hazırlanmak

head

hazırlanmak (third-person singular simple present hazırlanır)

hazırlanır (present singular third-person)
hazırlanmak (infinitive)
hazırlanan (imperfective impersonal participle)
hazırlanmış (impersonal participle perfective)
hazırlanacak (impersonal participle prospective)
hazırlandığım (non-prospective participle personal)
hazırlandığın (non-prospective participle personal)
hazırlandığı (non-prospective participle personal)
hazırlandığımız (non-prospective participle personal)
hazırlandığınız (non-prospective participle personal)
hazırlandıkları (non-prospective participle personal)
hazırlanacağım (participle personal prospective)
hazırlanacağın (participle personal prospective)
hazırlanacağı (participle personal prospective)
hazırlanacağımız (participle personal prospective)
hazırlanacağınız (participle personal prospective)
hazırlanacakları (participle personal prospective)
hazırlanma (noun-from-verb)
hazırlanış (adverbial)
hazırlanırım (aorist first-person indicative present singular)
hazırlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
hazırlanır (aorist indicative present singular third-person)
hazırlanırız (aorist first-person indicative plural present)
hazırlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
hazırlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
hazırlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hazırlandım (first-person indicative past perfective singular)
hazırlandın (indicative past perfective second-person singular)
hazırlandı (indicative past perfective singular third-person)
hazırlandık (first-person indicative past perfective plural)
hazırlandınız (indicative past perfective plural second-person)
hazırlandılar (indicative past perfective plural third-person)
hazırlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hazırlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlanacağım (first-person future indicative singular)
hazırlanacaksın (future indicative second-person singular)
hazırlanacak (future indicative singular third-person)
hazırlanacağız (first-person future indicative plural)
hazırlanacaksınız (future indicative plural second-person)
hazırlanacaklar (future indicative plural third-person)
hazırlanmışım (first-person inferential perfective singular)
hazırlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
hazırlanmış (inferential perfective singular third-person)
hazırlanmışız (first-person inferential perfective plural)
hazırlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
hazırlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
hazırlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
hazırlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
hazırlanırmış (aorist inferential singular third-person)
hazırlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
hazırlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hazırlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or hazırlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
hazırlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hazırlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hazırlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hazırlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hazırlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hazırlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hazırlansam (conditional first-person singular)
hazırlansan (conditional second-person singular)
hazırlansa (conditional singular third-person)
hazırlansak (conditional first-person plural)
hazırlansanız (conditional plural second-person)
hazırlansalar (conditional plural third-person)
hazırlansaydım (conditional first-person perfective singular)
hazırlansaydın (conditional perfective second-person singular)
hazırlansaydı (conditional perfective singular third-person)
hazırlansaydık (conditional first-person perfective plural)
hazırlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
hazırlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
hazırlanayım (first-person optative singular)
hazırlanasın (optative second-person singular)
hazırlana (optative singular third-person)
hazırlanalım (first-person optative plural)
hazırlanasınız (optative plural second-person)
hazırlanalar (optative plural third-person)
hazırlanmaktayım (first-person progressive singular)
hazırlanmaktasın (progressive second-person singular)
hazırlanmakta (progressive singular third-person)
hazırlanmaktayız (first-person plural progressive)
hazırlanmaktasınız (plural progressive second-person)
hazırlanmaktalar (plural progressive third-person)
hazırlanmalıyım (first-person necessitative singular)
hazırlanmalısın (necessitative second-person singular)
hazırlanmalı (necessitative singular third-person)
hazırlanmalıyız (first-person necessitative plural)
hazırlanmalısınız (necessitative plural second-person)
hazırlanmalılar (necessitative plural third-person)
hazırlan (imperative second-person singular)
hazırlansın (imperative singular third-person)
hazırlanın (imperative plural second-person)
hazırlansınlar (imperative plural third-person)
hazırlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hazırlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hazırlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
hazırlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hazırlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hazırlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hazırlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hazırlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hazırlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hazırlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hazırlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hazırlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hazırlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hazırlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hazırlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
hazırlanacak mı? (future indicative singular third-person)
hazırlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hazırlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hazırlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hazırlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hazırlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hazırlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
hazırlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hazırlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hazırlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hazırlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hazırlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hazırlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hazırlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hazırlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hazırlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hazırlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hazırlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hazırlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hazırlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hazırlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hazırlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hazırlansam mı? (conditional first-person singular)
hazırlansan mı? (conditional second-person singular)
hazırlansa mı? (conditional singular third-person)
hazırlansak mı? (conditional first-person plural)
hazırlansanız mı? (conditional plural second-person)
hazırlansalar mı? (conditional plural third-person)
hazırlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hazırlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hazırlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hazırlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hazırlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hazırlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hazırlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
hazırlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
hazırlanmakta mı? (progressive singular third-person)
hazırlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
hazırlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
hazırlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
hazırlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hazırlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
hazırlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
hazırlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hazırlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hazırlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
hazırlanmamak (infinitive negative)
hazırlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
hazırlanmamış (impersonal negative participle perfective)
hazırlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
hazırlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hazırlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hazırlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hazırlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hazırlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hazırlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hazırlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hazırlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hazırlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hazırlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hazırlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hazırlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hazırlanmama (negative noun-from-verb)
hazırlanmayış (adverbial negative)
hazırlanmam (aorist first-person indicative present singular)
hazırlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
hazırlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
hazırlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
hazırlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hazırlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
hazırlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hazırlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
hazırlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
hazırlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
hazırlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
hazırlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
hazırlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
hazırlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlanmayacağım (first-person future indicative singular)
hazırlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
hazırlanmayacak (future indicative singular third-person)
hazırlanmayacağız (first-person future indicative plural)
hazırlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
hazırlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
hazırlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
hazırlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
hazırlanmamış (inferential perfective singular third-person)
hazırlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
hazırlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hazırlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
hazırlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
hazırlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hazırlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
hazırlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
hazırlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hazırlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hazırlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hazırlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hazırlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hazırlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hazırlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hazırlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hazırlanmasam (conditional first-person singular)
hazırlanmasan (conditional second-person singular)
hazırlanmasa (conditional singular third-person)
hazırlanmasak (conditional first-person plural)
hazırlanmasanız (conditional plural second-person)
hazırlanmasalar (conditional plural third-person)
hazırlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
hazırlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
hazırlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
hazırlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
hazırlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hazırlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hazırlanmayayım (first-person optative singular)
hazırlanmayasın (optative second-person singular)
hazırlanmaya (optative singular third-person)
hazırlanmayalım (first-person optative plural)
hazırlanmayasınız (optative plural second-person)
hazırlanmayalar (optative plural third-person)
hazırlanmamaktayım (first-person progressive singular)
hazırlanmamaktasın (progressive second-person singular)
hazırlanmamakta (progressive singular third-person)
hazırlanmamaktayız (first-person plural progressive)
hazırlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
hazırlanmamaktalar (plural progressive third-person)
hazırlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
hazırlanmamalısın (necessitative second-person singular)
hazırlanmamalı (necessitative singular third-person)
hazırlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
hazırlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
hazırlanmamalılar (necessitative plural third-person)
hazırlanma (imperative second-person singular)
hazırlanmasın (imperative singular third-person)
hazırlanmayın (imperative plural second-person)
hazırlanmasınlar (imperative plural third-person)
hazırlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hazırlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hazırlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hazırlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hazırlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hazırlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hazırlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hazırlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hazırlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hazırlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hazırlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hazırlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hazırlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hazırlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hazırlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hazırlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hazırlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hazırlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hazırlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hazırlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hazırlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hazırlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hazırlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hazırlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hazırlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hazırlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hazırlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
hazırlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hazırlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hazırlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hazırlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hazırlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hazırlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hazırlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hazırlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hazırlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hazırlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hazırlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hazırlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hazırlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hazırlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hazırlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hazırlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hazırlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hazırlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hazırlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hazırlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hazırlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hazırlanmasam mı? (conditional first-person singular)
hazırlanmasan mı? (conditional second-person singular)
hazırlanmasa mı? (conditional singular third-person)
hazırlanmasak mı? (conditional first-person plural)
hazırlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
hazırlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
hazırlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hazırlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hazırlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hazırlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hazırlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hazırlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hazırlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hazırlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
hazırlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
hazırlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hazırlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hazırlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hazırlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hazırlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hazırlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
hazırlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hazırlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hazırlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

direnişe hazırlanmak

(with dative) to get ready (for something)


acıtmak

head

acıtmak (third-person singular simple present acıtır)

acıtır (present singular third-person)
acıtmak (infinitive)
acıtan (imperfective impersonal participle)
acıtmış (impersonal participle perfective)
acıtacak (impersonal participle prospective)
acıttığım (non-prospective participle personal)
acıttığın (non-prospective participle personal)
acıttığı (non-prospective participle personal)
acıttığımız (non-prospective participle personal)
acıttığınız (non-prospective participle personal)
acıttıkları (non-prospective participle personal)
acıtacağım (participle personal prospective)
acıtacağın (participle personal prospective)
acıtacağı (participle personal prospective)
acıtacağımız (participle personal prospective)
acıtacağınız (participle personal prospective)
acıtacakları (participle personal prospective)
acıtma (noun-from-verb)
acıtış (adverbial)
acıtırım (aorist first-person indicative present singular)
acıtırsın (aorist indicative present second-person singular)
acıtır (aorist indicative present singular third-person)
acıtırız (aorist first-person indicative plural present)
acıtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
acıtırlar (aorist indicative plural present third-person)
acıtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
acıtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
acıtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
acıtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
acıtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
acıtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
acıttım (first-person indicative past perfective singular)
acıttın (indicative past perfective second-person singular)
acıttı (indicative past perfective singular third-person)
acıttık (first-person indicative past perfective plural)
acıttınız (indicative past perfective plural second-person)
acıttılar (indicative past perfective plural third-person)
acıtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
acıtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
acıtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
acıtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
acıtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
acıtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or acıtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
acıtacağım (first-person future indicative singular)
acıtacaksın (future indicative second-person singular)
acıtacak (future indicative singular third-person)
acıtacağız (first-person future indicative plural)
acıtacaksınız (future indicative plural second-person)
acıtacaklar (future indicative plural third-person)
acıtmışım (first-person inferential perfective singular)
acıtmışsın (inferential perfective second-person singular)
acıtmış (inferential perfective singular third-person)
acıtmışız (first-person inferential perfective plural)
acıtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
acıtmışlar (inferential perfective plural third-person)
acıtırmışım (aorist first-person inferential singular)
acıtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
acıtırmış (aorist inferential singular third-person)
acıtırmışız (aorist first-person inferential plural)
acıtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
acıtırlarmış (or acıtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
acıtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
acıtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
acıtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
acıtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
acıtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
acıtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
acıtsam (conditional first-person singular)
acıtsan (conditional second-person singular)
acıtsa (conditional singular third-person)
acıtsak (conditional first-person plural)
acıtsanız (conditional plural second-person)
acıtsalar (conditional plural third-person)
acıtsaydım (conditional first-person perfective singular)
acıtsaydın (conditional perfective second-person singular)
acıtsaydı (conditional perfective singular third-person)
acıtsaydık (conditional first-person perfective plural)
acıtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
acıtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
acıtayım (first-person optative singular)
acıtasın (optative second-person singular)
acıta (optative singular third-person)
acıtalım (first-person optative plural)
acıtasınız (optative plural second-person)
acıtalar (optative plural third-person)
acıtmaktayım (first-person progressive singular)
acıtmaktasın (progressive second-person singular)
acıtmakta (progressive singular third-person)
acıtmaktayız (first-person plural progressive)
acıtmaktasınız (plural progressive second-person)
acıtmaktalar (plural progressive third-person)
acıtmalıyım (first-person necessitative singular)
acıtmalısın (necessitative second-person singular)
acıtmalı (necessitative singular third-person)
acıtmalıyız (first-person necessitative plural)
acıtmalısınız (necessitative plural second-person)
acıtmalılar (necessitative plural third-person)
acıt (imperative second-person singular)
acıtsın (imperative singular third-person)
acıtın (imperative plural second-person)
acıtsınlar (imperative plural third-person)
acıtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
acıtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
acıtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
acıtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
acıtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
acıtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
acıtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
acıtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
acıtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
acıtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
acıtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
acıtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
acıttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
acıttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
acıttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
acıttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
acıttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
acıttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
acıtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
acıtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
acıtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
acıtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
acıtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
acıtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
acıtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
acıtacak mısın? (future indicative second-person singular)
acıtacak mı? (future indicative singular third-person)
acıtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
acıtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
acıtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
acıtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
acıtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
acıtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
acıtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
acıtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
acıtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
acıtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
acıtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
acıtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
acıtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
acıtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
acıtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
acıtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
acıtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
acıtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
acıtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
acıtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
acıtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
acıtsam mı? (conditional first-person singular)
acıtsan mı? (conditional second-person singular)
acıtsa mı? (conditional singular third-person)
acıtsak mı? (conditional first-person plural)
acıtsanız mı? (conditional plural second-person)
acıtsalar mı? (conditional plural third-person)
acıtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
acıtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
acıtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
acıtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
acıtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
acıtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
acıtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
acıtmakta mısın? (progressive second-person singular)
acıtmakta mı? (progressive singular third-person)
acıtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
acıtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
acıtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
acıtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
acıtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
acıtmalı mı? (necessitative singular third-person)
acıtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
acıtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
acıtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
acıtmamak (infinitive negative)
acıtmayan (imperfective impersonal negative participle)
acıtmamış (impersonal negative participle perfective)
acıtmayacak (impersonal negative participle prospective)
acıtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
acıtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
acıtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
acıtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
acıtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
acıtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
acıtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
acıtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
acıtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
acıtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
acıtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
acıtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
acıtmama (negative noun-from-verb)
acıtmayış (adverbial negative)
acıtmam (aorist first-person indicative present singular)
acıtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
acıtmaz (aorist indicative present singular third-person)
acıtmayız (aorist first-person indicative plural present)
acıtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
acıtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
acıtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
acıtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
acıtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
acıtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
acıtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
acıtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
acıtmadım (first-person indicative past perfective singular)
acıtmadın (indicative past perfective second-person singular)
acıtmadı (indicative past perfective singular third-person)
acıtmadık (first-person indicative past perfective plural)
acıtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
acıtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
acıtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
acıtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
acıtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
acıtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
acıtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
acıtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
acıtmayacağım (first-person future indicative singular)
acıtmayacaksın (future indicative second-person singular)
acıtmayacak (future indicative singular third-person)
acıtmayacağız (first-person future indicative plural)
acıtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
acıtmayacaklar (future indicative plural third-person)
acıtmamışım (first-person inferential perfective singular)
acıtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
acıtmamış (inferential perfective singular third-person)
acıtmamışız (first-person inferential perfective plural)
acıtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
acıtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
acıtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
acıtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
acıtmazmış (aorist inferential singular third-person)
acıtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
acıtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
acıtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
acıtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
acıtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
acıtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
acıtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
acıtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
acıtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
acıtmasam (conditional first-person singular)
acıtmasan (conditional second-person singular)
acıtmasa (conditional singular third-person)
acıtmasak (conditional first-person plural)
acıtmasanız (conditional plural second-person)
acıtmasalar (conditional plural third-person)
acıtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
acıtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
acıtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
acıtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
acıtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
acıtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
acıtmayayım (first-person optative singular)
acıtmayasın (optative second-person singular)
acıtmaya (optative singular third-person)
acıtmayalım (first-person optative plural)
acıtmayasınız (optative plural second-person)
acıtmayalar (optative plural third-person)
acıtmamaktayım (first-person progressive singular)
acıtmamaktasın (progressive second-person singular)
acıtmamakta (progressive singular third-person)
acıtmamaktayız (first-person plural progressive)
acıtmamaktasınız (plural progressive second-person)
acıtmamaktalar (plural progressive third-person)
acıtmamalıyım (first-person necessitative singular)
acıtmamalısın (necessitative second-person singular)
acıtmamalı (necessitative singular third-person)
acıtmamalıyız (first-person necessitative plural)
acıtmamalısınız (necessitative plural second-person)
acıtmamalılar (necessitative plural third-person)
acıtma (imperative second-person singular)
acıtmasın (imperative singular third-person)
acıtmayın (imperative plural second-person)
acıtmasınlar (imperative plural third-person)
acıtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
acıtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
acıtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
acıtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
acıtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
acıtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
acıtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
acıtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
acıtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
acıtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
acıtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
acıtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
acıtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
acıtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
acıtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
acıtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
acıtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
acıtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
acıtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
acıtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
acıtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
acıtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
acıtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
acıtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
acıtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
acıtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
acıtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
acıtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
acıtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
acıtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
acıtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
acıtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
acıtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
acıtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
acıtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
acıtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
acıtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
acıtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
acıtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
acıtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
acıtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
acıtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
acıtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
acıtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
acıtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
acıtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
acıtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
acıtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
acıtmasam mı? (conditional first-person singular)
acıtmasan mı? (conditional second-person singular)
acıtmasa mı? (conditional singular third-person)
acıtmasak mı? (conditional first-person plural)
acıtmasanız mı? (conditional plural second-person)
acıtmasalar mı? (conditional plural third-person)
acıtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
acıtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
acıtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
acıtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
acıtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
acıtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
acıtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
acıtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
acıtmamakta mı? (progressive singular third-person)
acıtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
acıtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
acıtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
acıtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
acıtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
acıtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
acıtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
acıtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
acıtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

causative of acımak: To hurt someone or something.


haydamak

haydamak (third-person singular simple present haydar)

haydar (present singular third-person)
haydamak (infinitive)
haydayan (imperfective impersonal participle)
haydamış (impersonal participle perfective)
haydayacak (impersonal participle prospective)
haydadığım (non-prospective participle personal)
haydadığın (non-prospective participle personal)
haydadığı (non-prospective participle personal)
haydadığımız (non-prospective participle personal)
haydadığınız (non-prospective participle personal)
haydadıkları (non-prospective participle personal)
haydayacağım (participle personal prospective)
haydayacağın (participle personal prospective)
haydayacağı (participle personal prospective)
haydayacağımız (participle personal prospective)
haydayacağınız (participle personal prospective)
haydayacakları (participle personal prospective)
haydama (noun-from-verb)
haydayış (adverbial)
haydarım (aorist first-person indicative present singular)
haydarsın (aorist indicative present second-person singular)
haydar (aorist indicative present singular third-person)
haydarız (aorist first-person indicative plural present)
haydarsınız (aorist indicative plural present second-person)
haydarlar (aorist indicative plural present third-person)
haydıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
haydıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
haydıyor (imperfective indicative present singular third-person)
haydıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
haydıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
haydıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
haydadım (first-person indicative past perfective singular)
haydadın (indicative past perfective second-person singular)
haydadı (indicative past perfective singular third-person)
haydadık (first-person indicative past perfective plural)
haydadınız (indicative past perfective plural second-person)
haydadılar (indicative past perfective plural third-person)
haydıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
haydıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
haydıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
haydıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
haydıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
haydıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
haydayacağım (first-person future indicative singular)
haydayacaksın (future indicative second-person singular)
haydayacak (future indicative singular third-person)
haydayacağız (first-person future indicative plural)
haydayacaksınız (future indicative plural second-person)
haydayacaklar (future indicative plural third-person)
haydamışım (first-person inferential perfective singular)
haydamışsın (inferential perfective second-person singular)
haydamış (inferential perfective singular third-person)
haydamışız (first-person inferential perfective plural)
haydamışsınız (inferential perfective plural second-person)
haydamışlar (inferential perfective plural third-person)
haydarmışım (aorist first-person inferential singular)
haydarmışsın (aorist inferential second-person singular)
haydarmış (aorist inferential singular third-person)
haydarmışız (aorist first-person inferential plural)
haydarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
haydarmışlar (aorist inferential plural third-person)
haydıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
haydıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
haydıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
haydıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
haydıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
haydıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
haydasam (conditional first-person singular)
haydasan (conditional second-person singular)
haydasa (conditional singular third-person)
haydasak (conditional first-person plural)
haydasanız (conditional plural second-person)
haydasalar (conditional plural third-person)
haydasaydım (conditional first-person perfective singular)
haydasaydın (conditional perfective second-person singular)
haydasaydı (conditional perfective singular third-person)
haydasaydık (conditional first-person perfective plural)
haydasaydınız (conditional perfective plural second-person)
haydasaydılar (conditional perfective plural third-person)
haydayayım (first-person optative singular)
haydayasın (optative second-person singular)
haydaya (optative singular third-person)
haydayalım (first-person optative plural)
haydayasınız (optative plural second-person)
haydayalar (optative plural third-person)
haydamaktayım (first-person progressive singular)
haydamaktasın (progressive second-person singular)
haydamakta (progressive singular third-person)
haydamaktayız (first-person plural progressive)
haydamaktasınız (plural progressive second-person)
haydamaktalar (plural progressive third-person)
haydamalıyım (first-person necessitative singular)
haydamalısın (necessitative second-person singular)
haydamalı (necessitative singular third-person)
haydamalıyız (first-person necessitative plural)
haydamalısınız (necessitative plural second-person)
haydamalılar (necessitative plural third-person)
hayda (imperative second-person singular)
haydasın (imperative singular third-person)
haydayın (imperative plural second-person)
haydasınlar (imperative plural third-person)
haydar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
haydar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
haydar mı? (aorist indicative present singular third-person)
haydar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
haydar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
haydarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
haydıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
haydıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
haydıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
haydıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
haydıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
haydıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
haydadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
haydadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
haydadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
haydadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
haydadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
haydadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
haydıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
haydıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
haydıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
haydıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
haydıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
haydıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
haydayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
haydayacak mısın? (future indicative second-person singular)
haydayacak mı? (future indicative singular third-person)
haydayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
haydayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
haydayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
haydamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
haydamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
haydamış mı? (inferential perfective singular third-person)
haydamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
haydamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
haydamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
haydar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
haydar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
haydar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
haydar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
haydar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
haydarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
haydıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
haydıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
haydıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
haydıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
haydıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
haydıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
haydasam mı? (conditional first-person singular)
haydasan mı? (conditional second-person singular)
haydasa mı? (conditional singular third-person)
haydasak mı? (conditional first-person plural)
haydasanız mı? (conditional plural second-person)
haydasalar mı? (conditional plural third-person)
haydasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
haydasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
haydasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
haydasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
haydasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
haydasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
haydamakta mıyım? (first-person progressive singular)
haydamakta mısın? (progressive second-person singular)
haydamakta mı? (progressive singular third-person)
haydamakta mıyız? (first-person plural progressive)
haydamakta mısınız? (plural progressive second-person)
haydamaktalar mı? (plural progressive third-person)
haydamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
haydamalı mısın? (necessitative second-person singular)
haydamalı mı? (necessitative singular third-person)
haydamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
haydamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
haydamalılar mı? (necessitative plural third-person)
haydamamak (infinitive negative)
haydamayan (imperfective impersonal negative participle)
haydamamış (impersonal negative participle perfective)
haydamayacak (impersonal negative participle prospective)
haydamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
haydamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
haydamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
haydamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
haydamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
haydamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
haydamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
haydamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
haydamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
haydamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
haydamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
haydamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
haydamama (negative noun-from-verb)
haydamayış (adverbial negative)
haydamam (aorist first-person indicative present singular)
haydamazsın (aorist indicative present second-person singular)
haydamaz (aorist indicative present singular third-person)
haydamayız (aorist first-person indicative plural present)
haydamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
haydamazlar (aorist indicative plural present third-person)
haydamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
haydamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
haydamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
haydamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
haydamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
haydamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
haydamadım (first-person indicative past perfective singular)
haydamadın (indicative past perfective second-person singular)
haydamadı (indicative past perfective singular third-person)
haydamadık (first-person indicative past perfective plural)
haydamadınız (indicative past perfective plural second-person)
haydamadılar (indicative past perfective plural third-person)
haydamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
haydamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
haydamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
haydamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
haydamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
haydamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
haydamayacağım (first-person future indicative singular)
haydamayacaksın (future indicative second-person singular)
haydamayacak (future indicative singular third-person)
haydamayacağız (first-person future indicative plural)
haydamayacaksınız (future indicative plural second-person)
haydamayacaklar (future indicative plural third-person)
haydamamışım (first-person inferential perfective singular)
haydamamışsın (inferential perfective second-person singular)
haydamamış (inferential perfective singular third-person)
haydamamışız (first-person inferential perfective plural)
haydamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
haydamamışlar (inferential perfective plural third-person)
haydamazmışım (aorist first-person inferential singular)
haydamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
haydamazmış (aorist inferential singular third-person)
haydamazmışız (aorist first-person inferential plural)
haydamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
haydamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
haydamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
haydamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
haydamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
haydamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
haydamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
haydamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
haydamasam (conditional first-person singular)
haydamasan (conditional second-person singular)
haydamasa (conditional singular third-person)
haydamasak (conditional first-person plural)
haydamasanız (conditional plural second-person)
haydamasalar (conditional plural third-person)
haydamasaydım (conditional first-person perfective singular)
haydamasaydın (conditional perfective second-person singular)
haydamasaydı (conditional perfective singular third-person)
haydamasaydık (conditional first-person perfective plural)
haydamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
haydamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
haydamayayım (first-person optative singular)
haydamayasın (optative second-person singular)
haydamaya (optative singular third-person)
haydamayalım (first-person optative plural)
haydamayasınız (optative plural second-person)
haydamayalar (optative plural third-person)
haydamamaktayım (first-person progressive singular)
haydamamaktasın (progressive second-person singular)
haydamamakta (progressive singular third-person)
haydamamaktayız (first-person plural progressive)
haydamamaktasınız (plural progressive second-person)
haydamamaktalar (plural progressive third-person)
haydamamalıyım (first-person necessitative singular)
haydamamalısın (necessitative second-person singular)
haydamamalı (necessitative singular third-person)
haydamamalıyız (first-person necessitative plural)
haydamamalısınız (necessitative plural second-person)
haydamamalılar (necessitative plural third-person)
haydama (imperative second-person singular)
haydamasın (imperative singular third-person)
haydamayın (imperative plural second-person)
haydamasınlar (imperative plural third-person)
haydamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
haydamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
haydamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
haydamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
haydamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
haydamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
haydamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
haydamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
haydamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
haydamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
haydamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
haydamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
haydamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
haydamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
haydamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
haydamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
haydamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
haydamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
haydamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
haydamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
haydamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
haydamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
haydamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
haydamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
haydamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
haydamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
haydamayacak mı? (future indicative singular third-person)
haydamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
haydamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
haydamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
haydamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
haydamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
haydamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
haydamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
haydamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
haydamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
haydamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
haydamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
haydamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
haydamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
haydamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
haydamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
haydamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
haydamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
haydamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
haydamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
haydamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
haydamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
haydamasam mı? (conditional first-person singular)
haydamasan mı? (conditional second-person singular)
haydamasa mı? (conditional singular third-person)
haydamasak mı? (conditional first-person plural)
haydamasanız mı? (conditional plural second-person)
haydamasalar mı? (conditional plural third-person)
haydamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
haydamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
haydamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
haydamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
haydamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
haydamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
haydamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
haydamamakta mısın? (progressive second-person singular)
haydamamakta mı? (progressive singular third-person)
haydamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
haydamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
haydamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
haydamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
haydamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
haydamamalı mı? (necessitative singular third-person)
haydamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
haydamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
haydamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(dialectal, rare) to drive (to herd animals)

İki gemi yanyana haydayabilir misin?

For quotations using this term, see Citations:haydamak.


geğirmek

geğirmek (third-person singular simple present geğirir)

geğirir (present singular third-person)
geğirmek (infinitive)
geğiren (imperfective impersonal participle)
geğirmiş (impersonal participle perfective)
geğirecek (impersonal participle prospective)
geğirdiğim (non-prospective participle personal)
geğirdiğin (non-prospective participle personal)
geğirdiği (non-prospective participle personal)
geğirdiğimiz (non-prospective participle personal)
geğirdiğiniz (non-prospective participle personal)
geğirdikleri (non-prospective participle personal)
geğireceğim (participle personal prospective)
geğireceğin (participle personal prospective)
geğireceği (participle personal prospective)
geğireceğimiz (participle personal prospective)
geğireceğiniz (participle personal prospective)
geğirecekleri (participle personal prospective)
geğirme (noun-from-verb)
geğiriş (adverbial)
geğiririm (aorist first-person indicative present singular)
geğirirsin (aorist indicative present second-person singular)
geğirir (aorist indicative present singular third-person)
geğiririz (aorist first-person indicative plural present)
geğirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geğirirler (aorist indicative plural present third-person)
geğiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geğiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geğiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
geğiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geğiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geğiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geğirdim (first-person indicative past perfective singular)
geğirdin (indicative past perfective second-person singular)
geğirdi (indicative past perfective singular third-person)
geğirdik (first-person indicative past perfective plural)
geğirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
geğirdiler (indicative past perfective plural third-person)
geğiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geğiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geğiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geğiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geğiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geğiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geğiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geğireceğim (first-person future indicative singular)
geğireceksin (future indicative second-person singular)
geğirecek (future indicative singular third-person)
geğireceğiz (first-person future indicative plural)
geğireceksiniz (future indicative plural second-person)
geğirecekler (future indicative plural third-person)
geğirmişim (first-person inferential perfective singular)
geğirmişsin (inferential perfective second-person singular)
geğirmiş (inferential perfective singular third-person)
geğirmişiz (first-person inferential perfective plural)
geğirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geğirmişler (inferential perfective plural third-person)
geğirirmişim (aorist first-person inferential singular)
geğirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geğirirmiş (aorist inferential singular third-person)
geğirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geğirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geğirirlermiş (or geğirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
geğiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geğiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geğiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geğiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geğiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geğiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geğirsem (conditional first-person singular)
geğirsen (conditional second-person singular)
geğirse (conditional singular third-person)
geğirsek (conditional first-person plural)
geğirseniz (conditional plural second-person)
geğirseler (conditional plural third-person)
geğirseydim (conditional first-person perfective singular)
geğirseydin (conditional perfective second-person singular)
geğirseydi (conditional perfective singular third-person)
geğirseydik (conditional first-person perfective plural)
geğirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geğirseydiler (conditional perfective plural third-person)
geğireyim (first-person optative singular)
geğiresin (optative second-person singular)
geğire (optative singular third-person)
geğirelim (first-person optative plural)
geğiresiniz (optative plural second-person)
geğireler (optative plural third-person)
geğirmekteyim (first-person progressive singular)
geğirmektesin (progressive second-person singular)
geğirmekte (progressive singular third-person)
geğirmekteyiz (first-person plural progressive)
geğirmektesiniz (plural progressive second-person)
geğirmekteler (plural progressive third-person)
geğirmeliyim (first-person necessitative singular)
geğirmelisin (necessitative second-person singular)
geğirmeli (necessitative singular third-person)
geğirmeliyiz (first-person necessitative plural)
geğirmelisiniz (necessitative plural second-person)
geğirmeliler (necessitative plural third-person)
geğir (imperative second-person singular)
geğirsin (imperative singular third-person)
geğirin (imperative plural second-person)
geğirsinler (imperative plural third-person)
geğirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geğirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geğirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geğirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geğirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geğirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geğiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geğiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geğiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geğiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geğiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geğiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geğirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geğirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geğirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geğirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geğirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geğirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geğiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geğiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geğiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geğiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geğiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geğiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geğirecek miyim? (first-person future indicative singular)
geğirecek misin? (future indicative second-person singular)
geğirecek mi? (future indicative singular third-person)
geğirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geğirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geğirecekler mi? (future indicative plural third-person)
geğirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geğirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geğirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geğirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geğirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geğirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geğirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geğirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geğirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geğirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geğirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geğirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geğiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geğiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geğiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geğiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geğiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geğiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geğirsem mi? (conditional first-person singular)
geğirsen mi? (conditional second-person singular)
geğirse mi? (conditional singular third-person)
geğirsek mi? (conditional first-person plural)
geğirseniz mi? (conditional plural second-person)
geğirseler mi? (conditional plural third-person)
geğirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geğirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geğirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geğirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geğirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geğirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geğirmekte miyim? (first-person progressive singular)
geğirmekte misin? (progressive second-person singular)
geğirmekte mi? (progressive singular third-person)
geğirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
geğirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
geğirmekteler mi? (plural progressive third-person)
geğirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
geğirmeli misin? (necessitative second-person singular)
geğirmeli mi? (necessitative singular third-person)
geğirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geğirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geğirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
geğirmemek (infinitive negative)
geğirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
geğirmemiş (impersonal negative participle perfective)
geğirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
geğirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
geğirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
geğirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
geğirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
geğirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
geğirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
geğirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
geğirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
geğirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
geğirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
geğirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
geğirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
geğirmeme (negative noun-from-verb)
geğirmeyiş (adverbial negative)
geğirmem (aorist first-person indicative present singular)
geğirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
geğirmez (aorist indicative present singular third-person)
geğirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
geğirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geğirmezler (aorist indicative plural present third-person)
geğirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geğirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geğirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geğirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geğirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geğirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geğirmedim (first-person indicative past perfective singular)
geğirmedin (indicative past perfective second-person singular)
geğirmedi (indicative past perfective singular third-person)
geğirmedik (first-person indicative past perfective plural)
geğirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
geğirmediler (indicative past perfective plural third-person)
geğirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geğirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geğirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geğirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geğirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geğirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
geğirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
geğirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
geğirmeyecek (future indicative singular third-person)
geğirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
geğirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
geğirmeyecekler (future indicative plural third-person)
geğirmemişim (first-person inferential perfective singular)
geğirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
geğirmemiş (inferential perfective singular third-person)
geğirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
geğirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geğirmemişler (inferential perfective plural third-person)
geğirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
geğirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
geğirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
geğirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
geğirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geğirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
geğirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geğirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geğirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geğirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geğirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geğirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geğirmesem (conditional first-person singular)
geğirmesen (conditional second-person singular)
geğirmese (conditional singular third-person)
geğirmesek (conditional first-person plural)
geğirmeseniz (conditional plural second-person)
geğirmeseler (conditional plural third-person)
geğirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
geğirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
geğirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
geğirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
geğirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geğirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
geğirmeyeyim (first-person optative singular)
geğirmeyesin (optative second-person singular)
geğirmeye (optative singular third-person)
geğirmeyelim (first-person optative plural)
geğirmeyesiniz (optative plural second-person)
geğirmeyeler (optative plural third-person)
geğirmemekteyim (first-person progressive singular)
geğirmemektesin (progressive second-person singular)
geğirmemekte (progressive singular third-person)
geğirmemekteyiz (first-person plural progressive)
geğirmemektesiniz (plural progressive second-person)
geğirmemekteler (plural progressive third-person)
geğirmemeliyim (first-person necessitative singular)
geğirmemelisin (necessitative second-person singular)
geğirmemeli (necessitative singular third-person)
geğirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
geğirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
geğirmemeliler (necessitative plural third-person)
geğirme (imperative second-person singular)
geğirmesin (imperative singular third-person)
geğirmeyin (imperative plural second-person)
geğirmesinler (imperative plural third-person)
geğirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geğirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
geğirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
geğirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geğirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geğirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geğirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geğirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geğirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geğirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geğirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geğirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geğirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geğirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geğirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geğirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geğirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geğirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geğirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geğirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geğirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geğirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geğirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geğirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geğirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
geğirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
geğirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
geğirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geğirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geğirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
geğirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geğirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geğirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geğirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geğirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geğirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geğirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geğirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geğirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geğirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geğirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geğirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geğirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geğirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geğirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geğirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geğirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geğirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geğirmesem mi? (conditional first-person singular)
geğirmesen mi? (conditional second-person singular)
geğirmese mi? (conditional singular third-person)
geğirmesek mi? (conditional first-person plural)
geğirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
geğirmeseler mi? (conditional plural third-person)
geğirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
geğirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
geğirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
geğirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
geğirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geğirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geğirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
geğirmemekte misin? (progressive second-person singular)
geğirmemekte mi? (progressive singular third-person)
geğirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
geğirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
geğirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
geğirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
geğirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
geğirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
geğirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geğirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geğirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ككرمك (geyirmek), ultimately from Proto-Turkic *kēkir-. Cognate with Kazakh кекіру (kekıru), Kyrgyz кекирүү (kekirüü), etc.


kol çekmek

head

kol çekmek (third-person singular simple present kol çeker)

kol çeker (present singular third-person)