alıştırmak

tr-conj-head

alıştırdığım

alıştırdığın

alıştırdığımız

alıştırdığınız

alıştırırmışım

alıştırırmış

alıştırırmışız

alıştırmışım

alıştırmışız

alıştırmak (infinitive)
alıştıran (imperfective impersonal participle)
alıştırmış (impersonal participle perfective)
alıştıracak (impersonal participle prospective)
alıştırdığım (non-prospective participle personal)
alıştırdığın (non-prospective participle personal)
alıştırdığı (non-prospective participle personal)
alıştırdığımız (non-prospective participle personal)
alıştırdığınız (non-prospective participle personal)
alıştırdıkları (non-prospective participle personal)
alıştıracağım (participle personal prospective)
alıştıracağın (participle personal prospective)
alıştıracağı (participle personal prospective)
alıştıracağımız (participle personal prospective)
alıştıracağınız (participle personal prospective)
alıştıracakları (participle personal prospective)
alıştırma (noun-from-verb)
alıştırış (adverbial)
alıştırırım (aorist first-person indicative present singular)
alıştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
alıştırır (aorist indicative present singular third-person)
alıştırırız (aorist first-person indicative plural present)
alıştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
alıştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
alıştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alıştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alıştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alıştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alıştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alıştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alıştırdım (first-person indicative past perfective singular)
alıştırdın (indicative past perfective second-person singular)
alıştırdı (indicative past perfective singular third-person)
alıştırdık (first-person indicative past perfective plural)
alıştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
alıştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
alıştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alıştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alıştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alıştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alıştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alıştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or alıştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
alıştıracağım (first-person future indicative singular)
alıştıracaksın (future indicative second-person singular)
alıştıracak (future indicative singular third-person)
alıştıracağız (first-person future indicative plural)
alıştıracaksınız (future indicative plural second-person)
alıştıracaklar (future indicative plural third-person)
alıştırmışım (first-person inferential perfective singular)
alıştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
alıştırmış (inferential perfective singular third-person)
alıştırmışız (first-person inferential perfective plural)
alıştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
alıştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
alıştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
alıştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
alıştırırmış (aorist inferential singular third-person)
alıştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
alıştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alıştırırlarmış (or alıştırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
alıştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alıştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alıştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alıştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alıştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alıştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alıştırsam (conditional first-person singular)
alıştırsan (conditional second-person singular)
alıştırsa (conditional singular third-person)
alıştırsak (conditional first-person plural)
alıştırsanız (conditional plural second-person)
alıştırsalar (conditional plural third-person)
alıştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
alıştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
alıştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
alıştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
alıştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
alıştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
alıştırayım (first-person optative singular)
alıştırasın (optative second-person singular)
alıştıra (optative singular third-person)
alıştıralım (first-person optative plural)
alıştırasınız (optative plural second-person)
alıştıralar (optative plural third-person)
alıştırmaktayım (first-person progressive singular)
alıştırmaktasın (progressive second-person singular)
alıştırmakta (progressive singular third-person)
alıştırmaktayız (first-person plural progressive)
alıştırmaktasınız (plural progressive second-person)
alıştırmaktalar (plural progressive third-person)
alıştırmalıyım (first-person necessitative singular)
alıştırmalısın (necessitative second-person singular)
alıştırmalı (necessitative singular third-person)
alıştırmalıyız (first-person necessitative plural)
alıştırmalısınız (necessitative plural second-person)
alıştırmalılar (necessitative plural third-person)
alıştır (imperative second-person singular)
alıştırsın (imperative singular third-person)
alıştırın (imperative plural second-person)
alıştırsınlar (imperative plural third-person)
alıştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alıştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alıştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
alıştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alıştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alıştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alıştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alıştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alıştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alıştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alıştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alıştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alıştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
alıştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
alıştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
alıştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
alıştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
alıştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alıştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alıştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alıştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alıştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alıştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alıştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alıştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
alıştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
alıştıracak mı? (future indicative singular third-person)
alıştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
alıştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
alıştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
alıştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
alıştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
alıştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
alıştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
alıştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
alıştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alıştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alıştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alıştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alıştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alıştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alıştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alıştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alıştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alıştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alıştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alıştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alıştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alıştırsam mı? (conditional first-person singular)
alıştırsan mı? (conditional second-person singular)
alıştırsa mı? (conditional singular third-person)
alıştırsak mı? (conditional first-person plural)
alıştırsanız mı? (conditional plural second-person)
alıştırsalar mı? (conditional plural third-person)
alıştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alıştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alıştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alıştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alıştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alıştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
alıştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
alıştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
alıştırmakta mı? (progressive singular third-person)
alıştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
alıştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
alıştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
alıştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
alıştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
alıştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
alıştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
alıştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
alıştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
alıştırmamak (infinitive negative)
alıştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
alıştırmamış (impersonal negative participle perfective)
alıştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
alıştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
alıştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
alıştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
alıştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
alıştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
alıştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
alıştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
alıştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
alıştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
alıştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
alıştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
alıştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
alıştırmama (negative noun-from-verb)
alıştırmayış (adverbial negative)
alıştırmam (aorist first-person indicative present singular)
alıştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
alıştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
alıştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
alıştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
alıştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
alıştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alıştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alıştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alıştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alıştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alıştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alıştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
alıştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
alıştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
alıştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
alıştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
alıştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
alıştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alıştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alıştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alıştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alıştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alıştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
alıştırmayacağım (first-person future indicative singular)
alıştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
alıştırmayacak (future indicative singular third-person)
alıştırmayacağız (first-person future indicative plural)
alıştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
alıştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
alıştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
alıştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
alıştırmamış (inferential perfective singular third-person)
alıştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
alıştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
alıştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
alıştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
alıştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
alıştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
alıştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
alıştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alıştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
alıştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alıştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alıştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alıştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alıştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alıştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alıştırmasam (conditional first-person singular)
alıştırmasan (conditional second-person singular)
alıştırmasa (conditional singular third-person)
alıştırmasak (conditional first-person plural)
alıştırmasanız (conditional plural second-person)
alıştırmasalar (conditional plural third-person)
alıştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
alıştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
alıştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
alıştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
alıştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
alıştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
alıştırmayayım (first-person optative singular)
alıştırmayasın (optative second-person singular)
alıştırmaya (optative singular third-person)
alıştırmayalım (first-person optative plural)
alıştırmayasınız (optative plural second-person)
alıştırmayalar (optative plural third-person)
alıştırmamaktayım (first-person progressive singular)
alıştırmamaktasın (progressive second-person singular)
alıştırmamakta (progressive singular third-person)
alıştırmamaktayız (first-person plural progressive)
alıştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
alıştırmamaktalar (plural progressive third-person)
alıştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
alıştırmamalısın (necessitative second-person singular)
alıştırmamalı (necessitative singular third-person)
alıştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
alıştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
alıştırmamalılar (necessitative plural third-person)
alıştırma (imperative second-person singular)
alıştırmasın (imperative singular third-person)
alıştırmayın (imperative plural second-person)
alıştırmasınlar (imperative plural third-person)
alıştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alıştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alıştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
alıştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alıştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alıştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alıştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alıştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alıştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alıştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alıştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alıştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alıştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
alıştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
alıştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
alıştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
alıştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
alıştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alıştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alıştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alıştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alıştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alıştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alıştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alıştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
alıştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
alıştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
alıştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
alıştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
alıştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
alıştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
alıştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
alıştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
alıştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
alıştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
alıştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alıştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alıştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alıştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alıştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alıştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alıştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alıştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alıştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alıştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alıştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alıştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alıştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alıştırmasam mı? (conditional first-person singular)
alıştırmasan mı? (conditional second-person singular)
alıştırmasa mı? (conditional singular third-person)
alıştırmasak mı? (conditional first-person plural)
alıştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
alıştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
alıştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alıştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alıştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alıştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alıştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alıştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
alıştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
alıştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
alıştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
alıştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
alıştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
alıştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
alıştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
alıştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
alıştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
alıştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
alıştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
alıştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


duygulanmak

head

duygulanmak (third-person singular simple present duygulanır)

duygulanır (present singular third-person)

duygu (emotion) + -lan (derivative suffix) + -mak (infinitive suffix)

affix

Çocukluk fotoğraflarımızı görünce duygulandım.

I was moved as I saw our childhood photos.


isteklenmek

head

isteklenmek (third-person singular simple present isteklenir)

isteklenir (present singular third-person)

Evliya Çelebi'nin Seyahatname'sini baştan sona okumaya bir kere isteklendim fakat birinci cildi bile bitiremedim.
I have once aspired to read Seyahatname by Evliya Çelebi from cover to cover but I couldn't even finish the first volume.


heveslenmek

heveslenmek (third-person singular simple present heveslenir)

heveslenir (present singular third-person)

Evliya Çelebi'nin Seyahatname'sini baştan sona okumaya bir kere heveslendim fakat birinci cildi bile bitiremedim.
I have once aspired to read Seyahatname by Evliya Çelebi from cover to cover but I couldn't even finish the first volume.


çıkış yapmak

Gemi saat onda çıkış yaptı.

The ship left the harbor at ten o'clock.

Kamera kayıtlarına göre, hırsız otelden akşam çıkış yapmış.

The thief left the hotel in the evening, according to the camera records.

Kaydetmeden çıkış yaptığım için bütün gönderilerim silindi.

All my posts were deleted since I logged out without saving them.

Son albümüyle müzik listelerinde büyük bir çıkış yaptı.

He made a great hit in the hit list with his last album.


kamçılamak

kamçılamak (third-person singular simple present kamçılar)

kamçılar (present singular third-person)

kamçı (“whip”) + -la (“noun-to-verb derivative suffix”) + -mak (“infinitive suffix”)


baştan sona okumak

Bu kitabı baştan sona okudun mu?

Did you read this book from cover to cover?


baştan başlamak

Vazgeçmek yerine baştan başlamak daha iyi.

It's better to start over instead of giving up.

to start over, to restart, to start from scratch


damarına basmak

to push someone's button, to infuriate someone triggering his emotions


ilan etmek

head

ilan etmek (third-person singular simple present ilan etir)

ilan etir (present singular third-person)
ilan etmek (infinitive)
ilan eden (imperfective impersonal participle)
ilan etmiş (impersonal participle perfective)
ilan edecek (impersonal participle prospective)
ilan ettiğim (non-prospective participle personal)
ilan ettiğin (non-prospective participle personal)
ilan ettiği (non-prospective participle personal)
ilan ettiğimiz (non-prospective participle personal)
ilan ettiğiniz (non-prospective participle personal)
ilan ettikleri (non-prospective participle personal)
ilan edeceğim (participle personal prospective)
ilan edeceğin (participle personal prospective)
ilan edeceği (participle personal prospective)
ilan edeceğimiz (participle personal prospective)
ilan edeceğiniz (participle personal prospective)
ilan edecekleri (participle personal prospective)
ilan etme (noun-from-verb)
ilan ediş (adverbial)
ilan ederim (aorist first-person indicative present singular)
ilan edersin (aorist indicative present second-person singular)
ilan eder (aorist indicative present singular third-person)
ilan ederiz (aorist first-person indicative plural present)
ilan edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilan ederler (aorist indicative plural present third-person)
ilan ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilan ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilan ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilan ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilan ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilan ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilan ettim (first-person indicative past perfective singular)
ilan ettin (indicative past perfective second-person singular)
ilan etti (indicative past perfective singular third-person)
ilan ettik (first-person indicative past perfective plural)
ilan ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
ilan ettiler (indicative past perfective plural third-person)
ilan ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilan ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilan ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilan ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilan ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilan ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ilan ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ilan edeceğim (first-person future indicative singular)
ilan edeceksin (future indicative second-person singular)
ilan edecek (future indicative singular third-person)
ilan edeceğiz (first-person future indicative plural)
ilan edeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilan edecekler (future indicative plural third-person)
ilan etmişim (first-person inferential perfective singular)
ilan etmişsin (inferential perfective second-person singular)
ilan etmiş (inferential perfective singular third-person)
ilan etmişiz (first-person inferential perfective plural)
ilan etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilan etmişler (inferential perfective plural third-person)
ilan edermişim (aorist first-person inferential singular)
ilan edermişsin (aorist inferential second-person singular)
ilan edermiş (aorist inferential singular third-person)
ilan edermişiz (aorist first-person inferential plural)
ilan edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilan ederlermiş (or ilan edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
ilan ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilan ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilan ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilan ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilan ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilan ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilan etsem (conditional first-person singular)
ilan etsen (conditional second-person singular)
ilan etse (conditional singular third-person)
ilan etsek (conditional first-person plural)
ilan etseniz (conditional plural second-person)
ilan etseler (conditional plural third-person)
ilan etseydim (conditional first-person perfective singular)
ilan etseydin (conditional perfective second-person singular)
ilan etseydi (conditional perfective singular third-person)
ilan etseydik (conditional first-person perfective plural)
ilan etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilan etseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilan edeyim (first-person optative singular)
ilan edesin (optative second-person singular)
ilan ede (optative singular third-person)
ilan edelim (first-person optative plural)
ilan edesiniz (optative plural second-person)
ilan edeler (optative plural third-person)
ilan etmekteyim (first-person progressive singular)
ilan etmektesin (progressive second-person singular)
ilan etmekte (progressive singular third-person)
ilan etmekteyiz (first-person plural progressive)
ilan etmektesiniz (plural progressive second-person)
ilan etmekteler (plural progressive third-person)
ilan etmeliyim (first-person necessitative singular)
ilan etmelisin (necessitative second-person singular)
ilan etmeli (necessitative singular third-person)
ilan etmeliyiz (first-person necessitative plural)
ilan etmelisiniz (necessitative plural second-person)
ilan etmeliler (necessitative plural third-person)
ilan et (imperative second-person singular)
ilan etsin (imperative singular third-person)
ilan edin (imperative plural second-person)
or ilan ediniz (imperative plural second-person)
ilan etsinler (imperative plural third-person)
ilan eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilan eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilan eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilan eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilan eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilan ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilan ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilan ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilan ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilan ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilan ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilan ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilan ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilan ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilan etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilan ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilan ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilan ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilan ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilan ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilan ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilan ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilan ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilan ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilan edecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilan edecek misin? (future indicative second-person singular)
ilan edecek mi? (future indicative singular third-person)
ilan edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilan edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilan edecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilan etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilan etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilan etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilan etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilan etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilan etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilan eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilan eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilan eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilan eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilan eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilan ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilan ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilan ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilan ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilan ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilan ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilan ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilan etsem mi? (conditional first-person singular)
ilan etsen mi? (conditional second-person singular)
ilan etse mi? (conditional singular third-person)
ilan etsek mi? (conditional first-person plural)
ilan etseniz mi? (conditional plural second-person)
ilan etseler mi? (conditional plural third-person)
ilan etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilan etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilan etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilan etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilan etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilan etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilan etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
ilan etmekte misin? (progressive second-person singular)
ilan etmekte mi? (progressive singular third-person)
ilan etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilan etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilan etmekteler mi? (plural progressive third-person)
ilan etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
ilan etmeli misin? (necessitative second-person singular)
ilan etmeli mi? (necessitative singular third-person)
ilan etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilan etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilan etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ilan etmemek (infinitive negative)
ilan etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ilan etmemiş (impersonal negative participle perfective)
ilan etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ilan etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ilan etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ilan etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ilan etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ilan etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ilan etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ilan etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ilan etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ilan etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ilan etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ilan etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ilan etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ilan etmeme (negative noun-from-verb)
ilan etmeyiş (adverbial negative)
ilan etmem (aorist first-person indicative present singular)
ilan etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ilan etmez (aorist indicative present singular third-person)
ilan etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ilan etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilan etmezler (aorist indicative plural present third-person)
ilan etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilan etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilan etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilan etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilan etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilan etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilan etmedim (first-person indicative past perfective singular)
ilan etmedin (indicative past perfective second-person singular)
ilan etmedi (indicative past perfective singular third-person)
ilan etmedik (first-person indicative past perfective plural)
ilan etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ilan etmediler (indicative past perfective plural third-person)
ilan etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilan etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilan etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilan etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilan etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilan etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ilan etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ilan etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ilan etmeyecek (future indicative singular third-person)
ilan etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ilan etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilan etmeyecekler (future indicative plural third-person)
ilan etmemişim (first-person inferential perfective singular)
ilan etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ilan etmemiş (inferential perfective singular third-person)
ilan etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ilan etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilan etmemişler (inferential perfective plural third-person)
ilan etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ilan etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ilan etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ilan etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ilan etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilan etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ilan etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilan etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilan etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilan etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilan etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilan etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilan etmesem (conditional first-person singular)
ilan etmesen (conditional second-person singular)
ilan etmese (conditional singular third-person)
ilan etmesek (conditional first-person plural)
ilan etmeseniz (conditional plural second-person)
ilan etmeseler (conditional plural third-person)
ilan etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ilan etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ilan etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ilan etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ilan etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilan etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilan etmeyeyim (first-person optative singular)
ilan etmeyesin (optative second-person singular)
ilan etmeye (optative singular third-person)
ilan etmeyelim (first-person optative plural)
ilan etmeyesiniz (optative plural second-person)
ilan etmeyeler (optative plural third-person)
ilan etmemekteyim (first-person progressive singular)
ilan etmemektesin (progressive second-person singular)
ilan etmemekte (progressive singular third-person)
ilan etmemekteyiz (first-person plural progressive)
ilan etmemektesiniz (plural progressive second-person)
ilan etmemekteler (plural progressive third-person)
ilan etmemeliyim (first-person necessitative singular)
ilan etmemelisin (necessitative second-person singular)
ilan etmemeli (necessitative singular third-person)
ilan etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ilan etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ilan etmemeliler (necessitative plural third-person)
ilan etme (imperative second-person singular)
ilan etmesin (imperative singular third-person)
ilan etmeyin (imperative plural second-person)
or ilan etmeyiniz (imperative plural second-person)
ilan etmesinler (imperative plural third-person)
ilan etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilan etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilan etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilan etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilan etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilan etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilan etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilan etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilan etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilan etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilan etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilan etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilan etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilan etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilan etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilan etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilan etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilan etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilan etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilan etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilan etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilan etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilan etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilan etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilan etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilan etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ilan etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ilan etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilan etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilan etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilan etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilan etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilan etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilan etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilan etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilan etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilan etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilan etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilan etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
ilan etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilan etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilan etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilan etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilan etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilan etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilan etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilan etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilan etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilan etmesem mi? (conditional first-person singular)
ilan etmesen mi? (conditional second-person singular)
ilan etmese mi? (conditional singular third-person)
ilan etmesek mi? (conditional first-person plural)
ilan etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ilan etmeseler mi? (conditional plural third-person)
ilan etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilan etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilan etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilan etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilan etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilan etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilan etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ilan etmemekte misin? (progressive second-person singular)
ilan etmemekte mi? (progressive singular third-person)
ilan etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilan etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilan etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ilan etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ilan etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ilan etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ilan etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilan etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilan etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

İki fabrikayı daha kapatacaklarını ilân ettiler.

They announced that they will close two factories more.


kırbaçlamak

kırbaçlamak (third-person singular simple present kırbaçlar)

kırbaçlar (present singular third-person)
kırbaçlamak (infinitive)
kırbaçlayan (imperfective impersonal participle)
kırbaçlamış (impersonal participle perfective)
kırbaçlayacak (impersonal participle prospective)
kırbaçladığım (non-prospective participle personal)
kırbaçladığın (non-prospective participle personal)
kırbaçladığı (non-prospective participle personal)
kırbaçladığımız (non-prospective participle personal)
kırbaçladığınız (non-prospective participle personal)
kırbaçladıkları (non-prospective participle personal)
kırbaçlayacağım (participle personal prospective)
kırbaçlayacağın (participle personal prospective)
kırbaçlayacağı (participle personal prospective)
kırbaçlayacağımız (participle personal prospective)
kırbaçlayacağınız (participle personal prospective)
kırbaçlayacakları (participle personal prospective)
kırbaçlama (noun-from-verb)
kırbaçlayış (adverbial)
kırbaçlarım (aorist first-person indicative present singular)
kırbaçlarsın (aorist indicative present second-person singular)
kırbaçlar (aorist indicative present singular third-person)
kırbaçlarız (aorist first-person indicative plural present)
kırbaçlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırbaçlarlar (aorist indicative plural present third-person)
kırbaçlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırbaçlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırbaçlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırbaçlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırbaçlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırbaçlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırbaçladım (first-person indicative past perfective singular)
kırbaçladın (indicative past perfective second-person singular)
kırbaçladı (indicative past perfective singular third-person)
kırbaçladık (first-person indicative past perfective plural)
kırbaçladınız (indicative past perfective plural second-person)
kırbaçladılar (indicative past perfective plural third-person)
kırbaçlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırbaçlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırbaçlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırbaçlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırbaçlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırbaçlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kırbaçlayacağım (first-person future indicative singular)
kırbaçlayacaksın (future indicative second-person singular)
kırbaçlayacak (future indicative singular third-person)
kırbaçlayacağız (first-person future indicative plural)
kırbaçlayacaksınız (future indicative plural second-person)
kırbaçlayacaklar (future indicative plural third-person)
kırbaçlamışım (first-person inferential perfective singular)
kırbaçlamışsın (inferential perfective second-person singular)
kırbaçlamış (inferential perfective singular third-person)
kırbaçlamışız (first-person inferential perfective plural)
kırbaçlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırbaçlamışlar (inferential perfective plural third-person)
kırbaçlarmışım (aorist first-person inferential singular)
kırbaçlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırbaçlarmış (aorist inferential singular third-person)
kırbaçlarmışız (aorist first-person inferential plural)
kırbaçlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırbaçlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kırbaçlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırbaçlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırbaçlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırbaçlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırbaçlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırbaçlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kırbaçlasam (conditional first-person singular)
kırbaçlasan (conditional second-person singular)
kırbaçlasa (conditional singular third-person)
kırbaçlasak (conditional first-person plural)
kırbaçlasanız (conditional plural second-person)
kırbaçlasalar (conditional plural third-person)
kırbaçlasaydım (conditional first-person perfective singular)
kırbaçlasaydın (conditional perfective second-person singular)
kırbaçlasaydı (conditional perfective singular third-person)
kırbaçlasaydık (conditional first-person perfective plural)
kırbaçlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırbaçlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırbaçlayayım (first-person optative singular)
kırbaçlayasın (optative second-person singular)
kırbaçlaya (optative singular third-person)
kırbaçlayalım (first-person optative plural)
kırbaçlayasınız (optative plural second-person)
kırbaçlayalar (optative plural third-person)
kırbaçlamaktayım (first-person progressive singular)
kırbaçlamaktasın (progressive second-person singular)
kırbaçlamakta (progressive singular third-person)
kırbaçlamaktayız (first-person plural progressive)
kırbaçlamaktasınız (plural progressive second-person)
kırbaçlamaktalar (plural progressive third-person)
kırbaçlamalıyım (first-person necessitative singular)
kırbaçlamalısın (necessitative second-person singular)
kırbaçlamalı (necessitative singular third-person)
kırbaçlamalıyız (first-person necessitative plural)
kırbaçlamalısınız (necessitative plural second-person)
kırbaçlamalılar (necessitative plural third-person)
kırbaçla (imperative second-person singular)
kırbaçlasın (imperative singular third-person)
kırbaçlayın (imperative plural second-person)
kırbaçlasınlar (imperative plural third-person)
kırbaçlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırbaçlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırbaçlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırbaçlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırbaçlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırbaçlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırbaçlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırbaçlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırbaçlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırbaçlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırbaçlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırbaçlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırbaçladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırbaçladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırbaçladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırbaçladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırbaçladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırbaçladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırbaçlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırbaçlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırbaçlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırbaçlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırbaçlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırbaçlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırbaçlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırbaçlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırbaçlayacak mı? (future indicative singular third-person)
kırbaçlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırbaçlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırbaçlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırbaçlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırbaçlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırbaçlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırbaçlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırbaçlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırbaçlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırbaçlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırbaçlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırbaçlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırbaçlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırbaçlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırbaçlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırbaçlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırbaçlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırbaçlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırbaçlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırbaçlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırbaçlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırbaçlasam mı? (conditional first-person singular)
kırbaçlasan mı? (conditional second-person singular)
kırbaçlasa mı? (conditional singular third-person)
kırbaçlasak mı? (conditional first-person plural)
kırbaçlasanız mı? (conditional plural second-person)
kırbaçlasalar mı? (conditional plural third-person)
kırbaçlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırbaçlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırbaçlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırbaçlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırbaçlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırbaçlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırbaçlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırbaçlamakta mısın? (progressive second-person singular)
kırbaçlamakta mı? (progressive singular third-person)
kırbaçlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırbaçlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırbaçlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırbaçlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırbaçlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırbaçlamalı mı? (necessitative singular third-person)
kırbaçlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırbaçlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırbaçlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kırbaçlamamak (infinitive negative)
kırbaçlamayan (imperfective impersonal negative participle)
kırbaçlamamış (impersonal negative participle perfective)
kırbaçlamayacak (impersonal negative participle prospective)
kırbaçlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kırbaçlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kırbaçlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kırbaçlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kırbaçlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kırbaçlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kırbaçlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kırbaçlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kırbaçlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kırbaçlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kırbaçlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kırbaçlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kırbaçlamama (negative noun-from-verb)
kırbaçlamayış (adverbial negative)
kırbaçlamam (aorist first-person indicative present singular)
kırbaçlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kırbaçlamaz (aorist indicative present singular third-person)
kırbaçlamayız (aorist first-person indicative plural present)
kırbaçlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırbaçlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kırbaçlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırbaçlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırbaçlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırbaçlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırbaçlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırbaçlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırbaçlamadım (first-person indicative past perfective singular)
kırbaçlamadın (indicative past perfective second-person singular)
kırbaçlamadı (indicative past perfective singular third-person)
kırbaçlamadık (first-person indicative past perfective plural)
kırbaçlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kırbaçlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kırbaçlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırbaçlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırbaçlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırbaçlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırbaçlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırbaçlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kırbaçlamayacağım (first-person future indicative singular)
kırbaçlamayacaksın (future indicative second-person singular)
kırbaçlamayacak (future indicative singular third-person)
kırbaçlamayacağız (first-person future indicative plural)
kırbaçlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kırbaçlamayacaklar (future indicative plural third-person)
kırbaçlamamışım (first-person inferential perfective singular)
kırbaçlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kırbaçlamamış (inferential perfective singular third-person)
kırbaçlamamışız (first-person inferential perfective plural)
kırbaçlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırbaçlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kırbaçlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kırbaçlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırbaçlamazmış (aorist inferential singular third-person)
kırbaçlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kırbaçlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırbaçlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kırbaçlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırbaçlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırbaçlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırbaçlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırbaçlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırbaçlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kırbaçlamasam (conditional first-person singular)
kırbaçlamasan (conditional second-person singular)
kırbaçlamasa (conditional singular third-person)
kırbaçlamasak (conditional first-person plural)
kırbaçlamasanız (conditional plural second-person)
kırbaçlamasalar (conditional plural third-person)
kırbaçlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kırbaçlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kırbaçlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kırbaçlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kırbaçlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırbaçlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırbaçlamayayım (first-person optative singular)
kırbaçlamayasın (optative second-person singular)
kırbaçlamaya (optative singular third-person)
kırbaçlamayalım (first-person optative plural)
kırbaçlamayasınız (optative plural second-person)
kırbaçlamayalar (optative plural third-person)
kırbaçlamamaktayım (first-person progressive singular)
kırbaçlamamaktasın (progressive second-person singular)
kırbaçlamamakta (progressive singular third-person)
kırbaçlamamaktayız (first-person plural progressive)
kırbaçlamamaktasınız (plural progressive second-person)
kırbaçlamamaktalar (plural progressive third-person)
kırbaçlamamalıyım (first-person necessitative singular)
kırbaçlamamalısın (necessitative second-person singular)
kırbaçlamamalı (necessitative singular third-person)
kırbaçlamamalıyız (first-person necessitative plural)
kırbaçlamamalısınız (necessitative plural second-person)
kırbaçlamamalılar (necessitative plural third-person)
kırbaçlama (imperative second-person singular)
kırbaçlamasın (imperative singular third-person)
kırbaçlamayın (imperative plural second-person)
kırbaçlamasınlar (imperative plural third-person)
kırbaçlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırbaçlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırbaçlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırbaçlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırbaçlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırbaçlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırbaçlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırbaçlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırbaçlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırbaçlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırbaçlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırbaçlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırbaçlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırbaçlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırbaçlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırbaçlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırbaçlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırbaçlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırbaçlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırbaçlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırbaçlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırbaçlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırbaçlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırbaçlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırbaçlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırbaçlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırbaçlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kırbaçlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırbaçlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırbaçlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırbaçlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırbaçlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırbaçlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırbaçlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırbaçlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırbaçlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırbaçlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırbaçlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırbaçlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırbaçlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırbaçlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırbaçlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırbaçlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırbaçlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırbaçlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırbaçlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırbaçlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırbaçlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırbaçlamasam mı? (conditional first-person singular)
kırbaçlamasan mı? (conditional second-person singular)
kırbaçlamasa mı? (conditional singular third-person)
kırbaçlamasak mı? (conditional first-person plural)
kırbaçlamasanız mı? (conditional plural second-person)
kırbaçlamasalar mı? (conditional plural third-person)
kırbaçlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırbaçlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırbaçlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırbaçlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırbaçlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırbaçlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırbaçlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırbaçlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kırbaçlamamakta mı? (progressive singular third-person)
kırbaçlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırbaçlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırbaçlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırbaçlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırbaçlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırbaçlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kırbaçlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırbaçlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırbaçlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

kırbaç (“whip”) + -la (noun-to-verb derivative suffix) + -mak (infinitive suffix)


seyitmek

head

seyitmek (third-person singular simple present seyitir)

seyitir (present singular third-person)
seyitmek (infinitive)
seyiten (imperfective impersonal participle)
seyitmiş (impersonal participle perfective)
seyitecek (impersonal participle prospective)
seyittiğim (non-prospective participle personal)
seyittiğin (non-prospective participle personal)
seyittiği (non-prospective participle personal)
seyittiğimiz (non-prospective participle personal)
seyittiğiniz (non-prospective participle personal)
seyittikleri (non-prospective participle personal)
seyiteceğim (participle personal prospective)
seyiteceğin (participle personal prospective)
seyiteceği (participle personal prospective)
seyiteceğimiz (participle personal prospective)
seyiteceğiniz (participle personal prospective)
seyitecekleri (participle personal prospective)
seyitme (noun-from-verb)
seyitiş (adverbial)
seyitirim (aorist first-person indicative present singular)
seyitirsin (aorist indicative present second-person singular)
seyitir (aorist indicative present singular third-person)
seyitiriz (aorist first-person indicative plural present)
seyitirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
seyitirler (aorist indicative plural present third-person)
seyitiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seyitiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seyitiyor (imperfective indicative present singular third-person)
seyitiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seyitiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seyitiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seyittim (first-person indicative past perfective singular)
seyittin (indicative past perfective second-person singular)
seyitti (indicative past perfective singular third-person)
seyittik (first-person indicative past perfective plural)
seyittiniz (indicative past perfective plural second-person)
seyittiler (indicative past perfective plural third-person)
seyitiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seyitiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seyitiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seyitiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seyitiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seyitiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or seyitiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
seyiteceğim (first-person future indicative singular)
seyiteceksin (future indicative second-person singular)
seyitecek (future indicative singular third-person)
seyiteceğiz (first-person future indicative plural)
seyiteceksiniz (future indicative plural second-person)
seyitecekler (future indicative plural third-person)
seyitmişim (first-person inferential perfective singular)
seyitmişsin (inferential perfective second-person singular)
seyitmiş (inferential perfective singular third-person)
seyitmişiz (first-person inferential perfective plural)
seyitmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seyitmişler (inferential perfective plural third-person)
seyitirmişim (aorist first-person inferential singular)
seyitirmişsin (aorist inferential second-person singular)
seyitirmiş (aorist inferential singular third-person)
seyitirmişiz (aorist first-person inferential plural)
seyitirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seyitirlermiş (or seyitirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
seyitiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seyitiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seyitiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seyitiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seyitiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seyitiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seyitsem (conditional first-person singular)
seyitsen (conditional second-person singular)
seyitse (conditional singular third-person)
seyitsek (conditional first-person plural)
seyitseniz (conditional plural second-person)
seyitseler (conditional plural third-person)
seyitseydim (conditional first-person perfective singular)
seyitseydin (conditional perfective second-person singular)
seyitseydi (conditional perfective singular third-person)
seyitseydik (conditional first-person perfective plural)
seyitseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seyitseydiler (conditional perfective plural third-person)
seyiteyim (first-person optative singular)
seyitesin (optative second-person singular)
seyite (optative singular third-person)
seyitelim (first-person optative plural)
seyitesiniz (optative plural second-person)
seyiteler (optative plural third-person)
seyitmekteyim (first-person progressive singular)
seyitmektesin (progressive second-person singular)
seyitmekte (progressive singular third-person)
seyitmekteyiz (first-person plural progressive)
seyitmektesiniz (plural progressive second-person)
seyitmekteler (plural progressive third-person)
seyitmeliyim (first-person necessitative singular)
seyitmelisin (necessitative second-person singular)
seyitmeli (necessitative singular third-person)
seyitmeliyiz (first-person necessitative plural)
seyitmelisiniz (necessitative plural second-person)
seyitmeliler (necessitative plural third-person)
seyit (imperative second-person singular)
seyitsin (imperative singular third-person)
seyitin (imperative plural second-person)
seyitsinler (imperative plural third-person)
seyitir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seyitir misin? (aorist indicative present second-person singular)
seyitir mi? (aorist indicative present singular third-person)
seyitir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seyitir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seyitirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seyitiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seyitiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seyitiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seyitiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seyitiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seyitiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seyittim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seyittin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seyitti mi? (indicative past perfective singular third-person)
seyittik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seyittiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seyittiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seyitiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seyitiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seyitiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seyitiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seyitiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seyitiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seyitecek miyim? (first-person future indicative singular)
seyitecek misin? (future indicative second-person singular)
seyitecek mi? (future indicative singular third-person)
seyitecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seyitecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seyitecekler mi? (future indicative plural third-person)
seyitmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seyitmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seyitmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seyitmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seyitmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seyitmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seyitir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seyitir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seyitir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seyitir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seyitir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seyitirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seyitiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seyitiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seyitiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seyitiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seyitiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seyitiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seyitsem mi? (conditional first-person singular)
seyitsen mi? (conditional second-person singular)
seyitse mi? (conditional singular third-person)
seyitsek mi? (conditional first-person plural)
seyitseniz mi? (conditional plural second-person)
seyitseler mi? (conditional plural third-person)
seyitse miydim? (conditional first-person perfective singular)
seyitse miydin? (conditional perfective second-person singular)
seyitse miydi? (conditional perfective singular third-person)
seyitse miydik? (conditional first-person perfective plural)
seyitse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seyitseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seyitmekte miyim? (first-person progressive singular)
seyitmekte misin? (progressive second-person singular)
seyitmekte mi? (progressive singular third-person)
seyitmekte miyiz? (first-person plural progressive)
seyitmekte misiniz? (plural progressive second-person)
seyitmekteler mi? (plural progressive third-person)
seyitmeli miyim? (first-person necessitative singular)
seyitmeli misin? (necessitative second-person singular)
seyitmeli mi? (necessitative singular third-person)
seyitmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seyitmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seyitmeliler mi? (necessitative plural third-person)
seyitmemek (infinitive negative)
seyitmeyen (imperfective impersonal negative participle)
seyitmemiş (impersonal negative participle perfective)
seyitmeyecek (impersonal negative participle prospective)
seyitmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
seyitmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
seyitmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
seyitmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
seyitmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
seyitmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
seyitmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
seyitmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
seyitmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
seyitmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
seyitmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
seyitmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
seyitmeme (negative noun-from-verb)
seyitmeyiş (adverbial negative)
seyitmem (aorist first-person indicative present singular)
seyitmezsin (aorist indicative present second-person singular)
seyitmez (aorist indicative present singular third-person)
seyitmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
seyitmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
seyitmezler (aorist indicative plural present third-person)
seyitmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seyitmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seyitmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
seyitmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seyitmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seyitmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seyitmedim (first-person indicative past perfective singular)
seyitmedin (indicative past perfective second-person singular)
seyitmedi (indicative past perfective singular third-person)
seyitmedik (first-person indicative past perfective plural)
seyitmediniz (indicative past perfective plural second-person)
seyitmediler (indicative past perfective plural third-person)
seyitmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seyitmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seyitmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seyitmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seyitmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seyitmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
seyitmeyeceğim (first-person future indicative singular)
seyitmeyeceksin (future indicative second-person singular)
seyitmeyecek (future indicative singular third-person)
seyitmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
seyitmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
seyitmeyecekler (future indicative plural third-person)
seyitmemişim (first-person inferential perfective singular)
seyitmemişsin (inferential perfective second-person singular)
seyitmemiş (inferential perfective singular third-person)
seyitmemişiz (first-person inferential perfective plural)
seyitmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seyitmemişler (inferential perfective plural third-person)
seyitmezmişim (aorist first-person inferential singular)
seyitmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
seyitmezmiş (aorist inferential singular third-person)
seyitmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
seyitmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seyitmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
seyitmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seyitmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seyitmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seyitmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seyitmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seyitmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seyitmesem (conditional first-person singular)
seyitmesen (conditional second-person singular)
seyitmese (conditional singular third-person)
seyitmesek (conditional first-person plural)
seyitmeseniz (conditional plural second-person)
seyitmeseler (conditional plural third-person)
seyitmeseydim (conditional first-person perfective singular)
seyitmeseydin (conditional perfective second-person singular)
seyitmeseydi (conditional perfective singular third-person)
seyitmeseydik (conditional first-person perfective plural)
seyitmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seyitmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
seyitmeyeyim (first-person optative singular)
seyitmeyesin (optative second-person singular)
seyitmeye (optative singular third-person)
seyitmeyelim (first-person optative plural)
seyitmeyesiniz (optative plural second-person)
seyitmeyeler (optative plural third-person)
seyitmemekteyim (first-person progressive singular)
seyitmemektesin (progressive second-person singular)
seyitmemekte (progressive singular third-person)
seyitmemekteyiz (first-person plural progressive)
seyitmemektesiniz (plural progressive second-person)
seyitmemekteler (plural progressive third-person)
seyitmemeliyim (first-person necessitative singular)
seyitmemelisin (necessitative second-person singular)
seyitmemeli (necessitative singular third-person)
seyitmemeliyiz (first-person necessitative plural)
seyitmemelisiniz (necessitative plural second-person)
seyitmemeliler (necessitative plural third-person)
seyitme (imperative second-person singular)
seyitmesin (imperative singular third-person)
seyitmeyin (imperative plural second-person)
seyitmesinler (imperative plural third-person)
seyitmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seyitmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
seyitmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
seyitmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seyitmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seyitmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seyitmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seyitmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seyitmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seyitmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seyitmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seyitmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seyitmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seyitmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seyitmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
seyitmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seyitmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seyitmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seyitmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seyitmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seyitmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seyitmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seyitmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seyitmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seyitmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
seyitmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
seyitmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
seyitmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seyitmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seyitmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
seyitmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seyitmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seyitmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seyitmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seyitmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seyitmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seyitmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seyitmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seyitmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seyitmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seyitmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seyitmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seyitmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seyitmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seyitmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seyitmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seyitmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seyitmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seyitmesem mi? (conditional first-person singular)
seyitmesen mi? (conditional second-person singular)
seyitmese mi? (conditional singular third-person)
seyitmesek mi? (conditional first-person plural)
seyitmeseniz mi? (conditional plural second-person)
seyitmeseler mi? (conditional plural third-person)
seyitmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
seyitmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
seyitmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
seyitmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
seyitmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seyitmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seyitmemekte miyim? (first-person progressive singular)
seyitmemekte misin? (progressive second-person singular)
seyitmemekte mi? (progressive singular third-person)
seyitmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
seyitmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
seyitmemekteler mi? (plural progressive third-person)
seyitmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
seyitmemeli misin? (necessitative second-person singular)
seyitmemeli mi? (necessitative singular third-person)
seyitmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seyitmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seyitmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From earlier seğirtmek, causative of seğirmek, *sekir- from sekmek, ultimately from Proto-Turkic *sēk- (“to jump”).