öngörmek

öngörmek (third-person singular simple present öngörür)

öngörür (present singular third-person)
öngörmek (infinitive)
öngören (imperfective impersonal participle)
öngörmüş (impersonal participle perfective)
öngörecek (impersonal participle prospective)
öngördüğüm (non-prospective participle personal)
öngördüğün (non-prospective participle personal)
öngördüğü (non-prospective participle personal)
öngördüğümüz (non-prospective participle personal)
öngördüğünüz (non-prospective participle personal)
öngördükleri (non-prospective participle personal)
öngöreceğim (participle personal prospective)
öngöreceğin (participle personal prospective)
öngöreceği (participle personal prospective)
öngöreceğimiz (participle personal prospective)
öngöreceğiniz (participle personal prospective)
öngörecekleri (participle personal prospective)
öngörme (noun-from-verb)
öngörüş (adverbial)
öngörürüm (aorist first-person indicative present singular)
öngörürsün (aorist indicative present second-person singular)
öngörür (aorist indicative present singular third-person)
öngörürüz (aorist first-person indicative plural present)
öngörürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öngörürler (aorist indicative plural present third-person)
öngörüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öngörüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öngörüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öngörüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öngörüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öngörüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öngördüm (first-person indicative past perfective singular)
öngördün (indicative past perfective second-person singular)
öngördü (indicative past perfective singular third-person)
öngördük (first-person indicative past perfective plural)
öngördünüz (indicative past perfective plural second-person)
öngördüler (indicative past perfective plural third-person)
öngörüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öngörüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öngörüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öngörüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öngörüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öngörüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öngörüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öngöreceğim (first-person future indicative singular)
öngöreceksin (future indicative second-person singular)
öngörecek (future indicative singular third-person)
öngöreceğiz (first-person future indicative plural)
öngöreceksiniz (future indicative plural second-person)
öngörecekler (future indicative plural third-person)
öngörmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öngörmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öngörmüş (inferential perfective singular third-person)
öngörmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öngörmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öngörmüşler (inferential perfective plural third-person)
öngörürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öngörürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öngörürmüş (aorist inferential singular third-person)
öngörürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öngörürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öngörürlermiş (or öngörürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öngörüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öngörüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öngörüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öngörüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öngörüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öngörüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öngörsem (conditional first-person singular)
öngörsen (conditional second-person singular)
öngörse (conditional singular third-person)
öngörsek (conditional first-person plural)
öngörseniz (conditional plural second-person)
öngörseler (conditional plural third-person)
öngörseydim (conditional first-person perfective singular)
öngörseydin (conditional perfective second-person singular)
öngörseydi (conditional perfective singular third-person)
öngörseydik (conditional first-person perfective plural)
öngörseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öngörseydiler (conditional perfective plural third-person)
öngöreyim (first-person optative singular)
öngöresin (optative second-person singular)
öngöre (optative singular third-person)
öngörelim (first-person optative plural)
öngöresiniz (optative plural second-person)
öngöreler (optative plural third-person)
öngörmekteyim (first-person progressive singular)
öngörmektesin (progressive second-person singular)
öngörmekte (progressive singular third-person)
öngörmekteyiz (first-person plural progressive)
öngörmektesiniz (plural progressive second-person)
öngörmekteler (plural progressive third-person)
öngörmeliyim (first-person necessitative singular)
öngörmelisin (necessitative second-person singular)
öngörmeli (necessitative singular third-person)
öngörmeliyiz (first-person necessitative plural)
öngörmelisiniz (necessitative plural second-person)
öngörmeliler (necessitative plural third-person)
öngör (imperative second-person singular)
öngörsün (imperative singular third-person)
öngörün (imperative plural second-person)
öngörsünler (imperative plural third-person)
öngörür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öngörür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öngörür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öngörür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öngörür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öngörürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öngörüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öngörüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öngörüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öngörüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öngörüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öngörüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öngördüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öngördün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öngördü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öngördük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öngördünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öngördüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öngörüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öngörüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öngörüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öngörüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öngörüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öngörüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öngörecek miyim? (first-person future indicative singular)
öngörecek misin? (future indicative second-person singular)
öngörecek mi? (future indicative singular third-person)
öngörecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öngörecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öngörecekler mi? (future indicative plural third-person)
öngörmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öngörmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öngörmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öngörmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öngörmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öngörmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öngörür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öngörür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öngörür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öngörür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öngörür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öngörürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öngörüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öngörüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öngörüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öngörüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öngörüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öngörüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öngörsem mi? (conditional first-person singular)
öngörsen mi? (conditional second-person singular)
öngörse mi? (conditional singular third-person)
öngörsek mi? (conditional first-person plural)
öngörseniz mi? (conditional plural second-person)
öngörseler mi? (conditional plural third-person)
öngörse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öngörse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öngörse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öngörse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öngörse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öngörseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öngörmekte miyim? (first-person progressive singular)
öngörmekte misin? (progressive second-person singular)
öngörmekte mi? (progressive singular third-person)
öngörmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öngörmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öngörmekteler mi? (plural progressive third-person)
öngörmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öngörmeli misin? (necessitative second-person singular)
öngörmeli mi? (necessitative singular third-person)
öngörmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öngörmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öngörmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öngörmemek (infinitive negative)
öngörmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öngörmemiş (impersonal negative participle perfective)
öngörmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öngörmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öngörmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öngörmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öngörmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öngörmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öngörmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öngörmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öngörmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öngörmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öngörmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öngörmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öngörmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öngörmeme (negative noun-from-verb)
öngörmeyüş (adverbial negative)
öngörmem (aorist first-person indicative present singular)
öngörmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öngörmez (aorist indicative present singular third-person)
öngörmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öngörmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öngörmezler (aorist indicative plural present third-person)
öngörmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öngörmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öngörmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öngörmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öngörmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öngörmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öngörmedim (first-person indicative past perfective singular)
öngörmedin (indicative past perfective second-person singular)
öngörmedi (indicative past perfective singular third-person)
öngörmedik (first-person indicative past perfective plural)
öngörmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öngörmediler (indicative past perfective plural third-person)
öngörmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öngörmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öngörmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öngörmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öngörmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öngörmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öngörmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öngörmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öngörmeyecek (future indicative singular third-person)
öngörmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öngörmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öngörmeyecekler (future indicative plural third-person)
öngörmemişim (first-person inferential perfective singular)
öngörmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öngörmemiş (inferential perfective singular third-person)
öngörmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öngörmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öngörmemişler (inferential perfective plural third-person)
öngörmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öngörmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öngörmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öngörmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öngörmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öngörmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öngörmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öngörmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öngörmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öngörmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öngörmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öngörmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öngörmesem (conditional first-person singular)
öngörmesen (conditional second-person singular)
öngörmese (conditional singular third-person)
öngörmesek (conditional first-person plural)
öngörmeseniz (conditional plural second-person)
öngörmeseler (conditional plural third-person)
öngörmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öngörmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öngörmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öngörmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öngörmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öngörmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öngörmeyeyim (first-person optative singular)
öngörmeyesin (optative second-person singular)
öngörmeye (optative singular third-person)
öngörmeyelim (first-person optative plural)
öngörmeyesiniz (optative plural second-person)
öngörmeyeler (optative plural third-person)
öngörmemekteyim (first-person progressive singular)
öngörmemektesin (progressive second-person singular)
öngörmemekte (progressive singular third-person)
öngörmemekteyiz (first-person plural progressive)
öngörmemektesiniz (plural progressive second-person)
öngörmemekteler (plural progressive third-person)
öngörmemeliyim (first-person necessitative singular)
öngörmemelisin (necessitative second-person singular)
öngörmemeli (necessitative singular third-person)
öngörmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öngörmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öngörmemeliler (necessitative plural third-person)
öngörme (imperative second-person singular)
öngörmesin (imperative singular third-person)
öngörmeyin (imperative plural second-person)
öngörmesinler (imperative plural third-person)
öngörmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öngörmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öngörmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öngörmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öngörmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öngörmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öngörmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öngörmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öngörmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öngörmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öngörmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öngörmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öngörmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öngörmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öngörmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öngörmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öngörmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öngörmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öngörmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öngörmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öngörmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öngörmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öngörmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öngörmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öngörmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öngörmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öngörmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öngörmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öngörmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öngörmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öngörmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öngörmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öngörmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öngörmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öngörmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öngörmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öngörmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öngörmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öngörmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öngörmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öngörmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öngörmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öngörmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öngörmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öngörmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öngörmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öngörmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öngörmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öngörmesem mi? (conditional first-person singular)
öngörmesen mi? (conditional second-person singular)
öngörmese mi? (conditional singular third-person)
öngörmesek mi? (conditional first-person plural)
öngörmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öngörmeseler mi? (conditional plural third-person)
öngörmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öngörmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öngörmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öngörmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öngörmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öngörmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öngörmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öngörmemekte misin? (progressive second-person singular)
öngörmemekte mi? (progressive singular third-person)
öngörmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öngörmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öngörmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öngörmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öngörmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öngörmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öngörmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öngörmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öngörmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

öngördüğümüz

öngördüğünüz

öngörürmüşüm

öngörürmüşüz


bilgilendirmek

head

bilgilendirmek (third-person singular simple present bilgilendirir)

bilgilendirir (present singular third-person)
bilgilendirmek (infinitive)
bilgilendiren (imperfective impersonal participle)
bilgilendirmiş (impersonal participle perfective)
bilgilendirecek (impersonal participle prospective)
bilgilendirdiğim (non-prospective participle personal)
bilgilendirdiğin (non-prospective participle personal)
bilgilendirdiği (non-prospective participle personal)
bilgilendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
bilgilendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
bilgilendirdikleri (non-prospective participle personal)
bilgilendireceğim (participle personal prospective)
bilgilendireceğin (participle personal prospective)
bilgilendireceği (participle personal prospective)
bilgilendireceğimiz (participle personal prospective)
bilgilendireceğiniz (participle personal prospective)
bilgilendirecekleri (participle personal prospective)
bilgilendirme (noun-from-verb)
bilgilendiriş (adverbial)
bilgilendiririm (aorist first-person indicative present singular)
bilgilendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
bilgilendirir (aorist indicative present singular third-person)
bilgilendiririz (aorist first-person indicative plural present)
bilgilendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bilgilendirirler (aorist indicative plural present third-person)
bilgilendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bilgilendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bilgilendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
bilgilendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bilgilendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bilgilendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bilgilendirdim (first-person indicative past perfective singular)
bilgilendirdin (indicative past perfective second-person singular)
bilgilendirdi (indicative past perfective singular third-person)
bilgilendirdik (first-person indicative past perfective plural)
bilgilendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
bilgilendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
bilgilendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bilgilendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bilgilendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bilgilendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bilgilendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bilgilendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bilgilendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bilgilendireceğim (first-person future indicative singular)
bilgilendireceksin (future indicative second-person singular)
bilgilendirecek (future indicative singular third-person)
bilgilendireceğiz (first-person future indicative plural)
bilgilendireceksiniz (future indicative plural second-person)
bilgilendirecekler (future indicative plural third-person)
bilgilendirmişim (first-person inferential perfective singular)
bilgilendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
bilgilendirmiş (inferential perfective singular third-person)
bilgilendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
bilgilendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bilgilendirmişler (inferential perfective plural third-person)
bilgilendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
bilgilendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
bilgilendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
bilgilendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
bilgilendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bilgilendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or bilgilendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
bilgilendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bilgilendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bilgilendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bilgilendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bilgilendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bilgilendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bilgilendirsem (conditional first-person singular)
bilgilendirsen (conditional second-person singular)
bilgilendirse (conditional singular third-person)
bilgilendirsek (conditional first-person plural)
bilgilendirseniz (conditional plural second-person)
bilgilendirseler (conditional plural third-person)
bilgilendirseydim (conditional first-person perfective singular)
bilgilendirseydin (conditional perfective second-person singular)
bilgilendirseydi (conditional perfective singular third-person)
bilgilendirseydik (conditional first-person perfective plural)
bilgilendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bilgilendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
bilgilendireyim (first-person optative singular)
bilgilendiresin (optative second-person singular)
bilgilendire (optative singular third-person)
bilgilendirelim (first-person optative plural)
bilgilendiresiniz (optative plural second-person)
bilgilendireler (optative plural third-person)
bilgilendirmekteyim (first-person progressive singular)
bilgilendirmektesin (progressive second-person singular)
bilgilendirmekte (progressive singular third-person)
bilgilendirmekteyiz (first-person plural progressive)
bilgilendirmektesiniz (plural progressive second-person)
bilgilendirmekteler (plural progressive third-person)
bilgilendirmeliyim (first-person necessitative singular)
bilgilendirmelisin (necessitative second-person singular)
bilgilendirmeli (necessitative singular third-person)
bilgilendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
bilgilendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
bilgilendirmeliler (necessitative plural third-person)
bilgilendir (imperative second-person singular)
bilgilendirsin (imperative singular third-person)
bilgilendirin (imperative plural second-person)
bilgilendirsinler (imperative plural third-person)
bilgilendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bilgilendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
bilgilendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
bilgilendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bilgilendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bilgilendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bilgilendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bilgilendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bilgilendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bilgilendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bilgilendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bilgilendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bilgilendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bilgilendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bilgilendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bilgilendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bilgilendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bilgilendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bilgilendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bilgilendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bilgilendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bilgilendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bilgilendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bilgilendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bilgilendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
bilgilendirecek misin? (future indicative second-person singular)
bilgilendirecek mi? (future indicative singular third-person)
bilgilendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bilgilendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bilgilendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
bilgilendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bilgilendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bilgilendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bilgilendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bilgilendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bilgilendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bilgilendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bilgilendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bilgilendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bilgilendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bilgilendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bilgilendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bilgilendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bilgilendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bilgilendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bilgilendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bilgilendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bilgilendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bilgilendirsem mi? (conditional first-person singular)
bilgilendirsen mi? (conditional second-person singular)
bilgilendirse mi? (conditional singular third-person)
bilgilendirsek mi? (conditional first-person plural)
bilgilendirseniz mi? (conditional plural second-person)
bilgilendirseler mi? (conditional plural third-person)
bilgilendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bilgilendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bilgilendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bilgilendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bilgilendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bilgilendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bilgilendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
bilgilendirmekte misin? (progressive second-person singular)
bilgilendirmekte mi? (progressive singular third-person)
bilgilendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bilgilendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bilgilendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
bilgilendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bilgilendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
bilgilendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
bilgilendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bilgilendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bilgilendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bilgilendirmemek (infinitive negative)
bilgilendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bilgilendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
bilgilendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bilgilendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bilgilendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bilgilendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bilgilendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bilgilendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bilgilendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bilgilendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bilgilendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bilgilendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bilgilendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bilgilendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bilgilendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bilgilendirmeme (negative noun-from-verb)
bilgilendirmeyiş (adverbial negative)
bilgilendirmem (aorist first-person indicative present singular)
bilgilendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bilgilendirmez (aorist indicative present singular third-person)
bilgilendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bilgilendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bilgilendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
bilgilendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bilgilendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bilgilendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bilgilendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bilgilendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bilgilendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bilgilendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
bilgilendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
bilgilendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
bilgilendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
bilgilendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bilgilendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
bilgilendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bilgilendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bilgilendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bilgilendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bilgilendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bilgilendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bilgilendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bilgilendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bilgilendirmeyecek (future indicative singular third-person)
bilgilendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bilgilendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bilgilendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
bilgilendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
bilgilendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bilgilendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
bilgilendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bilgilendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bilgilendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
bilgilendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bilgilendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bilgilendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bilgilendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bilgilendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bilgilendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bilgilendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bilgilendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bilgilendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bilgilendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bilgilendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bilgilendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bilgilendirmesem (conditional first-person singular)
bilgilendirmesen (conditional second-person singular)
bilgilendirmese (conditional singular third-person)
bilgilendirmesek (conditional first-person plural)
bilgilendirmeseniz (conditional plural second-person)
bilgilendirmeseler (conditional plural third-person)
bilgilendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bilgilendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bilgilendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bilgilendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bilgilendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bilgilendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bilgilendirmeyeyim (first-person optative singular)
bilgilendirmeyesin (optative second-person singular)
bilgilendirmeye (optative singular third-person)
bilgilendirmeyelim (first-person optative plural)
bilgilendirmeyesiniz (optative plural second-person)
bilgilendirmeyeler (optative plural third-person)
bilgilendirmemekteyim (first-person progressive singular)
bilgilendirmemektesin (progressive second-person singular)
bilgilendirmemekte (progressive singular third-person)
bilgilendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
bilgilendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
bilgilendirmemekteler (plural progressive third-person)
bilgilendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
bilgilendirmemelisin (necessitative second-person singular)
bilgilendirmemeli (necessitative singular third-person)
bilgilendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bilgilendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bilgilendirmemeliler (necessitative plural third-person)
bilgilendirme (imperative second-person singular)
bilgilendirmesin (imperative singular third-person)
bilgilendirmeyin (imperative plural second-person)
bilgilendirmesinler (imperative plural third-person)
bilgilendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bilgilendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bilgilendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bilgilendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bilgilendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bilgilendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bilgilendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bilgilendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bilgilendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bilgilendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bilgilendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bilgilendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bilgilendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bilgilendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bilgilendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bilgilendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bilgilendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bilgilendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bilgilendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bilgilendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bilgilendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bilgilendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bilgilendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bilgilendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bilgilendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bilgilendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bilgilendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bilgilendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bilgilendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bilgilendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bilgilendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bilgilendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bilgilendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bilgilendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bilgilendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bilgilendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bilgilendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bilgilendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bilgilendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bilgilendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bilgilendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bilgilendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bilgilendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bilgilendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bilgilendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bilgilendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bilgilendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bilgilendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bilgilendirmesem mi? (conditional first-person singular)
bilgilendirmesen mi? (conditional second-person singular)
bilgilendirmese mi? (conditional singular third-person)
bilgilendirmesek mi? (conditional first-person plural)
bilgilendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bilgilendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
bilgilendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bilgilendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bilgilendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bilgilendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bilgilendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bilgilendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bilgilendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bilgilendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
bilgilendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
bilgilendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bilgilendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bilgilendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bilgilendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bilgilendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bilgilendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bilgilendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bilgilendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bilgilendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From bilgi (“information”) + -len (passive verb stem forming suffix) + -dir + -mek.

suffix

to inform, to let know (to act as an informer)


durulmak

head

durulmak (third-person singular simple present durulur)

From Ottoman Turkish طورولمق (durulmak), from the same root as durmak.


yürütülmek

yürütülmek (third-person singular simple present yürütülür)

yürütülür (present singular third-person)

From Ottoman Turkish یورودلمك (yürüdülmek).


püskürmek

püskürmek (third-person singular simple present püskürür)

püskürür (present singular third-person)

From Ottoman Turkish پوسكورمك (püskürmek). Onomatopoeic in the older root form püf or püs. Compare Azerbaijani püskürmək.


olduğun

second-person singular past participle of olmak


sarsılmak

sarsılmak (third-person singular simple present sarsılır)

sarsılır (present singular third-person)
sarsılmak (infinitive)
sarsılan (imperfective impersonal participle)
sarsılmış (impersonal participle perfective)
sarsılacak (impersonal participle prospective)
sarsıldığım (non-prospective participle personal)
sarsıldığın (non-prospective participle personal)
sarsıldığı (non-prospective participle personal)
sarsıldığımız (non-prospective participle personal)
sarsıldığınız (non-prospective participle personal)
sarsıldıkları (non-prospective participle personal)
sarsılacağım (participle personal prospective)
sarsılacağın (participle personal prospective)
sarsılacağı (participle personal prospective)
sarsılacağımız (participle personal prospective)
sarsılacağınız (participle personal prospective)
sarsılacakları (participle personal prospective)
sarsılma (noun-from-verb)
sarsılış (adverbial)
sarsılırım (aorist first-person indicative present singular)
sarsılırsın (aorist indicative present second-person singular)
sarsılır (aorist indicative present singular third-person)
sarsılırız (aorist first-person indicative plural present)
sarsılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sarsılırlar (aorist indicative plural present third-person)
sarsılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sarsılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sarsılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sarsılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sarsılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sarsılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sarsıldım (first-person indicative past perfective singular)
sarsıldın (indicative past perfective second-person singular)
sarsıldı (indicative past perfective singular third-person)
sarsıldık (first-person indicative past perfective plural)
sarsıldınız (indicative past perfective plural second-person)
sarsıldılar (indicative past perfective plural third-person)
sarsılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sarsılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sarsılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sarsılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sarsılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sarsılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sarsılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sarsılacağım (first-person future indicative singular)
sarsılacaksın (future indicative second-person singular)
sarsılacak (future indicative singular third-person)
sarsılacağız (first-person future indicative plural)
sarsılacaksınız (future indicative plural second-person)
sarsılacaklar (future indicative plural third-person)
sarsılmışım (first-person inferential perfective singular)
sarsılmışsın (inferential perfective second-person singular)
sarsılmış (inferential perfective singular third-person)
sarsılmışız (first-person inferential perfective plural)
sarsılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sarsılmışlar (inferential perfective plural third-person)
sarsılırmışım (aorist first-person inferential singular)
sarsılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sarsılırmış (aorist inferential singular third-person)
sarsılırmışız (aorist first-person inferential plural)
sarsılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sarsılırlarmış (or sarsılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sarsılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sarsılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sarsılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sarsılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sarsılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sarsılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sarsılsam (conditional first-person singular)
sarsılsan (conditional second-person singular)
sarsılsa (conditional singular third-person)
sarsılsak (conditional first-person plural)
sarsılsanız (conditional plural second-person)
sarsılsalar (conditional plural third-person)
sarsılsaydım (conditional first-person perfective singular)
sarsılsaydın (conditional perfective second-person singular)
sarsılsaydı (conditional perfective singular third-person)
sarsılsaydık (conditional first-person perfective plural)
sarsılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sarsılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sarsılayım (first-person optative singular)
sarsılasın (optative second-person singular)
sarsıla (optative singular third-person)
sarsılalım (first-person optative plural)
sarsılasınız (optative plural second-person)
sarsılalar (optative plural third-person)
sarsılmaktayım (first-person progressive singular)
sarsılmaktasın (progressive second-person singular)
sarsılmakta (progressive singular third-person)
sarsılmaktayız (first-person plural progressive)
sarsılmaktasınız (plural progressive second-person)
sarsılmaktalar (plural progressive third-person)
sarsılmalıyım (first-person necessitative singular)
sarsılmalısın (necessitative second-person singular)
sarsılmalı (necessitative singular third-person)
sarsılmalıyız (first-person necessitative plural)
sarsılmalısınız (necessitative plural second-person)
sarsılmalılar (necessitative plural third-person)
sarsıl (imperative second-person singular)
sarsılsın (imperative singular third-person)
sarsılın (imperative plural second-person)
sarsılsınlar (imperative plural third-person)
sarsılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sarsılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sarsılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sarsılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sarsılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sarsılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sarsılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sarsılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sarsılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sarsılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sarsılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sarsılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sarsıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sarsıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sarsıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sarsıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sarsıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sarsıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sarsılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sarsılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sarsılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sarsılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sarsılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sarsılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sarsılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sarsılacak mısın? (future indicative second-person singular)
sarsılacak mı? (future indicative singular third-person)
sarsılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sarsılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sarsılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sarsılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sarsılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sarsılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sarsılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sarsılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sarsılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sarsılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sarsılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sarsılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sarsılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sarsılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sarsılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sarsılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sarsılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sarsılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sarsılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sarsılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sarsılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sarsılsam mı? (conditional first-person singular)
sarsılsan mı? (conditional second-person singular)
sarsılsa mı? (conditional singular third-person)
sarsılsak mı? (conditional first-person plural)
sarsılsanız mı? (conditional plural second-person)
sarsılsalar mı? (conditional plural third-person)
sarsılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sarsılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sarsılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sarsılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sarsılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sarsılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sarsılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sarsılmakta mısın? (progressive second-person singular)
sarsılmakta mı? (progressive singular third-person)
sarsılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sarsılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sarsılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sarsılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sarsılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sarsılmalı mı? (necessitative singular third-person)
sarsılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sarsılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sarsılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sarsılmamak (infinitive negative)
sarsılmayan (imperfective impersonal negative participle)
sarsılmamış (impersonal negative participle perfective)
sarsılmayacak (impersonal negative participle prospective)
sarsılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sarsılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sarsılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sarsılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sarsılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sarsılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sarsılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sarsılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sarsılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sarsılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sarsılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sarsılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sarsılmama (negative noun-from-verb)
sarsılmayış (adverbial negative)
sarsılmam (aorist first-person indicative present singular)
sarsılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sarsılmaz (aorist indicative present singular third-person)
sarsılmayız (aorist first-person indicative plural present)
sarsılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sarsılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sarsılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sarsılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sarsılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sarsılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sarsılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sarsılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sarsılmadım (first-person indicative past perfective singular)
sarsılmadın (indicative past perfective second-person singular)
sarsılmadı (indicative past perfective singular third-person)
sarsılmadık (first-person indicative past perfective plural)
sarsılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sarsılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sarsılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sarsılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sarsılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sarsılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sarsılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sarsılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sarsılmayacağım (first-person future indicative singular)
sarsılmayacaksın (future indicative second-person singular)
sarsılmayacak (future indicative singular third-person)
sarsılmayacağız (first-person future indicative plural)
sarsılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sarsılmayacaklar (future indicative plural third-person)
sarsılmamışım (first-person inferential perfective singular)
sarsılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sarsılmamış (inferential perfective singular third-person)
sarsılmamışız (first-person inferential perfective plural)
sarsılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sarsılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sarsılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sarsılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sarsılmazmış (aorist inferential singular third-person)
sarsılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sarsılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sarsılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sarsılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sarsılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sarsılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sarsılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sarsılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sarsılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sarsılmasam (conditional first-person singular)
sarsılmasan (conditional second-person singular)
sarsılmasa (conditional singular third-person)
sarsılmasak (conditional first-person plural)
sarsılmasanız (conditional plural second-person)
sarsılmasalar (conditional plural third-person)
sarsılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sarsılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sarsılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sarsılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sarsılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sarsılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sarsılmayayım (first-person optative singular)
sarsılmayasın (optative second-person singular)
sarsılmaya (optative singular third-person)
sarsılmayalım (first-person optative plural)
sarsılmayasınız (optative plural second-person)
sarsılmayalar (optative plural third-person)
sarsılmamaktayım (first-person progressive singular)
sarsılmamaktasın (progressive second-person singular)
sarsılmamakta (progressive singular third-person)
sarsılmamaktayız (first-person plural progressive)
sarsılmamaktasınız (plural progressive second-person)
sarsılmamaktalar (plural progressive third-person)
sarsılmamalıyım (first-person necessitative singular)
sarsılmamalısın (necessitative second-person singular)
sarsılmamalı (necessitative singular third-person)
sarsılmamalıyız (first-person necessitative plural)
sarsılmamalısınız (necessitative plural second-person)
sarsılmamalılar (necessitative plural third-person)
sarsılma (imperative second-person singular)
sarsılmasın (imperative singular third-person)
sarsılmayın (imperative plural second-person)
sarsılmasınlar (imperative plural third-person)
sarsılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sarsılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sarsılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sarsılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sarsılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sarsılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sarsılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sarsılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sarsılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sarsılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sarsılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sarsılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sarsılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sarsılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sarsılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sarsılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sarsılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sarsılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sarsılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sarsılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sarsılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sarsılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sarsılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sarsılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sarsılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sarsılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sarsılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sarsılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sarsılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sarsılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sarsılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sarsılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sarsılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sarsılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sarsılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sarsılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sarsılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sarsılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sarsılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sarsılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sarsılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sarsılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sarsılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sarsılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sarsılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sarsılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sarsılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sarsılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sarsılmasam mı? (conditional first-person singular)
sarsılmasan mı? (conditional second-person singular)
sarsılmasa mı? (conditional singular third-person)
sarsılmasak mı? (conditional first-person plural)
sarsılmasanız mı? (conditional plural second-person)
sarsılmasalar mı? (conditional plural third-person)
sarsılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sarsılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sarsılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sarsılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sarsılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sarsılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sarsılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sarsılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sarsılmamakta mı? (progressive singular third-person)
sarsılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sarsılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sarsılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sarsılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sarsılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sarsılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sarsılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sarsılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sarsılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish صارصیلمق (sarsılmak).


girdiler

third-person plural indicative simple past of girmek


hatırlatmak

hatırlatmak (third-person singular simple present hatırlatır)

hatırlatır (present singular third-person)

Inherited from Ottoman Turkish خاطرلاتمق (hatırlatmak), equivalent to hatırla- + -t (causative suffix) + -mak (infinitive suffix).

suf

causative of hatırlamak; to remind, call attention to, warn


aldıkları

third-person plural past participle of almak


sunma

second-person singular negative imperative of sunmak


inkar etmek

tr-conj-head

inkar ediyorlardı (or inkar ediyordular)

inkar etmek (infinitive)
inkar eden (imperfective impersonal participle)
inkar etmiş (impersonal participle perfective)
inkar edecek (impersonal participle prospective)
inkar ettiğim (non-prospective participle personal)
inkar ettiğin (non-prospective participle personal)
inkar ettiği (non-prospective participle personal)
inkar ettiğimiz (non-prospective participle personal)
inkar ettiğiniz (non-prospective participle personal)
inkar ettikleri (non-prospective participle personal)
inkar edeceğim (participle personal prospective)
inkar edeceğin (participle personal prospective)
inkar edeceği (participle personal prospective)
inkar edeceğimiz (participle personal prospective)
inkar edeceğiniz (participle personal prospective)
inkar edecekleri (participle personal prospective)
inkar etme (noun-from-verb)
inkar ediş (adverbial)
inkar ederim (aorist first-person indicative present singular)
inkar edersin (aorist indicative present second-person singular)
inkar eder (aorist indicative present singular third-person)
inkar ederiz (aorist first-person indicative plural present)
inkar edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
inkar ederler (aorist indicative plural present third-person)
inkar ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
inkar ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
inkar ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
inkar ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
inkar ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
inkar ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
inkar ettim (first-person indicative past perfective singular)
inkar ettin (indicative past perfective second-person singular)
inkar etti (indicative past perfective singular third-person)
inkar ettik (first-person indicative past perfective plural)
inkar ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
inkar ettiler (indicative past perfective plural third-person)
inkar ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
inkar ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
inkar ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
inkar ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
inkar ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
inkar ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or inkar ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
inkar edeceğim (first-person future indicative singular)
inkar edeceksin (future indicative second-person singular)
inkar edecek (future indicative singular third-person)
inkar edeceğiz (first-person future indicative plural)
inkar edeceksiniz (future indicative plural second-person)
inkar edecekler (future indicative plural third-person)
inkar etmişim (first-person inferential perfective singular)
inkar etmişsin (inferential perfective second-person singular)
inkar etmiş (inferential perfective singular third-person)
inkar etmişiz (first-person inferential perfective plural)
inkar etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
inkar etmişler (inferential perfective plural third-person)
inkar edermişim (aorist first-person inferential singular)
inkar edermişsin (aorist inferential second-person singular)
inkar edermiş (aorist inferential singular third-person)
inkar edermişiz (aorist first-person inferential plural)
inkar edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
inkar ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or inkar edermişlar (aorist inferential plural third-person)
inkar ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
inkar ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
inkar ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
inkar ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
inkar ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
inkar ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
inkar etsem (conditional first-person singular)
inkar etsen (conditional second-person singular)
inkar etse (conditional singular third-person)
inkar etsek (conditional first-person plural)
inkar etseniz (conditional plural second-person)
inkar etseler (conditional plural third-person)
inkar etseydim (conditional first-person perfective singular)
inkar etseydin (conditional perfective second-person singular)
inkar etseydi (conditional perfective singular third-person)
inkar etseydik (conditional first-person perfective plural)
inkar etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
inkar etseydiler (conditional perfective plural third-person)
inkar edeyim (first-person optative singular)
inkar edesin (optative second-person singular)
inkar ede (optative singular third-person)
inkar edelim (first-person optative plural)
inkar edesiniz (optative plural second-person)
inkar edeler (optative plural third-person)
inkar etmekteyim (first-person progressive singular)
inkar etmektesin (progressive second-person singular)
inkar etmekte (progressive singular third-person)
inkar etmekteyiz (first-person plural progressive)
inkar etmektesiniz (plural progressive second-person)
inkar etmekteler (plural progressive third-person)
inkar etmeliyim (first-person necessitative singular)
inkar etmelisin (necessitative second-person singular)
inkar etmeli (necessitative singular third-person)
inkar etmeliyiz (first-person necessitative plural)
inkar etmelisiniz (necessitative plural second-person)
inkar etmeliler (necessitative plural third-person)
inkar et (imperative second-person singular)
inkar etsin (imperative singular third-person)
inkar edin (imperative plural second-person)
or inkar ediniz (imperative plural second-person)
inkar etsinler (imperative plural third-person)
inkar eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
inkar eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
inkar eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
inkar eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
inkar eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
inkar ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
inkar ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
inkar ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
inkar ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
inkar ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
inkar ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
inkar ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
inkar ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
inkar ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
inkar etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
inkar ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
inkar ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
inkar ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
inkar ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
inkar ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
inkar ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
inkar ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
inkar ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
inkar ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
inkar edecek miyim? (first-person future indicative singular)
inkar edecek misin? (future indicative second-person singular)
inkar edecek mi? (future indicative singular third-person)
inkar edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
inkar edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
inkar edecekler mi? (future indicative plural third-person)
inkar etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
inkar etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
inkar etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
inkar etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
inkar etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
inkar etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
inkar eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
inkar eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
inkar eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
inkar eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
inkar eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
inkar ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
inkar ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
inkar ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
inkar ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
inkar ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
inkar ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
inkar ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
inkar etsem mi? (conditional first-person singular)
inkar etsen mi? (conditional second-person singular)
inkar etse mi? (conditional singular third-person)
inkar etsek mi? (conditional first-person plural)
inkar etseniz mi? (conditional plural second-person)
inkar etseler mi? (conditional plural third-person)
inkar etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
inkar etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
inkar etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
inkar etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
inkar etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
inkar etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
inkar etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
inkar etmekte misin? (progressive second-person singular)
inkar etmekte mi? (progressive singular third-person)
inkar etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
inkar etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
inkar etmekteler mi? (plural progressive third-person)
inkar etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
inkar etmeli misin? (necessitative second-person singular)
inkar etmeli mi? (necessitative singular third-person)
inkar etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
inkar etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
inkar etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
inkar etmemek (infinitive negative)
inkar etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
inkar etmemiş (impersonal negative participle perfective)
inkar etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
inkar etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
inkar etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
inkar etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
inkar etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
inkar etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
inkar etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
inkar etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
inkar etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
inkar etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
inkar etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
inkar etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
inkar etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
inkar etmeme (negative noun-from-verb)
inkar etmeyiş (adverbial negative)
inkar etmem (aorist first-person indicative present singular)
inkar etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
inkar etmez (aorist indicative present singular third-person)
inkar etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
inkar etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
inkar etmezler (aorist indicative plural present third-person)
inkar etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
inkar etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
inkar etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
inkar etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
inkar etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
inkar etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
inkar etmedim (first-person indicative past perfective singular)
inkar etmedin (indicative past perfective second-person singular)
inkar etmedi (indicative past perfective singular third-person)
inkar etmedik (first-person indicative past perfective plural)
inkar etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
inkar etmediler (indicative past perfective plural third-person)
inkar etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
inkar etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
inkar etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
inkar etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
inkar etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
inkar etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
inkar etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
inkar etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
inkar etmeyecek (future indicative singular third-person)
inkar etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
inkar etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
inkar etmeyecekler (future indicative plural third-person)
inkar etmemişim (first-person inferential perfective singular)
inkar etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
inkar etmemiş (inferential perfective singular third-person)
inkar etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
inkar etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
inkar etmemişler (inferential perfective plural third-person)
inkar etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
inkar etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
inkar etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
inkar etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
inkar etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
inkar etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
inkar etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
inkar etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
inkar etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
inkar etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
inkar etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
inkar etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
inkar etmesem (conditional first-person singular)
inkar etmesen (conditional second-person singular)
inkar etmese (conditional singular third-person)
inkar etmesek (conditional first-person plural)
inkar etmeseniz (conditional plural second-person)
inkar etmeseler (conditional plural third-person)
inkar etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
inkar etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
inkar etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
inkar etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
inkar etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
inkar etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
inkar etmeyeyim (first-person optative singular)
inkar etmeyesin (optative second-person singular)
inkar etmeye (optative singular third-person)
inkar etmeyelim (first-person optative plural)
inkar etmeyesiniz (optative plural second-person)
inkar etmeyeler (optative plural third-person)
inkar etmemekteyim (first-person progressive singular)
inkar etmemektesin (progressive second-person singular)
inkar etmemekte (progressive singular third-person)
inkar etmemekteyiz (first-person plural progressive)
inkar etmemektesiniz (plural progressive second-person)
inkar etmemekteler (plural progressive third-person)
inkar etmemeliyim (first-person necessitative singular)
inkar etmemelisin (necessitative second-person singular)
inkar etmemeli (necessitative singular third-person)
inkar etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
inkar etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
inkar etmemeliler (necessitative plural third-person)
inkar etme (imperative second-person singular)
inkar etmesin (imperative singular third-person)
inkar etmeyin (imperative plural second-person)
or inkar etmeyiniz (imperative plural second-person)
inkar etmesinler (imperative plural third-person)
inkar etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
inkar etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
inkar etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
inkar etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
inkar etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
inkar etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
inkar etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
inkar etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
inkar etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
inkar etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
inkar etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
inkar etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
inkar etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
inkar etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
inkar etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
inkar etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
inkar etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
inkar etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
inkar etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
inkar etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
inkar etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
inkar etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
inkar etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
inkar etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
inkar etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
inkar etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
inkar etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
inkar etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
inkar etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
inkar etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
inkar etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
inkar etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
inkar etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
inkar etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
inkar etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
inkar etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
inkar etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
inkar etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
inkar etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
inkar etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
inkar etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
inkar etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
inkar etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
inkar etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
inkar etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
inkar etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
inkar etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
inkar etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
inkar etmesem mi? (conditional first-person singular)
inkar etmesen mi? (conditional second-person singular)
inkar etmese mi? (conditional singular third-person)
inkar etmesek mi? (conditional first-person plural)
inkar etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
inkar etmeseler mi? (conditional plural third-person)
inkar etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
inkar etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
inkar etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
inkar etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
inkar etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
inkar etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
inkar etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
inkar etmemekte misin? (progressive second-person singular)
inkar etmemekte mi? (progressive singular third-person)
inkar etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
inkar etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
inkar etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
inkar etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
inkar etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
inkar etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
inkar etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
inkar etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
inkar etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)