hesaplaşmak

hesaplaşmak (infinitive)
hesaplaşan (imperfective impersonal participle)
hesaplaşmış (impersonal participle perfective)
hesaplaşacak (impersonal participle prospective)
hesaplaştığım (non-prospective participle personal)
hesaplaştığın (non-prospective participle personal)
hesaplaştığı (non-prospective participle personal)
hesaplaştığımız (non-prospective participle personal)
hesaplaştığınız (non-prospective participle personal)
hesaplaştıkları (non-prospective participle personal)
hesaplaşacağım (participle personal prospective)
hesaplaşacağın (participle personal prospective)
hesaplaşacağı (participle personal prospective)
hesaplaşacağımız (participle personal prospective)
hesaplaşacağınız (participle personal prospective)
hesaplaşacakları (participle personal prospective)
hesaplaşma (noun-from-verb)
hesaplaşış (adverbial)
hesaplaşırım (aorist first-person indicative present singular)
hesaplaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
hesaplaşır (aorist indicative present singular third-person)
hesaplaşırız (aorist first-person indicative plural present)
hesaplaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
hesaplaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
hesaplaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hesaplaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hesaplaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hesaplaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hesaplaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hesaplaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hesaplaştım (first-person indicative past perfective singular)
hesaplaştın (indicative past perfective second-person singular)
hesaplaştı (indicative past perfective singular third-person)
hesaplaştık (first-person indicative past perfective plural)
hesaplaştınız (indicative past perfective plural second-person)
hesaplaştılar (indicative past perfective plural third-person)
hesaplaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hesaplaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hesaplaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hesaplaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hesaplaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hesaplaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hesaplaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hesaplaşacağım (first-person future indicative singular)
hesaplaşacaksın (future indicative second-person singular)
hesaplaşacak (future indicative singular third-person)
hesaplaşacağız (first-person future indicative plural)
hesaplaşacaksınız (future indicative plural second-person)
hesaplaşacaklar (future indicative plural third-person)
hesaplaşmışım (first-person inferential perfective singular)
hesaplaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
hesaplaşmış (inferential perfective singular third-person)
hesaplaşmışız (first-person inferential perfective plural)
hesaplaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
hesaplaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
hesaplaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
hesaplaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
hesaplaşırmış (aorist inferential singular third-person)
hesaplaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
hesaplaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hesaplaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or hesaplaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
hesaplaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hesaplaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hesaplaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hesaplaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hesaplaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hesaplaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hesaplaşsam (conditional first-person singular)
hesaplaşsan (conditional second-person singular)
hesaplaşsa (conditional singular third-person)
hesaplaşsak (conditional first-person plural)
hesaplaşsanız (conditional plural second-person)
hesaplaşsalar (conditional plural third-person)
hesaplaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
hesaplaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
hesaplaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
hesaplaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
hesaplaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
hesaplaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
hesaplaşayım (first-person optative singular)
hesaplaşasın (optative second-person singular)
hesaplaşa (optative singular third-person)
hesaplaşalım (first-person optative plural)
hesaplaşasınız (optative plural second-person)
hesaplaşalar (optative plural third-person)
hesaplaşmaktayım (first-person progressive singular)
hesaplaşmaktasın (progressive second-person singular)
hesaplaşmakta (progressive singular third-person)
hesaplaşmaktayız (first-person plural progressive)
hesaplaşmaktasınız (plural progressive second-person)
hesaplaşmaktalar (plural progressive third-person)
hesaplaşmalıyım (first-person necessitative singular)
hesaplaşmalısın (necessitative second-person singular)
hesaplaşmalı (necessitative singular third-person)
hesaplaşmalıyız (first-person necessitative plural)
hesaplaşmalısınız (necessitative plural second-person)
hesaplaşmalılar (necessitative plural third-person)
hesaplaş (imperative second-person singular)
hesaplaşsın (imperative singular third-person)
hesaplaşın (imperative plural second-person)
hesaplaşsınlar (imperative plural third-person)
hesaplaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hesaplaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hesaplaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
hesaplaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hesaplaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hesaplaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hesaplaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hesaplaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hesaplaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hesaplaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hesaplaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hesaplaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hesaplaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hesaplaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hesaplaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hesaplaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hesaplaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hesaplaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hesaplaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hesaplaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hesaplaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hesaplaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hesaplaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hesaplaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hesaplaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hesaplaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
hesaplaşacak mı? (future indicative singular third-person)
hesaplaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hesaplaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hesaplaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hesaplaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hesaplaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hesaplaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
hesaplaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hesaplaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hesaplaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hesaplaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hesaplaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hesaplaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hesaplaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hesaplaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hesaplaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hesaplaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hesaplaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hesaplaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hesaplaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hesaplaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hesaplaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hesaplaşsam mı? (conditional first-person singular)
hesaplaşsan mı? (conditional second-person singular)
hesaplaşsa mı? (conditional singular third-person)
hesaplaşsak mı? (conditional first-person plural)
hesaplaşsanız mı? (conditional plural second-person)
hesaplaşsalar mı? (conditional plural third-person)
hesaplaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hesaplaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hesaplaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hesaplaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hesaplaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hesaplaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hesaplaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
hesaplaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
hesaplaşmakta mı? (progressive singular third-person)
hesaplaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
hesaplaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
hesaplaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
hesaplaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hesaplaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
hesaplaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
hesaplaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hesaplaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hesaplaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
hesaplaşmamak (infinitive negative)
hesaplaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
hesaplaşmamış (impersonal negative participle perfective)
hesaplaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
hesaplaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hesaplaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hesaplaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hesaplaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hesaplaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hesaplaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hesaplaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hesaplaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hesaplaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hesaplaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hesaplaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hesaplaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hesaplaşmama (negative noun-from-verb)
hesaplaşmayış (adverbial negative)
hesaplaşmam (aorist first-person indicative present singular)
hesaplaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
hesaplaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
hesaplaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
hesaplaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hesaplaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
hesaplaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hesaplaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hesaplaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hesaplaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hesaplaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hesaplaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hesaplaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
hesaplaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
hesaplaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
hesaplaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
hesaplaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
hesaplaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
hesaplaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hesaplaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hesaplaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hesaplaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hesaplaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hesaplaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hesaplaşmayacağım (first-person future indicative singular)
hesaplaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
hesaplaşmayacak (future indicative singular third-person)
hesaplaşmayacağız (first-person future indicative plural)
hesaplaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
hesaplaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
hesaplaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
hesaplaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
hesaplaşmamış (inferential perfective singular third-person)
hesaplaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
hesaplaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hesaplaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
hesaplaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
hesaplaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hesaplaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
hesaplaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
hesaplaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hesaplaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hesaplaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hesaplaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hesaplaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hesaplaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hesaplaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hesaplaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hesaplaşmasam (conditional first-person singular)
hesaplaşmasan (conditional second-person singular)
hesaplaşmasa (conditional singular third-person)
hesaplaşmasak (conditional first-person plural)
hesaplaşmasanız (conditional plural second-person)
hesaplaşmasalar (conditional plural third-person)
hesaplaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
hesaplaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
hesaplaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
hesaplaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
hesaplaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hesaplaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hesaplaşmayayım (first-person optative singular)
hesaplaşmayasın (optative second-person singular)
hesaplaşmaya (optative singular third-person)
hesaplaşmayalım (first-person optative plural)
hesaplaşmayasınız (optative plural second-person)
hesaplaşmayalar (optative plural third-person)
hesaplaşmamaktayım (first-person progressive singular)
hesaplaşmamaktasın (progressive second-person singular)
hesaplaşmamakta (progressive singular third-person)
hesaplaşmamaktayız (first-person plural progressive)
hesaplaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
hesaplaşmamaktalar (plural progressive third-person)
hesaplaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
hesaplaşmamalısın (necessitative second-person singular)
hesaplaşmamalı (necessitative singular third-person)
hesaplaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
hesaplaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
hesaplaşmamalılar (necessitative plural third-person)
hesaplaşma (imperative second-person singular)
hesaplaşmasın (imperative singular third-person)
hesaplaşmayın (imperative plural second-person)
hesaplaşmasınlar (imperative plural third-person)
hesaplaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hesaplaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hesaplaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hesaplaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hesaplaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hesaplaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hesaplaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hesaplaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hesaplaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hesaplaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hesaplaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hesaplaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hesaplaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hesaplaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hesaplaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hesaplaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hesaplaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hesaplaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hesaplaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hesaplaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hesaplaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hesaplaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hesaplaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hesaplaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hesaplaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hesaplaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hesaplaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
hesaplaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hesaplaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hesaplaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hesaplaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hesaplaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hesaplaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hesaplaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hesaplaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hesaplaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hesaplaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hesaplaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hesaplaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hesaplaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hesaplaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hesaplaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hesaplaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hesaplaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hesaplaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hesaplaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hesaplaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hesaplaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hesaplaşmasam mı? (conditional first-person singular)
hesaplaşmasan mı? (conditional second-person singular)
hesaplaşmasa mı? (conditional singular third-person)
hesaplaşmasak mı? (conditional first-person plural)
hesaplaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
hesaplaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
hesaplaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hesaplaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hesaplaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hesaplaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hesaplaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hesaplaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hesaplaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hesaplaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
hesaplaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
hesaplaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hesaplaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hesaplaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hesaplaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hesaplaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hesaplaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
hesaplaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hesaplaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hesaplaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish حسابلاشمق. Equivalent to hesap + -la + -ş-


kucaklaşmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kucaklaşmak (infinitive)
kucaklaşan (imperfective impersonal participle)
kucaklaşmış (impersonal participle perfective)
kucaklaşacak (impersonal participle prospective)
kucaklaştığım (non-prospective participle personal)
kucaklaştığın (non-prospective participle personal)
kucaklaştığı (non-prospective participle personal)
kucaklaştığımız (non-prospective participle personal)
kucaklaştığınız (non-prospective participle personal)
kucaklaştıkları (non-prospective participle personal)
kucaklaşacağım (participle personal prospective)
kucaklaşacağın (participle personal prospective)
kucaklaşacağı (participle personal prospective)
kucaklaşacağımız (participle personal prospective)
kucaklaşacağınız (participle personal prospective)
kucaklaşacakları (participle personal prospective)
kucaklaşma (noun-from-verb)
kucaklaşış (adverbial)
kucaklaşırım (aorist first-person indicative present singular)
kucaklaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
kucaklaşır (aorist indicative present singular third-person)
kucaklaşırız (aorist first-person indicative plural present)
kucaklaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kucaklaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
kucaklaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kucaklaştım (first-person indicative past perfective singular)
kucaklaştın (indicative past perfective second-person singular)
kucaklaştı (indicative past perfective singular third-person)
kucaklaştık (first-person indicative past perfective plural)
kucaklaştınız (indicative past perfective plural second-person)
kucaklaştılar (indicative past perfective plural third-person)
kucaklaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kucaklaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklaşacağım (first-person future indicative singular)
kucaklaşacaksın (future indicative second-person singular)
kucaklaşacak (future indicative singular third-person)
kucaklaşacağız (first-person future indicative plural)
kucaklaşacaksınız (future indicative plural second-person)
kucaklaşacaklar (future indicative plural third-person)
kucaklaşmışım (first-person inferential perfective singular)
kucaklaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
kucaklaşmış (inferential perfective singular third-person)
kucaklaşmışız (first-person inferential perfective plural)
kucaklaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kucaklaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
kucaklaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
kucaklaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kucaklaşırmış (aorist inferential singular third-person)
kucaklaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
kucaklaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kucaklaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kucaklaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kucaklaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kucaklaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kucaklaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kucaklaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kucaklaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kucaklaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kucaklaşsam (conditional first-person singular)
kucaklaşsan (conditional second-person singular)
kucaklaşsa (conditional singular third-person)
kucaklaşsak (conditional first-person plural)
kucaklaşsanız (conditional plural second-person)
kucaklaşsalar (conditional plural third-person)
kucaklaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
kucaklaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
kucaklaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
kucaklaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
kucaklaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kucaklaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kucaklaşayım (first-person optative singular)
kucaklaşasın (optative second-person singular)
kucaklaşa (optative singular third-person)
kucaklaşalım (first-person optative plural)
kucaklaşasınız (optative plural second-person)
kucaklaşalar (optative plural third-person)
kucaklaşmaktayım (first-person progressive singular)
kucaklaşmaktasın (progressive second-person singular)
kucaklaşmakta (progressive singular third-person)
kucaklaşmaktayız (first-person plural progressive)
kucaklaşmaktasınız (plural progressive second-person)
kucaklaşmaktalar (plural progressive third-person)
kucaklaşmalıyım (first-person necessitative singular)
kucaklaşmalısın (necessitative second-person singular)
kucaklaşmalı (necessitative singular third-person)
kucaklaşmalıyız (first-person necessitative plural)
kucaklaşmalısınız (necessitative plural second-person)
kucaklaşmalılar (necessitative plural third-person)
kucaklaş (imperative second-person singular)
kucaklaşsın (imperative singular third-person)
kucaklaşın (imperative plural second-person)
kucaklaşsınlar (imperative plural third-person)
kucaklaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kucaklaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kucaklaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kucaklaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kucaklaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kucaklaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kucaklaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kucaklaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kucaklaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kucaklaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kucaklaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kucaklaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kucaklaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kucaklaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kucaklaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
kucaklaşacak mı? (future indicative singular third-person)
kucaklaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kucaklaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kucaklaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kucaklaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kucaklaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kucaklaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kucaklaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kucaklaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kucaklaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kucaklaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kucaklaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kucaklaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kucaklaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kucaklaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kucaklaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kucaklaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kucaklaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kucaklaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kucaklaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kucaklaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kucaklaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kucaklaşsam mı? (conditional first-person singular)
kucaklaşsan mı? (conditional second-person singular)
kucaklaşsa mı? (conditional singular third-person)
kucaklaşsak mı? (conditional first-person plural)
kucaklaşsanız mı? (conditional plural second-person)
kucaklaşsalar mı? (conditional plural third-person)
kucaklaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kucaklaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kucaklaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kucaklaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kucaklaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kucaklaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kucaklaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kucaklaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
kucaklaşmakta mı? (progressive singular third-person)
kucaklaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kucaklaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kucaklaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kucaklaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kucaklaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kucaklaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
kucaklaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kucaklaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kucaklaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kucaklaşmamak (infinitive negative)
kucaklaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
kucaklaşmamış (impersonal negative participle perfective)
kucaklaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
kucaklaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kucaklaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kucaklaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kucaklaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kucaklaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kucaklaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kucaklaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kucaklaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kucaklaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kucaklaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kucaklaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kucaklaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kucaklaşmama (negative noun-from-verb)
kucaklaşmayış (adverbial negative)
kucaklaşmam (aorist first-person indicative present singular)
kucaklaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kucaklaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
kucaklaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
kucaklaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kucaklaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kucaklaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kucaklaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
kucaklaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
kucaklaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
kucaklaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
kucaklaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kucaklaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kucaklaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklaşmayacağım (first-person future indicative singular)
kucaklaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
kucaklaşmayacak (future indicative singular third-person)
kucaklaşmayacağız (first-person future indicative plural)
kucaklaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kucaklaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
kucaklaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
kucaklaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kucaklaşmamış (inferential perfective singular third-person)
kucaklaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
kucaklaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kucaklaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kucaklaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kucaklaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kucaklaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
kucaklaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kucaklaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kucaklaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kucaklaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kucaklaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kucaklaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kucaklaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kucaklaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kucaklaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kucaklaşmasam (conditional first-person singular)
kucaklaşmasan (conditional second-person singular)
kucaklaşmasa (conditional singular third-person)
kucaklaşmasak (conditional first-person plural)
kucaklaşmasanız (conditional plural second-person)
kucaklaşmasalar (conditional plural third-person)
kucaklaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kucaklaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kucaklaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kucaklaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kucaklaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kucaklaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kucaklaşmayayım (first-person optative singular)
kucaklaşmayasın (optative second-person singular)
kucaklaşmaya (optative singular third-person)
kucaklaşmayalım (first-person optative plural)
kucaklaşmayasınız (optative plural second-person)
kucaklaşmayalar (optative plural third-person)
kucaklaşmamaktayım (first-person progressive singular)
kucaklaşmamaktasın (progressive second-person singular)
kucaklaşmamakta (progressive singular third-person)
kucaklaşmamaktayız (first-person plural progressive)
kucaklaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
kucaklaşmamaktalar (plural progressive third-person)
kucaklaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
kucaklaşmamalısın (necessitative second-person singular)
kucaklaşmamalı (necessitative singular third-person)
kucaklaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
kucaklaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
kucaklaşmamalılar (necessitative plural third-person)
kucaklaşma (imperative second-person singular)
kucaklaşmasın (imperative singular third-person)
kucaklaşmayın (imperative plural second-person)
kucaklaşmasınlar (imperative plural third-person)
kucaklaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kucaklaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kucaklaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kucaklaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kucaklaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kucaklaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kucaklaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kucaklaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kucaklaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kucaklaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kucaklaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kucaklaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kucaklaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kucaklaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kucaklaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kucaklaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kucaklaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kucaklaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kucaklaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kucaklaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kucaklaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kucaklaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kucaklaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kucaklaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kucaklaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kucaklaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kucaklaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kucaklaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kucaklaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kucaklaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kucaklaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kucaklaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kucaklaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kucaklaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kucaklaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kucaklaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kucaklaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kucaklaşmasam mı? (conditional first-person singular)
kucaklaşmasan mı? (conditional second-person singular)
kucaklaşmasa mı? (conditional singular third-person)
kucaklaşmasak mı? (conditional first-person plural)
kucaklaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
kucaklaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
kucaklaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kucaklaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kucaklaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kucaklaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kucaklaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kucaklaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kucaklaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kucaklaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kucaklaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
kucaklaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kucaklaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kucaklaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kucaklaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kucaklaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kucaklaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kucaklaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kucaklaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kucaklaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قوجاقلاشمق. Equivalent to kucak + -la + -ş-


mektuplaşmak

mektuplaşmak (infinitive)
mektuplaşan (imperfective impersonal participle)
mektuplaşmış (impersonal participle perfective)
mektuplaşacak (impersonal participle prospective)
mektuplaştığım (non-prospective participle personal)
mektuplaştığın (non-prospective participle personal)
mektuplaştığı (non-prospective participle personal)
mektuplaştığımız (non-prospective participle personal)
mektuplaştığınız (non-prospective participle personal)
mektuplaştıkları (non-prospective participle personal)
mektuplaşacağım (participle personal prospective)
mektuplaşacağın (participle personal prospective)
mektuplaşacağı (participle personal prospective)
mektuplaşacağımız (participle personal prospective)
mektuplaşacağınız (participle personal prospective)
mektuplaşacakları (participle personal prospective)
mektuplaşma (noun-from-verb)
mektuplaşış (adverbial)
mektuplaşırım (aorist first-person indicative present singular)
mektuplaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
mektuplaşır (aorist indicative present singular third-person)
mektuplaşırız (aorist first-person indicative plural present)
mektuplaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
mektuplaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
mektuplaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mektuplaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mektuplaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
mektuplaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mektuplaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mektuplaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mektuplaştım (first-person indicative past perfective singular)
mektuplaştın (indicative past perfective second-person singular)
mektuplaştı (indicative past perfective singular third-person)
mektuplaştık (first-person indicative past perfective plural)
mektuplaştınız (indicative past perfective plural second-person)
mektuplaştılar (indicative past perfective plural third-person)
mektuplaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mektuplaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mektuplaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mektuplaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mektuplaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mektuplaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or mektuplaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
mektuplaşacağım (first-person future indicative singular)
mektuplaşacaksın (future indicative second-person singular)
mektuplaşacak (future indicative singular third-person)
mektuplaşacağız (first-person future indicative plural)
mektuplaşacaksınız (future indicative plural second-person)
mektuplaşacaklar (future indicative plural third-person)
mektuplaşmışım (first-person inferential perfective singular)
mektuplaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
mektuplaşmış (inferential perfective singular third-person)
mektuplaşmışız (first-person inferential perfective plural)
mektuplaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
mektuplaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
mektuplaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
mektuplaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
mektuplaşırmış (aorist inferential singular third-person)
mektuplaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
mektuplaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
mektuplaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or mektuplaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
mektuplaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mektuplaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mektuplaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mektuplaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mektuplaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mektuplaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mektuplaşsam (conditional first-person singular)
mektuplaşsan (conditional second-person singular)
mektuplaşsa (conditional singular third-person)
mektuplaşsak (conditional first-person plural)
mektuplaşsanız (conditional plural second-person)
mektuplaşsalar (conditional plural third-person)
mektuplaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
mektuplaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
mektuplaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
mektuplaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
mektuplaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
mektuplaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
mektuplaşayım (first-person optative singular)
mektuplaşasın (optative second-person singular)
mektuplaşa (optative singular third-person)
mektuplaşalım (first-person optative plural)
mektuplaşasınız (optative plural second-person)
mektuplaşalar (optative plural third-person)
mektuplaşmaktayım (first-person progressive singular)
mektuplaşmaktasın (progressive second-person singular)
mektuplaşmakta (progressive singular third-person)
mektuplaşmaktayız (first-person plural progressive)
mektuplaşmaktasınız (plural progressive second-person)
mektuplaşmaktalar (plural progressive third-person)
mektuplaşmalıyım (first-person necessitative singular)
mektuplaşmalısın (necessitative second-person singular)
mektuplaşmalı (necessitative singular third-person)
mektuplaşmalıyız (first-person necessitative plural)
mektuplaşmalısınız (necessitative plural second-person)
mektuplaşmalılar (necessitative plural third-person)
mektuplaş (imperative second-person singular)
mektuplaşsın (imperative singular third-person)
mektuplaşın (imperative plural second-person)
mektuplaşsınlar (imperative plural third-person)
mektuplaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
mektuplaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
mektuplaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
mektuplaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
mektuplaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
mektuplaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
mektuplaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mektuplaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mektuplaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mektuplaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mektuplaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mektuplaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mektuplaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
mektuplaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
mektuplaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
mektuplaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
mektuplaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
mektuplaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
mektuplaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mektuplaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mektuplaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mektuplaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mektuplaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mektuplaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mektuplaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
mektuplaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
mektuplaşacak mı? (future indicative singular third-person)
mektuplaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
mektuplaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
mektuplaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
mektuplaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
mektuplaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
mektuplaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
mektuplaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
mektuplaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
mektuplaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
mektuplaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
mektuplaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
mektuplaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
mektuplaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
mektuplaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
mektuplaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
mektuplaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mektuplaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mektuplaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mektuplaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mektuplaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mektuplaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mektuplaşsam mı? (conditional first-person singular)
mektuplaşsan mı? (conditional second-person singular)
mektuplaşsa mı? (conditional singular third-person)
mektuplaşsak mı? (conditional first-person plural)
mektuplaşsanız mı? (conditional plural second-person)
mektuplaşsalar mı? (conditional plural third-person)
mektuplaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
mektuplaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
mektuplaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
mektuplaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
mektuplaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
mektuplaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
mektuplaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
mektuplaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
mektuplaşmakta mı? (progressive singular third-person)
mektuplaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
mektuplaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
mektuplaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
mektuplaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
mektuplaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
mektuplaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
mektuplaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
mektuplaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
mektuplaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
mektuplaşmamak (infinitive negative)
mektuplaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
mektuplaşmamış (impersonal negative participle perfective)
mektuplaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
mektuplaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
mektuplaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
mektuplaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
mektuplaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
mektuplaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
mektuplaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
mektuplaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
mektuplaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
mektuplaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
mektuplaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
mektuplaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
mektuplaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
mektuplaşmama (negative noun-from-verb)
mektuplaşmayış (adverbial negative)
mektuplaşmam (aorist first-person indicative present singular)
mektuplaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
mektuplaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
mektuplaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
mektuplaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
mektuplaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
mektuplaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mektuplaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mektuplaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
mektuplaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mektuplaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mektuplaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mektuplaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
mektuplaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
mektuplaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
mektuplaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
mektuplaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
mektuplaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
mektuplaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mektuplaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mektuplaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mektuplaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mektuplaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mektuplaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
mektuplaşmayacağım (first-person future indicative singular)
mektuplaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
mektuplaşmayacak (future indicative singular third-person)
mektuplaşmayacağız (first-person future indicative plural)
mektuplaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
mektuplaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
mektuplaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
mektuplaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
mektuplaşmamış (inferential perfective singular third-person)
mektuplaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
mektuplaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
mektuplaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
mektuplaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
mektuplaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
mektuplaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
mektuplaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
mektuplaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
mektuplaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
mektuplaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mektuplaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mektuplaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mektuplaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mektuplaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mektuplaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mektuplaşmasam (conditional first-person singular)
mektuplaşmasan (conditional second-person singular)
mektuplaşmasa (conditional singular third-person)
mektuplaşmasak (conditional first-person plural)
mektuplaşmasanız (conditional plural second-person)
mektuplaşmasalar (conditional plural third-person)
mektuplaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
mektuplaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
mektuplaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
mektuplaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
mektuplaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
mektuplaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
mektuplaşmayayım (first-person optative singular)
mektuplaşmayasın (optative second-person singular)
mektuplaşmaya (optative singular third-person)
mektuplaşmayalım (first-person optative plural)
mektuplaşmayasınız (optative plural second-person)
mektuplaşmayalar (optative plural third-person)
mektuplaşmamaktayım (first-person progressive singular)
mektuplaşmamaktasın (progressive second-person singular)
mektuplaşmamakta (progressive singular third-person)
mektuplaşmamaktayız (first-person plural progressive)
mektuplaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
mektuplaşmamaktalar (plural progressive third-person)
mektuplaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
mektuplaşmamalısın (necessitative second-person singular)
mektuplaşmamalı (necessitative singular third-person)
mektuplaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
mektuplaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
mektuplaşmamalılar (necessitative plural third-person)
mektuplaşma (imperative second-person singular)
mektuplaşmasın (imperative singular third-person)
mektuplaşmayın (imperative plural second-person)
mektuplaşmasınlar (imperative plural third-person)
mektuplaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
mektuplaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
mektuplaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
mektuplaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
mektuplaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
mektuplaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
mektuplaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mektuplaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mektuplaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mektuplaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mektuplaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mektuplaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mektuplaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
mektuplaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
mektuplaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
mektuplaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
mektuplaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
mektuplaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
mektuplaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mektuplaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mektuplaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mektuplaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mektuplaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mektuplaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mektuplaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
mektuplaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
mektuplaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
mektuplaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
mektuplaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
mektuplaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
mektuplaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
mektuplaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
mektuplaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
mektuplaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
mektuplaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
mektuplaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
mektuplaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
mektuplaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
mektuplaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
mektuplaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
mektuplaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
mektuplaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
mektuplaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mektuplaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mektuplaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mektuplaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mektuplaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mektuplaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mektuplaşmasam mı? (conditional first-person singular)
mektuplaşmasan mı? (conditional second-person singular)
mektuplaşmasa mı? (conditional singular third-person)
mektuplaşmasak mı? (conditional first-person plural)
mektuplaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
mektuplaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
mektuplaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
mektuplaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
mektuplaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
mektuplaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
mektuplaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
mektuplaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
mektuplaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
mektuplaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
mektuplaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
mektuplaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
mektuplaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
mektuplaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
mektuplaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
mektuplaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
mektuplaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
mektuplaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
mektuplaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
mektuplaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish مكتوبلاشمق. Equivalent to mektup + -la + -ş-


ötüşmek

head

ötüşmek (third-person singular simple present ötüşir)

ötüşir (present singular third-person)
ötüşmek (infinitive)
ötüşen (imperfective impersonal participle)
ötüşmüş (impersonal participle perfective)
ötüşecek (impersonal participle prospective)
ötüştüğüm (non-prospective participle personal)
ötüştüğün (non-prospective participle personal)
ötüştüğü (non-prospective participle personal)
ötüştüğümüz (non-prospective participle personal)
ötüştüğünüz (non-prospective participle personal)
ötüştükleri (non-prospective participle personal)
ötüşeceğim (participle personal prospective)
ötüşeceğin (participle personal prospective)
ötüşeceği (participle personal prospective)
ötüşeceğimiz (participle personal prospective)
ötüşeceğiniz (participle personal prospective)
ötüşecekleri (participle personal prospective)
ötüşme (noun-from-verb)
ötüşüş (adverbial)
ötüşürüm (aorist first-person indicative present singular)
ötüşürsün (aorist indicative present second-person singular)
ötüşür (aorist indicative present singular third-person)
ötüşürüz (aorist first-person indicative plural present)
ötüşürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ötüşürler (aorist indicative plural present third-person)
ötüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ötüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ötüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ötüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ötüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ötüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ötüştüm (first-person indicative past perfective singular)
ötüştün (indicative past perfective second-person singular)
ötüştü (indicative past perfective singular third-person)
ötüştük (first-person indicative past perfective plural)
ötüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
ötüştüler (indicative past perfective plural third-person)
ötüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ötüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ötüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ötüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ötüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ötüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ötüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ötüşeceğim (first-person future indicative singular)
ötüşeceksin (future indicative second-person singular)
ötüşecek (future indicative singular third-person)
ötüşeceğiz (first-person future indicative plural)
ötüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
ötüşecekler (future indicative plural third-person)
ötüşmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ötüşmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ötüşmüş (inferential perfective singular third-person)
ötüşmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ötüşmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ötüşmüşler (inferential perfective plural third-person)
ötüşürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ötüşürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ötüşürmüş (aorist inferential singular third-person)
ötüşürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ötüşürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ötüşürlermiş (or ötüşürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ötüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ötüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ötüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ötüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ötüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ötüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ötüşsem (conditional first-person singular)
ötüşsen (conditional second-person singular)
ötüşse (conditional singular third-person)
ötüşsek (conditional first-person plural)
ötüşseniz (conditional plural second-person)
ötüşseler (conditional plural third-person)
ötüşseydim (conditional first-person perfective singular)
ötüşseydin (conditional perfective second-person singular)
ötüşseydi (conditional perfective singular third-person)
ötüşseydik (conditional first-person perfective plural)
ötüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ötüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
ötüşeyim (first-person optative singular)
ötüşesin (optative second-person singular)
ötüşe (optative singular third-person)
ötüşelim (first-person optative plural)
ötüşesiniz (optative plural second-person)
ötüşeler (optative plural third-person)
ötüşmekteyim (first-person progressive singular)
ötüşmektesin (progressive second-person singular)
ötüşmekte (progressive singular third-person)
ötüşmekteyiz (first-person plural progressive)
ötüşmektesiniz (plural progressive second-person)
ötüşmekteler (plural progressive third-person)
ötüşmeliyim (first-person necessitative singular)
ötüşmelisin (necessitative second-person singular)
ötüşmeli (necessitative singular third-person)
ötüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
ötüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
ötüşmeliler (necessitative plural third-person)
ötüş (imperative second-person singular)
ötüşsün (imperative singular third-person)
ötüşün (imperative plural second-person)
ötüşsünler (imperative plural third-person)
ötüşür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ötüşür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ötüşür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ötüşür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ötüşür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ötüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ötüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ötüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ötüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ötüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ötüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ötüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ötüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
ötüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
ötüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
ötüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
ötüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
ötüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ötüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ötüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ötüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ötüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ötüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ötüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ötüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
ötüşecek misin? (future indicative second-person singular)
ötüşecek mi? (future indicative singular third-person)
ötüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ötüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ötüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
ötüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ötüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ötüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ötüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ötüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ötüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ötüşür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ötüşür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ötüşür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ötüşür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ötüşür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ötüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ötüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ötüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ötüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ötüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ötüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ötüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ötüşsem mi? (conditional first-person singular)
ötüşsen mi? (conditional second-person singular)
ötüşse mi? (conditional singular third-person)
ötüşsek mi? (conditional first-person plural)
ötüşseniz mi? (conditional plural second-person)
ötüşseler mi? (conditional plural third-person)
ötüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ötüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ötüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ötüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ötüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ötüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ötüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
ötüşmekte misin? (progressive second-person singular)
ötüşmekte mi? (progressive singular third-person)
ötüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ötüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ötüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
ötüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ötüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
ötüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
ötüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ötüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ötüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ötüşmemek (infinitive negative)
ötüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ötüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
ötüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ötüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ötüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ötüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ötüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ötüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ötüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ötüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ötüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ötüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ötüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ötüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ötüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ötüşmeme (negative noun-from-verb)
ötüşmeyüş (adverbial negative)
ötüşmem (aorist first-person indicative present singular)
ötüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ötüşmez (aorist indicative present singular third-person)
ötüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ötüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ötüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
ötüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ötüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ötüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ötüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ötüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ötüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ötüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
ötüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
ötüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
ötüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
ötüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ötüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
ötüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ötüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ötüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ötüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ötüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ötüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ötüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ötüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ötüşmeyecek (future indicative singular third-person)
ötüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ötüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ötüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
ötüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
ötüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ötüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
ötüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ötüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ötüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
ötüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ötüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ötüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ötüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ötüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ötüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ötüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ötüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ötüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ötüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ötüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ötüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ötüşmesem (conditional first-person singular)
ötüşmesen (conditional second-person singular)
ötüşmese (conditional singular third-person)
ötüşmesek (conditional first-person plural)
ötüşmeseniz (conditional plural second-person)
ötüşmeseler (conditional plural third-person)
ötüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ötüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ötüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ötüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ötüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ötüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ötüşmeyeyim (first-person optative singular)
ötüşmeyesin (optative second-person singular)
ötüşmeye (optative singular third-person)
ötüşmeyelim (first-person optative plural)
ötüşmeyesiniz (optative plural second-person)
ötüşmeyeler (optative plural third-person)
ötüşmemekteyim (first-person progressive singular)
ötüşmemektesin (progressive second-person singular)
ötüşmemekte (progressive singular third-person)
ötüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
ötüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
ötüşmemekteler (plural progressive third-person)
ötüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
ötüşmemelisin (necessitative second-person singular)
ötüşmemeli (necessitative singular third-person)
ötüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ötüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ötüşmemeliler (necessitative plural third-person)
ötüşme (imperative second-person singular)
ötüşmesin (imperative singular third-person)
ötüşmeyin (imperative plural second-person)
ötüşmesinler (imperative plural third-person)
ötüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ötüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ötüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ötüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ötüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ötüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ötüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ötüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ötüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ötüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ötüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ötüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ötüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ötüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ötüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ötüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ötüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ötüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ötüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ötüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ötüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ötüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ötüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ötüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ötüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ötüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ötüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ötüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ötüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ötüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ötüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ötüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ötüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ötüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ötüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ötüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ötüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ötüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ötüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ötüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ötüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ötüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ötüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ötüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ötüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ötüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ötüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ötüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ötüşmesem mi? (conditional first-person singular)
ötüşmesen mi? (conditional second-person singular)
ötüşmese mi? (conditional singular third-person)
ötüşmesek mi? (conditional first-person plural)
ötüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ötüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
ötüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ötüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ötüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ötüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ötüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ötüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ötüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ötüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
ötüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
ötüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ötüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ötüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ötüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ötüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ötüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ötüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ötüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ötüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ötüşürmüşsün

ötüşürmüşsünüz

ötüşmüşsünüz

ötüşür müyüm?

ötüşür müsün?

ötüşür müyüz?

ötüşür müsünüz?

ötüştünüz mü?

ötüşür müymüşüm?

ötüşür müymüşsün?

ötüşür müymüş?

ötüşür müymüşüz?

ötüşür müymüşsünüz?

ötüşmüş müyüm?

ötüşmüş müsün?

ötüşmüş müyüz?

ötüşmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish اوتشمك. Equivalent to öt- + -üş + -mek.