gitmek

head

gitmek (third-person singular simple present gider)

gider (present singular third-person)
gitmek (infinitive)
giden (imperfective impersonal participle)
gitmiş (impersonal participle perfective)
gidecek (impersonal participle prospective)
gittiğim (non-prospective participle personal)
gittiğin (non-prospective participle personal)
gittiği (non-prospective participle personal)
gittiğimiz (non-prospective participle personal)
gittiğiniz (non-prospective participle personal)
gittikleri (non-prospective participle personal)
gideceğim (participle personal prospective)
gideceğin (participle personal prospective)
gideceği (participle personal prospective)
gideceğimiz (participle personal prospective)
gideceğiniz (participle personal prospective)
gidecekleri (participle personal prospective)
gitme (noun-from-verb)
gidiş (adverbial)
giderim (aorist first-person indicative present singular)
gidersin (aorist indicative present second-person singular)
gider (aorist indicative present singular third-person)
gideriz (aorist first-person indicative plural present)
gidersiniz (aorist indicative plural present second-person)
giderler (aorist indicative plural present third-person)
gidiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gidiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gidiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gidiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gidiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gidiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gittim (first-person indicative past perfective singular)
gittin (indicative past perfective second-person singular)
gitti (indicative past perfective singular third-person)
gittik (first-person indicative past perfective plural)
gittiniz (indicative past perfective plural second-person)
gittiler (indicative past perfective plural third-person)
gidiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gidiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gidiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gidiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gidiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gidiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gidiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gideceğim (first-person future indicative singular)
gideceksin (future indicative second-person singular)
gidecek (future indicative singular third-person)
gideceğiz (first-person future indicative plural)
gideceksiniz (future indicative plural second-person)
gidecekler (future indicative plural third-person)
gitmişim (first-person inferential perfective singular)
gitmişsin (inferential perfective second-person singular)
gitmiş (inferential perfective singular third-person)
gitmişiz (first-person inferential perfective plural)
gitmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gitmişler (inferential perfective plural third-person)
gidermişim (aorist first-person inferential singular)
gidermişsin (aorist inferential second-person singular)
gidermiş (aorist inferential singular third-person)
gidermişiz (aorist first-person inferential plural)
gidermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
giderlermiş (or gidermişlar) (aorist inferential plural third-person)
gidiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gidiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gidiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gidiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gidiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gidiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gitsem (conditional first-person singular)
gitsen (conditional second-person singular)
gitse (conditional singular third-person)
gitsek (conditional first-person plural)
gitseniz (conditional plural second-person)
gitseler (conditional plural third-person)
gitseydim (conditional first-person perfective singular)
gitseydin (conditional perfective second-person singular)
gitseydi (conditional perfective singular third-person)
gitseydik (conditional first-person perfective plural)
gitseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gitseydiler (conditional perfective plural third-person)
gideyim (first-person optative singular)
gidesin (optative second-person singular)
gide (optative singular third-person)
gidelim (first-person optative plural)
gidesiniz (optative plural second-person)
gideler (optative plural third-person)
gitmekteyim (first-person progressive singular)
gitmektesin (progressive second-person singular)
gitmekte (progressive singular third-person)
gitmekteyiz (first-person plural progressive)
gitmektesiniz (plural progressive second-person)
gitmekteler (plural progressive third-person)
gitmeliyim (first-person necessitative singular)
gitmelisin (necessitative second-person singular)
gitmeli (necessitative singular third-person)
gitmeliyiz (first-person necessitative plural)
gitmelisiniz (necessitative plural second-person)
gitmeliler (necessitative plural third-person)
git (imperative second-person singular)
gitsin (imperative singular third-person)
gidin (or gidiniz) (imperative plural second-person)
gitsinler (imperative plural third-person)
gider miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gider misin? (aorist indicative present second-person singular)
gider mi? (aorist indicative present singular third-person)
gider miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gider misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
giderler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gidiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gidiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gidiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gidiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gidiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gidiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gittim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gittin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gitti mi? (indicative past perfective singular third-person)
gittik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gittiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gittiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gidiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gidiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gidiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gidiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gidiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gidiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gidecek miyim? (first-person future indicative singular)
gidecek misin? (future indicative second-person singular)
gidecek mi? (future indicative singular third-person)
gidecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gidecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gidecekler mi? (future indicative plural third-person)
gitmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gitmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gitmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gitmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gitmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gitmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gider miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gider miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gider miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gider miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gider miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
giderler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gidiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gidiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gidiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gidiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gidiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gidiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gitsem mi? (conditional first-person singular)
gitsen mi? (conditional second-person singular)
gitse mi? (conditional singular third-person)
gitsek mi? (conditional first-person plural)
gitseniz mi? (conditional plural second-person)
gitseler mi? (conditional plural third-person)
gitse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gitse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gitse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gitse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gitse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gitseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gitmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
gitmekte misin? (progressive second-person singular)
gitmekte mi? (progressive singular third-person)
gitmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gitmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gitmekteler mi? (plural progressive third-person)
gitmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
gitmeli misin? (necessitative second-person singular)
gitmeli mi? (necessitative singular third-person)
gitmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gitmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gitmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gitmemek (infinitive negative)
gitmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gitmemiş (impersonal negative participle perfective)
gitmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gitmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gitmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gitmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gitmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gitmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gitmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gitmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gitmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gitmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gitmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gitmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gitmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gitmeme (negative noun-from-verb)
gitmeyiş (adverbial negative)
gitmem (aorist first-person indicative present singular)
gitmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gitmez (aorist indicative present singular third-person)
gitmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gitmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gitmezler (aorist indicative plural present third-person)
gitmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gitmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gitmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gitmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gitmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gitmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gitmedim (first-person indicative past perfective singular)
gitmedin (indicative past perfective second-person singular)
gitmedi (indicative past perfective singular third-person)
gitmedik (first-person indicative past perfective plural)
gitmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gitmediler (indicative past perfective plural third-person)
gitmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gitmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gitmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gitmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gitmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gitmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gitmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gitmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gitmeyecek (future indicative singular third-person)
gitmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gitmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gitmeyecekler (future indicative plural third-person)
gitmemişim (first-person inferential perfective singular)
gitmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gitmemiş (inferential perfective singular third-person)
gitmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gitmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gitmemişler (inferential perfective plural third-person)
gitmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gitmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gitmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gitmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gitmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gitmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gitmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gitmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gitmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gitmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gitmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gitmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gitmesem (conditional first-person singular)
gitmesen (conditional second-person singular)
gitmese (conditional singular third-person)
gitmesek (conditional first-person plural)
gitmeseniz (conditional plural second-person)
gitmeseler (conditional plural third-person)
gitmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gitmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gitmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gitmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gitmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gitmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gitmeyeyim (first-person optative singular)
gitmeyesin (optative second-person singular)
gitmeye (optative singular third-person)
gitmeyelim (first-person optative plural)
gitmeyesiniz (optative plural second-person)
gitmeyeler (optative plural third-person)
gitmemekteyim (first-person progressive singular)
gitmemektesin (progressive second-person singular)
gitmemekte (progressive singular third-person)
gitmemekteyiz (first-person plural progressive)
gitmemektesiniz (plural progressive second-person)
gitmemekteler (plural progressive third-person)
gitmemeliyim (first-person necessitative singular)
gitmemelisin (necessitative second-person singular)
gitmemeli (necessitative singular third-person)
gitmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gitmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gitmemeliler (necessitative plural third-person)
gitme (imperative second-person singular)
gitmesin (imperative singular third-person)
gitmeyin (imperative plural second-person)
or gitmeyiniz (imperative plural second-person)
gitmesinler (imperative plural third-person)
gitmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gitmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gitmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gitmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gitmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gitmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gitmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gitmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gitmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gitmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gitmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gitmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gitmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gitmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gitmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gitmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gitmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gitmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gitmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gitmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gitmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gitmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gitmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gitmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gitmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gitmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gitmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gitmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gitmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gitmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gitmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gitmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gitmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gitmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gitmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gitmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gitmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gitmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gitmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
gitmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gitmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gitmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gitmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gitmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gitmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gitmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gitmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gitmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gitmesem mi? (conditional first-person singular)
gitmesen mi? (conditional second-person singular)
gitmese mi? (conditional singular third-person)
gitmesek mi? (conditional first-person plural)
gitmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gitmeseler mi? (conditional plural third-person)
gitmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gitmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gitmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gitmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gitmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gitmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gitmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gitmemekte misin? (progressive second-person singular)
gitmemekte mi? (progressive singular third-person)
gitmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gitmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gitmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gitmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gitmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gitmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gitmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gitmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gitmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

→ Swedish: gitta

Inherited from Ottoman Turkish كتمك (gitmek), from Proto-Turkic *kē(y)t- (“to go (away)”). Cognate of Azerbaijani getmek, Uzbek ketmoq, Kazakh кету (ketu) etc.

inh+

Uzun ince bir yoldayım / Gidiyorum gündüz gece / Bilmiyorum ne haldeyim / Gidiyorum gündüz gece

(Can we date this quote?), “Uzun İnce Bir Yoldayım [I Am On a Long, Thin Road]”, performed by Aşık Veysel:

I am on a long, thin road / I go day and night / I do not know what state I am in / I go day and night


diz

second-person singular imperative of dizmek


gelmek

head

gelmek (third-person singular simple present gelir)

gelir (present singular third-person)
gelmek (infinitive)
gelen (imperfective impersonal participle)
gelmiş (impersonal participle perfective)
gelecek (impersonal participle prospective)
geldiğim (non-prospective participle personal)
geldiğin (non-prospective participle personal)
geldiği (non-prospective participle personal)
geldiğimiz (non-prospective participle personal)
geldiğiniz (non-prospective participle personal)
geldikleri (non-prospective participle personal)
geleceğim (participle personal prospective)
geleceğin (participle personal prospective)
geleceği (participle personal prospective)
geleceğimiz (participle personal prospective)
geleceğiniz (participle personal prospective)
gelecekleri (participle personal prospective)
gelme (noun-from-verb)
geliş (adverbial)
gelirim (aorist first-person indicative present singular)
gelirsin (aorist indicative present second-person singular)
gelir (aorist indicative present singular third-person)
geliriz (aorist first-person indicative plural present)
gelirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gelirler (aorist indicative plural present third-person)
geliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geliyor (imperfective indicative present singular third-person)
geliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geldim (first-person indicative past perfective singular)
geldin (indicative past perfective second-person singular)
geldi (indicative past perfective singular third-person)
geldik (first-person indicative past perfective plural)
geldiniz (indicative past perfective plural second-person)
geldiler (indicative past perfective plural third-person)
geliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geleceğim (first-person future indicative singular)
geleceksin (future indicative second-person singular)
gelecek (future indicative singular third-person)
geleceğiz (first-person future indicative plural)
geleceksiniz (future indicative plural second-person)
gelecekler (future indicative plural third-person)
gelmişim (first-person inferential perfective singular)
gelmişsin (inferential perfective second-person singular)
gelmiş (inferential perfective singular third-person)
gelmişiz (first-person inferential perfective plural)
gelmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gelmişler (inferential perfective plural third-person)
gelirmişim (aorist first-person inferential singular)
gelirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gelirmiş (aorist inferential singular third-person)
gelirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gelirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gelirlermiş (or gelirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
geliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gelsem (conditional first-person singular)
gelsen (conditional second-person singular)
gelse (conditional singular third-person)
gelsek (conditional first-person plural)
gelseniz (conditional plural second-person)
gelseler (conditional plural third-person)
gelseydim (conditional first-person perfective singular)
gelseydin (conditional perfective second-person singular)
gelseydi (conditional perfective singular third-person)
gelseydik (conditional first-person perfective plural)
gelseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gelseydiler (conditional perfective plural third-person)
geleyim (first-person optative singular)
gelesin (optative second-person singular)
gele (optative singular third-person)
gelelim (first-person optative plural)
gelesiniz (optative plural second-person)
geleler (optative plural third-person)
gelmekteyim (first-person progressive singular)
gelmektesin (progressive second-person singular)
gelmekte (progressive singular third-person)
gelmekteyiz (first-person plural progressive)
gelmektesiniz (plural progressive second-person)
gelmekteler (plural progressive third-person)
gelmeliyim (first-person necessitative singular)
gelmelisin (necessitative second-person singular)
gelmeli (necessitative singular third-person)
gelmeliyiz (first-person necessitative plural)
gelmelisiniz (necessitative plural second-person)
gelmeliler (necessitative plural third-person)
gel (imperative second-person singular)
gelsin (imperative singular third-person)
gelin (imperative plural second-person)
gelsinler (imperative plural third-person)
gelir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gelir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gelir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gelir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gelir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gelirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geldim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geldin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geldi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geldik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geldiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geldiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gelecek miyim? (first-person future indicative singular)
gelecek misin? (future indicative second-person singular)
gelecek mi? (future indicative singular third-person)
gelecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gelecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gelecekler mi? (future indicative plural third-person)
gelmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gelmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gelmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gelmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gelmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gelmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gelir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gelir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gelir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gelir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gelir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gelirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gelsem mi? (conditional first-person singular)
gelsen mi? (conditional second-person singular)
gelse mi? (conditional singular third-person)
gelsek mi? (conditional first-person plural)
gelseniz mi? (conditional plural second-person)
gelseler mi? (conditional plural third-person)
gelse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gelse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gelse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gelse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gelse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gelseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gelmekte miyim? (first-person progressive singular)
gelmekte misin? (progressive second-person singular)
gelmekte mi? (progressive singular third-person)
gelmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gelmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gelmekteler mi? (plural progressive third-person)
gelmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gelmeli misin? (necessitative second-person singular)
gelmeli mi? (necessitative singular third-person)
gelmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gelmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gelmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gelmemek (infinitive negative)
gelmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gelmemiş (impersonal negative participle perfective)
gelmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gelmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gelmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gelmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gelmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gelmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gelmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gelmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gelmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gelmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gelmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gelmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gelmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gelmeme (negative noun-from-verb)
gelmeyiş (adverbial negative)
gelmem (aorist first-person indicative present singular)
gelmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gelmez (aorist indicative present singular third-person)
gelmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gelmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gelmezler (aorist indicative plural present third-person)
gelmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gelmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gelmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gelmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gelmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gelmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gelmedim (first-person indicative past perfective singular)
gelmedin (indicative past perfective second-person singular)
gelmedi (indicative past perfective singular third-person)
gelmedik (first-person indicative past perfective plural)
gelmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gelmediler (indicative past perfective plural third-person)
gelmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gelmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gelmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gelmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gelmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gelmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gelmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gelmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gelmeyecek (future indicative singular third-person)
gelmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gelmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gelmeyecekler (future indicative plural third-person)
gelmemişim (first-person inferential perfective singular)
gelmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gelmemiş (inferential perfective singular third-person)
gelmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gelmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gelmemişler (inferential perfective plural third-person)
gelmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gelmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gelmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gelmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gelmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gelmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gelmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gelmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gelmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gelmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gelmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gelmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gelmesem (conditional first-person singular)
gelmesen (conditional second-person singular)
gelmese (conditional singular third-person)
gelmesek (conditional first-person plural)
gelmeseniz (conditional plural second-person)
gelmeseler (conditional plural third-person)
gelmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gelmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gelmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gelmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gelmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gelmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gelmeyeyim (first-person optative singular)
gelmeyesin (optative second-person singular)
gelmeye (optative singular third-person)
gelmeyelim (first-person optative plural)
gelmeyesiniz (optative plural second-person)
gelmeyeler (optative plural third-person)
gelmemekteyim (first-person progressive singular)
gelmemektesin (progressive second-person singular)
gelmemekte (progressive singular third-person)
gelmemekteyiz (first-person plural progressive)
gelmemektesiniz (plural progressive second-person)
gelmemekteler (plural progressive third-person)
gelmemeliyim (first-person necessitative singular)
gelmemelisin (necessitative second-person singular)
gelmemeli (necessitative singular third-person)
gelmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gelmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gelmemeliler (necessitative plural third-person)
gelme (imperative second-person singular)
gelmesin (imperative singular third-person)
gelmeyin (imperative plural second-person)
gelmesinler (imperative plural third-person)
gelmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gelmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gelmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gelmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gelmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gelmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gelmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gelmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gelmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gelmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gelmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gelmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gelmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gelmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gelmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gelmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gelmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gelmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gelmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gelmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gelmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gelmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gelmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gelmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gelmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gelmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gelmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gelmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gelmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gelmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gelmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gelmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gelmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gelmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gelmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gelmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gelmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gelmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gelmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gelmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gelmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gelmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gelmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gelmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gelmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gelmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gelmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gelmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gelmesem mi? (conditional first-person singular)
gelmesen mi? (conditional second-person singular)
gelmese mi? (conditional singular third-person)
gelmesek mi? (conditional first-person plural)
gelmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gelmeseler mi? (conditional plural third-person)
gelmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gelmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gelmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gelmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gelmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gelmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gelmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gelmemekte misin? (progressive second-person singular)
gelmemekte mi? (progressive singular third-person)
gelmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gelmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gelmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gelmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gelmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gelmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gelmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gelmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gelmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish گلمك (gelmek, “to come”), from Proto-Turkic *kẹl-mek (“to come”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰠 (kel-, “to come”), Karakhanid کَلْماكْ (kelmēk, “to come”).

inh+

(idiomatic, intransitive) to weigh (have a certain weight)

(+ duymazlıktan ~) to pretend to not hear something despite having heard it

Hiç gidesim gelmiyor.

Yapasın gelmiyor mu? Ah, ne yazık, hadi artık.

You don't feel like doing it? Oh, how tragic, c'mon, let's go.

(+ 3rd person optative + possessive pronoun ~) to feel like doing something


kal

second-person singular imperative of kalmak


abartmak

head

abartmak (third-person singular simple present abartır)

abartır (present singular third-person)
abartmak (infinitive)
abartan (imperfective impersonal participle)
abartmış (impersonal participle perfective)
abartacak (impersonal participle prospective)
abarttığım (non-prospective participle personal)
abarttığın (non-prospective participle personal)
abarttığı (non-prospective participle personal)
abarttığımız (non-prospective participle personal)
abarttığınız (non-prospective participle personal)
abarttıkları (non-prospective participle personal)
abartacağım (participle personal prospective)
abartacağın (participle personal prospective)
abartacağı (participle personal prospective)
abartacağımız (participle personal prospective)
abartacağınız (participle personal prospective)
abartacakları (participle personal prospective)
abartma (noun-from-verb)
abartış (adverbial)
abartırım (aorist first-person indicative present singular)
abartırsın (aorist indicative present second-person singular)
abartır (aorist indicative present singular third-person)
abartırız (aorist first-person indicative plural present)
abartırsınız (aorist indicative plural present second-person)
abartırlar (aorist indicative plural present third-person)
abartıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abartıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abartıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abartıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abartıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abartıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abarttım (first-person indicative past perfective singular)
abarttın (indicative past perfective second-person singular)
abarttı (indicative past perfective singular third-person)
abarttık (first-person indicative past perfective plural)
abarttınız (indicative past perfective plural second-person)
abarttılar (indicative past perfective plural third-person)
abartıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abartıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abartıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abartıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abartıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abartıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or abartıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
abartacağım (first-person future indicative singular)
abartacaksın (future indicative second-person singular)
abartacak (future indicative singular third-person)
abartacağız (first-person future indicative plural)
abartacaksınız (future indicative plural second-person)
abartacaklar (future indicative plural third-person)
abartmışım (first-person inferential perfective singular)
abartmışsın (inferential perfective second-person singular)
abartmış (inferential perfective singular third-person)
abartmışız (first-person inferential perfective plural)
abartmışsınız (inferential perfective plural second-person)
abartmışlar (inferential perfective plural third-person)
abartırmışım (aorist first-person inferential singular)
abartırmışsın (aorist inferential second-person singular)
abartırmış (aorist inferential singular third-person)
abartırmışız (aorist first-person inferential plural)
abartırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abartırlarmış (or abartırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
abartıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abartıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abartıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abartıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abartıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abartıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
abartsam (conditional first-person singular)
abartsan (conditional second-person singular)
abartsa (conditional singular third-person)
abartsak (conditional first-person plural)
abartsanız (conditional plural second-person)
abartsalar (conditional plural third-person)
abartsaydım (conditional first-person perfective singular)
abartsaydın (conditional perfective second-person singular)
abartsaydı (conditional perfective singular third-person)
abartsaydık (conditional first-person perfective plural)
abartsaydınız (conditional perfective plural second-person)
abartsaydılar (conditional perfective plural third-person)
abartayım (first-person optative singular)
abartasın (optative second-person singular)
abarta (optative singular third-person)
abartalım (first-person optative plural)
abartasınız (optative plural second-person)
abartalar (optative plural third-person)
abartmaktayım (first-person progressive singular)
abartmaktasın (progressive second-person singular)
abartmakta (progressive singular third-person)
abartmaktayız (first-person plural progressive)
abartmaktasınız (plural progressive second-person)
abartmaktalar (plural progressive third-person)
abartmalıyım (first-person necessitative singular)
abartmalısın (necessitative second-person singular)
abartmalı (necessitative singular third-person)
abartmalıyız (first-person necessitative plural)
abartmalısınız (necessitative plural second-person)
abartmalılar (necessitative plural third-person)
abart (imperative second-person singular)
abartsın (imperative singular third-person)
abartın (imperative plural second-person)
abartsınlar (imperative plural third-person)
abartır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abartır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abartır mı? (aorist indicative present singular third-person)
abartır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abartır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abartırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abartıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abartıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abartıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abartıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abartıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abartıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abarttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abarttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abarttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abarttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abarttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abarttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abartıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abartıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abartıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abartıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abartıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abartıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abartacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abartacak mısın? (future indicative second-person singular)
abartacak mı? (future indicative singular third-person)
abartacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abartacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abartacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abartmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abartmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abartmış mı? (inferential perfective singular third-person)
abartmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abartmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abartmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abartır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abartır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abartır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abartır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abartır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abartırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abartıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abartıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abartıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abartıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abartıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abartıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abartsam mı? (conditional first-person singular)
abartsan mı? (conditional second-person singular)
abartsa mı? (conditional singular third-person)
abartsak mı? (conditional first-person plural)
abartsanız mı? (conditional plural second-person)
abartsalar mı? (conditional plural third-person)
abartsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abartsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abartsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abartsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abartsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abartsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abartmakta mıyım? (first-person progressive singular)
abartmakta mısın? (progressive second-person singular)
abartmakta mı? (progressive singular third-person)
abartmakta mıyız? (first-person plural progressive)
abartmakta mısınız? (plural progressive second-person)
abartmaktalar mı? (plural progressive third-person)
abartmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abartmalı mısın? (necessitative second-person singular)
abartmalı mı? (necessitative singular third-person)
abartmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abartmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abartmalılar mı? (necessitative plural third-person)
abartmamak (infinitive negative)
abartmayan (imperfective impersonal negative participle)
abartmamış (impersonal negative participle perfective)
abartmayacak (impersonal negative participle prospective)
abartmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
abartmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
abartmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
abartmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
abartmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
abartmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
abartmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
abartmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
abartmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
abartmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
abartmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
abartmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
abartmama (negative noun-from-verb)
abartmayış (adverbial negative)
abartmam (aorist first-person indicative present singular)
abartmazsın (aorist indicative present second-person singular)
abartmaz (aorist indicative present singular third-person)
abartmayız (aorist first-person indicative plural present)
abartmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
abartmazlar (aorist indicative plural present third-person)
abartmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abartmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abartmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abartmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abartmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abartmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abartmadım (first-person indicative past perfective singular)
abartmadın (indicative past perfective second-person singular)
abartmadı (indicative past perfective singular third-person)
abartmadık (first-person indicative past perfective plural)
abartmadınız (indicative past perfective plural second-person)
abartmadılar (indicative past perfective plural third-person)
abartmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abartmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abartmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abartmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abartmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abartmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
abartmayacağım (first-person future indicative singular)
abartmayacaksın (future indicative second-person singular)
abartmayacak (future indicative singular third-person)
abartmayacağız (first-person future indicative plural)
abartmayacaksınız (future indicative plural second-person)
abartmayacaklar (future indicative plural third-person)
abartmamışım (first-person inferential perfective singular)
abartmamışsın (inferential perfective second-person singular)
abartmamış (inferential perfective singular third-person)
abartmamışız (first-person inferential perfective plural)
abartmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
abartmamışlar (inferential perfective plural third-person)
abartmazmışım (aorist first-person inferential singular)
abartmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
abartmazmış (aorist inferential singular third-person)
abartmazmışız (aorist first-person inferential plural)
abartmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abartmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
abartmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abartmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abartmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abartmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abartmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abartmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
abartmasam (conditional first-person singular)
abartmasan (conditional second-person singular)
abartmasa (conditional singular third-person)
abartmasak (conditional first-person plural)
abartmasanız (conditional plural second-person)
abartmasalar (conditional plural third-person)
abartmasaydım (conditional first-person perfective singular)
abartmasaydın (conditional perfective second-person singular)
abartmasaydı (conditional perfective singular third-person)
abartmasaydık (conditional first-person perfective plural)
abartmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abartmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abartmayayım (first-person optative singular)
abartmayasın (optative second-person singular)
abartmaya (optative singular third-person)
abartmayalım (first-person optative plural)
abartmayasınız (optative plural second-person)
abartmayalar (optative plural third-person)
abartmamaktayım (first-person progressive singular)
abartmamaktasın (progressive second-person singular)
abartmamakta (progressive singular third-person)
abartmamaktayız (first-person plural progressive)
abartmamaktasınız (plural progressive second-person)
abartmamaktalar (plural progressive third-person)
abartmamalıyım (first-person necessitative singular)
abartmamalısın (necessitative second-person singular)
abartmamalı (necessitative singular third-person)
abartmamalıyız (first-person necessitative plural)
abartmamalısınız (necessitative plural second-person)
abartmamalılar (necessitative plural third-person)
abartma (imperative second-person singular)
abartmasın (imperative singular third-person)
abartmayın (imperative plural second-person)
abartmasınlar (imperative plural third-person)
abartmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abartmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abartmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
abartmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abartmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abartmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abartmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abartmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abartmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abartmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abartmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abartmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abartmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abartmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abartmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abartmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abartmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abartmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abartmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abartmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abartmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abartmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abartmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abartmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abartmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abartmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abartmayacak mı? (future indicative singular third-person)
abartmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abartmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abartmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abartmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abartmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abartmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
abartmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abartmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abartmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abartmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abartmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abartmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abartmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abartmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abartmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abartmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abartmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abartmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abartmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abartmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abartmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abartmasam mı? (conditional first-person singular)
abartmasan mı? (conditional second-person singular)
abartmasa mı? (conditional singular third-person)
abartmasak mı? (conditional first-person plural)
abartmasanız mı? (conditional plural second-person)
abartmasalar mı? (conditional plural third-person)
abartmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abartmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abartmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abartmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abartmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abartmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abartmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
abartmamakta mısın? (progressive second-person singular)
abartmamakta mı? (progressive singular third-person)
abartmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
abartmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
abartmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
abartmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abartmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
abartmamalı mı? (necessitative singular third-person)
abartmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abartmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abartmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Cognate with Kyrgyz апыртуу (apırtuu, “to exaggerate”), etc.


tapar

third-person singular indicative aorist of tapmak


sikmek

head

sikmek (third-person singular simple present siker)

siker (present singular third-person)
sikmek (infinitive)
siken (imperfective impersonal participle)
sikmiş (impersonal participle perfective)
sikecek (impersonal participle prospective)
siktiğim (non-prospective participle personal)
siktiğin (non-prospective participle personal)
siktiği (non-prospective participle personal)
siktiğimiz (non-prospective participle personal)
siktiğiniz (non-prospective participle personal)
siktikleri (non-prospective participle personal)
sikeceğim (participle personal prospective)
sikeceğin (participle personal prospective)
sikeceği (participle personal prospective)
sikeceğimiz (participle personal prospective)
sikeceğiniz (participle personal prospective)
sikecekleri (participle personal prospective)
sikme (noun-from-verb)
sikiş (adverbial)
sikerim (aorist first-person indicative present singular)
sikersin (aorist indicative present second-person singular)
siker (aorist indicative present singular third-person)
sikeriz (aorist first-person indicative plural present)
sikersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sikerler (aorist indicative plural present third-person)
sikiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sikiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sikiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sikiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sikiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sikiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
siktim (first-person indicative past perfective singular)
siktin (indicative past perfective second-person singular)
sikti (indicative past perfective singular third-person)
siktik (first-person indicative past perfective plural)
siktiniz (indicative past perfective plural second-person)
siktiler (indicative past perfective plural third-person)
sikiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sikiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sikiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sikiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sikiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sikiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sikiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sikeceğim (first-person future indicative singular)
sikeceksin (future indicative second-person singular)
sikecek (future indicative singular third-person)
sikeceğiz (first-person future indicative plural)
sikeceksiniz (future indicative plural second-person)
sikecekler (future indicative plural third-person)
sikmişim (first-person inferential perfective singular)
sikmişsin (inferential perfective second-person singular)
sikmiş (inferential perfective singular third-person)
sikmişiz (first-person inferential perfective plural)
sikmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sikmişler (inferential perfective plural third-person)
sikermişim (aorist first-person inferential singular)
sikermişsin (aorist inferential second-person singular)
sikermiş (aorist inferential singular third-person)
sikermişiz (aorist first-person inferential plural)
sikermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sikerlermiş (or sikermişlar) (aorist inferential plural third-person)
sikiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sikiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sikiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sikiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sikiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sikiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
siksem (conditional first-person singular)
siksen (conditional second-person singular)
sikse (conditional singular third-person)
siksek (conditional first-person plural)
sikseniz (conditional plural second-person)
sikseler (conditional plural third-person)
sikseydim (conditional first-person perfective singular)
sikseydin (conditional perfective second-person singular)
sikseydi (conditional perfective singular third-person)
sikseydik (conditional first-person perfective plural)
sikseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sikseydiler (conditional perfective plural third-person)
sikeyim (first-person optative singular)
sikesin (optative second-person singular)
sike (optative singular third-person)
sikelim (first-person optative plural)
sikesiniz (optative plural second-person)
sikeler (optative plural third-person)
sikmekteyim (first-person progressive singular)
sikmektesin (progressive second-person singular)
sikmekte (progressive singular third-person)
sikmekteyiz (first-person plural progressive)
sikmektesiniz (plural progressive second-person)
sikmekteler (plural progressive third-person)
sikmeliyim (first-person necessitative singular)
sikmelisin (necessitative second-person singular)
sikmeli (necessitative singular third-person)
sikmeliyiz (first-person necessitative plural)
sikmelisiniz (necessitative plural second-person)
sikmeliler (necessitative plural third-person)
sik (imperative second-person singular)
siksin (imperative singular third-person)
sikin (imperative plural second-person)
siksinler (imperative plural third-person)
siker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
siker misin? (aorist indicative present second-person singular)
siker mi? (aorist indicative present singular third-person)
siker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
siker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sikerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sikiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sikiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sikiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sikiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sikiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sikiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
siktim mi? (first-person indicative past perfective singular)
siktin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sikti mi? (indicative past perfective singular third-person)
siktik mi? (first-person indicative past perfective plural)
siktiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
siktiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sikiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sikiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sikiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sikiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sikiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sikiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sikecek miyim? (first-person future indicative singular)
sikecek misin? (future indicative second-person singular)
sikecek mi? (future indicative singular third-person)
sikecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sikecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sikecekler mi? (future indicative plural third-person)
sikmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sikmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sikmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sikmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sikmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sikmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
siker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
siker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
siker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
siker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
siker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sikerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sikiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sikiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sikiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sikiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sikiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sikiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
siksem mi? (conditional first-person singular)
siksen mi? (conditional second-person singular)
sikse mi? (conditional singular third-person)
siksek mi? (conditional first-person plural)
sikseniz mi? (conditional plural second-person)
sikseler mi? (conditional plural third-person)
sikse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sikse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sikse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sikse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sikse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sikseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sikmekte miyim? (first-person progressive singular)
sikmekte misin? (progressive second-person singular)
sikmekte mi? (progressive singular third-person)
sikmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sikmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sikmekteler mi? (plural progressive third-person)
sikmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sikmeli misin? (necessitative second-person singular)
sikmeli mi? (necessitative singular third-person)
sikmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sikmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sikmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sikmemek (infinitive negative)
sikmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sikmemiş (impersonal negative participle perfective)
sikmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sikmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sikmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sikmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sikmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sikmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sikmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sikmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sikmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sikmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sikmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sikmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sikmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sikmeme (negative noun-from-verb)
sikmeyiş (adverbial negative)
sikmem (aorist first-person indicative present singular)
sikmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sikmez (aorist indicative present singular third-person)
sikmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sikmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sikmezler (aorist indicative plural present third-person)
sikmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sikmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sikmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sikmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sikmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sikmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sikmedim (first-person indicative past perfective singular)
sikmedin (indicative past perfective second-person singular)
sikmedi (indicative past perfective singular third-person)
sikmedik (first-person indicative past perfective plural)
sikmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sikmediler (indicative past perfective plural third-person)
sikmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sikmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sikmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sikmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sikmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sikmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sikmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sikmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sikmeyecek (future indicative singular third-person)
sikmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sikmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sikmeyecekler (future indicative plural third-person)
sikmemişim (first-person inferential perfective singular)
sikmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sikmemiş (inferential perfective singular third-person)
sikmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sikmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sikmemişler (inferential perfective plural third-person)
sikmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sikmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sikmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sikmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sikmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sikmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sikmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sikmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sikmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sikmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sikmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sikmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sikmesem (conditional first-person singular)
sikmesen (conditional second-person singular)
sikmese (conditional singular third-person)
sikmesek (conditional first-person plural)
sikmeseniz (conditional plural second-person)
sikmeseler (conditional plural third-person)
sikmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sikmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sikmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sikmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sikmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sikmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sikmeyeyim (first-person optative singular)
sikmeyesin (optative second-person singular)
sikmeye (optative singular third-person)
sikmeyelim (first-person optative plural)
sikmeyesiniz (optative plural second-person)
sikmeyeler (optative plural third-person)
sikmemekteyim (first-person progressive singular)
sikmemektesin (progressive second-person singular)
sikmemekte (progressive singular third-person)
sikmemekteyiz (first-person plural progressive)
sikmemektesiniz (plural progressive second-person)
sikmemekteler (plural progressive third-person)
sikmemeliyim (first-person necessitative singular)
sikmemelisin (necessitative second-person singular)
sikmemeli (necessitative singular third-person)
sikmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sikmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sikmemeliler (necessitative plural third-person)
sikme (imperative second-person singular)
sikmesin (imperative singular third-person)
sikmeyin (imperative plural second-person)
sikmesinler (imperative plural third-person)
sikmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sikmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sikmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sikmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sikmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sikmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sikmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sikmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sikmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sikmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sikmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sikmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sikmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sikmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sikmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sikmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sikmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sikmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sikmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sikmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sikmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sikmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sikmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sikmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sikmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sikmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sikmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sikmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sikmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sikmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sikmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sikmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sikmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sikmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sikmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sikmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sikmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sikmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sikmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sikmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sikmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sikmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sikmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sikmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sikmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sikmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sikmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sikmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sikmesem mi? (conditional first-person singular)
sikmesen mi? (conditional second-person singular)
sikmese mi? (conditional singular third-person)
sikmesek mi? (conditional first-person plural)
sikmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sikmeseler mi? (conditional plural third-person)
sikmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sikmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sikmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sikmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sikmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sikmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sikmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sikmemekte misin? (progressive second-person singular)
sikmemekte mi? (progressive singular third-person)
sikmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sikmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sikmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sikmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sikmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sikmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sikmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sikmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sikmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish سكمك (sikmek, “to fuck, to have sexual congress with, to injure seriously, ruin”), from Proto-Turkic *sik-mek (“to copulate”). Cognate with Karakhanid سِكْماكْ (sikmēk, “to copulate”) Azerbaijani sikmək (“to fuck”), Kazakh сігу (sıgu, “to fuck”), Kyrgyz сигүү (sigüü),
Tatar сигу (sigu), Turkmen sikmek (“to fuck”), Uzbek sikmoq (“to fuck”), and Uyghur سىكمەك (sikmek, “to fuck”).

cog

Fırsatı varken beni neden sikmediğini anlayamıyorum.

I can't understand why he/she didn't fuck me while he/she had the chance.

Bahtsız bedeviyi çölde kutup ayısı siker.

The unlucky bedouin gets fucked by a polar bear in the desert. (Turkish proverb)

sikip atmak

to ruin (literally, “to fuck and throw away”)

(transitive, vulgar, figuratively) to destroy, to ruin, to fuck up, to screw up


öykünmek

head

öykünmek (third-person singular simple present öykünür)

From Proto-Turkic *ödkün- (“to imitate”), cognate with Yakut үтүгүн (ütügün, “to imitate”).


iter

third-person singular indicative aorist of itmek