bağırışmak

head

bağırışmak (third-person singular simple present bağırışır)

bağırışır (present singular third-person)
bağırışmak (infinitive)
bağırışan (imperfective impersonal participle)
bağırışmış (impersonal participle perfective)
bağırışacak (impersonal participle prospective)
bağırıştığım (non-prospective participle personal)
bağırıştığın (non-prospective participle personal)
bağırıştığı (non-prospective participle personal)
bağırıştığımız (non-prospective participle personal)
bağırıştığınız (non-prospective participle personal)
bağırıştıkları (non-prospective participle personal)
bağırışacağım (participle personal prospective)
bağırışacağın (participle personal prospective)
bağırışacağı (participle personal prospective)
bağırışacağımız (participle personal prospective)
bağırışacağınız (participle personal prospective)
bağırışacakları (participle personal prospective)
bağırışma (noun-from-verb)
bağırışış (adverbial)
bağırışırım (aorist first-person indicative present singular)
bağırışırsın (aorist indicative present second-person singular)
bağırışır (aorist indicative present singular third-person)
bağırışırız (aorist first-person indicative plural present)
bağırışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağırışırlar (aorist indicative plural present third-person)
bağırışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağırışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağırışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağırışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağırışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağırışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağırıştım (first-person indicative past perfective singular)
bağırıştın (indicative past perfective second-person singular)
bağırıştı (indicative past perfective singular third-person)
bağırıştık (first-person indicative past perfective plural)
bağırıştınız (indicative past perfective plural second-person)
bağırıştılar (indicative past perfective plural third-person)
bağırışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağırışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağırışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağırışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağırışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağırışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bağırışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bağırışacağım (first-person future indicative singular)
bağırışacaksın (future indicative second-person singular)
bağırışacak (future indicative singular third-person)
bağırışacağız (first-person future indicative plural)
bağırışacaksınız (future indicative plural second-person)
bağırışacaklar (future indicative plural third-person)
bağırışmışım (first-person inferential perfective singular)
bağırışmışsın (inferential perfective second-person singular)
bağırışmış (inferential perfective singular third-person)
bağırışmışız (first-person inferential perfective plural)
bağırışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağırışmışlar (inferential perfective plural third-person)
bağırışırmışım (aorist first-person inferential singular)
bağırışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağırışırmış (aorist inferential singular third-person)
bağırışırmışız (aorist first-person inferential plural)
bağırışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağırışırlarmış (or bağırışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
bağırışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağırışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağırışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağırışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağırışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağırışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bağırışsam (conditional first-person singular)
bağırışsan (conditional second-person singular)
bağırışsa (conditional singular third-person)
bağırışsak (conditional first-person plural)
bağırışsanız (conditional plural second-person)
bağırışsalar (conditional plural third-person)
bağırışsaydım (conditional first-person perfective singular)
bağırışsaydın (conditional perfective second-person singular)
bağırışsaydı (conditional perfective singular third-person)
bağırışsaydık (conditional first-person perfective plural)
bağırışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağırışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağırışayım (first-person optative singular)
bağırışasın (optative second-person singular)
bağırışa (optative singular third-person)
bağırışalım (first-person optative plural)
bağırışasınız (optative plural second-person)
bağırışalar (optative plural third-person)
bağırışmaktayım (first-person progressive singular)
bağırışmaktasın (progressive second-person singular)
bağırışmakta (progressive singular third-person)
bağırışmaktayız (first-person plural progressive)
bağırışmaktasınız (plural progressive second-person)
bağırışmaktalar (plural progressive third-person)
bağırışmalıyım (first-person necessitative singular)
bağırışmalısın (necessitative second-person singular)
bağırışmalı (necessitative singular third-person)
bağırışmalıyız (first-person necessitative plural)
bağırışmalısınız (necessitative plural second-person)
bağırışmalılar (necessitative plural third-person)
bağırış (imperative second-person singular)
bağırışsın (imperative singular third-person)
bağırışın (imperative plural second-person)
bağırışsınlar (imperative plural third-person)
bağırışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağırışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağırışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağırışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağırışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağırışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağırışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağırışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağırışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağırışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağırışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağırışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağırıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağırıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağırıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağırıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağırıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağırıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağırışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağırışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağırışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağırışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağırışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağırışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağırışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağırışacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağırışacak mı? (future indicative singular third-person)
bağırışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağırışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağırışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağırışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağırışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağırışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağırışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağırışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağırışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağırışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağırışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağırışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağırışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağırışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağırışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağırışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağırışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağırışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağırışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağırışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağırışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağırışsam mı? (conditional first-person singular)
bağırışsan mı? (conditional second-person singular)
bağırışsa mı? (conditional singular third-person)
bağırışsak mı? (conditional first-person plural)
bağırışsanız mı? (conditional plural second-person)
bağırışsalar mı? (conditional plural third-person)
bağırışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağırışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağırışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağırışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağırışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağırışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağırışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağırışmakta mısın? (progressive second-person singular)
bağırışmakta mı? (progressive singular third-person)
bağırışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağırışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağırışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağırışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağırışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağırışmalı mı? (necessitative singular third-person)
bağırışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağırışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağırışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
bağırışmamak (infinitive negative)
bağırışmayan (imperfective impersonal negative participle)
bağırışmamış (impersonal negative participle perfective)
bağırışmayacak (impersonal negative participle prospective)
bağırışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bağırışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bağırışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bağırışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bağırışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bağırışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bağırışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bağırışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bağırışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bağırışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bağırışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bağırışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bağırışmama (negative noun-from-verb)
bağırışmayış (adverbial negative)
bağırışmam (aorist first-person indicative present singular)
bağırışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
bağırışmaz (aorist indicative present singular third-person)
bağırışmayız (aorist first-person indicative plural present)
bağırışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağırışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
bağırışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağırışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağırışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağırışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağırışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağırışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağırışmadım (first-person indicative past perfective singular)
bağırışmadın (indicative past perfective second-person singular)
bağırışmadı (indicative past perfective singular third-person)
bağırışmadık (first-person indicative past perfective plural)
bağırışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
bağırışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
bağırışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağırışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağırışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağırışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağırışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağırışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bağırışmayacağım (first-person future indicative singular)
bağırışmayacaksın (future indicative second-person singular)
bağırışmayacak (future indicative singular third-person)
bağırışmayacağız (first-person future indicative plural)
bağırışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
bağırışmayacaklar (future indicative plural third-person)
bağırışmamışım (first-person inferential perfective singular)
bağırışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
bağırışmamış (inferential perfective singular third-person)
bağırışmamışız (first-person inferential perfective plural)
bağırışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağırışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
bağırışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
bağırışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağırışmazmış (aorist inferential singular third-person)
bağırışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
bağırışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağırışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
bağırışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağırışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağırışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağırışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağırışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağırışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bağırışmasam (conditional first-person singular)
bağırışmasan (conditional second-person singular)
bağırışmasa (conditional singular third-person)
bağırışmasak (conditional first-person plural)
bağırışmasanız (conditional plural second-person)
bağırışmasalar (conditional plural third-person)
bağırışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
bağırışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
bağırışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
bağırışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
bağırışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağırışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağırışmayayım (first-person optative singular)
bağırışmayasın (optative second-person singular)
bağırışmaya (optative singular third-person)
bağırışmayalım (first-person optative plural)
bağırışmayasınız (optative plural second-person)
bağırışmayalar (optative plural third-person)
bağırışmamaktayım (first-person progressive singular)
bağırışmamaktasın (progressive second-person singular)
bağırışmamakta (progressive singular third-person)
bağırışmamaktayız (first-person plural progressive)
bağırışmamaktasınız (plural progressive second-person)
bağırışmamaktalar (plural progressive third-person)
bağırışmamalıyım (first-person necessitative singular)
bağırışmamalısın (necessitative second-person singular)
bağırışmamalı (necessitative singular third-person)
bağırışmamalıyız (first-person necessitative plural)
bağırışmamalısınız (necessitative plural second-person)
bağırışmamalılar (necessitative plural third-person)
bağırışma (imperative second-person singular)
bağırışmasın (imperative singular third-person)
bağırışmayın (imperative plural second-person)
bağırışmasınlar (imperative plural third-person)
bağırışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağırışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağırışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağırışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağırışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağırışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağırışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağırışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağırışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağırışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağırışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağırışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağırışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağırışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağırışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağırışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağırışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağırışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağırışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağırışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağırışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağırışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağırışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağırışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağırışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağırışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağırışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
bağırışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağırışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağırışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağırışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağırışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağırışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağırışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağırışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağırışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağırışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağırışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağırışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağırışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağırışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağırışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağırışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağırışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağırışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağırışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağırışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağırışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağırışmasam mı? (conditional first-person singular)
bağırışmasan mı? (conditional second-person singular)
bağırışmasa mı? (conditional singular third-person)
bağırışmasak mı? (conditional first-person plural)
bağırışmasanız mı? (conditional plural second-person)
bağırışmasalar mı? (conditional plural third-person)
bağırışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağırışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağırışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağırışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağırışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağırışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağırışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağırışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
bağırışmamakta mı? (progressive singular third-person)
bağırışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağırışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağırışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağırışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağırışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağırışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
bağırışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağırışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağırışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

bağırıştığım

bağırıştığın

bağırıştığımız

bağırıştığınız

bağırışacağı

bağırışırsın

bağırışırsınız

bağırıştınız

bağırışırmışım

bağırışırmışsın

bağırışırmış

bağırışırmışız

bağırışırmışsınız

bağırışmışım

bağırışmışsın

bağırışmışız

bağırışmışsınız

bağırışır mı?

bağırıştı mı?

bağırışır mıymışım?

bağırışır mıymış?

bağırışır mıymışız?

bağırışmış mıyım?

bağırışmış mısın?

bağırışmış mı?

bağırışmış mıyız?

bağırışmış mısınız?

bağırışmamış

bağırışmadığım

bağırışmadığın

bağırışmadığı

bağırışmadığımız

bağırışmadığınız

bağırışmayış

bağırışmamışım

bağırışmamış

bağırışmamışız

(reciprocal) to sing in an ensemble together


şüphelenmek

head

şüphelenmek (third-person singular simple present şüphelenir)

şüphelenir (present singular third-person)
şüphelenmek (infinitive)
şüphelenen (imperfective impersonal participle)
şüphelenmiş (impersonal participle perfective)
şüphelenecek (impersonal participle prospective)
şüphelendiğim (non-prospective participle personal)
şüphelendiğin (non-prospective participle personal)
şüphelendiği (non-prospective participle personal)
şüphelendiğimiz (non-prospective participle personal)
şüphelendiğiniz (non-prospective participle personal)
şüphelendikleri (non-prospective participle personal)
şüpheleneceğim (participle personal prospective)
şüpheleneceğin (participle personal prospective)
şüpheleneceği (participle personal prospective)
şüpheleneceğimiz (participle personal prospective)
şüpheleneceğiniz (participle personal prospective)
şüphelenecekleri (participle personal prospective)
şüphelenme (noun-from-verb)
şüpheleniş (adverbial)
şüphelenirim (aorist first-person indicative present singular)
şüphelenirsin (aorist indicative present second-person singular)
şüphelenir (aorist indicative present singular third-person)
şüpheleniriz (aorist first-person indicative plural present)
şüphelenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şüphelenirler (aorist indicative plural present third-person)
şüpheleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şüpheleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şüpheleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
şüpheleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şüpheleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şüpheleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şüphelendim (first-person indicative past perfective singular)
şüphelendin (indicative past perfective second-person singular)
şüphelendi (indicative past perfective singular third-person)
şüphelendik (first-person indicative past perfective plural)
şüphelendiniz (indicative past perfective plural second-person)
şüphelendiler (indicative past perfective plural third-person)
şüpheleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şüpheleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şüpheleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şüpheleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şüpheleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şüpheleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şüpheleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şüpheleneceğim (first-person future indicative singular)
şüpheleneceksin (future indicative second-person singular)
şüphelenecek (future indicative singular third-person)
şüpheleneceğiz (first-person future indicative plural)
şüpheleneceksiniz (future indicative plural second-person)
şüphelenecekler (future indicative plural third-person)
şüphelenmişim (first-person inferential perfective singular)
şüphelenmişsin (inferential perfective second-person singular)
şüphelenmiş (inferential perfective singular third-person)
şüphelenmişiz (first-person inferential perfective plural)
şüphelenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şüphelenmişler (inferential perfective plural third-person)
şüphelenirmişim (aorist first-person inferential singular)
şüphelenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
şüphelenirmiş (aorist inferential singular third-person)
şüphelenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
şüphelenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şüphelenirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or şüphelenirmişlar (aorist inferential plural third-person)
şüpheleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şüpheleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şüpheleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şüpheleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şüpheleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şüpheleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şüphelensem (conditional first-person singular)
şüphelensen (conditional second-person singular)
şüphelense (conditional singular third-person)
şüphelensek (conditional first-person plural)
şüphelenseniz (conditional plural second-person)
şüphelenseler (conditional plural third-person)
şüphelenseydim (conditional first-person perfective singular)
şüphelenseydin (conditional perfective second-person singular)
şüphelenseydi (conditional perfective singular third-person)
şüphelenseydik (conditional first-person perfective plural)
şüphelenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şüphelenseydiler (conditional perfective plural third-person)
şüpheleneyim (first-person optative singular)
şüphelenesin (optative second-person singular)
şüphelene (optative singular third-person)
şüphelenelim (first-person optative plural)
şüphelenesiniz (optative plural second-person)
şüpheleneler (optative plural third-person)
şüphelenmekteyim (first-person progressive singular)
şüphelenmektesin (progressive second-person singular)
şüphelenmekte (progressive singular third-person)
şüphelenmekteyiz (first-person plural progressive)
şüphelenmektesiniz (plural progressive second-person)
şüphelenmekteler (plural progressive third-person)
şüphelenmeliyim (first-person necessitative singular)
şüphelenmelisin (necessitative second-person singular)
şüphelenmeli (necessitative singular third-person)
şüphelenmeliyiz (first-person necessitative plural)
şüphelenmelisiniz (necessitative plural second-person)
şüphelenmeliler (necessitative plural third-person)
şüphelen (imperative second-person singular)
şüphelensin (imperative singular third-person)
şüphelenin (imperative plural second-person)
şüphelensinler (imperative plural third-person)
şüphelenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şüphelenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
şüphelenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
şüphelenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şüphelenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şüphelenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şüpheleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şüpheleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şüpheleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şüpheleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şüpheleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şüpheleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şüphelendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şüphelendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şüphelendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şüphelendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şüphelendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şüphelendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şüpheleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şüpheleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şüpheleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şüpheleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şüpheleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şüpheleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şüphelenecek miyim? (first-person future indicative singular)
şüphelenecek misin? (future indicative second-person singular)
şüphelenecek mi? (future indicative singular third-person)
şüphelenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şüphelenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şüphelenecekler mi? (future indicative plural third-person)
şüphelenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şüphelenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şüphelenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şüphelenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şüphelenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şüphelenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şüphelenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şüphelenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şüphelenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şüphelenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şüphelenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şüphelenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şüpheleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şüpheleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şüpheleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şüpheleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şüpheleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şüpheleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şüphelensem mi? (conditional first-person singular)
şüphelensen mi? (conditional second-person singular)
şüphelense mi? (conditional singular third-person)
şüphelensek mi? (conditional first-person plural)
şüphelenseniz mi? (conditional plural second-person)
şüphelenseler mi? (conditional plural third-person)
şüphelense miydim? (conditional first-person perfective singular)
şüphelense miydin? (conditional perfective second-person singular)
şüphelense miydi? (conditional perfective singular third-person)
şüphelense miydik? (conditional first-person perfective plural)
şüphelense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şüphelenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şüphelenmekte miyim? (first-person progressive singular)
şüphelenmekte misin? (progressive second-person singular)
şüphelenmekte mi? (progressive singular third-person)
şüphelenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
şüphelenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
şüphelenmekteler mi? (plural progressive third-person)
şüphelenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
şüphelenmeli misin? (necessitative second-person singular)
şüphelenmeli mi? (necessitative singular third-person)
şüphelenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şüphelenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şüphelenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
şüphelenmemek (infinitive negative)
şüphelenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
şüphelenmemiş (impersonal negative participle perfective)
şüphelenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
şüphelenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
şüphelenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
şüphelenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
şüphelenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
şüphelenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
şüphelenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
şüphelenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
şüphelenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
şüphelenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
şüphelenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
şüphelenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
şüphelenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
şüphelenmeme (negative noun-from-verb)
şüphelenmeyiş (adverbial negative)
şüphelenmem (aorist first-person indicative present singular)
şüphelenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
şüphelenmez (aorist indicative present singular third-person)
şüphelenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
şüphelenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şüphelenmezler (aorist indicative plural present third-person)
şüphelenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şüphelenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şüphelenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
şüphelenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şüphelenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şüphelenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şüphelenmedim (first-person indicative past perfective singular)
şüphelenmedin (indicative past perfective second-person singular)
şüphelenmedi (indicative past perfective singular third-person)
şüphelenmedik (first-person indicative past perfective plural)
şüphelenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
şüphelenmediler (indicative past perfective plural third-person)
şüphelenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şüphelenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şüphelenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şüphelenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şüphelenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şüphelenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şüphelenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
şüphelenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
şüphelenmeyecek (future indicative singular third-person)
şüphelenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
şüphelenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
şüphelenmeyecekler (future indicative plural third-person)
şüphelenmemişim (first-person inferential perfective singular)
şüphelenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
şüphelenmemiş (inferential perfective singular third-person)
şüphelenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
şüphelenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şüphelenmemişler (inferential perfective plural third-person)
şüphelenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
şüphelenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
şüphelenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
şüphelenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
şüphelenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şüphelenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
şüphelenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şüphelenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şüphelenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şüphelenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şüphelenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şüphelenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şüphelenmesem (conditional first-person singular)
şüphelenmesen (conditional second-person singular)
şüphelenmese (conditional singular third-person)
şüphelenmesek (conditional first-person plural)
şüphelenmeseniz (conditional plural second-person)
şüphelenmeseler (conditional plural third-person)
şüphelenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
şüphelenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
şüphelenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
şüphelenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
şüphelenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şüphelenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
şüphelenmeyeyim (first-person optative singular)
şüphelenmeyesin (optative second-person singular)
şüphelenmeye (optative singular third-person)
şüphelenmeyelim (first-person optative plural)
şüphelenmeyesiniz (optative plural second-person)
şüphelenmeyeler (optative plural third-person)
şüphelenmemekteyim (first-person progressive singular)
şüphelenmemektesin (progressive second-person singular)
şüphelenmemekte (progressive singular third-person)
şüphelenmemekteyiz (first-person plural progressive)
şüphelenmemektesiniz (plural progressive second-person)
şüphelenmemekteler (plural progressive third-person)
şüphelenmemeliyim (first-person necessitative singular)
şüphelenmemelisin (necessitative second-person singular)
şüphelenmemeli (necessitative singular third-person)
şüphelenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
şüphelenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
şüphelenmemeliler (necessitative plural third-person)
şüphelenme (imperative second-person singular)
şüphelenmesin (imperative singular third-person)
şüphelenmeyin (imperative plural second-person)
şüphelenmesinler (imperative plural third-person)
şüphelenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şüphelenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
şüphelenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
şüphelenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şüphelenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şüphelenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şüphelenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şüphelenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şüphelenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şüphelenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şüphelenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şüphelenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şüphelenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şüphelenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şüphelenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şüphelenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şüphelenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şüphelenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şüphelenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şüphelenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şüphelenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şüphelenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şüphelenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şüphelenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şüphelenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
şüphelenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
şüphelenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
şüphelenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şüphelenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şüphelenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
şüphelenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şüphelenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şüphelenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şüphelenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şüphelenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şüphelenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şüphelenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şüphelenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şüphelenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şüphelenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şüphelenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şüphelenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şüphelenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şüphelenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şüphelenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şüphelenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şüphelenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şüphelenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şüphelenmesem mi? (conditional first-person singular)
şüphelenmesen mi? (conditional second-person singular)
şüphelenmese mi? (conditional singular third-person)
şüphelenmesek mi? (conditional first-person plural)
şüphelenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
şüphelenmeseler mi? (conditional plural third-person)
şüphelenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
şüphelenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
şüphelenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
şüphelenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
şüphelenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şüphelenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şüphelenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
şüphelenmemekte misin? (progressive second-person singular)
şüphelenmemekte mi? (progressive singular third-person)
şüphelenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
şüphelenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
şüphelenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
şüphelenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
şüphelenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
şüphelenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
şüphelenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şüphelenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şüphelenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish شبههلنمك. Equivalent to şüphe (“doubt”) + -le + -n + -mek. Compare Azerbaijani şübhələnmək.


götü gitmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

götü gitiyorlardı (or götü gitiyordular)

götü gitmek (infinitive)
götü giten (imperfective impersonal participle)
götü gitmiş (impersonal participle perfective)
götü gitecek (impersonal participle prospective)
götü gittiğim (non-prospective participle personal)
götü gittiğin (non-prospective participle personal)
götü gittiği (non-prospective participle personal)
götü gittiğimiz (non-prospective participle personal)
götü gittiğiniz (non-prospective participle personal)
götü gittikleri (non-prospective participle personal)
götü giteceğim (participle personal prospective)
götü giteceğin (participle personal prospective)
götü giteceği (participle personal prospective)
götü giteceğimiz (participle personal prospective)
götü giteceğiniz (participle personal prospective)
götü gitecekleri (participle personal prospective)
götü gitme (noun-from-verb)
götü gitiş (adverbial)
götü giderim (aorist first-person indicative present singular)
götü gidersin (aorist indicative present second-person singular)
götü gider (aorist indicative present singular third-person)
götü gideriz (aorist first-person indicative plural present)
götü gidersiniz (aorist indicative plural present second-person)
götü giderler (aorist indicative plural present third-person)
götü gitiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
götü gitiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
götü gitiyor (imperfective indicative present singular third-person)
götü gitiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
götü gitiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
götü gitiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
götü gittim (first-person indicative past perfective singular)
götü gittin (indicative past perfective second-person singular)
götü gitti (indicative past perfective singular third-person)
götü gittik (first-person indicative past perfective plural)
götü gittiniz (indicative past perfective plural second-person)
götü gittiler (indicative past perfective plural third-person)
götü gitiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
götü gitiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
götü gitiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
götü gitiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
götü gitiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
götü gitiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or götü gitiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
götü giteceğim (first-person future indicative singular)
götü giteceksin (future indicative second-person singular)
götü gitecek (future indicative singular third-person)
götü giteceğiz (first-person future indicative plural)
götü giteceksiniz (future indicative plural second-person)
götü gitecekler (future indicative plural third-person)
götü gitmişim (first-person inferential perfective singular)
götü gitmişsin (inferential perfective second-person singular)
götü gitmiş (inferential perfective singular third-person)
götü gitmişiz (first-person inferential perfective plural)
götü gitmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
götü gitmişler (inferential perfective plural third-person)
götü gidermişim (aorist first-person inferential singular)
götü gidermişsin (aorist inferential second-person singular)
götü gidermiş (aorist inferential singular third-person)
götü gidermişiz (aorist first-person inferential plural)
götü gidermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
götü giderlermiş (aorist inferential plural third-person)
or götü gidermişlar (aorist inferential plural third-person)
götü gitiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
götü gitiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
götü gitiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
götü gitiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
götü gitiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
götü gitiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
götü gitsem (conditional first-person singular)
götü gitsen (conditional second-person singular)
götü gitse (conditional singular third-person)
götü gitsek (conditional first-person plural)
götü gitseniz (conditional plural second-person)
götü gitseler (conditional plural third-person)
götü gitseydim (conditional first-person perfective singular)
götü gitseydin (conditional perfective second-person singular)
götü gitseydi (conditional perfective singular third-person)
götü gitseydik (conditional first-person perfective plural)
götü gitseydiniz (conditional perfective plural second-person)
götü gitseydiler (conditional perfective plural third-person)
götü giteyim (first-person optative singular)
götü gitesin (optative second-person singular)
götü gite (optative singular third-person)
götü gitelim (first-person optative plural)
götü gitesiniz (optative plural second-person)
götü giteler (optative plural third-person)
götü gitmekteyim (first-person progressive singular)
götü gitmektesin (progressive second-person singular)
götü gitmekte (progressive singular third-person)
götü gitmekteyiz (first-person plural progressive)
götü gitmektesiniz (plural progressive second-person)
götü gitmekteler (plural progressive third-person)
götü gitmeliyim (first-person necessitative singular)
götü gitmelisin (necessitative second-person singular)
götü gitmeli (necessitative singular third-person)
götü gitmeliyiz (first-person necessitative plural)
götü gitmelisiniz (necessitative plural second-person)
götü gitmeliler (necessitative plural third-person)
götü git (imperative second-person singular)
götü gitsin (imperative singular third-person)
götü gitin (imperative plural second-person)
götü gitsinler (imperative plural third-person)
götü gider miyim? (aorist first-person indicative present singular)
götü gider misin? (aorist indicative present second-person singular)
götü gider mi? (aorist indicative present singular third-person)
götü gider miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
götü gider misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
götü giderler mi? (aorist indicative plural present third-person)
götü gitiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
götü gitiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
götü gitiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
götü gitiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
götü gitiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
götü gitiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
götü gittim mi? (first-person indicative past perfective singular)
götü gittin mi? (indicative past perfective second-person singular)
götü gitti mi? (indicative past perfective singular third-person)
götü gittik mi? (first-person indicative past perfective plural)
götü gittiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
götü gittiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
götü gitiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
götü gitiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
götü gitiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
götü gitiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
götü gitiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
götü gitiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
götü gitecek miyim? (first-person future indicative singular)
götü gitecek misin? (future indicative second-person singular)
götü gitecek mi? (future indicative singular third-person)
götü gitecek miyiz? (first-person future indicative plural)
götü gitecek misiniz? (future indicative plural second-person)
götü gitecekler mi? (future indicative plural third-person)
götü gitmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
götü gitmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
götü gitmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
götü gitmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
götü gitmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
götü gitmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
götü gider miymişim? (aorist first-person inferential singular)
götü gider miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
götü gider miymiş? (aorist inferential singular third-person)
götü gider miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
götü gider miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
götü giderler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
götü gitiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
götü gitiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
götü gitiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
götü gitiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
götü gitiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
götü gitiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
götü gitsem mi? (conditional first-person singular)
götü gitsen mi? (conditional second-person singular)
götü gitse mi? (conditional singular third-person)
götü gitsek mi? (conditional first-person plural)
götü gitseniz mi? (conditional plural second-person)
götü gitseler mi? (conditional plural third-person)
götü gitse miydim? (conditional first-person perfective singular)
götü gitse miydin? (conditional perfective second-person singular)
götü gitse miydi? (conditional perfective singular third-person)
götü gitse miydik? (conditional first-person perfective plural)
götü gitse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
götü gitseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
götü gitmekte miyim? (first-person progressive singular)
götü gitmekte misin? (progressive second-person singular)
götü gitmekte mi? (progressive singular third-person)
götü gitmekte miyiz? (first-person plural progressive)
götü gitmekte misiniz? (plural progressive second-person)
götü gitmekteler mi? (plural progressive third-person)
götü gitmeli miyim? (first-person necessitative singular)
götü gitmeli misin? (necessitative second-person singular)
götü gitmeli mi? (necessitative singular third-person)
götü gitmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
götü gitmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
götü gitmeliler mi? (necessitative plural third-person)
götü gitmemek (infinitive negative)
götü gitmeyen (imperfective impersonal negative participle)
götü gitmemiş (impersonal negative participle perfective)
götü gitmeyecek (impersonal negative participle prospective)
götü gitmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
götü gitmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
götü gitmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
götü gitmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
götü gitmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
götü gitmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
götü gitmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
götü gitmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
götü gitmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
götü gitmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
götü gitmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
götü gitmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
götü gitmeme (negative noun-from-verb)
götü gitmeyiş (adverbial negative)
götü gitmem (aorist first-person indicative present singular)
götü gitmezsin (aorist indicative present second-person singular)
götü gitmez (aorist indicative present singular third-person)
götü gitmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
götü gitmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
götü gitmezler (aorist indicative plural present third-person)
götü gitmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
götü gitmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
götü gitmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
götü gitmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
götü gitmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
götü gitmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
götü gitmedim (first-person indicative past perfective singular)
götü gitmedin (indicative past perfective second-person singular)
götü gitmedi (indicative past perfective singular third-person)
götü gitmedik (first-person indicative past perfective plural)
götü gitmediniz (indicative past perfective plural second-person)
götü gitmediler (indicative past perfective plural third-person)
götü gitmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
götü gitmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
götü gitmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
götü gitmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
götü gitmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
götü gitmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
götü gitmeyeceğim (first-person future indicative singular)
götü gitmeyeceksin (future indicative second-person singular)
götü gitmeyecek (future indicative singular third-person)
götü gitmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
götü gitmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
götü gitmeyecekler (future indicative plural third-person)
götü gitmemişim (first-person inferential perfective singular)
götü gitmemişsin (inferential perfective second-person singular)
götü gitmemiş (inferential perfective singular third-person)
götü gitmemişiz (first-person inferential perfective plural)
götü gitmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
götü gitmemişler (inferential perfective plural third-person)
götü gitmezmişim (aorist first-person inferential singular)
götü gitmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
götü gitmezmiş (aorist inferential singular third-person)
götü gitmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
götü gitmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
götü gitmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
götü gitmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
götü gitmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
götü gitmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
götü gitmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
götü gitmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
götü gitmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
götü gitmesem (conditional first-person singular)
götü gitmesen (conditional second-person singular)
götü gitmese (conditional singular third-person)
götü gitmesek (conditional first-person plural)
götü gitmeseniz (conditional plural second-person)
götü gitmeseler (conditional plural third-person)
götü gitmeseydim (conditional first-person perfective singular)
götü gitmeseydin (conditional perfective second-person singular)
götü gitmeseydi (conditional perfective singular third-person)
götü gitmeseydik (conditional first-person perfective plural)
götü gitmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
götü gitmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
götü gitmeyeyim (first-person optative singular)
götü gitmeyesin (optative second-person singular)
götü gitmeye (optative singular third-person)
götü gitmeyelim (first-person optative plural)
götü gitmeyesiniz (optative plural second-person)
götü gitmeyeler (optative plural third-person)
götü gitmemekteyim (first-person progressive singular)
götü gitmemektesin (progressive second-person singular)
götü gitmemekte (progressive singular third-person)
götü gitmemekteyiz (first-person plural progressive)
götü gitmemektesiniz (plural progressive second-person)
götü gitmemekteler (plural progressive third-person)
götü gitmemeliyim (first-person necessitative singular)
götü gitmemelisin (necessitative second-person singular)
götü gitmemeli (necessitative singular third-person)
götü gitmemeliyiz (first-person necessitative plural)
götü gitmemelisiniz (necessitative plural second-person)
götü gitmemeliler (necessitative plural third-person)
götü gitme (imperative second-person singular)
götü gitmesin (imperative singular third-person)
götü gitmeyin (imperative plural second-person)
götü gitmesinler (imperative plural third-person)
götü gitmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
götü gitmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
götü gitmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
götü gitmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
götü gitmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
götü gitmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
götü gitmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
götü gitmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
götü gitmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
götü gitmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
götü gitmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
götü gitmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
götü gitmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
götü gitmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
götü gitmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
götü gitmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
götü gitmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
götü gitmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
götü gitmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
götü gitmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
götü gitmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
götü gitmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
götü gitmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
götü gitmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
götü gitmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
götü gitmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
götü gitmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
götü gitmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
götü gitmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
götü gitmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
götü gitmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
götü gitmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
götü gitmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
götü gitmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
götü gitmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
götü gitmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
götü gitmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
götü gitmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
götü gitmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
götü gitmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
götü gitmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
götü gitmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
götü gitmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
götü gitmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
götü gitmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
götü gitmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
götü gitmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
götü gitmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
götü gitmesem mi? (conditional first-person singular)
götü gitmesen mi? (conditional second-person singular)
götü gitmese mi? (conditional singular third-person)
götü gitmesek mi? (conditional first-person plural)
götü gitmeseniz mi? (conditional plural second-person)
götü gitmeseler mi? (conditional plural third-person)
götü gitmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
götü gitmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
götü gitmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
götü gitmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
götü gitmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
götü gitmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
götü gitmemekte miyim? (first-person progressive singular)
götü gitmemekte misin? (progressive second-person singular)
götü gitmemekte mi? (progressive singular third-person)
götü gitmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
götü gitmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
götü gitmemekteler mi? (plural progressive third-person)
götü gitmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
götü gitmemeli misin? (necessitative second-person singular)
götü gitmemeli mi? (necessitative singular third-person)
götü gitmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
götü gitmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
götü gitmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


görüm görmek

görüm gördüğü

görüm görüyorlardı (or görüm görüyordular)

görüm görürlermiş (or görüm görürmüşlar)

görüm görmek (infinitive)
görüm gören (imperfective impersonal participle)
görüm görmüş (impersonal participle perfective)
görüm görecek (impersonal participle prospective)
görüm gördüğüm (non-prospective participle personal)
görüm gördüğün (non-prospective participle personal)
görüm gördüğü (non-prospective participle personal)
görüm gördüğümüz (non-prospective participle personal)
görüm gördüğünüz (non-prospective participle personal)
görüm gördükleri (non-prospective participle personal)
görüm göreceğim (participle personal prospective)
görüm göreceğin (participle personal prospective)
görüm göreceği (participle personal prospective)
görüm göreceğimiz (participle personal prospective)
görüm göreceğiniz (participle personal prospective)
görüm görecekleri (participle personal prospective)
görüm görme (noun-from-verb)
görüm görüş (adverbial)
görüm görürüm (aorist first-person indicative present singular)
görüm görürsün (aorist indicative present second-person singular)
görüm görür (aorist indicative present singular third-person)
görüm görürüz (aorist first-person indicative plural present)
görüm görürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
görüm görürler (aorist indicative plural present third-person)
görüm görüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görüm görüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görüm görüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görüm görüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görüm görüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görüm görüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
görüm gördüm (first-person indicative past perfective singular)
görüm gördün (indicative past perfective second-person singular)
görüm gördü (indicative past perfective singular third-person)
görüm gördük (first-person indicative past perfective plural)
görüm gördünüz (indicative past perfective plural second-person)
görüm gördüler (indicative past perfective plural third-person)
görüm görüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görüm görüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görüm görüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görüm görüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görüm görüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görüm görüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or görüm görüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
görüm göreceğim (first-person future indicative singular)
görüm göreceksin (future indicative second-person singular)
görüm görecek (future indicative singular third-person)
görüm göreceğiz (first-person future indicative plural)
görüm göreceksiniz (future indicative plural second-person)
görüm görecekler (future indicative plural third-person)
görüm görmüşüm (first-person inferential perfective singular)
görüm görmüşsün (inferential perfective second-person singular)
görüm görmüş (inferential perfective singular third-person)
görüm görmüşüz (first-person inferential perfective plural)
görüm görmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
görüm görmüşler (inferential perfective plural third-person)
görüm görürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
görüm görürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
görüm görürmüş (aorist inferential singular third-person)
görüm görürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
görüm görürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
görüm görürlermiş (aorist inferential plural third-person)
or görüm görürmüşlar (aorist inferential plural third-person)
görüm görüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görüm görüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görüm görüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görüm görüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görüm görüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görüm görüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görüm görsem (conditional first-person singular)
görüm görsen (conditional second-person singular)
görüm görse (conditional singular third-person)
görüm görsek (conditional first-person plural)
görüm görseniz (conditional plural second-person)
görüm görseler (conditional plural third-person)
görüm görseydim (conditional first-person perfective singular)
görüm görseydin (conditional perfective second-person singular)
görüm görseydi (conditional perfective singular third-person)
görüm görseydik (conditional first-person perfective plural)
görüm görseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görüm görseydiler (conditional perfective plural third-person)
görüm göreyim (first-person optative singular)
görüm göresin (optative second-person singular)
görüm göre (optative singular third-person)
görüm görelim (first-person optative plural)
görüm göresiniz (optative plural second-person)
görüm göreler (optative plural third-person)
görüm görmekteyim (first-person progressive singular)
görüm görmektesin (progressive second-person singular)
görüm görmekte (progressive singular third-person)
görüm görmekteyiz (first-person plural progressive)
görüm görmektesiniz (plural progressive second-person)
görüm görmekteler (plural progressive third-person)
görüm görmeliyim (first-person necessitative singular)
görüm görmelisin (necessitative second-person singular)
görüm görmeli (necessitative singular third-person)
görüm görmeliyiz (first-person necessitative plural)
görüm görmelisiniz (necessitative plural second-person)
görüm görmeliler (necessitative plural third-person)
görüm gör (imperative second-person singular)
görüm görsün (imperative singular third-person)
görüm görün (imperative plural second-person)
görüm görsünler (imperative plural third-person)
görüm görür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
görüm görür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
görüm görür mü? (aorist indicative present singular third-person)
görüm görür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
görüm görür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
görüm görürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görüm görüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görüm görüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görüm görüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görüm görüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görüm görüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görüm görüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
görüm gördüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
görüm gördün mü? (indicative past perfective second-person singular)
görüm gördü mü? (indicative past perfective singular third-person)
görüm gördük mü? (first-person indicative past perfective plural)
görüm gördünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
görüm gördüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görüm görüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görüm görüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görüm görüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görüm görüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görüm görüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görüm görüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görüm görecek miyim? (first-person future indicative singular)
görüm görecek misin? (future indicative second-person singular)
görüm görecek mi? (future indicative singular third-person)
görüm görecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görüm görecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görüm görecekler mi? (future indicative plural third-person)
görüm görmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
görüm görmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
görüm görmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
görüm görmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
görüm görmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
görüm görmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
görüm görür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
görüm görür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
görüm görür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
görüm görür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
görüm görür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
görüm görürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görüm görüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görüm görüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görüm görüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görüm görüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görüm görüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görüm görüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görüm görsem mi? (conditional first-person singular)
görüm görsen mi? (conditional second-person singular)
görüm görse mi? (conditional singular third-person)
görüm görsek mi? (conditional first-person plural)
görüm görseniz mi? (conditional plural second-person)
görüm görseler mi? (conditional plural third-person)
görüm görse miydim? (conditional first-person perfective singular)
görüm görse miydin? (conditional perfective second-person singular)
görüm görse miydi? (conditional perfective singular third-person)
görüm görse miydik? (conditional first-person perfective plural)
görüm görse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görüm görseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görüm görmekte miyim? (first-person progressive singular)
görüm görmekte misin? (progressive second-person singular)
görüm görmekte mi? (progressive singular third-person)
görüm görmekte miyiz? (first-person plural progressive)
görüm görmekte misiniz? (plural progressive second-person)
görüm görmekteler mi? (plural progressive third-person)
görüm görmeli miyim? (first-person necessitative singular)
görüm görmeli misin? (necessitative second-person singular)
görüm görmeli mi? (necessitative singular third-person)
görüm görmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görüm görmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görüm görmeliler mi? (necessitative plural third-person)
görüm görmemek (infinitive negative)
görüm görmeyen (imperfective impersonal negative participle)
görüm görmemiş (impersonal negative participle perfective)
görüm görmeyecek (impersonal negative participle prospective)
görüm görmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
görüm görmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
görüm görmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
görüm görmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
görüm görmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
görüm görmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
görüm görmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
görüm görmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
görüm görmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
görüm görmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
görüm görmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
görüm görmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
görüm görmeme (negative noun-from-verb)
görüm görmeyüş (adverbial negative)
görüm görmem (aorist first-person indicative present singular)
görüm görmezsin (aorist indicative present second-person singular)
görüm görmez (aorist indicative present singular third-person)
görüm görmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
görüm görmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
görüm görmezler (aorist indicative plural present third-person)
görüm görmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görüm görmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görüm görmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görüm görmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görüm görmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görüm görmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
görüm görmedim (first-person indicative past perfective singular)
görüm görmedin (indicative past perfective second-person singular)
görüm görmedi (indicative past perfective singular third-person)
görüm görmedik (first-person indicative past perfective plural)
görüm görmediniz (indicative past perfective plural second-person)
görüm görmediler (indicative past perfective plural third-person)
görüm görmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görüm görmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görüm görmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görüm görmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görüm görmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görüm görmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
görüm görmeyeceğim (first-person future indicative singular)
görüm görmeyeceksin (future indicative second-person singular)
görüm görmeyecek (future indicative singular third-person)
görüm görmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
görüm görmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
görüm görmeyecekler (future indicative plural third-person)
görüm görmemişim (first-person inferential perfective singular)
görüm görmemişsin (inferential perfective second-person singular)
görüm görmemiş (inferential perfective singular third-person)
görüm görmemişiz (first-person inferential perfective plural)
görüm görmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
görüm görmemişler (inferential perfective plural third-person)
görüm görmezmişim (aorist first-person inferential singular)
görüm görmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
görüm görmezmiş (aorist inferential singular third-person)
görüm görmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
görüm görmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
görüm görmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
görüm görmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görüm görmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görüm görmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görüm görmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görüm görmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görüm görmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görüm görmesem (conditional first-person singular)
görüm görmesen (conditional second-person singular)
görüm görmese (conditional singular third-person)
görüm görmesek (conditional first-person plural)
görüm görmeseniz (conditional plural second-person)
görüm görmeseler (conditional plural third-person)
görüm görmeseydim (conditional first-person perfective singular)
görüm görmeseydin (conditional perfective second-person singular)
görüm görmeseydi (conditional perfective singular third-person)
görüm görmeseydik (conditional first-person perfective plural)
görüm görmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görüm görmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
görüm görmeyeyim (first-person optative singular)
görüm görmeyesin (optative second-person singular)
görüm görmeye (optative singular third-person)
görüm görmeyelim (first-person optative plural)
görüm görmeyesiniz (optative plural second-person)
görüm görmeyeler (optative plural third-person)
görüm görmemekteyim (first-person progressive singular)
görüm görmemektesin (progressive second-person singular)
görüm görmemekte (progressive singular third-person)
görüm görmemekteyiz (first-person plural progressive)
görüm görmemektesiniz (plural progressive second-person)
görüm görmemekteler (plural progressive third-person)
görüm görmemeliyim (first-person necessitative singular)
görüm görmemelisin (necessitative second-person singular)
görüm görmemeli (necessitative singular third-person)
görüm görmemeliyiz (first-person necessitative plural)
görüm görmemelisiniz (necessitative plural second-person)
görüm görmemeliler (necessitative plural third-person)
görüm görme (imperative second-person singular)
görüm görmesin (imperative singular third-person)
görüm görmeyin (imperative plural second-person)
görüm görmesinler (imperative plural third-person)
görüm görmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
görüm görmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
görüm görmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
görüm görmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
görüm görmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
görüm görmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görüm görmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görüm görmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görüm görmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görüm görmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görüm görmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görüm görmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
görüm görmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
görüm görmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
görüm görmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
görüm görmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
görüm görmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
görüm görmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görüm görmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görüm görmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görüm görmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görüm görmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görüm görmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görüm görmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görüm görmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
görüm görmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
görüm görmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
görüm görmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görüm görmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görüm görmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
görüm görmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
görüm görmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
görüm görmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
görüm görmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
görüm görmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
görüm görmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
görüm görmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
görüm görmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
görüm görmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
görüm görmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
görüm görmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
görüm görmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görüm görmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görüm görmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görüm görmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görüm görmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görüm görmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görüm görmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görüm görmesem mi? (conditional first-person singular)
görüm görmesen mi? (conditional second-person singular)
görüm görmese mi? (conditional singular third-person)
görüm görmesek mi? (conditional first-person plural)
görüm görmeseniz mi? (conditional plural second-person)
görüm görmeseler mi? (conditional plural third-person)
görüm görmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
görüm görmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
görüm görmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
görüm görmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
görüm görmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görüm görmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görüm görmemekte miyim? (first-person progressive singular)
görüm görmemekte misin? (progressive second-person singular)
görüm görmemekte mi? (progressive singular third-person)
görüm görmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
görüm görmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
görüm görmemekteler mi? (plural progressive third-person)
görüm görmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
görüm görmemeli misin? (necessitative second-person singular)
görüm görmemeli mi? (necessitative singular third-person)
görüm görmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görüm görmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görüm görmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


yıkıyor

third-person singular present imperfective of yıkmak

third-person singular present imperfective of yıkamak