ortadan kaldırmak

ortadan kaldırıyorlardı (or ortadan kaldırıyordular)

ortadan kaldırırlarmış (or ortadan kaldırırmışlar)

ortadan kaldırmak (infinitive)
ortadan kaldıran (imperfective impersonal participle)
ortadan kaldırmış (impersonal participle perfective)
ortadan kaldıracak (impersonal participle prospective)
ortadan kaldırdığım (non-prospective participle personal)
ortadan kaldırdığın (non-prospective participle personal)
ortadan kaldırdığı (non-prospective participle personal)
ortadan kaldırdığımız (non-prospective participle personal)
ortadan kaldırdığınız (non-prospective participle personal)
ortadan kaldırdıkları (non-prospective participle personal)
ortadan kaldıracağım (participle personal prospective)
ortadan kaldıracağın (participle personal prospective)
ortadan kaldıracağı (participle personal prospective)
ortadan kaldıracağımız (participle personal prospective)
ortadan kaldıracağınız (participle personal prospective)
ortadan kaldıracakları (participle personal prospective)
ortadan kaldırma (noun-from-verb)
ortadan kaldırış (adverbial)
ortadan kaldırırım (aorist first-person indicative present singular)
ortadan kaldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
ortadan kaldırır (aorist indicative present singular third-person)
ortadan kaldırırız (aorist first-person indicative plural present)
ortadan kaldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ortadan kaldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
ortadan kaldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ortadan kaldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ortadan kaldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ortadan kaldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ortadan kaldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ortadan kaldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ortadan kaldırdım (first-person indicative past perfective singular)
ortadan kaldırdın (indicative past perfective second-person singular)
ortadan kaldırdı (indicative past perfective singular third-person)
ortadan kaldırdık (first-person indicative past perfective plural)
ortadan kaldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
ortadan kaldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
ortadan kaldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ortadan kaldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ortadan kaldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ortadan kaldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ortadan kaldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ortadan kaldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ortadan kaldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ortadan kaldıracağım (first-person future indicative singular)
ortadan kaldıracaksın (future indicative second-person singular)
ortadan kaldıracak (future indicative singular third-person)
ortadan kaldıracağız (first-person future indicative plural)
ortadan kaldıracaksınız (future indicative plural second-person)
ortadan kaldıracaklar (future indicative plural third-person)
ortadan kaldırmışım (first-person inferential perfective singular)
ortadan kaldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
ortadan kaldırmış (inferential perfective singular third-person)
ortadan kaldırmışız (first-person inferential perfective plural)
ortadan kaldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ortadan kaldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
ortadan kaldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
ortadan kaldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ortadan kaldırırmış (aorist inferential singular third-person)
ortadan kaldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
ortadan kaldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ortadan kaldırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or ortadan kaldırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
ortadan kaldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ortadan kaldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ortadan kaldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ortadan kaldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ortadan kaldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ortadan kaldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ortadan kaldırsam (conditional first-person singular)
ortadan kaldırsan (conditional second-person singular)
ortadan kaldırsa (conditional singular third-person)
ortadan kaldırsak (conditional first-person plural)
ortadan kaldırsanız (conditional plural second-person)
ortadan kaldırsalar (conditional plural third-person)
ortadan kaldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
ortadan kaldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
ortadan kaldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
ortadan kaldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
ortadan kaldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ortadan kaldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ortadan kaldırayım (first-person optative singular)
ortadan kaldırasın (optative second-person singular)
ortadan kaldıra (optative singular third-person)
ortadan kaldıralım (first-person optative plural)
ortadan kaldırasınız (optative plural second-person)
ortadan kaldıralar (optative plural third-person)
ortadan kaldırmaktayım (first-person progressive singular)
ortadan kaldırmaktasın (progressive second-person singular)
ortadan kaldırmakta (progressive singular third-person)
ortadan kaldırmaktayız (first-person plural progressive)
ortadan kaldırmaktasınız (plural progressive second-person)
ortadan kaldırmaktalar (plural progressive third-person)
ortadan kaldırmalıyım (first-person necessitative singular)
ortadan kaldırmalısın (necessitative second-person singular)
ortadan kaldırmalı (necessitative singular third-person)
ortadan kaldırmalıyız (first-person necessitative plural)
ortadan kaldırmalısınız (necessitative plural second-person)
ortadan kaldırmalılar (necessitative plural third-person)
ortadan kaldır (imperative second-person singular)
ortadan kaldırsın (imperative singular third-person)
ortadan kaldırın (imperative plural second-person)
ortadan kaldırsınlar (imperative plural third-person)
ortadan kaldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ortadan kaldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ortadan kaldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ortadan kaldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ortadan kaldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ortadan kaldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ortadan kaldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ortadan kaldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ortadan kaldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ortadan kaldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ortadan kaldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ortadan kaldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ortadan kaldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ortadan kaldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ortadan kaldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ortadan kaldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ortadan kaldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ortadan kaldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ortadan kaldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ortadan kaldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ortadan kaldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ortadan kaldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ortadan kaldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ortadan kaldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ortadan kaldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
ortadan kaldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
ortadan kaldıracak mı? (future indicative singular third-person)
ortadan kaldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
ortadan kaldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
ortadan kaldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
ortadan kaldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ortadan kaldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ortadan kaldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ortadan kaldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ortadan kaldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ortadan kaldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ortadan kaldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ortadan kaldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ortadan kaldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ortadan kaldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ortadan kaldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ortadan kaldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ortadan kaldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ortadan kaldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ortadan kaldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ortadan kaldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ortadan kaldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ortadan kaldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ortadan kaldırsam mı? (conditional first-person singular)
ortadan kaldırsan mı? (conditional second-person singular)
ortadan kaldırsa mı? (conditional singular third-person)
ortadan kaldırsak mı? (conditional first-person plural)
ortadan kaldırsanız mı? (conditional plural second-person)
ortadan kaldırsalar mı? (conditional plural third-person)
ortadan kaldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ortadan kaldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ortadan kaldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ortadan kaldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ortadan kaldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ortadan kaldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ortadan kaldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ortadan kaldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
ortadan kaldırmakta mı? (progressive singular third-person)
ortadan kaldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ortadan kaldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ortadan kaldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ortadan kaldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ortadan kaldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ortadan kaldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
ortadan kaldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ortadan kaldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ortadan kaldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ortadan kaldırmamak (infinitive negative)
ortadan kaldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
ortadan kaldırmamış (impersonal negative participle perfective)
ortadan kaldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
ortadan kaldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ortadan kaldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ortadan kaldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ortadan kaldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ortadan kaldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ortadan kaldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ortadan kaldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ortadan kaldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ortadan kaldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ortadan kaldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ortadan kaldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ortadan kaldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ortadan kaldırmama (negative noun-from-verb)
ortadan kaldırmayış (adverbial negative)
ortadan kaldırmam (aorist first-person indicative present singular)
ortadan kaldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ortadan kaldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
ortadan kaldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
ortadan kaldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ortadan kaldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ortadan kaldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ortadan kaldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ortadan kaldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ortadan kaldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ortadan kaldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ortadan kaldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ortadan kaldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
ortadan kaldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
ortadan kaldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
ortadan kaldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
ortadan kaldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ortadan kaldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ortadan kaldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ortadan kaldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ortadan kaldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ortadan kaldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ortadan kaldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ortadan kaldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ortadan kaldırmayacağım (first-person future indicative singular)
ortadan kaldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
ortadan kaldırmayacak (future indicative singular third-person)
ortadan kaldırmayacağız (first-person future indicative plural)
ortadan kaldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ortadan kaldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
ortadan kaldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
ortadan kaldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ortadan kaldırmamış (inferential perfective singular third-person)
ortadan kaldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
ortadan kaldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ortadan kaldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ortadan kaldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ortadan kaldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ortadan kaldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
ortadan kaldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ortadan kaldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ortadan kaldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ortadan kaldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ortadan kaldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ortadan kaldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ortadan kaldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ortadan kaldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ortadan kaldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ortadan kaldırmasam (conditional first-person singular)
ortadan kaldırmasan (conditional second-person singular)
ortadan kaldırmasa (conditional singular third-person)
ortadan kaldırmasak (conditional first-person plural)
ortadan kaldırmasanız (conditional plural second-person)
ortadan kaldırmasalar (conditional plural third-person)
ortadan kaldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ortadan kaldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ortadan kaldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ortadan kaldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ortadan kaldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ortadan kaldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ortadan kaldırmayayım (first-person optative singular)
ortadan kaldırmayasın (optative second-person singular)
ortadan kaldırmaya (optative singular third-person)
ortadan kaldırmayalım (first-person optative plural)
ortadan kaldırmayasınız (optative plural second-person)
ortadan kaldırmayalar (optative plural third-person)
ortadan kaldırmamaktayım (first-person progressive singular)
ortadan kaldırmamaktasın (progressive second-person singular)
ortadan kaldırmamakta (progressive singular third-person)
ortadan kaldırmamaktayız (first-person plural progressive)
ortadan kaldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
ortadan kaldırmamaktalar (plural progressive third-person)
ortadan kaldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
ortadan kaldırmamalısın (necessitative second-person singular)
ortadan kaldırmamalı (necessitative singular third-person)
ortadan kaldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
ortadan kaldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
ortadan kaldırmamalılar (necessitative plural third-person)
ortadan kaldırma (imperative second-person singular)
ortadan kaldırmasın (imperative singular third-person)
ortadan kaldırmayın (imperative plural second-person)
ortadan kaldırmasınlar (imperative plural third-person)
ortadan kaldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ortadan kaldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ortadan kaldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ortadan kaldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ortadan kaldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ortadan kaldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ortadan kaldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ortadan kaldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ortadan kaldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ortadan kaldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ortadan kaldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ortadan kaldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ortadan kaldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ortadan kaldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ortadan kaldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ortadan kaldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ortadan kaldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ortadan kaldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ortadan kaldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ortadan kaldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ortadan kaldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ortadan kaldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ortadan kaldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ortadan kaldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ortadan kaldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ortadan kaldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ortadan kaldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ortadan kaldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ortadan kaldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ortadan kaldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ortadan kaldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ortadan kaldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ortadan kaldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ortadan kaldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ortadan kaldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ortadan kaldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ortadan kaldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ortadan kaldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ortadan kaldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ortadan kaldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ortadan kaldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ortadan kaldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ortadan kaldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ortadan kaldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ortadan kaldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ortadan kaldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ortadan kaldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ortadan kaldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ortadan kaldırmasam mı? (conditional first-person singular)
ortadan kaldırmasan mı? (conditional second-person singular)
ortadan kaldırmasa mı? (conditional singular third-person)
ortadan kaldırmasak mı? (conditional first-person plural)
ortadan kaldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
ortadan kaldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
ortadan kaldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ortadan kaldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ortadan kaldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ortadan kaldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ortadan kaldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ortadan kaldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ortadan kaldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ortadan kaldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ortadan kaldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
ortadan kaldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ortadan kaldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ortadan kaldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ortadan kaldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ortadan kaldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ortadan kaldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ortadan kaldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ortadan kaldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ortadan kaldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/oɾtɑˈdɑn kɑɫdɯɾˈmɑk/

[o̞ɾ̞.t̪ɑˈd̪ɑn kʰɑɫ̪.d̪ɯɾ̞ˈmɑk]

Tüm delilleri ortadan kaldırıp bundan kurtulabileceğini sandı

He thought that he could get away with this by getting rid of all the evidence

(transitive, idiomatic) to get rid of [+accusative]

(transitive, idiomatic) to hide [+accusative]


avunmak

head

avunmak (third-person singular simple present avunur)

avunur (present singular third-person)
avunurum (aorist singular third-person)
avunursun (aorist first-person plural)
avunur (aorist plural second-person)
avunuruz (aorist plural third-person)
avunursunuz (aorist)
avunurlar (aorist)
avunurdum (aorist past)
avunurdun (aorist second-person singular)
avunurdu (aorist singular third-person)
avunurduk (aorist first-person plural)
avunurdunuz (aorist plural second-person)
avunurlardı (aorist plural third-person)
avunurmuşum (aorist inferential)
avunurmuşsun (aorist second-person singular)
avunurmuş (aorist singular third-person)
avunurmuşuz (aorist first-person plural)
avunurmuşsunuz (aorist plural second-person)
avunurlarmış (aorist plural third-person)
avunursam (aorist conditional)
avunursan (aorist second-person singular)
avunursa (aorist singular third-person)
avunursak (aorist first-person plural)
avunursanız (aorist plural second-person)
avunurlarsa (aorist plural third-person)
avunuyorum (continuative singular third-person)
avunuyorsun (continuative first-person plural)
avunuyor (continuative plural second-person)
avunuyoruz (continuative plural third-person)
avunuyorsunuz (continuative)
avunuyorlar (continuative)
avunuyordum (continuative past)
avunuyordun (continuative second-person singular)
avunuyordu (continuative singular third-person)
avunuyorduk (continuative first-person plural)
avunuyordunuz (continuative plural second-person)
avunuyorlardı (continuative plural third-person)
avunuyormuşum (continuative inferential)
avunuyormuşsun (continuative second-person singular)
avunuyormuş (continuative singular third-person)
avunuyormuşuz (continuative first-person plural)
avunuyormuşsunuz (continuative plural second-person)
avunuyorlarmış (continuative plural third-person)
avunuyorsam (conditional continuative)
avunuyorsan (continuative second-person singular)
avunuyorsa (continuative singular third-person)
avunuyorsak (continuative first-person plural)
avunuyorsanız (continuative plural second-person)
avunuyorlarsa (continuative plural third-person)
avunmuşum (inferential singular third-person)
avunmuşsun (first-person inferential plural)
avunmuş (inferential plural second-person)
avunmuşuz (inferential plural third-person)
avunmuşsunuz (inferential)
avunmuşlar (inferential)
avunmuştum (inferential past)
avunmuştun (inferential second-person singular)
avunmuştu (inferential singular third-person)
avunmuştuk (first-person inferential plural)
avunmuştunuz (inferential plural second-person)
avunmuşlardı (inferential plural third-person)
avunmuşmuşum (inferential)
avunmuşmuşsun (inferential second-person singular)
avunmuşmuş (inferential singular third-person)
avunmuşmuşuz (first-person inferential plural)
avunmuşmuşsunuz (inferential plural second-person)
avunmuşlarmış (inferential plural third-person)
avunmuşsam (conditional)
avunmuşsan (inferential second-person singular)
avunmuşsa (inferential singular third-person)
avunmuşsak (first-person inferential plural)
avunmuşsanız (inferential plural second-person)
avunmuşlarsa (inferential plural third-person)
avunacağım (future singular third-person)
avunacaksın (first-person future plural)
avunacak (future plural second-person)
avunacağız (future plural third-person)
avunacaksınız (future)
avunacaklar (future)
avunacaktım (future past)
avunacaktın (future second-person singular)
avunacaktı (future singular third-person)
avunacaktık (first-person future plural)
avunacaktınız (future plural second-person)
avunacaklardı (future plural third-person)
avunacakmışım (future inferential)
avunacakmışsın (future second-person singular)
avunacakmış (future singular third-person)
avunacakmışız (first-person future plural)
avunacakmışsınız (future plural second-person)
avunacaklarmış (future plural third-person)
avunacaksam (conditional future)
avunacaksan (future second-person singular)
avunacaksa (future singular third-person)
avunacaksak (first-person future plural)
avunacaksanız (future plural second-person)
avunacaklarsa (future plural third-person)
avunmaktayım (progressive singular third-person)
avunmaktasın (first-person plural progressive)
avunmakta (plural progressive second-person)
avunmaktayız (plural progressive third-person)
avunmaktasınız (progressive)
avunmaktalar (progressive)
avunmaktaydım (past progressive)
avunmaktaydın (progressive second-person singular)
avunmaktaydı (progressive singular third-person)
avunmaktaydık (first-person plural progressive)
avunmaktaydınız (plural progressive second-person)
avunmaktalardı (plural progressive third-person)
avunmaktaymışım (inferential progressive)
avunmaktaymışsın (progressive second-person singular)
avunmaktaymış (progressive singular third-person)
avunmaktaymışız (first-person plural progressive)
avunmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
avunmaktalarmış (plural progressive third-person)
avunmaktaysam (conditional progressive)
avunmaktaysan (progressive second-person singular)
avunmaktaysa (progressive singular third-person)
avunmaktaysak (first-person plural progressive)
avunmaktaysanız (plural progressive second-person)
avunmaktalarsa (plural progressive third-person)
avunmalıyım (necessitative singular third-person)
avunmalısın (first-person necessitative plural)
avunmalı (necessitative plural second-person)
avunmalıyız (necessitative plural third-person)
avunmalısınız (necessitative)
avunmalılar (necessitative)
avunmalıydım (necessitative past)
avunmalıydın (necessitative second-person singular)
avunmalıydı (necessitative singular third-person)
avunmalıydık (first-person necessitative plural)
avunmalıydınız (necessitative plural second-person)
avunmalılardı (necessitative plural third-person)
avunmalıymışım (inferential)
avunmalıymışsın (necessitative second-person singular)
avunmalıymış (necessitative singular third-person)
avunmalıymışız (first-person necessitative plural)
avunmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
avunmalılarmış (necessitative plural third-person)
avunmalıysam (conditional)
avunmalıysan (necessitative second-person singular)
avunmalıysa (necessitative singular third-person)
avunmalıysak (first-person necessitative plural)
avunmalıysanız (necessitative plural second-person)
avunmalılarsa (necessitative plural third-person)
avundum (past singular third-person)
avundun (first-person past plural)
avundu (past plural second-person)
avunduk (past plural third-person)
avundunuz (past)
avundular (past)
avunduysam (conditional past)
avunduysan (past second-person singular)
avunduysa (past singular third-person)
avunduysak (first-person past plural)
avunduysanız (past plural second-person)
avundularsa (past plural third-person)
avunsam (conditional singular third-person)
avunsan (conditional first-person plural)
avunsa (conditional plural second-person)
avunsak (conditional plural third-person)
avunsanız (conditional)
avunsalar (conditional)
avunsaydım (conditional past)
avunsaydın (conditional second-person singular)
avunsaydı (conditional singular third-person)
avunsaydık (conditional first-person plural)
avunsaydınız (conditional plural second-person)
avunsalardı (conditional plural third-person)
avunsaymışım (inferential)
avunsaymışsın (conditional second-person singular)
avunsaymış (conditional singular third-person)
avunsaymışız (conditional first-person plural)
avunsaymışsınız (conditional plural second-person)
avunsalarmış (conditional plural third-person)
avunayım (conditional optative singular)
avunasın (optative second-person singular)
avuna (optative singular third-person)
avunalım (first-person optative plural)
avunasınız (optative plural second-person)
avunalar (optative plural third-person)
avun (first-person imperative plural)
avunsun (imperative plural second-person)
avunun (imperative)
avunsunlar (imperative)
avununuz (formal imperative second-person singular)
avununuz (formal imperative plural second-person)
avunsana (imperative informal second-person singular)
avunsanıza (imperative informal plural second-person)
avunmak (imperative infinitive)
avunma (imperative noun-from-verb)
avunan (impersonal participle)
avunmuş (impersonal participle)
avunacak (impersonal participle)
avunan (imperfective)
avunmuş (impersonal participle perfective)
avunacak (impersonal participle prospective)
avunduğum (impersonal non-prospective participle)
avunduğun (impersonal non-prospective participle)
avunduğu (impersonal non-prospective participle)
avunduğumuz (impersonal non-prospective participle)
avunduğunuz (impersonal non-prospective participle)
avundukları (impersonal non-prospective participle personal)
avunacağım (impersonal participle prospective)
avunacağın (impersonal participle prospective)
avunacağı (impersonal participle prospective)
avunacağımız (impersonal participle prospective)
avunacağınız (impersonal participle prospective)
avunacakları (impersonal participle personal prospective)
avunurken (plural second-person)
avununca (plural second-person)
avunup (plural second-person)
avunalı (plural second-person)
avunasıya (plural second-person)
avundukça (plural second-person)
avunurken
avununca (specific)
avunup (perfective)
avunalı
avunasıya
avundukça
avunarak (imperfective plural)
avuna avuna (imperfective plural)
avunurcasına (imperfective plural)
avunarak
avuna avuna
avunurcasına
avunmam (aorist singular third-person)
avunmazsın (aorist first-person plural)
avunmaz (aorist plural second-person)
avunmayız (aorist plural third-person)
avunmazsınız (aorist)
avunmazlar (aorist)
avunmazdım (aorist past)
avunmazdın (aorist second-person singular)
avunmazdı (aorist singular third-person)
avunmazdık (aorist first-person plural)
avunmazdınız (aorist plural second-person)
avunmazlardı (aorist plural third-person)
avunmazmışım (aorist inferential)
avunmazmışsın (aorist second-person singular)
avunmazmış (aorist singular third-person)
avunmazmışız (aorist first-person plural)
avunmazmışsınız (aorist plural second-person)
avunmazlarmış (aorist plural third-person)
avunmazsam (aorist conditional)
avunmazsan (aorist second-person singular)
avunmazsa (aorist singular third-person)
avunmazsak (aorist first-person plural)
avunmazsanız (aorist plural second-person)
avunmazlarsa (aorist plural third-person)
avunmuyorum (continuative singular third-person)
avunmuyorsun (continuative first-person plural)
avunmuyor (continuative plural second-person)
avunmuyoruz (continuative plural third-person)
avunmuyorsunuz (continuative)
avunmuyorlar (continuative)
avunmuyordum (continuative past)
avunmuyordun (continuative second-person singular)
avunmuyordu (continuative singular third-person)
avunmuyorduk (continuative first-person plural)
avunmuyordunuz (continuative plural second-person)
avunmuyorlardı (continuative plural third-person)
avunmuyormuşum (continuative inferential)
avunmuyormuşsun (continuative second-person singular)
avunmuyormuş (continuative singular third-person)
avunmuyormuşuz (continuative first-person plural)
avunmuyormuşsunuz (continuative plural second-person)
avunmuyorlarmış (continuative plural third-person)
avunmuyorsam (conditional continuative)
avunmuyorsan (continuative second-person singular)
avunmuyorsa (continuative singular third-person)
avunmuyorsak (continuative first-person plural)
avunmuyorsanız (continuative plural second-person)
avunmuyorlarsa (continuative plural third-person)
avunmamışım (inferential singular third-person)
avunmamışsın (first-person inferential plural)
avunmamış (inferential plural second-person)
avunmamışız (inferential plural third-person)
avunmamışsınız (inferential)
avunmamışlar (inferential)
avunmamıştım (inferential past)
avunmamıştın (inferential second-person singular)
avunmamıştı (inferential singular third-person)
avunmamıştık (first-person inferential plural)
avunmamıştınız (inferential plural second-person)
avunmamışlardı (inferential plural third-person)
avunmamışmışım (inferential)
avunmamışmışsın (inferential second-person singular)
avunmamışmış (inferential singular third-person)
avunmamışmışız (first-person inferential plural)
avunmamışmışsınız (inferential plural second-person)
avunmamışlarmış (inferential plural third-person)
avunmamışsam (conditional)
avunmamışsan (inferential second-person singular)
avunmamışsa (inferential singular third-person)
avunmamışsak (first-person inferential plural)
avunmamışsanız (inferential plural second-person)
avunmamışlarsa (inferential plural third-person)
avunmayacağım (future singular third-person)
avunmayacaksın (first-person future plural)
avunmayacak (future plural second-person)
avunmayacağız (future plural third-person)
avunmayacaksınız (future)
avunmayacaklar (future)
avunmayacaktım (future past)
avunmayacaktın (future second-person singular)
avunmayacaktı (future singular third-person)
avunmayacaktık (first-person future plural)
avunmayacaktınız (future plural second-person)
avunmayacaklardı (future plural third-person)
avunmayacakmışım (future inferential)
avunmayacakmışsın (future second-person singular)
avunmayacakmış (future singular third-person)
avunmayacakmışız (first-person future plural)
avunmayacakmışsınız (future plural second-person)
avunmayacaklarmış (future plural third-person)
avunmayacaksam (conditional future)
avunmayacaksan (future second-person singular)
avunmayacaksa (future singular third-person)
avunmayacaksak (first-person future plural)
avunmayacaksanız (future plural second-person)
avunmayacaklarsa (future plural third-person)
avunmamaktayım (progressive singular third-person)
avunmamaktasın (first-person plural progressive)
avunmamakta (plural progressive second-person)
avunmamaktayız (plural progressive third-person)
avunmamaktasınız (progressive)
avunmamaktalar (progressive)
avunmamaktaydım (past progressive)
avunmamaktaydın (progressive second-person singular)
avunmamaktaydı (progressive singular third-person)
avunmamaktaydık (first-person plural progressive)
avunmamaktaydınız (plural progressive second-person)
avunmamaktalardı (plural progressive third-person)
avunmamaktaymışım (inferential progressive)
avunmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
avunmamaktaymış (progressive singular third-person)
avunmamaktaymışız (first-person plural progressive)
avunmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
avunmamaktalarmış (plural progressive third-person)
avunmamaktaysam (conditional progressive)
avunmamaktaysan (progressive second-person singular)
avunmamaktaysa (progressive singular third-person)
avunmamaktaysak (first-person plural progressive)
avunmamaktaysanız (plural progressive second-person)
avunmamaktalarsa (plural progressive third-person)
avunmamalıyım (necessitative singular third-person)
avunmamalısın (first-person necessitative plural)
avunmamalı (necessitative plural second-person)
avunmamalıyız (necessitative plural third-person)
avunmamalısınız (necessitative)
avunmamalılar (necessitative)
avunmamalıydım (necessitative past)
avunmamalıydın (necessitative second-person singular)
avunmamalıydı (necessitative singular third-person)
avunmamalıydık (first-person necessitative plural)
avunmamalıydınız (necessitative plural second-person)
avunmamalılardı (necessitative plural third-person)
avunmamalıymışım (inferential)
avunmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
avunmamalıymış (necessitative singular third-person)
avunmamalıymışız (first-person necessitative plural)
avunmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
avunmamalılarmış (necessitative plural third-person)
avunmamalıysam (conditional)
avunmamalıysan (necessitative second-person singular)
avunmamalıysa (necessitative singular third-person)
avunmamalıysak (first-person necessitative plural)
avunmamalıysanız (necessitative plural second-person)
avunmamalılarsa (necessitative plural third-person)
avunmadım (past singular third-person)
avunmadın (first-person past plural)
avunmadı (past plural second-person)
avunmadık (past plural third-person)
avunmadınız (past)
avunmadılar (past)
avunmadıysam (conditional past)
avunmadıysan (past second-person singular)
avunmadıysa (past singular third-person)
avunmadıysak (first-person past plural)
avunmadıysanız (past plural second-person)
avunmadılarsa (past plural third-person)
avunmasam (conditional singular third-person)
avunmasan (conditional first-person plural)
avunmasa (conditional plural second-person)
avunmasak (conditional plural third-person)
avunmasanız (conditional)
avunmasalar (conditional)
avunmasaydım (conditional past)
avunmasaydın (conditional second-person singular)
avunmasaydı (conditional singular third-person)
avunmasaydık (conditional first-person plural)
avunmasaydınız (conditional plural second-person)
avunmasalardı (conditional plural third-person)
avunmasaymışım (inferential)
avunmasaymışsın (conditional second-person singular)
avunmasaymış (conditional singular third-person)
avunmasaymışız (conditional first-person plural)
avunmasaymışsınız (conditional plural second-person)
avunmasalarmış (conditional plural third-person)
avunmayayım (conditional optative singular)
avunmayasın (optative second-person singular)
avunmaya (optative singular third-person)
avunmayalım (first-person optative plural)
avunmayasınız (optative plural second-person)
avunmayalar (optative plural third-person)
avunma (first-person imperative plural)
avunmasın (imperative plural second-person)
avunmayın (imperative)
avunmasınlar (imperative)
avunmayınız (formal imperative second-person singular)
avunmayınız (formal imperative plural second-person)
avunmasana (imperative informal second-person singular)
avunmasanıza (imperative informal plural second-person)
avunmamak (imperative infinitive)
avunmama (imperative noun-from-verb)
avunmayan (impersonal participle)
avunmamış (impersonal participle)
avunmayacak (impersonal participle)
avunmayan (imperfective)
avunmamış (impersonal participle perfective)
avunmayacak (impersonal participle prospective)
avunmadığım (impersonal non-prospective participle)
avunmadığın (impersonal non-prospective participle)
avunmadığı (impersonal non-prospective participle)
avunmadığımız (impersonal non-prospective participle)
avunmadığınız (impersonal non-prospective participle)
avunmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
avunmayacağım (impersonal participle prospective)
avunmayacağın (impersonal participle prospective)
avunmayacağı (impersonal participle prospective)
avunmayacağımız (impersonal participle prospective)
avunmayacağınız (impersonal participle prospective)
avunmayacakları (impersonal participle personal prospective)
avunmazken (plural second-person)
avunmayınca (plural second-person)
avunmayıp (plural second-person)
avunmayalı (plural second-person)
avunmayasıya (plural second-person)
avunmadıkça (plural second-person)
avunmazken
avunmayınca (specific)
avunmayıp (perfective)
avunmayalı
avunmayasıya
avunmadıkça
avunmayarak (imperfective plural)
avunmaya avunmaya (imperfective plural)
avunmazcasına (imperfective plural)
avunmayarak
avunmaya avunmaya
avunmazcasına
avunabilirim (aorist singular third-person)
avunabilirsin (aorist first-person plural)
avunabilir (aorist plural second-person)
avunabiliriz (aorist plural third-person)
avunabilirsiniz (aorist)
avunabilirler (aorist)
avunabilirdim (aorist past)
avunabilirdin (aorist second-person singular)
avunabilirdi (aorist singular third-person)
avunabilirdik (aorist first-person plural)
avunabilirdiniz (aorist plural second-person)
avunabilirlerdi (aorist plural third-person)
avunabilirmişim (aorist inferential)
avunabilirmişsin (aorist second-person singular)
avunabilirmiş (aorist singular third-person)
avunabilirmişiz (aorist first-person plural)
avunabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
avunabilirlermiş (aorist plural third-person)
avunabilirsem (aorist conditional)
avunabilirsen (aorist second-person singular)
avunabilirse (aorist singular third-person)
avunabilirsek (aorist first-person plural)
avunabilirseniz (aorist plural second-person)
avunabilirlerse (aorist plural third-person)
avunabiliyorum (continuative singular third-person)
avunabiliyorsun (continuative first-person plural)
avunabiliyor (continuative plural second-person)
avunabiliyoruz (continuative plural third-person)
avunabiliyorsunuz (continuative)
avunabiliyorlar (continuative)
avunabiliyordum (continuative past)
avunabiliyordun (continuative second-person singular)
avunabiliyordu (continuative singular third-person)
avunabiliyorduk (continuative first-person plural)
avunabiliyordunuz (continuative plural second-person)
avunabiliyorlardı (continuative plural third-person)
avunabiliyormuşum (continuative inferential)
avunabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
avunabiliyormuş (continuative singular third-person)
avunabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
avunabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
avunabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
avunabiliyorsam (conditional continuative)
avunabiliyorsan (continuative second-person singular)
avunabiliyorsa (continuative singular third-person)
avunabiliyorsak (continuative first-person plural)
avunabiliyorsanız (continuative plural second-person)
avunabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
avunabilmişim (inferential singular third-person)
avunabilmişsin (first-person inferential plural)
avunabilmiş (inferential plural second-person)
avunabilmişiz (inferential plural third-person)
avunabilmişsiniz (inferential)
avunabilmişler (inferential)
avunabilmiştim (inferential past)
avunabilmiştin (inferential second-person singular)
avunabilmişti (inferential singular third-person)
avunabilmiştik (first-person inferential plural)
avunabilmiştiniz (inferential plural second-person)
avunabilmişlerdi (inferential plural third-person)
avunabilmişmişim (inferential)
avunabilmişmişsin (inferential second-person singular)
avunabilmişmiş (inferential singular third-person)
avunabilmişmişiz (first-person inferential plural)
avunabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
avunabilmişlermiş (inferential plural third-person)
avunabilmişsem (conditional)
avunabilmişsen (inferential second-person singular)
avunabilmişse (inferential singular third-person)
avunabilmişsek (first-person inferential plural)
avunabilmişseniz (inferential plural second-person)
avunabilmişlerse (inferential plural third-person)
avunabileceğim (future singular third-person)
avunabileceksin (first-person future plural)
avunabilecek (future plural second-person)
avunabileceğiz (future plural third-person)
avunabileceksiniz (future)
avunabilecekler (future)
avunabilecektim (future past)
avunabilecektin (future second-person singular)
avunabilecekti (future singular third-person)
avunabilecektik (first-person future plural)
avunabilecektiniz (future plural second-person)
avunabileceklerdi (future plural third-person)
avunabilecekmişim (future inferential)
avunabilecekmişsin (future second-person singular)
avunabilecekmiş (future singular third-person)
avunabilecekmişiz (first-person future plural)
avunabilecekmişsiniz (future plural second-person)
avunabileceklermiş (future plural third-person)
avunabileceksem (conditional future)
avunabileceksen (future second-person singular)
avunabilecekse (future singular third-person)
avunabileceksek (first-person future plural)
avunabilecekseniz (future plural second-person)
avunabileceklerse (future plural third-person)
avunabilmekteyim (progressive singular third-person)
avunabilmektesin (first-person plural progressive)
avunabilmekte (plural progressive second-person)
avunabilmekteyiz (plural progressive third-person)
avunabilmektesiniz (progressive)
avunabilmekteler (progressive)
avunabilmekteydim (past progressive)
avunabilmekteydin (progressive second-person singular)
avunabilmekteydi (progressive singular third-person)
avunabilmekteydik (first-person plural progressive)
avunabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
avunabilmektelerdi (plural progressive third-person)
avunabilmekteymişim (inferential progressive)
avunabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
avunabilmekteymiş (progressive singular third-person)
avunabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
avunabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
avunabilmektelermiş (plural progressive third-person)
avunabilmekteysem (conditional progressive)
avunabilmekteysen (progressive second-person singular)
avunabilmekteyse (progressive singular third-person)
avunabilmekteysek (first-person plural progressive)
avunabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
avunabilmektelerse (plural progressive third-person)
avunabilmeliyim (necessitative singular third-person)
avunabilmelisin (first-person necessitative plural)
avunabilmeli (necessitative plural second-person)
avunabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
avunabilmelisiniz (necessitative)
avunabilmeliler (necessitative)
avunabilmeliydim (necessitative past)
avunabilmeliydin (necessitative second-person singular)
avunabilmeliydi (necessitative singular third-person)
avunabilmeliydik (first-person necessitative plural)
avunabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
avunabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
avunabilmeliymişim (inferential)
avunabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
avunabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
avunabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
avunabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
avunabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
avunabilmeliysem (conditional)
avunabilmeliysen (necessitative second-person singular)
avunabilmeliyse (necessitative singular third-person)
avunabilmeliysek (first-person necessitative plural)
avunabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
avunabilmelilerse (necessitative plural third-person)
avunabildim (past singular third-person)
avunabildin (first-person past plural)
avunabildi (past plural second-person)
avunabildik (past plural third-person)
avunabildiniz (past)
avunabildiler (past)
avunabildiysem (conditional past)
avunabildiysen (past second-person singular)
avunabildiyse (past singular third-person)
avunabildiysek (first-person past plural)
avunabildiyseniz (past plural second-person)
avunabildilerse (past plural third-person)
avunabilsem (conditional singular third-person)
avunabilsen (conditional first-person plural)
avunabilse (conditional plural second-person)
avunabilsek (conditional plural third-person)
avunabilseniz (conditional)
avunabilseler (conditional)
avunabilseydim (conditional past)
avunabilseydin (conditional second-person singular)
avunabilseydi (conditional singular third-person)
avunabilseydik (conditional first-person plural)
avunabilseydiniz (conditional plural second-person)
avunabilselerdi (conditional plural third-person)
avunabilseymişim (inferential)
avunabilseymişsin (conditional second-person singular)
avunabilseymiş (conditional singular third-person)
avunabilseymişiz (conditional first-person plural)
avunabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
avunabilselermiş (conditional plural third-person)
avunabileyim (conditional optative singular)
avunabilesin (optative second-person singular)
avunabile (optative singular third-person)
avunabilelim (first-person optative plural)
avunabilesiniz (optative plural second-person)
avunabileler (optative plural third-person)
avunabil (first-person imperative plural)
avunabilsin (imperative plural second-person)
avunabilin (imperative)
avunabilsinler (imperative)
avunabiliniz (formal imperative second-person singular)
avunabiliniz (formal imperative plural second-person)
avunabilsene (imperative informal second-person singular)
avunabilsenize (imperative informal plural second-person)
avunabilmek (imperative infinitive)
avunabilme (imperative noun-from-verb)
avunabilen (impersonal participle)
avunabilmiş (impersonal participle)
avunabilecek (impersonal participle)
avunabilen (imperfective)
avunabilmiş (impersonal participle perfective)
avunabilecek (impersonal participle prospective)
avunabildiğim (impersonal non-prospective participle)
avunabildiğin (impersonal non-prospective participle)
avunabildiği (impersonal non-prospective participle)
avunabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
avunabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
avunabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
avunabileceğim (impersonal participle prospective)
avunabileceğin (impersonal participle prospective)
avunabileceği (impersonal participle prospective)
avunabileceğimiz (impersonal participle prospective)
avunabileceğiniz (impersonal participle prospective)
avunabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
avunabilirken (plural second-person)
avunabilince (plural second-person)
avunabilip (plural second-person)
avunabileli (plural second-person)
avunabilesiye (plural second-person)
avunabildikçe (plural second-person)
avunabilirken
avunabilince (specific)
avunabilip (perfective)
avunabileli
avunabilesiye
avunabildikçe
avunabilerek (imperfective plural)
avunabile avunabile (imperfective plural)
avunabilircesine (imperfective plural)
avunabilerek
avunabile avunabile
avunabilircesine
avunamam (aorist singular third-person)
avunamazsın (aorist first-person plural)
avunamaz (aorist plural second-person)
avunamayız (aorist plural third-person)
avunamazsınız (aorist)
avunamazlar (aorist)
avunamazdım (aorist past)
avunamazdın (aorist second-person singular)
avunamazdı (aorist singular third-person)
avunamazdık (aorist first-person plural)
avunamazdınız (aorist plural second-person)
avunamazlardı (aorist plural third-person)
avunamazmışım (aorist inferential)
avunamazmışsın (aorist second-person singular)
avunamazmış (aorist singular third-person)
avunamazmışız (aorist first-person plural)
avunamazmışsınız (aorist plural second-person)
avunamazlarmış (aorist plural third-person)
avunamazsam (aorist conditional)
avunamazsan (aorist second-person singular)
avunamazsa (aorist singular third-person)
avunamazsak (aorist first-person plural)
avunamazsanız (aorist plural second-person)
avunamazlarsa (aorist plural third-person)
avunamıyorum (continuative singular third-person)
avunamıyorsun (continuative first-person plural)
avunamıyor (continuative plural second-person)
avunamıyoruz (continuative plural third-person)
avunamıyorsunuz (continuative)
avunamıyorlar (continuative)
avunamıyordum (continuative past)
avunamıyordun (continuative second-person singular)
avunamıyordu (continuative singular third-person)
avunamıyorduk (continuative first-person plural)
avunamıyordunuz (continuative plural second-person)
avunamıyorlardı (continuative plural third-person)
avunamıyormuşum (continuative inferential)
avunamıyormuşsun (continuative second-person singular)
avunamıyormuş (continuative singular third-person)
avunamıyormuşuz (continuative first-person plural)
avunamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
avunamıyorlarmış (continuative plural third-person)
avunamıyorsam (conditional continuative)
avunamıyorsan (continuative second-person singular)
avunamıyorsa (continuative singular third-person)
avunamıyorsak (continuative first-person plural)
avunamıyorsanız (continuative plural second-person)
avunamıyorlarsa (continuative plural third-person)
avunamamışım (inferential singular third-person)
avunamamışsın (first-person inferential plural)
avunamamış (inferential plural second-person)
avunamamışız (inferential plural third-person)
avunamamışsınız (inferential)
avunamamışlar (inferential)
avunamamıştım (inferential past)
avunamamıştın (inferential second-person singular)
avunamamıştı (inferential singular third-person)
avunamamıştık (first-person inferential plural)
avunamamıştınız (inferential plural second-person)
avunamamışlardı (inferential plural third-person)
avunamamışmışım (inferential)
avunamamışmışsın (inferential second-person singular)
avunamamışmış (inferential singular third-person)
avunamamışmışız (first-person inferential plural)
avunamamışmışsınız (inferential plural second-person)
avunamamışlarmış (inferential plural third-person)
avunamamışsam (conditional)
avunamamışsan (inferential second-person singular)
avunamamışsa (inferential singular third-person)
avunamamışsak (first-person inferential plural)
avunamamışsanız (inferential plural second-person)
avunamamışlarsa (inferential plural third-person)
avunamayacağım (future singular third-person)
avunamayacaksın (first-person future plural)
avunamayacak (future plural second-person)
avunamayacağız (future plural third-person)
avunamayacaksınız (future)
avunamayacaklar (future)
avunamayacaktım (future past)
avunamayacaktın (future second-person singular)
avunamayacaktı (future singular third-person)
avunamayacaktık (first-person future plural)
avunamayacaktınız (future plural second-person)
avunamayacaklardı (future plural third-person)
avunamayacakmışım (future inferential)
avunamayacakmışsın (future second-person singular)
avunamayacakmış (future singular third-person)
avunamayacakmışız (first-person future plural)
avunamayacakmışsınız (future plural second-person)
avunamayacaklarmış (future plural third-person)
avunamayacaksam (conditional future)
avunamayacaksan (future second-person singular)
avunamayacaksa (future singular third-person)
avunamayacaksak (first-person future plural)
avunamayacaksanız (future plural second-person)
avunamayacaklarsa (future plural third-person)
avunamamaktayım (progressive singular third-person)
avunamamaktasın (first-person plural progressive)
avunamamakta (plural progressive second-person)
avunamamaktayız (plural progressive third-person)
avunamamaktasınız (progressive)
avunamamaktalar (progressive)
avunamamaktaydım (past progressive)
avunamamaktaydın (progressive second-person singular)
avunamamaktaydı (progressive singular third-person)
avunamamaktaydık (first-person plural progressive)
avunamamaktaydınız (plural progressive second-person)
avunamamaktalardı (plural progressive third-person)
avunamamaktaymışım (inferential progressive)
avunamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
avunamamaktaymış (progressive singular third-person)
avunamamaktaymışız (first-person plural progressive)
avunamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
avunamamaktalarmış (plural progressive third-person)
avunamamaktaysam (conditional progressive)
avunamamaktaysan (progressive second-person singular)
avunamamaktaysa (progressive singular third-person)
avunamamaktaysak (first-person plural progressive)
avunamamaktaysanız (plural progressive second-person)
avunamamaktalarsa (plural progressive third-person)
avunamamalıyım (necessitative singular third-person)
avunamamalısın (first-person necessitative plural)
avunamamalı (necessitative plural second-person)
avunamamalıyız (necessitative plural third-person)
avunamamalısınız (necessitative)
avunamamalılar (necessitative)
avunamamalıydım (necessitative past)
avunamamalıydın (necessitative second-person singular)
avunamamalıydı (necessitative singular third-person)
avunamamalıydık (first-person necessitative plural)
avunamamalıydınız (necessitative plural second-person)
avunamamalılardı (necessitative plural third-person)
avunamamalıymışım (inferential)
avunamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
avunamamalıymış (necessitative singular third-person)
avunamamalıymışız (first-person necessitative plural)
avunamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
avunamamalılarmış (necessitative plural third-person)
avunamamalıysam (conditional)
avunamamalıysan (necessitative second-person singular)
avunamamalıysa (necessitative singular third-person)
avunamamalıysak (first-person necessitative plural)
avunamamalıysanız (necessitative plural second-person)
avunamamalılarsa (necessitative plural third-person)
avunamadım (past singular third-person)
avunamadın (first-person past plural)
avunamadı (past plural second-person)
avunamadık (past plural third-person)
avunamadınız (past)
avunamadılar (past)
avunamadıysam (conditional past)
avunamadıysan (past second-person singular)
avunamadıysa (past singular third-person)
avunamadıysak (first-person past plural)
avunamadıysanız (past plural second-person)
avunamadılarsa (past plural third-person)
avunamasam (conditional singular third-person)
avunamasan (conditional first-person plural)
avunamasa (conditional plural second-person)
avunamasak (conditional plural third-person)
avunamasanız (conditional)
avunamasalar (conditional)
avunamasaydım (conditional past)
avunamasaydın (conditional second-person singular)
avunamasaydı (conditional singular third-person)
avunamasaydık (conditional first-person plural)
avunamasaydınız (conditional plural second-person)
avunamasalardı (conditional plural third-person)
avunamasaymışım (inferential)
avunamasaymışsın (conditional second-person singular)
avunamasaymış (conditional singular third-person)
avunamasaymışız (conditional first-person plural)
avunamasaymışsınız (conditional plural second-person)
avunamasalarmış (conditional plural third-person)
avunamayayım (conditional optative singular)
avunamayasın (optative second-person singular)
avunamaya (optative singular third-person)
avunamayalım (first-person optative plural)
avunamayasınız (optative plural second-person)
avunamayalar (optative plural third-person)
avunama (first-person imperative plural)
avunamasın (imperative plural second-person)
avunamayın (imperative)
avunamasınlar (imperative)
avunamayınız (formal imperative second-person singular)
avunamayınız (formal imperative plural second-person)
avunamasana (imperative informal second-person singular)
avunamasanıza (imperative informal plural second-person)
avunamamak (imperative infinitive)
avunamama (imperative noun-from-verb)
avunamayan (impersonal participle)
avunamamış (impersonal participle)
avunamayacak (impersonal participle)
avunamayan (imperfective)
avunamamış (impersonal participle perfective)
avunamayacak (impersonal participle prospective)
avunamadığım (impersonal non-prospective participle)
avunamadığın (impersonal non-prospective participle)
avunamadığı (impersonal non-prospective participle)
avunamadığımız (impersonal non-prospective participle)
avunamadığınız (impersonal non-prospective participle)
avunamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
avunamayacağım (impersonal participle prospective)
avunamayacağın (impersonal participle prospective)
avunamayacağı (impersonal participle prospective)
avunamayacağımız (impersonal participle prospective)
avunamayacağınız (impersonal participle prospective)
avunamayacakları (impersonal participle personal prospective)
avunamazken (plural second-person)
avunamayınca (plural second-person)
avunamayıp (plural second-person)
avunamayalı (plural second-person)
avunamayasıya (plural second-person)
avunamadıkça (plural second-person)
avunamazken
avunamayınca (specific)
avunamayıp (perfective)
avunamayalı
avunamayasıya
avunamadıkça
avunamayarak (imperfective plural)
avunamaya avunamaya (imperfective plural)
avunamazcasına (imperfective plural)
avunamayarak
avunamaya avunamaya
avunamazcasına

Inherited from Ottoman Turkish آونمق (avunmak, “to be occupied with something in the mind”).

inh+

to cope, to find comfort from one's problems by doing something else

(dialectal, of an animal) to become pregnant


başsağlığı dilemek

başsağlığı dilemek (infinitive)
başsağlığı dileyen (imperfective impersonal participle)
başsağlığı dilemiş (impersonal participle perfective)
başsağlığı dileyecek (impersonal participle prospective)
başsağlığı dilediğim (non-prospective participle personal)
başsağlığı dilediğin (non-prospective participle personal)
başsağlığı dilediği (non-prospective participle personal)
başsağlığı dilediğimiz (non-prospective participle personal)
başsağlığı dilediğiniz (non-prospective participle personal)
başsağlığı diledikleri (non-prospective participle personal)
başsağlığı dileyeceğim (participle personal prospective)
başsağlığı dileyeceğin (participle personal prospective)
başsağlığı dileyeceği (participle personal prospective)
başsağlığı dileyeceğimiz (participle personal prospective)
başsağlığı dileyeceğiniz (participle personal prospective)
başsağlığı dileyecekleri (participle personal prospective)
başsağlığı dileme (noun-from-verb)
başsağlığı dileyiş (adverbial)
başsağlığı dilerim (aorist first-person indicative present singular)
başsağlığı dilersin (aorist indicative present second-person singular)
başsağlığı diler (aorist indicative present singular third-person)
başsağlığı dileriz (aorist first-person indicative plural present)
başsağlığı dilersiniz (aorist indicative plural present second-person)
başsağlığı dilerler (aorist indicative plural present third-person)
başsağlığı diliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
başsağlığı diliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
başsağlığı diliyor (imperfective indicative present singular third-person)
başsağlığı diliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
başsağlığı diliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
başsağlığı diliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
başsağlığı diledim (first-person indicative past perfective singular)
başsağlığı diledin (indicative past perfective second-person singular)
başsağlığı diledi (indicative past perfective singular third-person)
başsağlığı diledik (first-person indicative past perfective plural)
başsağlığı dilediniz (indicative past perfective plural second-person)
başsağlığı dilediler (indicative past perfective plural third-person)
başsağlığı diliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
başsağlığı diliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
başsağlığı diliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
başsağlığı diliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
başsağlığı diliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
başsağlığı diliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
başsağlığı dileyeceğim (first-person future indicative singular)
başsağlığı dileyeceksin (future indicative second-person singular)
başsağlığı dileyecek (future indicative singular third-person)
başsağlığı dileyeceğiz (first-person future indicative plural)
başsağlığı dileyeceksiniz (future indicative plural second-person)
başsağlığı dileyecekler (future indicative plural third-person)
başsağlığı dilemişim (first-person inferential perfective singular)
başsağlığı dilemişsin (inferential perfective second-person singular)
başsağlığı dilemiş (inferential perfective singular third-person)
başsağlığı dilemişiz (first-person inferential perfective plural)
başsağlığı dilemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
başsağlığı dilemişler (inferential perfective plural third-person)
başsağlığı dilermişim (aorist first-person inferential singular)
başsağlığı dilermişsin (aorist inferential second-person singular)
başsağlığı dilermiş (aorist inferential singular third-person)
başsağlığı dilermişiz (aorist first-person inferential plural)
başsağlığı dilermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
başsağlığı dilermişler (aorist inferential plural third-person)
başsağlığı diliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
başsağlığı diliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
başsağlığı diliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
başsağlığı diliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
başsağlığı diliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
başsağlığı diliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
başsağlığı dilesem (conditional first-person singular)
başsağlığı dilesen (conditional second-person singular)
başsağlığı dilese (conditional singular third-person)
başsağlığı dilesek (conditional first-person plural)
başsağlığı dileseniz (conditional plural second-person)
başsağlığı dileseler (conditional plural third-person)
başsağlığı dileseydim (conditional first-person perfective singular)
başsağlığı dileseydin (conditional perfective second-person singular)
başsağlığı dileseydi (conditional perfective singular third-person)
başsağlığı dileseydik (conditional first-person perfective plural)
başsağlığı dileseydiniz (conditional perfective plural second-person)
başsağlığı dileseydiler (conditional perfective plural third-person)
başsağlığı dileyeyim (first-person optative singular)
başsağlığı dileyesin (optative second-person singular)
başsağlığı dileye (optative singular third-person)
başsağlığı dileyelim (first-person optative plural)
başsağlığı dileyesiniz (optative plural second-person)
başsağlığı dileyeler (optative plural third-person)
başsağlığı dilemekteyim (first-person progressive singular)
başsağlığı dilemektesin (progressive second-person singular)
başsağlığı dilemekte (progressive singular third-person)
başsağlığı dilemekteyiz (first-person plural progressive)
başsağlığı dilemektesiniz (plural progressive second-person)
başsağlığı dilemekteler (plural progressive third-person)
başsağlığı dilemeliyim (first-person necessitative singular)
başsağlığı dilemelisin (necessitative second-person singular)
başsağlığı dilemeli (necessitative singular third-person)
başsağlığı dilemeliyiz (first-person necessitative plural)
başsağlığı dilemelisiniz (necessitative plural second-person)
başsağlığı dilemeliler (necessitative plural third-person)
başsağlığı dile (imperative second-person singular)
başsağlığı dilesin (imperative singular third-person)
başsağlığı dileyin (imperative plural second-person)
başsağlığı dilesinler (imperative plural third-person)
başsağlığı diler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
başsağlığı diler misin? (aorist indicative present second-person singular)
başsağlığı diler mi? (aorist indicative present singular third-person)
başsağlığı diler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
başsağlığı diler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
başsağlığı dilerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
başsağlığı diliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
başsağlığı diliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
başsağlığı diliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
başsağlığı diliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
başsağlığı diliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
başsağlığı diliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
başsağlığı diledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
başsağlığı diledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
başsağlığı diledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
başsağlığı diledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
başsağlığı dilediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
başsağlığı dilediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
başsağlığı diliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
başsağlığı diliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
başsağlığı diliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
başsağlığı diliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
başsağlığı diliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
başsağlığı diliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
başsağlığı dileyecek miyim? (first-person future indicative singular)
başsağlığı dileyecek misin? (future indicative second-person singular)
başsağlığı dileyecek mi? (future indicative singular third-person)
başsağlığı dileyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
başsağlığı dileyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
başsağlığı dileyecekler mi? (future indicative plural third-person)
başsağlığı dilemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
başsağlığı dilemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
başsağlığı dilemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
başsağlığı dilemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
başsağlığı dilemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
başsağlığı dilemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
başsağlığı diler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
başsağlığı diler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
başsağlığı diler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
başsağlığı diler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
başsağlığı diler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
başsağlığı dilerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
başsağlığı diliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
başsağlığı diliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
başsağlığı diliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
başsağlığı diliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
başsağlığı diliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
başsağlığı diliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
başsağlığı dilesem mi? (conditional first-person singular)
başsağlığı dilesen mi? (conditional second-person singular)
başsağlığı dilese mi? (conditional singular third-person)
başsağlığı dilesek mi? (conditional first-person plural)
başsağlığı dileseniz mi? (conditional plural second-person)
başsağlığı dileseler mi? (conditional plural third-person)
başsağlığı dilese miydim? (conditional first-person perfective singular)
başsağlığı dilese miydin? (conditional perfective second-person singular)
başsağlığı dilese miydi? (conditional perfective singular third-person)
başsağlığı dilese miydik? (conditional first-person perfective plural)
başsağlığı dilese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
başsağlığı dileseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
başsağlığı dilemekte miyim? (first-person progressive singular)
başsağlığı dilemekte misin? (progressive second-person singular)
başsağlığı dilemekte mi? (progressive singular third-person)
başsağlığı dilemekte miyiz? (first-person plural progressive)
başsağlığı dilemekte misiniz? (plural progressive second-person)
başsağlığı dilemekteler mi? (plural progressive third-person)
başsağlığı dilemeli miyim? (first-person necessitative singular)
başsağlığı dilemeli misin? (necessitative second-person singular)
başsağlığı dilemeli mi? (necessitative singular third-person)
başsağlığı dilemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
başsağlığı dilemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
başsağlığı dilemeliler mi? (necessitative plural third-person)
başsağlığı dilememek (infinitive negative)
başsağlığı dilemeyen (imperfective impersonal negative participle)
başsağlığı dilememiş (impersonal negative participle perfective)
başsağlığı dilemeyecek (impersonal negative participle prospective)
başsağlığı dilemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
başsağlığı dilemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
başsağlığı dilemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
başsağlığı dilemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
başsağlığı dilemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
başsağlığı dilemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
başsağlığı dilemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
başsağlığı dilemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
başsağlığı dilemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
başsağlığı dilemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
başsağlığı dilemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
başsağlığı dilemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
başsağlığı dilememe (negative noun-from-verb)
başsağlığı dilemeyiş (adverbial negative)
başsağlığı dilemem (aorist first-person indicative present singular)
başsağlığı dilemezsin (aorist indicative present second-person singular)
başsağlığı dilemez (aorist indicative present singular third-person)
başsağlığı dilemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
başsağlığı dilemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
başsağlığı dilemezler (aorist indicative plural present third-person)
başsağlığı dilemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
başsağlığı dilemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
başsağlığı dilemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
başsağlığı dilemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
başsağlığı dilemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
başsağlığı dilemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
başsağlığı dilemedim (first-person indicative past perfective singular)
başsağlığı dilemedin (indicative past perfective second-person singular)
başsağlığı dilemedi (indicative past perfective singular third-person)
başsağlığı dilemedik (first-person indicative past perfective plural)
başsağlığı dilemediniz (indicative past perfective plural second-person)
başsağlığı dilemediler (indicative past perfective plural third-person)
başsağlığı dilemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
başsağlığı dilemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
başsağlığı dilemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
başsağlığı dilemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
başsağlığı dilemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
başsağlığı dilemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
başsağlığı dilemeyeceğim (first-person future indicative singular)
başsağlığı dilemeyeceksin (future indicative second-person singular)
başsağlığı dilemeyecek (future indicative singular third-person)
başsağlığı dilemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
başsağlığı dilemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
başsağlığı dilemeyecekler (future indicative plural third-person)
başsağlığı dilememişim (first-person inferential perfective singular)
başsağlığı dilememişsin (inferential perfective second-person singular)
başsağlığı dilememiş (inferential perfective singular third-person)
başsağlığı dilememişiz (first-person inferential perfective plural)
başsağlığı dilememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
başsağlığı dilememişler (inferential perfective plural third-person)
başsağlığı dilemezmişim (aorist first-person inferential singular)
başsağlığı dilemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
başsağlığı dilemezmiş (aorist inferential singular third-person)
başsağlığı dilemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
başsağlığı dilemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
başsağlığı dilemezmişler (aorist inferential plural third-person)
başsağlığı dilemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
başsağlığı dilemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
başsağlığı dilemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
başsağlığı dilemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
başsağlığı dilemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
başsağlığı dilemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
başsağlığı dilemesem (conditional first-person singular)
başsağlığı dilemesen (conditional second-person singular)
başsağlığı dilemese (conditional singular third-person)
başsağlığı dilemesek (conditional first-person plural)
başsağlığı dilemeseniz (conditional plural second-person)
başsağlığı dilemeseler (conditional plural third-person)
başsağlığı dilemeseydim (conditional first-person perfective singular)
başsağlığı dilemeseydin (conditional perfective second-person singular)
başsağlığı dilemeseydi (conditional perfective singular third-person)
başsağlığı dilemeseydik (conditional first-person perfective plural)
başsağlığı dilemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
başsağlığı dilemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
başsağlığı dilemeyeyim (first-person optative singular)
başsağlığı dilemeyesin (optative second-person singular)
başsağlığı dilemeye (optative singular third-person)
başsağlığı dilemeyelim (first-person optative plural)
başsağlığı dilemeyesiniz (optative plural second-person)
başsağlığı dilemeyeler (optative plural third-person)
başsağlığı dilememekteyim (first-person progressive singular)
başsağlığı dilememektesin (progressive second-person singular)
başsağlığı dilememekte (progressive singular third-person)
başsağlığı dilememekteyiz (first-person plural progressive)
başsağlığı dilememektesiniz (plural progressive second-person)
başsağlığı dilememekteler (plural progressive third-person)
başsağlığı dilememeliyim (first-person necessitative singular)
başsağlığı dilememelisin (necessitative second-person singular)
başsağlığı dilememeli (necessitative singular third-person)
başsağlığı dilememeliyiz (first-person necessitative plural)
başsağlığı dilememelisiniz (necessitative plural second-person)
başsağlığı dilememeliler (necessitative plural third-person)
başsağlığı dileme (imperative second-person singular)
başsağlığı dilemesin (imperative singular third-person)
başsağlığı dilemeyin (imperative plural second-person)
başsağlığı dilemesinler (imperative plural third-person)
başsağlığı dilemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
başsağlığı dilemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
başsağlığı dilemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
başsağlığı dilemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
başsağlığı dilemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
başsağlığı dilemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
başsağlığı dilemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
başsağlığı dilemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
başsağlığı dilemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
başsağlığı dilemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
başsağlığı dilemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
başsağlığı dilemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
başsağlığı dilemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
başsağlığı dilemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
başsağlığı dilemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
başsağlığı dilemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
başsağlığı dilemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
başsağlığı dilemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
başsağlığı dilemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
başsağlığı dilemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
başsağlığı dilemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
başsağlığı dilemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
başsağlığı dilemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
başsağlığı dilemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
başsağlığı dilemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
başsağlığı dilemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
başsağlığı dilemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
başsağlığı dilemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
başsağlığı dilemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
başsağlığı dilemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
başsağlığı dilememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
başsağlığı dilememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
başsağlığı dilememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
başsağlığı dilememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
başsağlığı dilememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
başsağlığı dilememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
başsağlığı dilemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
başsağlığı dilemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
başsağlığı dilemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
başsağlığı dilemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
başsağlığı dilemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
başsağlığı dilemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
başsağlığı dilemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
başsağlığı dilemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
başsağlığı dilemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
başsağlığı dilemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
başsağlığı dilemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
başsağlığı dilemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
başsağlığı dilemesem mi? (conditional first-person singular)
başsağlığı dilemesen mi? (conditional second-person singular)
başsağlığı dilemese mi? (conditional singular third-person)
başsağlığı dilemesek mi? (conditional first-person plural)
başsağlığı dilemeseniz mi? (conditional plural second-person)
başsağlığı dilemeseler mi? (conditional plural third-person)
başsağlığı dilemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
başsağlığı dilemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
başsağlığı dilemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
başsağlığı dilemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
başsağlığı dilemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
başsağlığı dilemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
başsağlığı dilememekte miyim? (first-person progressive singular)
başsağlığı dilememekte misin? (progressive second-person singular)
başsağlığı dilememekte mi? (progressive singular third-person)
başsağlığı dilememekte miyiz? (first-person plural progressive)
başsağlığı dilememekte misiniz? (plural progressive second-person)
başsağlığı dilememekteler mi? (plural progressive third-person)
başsağlığı dilememeli miyim? (first-person necessitative singular)
başsağlığı dilememeli misin? (necessitative second-person singular)
başsağlığı dilememeli mi? (necessitative singular third-person)
başsağlığı dilememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
başsağlığı dilememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
başsağlığı dilememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Başsağlığı bile dilemedi.

to offer condolences (said to those who have lost a loved one)