karşılaşmak

karşılaşmak (third-person singular simple present karşılaşır)

karşılaşır (present singular third-person)
karşılaşmak (infinitive)
karşılaşan (imperfective impersonal participle)
karşılaşmış (impersonal participle perfective)
karşılaşacak (impersonal participle prospective)
karşılaştığım (non-prospective participle personal)
karşılaştığın (non-prospective participle personal)
karşılaştığı (non-prospective participle personal)
karşılaştığımız (non-prospective participle personal)
karşılaştığınız (non-prospective participle personal)
karşılaştıkları (non-prospective participle personal)
karşılaşacağım (participle personal prospective)
karşılaşacağın (participle personal prospective)
karşılaşacağı (participle personal prospective)
karşılaşacağımız (participle personal prospective)
karşılaşacağınız (participle personal prospective)
karşılaşacakları (participle personal prospective)
karşılaşma (noun-from-verb)
karşılaşış (adverbial)
karşılaşırım (aorist first-person indicative present singular)
karşılaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
karşılaşır (aorist indicative present singular third-person)
karşılaşırız (aorist first-person indicative plural present)
karşılaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
karşılaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
karşılaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
karşılaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
karşılaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
karşılaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
karşılaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
karşılaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
karşılaştım (first-person indicative past perfective singular)
karşılaştın (indicative past perfective second-person singular)
karşılaştı (indicative past perfective singular third-person)
karşılaştık (first-person indicative past perfective plural)
karşılaştınız (indicative past perfective plural second-person)
karşılaştılar (indicative past perfective plural third-person)
karşılaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
karşılaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
karşılaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
karşılaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
karşılaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
karşılaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or karşılaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
karşılaşacağım (first-person future indicative singular)
karşılaşacaksın (future indicative second-person singular)
karşılaşacak (future indicative singular third-person)
karşılaşacağız (first-person future indicative plural)
karşılaşacaksınız (future indicative plural second-person)
karşılaşacaklar (future indicative plural third-person)
karşılaşmışım (first-person inferential perfective singular)
karşılaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
karşılaşmış (inferential perfective singular third-person)
karşılaşmışız (first-person inferential perfective plural)
karşılaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
karşılaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
karşılaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
karşılaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
karşılaşırmış (aorist inferential singular third-person)
karşılaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
karşılaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
karşılaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or karşılaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
karşılaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
karşılaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
karşılaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
karşılaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
karşılaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
karşılaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
karşılaşsam (conditional first-person singular)
karşılaşsan (conditional second-person singular)
karşılaşsa (conditional singular third-person)
karşılaşsak (conditional first-person plural)
karşılaşsanız (conditional plural second-person)
karşılaşsalar (conditional plural third-person)
karşılaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
karşılaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
karşılaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
karşılaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
karşılaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
karşılaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
karşılaşayım (first-person optative singular)
karşılaşasın (optative second-person singular)
karşılaşa (optative singular third-person)
karşılaşalım (first-person optative plural)
karşılaşasınız (optative plural second-person)
karşılaşalar (optative plural third-person)
karşılaşmaktayım (first-person progressive singular)
karşılaşmaktasın (progressive second-person singular)
karşılaşmakta (progressive singular third-person)
karşılaşmaktayız (first-person plural progressive)
karşılaşmaktasınız (plural progressive second-person)
karşılaşmaktalar (plural progressive third-person)
karşılaşmalıyım (first-person necessitative singular)
karşılaşmalısın (necessitative second-person singular)
karşılaşmalı (necessitative singular third-person)
karşılaşmalıyız (first-person necessitative plural)
karşılaşmalısınız (necessitative plural second-person)
karşılaşmalılar (necessitative plural third-person)
karşılaş (imperative second-person singular)
karşılaşsın (imperative singular third-person)
karşılaşın (imperative plural second-person)
karşılaşsınlar (imperative plural third-person)
karşılaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
karşılaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
karşılaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
karşılaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
karşılaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
karşılaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
karşılaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
karşılaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
karşılaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
karşılaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
karşılaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
karşılaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
karşılaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
karşılaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
karşılaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
karşılaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
karşılaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
karşılaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
karşılaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
karşılaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
karşılaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
karşılaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
karşılaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
karşılaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
karşılaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
karşılaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
karşılaşacak mı? (future indicative singular third-person)
karşılaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
karşılaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
karşılaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
karşılaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
karşılaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
karşılaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
karşılaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
karşılaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
karşılaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
karşılaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
karşılaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
karşılaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
karşılaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
karşılaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
karşılaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
karşılaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
karşılaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
karşılaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
karşılaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
karşılaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
karşılaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
karşılaşsam mı? (conditional first-person singular)
karşılaşsan mı? (conditional second-person singular)
karşılaşsa mı? (conditional singular third-person)
karşılaşsak mı? (conditional first-person plural)
karşılaşsanız mı? (conditional plural second-person)
karşılaşsalar mı? (conditional plural third-person)
karşılaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
karşılaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
karşılaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
karşılaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
karşılaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
karşılaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
karşılaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
karşılaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
karşılaşmakta mı? (progressive singular third-person)
karşılaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
karşılaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
karşılaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
karşılaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
karşılaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
karşılaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
karşılaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
karşılaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
karşılaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
karşılaşmamak (infinitive negative)
karşılaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
karşılaşmamış (impersonal negative participle perfective)
karşılaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
karşılaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
karşılaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
karşılaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
karşılaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
karşılaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
karşılaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
karşılaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
karşılaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
karşılaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
karşılaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
karşılaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
karşılaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
karşılaşmama (negative noun-from-verb)
karşılaşmayış (adverbial negative)
karşılaşmam (aorist first-person indicative present singular)
karşılaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
karşılaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
karşılaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
karşılaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
karşılaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
karşılaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
karşılaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
karşılaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
karşılaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
karşılaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
karşılaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
karşılaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
karşılaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
karşılaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
karşılaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
karşılaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
karşılaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
karşılaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
karşılaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
karşılaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
karşılaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
karşılaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
karşılaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
karşılaşmayacağım (first-person future indicative singular)
karşılaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
karşılaşmayacak (future indicative singular third-person)
karşılaşmayacağız (first-person future indicative plural)
karşılaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
karşılaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
karşılaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
karşılaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
karşılaşmamış (inferential perfective singular third-person)
karşılaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
karşılaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
karşılaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
karşılaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
karşılaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
karşılaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
karşılaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
karşılaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
karşılaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
karşılaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
karşılaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
karşılaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
karşılaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
karşılaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
karşılaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
karşılaşmasam (conditional first-person singular)
karşılaşmasan (conditional second-person singular)
karşılaşmasa (conditional singular third-person)
karşılaşmasak (conditional first-person plural)
karşılaşmasanız (conditional plural second-person)
karşılaşmasalar (conditional plural third-person)
karşılaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
karşılaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
karşılaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
karşılaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
karşılaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
karşılaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
karşılaşmayayım (first-person optative singular)
karşılaşmayasın (optative second-person singular)
karşılaşmaya (optative singular third-person)
karşılaşmayalım (first-person optative plural)
karşılaşmayasınız (optative plural second-person)
karşılaşmayalar (optative plural third-person)
karşılaşmamaktayım (first-person progressive singular)
karşılaşmamaktasın (progressive second-person singular)
karşılaşmamakta (progressive singular third-person)
karşılaşmamaktayız (first-person plural progressive)
karşılaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
karşılaşmamaktalar (plural progressive third-person)
karşılaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
karşılaşmamalısın (necessitative second-person singular)
karşılaşmamalı (necessitative singular third-person)
karşılaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
karşılaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
karşılaşmamalılar (necessitative plural third-person)
karşılaşma (imperative second-person singular)
karşılaşmasın (imperative singular third-person)
karşılaşmayın (imperative plural second-person)
karşılaşmasınlar (imperative plural third-person)
karşılaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
karşılaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
karşılaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
karşılaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
karşılaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
karşılaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
karşılaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
karşılaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
karşılaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
karşılaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
karşılaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
karşılaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
karşılaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
karşılaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
karşılaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
karşılaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
karşılaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
karşılaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
karşılaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
karşılaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
karşılaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
karşılaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
karşılaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
karşılaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
karşılaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
karşılaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
karşılaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
karşılaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
karşılaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
karşılaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
karşılaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
karşılaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
karşılaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
karşılaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
karşılaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
karşılaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
karşılaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
karşılaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
karşılaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
karşılaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
karşılaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
karşılaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
karşılaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
karşılaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
karşılaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
karşılaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
karşılaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
karşılaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
karşılaşmasam mı? (conditional first-person singular)
karşılaşmasan mı? (conditional second-person singular)
karşılaşmasa mı? (conditional singular third-person)
karşılaşmasak mı? (conditional first-person plural)
karşılaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
karşılaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
karşılaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
karşılaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
karşılaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
karşılaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
karşılaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
karşılaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
karşılaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
karşılaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
karşılaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
karşılaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
karşılaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
karşılaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
karşılaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
karşılaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
karşılaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
karşılaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
karşılaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
karşılaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

karşılaştığı

From Ottoman Turkish قارشولاشمق. Equivalent to karşı + -la + -ş-

(reciprocal) to encounter, run into, come across


uğraşmak

head

uğraşmak (third-person singular simple present uğraşır)

uğraşır (present singular third-person)
uğraşmak (infinitive)
uğraşan (imperfective impersonal participle)
uğraşmış (impersonal participle perfective)
uğraşacak (impersonal participle prospective)
uğraştığım (non-prospective participle personal)
uğraştığın (non-prospective participle personal)
uğraştığı (non-prospective participle personal)
uğraştığımız (non-prospective participle personal)
uğraştığınız (non-prospective participle personal)
uğraştıkları (non-prospective participle personal)
uğraşacağım (participle personal prospective)
uğraşacağın (participle personal prospective)
uğraşacağı (participle personal prospective)
uğraşacağımız (participle personal prospective)
uğraşacağınız (participle personal prospective)
uğraşacakları (participle personal prospective)
uğraşma (noun-from-verb)
uğraşış (adverbial)
uğraşırım (aorist first-person indicative present singular)
uğraşırsın (aorist indicative present second-person singular)
uğraşır (aorist indicative present singular third-person)
uğraşırız (aorist first-person indicative plural present)
uğraşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
uğraşırlar (aorist indicative plural present third-person)
uğraşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uğraşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uğraşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uğraşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uğraşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uğraşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uğraştım (first-person indicative past perfective singular)
uğraştın (indicative past perfective second-person singular)
uğraştı (indicative past perfective singular third-person)
uğraştık (first-person indicative past perfective plural)
uğraştınız (indicative past perfective plural second-person)
uğraştılar (indicative past perfective plural third-person)
uğraşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uğraşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uğraşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uğraşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uğraşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uğraşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uğraşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uğraşacağım (first-person future indicative singular)
uğraşacaksın (future indicative second-person singular)
uğraşacak (future indicative singular third-person)
uğraşacağız (first-person future indicative plural)
uğraşacaksınız (future indicative plural second-person)
uğraşacaklar (future indicative plural third-person)
uğraşmışım (first-person inferential perfective singular)
uğraşmışsın (inferential perfective second-person singular)
uğraşmış (inferential perfective singular third-person)
uğraşmışız (first-person inferential perfective plural)
uğraşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
uğraşmışlar (inferential perfective plural third-person)
uğraşırmışım (aorist first-person inferential singular)
uğraşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
uğraşırmış (aorist inferential singular third-person)
uğraşırmışız (aorist first-person inferential plural)
uğraşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uğraşırlarmış (or uğraşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
uğraşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uğraşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uğraşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uğraşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uğraşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uğraşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uğraşsam (conditional first-person singular)
uğraşsan (conditional second-person singular)
uğraşsa (conditional singular third-person)
uğraşsak (conditional first-person plural)
uğraşsanız (conditional plural second-person)
uğraşsalar (conditional plural third-person)
uğraşsaydım (conditional first-person perfective singular)
uğraşsaydın (conditional perfective second-person singular)
uğraşsaydı (conditional perfective singular third-person)
uğraşsaydık (conditional first-person perfective plural)
uğraşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
uğraşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
uğraşayım (first-person optative singular)
uğraşasın (optative second-person singular)
uğraşa (optative singular third-person)
uğraşalım (first-person optative plural)
uğraşasınız (optative plural second-person)
uğraşalar (optative plural third-person)
uğraşmaktayım (first-person progressive singular)
uğraşmaktasın (progressive second-person singular)
uğraşmakta (progressive singular third-person)
uğraşmaktayız (first-person plural progressive)
uğraşmaktasınız (plural progressive second-person)
uğraşmaktalar (plural progressive third-person)
uğraşmalıyım (first-person necessitative singular)
uğraşmalısın (necessitative second-person singular)
uğraşmalı (necessitative singular third-person)
uğraşmalıyız (first-person necessitative plural)
uğraşmalısınız (necessitative plural second-person)
uğraşmalılar (necessitative plural third-person)
uğraş (imperative second-person singular)
uğraşsın (imperative singular third-person)
uğraşın (imperative plural second-person)
uğraşsınlar (imperative plural third-person)
uğraşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uğraşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uğraşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
uğraşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uğraşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uğraşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uğraşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uğraşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uğraşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uğraşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uğraşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uğraşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uğraştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uğraştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uğraştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uğraştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uğraştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uğraştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uğraşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uğraşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uğraşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uğraşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uğraşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uğraşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uğraşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uğraşacak mısın? (future indicative second-person singular)
uğraşacak mı? (future indicative singular third-person)
uğraşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uğraşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uğraşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uğraşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uğraşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uğraşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
uğraşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uğraşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uğraşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uğraşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uğraşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uğraşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uğraşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uğraşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uğraşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uğraşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uğraşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uğraşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uğraşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uğraşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uğraşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uğraşsam mı? (conditional first-person singular)
uğraşsan mı? (conditional second-person singular)
uğraşsa mı? (conditional singular third-person)
uğraşsak mı? (conditional first-person plural)
uğraşsanız mı? (conditional plural second-person)
uğraşsalar mı? (conditional plural third-person)
uğraşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uğraşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uğraşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uğraşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uğraşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uğraşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uğraşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uğraşmakta mısın? (progressive second-person singular)
uğraşmakta mı? (progressive singular third-person)
uğraşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uğraşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uğraşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uğraşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uğraşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uğraşmalı mı? (necessitative singular third-person)
uğraşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uğraşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uğraşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uğraşmamak (infinitive negative)
uğraşmayan (imperfective impersonal negative participle)
uğraşmamış (impersonal negative participle perfective)
uğraşmayacak (impersonal negative participle prospective)
uğraşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uğraşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uğraşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uğraşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uğraşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uğraşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uğraşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uğraşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uğraşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uğraşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uğraşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uğraşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uğraşmama (negative noun-from-verb)
uğraşmayış (adverbial negative)
uğraşmam (aorist first-person indicative present singular)
uğraşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uğraşmaz (aorist indicative present singular third-person)
uğraşmayız (aorist first-person indicative plural present)
uğraşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uğraşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uğraşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uğraşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uğraşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uğraşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uğraşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uğraşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uğraşmadım (first-person indicative past perfective singular)
uğraşmadın (indicative past perfective second-person singular)
uğraşmadı (indicative past perfective singular third-person)
uğraşmadık (first-person indicative past perfective plural)
uğraşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uğraşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uğraşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uğraşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uğraşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uğraşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uğraşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uğraşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uğraşmayacağım (first-person future indicative singular)
uğraşmayacaksın (future indicative second-person singular)
uğraşmayacak (future indicative singular third-person)
uğraşmayacağız (first-person future indicative plural)
uğraşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uğraşmayacaklar (future indicative plural third-person)
uğraşmamışım (first-person inferential perfective singular)
uğraşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uğraşmamış (inferential perfective singular third-person)
uğraşmamışız (first-person inferential perfective plural)
uğraşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uğraşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uğraşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uğraşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uğraşmazmış (aorist inferential singular third-person)
uğraşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uğraşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uğraşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uğraşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uğraşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uğraşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uğraşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uğraşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uğraşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uğraşmasam (conditional first-person singular)
uğraşmasan (conditional second-person singular)
uğraşmasa (conditional singular third-person)
uğraşmasak (conditional first-person plural)
uğraşmasanız (conditional plural second-person)
uğraşmasalar (conditional plural third-person)
uğraşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uğraşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uğraşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uğraşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uğraşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uğraşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uğraşmayayım (first-person optative singular)
uğraşmayasın (optative second-person singular)
uğraşmaya (optative singular third-person)
uğraşmayalım (first-person optative plural)
uğraşmayasınız (optative plural second-person)
uğraşmayalar (optative plural third-person)
uğraşmamaktayım (first-person progressive singular)
uğraşmamaktasın (progressive second-person singular)
uğraşmamakta (progressive singular third-person)
uğraşmamaktayız (first-person plural progressive)
uğraşmamaktasınız (plural progressive second-person)
uğraşmamaktalar (plural progressive third-person)
uğraşmamalıyım (first-person necessitative singular)
uğraşmamalısın (necessitative second-person singular)
uğraşmamalı (necessitative singular third-person)
uğraşmamalıyız (first-person necessitative plural)
uğraşmamalısınız (necessitative plural second-person)
uğraşmamalılar (necessitative plural third-person)
uğraşma (imperative second-person singular)
uğraşmasın (imperative singular third-person)
uğraşmayın (imperative plural second-person)
uğraşmasınlar (imperative plural third-person)
uğraşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uğraşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uğraşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uğraşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uğraşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uğraşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uğraşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uğraşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uğraşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uğraşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uğraşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uğraşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uğraşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uğraşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uğraşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uğraşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uğraşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uğraşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uğraşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uğraşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uğraşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uğraşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uğraşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uğraşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uğraşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uğraşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uğraşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uğraşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uğraşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uğraşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uğraşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uğraşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uğraşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uğraşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uğraşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uğraşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uğraşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uğraşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uğraşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uğraşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uğraşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uğraşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uğraşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uğraşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uğraşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uğraşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uğraşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uğraşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uğraşmasam mı? (conditional first-person singular)
uğraşmasan mı? (conditional second-person singular)
uğraşmasa mı? (conditional singular third-person)
uğraşmasak mı? (conditional first-person plural)
uğraşmasanız mı? (conditional plural second-person)
uğraşmasalar mı? (conditional plural third-person)
uğraşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uğraşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uğraşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uğraşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uğraşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uğraşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uğraşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uğraşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uğraşmamakta mı? (progressive singular third-person)
uğraşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uğraşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uğraşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uğraşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uğraşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uğraşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uğraşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uğraşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uğraşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

uğraştığımız

uğraştığınız

uğraşırmışım

uğraşırmışız

→ Ladino: ugrashear

Inherited from Ottoman Turkish اوغراشمق (uġraşmak, “to struggle or fight with another or one another, to strive hard at something”), from Ottoman Turkish اوغرامق (uġramak, “to go to, through or by a place, to meet, to encounter”), from Proto-Turkic *ugra- (“to meet, to go to meet, to intend”), morphologically uğra- + -ş + -mak.

der

(intransitive) To strive for, to struggle for.

(intransitive, with instrumental or ile) To work hard or continuously on something.

(intransitive, with instrumental or ile) To fight with.

(intransitive, with instrumental or ile, figuratively) To bully or harass someone.


baştan çıkarmak

tr-conj-head

baştan çıkarıyorlardı (or baştan çıkarıyordular)

baştan çıkarırlarmış (or baştan çıkarırmışlar)

baştan çıkarmak (infinitive)
baştan çıkaran (imperfective impersonal participle)
baştan çıkarmış (impersonal participle perfective)
baştan çıkaracak (impersonal participle prospective)
baştan çıkardığım (non-prospective participle personal)
baştan çıkardığın (non-prospective participle personal)
baştan çıkardığı (non-prospective participle personal)
baştan çıkardığımız (non-prospective participle personal)
baştan çıkardığınız (non-prospective participle personal)
baştan çıkardıkları (non-prospective participle personal)
baştan çıkaracağım (participle personal prospective)
baştan çıkaracağın (participle personal prospective)
baştan çıkaracağı (participle personal prospective)
baştan çıkaracağımız (participle personal prospective)
baştan çıkaracağınız (participle personal prospective)
baştan çıkaracakları (participle personal prospective)
baştan çıkarma (noun-from-verb)
baştan çıkarış (adverbial)
baştan çıkarırım (aorist first-person indicative present singular)
baştan çıkarırsın (aorist indicative present second-person singular)
baştan çıkarır (aorist indicative present singular third-person)
baştan çıkarırız (aorist first-person indicative plural present)
baştan çıkarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
baştan çıkarırlar (aorist indicative plural present third-person)
baştan çıkarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baştan çıkarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baştan çıkarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
baştan çıkarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baştan çıkarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baştan çıkarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baştan çıkardım (first-person indicative past perfective singular)
baştan çıkardın (indicative past perfective second-person singular)
baştan çıkardı (indicative past perfective singular third-person)
baştan çıkardık (first-person indicative past perfective plural)
baştan çıkardınız (indicative past perfective plural second-person)
baştan çıkardılar (indicative past perfective plural third-person)
baştan çıkarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baştan çıkarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baştan çıkarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baştan çıkarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baştan çıkarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baştan çıkarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or baştan çıkarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
baştan çıkaracağım (first-person future indicative singular)
baştan çıkaracaksın (future indicative second-person singular)
baştan çıkaracak (future indicative singular third-person)
baştan çıkaracağız (first-person future indicative plural)
baştan çıkaracaksınız (future indicative plural second-person)
baştan çıkaracaklar (future indicative plural third-person)
baştan çıkarmışım (first-person inferential perfective singular)
baştan çıkarmışsın (inferential perfective second-person singular)
baştan çıkarmış (inferential perfective singular third-person)
baştan çıkarmışız (first-person inferential perfective plural)
baştan çıkarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
baştan çıkarmışlar (inferential perfective plural third-person)
baştan çıkarırmışım (aorist first-person inferential singular)
baştan çıkarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
baştan çıkarırmış (aorist inferential singular third-person)
baştan çıkarırmışız (aorist first-person inferential plural)
baştan çıkarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
baştan çıkarırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or baştan çıkarırmışlar (aorist inferential plural third-person)
baştan çıkarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baştan çıkarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baştan çıkarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baştan çıkarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baştan çıkarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baştan çıkarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baştan çıkarsam (conditional first-person singular)
baştan çıkarsan (conditional second-person singular)
baştan çıkarsa (conditional singular third-person)
baştan çıkarsak (conditional first-person plural)
baştan çıkarsanız (conditional plural second-person)
baştan çıkarsalar (conditional plural third-person)
baştan çıkarsaydım (conditional first-person perfective singular)
baştan çıkarsaydın (conditional perfective second-person singular)
baştan çıkarsaydı (conditional perfective singular third-person)
baştan çıkarsaydık (conditional first-person perfective plural)
baştan çıkarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
baştan çıkarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
baştan çıkarayım (first-person optative singular)
baştan çıkarasın (optative second-person singular)
baştan çıkara (optative singular third-person)
baştan çıkaralım (first-person optative plural)
baştan çıkarasınız (optative plural second-person)
baştan çıkaralar (optative plural third-person)
baştan çıkarmaktayım (first-person progressive singular)
baştan çıkarmaktasın (progressive second-person singular)
baştan çıkarmakta (progressive singular third-person)
baştan çıkarmaktayız (first-person plural progressive)
baştan çıkarmaktasınız (plural progressive second-person)
baştan çıkarmaktalar (plural progressive third-person)
baştan çıkarmalıyım (first-person necessitative singular)
baştan çıkarmalısın (necessitative second-person singular)
baştan çıkarmalı (necessitative singular third-person)
baştan çıkarmalıyız (first-person necessitative plural)
baştan çıkarmalısınız (necessitative plural second-person)
baştan çıkarmalılar (necessitative plural third-person)
baştan çıkar (imperative second-person singular)
baştan çıkarsın (imperative singular third-person)
baştan çıkarın (imperative plural second-person)
baştan çıkarsınlar (imperative plural third-person)
baştan çıkarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
baştan çıkarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
baştan çıkarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
baştan çıkarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
baştan çıkarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
baştan çıkarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baştan çıkarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baştan çıkarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baştan çıkarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baştan çıkarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baştan çıkarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baştan çıkarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baştan çıkardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
baştan çıkardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
baştan çıkardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
baştan çıkardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
baştan çıkardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
baştan çıkardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
baştan çıkarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baştan çıkarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baştan çıkarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baştan çıkarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baştan çıkarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baştan çıkarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baştan çıkaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
baştan çıkaracak mısın? (future indicative second-person singular)
baştan çıkaracak mı? (future indicative singular third-person)
baştan çıkaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
baştan çıkaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
baştan çıkaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
baştan çıkarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
baştan çıkarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
baştan çıkarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
baştan çıkarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
baştan çıkarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
baştan çıkarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baştan çıkarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
baştan çıkarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
baştan çıkarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
baştan çıkarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
baştan çıkarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
baştan çıkarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baştan çıkarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baştan çıkarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baştan çıkarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baştan çıkarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baştan çıkarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baştan çıkarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baştan çıkarsam mı? (conditional first-person singular)
baştan çıkarsan mı? (conditional second-person singular)
baştan çıkarsa mı? (conditional singular third-person)
baştan çıkarsak mı? (conditional first-person plural)
baştan çıkarsanız mı? (conditional plural second-person)
baştan çıkarsalar mı? (conditional plural third-person)
baştan çıkarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baştan çıkarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baştan çıkarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baştan çıkarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baştan çıkarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baştan çıkarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baştan çıkarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
baştan çıkarmakta mısın? (progressive second-person singular)
baştan çıkarmakta mı? (progressive singular third-person)
baştan çıkarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
baştan çıkarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
baştan çıkarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
baştan çıkarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baştan çıkarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
baştan çıkarmalı mı? (necessitative singular third-person)
baştan çıkarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baştan çıkarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baştan çıkarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
baştan çıkarmamak (infinitive negative)
baştan çıkarmayan (imperfective impersonal negative participle)
baştan çıkarmamış (impersonal negative participle perfective)
baştan çıkarmayacak (impersonal negative participle prospective)
baştan çıkarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
baştan çıkarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
baştan çıkarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
baştan çıkarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
baştan çıkarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
baştan çıkarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
baştan çıkarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
baştan çıkarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
baştan çıkarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
baştan çıkarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
baştan çıkarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
baştan çıkarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
baştan çıkarmama (negative noun-from-verb)
baştan çıkarmayış (adverbial negative)
baştan çıkarmam (aorist first-person indicative present singular)
baştan çıkarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
baştan çıkarmaz (aorist indicative present singular third-person)
baştan çıkarmayız (aorist first-person indicative plural present)
baştan çıkarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
baştan çıkarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
baştan çıkarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baştan çıkarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baştan çıkarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
baştan çıkarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baştan çıkarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baştan çıkarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baştan çıkarmadım (first-person indicative past perfective singular)
baştan çıkarmadın (indicative past perfective second-person singular)
baştan çıkarmadı (indicative past perfective singular third-person)
baştan çıkarmadık (first-person indicative past perfective plural)
baştan çıkarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
baştan çıkarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
baştan çıkarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baştan çıkarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baştan çıkarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baştan çıkarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baştan çıkarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baştan çıkarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
baştan çıkarmayacağım (first-person future indicative singular)
baştan çıkarmayacaksın (future indicative second-person singular)
baştan çıkarmayacak (future indicative singular third-person)
baştan çıkarmayacağız (first-person future indicative plural)
baştan çıkarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
baştan çıkarmayacaklar (future indicative plural third-person)
baştan çıkarmamışım (first-person inferential perfective singular)
baştan çıkarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
baştan çıkarmamış (inferential perfective singular third-person)
baştan çıkarmamışız (first-person inferential perfective plural)
baştan çıkarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
baştan çıkarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
baştan çıkarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
baştan çıkarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
baştan çıkarmazmış (aorist inferential singular third-person)
baştan çıkarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
baştan çıkarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
baştan çıkarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
baştan çıkarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baştan çıkarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baştan çıkarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baştan çıkarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baştan çıkarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baştan çıkarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baştan çıkarmasam (conditional first-person singular)
baştan çıkarmasan (conditional second-person singular)
baştan çıkarmasa (conditional singular third-person)
baştan çıkarmasak (conditional first-person plural)
baştan çıkarmasanız (conditional plural second-person)
baştan çıkarmasalar (conditional plural third-person)
baştan çıkarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
baştan çıkarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
baştan çıkarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
baştan çıkarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
baştan çıkarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
baştan çıkarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
baştan çıkarmayayım (first-person optative singular)
baştan çıkarmayasın (optative second-person singular)
baştan çıkarmaya (optative singular third-person)
baştan çıkarmayalım (first-person optative plural)
baştan çıkarmayasınız (optative plural second-person)
baştan çıkarmayalar (optative plural third-person)
baştan çıkarmamaktayım (first-person progressive singular)
baştan çıkarmamaktasın (progressive second-person singular)
baştan çıkarmamakta (progressive singular third-person)
baştan çıkarmamaktayız (first-person plural progressive)
baştan çıkarmamaktasınız (plural progressive second-person)
baştan çıkarmamaktalar (plural progressive third-person)
baştan çıkarmamalıyım (first-person necessitative singular)
baştan çıkarmamalısın (necessitative second-person singular)
baştan çıkarmamalı (necessitative singular third-person)
baştan çıkarmamalıyız (first-person necessitative plural)
baştan çıkarmamalısınız (necessitative plural second-person)
baştan çıkarmamalılar (necessitative plural third-person)
baştan çıkarma (imperative second-person singular)
baştan çıkarmasın (imperative singular third-person)
baştan çıkarmayın (imperative plural second-person)
baştan çıkarmasınlar (imperative plural third-person)
baştan çıkarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
baştan çıkarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
baştan çıkarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
baştan çıkarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
baştan çıkarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
baştan çıkarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baştan çıkarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baştan çıkarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baştan çıkarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baştan çıkarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baştan çıkarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baştan çıkarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baştan çıkarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
baştan çıkarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
baştan çıkarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
baştan çıkarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
baştan çıkarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
baştan çıkarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
baştan çıkarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baştan çıkarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baştan çıkarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baştan çıkarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baştan çıkarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baştan çıkarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baştan çıkarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baştan çıkarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
baştan çıkarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
baştan çıkarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baştan çıkarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baştan çıkarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baştan çıkarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
baştan çıkarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
baştan çıkarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
baştan çıkarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
baştan çıkarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
baştan çıkarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baştan çıkarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
baştan çıkarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
baştan çıkarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
baştan çıkarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
baştan çıkarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
baştan çıkarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baştan çıkarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baştan çıkarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baştan çıkarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baştan çıkarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baştan çıkarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baştan çıkarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baştan çıkarmasam mı? (conditional first-person singular)
baştan çıkarmasan mı? (conditional second-person singular)
baştan çıkarmasa mı? (conditional singular third-person)
baştan çıkarmasak mı? (conditional first-person plural)
baştan çıkarmasanız mı? (conditional plural second-person)
baştan çıkarmasalar mı? (conditional plural third-person)
baştan çıkarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baştan çıkarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baştan çıkarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baştan çıkarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baştan çıkarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baştan çıkarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baştan çıkarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
baştan çıkarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
baştan çıkarmamakta mı? (progressive singular third-person)
baştan çıkarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
baştan çıkarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
baştan çıkarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
baştan çıkarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baştan çıkarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
baştan çıkarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
baştan çıkarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baştan çıkarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baştan çıkarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish باشدن چیقرمق (literally “to make (someone) out of his/her head”).

inh

باشدن چیقرمق

(transitive) to tempt (to provoke someone to do wrong)


eylemek

head

eylemek (third-person singular simple present eyler)

eyler (present singular third-person)
eylemek (infinitive)
eyleyen (imperfective impersonal participle)
eylemiş (impersonal participle perfective)
eyleyecek (impersonal participle prospective)
eylediğim (non-prospective participle personal)
eylediğin (non-prospective participle personal)
eylediği (non-prospective participle personal)
eylediğimiz (non-prospective participle personal)
eylediğiniz (non-prospective participle personal)
eyledikleri (non-prospective participle personal)
eyleyeceğim (participle personal prospective)
eyleyeceğin (participle personal prospective)
eyleyeceği (participle personal prospective)
eyleyeceğimiz (participle personal prospective)
eyleyeceğiniz (participle personal prospective)
eyleyecekleri (participle personal prospective)
eyleme (noun-from-verb)
eyleyiş (adverbial)
eylerim (aorist first-person indicative present singular)
eylersin (aorist indicative present second-person singular)
eyler (aorist indicative present singular third-person)
eyleriz (aorist first-person indicative plural present)
eylersiniz (aorist indicative plural present second-person)
eylerler (aorist indicative plural present third-person)
eyliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eyliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eyliyor (imperfective indicative present singular third-person)
eyliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eyliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eyliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eyledim (first-person indicative past perfective singular)
eyledin (indicative past perfective second-person singular)
eyledi (indicative past perfective singular third-person)
eyledik (first-person indicative past perfective plural)
eylediniz (indicative past perfective plural second-person)
eylediler (indicative past perfective plural third-person)
eyliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eyliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eyliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eyliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eyliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eyliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
eyleyeceğim (first-person future indicative singular)
eyleyeceksin (future indicative second-person singular)
eyleyecek (future indicative singular third-person)
eyleyeceğiz (first-person future indicative plural)
eyleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eyleyecekler (future indicative plural third-person)
eylemişim (first-person inferential perfective singular)
eylemişsin (inferential perfective second-person singular)
eylemiş (inferential perfective singular third-person)
eylemişiz (first-person inferential perfective plural)
eylemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eylemişler (inferential perfective plural third-person)
eylermişim (aorist first-person inferential singular)
eylermişsin (aorist inferential second-person singular)
eylermiş (aorist inferential singular third-person)
eylermişiz (aorist first-person inferential plural)
eylermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eylermişler (aorist inferential plural third-person)
eyliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eyliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eyliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eyliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eyliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eyliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
eylesem (conditional first-person singular)
eylesen (conditional second-person singular)
eylese (conditional singular third-person)
eylesek (conditional first-person plural)
eyleseniz (conditional plural second-person)
eyleseler (conditional plural third-person)
eyleseydim (conditional first-person perfective singular)
eyleseydin (conditional perfective second-person singular)
eyleseydi (conditional perfective singular third-person)
eyleseydik (conditional first-person perfective plural)
eyleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eyleseydiler (conditional perfective plural third-person)
eyleyeyim (first-person optative singular)
eyleyesin (optative second-person singular)
eyleye (optative singular third-person)
eyleyelim (first-person optative plural)
eyleyesiniz (optative plural second-person)
eyleyeler (optative plural third-person)
eylemekteyim (first-person progressive singular)
eylemektesin (progressive second-person singular)
eylemekte (progressive singular third-person)
eylemekteyiz (first-person plural progressive)
eylemektesiniz (plural progressive second-person)
eylemekteler (plural progressive third-person)
eylemeliyim (first-person necessitative singular)
eylemelisin (necessitative second-person singular)
eylemeli (necessitative singular third-person)
eylemeliyiz (first-person necessitative plural)
eylemelisiniz (necessitative plural second-person)
eylemeliler (necessitative plural third-person)
eyle (imperative second-person singular)
eylesin (imperative singular third-person)
eyleyin (imperative plural second-person)
eylesinler (imperative plural third-person)
eyler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eyler misin? (aorist indicative present second-person singular)
eyler mi? (aorist indicative present singular third-person)
eyler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eyler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eylerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eyliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eyliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eyliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eyliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eyliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eyliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eyledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eyledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eyledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eyledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eylediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eylediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eyliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eyliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eyliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eyliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eyliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eyliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eyleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eyleyecek misin? (future indicative second-person singular)
eyleyecek mi? (future indicative singular third-person)
eyleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eyleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eyleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eylemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eylemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eylemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eylemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eylemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eylemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eyler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eyler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eyler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eyler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eyler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eylerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eyliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eyliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eyliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eyliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eyliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eyliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eylesem mi? (conditional first-person singular)
eylesen mi? (conditional second-person singular)
eylese mi? (conditional singular third-person)
eylesek mi? (conditional first-person plural)
eyleseniz mi? (conditional plural second-person)
eyleseler mi? (conditional plural third-person)
eylese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eylese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eylese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eylese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eylese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eyleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eylemekte miyim? (first-person progressive singular)
eylemekte misin? (progressive second-person singular)
eylemekte mi? (progressive singular third-person)
eylemekte miyiz? (first-person plural progressive)
eylemekte misiniz? (plural progressive second-person)
eylemekteler mi? (plural progressive third-person)
eylemeli miyim? (first-person necessitative singular)
eylemeli misin? (necessitative second-person singular)
eylemeli mi? (necessitative singular third-person)
eylemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eylemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eylemeliler mi? (necessitative plural third-person)
eylememek (infinitive negative)
eylemeyen (imperfective impersonal negative participle)
eylememiş (impersonal negative participle perfective)
eylemeyecek (impersonal negative participle prospective)
eylemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
eylemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
eylemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
eylemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
eylemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
eylemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
eylemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
eylemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
eylemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
eylemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
eylemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
eylemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
eylememe (negative noun-from-verb)
eylemeyiş (adverbial negative)
eylemem (aorist first-person indicative present singular)
eylemezsin (aorist indicative present second-person singular)
eylemez (aorist indicative present singular third-person)
eylemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
eylemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eylemezler (aorist indicative plural present third-person)
eylemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eylemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eylemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eylemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eylemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eylemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eylemedim (first-person indicative past perfective singular)
eylemedin (indicative past perfective second-person singular)
eylemedi (indicative past perfective singular third-person)
eylemedik (first-person indicative past perfective plural)
eylemediniz (indicative past perfective plural second-person)
eylemediler (indicative past perfective plural third-person)
eylemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eylemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eylemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eylemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eylemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eylemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
eylemeyeceğim (first-person future indicative singular)
eylemeyeceksin (future indicative second-person singular)
eylemeyecek (future indicative singular third-person)
eylemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eylemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eylemeyecekler (future indicative plural third-person)
eylememişim (first-person inferential perfective singular)
eylememişsin (inferential perfective second-person singular)
eylememiş (inferential perfective singular third-person)
eylememişiz (first-person inferential perfective plural)
eylememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eylememişler (inferential perfective plural third-person)
eylemezmişim (aorist first-person inferential singular)
eylemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
eylemezmiş (aorist inferential singular third-person)
eylemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
eylemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eylemezmişler (aorist inferential plural third-person)
eylemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eylemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eylemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eylemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eylemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eylemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
eylemesem (conditional first-person singular)
eylemesen (conditional second-person singular)
eylemese (conditional singular third-person)
eylemesek (conditional first-person plural)
eylemeseniz (conditional plural second-person)
eylemeseler (conditional plural third-person)
eylemeseydim (conditional first-person perfective singular)
eylemeseydin (conditional perfective second-person singular)
eylemeseydi (conditional perfective singular third-person)
eylemeseydik (conditional first-person perfective plural)
eylemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eylemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eylemeyeyim (first-person optative singular)
eylemeyesin (optative second-person singular)
eylemeye (optative singular third-person)
eylemeyelim (first-person optative plural)
eylemeyesiniz (optative plural second-person)
eylemeyeler (optative plural third-person)
eylememekteyim (first-person progressive singular)
eylememektesin (progressive second-person singular)
eylememekte (progressive singular third-person)
eylememekteyiz (first-person plural progressive)
eylememektesiniz (plural progressive second-person)
eylememekteler (plural progressive third-person)
eylememeliyim (first-person necessitative singular)
eylememelisin (necessitative second-person singular)
eylememeli (necessitative singular third-person)
eylememeliyiz (first-person necessitative plural)
eylememelisiniz (necessitative plural second-person)
eylememeliler (necessitative plural third-person)
eyleme (imperative second-person singular)
eylemesin (imperative singular third-person)
eylemeyin (imperative plural second-person)
eylemesinler (imperative plural third-person)
eylemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eylemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
eylemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
eylemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eylemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eylemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eylemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eylemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eylemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eylemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eylemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eylemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eylemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eylemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eylemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eylemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eylemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eylemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eylemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eylemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eylemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eylemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eylemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eylemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eylemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eylemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eylemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eylemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eylemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eylemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eylememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eylememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eylememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eylememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eylememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eylememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eylemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eylemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eylemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eylemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eylemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eylemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eylemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eylemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eylemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eylemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eylemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eylemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eylemesem mi? (conditional first-person singular)
eylemesen mi? (conditional second-person singular)
eylemese mi? (conditional singular third-person)
eylemesek mi? (conditional first-person plural)
eylemeseniz mi? (conditional plural second-person)
eylemeseler mi? (conditional plural third-person)
eylemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eylemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eylemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eylemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eylemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eylemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eylememekte miyim? (first-person progressive singular)
eylememekte misin? (progressive second-person singular)
eylememekte mi? (progressive singular third-person)
eylememekte miyiz? (first-person plural progressive)
eylememekte misiniz? (plural progressive second-person)
eylememekteler mi? (plural progressive third-person)
eylememeli miyim? (first-person necessitative singular)
eylememeli misin? (necessitative second-person singular)
eylememeli mi? (necessitative singular third-person)
eylememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eylememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eylememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ایلمك (eylemek), from older *eðle-, ultimately from Proto-Turkic *ed (“thing, goods”).