gerçekleşmek

gerçekleşmek (third-person singular simple present gerçekleşir)

gerçekleşir (present singular third-person)
gerçekleşmek (infinitive)
gerçekleşen (imperfective impersonal participle)
gerçekleşmiş (impersonal participle perfective)
gerçekleşecek (impersonal participle prospective)
gerçekleştiğim (non-prospective participle personal)
gerçekleştiğin (non-prospective participle personal)
gerçekleştiği (non-prospective participle personal)
gerçekleştiğimiz (non-prospective participle personal)
gerçekleştiğiniz (non-prospective participle personal)
gerçekleştikleri (non-prospective participle personal)
gerçekleşeceğim (participle personal prospective)
gerçekleşeceğin (participle personal prospective)
gerçekleşeceği (participle personal prospective)
gerçekleşeceğimiz (participle personal prospective)
gerçekleşeceğiniz (participle personal prospective)
gerçekleşecekleri (participle personal prospective)
gerçekleşme (noun-from-verb)
gerçekleşiş (adverbial)
gerçekleşirim (aorist first-person indicative present singular)
gerçekleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
gerçekleşir (aorist indicative present singular third-person)
gerçekleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
gerçekleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gerçekleşirler (aorist indicative plural present third-person)
gerçekleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gerçekleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gerçekleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gerçekleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gerçekleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gerçekleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gerçekleştim (first-person indicative past perfective singular)
gerçekleştin (indicative past perfective second-person singular)
gerçekleşti (indicative past perfective singular third-person)
gerçekleştik (first-person indicative past perfective plural)
gerçekleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
gerçekleştiler (indicative past perfective plural third-person)
gerçekleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gerçekleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gerçekleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gerçekleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gerçekleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gerçekleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gerçekleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gerçekleşeceğim (first-person future indicative singular)
gerçekleşeceksin (future indicative second-person singular)
gerçekleşecek (future indicative singular third-person)
gerçekleşeceğiz (first-person future indicative plural)
gerçekleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
gerçekleşecekler (future indicative plural third-person)
gerçekleşmişim (first-person inferential perfective singular)
gerçekleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
gerçekleşmiş (inferential perfective singular third-person)
gerçekleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
gerçekleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gerçekleşmişler (inferential perfective plural third-person)
gerçekleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
gerçekleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gerçekleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
gerçekleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gerçekleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gerçekleşirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or gerçekleşirmişlar (aorist inferential plural third-person)
gerçekleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gerçekleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gerçekleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gerçekleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gerçekleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gerçekleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gerçekleşsem (conditional first-person singular)
gerçekleşsen (conditional second-person singular)
gerçekleşse (conditional singular third-person)
gerçekleşsek (conditional first-person plural)
gerçekleşseniz (conditional plural second-person)
gerçekleşseler (conditional plural third-person)
gerçekleşseydim (conditional first-person perfective singular)
gerçekleşseydin (conditional perfective second-person singular)
gerçekleşseydi (conditional perfective singular third-person)
gerçekleşseydik (conditional first-person perfective plural)
gerçekleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gerçekleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
gerçekleşeyim (first-person optative singular)
gerçekleşesin (optative second-person singular)
gerçekleşe (optative singular third-person)
gerçekleşelim (first-person optative plural)
gerçekleşesiniz (optative plural second-person)
gerçekleşeler (optative plural third-person)
gerçekleşmekteyim (first-person progressive singular)
gerçekleşmektesin (progressive second-person singular)
gerçekleşmekte (progressive singular third-person)
gerçekleşmekteyiz (first-person plural progressive)
gerçekleşmektesiniz (plural progressive second-person)
gerçekleşmekteler (plural progressive third-person)
gerçekleşmeliyim (first-person necessitative singular)
gerçekleşmelisin (necessitative second-person singular)
gerçekleşmeli (necessitative singular third-person)
gerçekleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
gerçekleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
gerçekleşmeliler (necessitative plural third-person)
gerçekleş (imperative second-person singular)
gerçekleşsin (imperative singular third-person)
gerçekleşin (imperative plural second-person)
gerçekleşsinler (imperative plural third-person)
gerçekleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gerçekleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gerçekleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gerçekleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gerçekleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gerçekleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gerçekleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gerçekleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gerçekleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gerçekleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gerçekleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gerçekleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gerçekleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gerçekleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gerçekleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
gerçekleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gerçekleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gerçekleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gerçekleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gerçekleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gerçekleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gerçekleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gerçekleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gerçekleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gerçekleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
gerçekleşecek misin? (future indicative second-person singular)
gerçekleşecek mi? (future indicative singular third-person)
gerçekleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gerçekleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gerçekleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
gerçekleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gerçekleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gerçekleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gerçekleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gerçekleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gerçekleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gerçekleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gerçekleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gerçekleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gerçekleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gerçekleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gerçekleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gerçekleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gerçekleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gerçekleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gerçekleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gerçekleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gerçekleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gerçekleşsem mi? (conditional first-person singular)
gerçekleşsen mi? (conditional second-person singular)
gerçekleşse mi? (conditional singular third-person)
gerçekleşsek mi? (conditional first-person plural)
gerçekleşseniz mi? (conditional plural second-person)
gerçekleşseler mi? (conditional plural third-person)
gerçekleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gerçekleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gerçekleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gerçekleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gerçekleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gerçekleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gerçekleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
gerçekleşmekte misin? (progressive second-person singular)
gerçekleşmekte mi? (progressive singular third-person)
gerçekleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gerçekleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gerçekleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
gerçekleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gerçekleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
gerçekleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
gerçekleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gerçekleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gerçekleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gerçekleşmemek (infinitive negative)
gerçekleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gerçekleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
gerçekleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gerçekleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gerçekleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gerçekleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gerçekleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gerçekleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gerçekleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gerçekleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gerçekleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gerçekleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gerçekleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gerçekleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gerçekleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gerçekleşmeme (negative noun-from-verb)
gerçekleşmeyiş (adverbial negative)
gerçekleşmem (aorist first-person indicative present singular)
gerçekleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gerçekleşmez (aorist indicative present singular third-person)
gerçekleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gerçekleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gerçekleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
gerçekleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gerçekleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gerçekleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gerçekleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gerçekleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gerçekleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gerçekleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
gerçekleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
gerçekleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
gerçekleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
gerçekleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gerçekleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
gerçekleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gerçekleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gerçekleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gerçekleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gerçekleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gerçekleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gerçekleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gerçekleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gerçekleşmeyecek (future indicative singular third-person)
gerçekleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gerçekleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gerçekleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
gerçekleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
gerçekleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gerçekleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
gerçekleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gerçekleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gerçekleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
gerçekleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gerçekleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gerçekleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gerçekleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gerçekleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gerçekleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gerçekleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gerçekleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gerçekleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gerçekleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gerçekleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gerçekleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gerçekleşmesem (conditional first-person singular)
gerçekleşmesen (conditional second-person singular)
gerçekleşmese (conditional singular third-person)
gerçekleşmesek (conditional first-person plural)
gerçekleşmeseniz (conditional plural second-person)
gerçekleşmeseler (conditional plural third-person)
gerçekleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gerçekleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gerçekleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gerçekleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gerçekleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gerçekleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gerçekleşmeyeyim (first-person optative singular)
gerçekleşmeyesin (optative second-person singular)
gerçekleşmeye (optative singular third-person)
gerçekleşmeyelim (first-person optative plural)
gerçekleşmeyesiniz (optative plural second-person)
gerçekleşmeyeler (optative plural third-person)
gerçekleşmemekteyim (first-person progressive singular)
gerçekleşmemektesin (progressive second-person singular)
gerçekleşmemekte (progressive singular third-person)
gerçekleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
gerçekleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
gerçekleşmemekteler (plural progressive third-person)
gerçekleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
gerçekleşmemelisin (necessitative second-person singular)
gerçekleşmemeli (necessitative singular third-person)
gerçekleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gerçekleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gerçekleşmemeliler (necessitative plural third-person)
gerçekleşme (imperative second-person singular)
gerçekleşmesin (imperative singular third-person)
gerçekleşmeyin (imperative plural second-person)
gerçekleşmesinler (imperative plural third-person)
gerçekleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gerçekleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gerçekleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gerçekleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gerçekleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gerçekleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gerçekleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gerçekleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gerçekleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gerçekleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gerçekleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gerçekleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gerçekleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gerçekleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gerçekleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gerçekleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gerçekleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gerçekleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gerçekleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gerçekleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gerçekleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gerçekleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gerçekleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gerçekleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gerçekleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gerçekleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gerçekleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gerçekleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gerçekleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gerçekleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gerçekleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gerçekleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gerçekleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gerçekleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gerçekleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gerçekleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gerçekleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gerçekleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gerçekleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gerçekleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gerçekleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gerçekleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gerçekleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gerçekleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gerçekleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gerçekleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gerçekleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gerçekleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gerçekleşmesem mi? (conditional first-person singular)
gerçekleşmesen mi? (conditional second-person singular)
gerçekleşmese mi? (conditional singular third-person)
gerçekleşmesek mi? (conditional first-person plural)
gerçekleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gerçekleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
gerçekleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gerçekleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gerçekleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gerçekleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gerçekleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gerçekleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gerçekleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gerçekleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
gerçekleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
gerçekleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gerçekleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gerçekleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gerçekleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gerçekleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gerçekleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gerçekleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gerçekleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gerçekleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From gerçek + -leş + -mek. Replaced older tahakkuk etmek.

Sevgililerin birbirine kavuşması gerçekleşmeyecek bir uzak umut olarak gözükür.

The reunion of lovers seems like a distant hope that will not come true.


oynanmak

head

oynanmak (third-person singular simple present oynanır)

oynanır (present singular third-person)
oynanmak (infinitive)
oynanan (imperfective impersonal participle)
oynanmış (impersonal participle perfective)
oynanacak (impersonal participle prospective)
oynandığım (non-prospective participle personal)
oynandığın (non-prospective participle personal)
oynandığı (non-prospective participle personal)
oynandığımız (non-prospective participle personal)
oynandığınız (non-prospective participle personal)
oynandıkları (non-prospective participle personal)
oynanacağım (participle personal prospective)
oynanacağın (participle personal prospective)
oynanacağı (participle personal prospective)
oynanacağımız (participle personal prospective)
oynanacağınız (participle personal prospective)
oynanacakları (participle personal prospective)
oynanma (noun-from-verb)
oynanış (adverbial)
oynanırım (aorist first-person indicative present singular)
oynanırsın (aorist indicative present second-person singular)
oynanır (aorist indicative present singular third-person)
oynanırız (aorist first-person indicative plural present)
oynanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
oynanırlar (aorist indicative plural present third-person)
oynanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oynanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oynanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
oynanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oynanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oynanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oynandım (first-person indicative past perfective singular)
oynandın (indicative past perfective second-person singular)
oynandı (indicative past perfective singular third-person)
oynandık (first-person indicative past perfective plural)
oynandınız (indicative past perfective plural second-person)
oynandılar (indicative past perfective plural third-person)
oynanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oynanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oynanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oynanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oynanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oynanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or oynanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
oynanacağım (first-person future indicative singular)
oynanacaksın (future indicative second-person singular)
oynanacak (future indicative singular third-person)
oynanacağız (first-person future indicative plural)
oynanacaksınız (future indicative plural second-person)
oynanacaklar (future indicative plural third-person)
oynanmışım (first-person inferential perfective singular)
oynanmışsın (inferential perfective second-person singular)
oynanmış (inferential perfective singular third-person)
oynanmışız (first-person inferential perfective plural)
oynanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
oynanmışlar (inferential perfective plural third-person)
oynanırmışım (aorist first-person inferential singular)
oynanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
oynanırmış (aorist inferential singular third-person)
oynanırmışız (aorist first-person inferential plural)
oynanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
oynanırlarmış (or oynanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
oynanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oynanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oynanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oynanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oynanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oynanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oynansam (conditional first-person singular)
oynansan (conditional second-person singular)
oynansa (conditional singular third-person)
oynansak (conditional first-person plural)
oynansanız (conditional plural second-person)
oynansalar (conditional plural third-person)
oynansaydım (conditional first-person perfective singular)
oynansaydın (conditional perfective second-person singular)
oynansaydı (conditional perfective singular third-person)
oynansaydık (conditional first-person perfective plural)
oynansaydınız (conditional perfective plural second-person)
oynansaydılar (conditional perfective plural third-person)
oynanayım (first-person optative singular)
oynanasın (optative second-person singular)
oynana (optative singular third-person)
oynanalım (first-person optative plural)
oynanasınız (optative plural second-person)
oynanalar (optative plural third-person)
oynanmaktayım (first-person progressive singular)
oynanmaktasın (progressive second-person singular)
oynanmakta (progressive singular third-person)
oynanmaktayız (first-person plural progressive)
oynanmaktasınız (plural progressive second-person)
oynanmaktalar (plural progressive third-person)
oynanmalıyım (first-person necessitative singular)
oynanmalısın (necessitative second-person singular)
oynanmalı (necessitative singular third-person)
oynanmalıyız (first-person necessitative plural)
oynanmalısınız (necessitative plural second-person)
oynanmalılar (necessitative plural third-person)
oynan (imperative second-person singular)
oynansın (imperative singular third-person)
oynanın (imperative plural second-person)
oynansınlar (imperative plural third-person)
oynanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
oynanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
oynanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
oynanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
oynanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
oynanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oynanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oynanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oynanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oynanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oynanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oynanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oynandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
oynandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
oynandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
oynandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
oynandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
oynandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
oynanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oynanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oynanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oynanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oynanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oynanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oynanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oynanacak mısın? (future indicative second-person singular)
oynanacak mı? (future indicative singular third-person)
oynanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oynanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oynanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oynanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
oynanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
oynanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
oynanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
oynanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
oynanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oynanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
oynanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
oynanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
oynanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
oynanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
oynanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oynanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oynanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oynanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oynanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oynanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oynanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oynansam mı? (conditional first-person singular)
oynansan mı? (conditional second-person singular)
oynansa mı? (conditional singular third-person)
oynansak mı? (conditional first-person plural)
oynansanız mı? (conditional plural second-person)
oynansalar mı? (conditional plural third-person)
oynansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oynansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oynansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oynansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oynansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oynansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oynanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
oynanmakta mısın? (progressive second-person singular)
oynanmakta mı? (progressive singular third-person)
oynanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
oynanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
oynanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
oynanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oynanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
oynanmalı mı? (necessitative singular third-person)
oynanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oynanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oynanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
oynanmamak (infinitive negative)
oynanmayan (imperfective impersonal negative participle)
oynanmamış (impersonal negative participle perfective)
oynanmayacak (impersonal negative participle prospective)
oynanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
oynanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
oynanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
oynanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
oynanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
oynanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
oynanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
oynanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
oynanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
oynanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
oynanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
oynanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
oynanmama (negative noun-from-verb)
oynanmayış (adverbial negative)
oynanmam (aorist first-person indicative present singular)
oynanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
oynanmaz (aorist indicative present singular third-person)
oynanmayız (aorist first-person indicative plural present)
oynanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
oynanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
oynanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oynanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oynanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
oynanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oynanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oynanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oynanmadım (first-person indicative past perfective singular)
oynanmadın (indicative past perfective second-person singular)
oynanmadı (indicative past perfective singular third-person)
oynanmadık (first-person indicative past perfective plural)
oynanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
oynanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
oynanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oynanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oynanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oynanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oynanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oynanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
oynanmayacağım (first-person future indicative singular)
oynanmayacaksın (future indicative second-person singular)
oynanmayacak (future indicative singular third-person)
oynanmayacağız (first-person future indicative plural)
oynanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
oynanmayacaklar (future indicative plural third-person)
oynanmamışım (first-person inferential perfective singular)
oynanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
oynanmamış (inferential perfective singular third-person)
oynanmamışız (first-person inferential perfective plural)
oynanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
oynanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
oynanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
oynanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
oynanmazmış (aorist inferential singular third-person)
oynanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
oynanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
oynanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
oynanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oynanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oynanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oynanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oynanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oynanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oynanmasam (conditional first-person singular)
oynanmasan (conditional second-person singular)
oynanmasa (conditional singular third-person)
oynanmasak (conditional first-person plural)
oynanmasanız (conditional plural second-person)
oynanmasalar (conditional plural third-person)
oynanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
oynanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
oynanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
oynanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
oynanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
oynanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
oynanmayayım (first-person optative singular)
oynanmayasın (optative second-person singular)
oynanmaya (optative singular third-person)
oynanmayalım (first-person optative plural)
oynanmayasınız (optative plural second-person)
oynanmayalar (optative plural third-person)
oynanmamaktayım (first-person progressive singular)
oynanmamaktasın (progressive second-person singular)
oynanmamakta (progressive singular third-person)
oynanmamaktayız (first-person plural progressive)
oynanmamaktasınız (plural progressive second-person)
oynanmamaktalar (plural progressive third-person)
oynanmamalıyım (first-person necessitative singular)
oynanmamalısın (necessitative second-person singular)
oynanmamalı (necessitative singular third-person)
oynanmamalıyız (first-person necessitative plural)
oynanmamalısınız (necessitative plural second-person)
oynanmamalılar (necessitative plural third-person)
oynanma (imperative second-person singular)
oynanmasın (imperative singular third-person)
oynanmayın (imperative plural second-person)
oynanmasınlar (imperative plural third-person)
oynanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
oynanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
oynanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
oynanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
oynanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
oynanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oynanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oynanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oynanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oynanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oynanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oynanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oynanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
oynanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
oynanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
oynanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
oynanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
oynanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
oynanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oynanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oynanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oynanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oynanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oynanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oynanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oynanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
oynanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
oynanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oynanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oynanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oynanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
oynanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
oynanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
oynanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
oynanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
oynanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oynanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
oynanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
oynanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
oynanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
oynanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
oynanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oynanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oynanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oynanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oynanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oynanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oynanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oynanmasam mı? (conditional first-person singular)
oynanmasan mı? (conditional second-person singular)
oynanmasa mı? (conditional singular third-person)
oynanmasak mı? (conditional first-person plural)
oynanmasanız mı? (conditional plural second-person)
oynanmasalar mı? (conditional plural third-person)
oynanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oynanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oynanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oynanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oynanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oynanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oynanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
oynanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
oynanmamakta mı? (progressive singular third-person)
oynanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
oynanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
oynanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
oynanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oynanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
oynanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
oynanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oynanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oynanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish اوینانمق (oynanmak), equivalent to oyna- (“to play”) + -n- (passive suffix) + -mak (infinitive suffix)


geçirmek

head

geçirmek (third-person singular simple present geçirir)

geçirir (present singular third-person)
geçirmek (infinitive)
geçiren (imperfective impersonal participle)
geçirmiş (impersonal participle perfective)
geçirecek (impersonal participle prospective)
geçirdiğim (non-prospective participle personal)
geçirdiğin (non-prospective participle personal)
geçirdiği (non-prospective participle personal)
geçirdiğimiz (non-prospective participle personal)
geçirdiğiniz (non-prospective participle personal)
geçirdikleri (non-prospective participle personal)
geçireceğim (participle personal prospective)
geçireceğin (participle personal prospective)
geçireceği (participle personal prospective)
geçireceğimiz (participle personal prospective)
geçireceğiniz (participle personal prospective)
geçirecekleri (participle personal prospective)
geçirme (noun-from-verb)
geçiriş (adverbial)
geçiririm (aorist first-person indicative present singular)
geçirirsin (aorist indicative present second-person singular)
geçirir (aorist indicative present singular third-person)
geçiririz (aorist first-person indicative plural present)
geçirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geçirirler (aorist indicative plural present third-person)
geçiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geçiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geçiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
geçiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geçiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geçiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geçirdim (first-person indicative past perfective singular)
geçirdin (indicative past perfective second-person singular)
geçirdi (indicative past perfective singular third-person)
geçirdik (first-person indicative past perfective plural)
geçirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
geçirdiler (indicative past perfective plural third-person)
geçiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geçiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geçiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geçiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geçiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geçiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geçiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geçireceğim (first-person future indicative singular)
geçireceksin (future indicative second-person singular)
geçirecek (future indicative singular third-person)
geçireceğiz (first-person future indicative plural)
geçireceksiniz (future indicative plural second-person)
geçirecekler (future indicative plural third-person)
geçirmişim (first-person inferential perfective singular)
geçirmişsin (inferential perfective second-person singular)
geçirmiş (inferential perfective singular third-person)
geçirmişiz (first-person inferential perfective plural)
geçirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geçirmişler (inferential perfective plural third-person)
geçirirmişim (aorist first-person inferential singular)
geçirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geçirirmiş (aorist inferential singular third-person)
geçirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geçirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geçirirlermiş (or geçirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
geçiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geçiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geçiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geçiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geçiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geçiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geçirsem (conditional first-person singular)
geçirsen (conditional second-person singular)
geçirse (conditional singular third-person)
geçirsek (conditional first-person plural)
geçirseniz (conditional plural second-person)
geçirseler (conditional plural third-person)
geçirseydim (conditional first-person perfective singular)
geçirseydin (conditional perfective second-person singular)
geçirseydi (conditional perfective singular third-person)
geçirseydik (conditional first-person perfective plural)
geçirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geçirseydiler (conditional perfective plural third-person)
geçireyim (first-person optative singular)
geçiresin (optative second-person singular)
geçire (optative singular third-person)
geçirelim (first-person optative plural)
geçiresiniz (optative plural second-person)
geçireler (optative plural third-person)
geçirmekteyim (first-person progressive singular)
geçirmektesin (progressive second-person singular)
geçirmekte (progressive singular third-person)
geçirmekteyiz (first-person plural progressive)
geçirmektesiniz (plural progressive second-person)
geçirmekteler (plural progressive third-person)
geçirmeliyim (first-person necessitative singular)
geçirmelisin (necessitative second-person singular)
geçirmeli (necessitative singular third-person)
geçirmeliyiz (first-person necessitative plural)
geçirmelisiniz (necessitative plural second-person)
geçirmeliler (necessitative plural third-person)
geçir (imperative second-person singular)
geçirsin (imperative singular third-person)
geçirin (imperative plural second-person)
geçirsinler (imperative plural third-person)
geçirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geçirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geçirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geçirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geçirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geçirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geçiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geçiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geçiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geçiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geçiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geçiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geçirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geçirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geçirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geçirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geçirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geçirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geçiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geçiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geçiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geçiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geçiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geçiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geçirecek miyim? (first-person future indicative singular)
geçirecek misin? (future indicative second-person singular)
geçirecek mi? (future indicative singular third-person)
geçirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geçirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geçirecekler mi? (future indicative plural third-person)
geçirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geçirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geçirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geçirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geçirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geçirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geçirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geçirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geçirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geçirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geçirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geçirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geçiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geçiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geçiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geçiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geçiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geçiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geçirsem mi? (conditional first-person singular)
geçirsen mi? (conditional second-person singular)
geçirse mi? (conditional singular third-person)
geçirsek mi? (conditional first-person plural)
geçirseniz mi? (conditional plural second-person)
geçirseler mi? (conditional plural third-person)
geçirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geçirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geçirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geçirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geçirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geçirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geçirmekte miyim? (first-person progressive singular)
geçirmekte misin? (progressive second-person singular)
geçirmekte mi? (progressive singular third-person)
geçirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
geçirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
geçirmekteler mi? (plural progressive third-person)
geçirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
geçirmeli misin? (necessitative second-person singular)
geçirmeli mi? (necessitative singular third-person)
geçirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geçirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geçirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
geçirmemek (infinitive negative)
geçirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
geçirmemiş (impersonal negative participle perfective)
geçirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
geçirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
geçirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
geçirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
geçirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
geçirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
geçirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
geçirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
geçirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
geçirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
geçirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
geçirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
geçirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
geçirmeme (negative noun-from-verb)
geçirmeyiş (adverbial negative)
geçirmem (aorist first-person indicative present singular)
geçirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
geçirmez (aorist indicative present singular third-person)
geçirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
geçirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geçirmezler (aorist indicative plural present third-person)
geçirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geçirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geçirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geçirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geçirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geçirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geçirmedim (first-person indicative past perfective singular)
geçirmedin (indicative past perfective second-person singular)
geçirmedi (indicative past perfective singular third-person)
geçirmedik (first-person indicative past perfective plural)
geçirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
geçirmediler (indicative past perfective plural third-person)
geçirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geçirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geçirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geçirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geçirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geçirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
geçirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
geçirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
geçirmeyecek (future indicative singular third-person)
geçirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
geçirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
geçirmeyecekler (future indicative plural third-person)
geçirmemişim (first-person inferential perfective singular)
geçirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
geçirmemiş (inferential perfective singular third-person)
geçirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
geçirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geçirmemişler (inferential perfective plural third-person)
geçirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
geçirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
geçirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
geçirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
geçirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geçirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
geçirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geçirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geçirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geçirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geçirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geçirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geçirmesem (conditional first-person singular)
geçirmesen (conditional second-person singular)
geçirmese (conditional singular third-person)
geçirmesek (conditional first-person plural)
geçirmeseniz (conditional plural second-person)
geçirmeseler (conditional plural third-person)
geçirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
geçirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
geçirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
geçirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
geçirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geçirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
geçirmeyeyim (first-person optative singular)
geçirmeyesin (optative second-person singular)
geçirmeye (optative singular third-person)
geçirmeyelim (first-person optative plural)
geçirmeyesiniz (optative plural second-person)
geçirmeyeler (optative plural third-person)
geçirmemekteyim (first-person progressive singular)
geçirmemektesin (progressive second-person singular)
geçirmemekte (progressive singular third-person)
geçirmemekteyiz (first-person plural progressive)
geçirmemektesiniz (plural progressive second-person)
geçirmemekteler (plural progressive third-person)
geçirmemeliyim (first-person necessitative singular)
geçirmemelisin (necessitative second-person singular)
geçirmemeli (necessitative singular third-person)
geçirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
geçirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
geçirmemeliler (necessitative plural third-person)
geçirme (imperative second-person singular)
geçirmesin (imperative singular third-person)
geçirmeyin (imperative plural second-person)
geçirmesinler (imperative plural third-person)
geçirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geçirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
geçirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
geçirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geçirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geçirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geçirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geçirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geçirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geçirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geçirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geçirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geçirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geçirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geçirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geçirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geçirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geçirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geçirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geçirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geçirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geçirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geçirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geçirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geçirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
geçirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
geçirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
geçirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geçirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geçirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
geçirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geçirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geçirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geçirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geçirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geçirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geçirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geçirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geçirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geçirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geçirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geçirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geçirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geçirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geçirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geçirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geçirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geçirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geçirmesem mi? (conditional first-person singular)
geçirmesen mi? (conditional second-person singular)
geçirmese mi? (conditional singular third-person)
geçirmesek mi? (conditional first-person plural)
geçirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
geçirmeseler mi? (conditional plural third-person)
geçirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
geçirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
geçirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
geçirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
geçirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geçirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geçirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
geçirmemekte misin? (progressive second-person singular)
geçirmemekte mi? (progressive singular third-person)
geçirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
geçirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
geçirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
geçirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
geçirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
geçirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
geçirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geçirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geçirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كچورمك (geçirmek, “to make or let enter or pass through or penetrate, to pass into register, to pass off as good, to make or let succeed to a rank”), from Ottoman Turkish كچمك (geçmek, “to pass by, through, along, over, into a thing, to expire, to deteriorate, to have influence, to overlook”), from Proto-Turkic *keč- (“to pass, to wade”).

der

(transitive, with dative) To take or carry something from one place or side to another.

(transitive, with dative) To put into record, to take down as a note.

(transitive, with dative) To place or install something where it is meant to go.

(transitive, with dative) To walk someone out, to walk someone to the door when they are leaving, to see out.

(transitive, with locative) To spend time doing something or to live or reside at a place for a time.

(intransitive, with dative) To wear, to put on, often implying that the action is done hastily or carelessly; to slip into.

Baban imparator olabilmek için bütün kardeşlerini kılıçtan geçirdi.

Your father put all his brothers to the sword to become the emperor.

(transitive, with ablative, limited usage) To apply an action on a mass of people.

(transitive, with dative) To contract a disease.

(transitive, with dative, figuratively) To hit, to strike.

(transitive, with dative, figuratively) To cheat someone in a transaction, to rip off.


görünmek

head

görünmek (third-person singular simple present görünür)

görünür (present singular third-person)
görünmek (infinitive)
görünen (imperfective impersonal participle)
görünmüş (impersonal participle perfective)
görünecek (impersonal participle prospective)
göründüğüm (non-prospective participle personal)
göründüğün (non-prospective participle personal)
göründüğü (non-prospective participle personal)
göründüğümüz (non-prospective participle personal)
göründüğünüz (non-prospective participle personal)
göründükleri (non-prospective participle personal)
görüneceğim (participle personal prospective)
görüneceğin (participle personal prospective)
görüneceği (participle personal prospective)
görüneceğimiz (participle personal prospective)
görüneceğiniz (participle personal prospective)
görünecekleri (participle personal prospective)
görünme (noun-from-verb)
görünüş (adverbial)
görünürüm (aorist first-person indicative present singular)
görünürsün (aorist indicative present second-person singular)
görünür (aorist indicative present singular third-person)
görünürüz (aorist first-person indicative plural present)
görünürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
görünürler (aorist indicative plural present third-person)
görünüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görünüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görünüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görünüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görünüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görünüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
göründüm (first-person indicative past perfective singular)
göründün (indicative past perfective second-person singular)
göründü (indicative past perfective singular third-person)
göründük (first-person indicative past perfective plural)
göründünüz (indicative past perfective plural second-person)
göründüler (indicative past perfective plural third-person)
görünüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görünüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görünüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görünüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görünüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görünüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or görünüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
görüneceğim (first-person future indicative singular)
görüneceksin (future indicative second-person singular)
görünecek (future indicative singular third-person)
görüneceğiz (first-person future indicative plural)
görüneceksiniz (future indicative plural second-person)
görünecekler (future indicative plural third-person)
görünmüşüm (first-person inferential perfective singular)
görünmüşsün (inferential perfective second-person singular)
görünmüş (inferential perfective singular third-person)
görünmüşüz (first-person inferential perfective plural)
görünmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
görünmüşler (inferential perfective plural third-person)
görünürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
görünürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
görünürmüş (aorist inferential singular third-person)
görünürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
görünürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
görünürlermiş (or görünürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
görünüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görünüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görünüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görünüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görünüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görünüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görünsem (conditional first-person singular)
görünsen (conditional second-person singular)
görünse (conditional singular third-person)
görünsek (conditional first-person plural)
görünseniz (conditional plural second-person)
görünseler (conditional plural third-person)
görünseydim (conditional first-person perfective singular)
görünseydin (conditional perfective second-person singular)
görünseydi (conditional perfective singular third-person)
görünseydik (conditional first-person perfective plural)
görünseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görünseydiler (conditional perfective plural third-person)
görüneyim (first-person optative singular)
görünesin (optative second-person singular)
görüne (optative singular third-person)
görünelim (first-person optative plural)
görünesiniz (optative plural second-person)
görüneler (optative plural third-person)
görünmekteyim (first-person progressive singular)
görünmektesin (progressive second-person singular)
görünmekte (progressive singular third-person)
görünmekteyiz (first-person plural progressive)
görünmektesiniz (plural progressive second-person)
görünmekteler (plural progressive third-person)
görünmeliyim (first-person necessitative singular)
görünmelisin (necessitative second-person singular)
görünmeli (necessitative singular third-person)
görünmeliyiz (first-person necessitative plural)
görünmelisiniz (necessitative plural second-person)
görünmeliler (necessitative plural third-person)
görün (imperative second-person singular)
görünsün (imperative singular third-person)
görünün (imperative plural second-person)
görünsünler (imperative plural third-person)
görünür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
görünür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
görünür mü? (aorist indicative present singular third-person)
görünür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
görünür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
görünürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görünüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görünüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görünüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görünüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görünüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görünüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
göründüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
göründün mü? (indicative past perfective second-person singular)
göründü mü? (indicative past perfective singular third-person)
göründük mü? (first-person indicative past perfective plural)
göründünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
göründüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görünüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görünüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görünüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görünüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görünüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görünüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görünecek miyim? (first-person future indicative singular)
görünecek misin? (future indicative second-person singular)
görünecek mi? (future indicative singular third-person)
görünecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görünecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görünecekler mi? (future indicative plural third-person)
görünmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
görünmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
görünmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
görünmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
görünmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
görünmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
görünür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
görünür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
görünür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
görünür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
görünür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
görünürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görünüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görünüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görünüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görünüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görünüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görünüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görünsem mi? (conditional first-person singular)
görünsen mi? (conditional second-person singular)
görünse mi? (conditional singular third-person)
görünsek mi? (conditional first-person plural)
görünseniz mi? (conditional plural second-person)
görünseler mi? (conditional plural third-person)
görünse miydim? (conditional first-person perfective singular)
görünse miydin? (conditional perfective second-person singular)
görünse miydi? (conditional perfective singular third-person)
görünse miydik? (conditional first-person perfective plural)
görünse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görünseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görünmekte miyim? (first-person progressive singular)
görünmekte misin? (progressive second-person singular)
görünmekte mi? (progressive singular third-person)
görünmekte miyiz? (first-person plural progressive)
görünmekte misiniz? (plural progressive second-person)
görünmekteler mi? (plural progressive third-person)
görünmeli miyim? (first-person necessitative singular)
görünmeli misin? (necessitative second-person singular)
görünmeli mi? (necessitative singular third-person)
görünmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görünmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görünmeliler mi? (necessitative plural third-person)
görünmemek (infinitive negative)
görünmeyen (imperfective impersonal negative participle)
görünmemiş (impersonal negative participle perfective)
görünmeyecek (impersonal negative participle prospective)
görünmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
görünmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
görünmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
görünmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
görünmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
görünmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
görünmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
görünmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
görünmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
görünmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
görünmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
görünmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
görünmeme (negative noun-from-verb)
görünmeyüş (adverbial negative)
görünmem (aorist first-person indicative present singular)
görünmezsin (aorist indicative present second-person singular)
görünmez (aorist indicative present singular third-person)
görünmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
görünmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
görünmezler (aorist indicative plural present third-person)
görünmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görünmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görünmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görünmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görünmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görünmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
görünmedim (first-person indicative past perfective singular)
görünmedin (indicative past perfective second-person singular)
görünmedi (indicative past perfective singular third-person)
görünmedik (first-person indicative past perfective plural)
görünmediniz (indicative past perfective plural second-person)
görünmediler (indicative past perfective plural third-person)
görünmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görünmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görünmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görünmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görünmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görünmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
görünmeyeceğim (first-person future indicative singular)
görünmeyeceksin (future indicative second-person singular)
görünmeyecek (future indicative singular third-person)
görünmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
görünmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
görünmeyecekler (future indicative plural third-person)
görünmemişim (first-person inferential perfective singular)
görünmemişsin (inferential perfective second-person singular)
görünmemiş (inferential perfective singular third-person)
görünmemişiz (first-person inferential perfective plural)
görünmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
görünmemişler (inferential perfective plural third-person)
görünmezmişim (aorist first-person inferential singular)
görünmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
görünmezmiş (aorist inferential singular third-person)
görünmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
görünmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
görünmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
görünmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görünmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görünmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görünmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görünmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görünmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görünmesem (conditional first-person singular)
görünmesen (conditional second-person singular)
görünmese (conditional singular third-person)
görünmesek (conditional first-person plural)
görünmeseniz (conditional plural second-person)
görünmeseler (conditional plural third-person)
görünmeseydim (conditional first-person perfective singular)
görünmeseydin (conditional perfective second-person singular)
görünmeseydi (conditional perfective singular third-person)
görünmeseydik (conditional first-person perfective plural)
görünmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görünmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
görünmeyeyim (first-person optative singular)
görünmeyesin (optative second-person singular)
görünmeye (optative singular third-person)
görünmeyelim (first-person optative plural)
görünmeyesiniz (optative plural second-person)
görünmeyeler (optative plural third-person)
görünmemekteyim (first-person progressive singular)
görünmemektesin (progressive second-person singular)
görünmemekte (progressive singular third-person)
görünmemekteyiz (first-person plural progressive)
görünmemektesiniz (plural progressive second-person)
görünmemekteler (plural progressive third-person)
görünmemeliyim (first-person necessitative singular)
görünmemelisin (necessitative second-person singular)
görünmemeli (necessitative singular third-person)
görünmemeliyiz (first-person necessitative plural)
görünmemelisiniz (necessitative plural second-person)
görünmemeliler (necessitative plural third-person)
görünme (imperative second-person singular)
görünmesin (imperative singular third-person)
görünmeyin (imperative plural second-person)
görünmesinler (imperative plural third-person)
görünmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
görünmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
görünmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
görünmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
görünmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
görünmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görünmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görünmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görünmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görünmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görünmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görünmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
görünmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
görünmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
görünmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
görünmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
görünmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
görünmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görünmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görünmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görünmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görünmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görünmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görünmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görünmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
görünmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
görünmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
görünmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görünmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görünmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
görünmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
görünmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
görünmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
görünmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
görünmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
görünmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
görünmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
görünmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
görünmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
görünmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
görünmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
görünmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görünmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görünmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görünmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görünmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görünmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görünmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görünmesem mi? (conditional first-person singular)
görünmesen mi? (conditional second-person singular)
görünmese mi? (conditional singular third-person)
görünmesek mi? (conditional first-person plural)
görünmeseniz mi? (conditional plural second-person)
görünmeseler mi? (conditional plural third-person)
görünmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
görünmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
görünmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
görünmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
görünmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görünmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görünmemekte miyim? (first-person progressive singular)
görünmemekte misin? (progressive second-person singular)
görünmemekte mi? (progressive singular third-person)
görünmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
görünmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
görünmemekteler mi? (plural progressive third-person)
görünmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
görünmemeli misin? (necessitative second-person singular)
görünmemeli mi? (necessitative singular third-person)
görünmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görünmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görünmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

göründüğümüz

göründüğünüz

görünürmüşüm

görünürmüşüz

From Ottoman Turkish كورنمك (görünmek), from the same root as görmek and göz.

bunu giyeli aptal görünüyorum

i've been looking dumb since i started wearing this.

şu adam bizim amcamız gibi görünmüyor mu?

hey, doesn't that man look like our uncle?