tetkik etmek

head

tetkik etmek (third-person singular simple present tetkik eder)

tetkik eder (present singular third-person)
tetkik etmek (infinitive)
tetkik eden (imperfective impersonal participle)
tetkik etmiş (impersonal participle perfective)
tetkik edecek (impersonal participle prospective)
tetkik ettiğim (non-prospective participle personal)
tetkik ettiğin (non-prospective participle personal)
tetkik ettiği (non-prospective participle personal)
tetkik ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tetkik ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tetkik ettikleri (non-prospective participle personal)
tetkik edeceğim (participle personal prospective)
tetkik edeceğin (participle personal prospective)
tetkik edeceği (participle personal prospective)
tetkik edeceğimiz (participle personal prospective)
tetkik edeceğiniz (participle personal prospective)
tetkik edecekleri (participle personal prospective)
tetkik etme (noun-from-verb)
tetkik ediş (adverbial)
tetkik ederim (aorist first-person indicative present singular)
tetkik edersin (aorist indicative present second-person singular)
tetkik eder (aorist indicative present singular third-person)
tetkik ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tetkik edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tetkik ederler (aorist indicative plural present third-person)
tetkik ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tetkik ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tetkik ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tetkik ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tetkik ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tetkik ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tetkik ettim (first-person indicative past perfective singular)
tetkik ettin (indicative past perfective second-person singular)
tetkik etti (indicative past perfective singular third-person)
tetkik ettik (first-person indicative past perfective plural)
tetkik ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tetkik ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tetkik ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tetkik ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tetkik ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tetkik ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tetkik ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tetkik ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tetkik ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tetkik edeceğim (first-person future indicative singular)
tetkik edeceksin (future indicative second-person singular)
tetkik edecek (future indicative singular third-person)
tetkik edeceğiz (first-person future indicative plural)
tetkik edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tetkik edecekler (future indicative plural third-person)
tetkik etmişim (first-person inferential perfective singular)
tetkik etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tetkik etmiş (inferential perfective singular third-person)
tetkik etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tetkik etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tetkik etmişler (inferential perfective plural third-person)
tetkik edermişim (aorist first-person inferential singular)
tetkik edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tetkik edermiş (aorist inferential singular third-person)
tetkik edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tetkik edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tetkik ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tetkik edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tetkik ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tetkik ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tetkik ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tetkik ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tetkik ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tetkik ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tetkik etsem (conditional first-person singular)
tetkik etsen (conditional second-person singular)
tetkik etse (conditional singular third-person)
tetkik etsek (conditional first-person plural)
tetkik etseniz (conditional plural second-person)
tetkik etseler (conditional plural third-person)
tetkik etseydim (conditional first-person perfective singular)
tetkik etseydin (conditional perfective second-person singular)
tetkik etseydi (conditional perfective singular third-person)
tetkik etseydik (conditional first-person perfective plural)
tetkik etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tetkik etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tetkik edeyim (first-person optative singular)
tetkik edesin (optative second-person singular)
tetkik ede (optative singular third-person)
tetkik edelim (first-person optative plural)
tetkik edesiniz (optative plural second-person)
tetkik edeler (optative plural third-person)
tetkik etmekteyim (first-person progressive singular)
tetkik etmektesin (progressive second-person singular)
tetkik etmekte (progressive singular third-person)
tetkik etmekteyiz (first-person plural progressive)
tetkik etmektesiniz (plural progressive second-person)
tetkik etmekteler (plural progressive third-person)
tetkik etmeliyim (first-person necessitative singular)
tetkik etmelisin (necessitative second-person singular)
tetkik etmeli (necessitative singular third-person)
tetkik etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tetkik etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tetkik etmeliler (necessitative plural third-person)
tetkik et (imperative second-person singular)
tetkik etsin (imperative singular third-person)
tetkik edin (imperative plural second-person)
or tetkik ediniz (imperative plural second-person)
tetkik etsinler (imperative plural third-person)
tetkik eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tetkik eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tetkik eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tetkik eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tetkik eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tetkik ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tetkik ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tetkik ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tetkik ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tetkik ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tetkik ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tetkik ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tetkik ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tetkik ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tetkik etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tetkik ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tetkik ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tetkik ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tetkik ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tetkik ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tetkik ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tetkik ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tetkik ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tetkik ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tetkik edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tetkik edecek misin? (future indicative second-person singular)
tetkik edecek mi? (future indicative singular third-person)
tetkik edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tetkik edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tetkik edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tetkik etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tetkik etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tetkik etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tetkik etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tetkik etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tetkik etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tetkik eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tetkik eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tetkik eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tetkik eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tetkik eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tetkik ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tetkik ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tetkik ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tetkik ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tetkik ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tetkik ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tetkik ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tetkik etsem mi? (conditional first-person singular)
tetkik etsen mi? (conditional second-person singular)
tetkik etse mi? (conditional singular third-person)
tetkik etsek mi? (conditional first-person plural)
tetkik etseniz mi? (conditional plural second-person)
tetkik etseler mi? (conditional plural third-person)
tetkik etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tetkik etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tetkik etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tetkik etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tetkik etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tetkik etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tetkik etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tetkik etmekte misin? (progressive second-person singular)
tetkik etmekte mi? (progressive singular third-person)
tetkik etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tetkik etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tetkik etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tetkik etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tetkik etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tetkik etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tetkik etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tetkik etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tetkik etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tetkik etmemek (infinitive negative)
tetkik etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tetkik etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tetkik etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tetkik etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tetkik etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tetkik etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tetkik etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tetkik etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tetkik etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tetkik etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tetkik etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tetkik etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tetkik etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tetkik etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tetkik etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tetkik etmeme (negative noun-from-verb)
tetkik etmeyiş (adverbial negative)
tetkik etmem (aorist first-person indicative present singular)
tetkik etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tetkik etmez (aorist indicative present singular third-person)
tetkik etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tetkik etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tetkik etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tetkik etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tetkik etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tetkik etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tetkik etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tetkik etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tetkik etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tetkik etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tetkik etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tetkik etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tetkik etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tetkik etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tetkik etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tetkik etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tetkik etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tetkik etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tetkik etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tetkik etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tetkik etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tetkik etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tetkik etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tetkik etmeyecek (future indicative singular third-person)
tetkik etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tetkik etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tetkik etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tetkik etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tetkik etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tetkik etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tetkik etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tetkik etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tetkik etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tetkik etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tetkik etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tetkik etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tetkik etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tetkik etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tetkik etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tetkik etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tetkik etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tetkik etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tetkik etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tetkik etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tetkik etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tetkik etmesem (conditional first-person singular)
tetkik etmesen (conditional second-person singular)
tetkik etmese (conditional singular third-person)
tetkik etmesek (conditional first-person plural)
tetkik etmeseniz (conditional plural second-person)
tetkik etmeseler (conditional plural third-person)
tetkik etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tetkik etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tetkik etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tetkik etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tetkik etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tetkik etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tetkik etmeyeyim (first-person optative singular)
tetkik etmeyesin (optative second-person singular)
tetkik etmeye (optative singular third-person)
tetkik etmeyelim (first-person optative plural)
tetkik etmeyesiniz (optative plural second-person)
tetkik etmeyeler (optative plural third-person)
tetkik etmemekteyim (first-person progressive singular)
tetkik etmemektesin (progressive second-person singular)
tetkik etmemekte (progressive singular third-person)
tetkik etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tetkik etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tetkik etmemekteler (plural progressive third-person)
tetkik etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tetkik etmemelisin (necessitative second-person singular)
tetkik etmemeli (necessitative singular third-person)
tetkik etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tetkik etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tetkik etmemeliler (necessitative plural third-person)
tetkik etme (imperative second-person singular)
tetkik etmesin (imperative singular third-person)
tetkik etmeyin (imperative plural second-person)
or tetkik etmeyiniz (imperative plural second-person)
tetkik etmesinler (imperative plural third-person)
tetkik etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tetkik etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tetkik etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tetkik etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tetkik etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tetkik etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tetkik etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tetkik etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tetkik etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tetkik etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tetkik etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tetkik etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tetkik etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tetkik etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tetkik etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tetkik etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tetkik etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tetkik etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tetkik etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tetkik etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tetkik etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tetkik etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tetkik etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tetkik etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tetkik etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tetkik etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tetkik etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tetkik etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tetkik etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tetkik etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tetkik etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tetkik etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tetkik etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tetkik etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tetkik etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tetkik etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tetkik etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tetkik etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tetkik etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tetkik etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tetkik etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tetkik etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tetkik etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tetkik etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tetkik etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tetkik etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tetkik etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tetkik etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tetkik etmesem mi? (conditional first-person singular)
tetkik etmesen mi? (conditional second-person singular)
tetkik etmese mi? (conditional singular third-person)
tetkik etmesek mi? (conditional first-person plural)
tetkik etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tetkik etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tetkik etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tetkik etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tetkik etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tetkik etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tetkik etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tetkik etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tetkik etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tetkik etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tetkik etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tetkik etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tetkik etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tetkik etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tetkik etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tetkik etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tetkik etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tetkik etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tetkik etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tetkik etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tetkik ediyorlardı (or tetkik ediyordular)

tetkik ederlermiş (or tetkik edermişlar)


gelme

second-person singular negative imperative of gelmek


gitme

second-person singular negative imperative of gitmek


yontar

third-person singular indicative aorist of yontmak


ayarlamak

head

ayarlamak (third-person singular simple present ayarlar)


ayarlar

third-person singular indicative aorist of ayarlamak


süsler

third-person singular indicative aorist of süslemek


sugeçirmez yapmak

sugeçirmez yapmak (third-person singular simple present sugeçirmez yapar)

sugeçirmez yapar (present singular third-person)
sugeçirmez yapmak (infinitive)
sugeçirmez yapan (imperfective impersonal participle)
sugeçirmez yapmış (impersonal participle perfective)
sugeçirmez yapacak (impersonal participle prospective)
sugeçirmez yaptığım (non-prospective participle personal)
sugeçirmez yaptığın (non-prospective participle personal)
sugeçirmez yaptığı (non-prospective participle personal)
sugeçirmez yaptığımız (non-prospective participle personal)
sugeçirmez yaptığınız (non-prospective participle personal)
sugeçirmez yaptıkları (non-prospective participle personal)
sugeçirmez yapacağım (participle personal prospective)
sugeçirmez yapacağın (participle personal prospective)
sugeçirmez yapacağı (participle personal prospective)
sugeçirmez yapacağımız (participle personal prospective)
sugeçirmez yapacağınız (participle personal prospective)
sugeçirmez yapacakları (participle personal prospective)
sugeçirmez yapma (noun-from-verb)
sugeçirmez yapış (adverbial)
sugeçirmez yaparım (aorist first-person indicative present singular)
sugeçirmez yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapar (aorist indicative present singular third-person)
sugeçirmez yaparız (aorist first-person indicative plural present)
sugeçirmez yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
sugeçirmez yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
sugeçirmez yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sugeçirmez yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sugeçirmez yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sugeçirmez yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sugeçirmez yaptım (first-person indicative past perfective singular)
sugeçirmez yaptın (indicative past perfective second-person singular)
sugeçirmez yaptı (indicative past perfective singular third-person)
sugeçirmez yaptık (first-person indicative past perfective plural)
sugeçirmez yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
sugeçirmez yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
sugeçirmez yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sugeçirmez yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sugeçirmez yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sugeçirmez yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sugeçirmez yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sugeçirmez yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sugeçirmez yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sugeçirmez yapacağım (first-person future indicative singular)
sugeçirmez yapacaksın (future indicative second-person singular)
sugeçirmez yapacak (future indicative singular third-person)
sugeçirmez yapacağız (first-person future indicative plural)
sugeçirmez yapacaksınız (future indicative plural second-person)
sugeçirmez yapacaklar (future indicative plural third-person)
sugeçirmez yapmışım (first-person inferential perfective singular)
sugeçirmez yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmış (inferential perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmışız (first-person inferential perfective plural)
sugeçirmez yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
sugeçirmez yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
sugeçirmez yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
sugeçirmez yaparmış (aorist inferential singular third-person)
sugeçirmez yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
sugeçirmez yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sugeçirmez yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or sugeçirmez yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
sugeçirmez yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sugeçirmez yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sugeçirmez yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sugeçirmez yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sugeçirmez yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sugeçirmez yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sugeçirmez yapsam (conditional first-person singular)
sugeçirmez yapsan (conditional second-person singular)
sugeçirmez yapsa (conditional singular third-person)
sugeçirmez yapsak (conditional first-person plural)
sugeçirmez yapsanız (conditional plural second-person)
sugeçirmez yapsalar (conditional plural third-person)
sugeçirmez yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
sugeçirmez yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
sugeçirmez yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
sugeçirmez yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
sugeçirmez yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sugeçirmez yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sugeçirmez yapayım (first-person optative singular)
sugeçirmez yapasın (optative second-person singular)
sugeçirmez yapa (optative singular third-person)
sugeçirmez yapalım (first-person optative plural)
sugeçirmez yapasınız (optative plural second-person)
sugeçirmez yapalar (optative plural third-person)
sugeçirmez yapmaktayım (first-person progressive singular)
sugeçirmez yapmaktasın (progressive second-person singular)
sugeçirmez yapmakta (progressive singular third-person)
sugeçirmez yapmaktayız (first-person plural progressive)
sugeçirmez yapmaktasınız (plural progressive second-person)
sugeçirmez yapmaktalar (plural progressive third-person)
sugeçirmez yapmalıyım (first-person necessitative singular)
sugeçirmez yapmalısın (necessitative second-person singular)
sugeçirmez yapmalı (necessitative singular third-person)
sugeçirmez yapmalıyız (first-person necessitative plural)
sugeçirmez yapmalısınız (necessitative plural second-person)
sugeçirmez yapmalılar (necessitative plural third-person)
sugeçirmez yap (imperative second-person singular)
sugeçirmez yapsın (imperative singular third-person)
sugeçirmez yapın (imperative plural second-person)
sugeçirmez yapsınlar (imperative plural third-person)
sugeçirmez yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sugeçirmez yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sugeçirmez yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sugeçirmez yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sugeçirmez yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sugeçirmez yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sugeçirmez yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sugeçirmez yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sugeçirmez yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sugeçirmez yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sugeçirmez yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sugeçirmez yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sugeçirmez yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sugeçirmez yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sugeçirmez yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sugeçirmez yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sugeçirmez yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sugeçirmez yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sugeçirmez yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sugeçirmez yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sugeçirmez yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sugeçirmez yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
sugeçirmez yapacak mı? (future indicative singular third-person)
sugeçirmez yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sugeçirmez yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sugeçirmez yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sugeçirmez yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sugeçirmez yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sugeçirmez yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sugeçirmez yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sugeçirmez yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sugeçirmez yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sugeçirmez yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sugeçirmez yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sugeçirmez yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sugeçirmez yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sugeçirmez yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sugeçirmez yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sugeçirmez yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sugeçirmez yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sugeçirmez yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sugeçirmez yapsam mı? (conditional first-person singular)
sugeçirmez yapsan mı? (conditional second-person singular)
sugeçirmez yapsa mı? (conditional singular third-person)
sugeçirmez yapsak mı? (conditional first-person plural)
sugeçirmez yapsanız mı? (conditional plural second-person)
sugeçirmez yapsalar mı? (conditional plural third-person)
sugeçirmez yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sugeçirmez yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sugeçirmez yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sugeçirmez yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sugeçirmez yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sugeçirmez yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sugeçirmez yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
sugeçirmez yapmakta mı? (progressive singular third-person)
sugeçirmez yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sugeçirmez yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sugeçirmez yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sugeçirmez yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sugeçirmez yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sugeçirmez yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
sugeçirmez yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sugeçirmez yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sugeçirmez yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sugeçirmez yapmamak (infinitive negative)
sugeçirmez yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
sugeçirmez yapmamış (impersonal negative participle perfective)
sugeçirmez yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
sugeçirmez yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sugeçirmez yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sugeçirmez yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sugeçirmez yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sugeçirmez yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sugeçirmez yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sugeçirmez yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sugeçirmez yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sugeçirmez yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sugeçirmez yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sugeçirmez yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sugeçirmez yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sugeçirmez yapmama (negative noun-from-verb)
sugeçirmez yapmayış (adverbial negative)
sugeçirmez yapmam (aorist first-person indicative present singular)
sugeçirmez yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
sugeçirmez yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sugeçirmez yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sugeçirmez yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sugeçirmez yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sugeçirmez yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sugeçirmez yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sugeçirmez yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
sugeçirmez yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
sugeçirmez yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sugeçirmez yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sugeçirmez yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sugeçirmez yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sugeçirmez yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sugeçirmez yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sugeçirmez yapmayacağım (first-person future indicative singular)
sugeçirmez yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
sugeçirmez yapmayacak (future indicative singular third-person)
sugeçirmez yapmayacağız (first-person future indicative plural)
sugeçirmez yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sugeçirmez yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
sugeçirmez yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
sugeçirmez yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmamış (inferential perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
sugeçirmez yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sugeçirmez yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sugeçirmez yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
sugeçirmez yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sugeçirmez yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sugeçirmez yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sugeçirmez yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sugeçirmez yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sugeçirmez yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sugeçirmez yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sugeçirmez yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sugeçirmez yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sugeçirmez yapmasam (conditional first-person singular)
sugeçirmez yapmasan (conditional second-person singular)
sugeçirmez yapmasa (conditional singular third-person)
sugeçirmez yapmasak (conditional first-person plural)
sugeçirmez yapmasanız (conditional plural second-person)
sugeçirmez yapmasalar (conditional plural third-person)
sugeçirmez yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sugeçirmez yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sugeçirmez yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmayayım (first-person optative singular)
sugeçirmez yapmayasın (optative second-person singular)
sugeçirmez yapmaya (optative singular third-person)
sugeçirmez yapmayalım (first-person optative plural)
sugeçirmez yapmayasınız (optative plural second-person)
sugeçirmez yapmayalar (optative plural third-person)
sugeçirmez yapmamaktayım (first-person progressive singular)
sugeçirmez yapmamaktasın (progressive second-person singular)
sugeçirmez yapmamakta (progressive singular third-person)
sugeçirmez yapmamaktayız (first-person plural progressive)
sugeçirmez yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
sugeçirmez yapmamaktalar (plural progressive third-person)
sugeçirmez yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
sugeçirmez yapmamalısın (necessitative second-person singular)
sugeçirmez yapmamalı (necessitative singular third-person)
sugeçirmez yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
sugeçirmez yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
sugeçirmez yapmamalılar (necessitative plural third-person)
sugeçirmez yapma (imperative second-person singular)
sugeçirmez yapmasın (imperative singular third-person)
sugeçirmez yapmayın (imperative plural second-person)
sugeçirmez yapmasınlar (imperative plural third-person)
sugeçirmez yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sugeçirmez yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sugeçirmez yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sugeçirmez yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sugeçirmez yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sugeçirmez yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sugeçirmez yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sugeçirmez yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sugeçirmez yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sugeçirmez yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sugeçirmez yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sugeçirmez yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sugeçirmez yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sugeçirmez yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sugeçirmez yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sugeçirmez yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sugeçirmez yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sugeçirmez yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sugeçirmez yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sugeçirmez yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sugeçirmez yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sugeçirmez yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sugeçirmez yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sugeçirmez yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sugeçirmez yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sugeçirmez yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sugeçirmez yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sugeçirmez yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sugeçirmez yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sugeçirmez yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sugeçirmez yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sugeçirmez yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sugeçirmez yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sugeçirmez yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sugeçirmez yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sugeçirmez yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sugeçirmez yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sugeçirmez yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sugeçirmez yapmasam mı? (conditional first-person singular)
sugeçirmez yapmasan mı? (conditional second-person singular)
sugeçirmez yapmasa mı? (conditional singular third-person)
sugeçirmez yapmasak mı? (conditional first-person plural)
sugeçirmez yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
sugeçirmez yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
sugeçirmez yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sugeçirmez yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sugeçirmez yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sugeçirmez yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sugeçirmez yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sugeçirmez yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sugeçirmez yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sugeçirmez yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sugeçirmez yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
sugeçirmez yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sugeçirmez yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sugeçirmez yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sugeçirmez yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sugeçirmez yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sugeçirmez yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sugeçirmez yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sugeçirmez yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sugeçirmez yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

sugeçirmez yapıyorlardı (or sugeçirmez yapıyordular)

sugeçirmez yaparlarmış (or sugeçirmez yaparmışlar)


yontturur

third-person singular indicative aorist of yontturmak


yontulur

third-person singular indicative aorist of yontulmak


ayarlanır

third-person singular indicative aorist of ayarlanmak


yontturmak

head

yontturmak (third-person singular simple present yontturur)

yontturur (present singular third-person)


süslenmek

süslenmek (third-person singular simple present süsler)


süslettirir

third-person singular indicative aorist of süslettirmek


yontturtmak

yontturtmak (third-person singular simple present yontturur)

to let something being chiseled by somebody else

to let something being hacked by somebody else

to let something being pared by somebody else

to let something being sculped by somebody else


ayarlatır

third-person singular indicative aorist of ayarlatmak


ayarlattırır

third-person singular indicative aorist of ayarlattırmak


bilir

third-person singular indicative aorist of bilmek


süslettirmek

süslettirmek (third-person singular simple present süslettirir)

süslettirir (present singular third-person)

to let something being adorned by somebody else

to let something being beautifyed by somebody else

to let something being budgeted by somebody else

to let something being caparisoned by somebody else

to let something being dolled up by somebody else

to let something being embellished by somebody else

to let something being flourished by somebody else

to let something being gilded by somebody else

to let something being ornamented by somebody else

to let something being tarted up by somebody else


süsletmek

süsletmek (third-person singular simple present süsletir)

süsletir (present singular third-person)


süsletir

third-person singular indicative aorist of süsletmek


yapılır

third-person singular indicative aorist of yapılmak


acıktırır

third-person singular indicative aorist of acıktırmak


acıktırtır

third-person singular indicative aorist of acıktırtmak


acık

second-person singular imperative of acıkmak


abartılır

third-person singular indicative aorist of abartılmak


acıkılır

third-person singular indicative aorist of acıkılmak


süslemek

süslemek (third-person singular simple present süsler)

süsler (present singular third-person)
süslemek (infinitive)
süsleyen (imperfective impersonal participle)
süslemiş (impersonal participle perfective)
süsleyecek (impersonal participle prospective)
süslediğim (non-prospective participle personal)
süslediğin (non-prospective participle personal)
süslediği (non-prospective participle personal)
süslediğimiz (non-prospective participle personal)
süslediğiniz (non-prospective participle personal)
süsledikleri (non-prospective participle personal)
süsleyeceğim (participle personal prospective)
süsleyeceğin (participle personal prospective)
süsleyeceği (participle personal prospective)
süsleyeceğimiz (participle personal prospective)
süsleyeceğiniz (participle personal prospective)
süsleyecekleri (participle personal prospective)
süsleme (noun-from-verb)
süsleyiş (adverbial)
süslerim (aorist first-person indicative present singular)
süslersin (aorist indicative present second-person singular)
süsler (aorist indicative present singular third-person)
süsleriz (aorist first-person indicative plural present)
süslersiniz (aorist indicative plural present second-person)
süslerler (aorist indicative plural present third-person)
süslüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süslüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süslüyor (imperfective indicative present singular third-person)
süslüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süslüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süslüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süsledim (first-person indicative past perfective singular)
süsledin (indicative past perfective second-person singular)
süsledi (indicative past perfective singular third-person)
süsledik (first-person indicative past perfective plural)
süslediniz (indicative past perfective plural second-person)
süslediler (indicative past perfective plural third-person)
süslüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süslüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süslüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süslüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süslüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süslüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
süsleyeceğim (first-person future indicative singular)
süsleyeceksin (future indicative second-person singular)
süsleyecek (future indicative singular third-person)
süsleyeceğiz (first-person future indicative plural)
süsleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
süsleyecekler (future indicative plural third-person)
süslemişim (first-person inferential perfective singular)
süslemişsin (inferential perfective second-person singular)
süslemiş (inferential perfective singular third-person)
süslemişiz (first-person inferential perfective plural)
süslemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
süslemişler (inferential perfective plural third-person)
süslermişim (aorist first-person inferential singular)
süslermişsin (aorist inferential second-person singular)
süslermiş (aorist inferential singular third-person)
süslermişiz (aorist first-person inferential plural)
süslermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
süslermişler (aorist inferential plural third-person)
süslüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süslüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süslüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süslüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süslüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süslüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
süslesem (conditional first-person singular)
süslesen (conditional second-person singular)
süslese (conditional singular third-person)
süslesek (conditional first-person plural)
süsleseniz (conditional plural second-person)
süsleseler (conditional plural third-person)
süsleseydim (conditional first-person perfective singular)
süsleseydin (conditional perfective second-person singular)
süsleseydi (conditional perfective singular third-person)
süsleseydik (conditional first-person perfective plural)
süsleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
süsleseydiler (conditional perfective plural third-person)
süsleyeyim (first-person optative singular)
süsleyesin (optative second-person singular)
süsleye (optative singular third-person)
süsleyelim (first-person optative plural)
süsleyesiniz (optative plural second-person)
süsleyeler (optative plural third-person)
süslemekteyim (first-person progressive singular)
süslemektesin (progressive second-person singular)
süslemekte (progressive singular third-person)
süslemekteyiz (first-person plural progressive)
süslemektesiniz (plural progressive second-person)
süslemekteler (plural progressive third-person)
süslemeliyim (first-person necessitative singular)
süslemelisin (necessitative second-person singular)
süslemeli (necessitative singular third-person)
süslemeliyiz (first-person necessitative plural)
süslemelisiniz (necessitative plural second-person)
süslemeliler (necessitative plural third-person)
süsle (imperative second-person singular)
süslesin (imperative singular third-person)
süsleyin (imperative plural second-person)
süslesinler (imperative plural third-person)
süsler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
süsler misin? (aorist indicative present second-person singular)
süsler mi? (aorist indicative present singular third-person)
süsler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
süsler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
süslerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
süslüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süslüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süslüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süslüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süslüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süslüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süsledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
süsledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
süsledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
süsledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
süslediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
süslediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
süslüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süslüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süslüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süslüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süslüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süslüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süsleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
süsleyecek misin? (future indicative second-person singular)
süsleyecek mi? (future indicative singular third-person)
süsleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
süsleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
süsleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
süslemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
süslemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
süslemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
süslemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
süslemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
süslemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
süsler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
süsler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
süsler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
süsler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
süsler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
süslerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
süslüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süslüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süslüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süslüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süslüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süslüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süslesem mi? (conditional first-person singular)
süslesen mi? (conditional second-person singular)
süslese mi? (conditional singular third-person)
süslesek mi? (conditional first-person plural)
süsleseniz mi? (conditional plural second-person)
süsleseler mi? (conditional plural third-person)
süslese miydim? (conditional first-person perfective singular)
süslese miydin? (conditional perfective second-person singular)
süslese miydi? (conditional perfective singular third-person)
süslese miydik? (conditional first-person perfective plural)
süslese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
süsleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
süslemekte miyim? (first-person progressive singular)
süslemekte misin? (progressive second-person singular)
süslemekte mi? (progressive singular third-person)
süslemekte miyiz? (first-person plural progressive)
süslemekte misiniz? (plural progressive second-person)
süslemekteler mi? (plural progressive third-person)
süslemeli miyim? (first-person necessitative singular)
süslemeli misin? (necessitative second-person singular)
süslemeli mi? (necessitative singular third-person)
süslemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
süslemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
süslemeliler mi? (necessitative plural third-person)
süslememek (infinitive negative)
süslemeyen (imperfective impersonal negative participle)
süslememiş (impersonal negative participle perfective)
süslemeyecek (impersonal negative participle prospective)
süslemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
süslemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
süslemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
süslemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
süslemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
süslemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
süslemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
süslemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
süslemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
süslemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
süslemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
süslemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
süslememe (negative noun-from-verb)
süslemeyiş (adverbial negative)
süslemem (aorist first-person indicative present singular)
süslemezsin (aorist indicative present second-person singular)
süslemez (aorist indicative present singular third-person)
süslemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
süslemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
süslemezler (aorist indicative plural present third-person)
süslemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süslemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süslemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
süslemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süslemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süslemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süslemedim (first-person indicative past perfective singular)
süslemedin (indicative past perfective second-person singular)
süslemedi (indicative past perfective singular third-person)
süslemedik (first-person indicative past perfective plural)
süslemediniz (indicative past perfective plural second-person)
süslemediler (indicative past perfective plural third-person)
süslemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süslemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süslemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süslemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süslemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süslemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
süslemeyeceğim (first-person future indicative singular)
süslemeyeceksin (future indicative second-person singular)
süslemeyecek (future indicative singular third-person)
süslemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
süslemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
süslemeyecekler (future indicative plural third-person)
süslememişim (first-person inferential perfective singular)
süslememişsin (inferential perfective second-person singular)
süslememiş (inferential perfective singular third-person)
süslememişiz (first-person inferential perfective plural)
süslememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
süslememişler (inferential perfective plural third-person)
süslemezmişim (aorist first-person inferential singular)
süslemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
süslemezmiş (aorist inferential singular third-person)
süslemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
süslemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
süslemezmişler (aorist inferential plural third-person)
süslemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süslemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süslemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süslemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süslemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süslemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
süslemesem (conditional first-person singular)
süslemesen (conditional second-person singular)
süslemese (conditional singular third-person)
süslemesek (conditional first-person plural)
süslemeseniz (conditional plural second-person)
süslemeseler (conditional plural third-person)
süslemeseydim (conditional first-person perfective singular)
süslemeseydin (conditional perfective second-person singular)
süslemeseydi (conditional perfective singular third-person)
süslemeseydik (conditional first-person perfective plural)
süslemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
süslemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
süslemeyeyim (first-person optative singular)
süslemeyesin (optative second-person singular)
süslemeye (optative singular third-person)
süslemeyelim (first-person optative plural)
süslemeyesiniz (optative plural second-person)
süslemeyeler (optative plural third-person)
süslememekteyim (first-person progressive singular)
süslememektesin (progressive second-person singular)
süslememekte (progressive singular third-person)
süslememekteyiz (first-person plural progressive)
süslememektesiniz (plural progressive second-person)
süslememekteler (plural progressive third-person)
süslememeliyim (first-person necessitative singular)
süslememelisin (necessitative second-person singular)
süslememeli (necessitative singular third-person)
süslememeliyiz (first-person necessitative plural)
süslememelisiniz (necessitative plural second-person)
süslememeliler (necessitative plural third-person)
süsleme (imperative second-person singular)
süslemesin (imperative singular third-person)
süslemeyin (imperative plural second-person)
süslemesinler (imperative plural third-person)
süslemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
süslemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
süslemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
süslemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
süslemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
süslemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
süslemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süslemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süslemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süslemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süslemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süslemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süslemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
süslemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
süslemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
süslemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
süslemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
süslemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
süslemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süslemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süslemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süslemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süslemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süslemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süslemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
süslemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
süslemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
süslemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
süslemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
süslemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
süslememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
süslememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
süslememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
süslememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
süslememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
süslememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
süslemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
süslemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
süslemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
süslemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
süslemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
süslemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
süslemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süslemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süslemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süslemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süslemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süslemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süslemesem mi? (conditional first-person singular)
süslemesen mi? (conditional second-person singular)
süslemese mi? (conditional singular third-person)
süslemesek mi? (conditional first-person plural)
süslemeseniz mi? (conditional plural second-person)
süslemeseler mi? (conditional plural third-person)
süslemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
süslemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
süslemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
süslemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
süslemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
süslemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
süslememekte miyim? (first-person progressive singular)
süslememekte misin? (progressive second-person singular)
süslememekte mi? (progressive singular third-person)
süslememekte miyiz? (first-person plural progressive)
süslememekte misiniz? (plural progressive second-person)
süslememekteler mi? (plural progressive third-person)
süslememeli miyim? (first-person necessitative singular)
süslememeli misin? (necessitative second-person singular)
süslememeli mi? (necessitative singular third-person)
süslememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
süslememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
süslememeliler mi? (necessitative plural third-person)


bilinmez

third-person singular negative of bilinmek


bilinir

third-person singular indicative aorist of bilinmek


yontmak

yontmak (third-person singular simple present yontar)

yontar (present singular third-person)
yontmak (infinitive)
yontan (imperfective impersonal participle)
yontmuş (impersonal participle perfective)
yontacak (impersonal participle prospective)
yonttuğum (non-prospective participle personal)
yonttuğun (non-prospective participle personal)
yonttuğu (non-prospective participle personal)
yonttuğumuz (non-prospective participle personal)
yonttuğunuz (non-prospective participle personal)
yonttukları (non-prospective participle personal)
yontacağım (participle personal prospective)
yontacağın (participle personal prospective)
yontacağı (participle personal prospective)
yontacağımız (participle personal prospective)
yontacağınız (participle personal prospective)
yontacakları (participle personal prospective)
yontma (noun-from-verb)
yontuş (adverbial)
yontarım (aorist first-person indicative present singular)
yontarsın (aorist indicative present second-person singular)
yontar (aorist indicative present singular third-person)
yontarız (aorist first-person indicative plural present)
yontarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yontarlar (aorist indicative plural present third-person)
yontuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yontuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yontuyor (imperfective indicative present singular third-person)
yontuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yontuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yontuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yonttum (first-person indicative past perfective singular)
yonttun (indicative past perfective second-person singular)
yonttu (indicative past perfective singular third-person)
yonttuk (first-person indicative past perfective plural)
yonttunuz (indicative past perfective plural second-person)
yonttular (indicative past perfective plural third-person)
yontuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yontuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yontuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yontuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yontuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yontuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yontuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yontacağım (first-person future indicative singular)
yontacaksın (future indicative second-person singular)
yontacak (future indicative singular third-person)
yontacağız (first-person future indicative plural)
yontacaksınız (future indicative plural second-person)
yontacaklar (future indicative plural third-person)
yontmışım (first-person inferential perfective singular)
yontmışsın (inferential perfective second-person singular)
yontmış (inferential perfective singular third-person)
yontmışız (first-person inferential perfective plural)
yontmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
yontmışlar (inferential perfective plural third-person)
yontarmışım (aorist first-person inferential singular)
yontarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yontarmış (aorist inferential singular third-person)
yontarmışız (aorist first-person inferential plural)
yontarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yontarlarmış (or yontarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yontuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yontuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yontuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yontuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yontuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yontuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yontsam (conditional first-person singular)
yontsan (conditional second-person singular)
yontsa (conditional singular third-person)
yontsak (conditional first-person plural)
yontsanız (conditional plural second-person)
yontsalar (conditional plural third-person)
yontsaydım (conditional first-person perfective singular)
yontsaydın (conditional perfective second-person singular)
yontsaydı (conditional perfective singular third-person)
yontsaydık (conditional first-person perfective plural)
yontsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yontsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yontayım (first-person optative singular)
yontasın (optative second-person singular)
yonta (optative singular third-person)
yontalım (first-person optative plural)
yontasınız (optative plural second-person)
yontalar (optative plural third-person)
yontmaktayım (first-person progressive singular)
yontmaktasın (progressive second-person singular)
yontmakta (progressive singular third-person)
yontmaktayız (first-person plural progressive)
yontmaktasınız (plural progressive second-person)
yontmaktalar (plural progressive third-person)
yontmalıyım (first-person necessitative singular)
yontmalısın (necessitative second-person singular)
yontmalı (necessitative singular third-person)
yontmalıyız (first-person necessitative plural)
yontmalısınız (necessitative plural second-person)
yontmalılar (necessitative plural third-person)
yont (imperative second-person singular)
yontsun (imperative singular third-person)
yontun (imperative plural second-person)
yontsunlar (imperative plural third-person)
yontar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yontar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yontar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yontar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yontar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yontarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yontuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yontuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yontuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yontuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yontuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yontuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yonttum mu? (first-person indicative past perfective singular)
yonttun mu? (indicative past perfective second-person singular)
yonttu mu? (indicative past perfective singular third-person)
yonttuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
yonttunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
yonttular mı? (indicative past perfective plural third-person)
yontuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yontuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yontuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yontuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yontuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yontuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yontacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yontacak mısın? (future indicative second-person singular)
yontacak mı? (future indicative singular third-person)
yontacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yontacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yontacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yontmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
yontmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
yontmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
yontmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
yontmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
yontmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yontar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
yontar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
yontar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
yontar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
yontar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
yontarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yontuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yontuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yontuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yontuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yontuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yontuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yontsam mı? (conditional first-person singular)
yontsan mı? (conditional second-person singular)
yontsa mı? (conditional singular third-person)
yontsak mı? (conditional first-person plural)
yontsanız mı? (conditional plural second-person)
yontsalar mı? (conditional plural third-person)
yontsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yontsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yontsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yontsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yontsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yontsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yontmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yontmakta mısın? (progressive second-person singular)
yontmakta mı? (progressive singular third-person)
yontmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yontmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yontmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yontmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yontmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yontmalı mı? (necessitative singular third-person)
yontmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yontmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yontmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yontmamak (infinitive negative)
yontmayan (imperfective impersonal negative participle)
yontmamış (impersonal negative participle perfective)
yontmayacak (impersonal negative participle prospective)
yontmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yontmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yontmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yontmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yontmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yontmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yontmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yontmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yontmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yontmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yontmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yontmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yontmama (negative noun-from-verb)
yontmayuş (adverbial negative)
yontmam (aorist first-person indicative present singular)
yontmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yontmaz (aorist indicative present singular third-person)
yontmayız (aorist first-person indicative plural present)
yontmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yontmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yontmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yontmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yontmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
yontmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yontmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yontmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yontmadım (first-person indicative past perfective singular)
yontmadın (indicative past perfective second-person singular)
yontmadı (indicative past perfective singular third-person)
yontmadık (first-person indicative past perfective plural)
yontmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yontmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yontmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yontmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yontmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yontmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yontmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yontmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yontmayacağım (first-person future indicative singular)
yontmayacaksın (future indicative second-person singular)
yontmayacak (future indicative singular third-person)
yontmayacağız (first-person future indicative plural)
yontmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yontmayacaklar (future indicative plural third-person)
yontmamışım (first-person inferential perfective singular)
yontmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yontmamış (inferential perfective singular third-person)
yontmamışız (first-person inferential perfective plural)
yontmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yontmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yontmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yontmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yontmazmış (aorist inferential singular third-person)
yontmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yontmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yontmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yontmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yontmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yontmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yontmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yontmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yontmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yontmasam (conditional first-person singular)
yontmasan (conditional second-person singular)
yontmasa (conditional singular third-person)
yontmasak (conditional first-person plural)
yontmasanız (conditional plural second-person)
yontmasalar (conditional plural third-person)
yontmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yontmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yontmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yontmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yontmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yontmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yontmayayım (first-person optative singular)
yontmayasın (optative second-person singular)
yontmaya (optative singular third-person)
yontmayalım (first-person optative plural)
yontmayasınız (optative plural second-person)
yontmayalar (optative plural third-person)
yontmamaktayım (first-person progressive singular)
yontmamaktasın (progressive second-person singular)
yontmamakta (progressive singular third-person)
yontmamaktayız (first-person plural progressive)
yontmamaktasınız (plural progressive second-person)
yontmamaktalar (plural progressive third-person)
yontmamalıyım (first-person necessitative singular)
yontmamalısın (necessitative second-person singular)
yontmamalı (necessitative singular third-person)
yontmamalıyız (first-person necessitative plural)
yontmamalısınız (necessitative plural second-person)
yontmamalılar (necessitative plural third-person)
yontma (imperative second-person singular)
yontmasın (imperative singular third-person)
yontmayın (imperative plural second-person)
yontmasınlar (imperative plural third-person)
yontmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yontmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yontmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yontmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yontmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yontmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yontmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yontmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yontmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yontmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yontmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yontmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yontmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yontmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yontmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yontmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yontmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yontmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yontmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yontmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yontmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yontmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yontmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yontmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yontmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yontmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yontmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yontmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yontmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yontmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yontmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yontmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yontmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yontmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yontmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yontmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yontmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yontmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yontmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yontmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yontmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yontmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yontmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yontmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yontmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yontmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yontmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yontmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yontmasam mı? (conditional first-person singular)
yontmasan mı? (conditional second-person singular)
yontmasa mı? (conditional singular third-person)
yontmasak mı? (conditional first-person plural)
yontmasanız mı? (conditional plural second-person)
yontmasalar mı? (conditional plural third-person)
yontmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yontmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yontmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yontmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yontmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yontmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yontmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yontmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yontmamakta mı? (progressive singular third-person)
yontmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yontmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yontmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yontmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yontmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yontmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yontmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yontmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yontmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یونتمق (yontmak, “to cut and chip, to pare down”), causative of یونمق (yonmak), from Proto-Turkic *yōn- (“to adze, plane”). The causative form took the place of the original verb.
Related to Old Turkic [script needed] (yon-, “to shave, scrape”), Azerbaijani yonmaq (“to hew, shave”) Kyrgyz жонуу (jonuu, “to whittle, hew”), Southern Altai јонор (ǰonor, “to plain, shave, slice, hew”), Uzbek yoʻnmoq.

cog

(transitive) to shape sth. by cutting it; to chisel; to hew; to whittle; to dress (stone); to sculpt, sculpture