sevimsizlik etmek

tr-conj-head

sevimsizlik ediyorlardı (or sevimsizlik ediyordular)

sevimsizlik ederlermiş (or sevimsizlik edermişlar)

sevimsizlik edin (or sevimsizlik ediniz)

sevimsizlik etmeyin (or sevimsizlik etmeyiniz)

sevimsizlik etmek (infinitive)
sevimsizlik eden (imperfective impersonal participle)
sevimsizlik etmiş (impersonal participle perfective)
sevimsizlik edecek (impersonal participle prospective)
sevimsizlik ettiğim (non-prospective participle personal)
sevimsizlik ettiğin (non-prospective participle personal)
sevimsizlik ettiği (non-prospective participle personal)
sevimsizlik ettiğimiz (non-prospective participle personal)
sevimsizlik ettiğiniz (non-prospective participle personal)
sevimsizlik ettikleri (non-prospective participle personal)
sevimsizlik edeceğim (participle personal prospective)
sevimsizlik edeceğin (participle personal prospective)
sevimsizlik edeceği (participle personal prospective)
sevimsizlik edeceğimiz (participle personal prospective)
sevimsizlik edeceğiniz (participle personal prospective)
sevimsizlik edecekleri (participle personal prospective)
sevimsizlik etme (noun-from-verb)
sevimsizlik ediş (adverbial)
sevimsizlik ederim (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizlik edersin (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizlik eder (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizlik ederiz (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizlik edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizlik ederler (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizlik ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizlik ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizlik ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizlik ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizlik ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizlik ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizlik ettim (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizlik ettin (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizlik etti (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizlik ettik (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizlik ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizlik ettiler (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizlik ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizlik ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizlik ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizlik ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizlik ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizlik ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sevimsizlik ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizlik edeceğim (first-person future indicative singular)
sevimsizlik edeceksin (future indicative second-person singular)
sevimsizlik edecek (future indicative singular third-person)
sevimsizlik edeceğiz (first-person future indicative plural)
sevimsizlik edeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevimsizlik edecekler (future indicative plural third-person)
sevimsizlik etmişim (first-person inferential perfective singular)
sevimsizlik etmişsin (inferential perfective second-person singular)
sevimsizlik etmiş (inferential perfective singular third-person)
sevimsizlik etmişiz (first-person inferential perfective plural)
sevimsizlik etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevimsizlik etmişler (inferential perfective plural third-person)
sevimsizlik edermişim (aorist first-person inferential singular)
sevimsizlik edermişsin (aorist inferential second-person singular)
sevimsizlik edermiş (aorist inferential singular third-person)
sevimsizlik edermişiz (aorist first-person inferential plural)
sevimsizlik edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevimsizlik ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sevimsizlik edermişlar (aorist inferential plural third-person)
sevimsizlik ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizlik ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizlik ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizlik ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizlik ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizlik ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizlik etsem (conditional first-person singular)
sevimsizlik etsen (conditional second-person singular)
sevimsizlik etse (conditional singular third-person)
sevimsizlik etsek (conditional first-person plural)
sevimsizlik etseniz (conditional plural second-person)
sevimsizlik etseler (conditional plural third-person)
sevimsizlik etseydim (conditional first-person perfective singular)
sevimsizlik etseydin (conditional perfective second-person singular)
sevimsizlik etseydi (conditional perfective singular third-person)
sevimsizlik etseydik (conditional first-person perfective plural)
sevimsizlik etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevimsizlik etseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevimsizlik edeyim (first-person optative singular)
sevimsizlik edesin (optative second-person singular)
sevimsizlik ede (optative singular third-person)
sevimsizlik edelim (first-person optative plural)
sevimsizlik edesiniz (optative plural second-person)
sevimsizlik edeler (optative plural third-person)
sevimsizlik etmekteyim (first-person progressive singular)
sevimsizlik etmektesin (progressive second-person singular)
sevimsizlik etmekte (progressive singular third-person)
sevimsizlik etmekteyiz (first-person plural progressive)
sevimsizlik etmektesiniz (plural progressive second-person)
sevimsizlik etmekteler (plural progressive third-person)
sevimsizlik etmeliyim (first-person necessitative singular)
sevimsizlik etmelisin (necessitative second-person singular)
sevimsizlik etmeli (necessitative singular third-person)
sevimsizlik etmeliyiz (first-person necessitative plural)
sevimsizlik etmelisiniz (necessitative plural second-person)
sevimsizlik etmeliler (necessitative plural third-person)
sevimsizlik et (imperative second-person singular)
sevimsizlik etsin (imperative singular third-person)
sevimsizlik edin (imperative plural second-person)
or sevimsizlik ediniz (imperative plural second-person)
sevimsizlik etsinler (imperative plural third-person)
sevimsizlik eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizlik eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizlik eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizlik eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizlik eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizlik ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizlik ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizlik ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizlik ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizlik ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizlik ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizlik ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizlik ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizlik ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizlik etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizlik ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizlik ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizlik ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizlik ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizlik ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizlik ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizlik ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizlik ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizlik ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizlik edecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevimsizlik edecek misin? (future indicative second-person singular)
sevimsizlik edecek mi? (future indicative singular third-person)
sevimsizlik edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevimsizlik edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevimsizlik edecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevimsizlik etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevimsizlik etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevimsizlik etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevimsizlik etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevimsizlik etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevimsizlik etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevimsizlik eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevimsizlik eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevimsizlik eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevimsizlik eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevimsizlik eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevimsizlik ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevimsizlik ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizlik ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizlik ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizlik ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizlik ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizlik ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizlik etsem mi? (conditional first-person singular)
sevimsizlik etsen mi? (conditional second-person singular)
sevimsizlik etse mi? (conditional singular third-person)
sevimsizlik etsek mi? (conditional first-person plural)
sevimsizlik etseniz mi? (conditional plural second-person)
sevimsizlik etseler mi? (conditional plural third-person)
sevimsizlik etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevimsizlik etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevimsizlik etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevimsizlik etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevimsizlik etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevimsizlik etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevimsizlik etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
sevimsizlik etmekte misin? (progressive second-person singular)
sevimsizlik etmekte mi? (progressive singular third-person)
sevimsizlik etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevimsizlik etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevimsizlik etmekteler mi? (plural progressive third-person)
sevimsizlik etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
sevimsizlik etmeli misin? (necessitative second-person singular)
sevimsizlik etmeli mi? (necessitative singular third-person)
sevimsizlik etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevimsizlik etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevimsizlik etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sevimsizlik etmemek (infinitive negative)
sevimsizlik etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sevimsizlik etmemiş (impersonal negative participle perfective)
sevimsizlik etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sevimsizlik etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sevimsizlik etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sevimsizlik etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sevimsizlik etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sevimsizlik etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sevimsizlik etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sevimsizlik etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sevimsizlik etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sevimsizlik etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sevimsizlik etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sevimsizlik etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sevimsizlik etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sevimsizlik etmeme (negative noun-from-verb)
sevimsizlik etmeyiş (adverbial negative)
sevimsizlik etmem (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizlik etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizlik etmez (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizlik etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizlik etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizlik etmezler (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizlik etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizlik etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizlik etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizlik etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizlik etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizlik etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizlik etmedim (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizlik etmedin (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizlik etmedi (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizlik etmedik (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizlik etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizlik etmediler (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizlik etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizlik etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizlik etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizlik etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizlik etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizlik etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizlik etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sevimsizlik etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sevimsizlik etmeyecek (future indicative singular third-person)
sevimsizlik etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sevimsizlik etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevimsizlik etmeyecekler (future indicative plural third-person)
sevimsizlik etmemişim (first-person inferential perfective singular)
sevimsizlik etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sevimsizlik etmemiş (inferential perfective singular third-person)
sevimsizlik etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sevimsizlik etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevimsizlik etmemişler (inferential perfective plural third-person)
sevimsizlik etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sevimsizlik etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevimsizlik etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sevimsizlik etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevimsizlik etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevimsizlik etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sevimsizlik etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizlik etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizlik etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizlik etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizlik etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizlik etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizlik etmesem (conditional first-person singular)
sevimsizlik etmesen (conditional second-person singular)
sevimsizlik etmese (conditional singular third-person)
sevimsizlik etmesek (conditional first-person plural)
sevimsizlik etmeseniz (conditional plural second-person)
sevimsizlik etmeseler (conditional plural third-person)
sevimsizlik etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sevimsizlik etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sevimsizlik etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sevimsizlik etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sevimsizlik etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevimsizlik etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevimsizlik etmeyeyim (first-person optative singular)
sevimsizlik etmeyesin (optative second-person singular)
sevimsizlik etmeye (optative singular third-person)
sevimsizlik etmeyelim (first-person optative plural)
sevimsizlik etmeyesiniz (optative plural second-person)
sevimsizlik etmeyeler (optative plural third-person)
sevimsizlik etmemekteyim (first-person progressive singular)
sevimsizlik etmemektesin (progressive second-person singular)
sevimsizlik etmemekte (progressive singular third-person)
sevimsizlik etmemekteyiz (first-person plural progressive)
sevimsizlik etmemektesiniz (plural progressive second-person)
sevimsizlik etmemekteler (plural progressive third-person)
sevimsizlik etmemeliyim (first-person necessitative singular)
sevimsizlik etmemelisin (necessitative second-person singular)
sevimsizlik etmemeli (necessitative singular third-person)
sevimsizlik etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sevimsizlik etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sevimsizlik etmemeliler (necessitative plural third-person)
sevimsizlik etme (imperative second-person singular)
sevimsizlik etmesin (imperative singular third-person)
sevimsizlik etmeyin (imperative plural second-person)
or sevimsizlik etmeyiniz (imperative plural second-person)
sevimsizlik etmesinler (imperative plural third-person)
sevimsizlik etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizlik etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizlik etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizlik etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizlik etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizlik etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizlik etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizlik etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizlik etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizlik etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizlik etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizlik etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizlik etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizlik etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizlik etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizlik etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizlik etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizlik etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizlik etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizlik etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizlik etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizlik etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizlik etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizlik etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizlik etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevimsizlik etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sevimsizlik etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sevimsizlik etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevimsizlik etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevimsizlik etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevimsizlik etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevimsizlik etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevimsizlik etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevimsizlik etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevimsizlik etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevimsizlik etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevimsizlik etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevimsizlik etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevimsizlik etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
sevimsizlik etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevimsizlik etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevimsizlik etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevimsizlik etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizlik etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizlik etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizlik etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizlik etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizlik etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizlik etmesem mi? (conditional first-person singular)
sevimsizlik etmesen mi? (conditional second-person singular)
sevimsizlik etmese mi? (conditional singular third-person)
sevimsizlik etmesek mi? (conditional first-person plural)
sevimsizlik etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sevimsizlik etmeseler mi? (conditional plural third-person)
sevimsizlik etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevimsizlik etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevimsizlik etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevimsizlik etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevimsizlik etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevimsizlik etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevimsizlik etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sevimsizlik etmemekte misin? (progressive second-person singular)
sevimsizlik etmemekte mi? (progressive singular third-person)
sevimsizlik etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevimsizlik etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevimsizlik etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sevimsizlik etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevimsizlik etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sevimsizlik etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sevimsizlik etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevimsizlik etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevimsizlik etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From sevimsizlik (“unlikableness”) + etmek (“to do”)

to do something unlikable, to act unlikable


ifşa etmek

ifşa etmek (infinitive)
ifşa eden (imperfective impersonal participle)
ifşa etmiş (impersonal participle perfective)
ifşa edecek (impersonal participle prospective)
ifşa ettiğim (non-prospective participle personal)
ifşa ettiğin (non-prospective participle personal)
ifşa ettiği (non-prospective participle personal)
ifşa ettiğimiz (non-prospective participle personal)
ifşa ettiğiniz (non-prospective participle personal)
ifşa ettikleri (non-prospective participle personal)
ifşa edeceğim (participle personal prospective)
ifşa edeceğin (participle personal prospective)
ifşa edeceği (participle personal prospective)
ifşa edeceğimiz (participle personal prospective)
ifşa edeceğiniz (participle personal prospective)
ifşa edecekleri (participle personal prospective)
ifşa etme (noun-from-verb)
ifşa ediş (adverbial)
ifşa ederim (aorist first-person indicative present singular)
ifşa edersin (aorist indicative present second-person singular)
ifşa eder (aorist indicative present singular third-person)
ifşa ederiz (aorist first-person indicative plural present)
ifşa edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ifşa ederler (aorist indicative plural present third-person)
ifşa ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ifşa ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ifşa ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
ifşa ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ifşa ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ifşa ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ifşa ettim (first-person indicative past perfective singular)
ifşa ettin (indicative past perfective second-person singular)
ifşa etti (indicative past perfective singular third-person)
ifşa ettik (first-person indicative past perfective plural)
ifşa ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
ifşa ettiler (indicative past perfective plural third-person)
ifşa ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ifşa ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ifşa ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ifşa ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ifşa ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ifşa ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ifşa ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ifşa edeceğim (first-person future indicative singular)
ifşa edeceksin (future indicative second-person singular)
ifşa edecek (future indicative singular third-person)
ifşa edeceğiz (first-person future indicative plural)
ifşa edeceksiniz (future indicative plural second-person)
ifşa edecekler (future indicative plural third-person)
ifşa etmişim (first-person inferential perfective singular)
ifşa etmişsin (inferential perfective second-person singular)
ifşa etmiş (inferential perfective singular third-person)
ifşa etmişiz (first-person inferential perfective plural)
ifşa etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ifşa etmişler (inferential perfective plural third-person)
ifşa edermişim (aorist first-person inferential singular)
ifşa edermişsin (aorist inferential second-person singular)
ifşa edermiş (aorist inferential singular third-person)
ifşa edermişiz (aorist first-person inferential plural)
ifşa edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ifşa ederlermiş (or ifşa edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
ifşa ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ifşa ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ifşa ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ifşa ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ifşa ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ifşa ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ifşa etsem (conditional first-person singular)
ifşa etsen (conditional second-person singular)
ifşa etse (conditional singular third-person)
ifşa etsek (conditional first-person plural)
ifşa etseniz (conditional plural second-person)
ifşa etseler (conditional plural third-person)
ifşa etseydim (conditional first-person perfective singular)
ifşa etseydin (conditional perfective second-person singular)
ifşa etseydi (conditional perfective singular third-person)
ifşa etseydik (conditional first-person perfective plural)
ifşa etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ifşa etseydiler (conditional perfective plural third-person)
ifşa edeyim (first-person optative singular)
ifşa edesin (optative second-person singular)
ifşa ede (optative singular third-person)
ifşa edelim (first-person optative plural)
ifşa edesiniz (optative plural second-person)
ifşa edeler (optative plural third-person)
ifşa etmekteyim (first-person progressive singular)
ifşa etmektesin (progressive second-person singular)
ifşa etmekte (progressive singular third-person)
ifşa etmekteyiz (first-person plural progressive)
ifşa etmektesiniz (plural progressive second-person)
ifşa etmekteler (plural progressive third-person)
ifşa etmeliyim (first-person necessitative singular)
ifşa etmelisin (necessitative second-person singular)
ifşa etmeli (necessitative singular third-person)
ifşa etmeliyiz (first-person necessitative plural)
ifşa etmelisiniz (necessitative plural second-person)
ifşa etmeliler (necessitative plural third-person)
ifşa et (imperative second-person singular)
ifşa etsin (imperative singular third-person)
ifşa edin (imperative plural second-person)
or ifşa ediniz (imperative plural second-person)
ifşa etsinler (imperative plural third-person)
ifşa eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ifşa eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
ifşa eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
ifşa eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ifşa eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ifşa ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ifşa ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ifşa ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ifşa ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ifşa ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ifşa ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ifşa ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ifşa ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ifşa ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ifşa etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ifşa ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ifşa ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ifşa ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ifşa ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ifşa ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ifşa ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ifşa ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ifşa ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ifşa ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ifşa edecek miyim? (first-person future indicative singular)
ifşa edecek misin? (future indicative second-person singular)
ifşa edecek mi? (future indicative singular third-person)
ifşa edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ifşa edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ifşa edecekler mi? (future indicative plural third-person)
ifşa etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ifşa etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ifşa etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ifşa etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ifşa etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ifşa etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ifşa eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ifşa eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ifşa eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ifşa eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ifşa eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ifşa ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ifşa ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ifşa ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ifşa ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ifşa ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ifşa ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ifşa ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ifşa etsem mi? (conditional first-person singular)
ifşa etsen mi? (conditional second-person singular)
ifşa etse mi? (conditional singular third-person)
ifşa etsek mi? (conditional first-person plural)
ifşa etseniz mi? (conditional plural second-person)
ifşa etseler mi? (conditional plural third-person)
ifşa etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ifşa etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ifşa etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ifşa etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ifşa etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ifşa etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ifşa etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
ifşa etmekte misin? (progressive second-person singular)
ifşa etmekte mi? (progressive singular third-person)
ifşa etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ifşa etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ifşa etmekteler mi? (plural progressive third-person)
ifşa etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
ifşa etmeli misin? (necessitative second-person singular)
ifşa etmeli mi? (necessitative singular third-person)
ifşa etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ifşa etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ifşa etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ifşa etmemek (infinitive negative)
ifşa etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ifşa etmemiş (impersonal negative participle perfective)
ifşa etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ifşa etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ifşa etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ifşa etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ifşa etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ifşa etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ifşa etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ifşa etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ifşa etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ifşa etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ifşa etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ifşa etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ifşa etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ifşa etmeme (negative noun-from-verb)
ifşa etmeyiş (adverbial negative)
ifşa etmem (aorist first-person indicative present singular)
ifşa etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ifşa etmez (aorist indicative present singular third-person)
ifşa etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ifşa etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ifşa etmezler (aorist indicative plural present third-person)
ifşa etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ifşa etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ifşa etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ifşa etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ifşa etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ifşa etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ifşa etmedim (first-person indicative past perfective singular)
ifşa etmedin (indicative past perfective second-person singular)
ifşa etmedi (indicative past perfective singular third-person)
ifşa etmedik (first-person indicative past perfective plural)
ifşa etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ifşa etmediler (indicative past perfective plural third-person)
ifşa etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ifşa etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ifşa etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ifşa etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ifşa etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ifşa etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ifşa etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ifşa etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ifşa etmeyecek (future indicative singular third-person)
ifşa etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ifşa etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ifşa etmeyecekler (future indicative plural third-person)
ifşa etmemişim (first-person inferential perfective singular)
ifşa etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ifşa etmemiş (inferential perfective singular third-person)
ifşa etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ifşa etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ifşa etmemişler (inferential perfective plural third-person)
ifşa etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ifşa etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ifşa etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ifşa etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ifşa etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ifşa etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ifşa etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ifşa etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ifşa etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ifşa etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ifşa etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ifşa etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ifşa etmesem (conditional first-person singular)
ifşa etmesen (conditional second-person singular)
ifşa etmese (conditional singular third-person)
ifşa etmesek (conditional first-person plural)
ifşa etmeseniz (conditional plural second-person)
ifşa etmeseler (conditional plural third-person)
ifşa etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ifşa etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ifşa etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ifşa etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ifşa etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ifşa etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ifşa etmeyeyim (first-person optative singular)
ifşa etmeyesin (optative second-person singular)
ifşa etmeye (optative singular third-person)
ifşa etmeyelim (first-person optative plural)
ifşa etmeyesiniz (optative plural second-person)
ifşa etmeyeler (optative plural third-person)
ifşa etmemekteyim (first-person progressive singular)
ifşa etmemektesin (progressive second-person singular)
ifşa etmemekte (progressive singular third-person)
ifşa etmemekteyiz (first-person plural progressive)
ifşa etmemektesiniz (plural progressive second-person)
ifşa etmemekteler (plural progressive third-person)
ifşa etmemeliyim (first-person necessitative singular)
ifşa etmemelisin (necessitative second-person singular)
ifşa etmemeli (necessitative singular third-person)
ifşa etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ifşa etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ifşa etmemeliler (necessitative plural third-person)
ifşa etme (imperative second-person singular)
ifşa etmesin (imperative singular third-person)
ifşa etmeyin (imperative plural second-person)
or ifşa etmeyiniz (imperative plural second-person)
ifşa etmesinler (imperative plural third-person)
ifşa etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ifşa etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ifşa etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ifşa etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ifşa etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ifşa etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ifşa etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ifşa etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ifşa etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ifşa etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ifşa etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ifşa etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ifşa etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ifşa etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ifşa etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ifşa etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ifşa etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ifşa etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ifşa etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ifşa etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ifşa etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ifşa etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ifşa etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ifşa etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ifşa etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ifşa etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ifşa etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ifşa etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ifşa etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ifşa etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ifşa etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ifşa etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ifşa etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ifşa etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ifşa etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ifşa etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ifşa etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ifşa etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ifşa etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
ifşa etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ifşa etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ifşa etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ifşa etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ifşa etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ifşa etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ifşa etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ifşa etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ifşa etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ifşa etmesem mi? (conditional first-person singular)
ifşa etmesen mi? (conditional second-person singular)
ifşa etmese mi? (conditional singular third-person)
ifşa etmesek mi? (conditional first-person plural)
ifşa etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ifşa etmeseler mi? (conditional plural third-person)
ifşa etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ifşa etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ifşa etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ifşa etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ifşa etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ifşa etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ifşa etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ifşa etmemekte misin? (progressive second-person singular)
ifşa etmemekte mi? (progressive singular third-person)
ifşa etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ifşa etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ifşa etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ifşa etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ifşa etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ifşa etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ifşa etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ifşa etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ifşa etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


sevimsizleşmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

sevimsizleşmek (infinitive)
sevimsizleşen (imperfective impersonal participle)
sevimsizleşmiş (impersonal participle perfective)
sevimsizleşecek (impersonal participle prospective)
sevimsizleştiğim (non-prospective participle personal)
sevimsizleştiğin (non-prospective participle personal)
sevimsizleştiği (non-prospective participle personal)
sevimsizleştiğimiz (non-prospective participle personal)
sevimsizleştiğiniz (non-prospective participle personal)
sevimsizleştikleri (non-prospective participle personal)
sevimsizleşeceğim (participle personal prospective)
sevimsizleşeceğin (participle personal prospective)
sevimsizleşeceği (participle personal prospective)
sevimsizleşeceğimiz (participle personal prospective)
sevimsizleşeceğiniz (participle personal prospective)
sevimsizleşecekleri (participle personal prospective)
sevimsizleşme (noun-from-verb)
sevimsizleşiş (adverbial)
sevimsizleşirim (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizleşir (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizleşirler (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizleştim (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizleştin (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizleşti (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizleştik (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizleştiler (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sevimsizleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizleşeceğim (first-person future indicative singular)
sevimsizleşeceksin (future indicative second-person singular)
sevimsizleşecek (future indicative singular third-person)
sevimsizleşeceğiz (first-person future indicative plural)
sevimsizleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevimsizleşecekler (future indicative plural third-person)
sevimsizleşmişim (first-person inferential perfective singular)
sevimsizleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
sevimsizleşmiş (inferential perfective singular third-person)
sevimsizleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
sevimsizleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevimsizleşmişler (inferential perfective plural third-person)
sevimsizleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
sevimsizleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevimsizleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
sevimsizleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevimsizleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevimsizleşirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sevimsizleşirmişlar (aorist inferential plural third-person)
sevimsizleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizleşsem (conditional first-person singular)
sevimsizleşsen (conditional second-person singular)
sevimsizleşse (conditional singular third-person)
sevimsizleşsek (conditional first-person plural)
sevimsizleşseniz (conditional plural second-person)
sevimsizleşseler (conditional plural third-person)
sevimsizleşseydim (conditional first-person perfective singular)
sevimsizleşseydin (conditional perfective second-person singular)
sevimsizleşseydi (conditional perfective singular third-person)
sevimsizleşseydik (conditional first-person perfective plural)
sevimsizleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevimsizleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevimsizleşeyim (first-person optative singular)
sevimsizleşesin (optative second-person singular)
sevimsizleşe (optative singular third-person)
sevimsizleşelim (first-person optative plural)
sevimsizleşesiniz (optative plural second-person)
sevimsizleşeler (optative plural third-person)
sevimsizleşmekteyim (first-person progressive singular)
sevimsizleşmektesin (progressive second-person singular)
sevimsizleşmekte (progressive singular third-person)
sevimsizleşmekteyiz (first-person plural progressive)
sevimsizleşmektesiniz (plural progressive second-person)
sevimsizleşmekteler (plural progressive third-person)
sevimsizleşmeliyim (first-person necessitative singular)
sevimsizleşmelisin (necessitative second-person singular)
sevimsizleşmeli (necessitative singular third-person)
sevimsizleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
sevimsizleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
sevimsizleşmeliler (necessitative plural third-person)
sevimsizleş (imperative second-person singular)
sevimsizleşsin (imperative singular third-person)
sevimsizleşin (imperative plural second-person)
sevimsizleşsinler (imperative plural third-person)
sevimsizleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevimsizleşecek misin? (future indicative second-person singular)
sevimsizleşecek mi? (future indicative singular third-person)
sevimsizleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevimsizleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevimsizleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevimsizleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevimsizleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevimsizleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevimsizleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevimsizleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevimsizleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevimsizleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevimsizleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevimsizleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevimsizleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevimsizleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevimsizleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevimsizleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizleşsem mi? (conditional first-person singular)
sevimsizleşsen mi? (conditional second-person singular)
sevimsizleşse mi? (conditional singular third-person)
sevimsizleşsek mi? (conditional first-person plural)
sevimsizleşseniz mi? (conditional plural second-person)
sevimsizleşseler mi? (conditional plural third-person)
sevimsizleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevimsizleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevimsizleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevimsizleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevimsizleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevimsizleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevimsizleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
sevimsizleşmekte misin? (progressive second-person singular)
sevimsizleşmekte mi? (progressive singular third-person)
sevimsizleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevimsizleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevimsizleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
sevimsizleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevimsizleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
sevimsizleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
sevimsizleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevimsizleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevimsizleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sevimsizleşmemek (infinitive negative)
sevimsizleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sevimsizleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
sevimsizleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sevimsizleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sevimsizleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sevimsizleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sevimsizleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sevimsizleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sevimsizleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sevimsizleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sevimsizleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sevimsizleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sevimsizleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sevimsizleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sevimsizleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sevimsizleşmeme (negative noun-from-verb)
sevimsizleşmeyiş (adverbial negative)
sevimsizleşmem (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizleşmez (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sevimsizleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sevimsizleşmeyecek (future indicative singular third-person)
sevimsizleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sevimsizleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevimsizleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
sevimsizleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
sevimsizleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sevimsizleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
sevimsizleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sevimsizleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevimsizleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
sevimsizleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sevimsizleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevimsizleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sevimsizleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevimsizleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevimsizleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sevimsizleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizleşmesem (conditional first-person singular)
sevimsizleşmesen (conditional second-person singular)
sevimsizleşmese (conditional singular third-person)
sevimsizleşmesek (conditional first-person plural)
sevimsizleşmeseniz (conditional plural second-person)
sevimsizleşmeseler (conditional plural third-person)
sevimsizleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sevimsizleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sevimsizleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sevimsizleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sevimsizleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevimsizleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevimsizleşmeyeyim (first-person optative singular)
sevimsizleşmeyesin (optative second-person singular)
sevimsizleşmeye (optative singular third-person)
sevimsizleşmeyelim (first-person optative plural)
sevimsizleşmeyesiniz (optative plural second-person)
sevimsizleşmeyeler (optative plural third-person)
sevimsizleşmemekteyim (first-person progressive singular)
sevimsizleşmemektesin (progressive second-person singular)
sevimsizleşmemekte (progressive singular third-person)
sevimsizleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
sevimsizleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
sevimsizleşmemekteler (plural progressive third-person)
sevimsizleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
sevimsizleşmemelisin (necessitative second-person singular)
sevimsizleşmemeli (necessitative singular third-person)
sevimsizleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sevimsizleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sevimsizleşmemeliler (necessitative plural third-person)
sevimsizleşme (imperative second-person singular)
sevimsizleşmesin (imperative singular third-person)
sevimsizleşmeyin (imperative plural second-person)
sevimsizleşmesinler (imperative plural third-person)
sevimsizleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevimsizleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevimsizleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevimsizleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevimsizleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevimsizleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevimsizleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevimsizleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevimsizleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevimsizleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevimsizleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevimsizleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevimsizleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevimsizleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevimsizleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevimsizleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevimsizleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevimsizleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevimsizleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevimsizleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevimsizleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevimsizleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevimsizleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevimsizleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevimsizleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevimsizleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sevimsizleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sevimsizleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevimsizleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevimsizleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevimsizleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevimsizleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevimsizleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevimsizleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevimsizleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevimsizleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevimsizleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevimsizleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevimsizleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevimsizleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevimsizleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevimsizleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevimsizleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevimsizleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevimsizleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevimsizleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevimsizleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevimsizleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevimsizleşmesem mi? (conditional first-person singular)
sevimsizleşmesen mi? (conditional second-person singular)
sevimsizleşmese mi? (conditional singular third-person)
sevimsizleşmesek mi? (conditional first-person plural)
sevimsizleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sevimsizleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
sevimsizleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevimsizleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevimsizleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevimsizleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevimsizleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevimsizleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevimsizleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sevimsizleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
sevimsizleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
sevimsizleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevimsizleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevimsizleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sevimsizleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevimsizleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sevimsizleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sevimsizleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevimsizleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevimsizleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to sevimsiz (“unlikable”) + -leş + -mek

Bu iş sevimsizleşmeye başladı


madaralaşmak

madaralaşmak (infinitive)
madaralaşan (imperfective impersonal participle)
madaralaşmış (impersonal participle perfective)
madaralaşacak (impersonal participle prospective)
madaralaştığım (non-prospective participle personal)
madaralaştığın (non-prospective participle personal)
madaralaştığı (non-prospective participle personal)
madaralaştığımız (non-prospective participle personal)
madaralaştığınız (non-prospective participle personal)
madaralaştıkları (non-prospective participle personal)
madaralaşacağım (participle personal prospective)
madaralaşacağın (participle personal prospective)
madaralaşacağı (participle personal prospective)
madaralaşacağımız (participle personal prospective)
madaralaşacağınız (participle personal prospective)
madaralaşacakları (participle personal prospective)
madaralaşma (noun-from-verb)
madaralaşış (adverbial)
madaralaşırım (aorist first-person indicative present singular)
madaralaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
madaralaşır (aorist indicative present singular third-person)
madaralaşırız (aorist first-person indicative plural present)
madaralaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
madaralaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
madaralaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
madaralaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
madaralaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
madaralaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
madaralaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
madaralaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
madaralaştım (first-person indicative past perfective singular)
madaralaştın (indicative past perfective second-person singular)
madaralaştı (indicative past perfective singular third-person)
madaralaştık (first-person indicative past perfective plural)
madaralaştınız (indicative past perfective plural second-person)
madaralaştılar (indicative past perfective plural third-person)
madaralaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
madaralaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
madaralaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
madaralaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
madaralaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
madaralaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or madaralaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
madaralaşacağım (first-person future indicative singular)
madaralaşacaksın (future indicative second-person singular)
madaralaşacak (future indicative singular third-person)
madaralaşacağız (first-person future indicative plural)
madaralaşacaksınız (future indicative plural second-person)
madaralaşacaklar (future indicative plural third-person)
madaralaşmışım (first-person inferential perfective singular)
madaralaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
madaralaşmış (inferential perfective singular third-person)
madaralaşmışız (first-person inferential perfective plural)
madaralaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
madaralaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
madaralaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
madaralaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
madaralaşırmış (aorist inferential singular third-person)
madaralaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
madaralaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
madaralaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or madaralaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
madaralaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
madaralaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
madaralaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
madaralaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
madaralaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
madaralaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
madaralaşsam (conditional first-person singular)
madaralaşsan (conditional second-person singular)
madaralaşsa (conditional singular third-person)
madaralaşsak (conditional first-person plural)
madaralaşsanız (conditional plural second-person)
madaralaşsalar (conditional plural third-person)
madaralaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
madaralaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
madaralaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
madaralaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
madaralaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
madaralaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
madaralaşayım (first-person optative singular)
madaralaşasın (optative second-person singular)
madaralaşa (optative singular third-person)
madaralaşalım (first-person optative plural)
madaralaşasınız (optative plural second-person)
madaralaşalar (optative plural third-person)
madaralaşmaktayım (first-person progressive singular)
madaralaşmaktasın (progressive second-person singular)
madaralaşmakta (progressive singular third-person)
madaralaşmaktayız (first-person plural progressive)
madaralaşmaktasınız (plural progressive second-person)
madaralaşmaktalar (plural progressive third-person)
madaralaşmalıyım (first-person necessitative singular)
madaralaşmalısın (necessitative second-person singular)
madaralaşmalı (necessitative singular third-person)
madaralaşmalıyız (first-person necessitative plural)
madaralaşmalısınız (necessitative plural second-person)
madaralaşmalılar (necessitative plural third-person)
madaralaş (imperative second-person singular)
madaralaşsın (imperative singular third-person)
madaralaşın (imperative plural second-person)
madaralaşsınlar (imperative plural third-person)
madaralaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
madaralaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
madaralaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
madaralaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
madaralaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
madaralaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
madaralaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
madaralaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
madaralaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
madaralaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
madaralaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
madaralaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
madaralaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
madaralaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
madaralaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
madaralaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
madaralaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
madaralaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
madaralaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
madaralaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
madaralaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
madaralaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
madaralaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
madaralaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
madaralaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
madaralaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
madaralaşacak mı? (future indicative singular third-person)
madaralaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
madaralaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
madaralaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
madaralaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
madaralaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
madaralaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
madaralaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
madaralaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
madaralaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
madaralaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
madaralaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
madaralaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
madaralaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
madaralaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
madaralaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
madaralaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
madaralaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
madaralaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
madaralaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
madaralaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
madaralaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
madaralaşsam mı? (conditional first-person singular)
madaralaşsan mı? (conditional second-person singular)
madaralaşsa mı? (conditional singular third-person)
madaralaşsak mı? (conditional first-person plural)
madaralaşsanız mı? (conditional plural second-person)
madaralaşsalar mı? (conditional plural third-person)
madaralaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
madaralaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
madaralaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
madaralaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
madaralaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
madaralaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
madaralaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
madaralaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
madaralaşmakta mı? (progressive singular third-person)
madaralaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
madaralaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
madaralaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
madaralaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
madaralaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
madaralaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
madaralaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
madaralaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
madaralaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
madaralaşmamak (infinitive negative)
madaralaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
madaralaşmamış (impersonal negative participle perfective)
madaralaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
madaralaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
madaralaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
madaralaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
madaralaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
madaralaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
madaralaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
madaralaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
madaralaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
madaralaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
madaralaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
madaralaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
madaralaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
madaralaşmama (negative noun-from-verb)
madaralaşmayış (adverbial negative)
madaralaşmam (aorist first-person indicative present singular)
madaralaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
madaralaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
madaralaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
madaralaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
madaralaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
madaralaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
madaralaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
madaralaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
madaralaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
madaralaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
madaralaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
madaralaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
madaralaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
madaralaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
madaralaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
madaralaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
madaralaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
madaralaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
madaralaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
madaralaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
madaralaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
madaralaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
madaralaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
madaralaşmayacağım (first-person future indicative singular)
madaralaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
madaralaşmayacak (future indicative singular third-person)
madaralaşmayacağız (first-person future indicative plural)
madaralaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
madaralaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
madaralaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
madaralaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
madaralaşmamış (inferential perfective singular third-person)
madaralaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
madaralaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
madaralaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
madaralaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
madaralaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
madaralaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
madaralaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
madaralaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
madaralaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
madaralaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
madaralaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
madaralaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
madaralaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
madaralaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
madaralaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
madaralaşmasam (conditional first-person singular)
madaralaşmasan (conditional second-person singular)
madaralaşmasa (conditional singular third-person)
madaralaşmasak (conditional first-person plural)
madaralaşmasanız (conditional plural second-person)
madaralaşmasalar (conditional plural third-person)
madaralaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
madaralaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
madaralaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
madaralaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
madaralaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
madaralaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
madaralaşmayayım (first-person optative singular)
madaralaşmayasın (optative second-person singular)
madaralaşmaya (optative singular third-person)
madaralaşmayalım (first-person optative plural)
madaralaşmayasınız (optative plural second-person)
madaralaşmayalar (optative plural third-person)
madaralaşmamaktayım (first-person progressive singular)
madaralaşmamaktasın (progressive second-person singular)
madaralaşmamakta (progressive singular third-person)
madaralaşmamaktayız (first-person plural progressive)
madaralaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
madaralaşmamaktalar (plural progressive third-person)
madaralaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
madaralaşmamalısın (necessitative second-person singular)
madaralaşmamalı (necessitative singular third-person)
madaralaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
madaralaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
madaralaşmamalılar (necessitative plural third-person)
madaralaşma (imperative second-person singular)
madaralaşmasın (imperative singular third-person)
madaralaşmayın (imperative plural second-person)
madaralaşmasınlar (imperative plural third-person)
madaralaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
madaralaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
madaralaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
madaralaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
madaralaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
madaralaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
madaralaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
madaralaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
madaralaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
madaralaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
madaralaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
madaralaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
madaralaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
madaralaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
madaralaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
madaralaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
madaralaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
madaralaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
madaralaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
madaralaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
madaralaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
madaralaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
madaralaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
madaralaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
madaralaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
madaralaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
madaralaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
madaralaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
madaralaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
madaralaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
madaralaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
madaralaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
madaralaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
madaralaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
madaralaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
madaralaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
madaralaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
madaralaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
madaralaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
madaralaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
madaralaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
madaralaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
madaralaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
madaralaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
madaralaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
madaralaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
madaralaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
madaralaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
madaralaşmasam mı? (conditional first-person singular)
madaralaşmasan mı? (conditional second-person singular)
madaralaşmasa mı? (conditional singular third-person)
madaralaşmasak mı? (conditional first-person plural)
madaralaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
madaralaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
madaralaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
madaralaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
madaralaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
madaralaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
madaralaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
madaralaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
madaralaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
madaralaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
madaralaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
madaralaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
madaralaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
madaralaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
madaralaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
madaralaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
madaralaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
madaralaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
madaralaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
madaralaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/mɑdɑɾɑɫɑʃˈmɑk/

[mɑ.d̪ɑ.ɾ̞ɑ.ɫ̪ɑʃˈmɑk]

Equivalent to madara (“bad”) + -laş + -mak

(vulgar, rare) to become unlikable, to turn ugly