okumak

head

okumak (third-person singular simple present okur)

okur (present singular third-person)
okumak (infinitive)
okuyan (imperfective impersonal participle)
okumuş (impersonal participle perfective)
okuyacak (impersonal participle prospective)
okuduğum (non-prospective participle personal)
okuduğun (non-prospective participle personal)
okuduğu (non-prospective participle personal)
okuduğumuz (non-prospective participle personal)
okuduğunuz (non-prospective participle personal)
okudukları (non-prospective participle personal)
okuyacağım (participle personal prospective)
okuyacağın (participle personal prospective)
okuyacağı (participle personal prospective)
okuyacağımız (participle personal prospective)
okuyacağınız (participle personal prospective)
okuyacakları (participle personal prospective)
okuma (noun-from-verb)
okuyuş (adverbial)
okurum (aorist first-person indicative present singular)
okursun (aorist indicative present second-person singular)
okur (aorist indicative present singular third-person)
okuruz (aorist first-person indicative plural present)
okursunuz (aorist indicative plural present second-person)
okurlar (aorist indicative plural present third-person)
okuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
okuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
okuyor (imperfective indicative present singular third-person)
okuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
okuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
okuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
okudum (first-person indicative past perfective singular)
okudun (indicative past perfective second-person singular)
okudu (indicative past perfective singular third-person)
okuduk (first-person indicative past perfective plural)
okudunuz (indicative past perfective plural second-person)
okudular (indicative past perfective plural third-person)
okuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
okuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
okuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
okuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
okuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
okuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
okuyacağım (first-person future indicative singular)
okuyacaksın (future indicative second-person singular)
okuyacak (future indicative singular third-person)
okuyacağız (first-person future indicative plural)
okuyacaksınız (future indicative plural second-person)
okuyacaklar (future indicative plural third-person)
okumışım (first-person inferential perfective singular)
okumışsın (inferential perfective second-person singular)
okumış (inferential perfective singular third-person)
okumışız (first-person inferential perfective plural)
okumışsınız (inferential perfective plural second-person)
okumışlar (inferential perfective plural third-person)
okurmışım (aorist first-person inferential singular)
okurmışsın (aorist inferential second-person singular)
okurmış (aorist inferential singular third-person)
okurmışız (aorist first-person inferential plural)
okurmışsınız (aorist inferential plural second-person)
okurmışlar (aorist inferential plural third-person)
okuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
okuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
okuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
okuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
okuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
okuyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
okusam (conditional first-person singular)
okusan (conditional second-person singular)
okusa (conditional singular third-person)
okusak (conditional first-person plural)
okusanız (conditional plural second-person)
okusalar (conditional plural third-person)
okusaydım (conditional first-person perfective singular)
okusaydın (conditional perfective second-person singular)
okusaydı (conditional perfective singular third-person)
okusaydık (conditional first-person perfective plural)
okusaydınız (conditional perfective plural second-person)
okusaydılar (conditional perfective plural third-person)
okuyayım (first-person optative singular)
okuyasın (optative second-person singular)
okuya (optative singular third-person)
okuyalım (first-person optative plural)
okuyasınız (optative plural second-person)
okuyalar (optative plural third-person)
okumaktayım (first-person progressive singular)
okumaktasın (progressive second-person singular)
okumakta (progressive singular third-person)
okumaktayız (first-person plural progressive)
okumaktasınız (plural progressive second-person)
okumaktalar (plural progressive third-person)
okumalıyım (first-person necessitative singular)
okumalısın (necessitative second-person singular)
okumalı (necessitative singular third-person)
okumalıyız (first-person necessitative plural)
okumalısınız (necessitative plural second-person)
okumalılar (necessitative plural third-person)
oku (imperative second-person singular)
okusun (imperative singular third-person)
okuyun (imperative plural second-person)
okusunlar (imperative plural third-person)
okur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
okur musun? (aorist indicative present second-person singular)
okur mu? (aorist indicative present singular third-person)
okur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
okur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
okurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
okuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
okuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
okuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
okuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
okuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
okuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
okudum mu? (first-person indicative past perfective singular)
okudun mu? (indicative past perfective second-person singular)
okudu mu? (indicative past perfective singular third-person)
okuduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
okudunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
okudular mu? (indicative past perfective plural third-person)
okuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
okuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
okuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
okuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
okuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
okuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
okuyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
okuyacak mısın? (future indicative second-person singular)
okuyacak mı? (future indicative singular third-person)
okuyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
okuyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
okuyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
okumış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
okumış mısın? (inferential perfective second-person singular)
okumış mı? (inferential perfective singular third-person)
okumış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
okumış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
okumışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
okur muymışum? (aorist first-person inferential singular)
okur muymışsun? (aorist inferential second-person singular)
okur muymış? (aorist inferential singular third-person)
okur muymışuz? (aorist first-person inferential plural)
okur muymışsunuz? (aorist inferential plural second-person)
okurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
okuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
okuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
okuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
okuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
okuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
okuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
okusam mı? (conditional first-person singular)
okusan mı? (conditional second-person singular)
okusa mı? (conditional singular third-person)
okusak mı? (conditional first-person plural)
okusanız mı? (conditional plural second-person)
okusalar mı? (conditional plural third-person)
okusa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
okusa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
okusa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
okusa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
okusa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
okusalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
okumakta mıyım? (first-person progressive singular)
okumakta mısın? (progressive second-person singular)
okumakta mı? (progressive singular third-person)
okumakta mıyız? (first-person plural progressive)
okumakta mısınız? (plural progressive second-person)
okumaktalar mı? (plural progressive third-person)
okumalı mıyım? (first-person necessitative singular)
okumalı mısın? (necessitative second-person singular)
okumalı mı? (necessitative singular third-person)
okumalı mıyız? (first-person necessitative plural)
okumalı mısınız? (necessitative plural second-person)
okumalılar mı? (necessitative plural third-person)
okumamak (infinitive negative)
okumayan (imperfective impersonal negative participle)
okumamış (impersonal negative participle perfective)
okumayacak (impersonal negative participle prospective)
okumadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
okumadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
okumadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
okumadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
okumadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
okumadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
okumayacağım (first-person negative participle prospective singular)
okumayacağın (negative participle prospective second-person singular)
okumayacağı (negative participle prospective singular third-person)
okumayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
okumayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
okumayacakları (negative participle plural prospective third-person)
okumama (negative noun-from-verb)
okumayuş (adverbial negative)
okumam (aorist first-person indicative present singular)
okumazsın (aorist indicative present second-person singular)
okumaz (aorist indicative present singular third-person)
okumayız (aorist first-person indicative plural present)
okumazsınız (aorist indicative plural present second-person)
okumazlar (aorist indicative plural present third-person)
okumuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
okumuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
okumuyor (imperfective indicative present singular third-person)
okumuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
okumuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
okumuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
okumadım (first-person indicative past perfective singular)
okumadın (indicative past perfective second-person singular)
okumadı (indicative past perfective singular third-person)
okumadık (first-person indicative past perfective plural)
okumadınız (indicative past perfective plural second-person)
okumadılar (indicative past perfective plural third-person)
okumuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
okumuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
okumuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
okumuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
okumuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
okumuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
okumayacağım (first-person future indicative singular)
okumayacaksın (future indicative second-person singular)
okumayacak (future indicative singular third-person)
okumayacağız (first-person future indicative plural)
okumayacaksınız (future indicative plural second-person)
okumayacaklar (future indicative plural third-person)
okumamışım (first-person inferential perfective singular)
okumamışsın (inferential perfective second-person singular)
okumamış (inferential perfective singular third-person)
okumamışız (first-person inferential perfective plural)
okumamışsınız (inferential perfective plural second-person)
okumamışlar (inferential perfective plural third-person)
okumazmışım (aorist first-person inferential singular)
okumazmışsın (aorist inferential second-person singular)
okumazmış (aorist inferential singular third-person)
okumazmışız (aorist first-person inferential plural)
okumazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
okumazmışlar (aorist inferential plural third-person)
okumuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
okumuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
okumuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
okumuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
okumuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
okumuyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
okumasam (conditional first-person singular)
okumasan (conditional second-person singular)
okumasa (conditional singular third-person)
okumasak (conditional first-person plural)
okumasanız (conditional plural second-person)
okumasalar (conditional plural third-person)
okumasaydım (conditional first-person perfective singular)
okumasaydın (conditional perfective second-person singular)
okumasaydı (conditional perfective singular third-person)
okumasaydık (conditional first-person perfective plural)
okumasaydınız (conditional perfective plural second-person)
okumasaydılar (conditional perfective plural third-person)
okumayayım (first-person optative singular)
okumayasın (optative second-person singular)
okumaya (optative singular third-person)
okumayalım (first-person optative plural)
okumayasınız (optative plural second-person)
okumayalar (optative plural third-person)
okumamaktayım (first-person progressive singular)
okumamaktasın (progressive second-person singular)
okumamakta (progressive singular third-person)
okumamaktayız (first-person plural progressive)
okumamaktasınız (plural progressive second-person)
okumamaktalar (plural progressive third-person)
okumamalıyım (first-person necessitative singular)
okumamalısın (necessitative second-person singular)
okumamalı (necessitative singular third-person)
okumamalıyız (first-person necessitative plural)
okumamalısınız (necessitative plural second-person)
okumamalılar (necessitative plural third-person)
okuma (imperative second-person singular)
okumasın (imperative singular third-person)
okumayın (imperative plural second-person)
okumasınlar (imperative plural third-person)
okumaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
okumaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
okumaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
okumaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
okumaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
okumazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
okumuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
okumuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
okumuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
okumuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
okumuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
okumuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
okumadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
okumadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
okumadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
okumadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
okumadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
okumadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
okumuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
okumuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
okumuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
okumuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
okumuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
okumuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
okumayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
okumayacak mısın? (future indicative second-person singular)
okumayacak mı? (future indicative singular third-person)
okumayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
okumayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
okumayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
okumamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
okumamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
okumamış mı? (inferential perfective singular third-person)
okumamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
okumamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
okumamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
okumaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
okumaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
okumaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
okumaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
okumaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
okumazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
okumuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
okumuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
okumuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
okumuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
okumuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
okumuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
okumasam mı? (conditional first-person singular)
okumasan mı? (conditional second-person singular)
okumasa mı? (conditional singular third-person)
okumasak mı? (conditional first-person plural)
okumasanız mı? (conditional plural second-person)
okumasalar mı? (conditional plural third-person)
okumasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
okumasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
okumasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
okumasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
okumasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
okumasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
okumamakta mıyım? (first-person progressive singular)
okumamakta mısın? (progressive second-person singular)
okumamakta mı? (progressive singular third-person)
okumamakta mıyız? (first-person plural progressive)
okumamakta mısınız? (plural progressive second-person)
okumamaktalar mı? (plural progressive third-person)
okumamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
okumamalı mısın? (necessitative second-person singular)
okumamalı mı? (necessitative singular third-person)
okumamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
okumamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
okumamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اوقومق (okumak, “to read, decipher, study, learn, recite, chant, sing”), from Proto-Turkic *okï- (“to call, read, recite”).
Cognate with Old Turkic [script needed] (okı-, “to read, call”), Azerbaijani oxumaq (“to read, sing”), Bashkir уҡыу (uqıw, “to read”), Kazakh оқу (oqu, “to read, recite”), Kyrgyz окуу (okuu, “to read, study”), Turkmen okamak (“to read, study”), Uzbek oʻqimoq (“to learn, study, read”), Yakut угуй (uguy, “to call”).


çekmek

head

çekmek (third-person singular simple present çeker)

çeker (present singular third-person)
çekmek (infinitive)
çeken (imperfective impersonal participle)
çekmiş (impersonal participle perfective)
çekecek (impersonal participle prospective)
çektiğim (non-prospective participle personal)
çektiğin (non-prospective participle personal)
çektiği (non-prospective participle personal)
çektiğimiz (non-prospective participle personal)
çektiğiniz (non-prospective participle personal)
çektikleri (non-prospective participle personal)
çekeceğim (participle personal prospective)
çekeceğin (participle personal prospective)
çekeceği (participle personal prospective)
çekeceğimiz (participle personal prospective)
çekeceğiniz (participle personal prospective)
çekecekleri (participle personal prospective)
çekme (noun-from-verb)
çekiş (adverbial)
çekerim (aorist first-person indicative present singular)
çekersin (aorist indicative present second-person singular)
çeker (aorist indicative present singular third-person)
çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekerler (aorist indicative plural present third-person)
çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çektim (first-person indicative past perfective singular)
çektin (indicative past perfective second-person singular)
çekti (indicative past perfective singular third-person)
çektik (first-person indicative past perfective plural)
çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
çektiler (indicative past perfective plural third-person)
çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çekeceğim (first-person future indicative singular)
çekeceksin (future indicative second-person singular)
çekecek (future indicative singular third-person)
çekeceğiz (first-person future indicative plural)
çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekecekler (future indicative plural third-person)
çekmişim (first-person inferential perfective singular)
çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
çekmiş (inferential perfective singular third-person)
çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekmişler (inferential perfective plural third-person)
çekermişim (aorist first-person inferential singular)
çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
çekermiş (aorist inferential singular third-person)
çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekerlermiş (or çekermişlar) (aorist inferential plural third-person)
çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çeksem (conditional first-person singular)
çeksen (conditional second-person singular)
çekse (conditional singular third-person)
çeksek (conditional first-person plural)
çekseniz (conditional plural second-person)
çekseler (conditional plural third-person)
çekseydim (conditional first-person perfective singular)
çekseydin (conditional perfective second-person singular)
çekseydi (conditional perfective singular third-person)
çekseydik (conditional first-person perfective plural)
çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekeyim (first-person optative singular)
çekesin (optative second-person singular)
çeke (optative singular third-person)
çekelim (first-person optative plural)
çekesiniz (optative plural second-person)
çekeler (optative plural third-person)
çekmekteyim (first-person progressive singular)
çekmektesin (progressive second-person singular)
çekmekte (progressive singular third-person)
çekmekteyiz (first-person plural progressive)
çekmektesiniz (plural progressive second-person)
çekmekteler (plural progressive third-person)
çekmeliyim (first-person necessitative singular)
çekmelisin (necessitative second-person singular)
çekmeli (necessitative singular third-person)
çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
çekmeliler (necessitative plural third-person)
çek (imperative second-person singular)
çeksin (imperative singular third-person)
çekin (imperative plural second-person)
çeksinler (imperative plural third-person)
çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekecek misin? (future indicative second-person singular)
çekecek mi? (future indicative singular third-person)
çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çeksem mi? (conditional first-person singular)
çeksen mi? (conditional second-person singular)
çekse mi? (conditional singular third-person)
çeksek mi? (conditional first-person plural)
çekseniz mi? (conditional plural second-person)
çekseler mi? (conditional plural third-person)
çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
çekmekte misin? (progressive second-person singular)
çekmekte mi? (progressive singular third-person)
çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çekmemek (infinitive negative)
çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çekmeme (negative noun-from-verb)
çekmeyiş (adverbial negative)
çekmem (aorist first-person indicative present singular)
çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çekmez (aorist indicative present singular third-person)
çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çekmeyecek (future indicative singular third-person)
çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çekmesem (conditional first-person singular)
çekmesen (conditional second-person singular)
çekmese (conditional singular third-person)
çekmesek (conditional first-person plural)
çekmeseniz (conditional plural second-person)
çekmeseler (conditional plural third-person)
çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekmeyeyim (first-person optative singular)
çekmeyesin (optative second-person singular)
çekmeye (optative singular third-person)
çekmeyelim (first-person optative plural)
çekmeyesiniz (optative plural second-person)
çekmeyeler (optative plural third-person)
çekmemekteyim (first-person progressive singular)
çekmemektesin (progressive second-person singular)
çekmemekte (progressive singular third-person)
çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
çekmemekteler (plural progressive third-person)
çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
çekmemelisin (necessitative second-person singular)
çekmemeli (necessitative singular third-person)
çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çekmemeliler (necessitative plural third-person)
çekme (imperative second-person singular)
çekmesin (imperative singular third-person)
çekmeyin (imperative plural second-person)
çekmesinler (imperative plural third-person)
çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekmesem mi? (conditional first-person singular)
çekmesen mi? (conditional second-person singular)
çekmese mi? (conditional singular third-person)
çekmesek mi? (conditional first-person plural)
çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish چكمك (çekmek, “to pull, drag, draw, attract, imbibe, absorb, weigh, bear, suffer”), from Proto-Turkic *ček-.
cognates
Cognate with Karakhanid [script needed] (çekmēk, “to draw”), Azerbaijani çəkmək (“to smoke”), Chagatai [script needed] (çekmek, “to pull”), Kipchak [script needed] (çek-, “to pull”), Kyrgyz чегүү (cegüü, “to pull, undergo”), Turkmen çekmek (“to pull, draw”), Uyghur چەكمەك (chekmek, “to undergo”), Uzbek chekmoq (“to pull”).

cog

(transitive) to suck in, pull in, draw in

(transitive) to bear, endure, put up with, suffer, brook, undergo

(transitive, with ablative case) to withdraw

(transitive) to take (a photograph), to shoot (a film, a video)

(intransitive) to weigh, have a weight of


çalışmak

head

çalışmak (third-person singular simple present çalışır)

çalışır (present singular third-person)
çalışmak (infinitive)
çalışan (imperfective impersonal participle)
çalışmış (impersonal participle perfective)
çalışacak (impersonal participle prospective)
çalıştığım (non-prospective participle personal)
çalıştığın (non-prospective participle personal)
çalıştığı (non-prospective participle personal)
çalıştığımız (non-prospective participle personal)
çalıştığınız (non-prospective participle personal)
çalıştıkları (non-prospective participle personal)
çalışacağım (participle personal prospective)
çalışacağın (participle personal prospective)
çalışacağı (participle personal prospective)
çalışacağımız (participle personal prospective)
çalışacağınız (participle personal prospective)
çalışacakları (participle personal prospective)
çalışma (noun-from-verb)
çalışış (adverbial)
çalışırım (aorist first-person indicative present singular)
çalışırsın (aorist indicative present second-person singular)
çalışır (aorist indicative present singular third-person)
çalışırız (aorist first-person indicative plural present)
çalışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çalışırlar (aorist indicative plural present third-person)
çalışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çalışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çalışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çalışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çalışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çalışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çalıştım (first-person indicative past perfective singular)
çalıştın (indicative past perfective second-person singular)
çalıştı (indicative past perfective singular third-person)
çalıştık (first-person indicative past perfective plural)
çalıştınız (indicative past perfective plural second-person)
çalıştılar (indicative past perfective plural third-person)
çalışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çalışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çalışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çalışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çalışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çalışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çalışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çalışacağım (first-person future indicative singular)
çalışacaksın (future indicative second-person singular)
çalışacak (future indicative singular third-person)
çalışacağız (first-person future indicative plural)
çalışacaksınız (future indicative plural second-person)
çalışacaklar (future indicative plural third-person)
çalışmışım (first-person inferential perfective singular)
çalışmışsın (inferential perfective second-person singular)
çalışmış (inferential perfective singular third-person)
çalışmışız (first-person inferential perfective plural)
çalışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çalışmışlar (inferential perfective plural third-person)
çalışırmışım (aorist first-person inferential singular)
çalışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çalışırmış (aorist inferential singular third-person)
çalışırmışız (aorist first-person inferential plural)
çalışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çalışırlarmış (or çalışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çalışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çalışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çalışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çalışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çalışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çalışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çalışsam (conditional first-person singular)
çalışsan (conditional second-person singular)
çalışsa (conditional singular third-person)
çalışsak (conditional first-person plural)
çalışsanız (conditional plural second-person)
çalışsalar (conditional plural third-person)
çalışsaydım (conditional first-person perfective singular)
çalışsaydın (conditional perfective second-person singular)
çalışsaydı (conditional perfective singular third-person)
çalışsaydık (conditional first-person perfective plural)
çalışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çalışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çalışayım (first-person optative singular)
çalışasın (optative second-person singular)
çalışa (optative singular third-person)
çalışalım (first-person optative plural)
çalışasınız (optative plural second-person)
çalışalar (optative plural third-person)
çalışmaktayım (first-person progressive singular)
çalışmaktasın (progressive second-person singular)
çalışmakta (progressive singular third-person)
çalışmaktayız (first-person plural progressive)
çalışmaktasınız (plural progressive second-person)
çalışmaktalar (plural progressive third-person)
çalışmalıyım (first-person necessitative singular)
çalışmalısın (necessitative second-person singular)
çalışmalı (necessitative singular third-person)
çalışmalıyız (first-person necessitative plural)
çalışmalısınız (necessitative plural second-person)
çalışmalılar (necessitative plural third-person)
çalış (imperative second-person singular)
çalışsın (imperative singular third-person)
çalışın (imperative plural second-person)
çalışsınlar (imperative plural third-person)
çalışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çalışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çalışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çalışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çalışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çalışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çalışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çalışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çalışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çalışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çalışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çalışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çalıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çalıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çalıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çalıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çalıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çalıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çalışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çalışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çalışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çalışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çalışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çalışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çalışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çalışacak mısın? (future indicative second-person singular)
çalışacak mı? (future indicative singular third-person)
çalışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çalışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çalışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çalışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çalışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çalışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çalışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çalışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çalışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çalışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çalışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çalışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çalışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çalışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çalışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çalışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çalışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çalışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çalışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çalışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çalışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çalışsam mı? (conditional first-person singular)
çalışsan mı? (conditional second-person singular)
çalışsa mı? (conditional singular third-person)
çalışsak mı? (conditional first-person plural)
çalışsanız mı? (conditional plural second-person)
çalışsalar mı? (conditional plural third-person)
çalışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çalışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çalışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çalışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çalışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çalışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çalışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çalışmakta mısın? (progressive second-person singular)
çalışmakta mı? (progressive singular third-person)
çalışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çalışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çalışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çalışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çalışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çalışmalı mı? (necessitative singular third-person)
çalışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çalışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çalışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çalışmamak (infinitive negative)
çalışmayan (imperfective impersonal negative participle)
çalışmamış (impersonal negative participle perfective)
çalışmayacak (impersonal negative participle prospective)
çalışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çalışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çalışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çalışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çalışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çalışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çalışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çalışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çalışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çalışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çalışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çalışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çalışmama (negative noun-from-verb)
çalışmayış (adverbial negative)
çalışmam (aorist first-person indicative present singular)
çalışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çalışmaz (aorist indicative present singular third-person)
çalışmayız (aorist first-person indicative plural present)
çalışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çalışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çalışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çalışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çalışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çalışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çalışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çalışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çalışmadım (first-person indicative past perfective singular)
çalışmadın (indicative past perfective second-person singular)
çalışmadı (indicative past perfective singular third-person)
çalışmadık (first-person indicative past perfective plural)
çalışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çalışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çalışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çalışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çalışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çalışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çalışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çalışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çalışmayacağım (first-person future indicative singular)
çalışmayacaksın (future indicative second-person singular)
çalışmayacak (future indicative singular third-person)
çalışmayacağız (first-person future indicative plural)
çalışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çalışmayacaklar (future indicative plural third-person)
çalışmamışım (first-person inferential perfective singular)
çalışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çalışmamış (inferential perfective singular third-person)
çalışmamışız (first-person inferential perfective plural)
çalışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çalışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çalışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çalışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çalışmazmış (aorist inferential singular third-person)
çalışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çalışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çalışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çalışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çalışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çalışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çalışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çalışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çalışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çalışmasam (conditional first-person singular)
çalışmasan (conditional second-person singular)
çalışmasa (conditional singular third-person)
çalışmasak (conditional first-person plural)
çalışmasanız (conditional plural second-person)
çalışmasalar (conditional plural third-person)
çalışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çalışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çalışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çalışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çalışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çalışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çalışmayayım (first-person optative singular)
çalışmayasın (optative second-person singular)
çalışmaya (optative singular third-person)
çalışmayalım (first-person optative plural)
çalışmayasınız (optative plural second-person)
çalışmayalar (optative plural third-person)
çalışmamaktayım (first-person progressive singular)
çalışmamaktasın (progressive second-person singular)
çalışmamakta (progressive singular third-person)
çalışmamaktayız (first-person plural progressive)
çalışmamaktasınız (plural progressive second-person)
çalışmamaktalar (plural progressive third-person)
çalışmamalıyım (first-person necessitative singular)
çalışmamalısın (necessitative second-person singular)
çalışmamalı (necessitative singular third-person)
çalışmamalıyız (first-person necessitative plural)
çalışmamalısınız (necessitative plural second-person)
çalışmamalılar (necessitative plural third-person)
çalışma (imperative second-person singular)
çalışmasın (imperative singular third-person)
çalışmayın (imperative plural second-person)
çalışmasınlar (imperative plural third-person)
çalışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çalışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çalışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çalışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çalışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çalışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çalışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çalışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çalışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çalışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çalışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çalışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çalışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çalışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çalışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çalışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çalışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çalışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çalışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çalışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çalışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çalışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çalışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çalışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çalışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çalışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çalışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çalışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çalışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çalışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çalışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çalışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çalışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çalışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çalışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çalışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çalışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çalışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çalışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çalışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çalışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çalışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çalışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çalışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çalışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çalışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çalışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çalışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çalışmasam mı? (conditional first-person singular)
çalışmasan mı? (conditional second-person singular)
çalışmasa mı? (conditional singular third-person)
çalışmasak mı? (conditional first-person plural)
çalışmasanız mı? (conditional plural second-person)
çalışmasalar mı? (conditional plural third-person)
çalışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çalışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çalışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çalışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çalışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çalışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çalışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çalışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çalışmamakta mı? (progressive singular third-person)
çalışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çalışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çalışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çalışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çalışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çalışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çalışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çalışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çalışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

çalıştığımız

çalıştığınız

çalışırsınız

çalışırmışım

çalışırmışsın

çalışırmışız

çalışırmışsınız

çalışmışsınız

çalışır mıymışım?

çalışır mıymış?

çalışır mıymışız?

çalışmış mıyım?

çalışmış mısın?

çalışmış mı?

çalışmış mıyız?

çalışmış mısınız?

çalışmadığım

çalışmadığın

çalışmadığımız

çalışmadığınız

çalışmamışım

çalışmamışız

→ Ladino: chalishear

[t͡ʃɑ.ɫɯʃ.ˈmɑk]

From Ottoman Turkish چالشمق (çalışmak), ultimately from Proto-Turkic *čal-, whence also Turkish çal-. Equivalent to çal- + -ış.

üç yıldır bu okulda çalışıyorum

I have been working in this school for three years

matematik çalışacağım/matematiğe çalışacağım

logaritma çalıştım/logaritmaya çalıştım

İyi bir insan olmaya çalışıyorum.

Çalışmaya çalışıyorum.

(following a verbal noun in dative case) to try to

Haftada kaç gün bacak çalışıyorsun?

How many days a week do you work out your legs?

(transitive, bodybuilding) to work out, to hit


çıkmak

head

çıkmak (third-person singular simple present çıkar)

çıkar (present singular third-person)
çıkmak (infinitive)
çıkan (imperfective impersonal participle)
çıkmış (impersonal participle perfective)
çıkacak (impersonal participle prospective)
çıktığım (non-prospective participle personal)
çıktığın (non-prospective participle personal)
çıktığı (non-prospective participle personal)
çıktığımız (non-prospective participle personal)
çıktığınız (non-prospective participle personal)
çıktıkları (non-prospective participle personal)
çıkacağım (participle personal prospective)
çıkacağın (participle personal prospective)
çıkacağı (participle personal prospective)
çıkacağımız (participle personal prospective)
çıkacağınız (participle personal prospective)
çıkacakları (participle personal prospective)
çıkma (noun-from-verb)
çıkış (adverbial)
çıkarım (aorist first-person indicative present singular)
çıkarsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkar (aorist indicative present singular third-person)
çıkarız (aorist first-person indicative plural present)
çıkarsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkarlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıktım (first-person indicative past perfective singular)
çıktın (indicative past perfective second-person singular)
çıktı (indicative past perfective singular third-person)
çıktık (first-person indicative past perfective plural)
çıktınız (indicative past perfective plural second-person)
çıktılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çıkıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çıkacağım (first-person future indicative singular)
çıkacaksın (future indicative second-person singular)
çıkacak (future indicative singular third-person)
çıkacağız (first-person future indicative plural)
çıkacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkacaklar (future indicative plural third-person)
çıkmışım (first-person inferential perfective singular)
çıkmışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkmış (inferential perfective singular third-person)
çıkmışız (first-person inferential perfective plural)
çıkmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkmışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkarmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkarmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkarmış (aorist inferential singular third-person)
çıkarmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkarlarmış (or çıkarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çıkıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıksam (conditional first-person singular)
çıksan (conditional second-person singular)
çıksa (conditional singular third-person)
çıksak (conditional first-person plural)
çıksanız (conditional plural second-person)
çıksalar (conditional plural third-person)
çıksaydım (conditional first-person perfective singular)
çıksaydın (conditional perfective second-person singular)
çıksaydı (conditional perfective singular third-person)
çıksaydık (conditional first-person perfective plural)
çıksaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıksaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkayım (first-person optative singular)
çıkasın (optative second-person singular)
çıka (optative singular third-person)
çıkalım (first-person optative plural)
çıkasınız (optative plural second-person)
çıkalar (optative plural third-person)
çıkmaktayım (first-person progressive singular)
çıkmaktasın (progressive second-person singular)
çıkmakta (progressive singular third-person)
çıkmaktayız (first-person plural progressive)
çıkmaktasınız (plural progressive second-person)
çıkmaktalar (plural progressive third-person)
çıkmalıyım (first-person necessitative singular)
çıkmalısın (necessitative second-person singular)
çıkmalı (necessitative singular third-person)
çıkmalıyız (first-person necessitative plural)
çıkmalısınız (necessitative plural second-person)
çıkmalılar (necessitative plural third-person)
çık (imperative second-person singular)
çıksın (imperative singular third-person)
çıkın (imperative plural second-person)
çıksınlar (imperative plural third-person)
çıkar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıksam mı? (conditional first-person singular)
çıksan mı? (conditional second-person singular)
çıksa mı? (conditional singular third-person)
çıksak mı? (conditional first-person plural)
çıksanız mı? (conditional plural second-person)
çıksalar mı? (conditional plural third-person)
çıksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkmakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkmakta mı? (progressive singular third-person)
çıkmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkmalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çıkmamak (infinitive negative)
çıkmayan (imperfective impersonal negative participle)
çıkmamış (impersonal negative participle perfective)
çıkmayacak (impersonal negative participle prospective)
çıkmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çıkmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çıkmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çıkmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çıkmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çıkmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çıkmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çıkmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çıkmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çıkmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çıkmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çıkmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çıkmama (negative noun-from-verb)
çıkmayış (adverbial negative)
çıkmam (aorist first-person indicative present singular)
çıkmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkmaz (aorist indicative present singular third-person)
çıkmayız (aorist first-person indicative plural present)
çıkmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıkmadım (first-person indicative past perfective singular)
çıkmadın (indicative past perfective second-person singular)
çıkmadı (indicative past perfective singular third-person)
çıkmadık (first-person indicative past perfective plural)
çıkmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çıkmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çıkmayacağım (first-person future indicative singular)
çıkmayacaksın (future indicative second-person singular)
çıkmayacak (future indicative singular third-person)
çıkmayacağız (first-person future indicative plural)
çıkmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkmayacaklar (future indicative plural third-person)
çıkmamışım (first-person inferential perfective singular)
çıkmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkmamış (inferential perfective singular third-person)
çıkmamışız (first-person inferential perfective plural)
çıkmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkmazmış (aorist inferential singular third-person)
çıkmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çıkmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıkmasam (conditional first-person singular)
çıkmasan (conditional second-person singular)
çıkmasa (conditional singular third-person)
çıkmasak (conditional first-person plural)
çıkmasanız (conditional plural second-person)
çıkmasalar (conditional plural third-person)
çıkmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çıkmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çıkmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çıkmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çıkmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıkmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkmayayım (first-person optative singular)
çıkmayasın (optative second-person singular)
çıkmaya (optative singular third-person)
çıkmayalım (first-person optative plural)
çıkmayasınız (optative plural second-person)
çıkmayalar (optative plural third-person)
çıkmamaktayım (first-person progressive singular)
çıkmamaktasın (progressive second-person singular)
çıkmamakta (progressive singular third-person)
çıkmamaktayız (first-person plural progressive)
çıkmamaktasınız (plural progressive second-person)
çıkmamaktalar (plural progressive third-person)
çıkmamalıyım (first-person necessitative singular)
çıkmamalısın (necessitative second-person singular)
çıkmamalı (necessitative singular third-person)
çıkmamalıyız (first-person necessitative plural)
çıkmamalısınız (necessitative plural second-person)
çıkmamalılar (necessitative plural third-person)
çıkma (imperative second-person singular)
çıkmasın (imperative singular third-person)
çıkmayın (imperative plural second-person)
çıkmasınlar (imperative plural third-person)
çıkmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıkmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıkmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıkmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıkmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıkmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıkmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıkmasam mı? (conditional first-person singular)
çıkmasan mı? (conditional second-person singular)
çıkmasa mı? (conditional singular third-person)
çıkmasak mı? (conditional first-person plural)
çıkmasanız mı? (conditional plural second-person)
çıkmasalar mı? (conditional plural third-person)
çıkmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıkmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıkmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıkmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıkmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıkmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkmamakta mı? (progressive singular third-person)
çıkmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

çıkmış mıyım?

çıkmış mısın?

çıkmış mıyız?

çıkmış mısınız?

çıkmadığımız

çıkmadığınız

From Ottoman Turkish چیقمق, from Proto-Turkic *čïk- (“to go out”).
cognates
Cognate with
Azerbaijani çıxmaq,
Gagauz çıkmaa,
Salar çıq,
Turkmen çykmak,
Uzbek chiqmoq,
Kumyk чыкъмакъ (çıqmaq),
Kazakh шығу (şyğu),
Nogai шыгув (şıguv),
Kyrgyz чыгуу (cıguu),
Southern Altai чыгар (čïgar),
Tatar чыгу (çığu),
Bashkir сығыу (sığıw),
Chulym сығарға (sïɣarɣa),
Khakas сығарға (sığarğa),
Northern Altai чыгарга (čïgarga), and
Shor шығарға (šïɣarɣa).

cog

Shor шығарға (šïɣarɣa)

Odadan hızla çıktım.

(with ablative) to leave, exit, quit, get out

Hayatı asla ciddiye alma, zaten canlı çıkan yok.

Never take life seriously. Nobody gets out alive anyway.

Evde çok kalıyorsun. Daha sık dışarı çık.

You stay home too much. Get out more often.

Motor yağı lekesi zor çıkar.

Savaş bu küçük şehir yüzünden çıktı.

The war occurred because of this small city.

Çocuk düşünmeden ağaca çıktı.

The child climbed the tree without thinking.

İki yıldır Ercan'la çıkıyorum.

Ondan altı çıkarsa dört kalır.

Çok kötü çıkmışım, bir daha çek.

to appear, to look (on a photo, video, etc.)

Artık çocukluktan çıktın, delikanlı oldun.

You are no longer a child, you have become a young man.

Kalan undan ancak iki kaşık çıkar.

The remaining flour will only make two spoons.

Bu cadde sahile çıkıyor.

Adam işin ehli çıktı.

(intransitive) to turn out; to become apparent or known

Bu gazete haftada bir çıkıyor.

This newspaper is published once a week.

(intransitive, for magazines etc.) to be published