resmetmek

resmetmek (third-person singular simple present resmeder)

resmeder (present singular third-person)
resmetmek (infinitive)
resmeden (imperfective impersonal participle)
resmetmiş (impersonal participle perfective)
resmedecek (impersonal participle prospective)
resmettiğim (non-prospective participle personal)
resmettiğin (non-prospective participle personal)
resmettiği (non-prospective participle personal)
resmettiğimiz (non-prospective participle personal)
resmettiğiniz (non-prospective participle personal)
resmettikleri (non-prospective participle personal)
resmedeceğim (participle personal prospective)
resmedeceğin (participle personal prospective)
resmedeceği (participle personal prospective)
resmedeceğimiz (participle personal prospective)
resmedeceğiniz (participle personal prospective)
resmedecekleri (participle personal prospective)
resmetme (noun-from-verb)
resmediş (adverbial)
resmederim (aorist first-person indicative present singular)
resmedersin (aorist indicative present second-person singular)
resmeder (aorist indicative present singular third-person)
resmederiz (aorist first-person indicative plural present)
resmedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
resmederler (aorist indicative plural present third-person)
resmediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
resmediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
resmediyor (imperfective indicative present singular third-person)
resmediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
resmediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
resmediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
resmettim (first-person indicative past perfective singular)
resmettin (indicative past perfective second-person singular)
resmetti (indicative past perfective singular third-person)
resmettik (first-person indicative past perfective plural)
resmettiniz (indicative past perfective plural second-person)
resmettiler (indicative past perfective plural third-person)
resmediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
resmediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
resmediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
resmediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
resmediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
resmediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or resmediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
resmedeceğim (first-person future indicative singular)
resmedeceksin (future indicative second-person singular)
resmedecek (future indicative singular third-person)
resmedeceğiz (first-person future indicative plural)
resmedeceksiniz (future indicative plural second-person)
resmedecekler (future indicative plural third-person)
resmetmişim (first-person inferential perfective singular)
resmetmişsin (inferential perfective second-person singular)
resmetmiş (inferential perfective singular third-person)
resmetmişiz (first-person inferential perfective plural)
resmetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
resmetmişler (inferential perfective plural third-person)
resmedermişim (aorist first-person inferential singular)
resmedermişsin (aorist inferential second-person singular)
resmedermiş (aorist inferential singular third-person)
resmedermişiz (aorist first-person inferential plural)
resmedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
resmederlermiş (or resmedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
resmediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
resmediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
resmediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
resmediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
resmediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
resmediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
resmetsem (conditional first-person singular)
resmetsen (conditional second-person singular)
resmetse (conditional singular third-person)
resmetsek (conditional first-person plural)
resmetseniz (conditional plural second-person)
resmetseler (conditional plural third-person)
resmetseydim (conditional first-person perfective singular)
resmetseydin (conditional perfective second-person singular)
resmetseydi (conditional perfective singular third-person)
resmetseydik (conditional first-person perfective plural)
resmetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
resmetseydiler (conditional perfective plural third-person)
resmedeyim (first-person optative singular)
resmedesin (optative second-person singular)
resmede (optative singular third-person)
resmedelim (first-person optative plural)
resmedesiniz (optative plural second-person)
resmedeler (optative plural third-person)
resmetmekteyim (first-person progressive singular)
resmetmektesin (progressive second-person singular)
resmetmekte (progressive singular third-person)
resmetmekteyiz (first-person plural progressive)
resmetmektesiniz (plural progressive second-person)
resmetmekteler (plural progressive third-person)
resmetmeliyim (first-person necessitative singular)
resmetmelisin (necessitative second-person singular)
resmetmeli (necessitative singular third-person)
resmetmeliyiz (first-person necessitative plural)
resmetmelisiniz (necessitative plural second-person)
resmetmeliler (necessitative plural third-person)
resmet (imperative second-person singular)
resmetsin (imperative singular third-person)
resmedin (imperative plural second-person)
or resmediniz (imperative plural second-person)
resmetsinler (imperative plural third-person)
resmeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
resmeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
resmeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
resmeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
resmeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
resmederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
resmediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
resmediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
resmediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
resmediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
resmediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
resmediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
resmettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
resmettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
resmetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
resmettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
resmettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
resmettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
resmediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
resmediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
resmediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
resmediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
resmediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
resmediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
resmedecek miyim? (first-person future indicative singular)
resmedecek misin? (future indicative second-person singular)
resmedecek mi? (future indicative singular third-person)
resmedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
resmedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
resmedecekler mi? (future indicative plural third-person)
resmetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
resmetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
resmetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
resmetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
resmetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
resmetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
resmeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
resmeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
resmeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
resmeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
resmeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
resmederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
resmediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
resmediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
resmediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
resmediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
resmediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
resmediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
resmetsem mi? (conditional first-person singular)
resmetsen mi? (conditional second-person singular)
resmetse mi? (conditional singular third-person)
resmetsek mi? (conditional first-person plural)
resmetseniz mi? (conditional plural second-person)
resmetseler mi? (conditional plural third-person)
resmetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
resmetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
resmetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
resmetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
resmetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
resmetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
resmetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
resmetmekte misin? (progressive second-person singular)
resmetmekte mi? (progressive singular third-person)
resmetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
resmetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
resmetmekteler mi? (plural progressive third-person)
resmetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
resmetmeli misin? (necessitative second-person singular)
resmetmeli mi? (necessitative singular third-person)
resmetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
resmetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
resmetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
resmetmemek (infinitive negative)
resmetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
resmetmemiş (impersonal negative participle perfective)
resmetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
resmetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
resmetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
resmetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
resmetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
resmetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
resmetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
resmetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
resmetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
resmetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
resmetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
resmetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
resmetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
resmetmeme (negative noun-from-verb)
resmetmeyiş (adverbial negative)
resmetmem (aorist first-person indicative present singular)
resmetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
resmetmez (aorist indicative present singular third-person)
resmetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
resmetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
resmetmezler (aorist indicative plural present third-person)
resmetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
resmetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
resmetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
resmetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
resmetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
resmetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
resmetmedim (first-person indicative past perfective singular)
resmetmedin (indicative past perfective second-person singular)
resmetmedi (indicative past perfective singular third-person)
resmetmedik (first-person indicative past perfective plural)
resmetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
resmetmediler (indicative past perfective plural third-person)
resmetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
resmetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
resmetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
resmetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
resmetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
resmetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
resmetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
resmetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
resmetmeyecek (future indicative singular third-person)
resmetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
resmetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
resmetmeyecekler (future indicative plural third-person)
resmetmemişim (first-person inferential perfective singular)
resmetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
resmetmemiş (inferential perfective singular third-person)
resmetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
resmetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
resmetmemişler (inferential perfective plural third-person)
resmetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
resmetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
resmetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
resmetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
resmetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
resmetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
resmetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
resmetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
resmetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
resmetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
resmetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
resmetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
resmetmesem (conditional first-person singular)
resmetmesen (conditional second-person singular)
resmetmese (conditional singular third-person)
resmetmesek (conditional first-person plural)
resmetmeseniz (conditional plural second-person)
resmetmeseler (conditional plural third-person)
resmetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
resmetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
resmetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
resmetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
resmetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
resmetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
resmetmeyeyim (first-person optative singular)
resmetmeyesin (optative second-person singular)
resmetmeye (optative singular third-person)
resmetmeyelim (first-person optative plural)
resmetmeyesiniz (optative plural second-person)
resmetmeyeler (optative plural third-person)
resmetmemekteyim (first-person progressive singular)
resmetmemektesin (progressive second-person singular)
resmetmemekte (progressive singular third-person)
resmetmemekteyiz (first-person plural progressive)
resmetmemektesiniz (plural progressive second-person)
resmetmemekteler (plural progressive third-person)
resmetmemeliyim (first-person necessitative singular)
resmetmemelisin (necessitative second-person singular)
resmetmemeli (necessitative singular third-person)
resmetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
resmetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
resmetmemeliler (necessitative plural third-person)
resmetme (imperative second-person singular)
resmetmesin (imperative singular third-person)
resmetmeyin (imperative plural second-person)
or resmetmeyiniz (imperative plural second-person)
resmetmesinler (imperative plural third-person)
resmetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
resmetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
resmetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
resmetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
resmetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
resmetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
resmetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
resmetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
resmetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
resmetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
resmetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
resmetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
resmetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
resmetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
resmetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
resmetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
resmetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
resmetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
resmetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
resmetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
resmetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
resmetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
resmetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
resmetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
resmetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
resmetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
resmetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
resmetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
resmetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
resmetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
resmetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
resmetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
resmetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
resmetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
resmetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
resmetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
resmetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
resmetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
resmetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
resmetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
resmetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
resmetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
resmetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
resmetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
resmetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
resmetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
resmetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
resmetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
resmetmesem mi? (conditional first-person singular)
resmetmesen mi? (conditional second-person singular)
resmetmese mi? (conditional singular third-person)
resmetmesek mi? (conditional first-person plural)
resmetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
resmetmeseler mi? (conditional plural third-person)
resmetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
resmetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
resmetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
resmetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
resmetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
resmetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
resmetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
resmetmemekte misin? (progressive second-person singular)
resmetmemekte mi? (progressive singular third-person)
resmetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
resmetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
resmetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
resmetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
resmetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
resmetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
resmetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
resmetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
resmetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish رسم ایتمك. Equivalent to resim + etmek.


terketmek

head

terketmek (third-person singular simple present terkeder)

terkeder (present singular third-person)
terketmek (infinitive)
terkeden (imperfective impersonal participle)
terketmiş (impersonal participle perfective)
terkedecek (impersonal participle prospective)
terkettiğim (non-prospective participle personal)
terkettiğin (non-prospective participle personal)
terkettiği (non-prospective participle personal)
terkettiğimiz (non-prospective participle personal)
terkettiğiniz (non-prospective participle personal)
terkettikleri (non-prospective participle personal)
terkedeceğim (participle personal prospective)
terkedeceğin (participle personal prospective)
terkedeceği (participle personal prospective)
terkedeceğimiz (participle personal prospective)
terkedeceğiniz (participle personal prospective)
terkedecekleri (participle personal prospective)
terketme (noun-from-verb)
terkediş (adverbial)
terkederim (aorist first-person indicative present singular)
terkedersin (aorist indicative present second-person singular)
terkeder (aorist indicative present singular third-person)
terkederiz (aorist first-person indicative plural present)
terkedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
terkederler (aorist indicative plural present third-person)
terkediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
terkediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
terkediyor (imperfective indicative present singular third-person)
terkediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
terkediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
terkediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
terkettim (first-person indicative past perfective singular)
terkettin (indicative past perfective second-person singular)
terketti (indicative past perfective singular third-person)
terkettik (first-person indicative past perfective plural)
terkettiniz (indicative past perfective plural second-person)
terkettiler (indicative past perfective plural third-person)
terkediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
terkediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
terkediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
terkediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
terkediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
terkediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or terkediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
terkedeceğim (first-person future indicative singular)
terkedeceksin (future indicative second-person singular)
terkedecek (future indicative singular third-person)
terkedeceğiz (first-person future indicative plural)
terkedeceksiniz (future indicative plural second-person)
terkedecekler (future indicative plural third-person)
terketmişim (first-person inferential perfective singular)
terketmişsin (inferential perfective second-person singular)
terketmiş (inferential perfective singular third-person)
terketmişiz (first-person inferential perfective plural)
terketmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
terketmişler (inferential perfective plural third-person)
terkedermişim (aorist first-person inferential singular)
terkedermişsin (aorist inferential second-person singular)
terkedermiş (aorist inferential singular third-person)
terkedermişiz (aorist first-person inferential plural)
terkedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
terkederlermiş (or terkedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
terkediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
terkediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
terkediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
terkediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
terkediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
terkediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
terketsem (conditional first-person singular)
terketsen (conditional second-person singular)
terketse (conditional singular third-person)
terketsek (conditional first-person plural)
terketseniz (conditional plural second-person)
terketseler (conditional plural third-person)
terketseydim (conditional first-person perfective singular)
terketseydin (conditional perfective second-person singular)
terketseydi (conditional perfective singular third-person)
terketseydik (conditional first-person perfective plural)
terketseydiniz (conditional perfective plural second-person)
terketseydiler (conditional perfective plural third-person)
terkedeyim (first-person optative singular)
terkedesin (optative second-person singular)
terkede (optative singular third-person)
terkedelim (first-person optative plural)
terkedesiniz (optative plural second-person)
terkedeler (optative plural third-person)
terketmekteyim (first-person progressive singular)
terketmektesin (progressive second-person singular)
terketmekte (progressive singular third-person)
terketmekteyiz (first-person plural progressive)
terketmektesiniz (plural progressive second-person)
terketmekteler (plural progressive third-person)
terketmeliyim (first-person necessitative singular)
terketmelisin (necessitative second-person singular)
terketmeli (necessitative singular third-person)
terketmeliyiz (first-person necessitative plural)
terketmelisiniz (necessitative plural second-person)
terketmeliler (necessitative plural third-person)
terket (imperative second-person singular)
terketsin (imperative singular third-person)
terkedin (imperative plural second-person)
or terkediniz (imperative plural second-person)
terketsinler (imperative plural third-person)
terkeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
terkeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
terkeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
terkeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
terkeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
terkederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
terkediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
terkediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
terkediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
terkediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
terkediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
terkediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
terkettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
terkettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
terketti mi? (indicative past perfective singular third-person)
terkettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
terkettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
terkettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
terkediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
terkediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
terkediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
terkediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
terkediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
terkediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
terkedecek miyim? (first-person future indicative singular)
terkedecek misin? (future indicative second-person singular)
terkedecek mi? (future indicative singular third-person)
terkedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
terkedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
terkedecekler mi? (future indicative plural third-person)
terketmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
terketmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
terketmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
terketmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
terketmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
terketmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
terkeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
terkeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
terkeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
terkeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
terkeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
terkederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
terkediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
terkediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
terkediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
terkediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
terkediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
terkediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
terketsem mi? (conditional first-person singular)
terketsen mi? (conditional second-person singular)
terketse mi? (conditional singular third-person)
terketsek mi? (conditional first-person plural)
terketseniz mi? (conditional plural second-person)
terketseler mi? (conditional plural third-person)
terketse miydim? (conditional first-person perfective singular)
terketse miydin? (conditional perfective second-person singular)
terketse miydi? (conditional perfective singular third-person)
terketse miydik? (conditional first-person perfective plural)
terketse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
terketseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
terketmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
terketmekte misin? (progressive second-person singular)
terketmekte mi? (progressive singular third-person)
terketmekte miyiz? (first-person plural progressive)
terketmekte misiniz? (plural progressive second-person)
terketmekteler mi? (plural progressive third-person)
terketmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
terketmeli misin? (necessitative second-person singular)
terketmeli mi? (necessitative singular third-person)
terketmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
terketmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
terketmeliler mi? (necessitative plural third-person)
terketmemek (infinitive negative)
terketmeyen (imperfective impersonal negative participle)
terketmemiş (impersonal negative participle perfective)
terketmeyecek (impersonal negative participle prospective)
terketmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
terketmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
terketmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
terketmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
terketmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
terketmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
terketmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
terketmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
terketmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
terketmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
terketmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
terketmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
terketmeme (negative noun-from-verb)
terketmeyiş (adverbial negative)
terketmem (aorist first-person indicative present singular)
terketmezsin (aorist indicative present second-person singular)
terketmez (aorist indicative present singular third-person)
terketmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
terketmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
terketmezler (aorist indicative plural present third-person)
terketmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
terketmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
terketmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
terketmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
terketmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
terketmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
terketmedim (first-person indicative past perfective singular)
terketmedin (indicative past perfective second-person singular)
terketmedi (indicative past perfective singular third-person)
terketmedik (first-person indicative past perfective plural)
terketmediniz (indicative past perfective plural second-person)
terketmediler (indicative past perfective plural third-person)
terketmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
terketmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
terketmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
terketmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
terketmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
terketmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
terketmeyeceğim (first-person future indicative singular)
terketmeyeceksin (future indicative second-person singular)
terketmeyecek (future indicative singular third-person)
terketmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
terketmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
terketmeyecekler (future indicative plural third-person)
terketmemişim (first-person inferential perfective singular)
terketmemişsin (inferential perfective second-person singular)
terketmemiş (inferential perfective singular third-person)
terketmemişiz (first-person inferential perfective plural)
terketmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
terketmemişler (inferential perfective plural third-person)
terketmezmişim (aorist first-person inferential singular)
terketmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
terketmezmiş (aorist inferential singular third-person)
terketmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
terketmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
terketmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
terketmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
terketmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
terketmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
terketmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
terketmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
terketmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
terketmesem (conditional first-person singular)
terketmesen (conditional second-person singular)
terketmese (conditional singular third-person)
terketmesek (conditional first-person plural)
terketmeseniz (conditional plural second-person)
terketmeseler (conditional plural third-person)
terketmeseydim (conditional first-person perfective singular)
terketmeseydin (conditional perfective second-person singular)
terketmeseydi (conditional perfective singular third-person)
terketmeseydik (conditional first-person perfective plural)
terketmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
terketmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
terketmeyeyim (first-person optative singular)
terketmeyesin (optative second-person singular)
terketmeye (optative singular third-person)
terketmeyelim (first-person optative plural)
terketmeyesiniz (optative plural second-person)
terketmeyeler (optative plural third-person)
terketmemekteyim (first-person progressive singular)
terketmemektesin (progressive second-person singular)
terketmemekte (progressive singular third-person)
terketmemekteyiz (first-person plural progressive)
terketmemektesiniz (plural progressive second-person)
terketmemekteler (plural progressive third-person)
terketmemeliyim (first-person necessitative singular)
terketmemelisin (necessitative second-person singular)
terketmemeli (necessitative singular third-person)
terketmemeliyiz (first-person necessitative plural)
terketmemelisiniz (necessitative plural second-person)
terketmemeliler (necessitative plural third-person)
terketme (imperative second-person singular)
terketmesin (imperative singular third-person)
terketmeyin (imperative plural second-person)
or terketmeyiniz (imperative plural second-person)
terketmesinler (imperative plural third-person)
terketmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
terketmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
terketmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
terketmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
terketmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
terketmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
terketmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
terketmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
terketmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
terketmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
terketmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
terketmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
terketmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
terketmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
terketmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
terketmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
terketmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
terketmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
terketmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
terketmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
terketmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
terketmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
terketmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
terketmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
terketmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
terketmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
terketmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
terketmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
terketmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
terketmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
terketmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
terketmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
terketmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
terketmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
terketmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
terketmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
terketmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
terketmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
terketmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
terketmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
terketmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
terketmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
terketmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
terketmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
terketmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
terketmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
terketmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
terketmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
terketmesem mi? (conditional first-person singular)
terketmesen mi? (conditional second-person singular)
terketmese mi? (conditional singular third-person)
terketmesek mi? (conditional first-person plural)
terketmeseniz mi? (conditional plural second-person)
terketmeseler mi? (conditional plural third-person)
terketmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
terketmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
terketmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
terketmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
terketmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
terketmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
terketmemekte miyim? (first-person progressive singular)
terketmemekte misin? (progressive second-person singular)
terketmemekte mi? (progressive singular third-person)
terketmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
terketmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
terketmemekteler mi? (plural progressive third-person)
terketmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
terketmemeli misin? (necessitative second-person singular)
terketmemeli mi? (necessitative singular third-person)
terketmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
terketmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
terketmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ترك ایتمك. Equivalent to terk + etmek.


ütülemek

ütülemek (infinitive)
ütüleyen (imperfective impersonal participle)
ütülemiş (impersonal participle perfective)
ütüleyecek (impersonal participle prospective)
ütülediğim (non-prospective participle personal)
ütülediğin (non-prospective participle personal)
ütülediği (non-prospective participle personal)
ütülediğimiz (non-prospective participle personal)
ütülediğiniz (non-prospective participle personal)
ütüledikleri (non-prospective participle personal)
ütüleyeceğim (participle personal prospective)
ütüleyeceğin (participle personal prospective)
ütüleyeceği (participle personal prospective)
ütüleyeceğimiz (participle personal prospective)
ütüleyeceğiniz (participle personal prospective)
ütüleyecekleri (participle personal prospective)
ütüleme (noun-from-verb)
ütüleyiş (adverbial)
ütülerim (aorist first-person indicative present singular)
ütülersin (aorist indicative present second-person singular)
ütüler (aorist indicative present singular third-person)
ütüleriz (aorist first-person indicative plural present)
ütülersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ütülerler (aorist indicative plural present third-person)
ütülüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ütülüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ütülüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ütülüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ütülüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ütülüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ütüledim (first-person indicative past perfective singular)
ütüledin (indicative past perfective second-person singular)
ütüledi (indicative past perfective singular third-person)
ütüledik (first-person indicative past perfective plural)
ütülediniz (indicative past perfective plural second-person)
ütülediler (indicative past perfective plural third-person)
ütülüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ütülüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ütülüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ütülüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ütülüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ütülüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ütüleyeceğim (first-person future indicative singular)
ütüleyeceksin (future indicative second-person singular)
ütüleyecek (future indicative singular third-person)
ütüleyeceğiz (first-person future indicative plural)
ütüleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ütüleyecekler (future indicative plural third-person)
ütülemişim (first-person inferential perfective singular)
ütülemişsin (inferential perfective second-person singular)
ütülemiş (inferential perfective singular third-person)
ütülemişiz (first-person inferential perfective plural)
ütülemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ütülemişler (inferential perfective plural third-person)
ütülermişim (aorist first-person inferential singular)
ütülermişsin (aorist inferential second-person singular)
ütülermiş (aorist inferential singular third-person)
ütülermişiz (aorist first-person inferential plural)
ütülermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ütülermişler (aorist inferential plural third-person)
ütülüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ütülüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ütülüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ütülüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ütülüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ütülüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ütülesem (conditional first-person singular)
ütülesen (conditional second-person singular)
ütülese (conditional singular third-person)
ütülesek (conditional first-person plural)
ütüleseniz (conditional plural second-person)
ütüleseler (conditional plural third-person)
ütüleseydim (conditional first-person perfective singular)
ütüleseydin (conditional perfective second-person singular)
ütüleseydi (conditional perfective singular third-person)
ütüleseydik (conditional first-person perfective plural)
ütüleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ütüleseydiler (conditional perfective plural third-person)
ütüleyeyim (first-person optative singular)
ütüleyesin (optative second-person singular)
ütüleye (optative singular third-person)
ütüleyelim (first-person optative plural)
ütüleyesiniz (optative plural second-person)
ütüleyeler (optative plural third-person)
ütülemekteyim (first-person progressive singular)
ütülemektesin (progressive second-person singular)
ütülemekte (progressive singular third-person)
ütülemekteyiz (first-person plural progressive)
ütülemektesiniz (plural progressive second-person)
ütülemekteler (plural progressive third-person)
ütülemeliyim (first-person necessitative singular)
ütülemelisin (necessitative second-person singular)
ütülemeli (necessitative singular third-person)
ütülemeliyiz (first-person necessitative plural)
ütülemelisiniz (necessitative plural second-person)
ütülemeliler (necessitative plural third-person)
ütüle (imperative second-person singular)
ütülesin (imperative singular third-person)
ütüleyin (imperative plural second-person)
ütülesinler (imperative plural third-person)
ütüler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ütüler misin? (aorist indicative present second-person singular)
ütüler mi? (aorist indicative present singular third-person)
ütüler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ütüler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ütülerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ütülüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ütülüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ütülüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ütülüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ütülüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ütülüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ütüledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ütüledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ütüledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ütüledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ütülediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ütülediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ütülüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ütülüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ütülüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ütülüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ütülüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ütülüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ütüleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ütüleyecek misin? (future indicative second-person singular)
ütüleyecek mi? (future indicative singular third-person)
ütüleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ütüleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ütüleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ütülemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ütülemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ütülemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ütülemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ütülemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ütülemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ütüler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ütüler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ütüler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ütüler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ütüler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ütülerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ütülüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ütülüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ütülüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ütülüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ütülüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ütülüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ütülesem mi? (conditional first-person singular)
ütülesen mi? (conditional second-person singular)
ütülese mi? (conditional singular third-person)
ütülesek mi? (conditional first-person plural)
ütüleseniz mi? (conditional plural second-person)
ütüleseler mi? (conditional plural third-person)
ütülese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ütülese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ütülese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ütülese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ütülese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ütüleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ütülemekte miyim? (first-person progressive singular)
ütülemekte misin? (progressive second-person singular)
ütülemekte mi? (progressive singular third-person)
ütülemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ütülemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ütülemekteler mi? (plural progressive third-person)
ütülemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ütülemeli misin? (necessitative second-person singular)
ütülemeli mi? (necessitative singular third-person)
ütülemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ütülemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ütülemeliler mi? (necessitative plural third-person)
ütülememek (infinitive negative)
ütülemeyen (imperfective impersonal negative participle)
ütülememiş (impersonal negative participle perfective)
ütülemeyecek (impersonal negative participle prospective)
ütülemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ütülemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ütülemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ütülemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ütülemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ütülemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ütülemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ütülemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ütülemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ütülemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ütülemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ütülemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ütülememe (negative noun-from-verb)
ütülemeyiş (adverbial negative)
ütülemem (aorist first-person indicative present singular)
ütülemezsin (aorist indicative present second-person singular)
ütülemez (aorist indicative present singular third-person)
ütülemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ütülemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ütülemezler (aorist indicative plural present third-person)
ütülemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ütülemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ütülemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ütülemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ütülemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ütülemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ütülemedim (first-person indicative past perfective singular)
ütülemedin (indicative past perfective second-person singular)
ütülemedi (indicative past perfective singular third-person)
ütülemedik (first-person indicative past perfective plural)
ütülemediniz (indicative past perfective plural second-person)
ütülemediler (indicative past perfective plural third-person)
ütülemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ütülemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ütülemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ütülemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ütülemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ütülemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ütülemeyeceğim (first-person future indicative singular)
ütülemeyeceksin (future indicative second-person singular)
ütülemeyecek (future indicative singular third-person)
ütülemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ütülemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ütülemeyecekler (future indicative plural third-person)
ütülememişim (first-person inferential perfective singular)
ütülememişsin (inferential perfective second-person singular)
ütülememiş (inferential perfective singular third-person)
ütülememişiz (first-person inferential perfective plural)
ütülememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ütülememişler (inferential perfective plural third-person)
ütülemezmişim (aorist first-person inferential singular)
ütülemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ütülemezmiş (aorist inferential singular third-person)
ütülemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ütülemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ütülemezmişler (aorist inferential plural third-person)
ütülemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ütülemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ütülemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ütülemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ütülemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ütülemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ütülemesem (conditional first-person singular)
ütülemesen (conditional second-person singular)
ütülemese (conditional singular third-person)
ütülemesek (conditional first-person plural)
ütülemeseniz (conditional plural second-person)
ütülemeseler (conditional plural third-person)
ütülemeseydim (conditional first-person perfective singular)
ütülemeseydin (conditional perfective second-person singular)
ütülemeseydi (conditional perfective singular third-person)
ütülemeseydik (conditional first-person perfective plural)
ütülemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ütülemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ütülemeyeyim (first-person optative singular)
ütülemeyesin (optative second-person singular)
ütülemeye (optative singular third-person)
ütülemeyelim (first-person optative plural)
ütülemeyesiniz (optative plural second-person)
ütülemeyeler (optative plural third-person)
ütülememekteyim (first-person progressive singular)
ütülememektesin (progressive second-person singular)
ütülememekte (progressive singular third-person)
ütülememekteyiz (first-person plural progressive)
ütülememektesiniz (plural progressive second-person)
ütülememekteler (plural progressive third-person)
ütülememeliyim (first-person necessitative singular)
ütülememelisin (necessitative second-person singular)
ütülememeli (necessitative singular third-person)
ütülememeliyiz (first-person necessitative plural)
ütülememelisiniz (necessitative plural second-person)
ütülememeliler (necessitative plural third-person)
ütüleme (imperative second-person singular)
ütülemesin (imperative singular third-person)
ütülemeyin (imperative plural second-person)
ütülemesinler (imperative plural third-person)
ütülemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ütülemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ütülemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ütülemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ütülemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ütülemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ütülemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ütülemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ütülemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ütülemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ütülemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ütülemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ütülemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ütülemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ütülemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ütülemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ütülemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ütülemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ütülemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ütülemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ütülemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ütülemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ütülemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ütülemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ütülemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ütülemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ütülemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ütülemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ütülemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ütülemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ütülememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ütülememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ütülememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ütülememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ütülememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ütülememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ütülemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ütülemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ütülemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ütülemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ütülemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ütülemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ütülemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ütülemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ütülemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ütülemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ütülemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ütülemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ütülemesem mi? (conditional first-person singular)
ütülemesen mi? (conditional second-person singular)
ütülemese mi? (conditional singular third-person)
ütülemesek mi? (conditional first-person plural)
ütülemeseniz mi? (conditional plural second-person)
ütülemeseler mi? (conditional plural third-person)
ütülemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ütülemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ütülemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ütülemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ütülemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ütülemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ütülememekte miyim? (first-person progressive singular)
ütülememekte misin? (progressive second-person singular)
ütülememekte mi? (progressive singular third-person)
ütülememekte miyiz? (first-person plural progressive)
ütülememekte misiniz? (plural progressive second-person)
ütülememekteler mi? (plural progressive third-person)
ütülememeli miyim? (first-person necessitative singular)
ütülememeli misin? (necessitative second-person singular)
ütülememeli mi? (necessitative singular third-person)
ütülememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ütülememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ütülememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اوتولمك. Equivalent to ütü (“clothes iron”) + -le.


canı çıkmak

Compare Azerbaijani canı çıxmaq. Literally, “to have one's life come out”.

lit

Atın koşmaktan canı çıkacaktı.

The horse was about to die from running.


ayılanır

[ɑ.jɯ.ɫ̪ɑˈn̪ɯɾ̞̊]

third-person singular indicative aorist of ayılanmak