absorbe etmek

absorbe etmek (third-person singular simple present absorbe eder)

absorbe eder (present singular third-person)
absorbe etmek (infinitive)
absorbe eden (imperfective impersonal participle)
absorbe etmiş (impersonal participle perfective)
absorbe edecek (impersonal participle prospective)
absorbe ettiğim (non-prospective participle personal)
absorbe ettiğin (non-prospective participle personal)
absorbe ettiği (non-prospective participle personal)
absorbe ettiğimiz (non-prospective participle personal)
absorbe ettiğiniz (non-prospective participle personal)
absorbe ettikleri (non-prospective participle personal)
absorbe edeceğim (participle personal prospective)
absorbe edeceğin (participle personal prospective)
absorbe edeceği (participle personal prospective)
absorbe edeceğimiz (participle personal prospective)
absorbe edeceğiniz (participle personal prospective)
absorbe edecekleri (participle personal prospective)
absorbe etme (noun-from-verb)
absorbe ediş (adverbial)
absorbe ederim (aorist first-person indicative present singular)
absorbe edersin (aorist indicative present second-person singular)
absorbe eder (aorist indicative present singular third-person)
absorbe ederiz (aorist first-person indicative plural present)
absorbe edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
absorbe ederler (aorist indicative plural present third-person)
absorbe ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
absorbe ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
absorbe ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
absorbe ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
absorbe ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
absorbe ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
absorbe ettim (first-person indicative past perfective singular)
absorbe ettin (indicative past perfective second-person singular)
absorbe etti (indicative past perfective singular third-person)
absorbe ettik (first-person indicative past perfective plural)
absorbe ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
absorbe ettiler (indicative past perfective plural third-person)
absorbe ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
absorbe ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
absorbe ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
absorbe ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
absorbe ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
absorbe ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or absorbe ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
absorbe edeceğim (first-person future indicative singular)
absorbe edeceksin (future indicative second-person singular)
absorbe edecek (future indicative singular third-person)
absorbe edeceğiz (first-person future indicative plural)
absorbe edeceksiniz (future indicative plural second-person)
absorbe edecekler (future indicative plural third-person)
absorbe etmişim (first-person inferential perfective singular)
absorbe etmişsin (inferential perfective second-person singular)
absorbe etmiş (inferential perfective singular third-person)
absorbe etmişiz (first-person inferential perfective plural)
absorbe etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
absorbe etmişler (inferential perfective plural third-person)
absorbe edermişim (aorist first-person inferential singular)
absorbe edermişsin (aorist inferential second-person singular)
absorbe edermiş (aorist inferential singular third-person)
absorbe edermişiz (aorist first-person inferential plural)
absorbe edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
absorbe ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or absorbe edermişlar (aorist inferential plural third-person)
absorbe ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
absorbe ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
absorbe ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
absorbe ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
absorbe ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
absorbe ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
absorbe etsem (conditional first-person singular)
absorbe etsen (conditional second-person singular)
absorbe etse (conditional singular third-person)
absorbe etsek (conditional first-person plural)
absorbe etseniz (conditional plural second-person)
absorbe etseler (conditional plural third-person)
absorbe etseydim (conditional first-person perfective singular)
absorbe etseydin (conditional perfective second-person singular)
absorbe etseydi (conditional perfective singular third-person)
absorbe etseydik (conditional first-person perfective plural)
absorbe etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
absorbe etseydiler (conditional perfective plural third-person)
absorbe edeyim (first-person optative singular)
absorbe edesin (optative second-person singular)
absorbe ede (optative singular third-person)
absorbe edelim (first-person optative plural)
absorbe edesiniz (optative plural second-person)
absorbe edeler (optative plural third-person)
absorbe etmekteyim (first-person progressive singular)
absorbe etmektesin (progressive second-person singular)
absorbe etmekte (progressive singular third-person)
absorbe etmekteyiz (first-person plural progressive)
absorbe etmektesiniz (plural progressive second-person)
absorbe etmekteler (plural progressive third-person)
absorbe etmeliyim (first-person necessitative singular)
absorbe etmelisin (necessitative second-person singular)
absorbe etmeli (necessitative singular third-person)
absorbe etmeliyiz (first-person necessitative plural)
absorbe etmelisiniz (necessitative plural second-person)
absorbe etmeliler (necessitative plural third-person)
absorbe et (imperative second-person singular)
absorbe etsin (imperative singular third-person)
absorbe edin (imperative plural second-person)
or absorbe ediniz (imperative plural second-person)
absorbe etsinler (imperative plural third-person)
absorbe eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
absorbe eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
absorbe eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
absorbe eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
absorbe eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
absorbe ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
absorbe ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
absorbe ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
absorbe ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
absorbe ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
absorbe ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
absorbe ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
absorbe ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
absorbe ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
absorbe etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
absorbe ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
absorbe ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
absorbe ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
absorbe ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
absorbe ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
absorbe ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
absorbe ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
absorbe ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
absorbe ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
absorbe edecek miyim? (first-person future indicative singular)
absorbe edecek misin? (future indicative second-person singular)
absorbe edecek mi? (future indicative singular third-person)
absorbe edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
absorbe edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
absorbe edecekler mi? (future indicative plural third-person)
absorbe etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
absorbe etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
absorbe etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
absorbe etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
absorbe etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
absorbe etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
absorbe eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
absorbe eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
absorbe eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
absorbe eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
absorbe eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
absorbe ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
absorbe ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
absorbe ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
absorbe ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
absorbe ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
absorbe ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
absorbe ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
absorbe etsem mi? (conditional first-person singular)
absorbe etsen mi? (conditional second-person singular)
absorbe etse mi? (conditional singular third-person)
absorbe etsek mi? (conditional first-person plural)
absorbe etseniz mi? (conditional plural second-person)
absorbe etseler mi? (conditional plural third-person)
absorbe etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
absorbe etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
absorbe etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
absorbe etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
absorbe etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
absorbe etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
absorbe etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
absorbe etmekte misin? (progressive second-person singular)
absorbe etmekte mi? (progressive singular third-person)
absorbe etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
absorbe etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
absorbe etmekteler mi? (plural progressive third-person)
absorbe etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
absorbe etmeli misin? (necessitative second-person singular)
absorbe etmeli mi? (necessitative singular third-person)
absorbe etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
absorbe etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
absorbe etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
absorbe etmemek (infinitive negative)
absorbe etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
absorbe etmemiş (impersonal negative participle perfective)
absorbe etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
absorbe etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
absorbe etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
absorbe etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
absorbe etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
absorbe etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
absorbe etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
absorbe etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
absorbe etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
absorbe etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
absorbe etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
absorbe etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
absorbe etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
absorbe etmeme (negative noun-from-verb)
absorbe etmeyiş (adverbial negative)
absorbe etmem (aorist first-person indicative present singular)
absorbe etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
absorbe etmez (aorist indicative present singular third-person)
absorbe etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
absorbe etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
absorbe etmezler (aorist indicative plural present third-person)
absorbe etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
absorbe etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
absorbe etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
absorbe etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
absorbe etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
absorbe etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
absorbe etmedim (first-person indicative past perfective singular)
absorbe etmedin (indicative past perfective second-person singular)
absorbe etmedi (indicative past perfective singular third-person)
absorbe etmedik (first-person indicative past perfective plural)
absorbe etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
absorbe etmediler (indicative past perfective plural third-person)
absorbe etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
absorbe etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
absorbe etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
absorbe etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
absorbe etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
absorbe etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
absorbe etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
absorbe etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
absorbe etmeyecek (future indicative singular third-person)
absorbe etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
absorbe etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
absorbe etmeyecekler (future indicative plural third-person)
absorbe etmemişim (first-person inferential perfective singular)
absorbe etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
absorbe etmemiş (inferential perfective singular third-person)
absorbe etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
absorbe etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
absorbe etmemişler (inferential perfective plural third-person)
absorbe etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
absorbe etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
absorbe etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
absorbe etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
absorbe etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
absorbe etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
absorbe etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
absorbe etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
absorbe etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
absorbe etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
absorbe etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
absorbe etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
absorbe etmesem (conditional first-person singular)
absorbe etmesen (conditional second-person singular)
absorbe etmese (conditional singular third-person)
absorbe etmesek (conditional first-person plural)
absorbe etmeseniz (conditional plural second-person)
absorbe etmeseler (conditional plural third-person)
absorbe etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
absorbe etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
absorbe etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
absorbe etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
absorbe etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
absorbe etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
absorbe etmeyeyim (first-person optative singular)
absorbe etmeyesin (optative second-person singular)
absorbe etmeye (optative singular third-person)
absorbe etmeyelim (first-person optative plural)
absorbe etmeyesiniz (optative plural second-person)
absorbe etmeyeler (optative plural third-person)
absorbe etmemekteyim (first-person progressive singular)
absorbe etmemektesin (progressive second-person singular)
absorbe etmemekte (progressive singular third-person)
absorbe etmemekteyiz (first-person plural progressive)
absorbe etmemektesiniz (plural progressive second-person)
absorbe etmemekteler (plural progressive third-person)
absorbe etmemeliyim (first-person necessitative singular)
absorbe etmemelisin (necessitative second-person singular)
absorbe etmemeli (necessitative singular third-person)
absorbe etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
absorbe etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
absorbe etmemeliler (necessitative plural third-person)
absorbe etme (imperative second-person singular)
absorbe etmesin (imperative singular third-person)
absorbe etmeyin (imperative plural second-person)
or absorbe etmeyiniz (imperative plural second-person)
absorbe etmesinler (imperative plural third-person)
absorbe etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
absorbe etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
absorbe etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
absorbe etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
absorbe etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
absorbe etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
absorbe etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
absorbe etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
absorbe etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
absorbe etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
absorbe etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
absorbe etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
absorbe etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
absorbe etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
absorbe etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
absorbe etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
absorbe etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
absorbe etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
absorbe etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
absorbe etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
absorbe etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
absorbe etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
absorbe etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
absorbe etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
absorbe etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
absorbe etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
absorbe etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
absorbe etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
absorbe etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
absorbe etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
absorbe etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
absorbe etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
absorbe etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
absorbe etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
absorbe etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
absorbe etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
absorbe etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
absorbe etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
absorbe etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
absorbe etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
absorbe etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
absorbe etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
absorbe etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
absorbe etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
absorbe etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
absorbe etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
absorbe etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
absorbe etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
absorbe etmesem mi? (conditional first-person singular)
absorbe etmesen mi? (conditional second-person singular)
absorbe etmese mi? (conditional singular third-person)
absorbe etmesek mi? (conditional first-person plural)
absorbe etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
absorbe etmeseler mi? (conditional plural third-person)
absorbe etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
absorbe etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
absorbe etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
absorbe etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
absorbe etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
absorbe etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
absorbe etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
absorbe etmemekte misin? (progressive second-person singular)
absorbe etmemekte mi? (progressive singular third-person)
absorbe etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
absorbe etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
absorbe etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
absorbe etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
absorbe etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
absorbe etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
absorbe etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
absorbe etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
absorbe etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

absorbe ediyorlardı (or absorbe ediyordular)

absorbe ederlermiş (or absorbe edermişlar)


aktarmak

head

aktarmak (third-person singular simple present aktarır)

From Proto-Turkic *āgtar-. Cognate with Salar aqdar, Turkmen āgdarmak.

Farklı bir kaba aktarın ve kenara ayırın.

Transfer [it] to another pot and let it sit.

Sizi müşteri temsilcisine aktarıyorum.

I'll forward the call to the customer service.

(ditransitive) to direct, to forward (a call)

(transitive) to replace damaged tiles with ones in better condition

romanı diziye aktarmak

(dialect) to run upside down, rifle through


maruz kaldırmak

maruz kaldırmak (third-person singular simple present maruz kaldırır)

maruz kaldırır (present singular third-person)


maruz bırakmak

maruz bırakmak (third-person singular simple present maruz bırakır)

maruz bırakır (present singular third-person)

Bebekleri ve küçük çocukları doğrudan güneş ışınlarına maruz bırakmayınız.

Don't expose babies and toddlers to direct sunlight.


maruz kalmak

maruz kalmak (third-person singular simple present maruz kalır)

maruz kalır (present singular third-person)

İşkenceye maruz kaldım.

(intransitive, with dative) to be exposed to, to be subjected to


sınıfta bırakmak

sınıfta bırakmak (third-person singular simple present sınıfta bırakır)

sınıfta bırakır (present singular third-person)

From sınıfta + bırakmak. Literally, “to leave in the class”.

Öğrencilerini sınıfta bırakmasıyla övünen öğretmenler genellikle iyi eğitmen değillerdir.

Professors who brag about failing students are mostly bad educators.

(transitive) to fail, to cause to fail one's class


sınıfta kalmak

sınıfta kalmak (third-person singular simple present sınıfta kalır)

sınıfta kalır (present singular third-person)

Lisede sınıfta kalan hiç kimse görmedim.

I've never seen anyone who failed the high school.

Duolingo bence bu konuda sınıfta kalıyor.

I think Duolingo does not meet the expectations in this regard.

(figurative) not to meet the expectations


sınıfta kaldırmak

sınıfta kaldırmak (third-person singular simple present sınıfta kaldırır)

sınıfta kaldırır (present singular third-person)

From sınıfta kal- (“to fail class”) + -dır (causative suffix).

suf

Tek amaçları sınıfta kaldırmak

2021 April 8, Twitter.com, archived from the original on 2023-01-03:

The only thing they want is to fail [their students]


ağnamak

head

ağnamak (third-person singular simple present ağnar)

ağnar (present singular third-person)
ağnamak (infinitive)
ağnayan (imperfective impersonal participle)
ağnamış (impersonal participle perfective)
ağnayacak (impersonal participle prospective)
ağnadığım (non-prospective participle personal)
ağnadığın (non-prospective participle personal)
ağnadığı (non-prospective participle personal)
ağnadığımız (non-prospective participle personal)
ağnadığınız (non-prospective participle personal)
ağnadıkları (non-prospective participle personal)
ağnayacağım (participle personal prospective)
ağnayacağın (participle personal prospective)
ağnayacağı (participle personal prospective)
ağnayacağımız (participle personal prospective)
ağnayacağınız (participle personal prospective)
ağnayacakları (participle personal prospective)
ağnama (noun-from-verb)
ağnayış (adverbial)
ağnarım (aorist first-person indicative present singular)
ağnarsın (aorist indicative present second-person singular)
ağnar (aorist indicative present singular third-person)
ağnarız (aorist first-person indicative plural present)
ağnarsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağnarlar (aorist indicative plural present third-person)
ağnıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağnıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağnıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağnıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağnıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağnıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağnadım (first-person indicative past perfective singular)
ağnadın (indicative past perfective second-person singular)
ağnadı (indicative past perfective singular third-person)
ağnadık (first-person indicative past perfective plural)
ağnadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağnadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağnıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağnıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağnıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağnıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağnıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağnıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağnayacağım (first-person future indicative singular)
ağnayacaksın (future indicative second-person singular)
ağnayacak (future indicative singular third-person)
ağnayacağız (first-person future indicative plural)
ağnayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağnayacaklar (future indicative plural third-person)
ağnamışım (first-person inferential perfective singular)
ağnamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağnamış (inferential perfective singular third-person)
ağnamışız (first-person inferential perfective plural)
ağnamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağnamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağnarmışım (aorist first-person inferential singular)
ağnarmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağnarmış (aorist inferential singular third-person)
ağnarmışız (aorist first-person inferential plural)
ağnarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağnarmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağnıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağnıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağnıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağnıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağnıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağnıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ağnasam (conditional first-person singular)
ağnasan (conditional second-person singular)
ağnasa (conditional singular third-person)
ağnasak (conditional first-person plural)
ağnasanız (conditional plural second-person)
ağnasalar (conditional plural third-person)
ağnasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağnasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağnasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağnasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağnasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağnasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağnayayım (first-person optative singular)
ağnayasın (optative second-person singular)
ağnaya (optative singular third-person)
ağnayalım (first-person optative plural)
ağnayasınız (optative plural second-person)
ağnayalar (optative plural third-person)
ağnamaktayım (first-person progressive singular)
ağnamaktasın (progressive second-person singular)
ağnamakta (progressive singular third-person)
ağnamaktayız (first-person plural progressive)
ağnamaktasınız (plural progressive second-person)
ağnamaktalar (plural progressive third-person)
ağnamalıyım (first-person necessitative singular)
ağnamalısın (necessitative second-person singular)
ağnamalı (necessitative singular third-person)
ağnamalıyız (first-person necessitative plural)
ağnamalısınız (necessitative plural second-person)
ağnamalılar (necessitative plural third-person)
ağna (imperative second-person singular)
ağnasın (imperative singular third-person)
ağnayın (imperative plural second-person)
ağnasınlar (imperative plural third-person)
ağnar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağnar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağnar mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağnar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağnar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağnarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağnıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağnıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağnıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağnıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağnıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağnıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağnadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağnadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağnadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağnadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağnadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağnadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağnıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağnıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağnıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağnıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağnıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağnıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağnayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağnayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağnayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağnayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağnayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağnayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağnamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağnamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağnamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağnamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağnamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağnamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağnar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağnar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağnar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağnar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağnar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağnarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağnıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağnıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağnıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağnıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağnıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağnıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağnasam mı? (conditional first-person singular)
ağnasan mı? (conditional second-person singular)
ağnasa mı? (conditional singular third-person)
ağnasak mı? (conditional first-person plural)
ağnasanız mı? (conditional plural second-person)
ağnasalar mı? (conditional plural third-person)
ağnasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağnasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağnasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağnasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağnasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağnasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağnamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağnamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağnamakta mı? (progressive singular third-person)
ağnamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağnamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağnamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağnamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağnamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağnamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağnamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağnamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağnamalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağnamamak (infinitive negative)
ağnamayan (imperfective impersonal negative participle)
ağnamamış (impersonal negative participle perfective)
ağnamayacak (impersonal negative participle prospective)
ağnamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağnamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağnamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağnamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağnamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağnamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağnamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağnamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağnamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağnamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağnamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağnamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağnamama (negative noun-from-verb)
ağnamayış (adverbial negative)
ağnamam (aorist first-person indicative present singular)
ağnamazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağnamaz (aorist indicative present singular third-person)
ağnamayız (aorist first-person indicative plural present)
ağnamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağnamazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağnamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağnamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağnamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağnamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağnamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağnamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağnamadım (first-person indicative past perfective singular)
ağnamadın (indicative past perfective second-person singular)
ağnamadı (indicative past perfective singular third-person)
ağnamadık (first-person indicative past perfective plural)
ağnamadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağnamadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağnamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağnamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağnamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağnamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağnamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağnamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağnamayacağım (first-person future indicative singular)
ağnamayacaksın (future indicative second-person singular)
ağnamayacak (future indicative singular third-person)
ağnamayacağız (first-person future indicative plural)
ağnamayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağnamayacaklar (future indicative plural third-person)
ağnamamışım (first-person inferential perfective singular)
ağnamamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağnamamış (inferential perfective singular third-person)
ağnamamışız (first-person inferential perfective plural)
ağnamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağnamamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağnamazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağnamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağnamazmış (aorist inferential singular third-person)
ağnamazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağnamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağnamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağnamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağnamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağnamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağnamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağnamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağnamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ağnamasam (conditional first-person singular)
ağnamasan (conditional second-person singular)
ağnamasa (conditional singular third-person)
ağnamasak (conditional first-person plural)
ağnamasanız (conditional plural second-person)
ağnamasalar (conditional plural third-person)
ağnamasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağnamasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağnamasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağnamasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağnamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağnamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağnamayayım (first-person optative singular)
ağnamayasın (optative second-person singular)
ağnamaya (optative singular third-person)
ağnamayalım (first-person optative plural)
ağnamayasınız (optative plural second-person)
ağnamayalar (optative plural third-person)
ağnamamaktayım (first-person progressive singular)
ağnamamaktasın (progressive second-person singular)
ağnamamakta (progressive singular third-person)
ağnamamaktayız (first-person plural progressive)
ağnamamaktasınız (plural progressive second-person)
ağnamamaktalar (plural progressive third-person)
ağnamamalıyım (first-person necessitative singular)
ağnamamalısın (necessitative second-person singular)
ağnamamalı (necessitative singular third-person)
ağnamamalıyız (first-person necessitative plural)
ağnamamalısınız (necessitative plural second-person)
ağnamamalılar (necessitative plural third-person)
ağnama (imperative second-person singular)
ağnamasın (imperative singular third-person)
ağnamayın (imperative plural second-person)
ağnamasınlar (imperative plural third-person)
ağnamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağnamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağnamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağnamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağnamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağnamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağnamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağnamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağnamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağnamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağnamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağnamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağnamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağnamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağnamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağnamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağnamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağnamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağnamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağnamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağnamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağnamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağnamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağnamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağnamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağnamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağnamayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağnamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağnamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağnamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağnamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağnamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağnamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağnamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağnamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağnamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağnamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağnamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağnamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağnamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağnamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağnamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağnamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağnamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağnamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağnamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağnamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağnamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağnamasam mı? (conditional first-person singular)
ağnamasan mı? (conditional second-person singular)
ağnamasa mı? (conditional singular third-person)
ağnamasak mı? (conditional first-person plural)
ağnamasanız mı? (conditional plural second-person)
ağnamasalar mı? (conditional plural third-person)
ağnamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağnamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağnamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağnamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağnamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağnamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağnamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağnamamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağnamamakta mı? (progressive singular third-person)
ağnamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağnamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağnamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağnamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağnamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağnamamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağnamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağnamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağnamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Common Turkic *āgna- (“to wallow”), ultimately from Common Turkic *āg- (“to rise; to climb over, overcome”). Cognate with Azerbaijani ağnamaq, Turkmen āgynamak, Kazakh аунау (aunau), Southern Altai аҥдар- (aŋdar-, “wallow”), Karakhanid [script needed] (agnamaq), etc.


çekimlemek

head

çekimlemek (third-person singular simple present çekimler)

çekimler (present singular third-person)
çekimlemek (infinitive)
çekimleyen (imperfective impersonal participle)
çekimlemiş (impersonal participle perfective)
çekimleyecek (impersonal participle prospective)
çekimlediğim (non-prospective participle personal)
çekimlediğin (non-prospective participle personal)
çekimlediği (non-prospective participle personal)
çekimlediğimiz (non-prospective participle personal)
çekimlediğiniz (non-prospective participle personal)
çekimledikleri (non-prospective participle personal)
çekimleyeceğim (participle personal prospective)
çekimleyeceğin (participle personal prospective)
çekimleyeceği (participle personal prospective)
çekimleyeceğimiz (participle personal prospective)
çekimleyeceğiniz (participle personal prospective)
çekimleyecekleri (participle personal prospective)
çekimleme (noun-from-verb)
çekimleyiş (adverbial)
çekimlerim (aorist first-person indicative present singular)
çekimlersin (aorist indicative present second-person singular)
çekimler (aorist indicative present singular third-person)
çekimleriz (aorist first-person indicative plural present)
çekimlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekimlerler (aorist indicative plural present third-person)
çekimliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekimliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekimliyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekimliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekimliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekimliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekimledim (first-person indicative past perfective singular)
çekimledin (indicative past perfective second-person singular)
çekimledi (indicative past perfective singular third-person)
çekimledik (first-person indicative past perfective plural)
çekimlediniz (indicative past perfective plural second-person)
çekimlediler (indicative past perfective plural third-person)
çekimliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekimliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekimliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekimliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekimliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekimliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çekimleyeceğim (first-person future indicative singular)
çekimleyeceksin (future indicative second-person singular)
çekimleyecek (future indicative singular third-person)
çekimleyeceğiz (first-person future indicative plural)
çekimleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekimleyecekler (future indicative plural third-person)
çekimlemişim (first-person inferential perfective singular)
çekimlemişsin (inferential perfective second-person singular)
çekimlemiş (inferential perfective singular third-person)
çekimlemişiz (first-person inferential perfective plural)
çekimlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekimlemişler (inferential perfective plural third-person)
çekimlermişim (aorist first-person inferential singular)
çekimlermişsin (aorist inferential second-person singular)
çekimlermiş (aorist inferential singular third-person)
çekimlermişiz (aorist first-person inferential plural)
çekimlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekimlermişler (aorist inferential plural third-person)
çekimliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekimliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekimliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekimliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekimliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekimliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
çekimlesem (conditional first-person singular)
çekimlesen (conditional second-person singular)
çekimlese (conditional singular third-person)
çekimlesek (conditional first-person plural)
çekimleseniz (conditional plural second-person)
çekimleseler (conditional plural third-person)
çekimleseydim (conditional first-person perfective singular)
çekimleseydin (conditional perfective second-person singular)
çekimleseydi (conditional perfective singular third-person)
çekimleseydik (conditional first-person perfective plural)
çekimleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekimleseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekimleyeyim (first-person optative singular)
çekimleyesin (optative second-person singular)
çekimleye (optative singular third-person)
çekimleyelim (first-person optative plural)
çekimleyesiniz (optative plural second-person)
çekimleyeler (optative plural third-person)
çekimlemekteyim (first-person progressive singular)
çekimlemektesin (progressive second-person singular)
çekimlemekte (progressive singular third-person)
çekimlemekteyiz (first-person plural progressive)
çekimlemektesiniz (plural progressive second-person)
çekimlemekteler (plural progressive third-person)
çekimlemeliyim (first-person necessitative singular)
çekimlemelisin (necessitative second-person singular)
çekimlemeli (necessitative singular third-person)
çekimlemeliyiz (first-person necessitative plural)
çekimlemelisiniz (necessitative plural second-person)
çekimlemeliler (necessitative plural third-person)
çekimle (imperative second-person singular)
çekimlesin (imperative singular third-person)
çekimleyin (imperative plural second-person)
çekimlesinler (imperative plural third-person)
çekimler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekimler misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekimler mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekimler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekimler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekimlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekimliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekimliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekimliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekimliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekimliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekimliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekimledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekimledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekimledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekimledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekimlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekimlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekimliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekimliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekimliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekimliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekimliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekimliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekimleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekimleyecek misin? (future indicative second-person singular)
çekimleyecek mi? (future indicative singular third-person)
çekimleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekimleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekimleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekimlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekimlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekimlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekimlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekimlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekimlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekimler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekimler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekimler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekimler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekimler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekimlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekimliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekimliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekimliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekimliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekimliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekimliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekimlesem mi? (conditional first-person singular)
çekimlesen mi? (conditional second-person singular)
çekimlese mi? (conditional singular third-person)
çekimlesek mi? (conditional first-person plural)
çekimleseniz mi? (conditional plural second-person)
çekimleseler mi? (conditional plural third-person)
çekimlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekimlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekimlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekimlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekimlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekimleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekimlemekte miyim? (first-person progressive singular)
çekimlemekte misin? (progressive second-person singular)
çekimlemekte mi? (progressive singular third-person)
çekimlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekimlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekimlemekteler mi? (plural progressive third-person)
çekimlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekimlemeli misin? (necessitative second-person singular)
çekimlemeli mi? (necessitative singular third-person)
çekimlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekimlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekimlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
çekimlememek (infinitive negative)
çekimlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
çekimlememiş (impersonal negative participle perfective)
çekimlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
çekimlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çekimlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çekimlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çekimlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çekimlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çekimlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çekimlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çekimlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çekimlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çekimlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çekimlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çekimlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çekimlememe (negative noun-from-verb)
çekimlemeyiş (adverbial negative)
çekimlemem (aorist first-person indicative present singular)
çekimlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
çekimlemez (aorist indicative present singular third-person)
çekimlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çekimlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekimlemezler (aorist indicative plural present third-person)
çekimlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekimlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekimlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekimlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekimlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekimlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekimlemedim (first-person indicative past perfective singular)
çekimlemedin (indicative past perfective second-person singular)
çekimlemedi (indicative past perfective singular third-person)
çekimlemedik (first-person indicative past perfective plural)
çekimlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
çekimlemediler (indicative past perfective plural third-person)
çekimlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekimlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekimlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekimlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekimlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekimlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çekimlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
çekimlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
çekimlemeyecek (future indicative singular third-person)
çekimlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çekimlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekimlemeyecekler (future indicative plural third-person)
çekimlememişim (first-person inferential perfective singular)
çekimlememişsin (inferential perfective second-person singular)
çekimlememiş (inferential perfective singular third-person)
çekimlememişiz (first-person inferential perfective plural)
çekimlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekimlememişler (inferential perfective plural third-person)
çekimlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
çekimlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çekimlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
çekimlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çekimlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekimlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
çekimlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekimlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekimlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekimlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekimlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekimlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
çekimlemesem (conditional first-person singular)
çekimlemesen (conditional second-person singular)
çekimlemese (conditional singular third-person)
çekimlemesek (conditional first-person plural)
çekimlemeseniz (conditional plural second-person)
çekimlemeseler (conditional plural third-person)
çekimlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
çekimlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
çekimlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
çekimlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
çekimlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekimlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekimlemeyeyim (first-person optative singular)
çekimlemeyesin (optative second-person singular)
çekimlemeye (optative singular third-person)
çekimlemeyelim (first-person optative plural)
çekimlemeyesiniz (optative plural second-person)
çekimlemeyeler (optative plural third-person)
çekimlememekteyim (first-person progressive singular)
çekimlememektesin (progressive second-person singular)
çekimlememekte (progressive singular third-person)
çekimlememekteyiz (first-person plural progressive)
çekimlememektesiniz (plural progressive second-person)
çekimlememekteler (plural progressive third-person)
çekimlememeliyim (first-person necessitative singular)
çekimlememelisin (necessitative second-person singular)
çekimlememeli (necessitative singular third-person)
çekimlememeliyiz (first-person necessitative plural)
çekimlememelisiniz (necessitative plural second-person)
çekimlememeliler (necessitative plural third-person)
çekimleme (imperative second-person singular)
çekimlemesin (imperative singular third-person)
çekimlemeyin (imperative plural second-person)
çekimlemesinler (imperative plural third-person)
çekimlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekimlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekimlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekimlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekimlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekimlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekimlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekimlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekimlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekimlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekimlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekimlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekimlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekimlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekimlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekimlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekimlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekimlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekimlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekimlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekimlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekimlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekimlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekimlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekimlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekimlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çekimlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çekimlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekimlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekimlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekimlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekimlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekimlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekimlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekimlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekimlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekimlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekimlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekimlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekimlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekimlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekimlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekimlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekimlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekimlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekimlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekimlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekimlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekimlemesem mi? (conditional first-person singular)
çekimlemesen mi? (conditional second-person singular)
çekimlemese mi? (conditional singular third-person)
çekimlemesek mi? (conditional first-person plural)
çekimlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
çekimlemeseler mi? (conditional plural third-person)
çekimlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekimlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekimlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekimlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekimlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekimlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekimlememekte miyim? (first-person progressive singular)
çekimlememekte misin? (progressive second-person singular)
çekimlememekte mi? (progressive singular third-person)
çekimlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekimlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekimlememekteler mi? (plural progressive third-person)
çekimlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekimlememeli misin? (necessitative second-person singular)
çekimlememeli mi? (necessitative singular third-person)
çekimlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekimlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekimlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to çekim (“conjugation”) + -le + -mek

(linguistics, transitive, with accusative) to conjugate

(physics, transitive, with accusative) to attract


feyk atmak

feyk atmak (third-person singular simple present feyk atar)

feyk atar (present singular third-person)


edinmek

edinmek (third-person singular simple present edinir)

edinir (present singular third-person)
edinmek (infinitive)
edinen (imperfective impersonal participle)
edinmiş (impersonal participle perfective)
edinecek (impersonal participle prospective)
edindiğim (non-prospective participle personal)
edindiğin (non-prospective participle personal)
edindiği (non-prospective participle personal)
edindiğimiz (non-prospective participle personal)
edindiğiniz (non-prospective participle personal)
edindikleri (non-prospective participle personal)
edineceğim (participle personal prospective)
edineceğin (participle personal prospective)
edineceği (participle personal prospective)
edineceğimiz (participle personal prospective)
edineceğiniz (participle personal prospective)
edinecekleri (participle personal prospective)
edinme (noun-from-verb)
ediniş (adverbial)
edinirim (aorist first-person indicative present singular)
edinirsin (aorist indicative present second-person singular)
edinir (aorist indicative present singular third-person)
ediniriz (aorist first-person indicative plural present)
edinirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
edinirler (aorist indicative plural present third-person)
ediniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ediniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ediniyor (imperfective indicative present singular third-person)
ediniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ediniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ediniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
edindim (first-person indicative past perfective singular)
edindin (indicative past perfective second-person singular)
edindi (indicative past perfective singular third-person)
edindik (first-person indicative past perfective plural)
edindiniz (indicative past perfective plural second-person)
edindiler (indicative past perfective plural third-person)
ediniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ediniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ediniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ediniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ediniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ediniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ediniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
edineceğim (first-person future indicative singular)
edineceksin (future indicative second-person singular)
edinecek (future indicative singular third-person)
edineceğiz (first-person future indicative plural)
edineceksiniz (future indicative plural second-person)
edinecekler (future indicative plural third-person)
edinmişim (first-person inferential perfective singular)
edinmişsin (inferential perfective second-person singular)
edinmiş (inferential perfective singular third-person)
edinmişiz (first-person inferential perfective plural)
edinmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
edinmişler (inferential perfective plural third-person)
edinirmişim (aorist first-person inferential singular)
edinirmişsin (aorist inferential second-person singular)
edinirmiş (aorist inferential singular third-person)
edinirmişiz (aorist first-person inferential plural)
edinirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
edinirlermiş (or edinirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
ediniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ediniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ediniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ediniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ediniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ediniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
edinsem (conditional first-person singular)
edinsen (conditional second-person singular)
edinse (conditional singular third-person)
edinsek (conditional first-person plural)
edinseniz (conditional plural second-person)
edinseler (conditional plural third-person)
edinseydim (conditional first-person perfective singular)
edinseydin (conditional perfective second-person singular)
edinseydi (conditional perfective singular third-person)
edinseydik (conditional first-person perfective plural)
edinseydiniz (conditional perfective plural second-person)
edinseydiler (conditional perfective plural third-person)
edineyim (first-person optative singular)
edinesin (optative second-person singular)
edine (optative singular third-person)
edinelim (first-person optative plural)
edinesiniz (optative plural second-person)
edineler (optative plural third-person)
edinmekteyim (first-person progressive singular)
edinmektesin (progressive second-person singular)
edinmekte (progressive singular third-person)
edinmekteyiz (first-person plural progressive)
edinmektesiniz (plural progressive second-person)
edinmekteler (plural progressive third-person)
edinmeliyim (first-person necessitative singular)
edinmelisin (necessitative second-person singular)
edinmeli (necessitative singular third-person)
edinmeliyiz (first-person necessitative plural)
edinmelisiniz (necessitative plural second-person)
edinmeliler (necessitative plural third-person)
edin (imperative second-person singular)
edinsin (imperative singular third-person)
edinin (imperative plural second-person)
edinsinler (imperative plural third-person)
edinir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
edinir misin? (aorist indicative present second-person singular)
edinir mi? (aorist indicative present singular third-person)
edinir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
edinir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
edinirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ediniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ediniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ediniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ediniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ediniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ediniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
edindim mi? (first-person indicative past perfective singular)
edindin mi? (indicative past perfective second-person singular)
edindi mi? (indicative past perfective singular third-person)
edindik mi? (first-person indicative past perfective plural)
edindiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
edindiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ediniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ediniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ediniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ediniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ediniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ediniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
edinecek miyim? (first-person future indicative singular)
edinecek misin? (future indicative second-person singular)
edinecek mi? (future indicative singular third-person)
edinecek miyiz? (first-person future indicative plural)
edinecek misiniz? (future indicative plural second-person)
edinecekler mi? (future indicative plural third-person)
edinmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
edinmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
edinmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
edinmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
edinmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
edinmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
edinir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
edinir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
edinir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
edinir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
edinir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
edinirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ediniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ediniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ediniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ediniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ediniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ediniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
edinsem mi? (conditional first-person singular)
edinsen mi? (conditional second-person singular)
edinse mi? (conditional singular third-person)
edinsek mi? (conditional first-person plural)
edinseniz mi? (conditional plural second-person)
edinseler mi? (conditional plural third-person)
edinse miydim? (conditional first-person perfective singular)
edinse miydin? (conditional perfective second-person singular)
edinse miydi? (conditional perfective singular third-person)
edinse miydik? (conditional first-person perfective plural)
edinse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
edinseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
edinmekte miyim? (first-person progressive singular)
edinmekte misin? (progressive second-person singular)
edinmekte mi? (progressive singular third-person)
edinmekte miyiz? (first-person plural progressive)
edinmekte misiniz? (plural progressive second-person)
edinmekteler mi? (plural progressive third-person)
edinmeli miyim? (first-person necessitative singular)
edinmeli misin? (necessitative second-person singular)
edinmeli mi? (necessitative singular third-person)
edinmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
edinmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
edinmeliler mi? (necessitative plural third-person)
edinmemek (infinitive negative)
edinmeyen (imperfective impersonal negative participle)
edinmemiş (impersonal negative participle perfective)
edinmeyecek (impersonal negative participle prospective)
edinmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
edinmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
edinmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
edinmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
edinmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
edinmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
edinmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
edinmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
edinmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
edinmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
edinmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
edinmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
edinmeme (negative noun-from-verb)
edinmeyiş (adverbial negative)
edinmem (aorist first-person indicative present singular)
edinmezsin (aorist indicative present second-person singular)
edinmez (aorist indicative present singular third-person)
edinmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
edinmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
edinmezler (aorist indicative plural present third-person)
edinmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
edinmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
edinmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
edinmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
edinmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
edinmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
edinmedim (first-person indicative past perfective singular)
edinmedin (indicative past perfective second-person singular)
edinmedi (indicative past perfective singular third-person)
edinmedik (first-person indicative past perfective plural)
edinmediniz (indicative past perfective plural second-person)
edinmediler (indicative past perfective plural third-person)
edinmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
edinmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
edinmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
edinmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
edinmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
edinmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
edinmeyeceğim (first-person future indicative singular)
edinmeyeceksin (future indicative second-person singular)
edinmeyecek (future indicative singular third-person)
edinmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
edinmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
edinmeyecekler (future indicative plural third-person)
edinmemişim (first-person inferential perfective singular)
edinmemişsin (inferential perfective second-person singular)
edinmemiş (inferential perfective singular third-person)
edinmemişiz (first-person inferential perfective plural)
edinmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
edinmemişler (inferential perfective plural third-person)
edinmezmişim (aorist first-person inferential singular)
edinmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
edinmezmiş (aorist inferential singular third-person)
edinmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
edinmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
edinmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
edinmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
edinmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
edinmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
edinmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
edinmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
edinmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
edinmesem (conditional first-person singular)
edinmesen (conditional second-person singular)
edinmese (conditional singular third-person)
edinmesek (conditional first-person plural)
edinmeseniz (conditional plural second-person)
edinmeseler (conditional plural third-person)
edinmeseydim (conditional first-person perfective singular)
edinmeseydin (conditional perfective second-person singular)
edinmeseydi (conditional perfective singular third-person)
edinmeseydik (conditional first-person perfective plural)
edinmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
edinmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
edinmeyeyim (first-person optative singular)
edinmeyesin (optative second-person singular)
edinmeye (optative singular third-person)
edinmeyelim (first-person optative plural)
edinmeyesiniz (optative plural second-person)
edinmeyeler (optative plural third-person)
edinmemekteyim (first-person progressive singular)
edinmemektesin (progressive second-person singular)
edinmemekte (progressive singular third-person)
edinmemekteyiz (first-person plural progressive)
edinmemektesiniz (plural progressive second-person)
edinmemekteler (plural progressive third-person)
edinmemeliyim (first-person necessitative singular)
edinmemelisin (necessitative second-person singular)
edinmemeli (necessitative singular third-person)
edinmemeliyiz (first-person necessitative plural)
edinmemelisiniz (necessitative plural second-person)
edinmemeliler (necessitative plural third-person)
edinme (imperative second-person singular)
edinmesin (imperative singular third-person)
edinmeyin (imperative plural second-person)
edinmesinler (imperative plural third-person)
edinmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
edinmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
edinmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
edinmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
edinmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
edinmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
edinmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
edinmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
edinmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
edinmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
edinmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
edinmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
edinmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
edinmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
edinmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
edinmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
edinmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
edinmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
edinmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
edinmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
edinmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
edinmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
edinmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
edinmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
edinmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
edinmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
edinmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
edinmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
edinmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
edinmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
edinmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
edinmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
edinmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
edinmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
edinmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
edinmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
edinmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
edinmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
edinmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
edinmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
edinmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
edinmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
edinmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
edinmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
edinmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
edinmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
edinmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
edinmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
edinmesem mi? (conditional first-person singular)
edinmesen mi? (conditional second-person singular)
edinmese mi? (conditional singular third-person)
edinmesek mi? (conditional first-person plural)
edinmeseniz mi? (conditional plural second-person)
edinmeseler mi? (conditional plural third-person)
edinmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
edinmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
edinmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
edinmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
edinmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
edinmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
edinmemekte miyim? (first-person progressive singular)
edinmemekte misin? (progressive second-person singular)
edinmemekte mi? (progressive singular third-person)
edinmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
edinmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
edinmemekteler mi? (plural progressive third-person)
edinmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
edinmemeli misin? (necessitative second-person singular)
edinmemeli mi? (necessitative singular third-person)
edinmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
edinmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
edinmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish ایدنمك, ایدینمك (edinmek).


yer açmak

head

yer açmak (third-person singular simple present yer açar)

yer açar (present singular third-person)

From yer + açmak, literally "to open space".

Yer açın ben de geleceğim.

Make some space [for me], I'll come in too.

Telefonumda nasıl yer açabilirim?

(figurative, intransitive) to allow, to pave the way


ustalaşmak

ustalaşmak (third-person singular simple present ustalaşır)

ustalaşır (present singular third-person)


yer vermek

yer vermek (third-person singular simple present yer verir)

yer verir (present singular third-person)

From yer + vermek, literally "to give place".

Evladım, yer versene teyzeye.

Son, why don't you give the old lady your seat?

(intransitive, with dative) to give someone one's seat

Görselli sorulara çok fazla yer verilmiş.

Multiple-choice questions with images were used a lot.

Neden Mustafa Kemal kitabımda Atatürk'ün özel hayatına yer verdim?
Why did I touch upon the private life of Atatürk in my book titled "Mustafa Kemal"?

Bu dönem, daha çok kısa ve vodvil türünde komedyalara yer vermiştir.

(intransitive, with dative) to give weight


mahkemeye vermek

mahkemeye vermek (third-person singular simple present mahkemeye verir)

mahkemeye verir (present singular third-person)

From mahkemeye + vermek, literally "to hand in to the court".

Seni mahkemeye vereceğim, görürsün.