kanı kaynamak

head

kanı kaynamak (third-person singular simple present kanı kaynar)

kanı kaynar (present singular third-person)
kanı kaynamak (infinitive)
kanı kaynayan (imperfective impersonal participle)
kanı kaynamış (impersonal participle perfective)
kanı kaynayacak (impersonal participle prospective)
kanı kaynadığım (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığın (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığı (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığımız (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığınız (non-prospective participle personal)
kanı kaynadıkları (non-prospective participle personal)
kanı kaynayacağım (participle personal prospective)
kanı kaynayacağın (participle personal prospective)
kanı kaynayacağı (participle personal prospective)
kanı kaynayacağımız (participle personal prospective)
kanı kaynayacağınız (participle personal prospective)
kanı kaynayacakları (participle personal prospective)
kanı kaynama (noun-from-verb)
kanı kaynayış (adverbial)
kanı kaynarım (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynarsın (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynar (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynarız (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynarlar (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynadım (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynadın (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynadı (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynadık (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynayacağım (first-person future indicative singular)
kanı kaynayacaksın (future indicative second-person singular)
kanı kaynayacak (future indicative singular third-person)
kanı kaynayacağız (first-person future indicative plural)
kanı kaynayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanı kaynayacaklar (future indicative plural third-person)
kanı kaynamışım (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamış (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamışız (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynarmışım (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynarmış (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynarmışız (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynasam (conditional first-person singular)
kanı kaynasan (conditional second-person singular)
kanı kaynasa (conditional singular third-person)
kanı kaynasak (conditional first-person plural)
kanı kaynasanız (conditional plural second-person)
kanı kaynasalar (conditional plural third-person)
kanı kaynasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynayayım (first-person optative singular)
kanı kaynayasın (optative second-person singular)
kanı kaynaya (optative singular third-person)
kanı kaynayalım (first-person optative plural)
kanı kaynayasınız (optative plural second-person)
kanı kaynayalar (optative plural third-person)
kanı kaynamaktayım (first-person progressive singular)
kanı kaynamaktasın (progressive second-person singular)
kanı kaynamakta (progressive singular third-person)
kanı kaynamaktayız (first-person plural progressive)
kanı kaynamaktasınız (plural progressive second-person)
kanı kaynamaktalar (plural progressive third-person)
kanı kaynamalıyım (first-person necessitative singular)
kanı kaynamalısın (necessitative second-person singular)
kanı kaynamalı (necessitative singular third-person)
kanı kaynamalıyız (first-person necessitative plural)
kanı kaynamalısınız (necessitative plural second-person)
kanı kaynamalılar (necessitative plural third-person)
kanı kayna (imperative second-person singular)
kanı kaynasın (imperative singular third-person)
kanı kaynayın (imperative plural second-person)
kanı kaynasınlar (imperative plural third-person)
kanı kaynar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanı kaynayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanı kaynayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanı kaynayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanı kaynayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanı kaynayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanı kaynamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynasam mı? (conditional first-person singular)
kanı kaynasan mı? (conditional second-person singular)
kanı kaynasa mı? (conditional singular third-person)
kanı kaynasak mı? (conditional first-person plural)
kanı kaynasanız mı? (conditional plural second-person)
kanı kaynasalar mı? (conditional plural third-person)
kanı kaynasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanı kaynamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanı kaynamakta mı? (progressive singular third-person)
kanı kaynamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanı kaynamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanı kaynamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanı kaynamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanı kaynamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanı kaynamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanı kaynamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanı kaynamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanı kaynamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kanı kaynamamak (infinitive negative)
kanı kaynamayan (imperfective impersonal negative participle)
kanı kaynamamış (impersonal negative participle perfective)
kanı kaynamayacak (impersonal negative participle prospective)
kanı kaynamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kanı kaynamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kanı kaynamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kanı kaynamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kanı kaynamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kanı kaynamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kanı kaynamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kanı kaynamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kanı kaynamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kanı kaynamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kanı kaynamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kanı kaynamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kanı kaynamama (negative noun-from-verb)
kanı kaynamayış (adverbial negative)
kanı kaynamam (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynamaz (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynamayız (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynamadım (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynamadın (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynamadı (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynamadık (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynamayacağım (first-person future indicative singular)
kanı kaynamayacaksın (future indicative second-person singular)
kanı kaynamayacak (future indicative singular third-person)
kanı kaynamayacağız (first-person future indicative plural)
kanı kaynamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanı kaynamayacaklar (future indicative plural third-person)
kanı kaynamamışım (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamamış (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamamışız (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynamazmış (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynamasam (conditional first-person singular)
kanı kaynamasan (conditional second-person singular)
kanı kaynamasa (conditional singular third-person)
kanı kaynamasak (conditional first-person plural)
kanı kaynamasanız (conditional plural second-person)
kanı kaynamasalar (conditional plural third-person)
kanı kaynamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynamayayım (first-person optative singular)
kanı kaynamayasın (optative second-person singular)
kanı kaynamaya (optative singular third-person)
kanı kaynamayalım (first-person optative plural)
kanı kaynamayasınız (optative plural second-person)
kanı kaynamayalar (optative plural third-person)
kanı kaynamamaktayım (first-person progressive singular)
kanı kaynamamaktasın (progressive second-person singular)
kanı kaynamamakta (progressive singular third-person)
kanı kaynamamaktayız (first-person plural progressive)
kanı kaynamamaktasınız (plural progressive second-person)
kanı kaynamamaktalar (plural progressive third-person)
kanı kaynamamalıyım (first-person necessitative singular)
kanı kaynamamalısın (necessitative second-person singular)
kanı kaynamamalı (necessitative singular third-person)
kanı kaynamamalıyız (first-person necessitative plural)
kanı kaynamamalısınız (necessitative plural second-person)
kanı kaynamamalılar (necessitative plural third-person)
kanı kaynama (imperative second-person singular)
kanı kaynamasın (imperative singular third-person)
kanı kaynamayın (imperative plural second-person)
kanı kaynamasınlar (imperative plural third-person)
kanı kaynamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanı kaynamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanı kaynamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanı kaynamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanı kaynamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanı kaynamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanı kaynamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynamasam mı? (conditional first-person singular)
kanı kaynamasan mı? (conditional second-person singular)
kanı kaynamasa mı? (conditional singular third-person)
kanı kaynamasak mı? (conditional first-person plural)
kanı kaynamasanız mı? (conditional plural second-person)
kanı kaynamasalar mı? (conditional plural third-person)
kanı kaynamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanı kaynamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanı kaynamamakta mı? (progressive singular third-person)
kanı kaynamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanı kaynamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanı kaynamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanı kaynamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanı kaynamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanı kaynamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanı kaynamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanı kaynamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanı kaynamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قانی قاینامق (ḳanı ḳaynamaḳ, “for one's blood to boil, to feel a glow of affection for one's own flesh and blood”), equivalent to compound of kan (“blood”) + -ı (possessive suffix) + kaynamak (“to boil”), literally “for one's blood to boil”. Cognate with Azerbaijani qanı qaynamaq (“to feel affection for someone”), Kazakh қаны қайнау (qany qainau, “to get excited”), Tatar qan qaynatu (“to get filled with anger”), Uzbek qoni qaynamoq (“to get filled with anger”).

inh

قانی قاینامق

inh+

قانی قاینامق

cog

(intransitive, idiomatic) To be excited, lively and energetic.

(intransitive, idiomatic, with dative) To feel an affection towards someone shortly after meeting them, to hit it off.


iltica etmek

head

iltica etmek (third-person singular simple present iltica eder)

iltica eder (present singular third-person)

From Ottoman Turkish التجا ایتمك (iltica etmek).


gözetmek

head

gözetmek (third-person singular simple present gözetir)

gözetir (present singular third-person)
gözetmek (infinitive)
gözeten (imperfective impersonal participle)
gözetmiş (impersonal participle perfective)
gözetecek (impersonal participle prospective)
gözettiğim (non-prospective participle personal)
gözettiğin (non-prospective participle personal)
gözettiği (non-prospective participle personal)
gözettiğimiz (non-prospective participle personal)
gözettiğiniz (non-prospective participle personal)
gözettikleri (non-prospective participle personal)
gözeteceğim (participle personal prospective)
gözeteceğin (participle personal prospective)
gözeteceği (participle personal prospective)
gözeteceğimiz (participle personal prospective)
gözeteceğiniz (participle personal prospective)
gözetecekleri (participle personal prospective)
gözetme (noun-from-verb)
gözetiş (adverbial)
gözetirim (aorist first-person indicative present singular)
gözetirsin (aorist indicative present second-person singular)
gözetir (aorist indicative present singular third-person)
gözetiriz (aorist first-person indicative plural present)
gözetirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözetirler (aorist indicative plural present third-person)
gözetiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözetiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözetiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözetiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözetiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözetiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözettim (first-person indicative past perfective singular)
gözettin (indicative past perfective second-person singular)
gözetti (indicative past perfective singular third-person)
gözettik (first-person indicative past perfective plural)
gözettiniz (indicative past perfective plural second-person)
gözettiler (indicative past perfective plural third-person)
gözetiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözetiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözetiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözetiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözetiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözetiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gözetiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gözeteceğim (first-person future indicative singular)
gözeteceksin (future indicative second-person singular)
gözetecek (future indicative singular third-person)
gözeteceğiz (first-person future indicative plural)
gözeteceksiniz (future indicative plural second-person)
gözetecekler (future indicative plural third-person)
gözetmişim (first-person inferential perfective singular)
gözetmişsin (inferential perfective second-person singular)
gözetmiş (inferential perfective singular third-person)
gözetmişiz (first-person inferential perfective plural)
gözetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gözetmişler (inferential perfective plural third-person)
gözetirmişim (aorist first-person inferential singular)
gözetirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gözetirmiş (aorist inferential singular third-person)
gözetirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gözetirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözetirlermiş (or gözetirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
gözetiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözetiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözetiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözetiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözetiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözetiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözetsem (conditional first-person singular)
gözetsen (conditional second-person singular)
gözetse (conditional singular third-person)
gözetsek (conditional first-person plural)
gözetseniz (conditional plural second-person)
gözetseler (conditional plural third-person)
gözetseydim (conditional first-person perfective singular)
gözetseydin (conditional perfective second-person singular)
gözetseydi (conditional perfective singular third-person)
gözetseydik (conditional first-person perfective plural)
gözetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözetseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözeteyim (first-person optative singular)
gözetesin (optative second-person singular)
gözete (optative singular third-person)
gözetelim (first-person optative plural)
gözetesiniz (optative plural second-person)
gözeteler (optative plural third-person)
gözetmekteyim (first-person progressive singular)
gözetmektesin (progressive second-person singular)
gözetmekte (progressive singular third-person)
gözetmekteyiz (first-person plural progressive)
gözetmektesiniz (plural progressive second-person)
gözetmekteler (plural progressive third-person)
gözetmeliyim (first-person necessitative singular)
gözetmelisin (necessitative second-person singular)
gözetmeli (necessitative singular third-person)
gözetmeliyiz (first-person necessitative plural)
gözetmelisiniz (necessitative plural second-person)
gözetmeliler (necessitative plural third-person)
gözet (imperative second-person singular)
gözetsin (imperative singular third-person)
gözetin (imperative plural second-person)
gözetsinler (imperative plural third-person)
gözetir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözetir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözetir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözetir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözetir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözetirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözetiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözetiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözetiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözetiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözetiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözetiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gözettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gözetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
gözettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gözettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gözettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözetiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözetiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözetiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözetiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözetiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözetiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözetecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözetecek misin? (future indicative second-person singular)
gözetecek mi? (future indicative singular third-person)
gözetecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözetecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözetecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gözetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gözetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gözetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gözetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gözetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözetir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gözetir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gözetir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gözetir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gözetir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözetirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözetiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözetiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözetiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözetiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözetiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözetiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözetsem mi? (conditional first-person singular)
gözetsen mi? (conditional second-person singular)
gözetse mi? (conditional singular third-person)
gözetsek mi? (conditional first-person plural)
gözetseniz mi? (conditional plural second-person)
gözetseler mi? (conditional plural third-person)
gözetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözetmekte miyim? (first-person progressive singular)
gözetmekte misin? (progressive second-person singular)
gözetmekte mi? (progressive singular third-person)
gözetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözetmekteler mi? (plural progressive third-person)
gözetmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözetmeli misin? (necessitative second-person singular)
gözetmeli mi? (necessitative singular third-person)
gözetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gözetmemek (infinitive negative)
gözetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gözetmemiş (impersonal negative participle perfective)
gözetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gözetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gözetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gözetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gözetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gözetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gözetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gözetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gözetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gözetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gözetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gözetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gözetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gözetmeme (negative noun-from-verb)
gözetmeyiş (adverbial negative)
gözetmem (aorist first-person indicative present singular)
gözetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gözetmez (aorist indicative present singular third-person)
gözetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gözetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözetmezler (aorist indicative plural present third-person)
gözetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözetmedim (first-person indicative past perfective singular)
gözetmedin (indicative past perfective second-person singular)
gözetmedi (indicative past perfective singular third-person)
gözetmedik (first-person indicative past perfective plural)
gözetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gözetmediler (indicative past perfective plural third-person)
gözetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gözetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gözetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gözetmeyecek (future indicative singular third-person)
gözetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gözetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gözetmeyecekler (future indicative plural third-person)
gözetmemişim (first-person inferential perfective singular)
gözetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gözetmemiş (inferential perfective singular third-person)
gözetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gözetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gözetmemişler (inferential perfective plural third-person)
gözetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gözetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gözetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gözetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gözetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gözetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözetmesem (conditional first-person singular)
gözetmesen (conditional second-person singular)
gözetmese (conditional singular third-person)
gözetmesek (conditional first-person plural)
gözetmeseniz (conditional plural second-person)
gözetmeseler (conditional plural third-person)
gözetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gözetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gözetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gözetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gözetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözetmeyeyim (first-person optative singular)
gözetmeyesin (optative second-person singular)
gözetmeye (optative singular third-person)
gözetmeyelim (first-person optative plural)
gözetmeyesiniz (optative plural second-person)
gözetmeyeler (optative plural third-person)
gözetmemekteyim (first-person progressive singular)
gözetmemektesin (progressive second-person singular)
gözetmemekte (progressive singular third-person)
gözetmemekteyiz (first-person plural progressive)
gözetmemektesiniz (plural progressive second-person)
gözetmemekteler (plural progressive third-person)
gözetmemeliyim (first-person necessitative singular)
gözetmemelisin (necessitative second-person singular)
gözetmemeli (necessitative singular third-person)
gözetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gözetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gözetmemeliler (necessitative plural third-person)
gözetme (imperative second-person singular)
gözetmesin (imperative singular third-person)
gözetmeyin (imperative plural second-person)
gözetmesinler (imperative plural third-person)
gözetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gözetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gözetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gözetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gözetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gözetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gözetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gözetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gözetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gözetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gözetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gözetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gözetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gözetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gözetmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gözetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gözetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözetmesem mi? (conditional first-person singular)
gözetmesen mi? (conditional second-person singular)
gözetmese mi? (conditional singular third-person)
gözetmesek mi? (conditional first-person plural)
gözetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gözetmeseler mi? (conditional plural third-person)
gözetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gözetmemekte misin? (progressive second-person singular)
gözetmemekte mi? (progressive singular third-person)
gözetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gözetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gözetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gözetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


yont

second-person singular imperative of yontmak


avlan

second-person singular imperative of avlanmak


telaffuz etmek

head

telaffuz etmek (third-person singular simple present telaffuz eder)

telaffuz eder (present singular third-person)
telaffuz etmek (infinitive)
telaffuz eden (imperfective impersonal participle)
telaffuz etmiş (impersonal participle perfective)
telaffuz edecek (impersonal participle prospective)
telaffuz ettiğim (non-prospective participle personal)
telaffuz ettiğin (non-prospective participle personal)
telaffuz ettiği (non-prospective participle personal)
telaffuz ettiğimiz (non-prospective participle personal)
telaffuz ettiğiniz (non-prospective participle personal)
telaffuz ettikleri (non-prospective participle personal)
telaffuz edeceğim (participle personal prospective)
telaffuz edeceğin (participle personal prospective)
telaffuz edeceği (participle personal prospective)
telaffuz edeceğimiz (participle personal prospective)
telaffuz edeceğiniz (participle personal prospective)
telaffuz edecekleri (participle personal prospective)
telaffuz etme (noun-from-verb)
telaffuz ediş (adverbial)
telaffuz ederim (aorist first-person indicative present singular)
telaffuz edersin (aorist indicative present second-person singular)
telaffuz eder (aorist indicative present singular third-person)
telaffuz ederiz (aorist first-person indicative plural present)
telaffuz edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
telaffuz ederler (aorist indicative plural present third-person)
telaffuz ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
telaffuz ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
telaffuz ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
telaffuz ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
telaffuz ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
telaffuz ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
telaffuz ettim (first-person indicative past perfective singular)
telaffuz ettin (indicative past perfective second-person singular)
telaffuz etti (indicative past perfective singular third-person)
telaffuz ettik (first-person indicative past perfective plural)
telaffuz ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
telaffuz ettiler (indicative past perfective plural third-person)
telaffuz ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
telaffuz ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
telaffuz ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
telaffuz ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
telaffuz ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
telaffuz ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or telaffuz ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
telaffuz edeceğim (first-person future indicative singular)
telaffuz edeceksin (future indicative second-person singular)
telaffuz edecek (future indicative singular third-person)
telaffuz edeceğiz (first-person future indicative plural)
telaffuz edeceksiniz (future indicative plural second-person)
telaffuz edecekler (future indicative plural third-person)
telaffuz etmişim (first-person inferential perfective singular)
telaffuz etmişsin (inferential perfective second-person singular)
telaffuz etmiş (inferential perfective singular third-person)
telaffuz etmişiz (first-person inferential perfective plural)
telaffuz etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
telaffuz etmişler (inferential perfective plural third-person)
telaffuz edermişim (aorist first-person inferential singular)
telaffuz edermişsin (aorist inferential second-person singular)
telaffuz edermiş (aorist inferential singular third-person)
telaffuz edermişiz (aorist first-person inferential plural)
telaffuz edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
telaffuz ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or telaffuz edermişlar (aorist inferential plural third-person)
telaffuz ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
telaffuz ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
telaffuz ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
telaffuz ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
telaffuz ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
telaffuz ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
telaffuz etsem (conditional first-person singular)
telaffuz etsen (conditional second-person singular)
telaffuz etse (conditional singular third-person)
telaffuz etsek (conditional first-person plural)
telaffuz etseniz (conditional plural second-person)
telaffuz etseler (conditional plural third-person)
telaffuz etseydim (conditional first-person perfective singular)
telaffuz etseydin (conditional perfective second-person singular)
telaffuz etseydi (conditional perfective singular third-person)
telaffuz etseydik (conditional first-person perfective plural)
telaffuz etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
telaffuz etseydiler (conditional perfective plural third-person)
telaffuz edeyim (first-person optative singular)
telaffuz edesin (optative second-person singular)
telaffuz ede (optative singular third-person)
telaffuz edelim (first-person optative plural)
telaffuz edesiniz (optative plural second-person)
telaffuz edeler (optative plural third-person)
telaffuz etmekteyim (first-person progressive singular)
telaffuz etmektesin (progressive second-person singular)
telaffuz etmekte (progressive singular third-person)
telaffuz etmekteyiz (first-person plural progressive)
telaffuz etmektesiniz (plural progressive second-person)
telaffuz etmekteler (plural progressive third-person)
telaffuz etmeliyim (first-person necessitative singular)
telaffuz etmelisin (necessitative second-person singular)
telaffuz etmeli (necessitative singular third-person)
telaffuz etmeliyiz (first-person necessitative plural)
telaffuz etmelisiniz (necessitative plural second-person)
telaffuz etmeliler (necessitative plural third-person)
telaffuz et (imperative second-person singular)
telaffuz etsin (imperative singular third-person)
telaffuz edin (imperative plural second-person)
or telaffuz ediniz (imperative plural second-person)
telaffuz etsinler (imperative plural third-person)
telaffuz eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
telaffuz eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
telaffuz eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
telaffuz eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
telaffuz eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
telaffuz ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
telaffuz ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
telaffuz ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
telaffuz ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
telaffuz ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
telaffuz ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
telaffuz ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
telaffuz ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
telaffuz ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
telaffuz etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
telaffuz ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
telaffuz ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
telaffuz ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
telaffuz ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
telaffuz ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
telaffuz ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
telaffuz ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
telaffuz ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
telaffuz ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
telaffuz edecek miyim? (first-person future indicative singular)
telaffuz edecek misin? (future indicative second-person singular)
telaffuz edecek mi? (future indicative singular third-person)
telaffuz edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
telaffuz edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
telaffuz edecekler mi? (future indicative plural third-person)
telaffuz etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
telaffuz etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
telaffuz etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
telaffuz etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
telaffuz etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
telaffuz etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
telaffuz eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
telaffuz eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
telaffuz eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
telaffuz eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
telaffuz eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
telaffuz ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
telaffuz ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
telaffuz ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
telaffuz ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
telaffuz ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
telaffuz ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
telaffuz ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
telaffuz etsem mi? (conditional first-person singular)
telaffuz etsen mi? (conditional second-person singular)
telaffuz etse mi? (conditional singular third-person)
telaffuz etsek mi? (conditional first-person plural)
telaffuz etseniz mi? (conditional plural second-person)
telaffuz etseler mi? (conditional plural third-person)
telaffuz etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
telaffuz etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
telaffuz etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
telaffuz etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
telaffuz etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
telaffuz etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
telaffuz etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
telaffuz etmekte misin? (progressive second-person singular)
telaffuz etmekte mi? (progressive singular third-person)
telaffuz etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
telaffuz etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
telaffuz etmekteler mi? (plural progressive third-person)
telaffuz etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
telaffuz etmeli misin? (necessitative second-person singular)
telaffuz etmeli mi? (necessitative singular third-person)
telaffuz etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
telaffuz etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
telaffuz etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
telaffuz etmemek (infinitive negative)
telaffuz etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
telaffuz etmemiş (impersonal negative participle perfective)
telaffuz etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
telaffuz etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
telaffuz etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
telaffuz etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
telaffuz etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
telaffuz etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
telaffuz etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
telaffuz etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
telaffuz etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
telaffuz etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
telaffuz etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
telaffuz etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
telaffuz etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
telaffuz etmeme (negative noun-from-verb)
telaffuz etmeyiş (adverbial negative)
telaffuz etmem (aorist first-person indicative present singular)
telaffuz etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
telaffuz etmez (aorist indicative present singular third-person)
telaffuz etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
telaffuz etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
telaffuz etmezler (aorist indicative plural present third-person)
telaffuz etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
telaffuz etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
telaffuz etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
telaffuz etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
telaffuz etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
telaffuz etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
telaffuz etmedim (first-person indicative past perfective singular)
telaffuz etmedin (indicative past perfective second-person singular)
telaffuz etmedi (indicative past perfective singular third-person)
telaffuz etmedik (first-person indicative past perfective plural)
telaffuz etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
telaffuz etmediler (indicative past perfective plural third-person)
telaffuz etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
telaffuz etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
telaffuz etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
telaffuz etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
telaffuz etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
telaffuz etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
telaffuz etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
telaffuz etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
telaffuz etmeyecek (future indicative singular third-person)
telaffuz etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
telaffuz etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
telaffuz etmeyecekler (future indicative plural third-person)
telaffuz etmemişim (first-person inferential perfective singular)
telaffuz etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
telaffuz etmemiş (inferential perfective singular third-person)
telaffuz etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
telaffuz etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
telaffuz etmemişler (inferential perfective plural third-person)
telaffuz etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
telaffuz etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
telaffuz etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
telaffuz etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
telaffuz etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
telaffuz etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
telaffuz etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
telaffuz etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
telaffuz etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
telaffuz etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
telaffuz etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
telaffuz etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
telaffuz etmesem (conditional first-person singular)
telaffuz etmesen (conditional second-person singular)
telaffuz etmese (conditional singular third-person)
telaffuz etmesek (conditional first-person plural)
telaffuz etmeseniz (conditional plural second-person)
telaffuz etmeseler (conditional plural third-person)
telaffuz etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
telaffuz etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
telaffuz etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
telaffuz etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
telaffuz etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
telaffuz etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
telaffuz etmeyeyim (first-person optative singular)
telaffuz etmeyesin (optative second-person singular)
telaffuz etmeye (optative singular third-person)
telaffuz etmeyelim (first-person optative plural)
telaffuz etmeyesiniz (optative plural second-person)
telaffuz etmeyeler (optative plural third-person)
telaffuz etmemekteyim (first-person progressive singular)
telaffuz etmemektesin (progressive second-person singular)
telaffuz etmemekte (progressive singular third-person)
telaffuz etmemekteyiz (first-person plural progressive)
telaffuz etmemektesiniz (plural progressive second-person)
telaffuz etmemekteler (plural progressive third-person)
telaffuz etmemeliyim (first-person necessitative singular)
telaffuz etmemelisin (necessitative second-person singular)
telaffuz etmemeli (necessitative singular third-person)
telaffuz etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
telaffuz etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
telaffuz etmemeliler (necessitative plural third-person)
telaffuz etme (imperative second-person singular)
telaffuz etmesin (imperative singular third-person)
telaffuz etmeyin (imperative plural second-person)
or telaffuz etmeyiniz (imperative plural second-person)
telaffuz etmesinler (imperative plural third-person)
telaffuz etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
telaffuz etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
telaffuz etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
telaffuz etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
telaffuz etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
telaffuz etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
telaffuz etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
telaffuz etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
telaffuz etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
telaffuz etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
telaffuz etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
telaffuz etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
telaffuz etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
telaffuz etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
telaffuz etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
telaffuz etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
telaffuz etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
telaffuz etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
telaffuz etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
telaffuz etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
telaffuz etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
telaffuz etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
telaffuz etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
telaffuz etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
telaffuz etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
telaffuz etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
telaffuz etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
telaffuz etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
telaffuz etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
telaffuz etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
telaffuz etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
telaffuz etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
telaffuz etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
telaffuz etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
telaffuz etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
telaffuz etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
telaffuz etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
telaffuz etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
telaffuz etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
telaffuz etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
telaffuz etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
telaffuz etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
telaffuz etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
telaffuz etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
telaffuz etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
telaffuz etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
telaffuz etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
telaffuz etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
telaffuz etmesem mi? (conditional first-person singular)
telaffuz etmesen mi? (conditional second-person singular)
telaffuz etmese mi? (conditional singular third-person)
telaffuz etmesek mi? (conditional first-person plural)
telaffuz etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
telaffuz etmeseler mi? (conditional plural third-person)
telaffuz etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
telaffuz etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
telaffuz etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
telaffuz etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
telaffuz etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
telaffuz etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
telaffuz etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
telaffuz etmemekte misin? (progressive second-person singular)
telaffuz etmemekte mi? (progressive singular third-person)
telaffuz etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
telaffuz etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
telaffuz etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
telaffuz etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
telaffuz etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
telaffuz etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
telaffuz etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
telaffuz etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
telaffuz etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

telaffuz ediyorlardı (or telaffuz ediyordular)

telaffuz ederlermiş (or telaffuz edermişlar)

telaffuz etmeyin (or telaffuz etmeyiniz)

From Ottoman Turkish تلفظ ایتمك (telaffuz etmek).


domalmak

head

domalmak (third-person singular simple present domalır)

domalır (present singular third-person)
domalmak (infinitive)
domalan (imperfective impersonal participle)
domalmış (impersonal participle perfective)
domalacak (impersonal participle prospective)
domaldığım (non-prospective participle personal)
domaldığın (non-prospective participle personal)
domaldığı (non-prospective participle personal)
domaldığımız (non-prospective participle personal)
domaldığınız (non-prospective participle personal)
domaldıkları (non-prospective participle personal)
domalacağım (participle personal prospective)
domalacağın (participle personal prospective)
domalacağı (participle personal prospective)
domalacağımız (participle personal prospective)
domalacağınız (participle personal prospective)
domalacakları (participle personal prospective)
domalma (noun-from-verb)
domalış (adverbial)
domalırım (aorist first-person indicative present singular)
domalırsın (aorist indicative present second-person singular)
domalır (aorist indicative present singular third-person)
domalırız (aorist first-person indicative plural present)
domalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
domalırlar (aorist indicative plural present third-person)
domalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
domalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
domalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
domalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
domalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
domalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
domaldım (first-person indicative past perfective singular)
domaldın (indicative past perfective second-person singular)
domaldı (indicative past perfective singular third-person)
domaldık (first-person indicative past perfective plural)
domaldınız (indicative past perfective plural second-person)
domaldılar (indicative past perfective plural third-person)
domalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
domalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
domalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
domalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
domalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
domalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or domalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
domalacağım (first-person future indicative singular)
domalacaksın (future indicative second-person singular)
domalacak (future indicative singular third-person)
domalacağız (first-person future indicative plural)
domalacaksınız (future indicative plural second-person)
domalacaklar (future indicative plural third-person)
domalmışım (first-person inferential perfective singular)
domalmışsın (inferential perfective second-person singular)
domalmış (inferential perfective singular third-person)
domalmışız (first-person inferential perfective plural)
domalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
domalmışlar (inferential perfective plural third-person)
domalırmışım (aorist first-person inferential singular)
domalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
domalırmış (aorist inferential singular third-person)
domalırmışız (aorist first-person inferential plural)
domalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
domalırlarmış (or domalırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
domalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
domalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
domalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
domalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
domalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
domalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
domalsam (conditional first-person singular)
domalsan (conditional second-person singular)
domalsa (conditional singular third-person)
domalsak (conditional first-person plural)
domalsanız (conditional plural second-person)
domalsalar (conditional plural third-person)
domalsaydım (conditional first-person perfective singular)
domalsaydın (conditional perfective second-person singular)
domalsaydı (conditional perfective singular third-person)
domalsaydık (conditional first-person perfective plural)
domalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
domalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
domalayım (first-person optative singular)
domalasın (optative second-person singular)
domala (optative singular third-person)
domalalım (first-person optative plural)
domalasınız (optative plural second-person)
domalalar (optative plural third-person)
domalmaktayım (first-person progressive singular)
domalmaktasın (progressive second-person singular)
domalmakta (progressive singular third-person)
domalmaktayız (first-person plural progressive)
domalmaktasınız (plural progressive second-person)
domalmaktalar (plural progressive third-person)
domalmalıyım (first-person necessitative singular)
domalmalısın (necessitative second-person singular)
domalmalı (necessitative singular third-person)
domalmalıyız (first-person necessitative plural)
domalmalısınız (necessitative plural second-person)
domalmalılar (necessitative plural third-person)
domal (imperative second-person singular)
domalsın (imperative singular third-person)
domalın (imperative plural second-person)
domalsınlar (imperative plural third-person)
domalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
domalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
domalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
domalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
domalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
domalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
domalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
domalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
domalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
domalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
domalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
domalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
domaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
domaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
domaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
domaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
domaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
domaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
domalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
domalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
domalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
domalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
domalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
domalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
domalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
domalacak mısın? (future indicative second-person singular)
domalacak mı? (future indicative singular third-person)
domalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
domalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
domalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
domalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
domalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
domalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
domalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
domalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
domalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
domalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
domalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
domalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
domalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
domalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
domalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
domalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
domalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
domalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
domalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
domalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
domalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
domalsam mı? (conditional first-person singular)
domalsan mı? (conditional second-person singular)
domalsa mı? (conditional singular third-person)
domalsak mı? (conditional first-person plural)
domalsanız mı? (conditional plural second-person)
domalsalar mı? (conditional plural third-person)
domalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
domalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
domalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
domalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
domalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
domalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
domalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
domalmakta mısın? (progressive second-person singular)
domalmakta mı? (progressive singular third-person)
domalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
domalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
domalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
domalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
domalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
domalmalı mı? (necessitative singular third-person)
domalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
domalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
domalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
domalmamak (infinitive negative)
domalmayan (imperfective impersonal negative participle)
domalmamış (impersonal negative participle perfective)
domalmayacak (impersonal negative participle prospective)
domalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
domalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
domalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
domalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
domalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
domalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
domalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
domalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
domalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
domalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
domalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
domalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
domalmama (negative noun-from-verb)
domalmayış (adverbial negative)
domalmam (aorist first-person indicative present singular)
domalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
domalmaz (aorist indicative present singular third-person)
domalmayız (aorist first-person indicative plural present)
domalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
domalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
domalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
domalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
domalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
domalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
domalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
domalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
domalmadım (first-person indicative past perfective singular)
domalmadın (indicative past perfective second-person singular)
domalmadı (indicative past perfective singular third-person)
domalmadık (first-person indicative past perfective plural)
domalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
domalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
domalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
domalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
domalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
domalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
domalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
domalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
domalmayacağım (first-person future indicative singular)
domalmayacaksın (future indicative second-person singular)
domalmayacak (future indicative singular third-person)
domalmayacağız (first-person future indicative plural)
domalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
domalmayacaklar (future indicative plural third-person)
domalmamışım (first-person inferential perfective singular)
domalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
domalmamış (inferential perfective singular third-person)
domalmamışız (first-person inferential perfective plural)
domalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
domalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
domalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
domalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
domalmazmış (aorist inferential singular third-person)
domalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
domalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
domalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
domalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
domalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
domalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
domalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
domalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
domalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
domalmasam (conditional first-person singular)
domalmasan (conditional second-person singular)
domalmasa (conditional singular third-person)
domalmasak (conditional first-person plural)
domalmasanız (conditional plural second-person)
domalmasalar (conditional plural third-person)
domalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
domalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
domalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
domalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
domalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
domalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
domalmayayım (first-person optative singular)
domalmayasın (optative second-person singular)
domalmaya (optative singular third-person)
domalmayalım (first-person optative plural)
domalmayasınız (optative plural second-person)
domalmayalar (optative plural third-person)
domalmamaktayım (first-person progressive singular)
domalmamaktasın (progressive second-person singular)
domalmamakta (progressive singular third-person)
domalmamaktayız (first-person plural progressive)
domalmamaktasınız (plural progressive second-person)
domalmamaktalar (plural progressive third-person)
domalmamalıyım (first-person necessitative singular)
domalmamalısın (necessitative second-person singular)
domalmamalı (necessitative singular third-person)
domalmamalıyız (first-person necessitative plural)
domalmamalısınız (necessitative plural second-person)
domalmamalılar (necessitative plural third-person)
domalma (imperative second-person singular)
domalmasın (imperative singular third-person)
domalmayın (imperative plural second-person)
domalmasınlar (imperative plural third-person)
domalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
domalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
domalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
domalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
domalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
domalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
domalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
domalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
domalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
domalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
domalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
domalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
domalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
domalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
domalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
domalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
domalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
domalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
domalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
domalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
domalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
domalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
domalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
domalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
domalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
domalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
domalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
domalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
domalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
domalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
domalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
domalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
domalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
domalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
domalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
domalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
domalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
domalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
domalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
domalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
domalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
domalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
domalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
domalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
domalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
domalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
domalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
domalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
domalmasam mı? (conditional first-person singular)
domalmasan mı? (conditional second-person singular)
domalmasa mı? (conditional singular third-person)
domalmasak mı? (conditional first-person plural)
domalmasanız mı? (conditional plural second-person)
domalmasalar mı? (conditional plural third-person)
domalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
domalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
domalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
domalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
domalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
domalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
domalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
domalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
domalmamakta mı? (progressive singular third-person)
domalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
domalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
domalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
domalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
domalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
domalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
domalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
domalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
domalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طوملمق (domalmak), cognate with Kazakh томалау (tomalau) and Azerbaijani dombalmaq. Akin to Turkish domalan.

(intransitive, vulgar) to get on all fours

Bok gibi kestiği saçım için berbere 50 lira domaldıktan sonra benim haller.
My face after having to pay ₺50 to the barber for a shitty haircut.

(transitive, vulgar) to pay (an amount deemed much higher than the product or the service merited)


tutkallamak

tutkallamak (third-person singular simple present tutkallar)

tutkallar (present singular third-person)

From Ottoman Turkish طوتقاللامق (tutkallamak), by surface analysis, tutkal (“glue”) + -la + -mak.