atılmak

head

atılmak (third-person singular simple present atılır)

atılır (present singular third-person)
atılmak (infinitive)
atılan (imperfective impersonal participle)
atılmış (impersonal participle perfective)
atılacak (impersonal participle prospective)
atıldığım (non-prospective participle personal)
atıldığın (non-prospective participle personal)
atıldığı (non-prospective participle personal)
atıldığımız (non-prospective participle personal)
atıldığınız (non-prospective participle personal)
atıldıkları (non-prospective participle personal)
atılacağım (participle personal prospective)
atılacağın (participle personal prospective)
atılacağı (participle personal prospective)
atılacağımız (participle personal prospective)
atılacağınız (participle personal prospective)
atılacakları (participle personal prospective)
atılma (noun-from-verb)
atılış (adverbial)
atılırım (aorist first-person indicative present singular)
atılırsın (aorist indicative present second-person singular)
atılır (aorist indicative present singular third-person)
atılırız (aorist first-person indicative plural present)
atılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
atılırlar (aorist indicative plural present third-person)
atılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
atılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atıldım (first-person indicative past perfective singular)
atıldın (indicative past perfective second-person singular)
atıldı (indicative past perfective singular third-person)
atıldık (first-person indicative past perfective plural)
atıldınız (indicative past perfective plural second-person)
atıldılar (indicative past perfective plural third-person)
atılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or atılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
atılacağım (first-person future indicative singular)
atılacaksın (future indicative second-person singular)
atılacak (future indicative singular third-person)
atılacağız (first-person future indicative plural)
atılacaksınız (future indicative plural second-person)
atılacaklar (future indicative plural third-person)
atılmışım (first-person inferential perfective singular)
atılmışsın (inferential perfective second-person singular)
atılmış (inferential perfective singular third-person)
atılmışız (first-person inferential perfective plural)
atılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
atılmışlar (inferential perfective plural third-person)
atılırmışım (aorist first-person inferential singular)
atılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
atılırmış (aorist inferential singular third-person)
atılırmışız (aorist first-person inferential plural)
atılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
atılırlarmış (or atılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
atılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atılsam (conditional first-person singular)
atılsan (conditional second-person singular)
atılsa (conditional singular third-person)
atılsak (conditional first-person plural)
atılsanız (conditional plural second-person)
atılsalar (conditional plural third-person)
atılsaydım (conditional first-person perfective singular)
atılsaydın (conditional perfective second-person singular)
atılsaydı (conditional perfective singular third-person)
atılsaydık (conditional first-person perfective plural)
atılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
atılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
atılayım (first-person optative singular)
atılasın (optative second-person singular)
atıla (optative singular third-person)
atılalım (first-person optative plural)
atılasınız (optative plural second-person)
atılalar (optative plural third-person)
atılmaktayım (first-person progressive singular)
atılmaktasın (progressive second-person singular)
atılmakta (progressive singular third-person)
atılmaktayız (first-person plural progressive)
atılmaktasınız (plural progressive second-person)
atılmaktalar (plural progressive third-person)
atılmalıyım (first-person necessitative singular)
atılmalısın (necessitative second-person singular)
atılmalı (necessitative singular third-person)
atılmalıyız (first-person necessitative plural)
atılmalısınız (necessitative plural second-person)
atılmalılar (necessitative plural third-person)
atıl (imperative second-person singular)
atılsın (imperative singular third-person)
atılın (imperative plural second-person)
atılsınlar (imperative plural third-person)
atılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
atılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
atılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
atılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
atılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
atılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
atılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
atıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
atıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
atıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
atıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
atıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
atılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
atılacak mısın? (future indicative second-person singular)
atılacak mı? (future indicative singular third-person)
atılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
atılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
atılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
atılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
atılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
atılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
atılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
atılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
atılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
atılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
atılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
atılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
atılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
atılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
atılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
atılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atılsam mı? (conditional first-person singular)
atılsan mı? (conditional second-person singular)
atılsa mı? (conditional singular third-person)
atılsak mı? (conditional first-person plural)
atılsanız mı? (conditional plural second-person)
atılsalar mı? (conditional plural third-person)
atılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
atılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
atılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
atılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
atılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
atılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
atılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
atılmakta mısın? (progressive second-person singular)
atılmakta mı? (progressive singular third-person)
atılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
atılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
atılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
atılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
atılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
atılmalı mı? (necessitative singular third-person)
atılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
atılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
atılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
atılmamak (infinitive negative)
atılmayan (imperfective impersonal negative participle)
atılmamış (impersonal negative participle perfective)
atılmayacak (impersonal negative participle prospective)
atılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
atılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
atılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
atılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
atılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
atılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
atılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
atılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
atılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
atılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
atılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
atılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
atılmama (negative noun-from-verb)
atılmayış (adverbial negative)
atılmam (aorist first-person indicative present singular)
atılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
atılmaz (aorist indicative present singular third-person)
atılmayız (aorist first-person indicative plural present)
atılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
atılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
atılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
atılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atılmadım (first-person indicative past perfective singular)
atılmadın (indicative past perfective second-person singular)
atılmadı (indicative past perfective singular third-person)
atılmadık (first-person indicative past perfective plural)
atılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
atılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
atılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
atılmayacağım (first-person future indicative singular)
atılmayacaksın (future indicative second-person singular)
atılmayacak (future indicative singular third-person)
atılmayacağız (first-person future indicative plural)
atılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
atılmayacaklar (future indicative plural third-person)
atılmamışım (first-person inferential perfective singular)
atılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
atılmamış (inferential perfective singular third-person)
atılmamışız (first-person inferential perfective plural)
atılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
atılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
atılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
atılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
atılmazmış (aorist inferential singular third-person)
atılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
atılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
atılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
atılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atılmasam (conditional first-person singular)
atılmasan (conditional second-person singular)
atılmasa (conditional singular third-person)
atılmasak (conditional first-person plural)
atılmasanız (conditional plural second-person)
atılmasalar (conditional plural third-person)
atılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
atılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
atılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
atılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
atılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
atılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
atılmayayım (first-person optative singular)
atılmayasın (optative second-person singular)
atılmaya (optative singular third-person)
atılmayalım (first-person optative plural)
atılmayasınız (optative plural second-person)
atılmayalar (optative plural third-person)
atılmamaktayım (first-person progressive singular)
atılmamaktasın (progressive second-person singular)
atılmamakta (progressive singular third-person)
atılmamaktayız (first-person plural progressive)
atılmamaktasınız (plural progressive second-person)
atılmamaktalar (plural progressive third-person)
atılmamalıyım (first-person necessitative singular)
atılmamalısın (necessitative second-person singular)
atılmamalı (necessitative singular third-person)
atılmamalıyız (first-person necessitative plural)
atılmamalısınız (necessitative plural second-person)
atılmamalılar (necessitative plural third-person)
atılma (imperative second-person singular)
atılmasın (imperative singular third-person)
atılmayın (imperative plural second-person)
atılmasınlar (imperative plural third-person)
atılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
atılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
atılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
atılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
atılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
atılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
atılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
atılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
atılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
atılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
atılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
atılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
atılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
atılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
atılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
atılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
atılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
atılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
atılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
atılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
atılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
atılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
atılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
atılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
atılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
atılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
atılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
atılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
atılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
atılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
atılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atılmasam mı? (conditional first-person singular)
atılmasan mı? (conditional second-person singular)
atılmasa mı? (conditional singular third-person)
atılmasak mı? (conditional first-person plural)
atılmasanız mı? (conditional plural second-person)
atılmasalar mı? (conditional plural third-person)
atılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
atılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
atılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
atılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
atılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
atılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
atılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
atılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
atılmamakta mı? (progressive singular third-person)
atılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
atılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
atılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
atılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
atılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
atılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
atılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
atılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
atılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish آتلمق (atılmak), passive form of atmak.


atılmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


kalaylamak

head

kalaylamak (third-person singular simple present kalaylar)

kalaylar (present singular third-person)


kalaylanmak

kalaylanmak (third-person singular simple present kalaylanır)

kalaylanır (present singular third-person)


öğütlemek

öğütlemek (third-person singular simple present öğütler)


doldurulmak

doldurulmak (third-person singular simple present doldurulur)

doldurulur (present singular third-person)


öfkelenmek

öfkelenmek (third-person singular simple present öfkelenir)

öfkelenir (present singular third-person)


ödenmek

ödenmek (third-person singular simple present ödenir)


sörf yapmak

sörf yapmak (third-person singular simple present sörf yapar)

sörf yapar (present singular third-person)


biçilmek

biçilmek (third-person singular simple present biçilir)


kaldırmak

kaldırmak (third-person singular simple present kaldırır)

kaldırır (present singular third-person)
kaldırmak (infinitive)
kaldıran (imperfective impersonal participle)
kaldırmış (impersonal participle perfective)
kaldıracak (impersonal participle prospective)
kaldırdığım (non-prospective participle personal)
kaldırdığın (non-prospective participle personal)
kaldırdığı (non-prospective participle personal)
kaldırdığımız (non-prospective participle personal)
kaldırdığınız (non-prospective participle personal)
kaldırdıkları (non-prospective participle personal)
kaldıracağım (participle personal prospective)
kaldıracağın (participle personal prospective)
kaldıracağı (participle personal prospective)
kaldıracağımız (participle personal prospective)
kaldıracağınız (participle personal prospective)
kaldıracakları (participle personal prospective)
kaldırma (noun-from-verb)
kaldırış (adverbial)
kaldırırım (aorist first-person indicative present singular)
kaldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaldırır (aorist indicative present singular third-person)
kaldırırız (aorist first-person indicative plural present)
kaldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırdım (first-person indicative past perfective singular)
kaldırdın (indicative past perfective second-person singular)
kaldırdı (indicative past perfective singular third-person)
kaldırdık (first-person indicative past perfective plural)
kaldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kaldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kaldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaldıracağım (first-person future indicative singular)
kaldıracaksın (future indicative second-person singular)
kaldıracak (future indicative singular third-person)
kaldıracağız (first-person future indicative plural)
kaldıracaksınız (future indicative plural second-person)
kaldıracaklar (future indicative plural third-person)
kaldırmışım (first-person inferential perfective singular)
kaldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaldırmış (inferential perfective singular third-person)
kaldırmışız (first-person inferential perfective plural)
kaldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaldırırmış (aorist inferential singular third-person)
kaldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaldırırlarmış (or kaldırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaldırsam (conditional first-person singular)
kaldırsan (conditional second-person singular)
kaldırsa (conditional singular third-person)
kaldırsak (conditional first-person plural)
kaldırsanız (conditional plural second-person)
kaldırsalar (conditional plural third-person)
kaldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaldırayım (first-person optative singular)
kaldırasın (optative second-person singular)
kaldıra (optative singular third-person)
kaldıralım (first-person optative plural)
kaldırasınız (optative plural second-person)
kaldıralar (optative plural third-person)
kaldırmaktayım (first-person progressive singular)
kaldırmaktasın (progressive second-person singular)
kaldırmakta (progressive singular third-person)
kaldırmaktayız (first-person plural progressive)
kaldırmaktasınız (plural progressive second-person)
kaldırmaktalar (plural progressive third-person)
kaldırmalıyım (first-person necessitative singular)
kaldırmalısın (necessitative second-person singular)
kaldırmalı (necessitative singular third-person)
kaldırmalıyız (first-person necessitative plural)
kaldırmalısınız (necessitative plural second-person)
kaldırmalılar (necessitative plural third-person)
kaldır (imperative second-person singular)
kaldırsın (imperative singular third-person)
kaldırın (imperative plural second-person)
kaldırsınlar (imperative plural third-person)
kaldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kaldıracak mı? (future indicative singular third-person)
kaldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaldırsam mı? (conditional first-person singular)
kaldırsan mı? (conditional second-person singular)
kaldırsa mı? (conditional singular third-person)
kaldırsak mı? (conditional first-person plural)
kaldırsanız mı? (conditional plural second-person)
kaldırsalar mı? (conditional plural third-person)
kaldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaldırmakta mı? (progressive singular third-person)
kaldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaldırmamak (infinitive negative)
kaldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaldırmamış (impersonal negative participle perfective)
kaldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaldırmama (negative noun-from-verb)
kaldırmayış (adverbial negative)
kaldırmam (aorist first-person indicative present singular)
kaldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaldırmayacağım (first-person future indicative singular)
kaldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaldırmayacak (future indicative singular third-person)
kaldırmayacağız (first-person future indicative plural)
kaldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaldırmamış (inferential perfective singular third-person)
kaldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaldırmasam (conditional first-person singular)
kaldırmasan (conditional second-person singular)
kaldırmasa (conditional singular third-person)
kaldırmasak (conditional first-person plural)
kaldırmasanız (conditional plural second-person)
kaldırmasalar (conditional plural third-person)
kaldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaldırmayayım (first-person optative singular)
kaldırmayasın (optative second-person singular)
kaldırmaya (optative singular third-person)
kaldırmayalım (first-person optative plural)
kaldırmayasınız (optative plural second-person)
kaldırmayalar (optative plural third-person)
kaldırmamaktayım (first-person progressive singular)
kaldırmamaktasın (progressive second-person singular)
kaldırmamakta (progressive singular third-person)
kaldırmamaktayız (first-person plural progressive)
kaldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaldırmamaktalar (plural progressive third-person)
kaldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaldırmamalısın (necessitative second-person singular)
kaldırmamalı (necessitative singular third-person)
kaldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaldırmamalılar (necessitative plural third-person)
kaldırma (imperative second-person singular)
kaldırmasın (imperative singular third-person)
kaldırmayın (imperative plural second-person)
kaldırmasınlar (imperative plural third-person)
kaldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaldırmasam mı? (conditional first-person singular)
kaldırmasan mı? (conditional second-person singular)
kaldırmasa mı? (conditional singular third-person)
kaldırmasak mı? (conditional first-person plural)
kaldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قالدرمق (kaldırmak, “to lift up, raise, pick up, set up, erect, carry, wake up, take away, abrogate”), causative form of Proto-Turkic *Kạl(ï)- (“to rise,jump up”). Clauson thinks the Turkish form is rather crasis of *kalk-tur-, where -tur is causative suffix. See kalkmak.

der

Cevap vermek isteyen el kaldırsın.

Kaldır babanı. Yoksa işe geç kalacak.

Get your dad up. Otherwise he'll be late for work.

(transitive) to make (someone) stand up; to get someone up (from bed)

(transitive) to remove, take away, to put something away or out of reach

Artık bunu daha fazla kaldıramıyorum!

(transitive) to bear, endure, tolerate (someone's words or behavior)

(transitive, slang) to swipe, make off with, steal, lift

Senin bilgisayarın bu oyunu kaldırmaz.

I don't think that your computer is capable of running this game.

(transitive, computing, of a gaming device or computer) to be able to run or operate a software, video game etc.


kaldırmak

kaldırır (present singular third-person)


soyunmak

head

soyunmak (third-person singular simple present soyunur)

soyunur (present singular third-person)
soyunmak (infinitive)
soyunan (imperfective impersonal participle)
soyunmış (impersonal participle perfective)
soyunacak (impersonal participle prospective)
soyundığım (non-prospective participle personal)
soyundığın (non-prospective participle personal)
soyundığı (non-prospective participle personal)
soyundığımız (non-prospective participle personal)
soyundığınız (non-prospective participle personal)
soyundıkları (non-prospective participle personal)
soyunacağım (participle personal prospective)
soyunacağın (participle personal prospective)
soyunacağı (participle personal prospective)
soyunacağımız (participle personal prospective)
soyunacağınız (participle personal prospective)
soyunacakları (participle personal prospective)
soyunma (noun-from-verb)
soyunış (adverbial)
soyunurım (aorist first-person indicative present singular)
soyunursın (aorist indicative present second-person singular)
soyunur (aorist indicative present singular third-person)
soyunurız (aorist first-person indicative plural present)
soyunursınız (aorist indicative plural present second-person)
soyunurlar (aorist indicative plural present third-person)
soyunıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
soyunıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
soyunıyor (imperfective indicative present singular third-person)
soyunıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
soyunıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
soyunıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
soyundım (first-person indicative past perfective singular)
soyundın (indicative past perfective second-person singular)
soyundı (indicative past perfective singular third-person)
soyundık (first-person indicative past perfective plural)
soyundınız (indicative past perfective plural second-person)
soyundılar (indicative past perfective plural third-person)
soyunıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
soyunıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
soyunıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
soyunıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
soyunıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
soyunıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or soyunıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
soyunacağım (first-person future indicative singular)
soyunacaksın (future indicative second-person singular)
soyunacak (future indicative singular third-person)
soyunacağız (first-person future indicative plural)
soyunacaksınız (future indicative plural second-person)
soyunacaklar (future indicative plural third-person)
soyunmışım (first-person inferential perfective singular)
soyunmışsın (inferential perfective second-person singular)
soyunmış (inferential perfective singular third-person)
soyunmışız (first-person inferential perfective plural)
soyunmışsınız (inferential perfective plural second-person)
soyunmışlar (inferential perfective plural third-person)
soyunurmışım (aorist first-person inferential singular)
soyunurmışsın (aorist inferential second-person singular)
soyunurmış (aorist inferential singular third-person)
soyunurmışız (aorist first-person inferential plural)
soyunurmışsınız (aorist inferential plural second-person)
soyunurlarmış (or soyunurmışlar) (aorist inferential plural third-person)
soyunıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
soyunıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
soyunıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
soyunıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
soyunıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
soyunıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
soyunsam (conditional first-person singular)
soyunsan (conditional second-person singular)
soyunsa (conditional singular third-person)
soyunsak (conditional first-person plural)
soyunsanız (conditional plural second-person)
soyunsalar (conditional plural third-person)
soyunsaydım (conditional first-person perfective singular)
soyunsaydın (conditional perfective second-person singular)
soyunsaydı (conditional perfective singular third-person)
soyunsaydık (conditional first-person perfective plural)
soyunsaydınız (conditional perfective plural second-person)
soyunsaydılar (conditional perfective plural third-person)
soyunayım (first-person optative singular)
soyunasın (optative second-person singular)
soyuna (optative singular third-person)
soyunalım (first-person optative plural)
soyunasınız (optative plural second-person)
soyunalar (optative plural third-person)
soyunmaktayım (first-person progressive singular)
soyunmaktasın (progressive second-person singular)
soyunmakta (progressive singular third-person)
soyunmaktayız (first-person plural progressive)
soyunmaktasınız (plural progressive second-person)
soyunmaktalar (plural progressive third-person)
soyunmalıyım (first-person necessitative singular)
soyunmalısın (necessitative second-person singular)
soyunmalı (necessitative singular third-person)
soyunmalıyız (first-person necessitative plural)
soyunmalısınız (necessitative plural second-person)
soyunmalılar (necessitative plural third-person)
soyun (imperative second-person singular)
soyunsın (imperative singular third-person)
soyunın (imperative plural second-person)
soyunsınlar (imperative plural third-person)
soyunur mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
soyunur mısın? (aorist indicative present second-person singular)
soyunur mı? (aorist indicative present singular third-person)
soyunur mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
soyunur mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
soyunurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
soyunıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
soyunıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
soyunıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
soyunıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
soyunıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
soyunıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
soyundım mı? (first-person indicative past perfective singular)
soyundın mı? (indicative past perfective second-person singular)
soyundı mı? (indicative past perfective singular third-person)
soyundık mı? (first-person indicative past perfective plural)
soyundınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
soyundılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
soyunıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
soyunıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
soyunıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
soyunıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
soyunıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
soyunıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
soyunacak mıyım? (first-person future indicative singular)
soyunacak mısın? (future indicative second-person singular)
soyunacak mı? (future indicative singular third-person)
soyunacak mıyız? (first-person future indicative plural)
soyunacak mısınız? (future indicative plural second-person)
soyunacaklar mı? (future indicative plural third-person)
soyunmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
soyunmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
soyunmış mı? (inferential perfective singular third-person)
soyunmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
soyunmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
soyunmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
soyunur mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
soyunur mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
soyunur mıymış? (aorist inferential singular third-person)
soyunur mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
soyunur mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
soyunurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
soyunıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
soyunıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
soyunıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
soyunıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
soyunıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
soyunıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
soyunsam mı? (conditional first-person singular)
soyunsan mı? (conditional second-person singular)
soyunsa mı? (conditional singular third-person)
soyunsak mı? (conditional first-person plural)
soyunsanız mı? (conditional plural second-person)
soyunsalar mı? (conditional plural third-person)
soyunsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
soyunsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
soyunsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
soyunsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
soyunsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
soyunsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
soyunmakta mıyım? (first-person progressive singular)
soyunmakta mısın? (progressive second-person singular)
soyunmakta mı? (progressive singular third-person)
soyunmakta mıyız? (first-person plural progressive)
soyunmakta mısınız? (plural progressive second-person)
soyunmaktalar mı? (plural progressive third-person)
soyunmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
soyunmalı mısın? (necessitative second-person singular)
soyunmalı mı? (necessitative singular third-person)
soyunmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
soyunmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
soyunmalılar mı? (necessitative plural third-person)
soyunmamak (infinitive negative)
soyunmayan (imperfective impersonal negative participle)
soyunmamış (impersonal negative participle perfective)
soyunmayacak (impersonal negative participle prospective)
soyunmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
soyunmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
soyunmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
soyunmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
soyunmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
soyunmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
soyunmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
soyunmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
soyunmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
soyunmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
soyunmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
soyunmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
soyunmama (negative noun-from-verb)
soyunmayış (adverbial negative)
soyunmam (aorist first-person indicative present singular)
soyunmazsın (aorist indicative present second-person singular)
soyunmaz (aorist indicative present singular third-person)
soyunmayız (aorist first-person indicative plural present)
soyunmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
soyunmazlar (aorist indicative plural present third-person)
soyunmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
soyunmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
soyunmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
soyunmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
soyunmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
soyunmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
soyunmadım (first-person indicative past perfective singular)
soyunmadın (indicative past perfective second-person singular)
soyunmadı (indicative past perfective singular third-person)
soyunmadık (first-person indicative past perfective plural)
soyunmadınız (indicative past perfective plural second-person)
soyunmadılar (indicative past perfective plural third-person)
soyunmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
soyunmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
soyunmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
soyunmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
soyunmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
soyunmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
soyunmayacağım (first-person future indicative singular)
soyunmayacaksın (future indicative second-person singular)
soyunmayacak (future indicative singular third-person)
soyunmayacağız (first-person future indicative plural)
soyunmayacaksınız (future indicative plural second-person)
soyunmayacaklar (future indicative plural third-person)
soyunmamışım (first-person inferential perfective singular)
soyunmamışsın (inferential perfective second-person singular)
soyunmamış (inferential perfective singular third-person)
soyunmamışız (first-person inferential perfective plural)
soyunmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
soyunmamışlar (inferential perfective plural third-person)
soyunmazmışım (aorist first-person inferential singular)
soyunmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
soyunmazmış (aorist inferential singular third-person)
soyunmazmışız (aorist first-person inferential plural)
soyunmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
soyunmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
soyunmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
soyunmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
soyunmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
soyunmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
soyunmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
soyunmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
soyunmasam (conditional first-person singular)
soyunmasan (conditional second-person singular)
soyunmasa (conditional singular third-person)
soyunmasak (conditional first-person plural)
soyunmasanız (conditional plural second-person)
soyunmasalar (conditional plural third-person)
soyunmasaydım (conditional first-person perfective singular)
soyunmasaydın (conditional perfective second-person singular)
soyunmasaydı (conditional perfective singular third-person)
soyunmasaydık (conditional first-person perfective plural)
soyunmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
soyunmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
soyunmayayım (first-person optative singular)
soyunmayasın (optative second-person singular)
soyunmaya (optative singular third-person)
soyunmayalım (first-person optative plural)
soyunmayasınız (optative plural second-person)
soyunmayalar (optative plural third-person)
soyunmamaktayım (first-person progressive singular)
soyunmamaktasın (progressive second-person singular)
soyunmamakta (progressive singular third-person)
soyunmamaktayız (first-person plural progressive)
soyunmamaktasınız (plural progressive second-person)
soyunmamaktalar (plural progressive third-person)
soyunmamalıyım (first-person necessitative singular)
soyunmamalısın (necessitative second-person singular)
soyunmamalı (necessitative singular third-person)
soyunmamalıyız (first-person necessitative plural)
soyunmamalısınız (necessitative plural second-person)
soyunmamalılar (necessitative plural third-person)
soyunma (imperative second-person singular)
soyunmasın (imperative singular third-person)
soyunmayın (imperative plural second-person)
soyunmasınlar (imperative plural third-person)
soyunmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
soyunmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
soyunmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
soyunmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
soyunmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
soyunmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
soyunmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
soyunmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
soyunmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
soyunmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
soyunmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
soyunmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
soyunmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
soyunmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
soyunmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
soyunmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
soyunmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
soyunmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
soyunmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
soyunmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
soyunmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
soyunmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
soyunmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
soyunmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
soyunmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
soyunmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
soyunmayacak mı? (future indicative singular third-person)
soyunmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
soyunmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
soyunmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
soyunmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
soyunmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
soyunmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
soyunmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
soyunmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
soyunmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
soyunmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
soyunmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
soyunmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
soyunmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
soyunmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
soyunmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
soyunmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
soyunmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
soyunmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
soyunmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
soyunmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
soyunmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
soyunmasam mı? (conditional first-person singular)
soyunmasan mı? (conditional second-person singular)
soyunmasa mı? (conditional singular third-person)
soyunmasak mı? (conditional first-person plural)
soyunmasanız mı? (conditional plural second-person)
soyunmasalar mı? (conditional plural third-person)
soyunmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
soyunmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
soyunmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
soyunmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
soyunmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
soyunmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
soyunmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
soyunmamakta mısın? (progressive second-person singular)
soyunmamakta mı? (progressive singular third-person)
soyunmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
soyunmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
soyunmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
soyunmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
soyunmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
soyunmamalı mı? (necessitative singular third-person)
soyunmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
soyunmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
soyunmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(intransitive) to undress, to get undressed, to strip


ölçülmek

ölçülmek (third-person singular simple present ölçülür)

ölçülür (present singular third-person)
ölçülmek (infinitive)
ölçülen (imperfective impersonal participle)
ölçülmüş (impersonal participle perfective)
ölçülecek (impersonal participle prospective)
ölçüldüğüm (non-prospective participle personal)
ölçüldüğün (non-prospective participle personal)
ölçüldüğü (non-prospective participle personal)
ölçüldüğümüz (non-prospective participle personal)
ölçüldüğünüz (non-prospective participle personal)
ölçüldükleri (non-prospective participle personal)
ölçüleceğim (participle personal prospective)
ölçüleceğin (participle personal prospective)
ölçüleceği (participle personal prospective)
ölçüleceğimiz (participle personal prospective)
ölçüleceğiniz (participle personal prospective)
ölçülecekleri (participle personal prospective)
ölçülme (noun-from-verb)
ölçülüş (adverbial)
ölçülürüm (aorist first-person indicative present singular)
ölçülürsün (aorist indicative present second-person singular)
ölçülür (aorist indicative present singular third-person)
ölçülürüz (aorist first-person indicative plural present)
ölçülürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ölçülürler (aorist indicative plural present third-person)
ölçülüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölçülüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölçülüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölçülüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölçülüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölçülüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölçüldüm (first-person indicative past perfective singular)
ölçüldün (indicative past perfective second-person singular)
ölçüldü (indicative past perfective singular third-person)
ölçüldük (first-person indicative past perfective plural)
ölçüldünüz (indicative past perfective plural second-person)
ölçüldüler (indicative past perfective plural third-person)
ölçülüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölçülüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölçülüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölçülüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölçülüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölçülüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ölçülüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ölçüleceğim (first-person future indicative singular)
ölçüleceksin (future indicative second-person singular)
ölçülecek (future indicative singular third-person)
ölçüleceğiz (first-person future indicative plural)
ölçüleceksiniz (future indicative plural second-person)
ölçülecekler (future indicative plural third-person)
ölçülmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ölçülmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ölçülmüş (inferential perfective singular third-person)
ölçülmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ölçülmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ölçülmüşler (inferential perfective plural third-person)
ölçülürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ölçülürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ölçülürmüş (aorist inferential singular third-person)
ölçülürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ölçülürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ölçülürlermiş (or ölçülürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ölçülüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölçülüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölçülüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölçülüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölçülüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölçülüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölçülsem (conditional first-person singular)
ölçülsen (conditional second-person singular)
ölçülse (conditional singular third-person)
ölçülsek (conditional first-person plural)
ölçülseniz (conditional plural second-person)
ölçülseler (conditional plural third-person)
ölçülseydim (conditional first-person perfective singular)
ölçülseydin (conditional perfective second-person singular)
ölçülseydi (conditional perfective singular third-person)
ölçülseydik (conditional first-person perfective plural)
ölçülseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölçülseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölçüleyim (first-person optative singular)
ölçülesin (optative second-person singular)
ölçüle (optative singular third-person)
ölçülelim (first-person optative plural)
ölçülesiniz (optative plural second-person)
ölçüleler (optative plural third-person)
ölçülmekteyim (first-person progressive singular)
ölçülmektesin (progressive second-person singular)
ölçülmekte (progressive singular third-person)
ölçülmekteyiz (first-person plural progressive)
ölçülmektesiniz (plural progressive second-person)
ölçülmekteler (plural progressive third-person)
ölçülmeliyim (first-person necessitative singular)
ölçülmelisin (necessitative second-person singular)
ölçülmeli (necessitative singular third-person)
ölçülmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölçülmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölçülmeliler (necessitative plural third-person)
ölçül (imperative second-person singular)
ölçülsün (imperative singular third-person)
ölçülün (imperative plural second-person)
ölçülsünler (imperative plural third-person)
ölçülür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ölçülür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ölçülür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ölçülür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ölçülür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ölçülürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölçülüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölçülüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölçülüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölçülüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölçülüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölçülüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölçüldüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
ölçüldün mü? (indicative past perfective second-person singular)
ölçüldü mü? (indicative past perfective singular third-person)
ölçüldük mü? (first-person indicative past perfective plural)
ölçüldünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
ölçüldüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölçülüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölçülüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölçülüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölçülüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölçülüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölçülüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölçülecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölçülecek misin? (future indicative second-person singular)
ölçülecek mi? (future indicative singular third-person)
ölçülecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölçülecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölçülecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölçülmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ölçülmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ölçülmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ölçülmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ölçülmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ölçülmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölçülür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ölçülür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ölçülür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ölçülür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ölçülür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ölçülürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölçülüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölçülüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölçülüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölçülüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölçülüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölçülüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölçülsem mi? (conditional first-person singular)
ölçülsen mi? (conditional second-person singular)
ölçülse mi? (conditional singular third-person)
ölçülsek mi? (conditional first-person plural)
ölçülseniz mi? (conditional plural second-person)
ölçülseler mi? (conditional plural third-person)
ölçülse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölçülse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölçülse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölçülse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölçülse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölçülseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölçülmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölçülmekte misin? (progressive second-person singular)
ölçülmekte mi? (progressive singular third-person)
ölçülmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölçülmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölçülmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölçülmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölçülmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölçülmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölçülmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölçülmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölçülmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölçülmemek (infinitive negative)
ölçülmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölçülmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölçülmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölçülmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölçülmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölçülmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölçülmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölçülmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölçülmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölçülmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölçülmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölçülmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölçülmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölçülmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölçülmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölçülmeme (negative noun-from-verb)
ölçülmeyüş (adverbial negative)
ölçülmem (aorist first-person indicative present singular)
ölçülmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölçülmez (aorist indicative present singular third-person)
ölçülmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölçülmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölçülmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölçülmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölçülmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölçülmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölçülmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölçülmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölçülmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölçülmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölçülmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölçülmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölçülmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölçülmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölçülmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölçülmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölçülmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölçülmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölçülmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölçülmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölçülmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölçülmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölçülmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölçülmeyecek (future indicative singular third-person)
ölçülmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölçülmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölçülmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölçülmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölçülmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölçülmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölçülmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölçülmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölçülmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölçülmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölçülmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölçülmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölçülmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölçülmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölçülmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölçülmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölçülmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölçülmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölçülmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölçülmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölçülmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölçülmesem (conditional first-person singular)
ölçülmesen (conditional second-person singular)
ölçülmese (conditional singular third-person)
ölçülmesek (conditional first-person plural)
ölçülmeseniz (conditional plural second-person)
ölçülmeseler (conditional plural third-person)
ölçülmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölçülmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölçülmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölçülmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölçülmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölçülmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölçülmeyeyim (first-person optative singular)
ölçülmeyesin (optative second-person singular)
ölçülmeye (optative singular third-person)
ölçülmeyelim (first-person optative plural)
ölçülmeyesiniz (optative plural second-person)
ölçülmeyeler (optative plural third-person)
ölçülmemekteyim (first-person progressive singular)
ölçülmemektesin (progressive second-person singular)
ölçülmemekte (progressive singular third-person)
ölçülmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölçülmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölçülmemekteler (plural progressive third-person)
ölçülmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölçülmemelisin (necessitative second-person singular)
ölçülmemeli (necessitative singular third-person)
ölçülmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölçülmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölçülmemeliler (necessitative plural third-person)
ölçülme (imperative second-person singular)
ölçülmesin (imperative singular third-person)
ölçülmeyin (imperative plural second-person)
ölçülmesinler (imperative plural third-person)
ölçülmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölçülmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölçülmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölçülmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölçülmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölçülmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölçülmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölçülmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölçülmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölçülmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölçülmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölçülmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölçülmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölçülmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölçülmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölçülmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölçülmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölçülmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölçülmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölçülmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölçülmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölçülmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölçülmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölçülmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölçülmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölçülmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölçülmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölçülmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölçülmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölçülmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölçülmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölçülmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölçülmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölçülmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölçülmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölçülmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölçülmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölçülmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölçülmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölçülmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölçülmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölçülmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölçülmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölçülmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölçülmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölçülmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölçülmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölçülmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölçülmesem mi? (conditional first-person singular)
ölçülmesen mi? (conditional second-person singular)
ölçülmese mi? (conditional singular third-person)
ölçülmesek mi? (conditional first-person plural)
ölçülmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölçülmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölçülmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölçülmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölçülmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölçülmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölçülmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölçülmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölçülmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölçülmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölçülmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölçülmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölçülmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölçülmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölçülmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölçülmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölçülmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölçülmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölçülmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölçülmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ölçüldüğümüz

ölçüldüğünüz

ölçülürsünüz

ölçülürmüşüm

ölçülürmüşsün

ölçülürmüşüz

ölçülürmüşsünüz

ölçülmüşsünüz

ölçülür müymüşüm?

ölçülür müymüş?

ölçülür müymüşüz?

ölçülmüş müyüm?

ölçülmüş müsün?

ölçülmüş mü?

ölçülmüş müyüz?

ölçülmüş müsünüz?