taşlamak

taşlamak (infinitive)
taşlayan (imperfective impersonal participle)
taşlamış (impersonal participle perfective)
taşlayacak (impersonal participle prospective)
taşladığım (non-prospective participle personal)
taşladığın (non-prospective participle personal)
taşladığı (non-prospective participle personal)
taşladığımız (non-prospective participle personal)
taşladığınız (non-prospective participle personal)
taşladıkları (non-prospective participle personal)
taşlayacağım (participle personal prospective)
taşlayacağın (participle personal prospective)
taşlayacağı (participle personal prospective)
taşlayacağımız (participle personal prospective)
taşlayacağınız (participle personal prospective)
taşlayacakları (participle personal prospective)
taşlama (noun-from-verb)
taşlayış (adverbial)
taşlarım (aorist first-person indicative present singular)
taşlarsın (aorist indicative present second-person singular)
taşlar (aorist indicative present singular third-person)
taşlarız (aorist first-person indicative plural present)
taşlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
taşlarlar (aorist indicative plural present third-person)
taşlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
taşlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
taşlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
taşlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
taşlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
taşlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
taşladım (first-person indicative past perfective singular)
taşladın (indicative past perfective second-person singular)
taşladı (indicative past perfective singular third-person)
taşladık (first-person indicative past perfective plural)
taşladınız (indicative past perfective plural second-person)
taşladılar (indicative past perfective plural third-person)
taşlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
taşlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
taşlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
taşlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
taşlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
taşlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
taşlayacağım (first-person future indicative singular)
taşlayacaksın (future indicative second-person singular)
taşlayacak (future indicative singular third-person)
taşlayacağız (first-person future indicative plural)
taşlayacaksınız (future indicative plural second-person)
taşlayacaklar (future indicative plural third-person)
taşlamışım (first-person inferential perfective singular)
taşlamışsın (inferential perfective second-person singular)
taşlamış (inferential perfective singular third-person)
taşlamışız (first-person inferential perfective plural)
taşlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
taşlamışlar (inferential perfective plural third-person)
taşlarmışım (aorist first-person inferential singular)
taşlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
taşlarmış (aorist inferential singular third-person)
taşlarmışız (aorist first-person inferential plural)
taşlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
taşlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
taşlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
taşlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
taşlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
taşlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
taşlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
taşlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
taşlasam (conditional first-person singular)
taşlasan (conditional second-person singular)
taşlasa (conditional singular third-person)
taşlasak (conditional first-person plural)
taşlasanız (conditional plural second-person)
taşlasalar (conditional plural third-person)
taşlasaydım (conditional first-person perfective singular)
taşlasaydın (conditional perfective second-person singular)
taşlasaydı (conditional perfective singular third-person)
taşlasaydık (conditional first-person perfective plural)
taşlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
taşlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
taşlayayım (first-person optative singular)
taşlayasın (optative second-person singular)
taşlaya (optative singular third-person)
taşlayalım (first-person optative plural)
taşlayasınız (optative plural second-person)
taşlayalar (optative plural third-person)
taşlamaktayım (first-person progressive singular)
taşlamaktasın (progressive second-person singular)
taşlamakta (progressive singular third-person)
taşlamaktayız (first-person plural progressive)
taşlamaktasınız (plural progressive second-person)
taşlamaktalar (plural progressive third-person)
taşlamalıyım (first-person necessitative singular)
taşlamalısın (necessitative second-person singular)
taşlamalı (necessitative singular third-person)
taşlamalıyız (first-person necessitative plural)
taşlamalısınız (necessitative plural second-person)
taşlamalılar (necessitative plural third-person)
taşla (imperative second-person singular)
taşlasın (imperative singular third-person)
taşlayın (imperative plural second-person)
taşlasınlar (imperative plural third-person)
taşlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
taşlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
taşlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
taşlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
taşlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
taşlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
taşlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
taşlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
taşlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
taşlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
taşlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
taşlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
taşladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
taşladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
taşladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
taşladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
taşladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
taşladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
taşlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
taşlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
taşlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
taşlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
taşlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
taşlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
taşlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
taşlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
taşlayacak mı? (future indicative singular third-person)
taşlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
taşlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
taşlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
taşlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
taşlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
taşlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
taşlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
taşlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
taşlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
taşlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
taşlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
taşlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
taşlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
taşlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
taşlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
taşlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
taşlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
taşlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
taşlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
taşlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
taşlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
taşlasam mı? (conditional first-person singular)
taşlasan mı? (conditional second-person singular)
taşlasa mı? (conditional singular third-person)
taşlasak mı? (conditional first-person plural)
taşlasanız mı? (conditional plural second-person)
taşlasalar mı? (conditional plural third-person)
taşlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
taşlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
taşlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
taşlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
taşlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
taşlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
taşlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
taşlamakta mısın? (progressive second-person singular)
taşlamakta mı? (progressive singular third-person)
taşlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
taşlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
taşlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
taşlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
taşlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
taşlamalı mı? (necessitative singular third-person)
taşlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
taşlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
taşlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
taşlamamak (infinitive negative)
taşlamayan (imperfective impersonal negative participle)
taşlamamış (impersonal negative participle perfective)
taşlamayacak (impersonal negative participle prospective)
taşlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
taşlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
taşlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
taşlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
taşlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
taşlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
taşlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
taşlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
taşlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
taşlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
taşlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
taşlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
taşlamama (negative noun-from-verb)
taşlamayış (adverbial negative)
taşlamam (aorist first-person indicative present singular)
taşlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
taşlamaz (aorist indicative present singular third-person)
taşlamayız (aorist first-person indicative plural present)
taşlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
taşlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
taşlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
taşlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
taşlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
taşlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
taşlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
taşlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
taşlamadım (first-person indicative past perfective singular)
taşlamadın (indicative past perfective second-person singular)
taşlamadı (indicative past perfective singular third-person)
taşlamadık (first-person indicative past perfective plural)
taşlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
taşlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
taşlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
taşlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
taşlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
taşlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
taşlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
taşlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
taşlamayacağım (first-person future indicative singular)
taşlamayacaksın (future indicative second-person singular)
taşlamayacak (future indicative singular third-person)
taşlamayacağız (first-person future indicative plural)
taşlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
taşlamayacaklar (future indicative plural third-person)
taşlamamışım (first-person inferential perfective singular)
taşlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
taşlamamış (inferential perfective singular third-person)
taşlamamışız (first-person inferential perfective plural)
taşlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
taşlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
taşlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
taşlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
taşlamazmış (aorist inferential singular third-person)
taşlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
taşlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
taşlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
taşlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
taşlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
taşlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
taşlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
taşlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
taşlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
taşlamasam (conditional first-person singular)
taşlamasan (conditional second-person singular)
taşlamasa (conditional singular third-person)
taşlamasak (conditional first-person plural)
taşlamasanız (conditional plural second-person)
taşlamasalar (conditional plural third-person)
taşlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
taşlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
taşlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
taşlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
taşlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
taşlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
taşlamayayım (first-person optative singular)
taşlamayasın (optative second-person singular)
taşlamaya (optative singular third-person)
taşlamayalım (first-person optative plural)
taşlamayasınız (optative plural second-person)
taşlamayalar (optative plural third-person)
taşlamamaktayım (first-person progressive singular)
taşlamamaktasın (progressive second-person singular)
taşlamamakta (progressive singular third-person)
taşlamamaktayız (first-person plural progressive)
taşlamamaktasınız (plural progressive second-person)
taşlamamaktalar (plural progressive third-person)
taşlamamalıyım (first-person necessitative singular)
taşlamamalısın (necessitative second-person singular)
taşlamamalı (necessitative singular third-person)
taşlamamalıyız (first-person necessitative plural)
taşlamamalısınız (necessitative plural second-person)
taşlamamalılar (necessitative plural third-person)
taşlama (imperative second-person singular)
taşlamasın (imperative singular third-person)
taşlamayın (imperative plural second-person)
taşlamasınlar (imperative plural third-person)
taşlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
taşlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
taşlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
taşlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
taşlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
taşlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
taşlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
taşlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
taşlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
taşlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
taşlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
taşlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
taşlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
taşlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
taşlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
taşlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
taşlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
taşlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
taşlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
taşlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
taşlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
taşlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
taşlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
taşlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
taşlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
taşlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
taşlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
taşlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
taşlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
taşlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
taşlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
taşlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
taşlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
taşlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
taşlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
taşlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
taşlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
taşlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
taşlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
taşlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
taşlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
taşlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
taşlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
taşlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
taşlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
taşlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
taşlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
taşlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
taşlamasam mı? (conditional first-person singular)
taşlamasan mı? (conditional second-person singular)
taşlamasa mı? (conditional singular third-person)
taşlamasak mı? (conditional first-person plural)
taşlamasanız mı? (conditional plural second-person)
taşlamasalar mı? (conditional plural third-person)
taşlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
taşlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
taşlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
taşlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
taşlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
taşlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
taşlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
taşlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
taşlamamakta mı? (progressive singular third-person)
taşlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
taşlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
taşlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
taşlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
taşlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
taşlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
taşlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
taşlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
taşlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[t̪ʰɑʃ.ɫ̪ɑˈmɑk]

Inherited from Ottoman Turkish [Term?]. Equivalent to taş (“stone”) + -la + -mak.

(transitive) to throw stones at something, to stone

(figuratively, transitive) to refer to something bad indirectly


olsun

Geçmiş olsun!

Get well soon! (literally, “Let it be past!”)

Sütlü mü, şekerli mi? — Lütfen sade olsun.

Milk, sugar? — Plain, please. (literally, “Let it be plain, please.”)

third-person singular imperative of olmak


kış uykusuna yatmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kış uykusuna yatıyorlardı (or kış uykusuna yatıyordular)

kış uykusuna yatarlarmış (or kış uykusuna yatarmışlar)

kış uykusuna yatmak (infinitive)
kış uykusuna yatan (imperfective impersonal participle)
kış uykusuna yatmış (impersonal participle perfective)
kış uykusuna yatacak (impersonal participle prospective)
kış uykusuna yattığım (non-prospective participle personal)
kış uykusuna yattığın (non-prospective participle personal)
kış uykusuna yattığı (non-prospective participle personal)
kış uykusuna yattığımız (non-prospective participle personal)
kış uykusuna yattığınız (non-prospective participle personal)
kış uykusuna yattıkları (non-prospective participle personal)
kış uykusuna yatacağım (participle personal prospective)
kış uykusuna yatacağın (participle personal prospective)
kış uykusuna yatacağı (participle personal prospective)
kış uykusuna yatacağımız (participle personal prospective)
kış uykusuna yatacağınız (participle personal prospective)
kış uykusuna yatacakları (participle personal prospective)
kış uykusuna yatma (noun-from-verb)
kış uykusuna yatış (adverbial)
kış uykusuna yatarım (aorist first-person indicative present singular)
kış uykusuna yatarsın (aorist indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatar (aorist indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatarız (aorist first-person indicative plural present)
kış uykusuna yatarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatarlar (aorist indicative plural present third-person)
kış uykusuna yatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kış uykusuna yatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kış uykusuna yatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kış uykusuna yattım (first-person indicative past perfective singular)
kış uykusuna yattın (indicative past perfective second-person singular)
kış uykusuna yattı (indicative past perfective singular third-person)
kış uykusuna yattık (first-person indicative past perfective plural)
kış uykusuna yattınız (indicative past perfective plural second-person)
kış uykusuna yattılar (indicative past perfective plural third-person)
kış uykusuna yatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kış uykusuna yatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kış uykusuna yatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kış uykusuna yatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kış uykusuna yatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kış uykusuna yatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kış uykusuna yatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kış uykusuna yatacağım (first-person future indicative singular)
kış uykusuna yatacaksın (future indicative second-person singular)
kış uykusuna yatacak (future indicative singular third-person)
kış uykusuna yatacağız (first-person future indicative plural)
kış uykusuna yatacaksınız (future indicative plural second-person)
kış uykusuna yatacaklar (future indicative plural third-person)
kış uykusuna yatmışım (first-person inferential perfective singular)
kış uykusuna yatmışsın (inferential perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmış (inferential perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmışız (first-person inferential perfective plural)
kış uykusuna yatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmışlar (inferential perfective plural third-person)
kış uykusuna yatarmışım (aorist first-person inferential singular)
kış uykusuna yatarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kış uykusuna yatarmış (aorist inferential singular third-person)
kış uykusuna yatarmışız (aorist first-person inferential plural)
kış uykusuna yatarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kış uykusuna yatarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kış uykusuna yatarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kış uykusuna yatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kış uykusuna yatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kış uykusuna yatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kış uykusuna yatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kış uykusuna yatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kış uykusuna yatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kış uykusuna yatsam (conditional first-person singular)
kış uykusuna yatsan (conditional second-person singular)
kış uykusuna yatsa (conditional singular third-person)
kış uykusuna yatsak (conditional first-person plural)
kış uykusuna yatsanız (conditional plural second-person)
kış uykusuna yatsalar (conditional plural third-person)
kış uykusuna yatsaydım (conditional first-person perfective singular)
kış uykusuna yatsaydın (conditional perfective second-person singular)
kış uykusuna yatsaydı (conditional perfective singular third-person)
kış uykusuna yatsaydık (conditional first-person perfective plural)
kış uykusuna yatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kış uykusuna yatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kış uykusuna yatayım (first-person optative singular)
kış uykusuna yatasın (optative second-person singular)
kış uykusuna yata (optative singular third-person)
kış uykusuna yatalım (first-person optative plural)
kış uykusuna yatasınız (optative plural second-person)
kış uykusuna yatalar (optative plural third-person)
kış uykusuna yatmaktayım (first-person progressive singular)
kış uykusuna yatmaktasın (progressive second-person singular)
kış uykusuna yatmakta (progressive singular third-person)
kış uykusuna yatmaktayız (first-person plural progressive)
kış uykusuna yatmaktasınız (plural progressive second-person)
kış uykusuna yatmaktalar (plural progressive third-person)
kış uykusuna yatmalıyım (first-person necessitative singular)
kış uykusuna yatmalısın (necessitative second-person singular)
kış uykusuna yatmalı (necessitative singular third-person)
kış uykusuna yatmalıyız (first-person necessitative plural)
kış uykusuna yatmalısınız (necessitative plural second-person)
kış uykusuna yatmalılar (necessitative plural third-person)
kış uykusuna yat (imperative second-person singular)
kış uykusuna yatsın (imperative singular third-person)
kış uykusuna yatın (imperative plural second-person)
kış uykusuna yatsınlar (imperative plural third-person)
kış uykusuna yatar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kış uykusuna yatar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kış uykusuna yatar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kış uykusuna yatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kış uykusuna yatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kış uykusuna yatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kış uykusuna yattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kış uykusuna yattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kış uykusuna yattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kış uykusuna yattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kış uykusuna yattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kış uykusuna yattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kış uykusuna yatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kış uykusuna yatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kış uykusuna yatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kış uykusuna yatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kış uykusuna yatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kış uykusuna yatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kış uykusuna yatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kış uykusuna yatacak mısın? (future indicative second-person singular)
kış uykusuna yatacak mı? (future indicative singular third-person)
kış uykusuna yatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kış uykusuna yatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kış uykusuna yatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kış uykusuna yatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kış uykusuna yatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kış uykusuna yatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kış uykusuna yatar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kış uykusuna yatar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kış uykusuna yatar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kış uykusuna yatar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kış uykusuna yatar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kış uykusuna yatarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kış uykusuna yatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kış uykusuna yatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kış uykusuna yatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kış uykusuna yatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kış uykusuna yatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kış uykusuna yatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kış uykusuna yatsam mı? (conditional first-person singular)
kış uykusuna yatsan mı? (conditional second-person singular)
kış uykusuna yatsa mı? (conditional singular third-person)
kış uykusuna yatsak mı? (conditional first-person plural)
kış uykusuna yatsanız mı? (conditional plural second-person)
kış uykusuna yatsalar mı? (conditional plural third-person)
kış uykusuna yatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kış uykusuna yatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kış uykusuna yatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kış uykusuna yatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kış uykusuna yatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kış uykusuna yatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kış uykusuna yatmakta mısın? (progressive second-person singular)
kış uykusuna yatmakta mı? (progressive singular third-person)
kış uykusuna yatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kış uykusuna yatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kış uykusuna yatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kış uykusuna yatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kış uykusuna yatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kış uykusuna yatmalı mı? (necessitative singular third-person)
kış uykusuna yatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kış uykusuna yatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kış uykusuna yatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kış uykusuna yatmamak (infinitive negative)
kış uykusuna yatmayan (imperfective impersonal negative participle)
kış uykusuna yatmamış (impersonal negative participle perfective)
kış uykusuna yatmayacak (impersonal negative participle prospective)
kış uykusuna yatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kış uykusuna yatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kış uykusuna yatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kış uykusuna yatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kış uykusuna yatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kış uykusuna yatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kış uykusuna yatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kış uykusuna yatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kış uykusuna yatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kış uykusuna yatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kış uykusuna yatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kış uykusuna yatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kış uykusuna yatmama (negative noun-from-verb)
kış uykusuna yatmayış (adverbial negative)
kış uykusuna yatmam (aorist first-person indicative present singular)
kış uykusuna yatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatmaz (aorist indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatmayız (aorist first-person indicative plural present)
kış uykusuna yatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kış uykusuna yatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kış uykusuna yatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kış uykusuna yatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kış uykusuna yatmadım (first-person indicative past perfective singular)
kış uykusuna yatmadın (indicative past perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmadı (indicative past perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmadık (first-person indicative past perfective plural)
kış uykusuna yatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kış uykusuna yatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kış uykusuna yatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kış uykusuna yatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kış uykusuna yatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kış uykusuna yatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kış uykusuna yatmayacağım (first-person future indicative singular)
kış uykusuna yatmayacaksın (future indicative second-person singular)
kış uykusuna yatmayacak (future indicative singular third-person)
kış uykusuna yatmayacağız (first-person future indicative plural)
kış uykusuna yatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kış uykusuna yatmayacaklar (future indicative plural third-person)
kış uykusuna yatmamışım (first-person inferential perfective singular)
kış uykusuna yatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmamış (inferential perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmamışız (first-person inferential perfective plural)
kış uykusuna yatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kış uykusuna yatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kış uykusuna yatmazmış (aorist inferential singular third-person)
kış uykusuna yatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kış uykusuna yatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kış uykusuna yatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kış uykusuna yatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kış uykusuna yatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kış uykusuna yatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kış uykusuna yatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kış uykusuna yatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kış uykusuna yatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kış uykusuna yatmasam (conditional first-person singular)
kış uykusuna yatmasan (conditional second-person singular)
kış uykusuna yatmasa (conditional singular third-person)
kış uykusuna yatmasak (conditional first-person plural)
kış uykusuna yatmasanız (conditional plural second-person)
kış uykusuna yatmasalar (conditional plural third-person)
kış uykusuna yatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kış uykusuna yatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kış uykusuna yatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmayayım (first-person optative singular)
kış uykusuna yatmayasın (optative second-person singular)
kış uykusuna yatmaya (optative singular third-person)
kış uykusuna yatmayalım (first-person optative plural)
kış uykusuna yatmayasınız (optative plural second-person)
kış uykusuna yatmayalar (optative plural third-person)
kış uykusuna yatmamaktayım (first-person progressive singular)
kış uykusuna yatmamaktasın (progressive second-person singular)
kış uykusuna yatmamakta (progressive singular third-person)
kış uykusuna yatmamaktayız (first-person plural progressive)
kış uykusuna yatmamaktasınız (plural progressive second-person)
kış uykusuna yatmamaktalar (plural progressive third-person)
kış uykusuna yatmamalıyım (first-person necessitative singular)
kış uykusuna yatmamalısın (necessitative second-person singular)
kış uykusuna yatmamalı (necessitative singular third-person)
kış uykusuna yatmamalıyız (first-person necessitative plural)
kış uykusuna yatmamalısınız (necessitative plural second-person)
kış uykusuna yatmamalılar (necessitative plural third-person)
kış uykusuna yatma (imperative second-person singular)
kış uykusuna yatmasın (imperative singular third-person)
kış uykusuna yatmayın (imperative plural second-person)
kış uykusuna yatmasınlar (imperative plural third-person)
kış uykusuna yatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kış uykusuna yatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kış uykusuna yatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kış uykusuna yatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kış uykusuna yatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kış uykusuna yatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kış uykusuna yatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kış uykusuna yatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kış uykusuna yatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kış uykusuna yatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kış uykusuna yatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kış uykusuna yatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kış uykusuna yatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kış uykusuna yatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kış uykusuna yatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kış uykusuna yatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kış uykusuna yatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kış uykusuna yatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kış uykusuna yatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kış uykusuna yatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kış uykusuna yatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kış uykusuna yatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kış uykusuna yatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kış uykusuna yatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kış uykusuna yatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kış uykusuna yatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kış uykusuna yatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kış uykusuna yatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kış uykusuna yatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kış uykusuna yatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kış uykusuna yatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kış uykusuna yatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kış uykusuna yatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kış uykusuna yatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kış uykusuna yatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kış uykusuna yatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kış uykusuna yatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kış uykusuna yatmasam mı? (conditional first-person singular)
kış uykusuna yatmasan mı? (conditional second-person singular)
kış uykusuna yatmasa mı? (conditional singular third-person)
kış uykusuna yatmasak mı? (conditional first-person plural)
kış uykusuna yatmasanız mı? (conditional plural second-person)
kış uykusuna yatmasalar mı? (conditional plural third-person)
kış uykusuna yatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kış uykusuna yatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kış uykusuna yatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kış uykusuna yatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kış uykusuna yatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kış uykusuna yatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kış uykusuna yatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kış uykusuna yatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kış uykusuna yatmamakta mı? (progressive singular third-person)
kış uykusuna yatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kış uykusuna yatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kış uykusuna yatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kış uykusuna yatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kış uykusuna yatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kış uykusuna yatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kış uykusuna yatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kış uykusuna yatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kış uykusuna yatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From kış uykusu (“hibernation”) + yatmak (“to sleep”).

af

ayılar kış uykusuna yatar mı?


hızlandırmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

hızlandırmak (infinitive)
hızlandıran (imperfective impersonal participle)
hızlandırmış (impersonal participle perfective)
hızlandıracak (impersonal participle prospective)
hızlandırdığım (non-prospective participle personal)
hızlandırdığın (non-prospective participle personal)
hızlandırdığı (non-prospective participle personal)
hızlandırdığımız (non-prospective participle personal)
hızlandırdığınız (non-prospective participle personal)
hızlandırdıkları (non-prospective participle personal)
hızlandıracağım (participle personal prospective)
hızlandıracağın (participle personal prospective)
hızlandıracağı (participle personal prospective)
hızlandıracağımız (participle personal prospective)
hızlandıracağınız (participle personal prospective)
hızlandıracakları (participle personal prospective)
hızlandırma (noun-from-verb)
hızlandırış (adverbial)
hızlandırırım (aorist first-person indicative present singular)
hızlandırırsın (aorist indicative present second-person singular)
hızlandırır (aorist indicative present singular third-person)
hızlandırırız (aorist first-person indicative plural present)
hızlandırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
hızlandırırlar (aorist indicative plural present third-person)
hızlandırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hızlandırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hızlandırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hızlandırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hızlandırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hızlandırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hızlandırdım (first-person indicative past perfective singular)
hızlandırdın (indicative past perfective second-person singular)
hızlandırdı (indicative past perfective singular third-person)
hızlandırdık (first-person indicative past perfective plural)
hızlandırdınız (indicative past perfective plural second-person)
hızlandırdılar (indicative past perfective plural third-person)
hızlandırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hızlandırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hızlandırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hızlandırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hızlandırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hızlandırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hızlandırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hızlandıracağım (first-person future indicative singular)
hızlandıracaksın (future indicative second-person singular)
hızlandıracak (future indicative singular third-person)
hızlandıracağız (first-person future indicative plural)
hızlandıracaksınız (future indicative plural second-person)
hızlandıracaklar (future indicative plural third-person)
hızlandırmışım (first-person inferential perfective singular)
hızlandırmışsın (inferential perfective second-person singular)
hızlandırmış (inferential perfective singular third-person)
hızlandırmışız (first-person inferential perfective plural)
hızlandırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
hızlandırmışlar (inferential perfective plural third-person)
hızlandırırmışım (aorist first-person inferential singular)
hızlandırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
hızlandırırmış (aorist inferential singular third-person)
hızlandırırmışız (aorist first-person inferential plural)
hızlandırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hızlandırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or hızlandırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
hızlandırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hızlandırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hızlandırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hızlandırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hızlandırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hızlandırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hızlandırsam (conditional first-person singular)
hızlandırsan (conditional second-person singular)
hızlandırsa (conditional singular third-person)
hızlandırsak (conditional first-person plural)
hızlandırsanız (conditional plural second-person)
hızlandırsalar (conditional plural third-person)
hızlandırsaydım (conditional first-person perfective singular)
hızlandırsaydın (conditional perfective second-person singular)
hızlandırsaydı (conditional perfective singular third-person)
hızlandırsaydık (conditional first-person perfective plural)
hızlandırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
hızlandırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
hızlandırayım (first-person optative singular)
hızlandırasın (optative second-person singular)
hızlandıra (optative singular third-person)
hızlandıralım (first-person optative plural)
hızlandırasınız (optative plural second-person)
hızlandıralar (optative plural third-person)
hızlandırmaktayım (first-person progressive singular)
hızlandırmaktasın (progressive second-person singular)
hızlandırmakta (progressive singular third-person)
hızlandırmaktayız (first-person plural progressive)
hızlandırmaktasınız (plural progressive second-person)
hızlandırmaktalar (plural progressive third-person)
hızlandırmalıyım (first-person necessitative singular)
hızlandırmalısın (necessitative second-person singular)
hızlandırmalı (necessitative singular third-person)
hızlandırmalıyız (first-person necessitative plural)
hızlandırmalısınız (necessitative plural second-person)
hızlandırmalılar (necessitative plural third-person)
hızlandır (imperative second-person singular)
hızlandırsın (imperative singular third-person)
hızlandırın (imperative plural second-person)
hızlandırsınlar (imperative plural third-person)
hızlandırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hızlandırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hızlandırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
hızlandırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hızlandırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hızlandırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hızlandırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hızlandırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hızlandırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hızlandırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hızlandırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hızlandırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hızlandırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hızlandırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hızlandırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hızlandırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hızlandırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hızlandırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hızlandırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hızlandırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hızlandırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hızlandırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hızlandırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hızlandırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hızlandıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
hızlandıracak mısın? (future indicative second-person singular)
hızlandıracak mı? (future indicative singular third-person)
hızlandıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
hızlandıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
hızlandıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
hızlandırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hızlandırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hızlandırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
hızlandırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hızlandırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hızlandırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hızlandırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hızlandırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hızlandırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hızlandırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hızlandırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hızlandırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hızlandırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hızlandırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hızlandırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hızlandırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hızlandırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hızlandırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hızlandırsam mı? (conditional first-person singular)
hızlandırsan mı? (conditional second-person singular)
hızlandırsa mı? (conditional singular third-person)
hızlandırsak mı? (conditional first-person plural)
hızlandırsanız mı? (conditional plural second-person)
hızlandırsalar mı? (conditional plural third-person)
hızlandırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hızlandırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hızlandırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hızlandırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hızlandırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hızlandırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hızlandırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
hızlandırmakta mısın? (progressive second-person singular)
hızlandırmakta mı? (progressive singular third-person)
hızlandırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
hızlandırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
hızlandırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
hızlandırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hızlandırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
hızlandırmalı mı? (necessitative singular third-person)
hızlandırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hızlandırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hızlandırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
hızlandırmamak (infinitive negative)
hızlandırmayan (imperfective impersonal negative participle)
hızlandırmamış (impersonal negative participle perfective)
hızlandırmayacak (impersonal negative participle prospective)
hızlandırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hızlandırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hızlandırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hızlandırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hızlandırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hızlandırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hızlandırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hızlandırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hızlandırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hızlandırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hızlandırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hızlandırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hızlandırmama (negative noun-from-verb)
hızlandırmayış (adverbial negative)
hızlandırmam (aorist first-person indicative present singular)
hızlandırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
hızlandırmaz (aorist indicative present singular third-person)
hızlandırmayız (aorist first-person indicative plural present)
hızlandırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hızlandırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
hızlandırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hızlandırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hızlandırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hızlandırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hızlandırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hızlandırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hızlandırmadım (first-person indicative past perfective singular)
hızlandırmadın (indicative past perfective second-person singular)
hızlandırmadı (indicative past perfective singular third-person)
hızlandırmadık (first-person indicative past perfective plural)
hızlandırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
hızlandırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
hızlandırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hızlandırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hızlandırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hızlandırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hızlandırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hızlandırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hızlandırmayacağım (first-person future indicative singular)
hızlandırmayacaksın (future indicative second-person singular)
hızlandırmayacak (future indicative singular third-person)
hızlandırmayacağız (first-person future indicative plural)
hızlandırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
hızlandırmayacaklar (future indicative plural third-person)
hızlandırmamışım (first-person inferential perfective singular)
hızlandırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
hızlandırmamış (inferential perfective singular third-person)
hızlandırmamışız (first-person inferential perfective plural)
hızlandırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hızlandırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
hızlandırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
hızlandırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hızlandırmazmış (aorist inferential singular third-person)
hızlandırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
hızlandırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hızlandırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hızlandırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hızlandırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hızlandırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hızlandırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hızlandırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hızlandırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hızlandırmasam (conditional first-person singular)
hızlandırmasan (conditional second-person singular)
hızlandırmasa (conditional singular third-person)
hızlandırmasak (conditional first-person plural)
hızlandırmasanız (conditional plural second-person)
hızlandırmasalar (conditional plural third-person)
hızlandırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
hızlandırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
hızlandırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
hızlandırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
hızlandırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hızlandırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hızlandırmayayım (first-person optative singular)
hızlandırmayasın (optative second-person singular)
hızlandırmaya (optative singular third-person)
hızlandırmayalım (first-person optative plural)
hızlandırmayasınız (optative plural second-person)
hızlandırmayalar (optative plural third-person)
hızlandırmamaktayım (first-person progressive singular)
hızlandırmamaktasın (progressive second-person singular)
hızlandırmamakta (progressive singular third-person)
hızlandırmamaktayız (first-person plural progressive)
hızlandırmamaktasınız (plural progressive second-person)
hızlandırmamaktalar (plural progressive third-person)
hızlandırmamalıyım (first-person necessitative singular)
hızlandırmamalısın (necessitative second-person singular)
hızlandırmamalı (necessitative singular third-person)
hızlandırmamalıyız (first-person necessitative plural)
hızlandırmamalısınız (necessitative plural second-person)
hızlandırmamalılar (necessitative plural third-person)
hızlandırma (imperative second-person singular)
hızlandırmasın (imperative singular third-person)
hızlandırmayın (imperative plural second-person)
hızlandırmasınlar (imperative plural third-person)
hızlandırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hızlandırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hızlandırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hızlandırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hızlandırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hızlandırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hızlandırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hızlandırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hızlandırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hızlandırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hızlandırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hızlandırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hızlandırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hızlandırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hızlandırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hızlandırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hızlandırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hızlandırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hızlandırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hızlandırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hızlandırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hızlandırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hızlandırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hızlandırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hızlandırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hızlandırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hızlandırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
hızlandırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hızlandırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hızlandırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hızlandırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hızlandırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hızlandırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hızlandırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hızlandırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hızlandırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hızlandırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hızlandırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hızlandırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hızlandırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hızlandırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hızlandırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hızlandırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hızlandırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hızlandırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hızlandırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hızlandırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hızlandırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hızlandırmasam mı? (conditional first-person singular)
hızlandırmasan mı? (conditional second-person singular)
hızlandırmasa mı? (conditional singular third-person)
hızlandırmasak mı? (conditional first-person plural)
hızlandırmasanız mı? (conditional plural second-person)
hızlandırmasalar mı? (conditional plural third-person)
hızlandırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hızlandırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hızlandırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hızlandırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hızlandırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hızlandırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hızlandırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hızlandırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
hızlandırmamakta mı? (progressive singular third-person)
hızlandırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hızlandırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hızlandırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hızlandırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hızlandırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hızlandırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
hızlandırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hızlandırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hızlandırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From hızlanmak ("to become faster") + -dır (causative voice) + -mak (infinitive mood).

to accelerate, to make faster, to speed up


özlemek

head

özlemek (third-person singular simple present özler)

özler (present singular third-person)
özlemek (infinitive)
özleyen (imperfective impersonal participle)
özlemiş (impersonal participle perfective)
özleyecek (impersonal participle prospective)
özlediğim (non-prospective participle personal)
özlediğin (non-prospective participle personal)
özlediği (non-prospective participle personal)
özlediğimiz (non-prospective participle personal)
özlediğiniz (non-prospective participle personal)
özledikleri (non-prospective participle personal)
özleyeceğim (participle personal prospective)
özleyeceğin (participle personal prospective)
özleyeceği (participle personal prospective)
özleyeceğimiz (participle personal prospective)
özleyeceğiniz (participle personal prospective)
özleyecekleri (participle personal prospective)
özleme (noun-from-verb)
özleyiş (adverbial)
özlerim (aorist first-person indicative present singular)
özlersin (aorist indicative present second-person singular)
özler (aorist indicative present singular third-person)
özleriz (aorist first-person indicative plural present)
özlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
özlerler (aorist indicative plural present third-person)
özlüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
özlüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
özlüyor (imperfective indicative present singular third-person)
özlüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
özlüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
özlüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
özledim (first-person indicative past perfective singular)
özledin (indicative past perfective second-person singular)
özledi (indicative past perfective singular third-person)
özledik (first-person indicative past perfective plural)
özlediniz (indicative past perfective plural second-person)
özlediler (indicative past perfective plural third-person)
özlüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
özlüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
özlüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
özlüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
özlüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
özlüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
özleyeceğim (first-person future indicative singular)
özleyeceksin (future indicative second-person singular)
özleyecek (future indicative singular third-person)
özleyeceğiz (first-person future indicative plural)
özleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
özleyecekler (future indicative plural third-person)
özlemişim (first-person inferential perfective singular)
özlemişsin (inferential perfective second-person singular)
özlemiş (inferential perfective singular third-person)
özlemişiz (first-person inferential perfective plural)
özlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
özlemişler (inferential perfective plural third-person)
özlermişim (aorist first-person inferential singular)
özlermişsin (aorist inferential second-person singular)
özlermiş (aorist inferential singular third-person)
özlermişiz (aorist first-person inferential plural)
özlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
özlermişler (aorist inferential plural third-person)
özlüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
özlüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
özlüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
özlüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
özlüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
özlüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
özlesem (conditional first-person singular)
özlesen (conditional second-person singular)
özlese (conditional singular third-person)
özlesek (conditional first-person plural)
özleseniz (conditional plural second-person)
özleseler (conditional plural third-person)
özleseydim (conditional first-person perfective singular)
özleseydin (conditional perfective second-person singular)
özleseydi (conditional perfective singular third-person)
özleseydik (conditional first-person perfective plural)
özleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
özleseydiler (conditional perfective plural third-person)
özleyeyim (first-person optative singular)
özleyesin (optative second-person singular)
özleye (optative singular third-person)
özleyelim (first-person optative plural)
özleyesiniz (optative plural second-person)
özleyeler (optative plural third-person)
özlemekteyim (first-person progressive singular)
özlemektesin (progressive second-person singular)
özlemekte (progressive singular third-person)
özlemekteyiz (first-person plural progressive)
özlemektesiniz (plural progressive second-person)
özlemekteler (plural progressive third-person)
özlemeliyim (first-person necessitative singular)
özlemelisin (necessitative second-person singular)
özlemeli (necessitative singular third-person)
özlemeliyiz (first-person necessitative plural)
özlemelisiniz (necessitative plural second-person)
özlemeliler (necessitative plural third-person)
özle (imperative second-person singular)
özlesin (imperative singular third-person)
özleyin (imperative plural second-person)
özlesinler (imperative plural third-person)
özler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
özler misin? (aorist indicative present second-person singular)
özler mi? (aorist indicative present singular third-person)
özler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
özler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
özlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
özlüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
özlüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
özlüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
özlüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
özlüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
özlüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
özledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
özledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
özledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
özledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
özlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
özlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
özlüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
özlüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
özlüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
özlüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
özlüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
özlüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
özleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
özleyecek misin? (future indicative second-person singular)
özleyecek mi? (future indicative singular third-person)
özleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
özleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
özleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
özlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
özlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
özlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
özlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
özlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
özlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
özler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
özler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
özler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
özler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
özler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
özlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
özlüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
özlüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
özlüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
özlüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
özlüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
özlüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
özlesem mi? (conditional first-person singular)
özlesen mi? (conditional second-person singular)
özlese mi? (conditional singular third-person)
özlesek mi? (conditional first-person plural)
özleseniz mi? (conditional plural second-person)
özleseler mi? (conditional plural third-person)
özlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
özlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
özlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
özlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
özlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
özleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
özlemekte miyim? (first-person progressive singular)
özlemekte misin? (progressive second-person singular)
özlemekte mi? (progressive singular third-person)
özlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
özlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
özlemekteler mi? (plural progressive third-person)
özlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
özlemeli misin? (necessitative second-person singular)
özlemeli mi? (necessitative singular third-person)
özlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
özlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
özlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
özlememek (infinitive negative)
özlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
özlememiş (impersonal negative participle perfective)
özlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
özlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
özlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
özlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
özlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
özlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
özlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
özlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
özlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
özlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
özlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
özlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
özlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
özlememe (negative noun-from-verb)
özlemeyiş (adverbial negative)
özlemem (aorist first-person indicative present singular)
özlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
özlemez (aorist indicative present singular third-person)
özlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
özlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
özlemezler (aorist indicative plural present third-person)
özlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
özlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
özlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
özlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
özlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
özlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
özlemedim (first-person indicative past perfective singular)
özlemedin (indicative past perfective second-person singular)
özlemedi (indicative past perfective singular third-person)
özlemedik (first-person indicative past perfective plural)
özlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
özlemediler (indicative past perfective plural third-person)
özlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
özlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
özlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
özlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
özlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
özlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
özlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
özlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
özlemeyecek (future indicative singular third-person)
özlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
özlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
özlemeyecekler (future indicative plural third-person)
özlememişim (first-person inferential perfective singular)
özlememişsin (inferential perfective second-person singular)
özlememiş (inferential perfective singular third-person)
özlememişiz (first-person inferential perfective plural)
özlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
özlememişler (inferential perfective plural third-person)
özlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
özlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
özlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
özlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
özlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
özlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
özlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
özlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
özlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
özlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
özlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
özlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
özlemesem (conditional first-person singular)
özlemesen (conditional second-person singular)
özlemese (conditional singular third-person)
özlemesek (conditional first-person plural)
özlemeseniz (conditional plural second-person)
özlemeseler (conditional plural third-person)
özlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
özlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
özlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
özlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
özlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
özlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
özlemeyeyim (first-person optative singular)
özlemeyesin (optative second-person singular)
özlemeye (optative singular third-person)
özlemeyelim (first-person optative plural)
özlemeyesiniz (optative plural second-person)
özlemeyeler (optative plural third-person)
özlememekteyim (first-person progressive singular)
özlememektesin (progressive second-person singular)
özlememekte (progressive singular third-person)
özlememekteyiz (first-person plural progressive)
özlememektesiniz (plural progressive second-person)
özlememekteler (plural progressive third-person)
özlememeliyim (first-person necessitative singular)
özlememelisin (necessitative second-person singular)
özlememeli (necessitative singular third-person)
özlememeliyiz (first-person necessitative plural)
özlememelisiniz (necessitative plural second-person)
özlememeliler (necessitative plural third-person)
özleme (imperative second-person singular)
özlemesin (imperative singular third-person)
özlemeyin (imperative plural second-person)
özlemesinler (imperative plural third-person)
özlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
özlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
özlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
özlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
özlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
özlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
özlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
özlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
özlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
özlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
özlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
özlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
özlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
özlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
özlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
özlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
özlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
özlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
özlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
özlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
özlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
özlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
özlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
özlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
özlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
özlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
özlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
özlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
özlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
özlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
özlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
özlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
özlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
özlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
özlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
özlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
özlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
özlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
özlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
özlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
özlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
özlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
özlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
özlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
özlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
özlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
özlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
özlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
özlemesem mi? (conditional first-person singular)
özlemesen mi? (conditional second-person singular)
özlemese mi? (conditional singular third-person)
özlemesek mi? (conditional first-person plural)
özlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
özlemeseler mi? (conditional plural third-person)
özlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
özlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
özlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
özlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
özlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
özlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
özlememekte miyim? (first-person progressive singular)
özlememekte misin? (progressive second-person singular)
özlememekte mi? (progressive singular third-person)
özlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
özlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
özlememekteler mi? (plural progressive third-person)
özlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
özlememeli misin? (necessitative second-person singular)
özlememeli mi? (necessitative singular third-person)
özlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
özlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
özlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اوزلهمك, اوزلمك (özlemek), equivalent to öz (“self”) + -le (verb forming suffix) + -mek.

suffix

Seni özlerim.

to miss, to feel the absence of someone or something