ifna etmek

ifna etmek (infinitive)
ifna eden (imperfective impersonal participle)
ifna etmiş (impersonal participle perfective)
ifna edecek (impersonal participle prospective)
ifna ettiğim (non-prospective participle personal)
ifna ettiğin (non-prospective participle personal)
ifna ettiği (non-prospective participle personal)
ifna ettiğimiz (non-prospective participle personal)
ifna ettiğiniz (non-prospective participle personal)
ifna ettikleri (non-prospective participle personal)
ifna edeceğim (participle personal prospective)
ifna edeceğin (participle personal prospective)
ifna edeceği (participle personal prospective)
ifna edeceğimiz (participle personal prospective)
ifna edeceğiniz (participle personal prospective)
ifna edecekleri (participle personal prospective)
ifna etme (noun-from-verb)
ifna ediş (adverbial)
ifna ederim (aorist first-person indicative present singular)
ifna edersin (aorist indicative present second-person singular)
ifna eder (aorist indicative present singular third-person)
ifna ederiz (aorist first-person indicative plural present)
ifna edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ifna ederler (aorist indicative plural present third-person)
ifna ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ifna ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ifna ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
ifna ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ifna ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ifna ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ifna ettim (first-person indicative past perfective singular)
ifna ettin (indicative past perfective second-person singular)
ifna etti (indicative past perfective singular third-person)
ifna ettik (first-person indicative past perfective plural)
ifna ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
ifna ettiler (indicative past perfective plural third-person)
ifna ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ifna ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ifna ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ifna ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ifna ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ifna ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ifna ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ifna edeceğim (first-person future indicative singular)
ifna edeceksin (future indicative second-person singular)
ifna edecek (future indicative singular third-person)
ifna edeceğiz (first-person future indicative plural)
ifna edeceksiniz (future indicative plural second-person)
ifna edecekler (future indicative plural third-person)
ifna etmişim (first-person inferential perfective singular)
ifna etmişsin (inferential perfective second-person singular)
ifna etmiş (inferential perfective singular third-person)
ifna etmişiz (first-person inferential perfective plural)
ifna etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ifna etmişler (inferential perfective plural third-person)
ifna edermişim (aorist first-person inferential singular)
ifna edermişsin (aorist inferential second-person singular)
ifna edermiş (aorist inferential singular third-person)
ifna edermişiz (aorist first-person inferential plural)
ifna edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ifna ederlermiş (or ifna edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
ifna ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ifna ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ifna ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ifna ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ifna ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ifna ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ifna etsem (conditional first-person singular)
ifna etsen (conditional second-person singular)
ifna etse (conditional singular third-person)
ifna etsek (conditional first-person plural)
ifna etseniz (conditional plural second-person)
ifna etseler (conditional plural third-person)
ifna etseydim (conditional first-person perfective singular)
ifna etseydin (conditional perfective second-person singular)
ifna etseydi (conditional perfective singular third-person)
ifna etseydik (conditional first-person perfective plural)
ifna etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ifna etseydiler (conditional perfective plural third-person)
ifna edeyim (first-person optative singular)
ifna edesin (optative second-person singular)
ifna ede (optative singular third-person)
ifna edelim (first-person optative plural)
ifna edesiniz (optative plural second-person)
ifna edeler (optative plural third-person)
ifna etmekteyim (first-person progressive singular)
ifna etmektesin (progressive second-person singular)
ifna etmekte (progressive singular third-person)
ifna etmekteyiz (first-person plural progressive)
ifna etmektesiniz (plural progressive second-person)
ifna etmekteler (plural progressive third-person)
ifna etmeliyim (first-person necessitative singular)
ifna etmelisin (necessitative second-person singular)
ifna etmeli (necessitative singular third-person)
ifna etmeliyiz (first-person necessitative plural)
ifna etmelisiniz (necessitative plural second-person)
ifna etmeliler (necessitative plural third-person)
ifna et (imperative second-person singular)
ifna etsin (imperative singular third-person)
ifna edin (imperative plural second-person)
or ifna ediniz (imperative plural second-person)
ifna etsinler (imperative plural third-person)
ifna eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ifna eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
ifna eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
ifna eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ifna eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ifna ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ifna ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ifna ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ifna ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ifna ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ifna ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ifna ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ifna ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ifna ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ifna etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ifna ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ifna ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ifna ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ifna ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ifna ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ifna ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ifna ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ifna ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ifna ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ifna edecek miyim? (first-person future indicative singular)
ifna edecek misin? (future indicative second-person singular)
ifna edecek mi? (future indicative singular third-person)
ifna edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ifna edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ifna edecekler mi? (future indicative plural third-person)
ifna etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ifna etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ifna etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ifna etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ifna etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ifna etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ifna eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ifna eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ifna eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ifna eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ifna eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ifna ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ifna ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ifna ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ifna ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ifna ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ifna ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ifna ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ifna etsem mi? (conditional first-person singular)
ifna etsen mi? (conditional second-person singular)
ifna etse mi? (conditional singular third-person)
ifna etsek mi? (conditional first-person plural)
ifna etseniz mi? (conditional plural second-person)
ifna etseler mi? (conditional plural third-person)
ifna etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ifna etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ifna etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ifna etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ifna etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ifna etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ifna etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
ifna etmekte misin? (progressive second-person singular)
ifna etmekte mi? (progressive singular third-person)
ifna etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ifna etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ifna etmekteler mi? (plural progressive third-person)
ifna etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
ifna etmeli misin? (necessitative second-person singular)
ifna etmeli mi? (necessitative singular third-person)
ifna etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ifna etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ifna etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ifna etmemek (infinitive negative)
ifna etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ifna etmemiş (impersonal negative participle perfective)
ifna etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ifna etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ifna etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ifna etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ifna etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ifna etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ifna etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ifna etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ifna etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ifna etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ifna etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ifna etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ifna etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ifna etmeme (negative noun-from-verb)
ifna etmeyiş (adverbial negative)
ifna etmem (aorist first-person indicative present singular)
ifna etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ifna etmez (aorist indicative present singular third-person)
ifna etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ifna etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ifna etmezler (aorist indicative plural present third-person)
ifna etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ifna etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ifna etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ifna etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ifna etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ifna etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ifna etmedim (first-person indicative past perfective singular)
ifna etmedin (indicative past perfective second-person singular)
ifna etmedi (indicative past perfective singular third-person)
ifna etmedik (first-person indicative past perfective plural)
ifna etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ifna etmediler (indicative past perfective plural third-person)
ifna etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ifna etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ifna etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ifna etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ifna etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ifna etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ifna etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ifna etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ifna etmeyecek (future indicative singular third-person)
ifna etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ifna etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ifna etmeyecekler (future indicative plural third-person)
ifna etmemişim (first-person inferential perfective singular)
ifna etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ifna etmemiş (inferential perfective singular third-person)
ifna etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ifna etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ifna etmemişler (inferential perfective plural third-person)
ifna etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ifna etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ifna etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ifna etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ifna etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ifna etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ifna etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ifna etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ifna etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ifna etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ifna etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ifna etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ifna etmesem (conditional first-person singular)
ifna etmesen (conditional second-person singular)
ifna etmese (conditional singular third-person)
ifna etmesek (conditional first-person plural)
ifna etmeseniz (conditional plural second-person)
ifna etmeseler (conditional plural third-person)
ifna etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ifna etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ifna etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ifna etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ifna etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ifna etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ifna etmeyeyim (first-person optative singular)
ifna etmeyesin (optative second-person singular)
ifna etmeye (optative singular third-person)
ifna etmeyelim (first-person optative plural)
ifna etmeyesiniz (optative plural second-person)
ifna etmeyeler (optative plural third-person)
ifna etmemekteyim (first-person progressive singular)
ifna etmemektesin (progressive second-person singular)
ifna etmemekte (progressive singular third-person)
ifna etmemekteyiz (first-person plural progressive)
ifna etmemektesiniz (plural progressive second-person)
ifna etmemekteler (plural progressive third-person)
ifna etmemeliyim (first-person necessitative singular)
ifna etmemelisin (necessitative second-person singular)
ifna etmemeli (necessitative singular third-person)
ifna etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ifna etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ifna etmemeliler (necessitative plural third-person)
ifna etme (imperative second-person singular)
ifna etmesin (imperative singular third-person)
ifna etmeyin (imperative plural second-person)
or ifna etmeyiniz (imperative plural second-person)
ifna etmesinler (imperative plural third-person)
ifna etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ifna etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ifna etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ifna etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ifna etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ifna etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ifna etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ifna etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ifna etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ifna etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ifna etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ifna etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ifna etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ifna etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ifna etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ifna etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ifna etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ifna etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ifna etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ifna etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ifna etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ifna etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ifna etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ifna etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ifna etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ifna etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ifna etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ifna etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ifna etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ifna etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ifna etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ifna etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ifna etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ifna etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ifna etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ifna etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ifna etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ifna etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ifna etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
ifna etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ifna etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ifna etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ifna etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ifna etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ifna etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ifna etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ifna etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ifna etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ifna etmesem mi? (conditional first-person singular)
ifna etmesen mi? (conditional second-person singular)
ifna etmese mi? (conditional singular third-person)
ifna etmesek mi? (conditional first-person plural)
ifna etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ifna etmeseler mi? (conditional plural third-person)
ifna etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ifna etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ifna etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ifna etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ifna etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ifna etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ifna etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ifna etmemekte misin? (progressive second-person singular)
ifna etmemekte mi? (progressive singular third-person)
ifna etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ifna etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ifna etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ifna etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ifna etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ifna etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ifna etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ifna etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ifna etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

ifna (“to destroy, to consume”) + etmek (“to do”)


izale etmek

tr-conj-head

izale ediyorlardı (or izale ediyordular)

izale etmek (infinitive)
izale eden (imperfective impersonal participle)
izale etmiş (impersonal participle perfective)
izale edecek (impersonal participle prospective)
izale ettiğim (non-prospective participle personal)
izale ettiğin (non-prospective participle personal)
izale ettiği (non-prospective participle personal)
izale ettiğimiz (non-prospective participle personal)
izale ettiğiniz (non-prospective participle personal)
izale ettikleri (non-prospective participle personal)
izale edeceğim (participle personal prospective)
izale edeceğin (participle personal prospective)
izale edeceği (participle personal prospective)
izale edeceğimiz (participle personal prospective)
izale edeceğiniz (participle personal prospective)
izale edecekleri (participle personal prospective)
izale etme (noun-from-verb)
izale ediş (adverbial)
izale ederim (aorist first-person indicative present singular)
izale edersin (aorist indicative present second-person singular)
izale eder (aorist indicative present singular third-person)
izale ederiz (aorist first-person indicative plural present)
izale edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
izale ederler (aorist indicative plural present third-person)
izale ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
izale ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
izale ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
izale ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
izale ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
izale ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
izale ettim (first-person indicative past perfective singular)
izale ettin (indicative past perfective second-person singular)
izale etti (indicative past perfective singular third-person)
izale ettik (first-person indicative past perfective plural)
izale ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
izale ettiler (indicative past perfective plural third-person)
izale ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
izale ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
izale ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
izale ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
izale ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
izale ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or izale ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
izale edeceğim (first-person future indicative singular)
izale edeceksin (future indicative second-person singular)
izale edecek (future indicative singular third-person)
izale edeceğiz (first-person future indicative plural)
izale edeceksiniz (future indicative plural second-person)
izale edecekler (future indicative plural third-person)
izale etmişim (first-person inferential perfective singular)
izale etmişsin (inferential perfective second-person singular)
izale etmiş (inferential perfective singular third-person)
izale etmişiz (first-person inferential perfective plural)
izale etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
izale etmişler (inferential perfective plural third-person)
izale edermişim (aorist first-person inferential singular)
izale edermişsin (aorist inferential second-person singular)
izale edermiş (aorist inferential singular third-person)
izale edermişiz (aorist first-person inferential plural)
izale edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
izale ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or izale edermişlar (aorist inferential plural third-person)
izale ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
izale ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
izale ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
izale ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
izale ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
izale ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
izale etsem (conditional first-person singular)
izale etsen (conditional second-person singular)
izale etse (conditional singular third-person)
izale etsek (conditional first-person plural)
izale etseniz (conditional plural second-person)
izale etseler (conditional plural third-person)
izale etseydim (conditional first-person perfective singular)
izale etseydin (conditional perfective second-person singular)
izale etseydi (conditional perfective singular third-person)
izale etseydik (conditional first-person perfective plural)
izale etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
izale etseydiler (conditional perfective plural third-person)
izale edeyim (first-person optative singular)
izale edesin (optative second-person singular)
izale ede (optative singular third-person)
izale edelim (first-person optative plural)
izale edesiniz (optative plural second-person)
izale edeler (optative plural third-person)
izale etmekteyim (first-person progressive singular)
izale etmektesin (progressive second-person singular)
izale etmekte (progressive singular third-person)
izale etmekteyiz (first-person plural progressive)
izale etmektesiniz (plural progressive second-person)
izale etmekteler (plural progressive third-person)
izale etmeliyim (first-person necessitative singular)
izale etmelisin (necessitative second-person singular)
izale etmeli (necessitative singular third-person)
izale etmeliyiz (first-person necessitative plural)
izale etmelisiniz (necessitative plural second-person)
izale etmeliler (necessitative plural third-person)
izale et (imperative second-person singular)
izale etsin (imperative singular third-person)
izale edin (imperative plural second-person)
or izale ediniz (imperative plural second-person)
izale etsinler (imperative plural third-person)
izale eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
izale eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
izale eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
izale eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
izale eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
izale ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
izale ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
izale ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
izale ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
izale ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
izale ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
izale ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
izale ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
izale ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
izale etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
izale ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
izale ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
izale ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
izale ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
izale ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
izale ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
izale ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
izale ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
izale ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
izale edecek miyim? (first-person future indicative singular)
izale edecek misin? (future indicative second-person singular)
izale edecek mi? (future indicative singular third-person)
izale edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
izale edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
izale edecekler mi? (future indicative plural third-person)
izale etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
izale etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
izale etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
izale etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
izale etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
izale etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
izale eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
izale eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
izale eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
izale eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
izale eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
izale ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
izale ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
izale ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
izale ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
izale ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
izale ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
izale ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
izale etsem mi? (conditional first-person singular)
izale etsen mi? (conditional second-person singular)
izale etse mi? (conditional singular third-person)
izale etsek mi? (conditional first-person plural)
izale etseniz mi? (conditional plural second-person)
izale etseler mi? (conditional plural third-person)
izale etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
izale etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
izale etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
izale etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
izale etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
izale etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
izale etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
izale etmekte misin? (progressive second-person singular)
izale etmekte mi? (progressive singular third-person)
izale etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
izale etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
izale etmekteler mi? (plural progressive third-person)
izale etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
izale etmeli misin? (necessitative second-person singular)
izale etmeli mi? (necessitative singular third-person)
izale etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
izale etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
izale etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
izale etmemek (infinitive negative)
izale etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
izale etmemiş (impersonal negative participle perfective)
izale etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
izale etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
izale etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
izale etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
izale etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
izale etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
izale etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
izale etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
izale etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
izale etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
izale etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
izale etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
izale etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
izale etmeme (negative noun-from-verb)
izale etmeyiş (adverbial negative)
izale etmem (aorist first-person indicative present singular)
izale etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
izale etmez (aorist indicative present singular third-person)
izale etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
izale etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
izale etmezler (aorist indicative plural present third-person)
izale etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
izale etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
izale etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
izale etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
izale etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
izale etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
izale etmedim (first-person indicative past perfective singular)
izale etmedin (indicative past perfective second-person singular)
izale etmedi (indicative past perfective singular third-person)
izale etmedik (first-person indicative past perfective plural)
izale etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
izale etmediler (indicative past perfective plural third-person)
izale etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
izale etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
izale etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
izale etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
izale etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
izale etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
izale etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
izale etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
izale etmeyecek (future indicative singular third-person)
izale etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
izale etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
izale etmeyecekler (future indicative plural third-person)
izale etmemişim (first-person inferential perfective singular)
izale etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
izale etmemiş (inferential perfective singular third-person)
izale etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
izale etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
izale etmemişler (inferential perfective plural third-person)
izale etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
izale etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
izale etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
izale etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
izale etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
izale etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
izale etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
izale etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
izale etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
izale etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
izale etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
izale etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
izale etmesem (conditional first-person singular)
izale etmesen (conditional second-person singular)
izale etmese (conditional singular third-person)
izale etmesek (conditional first-person plural)
izale etmeseniz (conditional plural second-person)
izale etmeseler (conditional plural third-person)
izale etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
izale etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
izale etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
izale etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
izale etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
izale etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
izale etmeyeyim (first-person optative singular)
izale etmeyesin (optative second-person singular)
izale etmeye (optative singular third-person)
izale etmeyelim (first-person optative plural)
izale etmeyesiniz (optative plural second-person)
izale etmeyeler (optative plural third-person)
izale etmemekteyim (first-person progressive singular)
izale etmemektesin (progressive second-person singular)
izale etmemekte (progressive singular third-person)
izale etmemekteyiz (first-person plural progressive)
izale etmemektesiniz (plural progressive second-person)
izale etmemekteler (plural progressive third-person)
izale etmemeliyim (first-person necessitative singular)
izale etmemelisin (necessitative second-person singular)
izale etmemeli (necessitative singular third-person)
izale etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
izale etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
izale etmemeliler (necessitative plural third-person)
izale etme (imperative second-person singular)
izale etmesin (imperative singular third-person)
izale etmeyin (imperative plural second-person)
or izale etmeyiniz (imperative plural second-person)
izale etmesinler (imperative plural third-person)
izale etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
izale etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
izale etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
izale etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
izale etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
izale etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
izale etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
izale etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
izale etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
izale etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
izale etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
izale etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
izale etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
izale etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
izale etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
izale etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
izale etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
izale etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
izale etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
izale etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
izale etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
izale etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
izale etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
izale etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
izale etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
izale etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
izale etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
izale etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
izale etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
izale etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
izale etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
izale etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
izale etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
izale etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
izale etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
izale etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
izale etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
izale etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
izale etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
izale etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
izale etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
izale etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
izale etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
izale etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
izale etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
izale etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
izale etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
izale etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
izale etmesem mi? (conditional first-person singular)
izale etmesen mi? (conditional second-person singular)
izale etmese mi? (conditional singular third-person)
izale etmesek mi? (conditional first-person plural)
izale etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
izale etmeseler mi? (conditional plural third-person)
izale etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
izale etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
izale etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
izale etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
izale etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
izale etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
izale etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
izale etmemekte misin? (progressive second-person singular)
izale etmemekte mi? (progressive singular third-person)
izale etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
izale etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
izale etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
izale etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
izale etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
izale etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
izale etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
izale etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
izale etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[i.z̪ɑːˈl̠ʲɛ e̞t̪ˈme̞c]

izale (“destuction, removing”) + etmek (“to do”)


ortaya çıkarmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

ortaya çıkarıyorlardı (or ortaya çıkarıyordular)

ortaya çıkarırlarmış (or ortaya çıkarırmışlar)

ortaya çıkarmak (infinitive)
ortaya çıkaran (imperfective impersonal participle)
ortaya çıkarmış (impersonal participle perfective)
ortaya çıkaracak (impersonal participle prospective)
ortaya çıkardığım (non-prospective participle personal)
ortaya çıkardığın (non-prospective participle personal)
ortaya çıkardığı (non-prospective participle personal)
ortaya çıkardığımız (non-prospective participle personal)
ortaya çıkardığınız (non-prospective participle personal)
ortaya çıkardıkları (non-prospective participle personal)
ortaya çıkaracağım (participle personal prospective)
ortaya çıkaracağın (participle personal prospective)
ortaya çıkaracağı (participle personal prospective)
ortaya çıkaracağımız (participle personal prospective)
ortaya çıkaracağınız (participle personal prospective)
ortaya çıkaracakları (participle personal prospective)
ortaya çıkarma (noun-from-verb)
ortaya çıkarış (adverbial)
ortaya çıkarırım (aorist first-person indicative present singular)
ortaya çıkarırsın (aorist indicative present second-person singular)
ortaya çıkarır (aorist indicative present singular third-person)
ortaya çıkarırız (aorist first-person indicative plural present)
ortaya çıkarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ortaya çıkarırlar (aorist indicative plural present third-person)
ortaya çıkarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ortaya çıkarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ortaya çıkarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ortaya çıkarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ortaya çıkarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ortaya çıkarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ortaya çıkardım (first-person indicative past perfective singular)
ortaya çıkardın (indicative past perfective second-person singular)
ortaya çıkardı (indicative past perfective singular third-person)
ortaya çıkardık (first-person indicative past perfective plural)
ortaya çıkardınız (indicative past perfective plural second-person)
ortaya çıkardılar (indicative past perfective plural third-person)
ortaya çıkarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ortaya çıkarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ortaya çıkarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ortaya çıkarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ortaya çıkarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ortaya çıkarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ortaya çıkarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ortaya çıkaracağım (first-person future indicative singular)
ortaya çıkaracaksın (future indicative second-person singular)
ortaya çıkaracak (future indicative singular third-person)
ortaya çıkaracağız (first-person future indicative plural)
ortaya çıkaracaksınız (future indicative plural second-person)
ortaya çıkaracaklar (future indicative plural third-person)
ortaya çıkarmışım (first-person inferential perfective singular)
ortaya çıkarmışsın (inferential perfective second-person singular)
ortaya çıkarmış (inferential perfective singular third-person)
ortaya çıkarmışız (first-person inferential perfective plural)
ortaya çıkarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ortaya çıkarmışlar (inferential perfective plural third-person)
ortaya çıkarırmışım (aorist first-person inferential singular)
ortaya çıkarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ortaya çıkarırmış (aorist inferential singular third-person)
ortaya çıkarırmışız (aorist first-person inferential plural)
ortaya çıkarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ortaya çıkarırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or ortaya çıkarırmışlar (aorist inferential plural third-person)
ortaya çıkarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ortaya çıkarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ortaya çıkarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ortaya çıkarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ortaya çıkarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ortaya çıkarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ortaya çıkarsam (conditional first-person singular)
ortaya çıkarsan (conditional second-person singular)
ortaya çıkarsa (conditional singular third-person)
ortaya çıkarsak (conditional first-person plural)
ortaya çıkarsanız (conditional plural second-person)
ortaya çıkarsalar (conditional plural third-person)
ortaya çıkarsaydım (conditional first-person perfective singular)
ortaya çıkarsaydın (conditional perfective second-person singular)
ortaya çıkarsaydı (conditional perfective singular third-person)
ortaya çıkarsaydık (conditional first-person perfective plural)
ortaya çıkarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ortaya çıkarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ortaya çıkarayım (first-person optative singular)
ortaya çıkarasın (optative second-person singular)
ortaya çıkara (optative singular third-person)
ortaya çıkaralım (first-person optative plural)
ortaya çıkarasınız (optative plural second-person)
ortaya çıkaralar (optative plural third-person)
ortaya çıkarmaktayım (first-person progressive singular)
ortaya çıkarmaktasın (progressive second-person singular)
ortaya çıkarmakta (progressive singular third-person)
ortaya çıkarmaktayız (first-person plural progressive)
ortaya çıkarmaktasınız (plural progressive second-person)
ortaya çıkarmaktalar (plural progressive third-person)
ortaya çıkarmalıyım (first-person necessitative singular)
ortaya çıkarmalısın (necessitative second-person singular)
ortaya çıkarmalı (necessitative singular third-person)
ortaya çıkarmalıyız (first-person necessitative plural)
ortaya çıkarmalısınız (necessitative plural second-person)
ortaya çıkarmalılar (necessitative plural third-person)
ortaya çıkar (imperative second-person singular)
ortaya çıkarsın (imperative singular third-person)
ortaya çıkarın (imperative plural second-person)
ortaya çıkarsınlar (imperative plural third-person)
ortaya çıkarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ortaya çıkarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ortaya çıkarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ortaya çıkarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ortaya çıkarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ortaya çıkarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ortaya çıkarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ortaya çıkarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ortaya çıkarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ortaya çıkarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ortaya çıkarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ortaya çıkarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ortaya çıkardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ortaya çıkardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ortaya çıkardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ortaya çıkardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ortaya çıkardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ortaya çıkardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ortaya çıkarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ortaya çıkarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ortaya çıkarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ortaya çıkarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ortaya çıkarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ortaya çıkarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ortaya çıkaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
ortaya çıkaracak mısın? (future indicative second-person singular)
ortaya çıkaracak mı? (future indicative singular third-person)
ortaya çıkaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
ortaya çıkaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
ortaya çıkaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
ortaya çıkarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ortaya çıkarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ortaya çıkarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ortaya çıkarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ortaya çıkarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ortaya çıkarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ortaya çıkarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ortaya çıkarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ortaya çıkarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ortaya çıkarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ortaya çıkarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ortaya çıkarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ortaya çıkarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ortaya çıkarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ortaya çıkarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ortaya çıkarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ortaya çıkarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ortaya çıkarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ortaya çıkarsam mı? (conditional first-person singular)
ortaya çıkarsan mı? (conditional second-person singular)
ortaya çıkarsa mı? (conditional singular third-person)
ortaya çıkarsak mı? (conditional first-person plural)
ortaya çıkarsanız mı? (conditional plural second-person)
ortaya çıkarsalar mı? (conditional plural third-person)
ortaya çıkarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ortaya çıkarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ortaya çıkarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ortaya çıkarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ortaya çıkarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ortaya çıkarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ortaya çıkarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ortaya çıkarmakta mısın? (progressive second-person singular)
ortaya çıkarmakta mı? (progressive singular third-person)
ortaya çıkarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ortaya çıkarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ortaya çıkarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ortaya çıkarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ortaya çıkarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ortaya çıkarmalı mı? (necessitative singular third-person)
ortaya çıkarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ortaya çıkarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ortaya çıkarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ortaya çıkarmamak (infinitive negative)
ortaya çıkarmayan (imperfective impersonal negative participle)
ortaya çıkarmamış (impersonal negative participle perfective)
ortaya çıkarmayacak (impersonal negative participle prospective)
ortaya çıkarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ortaya çıkarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ortaya çıkarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ortaya çıkarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ortaya çıkarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ortaya çıkarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ortaya çıkarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ortaya çıkarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ortaya çıkarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ortaya çıkarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ortaya çıkarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ortaya çıkarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ortaya çıkarmama (negative noun-from-verb)
ortaya çıkarmayış (adverbial negative)
ortaya çıkarmam (aorist first-person indicative present singular)
ortaya çıkarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ortaya çıkarmaz (aorist indicative present singular third-person)
ortaya çıkarmayız (aorist first-person indicative plural present)
ortaya çıkarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ortaya çıkarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ortaya çıkarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ortaya çıkarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ortaya çıkarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ortaya çıkarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ortaya çıkarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ortaya çıkarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ortaya çıkarmadım (first-person indicative past perfective singular)
ortaya çıkarmadın (indicative past perfective second-person singular)
ortaya çıkarmadı (indicative past perfective singular third-person)
ortaya çıkarmadık (first-person indicative past perfective plural)
ortaya çıkarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ortaya çıkarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ortaya çıkarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ortaya çıkarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ortaya çıkarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ortaya çıkarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ortaya çıkarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ortaya çıkarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ortaya çıkarmayacağım (first-person future indicative singular)
ortaya çıkarmayacaksın (future indicative second-person singular)
ortaya çıkarmayacak (future indicative singular third-person)
ortaya çıkarmayacağız (first-person future indicative plural)
ortaya çıkarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ortaya çıkarmayacaklar (future indicative plural third-person)
ortaya çıkarmamışım (first-person inferential perfective singular)
ortaya çıkarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ortaya çıkarmamış (inferential perfective singular third-person)
ortaya çıkarmamışız (first-person inferential perfective plural)
ortaya çıkarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ortaya çıkarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ortaya çıkarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ortaya çıkarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ortaya çıkarmazmış (aorist inferential singular third-person)
ortaya çıkarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ortaya çıkarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ortaya çıkarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ortaya çıkarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ortaya çıkarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ortaya çıkarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ortaya çıkarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ortaya çıkarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ortaya çıkarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ortaya çıkarmasam (conditional first-person singular)
ortaya çıkarmasan (conditional second-person singular)
ortaya çıkarmasa (conditional singular third-person)
ortaya çıkarmasak (conditional first-person plural)
ortaya çıkarmasanız (conditional plural second-person)
ortaya çıkarmasalar (conditional plural third-person)
ortaya çıkarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ortaya çıkarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ortaya çıkarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ortaya çıkarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ortaya çıkarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ortaya çıkarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ortaya çıkarmayayım (first-person optative singular)
ortaya çıkarmayasın (optative second-person singular)
ortaya çıkarmaya (optative singular third-person)
ortaya çıkarmayalım (first-person optative plural)
ortaya çıkarmayasınız (optative plural second-person)
ortaya çıkarmayalar (optative plural third-person)
ortaya çıkarmamaktayım (first-person progressive singular)
ortaya çıkarmamaktasın (progressive second-person singular)
ortaya çıkarmamakta (progressive singular third-person)
ortaya çıkarmamaktayız (first-person plural progressive)
ortaya çıkarmamaktasınız (plural progressive second-person)
ortaya çıkarmamaktalar (plural progressive third-person)
ortaya çıkarmamalıyım (first-person necessitative singular)
ortaya çıkarmamalısın (necessitative second-person singular)
ortaya çıkarmamalı (necessitative singular third-person)
ortaya çıkarmamalıyız (first-person necessitative plural)
ortaya çıkarmamalısınız (necessitative plural second-person)
ortaya çıkarmamalılar (necessitative plural third-person)
ortaya çıkarma (imperative second-person singular)
ortaya çıkarmasın (imperative singular third-person)
ortaya çıkarmayın (imperative plural second-person)
ortaya çıkarmasınlar (imperative plural third-person)
ortaya çıkarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ortaya çıkarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ortaya çıkarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ortaya çıkarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ortaya çıkarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ortaya çıkarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ortaya çıkarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ortaya çıkarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ortaya çıkarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ortaya çıkarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ortaya çıkarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ortaya çıkarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ortaya çıkarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ortaya çıkarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ortaya çıkarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ortaya çıkarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ortaya çıkarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ortaya çıkarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ortaya çıkarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ortaya çıkarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ortaya çıkarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ortaya çıkarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ortaya çıkarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ortaya çıkarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ortaya çıkarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ortaya çıkarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ortaya çıkarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ortaya çıkarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ortaya çıkarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ortaya çıkarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ortaya çıkarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ortaya çıkarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ortaya çıkarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ortaya çıkarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ortaya çıkarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ortaya çıkarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ortaya çıkarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ortaya çıkarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ortaya çıkarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ortaya çıkarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ortaya çıkarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ortaya çıkarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ortaya çıkarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ortaya çıkarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ortaya çıkarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ortaya çıkarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ortaya çıkarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ortaya çıkarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ortaya çıkarmasam mı? (conditional first-person singular)
ortaya çıkarmasan mı? (conditional second-person singular)
ortaya çıkarmasa mı? (conditional singular third-person)
ortaya çıkarmasak mı? (conditional first-person plural)
ortaya çıkarmasanız mı? (conditional plural second-person)
ortaya çıkarmasalar mı? (conditional plural third-person)
ortaya çıkarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ortaya çıkarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ortaya çıkarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ortaya çıkarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ortaya çıkarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ortaya çıkarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ortaya çıkarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ortaya çıkarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ortaya çıkarmamakta mı? (progressive singular third-person)
ortaya çıkarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ortaya çıkarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ortaya çıkarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ortaya çıkarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ortaya çıkarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ortaya çıkarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ortaya çıkarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ortaya çıkarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ortaya çıkarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/oɾtɑˈjɑ t͡ʃɯkɑɾˈmɑk/

[o̞ɾ̞.t̪ʰɑˈjɑ t͡ʃɯ.kʰɑɾ̞ˈmɑk]

(transitive, idiomatic) to prove, to demonstrate [+accusative]

(transitive, idiomatic) to make seen, to uncover [+accusative]


yok etmek

yok etmek (infinitive)
yok eden (imperfective impersonal participle)
yok etmiş (impersonal participle perfective)
yok edecek (impersonal participle prospective)
yok ettiğim (non-prospective participle personal)
yok ettiğin (non-prospective participle personal)
yok ettiği (non-prospective participle personal)
yok ettiğimiz (non-prospective participle personal)
yok ettiğiniz (non-prospective participle personal)
yok ettikleri (non-prospective participle personal)
yok edeceğim (participle personal prospective)
yok edeceğin (participle personal prospective)
yok edeceği (participle personal prospective)
yok edeceğimiz (participle personal prospective)
yok edeceğiniz (participle personal prospective)
yok edecekleri (participle personal prospective)
yok etme (noun-from-verb)
yok ediş (adverbial)
yok ederim (aorist first-person indicative present singular)
yok edersin (aorist indicative present second-person singular)
yok eder (aorist indicative present singular third-person)
yok ederiz (aorist first-person indicative plural present)
yok edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yok ederler (aorist indicative plural present third-person)
yok ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yok ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yok ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
yok ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yok ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yok ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yok ettim (first-person indicative past perfective singular)
yok ettin (indicative past perfective second-person singular)
yok etti (indicative past perfective singular third-person)
yok ettik (first-person indicative past perfective plural)
yok ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
yok ettiler (indicative past perfective plural third-person)
yok ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yok ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yok ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yok ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yok ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yok ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yok ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yok edeceğim (first-person future indicative singular)
yok edeceksin (future indicative second-person singular)
yok edecek (future indicative singular third-person)
yok edeceğiz (first-person future indicative plural)
yok edeceksiniz (future indicative plural second-person)
yok edecekler (future indicative plural third-person)
yok etmişim (first-person inferential perfective singular)
yok etmişsin (inferential perfective second-person singular)
yok etmiş (inferential perfective singular third-person)
yok etmişiz (first-person inferential perfective plural)
yok etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yok etmişler (inferential perfective plural third-person)
yok edermişim (aorist first-person inferential singular)
yok edermişsin (aorist inferential second-person singular)
yok edermiş (aorist inferential singular third-person)
yok edermişiz (aorist first-person inferential plural)
yok edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yok ederlermiş (or yok edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
yok ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yok ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yok ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yok ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yok ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yok ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yok etsem (conditional first-person singular)
yok etsen (conditional second-person singular)
yok etse (conditional singular third-person)
yok etsek (conditional first-person plural)
yok etseniz (conditional plural second-person)
yok etseler (conditional plural third-person)
yok etseydim (conditional first-person perfective singular)
yok etseydin (conditional perfective second-person singular)
yok etseydi (conditional perfective singular third-person)
yok etseydik (conditional first-person perfective plural)
yok etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yok etseydiler (conditional perfective plural third-person)
yok edeyim (first-person optative singular)
yok edesin (optative second-person singular)
yok ede (optative singular third-person)
yok edelim (first-person optative plural)
yok edesiniz (optative plural second-person)
yok edeler (optative plural third-person)
yok etmekteyim (first-person progressive singular)
yok etmektesin (progressive second-person singular)
yok etmekte (progressive singular third-person)
yok etmekteyiz (first-person plural progressive)
yok etmektesiniz (plural progressive second-person)
yok etmekteler (plural progressive third-person)
yok etmeliyim (first-person necessitative singular)
yok etmelisin (necessitative second-person singular)
yok etmeli (necessitative singular third-person)
yok etmeliyiz (first-person necessitative plural)
yok etmelisiniz (necessitative plural second-person)
yok etmeliler (necessitative plural third-person)
yok et (imperative second-person singular)
yok etsin (imperative singular third-person)
yok edin (imperative plural second-person)
or yok ediniz (imperative plural second-person)
yok etsinler (imperative plural third-person)
yok eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yok eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
yok eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
yok eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yok eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yok ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yok ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yok ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yok ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yok ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yok ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yok ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yok ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yok ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yok etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yok ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yok ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yok ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yok ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yok ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yok ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yok ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yok ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yok ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yok edecek miyim? (first-person future indicative singular)
yok edecek misin? (future indicative second-person singular)
yok edecek mi? (future indicative singular third-person)
yok edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yok edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yok edecekler mi? (future indicative plural third-person)
yok etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yok etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yok etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yok etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yok etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yok etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yok eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yok eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yok eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yok eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yok eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yok ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yok ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yok ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yok ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yok ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yok ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yok ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yok etsem mi? (conditional first-person singular)
yok etsen mi? (conditional second-person singular)
yok etse mi? (conditional singular third-person)
yok etsek mi? (conditional first-person plural)
yok etseniz mi? (conditional plural second-person)
yok etseler mi? (conditional plural third-person)
yok etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yok etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yok etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yok etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yok etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yok etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yok etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
yok etmekte misin? (progressive second-person singular)
yok etmekte mi? (progressive singular third-person)
yok etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yok etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yok etmekteler mi? (plural progressive third-person)
yok etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
yok etmeli misin? (necessitative second-person singular)
yok etmeli mi? (necessitative singular third-person)
yok etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yok etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yok etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yok etmemek (infinitive negative)
yok etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yok etmemiş (impersonal negative participle perfective)
yok etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yok etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yok etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yok etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yok etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yok etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yok etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yok etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yok etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yok etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yok etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yok etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yok etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yok etmeme (negative noun-from-verb)
yok etmeyiş (adverbial negative)
yok etmem (aorist first-person indicative present singular)
yok etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yok etmez (aorist indicative present singular third-person)
yok etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yok etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yok etmezler (aorist indicative plural present third-person)
yok etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yok etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yok etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yok etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yok etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yok etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yok etmedim (first-person indicative past perfective singular)
yok etmedin (indicative past perfective second-person singular)
yok etmedi (indicative past perfective singular third-person)
yok etmedik (first-person indicative past perfective plural)
yok etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yok etmediler (indicative past perfective plural third-person)
yok etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yok etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yok etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yok etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yok etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yok etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yok etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yok etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yok etmeyecek (future indicative singular third-person)
yok etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yok etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yok etmeyecekler (future indicative plural third-person)
yok etmemişim (first-person inferential perfective singular)
yok etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yok etmemiş (inferential perfective singular third-person)
yok etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yok etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yok etmemişler (inferential perfective plural third-person)
yok etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yok etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yok etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yok etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yok etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yok etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yok etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yok etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yok etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yok etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yok etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yok etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yok etmesem (conditional first-person singular)
yok etmesen (conditional second-person singular)
yok etmese (conditional singular third-person)
yok etmesek (conditional first-person plural)
yok etmeseniz (conditional plural second-person)
yok etmeseler (conditional plural third-person)
yok etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yok etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yok etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yok etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yok etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yok etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yok etmeyeyim (first-person optative singular)
yok etmeyesin (optative second-person singular)
yok etmeye (optative singular third-person)
yok etmeyelim (first-person optative plural)
yok etmeyesiniz (optative plural second-person)
yok etmeyeler (optative plural third-person)
yok etmemekteyim (first-person progressive singular)
yok etmemektesin (progressive second-person singular)
yok etmemekte (progressive singular third-person)
yok etmemekteyiz (first-person plural progressive)
yok etmemektesiniz (plural progressive second-person)
yok etmemekteler (plural progressive third-person)
yok etmemeliyim (first-person necessitative singular)
yok etmemelisin (necessitative second-person singular)
yok etmemeli (necessitative singular third-person)
yok etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yok etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yok etmemeliler (necessitative plural third-person)
yok etme (imperative second-person singular)
yok etmesin (imperative singular third-person)
yok etmeyin (imperative plural second-person)
or yok etmeyiniz (imperative plural second-person)
yok etmesinler (imperative plural third-person)
yok etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yok etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yok etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yok etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yok etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yok etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yok etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yok etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yok etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yok etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yok etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yok etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yok etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yok etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yok etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yok etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yok etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yok etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yok etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yok etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yok etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yok etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yok etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yok etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yok etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yok etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yok etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yok etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yok etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yok etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yok etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yok etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yok etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yok etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yok etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yok etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yok etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yok etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yok etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
yok etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yok etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yok etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yok etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yok etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yok etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yok etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yok etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yok etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yok etmesem mi? (conditional first-person singular)
yok etmesen mi? (conditional second-person singular)
yok etmese mi? (conditional singular third-person)
yok etmesek mi? (conditional first-person plural)
yok etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yok etmeseler mi? (conditional plural third-person)
yok etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yok etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yok etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yok etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yok etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yok etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yok etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yok etmemekte misin? (progressive second-person singular)
yok etmemekte mi? (progressive singular third-person)
yok etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yok etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yok etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yok etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yok etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yok etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yok etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yok etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yok etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Tek bir bomba ile tüm şehri yok etmişler

They destroyed the whole city with a single bomb

(transitive) to destroy, to annihilate [+accusative]

Bütün delilleri yok etmeye çalışmışlar

They tried to get rid of all the evidence

(transitive) to get rid of [+accusative]