kazmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kazmak (infinitive)
kazan (imperfective impersonal participle)
kazmış (impersonal participle perfective)
kazacak (impersonal participle prospective)
kazdığım (non-prospective participle personal)
kazdığın (non-prospective participle personal)
kazdığı (non-prospective participle personal)
kazdığımız (non-prospective participle personal)
kazdığınız (non-prospective participle personal)
kazdıkları (non-prospective participle personal)
kazacağım (participle personal prospective)
kazacağın (participle personal prospective)
kazacağı (participle personal prospective)
kazacağımız (participle personal prospective)
kazacağınız (participle personal prospective)
kazacakları (participle personal prospective)
kazma (noun-from-verb)
kazış (adverbial)
kazarım (aorist first-person indicative present singular)
kazarsın (aorist indicative present second-person singular)
kazar (aorist indicative present singular third-person)
kazarız (aorist first-person indicative plural present)
kazarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kazarlar (aorist indicative plural present third-person)
kazıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kazıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kazıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kazıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kazıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kazıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kazdım (first-person indicative past perfective singular)
kazdın (indicative past perfective second-person singular)
kazdı (indicative past perfective singular third-person)
kazdık (first-person indicative past perfective plural)
kazdınız (indicative past perfective plural second-person)
kazdılar (indicative past perfective plural third-person)
kazıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kazıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kazıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kazıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kazıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kazıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kazıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kazacağım (first-person future indicative singular)
kazacaksın (future indicative second-person singular)
kazacak (future indicative singular third-person)
kazacağız (first-person future indicative plural)
kazacaksınız (future indicative plural second-person)
kazacaklar (future indicative plural third-person)
kazmışım (first-person inferential perfective singular)
kazmışsın (inferential perfective second-person singular)
kazmış (inferential perfective singular third-person)
kazmışız (first-person inferential perfective plural)
kazmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kazmışlar (inferential perfective plural third-person)
kazarmışım (aorist first-person inferential singular)
kazarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kazarmış (aorist inferential singular third-person)
kazarmışız (aorist first-person inferential plural)
kazarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kazarlarmış (or kazarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kazıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kazıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kazıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kazıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kazıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kazıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kazsam (conditional first-person singular)
kazsan (conditional second-person singular)
kazsa (conditional singular third-person)
kazsak (conditional first-person plural)
kazsanız (conditional plural second-person)
kazsalar (conditional plural third-person)
kazsaydım (conditional first-person perfective singular)
kazsaydın (conditional perfective second-person singular)
kazsaydı (conditional perfective singular third-person)
kazsaydık (conditional first-person perfective plural)
kazsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kazsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kazayım (first-person optative singular)
kazasın (optative second-person singular)
kaza (optative singular third-person)
kazalım (first-person optative plural)
kazasınız (optative plural second-person)
kazalar (optative plural third-person)
kazmaktayım (first-person progressive singular)
kazmaktasın (progressive second-person singular)
kazmakta (progressive singular third-person)
kazmaktayız (first-person plural progressive)
kazmaktasınız (plural progressive second-person)
kazmaktalar (plural progressive third-person)
kazmalıyım (first-person necessitative singular)
kazmalısın (necessitative second-person singular)
kazmalı (necessitative singular third-person)
kazmalıyız (first-person necessitative plural)
kazmalısınız (necessitative plural second-person)
kazmalılar (necessitative plural third-person)
kaz (imperative second-person singular)
kazsın (imperative singular third-person)
kazın (imperative plural second-person)
kazsınlar (imperative plural third-person)
kazar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kazar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kazar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kazar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kazar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kazarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kazıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kazıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kazıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kazıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kazıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kazıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kazdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kazdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kazdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kazdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kazdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kazdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kazıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kazıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kazıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kazıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kazıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kazıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kazacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kazacak mısın? (future indicative second-person singular)
kazacak mı? (future indicative singular third-person)
kazacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kazacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kazacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kazmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kazmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kazmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kazmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kazmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kazmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kazar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kazar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kazar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kazar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kazar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kazarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kazıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kazıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kazıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kazıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kazıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kazıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kazsam mı? (conditional first-person singular)
kazsan mı? (conditional second-person singular)
kazsa mı? (conditional singular third-person)
kazsak mı? (conditional first-person plural)
kazsanız mı? (conditional plural second-person)
kazsalar mı? (conditional plural third-person)
kazsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kazsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kazsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kazsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kazsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kazsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kazmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kazmakta mısın? (progressive second-person singular)
kazmakta mı? (progressive singular third-person)
kazmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kazmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kazmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kazmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kazmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kazmalı mı? (necessitative singular third-person)
kazmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kazmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kazmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kazmamak (infinitive negative)
kazmayan (imperfective impersonal negative participle)
kazmamış (impersonal negative participle perfective)
kazmayacak (impersonal negative participle prospective)
kazmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kazmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kazmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kazmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kazmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kazmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kazmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kazmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kazmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kazmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kazmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kazmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kazmama (negative noun-from-verb)
kazmayış (adverbial negative)
kazmam (aorist first-person indicative present singular)
kazmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kazmaz (aorist indicative present singular third-person)
kazmayız (aorist first-person indicative plural present)
kazmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kazmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kazmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kazmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kazmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kazmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kazmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kazmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kazmadım (first-person indicative past perfective singular)
kazmadın (indicative past perfective second-person singular)
kazmadı (indicative past perfective singular third-person)
kazmadık (first-person indicative past perfective plural)
kazmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kazmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kazmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kazmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kazmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kazmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kazmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kazmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kazmayacağım (first-person future indicative singular)
kazmayacaksın (future indicative second-person singular)
kazmayacak (future indicative singular third-person)
kazmayacağız (first-person future indicative plural)
kazmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kazmayacaklar (future indicative plural third-person)
kazmamışım (first-person inferential perfective singular)
kazmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kazmamış (inferential perfective singular third-person)
kazmamışız (first-person inferential perfective plural)
kazmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kazmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kazmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kazmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kazmazmış (aorist inferential singular third-person)
kazmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kazmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kazmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kazmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kazmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kazmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kazmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kazmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kazmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kazmasam (conditional first-person singular)
kazmasan (conditional second-person singular)
kazmasa (conditional singular third-person)
kazmasak (conditional first-person plural)
kazmasanız (conditional plural second-person)
kazmasalar (conditional plural third-person)
kazmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kazmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kazmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kazmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kazmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kazmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kazmayayım (first-person optative singular)
kazmayasın (optative second-person singular)
kazmaya (optative singular third-person)
kazmayalım (first-person optative plural)
kazmayasınız (optative plural second-person)
kazmayalar (optative plural third-person)
kazmamaktayım (first-person progressive singular)
kazmamaktasın (progressive second-person singular)
kazmamakta (progressive singular third-person)
kazmamaktayız (first-person plural progressive)
kazmamaktasınız (plural progressive second-person)
kazmamaktalar (plural progressive third-person)
kazmamalıyım (first-person necessitative singular)
kazmamalısın (necessitative second-person singular)
kazmamalı (necessitative singular third-person)
kazmamalıyız (first-person necessitative plural)
kazmamalısınız (necessitative plural second-person)
kazmamalılar (necessitative plural third-person)
kazma (imperative second-person singular)
kazmasın (imperative singular third-person)
kazmayın (imperative plural second-person)
kazmasınlar (imperative plural third-person)
kazmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kazmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kazmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kazmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kazmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kazmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kazmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kazmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kazmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kazmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kazmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kazmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kazmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kazmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kazmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kazmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kazmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kazmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kazmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kazmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kazmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kazmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kazmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kazmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kazmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kazmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kazmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kazmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kazmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kazmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kazmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kazmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kazmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kazmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kazmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kazmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kazmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kazmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kazmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kazmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kazmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kazmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kazmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kazmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kazmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kazmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kazmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kazmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kazmasam mı? (conditional first-person singular)
kazmasan mı? (conditional second-person singular)
kazmasa mı? (conditional singular third-person)
kazmasak mı? (conditional first-person plural)
kazmasanız mı? (conditional plural second-person)
kazmasalar mı? (conditional plural third-person)
kazmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kazmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kazmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kazmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kazmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kazmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kazmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kazmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kazmamakta mı? (progressive singular third-person)
kazmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kazmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kazmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kazmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kazmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kazmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kazmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kazmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kazmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قازمق (kazmak), from Proto-Turkic *kaŕ-.


gücenmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

gücenmek (infinitive)
gücenen (imperfective impersonal participle)
gücenmiş (impersonal participle perfective)
gücenecek (impersonal participle prospective)
gücendiğim (non-prospective participle personal)
gücendiğin (non-prospective participle personal)
gücendiği (non-prospective participle personal)
gücendiğimiz (non-prospective participle personal)
gücendiğiniz (non-prospective participle personal)
gücendikleri (non-prospective participle personal)
güceneceğim (participle personal prospective)
güceneceğin (participle personal prospective)
güceneceği (participle personal prospective)
güceneceğimiz (participle personal prospective)
güceneceğiniz (participle personal prospective)
gücenecekleri (participle personal prospective)
gücenme (noun-from-verb)
güceniş (adverbial)
gücenirim (aorist first-person indicative present singular)
gücenirsin (aorist indicative present second-person singular)
gücenir (aorist indicative present singular third-person)
güceniriz (aorist first-person indicative plural present)
gücenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gücenirler (aorist indicative plural present third-person)
güceniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güceniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güceniyor (imperfective indicative present singular third-person)
güceniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güceniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güceniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gücendim (first-person indicative past perfective singular)
gücendin (indicative past perfective second-person singular)
gücendi (indicative past perfective singular third-person)
gücendik (first-person indicative past perfective plural)
gücendiniz (indicative past perfective plural second-person)
gücendiler (indicative past perfective plural third-person)
güceniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güceniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güceniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güceniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güceniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güceniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or güceniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güceneceğim (first-person future indicative singular)
güceneceksin (future indicative second-person singular)
gücenecek (future indicative singular third-person)
güceneceğiz (first-person future indicative plural)
güceneceksiniz (future indicative plural second-person)
gücenecekler (future indicative plural third-person)
gücenmişim (first-person inferential perfective singular)
gücenmişsin (inferential perfective second-person singular)
gücenmiş (inferential perfective singular third-person)
gücenmişiz (first-person inferential perfective plural)
gücenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gücenmişler (inferential perfective plural third-person)
gücenirmişim (aorist first-person inferential singular)
gücenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gücenirmiş (aorist inferential singular third-person)
gücenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gücenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gücenirlermiş (or gücenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
güceniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güceniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güceniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güceniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güceniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güceniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gücensem (conditional first-person singular)
gücensen (conditional second-person singular)
gücense (conditional singular third-person)
gücensek (conditional first-person plural)
gücenseniz (conditional plural second-person)
gücenseler (conditional plural third-person)
gücenseydim (conditional first-person perfective singular)
gücenseydin (conditional perfective second-person singular)
gücenseydi (conditional perfective singular third-person)
gücenseydik (conditional first-person perfective plural)
gücenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gücenseydiler (conditional perfective plural third-person)
güceneyim (first-person optative singular)
gücenesin (optative second-person singular)
gücene (optative singular third-person)
gücenelim (first-person optative plural)
gücenesiniz (optative plural second-person)
güceneler (optative plural third-person)
gücenmekteyim (first-person progressive singular)
gücenmektesin (progressive second-person singular)
gücenmekte (progressive singular third-person)
gücenmekteyiz (first-person plural progressive)
gücenmektesiniz (plural progressive second-person)
gücenmekteler (plural progressive third-person)
gücenmeliyim (first-person necessitative singular)
gücenmelisin (necessitative second-person singular)
gücenmeli (necessitative singular third-person)
gücenmeliyiz (first-person necessitative plural)
gücenmelisiniz (necessitative plural second-person)
gücenmeliler (necessitative plural third-person)
gücen (imperative second-person singular)
gücensin (imperative singular third-person)
gücenin (imperative plural second-person)
gücensinler (imperative plural third-person)
gücenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gücenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gücenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gücenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gücenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gücenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güceniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güceniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güceniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güceniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güceniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güceniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gücendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gücendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gücendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gücendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gücendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gücendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güceniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güceniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güceniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güceniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güceniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güceniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gücenecek miyim? (first-person future indicative singular)
gücenecek misin? (future indicative second-person singular)
gücenecek mi? (future indicative singular third-person)
gücenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gücenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gücenecekler mi? (future indicative plural third-person)
gücenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gücenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gücenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gücenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gücenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gücenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gücenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gücenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gücenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gücenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gücenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gücenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güceniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güceniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güceniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güceniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güceniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güceniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gücensem mi? (conditional first-person singular)
gücensen mi? (conditional second-person singular)
gücense mi? (conditional singular third-person)
gücensek mi? (conditional first-person plural)
gücenseniz mi? (conditional plural second-person)
gücenseler mi? (conditional plural third-person)
gücense miydim? (conditional first-person perfective singular)
gücense miydin? (conditional perfective second-person singular)
gücense miydi? (conditional perfective singular third-person)
gücense miydik? (conditional first-person perfective plural)
gücense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gücenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gücenmekte miyim? (first-person progressive singular)
gücenmekte misin? (progressive second-person singular)
gücenmekte mi? (progressive singular third-person)
gücenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gücenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gücenmekteler mi? (plural progressive third-person)
gücenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gücenmeli misin? (necessitative second-person singular)
gücenmeli mi? (necessitative singular third-person)
gücenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gücenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gücenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gücenmemek (infinitive negative)
gücenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gücenmemiş (impersonal negative participle perfective)
gücenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gücenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gücenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gücenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gücenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gücenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gücenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gücenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gücenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gücenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gücenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gücenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gücenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gücenmeme (negative noun-from-verb)
gücenmeyiş (adverbial negative)
gücenmem (aorist first-person indicative present singular)
gücenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gücenmez (aorist indicative present singular third-person)
gücenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gücenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gücenmezler (aorist indicative plural present third-person)
gücenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gücenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gücenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gücenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gücenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gücenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gücenmedim (first-person indicative past perfective singular)
gücenmedin (indicative past perfective second-person singular)
gücenmedi (indicative past perfective singular third-person)
gücenmedik (first-person indicative past perfective plural)
gücenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gücenmediler (indicative past perfective plural third-person)
gücenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gücenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gücenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gücenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gücenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gücenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gücenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gücenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gücenmeyecek (future indicative singular third-person)
gücenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gücenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gücenmeyecekler (future indicative plural third-person)
gücenmemişim (first-person inferential perfective singular)
gücenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gücenmemiş (inferential perfective singular third-person)
gücenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gücenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gücenmemişler (inferential perfective plural third-person)
gücenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gücenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gücenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gücenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gücenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gücenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gücenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gücenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gücenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gücenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gücenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gücenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gücenmesem (conditional first-person singular)
gücenmesen (conditional second-person singular)
gücenmese (conditional singular third-person)
gücenmesek (conditional first-person plural)
gücenmeseniz (conditional plural second-person)
gücenmeseler (conditional plural third-person)
gücenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gücenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gücenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gücenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gücenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gücenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gücenmeyeyim (first-person optative singular)
gücenmeyesin (optative second-person singular)
gücenmeye (optative singular third-person)
gücenmeyelim (first-person optative plural)
gücenmeyesiniz (optative plural second-person)
gücenmeyeler (optative plural third-person)
gücenmemekteyim (first-person progressive singular)
gücenmemektesin (progressive second-person singular)
gücenmemekte (progressive singular third-person)
gücenmemekteyiz (first-person plural progressive)
gücenmemektesiniz (plural progressive second-person)
gücenmemekteler (plural progressive third-person)
gücenmemeliyim (first-person necessitative singular)
gücenmemelisin (necessitative second-person singular)
gücenmemeli (necessitative singular third-person)
gücenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gücenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gücenmemeliler (necessitative plural third-person)
gücenme (imperative second-person singular)
gücenmesin (imperative singular third-person)
gücenmeyin (imperative plural second-person)
gücenmesinler (imperative plural third-person)
gücenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gücenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gücenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gücenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gücenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gücenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gücenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gücenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gücenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gücenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gücenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gücenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gücenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gücenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gücenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gücenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gücenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gücenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gücenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gücenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gücenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gücenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gücenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gücenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gücenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gücenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gücenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gücenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gücenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gücenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gücenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gücenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gücenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gücenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gücenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gücenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gücenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gücenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gücenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gücenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gücenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gücenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gücenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gücenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gücenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gücenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gücenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gücenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gücenmesem mi? (conditional first-person singular)
gücenmesen mi? (conditional second-person singular)
gücenmese mi? (conditional singular third-person)
gücenmesek mi? (conditional first-person plural)
gücenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gücenmeseler mi? (conditional plural third-person)
gücenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gücenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gücenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gücenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gücenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gücenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gücenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gücenmemekte misin? (progressive second-person singular)
gücenmemekte mi? (progressive singular third-person)
gücenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gücenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gücenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gücenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gücenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gücenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gücenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gücenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gücenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


parlamak

head

parlamak (third-person singular simple present parlar)

parlar (present singular third-person)
parlamak (infinitive)
parlayan (imperfective impersonal participle)
parlamış (impersonal participle perfective)
parlayacak (impersonal participle prospective)
parladığım (non-prospective participle personal)
parladığın (non-prospective participle personal)
parladığı (non-prospective participle personal)
parladığımız (non-prospective participle personal)
parladığınız (non-prospective participle personal)
parladıkları (non-prospective participle personal)
parlayacağım (participle personal prospective)
parlayacağın (participle personal prospective)
parlayacağı (participle personal prospective)
parlayacağımız (participle personal prospective)
parlayacağınız (participle personal prospective)
parlayacakları (participle personal prospective)
parlama (noun-from-verb)
parlayış (adverbial)
parlarım (aorist first-person indicative present singular)
parlarsın (aorist indicative present second-person singular)
parlar (aorist indicative present singular third-person)
parlarız (aorist first-person indicative plural present)
parlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
parlarlar (aorist indicative plural present third-person)
parlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
parlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
parlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
parlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
parlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
parlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
parladım (first-person indicative past perfective singular)
parladın (indicative past perfective second-person singular)
parladı (indicative past perfective singular third-person)
parladık (first-person indicative past perfective plural)
parladınız (indicative past perfective plural second-person)
parladılar (indicative past perfective plural third-person)
parlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
parlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
parlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
parlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
parlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
parlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
parlayacağım (first-person future indicative singular)
parlayacaksın (future indicative second-person singular)
parlayacak (future indicative singular third-person)
parlayacağız (first-person future indicative plural)
parlayacaksınız (future indicative plural second-person)
parlayacaklar (future indicative plural third-person)
parlamışım (first-person inferential perfective singular)
parlamışsın (inferential perfective second-person singular)
parlamış (inferential perfective singular third-person)
parlamışız (first-person inferential perfective plural)
parlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
parlamışlar (inferential perfective plural third-person)
parlarmışım (aorist first-person inferential singular)
parlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
parlarmış (aorist inferential singular third-person)
parlarmışız (aorist first-person inferential plural)
parlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
parlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
parlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
parlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
parlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
parlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
parlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
parlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
parlasam (conditional first-person singular)
parlasan (conditional second-person singular)
parlasa (conditional singular third-person)
parlasak (conditional first-person plural)
parlasanız (conditional plural second-person)
parlasalar (conditional plural third-person)
parlasaydım (conditional first-person perfective singular)
parlasaydın (conditional perfective second-person singular)
parlasaydı (conditional perfective singular third-person)
parlasaydık (conditional first-person perfective plural)
parlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
parlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
parlayayım (first-person optative singular)
parlayasın (optative second-person singular)
parlaya (optative singular third-person)
parlayalım (first-person optative plural)
parlayasınız (optative plural second-person)
parlayalar (optative plural third-person)
parlamaktayım (first-person progressive singular)
parlamaktasın (progressive second-person singular)
parlamakta (progressive singular third-person)
parlamaktayız (first-person plural progressive)
parlamaktasınız (plural progressive second-person)
parlamaktalar (plural progressive third-person)
parlamalıyım (first-person necessitative singular)
parlamalısın (necessitative second-person singular)
parlamalı (necessitative singular third-person)
parlamalıyız (first-person necessitative plural)
parlamalısınız (necessitative plural second-person)
parlamalılar (necessitative plural third-person)
parla (imperative second-person singular)
parlasın (imperative singular third-person)
parlayın (imperative plural second-person)
parlasınlar (imperative plural third-person)
parlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
parlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
parlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
parlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
parlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
parlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
parlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
parlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
parlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
parlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
parlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
parlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
parladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
parladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
parladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
parladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
parladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
parladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
parlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
parlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
parlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
parlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
parlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
parlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
parlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
parlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
parlayacak mı? (future indicative singular third-person)
parlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
parlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
parlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
parlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
parlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
parlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
parlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
parlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
parlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
parlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
parlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
parlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
parlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
parlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
parlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
parlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
parlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
parlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
parlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
parlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
parlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
parlasam mı? (conditional first-person singular)
parlasan mı? (conditional second-person singular)
parlasa mı? (conditional singular third-person)
parlasak mı? (conditional first-person plural)
parlasanız mı? (conditional plural second-person)
parlasalar mı? (conditional plural third-person)
parlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
parlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
parlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
parlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
parlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
parlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
parlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
parlamakta mısın? (progressive second-person singular)
parlamakta mı? (progressive singular third-person)
parlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
parlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
parlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
parlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
parlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
parlamalı mı? (necessitative singular third-person)
parlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
parlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
parlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
parlamamak (infinitive negative)
parlamayan (imperfective impersonal negative participle)
parlamamış (impersonal negative participle perfective)
parlamayacak (impersonal negative participle prospective)
parlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
parlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
parlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
parlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
parlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
parlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
parlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
parlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
parlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
parlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
parlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
parlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
parlamama (negative noun-from-verb)
parlamayış (adverbial negative)
parlamam (aorist first-person indicative present singular)
parlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
parlamaz (aorist indicative present singular third-person)
parlamayız (aorist first-person indicative plural present)
parlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
parlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
parlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
parlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
parlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
parlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
parlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
parlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
parlamadım (first-person indicative past perfective singular)
parlamadın (indicative past perfective second-person singular)
parlamadı (indicative past perfective singular third-person)
parlamadık (first-person indicative past perfective plural)
parlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
parlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
parlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
parlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
parlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
parlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
parlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
parlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
parlamayacağım (first-person future indicative singular)
parlamayacaksın (future indicative second-person singular)
parlamayacak (future indicative singular third-person)
parlamayacağız (first-person future indicative plural)
parlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
parlamayacaklar (future indicative plural third-person)
parlamamışım (first-person inferential perfective singular)
parlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
parlamamış (inferential perfective singular third-person)
parlamamışız (first-person inferential perfective plural)
parlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
parlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
parlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
parlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
parlamazmış (aorist inferential singular third-person)
parlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
parlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
parlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
parlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
parlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
parlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
parlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
parlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
parlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
parlamasam (conditional first-person singular)
parlamasan (conditional second-person singular)
parlamasa (conditional singular third-person)
parlamasak (conditional first-person plural)
parlamasanız (conditional plural second-person)
parlamasalar (conditional plural third-person)
parlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
parlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
parlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
parlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
parlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
parlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
parlamayayım (first-person optative singular)
parlamayasın (optative second-person singular)
parlamaya (optative singular third-person)
parlamayalım (first-person optative plural)
parlamayasınız (optative plural second-person)
parlamayalar (optative plural third-person)
parlamamaktayım (first-person progressive singular)
parlamamaktasın (progressive second-person singular)
parlamamakta (progressive singular third-person)
parlamamaktayız (first-person plural progressive)
parlamamaktasınız (plural progressive second-person)
parlamamaktalar (plural progressive third-person)
parlamamalıyım (first-person necessitative singular)
parlamamalısın (necessitative second-person singular)
parlamamalı (necessitative singular third-person)
parlamamalıyız (first-person necessitative plural)
parlamamalısınız (necessitative plural second-person)
parlamamalılar (necessitative plural third-person)
parlama (imperative second-person singular)
parlamasın (imperative singular third-person)
parlamayın (imperative plural second-person)
parlamasınlar (imperative plural third-person)
parlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
parlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
parlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
parlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
parlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
parlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
parlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
parlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
parlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
parlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
parlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
parlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
parlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
parlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
parlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
parlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
parlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
parlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
parlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
parlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
parlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
parlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
parlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
parlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
parlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
parlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
parlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
parlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
parlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
parlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
parlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
parlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
parlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
parlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
parlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
parlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
parlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
parlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
parlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
parlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
parlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
parlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
parlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
parlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
parlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
parlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
parlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
parlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
parlamasam mı? (conditional first-person singular)
parlamasan mı? (conditional second-person singular)
parlamasa mı? (conditional singular third-person)
parlamasak mı? (conditional first-person plural)
parlamasanız mı? (conditional plural second-person)
parlamasalar mı? (conditional plural third-person)
parlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
parlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
parlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
parlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
parlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
parlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
parlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
parlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
parlamamakta mı? (progressive singular third-person)
parlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
parlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
parlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
parlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
parlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
parlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
parlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
parlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
parlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish پارلامق (parlamak).


katılmak

katılmak (third-person singular simple present katılır)

katılır (present singular third-person)
katılmak (infinitive)
katılan (imperfective impersonal participle)
katılmış (impersonal participle perfective)
katılacak (impersonal participle prospective)
katıldığım (non-prospective participle personal)
katıldığın (non-prospective participle personal)
katıldığı (non-prospective participle personal)
katıldığımız (non-prospective participle personal)
katıldığınız (non-prospective participle personal)
katıldıkları (non-prospective participle personal)
katılacağım (participle personal prospective)
katılacağın (participle personal prospective)
katılacağı (participle personal prospective)
katılacağımız (participle personal prospective)
katılacağınız (participle personal prospective)
katılacakları (participle personal prospective)
katılma (noun-from-verb)
katılış (adverbial)
katılırım (aorist first-person indicative present singular)
katılırsın (aorist indicative present second-person singular)
katılır (aorist indicative present singular third-person)
katılırız (aorist first-person indicative plural present)
katılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılırlar (aorist indicative plural present third-person)
katılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katıldım (first-person indicative past perfective singular)
katıldın (indicative past perfective second-person singular)
katıldı (indicative past perfective singular third-person)
katıldık (first-person indicative past perfective plural)
katıldınız (indicative past perfective plural second-person)
katıldılar (indicative past perfective plural third-person)
katılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or katılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
katılacağım (first-person future indicative singular)
katılacaksın (future indicative second-person singular)
katılacak (future indicative singular third-person)
katılacağız (first-person future indicative plural)
katılacaksınız (future indicative plural second-person)
katılacaklar (future indicative plural third-person)
katılmışım (first-person inferential perfective singular)
katılmışsın (inferential perfective second-person singular)
katılmış (inferential perfective singular third-person)
katılmışız (first-person inferential perfective plural)
katılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılmışlar (inferential perfective plural third-person)
katılırmışım (aorist first-person inferential singular)
katılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılırmış (aorist inferential singular third-person)
katılırmışız (aorist first-person inferential plural)
katılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılırlarmış (or katılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
katılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılsam (conditional first-person singular)
katılsan (conditional second-person singular)
katılsa (conditional singular third-person)
katılsak (conditional first-person plural)
katılsanız (conditional plural second-person)
katılsalar (conditional plural third-person)
katılsaydım (conditional first-person perfective singular)
katılsaydın (conditional perfective second-person singular)
katılsaydı (conditional perfective singular third-person)
katılsaydık (conditional first-person perfective plural)
katılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılayım (first-person optative singular)
katılasın (optative second-person singular)
katıla (optative singular third-person)
katılalım (first-person optative plural)
katılasınız (optative plural second-person)
katılalar (optative plural third-person)
katılmaktayım (first-person progressive singular)
katılmaktasın (progressive second-person singular)
katılmakta (progressive singular third-person)
katılmaktayız (first-person plural progressive)
katılmaktasınız (plural progressive second-person)
katılmaktalar (plural progressive third-person)
katılmalıyım (first-person necessitative singular)
katılmalısın (necessitative second-person singular)
katılmalı (necessitative singular third-person)
katılmalıyız (first-person necessitative plural)
katılmalısınız (necessitative plural second-person)
katılmalılar (necessitative plural third-person)
katıl (imperative second-person singular)
katılsın (imperative singular third-person)
katılın (imperative plural second-person)
katılsınlar (imperative plural third-person)
katılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılacak mı? (future indicative singular third-person)
katılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılsam mı? (conditional first-person singular)
katılsan mı? (conditional second-person singular)
katılsa mı? (conditional singular third-person)
katılsak mı? (conditional first-person plural)
katılsanız mı? (conditional plural second-person)
katılsalar mı? (conditional plural third-person)
katılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılmakta mısın? (progressive second-person singular)
katılmakta mı? (progressive singular third-person)
katılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılmalı mı? (necessitative singular third-person)
katılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
katılmamak (infinitive negative)
katılmayan (imperfective impersonal negative participle)
katılmamış (impersonal negative participle perfective)
katılmayacak (impersonal negative participle prospective)
katılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
katılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
katılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
katılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
katılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
katılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
katılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
katılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
katılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
katılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
katılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
katılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
katılmama (negative noun-from-verb)
katılmayış (adverbial negative)
katılmam (aorist first-person indicative present singular)
katılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
katılmaz (aorist indicative present singular third-person)
katılmayız (aorist first-person indicative plural present)
katılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
katılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katılmadım (first-person indicative past perfective singular)
katılmadın (indicative past perfective second-person singular)
katılmadı (indicative past perfective singular third-person)
katılmadık (first-person indicative past perfective plural)
katılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
katılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
katılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
katılmayacağım (first-person future indicative singular)
katılmayacaksın (future indicative second-person singular)
katılmayacak (future indicative singular third-person)
katılmayacağız (first-person future indicative plural)
katılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
katılmayacaklar (future indicative plural third-person)
katılmamışım (first-person inferential perfective singular)
katılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
katılmamış (inferential perfective singular third-person)
katılmamışız (first-person inferential perfective plural)
katılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
katılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
katılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılmazmış (aorist inferential singular third-person)
katılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
katılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
katılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılmasam (conditional first-person singular)
katılmasan (conditional second-person singular)
katılmasa (conditional singular third-person)
katılmasak (conditional first-person plural)
katılmasanız (conditional plural second-person)
katılmasalar (conditional plural third-person)
katılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
katılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
katılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
katılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
katılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılmayayım (first-person optative singular)
katılmayasın (optative second-person singular)
katılmaya (optative singular third-person)
katılmayalım (first-person optative plural)
katılmayasınız (optative plural second-person)
katılmayalar (optative plural third-person)
katılmamaktayım (first-person progressive singular)
katılmamaktasın (progressive second-person singular)
katılmamakta (progressive singular third-person)
katılmamaktayız (first-person plural progressive)
katılmamaktasınız (plural progressive second-person)
katılmamaktalar (plural progressive third-person)
katılmamalıyım (first-person necessitative singular)
katılmamalısın (necessitative second-person singular)
katılmamalı (necessitative singular third-person)
katılmamalıyız (first-person necessitative plural)
katılmamalısınız (necessitative plural second-person)
katılmamalılar (necessitative plural third-person)
katılma (imperative second-person singular)
katılmasın (imperative singular third-person)
katılmayın (imperative plural second-person)
katılmasınlar (imperative plural third-person)
katılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
katılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılmasam mı? (conditional first-person singular)
katılmasan mı? (conditional second-person singular)
katılmasa mı? (conditional singular third-person)
katılmasak mı? (conditional first-person plural)
katılmasanız mı? (conditional plural second-person)
katılmasalar mı? (conditional plural third-person)
katılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
katılmamakta mı? (progressive singular third-person)
katılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
katılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قاتلمق, passive form of قاتمق (katmak, “add, join”).

oyuna katılmalısın

annene katılıyorum

bu kursa da katılacak

... sonra, karışıma biraz su katılır

... then, some water is added to the mixture