güvenmek

head

güvenmek (third-person singular simple present güvenür)

güvenür (present singular third-person)
güvenmek (infinitive)
güvenen (imperfective impersonal participle)
güvenmiş (impersonal participle perfective)
güvenecek (impersonal participle prospective)
güvendiğim (non-prospective participle personal)
güvendiğin (non-prospective participle personal)
güvendiği (non-prospective participle personal)
güvendiğimiz (non-prospective participle personal)
güvendiğiniz (non-prospective participle personal)
güvendikleri (non-prospective participle personal)
güveneceğim (participle personal prospective)
güveneceğin (participle personal prospective)
güveneceği (participle personal prospective)
güveneceğimiz (participle personal prospective)
güveneceğiniz (participle personal prospective)
güvenecekleri (participle personal prospective)
güvenme (noun-from-verb)
güveniş (adverbial)
güvenirim (aorist first-person indicative present singular)
güvenirsin (aorist indicative present second-person singular)
güvenir (aorist indicative present singular third-person)
güveniriz (aorist first-person indicative plural present)
güvenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güvenirler (aorist indicative plural present third-person)
güveniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güveniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güveniyor (imperfective indicative present singular third-person)
güveniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güveniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güveniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güvendim (first-person indicative past perfective singular)
güvendin (indicative past perfective second-person singular)
güvendi (indicative past perfective singular third-person)
güvendik (first-person indicative past perfective plural)
güvendiniz (indicative past perfective plural second-person)
güvendiler (indicative past perfective plural third-person)
güveniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güveniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güveniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güveniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güveniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güveniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or güveniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güveneceğim (first-person future indicative singular)
güveneceksin (future indicative second-person singular)
güvenecek (future indicative singular third-person)
güveneceğiz (first-person future indicative plural)
güveneceksiniz (future indicative plural second-person)
güvenecekler (future indicative plural third-person)
güvenmişim (first-person inferential perfective singular)
güvenmişsin (inferential perfective second-person singular)
güvenmiş (inferential perfective singular third-person)
güvenmişiz (first-person inferential perfective plural)
güvenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güvenmişler (inferential perfective plural third-person)
güvenirmişim (aorist first-person inferential singular)
güvenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
güvenirmiş (aorist inferential singular third-person)
güvenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
güvenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güvenirlermiş (or güvenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
güveniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güveniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güveniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güveniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güveniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güveniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güvensem (conditional first-person singular)
güvensen (conditional second-person singular)
güvense (conditional singular third-person)
güvensek (conditional first-person plural)
güvenseniz (conditional plural second-person)
güvenseler (conditional plural third-person)
güvenseydim (conditional first-person perfective singular)
güvenseydin (conditional perfective second-person singular)
güvenseydi (conditional perfective singular third-person)
güvenseydik (conditional first-person perfective plural)
güvenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güvenseydiler (conditional perfective plural third-person)
güveneyim (first-person optative singular)
güvenesin (optative second-person singular)
güvene (optative singular third-person)
güvenelim (first-person optative plural)
güvenesiniz (optative plural second-person)
güveneler (optative plural third-person)
güvenmekteyim (first-person progressive singular)
güvenmektesin (progressive second-person singular)
güvenmekte (progressive singular third-person)
güvenmekteyiz (first-person plural progressive)
güvenmektesiniz (plural progressive second-person)
güvenmekteler (plural progressive third-person)
güvenmeliyim (first-person necessitative singular)
güvenmelisin (necessitative second-person singular)
güvenmeli (necessitative singular third-person)
güvenmeliyiz (first-person necessitative plural)
güvenmelisiniz (necessitative plural second-person)
güvenmeliler (necessitative plural third-person)
güven (imperative second-person singular)
güvensin (imperative singular third-person)
güvenin (imperative plural second-person)
güvensinler (imperative plural third-person)
güvenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güvenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
güvenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
güvenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güvenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güvenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güveniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güveniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güveniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güveniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güveniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güveniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güvendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güvendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güvendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güvendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güvendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güvendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güveniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güveniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güveniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güveniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güveniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güveniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güvenecek miyim? (first-person future indicative singular)
güvenecek misin? (future indicative second-person singular)
güvenecek mi? (future indicative singular third-person)
güvenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güvenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güvenecekler mi? (future indicative plural third-person)
güvenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güvenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güvenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güvenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güvenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güvenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güvenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güvenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güvenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güvenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güvenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güvenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güveniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güveniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güveniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güveniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güveniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güveniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güvensem mi? (conditional first-person singular)
güvensen mi? (conditional second-person singular)
güvense mi? (conditional singular third-person)
güvensek mi? (conditional first-person plural)
güvenseniz mi? (conditional plural second-person)
güvenseler mi? (conditional plural third-person)
güvense miydim? (conditional first-person perfective singular)
güvense miydin? (conditional perfective second-person singular)
güvense miydi? (conditional perfective singular third-person)
güvense miydik? (conditional first-person perfective plural)
güvense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güvenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güvenmekte miyim? (first-person progressive singular)
güvenmekte misin? (progressive second-person singular)
güvenmekte mi? (progressive singular third-person)
güvenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
güvenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
güvenmekteler mi? (plural progressive third-person)
güvenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
güvenmeli misin? (necessitative second-person singular)
güvenmeli mi? (necessitative singular third-person)
güvenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güvenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güvenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
güvenmemek (infinitive negative)
güvenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
güvenmemiş (impersonal negative participle perfective)
güvenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
güvenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
güvenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
güvenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
güvenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
güvenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
güvenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
güvenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
güvenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
güvenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
güvenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
güvenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
güvenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
güvenmeme (negative noun-from-verb)
güvenmeyiş (adverbial negative)
güvenmem (aorist first-person indicative present singular)
güvenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
güvenmez (aorist indicative present singular third-person)
güvenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
güvenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güvenmezler (aorist indicative plural present third-person)
güvenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güvenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güvenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
güvenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güvenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güvenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güvenmedim (first-person indicative past perfective singular)
güvenmedin (indicative past perfective second-person singular)
güvenmedi (indicative past perfective singular third-person)
güvenmedik (first-person indicative past perfective plural)
güvenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
güvenmediler (indicative past perfective plural third-person)
güvenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güvenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güvenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güvenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güvenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güvenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
güvenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
güvenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
güvenmeyecek (future indicative singular third-person)
güvenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
güvenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güvenmeyecekler (future indicative plural third-person)
güvenmemişim (first-person inferential perfective singular)
güvenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
güvenmemiş (inferential perfective singular third-person)
güvenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
güvenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güvenmemişler (inferential perfective plural third-person)
güvenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
güvenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
güvenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
güvenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
güvenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güvenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
güvenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güvenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güvenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güvenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güvenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güvenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güvenmesem (conditional first-person singular)
güvenmesen (conditional second-person singular)
güvenmese (conditional singular third-person)
güvenmesek (conditional first-person plural)
güvenmeseniz (conditional plural second-person)
güvenmeseler (conditional plural third-person)
güvenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
güvenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
güvenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
güvenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
güvenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güvenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
güvenmeyeyim (first-person optative singular)
güvenmeyesin (optative second-person singular)
güvenmeye (optative singular third-person)
güvenmeyelim (first-person optative plural)
güvenmeyesiniz (optative plural second-person)
güvenmeyeler (optative plural third-person)
güvenmemekteyim (first-person progressive singular)
güvenmemektesin (progressive second-person singular)
güvenmemekte (progressive singular third-person)
güvenmemekteyiz (first-person plural progressive)
güvenmemektesiniz (plural progressive second-person)
güvenmemekteler (plural progressive third-person)
güvenmemeliyim (first-person necessitative singular)
güvenmemelisin (necessitative second-person singular)
güvenmemeli (necessitative singular third-person)
güvenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
güvenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
güvenmemeliler (necessitative plural third-person)
güvenme (imperative second-person singular)
güvenmesin (imperative singular third-person)
güvenmeyin (imperative plural second-person)
güvenmesinler (imperative plural third-person)
güvenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güvenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
güvenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
güvenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güvenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güvenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güvenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güvenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güvenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güvenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güvenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güvenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güvenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güvenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güvenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güvenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güvenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güvenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güvenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güvenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güvenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güvenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güvenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güvenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güvenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güvenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
güvenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
güvenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güvenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güvenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güvenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güvenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güvenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güvenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güvenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güvenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güvenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güvenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güvenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güvenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güvenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güvenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güvenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güvenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güvenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güvenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güvenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güvenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güvenmesem mi? (conditional first-person singular)
güvenmesen mi? (conditional second-person singular)
güvenmese mi? (conditional singular third-person)
güvenmesek mi? (conditional first-person plural)
güvenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
güvenmeseler mi? (conditional plural third-person)
güvenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güvenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güvenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güvenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güvenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güvenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güvenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
güvenmemekte misin? (progressive second-person singular)
güvenmemekte mi? (progressive singular third-person)
güvenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
güvenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
güvenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
güvenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
güvenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
güvenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
güvenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güvenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güvenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish گوگنمك, from Proto-Turkic *küb- (“to be proud, to hope”). Cognate with Old Turkic [script needed] (küven-), Azerbaijani güvənmək, etc.

inh

bana güveniyor musun?


kaçmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kaçmak (infinitive)
kaçan (imperfective impersonal participle)
kaçmış (impersonal participle perfective)
kaçacak (impersonal participle prospective)
kaçtığım (non-prospective participle personal)
kaçtığın (non-prospective participle personal)
kaçtığı (non-prospective participle personal)
kaçtığımız (non-prospective participle personal)
kaçtığınız (non-prospective participle personal)
kaçtıkları (non-prospective participle personal)
kaçacağım (participle personal prospective)
kaçacağın (participle personal prospective)
kaçacağı (participle personal prospective)
kaçacağımız (participle personal prospective)
kaçacağınız (participle personal prospective)
kaçacakları (participle personal prospective)
kaçma (noun-from-verb)
kaçış (adverbial)
kaçarım (aorist first-person indicative present singular)
kaçarsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçar (aorist indicative present singular third-person)
kaçarız (aorist first-person indicative plural present)
kaçarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçarlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçtım (first-person indicative past perfective singular)
kaçtın (indicative past perfective second-person singular)
kaçtı (indicative past perfective singular third-person)
kaçtık (first-person indicative past perfective plural)
kaçtınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçtılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaçıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaçacağım (first-person future indicative singular)
kaçacaksın (future indicative second-person singular)
kaçacak (future indicative singular third-person)
kaçacağız (first-person future indicative plural)
kaçacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçacaklar (future indicative plural third-person)
kaçmışım (first-person inferential perfective singular)
kaçmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçmış (inferential perfective singular third-person)
kaçmışız (first-person inferential perfective plural)
kaçmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçarmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçarmış (aorist inferential singular third-person)
kaçarmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçarlarmış (or kaçarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaçıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçsam (conditional first-person singular)
kaçsan (conditional second-person singular)
kaçsa (conditional singular third-person)
kaçsak (conditional first-person plural)
kaçsanız (conditional plural second-person)
kaçsalar (conditional plural third-person)
kaçsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçayım (first-person optative singular)
kaçasın (optative second-person singular)
kaça (optative singular third-person)
kaçalım (first-person optative plural)
kaçasınız (optative plural second-person)
kaçalar (optative plural third-person)
kaçmaktayım (first-person progressive singular)
kaçmaktasın (progressive second-person singular)
kaçmakta (progressive singular third-person)
kaçmaktayız (first-person plural progressive)
kaçmaktasınız (plural progressive second-person)
kaçmaktalar (plural progressive third-person)
kaçmalıyım (first-person necessitative singular)
kaçmalısın (necessitative second-person singular)
kaçmalı (necessitative singular third-person)
kaçmalıyız (first-person necessitative plural)
kaçmalısınız (necessitative plural second-person)
kaçmalılar (necessitative plural third-person)
kaç (imperative second-person singular)
kaçsın (imperative singular third-person)
kaçın (imperative plural second-person)
kaçsınlar (imperative plural third-person)
kaçar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçsam mı? (conditional first-person singular)
kaçsan mı? (conditional second-person singular)
kaçsa mı? (conditional singular third-person)
kaçsak mı? (conditional first-person plural)
kaçsanız mı? (conditional plural second-person)
kaçsalar mı? (conditional plural third-person)
kaçsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçmakta mı? (progressive singular third-person)
kaçmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaçmamak (infinitive negative)
kaçmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaçmamış (impersonal negative participle perfective)
kaçmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaçmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaçmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaçmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaçmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaçmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaçmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaçmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaçmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaçmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaçmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaçmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaçmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaçmama (negative noun-from-verb)
kaçmayış (adverbial negative)
kaçmam (aorist first-person indicative present singular)
kaçmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaçmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaçmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaçmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaçmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaçmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaçmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaçmayacağım (first-person future indicative singular)
kaçmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaçmayacak (future indicative singular third-person)
kaçmayacağız (first-person future indicative plural)
kaçmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaçmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaçmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçmamış (inferential perfective singular third-person)
kaçmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaçmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaçmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaçmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçmasam (conditional first-person singular)
kaçmasan (conditional second-person singular)
kaçmasa (conditional singular third-person)
kaçmasak (conditional first-person plural)
kaçmasanız (conditional plural second-person)
kaçmasalar (conditional plural third-person)
kaçmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçmayayım (first-person optative singular)
kaçmayasın (optative second-person singular)
kaçmaya (optative singular third-person)
kaçmayalım (first-person optative plural)
kaçmayasınız (optative plural second-person)
kaçmayalar (optative plural third-person)
kaçmamaktayım (first-person progressive singular)
kaçmamaktasın (progressive second-person singular)
kaçmamakta (progressive singular third-person)
kaçmamaktayız (first-person plural progressive)
kaçmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaçmamaktalar (plural progressive third-person)
kaçmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaçmamalısın (necessitative second-person singular)
kaçmamalı (necessitative singular third-person)
kaçmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaçmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaçmamalılar (necessitative plural third-person)
kaçma (imperative second-person singular)
kaçmasın (imperative singular third-person)
kaçmayın (imperative plural second-person)
kaçmasınlar (imperative plural third-person)
kaçmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçmasam mı? (conditional first-person singular)
kaçmasan mı? (conditional second-person singular)
kaçmasa mı? (conditional singular third-person)
kaçmasak mı? (conditional first-person plural)
kaçmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaçmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaçmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaçmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قاچمق (kaçmak), from Common Turkic *kač- (“to run away, flee”).

der

Onlar hapisten kaçtılar.

İngilizceden kaçalım mı?


verimsizleştirmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

verimsizleştirmek (infinitive)
verimsizleştiren (imperfective impersonal participle)
verimsizleştirmiş (impersonal participle perfective)
verimsizleştirecek (impersonal participle prospective)
verimsizleştirdiğim (non-prospective participle personal)
verimsizleştirdiğin (non-prospective participle personal)
verimsizleştirdiği (non-prospective participle personal)
verimsizleştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
verimsizleştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
verimsizleştirdikleri (non-prospective participle personal)
verimsizleştireceğim (participle personal prospective)
verimsizleştireceğin (participle personal prospective)
verimsizleştireceği (participle personal prospective)
verimsizleştireceğimiz (participle personal prospective)
verimsizleştireceğiniz (participle personal prospective)
verimsizleştirecekleri (participle personal prospective)
verimsizleştirme (noun-from-verb)
verimsizleştiriş (adverbial)
verimsizleştiririm (aorist first-person indicative present singular)
verimsizleştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
verimsizleştirir (aorist indicative present singular third-person)
verimsizleştiririz (aorist first-person indicative plural present)
verimsizleştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verimsizleştirirler (aorist indicative plural present third-person)
verimsizleştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verimsizleştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verimsizleştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
verimsizleştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verimsizleştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verimsizleştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verimsizleştirdim (first-person indicative past perfective singular)
verimsizleştirdin (indicative past perfective second-person singular)
verimsizleştirdi (indicative past perfective singular third-person)
verimsizleştirdik (first-person indicative past perfective plural)
verimsizleştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
verimsizleştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
verimsizleştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verimsizleştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verimsizleştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verimsizleştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verimsizleştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verimsizleştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or verimsizleştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
verimsizleştireceğim (first-person future indicative singular)
verimsizleştireceksin (future indicative second-person singular)
verimsizleştirecek (future indicative singular third-person)
verimsizleştireceğiz (first-person future indicative plural)
verimsizleştireceksiniz (future indicative plural second-person)
verimsizleştirecekler (future indicative plural third-person)
verimsizleştirmişim (first-person inferential perfective singular)
verimsizleştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
verimsizleştirmiş (inferential perfective singular third-person)
verimsizleştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
verimsizleştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verimsizleştirmişler (inferential perfective plural third-person)
verimsizleştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
verimsizleştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
verimsizleştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
verimsizleştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
verimsizleştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verimsizleştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or verimsizleştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
verimsizleştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verimsizleştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verimsizleştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verimsizleştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verimsizleştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verimsizleştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verimsizleştirsem (conditional first-person singular)
verimsizleştirsen (conditional second-person singular)
verimsizleştirse (conditional singular third-person)
verimsizleştirsek (conditional first-person plural)
verimsizleştirseniz (conditional plural second-person)
verimsizleştirseler (conditional plural third-person)
verimsizleştirseydim (conditional first-person perfective singular)
verimsizleştirseydin (conditional perfective second-person singular)
verimsizleştirseydi (conditional perfective singular third-person)
verimsizleştirseydik (conditional first-person perfective plural)
verimsizleştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verimsizleştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
verimsizleştireyim (first-person optative singular)
verimsizleştiresin (optative second-person singular)
verimsizleştire (optative singular third-person)
verimsizleştirelim (first-person optative plural)
verimsizleştiresiniz (optative plural second-person)
verimsizleştireler (optative plural third-person)
verimsizleştirmekteyim (first-person progressive singular)
verimsizleştirmektesin (progressive second-person singular)
verimsizleştirmekte (progressive singular third-person)
verimsizleştirmekteyiz (first-person plural progressive)
verimsizleştirmektesiniz (plural progressive second-person)
verimsizleştirmekteler (plural progressive third-person)
verimsizleştirmeliyim (first-person necessitative singular)
verimsizleştirmelisin (necessitative second-person singular)
verimsizleştirmeli (necessitative singular third-person)
verimsizleştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
verimsizleştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
verimsizleştirmeliler (necessitative plural third-person)
verimsizleştir (imperative second-person singular)
verimsizleştirsin (imperative singular third-person)
verimsizleştirin (imperative plural second-person)
verimsizleştirsinler (imperative plural third-person)
verimsizleştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verimsizleştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
verimsizleştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
verimsizleştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verimsizleştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verimsizleştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verimsizleştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verimsizleştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verimsizleştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verimsizleştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verimsizleştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verimsizleştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verimsizleştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verimsizleştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verimsizleştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verimsizleştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verimsizleştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verimsizleştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verimsizleştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verimsizleştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verimsizleştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verimsizleştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verimsizleştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verimsizleştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verimsizleştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
verimsizleştirecek misin? (future indicative second-person singular)
verimsizleştirecek mi? (future indicative singular third-person)
verimsizleştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verimsizleştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verimsizleştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
verimsizleştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verimsizleştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verimsizleştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verimsizleştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verimsizleştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verimsizleştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verimsizleştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verimsizleştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verimsizleştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verimsizleştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verimsizleştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verimsizleştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verimsizleştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verimsizleştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verimsizleştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verimsizleştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verimsizleştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verimsizleştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verimsizleştirsem mi? (conditional first-person singular)
verimsizleştirsen mi? (conditional second-person singular)
verimsizleştirse mi? (conditional singular third-person)
verimsizleştirsek mi? (conditional first-person plural)
verimsizleştirseniz mi? (conditional plural second-person)
verimsizleştirseler mi? (conditional plural third-person)
verimsizleştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
verimsizleştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
verimsizleştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
verimsizleştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
verimsizleştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verimsizleştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verimsizleştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
verimsizleştirmekte misin? (progressive second-person singular)
verimsizleştirmekte mi? (progressive singular third-person)
verimsizleştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
verimsizleştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
verimsizleştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
verimsizleştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
verimsizleştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
verimsizleştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
verimsizleştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verimsizleştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verimsizleştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
verimsizleştirmemek (infinitive negative)
verimsizleştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
verimsizleştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
verimsizleştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
verimsizleştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
verimsizleştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
verimsizleştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
verimsizleştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
verimsizleştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
verimsizleştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
verimsizleştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
verimsizleştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
verimsizleştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
verimsizleştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
verimsizleştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
verimsizleştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
verimsizleştirmeme (negative noun-from-verb)
verimsizleştirmeyiş (adverbial negative)
verimsizleştirmem (aorist first-person indicative present singular)
verimsizleştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
verimsizleştirmez (aorist indicative present singular third-person)
verimsizleştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
verimsizleştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verimsizleştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
verimsizleştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verimsizleştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verimsizleştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
verimsizleştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verimsizleştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verimsizleştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verimsizleştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
verimsizleştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
verimsizleştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
verimsizleştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
verimsizleştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
verimsizleştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
verimsizleştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verimsizleştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verimsizleştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verimsizleştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verimsizleştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verimsizleştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
verimsizleştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
verimsizleştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
verimsizleştirmeyecek (future indicative singular third-person)
verimsizleştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
verimsizleştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
verimsizleştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
verimsizleştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
verimsizleştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
verimsizleştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
verimsizleştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
verimsizleştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verimsizleştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
verimsizleştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
verimsizleştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
verimsizleştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
verimsizleştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
verimsizleştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verimsizleştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
verimsizleştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verimsizleştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verimsizleştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verimsizleştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verimsizleştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verimsizleştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verimsizleştirmesem (conditional first-person singular)
verimsizleştirmesen (conditional second-person singular)
verimsizleştirmese (conditional singular third-person)
verimsizleştirmesek (conditional first-person plural)
verimsizleştirmeseniz (conditional plural second-person)
verimsizleştirmeseler (conditional plural third-person)
verimsizleştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
verimsizleştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
verimsizleştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
verimsizleştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
verimsizleştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verimsizleştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
verimsizleştirmeyeyim (first-person optative singular)
verimsizleştirmeyesin (optative second-person singular)
verimsizleştirmeye (optative singular third-person)
verimsizleştirmeyelim (first-person optative plural)
verimsizleştirmeyesiniz (optative plural second-person)
verimsizleştirmeyeler (optative plural third-person)
verimsizleştirmemekteyim (first-person progressive singular)
verimsizleştirmemektesin (progressive second-person singular)
verimsizleştirmemekte (progressive singular third-person)
verimsizleştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
verimsizleştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
verimsizleştirmemekteler (plural progressive third-person)
verimsizleştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
verimsizleştirmemelisin (necessitative second-person singular)
verimsizleştirmemeli (necessitative singular third-person)
verimsizleştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
verimsizleştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
verimsizleştirmemeliler (necessitative plural third-person)
verimsizleştirme (imperative second-person singular)
verimsizleştirmesin (imperative singular third-person)
verimsizleştirmeyin (imperative plural second-person)
verimsizleştirmesinler (imperative plural third-person)
verimsizleştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verimsizleştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
verimsizleştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
verimsizleştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verimsizleştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verimsizleştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verimsizleştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verimsizleştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verimsizleştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verimsizleştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verimsizleştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verimsizleştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verimsizleştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verimsizleştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verimsizleştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verimsizleştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verimsizleştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verimsizleştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verimsizleştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verimsizleştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verimsizleştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verimsizleştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verimsizleştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verimsizleştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verimsizleştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
verimsizleştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
verimsizleştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
verimsizleştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verimsizleştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verimsizleştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
verimsizleştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verimsizleştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verimsizleştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verimsizleştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verimsizleştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verimsizleştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verimsizleştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verimsizleştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verimsizleştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verimsizleştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verimsizleştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verimsizleştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verimsizleştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verimsizleştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verimsizleştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verimsizleştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verimsizleştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verimsizleştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verimsizleştirmesem mi? (conditional first-person singular)
verimsizleştirmesen mi? (conditional second-person singular)
verimsizleştirmese mi? (conditional singular third-person)
verimsizleştirmesek mi? (conditional first-person plural)
verimsizleştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
verimsizleştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
verimsizleştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
verimsizleştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
verimsizleştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
verimsizleştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
verimsizleştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verimsizleştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verimsizleştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
verimsizleştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
verimsizleştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
verimsizleştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
verimsizleştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
verimsizleştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
verimsizleştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
verimsizleştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
verimsizleştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
verimsizleştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verimsizleştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verimsizleştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


yoksullaştırmak

head

yoksullaştırmak (third-person singular simple present yoksullaştırır)

yoksullaştırır (present singular third-person)
yoksullaştırmak (infinitive)
yoksullaştıran (imperfective impersonal participle)
yoksullaştırmış (impersonal participle perfective)
yoksullaştıracak (impersonal participle prospective)
yoksullaştırdığım (non-prospective participle personal)
yoksullaştırdığın (non-prospective participle personal)
yoksullaştırdığı (non-prospective participle personal)
yoksullaştırdığımız (non-prospective participle personal)
yoksullaştırdığınız (non-prospective participle personal)
yoksullaştırdıkları (non-prospective participle personal)
yoksullaştıracağım (participle personal prospective)
yoksullaştıracağın (participle personal prospective)
yoksullaştıracağı (participle personal prospective)
yoksullaştıracağımız (participle personal prospective)
yoksullaştıracağınız (participle personal prospective)
yoksullaştıracakları (participle personal prospective)
yoksullaştırma (noun-from-verb)
yoksullaştırış (adverbial)
yoksullaştırırım (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaştırır (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaştırırız (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaştırdım (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaştırdın (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaştırdı (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaştırdık (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yoksullaştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaştıracağım (first-person future indicative singular)
yoksullaştıracaksın (future indicative second-person singular)
yoksullaştıracak (future indicative singular third-person)
yoksullaştıracağız (first-person future indicative plural)
yoksullaştıracaksınız (future indicative plural second-person)
yoksullaştıracaklar (future indicative plural third-person)
yoksullaştırmışım (first-person inferential perfective singular)
yoksullaştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
yoksullaştırmış (inferential perfective singular third-person)
yoksullaştırmışız (first-person inferential perfective plural)
yoksullaştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yoksullaştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
yoksullaştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
yoksullaştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yoksullaştırırmış (aorist inferential singular third-person)
yoksullaştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
yoksullaştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yoksullaştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or yoksullaştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
yoksullaştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaştırsam (conditional first-person singular)
yoksullaştırsan (conditional second-person singular)
yoksullaştırsa (conditional singular third-person)
yoksullaştırsak (conditional first-person plural)
yoksullaştırsanız (conditional plural second-person)
yoksullaştırsalar (conditional plural third-person)
yoksullaştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
yoksullaştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
yoksullaştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
yoksullaştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
yoksullaştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yoksullaştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yoksullaştırayım (first-person optative singular)
yoksullaştırasın (optative second-person singular)
yoksullaştıra (optative singular third-person)
yoksullaştıralım (first-person optative plural)
yoksullaştırasınız (optative plural second-person)
yoksullaştıralar (optative plural third-person)
yoksullaştırmaktayım (first-person progressive singular)
yoksullaştırmaktasın (progressive second-person singular)
yoksullaştırmakta (progressive singular third-person)
yoksullaştırmaktayız (first-person plural progressive)
yoksullaştırmaktasınız (plural progressive second-person)
yoksullaştırmaktalar (plural progressive third-person)
yoksullaştırmalıyım (first-person necessitative singular)
yoksullaştırmalısın (necessitative second-person singular)
yoksullaştırmalı (necessitative singular third-person)
yoksullaştırmalıyız (first-person necessitative plural)
yoksullaştırmalısınız (necessitative plural second-person)
yoksullaştırmalılar (necessitative plural third-person)
yoksullaştır (imperative second-person singular)
yoksullaştırsın (imperative singular third-person)
yoksullaştırın (imperative plural second-person)
yoksullaştırsınlar (imperative plural third-person)
yoksullaştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
yoksullaştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
yoksullaştıracak mı? (future indicative singular third-person)
yoksullaştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
yoksullaştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
yoksullaştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
yoksullaştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yoksullaştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yoksullaştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yoksullaştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yoksullaştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yoksullaştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yoksullaştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yoksullaştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yoksullaştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yoksullaştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yoksullaştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yoksullaştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yoksullaştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaştırsam mı? (conditional first-person singular)
yoksullaştırsan mı? (conditional second-person singular)
yoksullaştırsa mı? (conditional singular third-person)
yoksullaştırsak mı? (conditional first-person plural)
yoksullaştırsanız mı? (conditional plural second-person)
yoksullaştırsalar mı? (conditional plural third-person)
yoksullaştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yoksullaştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yoksullaştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yoksullaştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yoksullaştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yoksullaştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yoksullaştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yoksullaştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
yoksullaştırmakta mı? (progressive singular third-person)
yoksullaştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yoksullaştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yoksullaştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yoksullaştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yoksullaştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yoksullaştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
yoksullaştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yoksullaştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yoksullaştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yoksullaştırmamak (infinitive negative)
yoksullaştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
yoksullaştırmamış (impersonal negative participle perfective)
yoksullaştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
yoksullaştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yoksullaştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yoksullaştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yoksullaştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yoksullaştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yoksullaştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yoksullaştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yoksullaştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yoksullaştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yoksullaştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yoksullaştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yoksullaştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yoksullaştırmama (negative noun-from-verb)
yoksullaştırmayış (adverbial negative)
yoksullaştırmam (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaştırmayacağım (first-person future indicative singular)
yoksullaştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
yoksullaştırmayacak (future indicative singular third-person)
yoksullaştırmayacağız (first-person future indicative plural)
yoksullaştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yoksullaştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
yoksullaştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
yoksullaştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yoksullaştırmamış (inferential perfective singular third-person)
yoksullaştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
yoksullaştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yoksullaştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yoksullaştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yoksullaştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yoksullaştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
yoksullaştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yoksullaştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yoksullaştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yoksullaştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaştırmasam (conditional first-person singular)
yoksullaştırmasan (conditional second-person singular)
yoksullaştırmasa (conditional singular third-person)
yoksullaştırmasak (conditional first-person plural)
yoksullaştırmasanız (conditional plural second-person)
yoksullaştırmasalar (conditional plural third-person)
yoksullaştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yoksullaştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yoksullaştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yoksullaştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yoksullaştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yoksullaştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yoksullaştırmayayım (first-person optative singular)
yoksullaştırmayasın (optative second-person singular)
yoksullaştırmaya (optative singular third-person)
yoksullaştırmayalım (first-person optative plural)
yoksullaştırmayasınız (optative plural second-person)
yoksullaştırmayalar (optative plural third-person)
yoksullaştırmamaktayım (first-person progressive singular)
yoksullaştırmamaktasın (progressive second-person singular)
yoksullaştırmamakta (progressive singular third-person)
yoksullaştırmamaktayız (first-person plural progressive)
yoksullaştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
yoksullaştırmamaktalar (plural progressive third-person)
yoksullaştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
yoksullaştırmamalısın (necessitative second-person singular)
yoksullaştırmamalı (necessitative singular third-person)
yoksullaştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
yoksullaştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
yoksullaştırmamalılar (necessitative plural third-person)
yoksullaştırma (imperative second-person singular)
yoksullaştırmasın (imperative singular third-person)
yoksullaştırmayın (imperative plural second-person)
yoksullaştırmasınlar (imperative plural third-person)
yoksullaştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yoksullaştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yoksullaştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yoksullaştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yoksullaştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yoksullaştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yoksullaştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yoksullaştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yoksullaştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yoksullaştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yoksullaştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yoksullaştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yoksullaştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yoksullaştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yoksullaştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yoksullaştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yoksullaştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yoksullaştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yoksullaştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaştırmasam mı? (conditional first-person singular)
yoksullaştırmasan mı? (conditional second-person singular)
yoksullaştırmasa mı? (conditional singular third-person)
yoksullaştırmasak mı? (conditional first-person plural)
yoksullaştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
yoksullaştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
yoksullaştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yoksullaştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yoksullaştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yoksullaştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yoksullaştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yoksullaştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yoksullaştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yoksullaştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yoksullaştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
yoksullaştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yoksullaştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yoksullaştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yoksullaştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yoksullaştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yoksullaştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yoksullaştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yoksullaştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yoksullaştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(transitive) causative of yoksullaşmak: to impoverish