sınır dışı etmek

sınır dışı etmek (third-person singular simple present sınır dışı eder)

sınır dışı eder (present singular third-person)
sınır dışı etmek (infinitive)
sınır dışı eden (imperfective impersonal participle)
sınır dışı etmiş (impersonal participle perfective)
sınır dışı edecek (impersonal participle prospective)
sınır dışı ettiğim (non-prospective participle personal)
sınır dışı ettiğin (non-prospective participle personal)
sınır dışı ettiği (non-prospective participle personal)
sınır dışı ettiğimiz (non-prospective participle personal)
sınır dışı ettiğiniz (non-prospective participle personal)
sınır dışı ettikleri (non-prospective participle personal)
sınır dışı edeceğim (participle personal prospective)
sınır dışı edeceğin (participle personal prospective)
sınır dışı edeceği (participle personal prospective)
sınır dışı edeceğimiz (participle personal prospective)
sınır dışı edeceğiniz (participle personal prospective)
sınır dışı edecekleri (participle personal prospective)
sınır dışı etme (noun-from-verb)
sınır dışı ediş (adverbial)
sınır dışı ederim (aorist first-person indicative present singular)
sınır dışı edersin (aorist indicative present second-person singular)
sınır dışı eder (aorist indicative present singular third-person)
sınır dışı ederiz (aorist first-person indicative plural present)
sınır dışı edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sınır dışı ederler (aorist indicative plural present third-person)
sınır dışı ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sınır dışı ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sınır dışı ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
sınır dışı ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sınır dışı ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sınır dışı ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sınır dışı ettim (first-person indicative past perfective singular)
sınır dışı ettin (indicative past perfective second-person singular)
sınır dışı etti (indicative past perfective singular third-person)
sınır dışı ettik (first-person indicative past perfective plural)
sınır dışı ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
sınır dışı ettiler (indicative past perfective plural third-person)
sınır dışı ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sınır dışı ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sınır dışı ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sınır dışı ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sınır dışı ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sınır dışı ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sınır dışı ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sınır dışı edeceğim (first-person future indicative singular)
sınır dışı edeceksin (future indicative second-person singular)
sınır dışı edecek (future indicative singular third-person)
sınır dışı edeceğiz (first-person future indicative plural)
sınır dışı edeceksiniz (future indicative plural second-person)
sınır dışı edecekler (future indicative plural third-person)
sınır dışı etmişim (first-person inferential perfective singular)
sınır dışı etmişsin (inferential perfective second-person singular)
sınır dışı etmiş (inferential perfective singular third-person)
sınır dışı etmişiz (first-person inferential perfective plural)
sınır dışı etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sınır dışı etmişler (inferential perfective plural third-person)
sınır dışı edermişim (aorist first-person inferential singular)
sınır dışı edermişsin (aorist inferential second-person singular)
sınır dışı edermiş (aorist inferential singular third-person)
sınır dışı edermişiz (aorist first-person inferential plural)
sınır dışı edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sınır dışı ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sınır dışı edermişlar (aorist inferential plural third-person)
sınır dışı ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sınır dışı ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sınır dışı ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sınır dışı ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sınır dışı ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sınır dışı ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sınır dışı etsem (conditional first-person singular)
sınır dışı etsen (conditional second-person singular)
sınır dışı etse (conditional singular third-person)
sınır dışı etsek (conditional first-person plural)
sınır dışı etseniz (conditional plural second-person)
sınır dışı etseler (conditional plural third-person)
sınır dışı etseydim (conditional first-person perfective singular)
sınır dışı etseydin (conditional perfective second-person singular)
sınır dışı etseydi (conditional perfective singular third-person)
sınır dışı etseydik (conditional first-person perfective plural)
sınır dışı etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sınır dışı etseydiler (conditional perfective plural third-person)
sınır dışı edeyim (first-person optative singular)
sınır dışı edesin (optative second-person singular)
sınır dışı ede (optative singular third-person)
sınır dışı edelim (first-person optative plural)
sınır dışı edesiniz (optative plural second-person)
sınır dışı edeler (optative plural third-person)
sınır dışı etmekteyim (first-person progressive singular)
sınır dışı etmektesin (progressive second-person singular)
sınır dışı etmekte (progressive singular third-person)
sınır dışı etmekteyiz (first-person plural progressive)
sınır dışı etmektesiniz (plural progressive second-person)
sınır dışı etmekteler (plural progressive third-person)
sınır dışı etmeliyim (first-person necessitative singular)
sınır dışı etmelisin (necessitative second-person singular)
sınır dışı etmeli (necessitative singular third-person)
sınır dışı etmeliyiz (first-person necessitative plural)
sınır dışı etmelisiniz (necessitative plural second-person)
sınır dışı etmeliler (necessitative plural third-person)
sınır dışı et (imperative second-person singular)
sınır dışı etsin (imperative singular third-person)
sınır dışı edin (imperative plural second-person)
or sınır dışı ediniz (imperative plural second-person)
sınır dışı etsinler (imperative plural third-person)
sınır dışı eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sınır dışı eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
sınır dışı eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
sınır dışı eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sınır dışı eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sınır dışı ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sınır dışı ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sınır dışı ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sınır dışı ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sınır dışı ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sınır dışı ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sınır dışı ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sınır dışı ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sınır dışı ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sınır dışı etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sınır dışı ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sınır dışı ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sınır dışı ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sınır dışı ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sınır dışı ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sınır dışı ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sınır dışı ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sınır dışı ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sınır dışı ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sınır dışı edecek miyim? (first-person future indicative singular)
sınır dışı edecek misin? (future indicative second-person singular)
sınır dışı edecek mi? (future indicative singular third-person)
sınır dışı edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sınır dışı edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sınır dışı edecekler mi? (future indicative plural third-person)
sınır dışı etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sınır dışı etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sınır dışı etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sınır dışı etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sınır dışı etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sınır dışı etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sınır dışı eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sınır dışı eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sınır dışı eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sınır dışı eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sınır dışı eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sınır dışı ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sınır dışı ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sınır dışı ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sınır dışı ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sınır dışı ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sınır dışı ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sınır dışı ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sınır dışı etsem mi? (conditional first-person singular)
sınır dışı etsen mi? (conditional second-person singular)
sınır dışı etse mi? (conditional singular third-person)
sınır dışı etsek mi? (conditional first-person plural)
sınır dışı etseniz mi? (conditional plural second-person)
sınır dışı etseler mi? (conditional plural third-person)
sınır dışı etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sınır dışı etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sınır dışı etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sınır dışı etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sınır dışı etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sınır dışı etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sınır dışı etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
sınır dışı etmekte misin? (progressive second-person singular)
sınır dışı etmekte mi? (progressive singular third-person)
sınır dışı etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sınır dışı etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sınır dışı etmekteler mi? (plural progressive third-person)
sınır dışı etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
sınır dışı etmeli misin? (necessitative second-person singular)
sınır dışı etmeli mi? (necessitative singular third-person)
sınır dışı etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sınır dışı etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sınır dışı etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sınır dışı etmemek (infinitive negative)
sınır dışı etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sınır dışı etmemiş (impersonal negative participle perfective)
sınır dışı etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sınır dışı etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sınır dışı etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sınır dışı etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sınır dışı etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sınır dışı etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sınır dışı etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sınır dışı etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sınır dışı etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sınır dışı etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sınır dışı etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sınır dışı etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sınır dışı etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sınır dışı etmeme (negative noun-from-verb)
sınır dışı etmeyiş (adverbial negative)
sınır dışı etmem (aorist first-person indicative present singular)
sınır dışı etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sınır dışı etmez (aorist indicative present singular third-person)
sınır dışı etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sınır dışı etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sınır dışı etmezler (aorist indicative plural present third-person)
sınır dışı etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sınır dışı etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sınır dışı etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sınır dışı etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sınır dışı etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sınır dışı etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sınır dışı etmedim (first-person indicative past perfective singular)
sınır dışı etmedin (indicative past perfective second-person singular)
sınır dışı etmedi (indicative past perfective singular third-person)
sınır dışı etmedik (first-person indicative past perfective plural)
sınır dışı etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sınır dışı etmediler (indicative past perfective plural third-person)
sınır dışı etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sınır dışı etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sınır dışı etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sınır dışı etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sınır dışı etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sınır dışı etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sınır dışı etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sınır dışı etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sınır dışı etmeyecek (future indicative singular third-person)
sınır dışı etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sınır dışı etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sınır dışı etmeyecekler (future indicative plural third-person)
sınır dışı etmemişim (first-person inferential perfective singular)
sınır dışı etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sınır dışı etmemiş (inferential perfective singular third-person)
sınır dışı etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sınır dışı etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sınır dışı etmemişler (inferential perfective plural third-person)
sınır dışı etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sınır dışı etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sınır dışı etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sınır dışı etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sınır dışı etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sınır dışı etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sınır dışı etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sınır dışı etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sınır dışı etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sınır dışı etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sınır dışı etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sınır dışı etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sınır dışı etmesem (conditional first-person singular)
sınır dışı etmesen (conditional second-person singular)
sınır dışı etmese (conditional singular third-person)
sınır dışı etmesek (conditional first-person plural)
sınır dışı etmeseniz (conditional plural second-person)
sınır dışı etmeseler (conditional plural third-person)
sınır dışı etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sınır dışı etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sınır dışı etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sınır dışı etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sınır dışı etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sınır dışı etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sınır dışı etmeyeyim (first-person optative singular)
sınır dışı etmeyesin (optative second-person singular)
sınır dışı etmeye (optative singular third-person)
sınır dışı etmeyelim (first-person optative plural)
sınır dışı etmeyesiniz (optative plural second-person)
sınır dışı etmeyeler (optative plural third-person)
sınır dışı etmemekteyim (first-person progressive singular)
sınır dışı etmemektesin (progressive second-person singular)
sınır dışı etmemekte (progressive singular third-person)
sınır dışı etmemekteyiz (first-person plural progressive)
sınır dışı etmemektesiniz (plural progressive second-person)
sınır dışı etmemekteler (plural progressive third-person)
sınır dışı etmemeliyim (first-person necessitative singular)
sınır dışı etmemelisin (necessitative second-person singular)
sınır dışı etmemeli (necessitative singular third-person)
sınır dışı etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sınır dışı etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sınır dışı etmemeliler (necessitative plural third-person)
sınır dışı etme (imperative second-person singular)
sınır dışı etmesin (imperative singular third-person)
sınır dışı etmeyin (imperative plural second-person)
or sınır dışı etmeyiniz (imperative plural second-person)
sınır dışı etmesinler (imperative plural third-person)
sınır dışı etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sınır dışı etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sınır dışı etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sınır dışı etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sınır dışı etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sınır dışı etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sınır dışı etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sınır dışı etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sınır dışı etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sınır dışı etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sınır dışı etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sınır dışı etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sınır dışı etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sınır dışı etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sınır dışı etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sınır dışı etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sınır dışı etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sınır dışı etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sınır dışı etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sınır dışı etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sınır dışı etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sınır dışı etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sınır dışı etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sınır dışı etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sınır dışı etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sınır dışı etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sınır dışı etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sınır dışı etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sınır dışı etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sınır dışı etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sınır dışı etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sınır dışı etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sınır dışı etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sınır dışı etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sınır dışı etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sınır dışı etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sınır dışı etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sınır dışı etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sınır dışı etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
sınır dışı etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sınır dışı etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sınır dışı etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sınır dışı etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sınır dışı etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sınır dışı etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sınır dışı etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sınır dışı etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sınır dışı etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sınır dışı etmesem mi? (conditional first-person singular)
sınır dışı etmesen mi? (conditional second-person singular)
sınır dışı etmese mi? (conditional singular third-person)
sınır dışı etmesek mi? (conditional first-person plural)
sınır dışı etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sınır dışı etmeseler mi? (conditional plural third-person)
sınır dışı etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sınır dışı etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sınır dışı etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sınır dışı etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sınır dışı etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sınır dışı etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sınır dışı etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sınır dışı etmemekte misin? (progressive second-person singular)
sınır dışı etmemekte mi? (progressive singular third-person)
sınır dışı etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sınır dışı etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sınır dışı etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sınır dışı etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sınır dışı etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sınır dışı etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sınır dışı etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sınır dışı etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sınır dışı etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-*tmek

sınır dışı e

tr-conj-head

sınır dışı ediyorlardı (or sınır dışı ediyordular)

sınır dışı ederlermiş (or sınır dışı edermişlar)

sınır dışı etmeyin (or sınır dışı etmeyiniz)


tereciye tere satmak

teach grandma how to suck eggs
teach grandma how to suck eggs#English

(idiomatic) teach grandma how to suck eggs


örgütlemek

head

örgütlemek (third-person singular simple present örgütler)

örgütler (present singular third-person)
örgütlerim (aorist singular third-person)
örgütlersin (aorist first-person plural)
örgütler (aorist plural second-person)
örgütleriz (aorist plural third-person)
örgütlersiniz (aorist)
örgütlerler (aorist)
örgütlerdim (aorist past)
örgütlerdin (aorist second-person singular)
örgütlerdi (aorist singular third-person)
örgütlerdik (aorist first-person plural)
örgütlerdiniz (aorist plural second-person)
örgütlerlerdi (aorist plural third-person)
örgütlermişim (aorist inferential)
örgütlermişsin (aorist second-person singular)
örgütlermiş (aorist singular third-person)
örgütlermişiz (aorist first-person plural)
örgütlermişsiniz (aorist plural second-person)
örgütlerlermiş (aorist plural third-person)
örgütlersem (aorist conditional)
örgütlersen (aorist second-person singular)
örgütlerse (aorist singular third-person)
örgütlersek (aorist first-person plural)
örgütlerseniz (aorist plural second-person)
örgütlerlerse (aorist plural third-person)
örgütlüyorum (continuative singular third-person)
örgütlüyorsun (continuative first-person plural)
örgütlüyor (continuative plural second-person)
örgütlüyoruz (continuative plural third-person)
örgütlüyorsunuz (continuative)
örgütlüyorlar (continuative)
örgütlüyordum (continuative past)
örgütlüyordun (continuative second-person singular)
örgütlüyordu (continuative singular third-person)
örgütlüyorduk (continuative first-person plural)
örgütlüyordunuz (continuative plural second-person)
örgütlüyorlardı (continuative plural third-person)
örgütlüyormuşum (continuative inferential)
örgütlüyormuşsun (continuative second-person singular)
örgütlüyormuş (continuative singular third-person)
örgütlüyormuşuz (continuative first-person plural)
örgütlüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
örgütlüyorlarmış (continuative plural third-person)
örgütlüyorsam (conditional continuative)
örgütlüyorsan (continuative second-person singular)
örgütlüyorsa (continuative singular third-person)
örgütlüyorsak (continuative first-person plural)
örgütlüyorsanız (continuative plural second-person)
örgütlüyorlarsa (continuative plural third-person)
örgütlemişim (inferential singular third-person)
örgütlemişsin (first-person inferential plural)
örgütlemiş (inferential plural second-person)
örgütlemişiz (inferential plural third-person)
örgütlemişsiniz (inferential)
örgütlemişler (inferential)
örgütlemiştim (inferential past)
örgütlemiştin (inferential second-person singular)
örgütlemişti (inferential singular third-person)
örgütlemiştik (first-person inferential plural)
örgütlemiştiniz (inferential plural second-person)
örgütlemişlerdi (inferential plural third-person)
örgütlemişmişim (inferential)
örgütlemişmişsin (inferential second-person singular)
örgütlemişmiş (inferential singular third-person)
örgütlemişmişiz (first-person inferential plural)
örgütlemişmişsiniz (inferential plural second-person)
örgütlemişlermiş (inferential plural third-person)
örgütlemişsem (conditional)
örgütlemişsen (inferential second-person singular)
örgütlemişse (inferential singular third-person)
örgütlemişsek (first-person inferential plural)
örgütlemişseniz (inferential plural second-person)
örgütlemişlerse (inferential plural third-person)
örgütleyeceğim (future singular third-person)
örgütleyeceksin (first-person future plural)
örgütleyecek (future plural second-person)
örgütleyeceğiz (future plural third-person)
örgütleyeceksiniz (future)
örgütleyecekler (future)
örgütleyecektim (future past)
örgütleyecektin (future second-person singular)
örgütleyecekti (future singular third-person)
örgütleyecektik (first-person future plural)
örgütleyecektiniz (future plural second-person)
örgütleyeceklerdi (future plural third-person)
örgütleyecekmişim (future inferential)
örgütleyecekmişsin (future second-person singular)
örgütleyecekmiş (future singular third-person)
örgütleyecekmişiz (first-person future plural)
örgütleyecekmişsiniz (future plural second-person)
örgütleyeceklermiş (future plural third-person)
örgütleyeceksem (conditional future)
örgütleyeceksen (future second-person singular)
örgütleyecekse (future singular third-person)
örgütleyeceksek (first-person future plural)
örgütleyecekseniz (future plural second-person)
örgütleyeceklerse (future plural third-person)
örgütlemekteyim (progressive singular third-person)
örgütlemektesin (first-person plural progressive)
örgütlemekte (plural progressive second-person)
örgütlemekteyiz (plural progressive third-person)
örgütlemektesiniz (progressive)
örgütlemekteler (progressive)
örgütlemekteydim (past progressive)
örgütlemekteydin (progressive second-person singular)
örgütlemekteydi (progressive singular third-person)
örgütlemekteydik (first-person plural progressive)
örgütlemekteydiniz (plural progressive second-person)
örgütlemektelerdi (plural progressive third-person)
örgütlemekteymişim (inferential progressive)
örgütlemekteymişsin (progressive second-person singular)
örgütlemekteymiş (progressive singular third-person)
örgütlemekteymişiz (first-person plural progressive)
örgütlemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
örgütlemektelermiş (plural progressive third-person)
örgütlemekteysem (conditional progressive)
örgütlemekteysen (progressive second-person singular)
örgütlemekteyse (progressive singular third-person)
örgütlemekteysek (first-person plural progressive)
örgütlemekteyseniz (plural progressive second-person)
örgütlemektelerse (plural progressive third-person)
örgütlemeliyim (necessitative singular third-person)
örgütlemelisin (first-person necessitative plural)
örgütlemeli (necessitative plural second-person)
örgütlemeliyiz (necessitative plural third-person)
örgütlemelisiniz (necessitative)
örgütlemeliler (necessitative)
örgütlemeliydim (necessitative past)
örgütlemeliydin (necessitative second-person singular)
örgütlemeliydi (necessitative singular third-person)
örgütlemeliydik (first-person necessitative plural)
örgütlemeliydiniz (necessitative plural second-person)
örgütlemelilerdi (necessitative plural third-person)
örgütlemeliymişim (inferential)
örgütlemeliymişsin (necessitative second-person singular)
örgütlemeliymiş (necessitative singular third-person)
örgütlemeliymişiz (first-person necessitative plural)
örgütlemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
örgütlemelilermiş (necessitative plural third-person)
örgütlemeliysem (conditional)
örgütlemeliysen (necessitative second-person singular)
örgütlemeliyse (necessitative singular third-person)
örgütlemeliysek (first-person necessitative plural)
örgütlemeliyseniz (necessitative plural second-person)
örgütlemelilerse (necessitative plural third-person)
örgütledim (past singular third-person)
örgütledin (first-person past plural)
örgütledi (past plural second-person)
örgütledik (past plural third-person)
örgütlediniz (past)
örgütlediler (past)
örgütlediysem (conditional past)
örgütlediysen (past second-person singular)
örgütlediyse (past singular third-person)
örgütlediysek (first-person past plural)
örgütlediyseniz (past plural second-person)
örgütledilerse (past plural third-person)
örgütlesem (conditional singular third-person)
örgütlesen (conditional first-person plural)
örgütlese (conditional plural second-person)
örgütlesek (conditional plural third-person)
örgütleseniz (conditional)
örgütleseler (conditional)
örgütleseydim (conditional past)
örgütleseydin (conditional second-person singular)
örgütleseydi (conditional singular third-person)
örgütleseydik (conditional first-person plural)
örgütleseydiniz (conditional plural second-person)
örgütleselerdi (conditional plural third-person)
örgütleseymişim (inferential)
örgütleseymişsin (conditional second-person singular)
örgütleseymiş (conditional singular third-person)
örgütleseymişiz (conditional first-person plural)
örgütleseymişsiniz (conditional plural second-person)
örgütleselermiş (conditional plural third-person)
örgütleyeyim (conditional optative singular)
örgütleyesin (optative second-person singular)
örgütleye (optative singular third-person)
örgütleyelim (first-person optative plural)
örgütleyesiniz (optative plural second-person)
örgütleyeler (optative plural third-person)
örgütle (first-person imperative plural)
örgütlesin (imperative plural second-person)
örgütleyin (imperative)
örgütlesinler (imperative)
örgütleyiniz (formal imperative second-person singular)
örgütleyiniz (formal imperative plural second-person)
örgütlesene (imperative informal second-person singular)
örgütlesenize (imperative informal plural second-person)
örgütlemek (imperative infinitive)
örgütleme (imperative noun-from-verb)
örgütleyen (impersonal participle)
örgütlemiş (impersonal participle)
örgütleyecek (impersonal participle)
örgütleyen (imperfective)
örgütlemiş (impersonal participle perfective)
örgütleyecek (impersonal participle prospective)
örgütlediğim (impersonal non-prospective participle)
örgütlediğin (impersonal non-prospective participle)
örgütlediği (impersonal non-prospective participle)
örgütlediğimiz (impersonal non-prospective participle)
örgütlediğiniz (impersonal non-prospective participle)
örgütledikleri (impersonal non-prospective participle personal)
örgütleyeceğim (impersonal participle prospective)
örgütleyeceğin (impersonal participle prospective)
örgütleyeceği (impersonal participle prospective)
örgütleyeceğimiz (impersonal participle prospective)
örgütleyeceğiniz (impersonal participle prospective)
örgütleyecekleri (impersonal participle personal prospective)
örgütlerken (plural second-person)
örgütleyince (plural second-person)
örgütleyip (plural second-person)
örgütleyeli (plural second-person)
örgütleyesiye (plural second-person)
örgütledikçe (plural second-person)
örgütlerken
örgütleyince (specific)
örgütleyip (perfective)
örgütleyeli
örgütleyesiye
örgütledikçe
örgütleyerek (imperfective plural)
örgütleye örgütleye (imperfective plural)
örgütlercesine (imperfective plural)
örgütleyerek
örgütleye örgütleye
örgütlercesine
örgütlemem (aorist singular third-person)
örgütlemezsin (aorist first-person plural)
örgütlemez (aorist plural second-person)
örgütlemeyiz (aorist plural third-person)
örgütlemezsiniz (aorist)
örgütlemezler (aorist)
örgütlemezdim (aorist past)
örgütlemezdin (aorist second-person singular)
örgütlemezdi (aorist singular third-person)
örgütlemezdik (aorist first-person plural)
örgütlemezdiniz (aorist plural second-person)
örgütlemezlerdi (aorist plural third-person)
örgütlemezmişim (aorist inferential)
örgütlemezmişsin (aorist second-person singular)
örgütlemezmiş (aorist singular third-person)
örgütlemezmişiz (aorist first-person plural)
örgütlemezmişsiniz (aorist plural second-person)
örgütlemezlermiş (aorist plural third-person)
örgütlemezsem (aorist conditional)
örgütlemezsen (aorist second-person singular)
örgütlemezse (aorist singular third-person)
örgütlemezsek (aorist first-person plural)
örgütlemezseniz (aorist plural second-person)
örgütlemezlerse (aorist plural third-person)
örgütlemiyorum (continuative singular third-person)
örgütlemiyorsun (continuative first-person plural)
örgütlemiyor (continuative plural second-person)
örgütlemiyoruz (continuative plural third-person)
örgütlemiyorsunuz (continuative)
örgütlemiyorlar (continuative)
örgütlemiyordum (continuative past)
örgütlemiyordun (continuative second-person singular)
örgütlemiyordu (continuative singular third-person)
örgütlemiyorduk (continuative first-person plural)
örgütlemiyordunuz (continuative plural second-person)
örgütlemiyorlardı (continuative plural third-person)
örgütlemiyormuşum (continuative inferential)
örgütlemiyormuşsun (continuative second-person singular)
örgütlemiyormuş (continuative singular third-person)
örgütlemiyormuşuz (continuative first-person plural)
örgütlemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
örgütlemiyorlarmış (continuative plural third-person)
örgütlemiyorsam (conditional continuative)
örgütlemiyorsan (continuative second-person singular)
örgütlemiyorsa (continuative singular third-person)
örgütlemiyorsak (continuative first-person plural)
örgütlemiyorsanız (continuative plural second-person)
örgütlemiyorlarsa (continuative plural third-person)
örgütlememişim (inferential singular third-person)
örgütlememişsin (first-person inferential plural)
örgütlememiş (inferential plural second-person)
örgütlememişiz (inferential plural third-person)
örgütlememişsiniz (inferential)
örgütlememişler (inferential)
örgütlememiştim (inferential past)
örgütlememiştin (inferential second-person singular)
örgütlememişti (inferential singular third-person)
örgütlememiştik (first-person inferential plural)
örgütlememiştiniz (inferential plural second-person)
örgütlememişlerdi (inferential plural third-person)
örgütlememişmişim (inferential)
örgütlememişmişsin (inferential second-person singular)
örgütlememişmiş (inferential singular third-person)
örgütlememişmişiz (first-person inferential plural)
örgütlememişmişsiniz (inferential plural second-person)
örgütlememişlermiş (inferential plural third-person)
örgütlememişsem (conditional)
örgütlememişsen (inferential second-person singular)
örgütlememişse (inferential singular third-person)
örgütlememişsek (first-person inferential plural)
örgütlememişseniz (inferential plural second-person)
örgütlememişlerse (inferential plural third-person)
örgütlemeyeceğim (future singular third-person)
örgütlemeyeceksin (first-person future plural)
örgütlemeyecek (future plural second-person)
örgütlemeyeceğiz (future plural third-person)
örgütlemeyeceksiniz (future)
örgütlemeyecekler (future)
örgütlemeyecektim (future past)
örgütlemeyecektin (future second-person singular)
örgütlemeyecekti (future singular third-person)
örgütlemeyecektik (first-person future plural)
örgütlemeyecektiniz (future plural second-person)
örgütlemeyeceklerdi (future plural third-person)
örgütlemeyecekmişim (future inferential)
örgütlemeyecekmişsin (future second-person singular)
örgütlemeyecekmiş (future singular third-person)
örgütlemeyecekmişiz (first-person future plural)
örgütlemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
örgütlemeyeceklermiş (future plural third-person)
örgütlemeyeceksem (conditional future)
örgütlemeyeceksen (future second-person singular)
örgütlemeyecekse (future singular third-person)
örgütlemeyeceksek (first-person future plural)
örgütlemeyecekseniz (future plural second-person)
örgütlemeyeceklerse (future plural third-person)
örgütlememekteyim (progressive singular third-person)
örgütlememektesin (first-person plural progressive)
örgütlememekte (plural progressive second-person)
örgütlememekteyiz (plural progressive third-person)
örgütlememektesiniz (progressive)
örgütlememekteler (progressive)
örgütlememekteydim (past progressive)
örgütlememekteydin (progressive second-person singular)
örgütlememekteydi (progressive singular third-person)
örgütlememekteydik (first-person plural progressive)
örgütlememekteydiniz (plural progressive second-person)
örgütlememektelerdi (plural progressive third-person)
örgütlememekteymişim (inferential progressive)
örgütlememekteymişsin (progressive second-person singular)
örgütlememekteymiş (progressive singular third-person)
örgütlememekteymişiz (first-person plural progressive)
örgütlememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
örgütlememektelermiş (plural progressive third-person)
örgütlememekteysem (conditional progressive)
örgütlememekteysen (progressive second-person singular)
örgütlememekteyse (progressive singular third-person)
örgütlememekteysek (first-person plural progressive)
örgütlememekteyseniz (plural progressive second-person)
örgütlememektelerse (plural progressive third-person)
örgütlememeliyim (necessitative singular third-person)
örgütlememelisin (first-person necessitative plural)
örgütlememeli (necessitative plural second-person)
örgütlememeliyiz (necessitative plural third-person)
örgütlememelisiniz (necessitative)
örgütlememeliler (necessitative)
örgütlememeliydim (necessitative past)
örgütlememeliydin (necessitative second-person singular)
örgütlememeliydi (necessitative singular third-person)
örgütlememeliydik (first-person necessitative plural)
örgütlememeliydiniz (necessitative plural second-person)
örgütlememelilerdi (necessitative plural third-person)
örgütlememeliymişim (inferential)
örgütlememeliymişsin (necessitative second-person singular)
örgütlememeliymiş (necessitative singular third-person)
örgütlememeliymişiz (first-person necessitative plural)
örgütlememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
örgütlememelilermiş (necessitative plural third-person)
örgütlememeliysem (conditional)
örgütlememeliysen (necessitative second-person singular)
örgütlememeliyse (necessitative singular third-person)
örgütlememeliysek (first-person necessitative plural)
örgütlememeliyseniz (necessitative plural second-person)
örgütlememelilerse (necessitative plural third-person)
örgütlemedim (past singular third-person)
örgütlemedin (first-person past plural)
örgütlemedi (past plural second-person)
örgütlemedik (past plural third-person)
örgütlemediniz (past)
örgütlemediler (past)
örgütlemediysem (conditional past)
örgütlemediysen (past second-person singular)
örgütlemediyse (past singular third-person)
örgütlemediysek (first-person past plural)
örgütlemediyseniz (past plural second-person)
örgütlemedilerse (past plural third-person)
örgütlemesem (conditional singular third-person)
örgütlemesen (conditional first-person plural)
örgütlemese (conditional plural second-person)
örgütlemesek (conditional plural third-person)
örgütlemeseniz (conditional)
örgütlemeseler (conditional)
örgütlemeseydim (conditional past)
örgütlemeseydin (conditional second-person singular)
örgütlemeseydi (conditional singular third-person)
örgütlemeseydik (conditional first-person plural)
örgütlemeseydiniz (conditional plural second-person)
örgütlemeselerdi (conditional plural third-person)
örgütlemeseymişim (inferential)
örgütlemeseymişsin (conditional second-person singular)
örgütlemeseymiş (conditional singular third-person)
örgütlemeseymişiz (conditional first-person plural)
örgütlemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
örgütlemeselermiş (conditional plural third-person)
örgütlemeyeyim (conditional optative singular)
örgütlemeyesin (optative second-person singular)
örgütlemeye (optative singular third-person)
örgütlemeyelim (first-person optative plural)
örgütlemeyesiniz (optative plural second-person)
örgütlemeyeler (optative plural third-person)
örgütleme (first-person imperative plural)
örgütlemesin (imperative plural second-person)
örgütlemeyin (imperative)
örgütlemesinler (imperative)
örgütlemeyiniz (formal imperative second-person singular)
örgütlemeyiniz (formal imperative plural second-person)
örgütlemesene (imperative informal second-person singular)
örgütlemesenize (imperative informal plural second-person)
örgütlememek (imperative infinitive)
örgütlememe (imperative noun-from-verb)
örgütlemeyen (impersonal participle)
örgütlememiş (impersonal participle)
örgütlemeyecek (impersonal participle)
örgütlemeyen (imperfective)
örgütlememiş (impersonal participle perfective)
örgütlemeyecek (impersonal participle prospective)
örgütlemediğim (impersonal non-prospective participle)
örgütlemediğin (impersonal non-prospective participle)
örgütlemediği (impersonal non-prospective participle)
örgütlemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
örgütlemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
örgütlemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
örgütlemeyeceğim (impersonal participle prospective)
örgütlemeyeceğin (impersonal participle prospective)
örgütlemeyeceği (impersonal participle prospective)
örgütlemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
örgütlemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
örgütlemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
örgütlemezken (plural second-person)
örgütlemeyince (plural second-person)
örgütlemeyip (plural second-person)
örgütlemeyeli (plural second-person)
örgütlemeyesiye (plural second-person)
örgütlemedikçe (plural second-person)
örgütlemezken
örgütlemeyince (specific)
örgütlemeyip (perfective)
örgütlemeyeli
örgütlemeyesiye
örgütlemedikçe
örgütlemeyerek (imperfective plural)
örgütlemeye örgütlemeye (imperfective plural)
örgütlemezcesine (imperfective plural)
örgütlemeyerek
örgütlemeye örgütlemeye
örgütlemezcesine
örgütleyebilirim (aorist singular third-person)
örgütleyebilirsin (aorist first-person plural)
örgütleyebilir (aorist plural second-person)
örgütleyebiliriz (aorist plural third-person)
örgütleyebilirsiniz (aorist)
örgütleyebilirler (aorist)
örgütleyebilirdim (aorist past)
örgütleyebilirdin (aorist second-person singular)
örgütleyebilirdi (aorist singular third-person)
örgütleyebilirdik (aorist first-person plural)
örgütleyebilirdiniz (aorist plural second-person)
örgütleyebilirlerdi (aorist plural third-person)
örgütleyebilirmişim (aorist inferential)
örgütleyebilirmişsin (aorist second-person singular)
örgütleyebilirmiş (aorist singular third-person)
örgütleyebilirmişiz (aorist first-person plural)
örgütleyebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
örgütleyebilirlermiş (aorist plural third-person)
örgütleyebilirsem (aorist conditional)
örgütleyebilirsen (aorist second-person singular)
örgütleyebilirse (aorist singular third-person)
örgütleyebilirsek (aorist first-person plural)
örgütleyebilirseniz (aorist plural second-person)
örgütleyebilirlerse (aorist plural third-person)
örgütleyebiliyorum (continuative singular third-person)
örgütleyebiliyorsun (continuative first-person plural)
örgütleyebiliyor (continuative plural second-person)
örgütleyebiliyoruz (continuative plural third-person)
örgütleyebiliyorsunuz (continuative)
örgütleyebiliyorlar (continuative)
örgütleyebiliyordum (continuative past)
örgütleyebiliyordun (continuative second-person singular)
örgütleyebiliyordu (continuative singular third-person)
örgütleyebiliyorduk (continuative first-person plural)
örgütleyebiliyordunuz (continuative plural second-person)
örgütleyebiliyorlardı (continuative plural third-person)
örgütleyebiliyormuşum (continuative inferential)
örgütleyebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
örgütleyebiliyormuş (continuative singular third-person)
örgütleyebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
örgütleyebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
örgütleyebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
örgütleyebiliyorsam (conditional continuative)
örgütleyebiliyorsan (continuative second-person singular)
örgütleyebiliyorsa (continuative singular third-person)
örgütleyebiliyorsak (continuative first-person plural)
örgütleyebiliyorsanız (continuative plural second-person)
örgütleyebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
örgütleyebilmişim (inferential singular third-person)
örgütleyebilmişsin (first-person inferential plural)
örgütleyebilmiş (inferential plural second-person)
örgütleyebilmişiz (inferential plural third-person)
örgütleyebilmişsiniz (inferential)
örgütleyebilmişler (inferential)
örgütleyebilmiştim (inferential past)
örgütleyebilmiştin (inferential second-person singular)
örgütleyebilmişti (inferential singular third-person)
örgütleyebilmiştik (first-person inferential plural)
örgütleyebilmiştiniz (inferential plural second-person)
örgütleyebilmişlerdi (inferential plural third-person)
örgütleyebilmişmişim (inferential)
örgütleyebilmişmişsin (inferential second-person singular)
örgütleyebilmişmiş (inferential singular third-person)
örgütleyebilmişmişiz (first-person inferential plural)
örgütleyebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
örgütleyebilmişlermiş (inferential plural third-person)
örgütleyebilmişsem (conditional)
örgütleyebilmişsen (inferential second-person singular)
örgütleyebilmişse (inferential singular third-person)
örgütleyebilmişsek (first-person inferential plural)
örgütleyebilmişseniz (inferential plural second-person)
örgütleyebilmişlerse (inferential plural third-person)
örgütleyebileceğim (future singular third-person)
örgütleyebileceksin (first-person future plural)
örgütleyebilecek (future plural second-person)
örgütleyebileceğiz (future plural third-person)
örgütleyebileceksiniz (future)
örgütleyebilecekler (future)
örgütleyebilecektim (future past)
örgütleyebilecektin (future second-person singular)
örgütleyebilecekti (future singular third-person)
örgütleyebilecektik (first-person future plural)
örgütleyebilecektiniz (future plural second-person)
örgütleyebileceklerdi (future plural third-person)
örgütleyebilecekmişim (future inferential)
örgütleyebilecekmişsin (future second-person singular)
örgütleyebilecekmiş (future singular third-person)
örgütleyebilecekmişiz (first-person future plural)
örgütleyebilecekmişsiniz (future plural second-person)
örgütleyebileceklermiş (future plural third-person)
örgütleyebileceksem (conditional future)
örgütleyebileceksen (future second-person singular)
örgütleyebilecekse (future singular third-person)
örgütleyebileceksek (first-person future plural)
örgütleyebilecekseniz (future plural second-person)
örgütleyebileceklerse (future plural third-person)
örgütleyebilmekteyim (progressive singular third-person)
örgütleyebilmektesin (first-person plural progressive)
örgütleyebilmekte (plural progressive second-person)
örgütleyebilmekteyiz (plural progressive third-person)
örgütleyebilmektesiniz (progressive)
örgütleyebilmekteler (progressive)
örgütleyebilmekteydim (past progressive)
örgütleyebilmekteydin (progressive second-person singular)
örgütleyebilmekteydi (progressive singular third-person)
örgütleyebilmekteydik (first-person plural progressive)
örgütleyebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
örgütleyebilmektelerdi (plural progressive third-person)
örgütleyebilmekteymişim (inferential progressive)
örgütleyebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
örgütleyebilmekteymiş (progressive singular third-person)
örgütleyebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
örgütleyebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
örgütleyebilmektelermiş (plural progressive third-person)
örgütleyebilmekteysem (conditional progressive)
örgütleyebilmekteysen (progressive second-person singular)
örgütleyebilmekteyse (progressive singular third-person)
örgütleyebilmekteysek (first-person plural progressive)
örgütleyebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
örgütleyebilmektelerse (plural progressive third-person)
örgütleyebilmeliyim (necessitative singular third-person)
örgütleyebilmelisin (first-person necessitative plural)
örgütleyebilmeli (necessitative plural second-person)
örgütleyebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
örgütleyebilmelisiniz (necessitative)
örgütleyebilmeliler (necessitative)
örgütleyebilmeliydim (necessitative past)
örgütleyebilmeliydin (necessitative second-person singular)
örgütleyebilmeliydi (necessitative singular third-person)
örgütleyebilmeliydik (first-person necessitative plural)
örgütleyebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
örgütleyebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
örgütleyebilmeliymişim (inferential)
örgütleyebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
örgütleyebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
örgütleyebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
örgütleyebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
örgütleyebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
örgütleyebilmeliysem (conditional)
örgütleyebilmeliysen (necessitative second-person singular)
örgütleyebilmeliyse (necessitative singular third-person)
örgütleyebilmeliysek (first-person necessitative plural)
örgütleyebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
örgütleyebilmelilerse (necessitative plural third-person)
örgütleyebildim (past singular third-person)
örgütleyebildin (first-person past plural)
örgütleyebildi (past plural second-person)
örgütleyebildik (past plural third-person)
örgütleyebildiniz (past)
örgütleyebildiler (past)
örgütleyebildiysem (conditional past)
örgütleyebildiysen (past second-person singular)
örgütleyebildiyse (past singular third-person)
örgütleyebildiysek (first-person past plural)
örgütleyebildiyseniz (past plural second-person)
örgütleyebildilerse (past plural third-person)
örgütleyebilsem (conditional singular third-person)
örgütleyebilsen (conditional first-person plural)
örgütleyebilse (conditional plural second-person)
örgütleyebilsek (conditional plural third-person)
örgütleyebilseniz (conditional)
örgütleyebilseler (conditional)
örgütleyebilseydim (conditional past)
örgütleyebilseydin (conditional second-person singular)
örgütleyebilseydi (conditional singular third-person)
örgütleyebilseydik (conditional first-person plural)
örgütleyebilseydiniz (conditional plural second-person)
örgütleyebilselerdi (conditional plural third-person)
örgütleyebilseymişim (inferential)
örgütleyebilseymişsin (conditional second-person singular)
örgütleyebilseymiş (conditional singular third-person)
örgütleyebilseymişiz (conditional first-person plural)
örgütleyebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
örgütleyebilselermiş (conditional plural third-person)
örgütleyebileyim (conditional optative singular)
örgütleyebilesin (optative second-person singular)
örgütleyebile (optative singular third-person)
örgütleyebilelim (first-person optative plural)
örgütleyebilesiniz (optative plural second-person)
örgütleyebileler (optative plural third-person)
örgütleyebil (first-person imperative plural)
örgütleyebilsin (imperative plural second-person)
örgütleyebilin (imperative)
örgütleyebilsinler (imperative)
örgütleyebiliniz (formal imperative second-person singular)
örgütleyebiliniz (formal imperative plural second-person)
örgütleyebilsene (imperative informal second-person singular)
örgütleyebilsenize (imperative informal plural second-person)
örgütleyebilmek (imperative infinitive)
örgütleyebilme (imperative noun-from-verb)
örgütleyebilen (impersonal participle)
örgütleyebilmiş (impersonal participle)
örgütleyebilecek (impersonal participle)
örgütleyebilen (imperfective)
örgütleyebilmiş (impersonal participle perfective)
örgütleyebilecek (impersonal participle prospective)
örgütleyebildiğim (impersonal non-prospective participle)
örgütleyebildiğin (impersonal non-prospective participle)
örgütleyebildiği (impersonal non-prospective participle)
örgütleyebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
örgütleyebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
örgütleyebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
örgütleyebileceğim (impersonal participle prospective)
örgütleyebileceğin (impersonal participle prospective)
örgütleyebileceği (impersonal participle prospective)
örgütleyebileceğimiz (impersonal participle prospective)
örgütleyebileceğiniz (impersonal participle prospective)
örgütleyebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
örgütleyebilirken (plural second-person)
örgütleyebilince (plural second-person)
örgütleyebilip (plural second-person)
örgütleyebileli (plural second-person)
örgütleyebilesiye (plural second-person)
örgütleyebildikçe (plural second-person)
örgütleyebilirken
örgütleyebilince (specific)
örgütleyebilip (perfective)
örgütleyebileli
örgütleyebilesiye
örgütleyebildikçe
örgütleyebilerek (imperfective plural)
örgütleyebile örgütleyebile (imperfective plural)
örgütleyebilircesine (imperfective plural)
örgütleyebilerek
örgütleyebile örgütleyebile
örgütleyebilircesine
örgütleyemem (aorist singular third-person)
örgütleyemezsin (aorist first-person plural)
örgütleyemez (aorist plural second-person)
örgütleyemeyiz (aorist plural third-person)
örgütleyemezsiniz (aorist)
örgütleyemezler (aorist)
örgütleyemezdim (aorist past)
örgütleyemezdin (aorist second-person singular)
örgütleyemezdi (aorist singular third-person)
örgütleyemezdik (aorist first-person plural)
örgütleyemezdiniz (aorist plural second-person)
örgütleyemezlerdi (aorist plural third-person)
örgütleyemezmişim (aorist inferential)
örgütleyemezmişsin (aorist second-person singular)
örgütleyemezmiş (aorist singular third-person)
örgütleyemezmişiz (aorist first-person plural)
örgütleyemezmişsiniz (aorist plural second-person)
örgütleyemezlermiş (aorist plural third-person)
örgütleyemezsem (aorist conditional)
örgütleyemezsen (aorist second-person singular)
örgütleyemezse (aorist singular third-person)
örgütleyemezsek (aorist first-person plural)
örgütleyemezseniz (aorist plural second-person)
örgütleyemezlerse (aorist plural third-person)
örgütleyemiyorum (continuative singular third-person)
örgütleyemiyorsun (continuative first-person plural)
örgütleyemiyor (continuative plural second-person)
örgütleyemiyoruz (continuative plural third-person)
örgütleyemiyorsunuz (continuative)
örgütleyemiyorlar (continuative)
örgütleyemiyordum (continuative past)
örgütleyemiyordun (continuative second-person singular)
örgütleyemiyordu (continuative singular third-person)
örgütleyemiyorduk (continuative first-person plural)
örgütleyemiyordunuz (continuative plural second-person)
örgütleyemiyorlardı (continuative plural third-person)
örgütleyemiyormuşum (continuative inferential)
örgütleyemiyormuşsun (continuative second-person singular)
örgütleyemiyormuş (continuative singular third-person)
örgütleyemiyormuşuz (continuative first-person plural)
örgütleyemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
örgütleyemiyorlarmış (continuative plural third-person)
örgütleyemiyorsam (conditional continuative)
örgütleyemiyorsan (continuative second-person singular)
örgütleyemiyorsa (continuative singular third-person)
örgütleyemiyorsak (continuative first-person plural)
örgütleyemiyorsanız (continuative plural second-person)
örgütleyemiyorlarsa (continuative plural third-person)
örgütleyememişim (inferential singular third-person)
örgütleyememişsin (first-person inferential plural)
örgütleyememiş (inferential plural second-person)
örgütleyememişiz (inferential plural third-person)
örgütleyememişsiniz (inferential)
örgütleyememişler (inferential)
örgütleyememiştim (inferential past)
örgütleyememiştin (inferential second-person singular)
örgütleyememişti (inferential singular third-person)
örgütleyememiştik (first-person inferential plural)
örgütleyememiştiniz (inferential plural second-person)
örgütleyememişlerdi (inferential plural third-person)
örgütleyememişmişim (inferential)
örgütleyememişmişsin (inferential second-person singular)
örgütleyememişmiş (inferential singular third-person)
örgütleyememişmişiz (first-person inferential plural)
örgütleyememişmişsiniz (inferential plural second-person)
örgütleyememişlermiş (inferential plural third-person)
örgütleyememişsem (conditional)
örgütleyememişsen (inferential second-person singular)
örgütleyememişse (inferential singular third-person)
örgütleyememişsek (first-person inferential plural)
örgütleyememişseniz (inferential plural second-person)
örgütleyememişlerse (inferential plural third-person)
örgütleyemeyeceğim (future singular third-person)
örgütleyemeyeceksin (first-person future plural)
örgütleyemeyecek (future plural second-person)
örgütleyemeyeceğiz (future plural third-person)
örgütleyemeyeceksiniz (future)
örgütleyemeyecekler (future)
örgütleyemeyecektim (future past)
örgütleyemeyecektin (future second-person singular)
örgütleyemeyecekti (future singular third-person)
örgütleyemeyecektik (first-person future plural)
örgütleyemeyecektiniz (future plural second-person)
örgütleyemeyeceklerdi (future plural third-person)
örgütleyemeyecekmişim (future inferential)
örgütleyemeyecekmişsin (future second-person singular)
örgütleyemeyecekmiş (future singular third-person)
örgütleyemeyecekmişiz (first-person future plural)
örgütleyemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
örgütleyemeyeceklermiş (future plural third-person)
örgütleyemeyeceksem (conditional future)
örgütleyemeyeceksen (future second-person singular)
örgütleyemeyecekse (future singular third-person)
örgütleyemeyeceksek (first-person future plural)
örgütleyemeyecekseniz (future plural second-person)
örgütleyemeyeceklerse (future plural third-person)
örgütleyememekteyim (progressive singular third-person)
örgütleyememektesin (first-person plural progressive)
örgütleyememekte (plural progressive second-person)
örgütleyememekteyiz (plural progressive third-person)
örgütleyememektesiniz (progressive)
örgütleyememekteler (progressive)
örgütleyememekteydim (past progressive)
örgütleyememekteydin (progressive second-person singular)
örgütleyememekteydi (progressive singular third-person)
örgütleyememekteydik (first-person plural progressive)
örgütleyememekteydiniz (plural progressive second-person)
örgütleyememektelerdi (plural progressive third-person)
örgütleyememekteymişim (inferential progressive)
örgütleyememekteymişsin (progressive second-person singular)
örgütleyememekteymiş (progressive singular third-person)
örgütleyememekteymişiz (first-person plural progressive)
örgütleyememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
örgütleyememektelermiş (plural progressive third-person)
örgütleyememekteysem (conditional progressive)
örgütleyememekteysen (progressive second-person singular)
örgütleyememekteyse (progressive singular third-person)
örgütleyememekteysek (first-person plural progressive)
örgütleyememekteyseniz (plural progressive second-person)
örgütleyememektelerse (plural progressive third-person)
örgütleyememeliyim (necessitative singular third-person)
örgütleyememelisin (first-person necessitative plural)
örgütleyememeli (necessitative plural second-person)
örgütleyememeliyiz (necessitative plural third-person)
örgütleyememelisiniz (necessitative)
örgütleyememeliler (necessitative)
örgütleyememeliydim (necessitative past)
örgütleyememeliydin (necessitative second-person singular)
örgütleyememeliydi (necessitative singular third-person)
örgütleyememeliydik (first-person necessitative plural)
örgütleyememeliydiniz (necessitative plural second-person)
örgütleyememelilerdi (necessitative plural third-person)
örgütleyememeliymişim (inferential)
örgütleyememeliymişsin (necessitative second-person singular)
örgütleyememeliymiş (necessitative singular third-person)
örgütleyememeliymişiz (first-person necessitative plural)
örgütleyememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
örgütleyememelilermiş (necessitative plural third-person)
örgütleyememeliysem (conditional)
örgütleyememeliysen (necessitative second-person singular)
örgütleyememeliyse (necessitative singular third-person)
örgütleyememeliysek (first-person necessitative plural)
örgütleyememeliyseniz (necessitative plural second-person)
örgütleyememelilerse (necessitative plural third-person)
örgütleyemedim (past singular third-person)
örgütleyemedin (first-person past plural)
örgütleyemedi (past plural second-person)
örgütleyemedik (past plural third-person)
örgütleyemediniz (past)
örgütleyemediler (past)
örgütleyemediysem (conditional past)
örgütleyemediysen (past second-person singular)
örgütleyemediyse (past singular third-person)
örgütleyemediysek (first-person past plural)
örgütleyemediyseniz (past plural second-person)
örgütleyemedilerse (past plural third-person)
örgütleyemesem (conditional singular third-person)
örgütleyemesen (conditional first-person plural)
örgütleyemese (conditional plural second-person)
örgütleyemesek (conditional plural third-person)
örgütleyemeseniz (conditional)
örgütleyemeseler (conditional)
örgütleyemeseydim (conditional past)
örgütleyemeseydin (conditional second-person singular)
örgütleyemeseydi (conditional singular third-person)
örgütleyemeseydik (conditional first-person plural)
örgütleyemeseydiniz (conditional plural second-person)
örgütleyemeselerdi (conditional plural third-person)
örgütleyemeseymişim (inferential)
örgütleyemeseymişsin (conditional second-person singular)
örgütleyemeseymiş (conditional singular third-person)
örgütleyemeseymişiz (conditional first-person plural)
örgütleyemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
örgütleyemeselermiş (conditional plural third-person)
örgütleyemeyeyim (conditional optative singular)
örgütleyemeyesin (optative second-person singular)
örgütleyemeye (optative singular third-person)
örgütleyemeyelim (first-person optative plural)
örgütleyemeyesiniz (optative plural second-person)
örgütleyemeyeler (optative plural third-person)
örgütleyeme (first-person imperative plural)
örgütleyemesin (imperative plural second-person)
örgütleyemeyin (imperative)
örgütleyemesinler (imperative)
örgütleyemeyiniz (formal imperative second-person singular)
örgütleyemeyiniz (formal imperative plural second-person)
örgütleyemesene (imperative informal second-person singular)
örgütleyemesenize (imperative informal plural second-person)
örgütleyememek (imperative infinitive)
örgütleyememe (imperative noun-from-verb)
örgütleyemeyen (impersonal participle)
örgütleyememiş (impersonal participle)
örgütleyemeyecek (impersonal participle)
örgütleyemeyen (imperfective)
örgütleyememiş (impersonal participle perfective)
örgütleyemeyecek (impersonal participle prospective)
örgütleyemediğim (impersonal non-prospective participle)
örgütleyemediğin (impersonal non-prospective participle)
örgütleyemediği (impersonal non-prospective participle)
örgütleyemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
örgütleyemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
örgütleyemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
örgütleyemeyeceğim (impersonal participle prospective)
örgütleyemeyeceğin (impersonal participle prospective)
örgütleyemeyeceği (impersonal participle prospective)
örgütleyemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
örgütleyemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
örgütleyemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
örgütleyemezken (plural second-person)
örgütleyemeyince (plural second-person)
örgütleyemeyip (plural second-person)
örgütleyemeyeli (plural second-person)
örgütleyemeyesiye (plural second-person)
örgütleyemedikçe (plural second-person)
örgütleyemezken
örgütleyemeyince (specific)
örgütleyemeyip (perfective)
örgütleyemeyeli
örgütleyemeyesiye
örgütleyemedikçe
örgütleyemeyerek (imperfective plural)
örgütleyemeye örgütleyemeye (imperfective plural)
örgütleyemezcesine (imperfective plural)
örgütleyemeyerek
örgütleyemeye örgütleyemeye
örgütleyemezcesine

From örgüt (“organization”) + -le (verb-forming suffix).


sevecek

third-person singular indicative future of sevmek


seveceksiniz

second-person plural indicative future of sevmek


sevdim

first-person singular indicative simple past of sevmek


sevdin

second-person singular indicative simple past of sevmek


seveceğim

first-person singular indicative future of sevmek


sevdik

first-person plural indicative simple past of sevmek


sevdiler

third-person plural indicative simple past of sevmek


sevecekler

third-person plural indicative future of sevmek


sevdiniz

second-person plural indicative simple past of sevmek


seveceğiz

first-person plural indicative future of sevmek


inanılacak

third-person singular indicative future of inanılmak


inanılacaklar

third-person plural indicative future of inanılmak


karşılaştırırım

first-person singular indicative aorist of karşılaştırmak


karşılaştırır

third-person singular indicative aorist of karşılaştırmak


karşılaştırdı

third-person singular indicative simple past of karşılaştırmak


karşılaştırdınız

second-person plural indicative simple past of karşılaştırmak


karşılaştıracak

third-person singular indicative future of karşılaştırmak


karşılaştıracaksın

second-person singular indicative future of karşılaştırmak


karşılaştırırsınız

second-person plural indicative aorist of karşılaştırmak


karşılaştıracağım

first-person singular indicative future of karşılaştırmak


karşılaştırdım

first-person singular indicative simple past of karşılaştırmak


karşılaştırırsın

second-person singular indicative aorist of karşılaştırmak


karşılaştırırlar

third-person plural indicative aorist of karşılaştırmak


karşılaştırdın

second-person singular indicative simple past of karşılaştırmak


karşılaştıracaklar

third-person plural indicative future of karşılaştırmak


karşılaştıracaksınız

second-person plural indicative future of karşılaştırmak


karşılaştıracağız

first-person plural indicative future of karşılaştırmak


karşılaştırdık

first-person plural indicative simple past of karşılaştırmak


inanıldılar

third-person plural indicative simple past of inanılmak


karşılaştırdılar

third-person plural indicative simple past of karşılaştırmak


inanılırız

first-person plural indicative aorist of inanılmak


inanılırsın

second-person singular indicative aorist of inanılmak


inanılırım

first-person singular indicative aorist of inanılmak


inanılacağız

first-person plural indicative future of inanılmak


inanıldın

second-person singular indicative simple past of inanılmak


inanılırsınız

second-person plural indicative aorist of inanılmak


inanıldım

first-person singular indicative simple past of inanılmak


karşılaştırırız

first-person plural indicative aorist of karşılaştırmak


inanılacağım

first-person singular indicative future of inanılmak


inanıldınız

second-person plural indicative simple past of inanılmak


inanılacaksın

second-person singular indicative future of inanılmak


inanılacaksınız

second-person plural indicative future of inanılmak


inanılırlar

third-person plural indicative aorist of inanılmak


bakarız

first-person plural indicative aorist of bakmak


bakarsın

second-person singular indicative aorist of bakmak


görürüm

first-person singular indicative aorist of görmek


baktı

third-person singular indicative simple past of bakmak


bakacaklar

third-person plural indicative future of bakmak


bakarsınız

second-person plural indicative aorist of bakmak


baktım

first-person singular indicative simple past of bakmak


bakarlar

third-person plural indicative aorist of bakmak


bakacaksın

second-person singular indicative future of bakmak


bakacağım

first-person singular indicative future of bakmak


baktık

first-person plural indicative simple past of bakmak


bakacağız

first-person plural indicative future of bakmak


baktınız

second-person plural indicative simple past of bakmak


baktılar

third-person plural indicative simple past of bakmak


görür

third-person singular indicative aorist of görmek


bakacak

third-person singular indicative future of bakmak


bakacaksınız

second-person plural indicative future of bakmak


görürüz

first-person plural indicative aorist of görmek


uyurum

first-person singular indicative aorist of uyumak


göreceğim

first-person singular indicative future of görmek


görürsünüz

second-person plural indicative aorist of görmek


uyuruz

first-person plural indicative aorist of uyumak


görecek

third-person singular indicative future of görmek


görürler

third-person plural indicative aorist of görmek


uyursun

second-person singular indicative aorist of uyumak


göreceğiz

first-person plural indicative future of görmek


göreceksin

second-person singular indicative future of görmek


uyudular

third-person plural indicative simple past of uyumak


göreceksiniz

second-person plural indicative future of görmek


uyurlar

third-person plural indicative aorist of uyumak


uyuduk

first-person plural indicative simple past of uyumak


uyursunuz

second-person plural indicative aorist of uyumak


uyudu

third-person singular indicative simple past of uyumak


uyudunuz

second-person plural indicative simple past of uyumak


uyudun

second-person singular indicative simple past of uyumak


uyudum

first-person singular indicative simple past of uyumak


inanılır

third-person singular indicative aorist of inanılmak


uyuyacağım

first-person singular indicative future of uyumak


uyuyacak

third-person singular indicative future of uyumak


uyuyacağız

first-person plural indicative future of uyumak


görürsün

second-person singular indicative aorist of görmek


uyuyacaksın

second-person singular indicative future of uyumak


inanıldı

third-person singular indicative simple past of inanılmak


uyuyacaklar

third-person plural indicative future of uyumak


inanıldık

first-person plural indicative simple past of inanılmak


uyuyacaksınız

second-person plural indicative future of uyumak


uyuyorduk

first-person plural indicative past imperfective of uymak

first-person plural indicative past imperfective of uyumak


uyuyorlar

third-person plural indicative present imperfective of uymak

third-person plural indicative present imperfective of uyumak


uyuyorum

first-person singular indicative present imperfective of uymak

first-person singular indicative present imperfective of uyumak


uyuyorsun

second-person singular indicative present imperfective of uymak

second-person singular indicative present imperfective of uyumak


uyuyordu

third-person singular indicative past imperfective of uymak

third-person singular indicative past imperfective of uyumak


uyuyorsunuz

second-person plural indicative present imperfective of uymak

second-person plural indicative present imperfective of uyumak


uyuyorlardı

third-person plural indicative past imperfective of uymak

third-person plural indicative past imperfective of uyumak


uyuyordun

second-person singular indicative past imperfective of uymak

second-person singular indicative past imperfective of uyumak


uyuyordunuz

second-person plural indicative past imperfective of uymak

second-person plural indicative past imperfective of uyumak


uyuyordum

first-person singular indicative past imperfective of uymak

first-person singular indicative past imperfective of uyumak


uyuyoruz

first-person plural indicative present imperfective of uymak

first-person plural indicative present imperfective of uyumak


görecekler

third-person plural indicative future of görmek


uydular

third-person plural indicative simple past of uymak


uydun

second-person singular indicative simple past of uymak


uyutursun

second-person singular indicative aorist of uyutmak


uyutursunuz

second-person plural indicative aorist of uyutmak


uyutur

third-person singular indicative aorist of uyutmak


uyuturuz

first-person plural indicative aorist of uyutmak


uyuttu

third-person singular indicative simple past of uyutmak


uyuttum

first-person singular indicative simple past of uyutmak


uyuturlar

third-person plural indicative aorist of uyutmak


uyutacaksın

second-person singular indicative future of uyutmak


baktın

second-person singular indicative simple past of bakmak


uyuttunuz

second-person plural indicative simple past of uyutmak


uyuttuk

first-person plural indicative simple past of uyutmak


uyuttun

second-person singular indicative simple past of uyutmak


uyutacaksınız

second-person plural indicative future of uyutmak


uyuturum

first-person singular indicative aorist of uyutmak


uyuttular

third-person plural indicative simple past of uyutmak


uyutacağız

first-person plural indicative future of uyutmak


uyutacaklar

third-person plural indicative future of uyutmak


açtım

first-person singular indicative simple past of açmak


açarlar

third-person plural indicative aorist of açmak


açarız

first-person plural indicative aorist of açmak


açarsınız

second-person plural indicative aorist of açmak


açarsın

second-person singular indicative aorist of açmak


açtı

third-person singular indicative simple past of açmak


açtık

first-person plural indicative simple past of açmak


açtın

second-person singular indicative simple past of açmak


açtılar

third-person plural indicative simple past of açmak


uyutacak

third-person singular indicative future of uyutmak


açtınız

second-person plural indicative simple past of açmak


uyutacağım

first-person singular indicative future of uyutmak


dumanlar

third-person singular indicative aorist of dumanlamak


doğrular

third-person singular indicative aorist of doğrulamak


zehirler

third-person singular indicative aorist of zehirlemek


zorbalar

third-person singular indicative aorist of zorbalamak


şartlar

third-person singular indicative aorist of şartlamak


kafesler

third-person singular indicative aorist of kafeslemek


açıklar

third-person singular indicative aorist of açıklamak


çağlar

third-person singular indicative aorist of çağlamak


paketler

third-person singular indicative aorist of paketlemek


sabunlar

third-person singular indicative aorist of sabunlamak


baskılar

third-person singular indicative aorist of baskılamak


yargılar

third-person singular indicative aorist of yargılamak


gizler

third-person singular indicative aorist of gizlemek


belgeler

third-person singular indicative aorist of belgelemek


yaysın

third-person singular imperative of yaymak


ateşler

third-person singular indicative aorist of ateşlemek


kalkarlar

third-person plural indicative aorist of kalkmak


kalkarız

first-person plural indicative aorist of kalkmak


sustu

third-person singular indicative simple past of susmak


kalkarsınız

second-person plural indicative aorist of kalkmak


kalkarım

first-person singular indicative aorist of kalkmak


kalkarsın

second-person singular indicative aorist of kalkmak


kalktınız

second-person plural indicative simple past of kalkmak


sustuk

first-person plural indicative simple past of susmak


kalkacaksın

second-person singular indicative future of kalkmak


sustular

third-person plural indicative simple past of susmak


sustum

first-person singular indicative simple past of susmak


kalktı

third-person singular indicative simple past of kalkmak


susacak

third-person singular indicative future of susmak


susacaksınız

second-person plural indicative future of susmak


kalktılar

third-person plural indicative simple past of kalkmak


susacaklar

third-person plural indicative future of susmak


kalktım

first-person singular indicative simple past of kalkmak


kalktın

second-person singular indicative simple past of kalkmak


susacağız

first-person plural indicative future of susmak


susacağım

first-person singular indicative future of susmak


uğrarım

first-person singular indicative aorist of uğramak


susacaksın

second-person singular indicative future of susmak


kalkacak

third-person singular indicative future of kalkmak


uğrarsın

second-person singular indicative aorist of uğramak


kalktık

first-person plural indicative simple past of kalkmak


uğrarız

first-person plural indicative aorist of uğramak


kalkacağım

first-person singular indicative future of kalkmak


sustunuz

second-person plural indicative simple past of susmak


kalkacaklar

third-person plural indicative future of kalkmak


uğrarlar

third-person plural indicative aorist of uğramak


uğradılar

third-person plural indicative simple past of uğramak


uğrayacağım

first-person singular indicative future of uğramak


uğradık

first-person plural indicative simple past of uğramak


uğradınız

second-person plural indicative simple past of uğramak


uğradı

third-person singular indicative simple past of uğramak


uğradım

first-person singular indicative simple past of uğramak


uğrayacaksın

second-person singular indicative future of uğramak


kalkacağız

first-person plural indicative future of kalkmak


uğrayacaksınız

second-person plural indicative future of uğramak


uğrayacak

third-person singular indicative future of uğramak


uğrayacağız

first-person plural indicative future of uğramak


uğrarsınız

second-person plural indicative aorist of uğramak


paralar

third-person singular indicative aorist of paralamak


uğrayacaklar

third-person plural indicative future of uğramak


sustun

second-person singular indicative simple past of susmak


kalkacaksınız

second-person plural indicative future of kalkmak


abandırır

third-person singular indicative aorist of abandırmak


abandırırsın

second-person singular indicative aorist of abandırmak


abandırırım

first-person singular indicative aorist of abandırmak


abandırırız

first-person plural indicative aorist of abandırmak


abandırırlar

third-person plural indicative aorist of abandırmak


abandırdı

third-person singular indicative simple past of abandırmak


abandırdım

first-person singular indicative simple past of abandırmak


abandırdınız

second-person plural indicative simple past of abandırmak


abandırırsınız

second-person plural indicative aorist of abandırmak


abandırdılar

third-person plural indicative simple past of abandırmak


abandırdın

second-person singular indicative simple past of abandırmak


abandıracağım

first-person singular indicative future of abandırmak


abandırsın

third-person singular imperative of abandırmak


abandıracak

third-person singular indicative future of abandırmak


abandıracaksınız

second-person plural indicative future of abandırmak


abandırın

second-person plural imperative of abandırmak


abandırsınlar

third-person plural imperative of abandırmak


abandırdık

first-person plural indicative simple past of abandırmak


abandır

second-person singular imperative of abandırmak


abandıracağız

first-person plural indicative future of abandırmak


abandırmadım

first-person singular indicative negative simple past of abandırmak


abandırmadık

first-person plural indicative negative simple past of abandırmak


abandırmayacaksınız

second-person plural indicative negative future of abandırmak


abandırmazlar

third-person plural indicative negative aorist of abandırmak


abandırmayacaklar

third-person plural indicative negative future of abandırmak


abandırmadılar

third-person plural indicative negative simple past of abandırmak


abandırmadınız

second-person plural indicative negative simple past of abandırmak


abandırmasınlar

third-person plural negative imperative of abandırmak


abandırmayacağız

first-person plural indicative negative future of abandırmak


abandırmazsınız

second-person plural indicative negative aorist of abandırmak


abandırmaz

third-person singular indicative negative aorist of abandırmak


abandırmayacağım

first-person singular indicative negative future of abandırmak


abandırmam

first-person singular indicative negative aorist of abandırmak


abandırmayın

second-person plural negative imperative of abandırmak


abanırsın

second-person singular indicative aorist of abanmak


abandırmayacaksın

second-person singular indicative negative future of abandırmak


abanır

third-person singular indicative aorist of abanmak


abandık

first-person plural indicative simple past of abanmak


abanacağım

first-person singular indicative future of abanmak


abandırmayacak

third-person singular indicative negative future of abandırmak


abandırmayız

first-person plural indicative negative aorist of abandırmak


abandı

third-person singular indicative simple past of abanmak


abandın

second-person singular indicative simple past of abanmak


abanırız

first-person plural indicative aorist of abanmak


abandılar

third-person plural indicative simple past of abanmak


abanırsınız

second-person plural indicative aorist of abanmak


abandınız

second-person plural indicative simple past of abanmak


abandıracaksın

second-person singular indicative future of abandırmak


abanacak

third-person singular indicative future of abanmak


abandım

first-person singular indicative simple past of abanmak


abanmam

first-person singular indicative negative aorist of abanmak


abansınlar

third-person plural imperative of abanmak


abanacağız

first-person plural indicative future of abanmak


abanacaksınız

second-person plural indicative future of abanmak


abanmadı

third-person singular indicative negative simple past of abanmak


abanmaz

third-person singular indicative negative aorist of abanmak


abanacaklar

third-person plural indicative future of abanmak


abanmazsın

second-person singular indicative negative aorist of abanmak


abansın

third-person singular imperative of abanmak


abanmayız

first-person plural indicative negative aorist of abanmak


abanırlar

third-person plural indicative aorist of abanmak


abanmadın

second-person singular indicative negative simple past of abanmak


abanmadılar

third-person plural indicative negative simple past of abanmak


abanmazlar

third-person plural indicative negative aorist of abanmak


abanmadım

first-person singular indicative negative simple past of abanmak


abanmadınız

second-person plural indicative negative simple past of abanmak


abanmayacaksınız

second-person plural indicative negative future of abanmak


abanmayın

second-person plural negative imperative of abanmak


abanmayacağız

first-person plural indicative negative future of abanmak


abanmayacaksın

second-person singular indicative negative future of abanmak


abanmasın

third-person singular negative imperative of abanmak


abanmazsınız

second-person plural indicative negative aorist of abanmak


abanmasınlar

third-person plural negative imperative of abanmak


abandıracaklar

third-person plural indicative future of abandırmak


abanmadık

first-person plural indicative negative simple past of abanmak


abanmayacağım

first-person singular indicative negative future of abanmak


abanırım

first-person singular indicative aorist of abanmak


abandırmadı

third-person singular indicative negative simple past of abandırmak


abanmayacaklar

third-person plural indicative negative future of abanmak


abandırmadın

second-person singular indicative negative simple past of abandırmak


abanacaksın

second-person singular indicative future of abanmak


abandırmasın

third-person singular negative imperative of abandırmak


pozlar

third-person singular indicative aorist of pozlamak


abanmayacak

third-person singular indicative negative future of abanmak


abandırmazsın

second-person singular indicative negative aorist of abandırmak


söylerler

third-person plural indicative aorist of söylemek


söyler

third-person singular indicative aorist of söylemek


söylersin

second-person singular indicative aorist of söylemek


söyleriz

first-person plural indicative aorist of söylemek


söylersiniz

second-person plural indicative aorist of söylemek


isteriz

first-person plural indicative aorist of istemek


isteyeceksin

second-person singular indicative future of istemek


istersin

second-person singular indicative aorist of istemek


istersiniz

second-person plural indicative aorist of istemek


isterler

third-person plural indicative aorist of istemek


istemezsiniz

second-person plural indicative negative aorist of istemek


istemem

first-person singular indicative negative aorist of istemek


istediler

third-person plural indicative simple past of istemek


isteyin

second-person plural imperative of istemek


istemezsin

second-person singular indicative negative aorist of istemek


isteyeceksiniz

second-person plural indicative future of istemek


isteyeceğiz

first-person plural indicative future of istemek


istediniz

second-person plural indicative simple past of istemek


istemezler

third-person plural indicative negative aorist of istemek


istemedi

third-person singular indicative negative simple past of istemek


istemedin

second-person singular indicative negative simple past of istemek


istemeyiz

first-person plural indicative negative aorist of istemek


istesin

third-person singular imperative of istemek


istedin

second-person singular indicative simple past of istemek


istemedik

first-person plural indicative negative simple past of istemek


isteyeceğim

first-person singular indicative future of istemek


istesinler

third-person plural imperative of istemek


istedik

first-person plural indicative simple past of istemek


isteyecekler

third-person plural indicative future of istemek


istemediniz

second-person plural indicative negative simple past of istemek


istemez

third-person singular indicative negative aorist of istemek


istemediler

third-person plural indicative negative simple past of istemek


istemeyecek

third-person singular indicative negative future of istemek


istemeyeceğiz

first-person plural indicative negative future of istemek


istemeyecekler

third-person plural indicative negative future of istemek


istemeyeceğim

first-person singular indicative negative future of istemek


istedim

first-person singular indicative simple past of istemek


istemeyeceksin

second-person singular indicative negative future of istemek


isteyecek

third-person singular indicative future of istemek


istemeyeceksiniz

second-person plural indicative negative future of istemek


istedi

third-person singular indicative simple past of istemek


istemedim

first-person singular indicative negative simple past of istemek


seviyordun

second-person singular past continuous of sevmek


seviyorsun

second-person singular present continuous of sevmek


seviyordu

third-person singular past continuous of sevmek


seviyoruz

first-person plural present continuous of sevmek


seviyor

third-person singular present continuous of sevmek


seviyorum

first-person singular present continuous of sevmek


sevmişler

third-person plural inferential perfective of sevmek


seviyorduk

first-person plural past continuous of sevmek


seviyordum

first-person singular past continuous of sevmek


seviyordular

third-person plural past continuous of sevmek


sevmişim

first-person singular inferential perfective of sevmek


seviyorlar

third-person plural present continuous of sevmek


seviyordunuz

second-person plural past continuous of sevmek


sevmişiz

first-person plural inferential perfective of sevmek


seviyorsunuz

second-person plural present continuous of sevmek


sevmişsin

second-person singular inferential perfective of sevmek


seviyormuş

third-person singular inferential imperfective of sevmek


sevsek

first-person plural conditional simple of sevmek


sevsen

second-person singular conditional simple of sevmek


severmişsin

second-person singular inferential aorist of sevmek


severmişim

first-person singular inferential aorist of sevmek


sevsem

first-person singular conditional simple of sevmek


seviyormuşsun

second-person singular inferential imperfective of sevmek


severlermiş

third-person plural inferential aorist of sevmek


seviyormuşum

first-person singular inferential imperfective of sevmek


seviyorlarmış

third-person plural inferential imperfective of sevmek


severmişiz

first-person plural inferential aorist of sevmek


severmişsiniz

second-person plural inferential aorist of sevmek


sevseniz

second-person plural conditional simple of sevmek


sevmişsiniz

second-person plural inferential perfective of sevmek


severmiş

third-person singular inferential aorist of sevmek


seviyormuşsunuz

second-person plural inferential imperfective of sevmek


sevseydin

second-person singular conditional perfective of sevmek


sevseydim

first-person singular conditional perfective of sevmek


sevseydiler

third-person plural conditional perfective of sevmek


sevseydiniz

second-person plural conditional perfective of sevmek


sevesin

second-person singular optative of sevmek


sevseydi

third-person singular conditional perfective of sevmek


seveyim

first-person singular optative of sevmek


sevmektesin

second-person singular progressive of sevmek


sevmiş

third-person singular inferential perfective of sevmek


sevmekte

third-person singular progressive of sevmek


sevsinler

third-person plural imperative of sevmek


sevmektesiniz

second-person plural progressive of sevmek


sevmekteyiz

first-person plural progressive of sevmek


sevmelisin

second-person singular necessitative of sevmek


sevmekteler

third-person plural progressive of sevmek


sevmeli

third-person singular necessitative of sevmek


sevmeliyiz

first-person plural necessitative of sevmek


seviyormuşuz

first-person plural inferential imperfective of sevmek


sevmelisiniz

second-person plural necessitative of sevmek


sevmeliler

third-person plural necessitative of sevmek


sevsin

third-person singular imperative of sevmek


sevmediniz

second-person plural indicative negative simple past of sevmek


sevmeyiz

first-person plural indicative negative aorist of sevmek


sevmem

first-person singular indicative negative aorist of sevmek


sevmedik

first-person plural indicative negative simple past of sevmek


sevmediler

third-person plural indicative negative simple past of sevmek


sevmedim

first-person singular indicative negative simple past of sevmek


sevmedin

second-person singular indicative negative simple past of sevmek


sevmezsiniz

second-person plural indicative negative aorist of sevmek


sevmezler

third-person plural indicative negative aorist of sevmek


sevmedi

third-person singular indicative negative simple past of sevmek


sevmeyecekler

third-person plural indicative negative future of sevmek


sevmeyeceksiniz

second-person plural indicative negative future of sevmek


sevmeyecek

third-person singular indicative negative future of sevmek


sevmeyeceksin

second-person singular indicative negative future of sevmek


sevmeyeceğim

first-person singular indicative negative future of sevmek


sevmesinler

third-person plural negative imperative of sevmek


sevmeyin

second-person plural negative imperative of sevmek


sevmeyeceğiz

first-person plural indicative negative future of sevmek


sevmesin

third-person singular negative imperative of sevmek


sevmekteyim

first-person singular progressive of sevmek


sevmeliyim

first-person singular necessitative of sevmek


sevse

third-person singular conditional simple of sevmek


sevmezsin

second-person singular indicative negative aorist of sevmek


sevseydik

first-person plural conditional perfective of sevmek


sevseler

third-person plural conditional simple of sevmek


okurum

first-person singular indicative aorist of okumak


okudun

second-person singular indicative simple past of okumak


okudu

third-person singular indicative simple past of okumak


okumadı

third-person singular indicative negative simple past of okumak


okudum

first-person singular indicative simple past of okumak


okursunuz

second-person plural indicative aorist of okumak


okudular

third-person plural indicative simple past of okumak


okuruz

first-person plural indicative aorist of okumak


okuduk

first-person plural indicative simple past of okumak


okursun

second-person singular indicative aorist of okumak


okuyun

second-person plural imperative of okumak


okuyacak

third-person singular indicative future of okumak


okuyacağız

first-person plural indicative future of okumak


okumam

first-person singular indicative negative aorist of okumak


okumayız

first-person plural indicative negative aorist of okumak


okuyorum

first-person singular present continuous of okumak


okuyacaksın

second-person singular indicative future of okumak


okusunlar

third-person plural imperative of okumak


okumadınız

second-person plural indicative negative simple past of okumak


okumadın

second-person singular indicative negative simple past of okumak


okumayacaksın

second-person singular indicative negative future of okumak


okumadılar

third-person plural indicative negative simple past of okumak


okumazlar

third-person plural indicative negative aorist of okumak


okumadım

first-person singular indicative negative simple past of okumak


okumadık

first-person plural indicative negative simple past of okumak


okuyacaksınız

second-person plural indicative future of okumak


okumayacaklar

third-person plural indicative negative future of okumak


okumazsınız

second-person plural indicative negative aorist of okumak


okuyacağım

first-person singular indicative future of okumak


okudunuz

second-person plural indicative simple past of okumak


okumasın

third-person singular negative imperative of okumak


okumayacağım

first-person singular indicative negative future of okumak


okuyorsun

second-person singular present continuous of okumak


okumayacak

third-person singular indicative negative future of okumak


okuyor

third-person singular present continuous of okumak


okumayacaksınız

second-person plural indicative negative future of okumak


okuyordum

first-person singular past continuous of okumak


okuyordun

second-person singular past continuous of okumak


okuyorlar

third-person plural present continuous of okumak


okumazsın

second-person singular indicative negative aorist of okumak


okuyoruz

first-person plural present continuous of okumak


okuyordunuz

second-person plural past continuous of okumak


okuyorlardı

third-person plural past continuous of okumak


okumayacağız

first-person plural indicative negative future of okumak


okumasınlar

third-person plural negative imperative of okumak


okuyorduk

first-person plural past continuous of okumak


okuyordu

third-person singular past continuous of okumak


okuyorsunuz

second-person plural present continuous of okumak


okumayın

second-person plural negative imperative of okumak


okurlar

third-person plural indicative aorist of okumak


gondiklemek

head

gondiklemek (third-person singular simple present gondikler)

gondikler (present singular third-person)

(regional) to shag, to bang (to have sex with)


okuyacaklar

third-person plural indicative future of okumak


okusun

third-person singular imperative of okumak