üstesinden gelmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

üstesinden geliyorlardı (or üstesinden geliyordular)

üstesinden gelirlermiş (or üstesinden gelirmişlar)

üstesinden gelmek (infinitive)
üstesinden gelen (imperfective impersonal participle)
üstesinden gelmiş (impersonal participle perfective)
üstesinden gelecek (impersonal participle prospective)
üstesinden geldiğim (non-prospective participle personal)
üstesinden geldiğin (non-prospective participle personal)
üstesinden geldiği (non-prospective participle personal)
üstesinden geldiğimiz (non-prospective participle personal)
üstesinden geldiğiniz (non-prospective participle personal)
üstesinden geldikleri (non-prospective participle personal)
üstesinden geleceğim (participle personal prospective)
üstesinden geleceğin (participle personal prospective)
üstesinden geleceği (participle personal prospective)
üstesinden geleceğimiz (participle personal prospective)
üstesinden geleceğiniz (participle personal prospective)
üstesinden gelecekleri (participle personal prospective)
üstesinden gelme (noun-from-verb)
üstesinden geliş (adverbial)
üstesinden gelirim (aorist first-person indicative present singular)
üstesinden gelirsin (aorist indicative present second-person singular)
üstesinden gelir (aorist indicative present singular third-person)
üstesinden geliriz (aorist first-person indicative plural present)
üstesinden gelirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
üstesinden gelirler (aorist indicative plural present third-person)
üstesinden geliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
üstesinden geliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
üstesinden geliyor (imperfective indicative present singular third-person)
üstesinden geliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
üstesinden geliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
üstesinden geliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
üstesinden geldim (first-person indicative past perfective singular)
üstesinden geldin (indicative past perfective second-person singular)
üstesinden geldi (indicative past perfective singular third-person)
üstesinden geldik (first-person indicative past perfective plural)
üstesinden geldiniz (indicative past perfective plural second-person)
üstesinden geldiler (indicative past perfective plural third-person)
üstesinden geliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
üstesinden geliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
üstesinden geliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
üstesinden geliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
üstesinden geliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
üstesinden geliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or üstesinden geliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
üstesinden geleceğim (first-person future indicative singular)
üstesinden geleceksin (future indicative second-person singular)
üstesinden gelecek (future indicative singular third-person)
üstesinden geleceğiz (first-person future indicative plural)
üstesinden geleceksiniz (future indicative plural second-person)
üstesinden gelecekler (future indicative plural third-person)
üstesinden gelmişim (first-person inferential perfective singular)
üstesinden gelmişsin (inferential perfective second-person singular)
üstesinden gelmiş (inferential perfective singular third-person)
üstesinden gelmişiz (first-person inferential perfective plural)
üstesinden gelmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
üstesinden gelmişler (inferential perfective plural third-person)
üstesinden gelirmişim (aorist first-person inferential singular)
üstesinden gelirmişsin (aorist inferential second-person singular)
üstesinden gelirmiş (aorist inferential singular third-person)
üstesinden gelirmişiz (aorist first-person inferential plural)
üstesinden gelirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
üstesinden gelirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or üstesinden gelirmişlar (aorist inferential plural third-person)
üstesinden geliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
üstesinden geliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
üstesinden geliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
üstesinden geliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
üstesinden geliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
üstesinden geliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
üstesinden gelsem (conditional first-person singular)
üstesinden gelsen (conditional second-person singular)
üstesinden gelse (conditional singular third-person)
üstesinden gelsek (conditional first-person plural)
üstesinden gelseniz (conditional plural second-person)
üstesinden gelseler (conditional plural third-person)
üstesinden gelseydim (conditional first-person perfective singular)
üstesinden gelseydin (conditional perfective second-person singular)
üstesinden gelseydi (conditional perfective singular third-person)
üstesinden gelseydik (conditional first-person perfective plural)
üstesinden gelseydiniz (conditional perfective plural second-person)
üstesinden gelseydiler (conditional perfective plural third-person)
üstesinden geleyim (first-person optative singular)
üstesinden gelesin (optative second-person singular)
üstesinden gele (optative singular third-person)
üstesinden gelelim (first-person optative plural)
üstesinden gelesiniz (optative plural second-person)
üstesinden geleler (optative plural third-person)
üstesinden gelmekteyim (first-person progressive singular)
üstesinden gelmektesin (progressive second-person singular)
üstesinden gelmekte (progressive singular third-person)
üstesinden gelmekteyiz (first-person plural progressive)
üstesinden gelmektesiniz (plural progressive second-person)
üstesinden gelmekteler (plural progressive third-person)
üstesinden gelmeliyim (first-person necessitative singular)
üstesinden gelmelisin (necessitative second-person singular)
üstesinden gelmeli (necessitative singular third-person)
üstesinden gelmeliyiz (first-person necessitative plural)
üstesinden gelmelisiniz (necessitative plural second-person)
üstesinden gelmeliler (necessitative plural third-person)
üstesinden gel (imperative second-person singular)
üstesinden gelsin (imperative singular third-person)
üstesinden gelin (imperative plural second-person)
üstesinden gelsinler (imperative plural third-person)
üstesinden gelir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
üstesinden gelir misin? (aorist indicative present second-person singular)
üstesinden gelir mi? (aorist indicative present singular third-person)
üstesinden gelir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
üstesinden gelir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
üstesinden gelirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
üstesinden geliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
üstesinden geliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
üstesinden geliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
üstesinden geliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
üstesinden geliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
üstesinden geliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
üstesinden geldim mi? (first-person indicative past perfective singular)
üstesinden geldin mi? (indicative past perfective second-person singular)
üstesinden geldi mi? (indicative past perfective singular third-person)
üstesinden geldik mi? (first-person indicative past perfective plural)
üstesinden geldiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
üstesinden geldiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
üstesinden geliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
üstesinden geliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
üstesinden geliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
üstesinden geliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
üstesinden geliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
üstesinden geliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
üstesinden gelecek miyim? (first-person future indicative singular)
üstesinden gelecek misin? (future indicative second-person singular)
üstesinden gelecek mi? (future indicative singular third-person)
üstesinden gelecek miyiz? (first-person future indicative plural)
üstesinden gelecek misiniz? (future indicative plural second-person)
üstesinden gelecekler mi? (future indicative plural third-person)
üstesinden gelmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
üstesinden gelmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
üstesinden gelmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
üstesinden gelmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
üstesinden gelmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
üstesinden gelmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
üstesinden gelir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
üstesinden gelir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
üstesinden gelir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
üstesinden gelir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
üstesinden gelir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
üstesinden gelirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
üstesinden geliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
üstesinden geliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
üstesinden geliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
üstesinden geliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
üstesinden geliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
üstesinden geliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
üstesinden gelsem mi? (conditional first-person singular)
üstesinden gelsen mi? (conditional second-person singular)
üstesinden gelse mi? (conditional singular third-person)
üstesinden gelsek mi? (conditional first-person plural)
üstesinden gelseniz mi? (conditional plural second-person)
üstesinden gelseler mi? (conditional plural third-person)
üstesinden gelse miydim? (conditional first-person perfective singular)
üstesinden gelse miydin? (conditional perfective second-person singular)
üstesinden gelse miydi? (conditional perfective singular third-person)
üstesinden gelse miydik? (conditional first-person perfective plural)
üstesinden gelse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
üstesinden gelseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
üstesinden gelmekte miyim? (first-person progressive singular)
üstesinden gelmekte misin? (progressive second-person singular)
üstesinden gelmekte mi? (progressive singular third-person)
üstesinden gelmekte miyiz? (first-person plural progressive)
üstesinden gelmekte misiniz? (plural progressive second-person)
üstesinden gelmekteler mi? (plural progressive third-person)
üstesinden gelmeli miyim? (first-person necessitative singular)
üstesinden gelmeli misin? (necessitative second-person singular)
üstesinden gelmeli mi? (necessitative singular third-person)
üstesinden gelmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
üstesinden gelmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
üstesinden gelmeliler mi? (necessitative plural third-person)
üstesinden gelmemek (infinitive negative)
üstesinden gelmeyen (imperfective impersonal negative participle)
üstesinden gelmemiş (impersonal negative participle perfective)
üstesinden gelmeyecek (impersonal negative participle prospective)
üstesinden gelmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
üstesinden gelmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
üstesinden gelmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
üstesinden gelmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
üstesinden gelmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
üstesinden gelmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
üstesinden gelmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
üstesinden gelmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
üstesinden gelmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
üstesinden gelmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
üstesinden gelmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
üstesinden gelmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
üstesinden gelmeme (negative noun-from-verb)
üstesinden gelmeyiş (adverbial negative)
üstesinden gelmem (aorist first-person indicative present singular)
üstesinden gelmezsin (aorist indicative present second-person singular)
üstesinden gelmez (aorist indicative present singular third-person)
üstesinden gelmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
üstesinden gelmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
üstesinden gelmezler (aorist indicative plural present third-person)
üstesinden gelmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
üstesinden gelmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
üstesinden gelmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
üstesinden gelmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
üstesinden gelmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
üstesinden gelmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
üstesinden gelmedim (first-person indicative past perfective singular)
üstesinden gelmedin (indicative past perfective second-person singular)
üstesinden gelmedi (indicative past perfective singular third-person)
üstesinden gelmedik (first-person indicative past perfective plural)
üstesinden gelmediniz (indicative past perfective plural second-person)
üstesinden gelmediler (indicative past perfective plural third-person)
üstesinden gelmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
üstesinden gelmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
üstesinden gelmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
üstesinden gelmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
üstesinden gelmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
üstesinden gelmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
üstesinden gelmeyeceğim (first-person future indicative singular)
üstesinden gelmeyeceksin (future indicative second-person singular)
üstesinden gelmeyecek (future indicative singular third-person)
üstesinden gelmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
üstesinden gelmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
üstesinden gelmeyecekler (future indicative plural third-person)
üstesinden gelmemişim (first-person inferential perfective singular)
üstesinden gelmemişsin (inferential perfective second-person singular)
üstesinden gelmemiş (inferential perfective singular third-person)
üstesinden gelmemişiz (first-person inferential perfective plural)
üstesinden gelmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
üstesinden gelmemişler (inferential perfective plural third-person)
üstesinden gelmezmişim (aorist first-person inferential singular)
üstesinden gelmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
üstesinden gelmezmiş (aorist inferential singular third-person)
üstesinden gelmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
üstesinden gelmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
üstesinden gelmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
üstesinden gelmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
üstesinden gelmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
üstesinden gelmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
üstesinden gelmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
üstesinden gelmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
üstesinden gelmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
üstesinden gelmesem (conditional first-person singular)
üstesinden gelmesen (conditional second-person singular)
üstesinden gelmese (conditional singular third-person)
üstesinden gelmesek (conditional first-person plural)
üstesinden gelmeseniz (conditional plural second-person)
üstesinden gelmeseler (conditional plural third-person)
üstesinden gelmeseydim (conditional first-person perfective singular)
üstesinden gelmeseydin (conditional perfective second-person singular)
üstesinden gelmeseydi (conditional perfective singular third-person)
üstesinden gelmeseydik (conditional first-person perfective plural)
üstesinden gelmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
üstesinden gelmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
üstesinden gelmeyeyim (first-person optative singular)
üstesinden gelmeyesin (optative second-person singular)
üstesinden gelmeye (optative singular third-person)
üstesinden gelmeyelim (first-person optative plural)
üstesinden gelmeyesiniz (optative plural second-person)
üstesinden gelmeyeler (optative plural third-person)
üstesinden gelmemekteyim (first-person progressive singular)
üstesinden gelmemektesin (progressive second-person singular)
üstesinden gelmemekte (progressive singular third-person)
üstesinden gelmemekteyiz (first-person plural progressive)
üstesinden gelmemektesiniz (plural progressive second-person)
üstesinden gelmemekteler (plural progressive third-person)
üstesinden gelmemeliyim (first-person necessitative singular)
üstesinden gelmemelisin (necessitative second-person singular)
üstesinden gelmemeli (necessitative singular third-person)
üstesinden gelmemeliyiz (first-person necessitative plural)
üstesinden gelmemelisiniz (necessitative plural second-person)
üstesinden gelmemeliler (necessitative plural third-person)
üstesinden gelme (imperative second-person singular)
üstesinden gelmesin (imperative singular third-person)
üstesinden gelmeyin (imperative plural second-person)
üstesinden gelmesinler (imperative plural third-person)
üstesinden gelmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
üstesinden gelmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
üstesinden gelmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
üstesinden gelmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
üstesinden gelmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
üstesinden gelmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
üstesinden gelmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
üstesinden gelmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
üstesinden gelmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
üstesinden gelmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
üstesinden gelmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
üstesinden gelmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
üstesinden gelmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
üstesinden gelmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
üstesinden gelmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
üstesinden gelmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
üstesinden gelmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
üstesinden gelmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
üstesinden gelmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
üstesinden gelmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
üstesinden gelmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
üstesinden gelmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
üstesinden gelmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
üstesinden gelmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
üstesinden gelmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
üstesinden gelmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
üstesinden gelmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
üstesinden gelmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
üstesinden gelmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
üstesinden gelmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
üstesinden gelmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
üstesinden gelmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
üstesinden gelmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
üstesinden gelmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
üstesinden gelmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
üstesinden gelmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
üstesinden gelmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
üstesinden gelmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
üstesinden gelmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
üstesinden gelmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
üstesinden gelmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
üstesinden gelmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
üstesinden gelmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
üstesinden gelmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
üstesinden gelmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
üstesinden gelmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
üstesinden gelmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
üstesinden gelmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
üstesinden gelmesem mi? (conditional first-person singular)
üstesinden gelmesen mi? (conditional second-person singular)
üstesinden gelmese mi? (conditional singular third-person)
üstesinden gelmesek mi? (conditional first-person plural)
üstesinden gelmeseniz mi? (conditional plural second-person)
üstesinden gelmeseler mi? (conditional plural third-person)
üstesinden gelmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
üstesinden gelmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
üstesinden gelmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
üstesinden gelmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
üstesinden gelmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
üstesinden gelmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
üstesinden gelmemekte miyim? (first-person progressive singular)
üstesinden gelmemekte misin? (progressive second-person singular)
üstesinden gelmemekte mi? (progressive singular third-person)
üstesinden gelmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
üstesinden gelmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
üstesinden gelmemekteler mi? (plural progressive third-person)
üstesinden gelmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
üstesinden gelmemeli misin? (necessitative second-person singular)
üstesinden gelmemeli mi? (necessitative singular third-person)
üstesinden gelmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
üstesinden gelmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
üstesinden gelmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


ilaçlar

third-person singular indicative aorist of ilaçlamak


aşa

See the etymology of the corresponding lemma form.


sokmak

head

sokmak (third-person singular simple present sokar)

sokar (present singular third-person)
sokmak (infinitive)
sokan (imperfective impersonal participle)
sokmuş (impersonal participle perfective)
sokacak (impersonal participle prospective)
soktuğum (non-prospective participle personal)
soktuğun (non-prospective participle personal)
soktuğu (non-prospective participle personal)
soktuğumuz (non-prospective participle personal)
soktuğunuz (non-prospective participle personal)
soktukları (non-prospective participle personal)
sokacağım (participle personal prospective)
sokacağın (participle personal prospective)
sokacağı (participle personal prospective)
sokacağımız (participle personal prospective)
sokacağınız (participle personal prospective)
sokacakları (participle personal prospective)
sokma (noun-from-verb)
sokuş (adverbial)
sokarım (aorist first-person indicative present singular)
sokarsın (aorist indicative present second-person singular)
sokar (aorist indicative present singular third-person)
sokarız (aorist first-person indicative plural present)
sokarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sokarlar (aorist indicative plural present third-person)
sokuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sokuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sokuyor (imperfective indicative present singular third-person)
sokuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sokuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sokuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
soktum (first-person indicative past perfective singular)
soktun (indicative past perfective second-person singular)
soktu (indicative past perfective singular third-person)
soktuk (first-person indicative past perfective plural)
soktunuz (indicative past perfective plural second-person)
soktular (indicative past perfective plural third-person)
sokuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sokuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sokuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sokuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sokuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sokuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sokuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sokacağım (first-person future indicative singular)
sokacaksın (future indicative second-person singular)
sokacak (future indicative singular third-person)
sokacağız (first-person future indicative plural)
sokacaksınız (future indicative plural second-person)
sokacaklar (future indicative plural third-person)
sokmışım (first-person inferential perfective singular)
sokmışsın (inferential perfective second-person singular)
sokmış (inferential perfective singular third-person)
sokmışız (first-person inferential perfective plural)
sokmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
sokmışlar (inferential perfective plural third-person)
sokarmışım (aorist first-person inferential singular)
sokarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sokarmış (aorist inferential singular third-person)
sokarmışız (aorist first-person inferential plural)
sokarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sokarlarmış (or sokarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sokuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sokuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sokuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sokuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sokuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sokuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
soksam (conditional first-person singular)
soksan (conditional second-person singular)
soksa (conditional singular third-person)
soksak (conditional first-person plural)
soksanız (conditional plural second-person)
soksalar (conditional plural third-person)
soksaydım (conditional first-person perfective singular)
soksaydın (conditional perfective second-person singular)
soksaydı (conditional perfective singular third-person)
soksaydık (conditional first-person perfective plural)
soksaydınız (conditional perfective plural second-person)
soksaydılar (conditional perfective plural third-person)
sokayım (first-person optative singular)
sokasın (optative second-person singular)
soka (optative singular third-person)
sokalım (first-person optative plural)
sokasınız (optative plural second-person)
sokalar (optative plural third-person)
sokmaktayım (first-person progressive singular)
sokmaktasın (progressive second-person singular)
sokmakta (progressive singular third-person)
sokmaktayız (first-person plural progressive)
sokmaktasınız (plural progressive second-person)
sokmaktalar (plural progressive third-person)
sokmalıyım (first-person necessitative singular)
sokmalısın (necessitative second-person singular)
sokmalı (necessitative singular third-person)
sokmalıyız (first-person necessitative plural)
sokmalısınız (necessitative plural second-person)
sokmalılar (necessitative plural third-person)
sok (imperative second-person singular)
soksun (imperative singular third-person)
sokun (imperative plural second-person)
soksunlar (imperative plural third-person)
sokar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sokar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sokar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sokar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sokar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sokarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sokuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sokuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sokuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sokuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sokuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sokuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
soktum mu? (first-person indicative past perfective singular)
soktun mu? (indicative past perfective second-person singular)
soktu mu? (indicative past perfective singular third-person)
soktuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
soktunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
soktular mı? (indicative past perfective plural third-person)
sokuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sokuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sokuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sokuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sokuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sokuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sokacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sokacak mısın? (future indicative second-person singular)
sokacak mı? (future indicative singular third-person)
sokacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sokacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sokacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sokmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
sokmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
sokmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
sokmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
sokmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
sokmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sokar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
sokar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
sokar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
sokar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
sokar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
sokarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sokuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sokuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sokuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sokuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sokuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sokuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
soksam mı? (conditional first-person singular)
soksan mı? (conditional second-person singular)
soksa mı? (conditional singular third-person)
soksak mı? (conditional first-person plural)
soksanız mı? (conditional plural second-person)
soksalar mı? (conditional plural third-person)
soksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
soksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
soksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
soksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
soksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
soksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sokmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sokmakta mısın? (progressive second-person singular)
sokmakta mı? (progressive singular third-person)
sokmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sokmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sokmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sokmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sokmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sokmalı mı? (necessitative singular third-person)
sokmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sokmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sokmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sokmamak (infinitive negative)
sokmayan (imperfective impersonal negative participle)
sokmamış (impersonal negative participle perfective)
sokmayacak (impersonal negative participle prospective)
sokmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sokmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sokmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sokmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sokmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sokmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sokmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sokmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sokmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sokmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sokmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sokmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sokmama (negative noun-from-verb)
sokmayuş (adverbial negative)
sokmam (aorist first-person indicative present singular)
sokmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sokmaz (aorist indicative present singular third-person)
sokmayız (aorist first-person indicative plural present)
sokmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sokmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sokmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sokmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sokmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
sokmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sokmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sokmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sokmadım (first-person indicative past perfective singular)
sokmadın (indicative past perfective second-person singular)
sokmadı (indicative past perfective singular third-person)
sokmadık (first-person indicative past perfective plural)
sokmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sokmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sokmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sokmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sokmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sokmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sokmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sokmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sokmayacağım (first-person future indicative singular)
sokmayacaksın (future indicative second-person singular)
sokmayacak (future indicative singular third-person)
sokmayacağız (first-person future indicative plural)
sokmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sokmayacaklar (future indicative plural third-person)
sokmamışım (first-person inferential perfective singular)
sokmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sokmamış (inferential perfective singular third-person)
sokmamışız (first-person inferential perfective plural)
sokmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sokmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sokmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sokmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sokmazmış (aorist inferential singular third-person)
sokmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sokmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sokmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sokmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sokmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sokmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sokmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sokmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sokmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sokmasam (conditional first-person singular)
sokmasan (conditional second-person singular)
sokmasa (conditional singular third-person)
sokmasak (conditional first-person plural)
sokmasanız (conditional plural second-person)
sokmasalar (conditional plural third-person)
sokmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sokmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sokmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sokmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sokmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sokmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sokmayayım (first-person optative singular)
sokmayasın (optative second-person singular)
sokmaya (optative singular third-person)
sokmayalım (first-person optative plural)
sokmayasınız (optative plural second-person)
sokmayalar (optative plural third-person)
sokmamaktayım (first-person progressive singular)
sokmamaktasın (progressive second-person singular)
sokmamakta (progressive singular third-person)
sokmamaktayız (first-person plural progressive)
sokmamaktasınız (plural progressive second-person)
sokmamaktalar (plural progressive third-person)
sokmamalıyım (first-person necessitative singular)
sokmamalısın (necessitative second-person singular)
sokmamalı (necessitative singular third-person)
sokmamalıyız (first-person necessitative plural)
sokmamalısınız (necessitative plural second-person)
sokmamalılar (necessitative plural third-person)
sokma (imperative second-person singular)
sokmasın (imperative singular third-person)
sokmayın (imperative plural second-person)
sokmasınlar (imperative plural third-person)
sokmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sokmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sokmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sokmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sokmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sokmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sokmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sokmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sokmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sokmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sokmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sokmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sokmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sokmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sokmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sokmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sokmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sokmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sokmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sokmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sokmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sokmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sokmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sokmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sokmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sokmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sokmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sokmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sokmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sokmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sokmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sokmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sokmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sokmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sokmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sokmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sokmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sokmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sokmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sokmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sokmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sokmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sokmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sokmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sokmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sokmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sokmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sokmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sokmasam mı? (conditional first-person singular)
sokmasan mı? (conditional second-person singular)
sokmasa mı? (conditional singular third-person)
sokmasak mı? (conditional first-person plural)
sokmasanız mı? (conditional plural second-person)
sokmasalar mı? (conditional plural third-person)
sokmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sokmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sokmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sokmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sokmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sokmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sokmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sokmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sokmamakta mı? (progressive singular third-person)
sokmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sokmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sokmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sokmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sokmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sokmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sokmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sokmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sokmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish صوقمق (sokmak, “to insert; to bite, sting”), from Proto-Turkic *sok- (“to pierce, stick into”). Cognate with Azerbaijani soxmaq, Karakhanid سُقْماق (suqmāq), Kazakh соғу (soğu), Kyrgyz согуу (soguu), Southern Altai согор (sogor).


küçülmek

head

küçülmek (third-person singular simple present küçülür)

küçülür (present singular third-person)
küçülmek (infinitive)
küçülen (imperfective impersonal participle)
küçülmüş (impersonal participle perfective)
küçülecek (impersonal participle prospective)
küçüldüğüm (non-prospective participle personal)
küçüldüğün (non-prospective participle personal)
küçüldüğü (non-prospective participle personal)
küçüldüğümüz (non-prospective participle personal)
küçüldüğünüz (non-prospective participle personal)
küçüldükleri (non-prospective participle personal)
küçüleceğim (participle personal prospective)
küçüleceğin (participle personal prospective)
küçüleceği (participle personal prospective)
küçüleceğimiz (participle personal prospective)
küçüleceğiniz (participle personal prospective)
küçülecekleri (participle personal prospective)
küçülme (noun-from-verb)
küçülüş (adverbial)
küçülürüm (aorist first-person indicative present singular)
küçülürsün (aorist indicative present second-person singular)
küçülür (aorist indicative present singular third-person)
küçülürüz (aorist first-person indicative plural present)
küçülürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
küçülürler (aorist indicative plural present third-person)
küçülüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
küçülüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
küçülüyor (imperfective indicative present singular third-person)
küçülüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
küçülüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
küçülüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
küçüldüm (first-person indicative past perfective singular)
küçüldün (indicative past perfective second-person singular)
küçüldü (indicative past perfective singular third-person)
küçüldük (first-person indicative past perfective plural)
küçüldünüz (indicative past perfective plural second-person)
küçüldüler (indicative past perfective plural third-person)
küçülüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
küçülüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
küçülüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
küçülüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
küçülüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
küçülüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or küçülüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
küçüleceğim (first-person future indicative singular)
küçüleceksin (future indicative second-person singular)
küçülecek (future indicative singular third-person)
küçüleceğiz (first-person future indicative plural)
küçüleceksiniz (future indicative plural second-person)
küçülecekler (future indicative plural third-person)
küçülmüşüm (first-person inferential perfective singular)
küçülmüşsün (inferential perfective second-person singular)
küçülmüş (inferential perfective singular third-person)
küçülmüşüz (first-person inferential perfective plural)
küçülmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
küçülmüşler (inferential perfective plural third-person)
küçülürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
küçülürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
küçülürmüş (aorist inferential singular third-person)
küçülürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
küçülürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
küçülürlermiş (or küçülürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
küçülüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
küçülüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
küçülüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
küçülüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
küçülüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
küçülüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
küçülsem (conditional first-person singular)
küçülsen (conditional second-person singular)
küçülse (conditional singular third-person)
küçülsek (conditional first-person plural)
küçülseniz (conditional plural second-person)
küçülseler (conditional plural third-person)
küçülseydim (conditional first-person perfective singular)
küçülseydin (conditional perfective second-person singular)
küçülseydi (conditional perfective singular third-person)
küçülseydik (conditional first-person perfective plural)
küçülseydiniz (conditional perfective plural second-person)
küçülseydiler (conditional perfective plural third-person)
küçüleyim (first-person optative singular)
küçülesin (optative second-person singular)
küçüle (optative singular third-person)
küçülelim (first-person optative plural)
küçülesiniz (optative plural second-person)
küçüleler (optative plural third-person)
küçülmekteyim (first-person progressive singular)
küçülmektesin (progressive second-person singular)
küçülmekte (progressive singular third-person)
küçülmekteyiz (first-person plural progressive)
küçülmektesiniz (plural progressive second-person)
küçülmekteler (plural progressive third-person)
küçülmeliyim (first-person necessitative singular)
küçülmelisin (necessitative second-person singular)
küçülmeli (necessitative singular third-person)
küçülmeliyiz (first-person necessitative plural)
küçülmelisiniz (necessitative plural second-person)
küçülmeliler (necessitative plural third-person)
küçül (imperative second-person singular)
küçülsün (imperative singular third-person)
küçülün (imperative plural second-person)
küçülsünler (imperative plural third-person)
küçülür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
küçülür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
küçülür mü? (aorist indicative present singular third-person)
küçülür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
küçülür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
küçülürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
küçülüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
küçülüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
küçülüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
küçülüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
küçülüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
küçülüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
küçüldüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
küçüldün mü? (indicative past perfective second-person singular)
küçüldü mü? (indicative past perfective singular third-person)
küçüldük mü? (first-person indicative past perfective plural)
küçüldünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
küçüldüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
küçülüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
küçülüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
küçülüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
küçülüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
küçülüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
küçülüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
küçülecek miyim? (first-person future indicative singular)
küçülecek misin? (future indicative second-person singular)
küçülecek mi? (future indicative singular third-person)
küçülecek miyiz? (first-person future indicative plural)
küçülecek misiniz? (future indicative plural second-person)
küçülecekler mi? (future indicative plural third-person)
küçülmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
küçülmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
küçülmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
küçülmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
küçülmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
küçülmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
küçülür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
küçülür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
küçülür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
küçülür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
küçülür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
küçülürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
küçülüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
küçülüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
küçülüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
küçülüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
küçülüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
küçülüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
küçülsem mi? (conditional first-person singular)
küçülsen mi? (conditional second-person singular)
küçülse mi? (conditional singular third-person)
küçülsek mi? (conditional first-person plural)
küçülseniz mi? (conditional plural second-person)
küçülseler mi? (conditional plural third-person)
küçülse miydim? (conditional first-person perfective singular)
küçülse miydin? (conditional perfective second-person singular)
küçülse miydi? (conditional perfective singular third-person)
küçülse miydik? (conditional first-person perfective plural)
küçülse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
küçülseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
küçülmekte miyim? (first-person progressive singular)
küçülmekte misin? (progressive second-person singular)
küçülmekte mi? (progressive singular third-person)
küçülmekte miyiz? (first-person plural progressive)
küçülmekte misiniz? (plural progressive second-person)
küçülmekteler mi? (plural progressive third-person)
küçülmeli miyim? (first-person necessitative singular)
küçülmeli misin? (necessitative second-person singular)
küçülmeli mi? (necessitative singular third-person)
küçülmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
küçülmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
küçülmeliler mi? (necessitative plural third-person)
küçülmemek (infinitive negative)
küçülmeyen (imperfective impersonal negative participle)
küçülmemiş (impersonal negative participle perfective)
küçülmeyecek (impersonal negative participle prospective)
küçülmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
küçülmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
küçülmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
küçülmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
küçülmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
küçülmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
küçülmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
küçülmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
küçülmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
küçülmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
küçülmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
küçülmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
küçülmeme (negative noun-from-verb)
küçülmeyüş (adverbial negative)
küçülmem (aorist first-person indicative present singular)
küçülmezsin (aorist indicative present second-person singular)
küçülmez (aorist indicative present singular third-person)
küçülmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
küçülmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
küçülmezler (aorist indicative plural present third-person)
küçülmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
küçülmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
küçülmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
küçülmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
küçülmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
küçülmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
küçülmedim (first-person indicative past perfective singular)
küçülmedin (indicative past perfective second-person singular)
küçülmedi (indicative past perfective singular third-person)
küçülmedik (first-person indicative past perfective plural)
küçülmediniz (indicative past perfective plural second-person)
küçülmediler (indicative past perfective plural third-person)
küçülmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
küçülmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
küçülmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
küçülmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
küçülmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
küçülmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
küçülmeyeceğim (first-person future indicative singular)
küçülmeyeceksin (future indicative second-person singular)
küçülmeyecek (future indicative singular third-person)
küçülmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
küçülmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
küçülmeyecekler (future indicative plural third-person)
küçülmemişim (first-person inferential perfective singular)
küçülmemişsin (inferential perfective second-person singular)
küçülmemiş (inferential perfective singular third-person)
küçülmemişiz (first-person inferential perfective plural)
küçülmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
küçülmemişler (inferential perfective plural third-person)
küçülmezmişim (aorist first-person inferential singular)
küçülmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
küçülmezmiş (aorist inferential singular third-person)
küçülmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
küçülmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
küçülmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
küçülmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
küçülmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
küçülmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
küçülmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
küçülmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
küçülmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
küçülmesem (conditional first-person singular)
küçülmesen (conditional second-person singular)
küçülmese (conditional singular third-person)
küçülmesek (conditional first-person plural)
küçülmeseniz (conditional plural second-person)
küçülmeseler (conditional plural third-person)
küçülmeseydim (conditional first-person perfective singular)
küçülmeseydin (conditional perfective second-person singular)
küçülmeseydi (conditional perfective singular third-person)
küçülmeseydik (conditional first-person perfective plural)
küçülmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
küçülmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
küçülmeyeyim (first-person optative singular)
küçülmeyesin (optative second-person singular)
küçülmeye (optative singular third-person)
küçülmeyelim (first-person optative plural)
küçülmeyesiniz (optative plural second-person)
küçülmeyeler (optative plural third-person)
küçülmemekteyim (first-person progressive singular)
küçülmemektesin (progressive second-person singular)
küçülmemekte (progressive singular third-person)
küçülmemekteyiz (first-person plural progressive)
küçülmemektesiniz (plural progressive second-person)
küçülmemekteler (plural progressive third-person)
küçülmemeliyim (first-person necessitative singular)
küçülmemelisin (necessitative second-person singular)
küçülmemeli (necessitative singular third-person)
küçülmemeliyiz (first-person necessitative plural)
küçülmemelisiniz (necessitative plural second-person)
küçülmemeliler (necessitative plural third-person)
küçülme (imperative second-person singular)
küçülmesin (imperative singular third-person)
küçülmeyin (imperative plural second-person)
küçülmesinler (imperative plural third-person)
küçülmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
küçülmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
küçülmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
küçülmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
küçülmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
küçülmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
küçülmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
küçülmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
küçülmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
küçülmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
küçülmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
küçülmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
küçülmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
küçülmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
küçülmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
küçülmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
küçülmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
küçülmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
küçülmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
küçülmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
küçülmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
küçülmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
küçülmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
küçülmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
küçülmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
küçülmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
küçülmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
küçülmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
küçülmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
küçülmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
küçülmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
küçülmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
küçülmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
küçülmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
küçülmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
küçülmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
küçülmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
küçülmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
küçülmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
küçülmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
küçülmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
küçülmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
küçülmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
küçülmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
küçülmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
küçülmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
küçülmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
küçülmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
küçülmesem mi? (conditional first-person singular)
küçülmesen mi? (conditional second-person singular)
küçülmese mi? (conditional singular third-person)
küçülmesek mi? (conditional first-person plural)
küçülmeseniz mi? (conditional plural second-person)
küçülmeseler mi? (conditional plural third-person)
küçülmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
küçülmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
küçülmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
küçülmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
küçülmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
küçülmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
küçülmemekte miyim? (first-person progressive singular)
küçülmemekte misin? (progressive second-person singular)
küçülmemekte mi? (progressive singular third-person)
küçülmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
küçülmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
küçülmemekteler mi? (plural progressive third-person)
küçülmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
küçülmemeli misin? (necessitative second-person singular)
küçülmemeli mi? (necessitative singular third-person)
küçülmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
küçülmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
küçülmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

küçüldüğümüz

küçüldüğünüz

küçülürsünüz

küçülürmüşüm

küçülürmüşsün

küçülürmüşüz

küçülürmüşsünüz

küçülmüşsünüz

küçülür müymüşüm?

küçülür müymüş?

küçülür müymüşüz?

küçülmüş müyüm?

küçülmüş müsün?

küçülmüş mü?

küçülmüş müyüz?

küçülmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish كوچولمك (küçülmek). Cognate with Azerbaijani kiçilmək, Turkmen kiçelmek.


yasaklamak

head

yasaklamak (third-person singular simple present yasaklar)

yasaklar (present singular third-person)


büyümek

büyümek (third-person singular simple present büyür)

büyür (present singular third-person)
büyümek (infinitive)
büyüyen (imperfective impersonal participle)
büyümüş (impersonal participle perfective)
büyüyecek (impersonal participle prospective)
büyüdüğüm (non-prospective participle personal)
büyüdüğün (non-prospective participle personal)
büyüdüğü (non-prospective participle personal)
büyüdüğümüz (non-prospective participle personal)
büyüdüğünüz (non-prospective participle personal)
büyüdükleri (non-prospective participle personal)
büyüyeceğim (participle personal prospective)
büyüyeceğin (participle personal prospective)
büyüyeceği (participle personal prospective)
büyüyeceğimiz (participle personal prospective)
büyüyeceğiniz (participle personal prospective)
büyüyecekleri (participle personal prospective)
büyüme (noun-from-verb)
büyüyüş (adverbial)
büyürüm (aorist first-person indicative present singular)
büyürsün (aorist indicative present second-person singular)
büyür (aorist indicative present singular third-person)
büyürüz (aorist first-person indicative plural present)
büyürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
büyürler (aorist indicative plural present third-person)
büyüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyüyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyüdüm (first-person indicative past perfective singular)
büyüdün (indicative past perfective second-person singular)
büyüdü (indicative past perfective singular third-person)
büyüdük (first-person indicative past perfective plural)
büyüdünüz (indicative past perfective plural second-person)
büyüdüler (indicative past perfective plural third-person)
büyüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
büyüyeceğim (first-person future indicative singular)
büyüyeceksin (future indicative second-person singular)
büyüyecek (future indicative singular third-person)
büyüyeceğiz (first-person future indicative plural)
büyüyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büyüyecekler (future indicative plural third-person)
büyümişim (first-person inferential perfective singular)
büyümişsin (inferential perfective second-person singular)
büyümiş (inferential perfective singular third-person)
büyümişiz (first-person inferential perfective plural)
büyümişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büyümişler (inferential perfective plural third-person)
büyürmişim (aorist first-person inferential singular)
büyürmişsin (aorist inferential second-person singular)
büyürmiş (aorist inferential singular third-person)
büyürmişiz (aorist first-person inferential plural)
büyürmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büyürmişler (aorist inferential plural third-person)
büyüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
büyüsem (conditional first-person singular)
büyüsen (conditional second-person singular)
büyüse (conditional singular third-person)
büyüsek (conditional first-person plural)
büyüseniz (conditional plural second-person)
büyüseler (conditional plural third-person)
büyüseydim (conditional first-person perfective singular)
büyüseydin (conditional perfective second-person singular)
büyüseydi (conditional perfective singular third-person)
büyüseydik (conditional first-person perfective plural)
büyüseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büyüseydiler (conditional perfective plural third-person)
büyüyeyim (first-person optative singular)
büyüyesin (optative second-person singular)
büyüye (optative singular third-person)
büyüyelim (first-person optative plural)
büyüyesiniz (optative plural second-person)
büyüyeler (optative plural third-person)
büyümekteyim (first-person progressive singular)
büyümektesin (progressive second-person singular)
büyümekte (progressive singular third-person)
büyümekteyiz (first-person plural progressive)
büyümektesiniz (plural progressive second-person)
büyümekteler (plural progressive third-person)
büyümeliyim (first-person necessitative singular)
büyümelisin (necessitative second-person singular)
büyümeli (necessitative singular third-person)
büyümeliyiz (first-person necessitative plural)
büyümelisiniz (necessitative plural second-person)
büyümeliler (necessitative plural third-person)
büyü (imperative second-person singular)
büyüsün (imperative singular third-person)
büyüyün (imperative plural second-person)
büyüsünler (imperative plural third-person)
büyür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
büyür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
büyür mü? (aorist indicative present singular third-person)
büyür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
büyür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
büyürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büyüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyüdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
büyüdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
büyüdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
büyüdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
büyüdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
büyüdüler mü? (indicative past perfective plural third-person)
büyüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyüyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büyüyecek misin? (future indicative second-person singular)
büyüyecek mi? (future indicative singular third-person)
büyüyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büyüyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büyüyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büyümiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büyümiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büyümiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büyümiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büyümiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büyümişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büyür müymişüm? (aorist first-person inferential singular)
büyür müymişsün? (aorist inferential second-person singular)
büyür müymiş? (aorist inferential singular third-person)
büyür müymişüz? (aorist first-person inferential plural)
büyür müymişsünüz? (aorist inferential plural second-person)
büyürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büyüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyüsem mi? (conditional first-person singular)
büyüsen mi? (conditional second-person singular)
büyüse mi? (conditional singular third-person)
büyüsek mi? (conditional first-person plural)
büyüseniz mi? (conditional plural second-person)
büyüseler mi? (conditional plural third-person)
büyüse miydim? (conditional first-person perfective singular)
büyüse miydin? (conditional perfective second-person singular)
büyüse miydi? (conditional perfective singular third-person)
büyüse miydik? (conditional first-person perfective plural)
büyüse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büyüseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büyümekte miyim? (first-person progressive singular)
büyümekte misin? (progressive second-person singular)
büyümekte mi? (progressive singular third-person)
büyümekte miyiz? (first-person plural progressive)
büyümekte misiniz? (plural progressive second-person)
büyümekteler mi? (plural progressive third-person)
büyümeli miyim? (first-person necessitative singular)
büyümeli misin? (necessitative second-person singular)
büyümeli mi? (necessitative singular third-person)
büyümeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büyümeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büyümeliler mi? (necessitative plural third-person)
büyümemek (infinitive negative)
büyümeyen (imperfective impersonal negative participle)
büyümemiş (impersonal negative participle perfective)
büyümeyecek (impersonal negative participle prospective)
büyümediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
büyümediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
büyümediği (negative non-prospective participle singular third-person)
büyümediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
büyümediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
büyümedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
büyümeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
büyümeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
büyümeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
büyümeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
büyümeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
büyümeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
büyümeme (negative noun-from-verb)
büyümeyüş (adverbial negative)
büyümem (aorist first-person indicative present singular)
büyümezsin (aorist indicative present second-person singular)
büyümez (aorist indicative present singular third-person)
büyümeyiz (aorist first-person indicative plural present)
büyümezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
büyümezler (aorist indicative plural present third-person)
büyümüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyümüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyümüyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyümüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyümüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyümüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyümedim (first-person indicative past perfective singular)
büyümedin (indicative past perfective second-person singular)
büyümedi (indicative past perfective singular third-person)
büyümedik (first-person indicative past perfective plural)
büyümediniz (indicative past perfective plural second-person)
büyümediler (indicative past perfective plural third-person)
büyümüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyümüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyümüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyümüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyümüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyümüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
büyümeyeceğim (first-person future indicative singular)
büyümeyeceksin (future indicative second-person singular)
büyümeyecek (future indicative singular third-person)
büyümeyeceğiz (first-person future indicative plural)
büyümeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büyümeyecekler (future indicative plural third-person)
büyümemişim (first-person inferential perfective singular)
büyümemişsin (inferential perfective second-person singular)
büyümemiş (inferential perfective singular third-person)
büyümemişiz (first-person inferential perfective plural)
büyümemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büyümemişler (inferential perfective plural third-person)
büyümezmişim (aorist first-person inferential singular)
büyümezmişsin (aorist inferential second-person singular)
büyümezmiş (aorist inferential singular third-person)
büyümezmişiz (aorist first-person inferential plural)
büyümezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büyümezmişler (aorist inferential plural third-person)
büyümüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyümüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyümüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyümüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyümüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyümüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
büyümesem (conditional first-person singular)
büyümesen (conditional second-person singular)
büyümese (conditional singular third-person)
büyümesek (conditional first-person plural)
büyümeseniz (conditional plural second-person)
büyümeseler (conditional plural third-person)
büyümeseydim (conditional first-person perfective singular)
büyümeseydin (conditional perfective second-person singular)
büyümeseydi (conditional perfective singular third-person)
büyümeseydik (conditional first-person perfective plural)
büyümeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büyümeseydiler (conditional perfective plural third-person)
büyümeyeyim (first-person optative singular)
büyümeyesin (optative second-person singular)
büyümeye (optative singular third-person)
büyümeyelim (first-person optative plural)
büyümeyesiniz (optative plural second-person)
büyümeyeler (optative plural third-person)
büyümemekteyim (first-person progressive singular)
büyümemektesin (progressive second-person singular)
büyümemekte (progressive singular third-person)
büyümemekteyiz (first-person plural progressive)
büyümemektesiniz (plural progressive second-person)
büyümemekteler (plural progressive third-person)
büyümemeliyim (first-person necessitative singular)
büyümemelisin (necessitative second-person singular)
büyümemeli (necessitative singular third-person)
büyümemeliyiz (first-person necessitative plural)
büyümemelisiniz (necessitative plural second-person)
büyümemeliler (necessitative plural third-person)
büyüme (imperative second-person singular)
büyümesin (imperative singular third-person)
büyümeyin (imperative plural second-person)
büyümesinler (imperative plural third-person)
büyümez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büyümez misin? (aorist indicative present second-person singular)
büyümez mi? (aorist indicative present singular third-person)
büyümez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büyümez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büyümezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büyümüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyümüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyümüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyümüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyümüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyümüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyümedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büyümedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büyümedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büyümedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büyümediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büyümediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büyümüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyümüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyümüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyümüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyümüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyümüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyümeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büyümeyecek misin? (future indicative second-person singular)
büyümeyecek mi? (future indicative singular third-person)
büyümeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büyümeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büyümeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büyümemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büyümemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büyümemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büyümemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büyümemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büyümemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büyümez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büyümez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büyümez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büyümez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büyümez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büyümezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büyümüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyümüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyümüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyümüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyümüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyümüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyümesem mi? (conditional first-person singular)
büyümesen mi? (conditional second-person singular)
büyümese mi? (conditional singular third-person)
büyümesek mi? (conditional first-person plural)
büyümeseniz mi? (conditional plural second-person)
büyümeseler mi? (conditional plural third-person)
büyümese miydim? (conditional first-person perfective singular)
büyümese miydin? (conditional perfective second-person singular)
büyümese miydi? (conditional perfective singular third-person)
büyümese miydik? (conditional first-person perfective plural)
büyümese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büyümeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büyümemekte miyim? (first-person progressive singular)
büyümemekte misin? (progressive second-person singular)
büyümemekte mi? (progressive singular third-person)
büyümemekte miyiz? (first-person plural progressive)
büyümemekte misiniz? (plural progressive second-person)
büyümemekteler mi? (plural progressive third-person)
büyümemeli miyim? (first-person necessitative singular)
büyümemeli misin? (necessitative second-person singular)
büyümemeli mi? (necessitative singular third-person)
büyümemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büyümemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büyümemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بیومك (biyümek) or بویمك (büyümek, “to increase in size, grow, to rise in rank or importance”), from Proto-Turkic *bedü- (“to become bigger, grow”).
Cognates with Crimean Tatar büyümek, Gagauz büümää, Karakhanid بَدُماكْ (beδümek, “to grow up”), Old Uyghur [script needed] (bedü-, “to grow, increase”), Azerbaijani böyümək (“to grow up”), Tuvan бедиир (bediir, “to rise, go up”).

cog

(intransitive) To grow, to increase in size, to expand.

(intransitive) To grow up, to be brought up.

(intransitive) To increase in severity or intensity.

(intransitive) To increase in number or amount.