kol kanat olmak

head

kol kanat olmak (third-person singular simple present kol kanat olur)

kol kanat olur (present singular third-person)
kol kanat olmak (infinitive)
kol kanat olan (imperfective impersonal participle)
kol kanat olmuş (impersonal participle perfective)
kol kanat olacak (impersonal participle prospective)
kol kanat olduğum (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğun (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğu (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğumuz (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğunuz (non-prospective participle personal)
kol kanat oldukları (non-prospective participle personal)
kol kanat olacağım (participle personal prospective)
kol kanat olacağın (participle personal prospective)
kol kanat olacağı (participle personal prospective)
kol kanat olacağımız (participle personal prospective)
kol kanat olacağınız (participle personal prospective)
kol kanat olacakları (participle personal prospective)
kol kanat olma (noun-from-verb)
kol kanat oluş (adverbial)
kol kanat olurum (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olursun (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olur (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat oluruz (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olurlar (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat oldum (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat oldun (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat oldu (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olduk (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat oldular (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kol kanat oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olacağım (first-person future indicative singular)
kol kanat olacaksın (future indicative second-person singular)
kol kanat olacak (future indicative singular third-person)
kol kanat olacağız (first-person future indicative plural)
kol kanat olacaksınız (future indicative plural second-person)
kol kanat olacaklar (future indicative plural third-person)
kol kanat olmuşum (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmuş (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olurmuş (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kol kanat olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
kol kanat oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olsam (conditional first-person singular)
kol kanat olsan (conditional second-person singular)
kol kanat olsa (conditional singular third-person)
kol kanat olsak (conditional first-person plural)
kol kanat olsanız (conditional plural second-person)
kol kanat olsalar (conditional plural third-person)
kol kanat olsaydım (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olsaydın (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olsaydı (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olsaydık (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olayım (first-person optative singular)
kol kanat olasın (optative second-person singular)
kol kanat ola (optative singular third-person)
kol kanat olalım (first-person optative plural)
kol kanat olasınız (optative plural second-person)
kol kanat olalar (optative plural third-person)
kol kanat olmaktayım (first-person progressive singular)
kol kanat olmaktasın (progressive second-person singular)
kol kanat olmakta (progressive singular third-person)
kol kanat olmaktayız (first-person plural progressive)
kol kanat olmaktasınız (plural progressive second-person)
kol kanat olmaktalar (plural progressive third-person)
kol kanat olmalıyım (first-person necessitative singular)
kol kanat olmalısın (necessitative second-person singular)
kol kanat olmalı (necessitative singular third-person)
kol kanat olmalıyız (first-person necessitative plural)
kol kanat olmalısınız (necessitative plural second-person)
kol kanat olmalılar (necessitative plural third-person)
kol kanat ol (imperative second-person singular)
kol kanat olsun (imperative singular third-person)
kol kanat olun (imperative plural second-person)
kol kanat olsunlar (imperative plural third-person)
kol kanat olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kol kanat olacak mısın? (future indicative second-person singular)
kol kanat olacak mı? (future indicative singular third-person)
kol kanat olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kol kanat olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kol kanat olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kol kanat olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kol kanat oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olsam mı? (conditional first-person singular)
kol kanat olsan mı? (conditional second-person singular)
kol kanat olsa mı? (conditional singular third-person)
kol kanat olsak mı? (conditional first-person plural)
kol kanat olsanız mı? (conditional plural second-person)
kol kanat olsalar mı? (conditional plural third-person)
kol kanat olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kol kanat olmakta mısın? (progressive second-person singular)
kol kanat olmakta mı? (progressive singular third-person)
kol kanat olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kol kanat olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kol kanat olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kol kanat olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kol kanat olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kol kanat olmalı mı? (necessitative singular third-person)
kol kanat olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kol kanat olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kol kanat olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kol kanat olmamak (infinitive negative)
kol kanat olmayan (imperfective impersonal negative participle)
kol kanat olmamış (impersonal negative participle perfective)
kol kanat olmayacak (impersonal negative participle prospective)
kol kanat olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kol kanat olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kol kanat olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kol kanat olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kol kanat olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kol kanat olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kol kanat olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kol kanat olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kol kanat olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kol kanat olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kol kanat olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kol kanat olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kol kanat olmama (negative noun-from-verb)
kol kanat olmayuş (adverbial negative)
kol kanat olmam (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olmaz (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat olmayız (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat olmadım (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat olmadın (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat olmadı (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olmadık (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olmayacağım (first-person future indicative singular)
kol kanat olmayacaksın (future indicative second-person singular)
kol kanat olmayacak (future indicative singular third-person)
kol kanat olmayacağız (first-person future indicative plural)
kol kanat olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kol kanat olmayacaklar (future indicative plural third-person)
kol kanat olmamışım (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmamış (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmamışız (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olmazmış (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kol kanat olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olmasam (conditional first-person singular)
kol kanat olmasan (conditional second-person singular)
kol kanat olmasa (conditional singular third-person)
kol kanat olmasak (conditional first-person plural)
kol kanat olmasanız (conditional plural second-person)
kol kanat olmasalar (conditional plural third-person)
kol kanat olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olmayayım (first-person optative singular)
kol kanat olmayasın (optative second-person singular)
kol kanat olmaya (optative singular third-person)
kol kanat olmayalım (first-person optative plural)
kol kanat olmayasınız (optative plural second-person)
kol kanat olmayalar (optative plural third-person)
kol kanat olmamaktayım (first-person progressive singular)
kol kanat olmamaktasın (progressive second-person singular)
kol kanat olmamakta (progressive singular third-person)
kol kanat olmamaktayız (first-person plural progressive)
kol kanat olmamaktasınız (plural progressive second-person)
kol kanat olmamaktalar (plural progressive third-person)
kol kanat olmamalıyım (first-person necessitative singular)
kol kanat olmamalısın (necessitative second-person singular)
kol kanat olmamalı (necessitative singular third-person)
kol kanat olmamalıyız (first-person necessitative plural)
kol kanat olmamalısınız (necessitative plural second-person)
kol kanat olmamalılar (necessitative plural third-person)
kol kanat olma (imperative second-person singular)
kol kanat olmasın (imperative singular third-person)
kol kanat olmayın (imperative plural second-person)
kol kanat olmasınlar (imperative plural third-person)
kol kanat olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kol kanat olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kol kanat olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kol kanat olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kol kanat olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kol kanat olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kol kanat olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kol kanat olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olmasam mı? (conditional first-person singular)
kol kanat olmasan mı? (conditional second-person singular)
kol kanat olmasa mı? (conditional singular third-person)
kol kanat olmasak mı? (conditional first-person plural)
kol kanat olmasanız mı? (conditional plural second-person)
kol kanat olmasalar mı? (conditional plural third-person)
kol kanat olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kol kanat olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kol kanat olmamakta mı? (progressive singular third-person)
kol kanat olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kol kanat olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kol kanat olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kol kanat olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kol kanat olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kol kanat olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kol kanat olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kol kanat olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kol kanat olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kol kanat oluyorlardı (or kol kanat oluyordular)

kol kanat olurlarmış (or kol kanat olurmuşlar)

Compound of kol (“arm”) + kanat (“wing”) + olmak (“to be, to become”), literally “to be an arm and a wing”. Cognate with Kazakh қол қанат (qol qanat, “helper”), қол қанат болу (qol qanat bolu, “to be helper”).

com+

take under one's wing
take under one's wing

(intransitive, with dative, idiomatic) To help, to protect, to take under one's wing.


dayak yemek

head

dayak yemek (third-person singular simple present dayak yer)

dayak yer (present singular third-person)
dayak yemek (infinitive)
dayak yiyen (imperfective impersonal participle)
dayak yemiş (impersonal participle perfective)
dayak yiyecek (impersonal participle prospective)
dayak yediğim (non-prospective participle personal)
dayak yediğin (non-prospective participle personal)
dayak yediği (non-prospective participle personal)
dayak yediğimiz (non-prospective participle personal)
dayak yediğiniz (non-prospective participle personal)
dayak yedikler (non-prospective participle personal)
dayak yiyeceğim (participle personal prospective)
dayak yiyeceğin (participle personal prospective)
dayak yiyeceği (participle personal prospective)
dayak yiyeceğimiz (participle personal prospective)
dayak yiyeceğiniz (participle personal prospective)
dayak yiyecekler (participle personal prospective)
dayak yeme (noun-from-verb)
dayak yiyiş (adverbial)
dayak yerim (aorist first-person indicative present singular)
dayak yersin (aorist indicative present second-person singular)
dayak yer (aorist indicative present singular third-person)
dayak yeriz (aorist first-person indicative plural present)
dayak yersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dayak yerler (aorist indicative plural present third-person)
dayak yiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dayak yiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dayak yiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dayak yiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dayak yiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dayak yiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dayak yedim (first-person indicative past perfective singular)
dayak yedin (indicative past perfective second-person singular)
dayak yedi (indicative past perfective singular third-person)
dayak yedik (first-person indicative past perfective plural)
dayak yediniz (indicative past perfective plural second-person)
dayak yediler (indicative past perfective plural third-person)
dayak yiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dayak yiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dayak yiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dayak yiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dayak yiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dayak yiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dayak yiyeceğim (first-person future indicative singular)
dayak yiyeceksin (future indicative second-person singular)
dayak yiyecek (future indicative singular third-person)
dayak yiyeceğiz (first-person future indicative plural)
dayak yiyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dayak yiyecekler (future indicative plural third-person)
dayak yemişim (first-person inferential perfective singular)
dayak yemişsin (inferential perfective second-person singular)
dayak yemiş (inferential perfective singular third-person)
dayak yemişiz (first-person inferential perfective plural)
dayak yemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dayak yemişler (inferential perfective plural third-person)
dayak yermişim (aorist first-person inferential singular)
dayak yermişsin (aorist inferential second-person singular)
dayak yermiş (aorist inferential singular third-person)
dayak yermişiz (aorist first-person inferential plural)
dayak yermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dayak yerlermiş (aorist inferential plural third-person)
dayak yiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dayak yiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dayak yiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dayak yiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dayak yiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dayak yiyorlarmuş (imperfective inferential plural third-person)
dayak yesem (conditional first-person singular)
dayak yesen (conditional second-person singular)
dayak yese (conditional singular third-person)
dayak yesek (conditional first-person plural)
dayak yeseniz (conditional plural second-person)
dayak yeseler (conditional plural third-person)
dayak yeseydim (conditional first-person perfective singular)
dayak yeseydin (conditional perfective second-person singular)
dayak yeseydi (conditional perfective singular third-person)
dayak yeseydik (conditional first-person perfective plural)
dayak yeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dayak yeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dayak yiyeyim (first-person optative singular)
dayak yiyesin (optative second-person singular)
dayak yiye (optative singular third-person)
dayak yiyelim (first-person optative plural)
dayak yiyesiniz (optative plural second-person)
dayak yiyeler (optative plural third-person)
dayak yemekteyim (first-person progressive singular)
dayak yemektesin (progressive second-person singular)
dayak yemekte (progressive singular third-person)
dayak yemekteyiz (first-person plural progressive)
dayak yemektesiniz (plural progressive second-person)
dayak yemekteler (plural progressive third-person)
dayak yemeliyim (first-person necessitative singular)
dayak yemelisin (necessitative second-person singular)
dayak yemeli (necessitative singular third-person)
dayak yemeliyiz (first-person necessitative plural)
dayak yemelisiniz (necessitative plural second-person)
dayak yemeliler (necessitative plural third-person)
dayak ye (imperative second-person singular)
dayak yesin (imperative singular third-person)
dayak yiyin (imperative plural second-person)
dayak yesinler (imperative plural third-person)
dayak yer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dayak yer misin? (aorist indicative present second-person singular)
dayak yer mi? (aorist indicative present singular third-person)
dayak yer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dayak yer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dayak yerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dayak yiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dayak yiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dayak yiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dayak yiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dayak yiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dayak yiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dayak yedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dayak yedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dayak yedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dayak yedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dayak yediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dayak yediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dayak yiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dayak yiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dayak yiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dayak yiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dayak yiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dayak yiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dayak yiyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dayak yiyecek misin? (future indicative second-person singular)
dayak yiyecek mi? (future indicative singular third-person)
dayak yiyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dayak yiyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dayak yiyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dayak yemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dayak yemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dayak yemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dayak yemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dayak yemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dayak yemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dayak yer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dayak yer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dayak yer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dayak yer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dayak yer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dayak yerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dayak yiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dayak yiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dayak yiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dayak yiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dayak yiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dayak yiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dayak yesem mi? (conditional first-person singular)
dayak yesen mi? (conditional second-person singular)
dayak yese mi? (conditional singular third-person)
dayak yesek mi? (conditional first-person plural)
dayak yeseniz mi? (conditional plural second-person)
dayak yeseler mi? (conditional plural third-person)
dayak yese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dayak yese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dayak yese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dayak yese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dayak yese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dayak yeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dayak yemekte miyim? (first-person progressive singular)
dayak yemekte misin? (progressive second-person singular)
dayak yemekte mi? (progressive singular third-person)
dayak yemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dayak yemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dayak yemekteler mi? (plural progressive third-person)
dayak yemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dayak yemeli misin? (necessitative second-person singular)
dayak yemeli mi? (necessitative singular third-person)
dayak yemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dayak yemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dayak yemeliler mi? (necessitative plural third-person)
dayak yememek (infinitive negative)
dayak yemiyen (imperfective impersonal negative participle)
dayak yememiş (impersonal negative participle perfective)
dayak yemeyecek (impersonal negative participle prospective)
dayak yemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dayak yemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dayak yemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dayak yemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dayak yemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dayak yemedikler (negative non-prospective participle plural third-person)
dayak yemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dayak yemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dayak yemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dayak yemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dayak yemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dayak yemeyecekler (negative participle plural prospective third-person)
dayak yememe (negative noun-from-verb)
dayak yemeyiş (adverbial negative)
dayak yemem (aorist first-person indicative present singular)
dayak yemezsin (aorist indicative present second-person singular)
dayak yemez (aorist indicative present singular third-person)
dayak yemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dayak yemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dayak yemezler (aorist indicative plural present third-person)
dayak yemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dayak yemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dayak yemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dayak yemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dayak yemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dayak yemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dayak yemedim (first-person indicative past perfective singular)
dayak yemedin (indicative past perfective second-person singular)
dayak yemedi (indicative past perfective singular third-person)
dayak yemedik (first-person indicative past perfective plural)
dayak yemediniz (indicative past perfective plural second-person)
dayak yemediler (indicative past perfective plural third-person)
dayak yemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dayak yemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dayak yemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dayak yemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dayak yemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dayak yemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dayak yemeyeceğim (first-person future indicative singular)
dayak yemeyeceksin (future indicative second-person singular)
dayak yemeyecek (future indicative singular third-person)
dayak yemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dayak yemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dayak yemeyecekler (future indicative plural third-person)
dayak yememişim (first-person inferential perfective singular)
dayak yememişsin (inferential perfective second-person singular)
dayak yememiş (inferential perfective singular third-person)
dayak yememişiz (first-person inferential perfective plural)
dayak yememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dayak yememişler (inferential perfective plural third-person)
dayak yemezmişim (aorist first-person inferential singular)
dayak yemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dayak yemezmiş (aorist inferential singular third-person)
dayak yemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dayak yemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dayak yemezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dayak yemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dayak yemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dayak yemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dayak yemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dayak yemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dayak yemiyorlarmuş (imperfective inferential plural third-person)
dayak yemesem (conditional first-person singular)
dayak yemesen (conditional second-person singular)
dayak yemese (conditional singular third-person)
dayak yemesek (conditional first-person plural)
dayak yemeseniz (conditional plural second-person)
dayak yemeseler (conditional plural third-person)
dayak yemeseydim (conditional first-person perfective singular)
dayak yemeseydin (conditional perfective second-person singular)
dayak yemeseydi (conditional perfective singular third-person)
dayak yemeseydik (conditional first-person perfective plural)
dayak yemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dayak yemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dayak yemeyeyim (first-person optative singular)
dayak yemeyesin (optative second-person singular)
dayak yemeye (optative singular third-person)
dayak yemeyelim (first-person optative plural)
dayak yemeyesiniz (optative plural second-person)
dayak yemeyeler (optative plural third-person)
dayak yememekteyim (first-person progressive singular)
dayak yememektesin (progressive second-person singular)
dayak yememekte (progressive singular third-person)
dayak yememekteyiz (first-person plural progressive)
dayak yememektesiniz (plural progressive second-person)
dayak yememekteler (plural progressive third-person)
dayak yememeliyim (first-person necessitative singular)
dayak yememelisin (necessitative second-person singular)
dayak yememeli (necessitative singular third-person)
dayak yememeliyiz (first-person necessitative plural)
dayak yememelisiniz (necessitative plural second-person)
dayak yememeliler (necessitative plural third-person)
dayak yeme (imperative second-person singular)
dayak yemesin (imperative singular third-person)
dayak yemeyin (imperative plural second-person)
dayak yemesinler (imperative plural third-person)
dayak yemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dayak yemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dayak yemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dayak yemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dayak yemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dayak yemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dayak yemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dayak yemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dayak yemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dayak yemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dayak yemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dayak yemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dayak yemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dayak yemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dayak yemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dayak yemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dayak yemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dayak yemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dayak yemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dayak yemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dayak yemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dayak yemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dayak yemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dayak yemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dayak yemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dayak yemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dayak yemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dayak yemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dayak yemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dayak yemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dayak yememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dayak yememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dayak yememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dayak yememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dayak yememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dayak yememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dayak yemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dayak yemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dayak yemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dayak yemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dayak yemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dayak yemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dayak yemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dayak yemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dayak yemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dayak yemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dayak yemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dayak yemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dayak yemesem mi? (conditional first-person singular)
dayak yemesen mi? (conditional second-person singular)
dayak yemese mi? (conditional singular third-person)
dayak yemesek mi? (conditional first-person plural)
dayak yemeseniz mi? (conditional plural second-person)
dayak yemeseler mi? (conditional plural third-person)
dayak yemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dayak yemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dayak yemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dayak yemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dayak yemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dayak yemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dayak yememekte miyim? (first-person progressive singular)
dayak yememekte misin? (progressive second-person singular)
dayak yememekte mi? (progressive singular third-person)
dayak yememekte miyiz? (first-person plural progressive)
dayak yememekte misiniz? (plural progressive second-person)
dayak yememekteler mi? (plural progressive third-person)
dayak yememeli miyim? (first-person necessitative singular)
dayak yememeli misin? (necessitative second-person singular)
dayak yememeli mi? (necessitative singular third-person)
dayak yememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dayak yememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dayak yememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طیاق یمك (dayak yemek, “to receive a beating”), equivalent to compound of dayak (“beating, support”) + yemek (“to eat”), literally “to eat a beating”. Cognate with Kazakh таяқ жеу (taäq jeu).

com+

Küçükken çok dayak yedim, ama bu beni durdurmadı.

I got beaten up a lot when I was little, but that didn't stop me.

(intransitive, idiomatic) To be beaten up, to receive a beating, to get one's ass kicked.


tepesine çıkarmak

head

tepesine çıkarmak (third-person singular simple present tepesine çıkarır)

tepesine çıkarır (present singular third-person)
tepesine çıkarmak (infinitive)
tepesine çıkaran (imperfective impersonal participle)
tepesine çıkarmış (impersonal participle perfective)
tepesine çıkaracak (impersonal participle prospective)
tepesine çıkardığım (non-prospective participle personal)
tepesine çıkardığın (non-prospective participle personal)
tepesine çıkardığı (non-prospective participle personal)
tepesine çıkardığımız (non-prospective participle personal)
tepesine çıkardığınız (non-prospective participle personal)
tepesine çıkardıkları (non-prospective participle personal)
tepesine çıkaracağım (participle personal prospective)
tepesine çıkaracağın (participle personal prospective)
tepesine çıkaracağı (participle personal prospective)
tepesine çıkaracağımız (participle personal prospective)
tepesine çıkaracağınız (participle personal prospective)
tepesine çıkaracakları (participle personal prospective)
tepesine çıkarma (noun-from-verb)
tepesine çıkarış (adverbial)
tepesine çıkarırım (aorist first-person indicative present singular)
tepesine çıkarırsın (aorist indicative present second-person singular)
tepesine çıkarır (aorist indicative present singular third-person)
tepesine çıkarırız (aorist first-person indicative plural present)
tepesine çıkarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tepesine çıkarırlar (aorist indicative plural present third-person)
tepesine çıkarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tepesine çıkarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tepesine çıkarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tepesine çıkarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tepesine çıkarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tepesine çıkarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tepesine çıkardım (first-person indicative past perfective singular)
tepesine çıkardın (indicative past perfective second-person singular)
tepesine çıkardı (indicative past perfective singular third-person)
tepesine çıkardık (first-person indicative past perfective plural)
tepesine çıkardınız (indicative past perfective plural second-person)
tepesine çıkardılar (indicative past perfective plural third-person)
tepesine çıkarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tepesine çıkarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tepesine çıkarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tepesine çıkarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tepesine çıkarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tepesine çıkarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tepesine çıkarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tepesine çıkaracağım (first-person future indicative singular)
tepesine çıkaracaksın (future indicative second-person singular)
tepesine çıkaracak (future indicative singular third-person)
tepesine çıkaracağız (first-person future indicative plural)
tepesine çıkaracaksınız (future indicative plural second-person)
tepesine çıkaracaklar (future indicative plural third-person)
tepesine çıkarmışım (first-person inferential perfective singular)
tepesine çıkarmışsın (inferential perfective second-person singular)
tepesine çıkarmış (inferential perfective singular third-person)
tepesine çıkarmışız (first-person inferential perfective plural)
tepesine çıkarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tepesine çıkarmışlar (inferential perfective plural third-person)
tepesine çıkarırmışım (aorist first-person inferential singular)
tepesine çıkarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tepesine çıkarırmış (aorist inferential singular third-person)
tepesine çıkarırmışız (aorist first-person inferential plural)
tepesine çıkarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tepesine çıkarırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or tepesine çıkarırmışlar (aorist inferential plural third-person)
tepesine çıkarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tepesine çıkarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tepesine çıkarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tepesine çıkarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tepesine çıkarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tepesine çıkarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tepesine çıkarsam (conditional first-person singular)
tepesine çıkarsan (conditional second-person singular)
tepesine çıkarsa (conditional singular third-person)
tepesine çıkarsak (conditional first-person plural)
tepesine çıkarsanız (conditional plural second-person)
tepesine çıkarsalar (conditional plural third-person)
tepesine çıkarsaydım (conditional first-person perfective singular)
tepesine çıkarsaydın (conditional perfective second-person singular)
tepesine çıkarsaydı (conditional perfective singular third-person)
tepesine çıkarsaydık (conditional first-person perfective plural)
tepesine çıkarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tepesine çıkarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tepesine çıkarayım (first-person optative singular)
tepesine çıkarasın (optative second-person singular)
tepesine çıkara (optative singular third-person)
tepesine çıkaralım (first-person optative plural)
tepesine çıkarasınız (optative plural second-person)
tepesine çıkaralar (optative plural third-person)
tepesine çıkarmaktayım (first-person progressive singular)
tepesine çıkarmaktasın (progressive second-person singular)
tepesine çıkarmakta (progressive singular third-person)
tepesine çıkarmaktayız (first-person plural progressive)
tepesine çıkarmaktasınız (plural progressive second-person)
tepesine çıkarmaktalar (plural progressive third-person)
tepesine çıkarmalıyım (first-person necessitative singular)
tepesine çıkarmalısın (necessitative second-person singular)
tepesine çıkarmalı (necessitative singular third-person)
tepesine çıkarmalıyız (first-person necessitative plural)
tepesine çıkarmalısınız (necessitative plural second-person)
tepesine çıkarmalılar (necessitative plural third-person)
tepesine çıkar (imperative second-person singular)
tepesine çıkarsın (imperative singular third-person)
tepesine çıkarın (imperative plural second-person)
tepesine çıkarsınlar (imperative plural third-person)
tepesine çıkarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tepesine çıkarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tepesine çıkarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tepesine çıkarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tepesine çıkarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tepesine çıkarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tepesine çıkarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tepesine çıkarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tepesine çıkarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tepesine çıkarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tepesine çıkarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tepesine çıkarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tepesine çıkardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tepesine çıkardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tepesine çıkardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tepesine çıkardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tepesine çıkardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tepesine çıkardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tepesine çıkarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tepesine çıkarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tepesine çıkarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tepesine çıkarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tepesine çıkarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tepesine çıkarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tepesine çıkaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
tepesine çıkaracak mısın? (future indicative second-person singular)
tepesine çıkaracak mı? (future indicative singular third-person)
tepesine çıkaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
tepesine çıkaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
tepesine çıkaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
tepesine çıkarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tepesine çıkarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tepesine çıkarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tepesine çıkarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tepesine çıkarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tepesine çıkarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tepesine çıkarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tepesine çıkarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tepesine çıkarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tepesine çıkarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tepesine çıkarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tepesine çıkarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tepesine çıkarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tepesine çıkarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tepesine çıkarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tepesine çıkarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tepesine çıkarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tepesine çıkarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tepesine çıkarsam mı? (conditional first-person singular)
tepesine çıkarsan mı? (conditional second-person singular)
tepesine çıkarsa mı? (conditional singular third-person)
tepesine çıkarsak mı? (conditional first-person plural)
tepesine çıkarsanız mı? (conditional plural second-person)
tepesine çıkarsalar mı? (conditional plural third-person)
tepesine çıkarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tepesine çıkarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tepesine çıkarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tepesine çıkarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tepesine çıkarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tepesine çıkarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tepesine çıkarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tepesine çıkarmakta mısın? (progressive second-person singular)
tepesine çıkarmakta mı? (progressive singular third-person)
tepesine çıkarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tepesine çıkarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tepesine çıkarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tepesine çıkarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tepesine çıkarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tepesine çıkarmalı mı? (necessitative singular third-person)
tepesine çıkarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tepesine çıkarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tepesine çıkarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tepesine çıkarmamak (infinitive negative)
tepesine çıkarmayan (imperfective impersonal negative participle)
tepesine çıkarmamış (impersonal negative participle perfective)
tepesine çıkarmayacak (impersonal negative participle prospective)
tepesine çıkarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tepesine çıkarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tepesine çıkarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tepesine çıkarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tepesine çıkarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tepesine çıkarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tepesine çıkarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tepesine çıkarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tepesine çıkarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tepesine çıkarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tepesine çıkarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tepesine çıkarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tepesine çıkarmama (negative noun-from-verb)
tepesine çıkarmayış (adverbial negative)
tepesine çıkarmam (aorist first-person indicative present singular)
tepesine çıkarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tepesine çıkarmaz (aorist indicative present singular third-person)
tepesine çıkarmayız (aorist first-person indicative plural present)
tepesine çıkarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tepesine çıkarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tepesine çıkarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tepesine çıkarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tepesine çıkarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tepesine çıkarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tepesine çıkarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tepesine çıkarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tepesine çıkarmadım (first-person indicative past perfective singular)
tepesine çıkarmadın (indicative past perfective second-person singular)
tepesine çıkarmadı (indicative past perfective singular third-person)
tepesine çıkarmadık (first-person indicative past perfective plural)
tepesine çıkarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tepesine çıkarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tepesine çıkarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tepesine çıkarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tepesine çıkarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tepesine çıkarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tepesine çıkarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tepesine çıkarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tepesine çıkarmayacağım (first-person future indicative singular)
tepesine çıkarmayacaksın (future indicative second-person singular)
tepesine çıkarmayacak (future indicative singular third-person)
tepesine çıkarmayacağız (first-person future indicative plural)
tepesine çıkarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tepesine çıkarmayacaklar (future indicative plural third-person)
tepesine çıkarmamışım (first-person inferential perfective singular)
tepesine çıkarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tepesine çıkarmamış (inferential perfective singular third-person)
tepesine çıkarmamışız (first-person inferential perfective plural)
tepesine çıkarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tepesine çıkarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tepesine çıkarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tepesine çıkarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tepesine çıkarmazmış (aorist inferential singular third-person)
tepesine çıkarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tepesine çıkarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tepesine çıkarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tepesine çıkarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tepesine çıkarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tepesine çıkarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tepesine çıkarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tepesine çıkarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tepesine çıkarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tepesine çıkarmasam (conditional first-person singular)
tepesine çıkarmasan (conditional second-person singular)
tepesine çıkarmasa (conditional singular third-person)
tepesine çıkarmasak (conditional first-person plural)
tepesine çıkarmasanız (conditional plural second-person)
tepesine çıkarmasalar (conditional plural third-person)
tepesine çıkarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tepesine çıkarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tepesine çıkarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tepesine çıkarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tepesine çıkarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tepesine çıkarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tepesine çıkarmayayım (first-person optative singular)
tepesine çıkarmayasın (optative second-person singular)
tepesine çıkarmaya (optative singular third-person)
tepesine çıkarmayalım (first-person optative plural)
tepesine çıkarmayasınız (optative plural second-person)
tepesine çıkarmayalar (optative plural third-person)
tepesine çıkarmamaktayım (first-person progressive singular)
tepesine çıkarmamaktasın (progressive second-person singular)
tepesine çıkarmamakta (progressive singular third-person)
tepesine çıkarmamaktayız (first-person plural progressive)
tepesine çıkarmamaktasınız (plural progressive second-person)
tepesine çıkarmamaktalar (plural progressive third-person)
tepesine çıkarmamalıyım (first-person necessitative singular)
tepesine çıkarmamalısın (necessitative second-person singular)
tepesine çıkarmamalı (necessitative singular third-person)
tepesine çıkarmamalıyız (first-person necessitative plural)
tepesine çıkarmamalısınız (necessitative plural second-person)
tepesine çıkarmamalılar (necessitative plural third-person)
tepesine çıkarma (imperative second-person singular)
tepesine çıkarmasın (imperative singular third-person)
tepesine çıkarmayın (imperative plural second-person)
tepesine çıkarmasınlar (imperative plural third-person)
tepesine çıkarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tepesine çıkarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tepesine çıkarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tepesine çıkarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tepesine çıkarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tepesine çıkarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tepesine çıkarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tepesine çıkarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tepesine çıkarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tepesine çıkarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tepesine çıkarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tepesine çıkarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tepesine çıkarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tepesine çıkarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tepesine çıkarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tepesine çıkarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tepesine çıkarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tepesine çıkarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tepesine çıkarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tepesine çıkarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tepesine çıkarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tepesine çıkarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tepesine çıkarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tepesine çıkarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tepesine çıkarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tepesine çıkarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tepesine çıkarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tepesine çıkarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tepesine çıkarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tepesine çıkarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tepesine çıkarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tepesine çıkarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tepesine çıkarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tepesine çıkarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tepesine çıkarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tepesine çıkarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tepesine çıkarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tepesine çıkarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tepesine çıkarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tepesine çıkarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tepesine çıkarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tepesine çıkarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tepesine çıkarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tepesine çıkarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tepesine çıkarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tepesine çıkarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tepesine çıkarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tepesine çıkarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tepesine çıkarmasam mı? (conditional first-person singular)
tepesine çıkarmasan mı? (conditional second-person singular)
tepesine çıkarmasa mı? (conditional singular third-person)
tepesine çıkarmasak mı? (conditional first-person plural)
tepesine çıkarmasanız mı? (conditional plural second-person)
tepesine çıkarmasalar mı? (conditional plural third-person)
tepesine çıkarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tepesine çıkarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tepesine çıkarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tepesine çıkarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tepesine çıkarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tepesine çıkarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tepesine çıkarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tepesine çıkarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tepesine çıkarmamakta mı? (progressive singular third-person)
tepesine çıkarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tepesine çıkarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tepesine çıkarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tepesine çıkarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tepesine çıkarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tepesine çıkarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tepesine çıkarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tepesine çıkarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tepesine çıkarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

tepesine çıkarıyorlardı (or tepesine çıkarıyordular)

tepesine çıkarırlarmış (or tepesine çıkarırmışlar)

From tepe (“the crown (head), summit, apex”) + -(s)i (possessive suffix with "s" as buffer consonant) + -(n)e (dative suffix with "n" as buffer consonant), literally “to put someone on top of one's head”. Cognate with Kazakh төбесіне шығару (töbesıne şyğaru).

af

tepe<gloss:the crown (head), summit, apex>

-i<alt:-(s)i><pos:possessive suffix with "s" as buffer consonant>

-e<alt:-(n)e><pos:dative suffix with "n" as buffer consonant>

cog

төбесіне шығару

(transitive, idiomatic) To indulge, to pamper, to spoil by overindulgence.


vurmadım

first-person singular indicative negative simple past of vurmak


var olmak

head

var olmak (third-person singular simple present var olur)

var olur (present singular third-person)
var olmak (infinitive)
var olan (imperfective impersonal participle)
var olmuş (impersonal participle perfective)
var olacak (impersonal participle prospective)
var olduğum (non-prospective participle personal)
var olduğun (non-prospective participle personal)
var olduğu (non-prospective participle personal)
var olduğumuz (non-prospective participle personal)
var olduğunuz (non-prospective participle personal)
var oldukları (non-prospective participle personal)
var olacağım (participle personal prospective)
var olacağın (participle personal prospective)
var olacağı (participle personal prospective)
var olacağımız (participle personal prospective)
var olacağınız (participle personal prospective)
var olacakları (participle personal prospective)
var olma (noun-from-verb)
var oluş (adverbial)
var olurum (aorist first-person indicative present singular)
var olursun (aorist indicative present second-person singular)
var olur (aorist indicative present singular third-person)
var oluruz (aorist first-person indicative plural present)
var olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
var olurlar (aorist indicative plural present third-person)
var oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
var oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
var oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
var oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
var oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
var oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
var oldum (first-person indicative past perfective singular)
var oldun (indicative past perfective second-person singular)
var oldu (indicative past perfective singular third-person)
var olduk (first-person indicative past perfective plural)
var oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
var oldular (indicative past perfective plural third-person)
var oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
var oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
var oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
var oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
var oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
var oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or var oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
var olacağım (first-person future indicative singular)
var olacaksın (future indicative second-person singular)
var olacak (future indicative singular third-person)
var olacağız (first-person future indicative plural)
var olacaksınız (future indicative plural second-person)
var olacaklar (future indicative plural third-person)
var olmuşum (first-person inferential perfective singular)
var olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
var olmuş (inferential perfective singular third-person)
var olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
var olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
var olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
var olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
var olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
var olurmuş (aorist inferential singular third-person)
var olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
var olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
var olurlarmış (or var olurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
var oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
var oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
var oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
var oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
var oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
var oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
var olsam (conditional first-person singular)
var olsan (conditional second-person singular)
var olsa (conditional singular third-person)
var olsak (conditional first-person plural)
var olsanız (conditional plural second-person)
var olsalar (conditional plural third-person)
var olsaydım (conditional first-person perfective singular)
var olsaydın (conditional perfective second-person singular)
var olsaydı (conditional perfective singular third-person)
var olsaydık (conditional first-person perfective plural)
var olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
var olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
var olayım (first-person optative singular)
var olasın (optative second-person singular)
var ola (optative singular third-person)
var olalım (first-person optative plural)
var olasınız (optative plural second-person)
var olalar (optative plural third-person)
var olmaktayım (first-person progressive singular)
var olmaktasın (progressive second-person singular)
var olmakta (progressive singular third-person)
var olmaktayız (first-person plural progressive)
var olmaktasınız (plural progressive second-person)
var olmaktalar (plural progressive third-person)
var olmalıyım (first-person necessitative singular)
var olmalısın (necessitative second-person singular)
var olmalı (necessitative singular third-person)
var olmalıyız (first-person necessitative plural)
var olmalısınız (necessitative plural second-person)
var olmalılar (necessitative plural third-person)
var ol (imperative second-person singular)
var olsun (imperative singular third-person)
var olun (imperative plural second-person)
var olsunlar (imperative plural third-person)
var olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
var olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
var olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
var olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
var olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
var olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
var oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
var oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
var oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
var oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
var oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
var oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
var oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
var oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
var oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
var olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
var oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
var oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
var oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
var oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
var oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
var oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
var oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
var oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
var olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
var olacak mısın? (future indicative second-person singular)
var olacak mı? (future indicative singular third-person)
var olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
var olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
var olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
var olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
var olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
var olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
var olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
var olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
var olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
var olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
var olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
var olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
var olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
var olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
var olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
var oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
var oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
var oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
var oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
var oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
var oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
var olsam mı? (conditional first-person singular)
var olsan mı? (conditional second-person singular)
var olsa mı? (conditional singular third-person)
var olsak mı? (conditional first-person plural)
var olsanız mı? (conditional plural second-person)
var olsalar mı? (conditional plural third-person)
var olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
var olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
var olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
var olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
var olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
var olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
var olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
var olmakta mısın? (progressive second-person singular)
var olmakta mı? (progressive singular third-person)
var olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
var olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
var olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
var olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
var olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
var olmalı mı? (necessitative singular third-person)
var olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
var olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
var olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
var olmamak (infinitive negative)
var olmayan (imperfective impersonal negative participle)
var olmamış (impersonal negative participle perfective)
var olmayacak (impersonal negative participle prospective)
var olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
var olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
var olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
var olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
var olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
var olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
var olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
var olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
var olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
var olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
var olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
var olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
var olmama (negative noun-from-verb)
var olmayuş (adverbial negative)
var olmam (aorist first-person indicative present singular)
var olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
var olmaz (aorist indicative present singular third-person)
var olmayız (aorist first-person indicative plural present)
var olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
var olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
var olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
var olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
var olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
var olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
var olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
var olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
var olmadım (first-person indicative past perfective singular)
var olmadın (indicative past perfective second-person singular)
var olmadı (indicative past perfective singular third-person)
var olmadık (first-person indicative past perfective plural)
var olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
var olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
var olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
var olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
var olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
var olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
var olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
var olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
var olmayacağım (first-person future indicative singular)
var olmayacaksın (future indicative second-person singular)
var olmayacak (future indicative singular third-person)
var olmayacağız (first-person future indicative plural)
var olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
var olmayacaklar (future indicative plural third-person)
var olmamışım (first-person inferential perfective singular)
var olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
var olmamış (inferential perfective singular third-person)
var olmamışız (first-person inferential perfective plural)
var olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
var olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
var olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
var olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
var olmazmış (aorist inferential singular third-person)
var olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
var olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
var olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
var olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
var olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
var olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
var olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
var olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
var olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
var olmasam (conditional first-person singular)
var olmasan (conditional second-person singular)
var olmasa (conditional singular third-person)
var olmasak (conditional first-person plural)
var olmasanız (conditional plural second-person)
var olmasalar (conditional plural third-person)
var olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
var olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
var olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
var olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
var olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
var olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
var olmayayım (first-person optative singular)
var olmayasın (optative second-person singular)
var olmaya (optative singular third-person)
var olmayalım (first-person optative plural)
var olmayasınız (optative plural second-person)
var olmayalar (optative plural third-person)
var olmamaktayım (first-person progressive singular)
var olmamaktasın (progressive second-person singular)
var olmamakta (progressive singular third-person)
var olmamaktayız (first-person plural progressive)
var olmamaktasınız (plural progressive second-person)
var olmamaktalar (plural progressive third-person)
var olmamalıyım (first-person necessitative singular)
var olmamalısın (necessitative second-person singular)
var olmamalı (necessitative singular third-person)
var olmamalıyız (first-person necessitative plural)
var olmamalısınız (necessitative plural second-person)
var olmamalılar (necessitative plural third-person)
var olma (imperative second-person singular)
var olmasın (imperative singular third-person)
var olmayın (imperative plural second-person)
var olmasınlar (imperative plural third-person)
var olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
var olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
var olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
var olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
var olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
var olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
var olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
var olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
var olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
var olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
var olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
var olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
var olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
var olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
var olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
var olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
var olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
var olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
var olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
var olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
var olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
var olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
var olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
var olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
var olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
var olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
var olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
var olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
var olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
var olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
var olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
var olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
var olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
var olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
var olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
var olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
var olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
var olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
var olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
var olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
var olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
var olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
var olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
var olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
var olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
var olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
var olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
var olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
var olmasam mı? (conditional first-person singular)
var olmasan mı? (conditional second-person singular)
var olmasa mı? (conditional singular third-person)
var olmasak mı? (conditional first-person plural)
var olmasanız mı? (conditional plural second-person)
var olmasalar mı? (conditional plural third-person)
var olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
var olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
var olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
var olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
var olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
var olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
var olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
var olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
var olmamakta mı? (progressive singular third-person)
var olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
var olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
var olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
var olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
var olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
var olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
var olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
var olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
var olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/vɑːɾ oɫˈmɑk/

From var (“existent”) + olmak (“to become”).


gelsin

third-person singular imperative of gelmek


gelsinler

third-person plural imperative of gelmek


gitsinler

third-person plural imperative of gitmek


gitsin

third-person singular imperative of gitmek


yapsın

third-person singular imperative of yapmak


yapın

second-person plural imperative of yapmak


yapmasın

third-person singular negative imperative of yapmak


yapsınlar

third-person plural imperative of yapmak


yapmayınız

polite second-person plural negative imperative of yapmak


gelmesin

third-person singular negative imperative of gelmek


etmesin

third-person singular negative imperative of etmek


gidiniz

polite second-person plural imperative of gitmek


gelmeyiniz

polite second-person plural negative imperative of gelmek


gelmeyin

second-person plural negative imperative of gelmek


yapmayın

second-person plural negative imperative of yapmak


etmeyiniz

polite second-person plural negative imperative of etmek


etmeyin

second-person plural negative imperative of etmek


yapmasınlar

third-person plural negative imperative of yapmak


gelmesinler

third-person plural negative imperative of gelmek


gitmesin

third-person singular negative imperative of gitmek


gitmeyin

second-person plural negative imperative of gitmek


etmesinler

third-person plural negative imperative of etmek


gitmeyiniz

polite second-person plural negative imperative of gitmek


gitmesinler

third-person plural negative imperative of gitmek


yapınız

polite second-person plural imperative of yapmak


ediniz

polite second-person plural imperative of etmek