doğrulamak

doğrulamak (third-person singular simple present doğrular)

doğrular (present singular third-person)
doğrulamak (infinitive)
doğrulayan (imperfective impersonal participle)
doğrulamış (impersonal participle perfective)
doğrulayacak (impersonal participle prospective)
doğruladığım (non-prospective participle personal)
doğruladığın (non-prospective participle personal)
doğruladığı (non-prospective participle personal)
doğruladığımız (non-prospective participle personal)
doğruladığınız (non-prospective participle personal)
doğruladıkları (non-prospective participle personal)
doğrulayacağım (participle personal prospective)
doğrulayacağın (participle personal prospective)
doğrulayacağı (participle personal prospective)
doğrulayacağımız (participle personal prospective)
doğrulayacağınız (participle personal prospective)
doğrulayacakları (participle personal prospective)
doğrulama (noun-from-verb)
doğrulayış (adverbial)
doğrularım (aorist first-person indicative present singular)
doğrularsın (aorist indicative present second-person singular)
doğrular (aorist indicative present singular third-person)
doğrularız (aorist first-person indicative plural present)
doğrularsınız (aorist indicative plural present second-person)
doğrularlar (aorist indicative plural present third-person)
doğruluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doğruluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doğruluyor (imperfective indicative present singular third-person)
doğruluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doğruluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doğruluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doğruladım (first-person indicative past perfective singular)
doğruladın (indicative past perfective second-person singular)
doğruladı (indicative past perfective singular third-person)
doğruladık (first-person indicative past perfective plural)
doğruladınız (indicative past perfective plural second-person)
doğruladılar (indicative past perfective plural third-person)
doğruluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doğruluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doğruluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doğruluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doğruluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doğruluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulayacağım (first-person future indicative singular)
doğrulayacaksın (future indicative second-person singular)
doğrulayacak (future indicative singular third-person)
doğrulayacağız (first-person future indicative plural)
doğrulayacaksınız (future indicative plural second-person)
doğrulayacaklar (future indicative plural third-person)
doğrulamışım (first-person inferential perfective singular)
doğrulamışsın (inferential perfective second-person singular)
doğrulamış (inferential perfective singular third-person)
doğrulamışız (first-person inferential perfective plural)
doğrulamışsınız (inferential perfective plural second-person)
doğrulamışlar (inferential perfective plural third-person)
doğrularmışım (aorist first-person inferential singular)
doğrularmışsın (aorist inferential second-person singular)
doğrularmış (aorist inferential singular third-person)
doğrularmışız (aorist first-person inferential plural)
doğrularmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doğrularmışlar (aorist inferential plural third-person)
doğruluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doğruluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doğruluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doğruluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doğruluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doğruluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
doğrulasam (conditional first-person singular)
doğrulasan (conditional second-person singular)
doğrulasa (conditional singular third-person)
doğrulasak (conditional first-person plural)
doğrulasanız (conditional plural second-person)
doğrulasalar (conditional plural third-person)
doğrulasaydım (conditional first-person perfective singular)
doğrulasaydın (conditional perfective second-person singular)
doğrulasaydı (conditional perfective singular third-person)
doğrulasaydık (conditional first-person perfective plural)
doğrulasaydınız (conditional perfective plural second-person)
doğrulasaydılar (conditional perfective plural third-person)
doğrulayayım (first-person optative singular)
doğrulayasın (optative second-person singular)
doğrulaya (optative singular third-person)
doğrulayalım (first-person optative plural)
doğrulayasınız (optative plural second-person)
doğrulayalar (optative plural third-person)
doğrulamaktayım (first-person progressive singular)
doğrulamaktasın (progressive second-person singular)
doğrulamakta (progressive singular third-person)
doğrulamaktayız (first-person plural progressive)
doğrulamaktasınız (plural progressive second-person)
doğrulamaktalar (plural progressive third-person)
doğrulamalıyım (first-person necessitative singular)
doğrulamalısın (necessitative second-person singular)
doğrulamalı (necessitative singular third-person)
doğrulamalıyız (first-person necessitative plural)
doğrulamalısınız (necessitative plural second-person)
doğrulamalılar (necessitative plural third-person)
doğrula (imperative second-person singular)
doğrulasın (imperative singular third-person)
doğrulayın (imperative plural second-person)
doğrulasınlar (imperative plural third-person)
doğrular mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doğrular mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doğrular mı? (aorist indicative present singular third-person)
doğrular mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doğrular mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doğrularlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doğruluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doğruluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doğruluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doğruluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doğruluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doğruluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doğruladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
doğruladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
doğruladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
doğruladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
doğruladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
doğruladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
doğruluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doğruluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doğruluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doğruluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doğruluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doğruluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doğrulayacak mısın? (future indicative second-person singular)
doğrulayacak mı? (future indicative singular third-person)
doğrulayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doğrulayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doğrulayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doğrulamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
doğrulamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
doğrulamış mı? (inferential perfective singular third-person)
doğrulamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
doğrulamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
doğrulamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doğrular mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
doğrular mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
doğrular mıymış? (aorist inferential singular third-person)
doğrular mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
doğrular mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
doğrularlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doğruluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doğruluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doğruluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doğruluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doğruluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doğruluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doğrulasam mı? (conditional first-person singular)
doğrulasan mı? (conditional second-person singular)
doğrulasa mı? (conditional singular third-person)
doğrulasak mı? (conditional first-person plural)
doğrulasanız mı? (conditional plural second-person)
doğrulasalar mı? (conditional plural third-person)
doğrulasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doğrulasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doğrulasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doğrulasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doğrulasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doğrulasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doğrulamakta mıyım? (first-person progressive singular)
doğrulamakta mısın? (progressive second-person singular)
doğrulamakta mı? (progressive singular third-person)
doğrulamakta mıyız? (first-person plural progressive)
doğrulamakta mısınız? (plural progressive second-person)
doğrulamaktalar mı? (plural progressive third-person)
doğrulamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doğrulamalı mısın? (necessitative second-person singular)
doğrulamalı mı? (necessitative singular third-person)
doğrulamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doğrulamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doğrulamalılar mı? (necessitative plural third-person)
doğrulamamak (infinitive negative)
doğrulamayan (imperfective impersonal negative participle)
doğrulamamış (impersonal negative participle perfective)
doğrulamayacak (impersonal negative participle prospective)
doğrulamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
doğrulamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
doğrulamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
doğrulamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
doğrulamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
doğrulamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
doğrulamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
doğrulamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
doğrulamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
doğrulamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
doğrulamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
doğrulamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
doğrulamama (negative noun-from-verb)
doğrulamayış (adverbial negative)
doğrulamam (aorist first-person indicative present singular)
doğrulamazsın (aorist indicative present second-person singular)
doğrulamaz (aorist indicative present singular third-person)
doğrulamayız (aorist first-person indicative plural present)
doğrulamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
doğrulamazlar (aorist indicative plural present third-person)
doğrulamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doğrulamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doğrulamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
doğrulamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doğrulamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doğrulamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doğrulamadım (first-person indicative past perfective singular)
doğrulamadın (indicative past perfective second-person singular)
doğrulamadı (indicative past perfective singular third-person)
doğrulamadık (first-person indicative past perfective plural)
doğrulamadınız (indicative past perfective plural second-person)
doğrulamadılar (indicative past perfective plural third-person)
doğrulamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doğrulamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doğrulamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doğrulamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doğrulamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doğrulamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulamayacağım (first-person future indicative singular)
doğrulamayacaksın (future indicative second-person singular)
doğrulamayacak (future indicative singular third-person)
doğrulamayacağız (first-person future indicative plural)
doğrulamayacaksınız (future indicative plural second-person)
doğrulamayacaklar (future indicative plural third-person)
doğrulamamışım (first-person inferential perfective singular)
doğrulamamışsın (inferential perfective second-person singular)
doğrulamamış (inferential perfective singular third-person)
doğrulamamışız (first-person inferential perfective plural)
doğrulamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
doğrulamamışlar (inferential perfective plural third-person)
doğrulamazmışım (aorist first-person inferential singular)
doğrulamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
doğrulamazmış (aorist inferential singular third-person)
doğrulamazmışız (aorist first-person inferential plural)
doğrulamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doğrulamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
doğrulamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doğrulamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doğrulamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doğrulamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doğrulamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doğrulamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
doğrulamasam (conditional first-person singular)
doğrulamasan (conditional second-person singular)
doğrulamasa (conditional singular third-person)
doğrulamasak (conditional first-person plural)
doğrulamasanız (conditional plural second-person)
doğrulamasalar (conditional plural third-person)
doğrulamasaydım (conditional first-person perfective singular)
doğrulamasaydın (conditional perfective second-person singular)
doğrulamasaydı (conditional perfective singular third-person)
doğrulamasaydık (conditional first-person perfective plural)
doğrulamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
doğrulamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
doğrulamayayım (first-person optative singular)
doğrulamayasın (optative second-person singular)
doğrulamaya (optative singular third-person)
doğrulamayalım (first-person optative plural)
doğrulamayasınız (optative plural second-person)
doğrulamayalar (optative plural third-person)
doğrulamamaktayım (first-person progressive singular)
doğrulamamaktasın (progressive second-person singular)
doğrulamamakta (progressive singular third-person)
doğrulamamaktayız (first-person plural progressive)
doğrulamamaktasınız (plural progressive second-person)
doğrulamamaktalar (plural progressive third-person)
doğrulamamalıyım (first-person necessitative singular)
doğrulamamalısın (necessitative second-person singular)
doğrulamamalı (necessitative singular third-person)
doğrulamamalıyız (first-person necessitative plural)
doğrulamamalısınız (necessitative plural second-person)
doğrulamamalılar (necessitative plural third-person)
doğrulama (imperative second-person singular)
doğrulamasın (imperative singular third-person)
doğrulamayın (imperative plural second-person)
doğrulamasınlar (imperative plural third-person)
doğrulamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doğrulamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doğrulamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
doğrulamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doğrulamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doğrulamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doğrulamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doğrulamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doğrulamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doğrulamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doğrulamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doğrulamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doğrulamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
doğrulamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
doğrulamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
doğrulamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
doğrulamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
doğrulamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
doğrulamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doğrulamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doğrulamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doğrulamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doğrulamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doğrulamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doğrulamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doğrulamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
doğrulamayacak mı? (future indicative singular third-person)
doğrulamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doğrulamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doğrulamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doğrulamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
doğrulamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
doğrulamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
doğrulamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
doğrulamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
doğrulamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doğrulamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
doğrulamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
doğrulamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
doğrulamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
doğrulamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
doğrulamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doğrulamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doğrulamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doğrulamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doğrulamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doğrulamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doğrulamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doğrulamasam mı? (conditional first-person singular)
doğrulamasan mı? (conditional second-person singular)
doğrulamasa mı? (conditional singular third-person)
doğrulamasak mı? (conditional first-person plural)
doğrulamasanız mı? (conditional plural second-person)
doğrulamasalar mı? (conditional plural third-person)
doğrulamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doğrulamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doğrulamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doğrulamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doğrulamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doğrulamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doğrulamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
doğrulamamakta mısın? (progressive second-person singular)
doğrulamamakta mı? (progressive singular third-person)
doğrulamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
doğrulamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
doğrulamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
doğrulamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doğrulamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
doğrulamamalı mı? (necessitative singular third-person)
doğrulamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doğrulamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doğrulamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طوغریلامق (doğrulamak), equivalent to doğru + -la.


aldatılmak

head

aldatılmak (third-person singular simple present aldatılır)

aldatılır (present singular third-person)
aldatılmak (infinitive)
aldatılan (imperfective impersonal participle)
aldatılmış (impersonal participle perfective)
aldatılacak (impersonal participle prospective)
aldatıldığım (non-prospective participle personal)
aldatıldığın (non-prospective participle personal)
aldatıldığı (non-prospective participle personal)
aldatıldığımız (non-prospective participle personal)
aldatıldığınız (non-prospective participle personal)
aldatıldıkları (non-prospective participle personal)
aldatılacağım (participle personal prospective)
aldatılacağın (participle personal prospective)
aldatılacağı (participle personal prospective)
aldatılacağımız (participle personal prospective)
aldatılacağınız (participle personal prospective)
aldatılacakları (participle personal prospective)
aldatılma (noun-from-verb)
aldatılış (adverbial)
aldatılırım (aorist first-person indicative present singular)
aldatılırsın (aorist indicative present second-person singular)
aldatılır (aorist indicative present singular third-person)
aldatılırız (aorist first-person indicative plural present)
aldatılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
aldatılırlar (aorist indicative plural present third-person)
aldatılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aldatılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aldatılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aldatılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aldatılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aldatılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldatıldım (first-person indicative past perfective singular)
aldatıldın (indicative past perfective second-person singular)
aldatıldı (indicative past perfective singular third-person)
aldatıldık (first-person indicative past perfective plural)
aldatıldınız (indicative past perfective plural second-person)
aldatıldılar (indicative past perfective plural third-person)
aldatılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aldatılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aldatılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aldatılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aldatılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aldatılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or aldatılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aldatılacağım (first-person future indicative singular)
aldatılacaksın (future indicative second-person singular)
aldatılacak (future indicative singular third-person)
aldatılacağız (first-person future indicative plural)
aldatılacaksınız (future indicative plural second-person)
aldatılacaklar (future indicative plural third-person)
aldatılmışım (first-person inferential perfective singular)
aldatılmışsın (inferential perfective second-person singular)
aldatılmış (inferential perfective singular third-person)
aldatılmışız (first-person inferential perfective plural)
aldatılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
aldatılmışlar (inferential perfective plural third-person)
aldatılırmışım (aorist first-person inferential singular)
aldatılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
aldatılırmış (aorist inferential singular third-person)
aldatılırmışız (aorist first-person inferential plural)
aldatılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aldatılırlarmış (or aldatılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
aldatılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aldatılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aldatılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aldatılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aldatılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aldatılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aldatılsam (conditional first-person singular)
aldatılsan (conditional second-person singular)
aldatılsa (conditional singular third-person)
aldatılsak (conditional first-person plural)
aldatılsanız (conditional plural second-person)
aldatılsalar (conditional plural third-person)
aldatılsaydım (conditional first-person perfective singular)
aldatılsaydın (conditional perfective second-person singular)
aldatılsaydı (conditional perfective singular third-person)
aldatılsaydık (conditional first-person perfective plural)
aldatılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
aldatılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
aldatılayım (first-person optative singular)
aldatılasın (optative second-person singular)
aldatıla (optative singular third-person)
aldatılalım (first-person optative plural)
aldatılasınız (optative plural second-person)
aldatılalar (optative plural third-person)
aldatılmaktayım (first-person progressive singular)
aldatılmaktasın (progressive second-person singular)
aldatılmakta (progressive singular third-person)
aldatılmaktayız (first-person plural progressive)
aldatılmaktasınız (plural progressive second-person)
aldatılmaktalar (plural progressive third-person)
aldatılmalıyım (first-person necessitative singular)
aldatılmalısın (necessitative second-person singular)
aldatılmalı (necessitative singular third-person)
aldatılmalıyız (first-person necessitative plural)
aldatılmalısınız (necessitative plural second-person)
aldatılmalılar (necessitative plural third-person)
aldatıl (imperative second-person singular)
aldatılsın (imperative singular third-person)
aldatılın (imperative plural second-person)
aldatılsınlar (imperative plural third-person)
aldatılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aldatılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aldatılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
aldatılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aldatılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aldatılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aldatılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aldatılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aldatılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aldatılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aldatılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aldatılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldatıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldatıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldatıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldatıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldatıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldatıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aldatılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aldatılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aldatılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aldatılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aldatılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aldatılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aldatılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aldatılacak mısın? (future indicative second-person singular)
aldatılacak mı? (future indicative singular third-person)
aldatılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aldatılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aldatılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aldatılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aldatılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aldatılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
aldatılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aldatılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aldatılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aldatılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aldatılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aldatılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aldatılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aldatılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aldatılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aldatılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aldatılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aldatılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aldatılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aldatılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aldatılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aldatılsam mı? (conditional first-person singular)
aldatılsan mı? (conditional second-person singular)
aldatılsa mı? (conditional singular third-person)
aldatılsak mı? (conditional first-person plural)
aldatılsanız mı? (conditional plural second-person)
aldatılsalar mı? (conditional plural third-person)
aldatılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aldatılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aldatılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aldatılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aldatılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aldatılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aldatılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
aldatılmakta mısın? (progressive second-person singular)
aldatılmakta mı? (progressive singular third-person)
aldatılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
aldatılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
aldatılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
aldatılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aldatılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
aldatılmalı mı? (necessitative singular third-person)
aldatılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aldatılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aldatılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
aldatılmamak (infinitive negative)
aldatılmayan (imperfective impersonal negative participle)
aldatılmamış (impersonal negative participle perfective)
aldatılmayacak (impersonal negative participle prospective)
aldatılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aldatılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aldatılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aldatılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aldatılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aldatılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aldatılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aldatılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aldatılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aldatılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aldatılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aldatılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aldatılmama (negative noun-from-verb)
aldatılmayış (adverbial negative)
aldatılmam (aorist first-person indicative present singular)
aldatılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
aldatılmaz (aorist indicative present singular third-person)
aldatılmayız (aorist first-person indicative plural present)
aldatılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aldatılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
aldatılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aldatılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aldatılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aldatılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aldatılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aldatılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldatılmadım (first-person indicative past perfective singular)
aldatılmadın (indicative past perfective second-person singular)
aldatılmadı (indicative past perfective singular third-person)
aldatılmadık (first-person indicative past perfective plural)
aldatılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
aldatılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
aldatılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aldatılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aldatılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aldatılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aldatılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aldatılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aldatılmayacağım (first-person future indicative singular)
aldatılmayacaksın (future indicative second-person singular)
aldatılmayacak (future indicative singular third-person)
aldatılmayacağız (first-person future indicative plural)
aldatılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
aldatılmayacaklar (future indicative plural third-person)
aldatılmamışım (first-person inferential perfective singular)
aldatılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
aldatılmamış (inferential perfective singular third-person)
aldatılmamışız (first-person inferential perfective plural)
aldatılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aldatılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
aldatılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
aldatılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aldatılmazmış (aorist inferential singular third-person)
aldatılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
aldatılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aldatılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
aldatılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aldatılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aldatılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aldatılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aldatılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aldatılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aldatılmasam (conditional first-person singular)
aldatılmasan (conditional second-person singular)
aldatılmasa (conditional singular third-person)
aldatılmasak (conditional first-person plural)
aldatılmasanız (conditional plural second-person)
aldatılmasalar (conditional plural third-person)
aldatılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
aldatılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
aldatılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
aldatılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
aldatılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aldatılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aldatılmayayım (first-person optative singular)
aldatılmayasın (optative second-person singular)
aldatılmaya (optative singular third-person)
aldatılmayalım (first-person optative plural)
aldatılmayasınız (optative plural second-person)
aldatılmayalar (optative plural third-person)
aldatılmamaktayım (first-person progressive singular)
aldatılmamaktasın (progressive second-person singular)
aldatılmamakta (progressive singular third-person)
aldatılmamaktayız (first-person plural progressive)
aldatılmamaktasınız (plural progressive second-person)
aldatılmamaktalar (plural progressive third-person)
aldatılmamalıyım (first-person necessitative singular)
aldatılmamalısın (necessitative second-person singular)
aldatılmamalı (necessitative singular third-person)
aldatılmamalıyız (first-person necessitative plural)
aldatılmamalısınız (necessitative plural second-person)
aldatılmamalılar (necessitative plural third-person)
aldatılma (imperative second-person singular)
aldatılmasın (imperative singular third-person)
aldatılmayın (imperative plural second-person)
aldatılmasınlar (imperative plural third-person)
aldatılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aldatılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aldatılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aldatılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aldatılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aldatılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aldatılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aldatılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aldatılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aldatılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aldatılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aldatılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldatılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldatılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldatılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldatılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldatılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldatılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aldatılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aldatılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aldatılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aldatılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aldatılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aldatılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aldatılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aldatılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aldatılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
aldatılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aldatılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aldatılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aldatılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aldatılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aldatılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aldatılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aldatılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aldatılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aldatılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aldatılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aldatılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aldatılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aldatılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aldatılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aldatılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aldatılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aldatılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aldatılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aldatılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aldatılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aldatılmasam mı? (conditional first-person singular)
aldatılmasan mı? (conditional second-person singular)
aldatılmasa mı? (conditional singular third-person)
aldatılmasak mı? (conditional first-person plural)
aldatılmasanız mı? (conditional plural second-person)
aldatılmasalar mı? (conditional plural third-person)
aldatılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aldatılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aldatılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aldatılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aldatılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aldatılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aldatılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aldatılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
aldatılmamakta mı? (progressive singular third-person)
aldatılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aldatılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aldatılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aldatılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aldatılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aldatılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
aldatılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aldatılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aldatılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


ertelenmek

head

ertelenmek (third-person singular simple present ertelenir)

ertelenir (present singular third-person)
ertelenmek (infinitive)
ertelenen (imperfective impersonal participle)
ertelenmiş (impersonal participle perfective)
ertelenecek (impersonal participle prospective)
ertelendiğim (non-prospective participle personal)
ertelendiğin (non-prospective participle personal)
ertelendiği (non-prospective participle personal)
ertelendiğimiz (non-prospective participle personal)
ertelendiğiniz (non-prospective participle personal)
ertelendikleri (non-prospective participle personal)
erteleneceğim (participle personal prospective)
erteleneceğin (participle personal prospective)
erteleneceği (participle personal prospective)
erteleneceğimiz (participle personal prospective)
erteleneceğiniz (participle personal prospective)
ertelenecekleri (participle personal prospective)
ertelenme (noun-from-verb)
erteleniş (adverbial)
ertelenirim (aorist first-person indicative present singular)
ertelenirsin (aorist indicative present second-person singular)
ertelenir (aorist indicative present singular third-person)
erteleniriz (aorist first-person indicative plural present)
ertelenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ertelenirler (aorist indicative plural present third-person)
erteleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
erteleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
erteleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
erteleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
erteleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
erteleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ertelendim (first-person indicative past perfective singular)
ertelendin (indicative past perfective second-person singular)
ertelendi (indicative past perfective singular third-person)
ertelendik (first-person indicative past perfective plural)
ertelendiniz (indicative past perfective plural second-person)
ertelendiler (indicative past perfective plural third-person)
erteleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
erteleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
erteleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
erteleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
erteleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
erteleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or erteleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
erteleneceğim (first-person future indicative singular)
erteleneceksin (future indicative second-person singular)
ertelenecek (future indicative singular third-person)
erteleneceğiz (first-person future indicative plural)
erteleneceksiniz (future indicative plural second-person)
ertelenecekler (future indicative plural third-person)
ertelenmişim (first-person inferential perfective singular)
ertelenmişsin (inferential perfective second-person singular)
ertelenmiş (inferential perfective singular third-person)
ertelenmişiz (first-person inferential perfective plural)
ertelenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ertelenmişler (inferential perfective plural third-person)
ertelenirmişim (aorist first-person inferential singular)
ertelenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ertelenirmiş (aorist inferential singular third-person)
ertelenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ertelenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ertelenirlermiş (or ertelenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
erteleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
erteleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
erteleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
erteleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
erteleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
erteleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ertelensem (conditional first-person singular)
ertelensen (conditional second-person singular)
ertelense (conditional singular third-person)
ertelensek (conditional first-person plural)
ertelenseniz (conditional plural second-person)
ertelenseler (conditional plural third-person)
ertelenseydim (conditional first-person perfective singular)
ertelenseydin (conditional perfective second-person singular)
ertelenseydi (conditional perfective singular third-person)
ertelenseydik (conditional first-person perfective plural)
ertelenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ertelenseydiler (conditional perfective plural third-person)
erteleneyim (first-person optative singular)
ertelenesin (optative second-person singular)
ertelene (optative singular third-person)
ertelenelim (first-person optative plural)
ertelenesiniz (optative plural second-person)
erteleneler (optative plural third-person)
ertelenmekteyim (first-person progressive singular)
ertelenmektesin (progressive second-person singular)
ertelenmekte (progressive singular third-person)
ertelenmekteyiz (first-person plural progressive)
ertelenmektesiniz (plural progressive second-person)
ertelenmekteler (plural progressive third-person)
ertelenmeliyim (first-person necessitative singular)
ertelenmelisin (necessitative second-person singular)
ertelenmeli (necessitative singular third-person)
ertelenmeliyiz (first-person necessitative plural)
ertelenmelisiniz (necessitative plural second-person)
ertelenmeliler (necessitative plural third-person)
ertelen (imperative second-person singular)
ertelensin (imperative singular third-person)
ertelenin (imperative plural second-person)
ertelensinler (imperative plural third-person)
ertelenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ertelenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ertelenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ertelenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ertelenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ertelenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
erteleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
erteleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
erteleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
erteleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
erteleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
erteleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ertelendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ertelendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ertelendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ertelendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ertelendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ertelendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
erteleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
erteleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
erteleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
erteleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
erteleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
erteleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ertelenecek miyim? (first-person future indicative singular)
ertelenecek misin? (future indicative second-person singular)
ertelenecek mi? (future indicative singular third-person)
ertelenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ertelenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ertelenecekler mi? (future indicative plural third-person)
ertelenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ertelenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ertelenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ertelenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ertelenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ertelenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ertelenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ertelenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ertelenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ertelenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ertelenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ertelenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
erteleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
erteleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
erteleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
erteleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
erteleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
erteleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ertelensem mi? (conditional first-person singular)
ertelensen mi? (conditional second-person singular)
ertelense mi? (conditional singular third-person)
ertelensek mi? (conditional first-person plural)
ertelenseniz mi? (conditional plural second-person)
ertelenseler mi? (conditional plural third-person)
ertelense miydim? (conditional first-person perfective singular)
ertelense miydin? (conditional perfective second-person singular)
ertelense miydi? (conditional perfective singular third-person)
ertelense miydik? (conditional first-person perfective plural)
ertelense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ertelenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ertelenmekte miyim? (first-person progressive singular)
ertelenmekte misin? (progressive second-person singular)
ertelenmekte mi? (progressive singular third-person)
ertelenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ertelenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ertelenmekteler mi? (plural progressive third-person)
ertelenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ertelenmeli misin? (necessitative second-person singular)
ertelenmeli mi? (necessitative singular third-person)
ertelenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ertelenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ertelenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ertelenmemek (infinitive negative)
ertelenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ertelenmemiş (impersonal negative participle perfective)
ertelenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ertelenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ertelenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ertelenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ertelenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ertelenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ertelenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ertelenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ertelenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ertelenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ertelenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ertelenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ertelenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ertelenmeme (negative noun-from-verb)
ertelenmeyiş (adverbial negative)
ertelenmem (aorist first-person indicative present singular)
ertelenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ertelenmez (aorist indicative present singular third-person)
ertelenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ertelenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ertelenmezler (aorist indicative plural present third-person)
ertelenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ertelenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ertelenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ertelenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ertelenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ertelenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ertelenmedim (first-person indicative past perfective singular)
ertelenmedin (indicative past perfective second-person singular)
ertelenmedi (indicative past perfective singular third-person)
ertelenmedik (first-person indicative past perfective plural)
ertelenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ertelenmediler (indicative past perfective plural third-person)
ertelenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ertelenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ertelenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ertelenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ertelenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ertelenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ertelenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ertelenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ertelenmeyecek (future indicative singular third-person)
ertelenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ertelenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ertelenmeyecekler (future indicative plural third-person)
ertelenmemişim (first-person inferential perfective singular)
ertelenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ertelenmemiş (inferential perfective singular third-person)
ertelenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ertelenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ertelenmemişler (inferential perfective plural third-person)
ertelenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ertelenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ertelenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ertelenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ertelenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ertelenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ertelenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ertelenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ertelenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ertelenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ertelenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ertelenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ertelenmesem (conditional first-person singular)
ertelenmesen (conditional second-person singular)
ertelenmese (conditional singular third-person)
ertelenmesek (conditional first-person plural)
ertelenmeseniz (conditional plural second-person)
ertelenmeseler (conditional plural third-person)
ertelenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ertelenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ertelenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ertelenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ertelenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ertelenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ertelenmeyeyim (first-person optative singular)
ertelenmeyesin (optative second-person singular)
ertelenmeye (optative singular third-person)
ertelenmeyelim (first-person optative plural)
ertelenmeyesiniz (optative plural second-person)
ertelenmeyeler (optative plural third-person)
ertelenmemekteyim (first-person progressive singular)
ertelenmemektesin (progressive second-person singular)
ertelenmemekte (progressive singular third-person)
ertelenmemekteyiz (first-person plural progressive)
ertelenmemektesiniz (plural progressive second-person)
ertelenmemekteler (plural progressive third-person)
ertelenmemeliyim (first-person necessitative singular)
ertelenmemelisin (necessitative second-person singular)
ertelenmemeli (necessitative singular third-person)
ertelenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ertelenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ertelenmemeliler (necessitative plural third-person)
ertelenme (imperative second-person singular)
ertelenmesin (imperative singular third-person)
ertelenmeyin (imperative plural second-person)
ertelenmesinler (imperative plural third-person)
ertelenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ertelenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ertelenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ertelenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ertelenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ertelenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ertelenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ertelenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ertelenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ertelenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ertelenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ertelenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ertelenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ertelenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ertelenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ertelenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ertelenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ertelenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ertelenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ertelenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ertelenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ertelenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ertelenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ertelenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ertelenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ertelenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ertelenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ertelenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ertelenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ertelenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ertelenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ertelenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ertelenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ertelenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ertelenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ertelenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ertelenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ertelenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ertelenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ertelenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ertelenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ertelenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ertelenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ertelenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ertelenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ertelenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ertelenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ertelenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ertelenmesem mi? (conditional first-person singular)
ertelenmesen mi? (conditional second-person singular)
ertelenmese mi? (conditional singular third-person)
ertelenmesek mi? (conditional first-person plural)
ertelenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ertelenmeseler mi? (conditional plural third-person)
ertelenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ertelenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ertelenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ertelenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ertelenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ertelenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ertelenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ertelenmemekte misin? (progressive second-person singular)
ertelenmemekte mi? (progressive singular third-person)
ertelenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ertelenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ertelenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ertelenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ertelenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ertelenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ertelenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ertelenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ertelenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


korunmak

korunmak (third-person singular simple present korunur)

korunur (present singular third-person)
korunmak (infinitive)
korunan (imperfective impersonal participle)
korunmış (impersonal participle perfective)
korunacak (impersonal participle prospective)
korundığım (non-prospective participle personal)
korundığın (non-prospective participle personal)
korundığı (non-prospective participle personal)
korundığımız (non-prospective participle personal)
korundığınız (non-prospective participle personal)
korundıkları (non-prospective participle personal)
korunacağım (participle personal prospective)
korunacağın (participle personal prospective)
korunacağı (participle personal prospective)
korunacağımız (participle personal prospective)
korunacağınız (participle personal prospective)
korunacakları (participle personal prospective)
korunma (noun-from-verb)
korunış (adverbial)
korunurum (aorist first-person indicative present singular)
korunursun (aorist indicative present second-person singular)
korunur (aorist indicative present singular third-person)
korunuruz (aorist first-person indicative plural present)
korunursunuz (aorist indicative plural present second-person)
korunurlar (aorist indicative plural present third-person)
korunıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
korunıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
korunıyor (imperfective indicative present singular third-person)
korunıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
korunıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
korunıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
korundım (first-person indicative past perfective singular)
korundın (indicative past perfective second-person singular)
korundı (indicative past perfective singular third-person)
korundık (first-person indicative past perfective plural)
korundınız (indicative past perfective plural second-person)
korundılar (indicative past perfective plural third-person)
korunıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
korunıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
korunıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
korunıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
korunıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
korunıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or korunıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
korunacağım (first-person future indicative singular)
korunacaksın (future indicative second-person singular)
korunacak (future indicative singular third-person)
korunacağız (first-person future indicative plural)
korunacaksınız (future indicative plural second-person)
korunacaklar (future indicative plural third-person)
korunmuşum (first-person inferential perfective singular)
korunmuşsun (inferential perfective second-person singular)
korunmuş (inferential perfective singular third-person)
korunmuşuz (first-person inferential perfective plural)
korunmuşsunız (inferential perfective plural second-person)
korunmuşlar (inferential perfective plural third-person)
korunurmuşum (aorist first-person inferential singular)
korunurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
korunurmuş (aorist inferential singular third-person)
korunurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
korunurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
korunurlarmış (or korunurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
korunıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
korunıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
korunıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
korunıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
korunıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
korunıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
korunsam (conditional first-person singular)
korunsan (conditional second-person singular)
korunsa (conditional singular third-person)
korunsak (conditional first-person plural)
korunsanız (conditional plural second-person)
korunsalar (conditional plural third-person)
korunsaydım (conditional first-person perfective singular)
korunsaydın (conditional perfective second-person singular)
korunsaydı (conditional perfective singular third-person)
korunsaydık (conditional first-person perfective plural)
korunsaydınız (conditional perfective plural second-person)
korunsaydılar (conditional perfective plural third-person)
korunayım (first-person optative singular)
korunasın (optative second-person singular)
koruna (optative singular third-person)
korunalım (first-person optative plural)
korunasınız (optative plural second-person)
korunalar (optative plural third-person)
korunmaktayım (first-person progressive singular)
korunmaktasın (progressive second-person singular)
korunmakta (progressive singular third-person)
korunmaktayız (first-person plural progressive)
korunmaktasınız (plural progressive second-person)
korunmaktalar (plural progressive third-person)
korunmalıyım (first-person necessitative singular)
korunmalısın (necessitative second-person singular)
korunmalı (necessitative singular third-person)
korunmalıyız (first-person necessitative plural)
korunmalısınız (necessitative plural second-person)
korunmalılar (necessitative plural third-person)
korun (imperative second-person singular)
korunsın (imperative singular third-person)
korunın (imperative plural second-person)
korunsınlar (imperative plural third-person)
korunur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
korunur musun? (aorist indicative present second-person singular)
korunur mu? (aorist indicative present singular third-person)
korunur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
korunur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
korunurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
korunıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
korunıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
korunıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
korunıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
korunıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
korunıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
korundım mı? (first-person indicative past perfective singular)
korundın mı? (indicative past perfective second-person singular)
korundı mı? (indicative past perfective singular third-person)
korundık mı? (first-person indicative past perfective plural)
korundınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
korundılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
korunıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
korunıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
korunıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
korunıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
korunıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
korunıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
korunacak mıyım? (first-person future indicative singular)
korunacak mısın? (future indicative second-person singular)
korunacak mı? (future indicative singular third-person)
korunacak mıyız? (first-person future indicative plural)
korunacak mısınız? (future indicative plural second-person)
korunacaklar mı? (future indicative plural third-person)
korunmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
korunmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
korunmış mı? (inferential perfective singular third-person)
korunmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
korunmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
korunmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
korunur muymışum? (aorist first-person inferential singular)
korunur muymışsun? (aorist inferential second-person singular)
korunur muymış? (aorist inferential singular third-person)
korunur muymışuz? (aorist first-person inferential plural)
korunur muymışsunuz? (aorist inferential plural second-person)
korunurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
korunıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
korunıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
korunıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
korunıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
korunıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
korunıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
korunsam mı? (conditional first-person singular)
korunsan mı? (conditional second-person singular)
korunsa mı? (conditional singular third-person)
korunsak mı? (conditional first-person plural)
korunsanız mı? (conditional plural second-person)
korunsalar mı? (conditional plural third-person)
korunsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
korunsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
korunsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
korunsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
korunsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
korunsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
korunmakta mıyım? (first-person progressive singular)
korunmakta mısın? (progressive second-person singular)
korunmakta mı? (progressive singular third-person)
korunmakta mıyız? (first-person plural progressive)
korunmakta mısınız? (plural progressive second-person)
korunmaktalar mı? (plural progressive third-person)
korunmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
korunmalı mısın? (necessitative second-person singular)
korunmalı mı? (necessitative singular third-person)
korunmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
korunmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
korunmalılar mı? (necessitative plural third-person)
korunmamak (infinitive negative)
korunmayan (imperfective impersonal negative participle)
korunmamış (impersonal negative participle perfective)
korunmayacak (impersonal negative participle prospective)
korunmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
korunmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
korunmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
korunmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
korunmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
korunmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
korunmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
korunmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
korunmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
korunmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
korunmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
korunmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
korunmama (negative noun-from-verb)
korunmayış (adverbial negative)
korunmam (aorist first-person indicative present singular)
korunmazsın (aorist indicative present second-person singular)
korunmaz (aorist indicative present singular third-person)
korunmayız (aorist first-person indicative plural present)
korunmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
korunmazlar (aorist indicative plural present third-person)
korunmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
korunmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
korunmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
korunmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
korunmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
korunmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
korunmadım (first-person indicative past perfective singular)
korunmadın (indicative past perfective second-person singular)
korunmadı (indicative past perfective singular third-person)
korunmadık (first-person indicative past perfective plural)
korunmadınız (indicative past perfective plural second-person)
korunmadılar (indicative past perfective plural third-person)
korunmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
korunmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
korunmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
korunmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
korunmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
korunmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
korunmayacağım (first-person future indicative singular)
korunmayacaksın (future indicative second-person singular)
korunmayacak (future indicative singular third-person)
korunmayacağız (first-person future indicative plural)
korunmayacaksınız (future indicative plural second-person)
korunmayacaklar (future indicative plural third-person)
korunmamışım (first-person inferential perfective singular)
korunmamışsın (inferential perfective second-person singular)
korunmamış (inferential perfective singular third-person)
korunmamışız (first-person inferential perfective plural)
korunmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
korunmamışlar (inferential perfective plural third-person)
korunmazmışım (aorist first-person inferential singular)
korunmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
korunmazmış (aorist inferential singular third-person)
korunmazmışız (aorist first-person inferential plural)
korunmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
korunmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
korunmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
korunmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
korunmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
korunmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
korunmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
korunmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
korunmasam (conditional first-person singular)
korunmasan (conditional second-person singular)
korunmasa (conditional singular third-person)
korunmasak (conditional first-person plural)
korunmasanız (conditional plural second-person)
korunmasalar (conditional plural third-person)
korunmasaydım (conditional first-person perfective singular)
korunmasaydın (conditional perfective second-person singular)
korunmasaydı (conditional perfective singular third-person)
korunmasaydık (conditional first-person perfective plural)
korunmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
korunmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
korunmayayım (first-person optative singular)
korunmayasın (optative second-person singular)
korunmaya (optative singular third-person)
korunmayalım (first-person optative plural)
korunmayasınız (optative plural second-person)
korunmayalar (optative plural third-person)
korunmamaktayım (first-person progressive singular)
korunmamaktasın (progressive second-person singular)
korunmamakta (progressive singular third-person)
korunmamaktayız (first-person plural progressive)
korunmamaktasınız (plural progressive second-person)
korunmamaktalar (plural progressive third-person)
korunmamalıyım (first-person necessitative singular)
korunmamalısın (necessitative second-person singular)
korunmamalı (necessitative singular third-person)
korunmamalıyız (first-person necessitative plural)
korunmamalısınız (necessitative plural second-person)
korunmamalılar (necessitative plural third-person)
korunma (imperative second-person singular)
korunmasın (imperative singular third-person)
korunmayın (imperative plural second-person)
korunmasınlar (imperative plural third-person)
korunmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
korunmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
korunmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
korunmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
korunmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
korunmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
korunmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
korunmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
korunmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
korunmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
korunmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
korunmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
korunmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
korunmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
korunmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
korunmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
korunmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
korunmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
korunmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
korunmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
korunmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
korunmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
korunmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
korunmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
korunmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
korunmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
korunmayacak mı? (future indicative singular third-person)
korunmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
korunmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
korunmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
korunmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
korunmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
korunmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
korunmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
korunmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
korunmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
korunmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
korunmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
korunmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
korunmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
korunmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
korunmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
korunmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
korunmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
korunmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
korunmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
korunmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
korunmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
korunmasam mı? (conditional first-person singular)
korunmasan mı? (conditional second-person singular)
korunmasa mı? (conditional singular third-person)
korunmasak mı? (conditional first-person plural)
korunmasanız mı? (conditional plural second-person)
korunmasalar mı? (conditional plural third-person)
korunmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
korunmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
korunmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
korunmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
korunmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
korunmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
korunmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
korunmamakta mısın? (progressive second-person singular)
korunmamakta mı? (progressive singular third-person)
korunmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
korunmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
korunmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
korunmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
korunmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
korunmamalı mı? (necessitative singular third-person)
korunmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
korunmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
korunmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قورینمق (korunmak). Passive form of korumak.


dizilmek

head

dizilmek (third-person singular simple present dizilir)