taşak geçmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

taşak geçiyorlardı (or taşak geçiyordular)

taşak geçerlermiş (or taşak geçermişlar)

taşak geçmek (infinitive)
taşak geçen (imperfective impersonal participle)
taşak geçmiş (impersonal participle perfective)
taşak geçecek (impersonal participle prospective)
taşak geçtiğim (non-prospective participle personal)
taşak geçtiğin (non-prospective participle personal)
taşak geçtiği (non-prospective participle personal)
taşak geçtiğimiz (non-prospective participle personal)
taşak geçtiğiniz (non-prospective participle personal)
taşak geçtikleri (non-prospective participle personal)
taşak geçeceğim (participle personal prospective)
taşak geçeceğin (participle personal prospective)
taşak geçeceği (participle personal prospective)
taşak geçeceğimiz (participle personal prospective)
taşak geçeceğiniz (participle personal prospective)
taşak geçecekleri (participle personal prospective)
taşak geçme (noun-from-verb)
taşak geçiş (adverbial)
taşak geçerim (aorist first-person indicative present singular)
taşak geçersin (aorist indicative present second-person singular)
taşak geçer (aorist indicative present singular third-person)
taşak geçeriz (aorist first-person indicative plural present)
taşak geçersiniz (aorist indicative plural present second-person)
taşak geçerler (aorist indicative plural present third-person)
taşak geçiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
taşak geçiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
taşak geçiyor (imperfective indicative present singular third-person)
taşak geçiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
taşak geçiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
taşak geçiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
taşak geçtim (first-person indicative past perfective singular)
taşak geçtin (indicative past perfective second-person singular)
taşak geçti (indicative past perfective singular third-person)
taşak geçtik (first-person indicative past perfective plural)
taşak geçtiniz (indicative past perfective plural second-person)
taşak geçtiler (indicative past perfective plural third-person)
taşak geçiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
taşak geçiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
taşak geçiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
taşak geçiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
taşak geçiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
taşak geçiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or taşak geçiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
taşak geçeceğim (first-person future indicative singular)
taşak geçeceksin (future indicative second-person singular)
taşak geçecek (future indicative singular third-person)
taşak geçeceğiz (first-person future indicative plural)
taşak geçeceksiniz (future indicative plural second-person)
taşak geçecekler (future indicative plural third-person)
taşak geçmişim (first-person inferential perfective singular)
taşak geçmişsin (inferential perfective second-person singular)
taşak geçmiş (inferential perfective singular third-person)
taşak geçmişiz (first-person inferential perfective plural)
taşak geçmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
taşak geçmişler (inferential perfective plural third-person)
taşak geçermişim (aorist first-person inferential singular)
taşak geçermişsin (aorist inferential second-person singular)
taşak geçermiş (aorist inferential singular third-person)
taşak geçermişiz (aorist first-person inferential plural)
taşak geçermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
taşak geçerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or taşak geçermişlar (aorist inferential plural third-person)
taşak geçiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
taşak geçiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
taşak geçiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
taşak geçiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
taşak geçiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
taşak geçiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
taşak geçsem (conditional first-person singular)
taşak geçsen (conditional second-person singular)
taşak geçse (conditional singular third-person)
taşak geçsek (conditional first-person plural)
taşak geçseniz (conditional plural second-person)
taşak geçseler (conditional plural third-person)
taşak geçseydim (conditional first-person perfective singular)
taşak geçseydin (conditional perfective second-person singular)
taşak geçseydi (conditional perfective singular third-person)
taşak geçseydik (conditional first-person perfective plural)
taşak geçseydiniz (conditional perfective plural second-person)
taşak geçseydiler (conditional perfective plural third-person)
taşak geçeyim (first-person optative singular)
taşak geçesin (optative second-person singular)
taşak geçe (optative singular third-person)
taşak geçelim (first-person optative plural)
taşak geçesiniz (optative plural second-person)
taşak geçeler (optative plural third-person)
taşak geçmekteyim (first-person progressive singular)
taşak geçmektesin (progressive second-person singular)
taşak geçmekte (progressive singular third-person)
taşak geçmekteyiz (first-person plural progressive)
taşak geçmektesiniz (plural progressive second-person)
taşak geçmekteler (plural progressive third-person)
taşak geçmeliyim (first-person necessitative singular)
taşak geçmelisin (necessitative second-person singular)
taşak geçmeli (necessitative singular third-person)
taşak geçmeliyiz (first-person necessitative plural)
taşak geçmelisiniz (necessitative plural second-person)
taşak geçmeliler (necessitative plural third-person)
taşak geç (imperative second-person singular)
taşak geçsin (imperative singular third-person)
taşak geçin (imperative plural second-person)
taşak geçsinler (imperative plural third-person)
taşak geçer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
taşak geçer misin? (aorist indicative present second-person singular)
taşak geçer mi? (aorist indicative present singular third-person)
taşak geçer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
taşak geçer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
taşak geçerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
taşak geçiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
taşak geçiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
taşak geçiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
taşak geçiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
taşak geçiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
taşak geçiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
taşak geçtim mi? (first-person indicative past perfective singular)
taşak geçtin mi? (indicative past perfective second-person singular)
taşak geçti mi? (indicative past perfective singular third-person)
taşak geçtik mi? (first-person indicative past perfective plural)
taşak geçtiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
taşak geçtiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
taşak geçiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
taşak geçiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
taşak geçiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
taşak geçiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
taşak geçiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
taşak geçiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
taşak geçecek miyim? (first-person future indicative singular)
taşak geçecek misin? (future indicative second-person singular)
taşak geçecek mi? (future indicative singular third-person)
taşak geçecek miyiz? (first-person future indicative plural)
taşak geçecek misiniz? (future indicative plural second-person)
taşak geçecekler mi? (future indicative plural third-person)
taşak geçmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
taşak geçmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
taşak geçmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
taşak geçmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
taşak geçmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
taşak geçmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
taşak geçer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
taşak geçer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
taşak geçer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
taşak geçer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
taşak geçer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
taşak geçerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
taşak geçiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
taşak geçiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
taşak geçiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
taşak geçiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
taşak geçiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
taşak geçiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
taşak geçsem mi? (conditional first-person singular)
taşak geçsen mi? (conditional second-person singular)
taşak geçse mi? (conditional singular third-person)
taşak geçsek mi? (conditional first-person plural)
taşak geçseniz mi? (conditional plural second-person)
taşak geçseler mi? (conditional plural third-person)
taşak geçse miydim? (conditional first-person perfective singular)
taşak geçse miydin? (conditional perfective second-person singular)
taşak geçse miydi? (conditional perfective singular third-person)
taşak geçse miydik? (conditional first-person perfective plural)
taşak geçse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
taşak geçseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
taşak geçmekte miyim? (first-person progressive singular)
taşak geçmekte misin? (progressive second-person singular)
taşak geçmekte mi? (progressive singular third-person)
taşak geçmekte miyiz? (first-person plural progressive)
taşak geçmekte misiniz? (plural progressive second-person)
taşak geçmekteler mi? (plural progressive third-person)
taşak geçmeli miyim? (first-person necessitative singular)
taşak geçmeli misin? (necessitative second-person singular)
taşak geçmeli mi? (necessitative singular third-person)
taşak geçmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
taşak geçmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
taşak geçmeliler mi? (necessitative plural third-person)
taşak geçmemek (infinitive negative)
taşak geçmeyen (imperfective impersonal negative participle)
taşak geçmemiş (impersonal negative participle perfective)
taşak geçmeyecek (impersonal negative participle prospective)
taşak geçmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
taşak geçmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
taşak geçmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
taşak geçmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
taşak geçmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
taşak geçmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
taşak geçmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
taşak geçmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
taşak geçmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
taşak geçmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
taşak geçmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
taşak geçmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
taşak geçmeme (negative noun-from-verb)
taşak geçmeyiş (adverbial negative)
taşak geçmem (aorist first-person indicative present singular)
taşak geçmezsin (aorist indicative present second-person singular)
taşak geçmez (aorist indicative present singular third-person)
taşak geçmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
taşak geçmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
taşak geçmezler (aorist indicative plural present third-person)
taşak geçmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
taşak geçmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
taşak geçmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
taşak geçmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
taşak geçmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
taşak geçmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
taşak geçmedim (first-person indicative past perfective singular)
taşak geçmedin (indicative past perfective second-person singular)
taşak geçmedi (indicative past perfective singular third-person)
taşak geçmedik (first-person indicative past perfective plural)
taşak geçmediniz (indicative past perfective plural second-person)
taşak geçmediler (indicative past perfective plural third-person)
taşak geçmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
taşak geçmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
taşak geçmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
taşak geçmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
taşak geçmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
taşak geçmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
taşak geçmeyeceğim (first-person future indicative singular)
taşak geçmeyeceksin (future indicative second-person singular)
taşak geçmeyecek (future indicative singular third-person)
taşak geçmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
taşak geçmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
taşak geçmeyecekler (future indicative plural third-person)
taşak geçmemişim (first-person inferential perfective singular)
taşak geçmemişsin (inferential perfective second-person singular)
taşak geçmemiş (inferential perfective singular third-person)
taşak geçmemişiz (first-person inferential perfective plural)
taşak geçmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
taşak geçmemişler (inferential perfective plural third-person)
taşak geçmezmişim (aorist first-person inferential singular)
taşak geçmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
taşak geçmezmiş (aorist inferential singular third-person)
taşak geçmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
taşak geçmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
taşak geçmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
taşak geçmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
taşak geçmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
taşak geçmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
taşak geçmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
taşak geçmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
taşak geçmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
taşak geçmesem (conditional first-person singular)
taşak geçmesen (conditional second-person singular)
taşak geçmese (conditional singular third-person)
taşak geçmesek (conditional first-person plural)
taşak geçmeseniz (conditional plural second-person)
taşak geçmeseler (conditional plural third-person)
taşak geçmeseydim (conditional first-person perfective singular)
taşak geçmeseydin (conditional perfective second-person singular)
taşak geçmeseydi (conditional perfective singular third-person)
taşak geçmeseydik (conditional first-person perfective plural)
taşak geçmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
taşak geçmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
taşak geçmeyeyim (first-person optative singular)
taşak geçmeyesin (optative second-person singular)
taşak geçmeye (optative singular third-person)
taşak geçmeyelim (first-person optative plural)
taşak geçmeyesiniz (optative plural second-person)
taşak geçmeyeler (optative plural third-person)
taşak geçmemekteyim (first-person progressive singular)
taşak geçmemektesin (progressive second-person singular)
taşak geçmemekte (progressive singular third-person)
taşak geçmemekteyiz (first-person plural progressive)
taşak geçmemektesiniz (plural progressive second-person)
taşak geçmemekteler (plural progressive third-person)
taşak geçmemeliyim (first-person necessitative singular)
taşak geçmemelisin (necessitative second-person singular)
taşak geçmemeli (necessitative singular third-person)
taşak geçmemeliyiz (first-person necessitative plural)
taşak geçmemelisiniz (necessitative plural second-person)
taşak geçmemeliler (necessitative plural third-person)
taşak geçme (imperative second-person singular)
taşak geçmesin (imperative singular third-person)
taşak geçmeyin (imperative plural second-person)
taşak geçmesinler (imperative plural third-person)
taşak geçmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
taşak geçmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
taşak geçmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
taşak geçmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
taşak geçmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
taşak geçmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
taşak geçmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
taşak geçmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
taşak geçmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
taşak geçmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
taşak geçmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
taşak geçmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
taşak geçmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
taşak geçmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
taşak geçmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
taşak geçmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
taşak geçmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
taşak geçmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
taşak geçmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
taşak geçmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
taşak geçmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
taşak geçmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
taşak geçmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
taşak geçmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
taşak geçmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
taşak geçmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
taşak geçmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
taşak geçmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
taşak geçmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
taşak geçmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
taşak geçmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
taşak geçmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
taşak geçmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
taşak geçmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
taşak geçmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
taşak geçmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
taşak geçmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
taşak geçmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
taşak geçmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
taşak geçmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
taşak geçmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
taşak geçmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
taşak geçmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
taşak geçmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
taşak geçmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
taşak geçmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
taşak geçmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
taşak geçmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
taşak geçmesem mi? (conditional first-person singular)
taşak geçmesen mi? (conditional second-person singular)
taşak geçmese mi? (conditional singular third-person)
taşak geçmesek mi? (conditional first-person plural)
taşak geçmeseniz mi? (conditional plural second-person)
taşak geçmeseler mi? (conditional plural third-person)
taşak geçmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
taşak geçmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
taşak geçmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
taşak geçmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
taşak geçmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
taşak geçmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
taşak geçmemekte miyim? (first-person progressive singular)
taşak geçmemekte misin? (progressive second-person singular)
taşak geçmemekte mi? (progressive singular third-person)
taşak geçmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
taşak geçmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
taşak geçmemekteler mi? (plural progressive third-person)
taşak geçmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
taşak geçmemeli misin? (necessitative second-person singular)
taşak geçmemeli mi? (necessitative singular third-person)
taşak geçmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
taşak geçmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
taşak geçmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

(vulgar, slang, idiomatic, with instrumental) to take the piss


tutturmak

head

tutturmak (third-person singular simple present tutturur)

tutturur (present singular third-person)
tutturmak (infinitive)
tutturan (imperfective impersonal participle)
tutturmuş (impersonal participle perfective)
tutturacak (impersonal participle prospective)
tutturduğum (non-prospective participle personal)
tutturduğun (non-prospective participle personal)
tutturduğu (non-prospective participle personal)
tutturduğumuz (non-prospective participle personal)
tutturduğunuz (non-prospective participle personal)
tutturdukları (non-prospective participle personal)
tutturacağım (participle personal prospective)
tutturacağın (participle personal prospective)
tutturacağı (participle personal prospective)
tutturacağımız (participle personal prospective)
tutturacağınız (participle personal prospective)
tutturacakları (participle personal prospective)
tutturma (noun-from-verb)
tutturuş (adverbial)
tuttururum (aorist first-person indicative present singular)
tutturursun (aorist indicative present second-person singular)
tutturur (aorist indicative present singular third-person)
tuttururuz (aorist first-person indicative plural present)
tutturursunuz (aorist indicative plural present second-person)
tuttururlar (aorist indicative plural present third-person)
tutturuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutturuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutturuyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutturuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutturuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutturuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutturdum (first-person indicative past perfective singular)
tutturdun (indicative past perfective second-person singular)
tutturdu (indicative past perfective singular third-person)
tutturduk (first-person indicative past perfective plural)
tutturdunuz (indicative past perfective plural second-person)
tutturdular (indicative past perfective plural third-person)
tutturuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutturuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutturuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutturuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutturuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutturuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tutturuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tutturacağım (first-person future indicative singular)
tutturacaksın (future indicative second-person singular)
tutturacak (future indicative singular third-person)
tutturacağız (first-person future indicative plural)
tutturacaksınız (future indicative plural second-person)
tutturacaklar (future indicative plural third-person)
tutturmuşum (first-person inferential perfective singular)
tutturmuşsun (inferential perfective second-person singular)
tutturmuş (inferential perfective singular third-person)
tutturmuşuz (first-person inferential perfective plural)
tutturmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
tutturmuşlar (inferential perfective plural third-person)
tuttururmuşum (aorist first-person inferential singular)
tuttururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
tuttururmuş (aorist inferential singular third-person)
tuttururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
tuttururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
tuttururlarmış (or tuttururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
tutturuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutturuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutturuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutturuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutturuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutturuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tuttursam (conditional first-person singular)
tuttursan (conditional second-person singular)
tuttursa (conditional singular third-person)
tuttursak (conditional first-person plural)
tuttursanız (conditional plural second-person)
tuttursalar (conditional plural third-person)
tuttursaydım (conditional first-person perfective singular)
tuttursaydın (conditional perfective second-person singular)
tuttursaydı (conditional perfective singular third-person)
tuttursaydık (conditional first-person perfective plural)
tuttursaydınız (conditional perfective plural second-person)
tuttursaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutturayım (first-person optative singular)
tutturasın (optative second-person singular)
tuttura (optative singular third-person)
tutturalım (first-person optative plural)
tutturasınız (optative plural second-person)
tutturalar (optative plural third-person)
tutturmaktayım (first-person progressive singular)
tutturmaktasın (progressive second-person singular)
tutturmakta (progressive singular third-person)
tutturmaktayız (first-person plural progressive)
tutturmaktasınız (plural progressive second-person)
tutturmaktalar (plural progressive third-person)
tutturmalıyım (first-person necessitative singular)
tutturmalısın (necessitative second-person singular)
tutturmalı (necessitative singular third-person)
tutturmalıyız (first-person necessitative plural)
tutturmalısınız (necessitative plural second-person)
tutturmalılar (necessitative plural third-person)
tuttur (imperative second-person singular)
tuttursun (imperative singular third-person)
tutturun (imperative plural second-person)
tuttursunlar (imperative plural third-person)
tutturur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
tutturur musun? (aorist indicative present second-person singular)
tutturur mu? (aorist indicative present singular third-person)
tutturur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
tutturur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
tuttururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutturuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutturuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutturuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutturuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutturuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutturuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutturdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
tutturdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
tutturdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
tutturduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
tutturdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
tutturdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutturuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutturuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutturuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutturuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutturuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutturuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutturacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutturacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutturacak mı? (future indicative singular third-person)
tutturacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutturacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutturacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutturmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
tutturmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
tutturmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
tutturmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
tutturmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
tutturmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutturur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
tutturur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
tutturur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
tutturur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
tutturur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
tuttururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutturuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutturuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutturuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutturuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutturuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutturuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tuttursam mı? (conditional first-person singular)
tuttursan mı? (conditional second-person singular)
tuttursa mı? (conditional singular third-person)
tuttursak mı? (conditional first-person plural)
tuttursanız mı? (conditional plural second-person)
tuttursalar mı? (conditional plural third-person)
tuttursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tuttursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tuttursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tuttursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tuttursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tuttursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutturmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutturmakta mısın? (progressive second-person singular)
tutturmakta mı? (progressive singular third-person)
tutturmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutturmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutturmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutturmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutturmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutturmalı mı? (necessitative singular third-person)
tutturmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutturmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutturmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tutturmamak (infinitive negative)
tutturmayan (imperfective impersonal negative participle)
tutturmamış (impersonal negative participle perfective)
tutturmayacak (impersonal negative participle prospective)
tutturmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tutturmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tutturmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tutturmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tutturmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tutturmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tutturmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tutturmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tutturmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tutturmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tutturmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tutturmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tutturmama (negative noun-from-verb)
tutturmayuş (adverbial negative)
tutturmam (aorist first-person indicative present singular)
tutturmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tutturmaz (aorist indicative present singular third-person)
tutturmayız (aorist first-person indicative plural present)
tutturmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutturmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tutturmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutturmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutturmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutturmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutturmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutturmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutturmadım (first-person indicative past perfective singular)
tutturmadın (indicative past perfective second-person singular)
tutturmadı (indicative past perfective singular third-person)
tutturmadık (first-person indicative past perfective plural)
tutturmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tutturmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tutturmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutturmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutturmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutturmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutturmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutturmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tutturmayacağım (first-person future indicative singular)
tutturmayacaksın (future indicative second-person singular)
tutturmayacak (future indicative singular third-person)
tutturmayacağız (first-person future indicative plural)
tutturmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tutturmayacaklar (future indicative plural third-person)
tutturmamışım (first-person inferential perfective singular)
tutturmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tutturmamış (inferential perfective singular third-person)
tutturmamışız (first-person inferential perfective plural)
tutturmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tutturmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tutturmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tutturmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutturmazmış (aorist inferential singular third-person)
tutturmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tutturmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutturmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tutturmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutturmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutturmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutturmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutturmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutturmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tutturmasam (conditional first-person singular)
tutturmasan (conditional second-person singular)
tutturmasa (conditional singular third-person)
tutturmasak (conditional first-person plural)
tutturmasanız (conditional plural second-person)
tutturmasalar (conditional plural third-person)
tutturmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tutturmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tutturmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tutturmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tutturmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutturmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutturmayayım (first-person optative singular)
tutturmayasın (optative second-person singular)
tutturmaya (optative singular third-person)
tutturmayalım (first-person optative plural)
tutturmayasınız (optative plural second-person)
tutturmayalar (optative plural third-person)
tutturmamaktayım (first-person progressive singular)
tutturmamaktasın (progressive second-person singular)
tutturmamakta (progressive singular third-person)
tutturmamaktayız (first-person plural progressive)
tutturmamaktasınız (plural progressive second-person)
tutturmamaktalar (plural progressive third-person)
tutturmamalıyım (first-person necessitative singular)
tutturmamalısın (necessitative second-person singular)
tutturmamalı (necessitative singular third-person)
tutturmamalıyız (first-person necessitative plural)
tutturmamalısınız (necessitative plural second-person)
tutturmamalılar (necessitative plural third-person)
tutturma (imperative second-person singular)
tutturmasın (imperative singular third-person)
tutturmayın (imperative plural second-person)
tutturmasınlar (imperative plural third-person)
tutturmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutturmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutturmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutturmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutturmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutturmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutturmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutturmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutturmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutturmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutturmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutturmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutturmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tutturmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tutturmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tutturmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tutturmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tutturmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutturmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutturmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutturmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutturmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutturmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutturmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutturmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutturmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutturmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tutturmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutturmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutturmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutturmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tutturmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tutturmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tutturmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tutturmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tutturmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutturmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tutturmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tutturmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tutturmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tutturmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutturmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutturmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutturmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutturmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutturmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutturmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutturmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutturmasam mı? (conditional first-person singular)
tutturmasan mı? (conditional second-person singular)
tutturmasa mı? (conditional singular third-person)
tutturmasak mı? (conditional first-person plural)
tutturmasanız mı? (conditional plural second-person)
tutturmasalar mı? (conditional plural third-person)
tutturmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutturmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutturmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutturmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutturmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutturmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutturmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutturmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tutturmamakta mı? (progressive singular third-person)
tutturmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutturmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutturmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutturmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutturmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutturmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tutturmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutturmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutturmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish طوتدیرمق (tutturmak).


kaydırmak

head

kaydırmak (third-person singular simple present kaydırır)

kaydırır (present singular third-person)
kaydırmak (infinitive)
kaydıran (imperfective impersonal participle)
kaydırmış (impersonal participle perfective)
kaydıracak (impersonal participle prospective)
kaydırdığım (non-prospective participle personal)
kaydırdığın (non-prospective participle personal)
kaydırdığı (non-prospective participle personal)
kaydırdığımız (non-prospective participle personal)
kaydırdığınız (non-prospective participle personal)
kaydırdıkları (non-prospective participle personal)
kaydıracağım (participle personal prospective)
kaydıracağın (participle personal prospective)
kaydıracağı (participle personal prospective)
kaydıracağımız (participle personal prospective)
kaydıracağınız (participle personal prospective)
kaydıracakları (participle personal prospective)
kaydırma (noun-from-verb)
kaydırış (adverbial)
kaydırırım (aorist first-person indicative present singular)
kaydırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaydırır (aorist indicative present singular third-person)
kaydırırız (aorist first-person indicative plural present)
kaydırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaydırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaydırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaydırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaydırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaydırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaydırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaydırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaydırdım (first-person indicative past perfective singular)
kaydırdın (indicative past perfective second-person singular)
kaydırdı (indicative past perfective singular third-person)
kaydırdık (first-person indicative past perfective plural)
kaydırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kaydırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kaydırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaydırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaydırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaydırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaydırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaydırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaydırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaydıracağım (first-person future indicative singular)
kaydıracaksın (future indicative second-person singular)
kaydıracak (future indicative singular third-person)
kaydıracağız (first-person future indicative plural)
kaydıracaksınız (future indicative plural second-person)
kaydıracaklar (future indicative plural third-person)
kaydırmışım (first-person inferential perfective singular)
kaydırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaydırmış (inferential perfective singular third-person)
kaydırmışız (first-person inferential perfective plural)
kaydırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaydırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaydırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaydırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaydırırmış (aorist inferential singular third-person)
kaydırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaydırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaydırırlarmış (or kaydırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaydırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaydırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaydırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaydırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaydırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaydırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaydırsam (conditional first-person singular)
kaydırsan (conditional second-person singular)
kaydırsa (conditional singular third-person)
kaydırsak (conditional first-person plural)
kaydırsanız (conditional plural second-person)
kaydırsalar (conditional plural third-person)
kaydırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaydırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaydırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaydırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaydırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaydırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaydırayım (first-person optative singular)
kaydırasın (optative second-person singular)
kaydıra (optative singular third-person)
kaydıralım (first-person optative plural)
kaydırasınız (optative plural second-person)
kaydıralar (optative plural third-person)
kaydırmaktayım (first-person progressive singular)
kaydırmaktasın (progressive second-person singular)
kaydırmakta (progressive singular third-person)
kaydırmaktayız (first-person plural progressive)
kaydırmaktasınız (plural progressive second-person)
kaydırmaktalar (plural progressive third-person)
kaydırmalıyım (first-person necessitative singular)
kaydırmalısın (necessitative second-person singular)
kaydırmalı (necessitative singular third-person)
kaydırmalıyız (first-person necessitative plural)
kaydırmalısınız (necessitative plural second-person)
kaydırmalılar (necessitative plural third-person)
kaydır (imperative second-person singular)
kaydırsın (imperative singular third-person)
kaydırın (imperative plural second-person)
kaydırsınlar (imperative plural third-person)
kaydırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaydırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaydırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaydırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaydırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaydırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaydırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaydırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaydırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaydırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaydırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaydırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaydırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaydırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaydırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaydırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaydırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaydırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaydırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaydırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaydırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaydırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaydırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaydırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaydıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaydıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kaydıracak mı? (future indicative singular third-person)
kaydıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaydıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaydıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaydırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaydırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaydırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaydırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaydırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaydırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaydırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaydırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaydırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaydırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaydırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaydırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaydırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaydırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaydırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaydırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaydırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaydırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaydırsam mı? (conditional first-person singular)
kaydırsan mı? (conditional second-person singular)
kaydırsa mı? (conditional singular third-person)
kaydırsak mı? (conditional first-person plural)
kaydırsanız mı? (conditional plural second-person)
kaydırsalar mı? (conditional plural third-person)
kaydırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaydırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaydırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaydırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaydırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaydırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaydırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaydırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaydırmakta mı? (progressive singular third-person)
kaydırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaydırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaydırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaydırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaydırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaydırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaydırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaydırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaydırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaydırmamak (infinitive negative)
kaydırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaydırmamış (impersonal negative participle perfective)
kaydırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaydırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaydırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaydırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaydırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaydırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaydırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaydırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaydırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaydırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaydırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaydırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaydırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaydırmama (negative noun-from-verb)
kaydırmayış (adverbial negative)
kaydırmam (aorist first-person indicative present singular)
kaydırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaydırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaydırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaydırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaydırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaydırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaydırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaydırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaydırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaydırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaydırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaydırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaydırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaydırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaydırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaydırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaydırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaydırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaydırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaydırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaydırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaydırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaydırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaydırmayacağım (first-person future indicative singular)
kaydırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaydırmayacak (future indicative singular third-person)
kaydırmayacağız (first-person future indicative plural)
kaydırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaydırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaydırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaydırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaydırmamış (inferential perfective singular third-person)
kaydırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaydırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaydırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaydırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaydırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaydırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaydırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaydırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaydırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaydırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaydırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaydırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaydırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaydırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaydırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaydırmasam (conditional first-person singular)
kaydırmasan (conditional second-person singular)
kaydırmasa (conditional singular third-person)
kaydırmasak (conditional first-person plural)
kaydırmasanız (conditional plural second-person)
kaydırmasalar (conditional plural third-person)
kaydırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaydırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaydırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaydırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaydırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaydırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaydırmayayım (first-person optative singular)
kaydırmayasın (optative second-person singular)
kaydırmaya (optative singular third-person)
kaydırmayalım (first-person optative plural)
kaydırmayasınız (optative plural second-person)
kaydırmayalar (optative plural third-person)
kaydırmamaktayım (first-person progressive singular)
kaydırmamaktasın (progressive second-person singular)
kaydırmamakta (progressive singular third-person)
kaydırmamaktayız (first-person plural progressive)
kaydırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaydırmamaktalar (plural progressive third-person)
kaydırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaydırmamalısın (necessitative second-person singular)
kaydırmamalı (necessitative singular third-person)
kaydırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaydırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaydırmamalılar (necessitative plural third-person)
kaydırma (imperative second-person singular)
kaydırmasın (imperative singular third-person)
kaydırmayın (imperative plural second-person)
kaydırmasınlar (imperative plural third-person)
kaydırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaydırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaydırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaydırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaydırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaydırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaydırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaydırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaydırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaydırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaydırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaydırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaydırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaydırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaydırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaydırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaydırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaydırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaydırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaydırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaydırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaydırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaydırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaydırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaydırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaydırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaydırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaydırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaydırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaydırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaydırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaydırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaydırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaydırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaydırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaydırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaydırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaydırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaydırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaydırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaydırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaydırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaydırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaydırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaydırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaydırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaydırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaydırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaydırmasam mı? (conditional first-person singular)
kaydırmasan mı? (conditional second-person singular)
kaydırmasa mı? (conditional singular third-person)
kaydırmasak mı? (conditional first-person plural)
kaydırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaydırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaydırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaydırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaydırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaydırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaydırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaydırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaydırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaydırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaydırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaydırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaydırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaydırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaydırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaydırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaydırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaydırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaydırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaydırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قایدیرمق. Equivalent to By surface analysis, kay- + -dır.

To slide (to cause to move in continuous contact with a surface)


tümlemek

tümlemek (third-person singular simple present tümler)

tümler (present singular third-person)
tümlemek (infinitive)
tümleyen (imperfective impersonal participle)
tümlemiş (impersonal participle perfective)
tümleyecek (impersonal participle prospective)
tümlediğim (non-prospective participle personal)
tümlediğin (non-prospective participle personal)
tümlediği (non-prospective participle personal)
tümlediğimiz (non-prospective participle personal)
tümlediğiniz (non-prospective participle personal)
tümledikleri (non-prospective participle personal)
tümleyeceğim (participle personal prospective)
tümleyeceğin (participle personal prospective)
tümleyeceği (participle personal prospective)
tümleyeceğimiz (participle personal prospective)
tümleyeceğiniz (participle personal prospective)
tümleyecekleri (participle personal prospective)
tümleme (noun-from-verb)
tümleyiş (adverbial)
tümlerim (aorist first-person indicative present singular)
tümlersin (aorist indicative present second-person singular)
tümler (aorist indicative present singular third-person)
tümleriz (aorist first-person indicative plural present)
tümlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tümlerler (aorist indicative plural present third-person)
tümliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tümliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tümliyor (imperfective indicative present singular third-person)
tümliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tümliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tümliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tümledim (first-person indicative past perfective singular)
tümledin (indicative past perfective second-person singular)
tümledi (indicative past perfective singular third-person)
tümledik (first-person indicative past perfective plural)
tümlediniz (indicative past perfective plural second-person)
tümlediler (indicative past perfective plural third-person)
tümliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tümliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tümliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tümliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tümliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tümliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tümleyeceğim (first-person future indicative singular)
tümleyeceksin (future indicative second-person singular)
tümleyecek (future indicative singular third-person)
tümleyeceğiz (first-person future indicative plural)
tümleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tümleyecekler (future indicative plural third-person)
tümlemişim (first-person inferential perfective singular)
tümlemişsin (inferential perfective second-person singular)
tümlemiş (inferential perfective singular third-person)
tümlemişiz (first-person inferential perfective plural)
tümlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tümlemişler (inferential perfective plural third-person)
tümlermişim (aorist first-person inferential singular)
tümlermişsin (aorist inferential second-person singular)
tümlermiş (aorist inferential singular third-person)
tümlermişiz (aorist first-person inferential plural)
tümlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tümlermişler (aorist inferential plural third-person)
tümliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tümliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tümliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tümliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tümliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tümliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
tümlesem (conditional first-person singular)
tümlesen (conditional second-person singular)
tümlese (conditional singular third-person)
tümlesek (conditional first-person plural)
tümleseniz (conditional plural second-person)
tümleseler (conditional plural third-person)
tümleseydim (conditional first-person perfective singular)
tümleseydin (conditional perfective second-person singular)
tümleseydi (conditional perfective singular third-person)
tümleseydik (conditional first-person perfective plural)
tümleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tümleseydiler (conditional perfective plural third-person)
tümleyeyim (first-person optative singular)
tümleyesin (optative second-person singular)
tümleye (optative singular third-person)
tümleyelim (first-person optative plural)
tümleyesiniz (optative plural second-person)
tümleyeler (optative plural third-person)
tümlemekteyim (first-person progressive singular)
tümlemektesin (progressive second-person singular)
tümlemekte (progressive singular third-person)
tümlemekteyiz (first-person plural progressive)
tümlemektesiniz (plural progressive second-person)
tümlemekteler (plural progressive third-person)
tümlemeliyim (first-person necessitative singular)
tümlemelisin (necessitative second-person singular)
tümlemeli (necessitative singular third-person)
tümlemeliyiz (first-person necessitative plural)
tümlemelisiniz (necessitative plural second-person)
tümlemeliler (necessitative plural third-person)
tümle (imperative second-person singular)
tümlesin (imperative singular third-person)
tümleyin (imperative plural second-person)
tümlesinler (imperative plural third-person)
tümler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tümler misin? (aorist indicative present second-person singular)
tümler mi? (aorist indicative present singular third-person)
tümler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tümler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tümlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tümliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tümliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tümliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tümliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tümliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tümliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tümledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tümledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tümledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tümledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tümlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tümlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tümliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tümliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tümliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tümliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tümliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tümliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tümleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tümleyecek misin? (future indicative second-person singular)
tümleyecek mi? (future indicative singular third-person)
tümleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tümleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tümleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tümlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tümlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tümlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tümlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tümlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tümlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tümler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tümler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tümler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tümler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tümler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tümlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tümliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tümliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tümliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tümliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tümliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tümliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tümlesem mi? (conditional first-person singular)
tümlesen mi? (conditional second-person singular)
tümlese mi? (conditional singular third-person)
tümlesek mi? (conditional first-person plural)
tümleseniz mi? (conditional plural second-person)
tümleseler mi? (conditional plural third-person)
tümlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tümlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tümlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tümlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tümlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tümleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tümlemekte miyim? (first-person progressive singular)
tümlemekte misin? (progressive second-person singular)
tümlemekte mi? (progressive singular third-person)
tümlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tümlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tümlemekteler mi? (plural progressive third-person)
tümlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tümlemeli misin? (necessitative second-person singular)
tümlemeli mi? (necessitative singular third-person)
tümlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tümlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tümlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
tümlememek (infinitive negative)
tümlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
tümlememiş (impersonal negative participle perfective)
tümlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
tümlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tümlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tümlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tümlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tümlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tümlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tümlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tümlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tümlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tümlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tümlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tümlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tümlememe (negative noun-from-verb)
tümlemeyiş (adverbial negative)
tümlemem (aorist first-person indicative present singular)
tümlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
tümlemez (aorist indicative present singular third-person)
tümlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tümlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tümlemezler (aorist indicative plural present third-person)
tümlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tümlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tümlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tümlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tümlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tümlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tümlemedim (first-person indicative past perfective singular)
tümlemedin (indicative past perfective second-person singular)
tümlemedi (indicative past perfective singular third-person)
tümlemedik (first-person indicative past perfective plural)
tümlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
tümlemediler (indicative past perfective plural third-person)
tümlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tümlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tümlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tümlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tümlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tümlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tümlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
tümlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
tümlemeyecek (future indicative singular third-person)
tümlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tümlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tümlemeyecekler (future indicative plural third-person)
tümlememişim (first-person inferential perfective singular)
tümlememişsin (inferential perfective second-person singular)
tümlememiş (inferential perfective singular third-person)
tümlememişiz (first-person inferential perfective plural)
tümlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tümlememişler (inferential perfective plural third-person)
tümlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
tümlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tümlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
tümlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tümlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tümlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
tümlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tümlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tümlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tümlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tümlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tümlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
tümlemesem (conditional first-person singular)
tümlemesen (conditional second-person singular)
tümlemese (conditional singular third-person)
tümlemesek (conditional first-person plural)
tümlemeseniz (conditional plural second-person)
tümlemeseler (conditional plural third-person)
tümlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
tümlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
tümlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
tümlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
tümlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tümlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tümlemeyeyim (first-person optative singular)
tümlemeyesin (optative second-person singular)
tümlemeye (optative singular third-person)
tümlemeyelim (first-person optative plural)
tümlemeyesiniz (optative plural second-person)
tümlemeyeler (optative plural third-person)
tümlememekteyim (first-person progressive singular)
tümlememektesin (progressive second-person singular)
tümlememekte (progressive singular third-person)
tümlememekteyiz (first-person plural progressive)
tümlememektesiniz (plural progressive second-person)
tümlememekteler (plural progressive third-person)
tümlememeliyim (first-person necessitative singular)
tümlememelisin (necessitative second-person singular)
tümlememeli (necessitative singular third-person)
tümlememeliyiz (first-person necessitative plural)
tümlememelisiniz (necessitative plural second-person)
tümlememeliler (necessitative plural third-person)
tümleme (imperative second-person singular)
tümlemesin (imperative singular third-person)
tümlemeyin (imperative plural second-person)
tümlemesinler (imperative plural third-person)
tümlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tümlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tümlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tümlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tümlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tümlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tümlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tümlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tümlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tümlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tümlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tümlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tümlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tümlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tümlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tümlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tümlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tümlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tümlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tümlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tümlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tümlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tümlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tümlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tümlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tümlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tümlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tümlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tümlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tümlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tümlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tümlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tümlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tümlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tümlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tümlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tümlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tümlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tümlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tümlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tümlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tümlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tümlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tümlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tümlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tümlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tümlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tümlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tümlemesem mi? (conditional first-person singular)
tümlemesen mi? (conditional second-person singular)
tümlemese mi? (conditional singular third-person)
tümlemesek mi? (conditional first-person plural)
tümlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
tümlemeseler mi? (conditional plural third-person)
tümlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tümlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tümlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tümlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tümlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tümlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tümlememekte miyim? (first-person progressive singular)
tümlememekte misin? (progressive second-person singular)
tümlememekte mi? (progressive singular third-person)
tümlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
tümlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
tümlememekteler mi? (plural progressive third-person)
tümlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
tümlememeli misin? (necessitative second-person singular)
tümlememeli mi? (necessitative singular third-person)
tümlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tümlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tümlememeliler mi? (necessitative plural third-person)