anlaşılmak

anlaşılmak (third-person singular simple present anlaşılır)

anlaşılır (present singular third-person)
anlaşılmak (infinitive)
anlaşılan (imperfective impersonal participle)
anlaşılmış (impersonal participle perfective)
anlaşılacak (impersonal participle prospective)
anlaşıldığım (non-prospective participle personal)
anlaşıldığın (non-prospective participle personal)
anlaşıldığı (non-prospective participle personal)
anlaşıldığımız (non-prospective participle personal)
anlaşıldığınız (non-prospective participle personal)
anlaşıldıkları (non-prospective participle personal)
anlaşılacağım (participle personal prospective)
anlaşılacağın (participle personal prospective)
anlaşılacağı (participle personal prospective)
anlaşılacağımız (participle personal prospective)
anlaşılacağınız (participle personal prospective)
anlaşılacakları (participle personal prospective)
anlaşılma (noun-from-verb)
anlaşılış (adverbial)
anlaşılırım (aorist first-person indicative present singular)
anlaşılırsın (aorist indicative present second-person singular)
anlaşılır (aorist indicative present singular third-person)
anlaşılırız (aorist first-person indicative plural present)
anlaşılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
anlaşılırlar (aorist indicative plural present third-person)
anlaşılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
anlaşılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
anlaşılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
anlaşılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
anlaşılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
anlaşılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
anlaşıldım (first-person indicative past perfective singular)
anlaşıldın (indicative past perfective second-person singular)
anlaşıldı (indicative past perfective singular third-person)
anlaşıldık (first-person indicative past perfective plural)
anlaşıldınız (indicative past perfective plural second-person)
anlaşıldılar (indicative past perfective plural third-person)
anlaşılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
anlaşılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
anlaşılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
anlaşılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
anlaşılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
anlaşılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or anlaşılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
anlaşılacağım (first-person future indicative singular)
anlaşılacaksın (future indicative second-person singular)
anlaşılacak (future indicative singular third-person)
anlaşılacağız (first-person future indicative plural)
anlaşılacaksınız (future indicative plural second-person)
anlaşılacaklar (future indicative plural third-person)
anlaşılmışım (first-person inferential perfective singular)
anlaşılmışsın (inferential perfective second-person singular)
anlaşılmış (inferential perfective singular third-person)
anlaşılmışız (first-person inferential perfective plural)
anlaşılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
anlaşılmışlar (inferential perfective plural third-person)
anlaşılırmışım (aorist first-person inferential singular)
anlaşılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
anlaşılırmış (aorist inferential singular third-person)
anlaşılırmışız (aorist first-person inferential plural)
anlaşılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
anlaşılırlarmış (or anlaşılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
anlaşılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
anlaşılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
anlaşılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
anlaşılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
anlaşılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
anlaşılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
anlaşılsam (conditional first-person singular)
anlaşılsan (conditional second-person singular)
anlaşılsa (conditional singular third-person)
anlaşılsak (conditional first-person plural)
anlaşılsanız (conditional plural second-person)
anlaşılsalar (conditional plural third-person)
anlaşılsaydım (conditional first-person perfective singular)
anlaşılsaydın (conditional perfective second-person singular)
anlaşılsaydı (conditional perfective singular third-person)
anlaşılsaydık (conditional first-person perfective plural)
anlaşılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
anlaşılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
anlaşılayım (first-person optative singular)
anlaşılasın (optative second-person singular)
anlaşıla (optative singular third-person)
anlaşılalım (first-person optative plural)
anlaşılasınız (optative plural second-person)
anlaşılalar (optative plural third-person)
anlaşılmaktayım (first-person progressive singular)
anlaşılmaktasın (progressive second-person singular)
anlaşılmakta (progressive singular third-person)
anlaşılmaktayız (first-person plural progressive)
anlaşılmaktasınız (plural progressive second-person)
anlaşılmaktalar (plural progressive third-person)
anlaşılmalıyım (first-person necessitative singular)
anlaşılmalısın (necessitative second-person singular)
anlaşılmalı (necessitative singular third-person)
anlaşılmalıyız (first-person necessitative plural)
anlaşılmalısınız (necessitative plural second-person)
anlaşılmalılar (necessitative plural third-person)
anlaşıl (imperative second-person singular)
anlaşılsın (imperative singular third-person)
anlaşılın (imperative plural second-person)
anlaşılsınlar (imperative plural third-person)
anlaşılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
anlaşılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
anlaşılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
anlaşılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
anlaşılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
anlaşılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
anlaşılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
anlaşılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
anlaşılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
anlaşılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
anlaşılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
anlaşılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
anlaşıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
anlaşıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
anlaşıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
anlaşıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
anlaşıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
anlaşıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
anlaşılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
anlaşılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
anlaşılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
anlaşılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
anlaşılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
anlaşılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
anlaşılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
anlaşılacak mısın? (future indicative second-person singular)
anlaşılacak mı? (future indicative singular third-person)
anlaşılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
anlaşılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
anlaşılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
anlaşılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
anlaşılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
anlaşılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
anlaşılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
anlaşılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
anlaşılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
anlaşılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
anlaşılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
anlaşılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
anlaşılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
anlaşılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
anlaşılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
anlaşılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
anlaşılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
anlaşılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
anlaşılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
anlaşılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
anlaşılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
anlaşılsam mı? (conditional first-person singular)
anlaşılsan mı? (conditional second-person singular)
anlaşılsa mı? (conditional singular third-person)
anlaşılsak mı? (conditional first-person plural)
anlaşılsanız mı? (conditional plural second-person)
anlaşılsalar mı? (conditional plural third-person)
anlaşılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
anlaşılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
anlaşılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
anlaşılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
anlaşılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
anlaşılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
anlaşılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
anlaşılmakta mısın? (progressive second-person singular)
anlaşılmakta mı? (progressive singular third-person)
anlaşılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
anlaşılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
anlaşılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
anlaşılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
anlaşılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
anlaşılmalı mı? (necessitative singular third-person)
anlaşılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
anlaşılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
anlaşılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
anlaşılmamak (infinitive negative)
anlaşılmayan (imperfective impersonal negative participle)
anlaşılmamış (impersonal negative participle perfective)
anlaşılmayacak (impersonal negative participle prospective)
anlaşılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
anlaşılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
anlaşılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
anlaşılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
anlaşılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
anlaşılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
anlaşılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
anlaşılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
anlaşılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
anlaşılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
anlaşılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
anlaşılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
anlaşılmama (negative noun-from-verb)
anlaşılmayış (adverbial negative)
anlaşılmam (aorist first-person indicative present singular)
anlaşılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
anlaşılmaz (aorist indicative present singular third-person)
anlaşılmayız (aorist first-person indicative plural present)
anlaşılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
anlaşılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
anlaşılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
anlaşılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
anlaşılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
anlaşılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
anlaşılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
anlaşılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
anlaşılmadım (first-person indicative past perfective singular)
anlaşılmadın (indicative past perfective second-person singular)
anlaşılmadı (indicative past perfective singular third-person)
anlaşılmadık (first-person indicative past perfective plural)
anlaşılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
anlaşılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
anlaşılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
anlaşılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
anlaşılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
anlaşılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
anlaşılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
anlaşılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
anlaşılmayacağım (first-person future indicative singular)
anlaşılmayacaksın (future indicative second-person singular)
anlaşılmayacak (future indicative singular third-person)
anlaşılmayacağız (first-person future indicative plural)
anlaşılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
anlaşılmayacaklar (future indicative plural third-person)
anlaşılmamışım (first-person inferential perfective singular)
anlaşılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
anlaşılmamış (inferential perfective singular third-person)
anlaşılmamışız (first-person inferential perfective plural)
anlaşılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
anlaşılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
anlaşılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
anlaşılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
anlaşılmazmış (aorist inferential singular third-person)
anlaşılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
anlaşılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
anlaşılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
anlaşılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
anlaşılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
anlaşılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
anlaşılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
anlaşılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
anlaşılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
anlaşılmasam (conditional first-person singular)
anlaşılmasan (conditional second-person singular)
anlaşılmasa (conditional singular third-person)
anlaşılmasak (conditional first-person plural)
anlaşılmasanız (conditional plural second-person)
anlaşılmasalar (conditional plural third-person)
anlaşılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
anlaşılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
anlaşılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
anlaşılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
anlaşılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
anlaşılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
anlaşılmayayım (first-person optative singular)
anlaşılmayasın (optative second-person singular)
anlaşılmaya (optative singular third-person)
anlaşılmayalım (first-person optative plural)
anlaşılmayasınız (optative plural second-person)
anlaşılmayalar (optative plural third-person)
anlaşılmamaktayım (first-person progressive singular)
anlaşılmamaktasın (progressive second-person singular)
anlaşılmamakta (progressive singular third-person)
anlaşılmamaktayız (first-person plural progressive)
anlaşılmamaktasınız (plural progressive second-person)
anlaşılmamaktalar (plural progressive third-person)
anlaşılmamalıyım (first-person necessitative singular)
anlaşılmamalısın (necessitative second-person singular)
anlaşılmamalı (necessitative singular third-person)
anlaşılmamalıyız (first-person necessitative plural)
anlaşılmamalısınız (necessitative plural second-person)
anlaşılmamalılar (necessitative plural third-person)
anlaşılma (imperative second-person singular)
anlaşılmasın (imperative singular third-person)
anlaşılmayın (imperative plural second-person)
anlaşılmasınlar (imperative plural third-person)
anlaşılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
anlaşılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
anlaşılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
anlaşılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
anlaşılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
anlaşılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
anlaşılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
anlaşılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
anlaşılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
anlaşılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
anlaşılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
anlaşılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
anlaşılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
anlaşılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
anlaşılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
anlaşılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
anlaşılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
anlaşılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
anlaşılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
anlaşılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
anlaşılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
anlaşılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
anlaşılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
anlaşılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
anlaşılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
anlaşılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
anlaşılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
anlaşılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
anlaşılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
anlaşılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
anlaşılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
anlaşılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
anlaşılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
anlaşılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
anlaşılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
anlaşılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
anlaşılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
anlaşılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
anlaşılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
anlaşılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
anlaşılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
anlaşılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
anlaşılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
anlaşılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
anlaşılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
anlaşılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
anlaşılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
anlaşılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
anlaşılmasam mı? (conditional first-person singular)
anlaşılmasan mı? (conditional second-person singular)
anlaşılmasa mı? (conditional singular third-person)
anlaşılmasak mı? (conditional first-person plural)
anlaşılmasanız mı? (conditional plural second-person)
anlaşılmasalar mı? (conditional plural third-person)
anlaşılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
anlaşılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
anlaşılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
anlaşılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
anlaşılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
anlaşılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
anlaşılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
anlaşılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
anlaşılmamakta mı? (progressive singular third-person)
anlaşılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
anlaşılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
anlaşılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
anlaşılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
anlaşılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
anlaşılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
anlaşılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
anlaşılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
anlaşılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

passive of anlaşmak: to make sense, to be understood


göçmek

head

göçmek (third-person singular simple present göçer)

göçer (present singular third-person)
göçmek (infinitive)
göçen (imperfective impersonal participle)
göçmüş (impersonal participle perfective)
göçecek (impersonal participle prospective)
göçtüğüm (non-prospective participle personal)
göçtüğün (non-prospective participle personal)
göçtüğü (non-prospective participle personal)
göçtüğümüz (non-prospective participle personal)
göçtüğünüz (non-prospective participle personal)
göçtükleri (non-prospective participle personal)
göçeceğim (participle personal prospective)
göçeceğin (participle personal prospective)
göçeceği (participle personal prospective)
göçeceğimiz (participle personal prospective)
göçeceğiniz (participle personal prospective)
göçecekleri (participle personal prospective)
göçme (noun-from-verb)
göçüş (adverbial)
göçerim (aorist first-person indicative present singular)
göçersin (aorist indicative present second-person singular)
göçer (aorist indicative present singular third-person)
göçeriz (aorist first-person indicative plural present)
göçersiniz (aorist indicative plural present second-person)
göçerler (aorist indicative plural present third-person)
göçüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
göçüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
göçüyor (imperfective indicative present singular third-person)
göçüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
göçüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
göçüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
göçtüm (first-person indicative past perfective singular)
göçtün (indicative past perfective second-person singular)
göçtü (indicative past perfective singular third-person)
göçtük (first-person indicative past perfective plural)
göçtünüz (indicative past perfective plural second-person)
göçtüler (indicative past perfective plural third-person)
göçüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
göçüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
göçüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
göçüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
göçüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
göçüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or göçüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
göçeceğim (first-person future indicative singular)
göçeceksin (future indicative second-person singular)
göçecek (future indicative singular third-person)
göçeceğiz (first-person future indicative plural)
göçeceksiniz (future indicative plural second-person)
göçecekler (future indicative plural third-person)
göçmişim (first-person inferential perfective singular)
göçmişsin (inferential perfective second-person singular)
göçmiş (inferential perfective singular third-person)
göçmişiz (first-person inferential perfective plural)
göçmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
göçmişler (inferential perfective plural third-person)
göçermişim (aorist first-person inferential singular)
göçermişsin (aorist inferential second-person singular)
göçermiş (aorist inferential singular third-person)
göçermişiz (aorist first-person inferential plural)
göçermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
göçerlermiş (or göçermişlar) (aorist inferential plural third-person)
göçüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
göçüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
göçüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
göçüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
göçüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
göçüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
göçsem (conditional first-person singular)
göçsen (conditional second-person singular)
göçse (conditional singular third-person)
göçsek (conditional first-person plural)
göçseniz (conditional plural second-person)
göçseler (conditional plural third-person)
göçseydim (conditional first-person perfective singular)
göçseydin (conditional perfective second-person singular)
göçseydi (conditional perfective singular third-person)
göçseydik (conditional first-person perfective plural)
göçseydiniz (conditional perfective plural second-person)
göçseydiler (conditional perfective plural third-person)
göçeyim (first-person optative singular)
göçesin (optative second-person singular)
göçe (optative singular third-person)
göçelim (first-person optative plural)
göçesiniz (optative plural second-person)
göçeler (optative plural third-person)
göçmekteyim (first-person progressive singular)
göçmektesin (progressive second-person singular)
göçmekte (progressive singular third-person)
göçmekteyiz (first-person plural progressive)
göçmektesiniz (plural progressive second-person)
göçmekteler (plural progressive third-person)
göçmeliyim (first-person necessitative singular)
göçmelisin (necessitative second-person singular)
göçmeli (necessitative singular third-person)
göçmeliyiz (first-person necessitative plural)
göçmelisiniz (necessitative plural second-person)
göçmeliler (necessitative plural third-person)
göç (imperative second-person singular)
göçsün (imperative singular third-person)
göçün (imperative plural second-person)
göçsünler (imperative plural third-person)
göçer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
göçer misin? (aorist indicative present second-person singular)
göçer mi? (aorist indicative present singular third-person)
göçer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
göçer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
göçerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
göçüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
göçüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
göçüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
göçüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
göçüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
göçüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
göçtüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
göçtün mü? (indicative past perfective second-person singular)
göçtü mü? (indicative past perfective singular third-person)
göçtük mü? (first-person indicative past perfective plural)
göçtünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
göçtüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
göçüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
göçüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
göçüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
göçüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
göçüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
göçüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
göçecek miyim? (first-person future indicative singular)
göçecek misin? (future indicative second-person singular)
göçecek mi? (future indicative singular third-person)
göçecek miyiz? (first-person future indicative plural)
göçecek misiniz? (future indicative plural second-person)
göçecekler mi? (future indicative plural third-person)
göçmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
göçmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
göçmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
göçmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
göçmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
göçmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
göçer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
göçer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
göçer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
göçer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
göçer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
göçerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
göçüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
göçüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
göçüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
göçüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
göçüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
göçüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
göçsem mi? (conditional first-person singular)
göçsen mi? (conditional second-person singular)
göçse mi? (conditional singular third-person)
göçsek mi? (conditional first-person plural)
göçseniz mi? (conditional plural second-person)
göçseler mi? (conditional plural third-person)
göçse miydim? (conditional first-person perfective singular)
göçse miydin? (conditional perfective second-person singular)
göçse miydi? (conditional perfective singular third-person)
göçse miydik? (conditional first-person perfective plural)
göçse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
göçseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
göçmekte miyim? (first-person progressive singular)
göçmekte misin? (progressive second-person singular)
göçmekte mi? (progressive singular third-person)
göçmekte miyiz? (first-person plural progressive)
göçmekte misiniz? (plural progressive second-person)
göçmekteler mi? (plural progressive third-person)
göçmeli miyim? (first-person necessitative singular)
göçmeli misin? (necessitative second-person singular)
göçmeli mi? (necessitative singular third-person)
göçmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
göçmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
göçmeliler mi? (necessitative plural third-person)
göçmemek (infinitive negative)
göçmeyen (imperfective impersonal negative participle)
göçmemiş (impersonal negative participle perfective)
göçmeyecek (impersonal negative participle prospective)
göçmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
göçmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
göçmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
göçmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
göçmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
göçmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
göçmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
göçmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
göçmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
göçmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
göçmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
göçmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
göçmeme (negative noun-from-verb)
göçmeyüş (adverbial negative)
göçmem (aorist first-person indicative present singular)
göçmezsin (aorist indicative present second-person singular)
göçmez (aorist indicative present singular third-person)
göçmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
göçmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
göçmezler (aorist indicative plural present third-person)
göçmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
göçmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
göçmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
göçmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
göçmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
göçmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
göçmedim (first-person indicative past perfective singular)
göçmedin (indicative past perfective second-person singular)
göçmedi (indicative past perfective singular third-person)
göçmedik (first-person indicative past perfective plural)
göçmediniz (indicative past perfective plural second-person)
göçmediler (indicative past perfective plural third-person)
göçmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
göçmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
göçmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
göçmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
göçmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
göçmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
göçmeyeceğim (first-person future indicative singular)
göçmeyeceksin (future indicative second-person singular)
göçmeyecek (future indicative singular third-person)
göçmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
göçmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
göçmeyecekler (future indicative plural third-person)
göçmemişim (first-person inferential perfective singular)
göçmemişsin (inferential perfective second-person singular)
göçmemiş (inferential perfective singular third-person)
göçmemişiz (first-person inferential perfective plural)
göçmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
göçmemişler (inferential perfective plural third-person)
göçmezmişim (aorist first-person inferential singular)
göçmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
göçmezmiş (aorist inferential singular third-person)
göçmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
göçmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
göçmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
göçmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
göçmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
göçmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
göçmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
göçmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
göçmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
göçmesem (conditional first-person singular)
göçmesen (conditional second-person singular)
göçmese (conditional singular third-person)
göçmesek (conditional first-person plural)
göçmeseniz (conditional plural second-person)
göçmeseler (conditional plural third-person)
göçmeseydim (conditional first-person perfective singular)
göçmeseydin (conditional perfective second-person singular)
göçmeseydi (conditional perfective singular third-person)
göçmeseydik (conditional first-person perfective plural)
göçmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
göçmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
göçmeyeyim (first-person optative singular)
göçmeyesin (optative second-person singular)
göçmeye (optative singular third-person)
göçmeyelim (first-person optative plural)
göçmeyesiniz (optative plural second-person)
göçmeyeler (optative plural third-person)
göçmemekteyim (first-person progressive singular)
göçmemektesin (progressive second-person singular)
göçmemekte (progressive singular third-person)
göçmemekteyiz (first-person plural progressive)
göçmemektesiniz (plural progressive second-person)
göçmemekteler (plural progressive third-person)
göçmemeliyim (first-person necessitative singular)
göçmemelisin (necessitative second-person singular)
göçmemeli (necessitative singular third-person)
göçmemeliyiz (first-person necessitative plural)
göçmemelisiniz (necessitative plural second-person)
göçmemeliler (necessitative plural third-person)
göçme (imperative second-person singular)
göçmesin (imperative singular third-person)
göçmeyin (imperative plural second-person)
göçmesinler (imperative plural third-person)
göçmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
göçmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
göçmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
göçmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
göçmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
göçmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
göçmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
göçmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
göçmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
göçmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
göçmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
göçmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
göçmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
göçmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
göçmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
göçmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
göçmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
göçmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
göçmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
göçmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
göçmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
göçmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
göçmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
göçmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
göçmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
göçmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
göçmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
göçmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
göçmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
göçmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
göçmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
göçmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
göçmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
göçmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
göçmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
göçmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
göçmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
göçmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
göçmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
göçmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
göçmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
göçmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
göçmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
göçmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
göçmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
göçmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
göçmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
göçmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
göçmesem mi? (conditional first-person singular)
göçmesen mi? (conditional second-person singular)
göçmese mi? (conditional singular third-person)
göçmesek mi? (conditional first-person plural)
göçmeseniz mi? (conditional plural second-person)
göçmeseler mi? (conditional plural third-person)
göçmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
göçmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
göçmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
göçmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
göçmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
göçmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
göçmemekte miyim? (first-person progressive singular)
göçmemekte misin? (progressive second-person singular)
göçmemekte mi? (progressive singular third-person)
göçmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
göçmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
göçmemekteler mi? (plural progressive third-person)
göçmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
göçmemeli misin? (necessitative second-person singular)
göçmemeli mi? (necessitative singular third-person)
göçmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
göçmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
göçmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

göçmüş müyüm?

göçmüş müsün?

göçmüş müyüz?

göçmüş müsünüz?

Inherited from Ottoman Turkish كوچمك (göçmek, “to migrate”), from Proto-Turkic *köč- (“to migrate”). Cognate of Azerbaijani köçmək, Kazakh көшу (köşu), and Karakhanid كُجْماكْ (köčmēk).

inh+

Kaç yıl oldu saymadım köyden göçeli

1981, “Arkadaşım Eşşek [My Friend Donkey]”, performed by Barış Manço:

I haven't counted how many years it’s been since I left the village


güldürmek

head

güldürmek (third-person singular simple present güldürür)

güldürür (present singular third-person)
güldürmek (infinitive)
güldüren (imperfective impersonal participle)
güldürmüş (impersonal participle perfective)
güldürecek (impersonal participle prospective)
güldürdüğüm (non-prospective participle personal)
güldürdüğün (non-prospective participle personal)
güldürdüğü (non-prospective participle personal)
güldürdüğümüz (non-prospective participle personal)
güldürdüğünüz (non-prospective participle personal)
güldürdükleri (non-prospective participle personal)
güldüreceğim (participle personal prospective)
güldüreceğin (participle personal prospective)
güldüreceği (participle personal prospective)
güldüreceğimiz (participle personal prospective)
güldüreceğiniz (participle personal prospective)
güldürecekleri (participle personal prospective)
güldürme (noun-from-verb)
güldürüş (adverbial)
güldürürüm (aorist first-person indicative present singular)
güldürürsün (aorist indicative present second-person singular)
güldürür (aorist indicative present singular third-person)
güldürürüz (aorist first-person indicative plural present)
güldürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
güldürürler (aorist indicative plural present third-person)
güldürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güldürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güldürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
güldürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güldürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güldürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güldürdüm (first-person indicative past perfective singular)
güldürdün (indicative past perfective second-person singular)
güldürdü (indicative past perfective singular third-person)
güldürdük (first-person indicative past perfective plural)
güldürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
güldürdüler (indicative past perfective plural third-person)
güldürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güldürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güldürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güldürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güldürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güldürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or güldürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güldüreceğim (first-person future indicative singular)
güldüreceksin (future indicative second-person singular)
güldürecek (future indicative singular third-person)
güldüreceğiz (first-person future indicative plural)
güldüreceksiniz (future indicative plural second-person)
güldürecekler (future indicative plural third-person)
güldürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
güldürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
güldürmüş (inferential perfective singular third-person)
güldürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
güldürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
güldürmüşler (inferential perfective plural third-person)
güldürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
güldürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
güldürürmüş (aorist inferential singular third-person)
güldürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
güldürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
güldürürlermiş (or güldürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
güldürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güldürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güldürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güldürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güldürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güldürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güldürsem (conditional first-person singular)
güldürsen (conditional second-person singular)
güldürse (conditional singular third-person)
güldürsek (conditional first-person plural)
güldürseniz (conditional plural second-person)
güldürseler (conditional plural third-person)
güldürseydim (conditional first-person perfective singular)
güldürseydin (conditional perfective second-person singular)
güldürseydi (conditional perfective singular third-person)
güldürseydik (conditional first-person perfective plural)
güldürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güldürseydiler (conditional perfective plural third-person)
güldüreyim (first-person optative singular)
güldüresin (optative second-person singular)
güldüre (optative singular third-person)
güldürelim (first-person optative plural)
güldüresiniz (optative plural second-person)
güldüreler (optative plural third-person)
güldürmekteyim (first-person progressive singular)
güldürmektesin (progressive second-person singular)
güldürmekte (progressive singular third-person)
güldürmekteyiz (first-person plural progressive)
güldürmektesiniz (plural progressive second-person)
güldürmekteler (plural progressive third-person)
güldürmeliyim (first-person necessitative singular)
güldürmelisin (necessitative second-person singular)
güldürmeli (necessitative singular third-person)
güldürmeliyiz (first-person necessitative plural)
güldürmelisiniz (necessitative plural second-person)
güldürmeliler (necessitative plural third-person)
güldür (imperative second-person singular)
güldürsün (imperative singular third-person)
güldürün (imperative plural second-person)
güldürsünler (imperative plural third-person)
güldürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
güldürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
güldürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
güldürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
güldürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
güldürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güldürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güldürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güldürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güldürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güldürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güldürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güldürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
güldürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
güldürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
güldürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
güldürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
güldürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güldürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güldürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güldürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güldürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güldürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güldürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güldürecek miyim? (first-person future indicative singular)
güldürecek misin? (future indicative second-person singular)
güldürecek mi? (future indicative singular third-person)
güldürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güldürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güldürecekler mi? (future indicative plural third-person)
güldürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
güldürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
güldürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
güldürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
güldürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
güldürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
güldürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
güldürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
güldürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
güldürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
güldürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
güldürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güldürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güldürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güldürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güldürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güldürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güldürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güldürsem mi? (conditional first-person singular)
güldürsen mi? (conditional second-person singular)
güldürse mi? (conditional singular third-person)
güldürsek mi? (conditional first-person plural)
güldürseniz mi? (conditional plural second-person)
güldürseler mi? (conditional plural third-person)
güldürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
güldürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
güldürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
güldürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
güldürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güldürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güldürmekte miyim? (first-person progressive singular)
güldürmekte misin? (progressive second-person singular)
güldürmekte mi? (progressive singular third-person)
güldürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
güldürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
güldürmekteler mi? (plural progressive third-person)
güldürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
güldürmeli misin? (necessitative second-person singular)
güldürmeli mi? (necessitative singular third-person)
güldürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güldürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güldürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
güldürmemek (infinitive negative)
güldürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
güldürmemiş (impersonal negative participle perfective)
güldürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
güldürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
güldürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
güldürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
güldürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
güldürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
güldürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
güldürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
güldürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
güldürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
güldürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
güldürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
güldürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
güldürmeme (negative noun-from-verb)
güldürmeyüş (adverbial negative)
güldürmem (aorist first-person indicative present singular)
güldürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
güldürmez (aorist indicative present singular third-person)
güldürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
güldürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güldürmezler (aorist indicative plural present third-person)
güldürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güldürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güldürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
güldürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güldürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güldürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güldürmedim (first-person indicative past perfective singular)
güldürmedin (indicative past perfective second-person singular)
güldürmedi (indicative past perfective singular third-person)
güldürmedik (first-person indicative past perfective plural)
güldürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
güldürmediler (indicative past perfective plural third-person)
güldürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güldürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güldürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güldürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güldürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güldürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
güldürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
güldürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
güldürmeyecek (future indicative singular third-person)
güldürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
güldürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güldürmeyecekler (future indicative plural third-person)
güldürmemişim (first-person inferential perfective singular)
güldürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
güldürmemiş (inferential perfective singular third-person)
güldürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
güldürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güldürmemişler (inferential perfective plural third-person)
güldürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
güldürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
güldürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
güldürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
güldürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güldürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
güldürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güldürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güldürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güldürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güldürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güldürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güldürmesem (conditional first-person singular)
güldürmesen (conditional second-person singular)
güldürmese (conditional singular third-person)
güldürmesek (conditional first-person plural)
güldürmeseniz (conditional plural second-person)
güldürmeseler (conditional plural third-person)
güldürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
güldürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
güldürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
güldürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
güldürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güldürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
güldürmeyeyim (first-person optative singular)
güldürmeyesin (optative second-person singular)
güldürmeye (optative singular third-person)
güldürmeyelim (first-person optative plural)
güldürmeyesiniz (optative plural second-person)
güldürmeyeler (optative plural third-person)
güldürmemekteyim (first-person progressive singular)
güldürmemektesin (progressive second-person singular)
güldürmemekte (progressive singular third-person)
güldürmemekteyiz (first-person plural progressive)
güldürmemektesiniz (plural progressive second-person)
güldürmemekteler (plural progressive third-person)
güldürmemeliyim (first-person necessitative singular)
güldürmemelisin (necessitative second-person singular)
güldürmemeli (necessitative singular third-person)
güldürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
güldürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
güldürmemeliler (necessitative plural third-person)
güldürme (imperative second-person singular)
güldürmesin (imperative singular third-person)
güldürmeyin (imperative plural second-person)
güldürmesinler (imperative plural third-person)
güldürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güldürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
güldürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
güldürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güldürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güldürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güldürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güldürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güldürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güldürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güldürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güldürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güldürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güldürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güldürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güldürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güldürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güldürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güldürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güldürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güldürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güldürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güldürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güldürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güldürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güldürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
güldürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
güldürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güldürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güldürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güldürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güldürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güldürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güldürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güldürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güldürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güldürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güldürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güldürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güldürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güldürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güldürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güldürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güldürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güldürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güldürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güldürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güldürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güldürmesem mi? (conditional first-person singular)
güldürmesen mi? (conditional second-person singular)
güldürmese mi? (conditional singular third-person)
güldürmesek mi? (conditional first-person plural)
güldürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
güldürmeseler mi? (conditional plural third-person)
güldürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güldürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güldürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güldürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güldürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güldürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güldürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
güldürmemekte misin? (progressive second-person singular)
güldürmemekte mi? (progressive singular third-person)
güldürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
güldürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
güldürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
güldürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
güldürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
güldürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
güldürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güldürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güldürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[ɟʏldʏɾˈmɛc]

From Ottoman Turkish كولدرمك (güldürmek). By surface analysis, gül- + -dür.


hazırlamak

hazırlamak (third-person singular simple present hazırlar)

hazırlar (present singular third-person)
hazırlamak (infinitive)
hazırlayan (imperfective impersonal participle)
hazırlamış (impersonal participle perfective)
hazırlayacak (impersonal participle prospective)
hazırladığım (non-prospective participle personal)
hazırladığın (non-prospective participle personal)
hazırladığı (non-prospective participle personal)
hazırladığımız (non-prospective participle personal)
hazırladığınız (non-prospective participle personal)
hazırladıkları (non-prospective participle personal)
hazırlayacağım (participle personal prospective)
hazırlayacağın (participle personal prospective)
hazırlayacağı (participle personal prospective)
hazırlayacağımız (participle personal prospective)
hazırlayacağınız (participle personal prospective)
hazırlayacakları (participle personal prospective)
hazırlama (noun-from-verb)
hazırlayış (adverbial)
hazırlarım (aorist first-person indicative present singular)
hazırlarsın (aorist indicative present second-person singular)
hazırlar (aorist indicative present singular third-person)
hazırlarız (aorist first-person indicative plural present)
hazırlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
hazırlarlar (aorist indicative plural present third-person)
hazırlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hazırladım (first-person indicative past perfective singular)
hazırladın (indicative past perfective second-person singular)
hazırladı (indicative past perfective singular third-person)
hazırladık (first-person indicative past perfective plural)
hazırladınız (indicative past perfective plural second-person)
hazırladılar (indicative past perfective plural third-person)
hazırlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlayacağım (first-person future indicative singular)
hazırlayacaksın (future indicative second-person singular)
hazırlayacak (future indicative singular third-person)
hazırlayacağız (first-person future indicative plural)
hazırlayacaksınız (future indicative plural second-person)
hazırlayacaklar (future indicative plural third-person)
hazırlamışım (first-person inferential perfective singular)
hazırlamışsın (inferential perfective second-person singular)
hazırlamış (inferential perfective singular third-person)
hazırlamışız (first-person inferential perfective plural)
hazırlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hazırlamışlar (inferential perfective plural third-person)
hazırlarmışım (aorist first-person inferential singular)
hazırlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
hazırlarmış (aorist inferential singular third-person)
hazırlarmışız (aorist first-person inferential plural)
hazırlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hazırlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
hazırlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hazırlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hazırlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hazırlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hazırlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hazırlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
hazırlasam (conditional first-person singular)
hazırlasan (conditional second-person singular)
hazırlasa (conditional singular third-person)
hazırlasak (conditional first-person plural)
hazırlasanız (conditional plural second-person)
hazırlasalar (conditional plural third-person)
hazırlasaydım (conditional first-person perfective singular)
hazırlasaydın (conditional perfective second-person singular)
hazırlasaydı (conditional perfective singular third-person)
hazırlasaydık (conditional first-person perfective plural)
hazırlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hazırlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hazırlayayım (first-person optative singular)
hazırlayasın (optative second-person singular)
hazırlaya (optative singular third-person)
hazırlayalım (first-person optative plural)
hazırlayasınız (optative plural second-person)
hazırlayalar (optative plural third-person)
hazırlamaktayım (first-person progressive singular)
hazırlamaktasın (progressive second-person singular)
hazırlamakta (progressive singular third-person)
hazırlamaktayız (first-person plural progressive)
hazırlamaktasınız (plural progressive second-person)
hazırlamaktalar (plural progressive third-person)
hazırlamalıyım (first-person necessitative singular)
hazırlamalısın (necessitative second-person singular)
hazırlamalı (necessitative singular third-person)
hazırlamalıyız (first-person necessitative plural)
hazırlamalısınız (necessitative plural second-person)
hazırlamalılar (necessitative plural third-person)
hazırla (imperative second-person singular)
hazırlasın (imperative singular third-person)
hazırlayın (imperative plural second-person)
hazırlasınlar (imperative plural third-person)
hazırlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hazırlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hazırlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
hazırlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hazırlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hazırlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hazırlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hazırladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hazırladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hazırladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hazırladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hazırladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hazırladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hazırlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hazırlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hazırlayacak mı? (future indicative singular third-person)
hazırlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hazırlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hazırlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hazırlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hazırlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hazırlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hazırlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hazırlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hazırlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hazırlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hazırlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hazırlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hazırlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hazırlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hazırlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hazırlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hazırlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hazırlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hazırlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hazırlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hazırlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hazırlasam mı? (conditional first-person singular)
hazırlasan mı? (conditional second-person singular)
hazırlasa mı? (conditional singular third-person)
hazırlasak mı? (conditional first-person plural)
hazırlasanız mı? (conditional plural second-person)
hazırlasalar mı? (conditional plural third-person)
hazırlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hazırlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hazırlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hazırlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hazırlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hazırlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hazırlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hazırlamakta mısın? (progressive second-person singular)
hazırlamakta mı? (progressive singular third-person)
hazırlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hazırlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hazırlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hazırlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hazırlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hazırlamalı mı? (necessitative singular third-person)
hazırlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hazırlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hazırlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
hazırlamamak (infinitive negative)
hazırlamayan (imperfective impersonal negative participle)
hazırlamamış (impersonal negative participle perfective)
hazırlamayacak (impersonal negative participle prospective)
hazırlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hazırlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hazırlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hazırlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hazırlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hazırlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hazırlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hazırlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hazırlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hazırlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hazırlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hazırlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hazırlamama (negative noun-from-verb)
hazırlamayış (adverbial negative)
hazırlamam (aorist first-person indicative present singular)
hazırlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
hazırlamaz (aorist indicative present singular third-person)
hazırlamayız (aorist first-person indicative plural present)
hazırlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hazırlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
hazırlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hazırlamadım (first-person indicative past perfective singular)
hazırlamadın (indicative past perfective second-person singular)
hazırlamadı (indicative past perfective singular third-person)
hazırlamadık (first-person indicative past perfective plural)
hazırlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
hazırlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
hazırlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlamayacağım (first-person future indicative singular)
hazırlamayacaksın (future indicative second-person singular)
hazırlamayacak (future indicative singular third-person)
hazırlamayacağız (first-person future indicative plural)
hazırlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
hazırlamayacaklar (future indicative plural third-person)
hazırlamamışım (first-person inferential perfective singular)
hazırlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
hazırlamamış (inferential perfective singular third-person)
hazırlamamışız (first-person inferential perfective plural)
hazırlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hazırlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
hazırlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
hazırlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hazırlamazmış (aorist inferential singular third-person)
hazırlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
hazırlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hazırlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
hazırlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hazırlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hazırlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hazırlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hazırlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hazırlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
hazırlamasam (conditional first-person singular)
hazırlamasan (conditional second-person singular)
hazırlamasa (conditional singular third-person)
hazırlamasak (conditional first-person plural)
hazırlamasanız (conditional plural second-person)
hazırlamasalar (conditional plural third-person)
hazırlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
hazırlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
hazırlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
hazırlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
hazırlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hazırlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hazırlamayayım (first-person optative singular)
hazırlamayasın (optative second-person singular)
hazırlamaya (optative singular third-person)
hazırlamayalım (first-person optative plural)
hazırlamayasınız (optative plural second-person)
hazırlamayalar (optative plural third-person)
hazırlamamaktayım (first-person progressive singular)
hazırlamamaktasın (progressive second-person singular)
hazırlamamakta (progressive singular third-person)
hazırlamamaktayız (first-person plural progressive)
hazırlamamaktasınız (plural progressive second-person)
hazırlamamaktalar (plural progressive third-person)
hazırlamamalıyım (first-person necessitative singular)
hazırlamamalısın (necessitative second-person singular)
hazırlamamalı (necessitative singular third-person)
hazırlamamalıyız (first-person necessitative plural)
hazırlamamalısınız (necessitative plural second-person)
hazırlamamalılar (necessitative plural third-person)
hazırlama (imperative second-person singular)
hazırlamasın (imperative singular third-person)
hazırlamayın (imperative plural second-person)
hazırlamasınlar (imperative plural third-person)
hazırlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hazırlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hazırlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hazırlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hazırlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hazırlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hazırlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hazırlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hazırlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hazırlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hazırlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hazırlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hazırlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hazırlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hazırlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hazırlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
hazırlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hazırlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hazırlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hazırlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hazırlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hazırlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hazırlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hazırlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hazırlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hazırlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hazırlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hazırlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hazırlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hazırlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hazırlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hazırlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hazırlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hazırlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hazırlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hazırlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hazırlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hazırlamasam mı? (conditional first-person singular)
hazırlamasan mı? (conditional second-person singular)
hazırlamasa mı? (conditional singular third-person)
hazırlamasak mı? (conditional first-person plural)
hazırlamasanız mı? (conditional plural second-person)
hazırlamasalar mı? (conditional plural third-person)
hazırlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hazırlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hazırlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hazırlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hazırlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hazırlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hazırlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hazırlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
hazırlamamakta mı? (progressive singular third-person)
hazırlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hazırlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hazırlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hazırlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hazırlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hazırlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
hazırlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hazırlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hazırlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

hazır (“ready”) + -la (forms verbs from nouns) + -mak (infinitive suffix).


büyülemek

head

büyülemek (third-person singular simple present büyüler)

From Ottoman Turkish بوكولهمك (büyülemek), by surface analysis, büyü (“charm, spell”) + le.

surf

(transitive) to charm, to enchant, to dazzle