öpüşmek

head

öpüşmek (third-person singular simple present öpüşür)

öpüşür (present singular third-person)
öpüşmek (infinitive)
öpüşen (imperfective impersonal participle)
öpüşmüş (impersonal participle perfective)
öpüşecek (impersonal participle prospective)
öpüştüğüm (non-prospective participle personal)
öpüştüğün (non-prospective participle personal)
öpüştüğü (non-prospective participle personal)
öpüştüğümüz (non-prospective participle personal)
öpüştüğünüz (non-prospective participle personal)
öpüştükleri (non-prospective participle personal)
öpüşeceğim (participle personal prospective)
öpüşeceğin (participle personal prospective)
öpüşeceği (participle personal prospective)
öpüşeceğimiz (participle personal prospective)
öpüşeceğiniz (participle personal prospective)
öpüşecekleri (participle personal prospective)
öpüşme (noun-from-verb)
öpüşüş (adverbial)
öpüşürüm (aorist first-person indicative present singular)
öpüşürsün (aorist indicative present second-person singular)
öpüşür (aorist indicative present singular third-person)
öpüşürüz (aorist first-person indicative plural present)
öpüşürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öpüşürler (aorist indicative plural present third-person)
öpüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öpüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öpüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öpüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öpüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öpüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öpüştüm (first-person indicative past perfective singular)
öpüştün (indicative past perfective second-person singular)
öpüştü (indicative past perfective singular third-person)
öpüştük (first-person indicative past perfective plural)
öpüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
öpüştüler (indicative past perfective plural third-person)
öpüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öpüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öpüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öpüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öpüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öpüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öpüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öpüşeceğim (first-person future indicative singular)
öpüşeceksin (future indicative second-person singular)
öpüşecek (future indicative singular third-person)
öpüşeceğiz (first-person future indicative plural)
öpüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
öpüşecekler (future indicative plural third-person)
öpüşmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öpüşmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öpüşmüş (inferential perfective singular third-person)
öpüşmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öpüşmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öpüşmüşler (inferential perfective plural third-person)
öpüşürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öpüşürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öpüşürmüş (aorist inferential singular third-person)
öpüşürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öpüşürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öpüşürlermiş (or öpüşürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öpüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öpüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öpüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öpüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öpüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öpüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öpüşsem (conditional first-person singular)
öpüşsen (conditional second-person singular)
öpüşse (conditional singular third-person)
öpüşsek (conditional first-person plural)
öpüşseniz (conditional plural second-person)
öpüşseler (conditional plural third-person)
öpüşseydim (conditional first-person perfective singular)
öpüşseydin (conditional perfective second-person singular)
öpüşseydi (conditional perfective singular third-person)
öpüşseydik (conditional first-person perfective plural)
öpüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öpüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
öpüşeyim (first-person optative singular)
öpüşesin (optative second-person singular)
öpüşe (optative singular third-person)
öpüşelim (first-person optative plural)
öpüşesiniz (optative plural second-person)
öpüşeler (optative plural third-person)
öpüşmekteyim (first-person progressive singular)
öpüşmektesin (progressive second-person singular)
öpüşmekte (progressive singular third-person)
öpüşmekteyiz (first-person plural progressive)
öpüşmektesiniz (plural progressive second-person)
öpüşmekteler (plural progressive third-person)
öpüşmeliyim (first-person necessitative singular)
öpüşmelisin (necessitative second-person singular)
öpüşmeli (necessitative singular third-person)
öpüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
öpüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
öpüşmeliler (necessitative plural third-person)
öpüş (imperative second-person singular)
öpüşsün (imperative singular third-person)
öpüşün (imperative plural second-person)
öpüşsünler (imperative plural third-person)
öpüşür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öpüşür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öpüşür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öpüşür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öpüşür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öpüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öpüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öpüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öpüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öpüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öpüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öpüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öpüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öpüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öpüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öpüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öpüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öpüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öpüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öpüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öpüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öpüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öpüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öpüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öpüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
öpüşecek misin? (future indicative second-person singular)
öpüşecek mi? (future indicative singular third-person)
öpüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öpüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öpüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
öpüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öpüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öpüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öpüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öpüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öpüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öpüşür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öpüşür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öpüşür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öpüşür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öpüşür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öpüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öpüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öpüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öpüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öpüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öpüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öpüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öpüşsem mi? (conditional first-person singular)
öpüşsen mi? (conditional second-person singular)
öpüşse mi? (conditional singular third-person)
öpüşsek mi? (conditional first-person plural)
öpüşseniz mi? (conditional plural second-person)
öpüşseler mi? (conditional plural third-person)
öpüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öpüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öpüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öpüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öpüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öpüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öpüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
öpüşmekte misin? (progressive second-person singular)
öpüşmekte mi? (progressive singular third-person)
öpüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öpüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öpüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
öpüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öpüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
öpüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
öpüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öpüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öpüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öpüşmemek (infinitive negative)
öpüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öpüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
öpüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öpüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öpüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öpüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öpüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öpüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öpüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öpüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öpüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öpüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öpüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öpüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öpüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öpüşmeme (negative noun-from-verb)
öpüşmeyüş (adverbial negative)
öpüşmem (aorist first-person indicative present singular)
öpüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öpüşmez (aorist indicative present singular third-person)
öpüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öpüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öpüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
öpüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öpüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öpüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öpüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öpüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öpüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öpüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
öpüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
öpüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
öpüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
öpüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öpüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
öpüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öpüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öpüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öpüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öpüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öpüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öpüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öpüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öpüşmeyecek (future indicative singular third-person)
öpüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öpüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öpüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
öpüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
öpüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öpüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
öpüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öpüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öpüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
öpüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öpüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öpüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öpüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öpüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öpüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öpüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öpüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öpüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öpüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öpüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öpüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öpüşmesem (conditional first-person singular)
öpüşmesen (conditional second-person singular)
öpüşmese (conditional singular third-person)
öpüşmesek (conditional first-person plural)
öpüşmeseniz (conditional plural second-person)
öpüşmeseler (conditional plural third-person)
öpüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öpüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öpüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öpüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öpüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öpüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öpüşmeyeyim (first-person optative singular)
öpüşmeyesin (optative second-person singular)
öpüşmeye (optative singular third-person)
öpüşmeyelim (first-person optative plural)
öpüşmeyesiniz (optative plural second-person)
öpüşmeyeler (optative plural third-person)
öpüşmemekteyim (first-person progressive singular)
öpüşmemektesin (progressive second-person singular)
öpüşmemekte (progressive singular third-person)
öpüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
öpüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
öpüşmemekteler (plural progressive third-person)
öpüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
öpüşmemelisin (necessitative second-person singular)
öpüşmemeli (necessitative singular third-person)
öpüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öpüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öpüşmemeliler (necessitative plural third-person)
öpüşme (imperative second-person singular)
öpüşmesin (imperative singular third-person)
öpüşmeyin (imperative plural second-person)
öpüşmesinler (imperative plural third-person)
öpüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öpüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öpüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öpüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öpüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öpüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öpüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öpüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öpüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öpüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öpüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öpüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öpüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öpüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öpüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öpüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öpüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öpüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öpüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öpüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öpüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öpüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öpüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öpüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öpüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öpüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öpüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öpüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öpüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öpüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öpüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öpüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öpüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öpüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öpüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öpüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öpüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öpüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öpüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öpüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öpüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öpüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öpüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öpüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öpüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öpüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öpüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öpüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öpüşmesem mi? (conditional first-person singular)
öpüşmesen mi? (conditional second-person singular)
öpüşmese mi? (conditional singular third-person)
öpüşmesek mi? (conditional first-person plural)
öpüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öpüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
öpüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öpüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öpüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öpüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öpüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öpüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öpüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öpüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
öpüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
öpüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öpüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öpüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öpüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öpüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öpüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öpüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öpüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öpüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

öpüşürmüşsün

öpüşürmüşsünüz

öpüşmüşsünüz

öpüşür müyüm?

öpüşür müsün?

öpüşür müyüz?

öpüşür müsünüz?

öpüştünüz mü?

öpüşür müymüşüm?

öpüşür müymüşsün?

öpüşür müymüş?

öpüşür müymüşüz?

öpüşür müymüşsünüz?

öpüşmüş müyüm?

öpüşmüş müsün?

öpüşmüş müyüz?

öpüşmüş müsünüz?

Sınıf'a girdiğimde Arda'yla öpüşüyordun!

When I walked into the classroom you and Arda were kissing!

reciprocal of öpmek, to kiss each other, to make out (used with ile)

Parmaklıklı demir kapılar birbiriyle tam öpüşmemişti.

Barred metal doors hadn't fully came into contact with each other.

(figurative) (of parts of objects) to kiss, to contact (used with ile)

Türkiye'de insanlar selamlaşırken yanaktan iki kez öpüşürler.

In Turkey, people kiss each other's cheeks twice while greeting.

(of 2 people) to make their cheeks touch on both sides, as a way of greeting


sindirmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

sindirmek (infinitive)
sindiren (imperfective impersonal participle)
sindirmiş (impersonal participle perfective)
sindirecek (impersonal participle prospective)
sindirdiğim (non-prospective participle personal)
sindirdiğin (non-prospective participle personal)
sindirdiği (non-prospective participle personal)
sindirdiğimiz (non-prospective participle personal)
sindirdiğiniz (non-prospective participle personal)
sindirdikleri (non-prospective participle personal)
sindireceğim (participle personal prospective)
sindireceğin (participle personal prospective)
sindireceği (participle personal prospective)
sindireceğimiz (participle personal prospective)
sindireceğiniz (participle personal prospective)
sindirecekleri (participle personal prospective)
sindirme (noun-from-verb)
sindiriş (adverbial)
sindiririm (aorist first-person indicative present singular)
sindirirsin (aorist indicative present second-person singular)
sindirir (aorist indicative present singular third-person)
sindiririz (aorist first-person indicative plural present)
sindirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sindirirler (aorist indicative plural present third-person)
sindiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sindiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sindiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
sindiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sindiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sindiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sindirdim (first-person indicative past perfective singular)
sindirdin (indicative past perfective second-person singular)
sindirdi (indicative past perfective singular third-person)
sindirdik (first-person indicative past perfective plural)
sindirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
sindirdiler (indicative past perfective plural third-person)
sindiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sindiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sindiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sindiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sindiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sindiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sindiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sindireceğim (first-person future indicative singular)
sindireceksin (future indicative second-person singular)
sindirecek (future indicative singular third-person)
sindireceğiz (first-person future indicative plural)
sindireceksiniz (future indicative plural second-person)
sindirecekler (future indicative plural third-person)
sindirmişim (first-person inferential perfective singular)
sindirmişsin (inferential perfective second-person singular)
sindirmiş (inferential perfective singular third-person)
sindirmişiz (first-person inferential perfective plural)
sindirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sindirmişler (inferential perfective plural third-person)
sindirirmişim (aorist first-person inferential singular)
sindirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
sindirirmiş (aorist inferential singular third-person)
sindirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
sindirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sindirirlermiş (or sindirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
sindiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sindiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sindiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sindiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sindiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sindiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sindirsem (conditional first-person singular)
sindirsen (conditional second-person singular)
sindirse (conditional singular third-person)
sindirsek (conditional first-person plural)
sindirseniz (conditional plural second-person)
sindirseler (conditional plural third-person)
sindirseydim (conditional first-person perfective singular)
sindirseydin (conditional perfective second-person singular)
sindirseydi (conditional perfective singular third-person)
sindirseydik (conditional first-person perfective plural)
sindirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sindirseydiler (conditional perfective plural third-person)
sindireyim (first-person optative singular)
sindiresin (optative second-person singular)
sindire (optative singular third-person)
sindirelim (first-person optative plural)
sindiresiniz (optative plural second-person)
sindireler (optative plural third-person)
sindirmekteyim (first-person progressive singular)
sindirmektesin (progressive second-person singular)
sindirmekte (progressive singular third-person)
sindirmekteyiz (first-person plural progressive)
sindirmektesiniz (plural progressive second-person)
sindirmekteler (plural progressive third-person)
sindirmeliyim (first-person necessitative singular)
sindirmelisin (necessitative second-person singular)
sindirmeli (necessitative singular third-person)
sindirmeliyiz (first-person necessitative plural)
sindirmelisiniz (necessitative plural second-person)
sindirmeliler (necessitative plural third-person)
sindir (imperative second-person singular)
sindirsin (imperative singular third-person)
sindirin (imperative plural second-person)
sindirsinler (imperative plural third-person)
sindirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sindirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
sindirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
sindirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sindirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sindirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sindiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sindiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sindiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sindiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sindiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sindiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sindirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sindirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sindirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sindirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sindirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sindirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sindiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sindiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sindiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sindiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sindiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sindiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sindirecek miyim? (first-person future indicative singular)
sindirecek misin? (future indicative second-person singular)
sindirecek mi? (future indicative singular third-person)
sindirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sindirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sindirecekler mi? (future indicative plural third-person)
sindirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sindirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sindirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sindirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sindirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sindirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sindirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sindirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sindirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sindirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sindirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sindirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sindiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sindiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sindiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sindiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sindiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sindiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sindirsem mi? (conditional first-person singular)
sindirsen mi? (conditional second-person singular)
sindirse mi? (conditional singular third-person)
sindirsek mi? (conditional first-person plural)
sindirseniz mi? (conditional plural second-person)
sindirseler mi? (conditional plural third-person)
sindirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sindirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sindirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sindirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sindirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sindirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sindirmekte miyim? (first-person progressive singular)
sindirmekte misin? (progressive second-person singular)
sindirmekte mi? (progressive singular third-person)
sindirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sindirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sindirmekteler mi? (plural progressive third-person)
sindirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sindirmeli misin? (necessitative second-person singular)
sindirmeli mi? (necessitative singular third-person)
sindirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sindirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sindirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sindirmemek (infinitive negative)
sindirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sindirmemiş (impersonal negative participle perfective)
sindirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sindirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sindirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sindirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sindirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sindirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sindirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sindirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sindirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sindirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sindirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sindirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sindirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sindirmeme (negative noun-from-verb)
sindirmeyiş (adverbial negative)
sindirmem (aorist first-person indicative present singular)
sindirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sindirmez (aorist indicative present singular third-person)
sindirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sindirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sindirmezler (aorist indicative plural present third-person)
sindirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sindirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sindirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sindirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sindirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sindirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sindirmedim (first-person indicative past perfective singular)
sindirmedin (indicative past perfective second-person singular)
sindirmedi (indicative past perfective singular third-person)
sindirmedik (first-person indicative past perfective plural)
sindirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sindirmediler (indicative past perfective plural third-person)
sindirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sindirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sindirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sindirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sindirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sindirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sindirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sindirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sindirmeyecek (future indicative singular third-person)
sindirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sindirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sindirmeyecekler (future indicative plural third-person)
sindirmemişim (first-person inferential perfective singular)
sindirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sindirmemiş (inferential perfective singular third-person)
sindirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sindirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sindirmemişler (inferential perfective plural third-person)
sindirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sindirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sindirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sindirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sindirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sindirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sindirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sindirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sindirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sindirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sindirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sindirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sindirmesem (conditional first-person singular)
sindirmesen (conditional second-person singular)
sindirmese (conditional singular third-person)
sindirmesek (conditional first-person plural)
sindirmeseniz (conditional plural second-person)
sindirmeseler (conditional plural third-person)
sindirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sindirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sindirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sindirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sindirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sindirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sindirmeyeyim (first-person optative singular)
sindirmeyesin (optative second-person singular)
sindirmeye (optative singular third-person)
sindirmeyelim (first-person optative plural)
sindirmeyesiniz (optative plural second-person)
sindirmeyeler (optative plural third-person)
sindirmemekteyim (first-person progressive singular)
sindirmemektesin (progressive second-person singular)
sindirmemekte (progressive singular third-person)
sindirmemekteyiz (first-person plural progressive)
sindirmemektesiniz (plural progressive second-person)
sindirmemekteler (plural progressive third-person)
sindirmemeliyim (first-person necessitative singular)
sindirmemelisin (necessitative second-person singular)
sindirmemeli (necessitative singular third-person)
sindirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sindirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sindirmemeliler (necessitative plural third-person)
sindirme (imperative second-person singular)
sindirmesin (imperative singular third-person)
sindirmeyin (imperative plural second-person)
sindirmesinler (imperative plural third-person)
sindirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sindirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sindirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sindirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sindirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sindirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sindirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sindirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sindirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sindirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sindirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sindirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sindirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sindirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sindirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sindirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sindirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sindirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sindirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sindirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sindirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sindirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sindirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sindirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sindirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sindirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sindirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sindirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sindirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sindirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sindirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sindirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sindirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sindirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sindirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sindirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sindirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sindirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sindirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sindirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sindirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sindirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sindirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sindirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sindirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sindirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sindirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sindirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sindirmesem mi? (conditional first-person singular)
sindirmesen mi? (conditional second-person singular)
sindirmese mi? (conditional singular third-person)
sindirmesek mi? (conditional first-person plural)
sindirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sindirmeseler mi? (conditional plural third-person)
sindirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sindirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sindirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sindirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sindirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sindirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sindirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sindirmemekte misin? (progressive second-person singular)
sindirmemekte mi? (progressive singular third-person)
sindirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sindirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sindirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sindirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sindirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sindirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sindirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sindirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sindirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish سیكرمك (siñirmek), سیكدرمك (siñdirmek), equivalent to sin- + -dir.

hazmetmek

applies to the 1st and 2nd figurative sense

(figurative) to digest (think over and arrange methodically in the mind): sort out

Konsantrasyonun gözünü kör etti ve her şeyin lehine geliştiğini zannettin. Ama bir tane daha bıçak vardı. ... Bunun yanında haksızlığa karşı susan pislikleri de sindirdi. Ezilmişleri, doğmadan ölenleri bile sindirdi Boygar.

2022 June 5, Berke Bozkurt, Eretna, Berke Bozkurt, page 205:

Concentration blinded you and you thought everything was working in your favour. But there was another knife. ... Besides, terrorising the scum who were silent against injustice. The downtrodden, even the unborn, managed to intimidate Boygar.


devam etmek

head

devam etmek (third-person singular simple present devam eder)

devam eder (present singular third-person)
devam etmek (infinitive)
devam eden (imperfective impersonal participle)
devam etmiş (impersonal participle perfective)
devam edecek (impersonal participle prospective)
devam ettiğim (non-prospective participle personal)
devam ettiğin (non-prospective participle personal)
devam ettiği (non-prospective participle personal)
devam ettiğimiz (non-prospective participle personal)
devam ettiğiniz (non-prospective participle personal)
devam ettikleri (non-prospective participle personal)
devam edeceğim (participle personal prospective)
devam edeceğin (participle personal prospective)
devam edeceği (participle personal prospective)
devam edeceğimiz (participle personal prospective)
devam edeceğiniz (participle personal prospective)
devam edecekleri (participle personal prospective)
devam etme (noun-from-verb)
devam ediş (adverbial)
devam ederim (aorist first-person indicative present singular)
devam edersin (aorist indicative present second-person singular)
devam eder (aorist indicative present singular third-person)
devam ederiz (aorist first-person indicative plural present)
devam edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
devam ederler (aorist indicative plural present third-person)
devam ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
devam ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
devam ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
devam ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
devam ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
devam ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
devam ettim (first-person indicative past perfective singular)
devam ettin (indicative past perfective second-person singular)
devam etti (indicative past perfective singular third-person)
devam ettik (first-person indicative past perfective plural)
devam ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
devam ettiler (indicative past perfective plural third-person)
devam ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
devam ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
devam ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
devam ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
devam ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
devam ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or devam ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
devam edeceğim (first-person future indicative singular)
devam edeceksin (future indicative second-person singular)
devam edecek (future indicative singular third-person)
devam edeceğiz (first-person future indicative plural)
devam edeceksiniz (future indicative plural second-person)
devam edecekler (future indicative plural third-person)
devam etmişim (first-person inferential perfective singular)
devam etmişsin (inferential perfective second-person singular)
devam etmiş (inferential perfective singular third-person)
devam etmişiz (first-person inferential perfective plural)
devam etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
devam etmişler (inferential perfective plural third-person)
devam edermişim (aorist first-person inferential singular)
devam edermişsin (aorist inferential second-person singular)
devam edermiş (aorist inferential singular third-person)
devam edermişiz (aorist first-person inferential plural)
devam edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
devam ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or devam edermişlar (aorist inferential plural third-person)
devam ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
devam ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
devam ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
devam ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
devam ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
devam ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
devam etsem (conditional first-person singular)
devam etsen (conditional second-person singular)
devam etse (conditional singular third-person)
devam etsek (conditional first-person plural)
devam etseniz (conditional plural second-person)
devam etseler (conditional plural third-person)
devam etseydim (conditional first-person perfective singular)
devam etseydin (conditional perfective second-person singular)
devam etseydi (conditional perfective singular third-person)
devam etseydik (conditional first-person perfective plural)
devam etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
devam etseydiler (conditional perfective plural third-person)
devam edeyim (first-person optative singular)
devam edesin (optative second-person singular)
devam ede (optative singular third-person)
devam edelim (first-person optative plural)
devam edesiniz (optative plural second-person)
devam edeler (optative plural third-person)
devam etmekteyim (first-person progressive singular)
devam etmektesin (progressive second-person singular)
devam etmekte (progressive singular third-person)
devam etmekteyiz (first-person plural progressive)
devam etmektesiniz (plural progressive second-person)
devam etmekteler (plural progressive third-person)
devam etmeliyim (first-person necessitative singular)
devam etmelisin (necessitative second-person singular)
devam etmeli (necessitative singular third-person)
devam etmeliyiz (first-person necessitative plural)
devam etmelisiniz (necessitative plural second-person)
devam etmeliler (necessitative plural third-person)
devam et (imperative second-person singular)
devam etsin (imperative singular third-person)
devam edin (imperative plural second-person)
or devam ediniz (imperative plural second-person)
devam etsinler (imperative plural third-person)
devam eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
devam eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
devam eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
devam eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
devam eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
devam ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
devam ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
devam ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
devam ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
devam ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
devam ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
devam ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
devam ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
devam ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
devam etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
devam ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
devam ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
devam ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
devam ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
devam ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
devam ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
devam ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
devam ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
devam ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
devam edecek miyim? (first-person future indicative singular)
devam edecek misin? (future indicative second-person singular)
devam edecek mi? (future indicative singular third-person)
devam edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
devam edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
devam edecekler mi? (future indicative plural third-person)
devam etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
devam etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
devam etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
devam etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
devam etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
devam etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
devam eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
devam eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
devam eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
devam eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
devam eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
devam ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
devam ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
devam ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
devam ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
devam ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
devam ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
devam ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
devam etsem mi? (conditional first-person singular)
devam etsen mi? (conditional second-person singular)
devam etse mi? (conditional singular third-person)
devam etsek mi? (conditional first-person plural)
devam etseniz mi? (conditional plural second-person)
devam etseler mi? (conditional plural third-person)
devam etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
devam etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
devam etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
devam etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
devam etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
devam etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
devam etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
devam etmekte misin? (progressive second-person singular)
devam etmekte mi? (progressive singular third-person)
devam etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
devam etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
devam etmekteler mi? (plural progressive third-person)
devam etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
devam etmeli misin? (necessitative second-person singular)
devam etmeli mi? (necessitative singular third-person)
devam etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
devam etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
devam etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
devam etmemek (infinitive negative)
devam etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
devam etmemiş (impersonal negative participle perfective)
devam etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
devam etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
devam etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
devam etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
devam etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
devam etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
devam etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
devam etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
devam etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
devam etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
devam etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
devam etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
devam etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
devam etmeme (negative noun-from-verb)
devam etmeyiş (adverbial negative)
devam etmem (aorist first-person indicative present singular)
devam etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
devam etmez (aorist indicative present singular third-person)
devam etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
devam etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
devam etmezler (aorist indicative plural present third-person)
devam etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
devam etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
devam etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
devam etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
devam etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
devam etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
devam etmedim (first-person indicative past perfective singular)
devam etmedin (indicative past perfective second-person singular)
devam etmedi (indicative past perfective singular third-person)
devam etmedik (first-person indicative past perfective plural)
devam etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
devam etmediler (indicative past perfective plural third-person)
devam etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
devam etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
devam etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
devam etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
devam etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
devam etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
devam etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
devam etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
devam etmeyecek (future indicative singular third-person)
devam etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
devam etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
devam etmeyecekler (future indicative plural third-person)
devam etmemişim (first-person inferential perfective singular)
devam etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
devam etmemiş (inferential perfective singular third-person)
devam etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
devam etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
devam etmemişler (inferential perfective plural third-person)
devam etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
devam etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
devam etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
devam etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
devam etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
devam etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
devam etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
devam etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
devam etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
devam etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
devam etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
devam etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
devam etmesem (conditional first-person singular)
devam etmesen (conditional second-person singular)
devam etmese (conditional singular third-person)
devam etmesek (conditional first-person plural)
devam etmeseniz (conditional plural second-person)
devam etmeseler (conditional plural third-person)
devam etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
devam etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
devam etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
devam etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
devam etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
devam etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
devam etmeyeyim (first-person optative singular)
devam etmeyesin (optative second-person singular)
devam etmeye (optative singular third-person)
devam etmeyelim (first-person optative plural)
devam etmeyesiniz (optative plural second-person)
devam etmeyeler (optative plural third-person)
devam etmemekteyim (first-person progressive singular)
devam etmemektesin (progressive second-person singular)
devam etmemekte (progressive singular third-person)
devam etmemekteyiz (first-person plural progressive)
devam etmemektesiniz (plural progressive second-person)
devam etmemekteler (plural progressive third-person)
devam etmemeliyim (first-person necessitative singular)
devam etmemelisin (necessitative second-person singular)
devam etmemeli (necessitative singular third-person)
devam etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
devam etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
devam etmemeliler (necessitative plural third-person)
devam etme (imperative second-person singular)
devam etmesin (imperative singular third-person)
devam etmeyin (imperative plural second-person)
or devam etmeyiniz (imperative plural second-person)
devam etmesinler (imperative plural third-person)
devam etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
devam etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
devam etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
devam etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
devam etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
devam etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
devam etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
devam etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
devam etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
devam etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
devam etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
devam etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
devam etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
devam etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
devam etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
devam etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
devam etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
devam etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
devam etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
devam etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
devam etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
devam etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
devam etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
devam etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
devam etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
devam etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
devam etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
devam etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
devam etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
devam etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
devam etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
devam etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
devam etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
devam etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
devam etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
devam etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
devam etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
devam etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
devam etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
devam etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
devam etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
devam etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
devam etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
devam etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
devam etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
devam etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
devam etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
devam etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
devam etmesem mi? (conditional first-person singular)
devam etmesen mi? (conditional second-person singular)
devam etmese mi? (conditional singular third-person)
devam etmesek mi? (conditional first-person plural)
devam etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
devam etmeseler mi? (conditional plural third-person)
devam etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
devam etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
devam etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
devam etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
devam etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
devam etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
devam etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
devam etmemekte misin? (progressive second-person singular)
devam etmemekte mi? (progressive singular third-person)
devam etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
devam etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
devam etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
devam etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
devam etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
devam etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
devam etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
devam etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
devam etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

devam ediyorlardı (or devam ediyordular)

By surface analysis, devam (“continuation”) + etmek (“to make, do, render”).

surf

Sonra bakacaksın / Göreceksin çaren yok / Devam edeceksin / Yalandan yaşamaya

2004, “Bir Kadın Çizeceksin”, in maNga, performed by maNga:

Then you will look / You will see you have no choice / You will continue / To live a lie

(transitive, with dative) to continue with, to continue doing something


havlu atmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

havlu atıyorlardı (or havlu atıyordular)

havlu atmak (infinitive)
havlu atan (imperfective impersonal participle)
havlu atmış (impersonal participle perfective)
havlu atacak (impersonal participle prospective)
havlu attığım (non-prospective participle personal)
havlu attığın (non-prospective participle personal)
havlu attığı (non-prospective participle personal)
havlu attığımız (non-prospective participle personal)
havlu attığınız (non-prospective participle personal)
havlu attıkları (non-prospective participle personal)
havlu atacağım (participle personal prospective)
havlu atacağın (participle personal prospective)
havlu atacağı (participle personal prospective)
havlu atacağımız (participle personal prospective)
havlu atacağınız (participle personal prospective)
havlu atacakları (participle personal prospective)
havlu atma (noun-from-verb)
havlu atış (adverbial)
havlu atarım (aorist first-person indicative present singular)
havlu atarsın (aorist indicative present second-person singular)
havlu atar (aorist indicative present singular third-person)
havlu atarız (aorist first-person indicative plural present)
havlu atarsınız (aorist indicative plural present second-person)
havlu atarlar (aorist indicative plural present third-person)
havlu atıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
havlu atıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
havlu atıyor (imperfective indicative present singular third-person)
havlu atıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
havlu atıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
havlu atıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
havlu attım (first-person indicative past perfective singular)
havlu attın (indicative past perfective second-person singular)
havlu attı (indicative past perfective singular third-person)
havlu attık (first-person indicative past perfective plural)
havlu attınız (indicative past perfective plural second-person)
havlu attılar (indicative past perfective plural third-person)
havlu atıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
havlu atıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
havlu atıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
havlu atıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
havlu atıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
havlu atıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or havlu atıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
havlu atacağım (first-person future indicative singular)
havlu atacaksın (future indicative second-person singular)
havlu atacak (future indicative singular third-person)
havlu atacağız (first-person future indicative plural)
havlu atacaksınız (future indicative plural second-person)
havlu atacaklar (future indicative plural third-person)
havlu atmışım (first-person inferential perfective singular)
havlu atmışsın (inferential perfective second-person singular)
havlu atmış (inferential perfective singular third-person)
havlu atmışız (first-person inferential perfective plural)
havlu atmışsınız (inferential perfective plural second-person)
havlu atmışlar (inferential perfective plural third-person)
havlu atarmışım (aorist first-person inferential singular)
havlu atarmışsın (aorist inferential second-person singular)
havlu atarmış (aorist inferential singular third-person)
havlu atarmışız (aorist first-person inferential plural)
havlu atarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
havlu atarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or havlu atarmışlar (aorist inferential plural third-person)
havlu atıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
havlu atıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
havlu atıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
havlu atıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
havlu atıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
havlu atıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
havlu atsam (conditional first-person singular)
havlu atsan (conditional second-person singular)
havlu atsa (conditional singular third-person)
havlu atsak (conditional first-person plural)
havlu atsanız (conditional plural second-person)
havlu atsalar (conditional plural third-person)
havlu atsaydım (conditional first-person perfective singular)
havlu atsaydın (conditional perfective second-person singular)
havlu atsaydı (conditional perfective singular third-person)
havlu atsaydık (conditional first-person perfective plural)
havlu atsaydınız (conditional perfective plural second-person)
havlu atsaydılar (conditional perfective plural third-person)
havlu atayım (first-person optative singular)
havlu atasın (optative second-person singular)
havlu ata (optative singular third-person)
havlu atalım (first-person optative plural)
havlu atasınız (optative plural second-person)
havlu atalar (optative plural third-person)
havlu atmaktayım (first-person progressive singular)
havlu atmaktasın (progressive second-person singular)
havlu atmakta (progressive singular third-person)
havlu atmaktayız (first-person plural progressive)
havlu atmaktasınız (plural progressive second-person)
havlu atmaktalar (plural progressive third-person)
havlu atmalıyım (first-person necessitative singular)
havlu atmalısın (necessitative second-person singular)
havlu atmalı (necessitative singular third-person)
havlu atmalıyız (first-person necessitative plural)
havlu atmalısınız (necessitative plural second-person)
havlu atmalılar (necessitative plural third-person)
havlu at (imperative second-person singular)
havlu atsın (imperative singular third-person)
havlu atın (imperative plural second-person)
havlu atsınlar (imperative plural third-person)
havlu atar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
havlu atar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
havlu atar mı? (aorist indicative present singular third-person)
havlu atar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
havlu atar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
havlu atarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
havlu atıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
havlu atıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
havlu atıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
havlu atıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
havlu atıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
havlu atıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
havlu attım mı? (first-person indicative past perfective singular)
havlu attın mı? (indicative past perfective second-person singular)
havlu attı mı? (indicative past perfective singular third-person)
havlu attık mı? (first-person indicative past perfective plural)
havlu attınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
havlu attılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
havlu atıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
havlu atıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
havlu atıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
havlu atıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
havlu atıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
havlu atıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
havlu atacak mıyım? (first-person future indicative singular)
havlu atacak mısın? (future indicative second-person singular)
havlu atacak mı? (future indicative singular third-person)
havlu atacak mıyız? (first-person future indicative plural)
havlu atacak mısınız? (future indicative plural second-person)
havlu atacaklar mı? (future indicative plural third-person)
havlu atmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
havlu atmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
havlu atmış mı? (inferential perfective singular third-person)
havlu atmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
havlu atmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
havlu atmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
havlu atar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
havlu atar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
havlu atar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
havlu atar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
havlu atar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
havlu atarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
havlu atıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
havlu atıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
havlu atıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
havlu atıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
havlu atıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
havlu atıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
havlu atsam mı? (conditional first-person singular)
havlu atsan mı? (conditional second-person singular)
havlu atsa mı? (conditional singular third-person)
havlu atsak mı? (conditional first-person plural)
havlu atsanız mı? (conditional plural second-person)
havlu atsalar mı? (conditional plural third-person)
havlu atsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
havlu atsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
havlu atsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
havlu atsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
havlu atsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
havlu atsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
havlu atmakta mıyım? (first-person progressive singular)
havlu atmakta mısın? (progressive second-person singular)
havlu atmakta mı? (progressive singular third-person)
havlu atmakta mıyız? (first-person plural progressive)
havlu atmakta mısınız? (plural progressive second-person)
havlu atmaktalar mı? (plural progressive third-person)
havlu atmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
havlu atmalı mısın? (necessitative second-person singular)
havlu atmalı mı? (necessitative singular third-person)
havlu atmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
havlu atmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
havlu atmalılar mı? (necessitative plural third-person)
havlu atmamak (infinitive negative)
havlu atmayan (imperfective impersonal negative participle)
havlu atmamış (impersonal negative participle perfective)
havlu atmayacak (impersonal negative participle prospective)
havlu atmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
havlu atmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
havlu atmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
havlu atmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
havlu atmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
havlu atmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
havlu atmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
havlu atmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
havlu atmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
havlu atmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
havlu atmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
havlu atmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
havlu atmama (negative noun-from-verb)
havlu atmayış (adverbial negative)
havlu atmam (aorist first-person indicative present singular)
havlu atmazsın (aorist indicative present second-person singular)
havlu atmaz (aorist indicative present singular third-person)
havlu atmayız (aorist first-person indicative plural present)
havlu atmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
havlu atmazlar (aorist indicative plural present third-person)
havlu atmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
havlu atmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
havlu atmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
havlu atmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
havlu atmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
havlu atmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
havlu atmadım (first-person indicative past perfective singular)
havlu atmadın (indicative past perfective second-person singular)
havlu atmadı (indicative past perfective singular third-person)
havlu atmadık (first-person indicative past perfective plural)
havlu atmadınız (indicative past perfective plural second-person)
havlu atmadılar (indicative past perfective plural third-person)
havlu atmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
havlu atmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
havlu atmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
havlu atmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
havlu atmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
havlu atmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
havlu atmayacağım (first-person future indicative singular)
havlu atmayacaksın (future indicative second-person singular)
havlu atmayacak (future indicative singular third-person)
havlu atmayacağız (first-person future indicative plural)
havlu atmayacaksınız (future indicative plural second-person)
havlu atmayacaklar (future indicative plural third-person)
havlu atmamışım (first-person inferential perfective singular)
havlu atmamışsın (inferential perfective second-person singular)
havlu atmamış (inferential perfective singular third-person)
havlu atmamışız (first-person inferential perfective plural)
havlu atmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
havlu atmamışlar (inferential perfective plural third-person)
havlu atmazmışım (aorist first-person inferential singular)
havlu atmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
havlu atmazmış (aorist inferential singular third-person)
havlu atmazmışız (aorist first-person inferential plural)
havlu atmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
havlu atmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
havlu atmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
havlu atmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
havlu atmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
havlu atmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
havlu atmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
havlu atmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
havlu atmasam (conditional first-person singular)
havlu atmasan (conditional second-person singular)
havlu atmasa (conditional singular third-person)
havlu atmasak (conditional first-person plural)
havlu atmasanız (conditional plural second-person)
havlu atmasalar (conditional plural third-person)
havlu atmasaydım (conditional first-person perfective singular)
havlu atmasaydın (conditional perfective second-person singular)
havlu atmasaydı (conditional perfective singular third-person)
havlu atmasaydık (conditional first-person perfective plural)
havlu atmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
havlu atmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
havlu atmayayım (first-person optative singular)
havlu atmayasın (optative second-person singular)
havlu atmaya (optative singular third-person)
havlu atmayalım (first-person optative plural)
havlu atmayasınız (optative plural second-person)
havlu atmayalar (optative plural third-person)
havlu atmamaktayım (first-person progressive singular)
havlu atmamaktasın (progressive second-person singular)
havlu atmamakta (progressive singular third-person)
havlu atmamaktayız (first-person plural progressive)
havlu atmamaktasınız (plural progressive second-person)
havlu atmamaktalar (plural progressive third-person)
havlu atmamalıyım (first-person necessitative singular)
havlu atmamalısın (necessitative second-person singular)
havlu atmamalı (necessitative singular third-person)
havlu atmamalıyız (first-person necessitative plural)
havlu atmamalısınız (necessitative plural second-person)
havlu atmamalılar (necessitative plural third-person)
havlu atma (imperative second-person singular)
havlu atmasın (imperative singular third-person)
havlu atmayın (imperative plural second-person)
havlu atmasınlar (imperative plural third-person)
havlu atmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
havlu atmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
havlu atmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
havlu atmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
havlu atmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
havlu atmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
havlu atmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
havlu atmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
havlu atmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
havlu atmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
havlu atmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
havlu atmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
havlu atmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
havlu atmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
havlu atmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
havlu atmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
havlu atmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
havlu atmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
havlu atmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
havlu atmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
havlu atmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
havlu atmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
havlu atmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
havlu atmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
havlu atmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
havlu atmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
havlu atmayacak mı? (future indicative singular third-person)
havlu atmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
havlu atmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
havlu atmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
havlu atmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
havlu atmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
havlu atmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
havlu atmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
havlu atmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
havlu atmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
havlu atmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
havlu atmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
havlu atmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
havlu atmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
havlu atmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
havlu atmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
havlu atmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
havlu atmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
havlu atmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
havlu atmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
havlu atmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
havlu atmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
havlu atmasam mı? (conditional first-person singular)
havlu atmasan mı? (conditional second-person singular)
havlu atmasa mı? (conditional singular third-person)
havlu atmasak mı? (conditional first-person plural)
havlu atmasanız mı? (conditional plural second-person)
havlu atmasalar mı? (conditional plural third-person)
havlu atmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
havlu atmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
havlu atmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
havlu atmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
havlu atmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
havlu atmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
havlu atmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
havlu atmamakta mısın? (progressive second-person singular)
havlu atmamakta mı? (progressive singular third-person)
havlu atmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
havlu atmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
havlu atmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
havlu atmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
havlu atmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
havlu atmamalı mı? (necessitative singular third-person)
havlu atmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
havlu atmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
havlu atmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(idiomatic) to throw in the towel, to give up


büyü

See the etymology of the corresponding lemma form.

non-lemma

second-person singular imperative of büyümek


diyin

second-person plural imperative of demek


enseler

third-person singular indicative aorist of enselemek