güzelleşmek

head

güzelleşmek (third-person singular simple present güzelleşir)

güzelleşir (present singular third-person)
güzelleşmek (infinitive)
güzelleşen (imperfective impersonal participle)
güzelleşmiş (impersonal participle perfective)
güzelleşecek (impersonal participle prospective)
güzelleştiğim (non-prospective participle personal)
güzelleştiğin (non-prospective participle personal)
güzelleştiği (non-prospective participle personal)
güzelleştiğimiz (non-prospective participle personal)
güzelleştiğiniz (non-prospective participle personal)
güzelleştikleri (non-prospective participle personal)
güzelleşeceğim (participle personal prospective)
güzelleşeceğin (participle personal prospective)
güzelleşeceği (participle personal prospective)
güzelleşeceğimiz (participle personal prospective)
güzelleşeceğiniz (participle personal prospective)
güzelleşecekleri (participle personal prospective)
güzelleşme (noun-from-verb)
güzelleşiş (adverbial)
güzelleşirım (aorist first-person indicative present singular)
güzelleşirsın (aorist indicative present second-person singular)
güzelleşir (aorist indicative present singular third-person)
güzelleşirız (aorist first-person indicative plural present)
güzelleşirsınız (aorist indicative plural present second-person)
güzelleşirlar (aorist indicative plural present third-person)
güzelleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güzelleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güzelleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
güzelleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güzelleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güzelleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güzelleştim (first-person indicative past perfective singular)
güzelleştin (indicative past perfective second-person singular)
güzelleşti (indicative past perfective singular third-person)
güzelleştik (first-person indicative past perfective plural)
güzelleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
güzelleştiler (indicative past perfective plural third-person)
güzelleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güzelleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güzelleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güzelleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güzelleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güzelleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or güzelleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güzelleşeceğim (first-person future indicative singular)
güzelleşeceksin (future indicative second-person singular)
güzelleşecek (future indicative singular third-person)
güzelleşeceğiz (first-person future indicative plural)
güzelleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
güzelleşecekler (future indicative plural third-person)
güzelleşmışım (first-person inferential perfective singular)
güzelleşmışsın (inferential perfective second-person singular)
güzelleşmış (inferential perfective singular third-person)
güzelleşmışız (first-person inferential perfective plural)
güzelleşmışsıniz (inferential perfective plural second-person)
güzelleşmışlar (inferential perfective plural third-person)
güzelleşirmışım (aorist first-person inferential singular)
güzelleşirmışsın (aorist inferential second-person singular)
güzelleşirmış (aorist inferential singular third-person)
güzelleşirmışız (aorist first-person inferential plural)
güzelleşirmışsınız (aorist inferential plural second-person)
güzelleşirlarmış (aorist inferential plural third-person)
or güzelleşirmışlar (aorist inferential plural third-person)
güzelleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güzelleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güzelleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güzelleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güzelleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güzelleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güzelleşsem (conditional first-person singular)
güzelleşsen (conditional second-person singular)
güzelleşse (conditional singular third-person)
güzelleşsek (conditional first-person plural)
güzelleşseniz (conditional plural second-person)
güzelleşseler (conditional plural third-person)
güzelleşseydim (conditional first-person perfective singular)
güzelleşseydin (conditional perfective second-person singular)
güzelleşseydi (conditional perfective singular third-person)
güzelleşseydik (conditional first-person perfective plural)
güzelleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güzelleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
güzelleşeyim (first-person optative singular)
güzelleşesin (optative second-person singular)
güzelleşe (optative singular third-person)
güzelleşelim (first-person optative plural)
güzelleşesiniz (optative plural second-person)
güzelleşeler (optative plural third-person)
güzelleşmekteyim (first-person progressive singular)
güzelleşmektesin (progressive second-person singular)
güzelleşmekte (progressive singular third-person)
güzelleşmekteyiz (first-person plural progressive)
güzelleşmektesiniz (plural progressive second-person)
güzelleşmekteler (plural progressive third-person)
güzelleşmeliyim (first-person necessitative singular)
güzelleşmelisin (necessitative second-person singular)
güzelleşmeli (necessitative singular third-person)
güzelleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
güzelleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
güzelleşmeliler (necessitative plural third-person)
güzelleş (imperative second-person singular)
güzelleşsin (imperative singular third-person)
güzelleşin (imperative plural second-person)
güzelleşsinler (imperative plural third-person)
güzelleşir mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
güzelleşir mısın? (aorist indicative present second-person singular)
güzelleşir mı? (aorist indicative present singular third-person)
güzelleşir mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
güzelleşir mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
güzelleşirlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
güzelleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güzelleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güzelleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güzelleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güzelleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güzelleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güzelleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güzelleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güzelleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
güzelleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güzelleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güzelleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güzelleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güzelleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güzelleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güzelleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güzelleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güzelleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güzelleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
güzelleşecek misin? (future indicative second-person singular)
güzelleşecek mi? (future indicative singular third-person)
güzelleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güzelleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güzelleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
güzelleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güzelleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güzelleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güzelleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güzelleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güzelleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güzelleşir mıymişım? (aorist first-person inferential singular)
güzelleşir mıymişsın? (aorist inferential second-person singular)
güzelleşir mıymiş? (aorist inferential singular third-person)
güzelleşir mıymişız? (aorist first-person inferential plural)
güzelleşir mıymişsınız? (aorist inferential plural second-person)
güzelleşirlar mıymiş? (aorist inferential plural third-person)
güzelleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güzelleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güzelleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güzelleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güzelleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güzelleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güzelleşsem mi? (conditional first-person singular)
güzelleşsen mi? (conditional second-person singular)
güzelleşse mi? (conditional singular third-person)
güzelleşsek mi? (conditional first-person plural)
güzelleşseniz mi? (conditional plural second-person)
güzelleşseler mi? (conditional plural third-person)
güzelleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
güzelleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
güzelleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
güzelleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
güzelleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güzelleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güzelleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
güzelleşmekte misin? (progressive second-person singular)
güzelleşmekte mi? (progressive singular third-person)
güzelleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
güzelleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
güzelleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
güzelleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
güzelleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
güzelleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
güzelleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güzelleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güzelleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
güzelleşmemek (infinitive negative)
güzelleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
güzelleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
güzelleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
güzelleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
güzelleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
güzelleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
güzelleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
güzelleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
güzelleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
güzelleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
güzelleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
güzelleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
güzelleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
güzelleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
güzelleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
güzelleşmeme (negative noun-from-verb)
güzelleşmeyiş (adverbial negative)
güzelleşmem (aorist first-person indicative present singular)
güzelleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
güzelleşmez (aorist indicative present singular third-person)
güzelleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
güzelleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güzelleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
güzelleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güzelleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güzelleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
güzelleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güzelleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güzelleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güzelleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
güzelleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
güzelleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
güzelleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
güzelleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
güzelleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
güzelleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güzelleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güzelleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güzelleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güzelleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güzelleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
güzelleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
güzelleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
güzelleşmeyecek (future indicative singular third-person)
güzelleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
güzelleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güzelleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
güzelleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
güzelleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
güzelleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
güzelleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
güzelleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güzelleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
güzelleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
güzelleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
güzelleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
güzelleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
güzelleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güzelleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
güzelleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güzelleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güzelleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güzelleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güzelleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güzelleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güzelleşmesem (conditional first-person singular)
güzelleşmesen (conditional second-person singular)
güzelleşmese (conditional singular third-person)
güzelleşmesek (conditional first-person plural)
güzelleşmeseniz (conditional plural second-person)
güzelleşmeseler (conditional plural third-person)
güzelleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
güzelleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
güzelleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
güzelleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
güzelleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güzelleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
güzelleşmeyeyim (first-person optative singular)
güzelleşmeyesin (optative second-person singular)
güzelleşmeye (optative singular third-person)
güzelleşmeyelim (first-person optative plural)
güzelleşmeyesiniz (optative plural second-person)
güzelleşmeyeler (optative plural third-person)
güzelleşmemekteyim (first-person progressive singular)
güzelleşmemektesin (progressive second-person singular)
güzelleşmemekte (progressive singular third-person)
güzelleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
güzelleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
güzelleşmemekteler (plural progressive third-person)
güzelleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
güzelleşmemelisin (necessitative second-person singular)
güzelleşmemeli (necessitative singular third-person)
güzelleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
güzelleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
güzelleşmemeliler (necessitative plural third-person)
güzelleşme (imperative second-person singular)
güzelleşmesin (imperative singular third-person)
güzelleşmeyin (imperative plural second-person)
güzelleşmesinler (imperative plural third-person)
güzelleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güzelleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
güzelleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
güzelleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güzelleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güzelleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güzelleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güzelleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güzelleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güzelleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güzelleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güzelleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güzelleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güzelleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güzelleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güzelleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güzelleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güzelleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güzelleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güzelleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güzelleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güzelleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güzelleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güzelleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güzelleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güzelleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
güzelleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
güzelleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güzelleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güzelleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güzelleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güzelleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güzelleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güzelleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güzelleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güzelleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güzelleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güzelleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güzelleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güzelleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güzelleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güzelleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güzelleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güzelleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güzelleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güzelleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güzelleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güzelleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güzelleşmesem mi? (conditional first-person singular)
güzelleşmesen mi? (conditional second-person singular)
güzelleşmese mi? (conditional singular third-person)
güzelleşmesek mi? (conditional first-person plural)
güzelleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
güzelleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
güzelleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güzelleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güzelleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güzelleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güzelleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güzelleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güzelleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
güzelleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
güzelleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
güzelleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
güzelleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
güzelleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
güzelleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
güzelleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
güzelleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
güzelleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güzelleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güzelleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish گوزللشمك (güzelleşmek), equivalent to güzel (“beautiful”) + -le + -ş.


anlatma

second-person singular negative imperative of anlatmak


beyin yıkamak

head

beyin yıkamak (third-person singular simple present beyin yıkar)

beyin yıkar (present singular third-person)


yükler

third-person singular indicative aorist of yüklemek


yüklemek

yüklemek (third-person singular simple present yükler)

yükler (present singular third-person)
yüklemek (infinitive)
yükleyen (imperfective impersonal participle)
yüklemiş (impersonal participle perfective)
yükleyecek (impersonal participle prospective)
yüklediğim (non-prospective participle personal)
yüklediğin (non-prospective participle personal)
yüklediği (non-prospective participle personal)
yüklediğimiz (non-prospective participle personal)
yüklediğiniz (non-prospective participle personal)
yükledikleri (non-prospective participle personal)
yükleyeceğim (participle personal prospective)
yükleyeceğin (participle personal prospective)
yükleyeceği (participle personal prospective)
yükleyeceğimiz (participle personal prospective)
yükleyeceğiniz (participle personal prospective)
yükleyecekleri (participle personal prospective)
yükleme (noun-from-verb)
yükleyiş (adverbial)
yüklerim (aorist first-person indicative present singular)
yüklersin (aorist indicative present second-person singular)
yükler (aorist indicative present singular third-person)
yükleriz (aorist first-person indicative plural present)
yüklersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yüklerler (aorist indicative plural present third-person)
yüklüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüklüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüklüyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüklüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüklüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüklüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yükledim (first-person indicative past perfective singular)
yükledin (indicative past perfective second-person singular)
yükledi (indicative past perfective singular third-person)
yükledik (first-person indicative past perfective plural)
yüklediniz (indicative past perfective plural second-person)
yüklediler (indicative past perfective plural third-person)
yüklüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüklüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüklüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüklüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüklüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüklüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yükleyeceğim (first-person future indicative singular)
yükleyeceksin (future indicative second-person singular)
yükleyecek (future indicative singular third-person)
yükleyeceğiz (first-person future indicative plural)
yükleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yükleyecekler (future indicative plural third-person)
yüklemişim (first-person inferential perfective singular)
yüklemişsin (inferential perfective second-person singular)
yüklemiş (inferential perfective singular third-person)
yüklemişiz (first-person inferential perfective plural)
yüklemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yüklemişler (inferential perfective plural third-person)
yüklermişim (aorist first-person inferential singular)
yüklermişsin (aorist inferential second-person singular)
yüklermiş (aorist inferential singular third-person)
yüklermişiz (aorist first-person inferential plural)
yüklermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yüklermişler (aorist inferential plural third-person)
yüklüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüklüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüklüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüklüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüklüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüklüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yüklesem (conditional first-person singular)
yüklesen (conditional second-person singular)
yüklese (conditional singular third-person)
yüklesek (conditional first-person plural)
yükleseniz (conditional plural second-person)
yükleseler (conditional plural third-person)
yükleseydim (conditional first-person perfective singular)
yükleseydin (conditional perfective second-person singular)
yükleseydi (conditional perfective singular third-person)
yükleseydik (conditional first-person perfective plural)
yükleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yükleseydiler (conditional perfective plural third-person)
yükleyeyim (first-person optative singular)
yükleyesin (optative second-person singular)
yükleye (optative singular third-person)
yükleyelim (first-person optative plural)
yükleyesiniz (optative plural second-person)
yükleyeler (optative plural third-person)
yüklemekteyim (first-person progressive singular)
yüklemektesin (progressive second-person singular)
yüklemekte (progressive singular third-person)
yüklemekteyiz (first-person plural progressive)
yüklemektesiniz (plural progressive second-person)
yüklemekteler (plural progressive third-person)
yüklemeliyim (first-person necessitative singular)
yüklemelisin (necessitative second-person singular)
yüklemeli (necessitative singular third-person)
yüklemeliyiz (first-person necessitative plural)
yüklemelisiniz (necessitative plural second-person)
yüklemeliler (necessitative plural third-person)
yükle (imperative second-person singular)
yüklesin (imperative singular third-person)
yükleyin (imperative plural second-person)
yüklesinler (imperative plural third-person)
yükler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yükler misin? (aorist indicative present second-person singular)
yükler mi? (aorist indicative present singular third-person)
yükler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yükler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yüklerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüklüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüklüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüklüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüklüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüklüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüklüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yükledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yükledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yükledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yükledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yüklediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yüklediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüklüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüklüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüklüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüklüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüklüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüklüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yükleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yükleyecek misin? (future indicative second-person singular)
yükleyecek mi? (future indicative singular third-person)
yükleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yükleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yükleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yüklemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yüklemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yüklemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yüklemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yüklemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yüklemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yükler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yükler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yükler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yükler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yükler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yüklerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüklüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüklüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüklüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüklüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüklüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüklüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yüklesem mi? (conditional first-person singular)
yüklesen mi? (conditional second-person singular)
yüklese mi? (conditional singular third-person)
yüklesek mi? (conditional first-person plural)
yükleseniz mi? (conditional plural second-person)
yükleseler mi? (conditional plural third-person)
yüklese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yüklese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yüklese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yüklese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yüklese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yükleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yüklemekte miyim? (first-person progressive singular)
yüklemekte misin? (progressive second-person singular)
yüklemekte mi? (progressive singular third-person)
yüklemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yüklemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yüklemekteler mi? (plural progressive third-person)
yüklemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yüklemeli misin? (necessitative second-person singular)
yüklemeli mi? (necessitative singular third-person)
yüklemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yüklemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yüklemeliler mi? (necessitative plural third-person)
yüklememek (infinitive negative)
yüklemeyen (imperfective impersonal negative participle)
yüklememiş (impersonal negative participle perfective)
yüklemeyecek (impersonal negative participle prospective)
yüklemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yüklemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yüklemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yüklemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yüklemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yüklemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yüklemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yüklemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yüklemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yüklemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yüklemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yüklemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yüklememe (negative noun-from-verb)
yüklemeyiş (adverbial negative)
yüklemem (aorist first-person indicative present singular)
yüklemezsin (aorist indicative present second-person singular)
yüklemez (aorist indicative present singular third-person)
yüklemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yüklemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yüklemezler (aorist indicative plural present third-person)
yüklemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüklemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüklemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüklemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüklemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüklemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yüklemedim (first-person indicative past perfective singular)
yüklemedin (indicative past perfective second-person singular)
yüklemedi (indicative past perfective singular third-person)
yüklemedik (first-person indicative past perfective plural)
yüklemediniz (indicative past perfective plural second-person)
yüklemediler (indicative past perfective plural third-person)
yüklemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüklemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüklemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüklemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüklemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüklemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yüklemeyeceğim (first-person future indicative singular)
yüklemeyeceksin (future indicative second-person singular)
yüklemeyecek (future indicative singular third-person)
yüklemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yüklemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yüklemeyecekler (future indicative plural third-person)
yüklememişim (first-person inferential perfective singular)
yüklememişsin (inferential perfective second-person singular)
yüklememiş (inferential perfective singular third-person)
yüklememişiz (first-person inferential perfective plural)
yüklememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yüklememişler (inferential perfective plural third-person)
yüklemezmişim (aorist first-person inferential singular)
yüklemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yüklemezmiş (aorist inferential singular third-person)
yüklemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yüklemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yüklemezmişler (aorist inferential plural third-person)
yüklemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüklemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüklemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüklemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüklemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüklemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yüklemesem (conditional first-person singular)
yüklemesen (conditional second-person singular)
yüklemese (conditional singular third-person)
yüklemesek (conditional first-person plural)
yüklemeseniz (conditional plural second-person)
yüklemeseler (conditional plural third-person)
yüklemeseydim (conditional first-person perfective singular)
yüklemeseydin (conditional perfective second-person singular)
yüklemeseydi (conditional perfective singular third-person)
yüklemeseydik (conditional first-person perfective plural)
yüklemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yüklemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yüklemeyeyim (first-person optative singular)
yüklemeyesin (optative second-person singular)
yüklemeye (optative singular third-person)
yüklemeyelim (first-person optative plural)
yüklemeyesiniz (optative plural second-person)
yüklemeyeler (optative plural third-person)
yüklememekteyim (first-person progressive singular)
yüklememektesin (progressive second-person singular)
yüklememekte (progressive singular third-person)
yüklememekteyiz (first-person plural progressive)
yüklememektesiniz (plural progressive second-person)
yüklememekteler (plural progressive third-person)
yüklememeliyim (first-person necessitative singular)
yüklememelisin (necessitative second-person singular)
yüklememeli (necessitative singular third-person)
yüklememeliyiz (first-person necessitative plural)
yüklememelisiniz (necessitative plural second-person)
yüklememeliler (necessitative plural third-person)
yükleme (imperative second-person singular)
yüklemesin (imperative singular third-person)
yüklemeyin (imperative plural second-person)
yüklemesinler (imperative plural third-person)
yüklemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yüklemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yüklemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yüklemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yüklemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yüklemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüklemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüklemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüklemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüklemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüklemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüklemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yüklemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yüklemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yüklemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yüklemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yüklemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yüklemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüklemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüklemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüklemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüklemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüklemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüklemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yüklemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yüklemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yüklemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yüklemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yüklemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yüklemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yüklememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yüklememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yüklememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yüklememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yüklememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yüklememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yüklemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yüklemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yüklemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yüklemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yüklemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yüklemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüklemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüklemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüklemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüklemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüklemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüklemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yüklemesem mi? (conditional first-person singular)
yüklemesen mi? (conditional second-person singular)
yüklemese mi? (conditional singular third-person)
yüklemesek mi? (conditional first-person plural)
yüklemeseniz mi? (conditional plural second-person)
yüklemeseler mi? (conditional plural third-person)
yüklemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yüklemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yüklemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yüklemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yüklemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yüklemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yüklememekte miyim? (first-person progressive singular)
yüklememekte misin? (progressive second-person singular)
yüklememekte mi? (progressive singular third-person)
yüklememekte miyiz? (first-person plural progressive)
yüklememekte misiniz? (plural progressive second-person)
yüklememekteler mi? (plural progressive third-person)
yüklememeli miyim? (first-person necessitative singular)
yüklememeli misin? (necessitative second-person singular)
yüklememeli mi? (necessitative singular third-person)
yüklememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yüklememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yüklememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یوكلهمك (yüklemek).


yıkar

third-person singular indicative aorist of yıkmak


yıkar

third-person singular indicative aorist of yıkamak


burmak

head

burmak (third-person singular simple present burar)

burar (present singular third-person)
burmak (infinitive)
buran (imperfective impersonal participle)
burmuş (impersonal participle perfective)
buracak (impersonal participle prospective)
burduğum (non-prospective participle personal)
burduğun (non-prospective participle personal)
burduğu (non-prospective participle personal)
burduğumuz (non-prospective participle personal)
burduğunuz (non-prospective participle personal)
burdukları (non-prospective participle personal)
buracağım (participle personal prospective)
buracağın (participle personal prospective)
buracağı (participle personal prospective)
buracağımız (participle personal prospective)
buracağınız (participle personal prospective)
buracakları (participle personal prospective)
burma (noun-from-verb)
buruş (adverbial)
burarım (aorist first-person indicative present singular)
burarsın (aorist indicative present second-person singular)
burar (aorist indicative present singular third-person)
burarız (aorist first-person indicative plural present)
burarsınız (aorist indicative plural present second-person)
burarlar (aorist indicative plural present third-person)
buruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
buruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
buruyor (imperfective indicative present singular third-person)
buruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
buruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
buruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
burdum (first-person indicative past perfective singular)
burdun (indicative past perfective second-person singular)
burdu (indicative past perfective singular third-person)
burduk (first-person indicative past perfective plural)
burdunuz (indicative past perfective plural second-person)
burdular (indicative past perfective plural third-person)
buruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
buruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
buruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
buruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
buruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
buruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or buruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
buracağım (first-person future indicative singular)
buracaksın (future indicative second-person singular)
buracak (future indicative singular third-person)
buracağız (first-person future indicative plural)
buracaksınız (future indicative plural second-person)
buracaklar (future indicative plural third-person)
burmışım (first-person inferential perfective singular)
burmışsın (inferential perfective second-person singular)
burmış (inferential perfective singular third-person)
burmışız (first-person inferential perfective plural)
burmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
burmışlar (inferential perfective plural third-person)
burarmışım (aorist first-person inferential singular)
burarmışsın (aorist inferential second-person singular)
burarmış (aorist inferential singular third-person)
burarmışız (aorist first-person inferential plural)
burarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
burarlarmış (or burarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
buruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
buruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
buruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
buruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
buruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
buruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bursam (conditional first-person singular)
bursan (conditional second-person singular)
bursa (conditional singular third-person)
bursak (conditional first-person plural)
bursanız (conditional plural second-person)
bursalar (conditional plural third-person)
bursaydım (conditional first-person perfective singular)
bursaydın (conditional perfective second-person singular)
bursaydı (conditional perfective singular third-person)
bursaydık (conditional first-person perfective plural)
bursaydınız (conditional perfective plural second-person)
bursaydılar (conditional perfective plural third-person)
burayım (first-person optative singular)
burasın (optative second-person singular)
bura (optative singular third-person)
buralım (first-person optative plural)
burasınız (optative plural second-person)
buralar (optative plural third-person)
burmaktayım (first-person progressive singular)
burmaktasın (progressive second-person singular)
burmakta (progressive singular third-person)
burmaktayız (first-person plural progressive)
burmaktasınız (plural progressive second-person)
burmaktalar (plural progressive third-person)
burmalıyım (first-person necessitative singular)
burmalısın (necessitative second-person singular)
burmalı (necessitative singular third-person)
burmalıyız (first-person necessitative plural)
burmalısınız (necessitative plural second-person)
burmalılar (necessitative plural third-person)
bur (imperative second-person singular)
bursun (imperative singular third-person)
burun (imperative plural second-person)
bursunlar (imperative plural third-person)
burar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
burar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
burar mı? (aorist indicative present singular third-person)
burar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
burar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
burarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
buruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
buruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
buruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
buruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
buruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
buruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
burdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
burdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
burdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
burduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
burdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
burdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
buruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
buruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
buruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
buruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
buruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
buruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
buracak mıyım? (first-person future indicative singular)
buracak mısın? (future indicative second-person singular)
buracak mı? (future indicative singular third-person)
buracak mıyız? (first-person future indicative plural)
buracak mısınız? (future indicative plural second-person)
buracaklar mı? (future indicative plural third-person)
burmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
burmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
burmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
burmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
burmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
burmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
burar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
burar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
burar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
burar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
burar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
burarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
buruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
buruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
buruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
buruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
buruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
buruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bursam mı? (conditional first-person singular)
bursan mı? (conditional second-person singular)
bursa mı? (conditional singular third-person)
bursak mı? (conditional first-person plural)
bursanız mı? (conditional plural second-person)
bursalar mı? (conditional plural third-person)
bursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
burmakta mıyım? (first-person progressive singular)
burmakta mısın? (progressive second-person singular)
burmakta mı? (progressive singular third-person)
burmakta mıyız? (first-person plural progressive)
burmakta mısınız? (plural progressive second-person)
burmaktalar mı? (plural progressive third-person)
burmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
burmalı mısın? (necessitative second-person singular)
burmalı mı? (necessitative singular third-person)
burmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
burmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
burmalılar mı? (necessitative plural third-person)
burmamak (infinitive negative)
burmayan (imperfective impersonal negative participle)
burmamış (impersonal negative participle perfective)
burmayacak (impersonal negative participle prospective)
burmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
burmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
burmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
burmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
burmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
burmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
burmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
burmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
burmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
burmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
burmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
burmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
burmama (negative noun-from-verb)
burmayuş (adverbial negative)
burmam (aorist first-person indicative present singular)
burmazsın (aorist indicative present second-person singular)
burmaz (aorist indicative present singular third-person)
burmayız (aorist first-person indicative plural present)
burmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
burmazlar (aorist indicative plural present third-person)
burmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
burmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
burmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
burmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
burmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
burmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
burmadım (first-person indicative past perfective singular)
burmadın (indicative past perfective second-person singular)
burmadı (indicative past perfective singular third-person)
burmadık (first-person indicative past perfective plural)
burmadınız (indicative past perfective plural second-person)
burmadılar (indicative past perfective plural third-person)
burmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
burmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
burmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
burmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
burmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
burmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
burmayacağım (first-person future indicative singular)
burmayacaksın (future indicative second-person singular)
burmayacak (future indicative singular third-person)
burmayacağız (first-person future indicative plural)
burmayacaksınız (future indicative plural second-person)
burmayacaklar (future indicative plural third-person)
burmamışım (first-person inferential perfective singular)
burmamışsın (inferential perfective second-person singular)
burmamış (inferential perfective singular third-person)
burmamışız (first-person inferential perfective plural)
burmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
burmamışlar (inferential perfective plural third-person)
burmazmışım (aorist first-person inferential singular)
burmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
burmazmış (aorist inferential singular third-person)
burmazmışız (aorist first-person inferential plural)
burmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
burmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
burmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
burmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
burmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
burmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
burmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
burmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
burmasam (conditional first-person singular)
burmasan (conditional second-person singular)
burmasa (conditional singular third-person)
burmasak (conditional first-person plural)
burmasanız (conditional plural second-person)
burmasalar (conditional plural third-person)
burmasaydım (conditional first-person perfective singular)
burmasaydın (conditional perfective second-person singular)
burmasaydı (conditional perfective singular third-person)
burmasaydık (conditional first-person perfective plural)
burmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
burmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
burmayayım (first-person optative singular)
burmayasın (optative second-person singular)
burmaya (optative singular third-person)
burmayalım (first-person optative plural)
burmayasınız (optative plural second-person)
burmayalar (optative plural third-person)
burmamaktayım (first-person progressive singular)
burmamaktasın (progressive second-person singular)
burmamakta (progressive singular third-person)
burmamaktayız (first-person plural progressive)
burmamaktasınız (plural progressive second-person)
burmamaktalar (plural progressive third-person)
burmamalıyım (first-person necessitative singular)
burmamalısın (necessitative second-person singular)
burmamalı (necessitative singular third-person)
burmamalıyız (first-person necessitative plural)
burmamalısınız (necessitative plural second-person)
burmamalılar (necessitative plural third-person)
burma (imperative second-person singular)
burmasın (imperative singular third-person)
burmayın (imperative plural second-person)
burmasınlar (imperative plural third-person)
burmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
burmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
burmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
burmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
burmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
burmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
burmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
burmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
burmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
burmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
burmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
burmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
burmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
burmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
burmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
burmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
burmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
burmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
burmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
burmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
burmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
burmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
burmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
burmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
burmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
burmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
burmayacak mı? (future indicative singular third-person)
burmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
burmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
burmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
burmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
burmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
burmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
burmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
burmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
burmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
burmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
burmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
burmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
burmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
burmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
burmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
burmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
burmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
burmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
burmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
burmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
burmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
burmasam mı? (conditional first-person singular)
burmasan mı? (conditional second-person singular)
burmasa mı? (conditional singular third-person)
burmasak mı? (conditional first-person plural)
burmasanız mı? (conditional plural second-person)
burmasalar mı? (conditional plural third-person)
burmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
burmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
burmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
burmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
burmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
burmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
burmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
burmamakta mısın? (progressive second-person singular)
burmamakta mı? (progressive singular third-person)
burmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
burmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
burmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
burmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
burmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
burmamalı mı? (necessitative singular third-person)
burmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
burmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
burmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish بورمق (burmaḳ, “to twist or screw, to wring, to strangle, to castrate, for the bowels to gripe”), from Proto-Turkic *bür- or *bur- (“to twist, to wring”). Possibly evolved from the form Proto-Turkic *bügür-, which was derived from Proto-Turkic *bük- (“intransitive; to be squeezed, to be strangled”).

inh

(transitive) To twist something, to hold something from both ends and turn it in opposite directions; to wring, to pirl, to screw.

(transitive) To give the mouth an acrid or bitter taste, or a puckering or drying sensation, such as after eating an unripe persimmon or a quince.

(intransitive) (of stomach, of bowels) To hurt, to twinge, to gripe.


yaptım

first-person singular indicative simple past of yapmak


vurdum

first-person singular indicative simple past of vurmak


duşaklamak

Doublet of duşamak (“to hobble”). From Turkish duşak.


duşamak

Aydın (Isparta)
Manisa (Isparta)
Ordu (Isparta)
Mersin (Adana)

From Proto-Turkic *tuĺa- (“to hobble”). Cognate with Kazakh тұсау (tūsau, “to hobble”).


basmadım

first-person singular indicative negative simple past of basmak


sırra kadem basmak

(idiomatic) to disappear suddenly, to be unknown where they went.


puflamak

head

puflamak (third-person singular simple present puflar)


ürpertmek

ürpertmek (third-person singular simple present ürpertir)

ürpertir (present singular third-person)


kuşkulanmak

kuşkulanmak (third-person singular simple present kuşkulanır)

kuşkulanır (present singular third-person)


aşılamak

aşılamak (third-person singular simple present aşılar)

aşılar (present singular third-person)
aşılamak (infinitive)
aşılayan (imperfective impersonal participle)
aşılamış (impersonal participle perfective)
aşılayacak (impersonal participle prospective)
aşıladığım (non-prospective participle personal)
aşıladığın (non-prospective participle personal)
aşıladığı (non-prospective participle personal)
aşıladığımız (non-prospective participle personal)
aşıladığınız (non-prospective participle personal)
aşıladıkları (non-prospective participle personal)
aşılayacağım (participle personal prospective)
aşılayacağın (participle personal prospective)
aşılayacağı (participle personal prospective)
aşılayacağımız (participle personal prospective)
aşılayacağınız (participle personal prospective)
aşılayacakları (participle personal prospective)
aşılama (noun-from-verb)
aşılayış (adverbial)
aşılarım (aorist first-person indicative present singular)
aşılarsın (aorist indicative present second-person singular)
aşılar (aorist indicative present singular third-person)
aşılarız (aorist first-person indicative plural present)
aşılarsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşılarlar (aorist indicative plural present third-person)
aşılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşıladım (first-person indicative past perfective singular)
aşıladın (indicative past perfective second-person singular)
aşıladı (indicative past perfective singular third-person)
aşıladık (first-person indicative past perfective plural)
aşıladınız (indicative past perfective plural second-person)
aşıladılar (indicative past perfective plural third-person)
aşılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aşılayacağım (first-person future indicative singular)
aşılayacaksın (future indicative second-person singular)
aşılayacak (future indicative singular third-person)
aşılayacağız (first-person future indicative plural)
aşılayacaksınız (future indicative plural second-person)
aşılayacaklar (future indicative plural third-person)
aşılamışım (first-person inferential perfective singular)
aşılamışsın (inferential perfective second-person singular)
aşılamış (inferential perfective singular third-person)
aşılamışız (first-person inferential perfective plural)
aşılamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşılamışlar (inferential perfective plural third-person)
aşılarmışım (aorist first-person inferential singular)
aşılarmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşılarmış (aorist inferential singular third-person)
aşılarmışız (aorist first-person inferential plural)
aşılarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşılarmışlar (aorist inferential plural third-person)
aşılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşılıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
aşılasam (conditional first-person singular)
aşılasan (conditional second-person singular)
aşılasa (conditional singular third-person)
aşılasak (conditional first-person plural)
aşılasanız (conditional plural second-person)
aşılasalar (conditional plural third-person)
aşılasaydım (conditional first-person perfective singular)
aşılasaydın (conditional perfective second-person singular)
aşılasaydı (conditional perfective singular third-person)
aşılasaydık (conditional first-person perfective plural)
aşılasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşılasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşılayayım (first-person optative singular)
aşılayasın (optative second-person singular)
aşılaya (optative singular third-person)
aşılayalım (first-person optative plural)
aşılayasınız (optative plural second-person)
aşılayalar (optative plural third-person)
aşılamaktayım (first-person progressive singular)
aşılamaktasın (progressive second-person singular)
aşılamakta (progressive singular third-person)
aşılamaktayız (first-person plural progressive)
aşılamaktasınız (plural progressive second-person)
aşılamaktalar (plural progressive third-person)
aşılamalıyım (first-person necessitative singular)
aşılamalısın (necessitative second-person singular)
aşılamalı (necessitative singular third-person)
aşılamalıyız (first-person necessitative plural)
aşılamalısınız (necessitative plural second-person)
aşılamalılar (necessitative plural third-person)
aşıla (imperative second-person singular)
aşılasın (imperative singular third-person)
aşılayın (imperative plural second-person)
aşılasınlar (imperative plural third-person)
aşılar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşılar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşılar mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşılar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşılar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşılarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşıladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aşıladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aşıladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aşıladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aşıladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aşıladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşılayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşılayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşılayacak mı? (future indicative singular third-person)
aşılayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşılayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşılayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşılamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşılamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşılamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşılamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşılamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşılamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşılar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşılar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşılar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşılar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşılar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşılarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşılasam mı? (conditional first-person singular)
aşılasan mı? (conditional second-person singular)
aşılasa mı? (conditional singular third-person)
aşılasak mı? (conditional first-person plural)
aşılasanız mı? (conditional plural second-person)
aşılasalar mı? (conditional plural third-person)
aşılasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşılasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşılasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşılasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşılasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşılasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşılamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşılamakta mısın? (progressive second-person singular)
aşılamakta mı? (progressive singular third-person)
aşılamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşılamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşılamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşılamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşılamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşılamalı mı? (necessitative singular third-person)
aşılamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşılamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşılamalılar mı? (necessitative plural third-person)
aşılamamak (infinitive negative)
aşılamayan (imperfective impersonal negative participle)
aşılamamış (impersonal negative participle perfective)
aşılamayacak (impersonal negative participle prospective)
aşılamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aşılamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aşılamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aşılamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aşılamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aşılamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aşılamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aşılamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aşılamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aşılamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aşılamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aşılamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aşılamama (negative noun-from-verb)
aşılamayış (adverbial negative)
aşılamam (aorist first-person indicative present singular)
aşılamazsın (aorist indicative present second-person singular)
aşılamaz (aorist indicative present singular third-person)
aşılamayız (aorist first-person indicative plural present)
aşılamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşılamazlar (aorist indicative plural present third-person)
aşılamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşılamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşılamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşılamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşılamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşılamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşılamadım (first-person indicative past perfective singular)
aşılamadın (indicative past perfective second-person singular)
aşılamadı (indicative past perfective singular third-person)
aşılamadık (first-person indicative past perfective plural)
aşılamadınız (indicative past perfective plural second-person)
aşılamadılar (indicative past perfective plural third-person)
aşılamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşılamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşılamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşılamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşılamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşılamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aşılamayacağım (first-person future indicative singular)
aşılamayacaksın (future indicative second-person singular)
aşılamayacak (future indicative singular third-person)
aşılamayacağız (first-person future indicative plural)
aşılamayacaksınız (future indicative plural second-person)
aşılamayacaklar (future indicative plural third-person)
aşılamamışım (first-person inferential perfective singular)
aşılamamışsın (inferential perfective second-person singular)
aşılamamış (inferential perfective singular third-person)
aşılamamışız (first-person inferential perfective plural)
aşılamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşılamamışlar (inferential perfective plural third-person)
aşılamazmışım (aorist first-person inferential singular)
aşılamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşılamazmış (aorist inferential singular third-person)
aşılamazmışız (aorist first-person inferential plural)
aşılamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşılamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
aşılamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşılamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşılamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşılamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşılamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşılamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
aşılamasam (conditional first-person singular)
aşılamasan (conditional second-person singular)
aşılamasa (conditional singular third-person)
aşılamasak (conditional first-person plural)
aşılamasanız (conditional plural second-person)
aşılamasalar (conditional plural third-person)
aşılamasaydım (conditional first-person perfective singular)
aşılamasaydın (conditional perfective second-person singular)
aşılamasaydı (conditional perfective singular third-person)
aşılamasaydık (conditional first-person perfective plural)
aşılamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşılamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşılamayayım (first-person optative singular)
aşılamayasın (optative second-person singular)
aşılamaya (optative singular third-person)
aşılamayalım (first-person optative plural)
aşılamayasınız (optative plural second-person)
aşılamayalar (optative plural third-person)
aşılamamaktayım (first-person progressive singular)
aşılamamaktasın (progressive second-person singular)
aşılamamakta (progressive singular third-person)
aşılamamaktayız (first-person plural progressive)
aşılamamaktasınız (plural progressive second-person)
aşılamamaktalar (plural progressive third-person)
aşılamamalıyım (first-person necessitative singular)
aşılamamalısın (necessitative second-person singular)
aşılamamalı (necessitative singular third-person)
aşılamamalıyız (first-person necessitative plural)
aşılamamalısınız (necessitative plural second-person)
aşılamamalılar (necessitative plural third-person)
aşılama (imperative second-person singular)
aşılamasın (imperative singular third-person)
aşılamayın (imperative plural second-person)
aşılamasınlar (imperative plural third-person)
aşılamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşılamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşılamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşılamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşılamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşılamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşılamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşılamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşılamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşılamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşılamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşılamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşılamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aşılamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aşılamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aşılamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aşılamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aşılamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşılamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşılamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşılamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşılamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşılamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşılamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşılamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşılamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşılamayacak mı? (future indicative singular third-person)
aşılamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşılamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşılamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşılamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşılamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşılamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşılamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşılamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşılamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşılamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşılamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşılamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşılamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşılamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşılamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşılamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşılamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşılamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşılamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşılamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşılamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşılamasam mı? (conditional first-person singular)
aşılamasan mı? (conditional second-person singular)
aşılamasa mı? (conditional singular third-person)
aşılamasak mı? (conditional first-person plural)
aşılamasanız mı? (conditional plural second-person)
aşılamasalar mı? (conditional plural third-person)
aşılamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşılamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşılamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşılamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşılamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşılamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşılamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşılamamakta mısın? (progressive second-person singular)
aşılamamakta mı? (progressive singular third-person)
aşılamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşılamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşılamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşılamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşılamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşılamamalı mı? (necessitative singular third-person)
aşılamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşılamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşılamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aşıladığımız

aşıladığınız


gitsem

first-person singular conditional of gitmek


kızarma

second-person singular negative imperative of kızarmak