pekiştirmek

head

pekiştirmek (third-person singular simple present pekiştirir)

pekiştirir (present singular third-person)
pekiştirmek (infinitive)
pekiştiren (imperfective impersonal participle)
pekiştirmiş (impersonal participle perfective)
pekiştirecek (impersonal participle prospective)
pekiştirdiğim (non-prospective participle personal)
pekiştirdiğin (non-prospective participle personal)
pekiştirdiği (non-prospective participle personal)
pekiştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
pekiştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
pekiştirdikleri (non-prospective participle personal)
pekiştireceğim (participle personal prospective)
pekiştireceğin (participle personal prospective)
pekiştireceği (participle personal prospective)
pekiştireceğimiz (participle personal prospective)
pekiştireceğiniz (participle personal prospective)
pekiştirecekleri (participle personal prospective)
pekiştirme (noun-from-verb)
pekiştiriş (adverbial)
pekiştiririm (aorist first-person indicative present singular)
pekiştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
pekiştirir (aorist indicative present singular third-person)
pekiştiririz (aorist first-person indicative plural present)
pekiştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pekiştirirler (aorist indicative plural present third-person)
pekiştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pekiştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pekiştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
pekiştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pekiştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pekiştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pekiştirdim (first-person indicative past perfective singular)
pekiştirdin (indicative past perfective second-person singular)
pekiştirdi (indicative past perfective singular third-person)
pekiştirdik (first-person indicative past perfective plural)
pekiştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
pekiştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
pekiştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pekiştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pekiştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pekiştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pekiştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pekiştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or pekiştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
pekiştireceğim (first-person future indicative singular)
pekiştireceksin (future indicative second-person singular)
pekiştirecek (future indicative singular third-person)
pekiştireceğiz (first-person future indicative plural)
pekiştireceksiniz (future indicative plural second-person)
pekiştirecekler (future indicative plural third-person)
pekiştirmişim (first-person inferential perfective singular)
pekiştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
pekiştirmiş (inferential perfective singular third-person)
pekiştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
pekiştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pekiştirmişler (inferential perfective plural third-person)
pekiştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
pekiştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
pekiştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
pekiştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
pekiştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pekiştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or pekiştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
pekiştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pekiştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pekiştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pekiştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pekiştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pekiştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pekiştirsem (conditional first-person singular)
pekiştirsen (conditional second-person singular)
pekiştirse (conditional singular third-person)
pekiştirsek (conditional first-person plural)
pekiştirseniz (conditional plural second-person)
pekiştirseler (conditional plural third-person)
pekiştirseydim (conditional first-person perfective singular)
pekiştirseydin (conditional perfective second-person singular)
pekiştirseydi (conditional perfective singular third-person)
pekiştirseydik (conditional first-person perfective plural)
pekiştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pekiştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
pekiştireyim (first-person optative singular)
pekiştiresin (optative second-person singular)
pekiştire (optative singular third-person)
pekiştirelim (first-person optative plural)
pekiştiresiniz (optative plural second-person)
pekiştireler (optative plural third-person)
pekiştirmekteyim (first-person progressive singular)
pekiştirmektesin (progressive second-person singular)
pekiştirmekte (progressive singular third-person)
pekiştirmekteyiz (first-person plural progressive)
pekiştirmektesiniz (plural progressive second-person)
pekiştirmekteler (plural progressive third-person)
pekiştirmeliyim (first-person necessitative singular)
pekiştirmelisin (necessitative second-person singular)
pekiştirmeli (necessitative singular third-person)
pekiştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
pekiştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
pekiştirmeliler (necessitative plural third-person)
pekiştir (imperative second-person singular)
pekiştirsin (imperative singular third-person)
pekiştirin (imperative plural second-person)
pekiştirsinler (imperative plural third-person)
pekiştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pekiştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
pekiştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
pekiştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pekiştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pekiştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pekiştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pekiştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pekiştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pekiştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pekiştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pekiştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pekiştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pekiştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pekiştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pekiştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pekiştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pekiştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pekiştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pekiştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pekiştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pekiştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pekiştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pekiştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pekiştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
pekiştirecek misin? (future indicative second-person singular)
pekiştirecek mi? (future indicative singular third-person)
pekiştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pekiştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pekiştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
pekiştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pekiştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pekiştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pekiştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pekiştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pekiştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pekiştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pekiştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pekiştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pekiştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pekiştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pekiştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pekiştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pekiştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pekiştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pekiştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pekiştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pekiştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pekiştirsem mi? (conditional first-person singular)
pekiştirsen mi? (conditional second-person singular)
pekiştirse mi? (conditional singular third-person)
pekiştirsek mi? (conditional first-person plural)
pekiştirseniz mi? (conditional plural second-person)
pekiştirseler mi? (conditional plural third-person)
pekiştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
pekiştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
pekiştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
pekiştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
pekiştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pekiştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pekiştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
pekiştirmekte misin? (progressive second-person singular)
pekiştirmekte mi? (progressive singular third-person)
pekiştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
pekiştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
pekiştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
pekiştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
pekiştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
pekiştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
pekiştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pekiştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pekiştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
pekiştirmemek (infinitive negative)
pekiştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
pekiştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
pekiştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
pekiştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
pekiştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
pekiştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
pekiştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
pekiştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
pekiştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
pekiştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
pekiştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
pekiştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
pekiştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
pekiştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
pekiştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
pekiştirmeme (negative noun-from-verb)
pekiştirmeyiş (adverbial negative)
pekiştirmem (aorist first-person indicative present singular)
pekiştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
pekiştirmez (aorist indicative present singular third-person)
pekiştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
pekiştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pekiştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
pekiştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pekiştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pekiştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
pekiştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pekiştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pekiştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pekiştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
pekiştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
pekiştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
pekiştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
pekiştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
pekiştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
pekiştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pekiştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pekiştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pekiştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pekiştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pekiştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
pekiştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
pekiştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
pekiştirmeyecek (future indicative singular third-person)
pekiştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
pekiştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
pekiştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
pekiştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
pekiştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
pekiştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
pekiştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
pekiştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pekiştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
pekiştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
pekiştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
pekiştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
pekiştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
pekiştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pekiştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
pekiştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pekiştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pekiştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pekiştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pekiştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pekiştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pekiştirmesem (conditional first-person singular)
pekiştirmesen (conditional second-person singular)
pekiştirmese (conditional singular third-person)
pekiştirmesek (conditional first-person plural)
pekiştirmeseniz (conditional plural second-person)
pekiştirmeseler (conditional plural third-person)
pekiştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
pekiştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
pekiştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
pekiştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
pekiştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pekiştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
pekiştirmeyeyim (first-person optative singular)
pekiştirmeyesin (optative second-person singular)
pekiştirmeye (optative singular third-person)
pekiştirmeyelim (first-person optative plural)
pekiştirmeyesiniz (optative plural second-person)
pekiştirmeyeler (optative plural third-person)
pekiştirmemekteyim (first-person progressive singular)
pekiştirmemektesin (progressive second-person singular)
pekiştirmemekte (progressive singular third-person)
pekiştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
pekiştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
pekiştirmemekteler (plural progressive third-person)
pekiştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
pekiştirmemelisin (necessitative second-person singular)
pekiştirmemeli (necessitative singular third-person)
pekiştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
pekiştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
pekiştirmemeliler (necessitative plural third-person)
pekiştirme (imperative second-person singular)
pekiştirmesin (imperative singular third-person)
pekiştirmeyin (imperative plural second-person)
pekiştirmesinler (imperative plural third-person)
pekiştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pekiştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
pekiştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
pekiştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pekiştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pekiştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pekiştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pekiştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pekiştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pekiştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pekiştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pekiştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pekiştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pekiştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pekiştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pekiştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pekiştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pekiştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pekiştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pekiştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pekiştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pekiştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pekiştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pekiştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pekiştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
pekiştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
pekiştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
pekiştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pekiştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pekiştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
pekiştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pekiştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pekiştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pekiştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pekiştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pekiştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pekiştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pekiştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pekiştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pekiştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pekiştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pekiştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pekiştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pekiştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pekiştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pekiştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pekiştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pekiştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pekiştirmesem mi? (conditional first-person singular)
pekiştirmesen mi? (conditional second-person singular)
pekiştirmese mi? (conditional singular third-person)
pekiştirmesek mi? (conditional first-person plural)
pekiştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
pekiştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
pekiştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
pekiştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
pekiştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
pekiştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
pekiştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pekiştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pekiştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
pekiştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
pekiştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
pekiştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
pekiştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
pekiştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
pekiştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
pekiştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
pekiştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
pekiştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pekiştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pekiştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

(transitive) to intensify, to solidify, to consolidate


seveceksin

[sɛʋ.ˈd͡ʒæn]

[sɛː.ˈd͡ʒæn]

second-person singular future indicative of sevmek


neşretmek

neşretmek (third-person singular simple present neşreder)

neşreder (present singular third-person)
neşretmek (infinitive)
neşreden (imperfective impersonal participle)
neşretmiş (impersonal participle perfective)
neşredecek (impersonal participle prospective)
neşrettiğim (non-prospective participle personal)
neşrettiğin (non-prospective participle personal)
neşrettiği (non-prospective participle personal)
neşrettiğimiz (non-prospective participle personal)
neşrettiğiniz (non-prospective participle personal)
neşrettikleri (non-prospective participle personal)
neşredeceğim (participle personal prospective)
neşredeceğin (participle personal prospective)
neşredeceği (participle personal prospective)
neşredeceğimiz (participle personal prospective)
neşredeceğiniz (participle personal prospective)
neşredecekleri (participle personal prospective)
neşretme (noun-from-verb)
neşrediş (adverbial)
neşrederim (aorist first-person indicative present singular)
neşredersin (aorist indicative present second-person singular)
neşreder (aorist indicative present singular third-person)
neşrederiz (aorist first-person indicative plural present)
neşredersiniz (aorist indicative plural present second-person)
neşrederler (aorist indicative plural present third-person)
neşrediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
neşrediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
neşrediyor (imperfective indicative present singular third-person)
neşrediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
neşrediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
neşrediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
neşrettim (first-person indicative past perfective singular)
neşrettin (indicative past perfective second-person singular)
neşretti (indicative past perfective singular third-person)
neşrettik (first-person indicative past perfective plural)
neşrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
neşrettiler (indicative past perfective plural third-person)
neşrediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
neşrediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
neşrediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
neşrediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
neşrediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
neşrediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or neşrediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
neşredeceğim (first-person future indicative singular)
neşredeceksin (future indicative second-person singular)
neşredecek (future indicative singular third-person)
neşredeceğiz (first-person future indicative plural)
neşredeceksiniz (future indicative plural second-person)
neşredecekler (future indicative plural third-person)
neşretmişim (first-person inferential perfective singular)
neşretmişsin (inferential perfective second-person singular)
neşretmiş (inferential perfective singular third-person)
neşretmişiz (first-person inferential perfective plural)
neşretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
neşretmişler (inferential perfective plural third-person)
neşredermişim (aorist first-person inferential singular)
neşredermişsin (aorist inferential second-person singular)
neşredermiş (aorist inferential singular third-person)
neşredermişiz (aorist first-person inferential plural)
neşredermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
neşrederlermiş (or neşredermişlar) (aorist inferential plural third-person)
neşrediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
neşrediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
neşrediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
neşrediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
neşrediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
neşrediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
neşretsem (conditional first-person singular)
neşretsen (conditional second-person singular)
neşretse (conditional singular third-person)
neşretsek (conditional first-person plural)
neşretseniz (conditional plural second-person)
neşretseler (conditional plural third-person)
neşretseydim (conditional first-person perfective singular)
neşretseydin (conditional perfective second-person singular)
neşretseydi (conditional perfective singular third-person)
neşretseydik (conditional first-person perfective plural)
neşretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
neşretseydiler (conditional perfective plural third-person)
neşredeyim (first-person optative singular)
neşredesin (optative second-person singular)
neşrede (optative singular third-person)
neşredelim (first-person optative plural)
neşredesiniz (optative plural second-person)
neşredeler (optative plural third-person)
neşretmekteyim (first-person progressive singular)
neşretmektesin (progressive second-person singular)
neşretmekte (progressive singular third-person)
neşretmekteyiz (first-person plural progressive)
neşretmektesiniz (plural progressive second-person)
neşretmekteler (plural progressive third-person)
neşretmeliyim (first-person necessitative singular)
neşretmelisin (necessitative second-person singular)
neşretmeli (necessitative singular third-person)
neşretmeliyiz (first-person necessitative plural)
neşretmelisiniz (necessitative plural second-person)
neşretmeliler (necessitative plural third-person)
neşret (imperative second-person singular)
neşretsin (imperative singular third-person)
neşredin (imperative plural second-person)
or neşrediniz (imperative plural second-person)
neşretsinler (imperative plural third-person)
neşreder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
neşreder misin? (aorist indicative present second-person singular)
neşreder mi? (aorist indicative present singular third-person)
neşreder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
neşreder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
neşrederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
neşrediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
neşrediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
neşrediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
neşrediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
neşrediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
neşrediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
neşrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
neşrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
neşretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
neşrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
neşrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
neşrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
neşrediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
neşrediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
neşrediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
neşrediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
neşrediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
neşrediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
neşredecek miyim? (first-person future indicative singular)
neşredecek misin? (future indicative second-person singular)
neşredecek mi? (future indicative singular third-person)
neşredecek miyiz? (first-person future indicative plural)
neşredecek misiniz? (future indicative plural second-person)
neşredecekler mi? (future indicative plural third-person)
neşretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
neşretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
neşretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
neşretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
neşretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
neşretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
neşreder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
neşreder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
neşreder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
neşreder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
neşreder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
neşrederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
neşrediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
neşrediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
neşrediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
neşrediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
neşrediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
neşrediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
neşretsem mi? (conditional first-person singular)
neşretsen mi? (conditional second-person singular)
neşretse mi? (conditional singular third-person)
neşretsek mi? (conditional first-person plural)
neşretseniz mi? (conditional plural second-person)
neşretseler mi? (conditional plural third-person)
neşretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
neşretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
neşretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
neşretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
neşretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
neşretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
neşretmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
neşretmekte misin? (progressive second-person singular)
neşretmekte mi? (progressive singular third-person)
neşretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
neşretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
neşretmekteler mi? (plural progressive third-person)
neşretmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
neşretmeli misin? (necessitative second-person singular)
neşretmeli mi? (necessitative singular third-person)
neşretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
neşretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
neşretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
neşretmemek (infinitive negative)
neşretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
neşretmemiş (impersonal negative participle perfective)
neşretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
neşretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
neşretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
neşretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
neşretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
neşretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
neşretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
neşretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
neşretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
neşretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
neşretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
neşretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
neşretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
neşretmeme (negative noun-from-verb)
neşretmeyiş (adverbial negative)
neşretmem (aorist first-person indicative present singular)
neşretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
neşretmez (aorist indicative present singular third-person)
neşretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
neşretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
neşretmezler (aorist indicative plural present third-person)
neşretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
neşretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
neşretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
neşretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
neşretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
neşretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
neşretmedim (first-person indicative past perfective singular)
neşretmedin (indicative past perfective second-person singular)
neşretmedi (indicative past perfective singular third-person)
neşretmedik (first-person indicative past perfective plural)
neşretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
neşretmediler (indicative past perfective plural third-person)
neşretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
neşretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
neşretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
neşretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
neşretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
neşretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
neşretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
neşretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
neşretmeyecek (future indicative singular third-person)
neşretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
neşretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
neşretmeyecekler (future indicative plural third-person)
neşretmemişim (first-person inferential perfective singular)
neşretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
neşretmemiş (inferential perfective singular third-person)
neşretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
neşretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
neşretmemişler (inferential perfective plural third-person)
neşretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
neşretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
neşretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
neşretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
neşretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
neşretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
neşretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
neşretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
neşretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
neşretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
neşretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
neşretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
neşretmesem (conditional first-person singular)
neşretmesen (conditional second-person singular)
neşretmese (conditional singular third-person)
neşretmesek (conditional first-person plural)
neşretmeseniz (conditional plural second-person)
neşretmeseler (conditional plural third-person)
neşretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
neşretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
neşretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
neşretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
neşretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
neşretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
neşretmeyeyim (first-person optative singular)
neşretmeyesin (optative second-person singular)
neşretmeye (optative singular third-person)
neşretmeyelim (first-person optative plural)
neşretmeyesiniz (optative plural second-person)
neşretmeyeler (optative plural third-person)
neşretmemekteyim (first-person progressive singular)
neşretmemektesin (progressive second-person singular)
neşretmemekte (progressive singular third-person)
neşretmemekteyiz (first-person plural progressive)
neşretmemektesiniz (plural progressive second-person)
neşretmemekteler (plural progressive third-person)
neşretmemeliyim (first-person necessitative singular)
neşretmemelisin (necessitative second-person singular)
neşretmemeli (necessitative singular third-person)
neşretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
neşretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
neşretmemeliler (necessitative plural third-person)
neşretme (imperative second-person singular)
neşretmesin (imperative singular third-person)
neşretmeyin (imperative plural second-person)
or neşretmeyiniz (imperative plural second-person)
neşretmesinler (imperative plural third-person)
neşretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
neşretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
neşretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
neşretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
neşretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
neşretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
neşretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
neşretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
neşretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
neşretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
neşretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
neşretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
neşretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
neşretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
neşretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
neşretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
neşretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
neşretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
neşretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
neşretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
neşretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
neşretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
neşretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
neşretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
neşretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
neşretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
neşretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
neşretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
neşretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
neşretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
neşretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
neşretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
neşretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
neşretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
neşretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
neşretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
neşretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
neşretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
neşretmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
neşretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
neşretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
neşretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
neşretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
neşretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
neşretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
neşretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
neşretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
neşretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
neşretmesem mi? (conditional first-person singular)
neşretmesen mi? (conditional second-person singular)
neşretmese mi? (conditional singular third-person)
neşretmesek mi? (conditional first-person plural)
neşretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
neşretmeseler mi? (conditional plural third-person)
neşretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
neşretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
neşretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
neşretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
neşretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
neşretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
neşretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
neşretmemekte misin? (progressive second-person singular)
neşretmemekte mi? (progressive singular third-person)
neşretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
neşretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
neşretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
neşretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
neşretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
neşretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
neşretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
neşretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
neşretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish نشر ایتمك. Equivalent to neşir + etmek. Compare Azerbaijani nəşr etmək.


küs

second-person singular imperative of küsmek


sendikalaşmak

sendikalaşmak (third-person singular simple present sendikalaşır)

sendikalaşır (present singular third-person)
sendikalaşmak (infinitive)
sendikalaşan (imperfective impersonal participle)
sendikalaşmış (impersonal participle perfective)
sendikalaşacak (impersonal participle prospective)
sendikalaştığım (non-prospective participle personal)
sendikalaştığın (non-prospective participle personal)
sendikalaştığı (non-prospective participle personal)
sendikalaştığımız (non-prospective participle personal)
sendikalaştığınız (non-prospective participle personal)
sendikalaştıkları (non-prospective participle personal)
sendikalaşacağım (participle personal prospective)
sendikalaşacağın (participle personal prospective)
sendikalaşacağı (participle personal prospective)
sendikalaşacağımız (participle personal prospective)
sendikalaşacağınız (participle personal prospective)
sendikalaşacakları (participle personal prospective)
sendikalaşma (noun-from-verb)
sendikalaşış (adverbial)
sendikalaşırım (aorist first-person indicative present singular)
sendikalaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
sendikalaşır (aorist indicative present singular third-person)
sendikalaşırız (aorist first-person indicative plural present)
sendikalaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sendikalaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
sendikalaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sendikalaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sendikalaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sendikalaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sendikalaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sendikalaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sendikalaştım (first-person indicative past perfective singular)
sendikalaştın (indicative past perfective second-person singular)
sendikalaştı (indicative past perfective singular third-person)
sendikalaştık (first-person indicative past perfective plural)
sendikalaştınız (indicative past perfective plural second-person)
sendikalaştılar (indicative past perfective plural third-person)
sendikalaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sendikalaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sendikalaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sendikalaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sendikalaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sendikalaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sendikalaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sendikalaşacağım (first-person future indicative singular)
sendikalaşacaksın (future indicative second-person singular)
sendikalaşacak (future indicative singular third-person)
sendikalaşacağız (first-person future indicative plural)
sendikalaşacaksınız (future indicative plural second-person)
sendikalaşacaklar (future indicative plural third-person)
sendikalaşmışım (first-person inferential perfective singular)
sendikalaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
sendikalaşmış (inferential perfective singular third-person)
sendikalaşmışız (first-person inferential perfective plural)
sendikalaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sendikalaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
sendikalaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
sendikalaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sendikalaşırmış (aorist inferential singular third-person)
sendikalaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
sendikalaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sendikalaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or sendikalaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
sendikalaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sendikalaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sendikalaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sendikalaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sendikalaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sendikalaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sendikalaşsam (conditional first-person singular)
sendikalaşsan (conditional second-person singular)
sendikalaşsa (conditional singular third-person)
sendikalaşsak (conditional first-person plural)
sendikalaşsanız (conditional plural second-person)
sendikalaşsalar (conditional plural third-person)
sendikalaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
sendikalaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
sendikalaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
sendikalaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
sendikalaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sendikalaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sendikalaşayım (first-person optative singular)
sendikalaşasın (optative second-person singular)
sendikalaşa (optative singular third-person)
sendikalaşalım (first-person optative plural)
sendikalaşasınız (optative plural second-person)
sendikalaşalar (optative plural third-person)
sendikalaşmaktayım (first-person progressive singular)
sendikalaşmaktasın (progressive second-person singular)
sendikalaşmakta (progressive singular third-person)
sendikalaşmaktayız (first-person plural progressive)
sendikalaşmaktasınız (plural progressive second-person)
sendikalaşmaktalar (plural progressive third-person)
sendikalaşmalıyım (first-person necessitative singular)
sendikalaşmalısın (necessitative second-person singular)
sendikalaşmalı (necessitative singular third-person)
sendikalaşmalıyız (first-person necessitative plural)
sendikalaşmalısınız (necessitative plural second-person)
sendikalaşmalılar (necessitative plural third-person)
sendikalaş (imperative second-person singular)
sendikalaşsın (imperative singular third-person)
sendikalaşın (imperative plural second-person)
sendikalaşsınlar (imperative plural third-person)
sendikalaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sendikalaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sendikalaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sendikalaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sendikalaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sendikalaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sendikalaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sendikalaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sendikalaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sendikalaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sendikalaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sendikalaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sendikalaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sendikalaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sendikalaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sendikalaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sendikalaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sendikalaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sendikalaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sendikalaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sendikalaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sendikalaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sendikalaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sendikalaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sendikalaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sendikalaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
sendikalaşacak mı? (future indicative singular third-person)
sendikalaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sendikalaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sendikalaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sendikalaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sendikalaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sendikalaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sendikalaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sendikalaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sendikalaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sendikalaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sendikalaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sendikalaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sendikalaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sendikalaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sendikalaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sendikalaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sendikalaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sendikalaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sendikalaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sendikalaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sendikalaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sendikalaşsam mı? (conditional first-person singular)
sendikalaşsan mı? (conditional second-person singular)
sendikalaşsa mı? (conditional singular third-person)
sendikalaşsak mı? (conditional first-person plural)
sendikalaşsanız mı? (conditional plural second-person)
sendikalaşsalar mı? (conditional plural third-person)
sendikalaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sendikalaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sendikalaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sendikalaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sendikalaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sendikalaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sendikalaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sendikalaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
sendikalaşmakta mı? (progressive singular third-person)
sendikalaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sendikalaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sendikalaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sendikalaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sendikalaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sendikalaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
sendikalaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sendikalaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sendikalaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sendikalaşmamak (infinitive negative)
sendikalaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
sendikalaşmamış (impersonal negative participle perfective)
sendikalaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
sendikalaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sendikalaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sendikalaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sendikalaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sendikalaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sendikalaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sendikalaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sendikalaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sendikalaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sendikalaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sendikalaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sendikalaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sendikalaşmama (negative noun-from-verb)
sendikalaşmayış (adverbial negative)
sendikalaşmam (aorist first-person indicative present singular)
sendikalaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sendikalaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
sendikalaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
sendikalaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sendikalaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sendikalaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sendikalaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sendikalaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sendikalaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sendikalaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sendikalaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sendikalaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
sendikalaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
sendikalaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
sendikalaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
sendikalaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sendikalaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sendikalaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sendikalaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sendikalaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sendikalaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sendikalaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sendikalaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sendikalaşmayacağım (first-person future indicative singular)
sendikalaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
sendikalaşmayacak (future indicative singular third-person)
sendikalaşmayacağız (first-person future indicative plural)
sendikalaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sendikalaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
sendikalaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
sendikalaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sendikalaşmamış (inferential perfective singular third-person)
sendikalaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
sendikalaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sendikalaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sendikalaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sendikalaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sendikalaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
sendikalaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sendikalaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sendikalaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sendikalaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sendikalaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sendikalaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sendikalaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sendikalaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sendikalaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sendikalaşmasam (conditional first-person singular)
sendikalaşmasan (conditional second-person singular)
sendikalaşmasa (conditional singular third-person)
sendikalaşmasak (conditional first-person plural)
sendikalaşmasanız (conditional plural second-person)
sendikalaşmasalar (conditional plural third-person)
sendikalaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sendikalaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sendikalaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sendikalaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sendikalaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sendikalaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sendikalaşmayayım (first-person optative singular)
sendikalaşmayasın (optative second-person singular)
sendikalaşmaya (optative singular third-person)
sendikalaşmayalım (first-person optative plural)
sendikalaşmayasınız (optative plural second-person)
sendikalaşmayalar (optative plural third-person)
sendikalaşmamaktayım (first-person progressive singular)
sendikalaşmamaktasın (progressive second-person singular)
sendikalaşmamakta (progressive singular third-person)
sendikalaşmamaktayız (first-person plural progressive)
sendikalaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
sendikalaşmamaktalar (plural progressive third-person)
sendikalaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
sendikalaşmamalısın (necessitative second-person singular)
sendikalaşmamalı (necessitative singular third-person)
sendikalaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
sendikalaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
sendikalaşmamalılar (necessitative plural third-person)
sendikalaşma (imperative second-person singular)
sendikalaşmasın (imperative singular third-person)
sendikalaşmayın (imperative plural second-person)
sendikalaşmasınlar (imperative plural third-person)
sendikalaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sendikalaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sendikalaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sendikalaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sendikalaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sendikalaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sendikalaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sendikalaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sendikalaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sendikalaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sendikalaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sendikalaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sendikalaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sendikalaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sendikalaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sendikalaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sendikalaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sendikalaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sendikalaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sendikalaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sendikalaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sendikalaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sendikalaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sendikalaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sendikalaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sendikalaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sendikalaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sendikalaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sendikalaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sendikalaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sendikalaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sendikalaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sendikalaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sendikalaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sendikalaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sendikalaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sendikalaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sendikalaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sendikalaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sendikalaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sendikalaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sendikalaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sendikalaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sendikalaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sendikalaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sendikalaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sendikalaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sendikalaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sendikalaşmasam mı? (conditional first-person singular)
sendikalaşmasan mı? (conditional second-person singular)
sendikalaşmasa mı? (conditional singular third-person)
sendikalaşmasak mı? (conditional first-person plural)
sendikalaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
sendikalaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
sendikalaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sendikalaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sendikalaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sendikalaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sendikalaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sendikalaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sendikalaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sendikalaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sendikalaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
sendikalaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sendikalaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sendikalaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sendikalaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sendikalaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sendikalaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sendikalaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sendikalaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sendikalaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


kurcalamak

head

kurcalamak (third-person singular simple present kurcalar)

kurcalar (present singular third-person)
kurcalamak (infinitive)
kurcalayan (imperfective impersonal participle)
kurcalamış (impersonal participle perfective)
kurcalayacak (impersonal participle prospective)
kurcaladığım (non-prospective participle personal)
kurcaladığın (non-prospective participle personal)
kurcaladığı (non-prospective participle personal)
kurcaladığımız (non-prospective participle personal)
kurcaladığınız (non-prospective participle personal)
kurcaladıkları (non-prospective participle personal)
kurcalayacağım (participle personal prospective)
kurcalayacağın (participle personal prospective)
kurcalayacağı (participle personal prospective)
kurcalayacağımız (participle personal prospective)
kurcalayacağınız (participle personal prospective)
kurcalayacakları (participle personal prospective)
kurcalama (noun-from-verb)
kurcalayış (adverbial)
kurcalarım (aorist first-person indicative present singular)
kurcalarsın (aorist indicative present second-person singular)
kurcalar (aorist indicative present singular third-person)
kurcalarız (aorist first-person indicative plural present)
kurcalarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kurcalarlar (aorist indicative plural present third-person)
kurcalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurcalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurcalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurcalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurcalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurcalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurcaladım (first-person indicative past perfective singular)
kurcaladın (indicative past perfective second-person singular)
kurcaladı (indicative past perfective singular third-person)
kurcaladık (first-person indicative past perfective plural)
kurcaladınız (indicative past perfective plural second-person)
kurcaladılar (indicative past perfective plural third-person)
kurcalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurcalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurcalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurcalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurcalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurcalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kurcalayacağım (first-person future indicative singular)
kurcalayacaksın (future indicative second-person singular)
kurcalayacak (future indicative singular third-person)
kurcalayacağız (first-person future indicative plural)
kurcalayacaksınız (future indicative plural second-person)
kurcalayacaklar (future indicative plural third-person)
kurcalamışım (first-person inferential perfective singular)
kurcalamışsın (inferential perfective second-person singular)
kurcalamış (inferential perfective singular third-person)
kurcalamışız (first-person inferential perfective plural)
kurcalamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kurcalamışlar (inferential perfective plural third-person)
kurcalarmışım (aorist first-person inferential singular)
kurcalarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kurcalarmış (aorist inferential singular third-person)
kurcalarmışız (aorist first-person inferential plural)
kurcalarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kurcalarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kurcalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurcalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurcalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurcalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurcalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurcalıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kurcalasam (conditional first-person singular)
kurcalasan (conditional second-person singular)
kurcalasa (conditional singular third-person)
kurcalasak (conditional first-person plural)
kurcalasanız (conditional plural second-person)
kurcalasalar (conditional plural third-person)
kurcalasaydım (conditional first-person perfective singular)
kurcalasaydın (conditional perfective second-person singular)
kurcalasaydı (conditional perfective singular third-person)
kurcalasaydık (conditional first-person perfective plural)
kurcalasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kurcalasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kurcalayayım (first-person optative singular)
kurcalayasın (optative second-person singular)
kurcalaya (optative singular third-person)
kurcalayalım (first-person optative plural)
kurcalayasınız (optative plural second-person)
kurcalayalar (optative plural third-person)
kurcalamaktayım (first-person progressive singular)
kurcalamaktasın (progressive second-person singular)
kurcalamakta (progressive singular third-person)
kurcalamaktayız (first-person plural progressive)
kurcalamaktasınız (plural progressive second-person)
kurcalamaktalar (plural progressive third-person)
kurcalamalıyım (first-person necessitative singular)
kurcalamalısın (necessitative second-person singular)
kurcalamalı (necessitative singular third-person)
kurcalamalıyız (first-person necessitative plural)
kurcalamalısınız (necessitative plural second-person)
kurcalamalılar (necessitative plural third-person)
kurcala (imperative second-person singular)
kurcalasın (imperative singular third-person)
kurcalayın (imperative plural second-person)
kurcalasınlar (imperative plural third-person)
kurcalar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kurcalar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kurcalar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kurcalar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kurcalar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kurcalarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kurcalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurcalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurcalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurcalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurcalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurcalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurcaladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kurcaladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kurcaladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kurcaladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kurcaladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kurcaladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kurcalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurcalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurcalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurcalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurcalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurcalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurcalayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kurcalayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kurcalayacak mı? (future indicative singular third-person)
kurcalayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kurcalayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kurcalayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kurcalamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kurcalamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kurcalamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kurcalamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kurcalamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kurcalamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kurcalar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kurcalar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kurcalar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kurcalar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kurcalar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kurcalarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kurcalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurcalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurcalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurcalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurcalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurcalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurcalasam mı? (conditional first-person singular)
kurcalasan mı? (conditional second-person singular)
kurcalasa mı? (conditional singular third-person)
kurcalasak mı? (conditional first-person plural)
kurcalasanız mı? (conditional plural second-person)
kurcalasalar mı? (conditional plural third-person)
kurcalasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kurcalasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kurcalasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kurcalasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kurcalasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kurcalasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kurcalamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kurcalamakta mısın? (progressive second-person singular)
kurcalamakta mı? (progressive singular third-person)
kurcalamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kurcalamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kurcalamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kurcalamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kurcalamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kurcalamalı mı? (necessitative singular third-person)
kurcalamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kurcalamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kurcalamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kurcalamamak (infinitive negative)
kurcalamayan (imperfective impersonal negative participle)
kurcalamamış (impersonal negative participle perfective)
kurcalamayacak (impersonal negative participle prospective)
kurcalamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kurcalamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kurcalamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kurcalamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kurcalamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kurcalamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kurcalamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kurcalamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kurcalamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kurcalamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kurcalamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kurcalamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kurcalamama (negative noun-from-verb)
kurcalamayış (adverbial negative)
kurcalamam (aorist first-person indicative present singular)
kurcalamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kurcalamaz (aorist indicative present singular third-person)
kurcalamayız (aorist first-person indicative plural present)
kurcalamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kurcalamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kurcalamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurcalamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurcalamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurcalamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurcalamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurcalamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurcalamadım (first-person indicative past perfective singular)
kurcalamadın (indicative past perfective second-person singular)
kurcalamadı (indicative past perfective singular third-person)
kurcalamadık (first-person indicative past perfective plural)
kurcalamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kurcalamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kurcalamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurcalamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurcalamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurcalamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurcalamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurcalamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kurcalamayacağım (first-person future indicative singular)
kurcalamayacaksın (future indicative second-person singular)
kurcalamayacak (future indicative singular third-person)
kurcalamayacağız (first-person future indicative plural)
kurcalamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kurcalamayacaklar (future indicative plural third-person)
kurcalamamışım (first-person inferential perfective singular)
kurcalamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kurcalamamış (inferential perfective singular third-person)
kurcalamamışız (first-person inferential perfective plural)
kurcalamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kurcalamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kurcalamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kurcalamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kurcalamazmış (aorist inferential singular third-person)
kurcalamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kurcalamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kurcalamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kurcalamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurcalamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurcalamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurcalamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurcalamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurcalamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kurcalamasam (conditional first-person singular)
kurcalamasan (conditional second-person singular)
kurcalamasa (conditional singular third-person)
kurcalamasak (conditional first-person plural)
kurcalamasanız (conditional plural second-person)
kurcalamasalar (conditional plural third-person)
kurcalamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kurcalamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kurcalamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kurcalamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kurcalamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kurcalamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kurcalamayayım (first-person optative singular)
kurcalamayasın (optative second-person singular)
kurcalamaya (optative singular third-person)
kurcalamayalım (first-person optative plural)
kurcalamayasınız (optative plural second-person)
kurcalamayalar (optative plural third-person)
kurcalamamaktayım (first-person progressive singular)
kurcalamamaktasın (progressive second-person singular)
kurcalamamakta (progressive singular third-person)
kurcalamamaktayız (first-person plural progressive)
kurcalamamaktasınız (plural progressive second-person)
kurcalamamaktalar (plural progressive third-person)
kurcalamamalıyım (first-person necessitative singular)
kurcalamamalısın (necessitative second-person singular)
kurcalamamalı (necessitative singular third-person)
kurcalamamalıyız (first-person necessitative plural)
kurcalamamalısınız (necessitative plural second-person)
kurcalamamalılar (necessitative plural third-person)
kurcalama (imperative second-person singular)
kurcalamasın (imperative singular third-person)
kurcalamayın (imperative plural second-person)
kurcalamasınlar (imperative plural third-person)
kurcalamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kurcalamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kurcalamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kurcalamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kurcalamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kurcalamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kurcalamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurcalamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurcalamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurcalamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurcalamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurcalamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurcalamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kurcalamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kurcalamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kurcalamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kurcalamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kurcalamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kurcalamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurcalamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurcalamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurcalamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurcalamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurcalamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurcalamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kurcalamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kurcalamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kurcalamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kurcalamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kurcalamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kurcalamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kurcalamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kurcalamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kurcalamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kurcalamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kurcalamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kurcalamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kurcalamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kurcalamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kurcalamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kurcalamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kurcalamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kurcalamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurcalamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurcalamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurcalamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurcalamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurcalamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurcalamasam mı? (conditional first-person singular)
kurcalamasan mı? (conditional second-person singular)
kurcalamasa mı? (conditional singular third-person)
kurcalamasak mı? (conditional first-person plural)
kurcalamasanız mı? (conditional plural second-person)
kurcalamasalar mı? (conditional plural third-person)
kurcalamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kurcalamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kurcalamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kurcalamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kurcalamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kurcalamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kurcalamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kurcalamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kurcalamamakta mı? (progressive singular third-person)
kurcalamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kurcalamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kurcalamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kurcalamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kurcalamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kurcalamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kurcalamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kurcalamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kurcalamamalılar mı? (necessitative plural third-person)