kanıtlamaya (optative singular third-person)
kanıtlamayalım (first-person optative plural)
kanıtlamayasınız (optative plural second-person)
kanıtlamayalar (optative plural third-person)
kanıtlamamaktayım (first-person progressive singular)
kanıtlamamaktasın (progressive second-person singular)
kanıtlamamakta (progressive singular third-person)
kanıtlamamaktayız (first-person plural progressive)
kanıtlamamaktasınız (plural progressive second-person)
kanıtlamamaktalar (plural progressive third-person)
kanıtlamamalıyım (first-person necessitative singular)
kanıtlamamalısın (necessitative second-person singular)
kanıtlamamalı (necessitative singular third-person)
kanıtlamamalıyız (first-person necessitative plural)
kanıtlamamalısınız (necessitative plural second-person)
kanıtlamamalılar (necessitative plural third-person)
kanıtlama (imperative second-person singular)
kanıtlamasın (imperative singular third-person)
kanıtlamayın (imperative plural second-person)
kanıtlamasınlar (imperative plural third-person)
kanıtlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanıtlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanıtlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanıtlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanıtlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanıtlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanıtlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanıtlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanıtlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanıtlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanıtlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanıtlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanıtlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanıtlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanıtlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanıtlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanıtlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanıtlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanıtlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanıtlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanıtlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanıtlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanıtlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanıtlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanıtlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanıtlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanıtlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanıtlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanıtlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanıtlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanıtlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanıtlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanıtlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanıtlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanıtlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanıtlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanıtlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanıtlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanıtlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanıtlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanıtlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanıtlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanıtlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanıtlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanıtlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanıtlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanıtlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanıtlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanıtlamasam mı? (conditional first-person singular)
kanıtlamasan mı? (conditional second-person singular)
kanıtlamasa mı? (conditional singular third-person)
kanıtlamasak mı? (conditional first-person plural)
kanıtlamasanız mı? (conditional plural second-person)
kanıtlamasalar mı? (conditional plural third-person)
kanıtlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanıtlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanıtlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanıtlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanıtlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanıtlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanıtlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanıtlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanıtlamamakta mı? (progressive singular third-person)
kanıtlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanıtlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanıtlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanıtlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanıtlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanıtlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanıtlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanıtlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanıtlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)


savaşmak

savaşmak (third-person singular simple present savaşır)

savaşır (present singular third-person)
savaşmak (infinitive)
savaşan (imperfective impersonal participle)
savaşmış (impersonal participle perfective)
savaşacak (impersonal participle prospective)
savaştığım (non-prospective participle personal)
savaştığın (non-prospective participle personal)
savaştığı (non-prospective participle personal)
savaştığımız (non-prospective participle personal)
savaştığınız (non-prospective participle personal)
savaştıkları (non-prospective participle personal)
savaşacağım (participle personal prospective)
savaşacağın (participle personal prospective)
savaşacağı (participle personal prospective)
savaşacağımız (participle personal prospective)
savaşacağınız (participle personal prospective)
savaşacakları (participle personal prospective)
savaşma (noun-from-verb)
savaşış (adverbial)
savaşırım (aorist first-person indicative present singular)
savaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
savaşır (aorist indicative present singular third-person)
savaşırız (aorist first-person indicative plural present)
savaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
savaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
savaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
savaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
savaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
savaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
savaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
savaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
savaştım (first-person indicative past perfective singular)
savaştın (indicative past perfective second-person singular)
savaştı (indicative past perfective singular third-person)
savaştık (first-person indicative past perfective plural)
savaştınız (indicative past perfective plural second-person)
savaştılar (indicative past perfective plural third-person)
savaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
savaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
savaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
savaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
savaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
savaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or savaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
savaşacağım (first-person future indicative singular)
savaşacaksın (future indicative second-person singular)
savaşacak (future indicative singular third-person)
savaşacağız (first-person future indicative plural)
savaşacaksınız (future indicative plural second-person)
savaşacaklar (future indicative plural third-person)
savaşmışım (first-person inferential perfective singular)
savaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
savaşmış (inferential perfective singular third-person)
savaşmışız (first-person inferential perfective plural)
savaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
savaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
savaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
savaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
savaşırmış (aorist inferential singular third-person)
savaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
savaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
savaşırlarmış (or savaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
savaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
savaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
savaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
savaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
savaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
savaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
savaşsam (conditional first-person singular)
savaşsan (conditional second-person singular)
savaşsa (conditional singular third-person)
savaşsak (conditional first-person plural)
savaşsanız (conditional plural second-person)
savaşsalar (conditional plural third-person)
savaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
savaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
savaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
savaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
savaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
savaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
savaşayım (first-person optative singular)
savaşasın (optative second-person singular)
savaşa (optative singular third-person)
savaşalım (first-person optative plural)
savaşasınız (optative plural second-person)
savaşalar (optative plural third-person)
savaşmaktayım (first-person progressive singular)
savaşmaktasın (progressive second-person singular)
savaşmakta (progressive singular third-person)
savaşmaktayız (first-person plural progressive)
savaşmaktasınız (plural progressive second-person)
savaşmaktalar (plural progressive third-person)
savaşmalıyım (first-person necessitative singular)
savaşmalısın (necessitative second-person singular)
savaşmalı (necessitative singular third-person)
savaşmalıyız (first-person necessitative plural)
savaşmalısınız (necessitative plural second-person)
savaşmalılar (necessitative plural third-person)
savaş (imperative second-person singular)
savaşsın (imperative singular third-person)
savaşın (imperative plural second-person)
savaşsınlar (imperative plural third-person)
savaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
savaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
savaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
savaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
savaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
savaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
savaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
savaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
savaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
savaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
savaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
savaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
savaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
savaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
savaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
savaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
savaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
savaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
savaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
savaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
savaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
savaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
savaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
savaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
savaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
savaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
savaşacak mı? (future indicative singular third-person)
savaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
savaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
savaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
savaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
savaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
savaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
savaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
savaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
savaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
savaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
savaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
savaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
savaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
savaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
savaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
savaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
savaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
savaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
savaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
savaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
savaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
savaşsam mı? (conditional first-person singular)
savaşsan mı? (conditional second-person singular)
savaşsa mı? (conditional singular third-person)
savaşsak mı? (conditional first-person plural)
savaşsanız mı? (conditional plural second-person)
savaşsalar mı? (conditional plural third-person)
savaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
savaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
savaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
savaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
savaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
savaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
savaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
savaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
savaşmakta mı? (progressive singular third-person)
savaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
savaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
savaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
savaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
savaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
savaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
savaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
savaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
savaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
savaşmamak (infinitive negative)
savaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
savaşmamış (impersonal negative participle perfective)
savaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
savaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
savaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
savaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
savaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
savaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
savaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
savaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
savaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
savaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
savaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
savaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
savaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
savaşmama (negative noun-from-verb)
savaşmayış (adverbial negative)
savaşmam (aorist first-person indicative present singular)
savaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
savaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
savaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
savaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
savaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
savaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
savaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
savaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
savaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
savaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
savaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
savaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
savaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
savaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
savaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
savaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
savaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
savaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
savaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
savaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
savaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
savaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
savaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
savaşmayacağım (first-person future indicative singular)
savaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
savaşmayacak (future indicative singular third-person)
savaşmayacağız (first-person future indicative plural)
savaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
savaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
savaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
savaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
savaşmamış (inferential perfective singular third-person)
savaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
savaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
savaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
savaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
savaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
savaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
savaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
savaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
savaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
savaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
savaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
savaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
savaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
savaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
savaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
savaşmasam (conditional first-person singular)
savaşmasan (conditional second-person singular)
savaşmasa (conditional singular third-person)
savaşmasak (conditional first-person plural)
savaşmasanız (conditional plural second-person)
savaşmasalar (conditional plural third-person)
savaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
savaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
savaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
savaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
savaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
savaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
savaşmayayım (first-person optative singular)
savaşmayasın (optative second-person singular)
savaşmaya (optative singular third-person)
savaşmayalım (first-person optative plural)
savaşmayasınız (optative plural second-person)
savaşmayalar (optative plural third-person)
savaşmamaktayım (first-person progressive singular)
savaşmamaktasın (progressive second-person singular)
savaşmamakta (progressive singular third-person)
savaşmamaktayız (first-person plural progressive)
savaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
savaşmamaktalar (plural progressive third-person)
savaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
savaşmamalısın (necessitative second-person singular)
savaşmamalı (necessitative singular third-person)
savaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
savaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
savaşmamalılar (necessitative plural third-person)
savaşma (imperative second-person singular)
savaşmasın (imperative singular third-person)
savaşmayın (imperative plural second-person)
savaşmasınlar (imperative plural third-person)
savaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
savaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
savaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
savaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
savaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
savaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
savaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
savaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
savaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
savaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
savaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
savaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
savaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
savaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
savaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
savaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
savaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
savaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
savaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
savaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
savaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
savaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
savaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
savaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
savaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
savaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
savaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
savaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
savaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
savaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
savaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
savaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
savaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
savaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
savaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
savaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
savaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
savaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
savaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
savaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
savaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
savaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
savaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
savaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
savaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
savaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
savaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
savaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
savaşmasam mı? (conditional first-person singular)
savaşmasan mı? (conditional second-person singular)
savaşmasa mı? (conditional singular third-person)
savaşmasak mı? (conditional first-person plural)
savaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
savaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
savaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
savaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
savaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
savaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
savaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
savaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
savaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
savaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
savaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
savaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
savaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
savaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
savaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
savaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
savaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
savaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
savaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
savaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish صاواشمق. From Old Turkic sava- + -ş-


pişman olmak

pişman oluyorlardı (or pişman oluyordular)

pişman olurlarmış (or pişman olurmuşlar)

pişman olmak (infinitive)
pişman olan (imperfective impersonal participle)
pişman olmuş (impersonal participle perfective)
pişman olacak (impersonal participle prospective)
pişman olduğum (non-prospective participle personal)
pişman olduğun (non-prospective participle personal)
pişman olduğu (non-prospective participle personal)
pişman olduğumuz (non-prospective participle personal)
pişman olduğunuz (non-prospective participle personal)
pişman oldukları (non-prospective participle personal)
pişman olacağım (participle personal prospective)
pişman olacağın (participle personal prospective)
pişman olacağı (participle personal prospective)
pişman olacağımız (participle personal prospective)
pişman olacağınız (participle personal prospective)
pişman olacakları (participle personal prospective)
pişman olma (noun-from-verb)
pişman oluş (adverbial)
pişman olurum (aorist first-person indicative present singular)
pişman olursun (aorist indicative present second-person singular)
pişman olur (aorist indicative present singular third-person)
pişman oluruz (aorist first-person indicative plural present)
pişman olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
pişman olurlar (aorist indicative plural present third-person)
pişman oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pişman oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pişman oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
pişman oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pişman oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pişman oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pişman oldum (first-person indicative past perfective singular)
pişman oldun (indicative past perfective second-person singular)
pişman oldu (indicative past perfective singular third-person)
pişman olduk (first-person indicative past perfective plural)
pişman oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
pişman oldular (indicative past perfective plural third-person)
pişman oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pişman oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pişman oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pişman oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pişman oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pişman oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or pişman oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
pişman olacağım (first-person future indicative singular)
pişman olacaksın (future indicative second-person singular)
pişman olacak (future indicative singular third-person)
pişman olacağız (first-person future indicative plural)
pişman olacaksınız (future indicative plural second-person)
pişman olacaklar (future indicative plural third-person)
pişman olmuşum (first-person inferential perfective singular)
pişman olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
pişman olmuş (inferential perfective singular third-person)
pişman olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
pişman olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
pişman olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
pişman olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
pişman olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
pişman olurmuş (aorist inferential singular third-person)
pişman olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
pişman olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
pişman olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or pişman olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
pişman oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pişman oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pişman oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pişman oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pişman oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pişman oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pişman olsam (conditional first-person singular)
pişman olsan (conditional second-person singular)
pişman olsa (conditional singular third-person)
pişman olsak (conditional first-person plural)
pişman olsanız (conditional plural second-person)
pişman olsalar (conditional plural third-person)
pişman olsaydım (conditional first-person perfective singular)
pişman olsaydın (conditional perfective second-person singular)
pişman olsaydı (conditional perfective singular third-person)
pişman olsaydık (conditional first-person perfective plural)
pişman olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
pişman olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
pişman olayım (first-person optative singular)
pişman olasın (optative second-person singular)
pişman ola (optative singular third-person)
pişman olalım (first-person optative plural)
pişman olasınız (optative plural second-person)
pişman olalar (optative plural third-person)
pişman olmaktayım (first-person progressive singular)
pişman olmaktasın (progressive second-person singular)
pişman olmakta (progressive singular third-person)
pişman olmaktayız (first-person plural progressive)
pişman olmaktasınız (plural progressive second-person)
pişman olmaktalar (plural progressive third-person)
pişman olmalıyım (first-person necessitative singular)
pişman olmalısın (necessitative second-person singular)
pişman olmalı (necessitative singular third-person)
pişman olmalıyız (first-person necessitative plural)
pişman olmalısınız (necessitative plural second-person)
pişman olmalılar (necessitative plural third-person)
pişman ol (imperative second-person singular)
pişman olsun (imperative singular third-person)
pişman olun (imperative plural second-person)
pişman olsunlar (imperative plural third-person)
pişman olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
pişman olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
pişman olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
pişman olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
pişman olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
pişman olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
pişman oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pişman oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pişman oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pişman oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pişman oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pişman oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pişman oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
pişman oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
pişman oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
pişman olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
pişman oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
pişman oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
pişman oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pişman oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pişman oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pişman oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pişman oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pişman oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pişman olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
pişman olacak mısın? (future indicative second-person singular)
pişman olacak mı? (future indicative singular third-person)
pişman olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
pişman olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
pişman olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
pişman olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
pişman olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
pişman olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
pişman olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
pişman olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
pişman olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
pişman olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
pişman olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
pişman olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
pişman olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
pişman olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
pişman olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
pişman oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pişman oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pişman oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pişman oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pişman oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pişman oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pişman olsam mı? (conditional first-person singular)
pişman olsan mı? (conditional second-person singular)
pişman olsa mı? (conditional singular third-person)
pişman olsak mı? (conditional first-person plural)
pişman olsanız mı? (conditional plural second-person)
pişman olsalar mı? (conditional plural third-person)
pişman olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
pişman olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
pişman olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
pişman olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
pişman olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
pişman olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
pişman olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
pişman olmakta mısın? (progressive second-person singular)
pişman olmakta mı? (progressive singular third-person)
pişman olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
pişman olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
pişman olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
pişman olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
pişman olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
pişman olmalı mı? (necessitative singular third-person)
pişman olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
pişman olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
pişman olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
pişman olmamak (infinitive negative)
pişman olmayan (imperfective impersonal negative participle)
pişman olmamış (impersonal negative participle perfective)
pişman olmayacak (impersonal negative participle prospective)
pişman olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
pişman olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
pişman olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
pişman olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
pişman olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
pişman olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
pişman olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
pişman olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
pişman olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
pişman olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
pişman olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
pişman olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
pişman olmama (negative noun-from-verb)
pişman olmayuş (adverbial negative)
pişman olmam (aorist first-person indicative present singular)
pişman olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
pişman olmaz (aorist indicative present singular third-person)
pişman olmayız (aorist first-person indicative plural present)
pişman olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
pişman olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
pişman olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pişman olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pişman olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
pişman olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pişman olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pişman olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pişman olmadım (first-person indicative past perfective singular)
pişman olmadın (indicative past perfective second-person singular)
pişman olmadı (indicative past perfective singular third-person)
pişman olmadık (first-person indicative past perfective plural)
pişman olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
pişman olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
pişman olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pişman olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pişman olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pişman olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pişman olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pişman olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
pişman olmayacağım (first-person future indicative singular)
pişman olmayacaksın (future indicative second-person singular)
pişman olmayacak (future indicative singular third-person)
pişman olmayacağız (first-person future indicative plural)
pişman olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
pişman olmayacaklar (future indicative plural third-person)
pişman olmamışım (first-person inferential perfective singular)
pişman olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
pişman olmamış (inferential perfective singular third-person)
pişman olmamışız (first-person inferential perfective plural)
pişman olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
pişman olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
pişman olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
pişman olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
pişman olmazmış (aorist inferential singular third-person)
pişman olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
pişman olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
pişman olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
pişman olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pişman olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pişman olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pişman olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pişman olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pişman olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pişman olmasam (conditional first-person singular)
pişman olmasan (conditional second-person singular)
pişman olmasa (conditional singular third-person)
pişman olmasak (conditional first-person plural)
pişman olmasanız (conditional plural second-person)
pişman olmasalar (conditional plural third-person)
pişman olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
pişman olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
pişman olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
pişman olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
pişman olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
pişman olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
pişman olmayayım (first-person optative singular)
pişman olmayasın (optative second-person singular)
pişman olmaya (optative singular third-person)
pişman olmayalım (first-person optative plural)
pişman olmayasınız (optative plural second-person)
pişman olmayalar (optative plural third-person)
pişman olmamaktayım (first-person progressive singular)
pişman olmamaktasın (progressive second-person singular)
pişman olmamakta (progressive singular third-person)
pişman olmamaktayız (first-person plural progressive)
pişman olmamaktasınız (plural progressive second-person)
pişman olmamaktalar (plural progressive third-person)
pişman olmamalıyım (first-person necessitative singular)
pişman olmamalısın (necessitative second-person singular)
pişman olmamalı (necessitative singular third-person)
pişman olmamalıyız (first-person necessitative plural)
pişman olmamalısınız (necessitative plural second-person)
pişman olmamalılar (necessitative plural third-person)
pişman olma (imperative second-person singular)
pişman olmasın (imperative singular third-person)
pişman olmayın (imperative plural second-person)
pişman olmasınlar (imperative plural third-person)
pişman olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
pişman olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
pişman olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
pişman olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
pişman olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
pişman olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
pişman olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pişman olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pişman olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pişman olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pişman olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pişman olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pişman olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
pişman olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
pişman olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
pişman olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
pişman olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
pişman olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
pişman olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pişman olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pişman olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pişman olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pişman olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pişman olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pişman olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
pişman olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
pişman olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
pişman olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
pişman olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
pişman olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
pişman olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
pişman olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
pişman olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
pişman olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
pişman olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
pişman olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
pişman olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
pişman olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
pişman olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
pişman olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
pişman olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
pişman olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
pişman olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pişman olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pişman olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pişman olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pişman olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pişman olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pişman olmasam mı? (conditional first-person singular)
pişman olmasan mı? (conditional second-person singular)
pişman olmasa mı? (conditional singular third-person)
pişman olmasak mı? (conditional first-person plural)
pişman olmasanız mı? (conditional plural second-person)
pişman olmasalar mı? (conditional plural third-person)
pişman olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
pişman olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
pişman olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
pişman olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
pişman olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
pişman olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
pişman olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
pişman olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
pişman olmamakta mı? (progressive singular third-person)
pişman olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
pişman olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
pişman olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
pişman olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
pişman olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
pişman olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
pişman olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
pişman olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
pişman olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)