siktirmek

siktirmek (third-person singular simple present siktirir)

siktirir (present singular third-person)
siktirmek (infinitive)
siktiren (imperfective impersonal participle)
siktirmiş (impersonal participle perfective)
siktirecek (impersonal participle prospective)
siktirdiğim (non-prospective participle personal)
siktirdiğin (non-prospective participle personal)
siktirdiği (non-prospective participle personal)
siktirdiğimiz (non-prospective participle personal)
siktirdiğiniz (non-prospective participle personal)
siktirdikleri (non-prospective participle personal)
siktireceğim (participle personal prospective)
siktireceğin (participle personal prospective)
siktireceği (participle personal prospective)
siktireceğimiz (participle personal prospective)
siktireceğiniz (participle personal prospective)
siktirecekleri (participle personal prospective)
siktirme (noun-from-verb)
siktiriş (adverbial)
siktiririm (aorist first-person indicative present singular)
siktirirsin (aorist indicative present second-person singular)
siktirir (aorist indicative present singular third-person)
siktiririz (aorist first-person indicative plural present)
siktirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
siktirirler (aorist indicative plural present third-person)
siktiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
siktiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
siktiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
siktiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
siktiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
siktiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
siktirdim (first-person indicative past perfective singular)
siktirdin (indicative past perfective second-person singular)
siktirdi (indicative past perfective singular third-person)
siktirdik (first-person indicative past perfective plural)
siktirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
siktirdiler (indicative past perfective plural third-person)
siktiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
siktiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
siktiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
siktiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
siktiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
siktiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or siktiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
siktireceğim (first-person future indicative singular)
siktireceksin (future indicative second-person singular)
siktirecek (future indicative singular third-person)
siktireceğiz (first-person future indicative plural)
siktireceksiniz (future indicative plural second-person)
siktirecekler (future indicative plural third-person)
siktirmişim (first-person inferential perfective singular)
siktirmişsin (inferential perfective second-person singular)
siktirmiş (inferential perfective singular third-person)
siktirmişiz (first-person inferential perfective plural)
siktirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
siktirmişler (inferential perfective plural third-person)
siktirirmişim (aorist first-person inferential singular)
siktirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
siktirirmiş (aorist inferential singular third-person)
siktirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
siktirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
siktirirlermiş (or siktirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
siktiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
siktiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
siktiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
siktiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
siktiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
siktiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
siktirsem (conditional first-person singular)
siktirsen (conditional second-person singular)
siktirse (conditional singular third-person)
siktirsek (conditional first-person plural)
siktirseniz (conditional plural second-person)
siktirseler (conditional plural third-person)
siktirseydim (conditional first-person perfective singular)
siktirseydin (conditional perfective second-person singular)
siktirseydi (conditional perfective singular third-person)
siktirseydik (conditional first-person perfective plural)
siktirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
siktirseydiler (conditional perfective plural third-person)
siktireyim (first-person optative singular)
siktiresin (optative second-person singular)
siktire (optative singular third-person)
siktirelim (first-person optative plural)
siktiresiniz (optative plural second-person)
siktireler (optative plural third-person)
siktirmekteyim (first-person progressive singular)
siktirmektesin (progressive second-person singular)
siktirmekte (progressive singular third-person)
siktirmekteyiz (first-person plural progressive)
siktirmektesiniz (plural progressive second-person)
siktirmekteler (plural progressive third-person)
siktirmeliyim (first-person necessitative singular)
siktirmelisin (necessitative second-person singular)
siktirmeli (necessitative singular third-person)
siktirmeliyiz (first-person necessitative plural)
siktirmelisiniz (necessitative plural second-person)
siktirmeliler (necessitative plural third-person)
siktir (imperative second-person singular)
siktirsin (imperative singular third-person)
siktirin (imperative plural second-person)
siktirsinler (imperative plural third-person)
siktirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
siktirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
siktirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
siktirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
siktirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
siktirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
siktiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
siktiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
siktiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
siktiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
siktiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
siktiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
siktirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
siktirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
siktirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
siktirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
siktirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
siktirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
siktiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
siktiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
siktiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
siktiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
siktiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
siktiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
siktirecek miyim? (first-person future indicative singular)
siktirecek misin? (future indicative second-person singular)
siktirecek mi? (future indicative singular third-person)
siktirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
siktirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
siktirecekler mi? (future indicative plural third-person)
siktirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
siktirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
siktirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
siktirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
siktirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
siktirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
siktirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
siktirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
siktirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
siktirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
siktirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
siktirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
siktiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
siktiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
siktiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
siktiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
siktiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
siktiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
siktirsem mi? (conditional first-person singular)
siktirsen mi? (conditional second-person singular)
siktirse mi? (conditional singular third-person)
siktirsek mi? (conditional first-person plural)
siktirseniz mi? (conditional plural second-person)
siktirseler mi? (conditional plural third-person)
siktirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
siktirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
siktirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
siktirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
siktirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
siktirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
siktirmekte miyim? (first-person progressive singular)
siktirmekte misin? (progressive second-person singular)
siktirmekte mi? (progressive singular third-person)
siktirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
siktirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
siktirmekteler mi? (plural progressive third-person)
siktirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
siktirmeli misin? (necessitative second-person singular)
siktirmeli mi? (necessitative singular third-person)
siktirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
siktirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
siktirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
siktirmemek (infinitive negative)
siktirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
siktirmemiş (impersonal negative participle perfective)
siktirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
siktirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
siktirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
siktirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
siktirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
siktirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
siktirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
siktirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
siktirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
siktirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
siktirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
siktirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
siktirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
siktirmeme (negative noun-from-verb)
siktirmeyiş (adverbial negative)
siktirmem (aorist first-person indicative present singular)
siktirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
siktirmez (aorist indicative present singular third-person)
siktirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
siktirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
siktirmezler (aorist indicative plural present third-person)
siktirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
siktirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
siktirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
siktirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
siktirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
siktirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
siktirmedim (first-person indicative past perfective singular)
siktirmedin (indicative past perfective second-person singular)
siktirmedi (indicative past perfective singular third-person)
siktirmedik (first-person indicative past perfective plural)
siktirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
siktirmediler (indicative past perfective plural third-person)
siktirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
siktirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
siktirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
siktirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
siktirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
siktirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
siktirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
siktirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
siktirmeyecek (future indicative singular third-person)
siktirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
siktirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
siktirmeyecekler (future indicative plural third-person)
siktirmemişim (first-person inferential perfective singular)
siktirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
siktirmemiş (inferential perfective singular third-person)
siktirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
siktirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
siktirmemişler (inferential perfective plural third-person)
siktirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
siktirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
siktirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
siktirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
siktirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
siktirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
siktirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
siktirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
siktirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
siktirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
siktirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
siktirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
siktirmesem (conditional first-person singular)
siktirmesen (conditional second-person singular)
siktirmese (conditional singular third-person)
siktirmesek (conditional first-person plural)
siktirmeseniz (conditional plural second-person)
siktirmeseler (conditional plural third-person)
siktirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
siktirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
siktirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
siktirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
siktirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
siktirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
siktirmeyeyim (first-person optative singular)
siktirmeyesin (optative second-person singular)
siktirmeye (optative singular third-person)
siktirmeyelim (first-person optative plural)
siktirmeyesiniz (optative plural second-person)
siktirmeyeler (optative plural third-person)
siktirmemekteyim (first-person progressive singular)
siktirmemektesin (progressive second-person singular)
siktirmemekte (progressive singular third-person)
siktirmemekteyiz (first-person plural progressive)
siktirmemektesiniz (plural progressive second-person)
siktirmemekteler (plural progressive third-person)
siktirmemeliyim (first-person necessitative singular)
siktirmemelisin (necessitative second-person singular)
siktirmemeli (necessitative singular third-person)
siktirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
siktirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
siktirmemeliler (necessitative plural third-person)
siktirme (imperative second-person singular)
siktirmesin (imperative singular third-person)
siktirmeyin (imperative plural second-person)
siktirmesinler (imperative plural third-person)
siktirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
siktirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
siktirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
siktirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
siktirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
siktirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
siktirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
siktirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
siktirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
siktirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
siktirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
siktirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
siktirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
siktirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
siktirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
siktirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
siktirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
siktirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
siktirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
siktirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
siktirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
siktirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
siktirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
siktirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
siktirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
siktirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
siktirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
siktirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
siktirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
siktirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
siktirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
siktirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
siktirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
siktirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
siktirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
siktirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
siktirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
siktirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
siktirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
siktirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
siktirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
siktirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
siktirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
siktirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
siktirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
siktirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
siktirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
siktirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
siktirmesem mi? (conditional first-person singular)
siktirmesen mi? (conditional second-person singular)
siktirmese mi? (conditional singular third-person)
siktirmesek mi? (conditional first-person plural)
siktirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
siktirmeseler mi? (conditional plural third-person)
siktirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
siktirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
siktirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
siktirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
siktirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
siktirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
siktirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
siktirmemekte misin? (progressive second-person singular)
siktirmemekte mi? (progressive singular third-person)
siktirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
siktirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
siktirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
siktirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
siktirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
siktirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
siktirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
siktirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
siktirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From sik- (“to fuck”) + -tir (causative suffix) + -mek (infinitive suffix).


atfetmek

head

atfetmek (third-person singular simple present atfeder)

atfeder (present singular third-person)
atfetmek (infinitive)
atfeden (imperfective impersonal participle)
atfetmiş (impersonal participle perfective)
atfedecek (impersonal participle prospective)
atfettiğim (non-prospective participle personal)
atfettiğin (non-prospective participle personal)
atfettiği (non-prospective participle personal)
atfettiğimiz (non-prospective participle personal)
atfettiğiniz (non-prospective participle personal)
atfettikleri (non-prospective participle personal)
atfedeceğim (participle personal prospective)
atfedeceğin (participle personal prospective)
atfedeceği (participle personal prospective)
atfedeceğimiz (participle personal prospective)
atfedeceğiniz (participle personal prospective)
atfedecekleri (participle personal prospective)
atfetme (noun-from-verb)
atfediş (adverbial)
atfederim (aorist first-person indicative present singular)
atfedersin (aorist indicative present second-person singular)
atfeder (aorist indicative present singular third-person)
atfederiz (aorist first-person indicative plural present)
atfedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
atfederler (aorist indicative plural present third-person)
atfediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atfediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atfediyor (imperfective indicative present singular third-person)
atfediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atfediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atfediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atfettim (first-person indicative past perfective singular)
atfettin (indicative past perfective second-person singular)
atfetti (indicative past perfective singular third-person)
atfettik (first-person indicative past perfective plural)
atfettiniz (indicative past perfective plural second-person)
atfettiler (indicative past perfective plural third-person)
atfediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atfediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atfediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atfediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atfediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atfediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or atfediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
atfedeceğim (first-person future indicative singular)
atfedeceksin (future indicative second-person singular)
atfedecek (future indicative singular third-person)
atfedeceğiz (first-person future indicative plural)
atfedeceksiniz (future indicative plural second-person)
atfedecekler (future indicative plural third-person)
atfetmişim (first-person inferential perfective singular)
atfetmişsin (inferential perfective second-person singular)
atfetmiş (inferential perfective singular third-person)
atfetmişiz (first-person inferential perfective plural)
atfetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
atfetmişler (inferential perfective plural third-person)
atfedermişim (aorist first-person inferential singular)
atfedermişsin (aorist inferential second-person singular)
atfedermiş (aorist inferential singular third-person)
atfedermişiz (aorist first-person inferential plural)
atfedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
atfederlermiş (or atfedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
atfediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atfediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atfediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atfediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atfediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atfediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atfetsem (conditional first-person singular)
atfetsen (conditional second-person singular)
atfetse (conditional singular third-person)
atfetsek (conditional first-person plural)
atfetseniz (conditional plural second-person)
atfetseler (conditional plural third-person)
atfetseydim (conditional first-person perfective singular)
atfetseydin (conditional perfective second-person singular)
atfetseydi (conditional perfective singular third-person)
atfetseydik (conditional first-person perfective plural)
atfetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
atfetseydiler (conditional perfective plural third-person)
atfedeyim (first-person optative singular)
atfedesin (optative second-person singular)
atfede (optative singular third-person)
atfedelim (first-person optative plural)
atfedesiniz (optative plural second-person)
atfedeler (optative plural third-person)
atfetmekteyim (first-person progressive singular)
atfetmektesin (progressive second-person singular)
atfetmekte (progressive singular third-person)
atfetmekteyiz (first-person plural progressive)
atfetmektesiniz (plural progressive second-person)
atfetmekteler (plural progressive third-person)
atfetmeliyim (first-person necessitative singular)
atfetmelisin (necessitative second-person singular)
atfetmeli (necessitative singular third-person)
atfetmeliyiz (first-person necessitative plural)
atfetmelisiniz (necessitative plural second-person)
atfetmeliler (necessitative plural third-person)
atfet (imperative second-person singular)
atfetsin (imperative singular third-person)
atfedin (imperative plural second-person)
or atfediniz (imperative plural second-person)
atfetsinler (imperative plural third-person)
atfeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
atfeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
atfeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
atfeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
atfeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
atfederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
atfediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atfediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atfediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atfediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atfediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atfediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atfettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
atfettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
atfetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
atfettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
atfettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
atfettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
atfediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atfediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atfediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atfediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atfediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atfediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atfedecek miyim? (first-person future indicative singular)
atfedecek misin? (future indicative second-person singular)
atfedecek mi? (future indicative singular third-person)
atfedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
atfedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
atfedecekler mi? (future indicative plural third-person)
atfetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
atfetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
atfetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
atfetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
atfetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
atfetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
atfeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
atfeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
atfeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
atfeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
atfeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
atfederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
atfediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atfediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atfediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atfediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atfediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atfediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atfetsem mi? (conditional first-person singular)
atfetsen mi? (conditional second-person singular)
atfetse mi? (conditional singular third-person)
atfetsek mi? (conditional first-person plural)
atfetseniz mi? (conditional plural second-person)
atfetseler mi? (conditional plural third-person)
atfetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
atfetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
atfetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
atfetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
atfetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
atfetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
atfetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
atfetmekte misin? (progressive second-person singular)
atfetmekte mi? (progressive singular third-person)
atfetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
atfetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
atfetmekteler mi? (plural progressive third-person)
atfetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
atfetmeli misin? (necessitative second-person singular)
atfetmeli mi? (necessitative singular third-person)
atfetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
atfetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
atfetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
atfetmemek (infinitive negative)
atfetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
atfetmemiş (impersonal negative participle perfective)
atfetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
atfetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
atfetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
atfetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
atfetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
atfetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
atfetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
atfetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
atfetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
atfetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
atfetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
atfetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
atfetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
atfetmeme (negative noun-from-verb)
atfetmeyiş (adverbial negative)
atfetmem (aorist first-person indicative present singular)
atfetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
atfetmez (aorist indicative present singular third-person)
atfetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
atfetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
atfetmezler (aorist indicative plural present third-person)
atfetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atfetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atfetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
atfetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atfetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atfetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atfetmedim (first-person indicative past perfective singular)
atfetmedin (indicative past perfective second-person singular)
atfetmedi (indicative past perfective singular third-person)
atfetmedik (first-person indicative past perfective plural)
atfetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
atfetmediler (indicative past perfective plural third-person)
atfetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atfetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atfetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atfetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atfetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atfetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
atfetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
atfetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
atfetmeyecek (future indicative singular third-person)
atfetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
atfetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
atfetmeyecekler (future indicative plural third-person)
atfetmemişim (first-person inferential perfective singular)
atfetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
atfetmemiş (inferential perfective singular third-person)
atfetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
atfetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
atfetmemişler (inferential perfective plural third-person)
atfetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
atfetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
atfetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
atfetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
atfetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
atfetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
atfetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atfetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atfetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atfetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atfetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atfetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atfetmesem (conditional first-person singular)
atfetmesen (conditional second-person singular)
atfetmese (conditional singular third-person)
atfetmesek (conditional first-person plural)
atfetmeseniz (conditional plural second-person)
atfetmeseler (conditional plural third-person)
atfetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
atfetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
atfetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
atfetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
atfetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
atfetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
atfetmeyeyim (first-person optative singular)
atfetmeyesin (optative second-person singular)
atfetmeye (optative singular third-person)
atfetmeyelim (first-person optative plural)
atfetmeyesiniz (optative plural second-person)
atfetmeyeler (optative plural third-person)
atfetmemekteyim (first-person progressive singular)
atfetmemektesin (progressive second-person singular)
atfetmemekte (progressive singular third-person)
atfetmemekteyiz (first-person plural progressive)
atfetmemektesiniz (plural progressive second-person)
atfetmemekteler (plural progressive third-person)
atfetmemeliyim (first-person necessitative singular)
atfetmemelisin (necessitative second-person singular)
atfetmemeli (necessitative singular third-person)
atfetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
atfetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
atfetmemeliler (necessitative plural third-person)
atfetme (imperative second-person singular)
atfetmesin (imperative singular third-person)
atfetmeyin (imperative plural second-person)
or atfetmeyiniz (imperative plural second-person)
atfetmesinler (imperative plural third-person)
atfetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
atfetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
atfetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
atfetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
atfetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
atfetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
atfetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atfetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atfetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atfetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atfetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atfetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atfetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
atfetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
atfetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
atfetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
atfetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
atfetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
atfetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atfetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atfetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atfetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atfetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atfetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atfetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
atfetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
atfetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
atfetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
atfetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
atfetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
atfetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
atfetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
atfetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
atfetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
atfetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
atfetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
atfetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
atfetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
atfetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
atfetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
atfetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
atfetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
atfetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atfetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atfetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atfetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atfetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atfetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atfetmesem mi? (conditional first-person singular)
atfetmesen mi? (conditional second-person singular)
atfetmese mi? (conditional singular third-person)
atfetmesek mi? (conditional first-person plural)
atfetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
atfetmeseler mi? (conditional plural third-person)
atfetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
atfetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
atfetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
atfetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
atfetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
atfetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
atfetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
atfetmemekte misin? (progressive second-person singular)
atfetmemekte mi? (progressive singular third-person)
atfetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
atfetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
atfetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
atfetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
atfetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
atfetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
atfetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
atfetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
atfetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish عتفایتمك (atfetmek), equivalent to atıf + etmek.


tırmanmak

tırmanmak (third-person singular simple present tırmanır)

tırmanır (present singular third-person)
tırmanmak (infinitive)
tırmanan (imperfective impersonal participle)
tırmanmış (impersonal participle perfective)
tırmanacak (impersonal participle prospective)
tırmandığım (non-prospective participle personal)
tırmandığın (non-prospective participle personal)
tırmandığı (non-prospective participle personal)
tırmandığımız (non-prospective participle personal)
tırmandığınız (non-prospective participle personal)
tırmandıkları (non-prospective participle personal)
tırmanacağım (participle personal prospective)
tırmanacağın (participle personal prospective)
tırmanacağı (participle personal prospective)
tırmanacağımız (participle personal prospective)
tırmanacağınız (participle personal prospective)
tırmanacakları (participle personal prospective)
tırmanma (noun-from-verb)
tırmanış (adverbial)
tırmanırım (aorist first-person indicative present singular)
tırmanırsın (aorist indicative present second-person singular)
tırmanır (aorist indicative present singular third-person)
tırmanırız (aorist first-person indicative plural present)
tırmanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tırmanırlar (aorist indicative plural present third-person)
tırmanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tırmanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tırmanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tırmanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tırmanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tırmanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tırmandım (first-person indicative past perfective singular)
tırmandın (indicative past perfective second-person singular)
tırmandı (indicative past perfective singular third-person)
tırmandık (first-person indicative past perfective plural)
tırmandınız (indicative past perfective plural second-person)
tırmandılar (indicative past perfective plural third-person)
tırmanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tırmanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tırmanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tırmanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tırmanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tırmanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tırmanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tırmanacağım (first-person future indicative singular)
tırmanacaksın (future indicative second-person singular)
tırmanacak (future indicative singular third-person)
tırmanacağız (first-person future indicative plural)
tırmanacaksınız (future indicative plural second-person)
tırmanacaklar (future indicative plural third-person)
tırmanmışım (first-person inferential perfective singular)
tırmanmışsın (inferential perfective second-person singular)
tırmanmış (inferential perfective singular third-person)
tırmanmışız (first-person inferential perfective plural)
tırmanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tırmanmışlar (inferential perfective plural third-person)
tırmanırmışım (aorist first-person inferential singular)
tırmanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tırmanırmış (aorist inferential singular third-person)
tırmanırmışız (aorist first-person inferential plural)
tırmanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tırmanırlarmış (or tırmanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tırmanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tırmanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tırmanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tırmanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tırmanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tırmanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tırmansam (conditional first-person singular)
tırmansan (conditional second-person singular)
tırmansa (conditional singular third-person)
tırmansak (conditional first-person plural)
tırmansanız (conditional plural second-person)
tırmansalar (conditional plural third-person)
tırmansaydım (conditional first-person perfective singular)
tırmansaydın (conditional perfective second-person singular)
tırmansaydı (conditional perfective singular third-person)
tırmansaydık (conditional first-person perfective plural)
tırmansaydınız (conditional perfective plural second-person)
tırmansaydılar (conditional perfective plural third-person)
tırmanayım (first-person optative singular)
tırmanasın (optative second-person singular)
tırmana (optative singular third-person)
tırmanalım (first-person optative plural)
tırmanasınız (optative plural second-person)
tırmanalar (optative plural third-person)
tırmanmaktayım (first-person progressive singular)
tırmanmaktasın (progressive second-person singular)
tırmanmakta (progressive singular third-person)
tırmanmaktayız (first-person plural progressive)
tırmanmaktasınız (plural progressive second-person)
tırmanmaktalar (plural progressive third-person)
tırmanmalıyım (first-person necessitative singular)
tırmanmalısın (necessitative second-person singular)
tırmanmalı (necessitative singular third-person)
tırmanmalıyız (first-person necessitative plural)
tırmanmalısınız (necessitative plural second-person)
tırmanmalılar (necessitative plural third-person)
tırman (imperative second-person singular)
tırmansın (imperative singular third-person)
tırmanın (imperative plural second-person)
tırmansınlar (imperative plural third-person)
tırmanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tırmanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tırmanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tırmanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tırmanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tırmanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tırmanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tırmanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tırmanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tırmanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tırmanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tırmanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tırmandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tırmandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tırmandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tırmandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tırmandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tırmandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tırmanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tırmanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tırmanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tırmanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tırmanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tırmanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tırmanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tırmanacak mısın? (future indicative second-person singular)
tırmanacak mı? (future indicative singular third-person)
tırmanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tırmanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tırmanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tırmanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tırmanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tırmanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tırmanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tırmanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tırmanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tırmanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tırmanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tırmanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tırmanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tırmanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tırmanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tırmanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tırmanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tırmanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tırmanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tırmanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tırmanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tırmansam mı? (conditional first-person singular)
tırmansan mı? (conditional second-person singular)
tırmansa mı? (conditional singular third-person)
tırmansak mı? (conditional first-person plural)
tırmansanız mı? (conditional plural second-person)
tırmansalar mı? (conditional plural third-person)
tırmansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tırmansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tırmansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tırmansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tırmansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tırmansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tırmanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tırmanmakta mısın? (progressive second-person singular)
tırmanmakta mı? (progressive singular third-person)
tırmanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tırmanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tırmanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tırmanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tırmanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tırmanmalı mı? (necessitative singular third-person)
tırmanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tırmanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tırmanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tırmanmamak (infinitive negative)
tırmanmayan (imperfective impersonal negative participle)
tırmanmamış (impersonal negative participle perfective)
tırmanmayacak (impersonal negative participle prospective)
tırmanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tırmanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tırmanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tırmanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tırmanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tırmanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tırmanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tırmanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tırmanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tırmanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tırmanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tırmanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tırmanmama (negative noun-from-verb)
tırmanmayış (adverbial negative)
tırmanmam (aorist first-person indicative present singular)
tırmanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tırmanmaz (aorist indicative present singular third-person)
tırmanmayız (aorist first-person indicative plural present)
tırmanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tırmanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tırmanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tırmanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tırmanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tırmanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tırmanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tırmanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tırmanmadım (first-person indicative past perfective singular)
tırmanmadın (indicative past perfective second-person singular)
tırmanmadı (indicative past perfective singular third-person)
tırmanmadık (first-person indicative past perfective plural)
tırmanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tırmanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tırmanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tırmanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tırmanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tırmanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tırmanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tırmanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tırmanmayacağım (first-person future indicative singular)
tırmanmayacaksın (future indicative second-person singular)
tırmanmayacak (future indicative singular third-person)
tırmanmayacağız (first-person future indicative plural)
tırmanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tırmanmayacaklar (future indicative plural third-person)
tırmanmamışım (first-person inferential perfective singular)
tırmanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tırmanmamış (inferential perfective singular third-person)
tırmanmamışız (first-person inferential perfective plural)
tırmanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tırmanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tırmanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tırmanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tırmanmazmış (aorist inferential singular third-person)
tırmanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tırmanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tırmanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tırmanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tırmanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tırmanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tırmanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tırmanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tırmanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tırmanmasam (conditional first-person singular)
tırmanmasan (conditional second-person singular)
tırmanmasa (conditional singular third-person)
tırmanmasak (conditional first-person plural)
tırmanmasanız (conditional plural second-person)
tırmanmasalar (conditional plural third-person)
tırmanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tırmanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tırmanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tırmanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tırmanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tırmanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tırmanmayayım (first-person optative singular)
tırmanmayasın (optative second-person singular)
tırmanmaya (optative singular third-person)
tırmanmayalım (first-person optative plural)
tırmanmayasınız (optative plural second-person)
tırmanmayalar (optative plural third-person)
tırmanmamaktayım (first-person progressive singular)
tırmanmamaktasın (progressive second-person singular)
tırmanmamakta (progressive singular third-person)
tırmanmamaktayız (first-person plural progressive)
tırmanmamaktasınız (plural progressive second-person)
tırmanmamaktalar (plural progressive third-person)
tırmanmamalıyım (first-person necessitative singular)
tırmanmamalısın (necessitative second-person singular)
tırmanmamalı (necessitative singular third-person)
tırmanmamalıyız (first-person necessitative plural)
tırmanmamalısınız (necessitative plural second-person)
tırmanmamalılar (necessitative plural third-person)
tırmanma (imperative second-person singular)
tırmanmasın (imperative singular third-person)
tırmanmayın (imperative plural second-person)
tırmanmasınlar (imperative plural third-person)
tırmanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tırmanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tırmanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tırmanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tırmanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tırmanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tırmanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tırmanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tırmanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tırmanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tırmanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tırmanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tırmanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tırmanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tırmanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tırmanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tırmanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tırmanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tırmanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tırmanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tırmanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tırmanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tırmanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tırmanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tırmanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tırmanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tırmanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tırmanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tırmanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tırmanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tırmanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tırmanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tırmanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tırmanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tırmanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tırmanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tırmanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tırmanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tırmanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tırmanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tırmanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tırmanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tırmanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tırmanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tırmanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tırmanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tırmanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tırmanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tırmanmasam mı? (conditional first-person singular)
tırmanmasan mı? (conditional second-person singular)
tırmanmasa mı? (conditional singular third-person)
tırmanmasak mı? (conditional first-person plural)
tırmanmasanız mı? (conditional plural second-person)
tırmanmasalar mı? (conditional plural third-person)
tırmanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tırmanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tırmanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tırmanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tırmanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tırmanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tırmanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tırmanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tırmanmamakta mı? (progressive singular third-person)
tırmanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tırmanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tırmanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tırmanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tırmanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tırmanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tırmanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tırmanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tırmanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish طرمانمق (“to cling or climb with the claws”), verb formed from طرناق (tırnak).

inh

Yolcularını İzmırden ayıran tren Kemerle Kızılçullu arasındaki yokuşu ağır solumalarla tırmandıktan sonra sür'atle ilerilemeğe başladı.

1936 February 8, H. Günay, “Gezmen muharririmizin intibaları”, in Yeni Asır:


yaşa

second-person singular imperative of yaşamak


çene çalmak

head

çene çalmak (third-person singular simple present çene çalar)

çene çalar (present singular third-person)

— Kurbanınız olayım, hanımefendi.. Bir şey daha çalınız!
— Işte, çene çalıyoruz ya, yetmez mi?

1936 March 26, Vakit page 1, caption below cartoon of man chatting up lady piano player

(please add an English translation of this quotation)


anlama

second-person singular negative imperative of anlamak


basılmak

basılmak (third-person singular simple present basılır)


haşlamak

haşlamak (third-person singular simple present haşlar)

haşlar (present singular third-person)
haşlamak (infinitive)
haşlayan (imperfective impersonal participle)
haşlamış (impersonal participle perfective)
haşlayacak (impersonal participle prospective)
haşladığım (non-prospective participle personal)
haşladığın (non-prospective participle personal)
haşladığı (non-prospective participle personal)
haşladığımız (non-prospective participle personal)
haşladığınız (non-prospective participle personal)
haşladıkları (non-prospective participle personal)
haşlayacağım (participle personal prospective)
haşlayacağın (participle personal prospective)
haşlayacağı (participle personal prospective)
haşlayacağımız (participle personal prospective)
haşlayacağınız (participle personal prospective)
haşlayacakları (participle personal prospective)
haşlama (noun-from-verb)
haşlayış (adverbial)
haşlarım (aorist first-person indicative present singular)
haşlarsın (aorist indicative present second-person singular)
haşlar (aorist indicative present singular third-person)
haşlarız (aorist first-person indicative plural present)
haşlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
haşlarlar (aorist indicative plural present third-person)
haşlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
haşlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
haşlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
haşlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
haşlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
haşlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
haşladım (first-person indicative past perfective singular)
haşladın (indicative past perfective second-person singular)
haşladı (indicative past perfective singular third-person)
haşladık (first-person indicative past perfective plural)
haşladınız (indicative past perfective plural second-person)
haşladılar (indicative past perfective plural third-person)
haşlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
haşlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
haşlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
haşlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
haşlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
haşlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
haşlayacağım (first-person future indicative singular)
haşlayacaksın (future indicative second-person singular)
haşlayacak (future indicative singular third-person)
haşlayacağız (first-person future indicative plural)
haşlayacaksınız (future indicative plural second-person)
haşlayacaklar (future indicative plural third-person)
haşlamışım (first-person inferential perfective singular)
haşlamışsın (inferential perfective second-person singular)
haşlamış (inferential perfective singular third-person)
haşlamışız (first-person inferential perfective plural)
haşlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
haşlamışlar (inferential perfective plural third-person)
haşlarmışım (aorist first-person inferential singular)
haşlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
haşlarmış (aorist inferential singular third-person)
haşlarmışız (aorist first-person inferential plural)
haşlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
haşlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
haşlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
haşlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
haşlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
haşlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
haşlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
haşlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
haşlasam (conditional first-person singular)
haşlasan (conditional second-person singular)
haşlasa (conditional singular third-person)
haşlasak (conditional first-person plural)
haşlasanız (conditional plural second-person)
haşlasalar (conditional plural third-person)
haşlasaydım (conditional first-person perfective singular)
haşlasaydın (conditional perfective second-person singular)
haşlasaydı (conditional perfective singular third-person)
haşlasaydık (conditional first-person perfective plural)
haşlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
haşlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
haşlayayım (first-person optative singular)
haşlayasın (optative second-person singular)
haşlaya (optative singular third-person)
haşlayalım (first-person optative plural)
haşlayasınız (optative plural second-person)
haşlayalar (optative plural third-person)
haşlamaktayım (first-person progressive singular)
haşlamaktasın (progressive second-person singular)
haşlamakta (progressive singular third-person)
haşlamaktayız (first-person plural progressive)
haşlamaktasınız (plural progressive second-person)
haşlamaktalar (plural progressive third-person)
haşlamalıyım (first-person necessitative singular)
haşlamalısın (necessitative second-person singular)
haşlamalı (necessitative singular third-person)
haşlamalıyız (first-person necessitative plural)
haşlamalısınız (necessitative plural second-person)
haşlamalılar (necessitative plural third-person)
haşla (imperative second-person singular)
haşlasın (imperative singular third-person)
haşlayın (imperative plural second-person)
haşlasınlar (imperative plural third-person)
haşlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
haşlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
haşlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
haşlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
haşlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
haşlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
haşlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
haşlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
haşlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
haşlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
haşlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
haşlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
haşladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
haşladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
haşladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
haşladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
haşladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
haşladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
haşlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
haşlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
haşlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
haşlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
haşlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
haşlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
haşlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
haşlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
haşlayacak mı? (future indicative singular third-person)
haşlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
haşlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
haşlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
haşlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
haşlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
haşlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
haşlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
haşlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
haşlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
haşlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
haşlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
haşlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
haşlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
haşlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
haşlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
haşlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
haşlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
haşlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
haşlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
haşlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
haşlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
haşlasam mı? (conditional first-person singular)
haşlasan mı? (conditional second-person singular)
haşlasa mı? (conditional singular third-person)
haşlasak mı? (conditional first-person plural)
haşlasanız mı? (conditional plural second-person)
haşlasalar mı? (conditional plural third-person)
haşlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
haşlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
haşlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
haşlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
haşlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
haşlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
haşlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
haşlamakta mısın? (progressive second-person singular)
haşlamakta mı? (progressive singular third-person)
haşlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
haşlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
haşlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
haşlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
haşlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
haşlamalı mı? (necessitative singular third-person)
haşlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
haşlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
haşlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
haşlamamak (infinitive negative)
haşlamayan (imperfective impersonal negative participle)
haşlamamış (impersonal negative participle perfective)
haşlamayacak (impersonal negative participle prospective)
haşlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
haşlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
haşlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
haşlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
haşlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
haşlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
haşlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
haşlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
haşlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
haşlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
haşlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
haşlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
haşlamama (negative noun-from-verb)
haşlamayış (adverbial negative)
haşlamam (aorist first-person indicative present singular)
haşlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
haşlamaz (aorist indicative present singular third-person)
haşlamayız (aorist first-person indicative plural present)
haşlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
haşlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
haşlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
haşlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
haşlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
haşlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
haşlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
haşlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
haşlamadım (first-person indicative past perfective singular)
haşlamadın (indicative past perfective second-person singular)
haşlamadı (indicative past perfective singular third-person)
haşlamadık (first-person indicative past perfective plural)
haşlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
haşlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
haşlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
haşlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
haşlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
haşlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
haşlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
haşlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
haşlamayacağım (first-person future indicative singular)
haşlamayacaksın (future indicative second-person singular)
haşlamayacak (future indicative singular third-person)
haşlamayacağız (first-person future indicative plural)
haşlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
haşlamayacaklar (future indicative plural third-person)
haşlamamışım (first-person inferential perfective singular)
haşlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
haşlamamış (inferential perfective singular third-person)
haşlamamışız (first-person inferential perfective plural)
haşlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
haşlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
haşlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
haşlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
haşlamazmış (aorist inferential singular third-person)
haşlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
haşlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
haşlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
haşlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
haşlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
haşlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
haşlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
haşlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
haşlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
haşlamasam (conditional first-person singular)
haşlamasan (conditional second-person singular)
haşlamasa (conditional singular third-person)
haşlamasak (conditional first-person plural)
haşlamasanız (conditional plural second-person)
haşlamasalar (conditional plural third-person)
haşlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
haşlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
haşlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
haşlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
haşlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
haşlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
haşlamayayım (first-person optative singular)
haşlamayasın (optative second-person singular)
haşlamaya (optative singular third-person)
haşlamayalım (first-person optative plural)
haşlamayasınız (optative plural second-person)
haşlamayalar (optative plural third-person)
haşlamamaktayım (first-person progressive singular)
haşlamamaktasın (progressive second-person singular)
haşlamamakta (progressive singular third-person)
haşlamamaktayız (first-person plural progressive)
haşlamamaktasınız (plural progressive second-person)
haşlamamaktalar (plural progressive third-person)
haşlamamalıyım (first-person necessitative singular)
haşlamamalısın (necessitative second-person singular)
haşlamamalı (necessitative singular third-person)
haşlamamalıyız (first-person necessitative plural)
haşlamamalısınız (necessitative plural second-person)
haşlamamalılar (necessitative plural third-person)
haşlama (imperative second-person singular)
haşlamasın (imperative singular third-person)
haşlamayın (imperative plural second-person)
haşlamasınlar (imperative plural third-person)
haşlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
haşlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
haşlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
haşlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
haşlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
haşlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
haşlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
haşlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
haşlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
haşlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
haşlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
haşlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
haşlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
haşlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
haşlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
haşlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
haşlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
haşlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
haşlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
haşlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
haşlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
haşlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
haşlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
haşlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
haşlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
haşlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
haşlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
haşlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
haşlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
haşlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
haşlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
haşlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
haşlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
haşlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
haşlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
haşlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
haşlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
haşlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
haşlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
haşlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
haşlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
haşlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
haşlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
haşlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
haşlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
haşlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
haşlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
haşlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
haşlamasam mı? (conditional first-person singular)
haşlamasan mı? (conditional second-person singular)
haşlamasa mı? (conditional singular third-person)
haşlamasak mı? (conditional first-person plural)
haşlamasanız mı? (conditional plural second-person)
haşlamasalar mı? (conditional plural third-person)
haşlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
haşlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
haşlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
haşlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
haşlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
haşlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
haşlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
haşlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
haşlamamakta mı? (progressive singular third-person)
haşlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
haşlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
haşlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
haşlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
haşlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
haşlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
haşlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
haşlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
haşlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish خاشلامق (haşlamak). Çağbayır derives the root from Armenian խաշ (xaš) while Nişanyan derives from Turkish aş.

(cooking) to boil (to cook in boiling water: compare with kaynatmak)


sürüklemek

sürüklemek (third-person singular simple present sürükler)

sürükler (present singular third-person)

From Ottoman Turkish سوروكلمك (sürüklemek). Related to sürmek.

(figurative) to drag (bring a reluctant person along)

(nautical) to move a ship from its anchor or mooring by force of wind or water


kapatılmak

kapatılmak (third-person singular simple present kapatılır)

kapatılır (present singular third-person)