azat etmek

azat etmek (third-person singular simple present azat eder)

azat eder (present singular third-person)
azat etmek (infinitive)
azat eden (imperfective impersonal participle)
azat etmiş (impersonal participle perfective)
azat edecek (impersonal participle prospective)
azat ettiğim (non-prospective participle personal)
azat ettiğin (non-prospective participle personal)
azat ettiği (non-prospective participle personal)
azat ettiğimiz (non-prospective participle personal)
azat ettiğiniz (non-prospective participle personal)
azat ettikleri (non-prospective participle personal)
azat edeceğim (participle personal prospective)
azat edeceğin (participle personal prospective)
azat edeceği (participle personal prospective)
azat edeceğimiz (participle personal prospective)
azat edeceğiniz (participle personal prospective)
azat edecekleri (participle personal prospective)
azat etme (noun-from-verb)
azat ediş (adverbial)
azat ederim (aorist first-person indicative present singular)
azat edersin (aorist indicative present second-person singular)
azat eder (aorist indicative present singular third-person)
azat ederiz (aorist first-person indicative plural present)
azat edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
azat ederler (aorist indicative plural present third-person)
azat ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
azat ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
azat ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
azat ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
azat ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
azat ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
azat ettim (first-person indicative past perfective singular)
azat ettin (indicative past perfective second-person singular)
azat etti (indicative past perfective singular third-person)
azat ettik (first-person indicative past perfective plural)
azat ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
azat ettiler (indicative past perfective plural third-person)
azat ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
azat ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
azat ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
azat ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
azat ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
azat ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or azat ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
azat edeceğim (first-person future indicative singular)
azat edeceksin (future indicative second-person singular)
azat edecek (future indicative singular third-person)
azat edeceğiz (first-person future indicative plural)
azat edeceksiniz (future indicative plural second-person)
azat edecekler (future indicative plural third-person)
azat etmişim (first-person inferential perfective singular)
azat etmişsin (inferential perfective second-person singular)
azat etmiş (inferential perfective singular third-person)
azat etmişiz (first-person inferential perfective plural)
azat etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
azat etmişler (inferential perfective plural third-person)
azat edermişim (aorist first-person inferential singular)
azat edermişsin (aorist inferential second-person singular)
azat edermiş (aorist inferential singular third-person)
azat edermişiz (aorist first-person inferential plural)
azat edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
azat ederlermiş (or azat edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
azat ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
azat ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
azat ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
azat ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
azat ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
azat ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
azat etsem (conditional first-person singular)
azat etsen (conditional second-person singular)
azat etse (conditional singular third-person)
azat etsek (conditional first-person plural)
azat etseniz (conditional plural second-person)
azat etseler (conditional plural third-person)
azat etseydim (conditional first-person perfective singular)
azat etseydin (conditional perfective second-person singular)
azat etseydi (conditional perfective singular third-person)
azat etseydik (conditional first-person perfective plural)
azat etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
azat etseydiler (conditional perfective plural third-person)
azat edeyim (first-person optative singular)
azat edesin (optative second-person singular)
azat ede (optative singular third-person)
azat edelim (first-person optative plural)
azat edesiniz (optative plural second-person)
azat edeler (optative plural third-person)
azat etmekteyim (first-person progressive singular)
azat etmektesin (progressive second-person singular)
azat etmekte (progressive singular third-person)
azat etmekteyiz (first-person plural progressive)
azat etmektesiniz (plural progressive second-person)
azat etmekteler (plural progressive third-person)
azat etmeliyim (first-person necessitative singular)
azat etmelisin (necessitative second-person singular)
azat etmeli (necessitative singular third-person)
azat etmeliyiz (first-person necessitative plural)
azat etmelisiniz (necessitative plural second-person)
azat etmeliler (necessitative plural third-person)
azat et (imperative second-person singular)
azat etsin (imperative singular third-person)
azat edin (imperative plural second-person)
or azat ediniz (imperative plural second-person)
azat etsinler (imperative plural third-person)
azat eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
azat eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
azat eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
azat eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
azat eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
azat ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
azat ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
azat ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
azat ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
azat ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
azat ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
azat ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
azat ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
azat ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
azat etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
azat ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
azat ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
azat ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
azat ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
azat ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
azat ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
azat ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
azat ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
azat ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
azat edecek miyim? (first-person future indicative singular)
azat edecek misin? (future indicative second-person singular)
azat edecek mi? (future indicative singular third-person)
azat edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
azat edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
azat edecekler mi? (future indicative plural third-person)
azat etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
azat etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
azat etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
azat etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
azat etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
azat etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
azat eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
azat eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
azat eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
azat eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
azat eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
azat ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
azat ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
azat ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
azat ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
azat ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
azat ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
azat ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
azat etsem mi? (conditional first-person singular)
azat etsen mi? (conditional second-person singular)
azat etse mi? (conditional singular third-person)
azat etsek mi? (conditional first-person plural)
azat etseniz mi? (conditional plural second-person)
azat etseler mi? (conditional plural third-person)
azat etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
azat etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
azat etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
azat etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
azat etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
azat etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
azat etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
azat etmekte misin? (progressive second-person singular)
azat etmekte mi? (progressive singular third-person)
azat etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
azat etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
azat etmekteler mi? (plural progressive third-person)
azat etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
azat etmeli misin? (necessitative second-person singular)
azat etmeli mi? (necessitative singular third-person)
azat etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
azat etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
azat etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
azat etmemek (infinitive negative)
azat etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
azat etmemiş (impersonal negative participle perfective)
azat etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
azat etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
azat etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
azat etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
azat etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
azat etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
azat etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
azat etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
azat etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
azat etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
azat etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
azat etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
azat etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
azat etmeme (negative noun-from-verb)
azat etmeyiş (adverbial negative)
azat etmem (aorist first-person indicative present singular)
azat etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
azat etmez (aorist indicative present singular third-person)
azat etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
azat etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
azat etmezler (aorist indicative plural present third-person)
azat etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
azat etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
azat etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
azat etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
azat etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
azat etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
azat etmedim (first-person indicative past perfective singular)
azat etmedin (indicative past perfective second-person singular)
azat etmedi (indicative past perfective singular third-person)
azat etmedik (first-person indicative past perfective plural)
azat etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
azat etmediler (indicative past perfective plural third-person)
azat etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
azat etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
azat etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
azat etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
azat etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
azat etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
azat etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
azat etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
azat etmeyecek (future indicative singular third-person)
azat etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
azat etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
azat etmeyecekler (future indicative plural third-person)
azat etmemişim (first-person inferential perfective singular)
azat etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
azat etmemiş (inferential perfective singular third-person)
azat etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
azat etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
azat etmemişler (inferential perfective plural third-person)
azat etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
azat etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
azat etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
azat etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
azat etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
azat etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
azat etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
azat etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
azat etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
azat etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
azat etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
azat etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
azat etmesem (conditional first-person singular)
azat etmesen (conditional second-person singular)
azat etmese (conditional singular third-person)
azat etmesek (conditional first-person plural)
azat etmeseniz (conditional plural second-person)
azat etmeseler (conditional plural third-person)
azat etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
azat etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
azat etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
azat etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
azat etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
azat etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
azat etmeyeyim (first-person optative singular)
azat etmeyesin (optative second-person singular)
azat etmeye (optative singular third-person)
azat etmeyelim (first-person optative plural)
azat etmeyesiniz (optative plural second-person)
azat etmeyeler (optative plural third-person)
azat etmemekteyim (first-person progressive singular)
azat etmemektesin (progressive second-person singular)
azat etmemekte (progressive singular third-person)
azat etmemekteyiz (first-person plural progressive)
azat etmemektesiniz (plural progressive second-person)
azat etmemekteler (plural progressive third-person)
azat etmemeliyim (first-person necessitative singular)
azat etmemelisin (necessitative second-person singular)
azat etmemeli (necessitative singular third-person)
azat etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
azat etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
azat etmemeliler (necessitative plural third-person)
azat etme (imperative second-person singular)
azat etmesin (imperative singular third-person)
azat etmeyin (imperative plural second-person)
or azat etmeyiniz (imperative plural second-person)
azat etmesinler (imperative plural third-person)
azat etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
azat etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
azat etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
azat etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
azat etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
azat etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
azat etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
azat etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
azat etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
azat etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
azat etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
azat etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
azat etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
azat etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
azat etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
azat etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
azat etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
azat etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
azat etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
azat etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
azat etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
azat etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
azat etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
azat etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
azat etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
azat etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
azat etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
azat etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
azat etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
azat etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
azat etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
azat etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
azat etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
azat etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
azat etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
azat etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
azat etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
azat etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
azat etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
azat etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
azat etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
azat etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
azat etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
azat etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
azat etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
azat etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
azat etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
azat etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
azat etmesem mi? (conditional first-person singular)
azat etmesen mi? (conditional second-person singular)
azat etmese mi? (conditional singular third-person)
azat etmesek mi? (conditional first-person plural)
azat etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
azat etmeseler mi? (conditional plural third-person)
azat etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
azat etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
azat etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
azat etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
azat etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
azat etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
azat etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
azat etmemekte misin? (progressive second-person singular)
azat etmemekte mi? (progressive singular third-person)
azat etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
azat etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
azat etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
azat etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
azat etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
azat etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
azat etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
azat etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
azat etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Sanmayın, kararsızım, eylemlerim kaza değil
Bir güler, bir ağlarım, ben böyleyim, azat edin

2023, “ELALEM [PEOPLE]”, in Can Bonomo, Nova Norda (lyrics), Kaan Arslan (music), ELALEM, performed by Can Bonomo and Nova Norda:

Don't think, I'm undecided, my actions are not accident
I do laugh, I do cry, I'm like this, liberate me


tasvip etmek

head

tasvip etmek (third-person singular simple present tasvip eder)

tasvip eder (present singular third-person)
tasvip etmek (infinitive)
tasvip eden (imperfective impersonal participle)
tasvip etmiş (impersonal participle perfective)
tasvip edecek (impersonal participle prospective)
tasvip ettiğim (non-prospective participle personal)
tasvip ettiğin (non-prospective participle personal)
tasvip ettiği (non-prospective participle personal)
tasvip ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tasvip ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tasvip ettikleri (non-prospective participle personal)
tasvip edeceğim (participle personal prospective)
tasvip edeceğin (participle personal prospective)
tasvip edeceği (participle personal prospective)
tasvip edeceğimiz (participle personal prospective)
tasvip edeceğiniz (participle personal prospective)
tasvip edecekleri (participle personal prospective)
tasvip etme (noun-from-verb)
tasvip ediş (adverbial)
tasvip ederim (aorist first-person indicative present singular)
tasvip edersin (aorist indicative present second-person singular)
tasvip eder (aorist indicative present singular third-person)
tasvip ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tasvip edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tasvip ederler (aorist indicative plural present third-person)
tasvip ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tasvip ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tasvip ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tasvip ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tasvip ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tasvip ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tasvip ettim (first-person indicative past perfective singular)
tasvip ettin (indicative past perfective second-person singular)
tasvip etti (indicative past perfective singular third-person)
tasvip ettik (first-person indicative past perfective plural)
tasvip ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tasvip ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tasvip ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tasvip ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tasvip ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tasvip ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tasvip ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tasvip ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tasvip ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tasvip edeceğim (first-person future indicative singular)
tasvip edeceksin (future indicative second-person singular)
tasvip edecek (future indicative singular third-person)
tasvip edeceğiz (first-person future indicative plural)
tasvip edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tasvip edecekler (future indicative plural third-person)
tasvip etmişim (first-person inferential perfective singular)
tasvip etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tasvip etmiş (inferential perfective singular third-person)
tasvip etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tasvip etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tasvip etmişler (inferential perfective plural third-person)
tasvip edermişim (aorist first-person inferential singular)
tasvip edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tasvip edermiş (aorist inferential singular third-person)
tasvip edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tasvip edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tasvip ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tasvip edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tasvip ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tasvip ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tasvip ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tasvip ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tasvip ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tasvip ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tasvip etsem (conditional first-person singular)
tasvip etsen (conditional second-person singular)
tasvip etse (conditional singular third-person)
tasvip etsek (conditional first-person plural)
tasvip etseniz (conditional plural second-person)
tasvip etseler (conditional plural third-person)
tasvip etseydim (conditional first-person perfective singular)
tasvip etseydin (conditional perfective second-person singular)
tasvip etseydi (conditional perfective singular third-person)
tasvip etseydik (conditional first-person perfective plural)
tasvip etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tasvip etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tasvip edeyim (first-person optative singular)
tasvip edesin (optative second-person singular)
tasvip ede (optative singular third-person)
tasvip edelim (first-person optative plural)
tasvip edesiniz (optative plural second-person)
tasvip edeler (optative plural third-person)
tasvip etmekteyim (first-person progressive singular)
tasvip etmektesin (progressive second-person singular)
tasvip etmekte (progressive singular third-person)
tasvip etmekteyiz (first-person plural progressive)
tasvip etmektesiniz (plural progressive second-person)
tasvip etmekteler (plural progressive third-person)
tasvip etmeliyim (first-person necessitative singular)
tasvip etmelisin (necessitative second-person singular)
tasvip etmeli (necessitative singular third-person)
tasvip etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tasvip etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tasvip etmeliler (necessitative plural third-person)
tasvip et (imperative second-person singular)
tasvip etsin (imperative singular third-person)
tasvip edin (imperative plural second-person)
or tasvip ediniz (imperative plural second-person)
tasvip etsinler (imperative plural third-person)
tasvip eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tasvip eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tasvip eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tasvip eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tasvip eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tasvip ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tasvip ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tasvip ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tasvip ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tasvip ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tasvip ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tasvip ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tasvip ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tasvip ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tasvip etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tasvip ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tasvip ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tasvip ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tasvip ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tasvip ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tasvip ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tasvip ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tasvip ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tasvip ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tasvip edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tasvip edecek misin? (future indicative second-person singular)
tasvip edecek mi? (future indicative singular third-person)
tasvip edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tasvip edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tasvip edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tasvip etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tasvip etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tasvip etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tasvip etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tasvip etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tasvip etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tasvip eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tasvip eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tasvip eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tasvip eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tasvip eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tasvip ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tasvip ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tasvip ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tasvip ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tasvip ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tasvip ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tasvip ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tasvip etsem mi? (conditional first-person singular)
tasvip etsen mi? (conditional second-person singular)
tasvip etse mi? (conditional singular third-person)
tasvip etsek mi? (conditional first-person plural)
tasvip etseniz mi? (conditional plural second-person)
tasvip etseler mi? (conditional plural third-person)
tasvip etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tasvip etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tasvip etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tasvip etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tasvip etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tasvip etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tasvip etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tasvip etmekte misin? (progressive second-person singular)
tasvip etmekte mi? (progressive singular third-person)
tasvip etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tasvip etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tasvip etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tasvip etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tasvip etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tasvip etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tasvip etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tasvip etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tasvip etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tasvip etmemek (infinitive negative)
tasvip etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tasvip etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tasvip etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tasvip etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tasvip etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tasvip etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tasvip etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tasvip etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tasvip etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tasvip etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tasvip etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tasvip etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tasvip etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tasvip etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tasvip etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tasvip etmeme (negative noun-from-verb)
tasvip etmeyiş (adverbial negative)
tasvip etmem (aorist first-person indicative present singular)
tasvip etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tasvip etmez (aorist indicative present singular third-person)
tasvip etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tasvip etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tasvip etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tasvip etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tasvip etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tasvip etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tasvip etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tasvip etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tasvip etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tasvip etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tasvip etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tasvip etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tasvip etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tasvip etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tasvip etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tasvip etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tasvip etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tasvip etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tasvip etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tasvip etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tasvip etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tasvip etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tasvip etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tasvip etmeyecek (future indicative singular third-person)
tasvip etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tasvip etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tasvip etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tasvip etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tasvip etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tasvip etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tasvip etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tasvip etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tasvip etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tasvip etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tasvip etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tasvip etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tasvip etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tasvip etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tasvip etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tasvip etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tasvip etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tasvip etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tasvip etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tasvip etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tasvip etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tasvip etmesem (conditional first-person singular)
tasvip etmesen (conditional second-person singular)
tasvip etmese (conditional singular third-person)
tasvip etmesek (conditional first-person plural)
tasvip etmeseniz (conditional plural second-person)
tasvip etmeseler (conditional plural third-person)
tasvip etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tasvip etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tasvip etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tasvip etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tasvip etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tasvip etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tasvip etmeyeyim (first-person optative singular)
tasvip etmeyesin (optative second-person singular)
tasvip etmeye (optative singular third-person)
tasvip etmeyelim (first-person optative plural)
tasvip etmeyesiniz (optative plural second-person)
tasvip etmeyeler (optative plural third-person)
tasvip etmemekteyim (first-person progressive singular)
tasvip etmemektesin (progressive second-person singular)
tasvip etmemekte (progressive singular third-person)
tasvip etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tasvip etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tasvip etmemekteler (plural progressive third-person)
tasvip etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tasvip etmemelisin (necessitative second-person singular)
tasvip etmemeli (necessitative singular third-person)
tasvip etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tasvip etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tasvip etmemeliler (necessitative plural third-person)
tasvip etme (imperative second-person singular)
tasvip etmesin (imperative singular third-person)
tasvip etmeyin (imperative plural second-person)
or tasvip etmeyiniz (imperative plural second-person)
tasvip etmesinler (imperative plural third-person)
tasvip etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tasvip etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tasvip etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tasvip etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tasvip etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tasvip etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tasvip etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tasvip etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tasvip etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tasvip etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tasvip etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tasvip etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tasvip etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tasvip etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tasvip etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tasvip etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tasvip etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tasvip etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tasvip etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tasvip etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tasvip etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tasvip etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tasvip etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tasvip etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tasvip etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tasvip etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tasvip etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tasvip etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tasvip etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tasvip etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tasvip etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tasvip etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tasvip etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tasvip etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tasvip etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tasvip etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tasvip etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tasvip etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tasvip etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tasvip etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tasvip etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tasvip etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tasvip etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tasvip etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tasvip etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tasvip etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tasvip etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tasvip etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tasvip etmesem mi? (conditional first-person singular)
tasvip etmesen mi? (conditional second-person singular)
tasvip etmese mi? (conditional singular third-person)
tasvip etmesek mi? (conditional first-person plural)
tasvip etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tasvip etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tasvip etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tasvip etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tasvip etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tasvip etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tasvip etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tasvip etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tasvip etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tasvip etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tasvip etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tasvip etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tasvip etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tasvip etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tasvip etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tasvip etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tasvip etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tasvip etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tasvip etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tasvip etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tasvip ediyorlardı (or tasvip ediyordular)

tasvip ederlermiş (or tasvip edermişlar)


amaçlar

third-person singular indicative aorist of amaçlamak


yeşil ışık yakmak

head

yeşil ışık yakmak (third-person singular simple present yeşil ışık yakar)

yeşil ışık yakar (present singular third-person)

Compound of yeşil ışık (“green light”) + yakmak (“to light”), literally “to light the green light”; from the traffic lights.


kaçınmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kaçıntığımız

kaçıntığınız

kaçınırmışım

kaçınırmışız

kaçınmak (infinitive)
kaçınan (imperfective impersonal participle)
kaçınmış (impersonal participle perfective)
kaçınacak (impersonal participle prospective)
kaçıntığım (non-prospective participle personal)
kaçıntığın (non-prospective participle personal)
kaçıntığı (non-prospective participle personal)
kaçıntığımız (non-prospective participle personal)
kaçıntığınız (non-prospective participle personal)
kaçıntıkları (non-prospective participle personal)
kaçınacağım (participle personal prospective)
kaçınacağın (participle personal prospective)
kaçınacağı (participle personal prospective)
kaçınacağımız (participle personal prospective)
kaçınacağınız (participle personal prospective)
kaçınacakları (participle personal prospective)
kaçınma (noun-from-verb)
kaçınış (adverbial)
kaçınırım (aorist first-person indicative present singular)
kaçınırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçınır (aorist indicative present singular third-person)
kaçınırız (aorist first-person indicative plural present)
kaçınırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçınırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçınıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçınıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçınıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçınıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçınıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçınıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçıntım (first-person indicative past perfective singular)
kaçıntın (indicative past perfective second-person singular)
kaçıntı (indicative past perfective singular third-person)
kaçıntık (first-person indicative past perfective plural)
kaçıntınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçıntılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçınıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçınıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçınıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçınıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçınıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçınıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaçınıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaçınacağım (first-person future indicative singular)
kaçınacaksın (future indicative second-person singular)
kaçınacak (future indicative singular third-person)
kaçınacağız (first-person future indicative plural)
kaçınacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçınacaklar (future indicative plural third-person)
kaçınmışım (first-person inferential perfective singular)
kaçınmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçınmış (inferential perfective singular third-person)
kaçınmışız (first-person inferential perfective plural)
kaçınmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçınmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçınırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçınırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçınırmış (aorist inferential singular third-person)
kaçınırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçınırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçınırlarmış (or kaçınırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaçınıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçınıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçınıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçınıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçınıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçınıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçınsam (conditional first-person singular)
kaçınsan (conditional second-person singular)
kaçınsa (conditional singular third-person)
kaçınsak (conditional first-person plural)
kaçınsanız (conditional plural second-person)
kaçınsalar (conditional plural third-person)
kaçınsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçınsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçınsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçınsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçınsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçınsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçınayım (first-person optative singular)
kaçınasın (optative second-person singular)
kaçına (optative singular third-person)
kaçınalım (first-person optative plural)
kaçınasınız (optative plural second-person)
kaçınalar (optative plural third-person)
kaçınmaktayım (first-person progressive singular)
kaçınmaktasın (progressive second-person singular)
kaçınmakta (progressive singular third-person)
kaçınmaktayız (first-person plural progressive)
kaçınmaktasınız (plural progressive second-person)
kaçınmaktalar (plural progressive third-person)
kaçınmalıyım (first-person necessitative singular)
kaçınmalısın (necessitative second-person singular)
kaçınmalı (necessitative singular third-person)
kaçınmalıyız (first-person necessitative plural)
kaçınmalısınız (necessitative plural second-person)
kaçınmalılar (necessitative plural third-person)
kaçın (imperative second-person singular)
kaçınsın (imperative singular third-person)
kaçının (imperative plural second-person)
kaçınsınlar (imperative plural third-person)
kaçınır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçınır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçınır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçınır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçınır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçınırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçınıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçınıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçınıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçınıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçınıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçınıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçıntım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçıntın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçıntı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçıntık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçıntınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçıntılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçınıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçınıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçınıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçınıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçınıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçınıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçınacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçınacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçınacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçınacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçınacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçınacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçınmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçınmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçınmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçınmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçınmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçınmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçınır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçınır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçınır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçınır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçınır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçınırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçınıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçınıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçınıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçınıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçınıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçınıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçınsam mı? (conditional first-person singular)
kaçınsan mı? (conditional second-person singular)
kaçınsa mı? (conditional singular third-person)
kaçınsak mı? (conditional first-person plural)
kaçınsanız mı? (conditional plural second-person)
kaçınsalar mı? (conditional plural third-person)
kaçınsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçınsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçınsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçınsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçınsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçınsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçınmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçınmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçınmakta mı? (progressive singular third-person)
kaçınmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçınmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçınmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçınmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçınmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçınmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçınmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçınmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçınmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaçınmamak (infinitive negative)
kaçınmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaçınmamış (impersonal negative participle perfective)
kaçınmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaçınmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaçınmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaçınmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaçınmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaçınmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaçınmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaçınmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaçınmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaçınmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaçınmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaçınmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaçınmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaçınmama (negative noun-from-verb)
kaçınmayış (adverbial negative)
kaçınmam (aorist first-person indicative present singular)
kaçınmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçınmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaçınmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaçınmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçınmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçınmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçınmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçınmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçınmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçınmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçınmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçınmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaçınmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaçınmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaçınmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaçınmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçınmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçınmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçınmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçınmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçınmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçınmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçınmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaçınmayacağım (first-person future indicative singular)
kaçınmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaçınmayacak (future indicative singular third-person)
kaçınmayacağız (first-person future indicative plural)
kaçınmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçınmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaçınmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaçınmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçınmamış (inferential perfective singular third-person)
kaçınmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaçınmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçınmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçınmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçınmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçınmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaçınmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçınmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçınmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaçınmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçınmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçınmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçınmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçınmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçınmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçınmasam (conditional first-person singular)
kaçınmasan (conditional second-person singular)
kaçınmasa (conditional singular third-person)
kaçınmasak (conditional first-person plural)
kaçınmasanız (conditional plural second-person)
kaçınmasalar (conditional plural third-person)
kaçınmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçınmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçınmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçınmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçınmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçınmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçınmayayım (first-person optative singular)
kaçınmayasın (optative second-person singular)
kaçınmaya (optative singular third-person)
kaçınmayalım (first-person optative plural)
kaçınmayasınız (optative plural second-person)
kaçınmayalar (optative plural third-person)
kaçınmamaktayım (first-person progressive singular)
kaçınmamaktasın (progressive second-person singular)
kaçınmamakta (progressive singular third-person)
kaçınmamaktayız (first-person plural progressive)
kaçınmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaçınmamaktalar (plural progressive third-person)
kaçınmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaçınmamalısın (necessitative second-person singular)
kaçınmamalı (necessitative singular third-person)
kaçınmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaçınmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaçınmamalılar (necessitative plural third-person)
kaçınma (imperative second-person singular)
kaçınmasın (imperative singular third-person)
kaçınmayın (imperative plural second-person)
kaçınmasınlar (imperative plural third-person)
kaçınmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçınmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçınmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçınmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçınmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçınmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçınmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçınmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçınmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçınmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçınmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçınmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçınmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçınmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçınmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçınmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçınmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçınmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçınmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçınmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçınmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçınmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçınmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçınmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçınmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçınmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçınmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçınmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçınmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçınmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçınmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçınmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçınmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçınmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçınmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçınmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçınmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçınmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçınmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçınmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçınmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçınmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçınmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçınmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçınmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçınmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçınmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçınmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçınmasam mı? (conditional first-person singular)
kaçınmasan mı? (conditional second-person singular)
kaçınmasa mı? (conditional singular third-person)
kaçınmasak mı? (conditional first-person plural)
kaçınmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaçınmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaçınmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçınmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçınmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçınmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçınmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçınmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçınmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçınmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçınmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaçınmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçınmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçınmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçınmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçınmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçınmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçınmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçınmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçınmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قاچنمق (kaçınmak). By surface analysis, kaç- + -ın + -mak.


toplanma

second-person singular negative imperative of toplanmak


ameliyat etmek

head

ameliyat etmek (third-person singular simple present ameliyat eder)

ameliyat eder (present singular third-person)
ameliyat etmek (infinitive)
ameliyat eden (imperfective impersonal participle)
ameliyat etmiş (impersonal participle perfective)
ameliyat edecek (impersonal participle prospective)
ameliyat ettiğim (non-prospective participle personal)
ameliyat ettiğin (non-prospective participle personal)
ameliyat ettiği (non-prospective participle personal)
ameliyat ettiğimiz (non-prospective participle personal)
ameliyat ettiğiniz (non-prospective participle personal)
ameliyat ettikleri (non-prospective participle personal)
ameliyat edeceğim (participle personal prospective)
ameliyat edeceğin (participle personal prospective)
ameliyat edeceği (participle personal prospective)
ameliyat edeceğimiz (participle personal prospective)
ameliyat edeceğiniz (participle personal prospective)
ameliyat edecekleri (participle personal prospective)
ameliyat etme (noun-from-verb)
ameliyat ediş (adverbial)
ameliyat ederim (aorist first-person indicative present singular)
ameliyat edersin (aorist indicative present second-person singular)
ameliyat eder (aorist indicative present singular third-person)
ameliyat ederiz (aorist first-person indicative plural present)
ameliyat edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ameliyat ederler (aorist indicative plural present third-person)
ameliyat ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ameliyat ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ameliyat ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
ameliyat ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ameliyat ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ameliyat ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ameliyat ettim (first-person indicative past perfective singular)
ameliyat ettin (indicative past perfective second-person singular)
ameliyat etti (indicative past perfective singular third-person)
ameliyat ettik (first-person indicative past perfective plural)
ameliyat ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
ameliyat ettiler (indicative past perfective plural third-person)
ameliyat ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ameliyat ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ameliyat ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ameliyat ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ameliyat ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ameliyat ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ameliyat ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ameliyat edeceğim (first-person future indicative singular)
ameliyat edeceksin (future indicative second-person singular)
ameliyat edecek (future indicative singular third-person)
ameliyat edeceğiz (first-person future indicative plural)
ameliyat edeceksiniz (future indicative plural second-person)
ameliyat edecekler (future indicative plural third-person)
ameliyat etmişim (first-person inferential perfective singular)
ameliyat etmişsin (inferential perfective second-person singular)
ameliyat etmiş (inferential perfective singular third-person)
ameliyat etmişiz (first-person inferential perfective plural)
ameliyat etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ameliyat etmişler (inferential perfective plural third-person)
ameliyat edermişim (aorist first-person inferential singular)
ameliyat edermişsin (aorist inferential second-person singular)
ameliyat edermiş (aorist inferential singular third-person)
ameliyat edermişiz (aorist first-person inferential plural)
ameliyat edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ameliyat ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or ameliyat edermişlar (aorist inferential plural third-person)
ameliyat ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ameliyat ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ameliyat ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ameliyat ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ameliyat ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ameliyat ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ameliyat etsem (conditional first-person singular)
ameliyat etsen (conditional second-person singular)
ameliyat etse (conditional singular third-person)
ameliyat etsek (conditional first-person plural)
ameliyat etseniz (conditional plural second-person)
ameliyat etseler (conditional plural third-person)
ameliyat etseydim (conditional first-person perfective singular)
ameliyat etseydin (conditional perfective second-person singular)
ameliyat etseydi (conditional perfective singular third-person)
ameliyat etseydik (conditional first-person perfective plural)
ameliyat etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ameliyat etseydiler (conditional perfective plural third-person)
ameliyat edeyim (first-person optative singular)
ameliyat edesin (optative second-person singular)
ameliyat ede (optative singular third-person)
ameliyat edelim (first-person optative plural)
ameliyat edesiniz (optative plural second-person)
ameliyat edeler (optative plural third-person)
ameliyat etmekteyim (first-person progressive singular)
ameliyat etmektesin (progressive second-person singular)
ameliyat etmekte (progressive singular third-person)
ameliyat etmekteyiz (first-person plural progressive)
ameliyat etmektesiniz (plural progressive second-person)
ameliyat etmekteler (plural progressive third-person)
ameliyat etmeliyim (first-person necessitative singular)
ameliyat etmelisin (necessitative second-person singular)
ameliyat etmeli (necessitative singular third-person)
ameliyat etmeliyiz (first-person necessitative plural)
ameliyat etmelisiniz (necessitative plural second-person)
ameliyat etmeliler (necessitative plural third-person)
ameliyat et (imperative second-person singular)
ameliyat etsin (imperative singular third-person)
ameliyat edin (imperative plural second-person)
or ameliyat ediniz (imperative plural second-person)
ameliyat etsinler (imperative plural third-person)
ameliyat eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ameliyat eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
ameliyat eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
ameliyat eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ameliyat eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ameliyat ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ameliyat ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ameliyat ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ameliyat ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ameliyat ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ameliyat ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ameliyat ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ameliyat ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ameliyat ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ameliyat etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ameliyat ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ameliyat ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ameliyat ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ameliyat ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ameliyat ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ameliyat ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ameliyat ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ameliyat ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ameliyat ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ameliyat edecek miyim? (first-person future indicative singular)
ameliyat edecek misin? (future indicative second-person singular)
ameliyat edecek mi? (future indicative singular third-person)
ameliyat edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ameliyat edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ameliyat edecekler mi? (future indicative plural third-person)
ameliyat etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ameliyat etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ameliyat etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ameliyat etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ameliyat etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ameliyat etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ameliyat eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ameliyat eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ameliyat eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ameliyat eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ameliyat eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ameliyat ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ameliyat ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ameliyat ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ameliyat ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ameliyat ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ameliyat ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ameliyat ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ameliyat etsem mi? (conditional first-person singular)
ameliyat etsen mi? (conditional second-person singular)
ameliyat etse mi? (conditional singular third-person)
ameliyat etsek mi? (conditional first-person plural)
ameliyat etseniz mi? (conditional plural second-person)
ameliyat etseler mi? (conditional plural third-person)
ameliyat etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ameliyat etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ameliyat etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ameliyat etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ameliyat etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ameliyat etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ameliyat etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
ameliyat etmekte misin? (progressive second-person singular)
ameliyat etmekte mi? (progressive singular third-person)
ameliyat etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ameliyat etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ameliyat etmekteler mi? (plural progressive third-person)
ameliyat etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
ameliyat etmeli misin? (necessitative second-person singular)
ameliyat etmeli mi? (necessitative singular third-person)
ameliyat etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ameliyat etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ameliyat etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ameliyat etmemek (infinitive negative)
ameliyat etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ameliyat etmemiş (impersonal negative participle perfective)
ameliyat etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ameliyat etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ameliyat etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ameliyat etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ameliyat etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ameliyat etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ameliyat etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ameliyat etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ameliyat etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ameliyat etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ameliyat etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ameliyat etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ameliyat etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ameliyat etmeme (negative noun-from-verb)
ameliyat etmeyiş (adverbial negative)
ameliyat etmem (aorist first-person indicative present singular)
ameliyat etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ameliyat etmez (aorist indicative present singular third-person)
ameliyat etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ameliyat etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ameliyat etmezler (aorist indicative plural present third-person)
ameliyat etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ameliyat etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ameliyat etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ameliyat etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ameliyat etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ameliyat etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ameliyat etmedim (first-person indicative past perfective singular)
ameliyat etmedin (indicative past perfective second-person singular)
ameliyat etmedi (indicative past perfective singular third-person)
ameliyat etmedik (first-person indicative past perfective plural)
ameliyat etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ameliyat etmediler (indicative past perfective plural third-person)
ameliyat etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ameliyat etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ameliyat etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ameliyat etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ameliyat etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ameliyat etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ameliyat etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ameliyat etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ameliyat etmeyecek (future indicative singular third-person)
ameliyat etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ameliyat etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ameliyat etmeyecekler (future indicative plural third-person)
ameliyat etmemişim (first-person inferential perfective singular)
ameliyat etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ameliyat etmemiş (inferential perfective singular third-person)
ameliyat etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ameliyat etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ameliyat etmemişler (inferential perfective plural third-person)
ameliyat etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ameliyat etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ameliyat etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ameliyat etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ameliyat etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ameliyat etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ameliyat etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ameliyat etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ameliyat etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ameliyat etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ameliyat etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ameliyat etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ameliyat etmesem (conditional first-person singular)
ameliyat etmesen (conditional second-person singular)
ameliyat etmese (conditional singular third-person)
ameliyat etmesek (conditional first-person plural)
ameliyat etmeseniz (conditional plural second-person)
ameliyat etmeseler (conditional plural third-person)
ameliyat etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ameliyat etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ameliyat etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ameliyat etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ameliyat etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ameliyat etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ameliyat etmeyeyim (first-person optative singular)
ameliyat etmeyesin (optative second-person singular)
ameliyat etmeye (optative singular third-person)
ameliyat etmeyelim (first-person optative plural)
ameliyat etmeyesiniz (optative plural second-person)
ameliyat etmeyeler (optative plural third-person)
ameliyat etmemekteyim (first-person progressive singular)
ameliyat etmemektesin (progressive second-person singular)
ameliyat etmemekte (progressive singular third-person)
ameliyat etmemekteyiz (first-person plural progressive)
ameliyat etmemektesiniz (plural progressive second-person)
ameliyat etmemekteler (plural progressive third-person)
ameliyat etmemeliyim (first-person necessitative singular)
ameliyat etmemelisin (necessitative second-person singular)
ameliyat etmemeli (necessitative singular third-person)
ameliyat etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ameliyat etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ameliyat etmemeliler (necessitative plural third-person)
ameliyat etme (imperative second-person singular)
ameliyat etmesin (imperative singular third-person)
ameliyat etmeyin (imperative plural second-person)
or ameliyat etmeyiniz (imperative plural second-person)
ameliyat etmesinler (imperative plural third-person)
ameliyat etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ameliyat etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ameliyat etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ameliyat etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ameliyat etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ameliyat etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ameliyat etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ameliyat etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ameliyat etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ameliyat etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ameliyat etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ameliyat etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ameliyat etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ameliyat etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ameliyat etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ameliyat etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ameliyat etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ameliyat etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ameliyat etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ameliyat etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ameliyat etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ameliyat etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ameliyat etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ameliyat etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ameliyat etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ameliyat etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ameliyat etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ameliyat etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ameliyat etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ameliyat etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ameliyat etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ameliyat etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ameliyat etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ameliyat etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ameliyat etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ameliyat etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ameliyat etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ameliyat etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ameliyat etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
ameliyat etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ameliyat etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ameliyat etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ameliyat etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ameliyat etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ameliyat etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ameliyat etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ameliyat etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ameliyat etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ameliyat etmesem mi? (conditional first-person singular)
ameliyat etmesen mi? (conditional second-person singular)
ameliyat etmese mi? (conditional singular third-person)
ameliyat etmesek mi? (conditional first-person plural)
ameliyat etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ameliyat etmeseler mi? (conditional plural third-person)
ameliyat etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ameliyat etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ameliyat etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ameliyat etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ameliyat etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ameliyat etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ameliyat etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ameliyat etmemekte misin? (progressive second-person singular)
ameliyat etmemekte mi? (progressive singular third-person)
ameliyat etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ameliyat etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ameliyat etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ameliyat etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ameliyat etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ameliyat etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ameliyat etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ameliyat etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ameliyat etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ameliyat ediyorlardı (or ameliyat ediyordular)

ameliyat ederlermiş (or ameliyat edermişlar)

ameliyat etmeyin (or ameliyat etmeyiniz)


ertelenme

second-person singular negative imperative of ertelenmek