yedmek

yedmek (third-person singular simple present yeder)

yeder (present singular third-person)
yedmek (infinitive)
yeden (imperfective impersonal participle)
yedmiş (impersonal participle perfective)
yedecek (impersonal participle prospective)
yeddiğim (non-prospective participle personal)
yeddiğin (non-prospective participle personal)
yeddiği (non-prospective participle personal)
yeddiğimiz (non-prospective participle personal)
yeddiğiniz (non-prospective participle personal)
yeddikleri (non-prospective participle personal)
yedeceğim (participle personal prospective)
yedeceğin (participle personal prospective)
yedeceği (participle personal prospective)
yedeceğimiz (participle personal prospective)
yedeceğiniz (participle personal prospective)
yedecekleri (participle personal prospective)
yedme (noun-from-verb)
yediş (adverbial)
yederim (aorist first-person indicative present singular)
yedersin (aorist indicative present second-person singular)
yeder (aorist indicative present singular third-person)
yederiz (aorist first-person indicative plural present)
yedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yederler (aorist indicative plural present third-person)
yediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yediyor (imperfective indicative present singular third-person)
yediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yeddim (first-person indicative past perfective singular)
yeddin (indicative past perfective second-person singular)
yeddi (indicative past perfective singular third-person)
yeddik (first-person indicative past perfective plural)
yeddiniz (indicative past perfective plural second-person)
yeddiler (indicative past perfective plural third-person)
yediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yedeceğim (first-person future indicative singular)
yedeceksin (future indicative second-person singular)
yedecek (future indicative singular third-person)
yedeceğiz (first-person future indicative plural)
yedeceksiniz (future indicative plural second-person)
yedecekler (future indicative plural third-person)
yedmişim (first-person inferential perfective singular)
yedmişsin (inferential perfective second-person singular)
yedmiş (inferential perfective singular third-person)
yedmişiz (first-person inferential perfective plural)
yedmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yedmişler (inferential perfective plural third-person)
yedermişim (aorist first-person inferential singular)
yedermişsin (aorist inferential second-person singular)
yedermiş (aorist inferential singular third-person)
yedermişiz (aorist first-person inferential plural)
yedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yederlermiş (or yedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
yediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yedsem (conditional first-person singular)
yedsen (conditional second-person singular)
yedse (conditional singular third-person)
yedsek (conditional first-person plural)
yedseniz (conditional plural second-person)
yedseler (conditional plural third-person)
yedseydim (conditional first-person perfective singular)
yedseydin (conditional perfective second-person singular)
yedseydi (conditional perfective singular third-person)
yedseydik (conditional first-person perfective plural)
yedseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yedseydiler (conditional perfective plural third-person)
yedeyim (first-person optative singular)
yedesin (optative second-person singular)
yede (optative singular third-person)
yedelim (first-person optative plural)
yedesiniz (optative plural second-person)
yedeler (optative plural third-person)
yedmekteyim (first-person progressive singular)
yedmektesin (progressive second-person singular)
yedmekte (progressive singular third-person)
yedmekteyiz (first-person plural progressive)
yedmektesiniz (plural progressive second-person)
yedmekteler (plural progressive third-person)
yedmeliyim (first-person necessitative singular)
yedmelisin (necessitative second-person singular)
yedmeli (necessitative singular third-person)
yedmeliyiz (first-person necessitative plural)
yedmelisiniz (necessitative plural second-person)
yedmeliler (necessitative plural third-person)
yed (imperative second-person singular)
yedsin (imperative singular third-person)
yedin (imperative plural second-person)
yedsinler (imperative plural third-person)
yeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
yeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
yeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yeddim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yeddin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yeddi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yeddik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yeddiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yeddiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yedecek miyim? (first-person future indicative singular)
yedecek misin? (future indicative second-person singular)
yedecek mi? (future indicative singular third-person)
yedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yedecekler mi? (future indicative plural third-person)
yedmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yedmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yedmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yedmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yedmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yedmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yedsem mi? (conditional first-person singular)
yedsen mi? (conditional second-person singular)
yedse mi? (conditional singular third-person)
yedsek mi? (conditional first-person plural)
yedseniz mi? (conditional plural second-person)
yedseler mi? (conditional plural third-person)
yedse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yedse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yedse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yedse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yedse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yedseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yedmekte miyim? (first-person progressive singular)
yedmekte misin? (progressive second-person singular)
yedmekte mi? (progressive singular third-person)
yedmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yedmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yedmekteler mi? (plural progressive third-person)
yedmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yedmeli misin? (necessitative second-person singular)
yedmeli mi? (necessitative singular third-person)
yedmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yedmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yedmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yedmemek (infinitive negative)
yedmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yedmemiş (impersonal negative participle perfective)
yedmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yedmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yedmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yedmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yedmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yedmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yedmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yedmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yedmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yedmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yedmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yedmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yedmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yedmeme (negative noun-from-verb)
yedmeyiş (adverbial negative)
yedmem (aorist first-person indicative present singular)
yedmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yedmez (aorist indicative present singular third-person)
yedmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yedmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yedmezler (aorist indicative plural present third-person)
yedmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yedmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yedmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yedmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yedmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yedmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yedmedim (first-person indicative past perfective singular)
yedmedin (indicative past perfective second-person singular)
yedmedi (indicative past perfective singular third-person)
yedmedik (first-person indicative past perfective plural)
yedmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yedmediler (indicative past perfective plural third-person)
yedmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yedmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yedmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yedmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yedmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yedmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yedmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yedmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yedmeyecek (future indicative singular third-person)
yedmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yedmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yedmeyecekler (future indicative plural third-person)
yedmemişim (first-person inferential perfective singular)
yedmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yedmemiş (inferential perfective singular third-person)
yedmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yedmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yedmemişler (inferential perfective plural third-person)
yedmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yedmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yedmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yedmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yedmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yedmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yedmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yedmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yedmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yedmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yedmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yedmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yedmesem (conditional first-person singular)
yedmesen (conditional second-person singular)
yedmese (conditional singular third-person)
yedmesek (conditional first-person plural)
yedmeseniz (conditional plural second-person)
yedmeseler (conditional plural third-person)
yedmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yedmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yedmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yedmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yedmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yedmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yedmeyeyim (first-person optative singular)
yedmeyesin (optative second-person singular)
yedmeye (optative singular third-person)
yedmeyelim (first-person optative plural)
yedmeyesiniz (optative plural second-person)
yedmeyeler (optative plural third-person)
yedmemekteyim (first-person progressive singular)
yedmemektesin (progressive second-person singular)
yedmemekte (progressive singular third-person)
yedmemekteyiz (first-person plural progressive)
yedmemektesiniz (plural progressive second-person)
yedmemekteler (plural progressive third-person)
yedmemeliyim (first-person necessitative singular)
yedmemelisin (necessitative second-person singular)
yedmemeli (necessitative singular third-person)
yedmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yedmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yedmemeliler (necessitative plural third-person)
yedme (imperative second-person singular)
yedmesin (imperative singular third-person)
yedmeyin (imperative plural second-person)
yedmesinler (imperative plural third-person)
yedmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yedmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yedmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yedmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yedmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yedmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yedmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yedmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yedmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yedmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yedmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yedmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yedmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yedmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yedmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yedmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yedmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yedmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yedmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yedmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yedmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yedmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yedmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yedmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yedmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yedmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yedmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yedmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yedmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yedmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yedmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yedmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yedmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yedmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yedmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yedmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yedmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yedmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yedmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yedmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yedmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yedmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yedmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yedmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yedmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yedmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yedmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yedmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yedmesem mi? (conditional first-person singular)
yedmesen mi? (conditional second-person singular)
yedmese mi? (conditional singular third-person)
yedmesek mi? (conditional first-person plural)
yedmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yedmeseler mi? (conditional plural third-person)
yedmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yedmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yedmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yedmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yedmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yedmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yedmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yedmemekte misin? (progressive second-person singular)
yedmemekte mi? (progressive singular third-person)
yedmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yedmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yedmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yedmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yedmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yedmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yedmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yedmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yedmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish یدمك itself inherited from Proto-Turkic *yẹ̄t- (“to tow”). Cognate with Turkmen ītmek, Yakut сиэт (siet).


ettik

first-person plural indicative simple past of etmek


deldik

first-person plural indicative simple past of delmek


istemiyor

third-person negative present imperfect of istemek


kestik

first-person plural indicative simple past of kesmek


çevrilmek

head

çevrilmek (third-person singular simple present çevrilir)

çevrilir (present singular third-person)

1944 August 13, headline in Cumhuriyet


mayınlamak

mayınlamak (third-person singular simple present mayınlar)

mayınlar (present singular third-person)


sabahlamak

sabahlamak (third-person singular simple present sabahlar)

sabahlar (present singular third-person)
sabahlamak (infinitive)
sabahlayan (imperfective impersonal participle)
sabahlamış (impersonal participle perfective)
sabahlayacak (impersonal participle prospective)
sabahladığım (non-prospective participle personal)
sabahladığın (non-prospective participle personal)
sabahladığı (non-prospective participle personal)
sabahladığımız (non-prospective participle personal)
sabahladığınız (non-prospective participle personal)
sabahladıkları (non-prospective participle personal)
sabahlayacağım (participle personal prospective)
sabahlayacağın (participle personal prospective)
sabahlayacağı (participle personal prospective)
sabahlayacağımız (participle personal prospective)
sabahlayacağınız (participle personal prospective)
sabahlayacakları (participle personal prospective)
sabahlama (noun-from-verb)
sabahlayış (adverbial)
sabahlarım (aorist first-person indicative present singular)
sabahlarsın (aorist indicative present second-person singular)
sabahlar (aorist indicative present singular third-person)
sabahlarız (aorist first-person indicative plural present)
sabahlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sabahlarlar (aorist indicative plural present third-person)
sabahlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sabahlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sabahlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sabahlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sabahlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sabahlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sabahladım (first-person indicative past perfective singular)
sabahladın (indicative past perfective second-person singular)
sabahladı (indicative past perfective singular third-person)
sabahladık (first-person indicative past perfective plural)
sabahladınız (indicative past perfective plural second-person)
sabahladılar (indicative past perfective plural third-person)
sabahlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sabahlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sabahlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sabahlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sabahlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sabahlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sabahlayacağım (first-person future indicative singular)
sabahlayacaksın (future indicative second-person singular)
sabahlayacak (future indicative singular third-person)
sabahlayacağız (first-person future indicative plural)
sabahlayacaksınız (future indicative plural second-person)
sabahlayacaklar (future indicative plural third-person)
sabahlamışım (first-person inferential perfective singular)
sabahlamışsın (inferential perfective second-person singular)
sabahlamış (inferential perfective singular third-person)
sabahlamışız (first-person inferential perfective plural)
sabahlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sabahlamışlar (inferential perfective plural third-person)
sabahlarmışım (aorist first-person inferential singular)
sabahlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sabahlarmış (aorist inferential singular third-person)
sabahlarmışız (aorist first-person inferential plural)
sabahlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sabahlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
sabahlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sabahlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sabahlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sabahlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sabahlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sabahlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sabahlasam (conditional first-person singular)
sabahlasan (conditional second-person singular)
sabahlasa (conditional singular third-person)
sabahlasak (conditional first-person plural)
sabahlasanız (conditional plural second-person)
sabahlasalar (conditional plural third-person)
sabahlasaydım (conditional first-person perfective singular)
sabahlasaydın (conditional perfective second-person singular)
sabahlasaydı (conditional perfective singular third-person)
sabahlasaydık (conditional first-person perfective plural)
sabahlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sabahlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sabahlayayım (first-person optative singular)
sabahlayasın (optative second-person singular)
sabahlaya (optative singular third-person)
sabahlayalım (first-person optative plural)
sabahlayasınız (optative plural second-person)
sabahlayalar (optative plural third-person)
sabahlamaktayım (first-person progressive singular)
sabahlamaktasın (progressive second-person singular)
sabahlamakta (progressive singular third-person)
sabahlamaktayız (first-person plural progressive)
sabahlamaktasınız (plural progressive second-person)
sabahlamaktalar (plural progressive third-person)
sabahlamalıyım (first-person necessitative singular)
sabahlamalısın (necessitative second-person singular)
sabahlamalı (necessitative singular third-person)
sabahlamalıyız (first-person necessitative plural)
sabahlamalısınız (necessitative plural second-person)
sabahlamalılar (necessitative plural third-person)
sabahla (imperative second-person singular)
sabahlasın (imperative singular third-person)
sabahlayın (imperative plural second-person)
sabahlasınlar (imperative plural third-person)
sabahlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sabahlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sabahlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sabahlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sabahlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sabahlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sabahlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sabahlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sabahlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sabahlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sabahlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sabahlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sabahladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sabahladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sabahladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sabahladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sabahladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sabahladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sabahlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sabahlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sabahlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sabahlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sabahlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sabahlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sabahlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sabahlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sabahlayacak mı? (future indicative singular third-person)
sabahlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sabahlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sabahlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sabahlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sabahlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sabahlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sabahlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sabahlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sabahlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sabahlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sabahlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sabahlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sabahlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sabahlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sabahlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sabahlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sabahlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sabahlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sabahlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sabahlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sabahlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sabahlasam mı? (conditional first-person singular)
sabahlasan mı? (conditional second-person singular)
sabahlasa mı? (conditional singular third-person)
sabahlasak mı? (conditional first-person plural)
sabahlasanız mı? (conditional plural second-person)
sabahlasalar mı? (conditional plural third-person)
sabahlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sabahlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sabahlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sabahlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sabahlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sabahlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sabahlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sabahlamakta mısın? (progressive second-person singular)
sabahlamakta mı? (progressive singular third-person)
sabahlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sabahlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sabahlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sabahlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sabahlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sabahlamalı mı? (necessitative singular third-person)
sabahlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sabahlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sabahlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
sabahlamamak (infinitive negative)
sabahlamayan (imperfective impersonal negative participle)
sabahlamamış (impersonal negative participle perfective)
sabahlamayacak (impersonal negative participle prospective)
sabahlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sabahlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sabahlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sabahlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sabahlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sabahlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sabahlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sabahlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sabahlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sabahlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sabahlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sabahlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sabahlamama (negative noun-from-verb)
sabahlamayış (adverbial negative)
sabahlamam (aorist first-person indicative present singular)
sabahlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
sabahlamaz (aorist indicative present singular third-person)
sabahlamayız (aorist first-person indicative plural present)
sabahlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sabahlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
sabahlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sabahlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sabahlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sabahlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sabahlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sabahlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sabahlamadım (first-person indicative past perfective singular)
sabahlamadın (indicative past perfective second-person singular)
sabahlamadı (indicative past perfective singular third-person)
sabahlamadık (first-person indicative past perfective plural)
sabahlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
sabahlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
sabahlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sabahlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sabahlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sabahlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sabahlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sabahlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sabahlamayacağım (first-person future indicative singular)
sabahlamayacaksın (future indicative second-person singular)
sabahlamayacak (future indicative singular third-person)
sabahlamayacağız (first-person future indicative plural)
sabahlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
sabahlamayacaklar (future indicative plural third-person)
sabahlamamışım (first-person inferential perfective singular)
sabahlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
sabahlamamış (inferential perfective singular third-person)
sabahlamamışız (first-person inferential perfective plural)
sabahlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sabahlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
sabahlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
sabahlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sabahlamazmış (aorist inferential singular third-person)
sabahlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
sabahlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sabahlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
sabahlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sabahlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sabahlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sabahlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sabahlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sabahlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sabahlamasam (conditional first-person singular)
sabahlamasan (conditional second-person singular)
sabahlamasa (conditional singular third-person)
sabahlamasak (conditional first-person plural)
sabahlamasanız (conditional plural second-person)
sabahlamasalar (conditional plural third-person)
sabahlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
sabahlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
sabahlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
sabahlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
sabahlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sabahlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sabahlamayayım (first-person optative singular)
sabahlamayasın (optative second-person singular)
sabahlamaya (optative singular third-person)
sabahlamayalım (first-person optative plural)
sabahlamayasınız (optative plural second-person)
sabahlamayalar (optative plural third-person)
sabahlamamaktayım (first-person progressive singular)
sabahlamamaktasın (progressive second-person singular)
sabahlamamakta (progressive singular third-person)
sabahlamamaktayız (first-person plural progressive)
sabahlamamaktasınız (plural progressive second-person)
sabahlamamaktalar (plural progressive third-person)
sabahlamamalıyım (first-person necessitative singular)
sabahlamamalısın (necessitative second-person singular)
sabahlamamalı (necessitative singular third-person)
sabahlamamalıyız (first-person necessitative plural)
sabahlamamalısınız (necessitative plural second-person)
sabahlamamalılar (necessitative plural third-person)
sabahlama (imperative second-person singular)
sabahlamasın (imperative singular third-person)
sabahlamayın (imperative plural second-person)
sabahlamasınlar (imperative plural third-person)
sabahlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sabahlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sabahlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sabahlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sabahlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sabahlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sabahlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sabahlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sabahlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sabahlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sabahlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sabahlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sabahlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sabahlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sabahlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sabahlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sabahlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sabahlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sabahlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sabahlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sabahlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sabahlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sabahlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sabahlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sabahlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sabahlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sabahlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
sabahlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sabahlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sabahlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sabahlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sabahlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sabahlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sabahlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sabahlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sabahlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sabahlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sabahlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sabahlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sabahlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sabahlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sabahlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sabahlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sabahlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sabahlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sabahlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sabahlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sabahlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sabahlamasam mı? (conditional first-person singular)
sabahlamasan mı? (conditional second-person singular)
sabahlamasa mı? (conditional singular third-person)
sabahlamasak mı? (conditional first-person plural)
sabahlamasanız mı? (conditional plural second-person)
sabahlamasalar mı? (conditional plural third-person)
sabahlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sabahlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sabahlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sabahlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sabahlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sabahlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sabahlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sabahlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
sabahlamamakta mı? (progressive singular third-person)
sabahlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sabahlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sabahlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sabahlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sabahlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sabahlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
sabahlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sabahlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sabahlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(intransitive) To stay at a place until morning.


yaptırınız

polite second-person plural imperative of yaptırmak


yaptırtınız

polite second-person plural imperative of yaptırtmak


kaldı

third-person singular indicative simple past of kalmak


savaştığı

third-person past participle of savaşmak


kaynatmak

kaynatmak (third-person singular simple present kaynatır)

kaynatır (present singular third-person)

From Ottoman Turkish قایناتمق (kaynatmak). Causative of kaynamak.

Makarna pişireceksiniz diye su kaynatmaktan bıktıysanız hafta başında birkaç litre kaynatın ve daha sonra kullanmak üzere buzluğa koyun.

If you're tired of boiling water when you make pasta, just boil a few gallons at the beginning of the week and freeze it for later.

Camı metale kaynatmak artık mümkün.

Now it is possible to weld glass into metal.

(transitive) to (make) boil (water and liquids, i.e. not food: compare with haşlamak)


akdetmek

akdetmek (third-person singular simple present akdeder)

akdeder (present singular third-person)
akdetmek (infinitive)
akdeden (imperfective impersonal participle)
akdetmiş (impersonal participle perfective)
akdedecek (impersonal participle prospective)
akdettiğim (non-prospective participle personal)
akdettiğin (non-prospective participle personal)
akdettiği (non-prospective participle personal)
akdettiğimiz (non-prospective participle personal)
akdettiğiniz (non-prospective participle personal)
akdettikleri (non-prospective participle personal)
akdedeceğim (participle personal prospective)
akdedeceğin (participle personal prospective)
akdedeceği (participle personal prospective)
akdedeceğimiz (participle personal prospective)
akdedeceğiniz (participle personal prospective)
akdedecekleri (participle personal prospective)
akdetme (noun-from-verb)
akdediş (adverbial)
akdederim (aorist first-person indicative present singular)
akdedersin (aorist indicative present second-person singular)
akdeder (aorist indicative present singular third-person)
akdederiz (aorist first-person indicative plural present)
akdedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
akdederler (aorist indicative plural present third-person)
akdediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
akdediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
akdediyor (imperfective indicative present singular third-person)
akdediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
akdediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
akdediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
akdettim (first-person indicative past perfective singular)
akdettin (indicative past perfective second-person singular)
akdetti (indicative past perfective singular third-person)
akdettik (first-person indicative past perfective plural)
akdettiniz (indicative past perfective plural second-person)
akdettiler (indicative past perfective plural third-person)
akdediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
akdediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
akdediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
akdediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
akdediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
akdediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or akdediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
akdedeceğim (first-person future indicative singular)
akdedeceksin (future indicative second-person singular)
akdedecek (future indicative singular third-person)
akdedeceğiz (first-person future indicative plural)
akdedeceksiniz (future indicative plural second-person)
akdedecekler (future indicative plural third-person)
akdetmişim (first-person inferential perfective singular)
akdetmişsin (inferential perfective second-person singular)
akdetmiş (inferential perfective singular third-person)
akdetmişiz (first-person inferential perfective plural)
akdetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
akdetmişler (inferential perfective plural third-person)
akdedermişim (aorist first-person inferential singular)
akdedermişsin (aorist inferential second-person singular)
akdedermiş (aorist inferential singular third-person)
akdedermişiz (aorist first-person inferential plural)
akdedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
akdederlermiş (or akdedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
akdediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
akdediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
akdediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
akdediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
akdediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
akdediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
akdetsem (conditional first-person singular)
akdetsen (conditional second-person singular)
akdetse (conditional singular third-person)
akdetsek (conditional first-person plural)
akdetseniz (conditional plural second-person)
akdetseler (conditional plural third-person)
akdetseydim (conditional first-person perfective singular)
akdetseydin (conditional perfective second-person singular)
akdetseydi (conditional perfective singular third-person)
akdetseydik (conditional first-person perfective plural)
akdetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
akdetseydiler (conditional perfective plural third-person)
akdedeyim (first-person optative singular)
akdedesin (optative second-person singular)
akdede (optative singular third-person)
akdedelim (first-person optative plural)
akdedesiniz (optative plural second-person)
akdedeler (optative plural third-person)
akdetmekteyim (first-person progressive singular)
akdetmektesin (progressive second-person singular)
akdetmekte (progressive singular third-person)
akdetmekteyiz (first-person plural progressive)
akdetmektesiniz (plural progressive second-person)
akdetmekteler (plural progressive third-person)
akdetmeliyim (first-person necessitative singular)
akdetmelisin (necessitative second-person singular)
akdetmeli (necessitative singular third-person)
akdetmeliyiz (first-person necessitative plural)
akdetmelisiniz (necessitative plural second-person)
akdetmeliler (necessitative plural third-person)
akdet (imperative second-person singular)
akdetsin (imperative singular third-person)
akdedin (imperative plural second-person)
or akdediniz (imperative plural second-person)
akdetsinler (imperative plural third-person)
akdeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
akdeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
akdeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
akdeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
akdeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
akdederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
akdediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
akdediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
akdediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
akdediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
akdediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
akdediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
akdettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
akdettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
akdetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
akdettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
akdettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
akdettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
akdediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
akdediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
akdediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
akdediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
akdediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
akdediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
akdedecek miyim? (first-person future indicative singular)
akdedecek misin? (future indicative second-person singular)
akdedecek mi? (future indicative singular third-person)
akdedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
akdedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
akdedecekler mi? (future indicative plural third-person)
akdetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
akdetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
akdetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
akdetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
akdetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
akdetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
akdeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
akdeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
akdeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
akdeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
akdeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
akdederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
akdediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
akdediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
akdediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
akdediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
akdediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
akdediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
akdetsem mi? (conditional first-person singular)
akdetsen mi? (conditional second-person singular)
akdetse mi? (conditional singular third-person)
akdetsek mi? (conditional first-person plural)
akdetseniz mi? (conditional plural second-person)
akdetseler mi? (conditional plural third-person)
akdetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
akdetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
akdetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
akdetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
akdetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
akdetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
akdetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
akdetmekte misin? (progressive second-person singular)
akdetmekte mi? (progressive singular third-person)
akdetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
akdetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
akdetmekteler mi? (plural progressive third-person)
akdetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
akdetmeli misin? (necessitative second-person singular)
akdetmeli mi? (necessitative singular third-person)
akdetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
akdetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
akdetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
akdetmemek (infinitive negative)
akdetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
akdetmemiş (impersonal negative participle perfective)
akdetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
akdetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
akdetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
akdetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
akdetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
akdetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
akdetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
akdetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
akdetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
akdetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
akdetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
akdetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
akdetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
akdetmeme (negative noun-from-verb)
akdetmeyiş (adverbial negative)
akdetmem (aorist first-person indicative present singular)
akdetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
akdetmez (aorist indicative present singular third-person)
akdetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
akdetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
akdetmezler (aorist indicative plural present third-person)
akdetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
akdetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
akdetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
akdetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
akdetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
akdetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
akdetmedim (first-person indicative past perfective singular)
akdetmedin (indicative past perfective second-person singular)
akdetmedi (indicative past perfective singular third-person)
akdetmedik (first-person indicative past perfective plural)
akdetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
akdetmediler (indicative past perfective plural third-person)
akdetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
akdetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
akdetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
akdetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
akdetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
akdetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
akdetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
akdetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
akdetmeyecek (future indicative singular third-person)
akdetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
akdetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
akdetmeyecekler (future indicative plural third-person)
akdetmemişim (first-person inferential perfective singular)
akdetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
akdetmemiş (inferential perfective singular third-person)
akdetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
akdetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
akdetmemişler (inferential perfective plural third-person)
akdetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
akdetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
akdetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
akdetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
akdetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
akdetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
akdetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
akdetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
akdetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
akdetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
akdetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
akdetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
akdetmesem (conditional first-person singular)
akdetmesen (conditional second-person singular)
akdetmese (conditional singular third-person)
akdetmesek (conditional first-person plural)
akdetmeseniz (conditional plural second-person)
akdetmeseler (conditional plural third-person)
akdetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
akdetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
akdetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
akdetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
akdetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
akdetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
akdetmeyeyim (first-person optative singular)
akdetmeyesin (optative second-person singular)
akdetmeye (optative singular third-person)
akdetmeyelim (first-person optative plural)
akdetmeyesiniz (optative plural second-person)
akdetmeyeler (optative plural third-person)
akdetmemekteyim (first-person progressive singular)
akdetmemektesin (progressive second-person singular)
akdetmemekte (progressive singular third-person)
akdetmemekteyiz (first-person plural progressive)
akdetmemektesiniz (plural progressive second-person)
akdetmemekteler (plural progressive third-person)
akdetmemeliyim (first-person necessitative singular)
akdetmemelisin (necessitative second-person singular)
akdetmemeli (necessitative singular third-person)
akdetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
akdetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
akdetmemeliler (necessitative plural third-person)
akdetme (imperative second-person singular)
akdetmesin (imperative singular third-person)
akdetmeyin (imperative plural second-person)
or akdetmeyiniz (imperative plural second-person)
akdetmesinler (imperative plural third-person)
akdetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
akdetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
akdetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
akdetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
akdetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
akdetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
akdetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
akdetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
akdetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
akdetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
akdetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
akdetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
akdetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
akdetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
akdetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
akdetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
akdetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
akdetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
akdetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
akdetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
akdetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
akdetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
akdetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
akdetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
akdetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
akdetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
akdetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
akdetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
akdetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
akdetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
akdetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
akdetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
akdetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
akdetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
akdetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
akdetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
akdetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
akdetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
akdetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
akdetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
akdetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
akdetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
akdetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
akdetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
akdetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
akdetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
akdetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
akdetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
akdetmesem mi? (conditional first-person singular)
akdetmesen mi? (conditional second-person singular)
akdetmese mi? (conditional singular third-person)
akdetmesek mi? (conditional first-person plural)
akdetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
akdetmeseler mi? (conditional plural third-person)
akdetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
akdetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
akdetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
akdetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
akdetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
akdetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
akdetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
akdetmemekte misin? (progressive second-person singular)
akdetmemekte mi? (progressive singular third-person)
akdetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
akdetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
akdetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
akdetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
akdetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
akdetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
akdetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
akdetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
akdetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish عقداتمك, equivalent to akit + etmek, the first part from Arabic عَقْد (ʕaqd).

Vapurcular birliği kongresi dün öğleden sonra Mühürdarzade hanında aktedilmiştir.

1931 May 6, “Birlik kongresi dün toplandı”, in Yarın, page 2:


akma

second-person singular negative imperative of akmak


başlıyor

third-person present imperfect of başlamak


feshetmek

feshetmek (third-person singular simple present fesheder)

fesheder (present singular third-person)
feshetmek (infinitive)
fesheden (imperfective impersonal participle)
feshetmiş (impersonal participle perfective)
feshedecek (impersonal participle prospective)
feshettiğim (non-prospective participle personal)
feshettiğin (non-prospective participle personal)
feshettiği (non-prospective participle personal)
feshettiğimiz (non-prospective participle personal)
feshettiğiniz (non-prospective participle personal)
feshettikleri (non-prospective participle personal)
feshedeceğim (participle personal prospective)
feshedeceğin (participle personal prospective)
feshedeceği (participle personal prospective)
feshedeceğimiz (participle personal prospective)
feshedeceğiniz (participle personal prospective)
feshedecekleri (participle personal prospective)
feshetme (noun-from-verb)
feshediş (adverbial)
feshederim (aorist first-person indicative present singular)
feshedersin (aorist indicative present second-person singular)
fesheder (aorist indicative present singular third-person)
feshederiz (aorist first-person indicative plural present)
feshedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
feshederler (aorist indicative plural present third-person)
feshediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
feshediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
feshediyor (imperfective indicative present singular third-person)
feshediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
feshediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
feshediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
feshettim (first-person indicative past perfective singular)
feshettin (indicative past perfective second-person singular)
feshetti (indicative past perfective singular third-person)
feshettik (first-person indicative past perfective plural)
feshettiniz (indicative past perfective plural second-person)
feshettiler (indicative past perfective plural third-person)
feshediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
feshediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
feshediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
feshediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
feshediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
feshediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or feshediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
feshedeceğim (first-person future indicative singular)
feshedeceksin (future indicative second-person singular)
feshedecek (future indicative singular third-person)
feshedeceğiz (first-person future indicative plural)
feshedeceksiniz (future indicative plural second-person)
feshedecekler (future indicative plural third-person)
feshetmişim (first-person inferential perfective singular)
feshetmişsin (inferential perfective second-person singular)
feshetmiş (inferential perfective singular third-person)
feshetmişiz (first-person inferential perfective plural)
feshetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
feshetmişler (inferential perfective plural third-person)
feshedermişim (aorist first-person inferential singular)
feshedermişsin (aorist inferential second-person singular)
feshedermiş (aorist inferential singular third-person)
feshedermişiz (aorist first-person inferential plural)
feshedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
feshederlermiş (or feshedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
feshediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
feshediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
feshediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
feshediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
feshediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
feshediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
feshetsem (conditional first-person singular)
feshetsen (conditional second-person singular)
feshetse (conditional singular third-person)
feshetsek (conditional first-person plural)
feshetseniz (conditional plural second-person)
feshetseler (conditional plural third-person)
feshetseydim (conditional first-person perfective singular)
feshetseydin (conditional perfective second-person singular)
feshetseydi (conditional perfective singular third-person)
feshetseydik (conditional first-person perfective plural)
feshetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
feshetseydiler (conditional perfective plural third-person)
feshedeyim (first-person optative singular)
feshedesin (optative second-person singular)
feshede (optative singular third-person)
feshedelim (first-person optative plural)
feshedesiniz (optative plural second-person)
feshedeler (optative plural third-person)
feshetmekteyim (first-person progressive singular)
feshetmektesin (progressive second-person singular)
feshetmekte (progressive singular third-person)
feshetmekteyiz (first-person plural progressive)
feshetmektesiniz (plural progressive second-person)
feshetmekteler (plural progressive third-person)
feshetmeliyim (first-person necessitative singular)
feshetmelisin (necessitative second-person singular)
feshetmeli (necessitative singular third-person)
feshetmeliyiz (first-person necessitative plural)
feshetmelisiniz (necessitative plural second-person)
feshetmeliler (necessitative plural third-person)
feshet (imperative second-person singular)
feshetsin (imperative singular third-person)
feshedin (imperative plural second-person)
or feshediniz (imperative plural second-person)
feshetsinler (imperative plural third-person)
fesheder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fesheder misin? (aorist indicative present second-person singular)
fesheder mi? (aorist indicative present singular third-person)
fesheder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fesheder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
feshederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
feshediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
feshediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
feshediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
feshediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
feshediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
feshediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
feshettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
feshettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
feshetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
feshettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
feshettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
feshettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
feshediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
feshediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
feshediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
feshediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
feshediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
feshediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
feshedecek miyim? (first-person future indicative singular)
feshedecek misin? (future indicative second-person singular)
feshedecek mi? (future indicative singular third-person)
feshedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
feshedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
feshedecekler mi? (future indicative plural third-person)
feshetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
feshetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
feshetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
feshetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
feshetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
feshetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fesheder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fesheder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fesheder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fesheder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fesheder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
feshederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
feshediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
feshediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
feshediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
feshediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
feshediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
feshediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
feshetsem mi? (conditional first-person singular)
feshetsen mi? (conditional second-person singular)
feshetse mi? (conditional singular third-person)
feshetsek mi? (conditional first-person plural)
feshetseniz mi? (conditional plural second-person)
feshetseler mi? (conditional plural third-person)
feshetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
feshetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
feshetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
feshetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
feshetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
feshetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
feshetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
feshetmekte misin? (progressive second-person singular)
feshetmekte mi? (progressive singular third-person)
feshetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
feshetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
feshetmekteler mi? (plural progressive third-person)
feshetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
feshetmeli misin? (necessitative second-person singular)
feshetmeli mi? (necessitative singular third-person)
feshetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
feshetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
feshetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
feshetmemek (infinitive negative)
feshetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
feshetmemiş (impersonal negative participle perfective)
feshetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
feshetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
feshetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
feshetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
feshetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
feshetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
feshetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
feshetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
feshetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
feshetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
feshetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
feshetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
feshetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
feshetmeme (negative noun-from-verb)
feshetmeyiş (adverbial negative)
feshetmem (aorist first-person indicative present singular)
feshetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
feshetmez (aorist indicative present singular third-person)
feshetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
feshetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
feshetmezler (aorist indicative plural present third-person)
feshetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
feshetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
feshetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
feshetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
feshetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
feshetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
feshetmedim (first-person indicative past perfective singular)
feshetmedin (indicative past perfective second-person singular)
feshetmedi (indicative past perfective singular third-person)
feshetmedik (first-person indicative past perfective plural)
feshetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
feshetmediler (indicative past perfective plural third-person)
feshetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
feshetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
feshetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
feshetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
feshetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
feshetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
feshetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
feshetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
feshetmeyecek (future indicative singular third-person)
feshetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
feshetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
feshetmeyecekler (future indicative plural third-person)
feshetmemişim (first-person inferential perfective singular)
feshetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
feshetmemiş (inferential perfective singular third-person)
feshetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
feshetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
feshetmemişler (inferential perfective plural third-person)
feshetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
feshetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
feshetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
feshetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
feshetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
feshetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
feshetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
feshetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
feshetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
feshetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
feshetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
feshetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
feshetmesem (conditional first-person singular)
feshetmesen (conditional second-person singular)
feshetmese (conditional singular third-person)
feshetmesek (conditional first-person plural)
feshetmeseniz (conditional plural second-person)
feshetmeseler (conditional plural third-person)
feshetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
feshetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
feshetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
feshetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
feshetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
feshetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
feshetmeyeyim (first-person optative singular)
feshetmeyesin (optative second-person singular)
feshetmeye (optative singular third-person)
feshetmeyelim (first-person optative plural)
feshetmeyesiniz (optative plural second-person)
feshetmeyeler (optative plural third-person)
feshetmemekteyim (first-person progressive singular)
feshetmemektesin (progressive second-person singular)
feshetmemekte (progressive singular third-person)
feshetmemekteyiz (first-person plural progressive)
feshetmemektesiniz (plural progressive second-person)
feshetmemekteler (plural progressive third-person)
feshetmemeliyim (first-person necessitative singular)
feshetmemelisin (necessitative second-person singular)
feshetmemeli (necessitative singular third-person)
feshetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
feshetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
feshetmemeliler (necessitative plural third-person)
feshetme (imperative second-person singular)
feshetmesin (imperative singular third-person)
feshetmeyin (imperative plural second-person)
or feshetmeyiniz (imperative plural second-person)
feshetmesinler (imperative plural third-person)
feshetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
feshetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
feshetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
feshetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
feshetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
feshetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
feshetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
feshetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
feshetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
feshetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
feshetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
feshetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
feshetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
feshetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
feshetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
feshetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
feshetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
feshetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
feshetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
feshetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
feshetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
feshetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
feshetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
feshetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
feshetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
feshetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
feshetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
feshetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
feshetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
feshetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
feshetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
feshetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
feshetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
feshetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
feshetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
feshetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
feshetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
feshetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
feshetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
feshetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
feshetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
feshetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
feshetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
feshetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
feshetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
feshetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
feshetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
feshetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
feshetmesem mi? (conditional first-person singular)
feshetmesen mi? (conditional second-person singular)
feshetmese mi? (conditional singular third-person)
feshetmesek mi? (conditional first-person plural)
feshetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
feshetmeseler mi? (conditional plural third-person)
feshetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
feshetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
feshetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
feshetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
feshetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
feshetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
feshetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
feshetmemekte misin? (progressive second-person singular)
feshetmemekte mi? (progressive singular third-person)
feshetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
feshetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
feshetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
feshetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
feshetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
feshetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
feshetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
feshetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
feshetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish فسخایتمك (feshetmek, “to separate, destroy, annul”), equivalent to fesih + etmek.


başlıyoruz

first-person plural present imperfect of başlamak