bahsetmek

bahsetmek (third-person singular simple present bahseder)

bahseder (present singular third-person)
bahsetmek (infinitive)
bahseden (imperfective impersonal participle)
bahsetmiş (impersonal participle perfective)
bahsedecek (impersonal participle prospective)
bahsettiğim (non-prospective participle personal)
bahsettiğin (non-prospective participle personal)
bahsettiği (non-prospective participle personal)
bahsettiğimiz (non-prospective participle personal)
bahsettiğiniz (non-prospective participle personal)
bahsettikleri (non-prospective participle personal)
bahsedeceğim (participle personal prospective)
bahsedeceğin (participle personal prospective)
bahsedeceği (participle personal prospective)
bahsedeceğimiz (participle personal prospective)
bahsedeceğiniz (participle personal prospective)
bahsedecekleri (participle personal prospective)
bahsetme (noun-from-verb)
bahsediş (adverbial)
bahsederim (aorist first-person indicative present singular)
bahsedersin (aorist indicative present second-person singular)
bahseder (aorist indicative present singular third-person)
bahsederiz (aorist first-person indicative plural present)
bahsedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
bahsederler (aorist indicative plural present third-person)
bahsediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bahsediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bahsediyor (imperfective indicative present singular third-person)
bahsediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bahsediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bahsediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bahsettim (first-person indicative past perfective singular)
bahsettin (indicative past perfective second-person singular)
bahsetti (indicative past perfective singular third-person)
bahsettik (first-person indicative past perfective plural)
bahsettiniz (indicative past perfective plural second-person)
bahsettiler (indicative past perfective plural third-person)
bahsediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bahsediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bahsediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bahsediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bahsediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bahsediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bahsediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bahsedeceğim (first-person future indicative singular)
bahsedeceksin (future indicative second-person singular)
bahsedecek (future indicative singular third-person)
bahsedeceğiz (first-person future indicative plural)
bahsedeceksiniz (future indicative plural second-person)
bahsedecekler (future indicative plural third-person)
bahsetmişim (first-person inferential perfective singular)
bahsetmişsin (inferential perfective second-person singular)
bahsetmiş (inferential perfective singular third-person)
bahsetmişiz (first-person inferential perfective plural)
bahsetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bahsetmişler (inferential perfective plural third-person)
bahsedermişim (aorist first-person inferential singular)
bahsedermişsin (aorist inferential second-person singular)
bahsedermiş (aorist inferential singular third-person)
bahsedermişiz (aorist first-person inferential plural)
bahsedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bahsederlermiş (or bahsedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
bahsediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bahsediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bahsediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bahsediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bahsediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bahsediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bahsetsem (conditional first-person singular)
bahsetsen (conditional second-person singular)
bahsetse (conditional singular third-person)
bahsetsek (conditional first-person plural)
bahsetseniz (conditional plural second-person)
bahsetseler (conditional plural third-person)
bahsetseydim (conditional first-person perfective singular)
bahsetseydin (conditional perfective second-person singular)
bahsetseydi (conditional perfective singular third-person)
bahsetseydik (conditional first-person perfective plural)
bahsetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bahsetseydiler (conditional perfective plural third-person)
bahsedeyim (first-person optative singular)
bahsedesin (optative second-person singular)
bahsede (optative singular third-person)
bahsedelim (first-person optative plural)
bahsedesiniz (optative plural second-person)
bahsedeler (optative plural third-person)
bahsetmekteyim (first-person progressive singular)
bahsetmektesin (progressive second-person singular)
bahsetmekte (progressive singular third-person)
bahsetmekteyiz (first-person plural progressive)
bahsetmektesiniz (plural progressive second-person)
bahsetmekteler (plural progressive third-person)
bahsetmeliyim (first-person necessitative singular)
bahsetmelisin (necessitative second-person singular)
bahsetmeli (necessitative singular third-person)
bahsetmeliyiz (first-person necessitative plural)
bahsetmelisiniz (necessitative plural second-person)
bahsetmeliler (necessitative plural third-person)
bahset (imperative second-person singular)
bahsetsin (imperative singular third-person)
bahsedin (imperative plural second-person)
or bahsediniz (imperative plural second-person)
bahsetsinler (imperative plural third-person)
bahseder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bahseder misin? (aorist indicative present second-person singular)
bahseder mi? (aorist indicative present singular third-person)
bahseder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bahseder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bahsederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bahsediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bahsediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bahsediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bahsediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bahsediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bahsediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bahsettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bahsettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bahsetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
bahsettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bahsettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bahsettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bahsediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bahsediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bahsediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bahsediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bahsediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bahsediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bahsedecek miyim? (first-person future indicative singular)
bahsedecek misin? (future indicative second-person singular)
bahsedecek mi? (future indicative singular third-person)
bahsedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bahsedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bahsedecekler mi? (future indicative plural third-person)
bahsetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bahsetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bahsetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bahsetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bahsetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bahsetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bahseder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bahseder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bahseder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bahseder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bahseder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bahsederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bahsediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bahsediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bahsediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bahsediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bahsediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bahsediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bahsetsem mi? (conditional first-person singular)
bahsetsen mi? (conditional second-person singular)
bahsetse mi? (conditional singular third-person)
bahsetsek mi? (conditional first-person plural)
bahsetseniz mi? (conditional plural second-person)
bahsetseler mi? (conditional plural third-person)
bahsetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bahsetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bahsetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bahsetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bahsetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bahsetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bahsetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
bahsetmekte misin? (progressive second-person singular)
bahsetmekte mi? (progressive singular third-person)
bahsetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bahsetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bahsetmekteler mi? (plural progressive third-person)
bahsetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
bahsetmeli misin? (necessitative second-person singular)
bahsetmeli mi? (necessitative singular third-person)
bahsetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bahsetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bahsetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bahsetmemek (infinitive negative)
bahsetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bahsetmemiş (impersonal negative participle perfective)
bahsetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bahsetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bahsetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bahsetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bahsetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bahsetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bahsetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bahsetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bahsetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bahsetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bahsetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bahsetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bahsetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bahsetmeme (negative noun-from-verb)
bahsetmeyiş (adverbial negative)
bahsetmem (aorist first-person indicative present singular)
bahsetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bahsetmez (aorist indicative present singular third-person)
bahsetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bahsetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bahsetmezler (aorist indicative plural present third-person)
bahsetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bahsetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bahsetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bahsetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bahsetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bahsetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bahsetmedim (first-person indicative past perfective singular)
bahsetmedin (indicative past perfective second-person singular)
bahsetmedi (indicative past perfective singular third-person)
bahsetmedik (first-person indicative past perfective plural)
bahsetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bahsetmediler (indicative past perfective plural third-person)
bahsetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bahsetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bahsetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bahsetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bahsetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bahsetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bahsetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bahsetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bahsetmeyecek (future indicative singular third-person)
bahsetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bahsetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bahsetmeyecekler (future indicative plural third-person)
bahsetmemişim (first-person inferential perfective singular)
bahsetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bahsetmemiş (inferential perfective singular third-person)
bahsetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bahsetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bahsetmemişler (inferential perfective plural third-person)
bahsetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bahsetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bahsetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bahsetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bahsetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bahsetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bahsetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bahsetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bahsetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bahsetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bahsetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bahsetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bahsetmesem (conditional first-person singular)
bahsetmesen (conditional second-person singular)
bahsetmese (conditional singular third-person)
bahsetmesek (conditional first-person plural)
bahsetmeseniz (conditional plural second-person)
bahsetmeseler (conditional plural third-person)
bahsetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bahsetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bahsetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bahsetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bahsetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bahsetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bahsetmeyeyim (first-person optative singular)
bahsetmeyesin (optative second-person singular)
bahsetmeye (optative singular third-person)
bahsetmeyelim (first-person optative plural)
bahsetmeyesiniz (optative plural second-person)
bahsetmeyeler (optative plural third-person)
bahsetmemekteyim (first-person progressive singular)
bahsetmemektesin (progressive second-person singular)
bahsetmemekte (progressive singular third-person)
bahsetmemekteyiz (first-person plural progressive)
bahsetmemektesiniz (plural progressive second-person)
bahsetmemekteler (plural progressive third-person)
bahsetmemeliyim (first-person necessitative singular)
bahsetmemelisin (necessitative second-person singular)
bahsetmemeli (necessitative singular third-person)
bahsetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bahsetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bahsetmemeliler (necessitative plural third-person)
bahsetme (imperative second-person singular)
bahsetmesin (imperative singular third-person)
bahsetmeyin (imperative plural second-person)
or bahsetmeyiniz (imperative plural second-person)
bahsetmesinler (imperative plural third-person)
bahsetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bahsetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bahsetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bahsetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bahsetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bahsetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bahsetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bahsetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bahsetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bahsetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bahsetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bahsetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bahsetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bahsetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bahsetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bahsetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bahsetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bahsetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bahsetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bahsetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bahsetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bahsetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bahsetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bahsetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bahsetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bahsetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bahsetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bahsetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bahsetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bahsetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bahsetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bahsetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bahsetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bahsetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bahsetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bahsetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bahsetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bahsetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bahsetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
bahsetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bahsetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bahsetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bahsetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bahsetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bahsetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bahsetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bahsetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bahsetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bahsetmesem mi? (conditional first-person singular)
bahsetmesen mi? (conditional second-person singular)
bahsetmese mi? (conditional singular third-person)
bahsetmesek mi? (conditional first-person plural)
bahsetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bahsetmeseler mi? (conditional plural third-person)
bahsetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bahsetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bahsetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bahsetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bahsetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bahsetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bahsetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bahsetmemekte misin? (progressive second-person singular)
bahsetmemekte mi? (progressive singular third-person)
bahsetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bahsetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bahsetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bahsetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bahsetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bahsetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bahsetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bahsetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bahsetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بحث (baḥs̠), from Arabic بَحْث (baḥṯ), morphologically bahis + etmek.

inh+

(with ablative) To mention, to say something on a topic.


güncellemek

head

güncellemek (third-person singular simple present günceller)

günceller (present singular third-person)
güncellemek (infinitive)
güncelleyen (imperfective impersonal participle)
güncellemiş (impersonal participle perfective)
güncelleyecek (impersonal participle prospective)
güncellediğim (non-prospective participle personal)
güncellediğin (non-prospective participle personal)
güncellediği (non-prospective participle personal)
güncellediğimiz (non-prospective participle personal)
güncellediğiniz (non-prospective participle personal)
güncelledikleri (non-prospective participle personal)
güncelleyeceğim (participle personal prospective)
güncelleyeceğin (participle personal prospective)
güncelleyeceği (participle personal prospective)
güncelleyeceğimiz (participle personal prospective)
güncelleyeceğiniz (participle personal prospective)
güncelleyecekleri (participle personal prospective)
güncelleme (noun-from-verb)
güncelleyiş (adverbial)
güncellerim (aorist first-person indicative present singular)
güncellersin (aorist indicative present second-person singular)
günceller (aorist indicative present singular third-person)
güncelleriz (aorist first-person indicative plural present)
güncellersiniz (aorist indicative plural present second-person)
güncellerler (aorist indicative plural present third-person)
güncelliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güncelliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güncelliyor (imperfective indicative present singular third-person)
güncelliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güncelliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güncelliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güncelledim (first-person indicative past perfective singular)
güncelledin (indicative past perfective second-person singular)
güncelledi (indicative past perfective singular third-person)
güncelledik (first-person indicative past perfective plural)
güncellediniz (indicative past perfective plural second-person)
güncellediler (indicative past perfective plural third-person)
güncelliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güncelliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güncelliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güncelliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güncelliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güncelliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
güncelleyeceğim (first-person future indicative singular)
güncelleyeceksin (future indicative second-person singular)
güncelleyecek (future indicative singular third-person)
güncelleyeceğiz (first-person future indicative plural)
güncelleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güncelleyecekler (future indicative plural third-person)
güncellemişim (first-person inferential perfective singular)
güncellemişsin (inferential perfective second-person singular)
güncellemiş (inferential perfective singular third-person)
güncellemişiz (first-person inferential perfective plural)
güncellemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güncellemişler (inferential perfective plural third-person)
güncellermişim (aorist first-person inferential singular)
güncellermişsin (aorist inferential second-person singular)
güncellermiş (aorist inferential singular third-person)
güncellermişiz (aorist first-person inferential plural)
güncellermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güncellermişler (aorist inferential plural third-person)
güncelliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güncelliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güncelliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güncelliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güncelliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güncelliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
güncellesem (conditional first-person singular)
güncellesen (conditional second-person singular)
güncellese (conditional singular third-person)
güncellesek (conditional first-person plural)
güncelleseniz (conditional plural second-person)
güncelleseler (conditional plural third-person)
güncelleseydim (conditional first-person perfective singular)
güncelleseydin (conditional perfective second-person singular)
güncelleseydi (conditional perfective singular third-person)
güncelleseydik (conditional first-person perfective plural)
güncelleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güncelleseydiler (conditional perfective plural third-person)
güncelleyeyim (first-person optative singular)
güncelleyesin (optative second-person singular)
güncelleye (optative singular third-person)
güncelleyelim (first-person optative plural)
güncelleyesiniz (optative plural second-person)
güncelleyeler (optative plural third-person)
güncellemekteyim (first-person progressive singular)
güncellemektesin (progressive second-person singular)
güncellemekte (progressive singular third-person)
güncellemekteyiz (first-person plural progressive)
güncellemektesiniz (plural progressive second-person)
güncellemekteler (plural progressive third-person)
güncellemeliyim (first-person necessitative singular)
güncellemelisin (necessitative second-person singular)
güncellemeli (necessitative singular third-person)
güncellemeliyiz (first-person necessitative plural)
güncellemelisiniz (necessitative plural second-person)
güncellemeliler (necessitative plural third-person)
güncelle (imperative second-person singular)
güncellesin (imperative singular third-person)
güncelleyin (imperative plural second-person)
güncellesinler (imperative plural third-person)
günceller miyim? (aorist first-person indicative present singular)
günceller misin? (aorist indicative present second-person singular)
günceller mi? (aorist indicative present singular third-person)
günceller miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
günceller misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güncellerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güncelliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güncelliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güncelliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güncelliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güncelliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güncelliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güncelledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güncelledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güncelledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güncelledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güncellediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güncellediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güncelliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güncelliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güncelliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güncelliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güncelliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güncelliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güncelleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güncelleyecek misin? (future indicative second-person singular)
güncelleyecek mi? (future indicative singular third-person)
güncelleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güncelleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güncelleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güncellemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güncellemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güncellemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güncellemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güncellemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güncellemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
günceller miymişim? (aorist first-person inferential singular)
günceller miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
günceller miymiş? (aorist inferential singular third-person)
günceller miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
günceller miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güncellerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güncelliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güncelliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güncelliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güncelliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güncelliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güncelliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güncellesem mi? (conditional first-person singular)
güncellesen mi? (conditional second-person singular)
güncellese mi? (conditional singular third-person)
güncellesek mi? (conditional first-person plural)
güncelleseniz mi? (conditional plural second-person)
güncelleseler mi? (conditional plural third-person)
güncellese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güncellese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güncellese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güncellese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güncellese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güncelleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güncellemekte miyim? (first-person progressive singular)
güncellemekte misin? (progressive second-person singular)
güncellemekte mi? (progressive singular third-person)
güncellemekte miyiz? (first-person plural progressive)
güncellemekte misiniz? (plural progressive second-person)
güncellemekteler mi? (plural progressive third-person)
güncellemeli miyim? (first-person necessitative singular)
güncellemeli misin? (necessitative second-person singular)
güncellemeli mi? (necessitative singular third-person)
güncellemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güncellemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güncellemeliler mi? (necessitative plural third-person)
güncellememek (infinitive negative)
güncellemeyen (imperfective impersonal negative participle)
güncellememiş (impersonal negative participle perfective)
güncellemeyecek (impersonal negative participle prospective)
güncellemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
güncellemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
güncellemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
güncellemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
güncellemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
güncellemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
güncellemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
güncellemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
güncellemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
güncellemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
güncellemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
güncellemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
güncellememe (negative noun-from-verb)
güncellemeyiş (adverbial negative)
güncellemem (aorist first-person indicative present singular)
güncellemezsin (aorist indicative present second-person singular)
güncellemez (aorist indicative present singular third-person)
güncellemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
güncellemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güncellemezler (aorist indicative plural present third-person)
güncellemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güncellemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güncellemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
güncellemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güncellemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güncellemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güncellemedim (first-person indicative past perfective singular)
güncellemedin (indicative past perfective second-person singular)
güncellemedi (indicative past perfective singular third-person)
güncellemedik (first-person indicative past perfective plural)
güncellemediniz (indicative past perfective plural second-person)
güncellemediler (indicative past perfective plural third-person)
güncellemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güncellemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güncellemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güncellemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güncellemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güncellemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güncellemeyeceğim (first-person future indicative singular)
güncellemeyeceksin (future indicative second-person singular)
güncellemeyecek (future indicative singular third-person)
güncellemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
güncellemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güncellemeyecekler (future indicative plural third-person)
güncellememişim (first-person inferential perfective singular)
güncellememişsin (inferential perfective second-person singular)
güncellememiş (inferential perfective singular third-person)
güncellememişiz (first-person inferential perfective plural)
güncellememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güncellememişler (inferential perfective plural third-person)
güncellemezmişim (aorist first-person inferential singular)
güncellemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
güncellemezmiş (aorist inferential singular third-person)
güncellemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
güncellemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güncellemezmişler (aorist inferential plural third-person)
güncellemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güncellemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güncellemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güncellemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güncellemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güncellemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
güncellemesem (conditional first-person singular)
güncellemesen (conditional second-person singular)
güncellemese (conditional singular third-person)
güncellemesek (conditional first-person plural)
güncellemeseniz (conditional plural second-person)
güncellemeseler (conditional plural third-person)
güncellemeseydim (conditional first-person perfective singular)
güncellemeseydin (conditional perfective second-person singular)
güncellemeseydi (conditional perfective singular third-person)
güncellemeseydik (conditional first-person perfective plural)
güncellemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güncellemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
güncellemeyeyim (first-person optative singular)
güncellemeyesin (optative second-person singular)
güncellemeye (optative singular third-person)
güncellemeyelim (first-person optative plural)
güncellemeyesiniz (optative plural second-person)
güncellemeyeler (optative plural third-person)
güncellememekteyim (first-person progressive singular)
güncellememektesin (progressive second-person singular)
güncellememekte (progressive singular third-person)
güncellememekteyiz (first-person plural progressive)
güncellememektesiniz (plural progressive second-person)
güncellememekteler (plural progressive third-person)
güncellememeliyim (first-person necessitative singular)
güncellememelisin (necessitative second-person singular)
güncellememeli (necessitative singular third-person)
güncellememeliyiz (first-person necessitative plural)
güncellememelisiniz (necessitative plural second-person)
güncellememeliler (necessitative plural third-person)
güncelleme (imperative second-person singular)
güncellemesin (imperative singular third-person)
güncellemeyin (imperative plural second-person)
güncellemesinler (imperative plural third-person)
güncellemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güncellemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
güncellemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
güncellemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güncellemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güncellemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güncellemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güncellemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güncellemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güncellemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güncellemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güncellemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güncellemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güncellemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güncellemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güncellemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güncellemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güncellemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güncellemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güncellemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güncellemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güncellemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güncellemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güncellemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güncellemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güncellemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
güncellemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
güncellemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güncellemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güncellemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güncellememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güncellememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güncellememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güncellememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güncellememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güncellememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güncellemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güncellemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güncellemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güncellemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güncellemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güncellemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güncellemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güncellemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güncellemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güncellemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güncellemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güncellemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güncellemesem mi? (conditional first-person singular)
güncellemesen mi? (conditional second-person singular)
güncellemese mi? (conditional singular third-person)
güncellemesek mi? (conditional first-person plural)
güncellemeseniz mi? (conditional plural second-person)
güncellemeseler mi? (conditional plural third-person)
güncellemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güncellemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güncellemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güncellemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güncellemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güncellemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güncellememekte miyim? (first-person progressive singular)
güncellememekte misin? (progressive second-person singular)
güncellememekte mi? (progressive singular third-person)
güncellememekte miyiz? (first-person plural progressive)
güncellememekte misiniz? (plural progressive second-person)
güncellememekteler mi? (plural progressive third-person)
güncellememeli miyim? (first-person necessitative singular)
güncellememeli misin? (necessitative second-person singular)
güncellememeli mi? (necessitative singular third-person)
güncellememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güncellememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güncellememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From güncel (“up-to-date”) + -le + -mek.


sabretmek

sabretmek (third-person singular simple present sabreder)

sabreder (present singular third-person)
sabretmek (infinitive)
sabreden (imperfective impersonal participle)
sabretmiş (impersonal participle perfective)
sabredecek (impersonal participle prospective)
sabrettiğim (non-prospective participle personal)
sabrettiğin (non-prospective participle personal)
sabrettiği (non-prospective participle personal)
sabrettiğimiz (non-prospective participle personal)
sabrettiğiniz (non-prospective participle personal)
sabrettikleri (non-prospective participle personal)
sabredeceğim (participle personal prospective)
sabredeceğin (participle personal prospective)
sabredeceği (participle personal prospective)
sabredeceğimiz (participle personal prospective)
sabredeceğiniz (participle personal prospective)
sabredecekleri (participle personal prospective)
sabretme (noun-from-verb)
sabrediş (adverbial)
sabrederim (aorist first-person indicative present singular)
sabredersin (aorist indicative present second-person singular)
sabreder (aorist indicative present singular third-person)
sabrederiz (aorist first-person indicative plural present)
sabredersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sabrederler (aorist indicative plural present third-person)
sabrediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sabrediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sabrediyor (imperfective indicative present singular third-person)
sabrediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sabrediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sabrediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sabrettim (first-person indicative past perfective singular)
sabrettin (indicative past perfective second-person singular)
sabretti (indicative past perfective singular third-person)
sabrettik (first-person indicative past perfective plural)
sabrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
sabrettiler (indicative past perfective plural third-person)
sabrediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sabrediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sabrediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sabrediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sabrediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sabrediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sabrediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sabredeceğim (first-person future indicative singular)
sabredeceksin (future indicative second-person singular)
sabredecek (future indicative singular third-person)
sabredeceğiz (first-person future indicative plural)
sabredeceksiniz (future indicative plural second-person)
sabredecekler (future indicative plural third-person)
sabretmişim (first-person inferential perfective singular)
sabretmişsin (inferential perfective second-person singular)
sabretmiş (inferential perfective singular third-person)
sabretmişiz (first-person inferential perfective plural)
sabretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sabretmişler (inferential perfective plural third-person)
sabredermişim (aorist first-person inferential singular)
sabredermişsin (aorist inferential second-person singular)
sabredermiş (aorist inferential singular third-person)
sabredermişiz (aorist first-person inferential plural)
sabredermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sabrederlermiş (or sabredermişlar) (aorist inferential plural third-person)
sabrediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sabrediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sabrediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sabrediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sabrediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sabrediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sabretsem (conditional first-person singular)
sabretsen (conditional second-person singular)
sabretse (conditional singular third-person)
sabretsek (conditional first-person plural)
sabretseniz (conditional plural second-person)
sabretseler (conditional plural third-person)
sabretseydim (conditional first-person perfective singular)
sabretseydin (conditional perfective second-person singular)
sabretseydi (conditional perfective singular third-person)
sabretseydik (conditional first-person perfective plural)
sabretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sabretseydiler (conditional perfective plural third-person)
sabredeyim (first-person optative singular)
sabredesin (optative second-person singular)
sabrede (optative singular third-person)
sabredelim (first-person optative plural)
sabredesiniz (optative plural second-person)
sabredeler (optative plural third-person)
sabretmekteyim (first-person progressive singular)
sabretmektesin (progressive second-person singular)
sabretmekte (progressive singular third-person)
sabretmekteyiz (first-person plural progressive)
sabretmektesiniz (plural progressive second-person)
sabretmekteler (plural progressive third-person)
sabretmeliyim (first-person necessitative singular)
sabretmelisin (necessitative second-person singular)
sabretmeli (necessitative singular third-person)
sabretmeliyiz (first-person necessitative plural)
sabretmelisiniz (necessitative plural second-person)
sabretmeliler (necessitative plural third-person)
sabret (imperative second-person singular)
sabretsin (imperative singular third-person)
sabredin (imperative plural second-person)
or sabrediniz (imperative plural second-person)
sabretsinler (imperative plural third-person)
sabreder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sabreder misin? (aorist indicative present second-person singular)
sabreder mi? (aorist indicative present singular third-person)
sabreder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sabreder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sabrederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sabrediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sabrediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sabrediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sabrediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sabrediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sabrediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sabrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sabrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sabretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sabrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sabrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sabrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sabrediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sabrediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sabrediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sabrediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sabrediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sabrediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sabredecek miyim? (first-person future indicative singular)
sabredecek misin? (future indicative second-person singular)
sabredecek mi? (future indicative singular third-person)
sabredecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sabredecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sabredecekler mi? (future indicative plural third-person)
sabretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sabretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sabretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sabretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sabretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sabretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sabreder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sabreder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sabreder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sabreder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sabreder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sabrederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sabrediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sabrediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sabrediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sabrediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sabrediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sabrediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sabretsem mi? (conditional first-person singular)
sabretsen mi? (conditional second-person singular)
sabretse mi? (conditional singular third-person)
sabretsek mi? (conditional first-person plural)
sabretseniz mi? (conditional plural second-person)
sabretseler mi? (conditional plural third-person)
sabretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sabretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sabretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sabretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sabretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sabretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sabretmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
sabretmekte misin? (progressive second-person singular)
sabretmekte mi? (progressive singular third-person)
sabretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sabretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sabretmekteler mi? (plural progressive third-person)
sabretmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
sabretmeli misin? (necessitative second-person singular)
sabretmeli mi? (necessitative singular third-person)
sabretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sabretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sabretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sabretmemek (infinitive negative)
sabretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sabretmemiş (impersonal negative participle perfective)
sabretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sabretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sabretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sabretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sabretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sabretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sabretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sabretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sabretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sabretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sabretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sabretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sabretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sabretmeme (negative noun-from-verb)
sabretmeyiş (adverbial negative)
sabretmem (aorist first-person indicative present singular)
sabretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sabretmez (aorist indicative present singular third-person)
sabretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sabretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sabretmezler (aorist indicative plural present third-person)
sabretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sabretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sabretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sabretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sabretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sabretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sabretmedim (first-person indicative past perfective singular)
sabretmedin (indicative past perfective second-person singular)
sabretmedi (indicative past perfective singular third-person)
sabretmedik (first-person indicative past perfective plural)
sabretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sabretmediler (indicative past perfective plural third-person)
sabretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sabretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sabretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sabretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sabretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sabretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sabretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sabretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sabretmeyecek (future indicative singular third-person)
sabretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sabretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sabretmeyecekler (future indicative plural third-person)
sabretmemişim (first-person inferential perfective singular)
sabretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sabretmemiş (inferential perfective singular third-person)
sabretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sabretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sabretmemişler (inferential perfective plural third-person)
sabretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sabretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sabretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sabretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sabretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sabretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sabretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sabretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sabretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sabretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sabretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sabretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sabretmesem (conditional first-person singular)
sabretmesen (conditional second-person singular)
sabretmese (conditional singular third-person)
sabretmesek (conditional first-person plural)
sabretmeseniz (conditional plural second-person)
sabretmeseler (conditional plural third-person)
sabretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sabretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sabretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sabretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sabretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sabretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sabretmeyeyim (first-person optative singular)
sabretmeyesin (optative second-person singular)
sabretmeye (optative singular third-person)
sabretmeyelim (first-person optative plural)
sabretmeyesiniz (optative plural second-person)
sabretmeyeler (optative plural third-person)
sabretmemekteyim (first-person progressive singular)
sabretmemektesin (progressive second-person singular)
sabretmemekte (progressive singular third-person)
sabretmemekteyiz (first-person plural progressive)
sabretmemektesiniz (plural progressive second-person)
sabretmemekteler (plural progressive third-person)
sabretmemeliyim (first-person necessitative singular)
sabretmemelisin (necessitative second-person singular)
sabretmemeli (necessitative singular third-person)
sabretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sabretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sabretmemeliler (necessitative plural third-person)
sabretme (imperative second-person singular)
sabretmesin (imperative singular third-person)
sabretmeyin (imperative plural second-person)
or sabretmeyiniz (imperative plural second-person)
sabretmesinler (imperative plural third-person)
sabretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sabretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sabretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sabretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sabretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sabretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sabretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sabretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sabretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sabretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sabretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sabretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sabretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sabretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sabretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sabretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sabretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sabretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sabretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sabretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sabretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sabretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sabretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sabretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sabretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sabretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sabretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sabretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sabretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sabretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sabretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sabretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sabretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sabretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sabretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sabretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sabretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sabretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sabretmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
sabretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sabretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sabretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sabretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sabretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sabretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sabretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sabretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sabretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sabretmesem mi? (conditional first-person singular)
sabretmesen mi? (conditional second-person singular)
sabretmese mi? (conditional singular third-person)
sabretmesek mi? (conditional first-person plural)
sabretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sabretmeseler mi? (conditional plural third-person)
sabretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sabretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sabretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sabretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sabretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sabretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sabretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sabretmemekte misin? (progressive second-person singular)
sabretmemekte mi? (progressive singular third-person)
sabretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sabretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sabretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sabretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sabretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sabretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sabretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sabretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sabretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


emretmek

emretmek (third-person singular simple present emreder)

emreder (present singular third-person)
emretmek (infinitive)
emreden (imperfective impersonal participle)
emretmiş (impersonal participle perfective)
emredecek (impersonal participle prospective)
emrettiğim (non-prospective participle personal)
emrettiğin (non-prospective participle personal)
emrettiği (non-prospective participle personal)
emrettiğimiz (non-prospective participle personal)
emrettiğiniz (non-prospective participle personal)
emrettikleri (non-prospective participle personal)
emredeceğim (participle personal prospective)
emredeceğin (participle personal prospective)
emredeceği (participle personal prospective)
emredeceğimiz (participle personal prospective)
emredeceğiniz (participle personal prospective)
emredecekleri (participle personal prospective)
emretme (noun-from-verb)
emrediş (adverbial)
emrederim (aorist first-person indicative present singular)
emredersin (aorist indicative present second-person singular)
emreder (aorist indicative present singular third-person)
emrederiz (aorist first-person indicative plural present)
emredersiniz (aorist indicative plural present second-person)
emrederler (aorist indicative plural present third-person)
emrediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
emrediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
emrediyor (imperfective indicative present singular third-person)
emrediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
emrediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
emrediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
emrettim (first-person indicative past perfective singular)
emrettin (indicative past perfective second-person singular)
emretti (indicative past perfective singular third-person)
emrettik (first-person indicative past perfective plural)
emrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
emrettiler (indicative past perfective plural third-person)
emrediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
emrediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
emrediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
emrediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
emrediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
emrediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or emrediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
emredeceğim (first-person future indicative singular)
emredeceksin (future indicative second-person singular)
emredecek (future indicative singular third-person)
emredeceğiz (first-person future indicative plural)
emredeceksiniz (future indicative plural second-person)
emredecekler (future indicative plural third-person)
emretmişim (first-person inferential perfective singular)
emretmişsin (inferential perfective second-person singular)
emretmiş (inferential perfective singular third-person)
emretmişiz (first-person inferential perfective plural)
emretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
emretmişler (inferential perfective plural third-person)
emredermişim (aorist first-person inferential singular)
emredermişsin (aorist inferential second-person singular)
emredermiş (aorist inferential singular third-person)
emredermişiz (aorist first-person inferential plural)
emredermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
emrederlermiş (or emredermişlar) (aorist inferential plural third-person)
emrediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
emrediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
emrediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
emrediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
emrediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
emrediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
emretsem (conditional first-person singular)
emretsen (conditional second-person singular)
emretse (conditional singular third-person)
emretsek (conditional first-person plural)
emretseniz (conditional plural second-person)
emretseler (conditional plural third-person)
emretseydim (conditional first-person perfective singular)
emretseydin (conditional perfective second-person singular)
emretseydi (conditional perfective singular third-person)
emretseydik (conditional first-person perfective plural)
emretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
emretseydiler (conditional perfective plural third-person)
emredeyim (first-person optative singular)
emredesin (optative second-person singular)
emrede (optative singular third-person)
emredelim (first-person optative plural)
emredesiniz (optative plural second-person)
emredeler (optative plural third-person)
emretmekteyim (first-person progressive singular)
emretmektesin (progressive second-person singular)
emretmekte (progressive singular third-person)
emretmekteyiz (first-person plural progressive)
emretmektesiniz (plural progressive second-person)
emretmekteler (plural progressive third-person)
emretmeliyim (first-person necessitative singular)
emretmelisin (necessitative second-person singular)
emretmeli (necessitative singular third-person)
emretmeliyiz (first-person necessitative plural)
emretmelisiniz (necessitative plural second-person)
emretmeliler (necessitative plural third-person)
emret (imperative second-person singular)
emretsin (imperative singular third-person)
emredin (imperative plural second-person)
or emrediniz (imperative plural second-person)
emretsinler (imperative plural third-person)
emreder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
emreder misin? (aorist indicative present second-person singular)
emreder mi? (aorist indicative present singular third-person)
emreder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
emreder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
emrederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
emrediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
emrediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
emrediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
emrediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
emrediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
emrediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
emrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
emrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
emretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
emrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
emrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
emrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
emrediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
emrediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
emrediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
emrediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
emrediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
emrediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
emredecek miyim? (first-person future indicative singular)
emredecek misin? (future indicative second-person singular)
emredecek mi? (future indicative singular third-person)
emredecek miyiz? (first-person future indicative plural)
emredecek misiniz? (future indicative plural second-person)
emredecekler mi? (future indicative plural third-person)
emretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
emretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
emretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
emretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
emretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
emretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
emreder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
emreder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
emreder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
emreder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
emreder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
emrederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
emrediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
emrediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
emrediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
emrediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
emrediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
emrediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
emretsem mi? (conditional first-person singular)
emretsen mi? (conditional second-person singular)
emretse mi? (conditional singular third-person)
emretsek mi? (conditional first-person plural)
emretseniz mi? (conditional plural second-person)
emretseler mi? (conditional plural third-person)
emretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
emretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
emretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
emretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
emretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
emretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
emretmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
emretmekte misin? (progressive second-person singular)
emretmekte mi? (progressive singular third-person)
emretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
emretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
emretmekteler mi? (plural progressive third-person)
emretmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
emretmeli misin? (necessitative second-person singular)
emretmeli mi? (necessitative singular third-person)
emretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
emretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
emretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
emretmemek (infinitive negative)
emretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
emretmemiş (impersonal negative participle perfective)
emretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
emretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
emretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
emretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
emretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
emretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
emretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
emretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
emretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
emretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
emretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
emretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
emretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
emretmeme (negative noun-from-verb)
emretmeyiş (adverbial negative)
emretmem (aorist first-person indicative present singular)
emretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
emretmez (aorist indicative present singular third-person)
emretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
emretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
emretmezler (aorist indicative plural present third-person)
emretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
emretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
emretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
emretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
emretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
emretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
emretmedim (first-person indicative past perfective singular)
emretmedin (indicative past perfective second-person singular)
emretmedi (indicative past perfective singular third-person)
emretmedik (first-person indicative past perfective plural)
emretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
emretmediler (indicative past perfective plural third-person)
emretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
emretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
emretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
emretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
emretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
emretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
emretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
emretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
emretmeyecek (future indicative singular third-person)
emretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
emretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
emretmeyecekler (future indicative plural third-person)
emretmemişim (first-person inferential perfective singular)
emretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
emretmemiş (inferential perfective singular third-person)
emretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
emretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
emretmemişler (inferential perfective plural third-person)
emretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
emretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
emretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
emretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
emretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
emretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
emretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
emretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
emretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
emretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
emretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
emretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
emretmesem (conditional first-person singular)
emretmesen (conditional second-person singular)
emretmese (conditional singular third-person)
emretmesek (conditional first-person plural)
emretmeseniz (conditional plural second-person)
emretmeseler (conditional plural third-person)
emretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
emretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
emretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
emretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
emretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
emretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
emretmeyeyim (first-person optative singular)
emretmeyesin (optative second-person singular)
emretmeye (optative singular third-person)
emretmeyelim (first-person optative plural)
emretmeyesiniz (optative plural second-person)
emretmeyeler (optative plural third-person)
emretmemekteyim (first-person progressive singular)
emretmemektesin (progressive second-person singular)
emretmemekte (progressive singular third-person)
emretmemekteyiz (first-person plural progressive)
emretmemektesiniz (plural progressive second-person)
emretmemekteler (plural progressive third-person)
emretmemeliyim (first-person necessitative singular)
emretmemelisin (necessitative second-person singular)
emretmemeli (necessitative singular third-person)
emretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
emretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
emretmemeliler (necessitative plural third-person)
emretme (imperative second-person singular)
emretmesin (imperative singular third-person)
emretmeyin (imperative plural second-person)
or emretmeyiniz (imperative plural second-person)
emretmesinler (imperative plural third-person)
emretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
emretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
emretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
emretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
emretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
emretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
emretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
emretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
emretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
emretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
emretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
emretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
emretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
emretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
emretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
emretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
emretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
emretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
emretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
emretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
emretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
emretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
emretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
emretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
emretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
emretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
emretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
emretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
emretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
emretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
emretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
emretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
emretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
emretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
emretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
emretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
emretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
emretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
emretmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
emretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
emretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
emretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
emretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
emretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
emretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
emretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
emretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
emretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
emretmesem mi? (conditional first-person singular)
emretmesen mi? (conditional second-person singular)
emretmese mi? (conditional singular third-person)
emretmesek mi? (conditional first-person plural)
emretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
emretmeseler mi? (conditional plural third-person)
emretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
emretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
emretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
emretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
emretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
emretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
emretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
emretmemekte misin? (progressive second-person singular)
emretmemekte mi? (progressive singular third-person)
emretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
emretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
emretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
emretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
emretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
emretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
emretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
emretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
emretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


elvermek

elvermek (third-person singular simple present elverir)

From Ottoman Turkish الویرمك (elvermek), equivalent to el (“hand”) + vermek (“to give”).


öldü

third-person singular indicative simple past of ölmek


helak etmek

helak etmek (third-person singular simple present helak eder)

helak eder (present singular third-person)

Allah neden Kâbe'yi yıkmaya gelenleri helak etti ama..?

Why did Allah kill off those who came to demolish the Kaaba but..?

Bu yolculuk bizi helak etti.

(figurative, transitive) to tire, to make weary


artma

second-person singular negative imperative of artmak