düşmek

head

düşmek (third-person singular simple present düşer)

düşer (present singular third-person)
düşmek (infinitive)
düşen (imperfective impersonal participle)
düşmüş (impersonal participle perfective)
düşecek (impersonal participle prospective)
düştüğüm (non-prospective participle personal)
düştüğün (non-prospective participle personal)
düştüğü (non-prospective participle personal)
düştüğümüz (non-prospective participle personal)
düştüğünüz (non-prospective participle personal)
düştükleri (non-prospective participle personal)
düşeceğim (participle personal prospective)
düşeceğin (participle personal prospective)
düşeceği (participle personal prospective)
düşeceğimiz (participle personal prospective)
düşeceğiniz (participle personal prospective)
düşecekleri (participle personal prospective)
düşme (noun-from-verb)
düşüş (adverbial)
düşerim (aorist first-person indicative present singular)
düşersin (aorist indicative present second-person singular)
düşer (aorist indicative present singular third-person)
düşeriz (aorist first-person indicative plural present)
düşersiniz (aorist indicative plural present second-person)
düşerler (aorist indicative plural present third-person)
düşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
düşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
düşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
düşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
düşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
düşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
düştüm (first-person indicative past perfective singular)
düştün (indicative past perfective second-person singular)
düştü (indicative past perfective singular third-person)
düştük (first-person indicative past perfective plural)
düştünüz (indicative past perfective plural second-person)
düştüler (indicative past perfective plural third-person)
düşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
düşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
düşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
düşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
düşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
düşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or düşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
düşeceğim (first-person future indicative singular)
düşeceksin (future indicative second-person singular)
düşecek (future indicative singular third-person)
düşeceğiz (first-person future indicative plural)
düşeceksiniz (future indicative plural second-person)
düşecekler (future indicative plural third-person)
düşmişim (first-person inferential perfective singular)
düşmişsin (inferential perfective second-person singular)
düşmiş (inferential perfective singular third-person)
düşmişiz (first-person inferential perfective plural)
düşmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
düşmişler (inferential perfective plural third-person)
düşermişim (aorist first-person inferential singular)
düşermişsin (aorist inferential second-person singular)
düşermiş (aorist inferential singular third-person)
düşermişiz (aorist first-person inferential plural)
düşermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
düşerlermiş (or düşermişlar) (aorist inferential plural third-person)
düşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
düşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
düşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
düşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
düşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
düşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
düşsem (conditional first-person singular)
düşsen (conditional second-person singular)
düşse (conditional singular third-person)
düşsek (conditional first-person plural)
düşseniz (conditional plural second-person)
düşseler (conditional plural third-person)
düşseydim (conditional first-person perfective singular)
düşseydin (conditional perfective second-person singular)
düşseydi (conditional perfective singular third-person)
düşseydik (conditional first-person perfective plural)
düşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
düşseydiler (conditional perfective plural third-person)
düşeyim (first-person optative singular)
düşesin (optative second-person singular)
düşe (optative singular third-person)
düşelim (first-person optative plural)
düşesiniz (optative plural second-person)
düşeler (optative plural third-person)
düşmekteyim (first-person progressive singular)
düşmektesin (progressive second-person singular)
düşmekte (progressive singular third-person)
düşmekteyiz (first-person plural progressive)
düşmektesiniz (plural progressive second-person)
düşmekteler (plural progressive third-person)
düşmeliyim (first-person necessitative singular)
düşmelisin (necessitative second-person singular)
düşmeli (necessitative singular third-person)
düşmeliyiz (first-person necessitative plural)
düşmelisiniz (necessitative plural second-person)
düşmeliler (necessitative plural third-person)
düş (imperative second-person singular)
düşsün (imperative singular third-person)
düşün (imperative plural second-person)
düşsünler (imperative plural third-person)
düşer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
düşer misin? (aorist indicative present second-person singular)
düşer mi? (aorist indicative present singular third-person)
düşer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
düşer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
düşerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
düşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
düşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
düşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
düşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
düşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
düşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
düştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
düştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
düştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
düştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
düştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
düştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
düşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
düşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
düşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
düşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
düşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
düşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
düşecek miyim? (first-person future indicative singular)
düşecek misin? (future indicative second-person singular)
düşecek mi? (future indicative singular third-person)
düşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
düşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
düşecekler mi? (future indicative plural third-person)
düşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
düşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
düşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
düşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
düşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
düşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
düşer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
düşer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
düşer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
düşer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
düşer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
düşerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
düşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
düşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
düşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
düşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
düşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
düşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
düşsem mi? (conditional first-person singular)
düşsen mi? (conditional second-person singular)
düşse mi? (conditional singular third-person)
düşsek mi? (conditional first-person plural)
düşseniz mi? (conditional plural second-person)
düşseler mi? (conditional plural third-person)
düşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
düşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
düşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
düşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
düşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
düşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
düşmekte miyim? (first-person progressive singular)
düşmekte misin? (progressive second-person singular)
düşmekte mi? (progressive singular third-person)
düşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
düşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
düşmekteler mi? (plural progressive third-person)
düşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
düşmeli misin? (necessitative second-person singular)
düşmeli mi? (necessitative singular third-person)
düşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
düşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
düşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
düşmemek (infinitive negative)
düşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
düşmemiş (impersonal negative participle perfective)
düşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
düşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
düşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
düşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
düşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
düşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
düşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
düşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
düşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
düşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
düşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
düşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
düşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
düşmeme (negative noun-from-verb)
düşmeyüş (adverbial negative)
düşmem (aorist first-person indicative present singular)
düşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
düşmez (aorist indicative present singular third-person)
düşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
düşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
düşmezler (aorist indicative plural present third-person)
düşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
düşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
düşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
düşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
düşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
düşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
düşmedim (first-person indicative past perfective singular)
düşmedin (indicative past perfective second-person singular)
düşmedi (indicative past perfective singular third-person)
düşmedik (first-person indicative past perfective plural)
düşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
düşmediler (indicative past perfective plural third-person)
düşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
düşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
düşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
düşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
düşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
düşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
düşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
düşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
düşmeyecek (future indicative singular third-person)
düşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
düşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
düşmeyecekler (future indicative plural third-person)
düşmemişim (first-person inferential perfective singular)
düşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
düşmemiş (inferential perfective singular third-person)
düşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
düşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
düşmemişler (inferential perfective plural third-person)
düşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
düşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
düşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
düşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
düşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
düşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
düşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
düşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
düşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
düşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
düşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
düşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
düşmesem (conditional first-person singular)
düşmesen (conditional second-person singular)
düşmese (conditional singular third-person)
düşmesek (conditional first-person plural)
düşmeseniz (conditional plural second-person)
düşmeseler (conditional plural third-person)
düşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
düşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
düşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
düşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
düşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
düşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
düşmeyeyim (first-person optative singular)
düşmeyesin (optative second-person singular)
düşmeye (optative singular third-person)
düşmeyelim (first-person optative plural)
düşmeyesiniz (optative plural second-person)
düşmeyeler (optative plural third-person)
düşmemekteyim (first-person progressive singular)
düşmemektesin (progressive second-person singular)
düşmemekte (progressive singular third-person)
düşmemekteyiz (first-person plural progressive)
düşmemektesiniz (plural progressive second-person)
düşmemekteler (plural progressive third-person)
düşmemeliyim (first-person necessitative singular)
düşmemelisin (necessitative second-person singular)
düşmemeli (necessitative singular third-person)
düşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
düşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
düşmemeliler (necessitative plural third-person)
düşme (imperative second-person singular)
düşmesin (imperative singular third-person)
düşmeyin (imperative plural second-person)
düşmesinler (imperative plural third-person)
düşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
düşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
düşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
düşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
düşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
düşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
düşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
düşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
düşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
düşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
düşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
düşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
düşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
düşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
düşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
düşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
düşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
düşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
düşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
düşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
düşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
düşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
düşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
düşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
düşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
düşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
düşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
düşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
düşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
düşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
düşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
düşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
düşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
düşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
düşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
düşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
düşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
düşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
düşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
düşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
düşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
düşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
düşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
düşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
düşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
düşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
düşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
düşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
düşmesem mi? (conditional first-person singular)
düşmesen mi? (conditional second-person singular)
düşmese mi? (conditional singular third-person)
düşmesek mi? (conditional first-person plural)
düşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
düşmeseler mi? (conditional plural third-person)
düşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
düşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
düşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
düşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
düşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
düşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
düşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
düşmemekte misin? (progressive second-person singular)
düşmemekte mi? (progressive singular third-person)
düşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
düşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
düşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
düşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
düşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
düşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
düşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
düşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
düşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

düşmüş müyüm?

düşmüş müsün?

düşmüş müyüz?

düşmüş müsünüz?

Inherited from Ottoman Turkish دوشمك (düşmek, “to fall, go down, decline, to fall or pass into a condition”), from Proto-Turkic *tüĺ- (“to fall, move down”).

inh

Yapraklar hep sonbaharda düşer.

(intransitive) to fall, drop, go down, decrease

(intransitive, for a fetus) to be miscarried; to be aborted

(intransitive) to fall into, be overcome by (doubts, worry, trouble), to wind up in, end up in

(intransitive) to get tired and weak, fall from power

(intransitive) to lie in (a certain direction)

(intransitive) to receive, get as one's share

(intransitive, colloquial) to live in sexual intimacy with, sleep around with


unutmak

head

unutmak (third-person singular simple present unutur)

unutur (present singular third-person)
unutmak (infinitive)
unutan (imperfective impersonal participle)
unutmuş (impersonal participle perfective)
unutacak (impersonal participle prospective)
unuttuğum (non-prospective participle personal)
unuttuğun (non-prospective participle personal)
unuttuğu (non-prospective participle personal)
unuttuğumuz (non-prospective participle personal)
unuttuğunuz (non-prospective participle personal)
unuttukları (non-prospective participle personal)
unutacağım (participle personal prospective)
unutacağın (participle personal prospective)
unutacağı (participle personal prospective)
unutacağımız (participle personal prospective)
unutacağınız (participle personal prospective)
unutacakları (participle personal prospective)
unutma (noun-from-verb)
unutuş (adverbial)
unuturum (aorist first-person indicative present singular)
unutursun (aorist indicative present second-person singular)
unutur (aorist indicative present singular third-person)
unuturuz (aorist first-person indicative plural present)
unutursunuz (aorist indicative plural present second-person)
unuturlar (aorist indicative plural present third-person)
unutuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
unutuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
unutuyor (imperfective indicative present singular third-person)
unutuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
unutuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
unutuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
unuttum (first-person indicative past perfective singular)
unuttun (indicative past perfective second-person singular)
unuttu (indicative past perfective singular third-person)
unuttuk (first-person indicative past perfective plural)
unuttunuz (indicative past perfective plural second-person)
unuttular (indicative past perfective plural third-person)
unutuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
unutuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
unutuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
unutuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
unutuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
unutuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or unutuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
unutacağım (first-person future indicative singular)
unutacaksın (future indicative second-person singular)
unutacak (future indicative singular third-person)
unutacağız (first-person future indicative plural)
unutacaksınız (future indicative plural second-person)
unutacaklar (future indicative plural third-person)
unutmuşum (first-person inferential perfective singular)
unutmuşsun (inferential perfective second-person singular)
unutmuş (inferential perfective singular third-person)
unutmuşuz (first-person inferential perfective plural)
unutmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
unutmuşlar (inferential perfective plural third-person)
unuturmuşum (aorist first-person inferential singular)
unuturmuşsun (aorist inferential second-person singular)
unuturmuş (aorist inferential singular third-person)
unuturmuşuz (aorist first-person inferential plural)
unuturmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
unuturlarmış (or unuturmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
unutuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
unutuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
unutuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
unutuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
unutuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
unutuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
unutsam (conditional first-person singular)
unutsan (conditional second-person singular)
unutsa (conditional singular third-person)
unutsak (conditional first-person plural)
unutsanız (conditional plural second-person)
unutsalar (conditional plural third-person)
unutsaydım (conditional first-person perfective singular)
unutsaydın (conditional perfective second-person singular)
unutsaydı (conditional perfective singular third-person)
unutsaydık (conditional first-person perfective plural)
unutsaydınız (conditional perfective plural second-person)
unutsaydılar (conditional perfective plural third-person)
unutayım (first-person optative singular)
unutasın (optative second-person singular)
unuta (optative singular third-person)
unutalım (first-person optative plural)
unutasınız (optative plural second-person)
unutalar (optative plural third-person)
unutmaktayım (first-person progressive singular)
unutmaktasın (progressive second-person singular)
unutmakta (progressive singular third-person)
unutmaktayız (first-person plural progressive)
unutmaktasınız (plural progressive second-person)
unutmaktalar (plural progressive third-person)
unutmalıyım (first-person necessitative singular)
unutmalısın (necessitative second-person singular)
unutmalı (necessitative singular third-person)
unutmalıyız (first-person necessitative plural)
unutmalısınız (necessitative plural second-person)
unutmalılar (necessitative plural third-person)
unut (imperative second-person singular)
unutsun (imperative singular third-person)
unutun (imperative plural second-person)
unutsunlar (imperative plural third-person)
unutur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
unutur musun? (aorist indicative present second-person singular)
unutur mu? (aorist indicative present singular third-person)
unutur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
unutur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
unuturlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
unutuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
unutuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
unutuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
unutuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
unutuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
unutuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
unuttum mu? (first-person indicative past perfective singular)
unuttun mu? (indicative past perfective second-person singular)
unuttu mu? (indicative past perfective singular third-person)
unuttuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
unuttunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
unuttular mı? (indicative past perfective plural third-person)
unutuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
unutuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
unutuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
unutuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
unutuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
unutuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
unutacak mıyım? (first-person future indicative singular)
unutacak mısın? (future indicative second-person singular)
unutacak mı? (future indicative singular third-person)
unutacak mıyız? (first-person future indicative plural)
unutacak mısınız? (future indicative plural second-person)
unutacaklar mı? (future indicative plural third-person)
unutmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
unutmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
unutmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
unutmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
unutmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
unutmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
unutur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
unutur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
unutur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
unutur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
unutur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
unuturlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
unutuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
unutuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
unutuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
unutuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
unutuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
unutuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
unutsam mı? (conditional first-person singular)
unutsan mı? (conditional second-person singular)
unutsa mı? (conditional singular third-person)
unutsak mı? (conditional first-person plural)
unutsanız mı? (conditional plural second-person)
unutsalar mı? (conditional plural third-person)
unutsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
unutsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
unutsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
unutsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
unutsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
unutsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
unutmakta mıyım? (first-person progressive singular)
unutmakta mısın? (progressive second-person singular)
unutmakta mı? (progressive singular third-person)
unutmakta mıyız? (first-person plural progressive)
unutmakta mısınız? (plural progressive second-person)
unutmaktalar mı? (plural progressive third-person)
unutmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
unutmalı mısın? (necessitative second-person singular)
unutmalı mı? (necessitative singular third-person)
unutmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
unutmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
unutmalılar mı? (necessitative plural third-person)
unutmamak (infinitive negative)
unutmayan (imperfective impersonal negative participle)
unutmamış (impersonal negative participle perfective)
unutmayacak (impersonal negative participle prospective)
unutmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
unutmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
unutmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
unutmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
unutmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
unutmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
unutmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
unutmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
unutmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
unutmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
unutmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
unutmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
unutmama (negative noun-from-verb)
unutmayuş (adverbial negative)
unutmam (aorist first-person indicative present singular)
unutmazsın (aorist indicative present second-person singular)
unutmaz (aorist indicative present singular third-person)
unutmayız (aorist first-person indicative plural present)
unutmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
unutmazlar (aorist indicative plural present third-person)
unutmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
unutmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
unutmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
unutmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
unutmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
unutmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
unutmadım (first-person indicative past perfective singular)
unutmadın (indicative past perfective second-person singular)
unutmadı (indicative past perfective singular third-person)
unutmadık (first-person indicative past perfective plural)
unutmadınız (indicative past perfective plural second-person)
unutmadılar (indicative past perfective plural third-person)
unutmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
unutmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
unutmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
unutmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
unutmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
unutmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
unutmayacağım (first-person future indicative singular)
unutmayacaksın (future indicative second-person singular)
unutmayacak (future indicative singular third-person)
unutmayacağız (first-person future indicative plural)
unutmayacaksınız (future indicative plural second-person)
unutmayacaklar (future indicative plural third-person)
unutmamışım (first-person inferential perfective singular)
unutmamışsın (inferential perfective second-person singular)
unutmamış (inferential perfective singular third-person)
unutmamışız (first-person inferential perfective plural)
unutmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
unutmamışlar (inferential perfective plural third-person)
unutmazmışım (aorist first-person inferential singular)
unutmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
unutmazmış (aorist inferential singular third-person)
unutmazmışız (aorist first-person inferential plural)
unutmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
unutmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
unutmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
unutmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
unutmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
unutmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
unutmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
unutmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
unutmasam (conditional first-person singular)
unutmasan (conditional second-person singular)
unutmasa (conditional singular third-person)
unutmasak (conditional first-person plural)
unutmasanız (conditional plural second-person)
unutmasalar (conditional plural third-person)
unutmasaydım (conditional first-person perfective singular)
unutmasaydın (conditional perfective second-person singular)
unutmasaydı (conditional perfective singular third-person)
unutmasaydık (conditional first-person perfective plural)
unutmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
unutmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
unutmayayım (first-person optative singular)
unutmayasın (optative second-person singular)
unutmaya (optative singular third-person)
unutmayalım (first-person optative plural)
unutmayasınız (optative plural second-person)
unutmayalar (optative plural third-person)
unutmamaktayım (first-person progressive singular)
unutmamaktasın (progressive second-person singular)
unutmamakta (progressive singular third-person)
unutmamaktayız (first-person plural progressive)
unutmamaktasınız (plural progressive second-person)
unutmamaktalar (plural progressive third-person)
unutmamalıyım (first-person necessitative singular)
unutmamalısın (necessitative second-person singular)
unutmamalı (necessitative singular third-person)
unutmamalıyız (first-person necessitative plural)
unutmamalısınız (necessitative plural second-person)
unutmamalılar (necessitative plural third-person)
unutma (imperative second-person singular)
unutmasın (imperative singular third-person)
unutmayın (imperative plural second-person)
unutmasınlar (imperative plural third-person)
unutmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
unutmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
unutmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
unutmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
unutmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
unutmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
unutmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
unutmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
unutmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
unutmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
unutmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
unutmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
unutmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
unutmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
unutmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
unutmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
unutmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
unutmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
unutmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
unutmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
unutmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
unutmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
unutmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
unutmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
unutmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
unutmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
unutmayacak mı? (future indicative singular third-person)
unutmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
unutmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
unutmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
unutmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
unutmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
unutmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
unutmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
unutmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
unutmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
unutmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
unutmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
unutmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
unutmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
unutmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
unutmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
unutmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
unutmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
unutmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
unutmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
unutmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
unutmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
unutmasam mı? (conditional first-person singular)
unutmasan mı? (conditional second-person singular)
unutmasa mı? (conditional singular third-person)
unutmasak mı? (conditional first-person plural)
unutmasanız mı? (conditional plural second-person)
unutmasalar mı? (conditional plural third-person)
unutmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
unutmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
unutmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
unutmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
unutmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
unutmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
unutmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
unutmamakta mısın? (progressive second-person singular)
unutmamakta mı? (progressive singular third-person)
unutmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
unutmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
unutmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
unutmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
unutmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
unutmamalı mı? (necessitative singular third-person)
unutmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
unutmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
unutmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish اونوتمق (unutmak, “to forget”),
from Proto-Turkic *umnït-, *umŋït- (“to forget”).
Cognate with:
* Old Turkic [script needed] (unıt-, “to forget”),
* Azerbaijani unutmaq (“to forget”) (unud-),
* Bashkir онотоу (onotow, “to forget”),
* Chuvash манма (manma, “to forget”),
* Kazakh ұмыту (ūmytu, “to forget”),
* Khakas ундирға (undirğa, “to forget”),
* Kyrgyz унутуу (unutuu, “to forget”),
* Turkmen unutmak (“to forget”) (unud-),
* Tatar оныту (onıtu, “to forget”),
* Tuvan уттур (uttur, “to forget”),
* Uzbek unutmoq (“to forget”),
* Yakut умун (umun, “to forget”).
Compare also:
* Mongolian умартах (umartah, “to forget”),
* Evenki омӈо (omŋo, “to forget”),
* Finnish unohtaa (“to forget”).


kalmak

head

kalmak (third-person singular simple present kalır)

kalır (present singular third-person)
kalmak (infinitive)
kalan (imperfective impersonal participle)
kalmış (impersonal participle perfective)
kalacak (impersonal participle prospective)
kaldığım (non-prospective participle personal)
kaldığın (non-prospective participle personal)
kaldığı (non-prospective participle personal)
kaldığımız (non-prospective participle personal)
kaldığınız (non-prospective participle personal)
kaldıkları (non-prospective participle personal)
kalacağım (participle personal prospective)
kalacağın (participle personal prospective)
kalacağı (participle personal prospective)
kalacağımız (participle personal prospective)
kalacağınız (participle personal prospective)
kalacakları (participle personal prospective)
kalma (noun-from-verb)
kalış (adverbial)
kalırım (aorist first-person indicative present singular)
kalırsın (aorist indicative present second-person singular)
kalır (aorist indicative present singular third-person)
kalırız (aorist first-person indicative plural present)
kalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kalırlar (aorist indicative plural present third-person)
kalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaldım (first-person indicative past perfective singular)
kaldın (indicative past perfective second-person singular)
kaldı (indicative past perfective singular third-person)
kaldık (first-person indicative past perfective plural)
kaldınız (indicative past perfective plural second-person)
kaldılar (indicative past perfective plural third-person)
kalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kalacağım (first-person future indicative singular)
kalacaksın (future indicative second-person singular)
kalacak (future indicative singular third-person)
kalacağız (first-person future indicative plural)
kalacaksınız (future indicative plural second-person)
kalacaklar (future indicative plural third-person)
kalmışım (first-person inferential perfective singular)
kalmışsın (inferential perfective second-person singular)
kalmış (inferential perfective singular third-person)
kalmışız (first-person inferential perfective plural)
kalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kalmışlar (inferential perfective plural third-person)
kalırmışım (aorist first-person inferential singular)
kalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kalırmış (aorist inferential singular third-person)
kalırmışız (aorist first-person inferential plural)
kalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kalırlarmış (or kalırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kalsam (conditional first-person singular)
kalsan (conditional second-person singular)
kalsa (conditional singular third-person)
kalsak (conditional first-person plural)
kalsanız (conditional plural second-person)
kalsalar (conditional plural third-person)
kalsaydım (conditional first-person perfective singular)
kalsaydın (conditional perfective second-person singular)
kalsaydı (conditional perfective singular third-person)
kalsaydık (conditional first-person perfective plural)
kalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kalayım (first-person optative singular)
kalasın (optative second-person singular)
kala (optative singular third-person)
kalalım (first-person optative plural)
kalasınız (optative plural second-person)
kalalar (optative plural third-person)
kalmaktayım (first-person progressive singular)
kalmaktasın (progressive second-person singular)
kalmakta (progressive singular third-person)
kalmaktayız (first-person plural progressive)
kalmaktasınız (plural progressive second-person)
kalmaktalar (plural progressive third-person)
kalmalıyım (first-person necessitative singular)
kalmalısın (necessitative second-person singular)
kalmalı (necessitative singular third-person)
kalmalıyız (first-person necessitative plural)
kalmalısınız (necessitative plural second-person)
kalmalılar (necessitative plural third-person)
kal (imperative second-person singular)
kalsın (imperative singular third-person)
kalın (imperative plural second-person)
kalsınlar (imperative plural third-person)
kalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kalacak mısın? (future indicative second-person singular)
kalacak mı? (future indicative singular third-person)
kalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kalsam mı? (conditional first-person singular)
kalsan mı? (conditional second-person singular)
kalsa mı? (conditional singular third-person)
kalsak mı? (conditional first-person plural)
kalsanız mı? (conditional plural second-person)
kalsalar mı? (conditional plural third-person)
kalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kalmakta mısın? (progressive second-person singular)
kalmakta mı? (progressive singular third-person)
kalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kalmalı mı? (necessitative singular third-person)
kalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kalmamak (infinitive negative)
kalmayan (imperfective impersonal negative participle)
kalmamış (impersonal negative participle perfective)
kalmayacak (impersonal negative participle prospective)
kalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kalmama (negative noun-from-verb)
kalmayış (adverbial negative)
kalmam (aorist first-person indicative present singular)
kalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kalmaz (aorist indicative present singular third-person)
kalmayız (aorist first-person indicative plural present)
kalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kalmadım (first-person indicative past perfective singular)
kalmadın (indicative past perfective second-person singular)
kalmadı (indicative past perfective singular third-person)
kalmadık (first-person indicative past perfective plural)
kalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kalmayacağım (first-person future indicative singular)
kalmayacaksın (future indicative second-person singular)
kalmayacak (future indicative singular third-person)
kalmayacağız (first-person future indicative plural)
kalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kalmayacaklar (future indicative plural third-person)
kalmamışım (first-person inferential perfective singular)
kalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kalmamış (inferential perfective singular third-person)
kalmamışız (first-person inferential perfective plural)
kalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kalmazmış (aorist inferential singular third-person)
kalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kalmasam (conditional first-person singular)
kalmasan (conditional second-person singular)
kalmasa (conditional singular third-person)
kalmasak (conditional first-person plural)
kalmasanız (conditional plural second-person)
kalmasalar (conditional plural third-person)
kalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kalmayayım (first-person optative singular)
kalmayasın (optative second-person singular)
kalmaya (optative singular third-person)
kalmayalım (first-person optative plural)
kalmayasınız (optative plural second-person)
kalmayalar (optative plural third-person)
kalmamaktayım (first-person progressive singular)
kalmamaktasın (progressive second-person singular)
kalmamakta (progressive singular third-person)
kalmamaktayız (first-person plural progressive)
kalmamaktasınız (plural progressive second-person)
kalmamaktalar (plural progressive third-person)
kalmamalıyım (first-person necessitative singular)
kalmamalısın (necessitative second-person singular)
kalmamalı (necessitative singular third-person)
kalmamalıyız (first-person necessitative plural)
kalmamalısınız (necessitative plural second-person)
kalmamalılar (necessitative plural third-person)
kalma (imperative second-person singular)
kalmasın (imperative singular third-person)
kalmayın (imperative plural second-person)
kalmasınlar (imperative plural third-person)
kalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kalmasam mı? (conditional first-person singular)
kalmasan mı? (conditional second-person singular)
kalmasa mı? (conditional singular third-person)
kalmasak mı? (conditional first-person plural)
kalmasanız mı? (conditional plural second-person)
kalmasalar mı? (conditional plural third-person)
kalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kalmamakta mı? (progressive singular third-person)
kalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قالمق (qalmaq, “to halt, cease moving, remain, remain behind, be left, to wait, to be deficient”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (qalmaq, “to remain”), from Proto-Turkic *kiāl-mak (“to stay behind, remain”). Cognate with Old Turkic 𐰴𐰞 (qal-, “to be left (behind)”), Old Uyghur qʾlmʾq (qalmaq, “to remain”), Karakhanid قَلْماقْ (qalmāq, “to remain”).

cog

(intransitive) to remain, be left; to be left over

(intransitive) to come to a halt, reach a standstill

(intransitive, with ablative case) to fail (a class), flunk

(intransitive, with dative case) to be postponed to

(intransitive, with locative case) to be covered with

(intransitive, auxiliary) Expresses continuous action when used with verbal adverbs (those with -a, -e, -ıp, -ip, -up, -üp)


girmek

head

girmek (third-person singular simple present girer)

girer (present singular third-person)
girmek (infinitive)
giren (imperfective impersonal participle)
girmiş (impersonal participle perfective)
girecek (impersonal participle prospective)
girdiğim (non-prospective participle personal)
girdiğin (non-prospective participle personal)
girdiği (non-prospective participle personal)
girdiğimiz (non-prospective participle personal)
girdiğiniz (non-prospective participle personal)
girdikleri (non-prospective participle personal)
gireceğim (participle personal prospective)
gireceğin (participle personal prospective)
gireceği (participle personal prospective)
gireceğimiz (participle personal prospective)
gireceğiniz (participle personal prospective)
girecekleri (participle personal prospective)
girme (noun-from-verb)
giriş (adverbial)
girerim (aorist first-person indicative present singular)
girersin (aorist indicative present second-person singular)
girer (aorist indicative present singular third-person)
gireriz (aorist first-person indicative plural present)
girersiniz (aorist indicative plural present second-person)
girerler (aorist indicative plural present third-person)
giriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
giriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
giriyor (imperfective indicative present singular third-person)
giriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
giriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
giriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
girdim (first-person indicative past perfective singular)
girdin (indicative past perfective second-person singular)
girdi (indicative past perfective singular third-person)
girdik (first-person indicative past perfective plural)
girdiniz (indicative past perfective plural second-person)
girdiler (indicative past perfective plural third-person)
giriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
giriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
giriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
giriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
giriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
giriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or giriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gireceğim (first-person future indicative singular)
gireceksin (future indicative second-person singular)
girecek (future indicative singular third-person)
gireceğiz (first-person future indicative plural)
gireceksiniz (future indicative plural second-person)
girecekler (future indicative plural third-person)
girmişim (first-person inferential perfective singular)
girmişsin (inferential perfective second-person singular)
girmiş (inferential perfective singular third-person)
girmişiz (first-person inferential perfective plural)
girmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
girmişler (inferential perfective plural third-person)
girermişim (aorist first-person inferential singular)
girermişsin (aorist inferential second-person singular)
girermiş (aorist inferential singular third-person)
girermişiz (aorist first-person inferential plural)
girermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
girerlermiş (or girermişlar) (aorist inferential plural third-person)
giriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
giriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
giriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
giriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
giriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
giriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
girsem (conditional first-person singular)
girsen (conditional second-person singular)
girse (conditional singular third-person)
girsek (conditional first-person plural)
girseniz (conditional plural second-person)
girseler (conditional plural third-person)
girseydim (conditional first-person perfective singular)
girseydin (conditional perfective second-person singular)
girseydi (conditional perfective singular third-person)
girseydik (conditional first-person perfective plural)
girseydiniz (conditional perfective plural second-person)
girseydiler (conditional perfective plural third-person)
gireyim (first-person optative singular)
giresin (optative second-person singular)
gire (optative singular third-person)
girelim (first-person optative plural)
giresiniz (optative plural second-person)
gireler (optative plural third-person)
girmekteyim (first-person progressive singular)
girmektesin (progressive second-person singular)
girmekte (progressive singular third-person)
girmekteyiz (first-person plural progressive)
girmektesiniz (plural progressive second-person)
girmekteler (plural progressive third-person)
girmeliyim (first-person necessitative singular)
girmelisin (necessitative second-person singular)
girmeli (necessitative singular third-person)
girmeliyiz (first-person necessitative plural)
girmelisiniz (necessitative plural second-person)
girmeliler (necessitative plural third-person)
gir (imperative second-person singular)
girsin (imperative singular third-person)
girin (imperative plural second-person)
girsinler (imperative plural third-person)
girer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
girer misin? (aorist indicative present second-person singular)
girer mi? (aorist indicative present singular third-person)
girer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
girer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
girerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
giriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
giriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
giriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
giriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
giriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
giriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
girdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
girdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
girdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
girdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
girdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
girdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
giriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
giriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
giriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
giriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
giriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
giriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
girecek miyim? (first-person future indicative singular)
girecek misin? (future indicative second-person singular)
girecek mi? (future indicative singular third-person)
girecek miyiz? (first-person future indicative plural)
girecek misiniz? (future indicative plural second-person)
girecekler mi? (future indicative plural third-person)
girmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
girmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
girmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
girmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
girmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
girmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
girer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
girer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
girer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
girer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
girer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
girerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
giriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
giriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
giriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
giriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
giriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
giriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
girsem mi? (conditional first-person singular)
girsen mi? (conditional second-person singular)
girse mi? (conditional singular third-person)
girsek mi? (conditional first-person plural)
girseniz mi? (conditional plural second-person)
girseler mi? (conditional plural third-person)
girse miydim? (conditional first-person perfective singular)
girse miydin? (conditional perfective second-person singular)
girse miydi? (conditional perfective singular third-person)
girse miydik? (conditional first-person perfective plural)
girse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
girseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
girmekte miyim? (first-person progressive singular)
girmekte misin? (progressive second-person singular)
girmekte mi? (progressive singular third-person)
girmekte miyiz? (first-person plural progressive)
girmekte misiniz? (plural progressive second-person)
girmekteler mi? (plural progressive third-person)
girmeli miyim? (first-person necessitative singular)
girmeli misin? (necessitative second-person singular)
girmeli mi? (necessitative singular third-person)
girmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
girmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
girmeliler mi? (necessitative plural third-person)
girmemek (infinitive negative)
girmeyen (imperfective impersonal negative participle)
girmemiş (impersonal negative participle perfective)
girmeyecek (impersonal negative participle prospective)
girmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
girmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
girmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
girmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
girmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
girmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
girmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
girmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
girmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
girmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
girmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
girmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
girmeme (negative noun-from-verb)
girmeyiş (adverbial negative)
girmem (aorist first-person indicative present singular)
girmezsin (aorist indicative present second-person singular)
girmez (aorist indicative present singular third-person)
girmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
girmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
girmezler (aorist indicative plural present third-person)
girmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
girmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
girmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
girmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
girmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
girmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
girmedim (first-person indicative past perfective singular)
girmedin (indicative past perfective second-person singular)
girmedi (indicative past perfective singular third-person)
girmedik (first-person indicative past perfective plural)
girmediniz (indicative past perfective plural second-person)
girmediler (indicative past perfective plural third-person)
girmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
girmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
girmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
girmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
girmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
girmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
girmeyeceğim (first-person future indicative singular)
girmeyeceksin (future indicative second-person singular)
girmeyecek (future indicative singular third-person)
girmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
girmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
girmeyecekler (future indicative plural third-person)
girmemişim (first-person inferential perfective singular)
girmemişsin (inferential perfective second-person singular)
girmemiş (inferential perfective singular third-person)
girmemişiz (first-person inferential perfective plural)
girmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
girmemişler (inferential perfective plural third-person)
girmezmişim (aorist first-person inferential singular)
girmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
girmezmiş (aorist inferential singular third-person)
girmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
girmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
girmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
girmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
girmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
girmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
girmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
girmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
girmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
girmesem (conditional first-person singular)
girmesen (conditional second-person singular)
girmese (conditional singular third-person)
girmesek (conditional first-person plural)
girmeseniz (conditional plural second-person)
girmeseler (conditional plural third-person)
girmeseydim (conditional first-person perfective singular)
girmeseydin (conditional perfective second-person singular)
girmeseydi (conditional perfective singular third-person)
girmeseydik (conditional first-person perfective plural)
girmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
girmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
girmeyeyim (first-person optative singular)
girmeyesin (optative second-person singular)
girmeye (optative singular third-person)
girmeyelim (first-person optative plural)
girmeyesiniz (optative plural second-person)
girmeyeler (optative plural third-person)
girmemekteyim (first-person progressive singular)
girmemektesin (progressive second-person singular)
girmemekte (progressive singular third-person)
girmemekteyiz (first-person plural progressive)
girmemektesiniz (plural progressive second-person)
girmemekteler (plural progressive third-person)
girmemeliyim (first-person necessitative singular)
girmemelisin (necessitative second-person singular)
girmemeli (necessitative singular third-person)
girmemeliyiz (first-person necessitative plural)
girmemelisiniz (necessitative plural second-person)
girmemeliler (necessitative plural third-person)
girme (imperative second-person singular)
girmesin (imperative singular third-person)
girmeyin (imperative plural second-person)
girmesinler (imperative plural third-person)
girmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
girmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
girmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
girmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
girmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
girmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
girmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
girmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
girmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
girmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
girmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
girmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
girmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
girmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
girmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
girmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
girmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
girmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
girmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
girmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
girmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
girmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
girmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
girmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
girmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
girmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
girmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
girmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
girmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
girmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
girmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
girmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
girmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
girmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
girmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
girmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
girmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
girmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
girmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
girmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
girmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
girmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
girmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
girmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
girmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
girmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
girmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
girmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
girmesem mi? (conditional first-person singular)
girmesen mi? (conditional second-person singular)
girmese mi? (conditional singular third-person)
girmesek mi? (conditional first-person plural)
girmeseniz mi? (conditional plural second-person)
girmeseler mi? (conditional plural third-person)
girmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
girmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
girmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
girmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
girmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
girmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
girmemekte miyim? (first-person progressive singular)
girmemekte misin? (progressive second-person singular)
girmemekte mi? (progressive singular third-person)
girmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
girmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
girmemekteler mi? (plural progressive third-person)
girmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
girmemeli misin? (necessitative second-person singular)
girmemeli mi? (necessitative singular third-person)
girmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
girmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
girmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish گیرمك (girmek), Proto-Turkic *kīr- (“to enter”).

Odaya hızla girdim.

Mermi küçük deliğe kolayca girdi.

The bullet went in the tiny hole easily.

Havuza girecek misin?

sınava girmek

Akşam namazı vakti girdi.

(intransitive) (a season, time &c.) to arrive