yaralanmak

head

yaralanmak (third-person singular simple present yaralanır)

yaralanır (present singular third-person)
yaralanmak (infinitive)
yaralanan (imperfective impersonal participle)
yaralanmış (impersonal participle perfective)
yaralanacak (impersonal participle prospective)
yaralandığım (non-prospective participle personal)
yaralandığın (non-prospective participle personal)
yaralandığı (non-prospective participle personal)
yaralandığımız (non-prospective participle personal)
yaralandığınız (non-prospective participle personal)
yaralandıkları (non-prospective participle personal)
yaralanacağım (participle personal prospective)
yaralanacağın (participle personal prospective)
yaralanacağı (participle personal prospective)
yaralanacağımız (participle personal prospective)
yaralanacağınız (participle personal prospective)
yaralanacakları (participle personal prospective)
yaralanma (noun-from-verb)
yaralanış (adverbial)
yaralanırım (aorist first-person indicative present singular)
yaralanırsın (aorist indicative present second-person singular)
yaralanır (aorist indicative present singular third-person)
yaralanırız (aorist first-person indicative plural present)
yaralanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yaralanırlar (aorist indicative plural present third-person)
yaralanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yaralanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yaralanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yaralanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yaralanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yaralanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yaralandım (first-person indicative past perfective singular)
yaralandın (indicative past perfective second-person singular)
yaralandı (indicative past perfective singular third-person)
yaralandık (first-person indicative past perfective plural)
yaralandınız (indicative past perfective plural second-person)
yaralandılar (indicative past perfective plural third-person)
yaralanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yaralanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yaralanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yaralanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yaralanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yaralanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yaralanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yaralanacağım (first-person future indicative singular)
yaralanacaksın (future indicative second-person singular)
yaralanacak (future indicative singular third-person)
yaralanacağız (first-person future indicative plural)
yaralanacaksınız (future indicative plural second-person)
yaralanacaklar (future indicative plural third-person)
yaralanmışım (first-person inferential perfective singular)
yaralanmışsın (inferential perfective second-person singular)
yaralanmış (inferential perfective singular third-person)
yaralanmışız (first-person inferential perfective plural)
yaralanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yaralanmışlar (inferential perfective plural third-person)
yaralanırmışım (aorist first-person inferential singular)
yaralanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yaralanırmış (aorist inferential singular third-person)
yaralanırmışız (aorist first-person inferential plural)
yaralanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yaralanırlarmış (or yaralanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yaralanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yaralanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yaralanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yaralanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yaralanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yaralanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yaralansam (conditional first-person singular)
yaralansan (conditional second-person singular)
yaralansa (conditional singular third-person)
yaralansak (conditional first-person plural)
yaralansanız (conditional plural second-person)
yaralansalar (conditional plural third-person)
yaralansaydım (conditional first-person perfective singular)
yaralansaydın (conditional perfective second-person singular)
yaralansaydı (conditional perfective singular third-person)
yaralansaydık (conditional first-person perfective plural)
yaralansaydınız (conditional perfective plural second-person)
yaralansaydılar (conditional perfective plural third-person)
yaralanayım (first-person optative singular)
yaralanasın (optative second-person singular)
yaralana (optative singular third-person)
yaralanalım (first-person optative plural)
yaralanasınız (optative plural second-person)
yaralanalar (optative plural third-person)
yaralanmaktayım (first-person progressive singular)
yaralanmaktasın (progressive second-person singular)
yaralanmakta (progressive singular third-person)
yaralanmaktayız (first-person plural progressive)
yaralanmaktasınız (plural progressive second-person)
yaralanmaktalar (plural progressive third-person)
yaralanmalıyım (first-person necessitative singular)
yaralanmalısın (necessitative second-person singular)
yaralanmalı (necessitative singular third-person)
yaralanmalıyız (first-person necessitative plural)
yaralanmalısınız (necessitative plural second-person)
yaralanmalılar (necessitative plural third-person)
yaralan (imperative second-person singular)
yaralansın (imperative singular third-person)
yaralanın (imperative plural second-person)
yaralansınlar (imperative plural third-person)
yaralanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yaralanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yaralanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yaralanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yaralanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yaralanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yaralanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yaralanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yaralanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yaralanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yaralanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yaralanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yaralandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yaralandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yaralandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yaralandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yaralandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yaralandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yaralanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yaralanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yaralanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yaralanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yaralanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yaralanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yaralanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yaralanacak mısın? (future indicative second-person singular)
yaralanacak mı? (future indicative singular third-person)
yaralanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yaralanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yaralanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yaralanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yaralanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yaralanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yaralanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yaralanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yaralanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yaralanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yaralanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yaralanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yaralanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yaralanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yaralanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yaralanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yaralanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yaralanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yaralanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yaralanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yaralanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yaralansam mı? (conditional first-person singular)
yaralansan mı? (conditional second-person singular)
yaralansa mı? (conditional singular third-person)
yaralansak mı? (conditional first-person plural)
yaralansanız mı? (conditional plural second-person)
yaralansalar mı? (conditional plural third-person)
yaralansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yaralansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yaralansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yaralansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yaralansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yaralansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yaralanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yaralanmakta mısın? (progressive second-person singular)
yaralanmakta mı? (progressive singular third-person)
yaralanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yaralanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yaralanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yaralanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yaralanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yaralanmalı mı? (necessitative singular third-person)
yaralanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yaralanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yaralanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yaralanmamak (infinitive negative)
yaralanmayan (imperfective impersonal negative participle)
yaralanmamış (impersonal negative participle perfective)
yaralanmayacak (impersonal negative participle prospective)
yaralanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yaralanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yaralanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yaralanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yaralanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yaralanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yaralanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yaralanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yaralanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yaralanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yaralanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yaralanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yaralanmama (negative noun-from-verb)
yaralanmayış (adverbial negative)
yaralanmam (aorist first-person indicative present singular)
yaralanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yaralanmaz (aorist indicative present singular third-person)
yaralanmayız (aorist first-person indicative plural present)
yaralanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yaralanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yaralanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yaralanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yaralanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yaralanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yaralanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yaralanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yaralanmadım (first-person indicative past perfective singular)
yaralanmadın (indicative past perfective second-person singular)
yaralanmadı (indicative past perfective singular third-person)
yaralanmadık (first-person indicative past perfective plural)
yaralanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yaralanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yaralanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yaralanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yaralanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yaralanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yaralanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yaralanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yaralanmayacağım (first-person future indicative singular)
yaralanmayacaksın (future indicative second-person singular)
yaralanmayacak (future indicative singular third-person)
yaralanmayacağız (first-person future indicative plural)
yaralanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yaralanmayacaklar (future indicative plural third-person)
yaralanmamışım (first-person inferential perfective singular)
yaralanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yaralanmamış (inferential perfective singular third-person)
yaralanmamışız (first-person inferential perfective plural)
yaralanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yaralanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yaralanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yaralanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yaralanmazmış (aorist inferential singular third-person)
yaralanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yaralanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yaralanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yaralanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yaralanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yaralanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yaralanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yaralanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yaralanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yaralanmasam (conditional first-person singular)
yaralanmasan (conditional second-person singular)
yaralanmasa (conditional singular third-person)
yaralanmasak (conditional first-person plural)
yaralanmasanız (conditional plural second-person)
yaralanmasalar (conditional plural third-person)
yaralanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yaralanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yaralanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yaralanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yaralanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yaralanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yaralanmayayım (first-person optative singular)
yaralanmayasın (optative second-person singular)
yaralanmaya (optative singular third-person)
yaralanmayalım (first-person optative plural)
yaralanmayasınız (optative plural second-person)
yaralanmayalar (optative plural third-person)
yaralanmamaktayım (first-person progressive singular)
yaralanmamaktasın (progressive second-person singular)
yaralanmamakta (progressive singular third-person)
yaralanmamaktayız (first-person plural progressive)
yaralanmamaktasınız (plural progressive second-person)
yaralanmamaktalar (plural progressive third-person)
yaralanmamalıyım (first-person necessitative singular)
yaralanmamalısın (necessitative second-person singular)
yaralanmamalı (necessitative singular third-person)
yaralanmamalıyız (first-person necessitative plural)
yaralanmamalısınız (necessitative plural second-person)
yaralanmamalılar (necessitative plural third-person)
yaralanma (imperative second-person singular)
yaralanmasın (imperative singular third-person)
yaralanmayın (imperative plural second-person)
yaralanmasınlar (imperative plural third-person)
yaralanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yaralanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yaralanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yaralanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yaralanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yaralanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yaralanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yaralanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yaralanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yaralanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yaralanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yaralanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yaralanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yaralanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yaralanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yaralanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yaralanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yaralanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yaralanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yaralanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yaralanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yaralanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yaralanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yaralanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yaralanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yaralanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yaralanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yaralanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yaralanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yaralanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yaralanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yaralanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yaralanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yaralanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yaralanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yaralanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yaralanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yaralanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yaralanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yaralanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yaralanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yaralanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yaralanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yaralanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yaralanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yaralanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yaralanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yaralanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yaralanmasam mı? (conditional first-person singular)
yaralanmasan mı? (conditional second-person singular)
yaralanmasa mı? (conditional singular third-person)
yaralanmasak mı? (conditional first-person plural)
yaralanmasanız mı? (conditional plural second-person)
yaralanmasalar mı? (conditional plural third-person)
yaralanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yaralanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yaralanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yaralanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yaralanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yaralanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yaralanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yaralanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yaralanmamakta mı? (progressive singular third-person)
yaralanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yaralanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yaralanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yaralanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yaralanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yaralanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yaralanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yaralanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yaralanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


bıçaklama

second-person singular negative imperative of bıçaklamak


bıçaklanma

second-person singular negative imperative of bıçaklanmak


bıçaklanmak

bıçaklanmak (third-person singular simple present bıçaklanır)

bıçaklanır (present singular third-person)
bıçaklanmak (infinitive)
bıçaklanan (imperfective impersonal participle)
bıçaklanmış (impersonal participle perfective)
bıçaklanacak (impersonal participle prospective)
bıçaklandığım (non-prospective participle personal)
bıçaklandığın (non-prospective participle personal)
bıçaklandığı (non-prospective participle personal)
bıçaklandığımız (non-prospective participle personal)
bıçaklandığınız (non-prospective participle personal)
bıçaklandıkları (non-prospective participle personal)
bıçaklanacağım (participle personal prospective)
bıçaklanacağın (participle personal prospective)
bıçaklanacağı (participle personal prospective)
bıçaklanacağımız (participle personal prospective)
bıçaklanacağınız (participle personal prospective)
bıçaklanacakları (participle personal prospective)
bıçaklanma (noun-from-verb)
bıçaklanış (adverbial)
bıçaklanırım (aorist first-person indicative present singular)
bıçaklanırsın (aorist indicative present second-person singular)
bıçaklanır (aorist indicative present singular third-person)
bıçaklanırız (aorist first-person indicative plural present)
bıçaklanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
bıçaklanırlar (aorist indicative plural present third-person)
bıçaklanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bıçaklanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bıçaklanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bıçaklanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bıçaklanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bıçaklanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bıçaklandım (first-person indicative past perfective singular)
bıçaklandın (indicative past perfective second-person singular)
bıçaklandı (indicative past perfective singular third-person)
bıçaklandık (first-person indicative past perfective plural)
bıçaklandınız (indicative past perfective plural second-person)
bıçaklandılar (indicative past perfective plural third-person)
bıçaklanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bıçaklanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bıçaklanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bıçaklanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bıçaklanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bıçaklanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bıçaklanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bıçaklanacağım (first-person future indicative singular)
bıçaklanacaksın (future indicative second-person singular)
bıçaklanacak (future indicative singular third-person)
bıçaklanacağız (first-person future indicative plural)
bıçaklanacaksınız (future indicative plural second-person)
bıçaklanacaklar (future indicative plural third-person)
bıçaklanmışım (first-person inferential perfective singular)
bıçaklanmışsın (inferential perfective second-person singular)
bıçaklanmış (inferential perfective singular third-person)
bıçaklanmışız (first-person inferential perfective plural)
bıçaklanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
bıçaklanmışlar (inferential perfective plural third-person)
bıçaklanırmışım (aorist first-person inferential singular)
bıçaklanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
bıçaklanırmış (aorist inferential singular third-person)
bıçaklanırmışız (aorist first-person inferential plural)
bıçaklanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bıçaklanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or bıçaklanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
bıçaklanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bıçaklanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bıçaklanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bıçaklanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bıçaklanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bıçaklanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bıçaklansam (conditional first-person singular)
bıçaklansan (conditional second-person singular)
bıçaklansa (conditional singular third-person)
bıçaklansak (conditional first-person plural)
bıçaklansanız (conditional plural second-person)
bıçaklansalar (conditional plural third-person)
bıçaklansaydım (conditional first-person perfective singular)
bıçaklansaydın (conditional perfective second-person singular)
bıçaklansaydı (conditional perfective singular third-person)
bıçaklansaydık (conditional first-person perfective plural)
bıçaklansaydınız (conditional perfective plural second-person)
bıçaklansaydılar (conditional perfective plural third-person)
bıçaklanayım (first-person optative singular)
bıçaklanasın (optative second-person singular)
bıçaklana (optative singular third-person)
bıçaklanalım (first-person optative plural)
bıçaklanasınız (optative plural second-person)
bıçaklanalar (optative plural third-person)
bıçaklanmaktayım (first-person progressive singular)
bıçaklanmaktasın (progressive second-person singular)
bıçaklanmakta (progressive singular third-person)
bıçaklanmaktayız (first-person plural progressive)
bıçaklanmaktasınız (plural progressive second-person)
bıçaklanmaktalar (plural progressive third-person)
bıçaklanmalıyım (first-person necessitative singular)
bıçaklanmalısın (necessitative second-person singular)
bıçaklanmalı (necessitative singular third-person)
bıçaklanmalıyız (first-person necessitative plural)
bıçaklanmalısınız (necessitative plural second-person)
bıçaklanmalılar (necessitative plural third-person)
bıçaklan (imperative second-person singular)
bıçaklansın (imperative singular third-person)
bıçaklanın (imperative plural second-person)
bıçaklansınlar (imperative plural third-person)
bıçaklanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bıçaklanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bıçaklanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
bıçaklanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bıçaklanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bıçaklanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bıçaklanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bıçaklanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bıçaklanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bıçaklanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bıçaklanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bıçaklanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bıçaklandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bıçaklandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bıçaklandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bıçaklandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bıçaklandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bıçaklandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bıçaklanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bıçaklanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bıçaklanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bıçaklanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bıçaklanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bıçaklanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bıçaklanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bıçaklanacak mısın? (future indicative second-person singular)
bıçaklanacak mı? (future indicative singular third-person)
bıçaklanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bıçaklanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bıçaklanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bıçaklanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bıçaklanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bıçaklanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
bıçaklanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bıçaklanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bıçaklanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bıçaklanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bıçaklanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bıçaklanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bıçaklanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bıçaklanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bıçaklanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bıçaklanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bıçaklanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bıçaklanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bıçaklanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bıçaklanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bıçaklanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bıçaklansam mı? (conditional first-person singular)
bıçaklansan mı? (conditional second-person singular)
bıçaklansa mı? (conditional singular third-person)
bıçaklansak mı? (conditional first-person plural)
bıçaklansanız mı? (conditional plural second-person)
bıçaklansalar mı? (conditional plural third-person)
bıçaklansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bıçaklansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bıçaklansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bıçaklansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bıçaklansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bıçaklansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bıçaklanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
bıçaklanmakta mısın? (progressive second-person singular)
bıçaklanmakta mı? (progressive singular third-person)
bıçaklanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
bıçaklanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
bıçaklanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
bıçaklanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bıçaklanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
bıçaklanmalı mı? (necessitative singular third-person)
bıçaklanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bıçaklanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bıçaklanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
bıçaklanmamak (infinitive negative)
bıçaklanmayan (imperfective impersonal negative participle)
bıçaklanmamış (impersonal negative participle perfective)
bıçaklanmayacak (impersonal negative participle prospective)
bıçaklanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bıçaklanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bıçaklanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bıçaklanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bıçaklanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bıçaklanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bıçaklanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bıçaklanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bıçaklanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bıçaklanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bıçaklanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bıçaklanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bıçaklanmama (negative noun-from-verb)
bıçaklanmayış (adverbial negative)
bıçaklanmam (aorist first-person indicative present singular)
bıçaklanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
bıçaklanmaz (aorist indicative present singular third-person)
bıçaklanmayız (aorist first-person indicative plural present)
bıçaklanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bıçaklanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
bıçaklanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bıçaklanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bıçaklanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bıçaklanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bıçaklanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bıçaklanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bıçaklanmadım (first-person indicative past perfective singular)
bıçaklanmadın (indicative past perfective second-person singular)
bıçaklanmadı (indicative past perfective singular third-person)
bıçaklanmadık (first-person indicative past perfective plural)
bıçaklanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
bıçaklanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
bıçaklanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bıçaklanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bıçaklanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bıçaklanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bıçaklanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bıçaklanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bıçaklanmayacağım (first-person future indicative singular)
bıçaklanmayacaksın (future indicative second-person singular)
bıçaklanmayacak (future indicative singular third-person)
bıçaklanmayacağız (first-person future indicative plural)
bıçaklanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
bıçaklanmayacaklar (future indicative plural third-person)
bıçaklanmamışım (first-person inferential perfective singular)
bıçaklanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
bıçaklanmamış (inferential perfective singular third-person)
bıçaklanmamışız (first-person inferential perfective plural)
bıçaklanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bıçaklanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
bıçaklanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
bıçaklanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bıçaklanmazmış (aorist inferential singular third-person)
bıçaklanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
bıçaklanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bıçaklanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
bıçaklanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bıçaklanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bıçaklanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bıçaklanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bıçaklanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bıçaklanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bıçaklanmasam (conditional first-person singular)
bıçaklanmasan (conditional second-person singular)
bıçaklanmasa (conditional singular third-person)
bıçaklanmasak (conditional first-person plural)
bıçaklanmasanız (conditional plural second-person)
bıçaklanmasalar (conditional plural third-person)
bıçaklanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
bıçaklanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
bıçaklanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
bıçaklanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
bıçaklanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bıçaklanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bıçaklanmayayım (first-person optative singular)
bıçaklanmayasın (optative second-person singular)
bıçaklanmaya (optative singular third-person)
bıçaklanmayalım (first-person optative plural)
bıçaklanmayasınız (optative plural second-person)
bıçaklanmayalar (optative plural third-person)
bıçaklanmamaktayım (first-person progressive singular)
bıçaklanmamaktasın (progressive second-person singular)
bıçaklanmamakta (progressive singular third-person)
bıçaklanmamaktayız (first-person plural progressive)
bıçaklanmamaktasınız (plural progressive second-person)
bıçaklanmamaktalar (plural progressive third-person)
bıçaklanmamalıyım (first-person necessitative singular)
bıçaklanmamalısın (necessitative second-person singular)
bıçaklanmamalı (necessitative singular third-person)
bıçaklanmamalıyız (first-person necessitative plural)
bıçaklanmamalısınız (necessitative plural second-person)
bıçaklanmamalılar (necessitative plural third-person)
bıçaklanma (imperative second-person singular)
bıçaklanmasın (imperative singular third-person)
bıçaklanmayın (imperative plural second-person)
bıçaklanmasınlar (imperative plural third-person)
bıçaklanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bıçaklanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bıçaklanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bıçaklanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bıçaklanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bıçaklanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bıçaklanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bıçaklanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bıçaklanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bıçaklanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bıçaklanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bıçaklanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bıçaklanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bıçaklanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bıçaklanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bıçaklanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bıçaklanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bıçaklanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bıçaklanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bıçaklanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bıçaklanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bıçaklanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bıçaklanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bıçaklanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bıçaklanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bıçaklanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bıçaklanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
bıçaklanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bıçaklanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bıçaklanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bıçaklanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bıçaklanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bıçaklanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bıçaklanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bıçaklanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bıçaklanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bıçaklanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bıçaklanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bıçaklanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bıçaklanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bıçaklanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bıçaklanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bıçaklanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bıçaklanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bıçaklanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bıçaklanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bıçaklanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bıçaklanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bıçaklanmasam mı? (conditional first-person singular)
bıçaklanmasan mı? (conditional second-person singular)
bıçaklanmasa mı? (conditional singular third-person)
bıçaklanmasak mı? (conditional first-person plural)
bıçaklanmasanız mı? (conditional plural second-person)
bıçaklanmasalar mı? (conditional plural third-person)
bıçaklanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bıçaklanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bıçaklanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bıçaklanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bıçaklanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bıçaklanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bıçaklanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bıçaklanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
bıçaklanmamakta mı? (progressive singular third-person)
bıçaklanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bıçaklanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bıçaklanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bıçaklanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bıçaklanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bıçaklanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
bıçaklanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bıçaklanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bıçaklanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


hastalanma

second-person singular negative imperative of hastalanmak


pislenme

second-person singular negative imperative of pislenmek


pisletme

second-person singular negative imperative of pisletmek


güneşlenme

second-person singular negative imperative of güneşlenmek


affet

second-person singular imperative of affetmek


acıkılma

second-person singular negative imperative of acıkılmak


acıma

second-person singular negative imperative of acımak


acıktırma

second-person singular negative imperative of acıktırmak


affetme

second-person singular negative imperative of affetmek


pislenmek

head

pislenmek (third-person singular simple present pislenir)

pislenir (present singular third-person)
pislenmek (infinitive)
pislenen (imperfective impersonal participle)
pislenmiş (impersonal participle perfective)
pislenecek (impersonal participle prospective)
pislendiğim (non-prospective participle personal)
pislendiğin (non-prospective participle personal)
pislendiği (non-prospective participle personal)
pislendiğimiz (non-prospective participle personal)
pislendiğiniz (non-prospective participle personal)
pislendikleri (non-prospective participle personal)
pisleneceğim (participle personal prospective)
pisleneceğin (participle personal prospective)
pisleneceği (participle personal prospective)
pisleneceğimiz (participle personal prospective)
pisleneceğiniz (participle personal prospective)
pislenecekleri (participle personal prospective)
pislenme (noun-from-verb)
pisleniş (adverbial)
pislenirim (aorist first-person indicative present singular)
pislenirsin (aorist indicative present second-person singular)
pislenir (aorist indicative present singular third-person)
pisleniriz (aorist first-person indicative plural present)
pislenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pislenirler (aorist indicative plural present third-person)
pisleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pisleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pisleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
pisleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pisleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pisleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pislendim (first-person indicative past perfective singular)
pislendin (indicative past perfective second-person singular)
pislendi (indicative past perfective singular third-person)
pislendik (first-person indicative past perfective plural)
pislendiniz (indicative past perfective plural second-person)
pislendiler (indicative past perfective plural third-person)
pisleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pisleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pisleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pisleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pisleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pisleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or pisleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
pisleneceğim (first-person future indicative singular)
pisleneceksin (future indicative second-person singular)
pislenecek (future indicative singular third-person)
pisleneceğiz (first-person future indicative plural)
pisleneceksiniz (future indicative plural second-person)
pislenecekler (future indicative plural third-person)
pislenmişim (first-person inferential perfective singular)
pislenmişsin (inferential perfective second-person singular)
pislenmiş (inferential perfective singular third-person)
pislenmişiz (first-person inferential perfective plural)
pislenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pislenmişler (inferential perfective plural third-person)
pislenirmişim (aorist first-person inferential singular)
pislenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
pislenirmiş (aorist inferential singular third-person)
pislenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
pislenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pislenirlermiş (or pislenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
pisleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pisleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pisleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pisleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pisleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pisleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pislensem (conditional first-person singular)
pislensen (conditional second-person singular)
pislense (conditional singular third-person)
pislensek (conditional first-person plural)
pislenseniz (conditional plural second-person)
pislenseler (conditional plural third-person)
pislenseydim (conditional first-person perfective singular)
pislenseydin (conditional perfective second-person singular)
pislenseydi (conditional perfective singular third-person)
pislenseydik (conditional first-person perfective plural)
pislenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pislenseydiler (conditional perfective plural third-person)
pisleneyim (first-person optative singular)
pislenesin (optative second-person singular)
pislene (optative singular third-person)
pislenelim (first-person optative plural)
pislenesiniz (optative plural second-person)
pisleneler (optative plural third-person)
pislenmekteyim (first-person progressive singular)
pislenmektesin (progressive second-person singular)
pislenmekte (progressive singular third-person)
pislenmekteyiz (first-person plural progressive)
pislenmektesiniz (plural progressive second-person)
pislenmekteler (plural progressive third-person)
pislenmeliyim (first-person necessitative singular)
pislenmelisin (necessitative second-person singular)
pislenmeli (necessitative singular third-person)
pislenmeliyiz (first-person necessitative plural)
pislenmelisiniz (necessitative plural second-person)
pislenmeliler (necessitative plural third-person)
pislen (imperative second-person singular)
pislensin (imperative singular third-person)
pislenin (imperative plural second-person)
pislensinler (imperative plural third-person)
pislenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pislenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
pislenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
pislenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pislenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pislenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pisleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pisleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pisleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pisleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pisleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pisleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pislendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pislendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pislendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pislendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pislendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pislendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pisleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pisleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pisleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pisleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pisleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pisleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pislenecek miyim? (first-person future indicative singular)
pislenecek misin? (future indicative second-person singular)
pislenecek mi? (future indicative singular third-person)
pislenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pislenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pislenecekler mi? (future indicative plural third-person)
pislenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pislenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pislenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pislenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pislenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pislenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pislenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pislenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pislenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pislenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pislenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pislenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pisleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pisleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pisleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pisleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pisleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pisleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pislensem mi? (conditional first-person singular)
pislensen mi? (conditional second-person singular)
pislense mi? (conditional singular third-person)
pislensek mi? (conditional first-person plural)
pislenseniz mi? (conditional plural second-person)
pislenseler mi? (conditional plural third-person)
pislense miydim? (conditional first-person perfective singular)
pislense miydin? (conditional perfective second-person singular)
pislense miydi? (conditional perfective singular third-person)
pislense miydik? (conditional first-person perfective plural)
pislense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pislenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pislenmekte miyim? (first-person progressive singular)
pislenmekte misin? (progressive second-person singular)
pislenmekte mi? (progressive singular third-person)
pislenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
pislenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
pislenmekteler mi? (plural progressive third-person)
pislenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
pislenmeli misin? (necessitative second-person singular)
pislenmeli mi? (necessitative singular third-person)
pislenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pislenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pislenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
pislenmemek (infinitive negative)
pislenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
pislenmemiş (impersonal negative participle perfective)
pislenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
pislenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
pislenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
pislenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
pislenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
pislenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
pislenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
pislenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
pislenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
pislenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
pislenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
pislenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
pislenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
pislenmeme (negative noun-from-verb)
pislenmeyiş (adverbial negative)
pislenmem (aorist first-person indicative present singular)
pislenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
pislenmez (aorist indicative present singular third-person)
pislenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
pislenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pislenmezler (aorist indicative plural present third-person)
pislenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pislenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pislenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
pislenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pislenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pislenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pislenmedim (first-person indicative past perfective singular)
pislenmedin (indicative past perfective second-person singular)
pislenmedi (indicative past perfective singular third-person)
pislenmedik (first-person indicative past perfective plural)
pislenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
pislenmediler (indicative past perfective plural third-person)
pislenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pislenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pislenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pislenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pislenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pislenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
pislenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
pislenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
pislenmeyecek (future indicative singular third-person)
pislenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
pislenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
pislenmeyecekler (future indicative plural third-person)
pislenmemişim (first-person inferential perfective singular)
pislenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
pislenmemiş (inferential perfective singular third-person)
pislenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
pislenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pislenmemişler (inferential perfective plural third-person)
pislenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
pislenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
pislenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
pislenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
pislenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pislenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
pislenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pislenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pislenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pislenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pislenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pislenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pislenmesem (conditional first-person singular)
pislenmesen (conditional second-person singular)
pislenmese (conditional singular third-person)
pislenmesek (conditional first-person plural)
pislenmeseniz (conditional plural second-person)
pislenmeseler (conditional plural third-person)
pislenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
pislenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
pislenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
pislenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
pislenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pislenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
pislenmeyeyim (first-person optative singular)
pislenmeyesin (optative second-person singular)
pislenmeye (optative singular third-person)
pislenmeyelim (first-person optative plural)
pislenmeyesiniz (optative plural second-person)
pislenmeyeler (optative plural third-person)
pislenmemekteyim (first-person progressive singular)
pislenmemektesin (progressive second-person singular)
pislenmemekte (progressive singular third-person)
pislenmemekteyiz (first-person plural progressive)
pislenmemektesiniz (plural progressive second-person)
pislenmemekteler (plural progressive third-person)
pislenmemeliyim (first-person necessitative singular)
pislenmemelisin (necessitative second-person singular)
pislenmemeli (necessitative singular third-person)
pislenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
pislenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
pislenmemeliler (necessitative plural third-person)
pislenme (imperative second-person singular)
pislenmesin (imperative singular third-person)
pislenmeyin (imperative plural second-person)
pislenmesinler (imperative plural third-person)
pislenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pislenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
pislenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
pislenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pislenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pislenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pislenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pislenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pislenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pislenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pislenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pislenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pislenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pislenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pislenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pislenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pislenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pislenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pislenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pislenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pislenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pislenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pislenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pislenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pislenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
pislenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
pislenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
pislenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pislenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pislenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
pislenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pislenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pislenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pislenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pislenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pislenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pislenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pislenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pislenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pislenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pislenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pislenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pislenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pislenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pislenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pislenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pislenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pislenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pislenmesem mi? (conditional first-person singular)
pislenmesen mi? (conditional second-person singular)
pislenmese mi? (conditional singular third-person)
pislenmesek mi? (conditional first-person plural)
pislenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
pislenmeseler mi? (conditional plural third-person)
pislenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
pislenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
pislenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
pislenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
pislenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pislenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pislenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
pislenmemekte misin? (progressive second-person singular)
pislenmemekte mi? (progressive singular third-person)
pislenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
pislenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
pislenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
pislenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
pislenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
pislenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
pislenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pislenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pislenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


ağrıtma

second-person singular negative imperative of ağrıtmak


ağrıma

second-person singular negative imperative of ağrımak


ahlama

second-person singular negative imperative of ahlamak


akdetme

second-person singular negative imperative of akdetmek


ağaçlama

second-person singular negative imperative of ağaçlamak


aldırma

second-person singular negative imperative of aldırmak


alkışlama

second-person singular negative imperative of alkışlamak


aldırtma

second-person singular negative imperative of aldırtmak


alıkoyma

second-person singular negative imperative of alıkoymak


ağnama

second-person singular negative imperative of ağnamak


ağaçlandırma

second-person singular negative imperative of ağaçlandırmak


alınma

second-person singular negative imperative of alınmak


arzulama

second-person singular negative imperative of arzulamak


arınma

second-person singular negative imperative of arınmak


asılma

second-person singular negative imperative of asılmak


arıtma

second-person singular negative imperative of arıtmak


izah etmek

izah etmek (third-person singular simple present izah eder)

izah eder (present singular third-person)
izah etmek (infinitive)
izah eden (imperfective impersonal participle)
izah etmiş (impersonal participle perfective)
izah edecek (impersonal participle prospective)
izah ettiğim (non-prospective participle personal)
izah ettiğin (non-prospective participle personal)
izah ettiği (non-prospective participle personal)
izah ettiğimiz (non-prospective participle personal)
izah ettiğiniz (non-prospective participle personal)
izah ettikleri (non-prospective participle personal)
izah edeceğim (participle personal prospective)
izah edeceğin (participle personal prospective)
izah edeceği (participle personal prospective)
izah edeceğimiz (participle personal prospective)
izah edeceğiniz (participle personal prospective)
izah edecekleri (participle personal prospective)
izah etme (noun-from-verb)
izah ediş (adverbial)
izah ederim (aorist first-person indicative present singular)
izah edersin (aorist indicative present second-person singular)
izah eder (aorist indicative present singular third-person)
izah ederiz (aorist first-person indicative plural present)
izah edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
izah ederler (aorist indicative plural present third-person)
izah ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
izah ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
izah ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
izah ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
izah ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
izah ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
izah ettim (first-person indicative past perfective singular)
izah ettin (indicative past perfective second-person singular)
izah etti (indicative past perfective singular third-person)
izah ettik (first-person indicative past perfective plural)
izah ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
izah ettiler (indicative past perfective plural third-person)
izah ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
izah ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
izah ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
izah ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
izah ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
izah ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or izah ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
izah edeceğim (first-person future indicative singular)
izah edeceksin (future indicative second-person singular)
izah edecek (future indicative singular third-person)
izah edeceğiz (first-person future indicative plural)
izah edeceksiniz (future indicative plural second-person)
izah edecekler (future indicative plural third-person)
izah etmişim (first-person inferential perfective singular)
izah etmişsin (inferential perfective second-person singular)
izah etmiş (inferential perfective singular third-person)
izah etmişiz (first-person inferential perfective plural)
izah etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
izah etmişler (inferential perfective plural third-person)
izah edermişim (aorist first-person inferential singular)
izah edermişsin (aorist inferential second-person singular)
izah edermiş (aorist inferential singular third-person)
izah edermişiz (aorist first-person inferential plural)
izah edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
izah ederlermiş (or izah edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
izah ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
izah ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
izah ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
izah ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
izah ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
izah ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
izah etsem (conditional first-person singular)
izah etsen (conditional second-person singular)
izah etse (conditional singular third-person)
izah etsek (conditional first-person plural)
izah etseniz (conditional plural second-person)
izah etseler (conditional plural third-person)
izah etseydim (conditional first-person perfective singular)
izah etseydin (conditional perfective second-person singular)
izah etseydi (conditional perfective singular third-person)
izah etseydik (conditional first-person perfective plural)
izah etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
izah etseydiler (conditional perfective plural third-person)
izah edeyim (first-person optative singular)
izah edesin (optative second-person singular)
izah ede (optative singular third-person)
izah edelim (first-person optative plural)
izah edesiniz (optative plural second-person)
izah edeler (optative plural third-person)
izah etmekteyim (first-person progressive singular)
izah etmektesin (progressive second-person singular)
izah etmekte (progressive singular third-person)
izah etmekteyiz (first-person plural progressive)
izah etmektesiniz (plural progressive second-person)
izah etmekteler (plural progressive third-person)
izah etmeliyim (first-person necessitative singular)
izah etmelisin (necessitative second-person singular)
izah etmeli (necessitative singular third-person)
izah etmeliyiz (first-person necessitative plural)
izah etmelisiniz (necessitative plural second-person)
izah etmeliler (necessitative plural third-person)
izah et (imperative second-person singular)
izah etsin (imperative singular third-person)
izah edin (imperative plural second-person)
or izah ediniz (imperative plural second-person)
izah etsinler (imperative plural third-person)
izah eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
izah eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
izah eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
izah eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
izah eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
izah ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
izah ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
izah ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
izah ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
izah ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
izah ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
izah ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
izah ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
izah ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
izah etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
izah ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
izah ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
izah ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
izah ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
izah ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
izah ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
izah ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
izah ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
izah ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
izah edecek miyim? (first-person future indicative singular)
izah edecek misin? (future indicative second-person singular)
izah edecek mi? (future indicative singular third-person)
izah edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
izah edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
izah edecekler mi? (future indicative plural third-person)
izah etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
izah etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
izah etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
izah etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
izah etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
izah etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
izah eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
izah eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
izah eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
izah eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
izah eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
izah ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
izah ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
izah ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
izah ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
izah ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
izah ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
izah ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
izah etsem mi? (conditional first-person singular)
izah etsen mi? (conditional second-person singular)
izah etse mi? (conditional singular third-person)
izah etsek mi? (conditional first-person plural)
izah etseniz mi? (conditional plural second-person)
izah etseler mi? (conditional plural third-person)
izah etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
izah etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
izah etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
izah etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
izah etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
izah etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
izah etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
izah etmekte misin? (progressive second-person singular)
izah etmekte mi? (progressive singular third-person)
izah etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
izah etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
izah etmekteler mi? (plural progressive third-person)
izah etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
izah etmeli misin? (necessitative second-person singular)
izah etmeli mi? (necessitative singular third-person)
izah etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
izah etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
izah etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
izah etmemek (infinitive negative)
izah etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
izah etmemiş (impersonal negative participle perfective)
izah etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
izah etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
izah etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
izah etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
izah etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
izah etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
izah etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
izah etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
izah etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
izah etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
izah etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
izah etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
izah etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
izah etmeme (negative noun-from-verb)
izah etmeyiş (adverbial negative)
izah etmem (aorist first-person indicative present singular)
izah etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
izah etmez (aorist indicative present singular third-person)
izah etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
izah etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
izah etmezler (aorist indicative plural present third-person)
izah etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
izah etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
izah etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
izah etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
izah etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
izah etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
izah etmedim (first-person indicative past perfective singular)
izah etmedin (indicative past perfective second-person singular)
izah etmedi (indicative past perfective singular third-person)
izah etmedik (first-person indicative past perfective plural)
izah etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
izah etmediler (indicative past perfective plural third-person)
izah etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
izah etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
izah etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
izah etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
izah etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
izah etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
izah etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
izah etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
izah etmeyecek (future indicative singular third-person)
izah etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
izah etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
izah etmeyecekler (future indicative plural third-person)
izah etmemişim (first-person inferential perfective singular)
izah etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
izah etmemiş (inferential perfective singular third-person)
izah etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
izah etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
izah etmemişler (inferential perfective plural third-person)
izah etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
izah etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
izah etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
izah etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
izah etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
izah etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
izah etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
izah etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
izah etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
izah etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
izah etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
izah etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
izah etmesem (conditional first-person singular)
izah etmesen (conditional second-person singular)
izah etmese (conditional singular third-person)
izah etmesek (conditional first-person plural)
izah etmeseniz (conditional plural second-person)
izah etmeseler (conditional plural third-person)
izah etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
izah etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
izah etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
izah etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
izah etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
izah etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
izah etmeyeyim (first-person optative singular)
izah etmeyesin (optative second-person singular)
izah etmeye (optative singular third-person)
izah etmeyelim (first-person optative plural)
izah etmeyesiniz (optative plural second-person)
izah etmeyeler (optative plural third-person)
izah etmemekteyim (first-person progressive singular)
izah etmemektesin (progressive second-person singular)
izah etmemekte (progressive singular third-person)
izah etmemekteyiz (first-person plural progressive)
izah etmemektesiniz (plural progressive second-person)
izah etmemekteler (plural progressive third-person)
izah etmemeliyim (first-person necessitative singular)
izah etmemelisin (necessitative second-person singular)
izah etmemeli (necessitative singular third-person)
izah etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
izah etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
izah etmemeliler (necessitative plural third-person)
izah etme (imperative second-person singular)
izah etmesin (imperative singular third-person)
izah etmeyin (imperative plural second-person)
or izah etmeyiniz (imperative plural second-person)
izah etmesinler (imperative plural third-person)
izah etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
izah etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
izah etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
izah etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
izah etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
izah etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
izah etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
izah etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
izah etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
izah etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
izah etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
izah etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
izah etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
izah etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
izah etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
izah etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
izah etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
izah etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
izah etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
izah etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
izah etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
izah etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
izah etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
izah etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
izah etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
izah etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
izah etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
izah etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
izah etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
izah etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
izah etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
izah etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
izah etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
izah etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
izah etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
izah etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
izah etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
izah etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
izah etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
izah etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
izah etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
izah etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
izah etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
izah etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
izah etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
izah etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
izah etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
izah etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
izah etmesem mi? (conditional first-person singular)
izah etmesen mi? (conditional second-person singular)
izah etmese mi? (conditional singular third-person)
izah etmesek mi? (conditional first-person plural)
izah etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
izah etmeseler mi? (conditional plural third-person)
izah etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
izah etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
izah etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
izah etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
izah etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
izah etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
izah etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
izah etmemekte misin? (progressive second-person singular)
izah etmemekte mi? (progressive singular third-person)
izah etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
izah etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
izah etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
izah etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
izah etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
izah etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
izah etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
izah etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
izah etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


defol

Inherited from Ottoman Turkish دفع اول (defʿ ol), from Arabic دَفْع (dafʕ), equivalent to def (“an act of pushing away, repelling, expelling”) + ol (“2nd P. Sg. positive imperative of olmak (“to be, to become”)”).

af

def<t:an act of pushing away, repelling, expelling>

ol<t:2nd P. Sg. positive imperative of <i class="Latn mention" lang="tr">olmak</i> (“to be, to become”)>

second-person singular imperative of defolmak