kızmak

head

kızmak (third-person singular simple present kızar)

kızar (present singular third-person)
kızmak (infinitive)
kızan (imperfective impersonal participle)
kızmış (impersonal participle perfective)
kızacak (impersonal participle prospective)
kızdığım (non-prospective participle personal)
kızdığın (non-prospective participle personal)
kızdığı (non-prospective participle personal)
kızdığımız (non-prospective participle personal)
kızdığınız (non-prospective participle personal)
kızdıkları (non-prospective participle personal)
kızacağım (participle personal prospective)
kızacağın (participle personal prospective)
kızacağı (participle personal prospective)
kızacağımız (participle personal prospective)
kızacağınız (participle personal prospective)
kızacakları (participle personal prospective)
kızma (noun-from-verb)
kızış (adverbial)
kızarım (aorist first-person indicative present singular)
kızarsın (aorist indicative present second-person singular)
kızar (aorist indicative present singular third-person)
kızarız (aorist first-person indicative plural present)
kızarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kızarlar (aorist indicative plural present third-person)
kızıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kızıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kızıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kızıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kızıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kızıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kızdım (first-person indicative past perfective singular)
kızdın (indicative past perfective second-person singular)
kızdı (indicative past perfective singular third-person)
kızdık (first-person indicative past perfective plural)
kızdınız (indicative past perfective plural second-person)
kızdılar (indicative past perfective plural third-person)
kızıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kızıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kızıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kızıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kızıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kızıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kızıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kızacağım (first-person future indicative singular)
kızacaksın (future indicative second-person singular)
kızacak (future indicative singular third-person)
kızacağız (first-person future indicative plural)
kızacaksınız (future indicative plural second-person)
kızacaklar (future indicative plural third-person)
kızmışım (first-person inferential perfective singular)
kızmışsın (inferential perfective second-person singular)
kızmış (inferential perfective singular third-person)
kızmışız (first-person inferential perfective plural)
kızmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kızmışlar (inferential perfective plural third-person)
kızarmışım (aorist first-person inferential singular)
kızarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kızarmış (aorist inferential singular third-person)
kızarmışız (aorist first-person inferential plural)
kızarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kızarlarmış (or kızarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kızıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kızıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kızıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kızıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kızıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kızıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kızsam (conditional first-person singular)
kızsan (conditional second-person singular)
kızsa (conditional singular third-person)
kızsak (conditional first-person plural)
kızsanız (conditional plural second-person)
kızsalar (conditional plural third-person)
kızsaydım (conditional first-person perfective singular)
kızsaydın (conditional perfective second-person singular)
kızsaydı (conditional perfective singular third-person)
kızsaydık (conditional first-person perfective plural)
kızsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kızsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kızayım (first-person optative singular)
kızasın (optative second-person singular)
kıza (optative singular third-person)
kızalım (first-person optative plural)
kızasınız (optative plural second-person)
kızalar (optative plural third-person)
kızmaktayım (first-person progressive singular)
kızmaktasın (progressive second-person singular)
kızmakta (progressive singular third-person)
kızmaktayız (first-person plural progressive)
kızmaktasınız (plural progressive second-person)
kızmaktalar (plural progressive third-person)
kızmalıyım (first-person necessitative singular)
kızmalısın (necessitative second-person singular)
kızmalı (necessitative singular third-person)
kızmalıyız (first-person necessitative plural)
kızmalısınız (necessitative plural second-person)
kızmalılar (necessitative plural third-person)
kız (imperative second-person singular)
kızsın (imperative singular third-person)
kızın (imperative plural second-person)
kızsınlar (imperative plural third-person)
kızar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kızar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kızar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kızar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kızar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kızarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kızıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kızıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kızıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kızıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kızıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kızıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kızdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kızdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kızdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kızdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kızdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kızdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kızıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kızıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kızıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kızıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kızıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kızıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kızacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kızacak mısın? (future indicative second-person singular)
kızacak mı? (future indicative singular third-person)
kızacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kızacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kızacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kızmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kızmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kızmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kızmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kızmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kızmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kızar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kızar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kızar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kızar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kızar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kızarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kızıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kızıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kızıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kızıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kızıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kızıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kızsam mı? (conditional first-person singular)
kızsan mı? (conditional second-person singular)
kızsa mı? (conditional singular third-person)
kızsak mı? (conditional first-person plural)
kızsanız mı? (conditional plural second-person)
kızsalar mı? (conditional plural third-person)
kızsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kızsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kızsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kızsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kızsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kızsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kızmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kızmakta mısın? (progressive second-person singular)
kızmakta mı? (progressive singular third-person)
kızmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kızmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kızmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kızmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kızmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kızmalı mı? (necessitative singular third-person)
kızmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kızmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kızmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kızmamak (infinitive negative)
kızmayan (imperfective impersonal negative participle)
kızmamış (impersonal negative participle perfective)
kızmayacak (impersonal negative participle prospective)
kızmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kızmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kızmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kızmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kızmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kızmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kızmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kızmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kızmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kızmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kızmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kızmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kızmama (negative noun-from-verb)
kızmayış (adverbial negative)
kızmam (aorist first-person indicative present singular)
kızmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kızmaz (aorist indicative present singular third-person)
kızmayız (aorist first-person indicative plural present)
kızmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kızmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kızmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kızmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kızmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kızmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kızmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kızmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kızmadım (first-person indicative past perfective singular)
kızmadın (indicative past perfective second-person singular)
kızmadı (indicative past perfective singular third-person)
kızmadık (first-person indicative past perfective plural)
kızmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kızmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kızmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kızmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kızmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kızmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kızmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kızmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kızmayacağım (first-person future indicative singular)
kızmayacaksın (future indicative second-person singular)
kızmayacak (future indicative singular third-person)
kızmayacağız (first-person future indicative plural)
kızmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kızmayacaklar (future indicative plural third-person)
kızmamışım (first-person inferential perfective singular)
kızmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kızmamış (inferential perfective singular third-person)
kızmamışız (first-person inferential perfective plural)
kızmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kızmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kızmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kızmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kızmazmış (aorist inferential singular third-person)
kızmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kızmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kızmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kızmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kızmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kızmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kızmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kızmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kızmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kızmasam (conditional first-person singular)
kızmasan (conditional second-person singular)
kızmasa (conditional singular third-person)
kızmasak (conditional first-person plural)
kızmasanız (conditional plural second-person)
kızmasalar (conditional plural third-person)
kızmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kızmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kızmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kızmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kızmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kızmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kızmayayım (first-person optative singular)
kızmayasın (optative second-person singular)
kızmaya (optative singular third-person)
kızmayalım (first-person optative plural)
kızmayasınız (optative plural second-person)
kızmayalar (optative plural third-person)
kızmamaktayım (first-person progressive singular)
kızmamaktasın (progressive second-person singular)
kızmamakta (progressive singular third-person)
kızmamaktayız (first-person plural progressive)
kızmamaktasınız (plural progressive second-person)
kızmamaktalar (plural progressive third-person)
kızmamalıyım (first-person necessitative singular)
kızmamalısın (necessitative second-person singular)
kızmamalı (necessitative singular third-person)
kızmamalıyız (first-person necessitative plural)
kızmamalısınız (necessitative plural second-person)
kızmamalılar (necessitative plural third-person)
kızma (imperative second-person singular)
kızmasın (imperative singular third-person)
kızmayın (imperative plural second-person)
kızmasınlar (imperative plural third-person)
kızmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kızmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kızmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kızmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kızmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kızmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kızmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kızmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kızmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kızmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kızmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kızmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kızmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kızmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kızmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kızmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kızmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kızmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kızmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kızmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kızmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kızmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kızmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kızmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kızmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kızmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kızmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kızmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kızmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kızmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kızmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kızmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kızmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kızmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kızmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kızmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kızmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kızmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kızmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kızmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kızmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kızmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kızmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kızmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kızmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kızmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kızmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kızmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kızmasam mı? (conditional first-person singular)
kızmasan mı? (conditional second-person singular)
kızmasa mı? (conditional singular third-person)
kızmasak mı? (conditional first-person plural)
kızmasanız mı? (conditional plural second-person)
kızmasalar mı? (conditional plural third-person)
kızmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kızmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kızmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kızmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kızmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kızmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kızmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kızmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kızmamakta mı? (progressive singular third-person)
kızmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kızmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kızmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kızmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kızmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kızmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kızmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kızmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kızmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish قیزمق (qïzmaq, “to become warm, hot or sultry, to get excited”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (qïz-, “to be hot, be red”), from Proto-Turkic *kï̄ŕ- (“to be hot, to redden; glow”).

inh

Taşlar güneşten kızdı.

(intransitive) to get hot, become hot, heat

Aldatıldığını öğrenince çok kızdı.

He got very angry when he found out to be deceived.

(intransitive) to get angry, be angry with or towards, lose one's temper

Annem kızdığı için gelemiyorum.

I can not come since my mother is not allowing me to.

(intransitive) not to permit or allow, not to approve, not to look; view; consider or regard well


seyretmek

seyretmek (infinitive)
seyreden (imperfective impersonal participle)
seyretmiş (impersonal participle perfective)
seyredecek (impersonal participle prospective)
seyrettiğim (non-prospective participle personal)
seyrettiğin (non-prospective participle personal)
seyrettiği (non-prospective participle personal)
seyrettiğimiz (non-prospective participle personal)
seyrettiğiniz (non-prospective participle personal)
seyrettikleri (non-prospective participle personal)
seyredeceğim (participle personal prospective)
seyredeceğin (participle personal prospective)
seyredeceği (participle personal prospective)
seyredeceğimiz (participle personal prospective)
seyredeceğiniz (participle personal prospective)
seyredecekleri (participle personal prospective)
seyretme (noun-from-verb)
seyrediş (adverbial)
seyrederim (aorist first-person indicative present singular)
seyredersin (aorist indicative present second-person singular)
seyreder (aorist indicative present singular third-person)
seyrederiz (aorist first-person indicative plural present)
seyredersiniz (aorist indicative plural present second-person)
seyrederler (aorist indicative plural present third-person)
seyrediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seyrediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seyrediyor (imperfective indicative present singular third-person)
seyrediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seyrediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seyrediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seyrettim (first-person indicative past perfective singular)
seyrettin (indicative past perfective second-person singular)
seyretti (indicative past perfective singular third-person)
seyrettik (first-person indicative past perfective plural)
seyrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
seyrettiler (indicative past perfective plural third-person)
seyrediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seyrediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seyrediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seyrediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seyrediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seyrediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or seyrediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
seyredeceğim (first-person future indicative singular)
seyredeceksin (future indicative second-person singular)
seyredecek (future indicative singular third-person)
seyredeceğiz (first-person future indicative plural)
seyredeceksiniz (future indicative plural second-person)
seyredecekler (future indicative plural third-person)
seyretmişim (first-person inferential perfective singular)
seyretmişsin (inferential perfective second-person singular)
seyretmiş (inferential perfective singular third-person)
seyretmişiz (first-person inferential perfective plural)
seyretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seyretmişler (inferential perfective plural third-person)
seyredermişim (aorist first-person inferential singular)
seyredermişsin (aorist inferential second-person singular)
seyredermiş (aorist inferential singular third-person)
seyredermişiz (aorist first-person inferential plural)
seyredermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seyrederlermiş (or seyredermişlar) (aorist inferential plural third-person)
seyrediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seyrediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seyrediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seyrediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seyrediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seyrediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seyretsem (conditional first-person singular)
seyretsen (conditional second-person singular)
seyretse (conditional singular third-person)
seyretsek (conditional first-person plural)
seyretseniz (conditional plural second-person)
seyretseler (conditional plural third-person)
seyretseydim (conditional first-person perfective singular)
seyretseydin (conditional perfective second-person singular)
seyretseydi (conditional perfective singular third-person)
seyretseydik (conditional first-person perfective plural)
seyretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seyretseydiler (conditional perfective plural third-person)
seyredeyim (first-person optative singular)
seyredesin (optative second-person singular)
seyrede (optative singular third-person)
seyredelim (first-person optative plural)
seyredesiniz (optative plural second-person)
seyredeler (optative plural third-person)
seyretmekteyim (first-person progressive singular)
seyretmektesin (progressive second-person singular)
seyretmekte (progressive singular third-person)
seyretmekteyiz (first-person plural progressive)
seyretmektesiniz (plural progressive second-person)
seyretmekteler (plural progressive third-person)
seyretmeliyim (first-person necessitative singular)
seyretmelisin (necessitative second-person singular)
seyretmeli (necessitative singular third-person)
seyretmeliyiz (first-person necessitative plural)
seyretmelisiniz (necessitative plural second-person)
seyretmeliler (necessitative plural third-person)
seyret (imperative second-person singular)
seyretsin (imperative singular third-person)
seyredin (imperative plural second-person)
or seyrediniz (imperative plural second-person)
seyretsinler (imperative plural third-person)
seyreder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seyreder misin? (aorist indicative present second-person singular)
seyreder mi? (aorist indicative present singular third-person)
seyreder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seyreder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seyrederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seyrediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seyrediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seyrediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seyrediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seyrediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seyrediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seyrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seyrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seyretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
seyrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seyrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seyrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seyrediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seyrediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seyrediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seyrediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seyrediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seyrediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seyredecek miyim? (first-person future indicative singular)
seyredecek misin? (future indicative second-person singular)
seyredecek mi? (future indicative singular third-person)
seyredecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seyredecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seyredecekler mi? (future indicative plural third-person)
seyretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seyretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seyretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seyretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seyretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seyretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seyreder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seyreder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seyreder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seyreder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seyreder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seyrederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seyrediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seyrediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seyrediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seyrediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seyrediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seyrediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seyretsem mi? (conditional first-person singular)
seyretsen mi? (conditional second-person singular)
seyretse mi? (conditional singular third-person)
seyretsek mi? (conditional first-person plural)
seyretseniz mi? (conditional plural second-person)
seyretseler mi? (conditional plural third-person)
seyretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
seyretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
seyretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
seyretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
seyretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seyretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seyretmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
seyretmekte misin? (progressive second-person singular)
seyretmekte mi? (progressive singular third-person)
seyretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
seyretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
seyretmekteler mi? (plural progressive third-person)
seyretmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
seyretmeli misin? (necessitative second-person singular)
seyretmeli mi? (necessitative singular third-person)
seyretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seyretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seyretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
seyretmemek (infinitive negative)
seyretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
seyretmemiş (impersonal negative participle perfective)
seyretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
seyretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
seyretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
seyretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
seyretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
seyretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
seyretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
seyretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
seyretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
seyretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
seyretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
seyretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
seyretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
seyretmeme (negative noun-from-verb)
seyretmeyiş (adverbial negative)
seyretmem (aorist first-person indicative present singular)
seyretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
seyretmez (aorist indicative present singular third-person)
seyretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
seyretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
seyretmezler (aorist indicative plural present third-person)
seyretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seyretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seyretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
seyretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seyretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seyretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seyretmedim (first-person indicative past perfective singular)
seyretmedin (indicative past perfective second-person singular)
seyretmedi (indicative past perfective singular third-person)
seyretmedik (first-person indicative past perfective plural)
seyretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
seyretmediler (indicative past perfective plural third-person)
seyretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seyretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seyretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seyretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seyretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seyretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
seyretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
seyretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
seyretmeyecek (future indicative singular third-person)
seyretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
seyretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
seyretmeyecekler (future indicative plural third-person)
seyretmemişim (first-person inferential perfective singular)
seyretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
seyretmemiş (inferential perfective singular third-person)
seyretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
seyretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seyretmemişler (inferential perfective plural third-person)
seyretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
seyretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
seyretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
seyretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
seyretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seyretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
seyretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seyretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seyretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seyretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seyretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seyretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seyretmesem (conditional first-person singular)
seyretmesen (conditional second-person singular)
seyretmese (conditional singular third-person)
seyretmesek (conditional first-person plural)
seyretmeseniz (conditional plural second-person)
seyretmeseler (conditional plural third-person)
seyretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
seyretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
seyretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
seyretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
seyretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seyretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
seyretmeyeyim (first-person optative singular)
seyretmeyesin (optative second-person singular)
seyretmeye (optative singular third-person)
seyretmeyelim (first-person optative plural)
seyretmeyesiniz (optative plural second-person)
seyretmeyeler (optative plural third-person)
seyretmemekteyim (first-person progressive singular)
seyretmemektesin (progressive second-person singular)
seyretmemekte (progressive singular third-person)
seyretmemekteyiz (first-person plural progressive)
seyretmemektesiniz (plural progressive second-person)
seyretmemekteler (plural progressive third-person)
seyretmemeliyim (first-person necessitative singular)
seyretmemelisin (necessitative second-person singular)
seyretmemeli (necessitative singular third-person)
seyretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
seyretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
seyretmemeliler (necessitative plural third-person)
seyretme (imperative second-person singular)
seyretmesin (imperative singular third-person)
seyretmeyin (imperative plural second-person)
or seyretmeyiniz (imperative plural second-person)
seyretmesinler (imperative plural third-person)
seyretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seyretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
seyretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
seyretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seyretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seyretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seyretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seyretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seyretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seyretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seyretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seyretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seyretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seyretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seyretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
seyretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seyretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seyretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seyretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seyretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seyretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seyretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seyretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seyretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seyretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
seyretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
seyretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
seyretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seyretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seyretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
seyretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seyretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seyretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seyretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seyretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seyretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seyretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seyretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seyretmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
seyretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seyretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seyretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seyretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seyretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seyretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seyretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seyretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seyretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seyretmesem mi? (conditional first-person singular)
seyretmesen mi? (conditional second-person singular)
seyretmese mi? (conditional singular third-person)
seyretmesek mi? (conditional first-person plural)
seyretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
seyretmeseler mi? (conditional plural third-person)
seyretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
seyretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
seyretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
seyretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
seyretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seyretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seyretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
seyretmemekte misin? (progressive second-person singular)
seyretmemekte mi? (progressive singular third-person)
seyretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
seyretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
seyretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
seyretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
seyretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
seyretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
seyretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seyretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seyretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish سیر (sayr), from Arabic سَيْر (sayr), morphologically seyir + etmek.

(intransitive) To observe the state or development of something.

(transitive, figurative) To watch something without getting involved.

(intransitive) To watch something for entertainment, education etc.

(intransitive) (of a vehicle) To move forward, to proceed.

(intransitive) (of a disease) To develop, to take its course.


gerekmek

head

gerekmek (third-person singular simple present gerekir)

gerekir (present singular third-person)
gerekmek (infinitive)
gereken (imperfective impersonal participle)
gerekmiş (impersonal participle perfective)
gerekecek (impersonal participle prospective)
gerektiğim (non-prospective participle personal)
gerektiğin (non-prospective participle personal)
gerektiği (non-prospective participle personal)
gerektiğimiz (non-prospective participle personal)
gerektiğiniz (non-prospective participle personal)
gerektikleri (non-prospective participle personal)
gerekeceğim (participle personal prospective)
gerekeceğin (participle personal prospective)
gerekeceği (participle personal prospective)
gerekeceğimiz (participle personal prospective)
gerekeceğiniz (participle personal prospective)
gerekecekleri (participle personal prospective)
gerekme (noun-from-verb)
gerekiş (adverbial)
gerekirim (aorist first-person indicative present singular)
gerekirsin (aorist indicative present second-person singular)
gerekir (aorist indicative present singular third-person)
gerekiriz (aorist first-person indicative plural present)
gerekirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gerekirler (aorist indicative plural present third-person)
gerekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gerekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gerekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gerekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gerekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gerekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gerektim (first-person indicative past perfective singular)
gerektin (indicative past perfective second-person singular)
gerekti (indicative past perfective singular third-person)
gerektik (first-person indicative past perfective plural)
gerektiniz (indicative past perfective plural second-person)
gerektiler (indicative past perfective plural third-person)
gerekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gerekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gerekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gerekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gerekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gerekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gerekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gerekeceğim (first-person future indicative singular)
gerekeceksin (future indicative second-person singular)
gerekecek (future indicative singular third-person)
gerekeceğiz (first-person future indicative plural)
gerekeceksiniz (future indicative plural second-person)
gerekecekler (future indicative plural third-person)
gerekmişim (first-person inferential perfective singular)
gerekmişsin (inferential perfective second-person singular)
gerekmiş (inferential perfective singular third-person)
gerekmişiz (first-person inferential perfective plural)
gerekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gerekmişler (inferential perfective plural third-person)
gerekirmişim (aorist first-person inferential singular)
gerekirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gerekirmiş (aorist inferential singular third-person)
gerekirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gerekirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gerekirlermiş (or gerekirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
gerekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gerekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gerekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gerekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gerekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gerekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gereksem (conditional first-person singular)
gereksen (conditional second-person singular)
gerekse (conditional singular third-person)
gereksek (conditional first-person plural)
gerekseniz (conditional plural second-person)
gerekseler (conditional plural third-person)
gerekseydim (conditional first-person perfective singular)
gerekseydin (conditional perfective second-person singular)
gerekseydi (conditional perfective singular third-person)
gerekseydik (conditional first-person perfective plural)
gerekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gerekseydiler (conditional perfective plural third-person)
gerekeyim (first-person optative singular)
gerekesin (optative second-person singular)
gereke (optative singular third-person)
gerekelim (first-person optative plural)
gerekesiniz (optative plural second-person)
gerekeler (optative plural third-person)
gerekmekteyim (first-person progressive singular)
gerekmektesin (progressive second-person singular)
gerekmekte (progressive singular third-person)
gerekmekteyiz (first-person plural progressive)
gerekmektesiniz (plural progressive second-person)
gerekmekteler (plural progressive third-person)
gerekmeliyim (first-person necessitative singular)
gerekmelisin (necessitative second-person singular)
gerekmeli (necessitative singular third-person)
gerekmeliyiz (first-person necessitative plural)
gerekmelisiniz (necessitative plural second-person)
gerekmeliler (necessitative plural third-person)
gerek (imperative second-person singular)
gereksin (imperative singular third-person)
gerekin (imperative plural second-person)
gereksinler (imperative plural third-person)
gerekir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gerekir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gerekir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gerekir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gerekir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gerekirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gerekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gerekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gerekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gerekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gerekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gerekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gerektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gerektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gerekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
gerektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gerektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gerektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gerekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gerekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gerekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gerekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gerekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gerekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gerekecek miyim? (first-person future indicative singular)
gerekecek misin? (future indicative second-person singular)
gerekecek mi? (future indicative singular third-person)
gerekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gerekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gerekecekler mi? (future indicative plural third-person)
gerekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gerekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gerekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gerekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gerekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gerekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gerekir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gerekir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gerekir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gerekir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gerekir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gerekirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gerekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gerekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gerekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gerekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gerekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gerekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gereksem mi? (conditional first-person singular)
gereksen mi? (conditional second-person singular)
gerekse mi? (conditional singular third-person)
gereksek mi? (conditional first-person plural)
gerekseniz mi? (conditional plural second-person)
gerekseler mi? (conditional plural third-person)
gerekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gerekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gerekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gerekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gerekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gerekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gerekmekte miyim? (first-person progressive singular)
gerekmekte misin? (progressive second-person singular)
gerekmekte mi? (progressive singular third-person)
gerekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gerekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gerekmekteler mi? (plural progressive third-person)
gerekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gerekmeli misin? (necessitative second-person singular)
gerekmeli mi? (necessitative singular third-person)
gerekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gerekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gerekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gerekmemek (infinitive negative)
gerekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gerekmemiş (impersonal negative participle perfective)
gerekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gerekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gerekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gerekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gerekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gerekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gerekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gerekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gerekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gerekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gerekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gerekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gerekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gerekmeme (negative noun-from-verb)
gerekmeyiş (adverbial negative)
gerekmem (aorist first-person indicative present singular)
gerekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gerekmez (aorist indicative present singular third-person)
gerekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gerekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gerekmezler (aorist indicative plural present third-person)
gerekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gerekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gerekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gerekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gerekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gerekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gerekmedim (first-person indicative past perfective singular)
gerekmedin (indicative past perfective second-person singular)
gerekmedi (indicative past perfective singular third-person)
gerekmedik (first-person indicative past perfective plural)
gerekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gerekmediler (indicative past perfective plural third-person)
gerekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gerekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gerekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gerekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gerekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gerekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gerekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gerekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gerekmeyecek (future indicative singular third-person)
gerekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gerekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gerekmeyecekler (future indicative plural third-person)
gerekmemişim (first-person inferential perfective singular)
gerekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gerekmemiş (inferential perfective singular third-person)
gerekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gerekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gerekmemişler (inferential perfective plural third-person)
gerekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gerekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gerekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gerekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gerekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gerekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gerekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gerekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gerekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gerekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gerekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gerekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gerekmesem (conditional first-person singular)
gerekmesen (conditional second-person singular)
gerekmese (conditional singular third-person)
gerekmesek (conditional first-person plural)
gerekmeseniz (conditional plural second-person)
gerekmeseler (conditional plural third-person)
gerekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gerekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gerekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gerekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gerekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gerekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gerekmeyeyim (first-person optative singular)
gerekmeyesin (optative second-person singular)
gerekmeye (optative singular third-person)
gerekmeyelim (first-person optative plural)
gerekmeyesiniz (optative plural second-person)
gerekmeyeler (optative plural third-person)
gerekmemekteyim (first-person progressive singular)
gerekmemektesin (progressive second-person singular)
gerekmemekte (progressive singular third-person)
gerekmemekteyiz (first-person plural progressive)
gerekmemektesiniz (plural progressive second-person)
gerekmemekteler (plural progressive third-person)
gerekmemeliyim (first-person necessitative singular)
gerekmemelisin (necessitative second-person singular)
gerekmemeli (necessitative singular third-person)
gerekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gerekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gerekmemeliler (necessitative plural third-person)
gerekme (imperative second-person singular)
gerekmesin (imperative singular third-person)
gerekmeyin (imperative plural second-person)
gerekmesinler (imperative plural third-person)
gerekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gerekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gerekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gerekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gerekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gerekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gerekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gerekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gerekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gerekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gerekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gerekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gerekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gerekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gerekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gerekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gerekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gerekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gerekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gerekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gerekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gerekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gerekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gerekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gerekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gerekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gerekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gerekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gerekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gerekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gerekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gerekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gerekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gerekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gerekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gerekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gerekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gerekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gerekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gerekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gerekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gerekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gerekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gerekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gerekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gerekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gerekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gerekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gerekmesem mi? (conditional first-person singular)
gerekmesen mi? (conditional second-person singular)
gerekmese mi? (conditional singular third-person)
gerekmesek mi? (conditional first-person plural)
gerekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gerekmeseler mi? (conditional plural third-person)
gerekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gerekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gerekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gerekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gerekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gerekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gerekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gerekmemekte misin? (progressive second-person singular)
gerekmemekte mi? (progressive singular third-person)
gerekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gerekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gerekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gerekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gerekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gerekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gerekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gerekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gerekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish كركمك (gerekmek, “to be needful, be necessary, be fitting, be suitable, be lacking”), reflexive of Proto-Turkic *kẹrge- (“to need”). Cognate with Old Turkic [script needed] (kerge-, “to lack, require, need”), Azerbaijani gərəkmək and gərək, see the last for more cognates.

cog

(intransitive) to be necessary, be needed, be required

Senin işe gitmen gerekiyor.

(auxiliary, impersonal with genitive + third-person singular + verbal noun) to have (to do)