harflemek

head

harflemek (third-person singular simple present harfler)

harfler (present singular third-person)
harflerim (aorist singular third-person)
harflersin (aorist first-person plural)
harfler (aorist plural second-person)
harfleriz (aorist plural third-person)
harflersiniz (aorist)
harflerler (aorist)
harflerdim (aorist past)
harflerdin (aorist second-person singular)
harflerdi (aorist singular third-person)
harflerdik (aorist first-person plural)
harflerdiniz (aorist plural second-person)
harflerlerdi (aorist plural third-person)
harflermişim (aorist inferential)
harflermişsin (aorist second-person singular)
harflermiş (aorist singular third-person)
harflermişiz (aorist first-person plural)
harflermişsiniz (aorist plural second-person)
harflerlermiş (aorist plural third-person)
harflersem (aorist conditional)
harflersen (aorist second-person singular)
harflerse (aorist singular third-person)
harflersek (aorist first-person plural)
harflerseniz (aorist plural second-person)
harflerlerse (aorist plural third-person)
harfliyorum (continuative singular third-person)
harfliyorsun (continuative first-person plural)
harfliyor (continuative plural second-person)
harfliyoruz (continuative plural third-person)
harfliyorsunuz (continuative)
harfliyorlar (continuative)
harfliyordum (continuative past)
harfliyordun (continuative second-person singular)
harfliyordu (continuative singular third-person)
harfliyorduk (continuative first-person plural)
harfliyordunuz (continuative plural second-person)
harfliyorlardı (continuative plural third-person)
harfliyormuşum (continuative inferential)
harfliyormuşsun (continuative second-person singular)
harfliyormuş (continuative singular third-person)
harfliyormuşuz (continuative first-person plural)
harfliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
harfliyorlarmış (continuative plural third-person)
harfliyorsam (conditional continuative)
harfliyorsan (continuative second-person singular)
harfliyorsa (continuative singular third-person)
harfliyorsak (continuative first-person plural)
harfliyorsanız (continuative plural second-person)
harfliyorlarsa (continuative plural third-person)
harflemişim (inferential singular third-person)
harflemişsin (first-person inferential plural)
harflemiş (inferential plural second-person)
harflemişiz (inferential plural third-person)
harflemişsiniz (inferential)
harflemişler (inferential)
harflemiştim (inferential past)
harflemiştin (inferential second-person singular)
harflemişti (inferential singular third-person)
harflemiştik (first-person inferential plural)
harflemiştiniz (inferential plural second-person)
harflemişlerdi (inferential plural third-person)
harflemişmişim (inferential)
harflemişmişsin (inferential second-person singular)
harflemişmiş (inferential singular third-person)
harflemişmişiz (first-person inferential plural)
harflemişmişsiniz (inferential plural second-person)
harflemişlermiş (inferential plural third-person)
harflemişsem (conditional)
harflemişsen (inferential second-person singular)
harflemişse (inferential singular third-person)
harflemişsek (first-person inferential plural)
harflemişseniz (inferential plural second-person)
harflemişlerse (inferential plural third-person)
harfleyeceğim (future singular third-person)
harfleyeceksin (first-person future plural)
harfleyecek (future plural second-person)
harfleyeceğiz (future plural third-person)
harfleyeceksiniz (future)
harfleyecekler (future)
harfleyecektim (future past)
harfleyecektin (future second-person singular)
harfleyecekti (future singular third-person)
harfleyecektik (first-person future plural)
harfleyecektiniz (future plural second-person)
harfleyeceklerdi (future plural third-person)
harfleyecekmişim (future inferential)
harfleyecekmişsin (future second-person singular)
harfleyecekmiş (future singular third-person)
harfleyecekmişiz (first-person future plural)
harfleyecekmişsiniz (future plural second-person)
harfleyeceklermiş (future plural third-person)
harfleyeceksem (conditional future)
harfleyeceksen (future second-person singular)
harfleyecekse (future singular third-person)
harfleyeceksek (first-person future plural)
harfleyecekseniz (future plural second-person)
harfleyeceklerse (future plural third-person)
harflemekteyim (progressive singular third-person)
harflemektesin (first-person plural progressive)
harflemekte (plural progressive second-person)
harflemekteyiz (plural progressive third-person)
harflemektesiniz (progressive)
harflemekteler (progressive)
harflemekteydim (past progressive)
harflemekteydin (progressive second-person singular)
harflemekteydi (progressive singular third-person)
harflemekteydik (first-person plural progressive)
harflemekteydiniz (plural progressive second-person)
harflemektelerdi (plural progressive third-person)
harflemekteymişim (inferential progressive)
harflemekteymişsin (progressive second-person singular)
harflemekteymiş (progressive singular third-person)
harflemekteymişiz (first-person plural progressive)
harflemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
harflemektelermiş (plural progressive third-person)
harflemekteysem (conditional progressive)
harflemekteysen (progressive second-person singular)
harflemekteyse (progressive singular third-person)
harflemekteysek (first-person plural progressive)
harflemekteyseniz (plural progressive second-person)
harflemektelerse (plural progressive third-person)
harflemeliyim (necessitative singular third-person)
harflemelisin (first-person necessitative plural)
harflemeli (necessitative plural second-person)
harflemeliyiz (necessitative plural third-person)
harflemelisiniz (necessitative)
harflemeliler (necessitative)
harflemeliydim (necessitative past)
harflemeliydin (necessitative second-person singular)
harflemeliydi (necessitative singular third-person)
harflemeliydik (first-person necessitative plural)
harflemeliydiniz (necessitative plural second-person)
harflemelilerdi (necessitative plural third-person)
harflemeliymişim (inferential)
harflemeliymişsin (necessitative second-person singular)
harflemeliymiş (necessitative singular third-person)
harflemeliymişiz (first-person necessitative plural)
harflemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
harflemelilermiş (necessitative plural third-person)
harflemeliysem (conditional)
harflemeliysen (necessitative second-person singular)
harflemeliyse (necessitative singular third-person)
harflemeliysek (first-person necessitative plural)
harflemeliyseniz (necessitative plural second-person)
harflemelilerse (necessitative plural third-person)
harfledim (past singular third-person)
harfledin (first-person past plural)
harfledi (past plural second-person)
harfledik (past plural third-person)
harflediniz (past)
harflediler (past)
harflediysem (conditional past)
harflediysen (past second-person singular)
harflediyse (past singular third-person)
harflediysek (first-person past plural)
harflediyseniz (past plural second-person)
harfledilerse (past plural third-person)
harflesem (conditional singular third-person)
harflesen (conditional first-person plural)
harflese (conditional plural second-person)
harflesek (conditional plural third-person)
harfleseniz (conditional)
harfleseler (conditional)
harfleseydim (conditional past)
harfleseydin (conditional second-person singular)
harfleseydi (conditional singular third-person)
harfleseydik (conditional first-person plural)
harfleseydiniz (conditional plural second-person)
harfleselerdi (conditional plural third-person)
harfleseymişim (inferential)
harfleseymişsin (conditional second-person singular)
harfleseymiş (conditional singular third-person)
harfleseymişiz (conditional first-person plural)
harfleseymişsiniz (conditional plural second-person)
harfleselermiş (conditional plural third-person)
harfleyeyim (conditional optative singular)
harfleyesin (optative second-person singular)
harfleye (optative singular third-person)
harfleyelim (first-person optative plural)
harfleyesiniz (optative plural second-person)
harfleyeler (optative plural third-person)
harfle (first-person imperative plural)
harflesin (imperative plural second-person)
harfleyin (imperative)
harflesinler (imperative)
harfleyiniz (formal imperative second-person singular)
harfleyiniz (formal imperative plural second-person)
harflesene (imperative informal second-person singular)
harflesenize (imperative informal plural second-person)
harflemek (imperative infinitive)
harfleme (imperative noun-from-verb)
harfleyen (impersonal participle)
harflemiş (impersonal participle)
harfleyecek (impersonal participle)
harfleyen (imperfective)
harflemiş (impersonal participle perfective)
harfleyecek (impersonal participle prospective)
harflediğim (impersonal non-prospective participle)
harflediğin (impersonal non-prospective participle)
harflediği (impersonal non-prospective participle)
harflediğimiz (impersonal non-prospective participle)
harflediğiniz (impersonal non-prospective participle)
harfledikleri (impersonal non-prospective participle personal)
harfleyeceğim (impersonal participle prospective)
harfleyeceğin (impersonal participle prospective)
harfleyeceği (impersonal participle prospective)
harfleyeceğimiz (impersonal participle prospective)
harfleyeceğiniz (impersonal participle prospective)
harfleyecekleri (impersonal participle personal prospective)
harflerken (plural second-person)
harfleyince (plural second-person)
harfleyip (plural second-person)
harfleyeli (plural second-person)
harfleyesiye (plural second-person)
harfledikçe (plural second-person)
harflerken
harfleyince (specific)
harfleyip (perfective)
harfleyeli
harfleyesiye
harfledikçe
harfleyerek (imperfective plural)
harfleye harfleye (imperfective plural)
harflercesine (imperfective plural)
harfleyerek
harfleye harfleye
harflercesine
harflemem (aorist singular third-person)
harflemezsin (aorist first-person plural)
harflemez (aorist plural second-person)
harflemeyiz (aorist plural third-person)
harflemezsiniz (aorist)
harflemezler (aorist)
harflemezdim (aorist past)
harflemezdin (aorist second-person singular)
harflemezdi (aorist singular third-person)
harflemezdik (aorist first-person plural)
harflemezdiniz (aorist plural second-person)
harflemezlerdi (aorist plural third-person)
harflemezmişim (aorist inferential)
harflemezmişsin (aorist second-person singular)
harflemezmiş (aorist singular third-person)
harflemezmişiz (aorist first-person plural)
harflemezmişsiniz (aorist plural second-person)
harflemezlermiş (aorist plural third-person)
harflemezsem (aorist conditional)
harflemezsen (aorist second-person singular)
harflemezse (aorist singular third-person)
harflemezsek (aorist first-person plural)
harflemezseniz (aorist plural second-person)
harflemezlerse (aorist plural third-person)
harflemiyorum (continuative singular third-person)
harflemiyorsun (continuative first-person plural)
harflemiyor (continuative plural second-person)
harflemiyoruz (continuative plural third-person)
harflemiyorsunuz (continuative)
harflemiyorlar (continuative)
harflemiyordum (continuative past)
harflemiyordun (continuative second-person singular)
harflemiyordu (continuative singular third-person)
harflemiyorduk (continuative first-person plural)
harflemiyordunuz (continuative plural second-person)
harflemiyorlardı (continuative plural third-person)
harflemiyormuşum (continuative inferential)
harflemiyormuşsun (continuative second-person singular)
harflemiyormuş (continuative singular third-person)
harflemiyormuşuz (continuative first-person plural)
harflemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
harflemiyorlarmış (continuative plural third-person)
harflemiyorsam (conditional continuative)
harflemiyorsan (continuative second-person singular)
harflemiyorsa (continuative singular third-person)
harflemiyorsak (continuative first-person plural)
harflemiyorsanız (continuative plural second-person)
harflemiyorlarsa (continuative plural third-person)
harflememişim (inferential singular third-person)
harflememişsin (first-person inferential plural)
harflememiş (inferential plural second-person)
harflememişiz (inferential plural third-person)
harflememişsiniz (inferential)
harflememişler (inferential)
harflememiştim (inferential past)
harflememiştin (inferential second-person singular)
harflememişti (inferential singular third-person)
harflememiştik (first-person inferential plural)
harflememiştiniz (inferential plural second-person)
harflememişlerdi (inferential plural third-person)
harflememişmişim (inferential)
harflememişmişsin (inferential second-person singular)
harflememişmiş (inferential singular third-person)
harflememişmişiz (first-person inferential plural)
harflememişmişsiniz (inferential plural second-person)
harflememişlermiş (inferential plural third-person)
harflememişsem (conditional)
harflememişsen (inferential second-person singular)
harflememişse (inferential singular third-person)
harflememişsek (first-person inferential plural)
harflememişseniz (inferential plural second-person)
harflememişlerse (inferential plural third-person)
harflemeyeceğim (future singular third-person)
harflemeyeceksin (first-person future plural)
harflemeyecek (future plural second-person)
harflemeyeceğiz (future plural third-person)
harflemeyeceksiniz (future)
harflemeyecekler (future)
harflemeyecektim (future past)
harflemeyecektin (future second-person singular)
harflemeyecekti (future singular third-person)
harflemeyecektik (first-person future plural)
harflemeyecektiniz (future plural second-person)
harflemeyeceklerdi (future plural third-person)
harflemeyecekmişim (future inferential)
harflemeyecekmişsin (future second-person singular)
harflemeyecekmiş (future singular third-person)
harflemeyecekmişiz (first-person future plural)
harflemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
harflemeyeceklermiş (future plural third-person)
harflemeyeceksem (conditional future)
harflemeyeceksen (future second-person singular)
harflemeyecekse (future singular third-person)
harflemeyeceksek (first-person future plural)
harflemeyecekseniz (future plural second-person)
harflemeyeceklerse (future plural third-person)
harflememekteyim (progressive singular third-person)
harflememektesin (first-person plural progressive)
harflememekte (plural progressive second-person)
harflememekteyiz (plural progressive third-person)
harflememektesiniz (progressive)
harflememekteler (progressive)
harflememekteydim (past progressive)
harflememekteydin (progressive second-person singular)
harflememekteydi (progressive singular third-person)
harflememekteydik (first-person plural progressive)
harflememekteydiniz (plural progressive second-person)
harflememektelerdi (plural progressive third-person)
harflememekteymişim (inferential progressive)
harflememekteymişsin (progressive second-person singular)
harflememekteymiş (progressive singular third-person)
harflememekteymişiz (first-person plural progressive)
harflememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
harflememektelermiş (plural progressive third-person)
harflememekteysem (conditional progressive)
harflememekteysen (progressive second-person singular)
harflememekteyse (progressive singular third-person)
harflememekteysek (first-person plural progressive)
harflememekteyseniz (plural progressive second-person)
harflememektelerse (plural progressive third-person)
harflememeliyim (necessitative singular third-person)
harflememelisin (first-person necessitative plural)
harflememeli (necessitative plural second-person)
harflememeliyiz (necessitative plural third-person)
harflememelisiniz (necessitative)
harflememeliler (necessitative)
harflememeliydim (necessitative past)
harflememeliydin (necessitative second-person singular)
harflememeliydi (necessitative singular third-person)
harflememeliydik (first-person necessitative plural)
harflememeliydiniz (necessitative plural second-person)
harflememelilerdi (necessitative plural third-person)
harflememeliymişim (inferential)
harflememeliymişsin (necessitative second-person singular)
harflememeliymiş (necessitative singular third-person)
harflememeliymişiz (first-person necessitative plural)
harflememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
harflememelilermiş (necessitative plural third-person)
harflememeliysem (conditional)
harflememeliysen (necessitative second-person singular)
harflememeliyse (necessitative singular third-person)
harflememeliysek (first-person necessitative plural)
harflememeliyseniz (necessitative plural second-person)
harflememelilerse (necessitative plural third-person)
harflemedim (past singular third-person)
harflemedin (first-person past plural)
harflemedi (past plural second-person)
harflemedik (past plural third-person)
harflemediniz (past)
harflemediler (past)
harflemediysem (conditional past)
harflemediysen (past second-person singular)
harflemediyse (past singular third-person)
harflemediysek (first-person past plural)
harflemediyseniz (past plural second-person)
harflemedilerse (past plural third-person)
harflemesem (conditional singular third-person)
harflemesen (conditional first-person plural)
harflemese (conditional plural second-person)
harflemesek (conditional plural third-person)
harflemeseniz (conditional)
harflemeseler (conditional)
harflemeseydim (conditional past)
harflemeseydin (conditional second-person singular)
harflemeseydi (conditional singular third-person)
harflemeseydik (conditional first-person plural)
harflemeseydiniz (conditional plural second-person)
harflemeselerdi (conditional plural third-person)
harflemeseymişim (inferential)
harflemeseymişsin (conditional second-person singular)
harflemeseymiş (conditional singular third-person)
harflemeseymişiz (conditional first-person plural)
harflemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
harflemeselermiş (conditional plural third-person)
harflemeyeyim (conditional optative singular)
harflemeyesin (optative second-person singular)
harflemeye (optative singular third-person)
harflemeyelim (first-person optative plural)
harflemeyesiniz (optative plural second-person)
harflemeyeler (optative plural third-person)
harfleme (first-person imperative plural)
harflemesin (imperative plural second-person)
harflemeyin (imperative)
harflemesinler (imperative)
harflemeyiniz (formal imperative second-person singular)
harflemeyiniz (formal imperative plural second-person)
harflemesene (imperative informal second-person singular)
harflemesenize (imperative informal plural second-person)
harflememek (imperative infinitive)
harflememe (imperative noun-from-verb)
harflemeyen (impersonal participle)
harflememiş (impersonal participle)
harflemeyecek (impersonal participle)
harflemeyen (imperfective)
harflememiş (impersonal participle perfective)
harflemeyecek (impersonal participle prospective)
harflemediğim (impersonal non-prospective participle)
harflemediğin (impersonal non-prospective participle)
harflemediği (impersonal non-prospective participle)
harflemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
harflemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
harflemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
harflemeyeceğim (impersonal participle prospective)
harflemeyeceğin (impersonal participle prospective)
harflemeyeceği (impersonal participle prospective)
harflemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
harflemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
harflemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
harflemezken (plural second-person)
harflemeyince (plural second-person)
harflemeyip (plural second-person)
harflemeyeli (plural second-person)
harflemeyesiye (plural second-person)
harflemedikçe (plural second-person)
harflemezken
harflemeyince (specific)
harflemeyip (perfective)
harflemeyeli
harflemeyesiye
harflemedikçe
harflemeyerek (imperfective plural)
harflemeye harflemeye (imperfective plural)
harflemezcesine (imperfective plural)
harflemeyerek
harflemeye harflemeye
harflemezcesine
harfleyebilirim (aorist singular third-person)
harfleyebilirsin (aorist first-person plural)
harfleyebilir (aorist plural second-person)
harfleyebiliriz (aorist plural third-person)
harfleyebilirsiniz (aorist)
harfleyebilirler (aorist)
harfleyebilirdim (aorist past)
harfleyebilirdin (aorist second-person singular)
harfleyebilirdi (aorist singular third-person)
harfleyebilirdik (aorist first-person plural)
harfleyebilirdiniz (aorist plural second-person)
harfleyebilirlerdi (aorist plural third-person)
harfleyebilirmişim (aorist inferential)
harfleyebilirmişsin (aorist second-person singular)
harfleyebilirmiş (aorist singular third-person)
harfleyebilirmişiz (aorist first-person plural)
harfleyebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
harfleyebilirlermiş (aorist plural third-person)
harfleyebilirsem (aorist conditional)
harfleyebilirsen (aorist second-person singular)
harfleyebilirse (aorist singular third-person)
harfleyebilirsek (aorist first-person plural)
harfleyebilirseniz (aorist plural second-person)
harfleyebilirlerse (aorist plural third-person)
harfleyebiliyorum (continuative singular third-person)
harfleyebiliyorsun (continuative first-person plural)
harfleyebiliyor (continuative plural second-person)
harfleyebiliyoruz (continuative plural third-person)
harfleyebiliyorsunuz (continuative)
harfleyebiliyorlar (continuative)
harfleyebiliyordum (continuative past)
harfleyebiliyordun (continuative second-person singular)
harfleyebiliyordu (continuative singular third-person)
harfleyebiliyorduk (continuative first-person plural)
harfleyebiliyordunuz (continuative plural second-person)
harfleyebiliyorlardı (continuative plural third-person)
harfleyebiliyormuşum (continuative inferential)
harfleyebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
harfleyebiliyormuş (continuative singular third-person)
harfleyebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
harfleyebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
harfleyebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
harfleyebiliyorsam (conditional continuative)
harfleyebiliyorsan (continuative second-person singular)
harfleyebiliyorsa (continuative singular third-person)
harfleyebiliyorsak (continuative first-person plural)
harfleyebiliyorsanız (continuative plural second-person)
harfleyebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
harfleyebilmişim (inferential singular third-person)
harfleyebilmişsin (first-person inferential plural)
harfleyebilmiş (inferential plural second-person)
harfleyebilmişiz (inferential plural third-person)
harfleyebilmişsiniz (inferential)
harfleyebilmişler (inferential)
harfleyebilmiştim (inferential past)
harfleyebilmiştin (inferential second-person singular)
harfleyebilmişti (inferential singular third-person)
harfleyebilmiştik (first-person inferential plural)
harfleyebilmiştiniz (inferential plural second-person)
harfleyebilmişlerdi (inferential plural third-person)
harfleyebilmişmişim (inferential)
harfleyebilmişmişsin (inferential second-person singular)
harfleyebilmişmiş (inferential singular third-person)
harfleyebilmişmişiz (first-person inferential plural)
harfleyebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
harfleyebilmişlermiş (inferential plural third-person)
harfleyebilmişsem (conditional)
harfleyebilmişsen (inferential second-person singular)
harfleyebilmişse (inferential singular third-person)
harfleyebilmişsek (first-person inferential plural)
harfleyebilmişseniz (inferential plural second-person)
harfleyebilmişlerse (inferential plural third-person)
harfleyebileceğim (future singular third-person)
harfleyebileceksin (first-person future plural)
harfleyebilecek (future plural second-person)
harfleyebileceğiz (future plural third-person)
harfleyebileceksiniz (future)
harfleyebilecekler (future)
harfleyebilecektim (future past)
harfleyebilecektin (future second-person singular)
harfleyebilecekti (future singular third-person)
harfleyebilecektik (first-person future plural)
harfleyebilecektiniz (future plural second-person)
harfleyebileceklerdi (future plural third-person)
harfleyebilecekmişim (future inferential)
harfleyebilecekmişsin (future second-person singular)
harfleyebilecekmiş (future singular third-person)
harfleyebilecekmişiz (first-person future plural)
harfleyebilecekmişsiniz (future plural second-person)
harfleyebileceklermiş (future plural third-person)
harfleyebileceksem (conditional future)
harfleyebileceksen (future second-person singular)
harfleyebilecekse (future singular third-person)
harfleyebileceksek (first-person future plural)
harfleyebilecekseniz (future plural second-person)
harfleyebileceklerse (future plural third-person)
harfleyebilmekteyim (progressive singular third-person)
harfleyebilmektesin (first-person plural progressive)
harfleyebilmekte (plural progressive second-person)
harfleyebilmekteyiz (plural progressive third-person)
harfleyebilmektesiniz (progressive)
harfleyebilmekteler (progressive)
harfleyebilmekteydim (past progressive)
harfleyebilmekteydin (progressive second-person singular)
harfleyebilmekteydi (progressive singular third-person)
harfleyebilmekteydik (first-person plural progressive)
harfleyebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
harfleyebilmektelerdi (plural progressive third-person)
harfleyebilmekteymişim (inferential progressive)
harfleyebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
harfleyebilmekteymiş (progressive singular third-person)
harfleyebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
harfleyebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
harfleyebilmektelermiş (plural progressive third-person)
harfleyebilmekteysem (conditional progressive)
harfleyebilmekteysen (progressive second-person singular)
harfleyebilmekteyse (progressive singular third-person)
harfleyebilmekteysek (first-person plural progressive)
harfleyebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
harfleyebilmektelerse (plural progressive third-person)
harfleyebilmeliyim (necessitative singular third-person)
harfleyebilmelisin (first-person necessitative plural)
harfleyebilmeli (necessitative plural second-person)
harfleyebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
harfleyebilmelisiniz (necessitative)
harfleyebilmeliler (necessitative)
harfleyebilmeliydim (necessitative past)
harfleyebilmeliydin (necessitative second-person singular)
harfleyebilmeliydi (necessitative singular third-person)
harfleyebilmeliydik (first-person necessitative plural)
harfleyebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
harfleyebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
harfleyebilmeliymişim (inferential)
harfleyebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
harfleyebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
harfleyebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
harfleyebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
harfleyebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
harfleyebilmeliysem (conditional)
harfleyebilmeliysen (necessitative second-person singular)
harfleyebilmeliyse (necessitative singular third-person)
harfleyebilmeliysek (first-person necessitative plural)
harfleyebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
harfleyebilmelilerse (necessitative plural third-person)
harfleyebildim (past singular third-person)
harfleyebildin (first-person past plural)
harfleyebildi (past plural second-person)
harfleyebildik (past plural third-person)
harfleyebildiniz (past)
harfleyebildiler (past)
harfleyebildiysem (conditional past)
harfleyebildiysen (past second-person singular)
harfleyebildiyse (past singular third-person)
harfleyebildiysek (first-person past plural)
harfleyebildiyseniz (past plural second-person)
harfleyebildilerse (past plural third-person)
harfleyebilsem (conditional singular third-person)
harfleyebilsen (conditional first-person plural)
harfleyebilse (conditional plural second-person)
harfleyebilsek (conditional plural third-person)
harfleyebilseniz (conditional)
harfleyebilseler (conditional)
harfleyebilseydim (conditional past)
harfleyebilseydin (conditional second-person singular)
harfleyebilseydi (conditional singular third-person)
harfleyebilseydik (conditional first-person plural)
harfleyebilseydiniz (conditional plural second-person)
harfleyebilselerdi (conditional plural third-person)
harfleyebilseymişim (inferential)
harfleyebilseymişsin (conditional second-person singular)
harfleyebilseymiş (conditional singular third-person)
harfleyebilseymişiz (conditional first-person plural)
harfleyebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
harfleyebilselermiş (conditional plural third-person)
harfleyebileyim (conditional optative singular)
harfleyebilesin (optative second-person singular)
harfleyebile (optative singular third-person)
harfleyebilelim (first-person optative plural)
harfleyebilesiniz (optative plural second-person)
harfleyebileler (optative plural third-person)
harfleyebil (first-person imperative plural)
harfleyebilsin (imperative plural second-person)
harfleyebilin (imperative)
harfleyebilsinler (imperative)
harfleyebiliniz (formal imperative second-person singular)
harfleyebiliniz (formal imperative plural second-person)
harfleyebilsene (imperative informal second-person singular)
harfleyebilsenize (imperative informal plural second-person)
harfleyebilmek (imperative infinitive)
harfleyebilme (imperative noun-from-verb)
harfleyebilen (impersonal participle)
harfleyebilmiş (impersonal participle)
harfleyebilecek (impersonal participle)
harfleyebilen (imperfective)
harfleyebilmiş (impersonal participle perfective)
harfleyebilecek (impersonal participle prospective)
harfleyebildiğim (impersonal non-prospective participle)
harfleyebildiğin (impersonal non-prospective participle)
harfleyebildiği (impersonal non-prospective participle)
harfleyebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
harfleyebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
harfleyebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
harfleyebileceğim (impersonal participle prospective)
harfleyebileceğin (impersonal participle prospective)
harfleyebileceği (impersonal participle prospective)
harfleyebileceğimiz (impersonal participle prospective)
harfleyebileceğiniz (impersonal participle prospective)
harfleyebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
harfleyebilirken (plural second-person)
harfleyebilince (plural second-person)
harfleyebilip (plural second-person)
harfleyebileli (plural second-person)
harfleyebilesiye (plural second-person)
harfleyebildikçe (plural second-person)
harfleyebilirken
harfleyebilince (specific)
harfleyebilip (perfective)
harfleyebileli
harfleyebilesiye
harfleyebildikçe
harfleyebilerek (imperfective plural)
harfleyebile harfleyebile (imperfective plural)
harfleyebilircesine (imperfective plural)
harfleyebilerek
harfleyebile harfleyebile
harfleyebilircesine
harfleyemem (aorist singular third-person)
harfleyemezsin (aorist first-person plural)
harfleyemez (aorist plural second-person)
harfleyemeyiz (aorist plural third-person)
harfleyemezsiniz (aorist)
harfleyemezler (aorist)
harfleyemezdim (aorist past)
harfleyemezdin (aorist second-person singular)
harfleyemezdi (aorist singular third-person)
harfleyemezdik (aorist first-person plural)
harfleyemezdiniz (aorist plural second-person)
harfleyemezlerdi (aorist plural third-person)
harfleyemezmişim (aorist inferential)
harfleyemezmişsin (aorist second-person singular)
harfleyemezmiş (aorist singular third-person)
harfleyemezmişiz (aorist first-person plural)
harfleyemezmişsiniz (aorist plural second-person)
harfleyemezlermiş (aorist plural third-person)
harfleyemezsem (aorist conditional)
harfleyemezsen (aorist second-person singular)
harfleyemezse (aorist singular third-person)
harfleyemezsek (aorist first-person plural)
harfleyemezseniz (aorist plural second-person)
harfleyemezlerse (aorist plural third-person)
harfleyemiyorum (continuative singular third-person)
harfleyemiyorsun (continuative first-person plural)
harfleyemiyor (continuative plural second-person)
harfleyemiyoruz (continuative plural third-person)
harfleyemiyorsunuz (continuative)
harfleyemiyorlar (continuative)
harfleyemiyordum (continuative past)
harfleyemiyordun (continuative second-person singular)
harfleyemiyordu (continuative singular third-person)
harfleyemiyorduk (continuative first-person plural)
harfleyemiyordunuz (continuative plural second-person)
harfleyemiyorlardı (continuative plural third-person)
harfleyemiyormuşum (continuative inferential)
harfleyemiyormuşsun (continuative second-person singular)
harfleyemiyormuş (continuative singular third-person)
harfleyemiyormuşuz (continuative first-person plural)
harfleyemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
harfleyemiyorlarmış (continuative plural third-person)
harfleyemiyorsam (conditional continuative)
harfleyemiyorsan (continuative second-person singular)
harfleyemiyorsa (continuative singular third-person)
harfleyemiyorsak (continuative first-person plural)
harfleyemiyorsanız (continuative plural second-person)
harfleyemiyorlarsa (continuative plural third-person)
harfleyememişim (inferential singular third-person)
harfleyememişsin (first-person inferential plural)
harfleyememiş (inferential plural second-person)
harfleyememişiz (inferential plural third-person)
harfleyememişsiniz (inferential)
harfleyememişler (inferential)
harfleyememiştim (inferential past)
harfleyememiştin (inferential second-person singular)
harfleyememişti (inferential singular third-person)
harfleyememiştik (first-person inferential plural)
harfleyememiştiniz (inferential plural second-person)
harfleyememişlerdi (inferential plural third-person)
harfleyememişmişim (inferential)
harfleyememişmişsin (inferential second-person singular)
harfleyememişmiş (inferential singular third-person)
harfleyememişmişiz (first-person inferential plural)
harfleyememişmişsiniz (inferential plural second-person)
harfleyememişlermiş (inferential plural third-person)
harfleyememişsem (conditional)
harfleyememişsen (inferential second-person singular)
harfleyememişse (inferential singular third-person)
harfleyememişsek (first-person inferential plural)
harfleyememişseniz (inferential plural second-person)
harfleyememişlerse (inferential plural third-person)
harfleyemeyeceğim (future singular third-person)
harfleyemeyeceksin (first-person future plural)
harfleyemeyecek (future plural second-person)
harfleyemeyeceğiz (future plural third-person)
harfleyemeyeceksiniz (future)
harfleyemeyecekler (future)
harfleyemeyecektim (future past)
harfleyemeyecektin (future second-person singular)
harfleyemeyecekti (future singular third-person)
harfleyemeyecektik (first-person future plural)
harfleyemeyecektiniz (future plural second-person)
harfleyemeyeceklerdi (future plural third-person)
harfleyemeyecekmişim (future inferential)
harfleyemeyecekmişsin (future second-person singular)
harfleyemeyecekmiş (future singular third-person)
harfleyemeyecekmişiz (first-person future plural)
harfleyemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
harfleyemeyeceklermiş (future plural third-person)
harfleyemeyeceksem (conditional future)
harfleyemeyeceksen (future second-person singular)
harfleyemeyecekse (future singular third-person)
harfleyemeyeceksek (first-person future plural)
harfleyemeyecekseniz (future plural second-person)
harfleyemeyeceklerse (future plural third-person)
harfleyememekteyim (progressive singular third-person)
harfleyememektesin (first-person plural progressive)
harfleyememekte (plural progressive second-person)
harfleyememekteyiz (plural progressive third-person)
harfleyememektesiniz (progressive)
harfleyememekteler (progressive)
harfleyememekteydim (past progressive)
harfleyememekteydin (progressive second-person singular)
harfleyememekteydi (progressive singular third-person)
harfleyememekteydik (first-person plural progressive)
harfleyememekteydiniz (plural progressive second-person)
harfleyememektelerdi (plural progressive third-person)
harfleyememekteymişim (inferential progressive)
harfleyememekteymişsin (progressive second-person singular)
harfleyememekteymiş (progressive singular third-person)
harfleyememekteymişiz (first-person plural progressive)
harfleyememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
harfleyememektelermiş (plural progressive third-person)
harfleyememekteysem (conditional progressive)
harfleyememekteysen (progressive second-person singular)
harfleyememekteyse (progressive singular third-person)
harfleyememekteysek (first-person plural progressive)
harfleyememekteyseniz (plural progressive second-person)
harfleyememektelerse (plural progressive third-person)
harfleyememeliyim (necessitative singular third-person)
harfleyememelisin (first-person necessitative plural)
harfleyememeli (necessitative plural second-person)
harfleyememeliyiz (necessitative plural third-person)
harfleyememelisiniz (necessitative)
harfleyememeliler (necessitative)
harfleyememeliydim (necessitative past)
harfleyememeliydin (necessitative second-person singular)
harfleyememeliydi (necessitative singular third-person)
harfleyememeliydik (first-person necessitative plural)
harfleyememeliydiniz (necessitative plural second-person)
harfleyememelilerdi (necessitative plural third-person)
harfleyememeliymişim (inferential)
harfleyememeliymişsin (necessitative second-person singular)
harfleyememeliymiş (necessitative singular third-person)
harfleyememeliymişiz (first-person necessitative plural)
harfleyememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
harfleyememelilermiş (necessitative plural third-person)
harfleyememeliysem (conditional)
harfleyememeliysen (necessitative second-person singular)
harfleyememeliyse (necessitative singular third-person)
harfleyememeliysek (first-person necessitative plural)
harfleyememeliyseniz (necessitative plural second-person)
harfleyememelilerse (necessitative plural third-person)
harfleyemedim (past singular third-person)
harfleyemedin (first-person past plural)
harfleyemedi (past plural second-person)
harfleyemedik (past plural third-person)
harfleyemediniz (past)
harfleyemediler (past)
harfleyemediysem (conditional past)
harfleyemediysen (past second-person singular)
harfleyemediyse (past singular third-person)
harfleyemediysek (first-person past plural)
harfleyemediyseniz (past plural second-person)
harfleyemedilerse (past plural third-person)
harfleyemesem (conditional singular third-person)
harfleyemesen (conditional first-person plural)
harfleyemese (conditional plural second-person)
harfleyemesek (conditional plural third-person)
harfleyemeseniz (conditional)
harfleyemeseler (conditional)
harfleyemeseydim (conditional past)
harfleyemeseydin (conditional second-person singular)
harfleyemeseydi (conditional singular third-person)
harfleyemeseydik (conditional first-person plural)
harfleyemeseydiniz (conditional plural second-person)
harfleyemeselerdi (conditional plural third-person)
harfleyemeseymişim (inferential)
harfleyemeseymişsin (conditional second-person singular)
harfleyemeseymiş (conditional singular third-person)
harfleyemeseymişiz (conditional first-person plural)
harfleyemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
harfleyemeselermiş (conditional plural third-person)
harfleyemeyeyim (conditional optative singular)
harfleyemeyesin (optative second-person singular)
harfleyemeye (optative singular third-person)
harfleyemeyelim (first-person optative plural)
harfleyemeyesiniz (optative plural second-person)
harfleyemeyeler (optative plural third-person)
harfleyeme (first-person imperative plural)
harfleyemesin (imperative plural second-person)
harfleyemeyin (imperative)
harfleyemesinler (imperative)
harfleyemeyiniz (formal imperative second-person singular)
harfleyemeyiniz (formal imperative plural second-person)
harfleyemesene (imperative informal second-person singular)
harfleyemesenize (imperative informal plural second-person)
harfleyememek (imperative infinitive)
harfleyememe (imperative noun-from-verb)
harfleyemeyen (impersonal participle)
harfleyememiş (impersonal participle)
harfleyemeyecek (impersonal participle)
harfleyemeyen (imperfective)
harfleyememiş (impersonal participle perfective)
harfleyemeyecek (impersonal participle prospective)
harfleyemediğim (impersonal non-prospective participle)
harfleyemediğin (impersonal non-prospective participle)
harfleyemediği (impersonal non-prospective participle)
harfleyemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
harfleyemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
harfleyemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
harfleyemeyeceğim (impersonal participle prospective)
harfleyemeyeceğin (impersonal participle prospective)
harfleyemeyeceği (impersonal participle prospective)
harfleyemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
harfleyemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
harfleyemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
harfleyemezken (plural second-person)
harfleyemeyince (plural second-person)
harfleyemeyip (plural second-person)
harfleyemeyeli (plural second-person)
harfleyemeyesiye (plural second-person)
harfleyemedikçe (plural second-person)
harfleyemezken
harfleyemeyince (specific)
harfleyemeyip (perfective)
harfleyemeyeli
harfleyemeyesiye
harfleyemedikçe
harfleyemeyerek (imperfective plural)
harfleyemeye harfleyemeye (imperfective plural)
harfleyemezcesine (imperfective plural)
harfleyemeyerek
harfleyemeye harfleyemeye
harfleyemezcesine

From harf (“letter”) + -le (verb-forming suffix).

af

to spell (to say something letter by letter)


boşa koymak

Boşa koyduğum veziri rakibim fark etmesin diye sergilediğim mimikler.

The faces that I'm making so that my opponent doesn't notice my queen that I hung.

(transitive, chess) to hang (to cause to become vulnerable to capture)


bölünme

second-person singular negative imperative of bölünmek


reslemek

head

reslemek (third-person singular simple present resler)

resler (present singular third-person)
reslemek (infinitive)
resleyen (imperfective impersonal participle)
reslemiş (impersonal participle perfective)
resleyecek (impersonal participle prospective)
reslediğim (non-prospective participle personal)
reslediğin (non-prospective participle personal)
reslediği (non-prospective participle personal)
reslediğimiz (non-prospective participle personal)
reslediğiniz (non-prospective participle personal)
resledikleri (non-prospective participle personal)
resleyeceğim (participle personal prospective)
resleyeceğin (participle personal prospective)
resleyeceği (participle personal prospective)
resleyeceğimiz (participle personal prospective)
resleyeceğiniz (participle personal prospective)
resleyecekleri (participle personal prospective)
resleme (noun-from-verb)
resleyiş (adverbial)
reslerim (aorist first-person indicative present singular)
reslersin (aorist indicative present second-person singular)
resler (aorist indicative present singular third-person)
resleriz (aorist first-person indicative plural present)
reslersiniz (aorist indicative plural present second-person)
reslerler (aorist indicative plural present third-person)
resliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
resliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
resliyor (imperfective indicative present singular third-person)
resliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
resliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
resliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
resledim (first-person indicative past perfective singular)
resledin (indicative past perfective second-person singular)
resledi (indicative past perfective singular third-person)
resledik (first-person indicative past perfective plural)
reslediniz (indicative past perfective plural second-person)
reslediler (indicative past perfective plural third-person)
resliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
resliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
resliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
resliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
resliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
resliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
resleyeceğim (first-person future indicative singular)
resleyeceksin (future indicative second-person singular)
resleyecek (future indicative singular third-person)
resleyeceğiz (first-person future indicative plural)
resleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
resleyecekler (future indicative plural third-person)
reslemişim (first-person inferential perfective singular)
reslemişsin (inferential perfective second-person singular)
reslemiş (inferential perfective singular third-person)
reslemişiz (first-person inferential perfective plural)
reslemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
reslemişler (inferential perfective plural third-person)
reslermişim (aorist first-person inferential singular)
reslermişsin (aorist inferential second-person singular)
reslermiş (aorist inferential singular third-person)
reslermişiz (aorist first-person inferential plural)
reslermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
reslermişler (aorist inferential plural third-person)
resliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
resliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
resliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
resliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
resliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
resliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
reslesem (conditional first-person singular)
reslesen (conditional second-person singular)
reslese (conditional singular third-person)
reslesek (conditional first-person plural)
resleseniz (conditional plural second-person)
resleseler (conditional plural third-person)
resleseydim (conditional first-person perfective singular)
resleseydin (conditional perfective second-person singular)
resleseydi (conditional perfective singular third-person)
resleseydik (conditional first-person perfective plural)
resleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
resleseydiler (conditional perfective plural third-person)
resleyeyim (first-person optative singular)
resleyesin (optative second-person singular)
resleye (optative singular third-person)
resleyelim (first-person optative plural)
resleyesiniz (optative plural second-person)
resleyeler (optative plural third-person)
reslemekteyim (first-person progressive singular)
reslemektesin (progressive second-person singular)
reslemekte (progressive singular third-person)
reslemekteyiz (first-person plural progressive)
reslemektesiniz (plural progressive second-person)
reslemekteler (plural progressive third-person)
reslemeliyim (first-person necessitative singular)
reslemelisin (necessitative second-person singular)
reslemeli (necessitative singular third-person)
reslemeliyiz (first-person necessitative plural)
reslemelisiniz (necessitative plural second-person)
reslemeliler (necessitative plural third-person)
resle (imperative second-person singular)
reslesin (imperative singular third-person)
resleyin (imperative plural second-person)
reslesinler (imperative plural third-person)
resler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
resler misin? (aorist indicative present second-person singular)
resler mi? (aorist indicative present singular third-person)
resler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
resler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
reslerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
resliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
resliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
resliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
resliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
resliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
resliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
resledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
resledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
resledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
resledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
reslediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
reslediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
resliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
resliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
resliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
resliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
resliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
resliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
resleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
resleyecek misin? (future indicative second-person singular)
resleyecek mi? (future indicative singular third-person)
resleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
resleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
resleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
reslemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
reslemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
reslemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
reslemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
reslemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
reslemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
resler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
resler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
resler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
resler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
resler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
reslerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
resliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
resliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
resliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
resliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
resliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
resliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
reslesem mi? (conditional first-person singular)
reslesen mi? (conditional second-person singular)
reslese mi? (conditional singular third-person)
reslesek mi? (conditional first-person plural)
resleseniz mi? (conditional plural second-person)
resleseler mi? (conditional plural third-person)
reslese miydim? (conditional first-person perfective singular)
reslese miydin? (conditional perfective second-person singular)
reslese miydi? (conditional perfective singular third-person)
reslese miydik? (conditional first-person perfective plural)
reslese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
resleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
reslemekte miyim? (first-person progressive singular)
reslemekte misin? (progressive second-person singular)
reslemekte mi? (progressive singular third-person)
reslemekte miyiz? (first-person plural progressive)
reslemekte misiniz? (plural progressive second-person)
reslemekteler mi? (plural progressive third-person)
reslemeli miyim? (first-person necessitative singular)
reslemeli misin? (necessitative second-person singular)
reslemeli mi? (necessitative singular third-person)
reslemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
reslemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
reslemeliler mi? (necessitative plural third-person)
reslememek (infinitive negative)
reslemeyen (imperfective impersonal negative participle)
reslememiş (impersonal negative participle perfective)
reslemeyecek (impersonal negative participle prospective)
reslemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
reslemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
reslemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
reslemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
reslemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
reslemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
reslemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
reslemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
reslemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
reslemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
reslemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
reslemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
reslememe (negative noun-from-verb)
reslemeyiş (adverbial negative)
reslemem (aorist first-person indicative present singular)
reslemezsin (aorist indicative present second-person singular)
reslemez (aorist indicative present singular third-person)
reslemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
reslemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
reslemezler (aorist indicative plural present third-person)
reslemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
reslemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
reslemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
reslemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
reslemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
reslemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
reslemedim (first-person indicative past perfective singular)
reslemedin (indicative past perfective second-person singular)
reslemedi (indicative past perfective singular third-person)
reslemedik (first-person indicative past perfective plural)
reslemediniz (indicative past perfective plural second-person)
reslemediler (indicative past perfective plural third-person)
reslemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
reslemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
reslemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
reslemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
reslemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
reslemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
reslemeyeceğim (first-person future indicative singular)
reslemeyeceksin (future indicative second-person singular)
reslemeyecek (future indicative singular third-person)
reslemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
reslemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
reslemeyecekler (future indicative plural third-person)
reslememişim (first-person inferential perfective singular)
reslememişsin (inferential perfective second-person singular)
reslememiş (inferential perfective singular third-person)
reslememişiz (first-person inferential perfective plural)
reslememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
reslememişler (inferential perfective plural third-person)
reslemezmişim (aorist first-person inferential singular)
reslemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
reslemezmiş (aorist inferential singular third-person)
reslemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
reslemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
reslemezmişler (aorist inferential plural third-person)
reslemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
reslemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
reslemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
reslemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
reslemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
reslemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
reslemesem (conditional first-person singular)
reslemesen (conditional second-person singular)
reslemese (conditional singular third-person)
reslemesek (conditional first-person plural)
reslemeseniz (conditional plural second-person)
reslemeseler (conditional plural third-person)
reslemeseydim (conditional first-person perfective singular)
reslemeseydin (conditional perfective second-person singular)
reslemeseydi (conditional perfective singular third-person)
reslemeseydik (conditional first-person perfective plural)
reslemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
reslemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
reslemeyeyim (first-person optative singular)
reslemeyesin (optative second-person singular)
reslemeye (optative singular third-person)
reslemeyelim (first-person optative plural)
reslemeyesiniz (optative plural second-person)
reslemeyeler (optative plural third-person)
reslememekteyim (first-person progressive singular)
reslememektesin (progressive second-person singular)
reslememekte (progressive singular third-person)
reslememekteyiz (first-person plural progressive)
reslememektesiniz (plural progressive second-person)
reslememekteler (plural progressive third-person)
reslememeliyim (first-person necessitative singular)
reslememelisin (necessitative second-person singular)
reslememeli (necessitative singular third-person)
reslememeliyiz (first-person necessitative plural)
reslememelisiniz (necessitative plural second-person)
reslememeliler (necessitative plural third-person)
resleme (imperative second-person singular)
reslemesin (imperative singular third-person)
reslemeyin (imperative plural second-person)
reslemesinler (imperative plural third-person)
reslemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
reslemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
reslemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
reslemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
reslemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
reslemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
reslemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
reslemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
reslemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
reslemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
reslemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
reslemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
reslemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
reslemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
reslemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
reslemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
reslemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
reslemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
reslemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
reslemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
reslemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
reslemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
reslemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
reslemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
reslemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
reslemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
reslemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
reslemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
reslemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
reslemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
reslememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
reslememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
reslememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
reslememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
reslememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
reslememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
reslemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
reslemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
reslemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
reslemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
reslemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
reslemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
reslemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
reslemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
reslemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
reslemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
reslemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
reslemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
reslemesem mi? (conditional first-person singular)
reslemesen mi? (conditional second-person singular)
reslemese mi? (conditional singular third-person)
reslemesek mi? (conditional first-person plural)
reslemeseniz mi? (conditional plural second-person)
reslemeseler mi? (conditional plural third-person)
reslemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
reslemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
reslemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
reslemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
reslemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
reslemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
reslememekte miyim? (first-person progressive singular)
reslememekte misin? (progressive second-person singular)
reslememekte mi? (progressive singular third-person)
reslememekte miyiz? (first-person plural progressive)
reslememekte misiniz? (plural progressive second-person)
reslememekteler mi? (plural progressive third-person)
reslememeli miyim? (first-person necessitative singular)
reslememeli misin? (necessitative second-person singular)
reslememeli mi? (necessitative singular third-person)
reslememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
reslememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
reslememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Turkish resetlemek, from English reset.

(transitive) Syncopic form of resetlemek


teşekkür etmek

teşekkür etmek (third-person singular simple present teşekkür eder)

teşekkür eder (present singular third-person)


zıkkımlanmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

zıkkımlanmak (infinitive)
zıkkımlanan (imperfective impersonal participle)
zıkkımlanmış (impersonal participle perfective)
zıkkımlanacak (impersonal participle prospective)
zıkkımlandığım (non-prospective participle personal)
zıkkımlandığın (non-prospective participle personal)
zıkkımlandığı (non-prospective participle personal)
zıkkımlandığımız (non-prospective participle personal)
zıkkımlandığınız (non-prospective participle personal)
zıkkımlandıkları (non-prospective participle personal)
zıkkımlanacağım (participle personal prospective)
zıkkımlanacağın (participle personal prospective)
zıkkımlanacağı (participle personal prospective)
zıkkımlanacağımız (participle personal prospective)
zıkkımlanacağınız (participle personal prospective)
zıkkımlanacakları (participle personal prospective)
zıkkımlanma (noun-from-verb)
zıkkımlanış (adverbial)
zıkkımlanırım (aorist first-person indicative present singular)
zıkkımlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
zıkkımlanır (aorist indicative present singular third-person)
zıkkımlanırız (aorist first-person indicative plural present)
zıkkımlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
zıkkımlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
zıkkımlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
zıkkımlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
zıkkımlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
zıkkımlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
zıkkımlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
zıkkımlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
zıkkımlandım (first-person indicative past perfective singular)
zıkkımlandın (indicative past perfective second-person singular)
zıkkımlandı (indicative past perfective singular third-person)
zıkkımlandık (first-person indicative past perfective plural)
zıkkımlandınız (indicative past perfective plural second-person)
zıkkımlandılar (indicative past perfective plural third-person)
zıkkımlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
zıkkımlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
zıkkımlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
zıkkımlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
zıkkımlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
zıkkımlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or zıkkımlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
zıkkımlanacağım (first-person future indicative singular)
zıkkımlanacaksın (future indicative second-person singular)
zıkkımlanacak (future indicative singular third-person)
zıkkımlanacağız (first-person future indicative plural)
zıkkımlanacaksınız (future indicative plural second-person)
zıkkımlanacaklar (future indicative plural third-person)
zıkkımlanmışım (first-person inferential perfective singular)
zıkkımlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
zıkkımlanmış (inferential perfective singular third-person)
zıkkımlanmışız (first-person inferential perfective plural)
zıkkımlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
zıkkımlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
zıkkımlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
zıkkımlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
zıkkımlanırmış (aorist inferential singular third-person)
zıkkımlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
zıkkımlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
zıkkımlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or zıkkımlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
zıkkımlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
zıkkımlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
zıkkımlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
zıkkımlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
zıkkımlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
zıkkımlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
zıkkımlansam (conditional first-person singular)
zıkkımlansan (conditional second-person singular)
zıkkımlansa (conditional singular third-person)
zıkkımlansak (conditional first-person plural)
zıkkımlansanız (conditional plural second-person)
zıkkımlansalar (conditional plural third-person)
zıkkımlansaydım (conditional first-person perfective singular)
zıkkımlansaydın (conditional perfective second-person singular)
zıkkımlansaydı (conditional perfective singular third-person)
zıkkımlansaydık (conditional first-person perfective plural)
zıkkımlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
zıkkımlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
zıkkımlanayım (first-person optative singular)
zıkkımlanasın (optative second-person singular)
zıkkımlana (optative singular third-person)
zıkkımlanalım (first-person optative plural)
zıkkımlanasınız (optative plural second-person)
zıkkımlanalar (optative plural third-person)
zıkkımlanmaktayım (first-person progressive singular)
zıkkımlanmaktasın (progressive second-person singular)
zıkkımlanmakta (progressive singular third-person)
zıkkımlanmaktayız (first-person plural progressive)
zıkkımlanmaktasınız (plural progressive second-person)
zıkkımlanmaktalar (plural progressive third-person)
zıkkımlanmalıyım (first-person necessitative singular)
zıkkımlanmalısın (necessitative second-person singular)
zıkkımlanmalı (necessitative singular third-person)
zıkkımlanmalıyız (first-person necessitative plural)
zıkkımlanmalısınız (necessitative plural second-person)
zıkkımlanmalılar (necessitative plural third-person)
zıkkımlan (imperative second-person singular)
zıkkımlansın (imperative singular third-person)
zıkkımlanın (imperative plural second-person)
zıkkımlansınlar (imperative plural third-person)
zıkkımlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
zıkkımlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
zıkkımlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
zıkkımlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
zıkkımlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
zıkkımlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
zıkkımlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
zıkkımlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
zıkkımlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
zıkkımlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
zıkkımlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
zıkkımlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
zıkkımlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
zıkkımlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
zıkkımlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
zıkkımlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
zıkkımlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
zıkkımlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
zıkkımlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
zıkkımlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
zıkkımlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
zıkkımlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
zıkkımlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
zıkkımlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
zıkkımlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
zıkkımlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
zıkkımlanacak mı? (future indicative singular third-person)
zıkkımlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
zıkkımlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
zıkkımlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
zıkkımlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
zıkkımlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
zıkkımlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
zıkkımlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
zıkkımlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
zıkkımlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
zıkkımlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
zıkkımlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
zıkkımlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
zıkkımlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
zıkkımlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
zıkkımlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
zıkkımlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
zıkkımlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
zıkkımlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
zıkkımlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
zıkkımlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
zıkkımlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
zıkkımlansam mı? (conditional first-person singular)
zıkkımlansan mı? (conditional second-person singular)
zıkkımlansa mı? (conditional singular third-person)
zıkkımlansak mı? (conditional first-person plural)
zıkkımlansanız mı? (conditional plural second-person)
zıkkımlansalar mı? (conditional plural third-person)
zıkkımlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
zıkkımlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
zıkkımlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
zıkkımlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
zıkkımlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
zıkkımlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
zıkkımlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
zıkkımlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
zıkkımlanmakta mı? (progressive singular third-person)
zıkkımlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
zıkkımlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
zıkkımlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
zıkkımlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
zıkkımlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
zıkkımlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
zıkkımlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
zıkkımlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
zıkkımlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
zıkkımlanmamak (infinitive negative)
zıkkımlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
zıkkımlanmamış (impersonal negative participle perfective)
zıkkımlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
zıkkımlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
zıkkımlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
zıkkımlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
zıkkımlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
zıkkımlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
zıkkımlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
zıkkımlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
zıkkımlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
zıkkımlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
zıkkımlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
zıkkımlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
zıkkımlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
zıkkımlanmama (negative noun-from-verb)
zıkkımlanmayış (adverbial negative)
zıkkımlanmam (aorist first-person indicative present singular)
zıkkımlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
zıkkımlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
zıkkımlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
zıkkımlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
zıkkımlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
zıkkımlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
zıkkımlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
zıkkımlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
zıkkımlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
zıkkımlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
zıkkımlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
zıkkımlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
zıkkımlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
zıkkımlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
zıkkımlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
zıkkımlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
zıkkımlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
zıkkımlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
zıkkımlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
zıkkımlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
zıkkımlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
zıkkımlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
zıkkımlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
zıkkımlanmayacağım (first-person future indicative singular)
zıkkımlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
zıkkımlanmayacak (future indicative singular third-person)
zıkkımlanmayacağız (first-person future indicative plural)
zıkkımlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
zıkkımlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
zıkkımlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
zıkkımlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
zıkkımlanmamış (inferential perfective singular third-person)
zıkkımlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
zıkkımlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
zıkkımlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
zıkkımlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
zıkkımlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
zıkkımlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
zıkkımlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
zıkkımlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
zıkkımlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
zıkkımlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
zıkkımlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
zıkkımlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
zıkkımlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
zıkkımlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
zıkkımlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
zıkkımlanmasam (conditional first-person singular)
zıkkımlanmasan (conditional second-person singular)
zıkkımlanmasa (conditional singular third-person)
zıkkımlanmasak (conditional first-person plural)
zıkkımlanmasanız (conditional plural second-person)
zıkkımlanmasalar (conditional plural third-person)
zıkkımlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
zıkkımlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
zıkkımlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
zıkkımlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
zıkkımlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
zıkkımlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
zıkkımlanmayayım (first-person optative singular)
zıkkımlanmayasın (optative second-person singular)
zıkkımlanmaya (optative singular third-person)
zıkkımlanmayalım (first-person optative plural)
zıkkımlanmayasınız (optative plural second-person)
zıkkımlanmayalar (optative plural third-person)
zıkkımlanmamaktayım (first-person progressive singular)
zıkkımlanmamaktasın (progressive second-person singular)
zıkkımlanmamakta (progressive singular third-person)
zıkkımlanmamaktayız (first-person plural progressive)
zıkkımlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
zıkkımlanmamaktalar (plural progressive third-person)
zıkkımlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
zıkkımlanmamalısın (necessitative second-person singular)
zıkkımlanmamalı (necessitative singular third-person)
zıkkımlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
zıkkımlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
zıkkımlanmamalılar (necessitative plural third-person)
zıkkımlanma (imperative second-person singular)
zıkkımlanmasın (imperative singular third-person)
zıkkımlanmayın (imperative plural second-person)
zıkkımlanmasınlar (imperative plural third-person)
zıkkımlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
zıkkımlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
zıkkımlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
zıkkımlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
zıkkımlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
zıkkımlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
zıkkımlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
zıkkımlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
zıkkımlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
zıkkımlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
zıkkımlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
zıkkımlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
zıkkımlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
zıkkımlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
zıkkımlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
zıkkımlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
zıkkımlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
zıkkımlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
zıkkımlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
zıkkımlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
zıkkımlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
zıkkımlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
zıkkımlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
zıkkımlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
zıkkımlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
zıkkımlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
zıkkımlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
zıkkımlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
zıkkımlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
zıkkımlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
zıkkımlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
zıkkımlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
zıkkımlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
zıkkımlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
zıkkımlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
zıkkımlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
zıkkımlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
zıkkımlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
zıkkımlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
zıkkımlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
zıkkımlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
zıkkımlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
zıkkımlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
zıkkımlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
zıkkımlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
zıkkımlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
zıkkımlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
zıkkımlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
zıkkımlanmasam mı? (conditional first-person singular)
zıkkımlanmasan mı? (conditional second-person singular)
zıkkımlanmasa mı? (conditional singular third-person)
zıkkımlanmasak mı? (conditional first-person plural)
zıkkımlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
zıkkımlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
zıkkımlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
zıkkımlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
zıkkımlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
zıkkımlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
zıkkımlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
zıkkımlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
zıkkımlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
zıkkımlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
zıkkımlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
zıkkımlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
zıkkımlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
zıkkımlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
zıkkımlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
zıkkımlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
zıkkımlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
zıkkımlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
zıkkımlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
zıkkımlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Equivalent to zıkkım (“poison, addictive material”) + -lan + -mak

affix

(intransitive, vulgar) to consume or use an addictive material