yazışmak

yazışmak (third-person singular simple present yazışır)

yazışır (present singular third-person)
yazışmak (infinitive)
yazışan (imperfective impersonal participle)
yazışmış (impersonal participle perfective)
yazışacak (impersonal participle prospective)
yazıştığım (non-prospective participle personal)
yazıştığın (non-prospective participle personal)
yazıştığı (non-prospective participle personal)
yazıştığımız (non-prospective participle personal)
yazıştığınız (non-prospective participle personal)
yazıştıkları (non-prospective participle personal)
yazışacağım (participle personal prospective)
yazışacağın (participle personal prospective)
yazışacağı (participle personal prospective)
yazışacağımız (participle personal prospective)
yazışacağınız (participle personal prospective)
yazışacakları (participle personal prospective)
yazışma (noun-from-verb)
yazışış (adverbial)
yazışırım (aorist first-person indicative present singular)
yazışırsın (aorist indicative present second-person singular)
yazışır (aorist indicative present singular third-person)
yazışırız (aorist first-person indicative plural present)
yazışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yazışırlar (aorist indicative plural present third-person)
yazışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yazışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yazışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yazışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yazışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yazışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yazıştım (first-person indicative past perfective singular)
yazıştın (indicative past perfective second-person singular)
yazıştı (indicative past perfective singular third-person)
yazıştık (first-person indicative past perfective plural)
yazıştınız (indicative past perfective plural second-person)
yazıştılar (indicative past perfective plural third-person)
yazışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yazışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yazışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yazışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yazışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yazışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yazışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yazışacağım (first-person future indicative singular)
yazışacaksın (future indicative second-person singular)
yazışacak (future indicative singular third-person)
yazışacağız (first-person future indicative plural)
yazışacaksınız (future indicative plural second-person)
yazışacaklar (future indicative plural third-person)
yazışmışım (first-person inferential perfective singular)
yazışmışsın (inferential perfective second-person singular)
yazışmış (inferential perfective singular third-person)
yazışmışız (first-person inferential perfective plural)
yazışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yazışmışlar (inferential perfective plural third-person)
yazışırmışım (aorist first-person inferential singular)
yazışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yazışırmış (aorist inferential singular third-person)
yazışırmışız (aorist first-person inferential plural)
yazışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yazışırlarmış (or yazışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yazışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yazışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yazışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yazışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yazışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yazışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yazışsam (conditional first-person singular)
yazışsan (conditional second-person singular)
yazışsa (conditional singular third-person)
yazışsak (conditional first-person plural)
yazışsanız (conditional plural second-person)
yazışsalar (conditional plural third-person)
yazışsaydım (conditional first-person perfective singular)
yazışsaydın (conditional perfective second-person singular)
yazışsaydı (conditional perfective singular third-person)
yazışsaydık (conditional first-person perfective plural)
yazışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yazışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yazışayım (first-person optative singular)
yazışasın (optative second-person singular)
yazışa (optative singular third-person)
yazışalım (first-person optative plural)
yazışasınız (optative plural second-person)
yazışalar (optative plural third-person)
yazışmaktayım (first-person progressive singular)
yazışmaktasın (progressive second-person singular)
yazışmakta (progressive singular third-person)
yazışmaktayız (first-person plural progressive)
yazışmaktasınız (plural progressive second-person)
yazışmaktalar (plural progressive third-person)
yazışmalıyım (first-person necessitative singular)
yazışmalısın (necessitative second-person singular)
yazışmalı (necessitative singular third-person)
yazışmalıyız (first-person necessitative plural)
yazışmalısınız (necessitative plural second-person)
yazışmalılar (necessitative plural third-person)
yazış (imperative second-person singular)
yazışsın (imperative singular third-person)
yazışın (imperative plural second-person)
yazışsınlar (imperative plural third-person)
yazışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yazışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yazışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yazışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yazışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yazışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yazışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yazışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yazışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yazışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yazışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yazışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yazıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yazıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yazıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yazıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yazıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yazıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yazışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yazışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yazışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yazışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yazışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yazışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yazışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yazışacak mısın? (future indicative second-person singular)
yazışacak mı? (future indicative singular third-person)
yazışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yazışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yazışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yazışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yazışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yazışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yazışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yazışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yazışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yazışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yazışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yazışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yazışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yazışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yazışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yazışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yazışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yazışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yazışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yazışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yazışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yazışsam mı? (conditional first-person singular)
yazışsan mı? (conditional second-person singular)
yazışsa mı? (conditional singular third-person)
yazışsak mı? (conditional first-person plural)
yazışsanız mı? (conditional plural second-person)
yazışsalar mı? (conditional plural third-person)
yazışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yazışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yazışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yazışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yazışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yazışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yazışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yazışmakta mısın? (progressive second-person singular)
yazışmakta mı? (progressive singular third-person)
yazışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yazışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yazışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yazışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yazışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yazışmalı mı? (necessitative singular third-person)
yazışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yazışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yazışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yazışmamak (infinitive negative)
yazışmayan (imperfective impersonal negative participle)
yazışmamış (impersonal negative participle perfective)
yazışmayacak (impersonal negative participle prospective)
yazışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yazışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yazışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yazışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yazışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yazışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yazışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yazışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yazışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yazışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yazışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yazışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yazışmama (negative noun-from-verb)
yazışmayış (adverbial negative)
yazışmam (aorist first-person indicative present singular)
yazışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yazışmaz (aorist indicative present singular third-person)
yazışmayız (aorist first-person indicative plural present)
yazışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yazışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yazışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yazışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yazışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yazışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yazışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yazışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yazışmadım (first-person indicative past perfective singular)
yazışmadın (indicative past perfective second-person singular)
yazışmadı (indicative past perfective singular third-person)
yazışmadık (first-person indicative past perfective plural)
yazışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yazışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yazışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yazışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yazışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yazışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yazışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yazışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yazışmayacağım (first-person future indicative singular)
yazışmayacaksın (future indicative second-person singular)
yazışmayacak (future indicative singular third-person)
yazışmayacağız (first-person future indicative plural)
yazışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yazışmayacaklar (future indicative plural third-person)
yazışmamışım (first-person inferential perfective singular)
yazışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yazışmamış (inferential perfective singular third-person)
yazışmamışız (first-person inferential perfective plural)
yazışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yazışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yazışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yazışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yazışmazmış (aorist inferential singular third-person)
yazışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yazışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yazışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yazışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yazışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yazışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yazışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yazışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yazışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yazışmasam (conditional first-person singular)
yazışmasan (conditional second-person singular)
yazışmasa (conditional singular third-person)
yazışmasak (conditional first-person plural)
yazışmasanız (conditional plural second-person)
yazışmasalar (conditional plural third-person)
yazışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yazışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yazışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yazışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yazışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yazışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yazışmayayım (first-person optative singular)
yazışmayasın (optative second-person singular)
yazışmaya (optative singular third-person)
yazışmayalım (first-person optative plural)
yazışmayasınız (optative plural second-person)
yazışmayalar (optative plural third-person)
yazışmamaktayım (first-person progressive singular)
yazışmamaktasın (progressive second-person singular)
yazışmamakta (progressive singular third-person)
yazışmamaktayız (first-person plural progressive)
yazışmamaktasınız (plural progressive second-person)
yazışmamaktalar (plural progressive third-person)
yazışmamalıyım (first-person necessitative singular)
yazışmamalısın (necessitative second-person singular)
yazışmamalı (necessitative singular third-person)
yazışmamalıyız (first-person necessitative plural)
yazışmamalısınız (necessitative plural second-person)
yazışmamalılar (necessitative plural third-person)
yazışma (imperative second-person singular)
yazışmasın (imperative singular third-person)
yazışmayın (imperative plural second-person)
yazışmasınlar (imperative plural third-person)
yazışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yazışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yazışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yazışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yazışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yazışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yazışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yazışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yazışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yazışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yazışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yazışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yazışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yazışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yazışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yazışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yazışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yazışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yazışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yazışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yazışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yazışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yazışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yazışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yazışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yazışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yazışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yazışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yazışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yazışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yazışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yazışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yazışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yazışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yazışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yazışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yazışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yazışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yazışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yazışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yazışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yazışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yazışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yazışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yazışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yazışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yazışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yazışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yazışmasam mı? (conditional first-person singular)
yazışmasan mı? (conditional second-person singular)
yazışmasa mı? (conditional singular third-person)
yazışmasak mı? (conditional first-person plural)
yazışmasanız mı? (conditional plural second-person)
yazışmasalar mı? (conditional plural third-person)
yazışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yazışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yazışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yazışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yazışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yazışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yazışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yazışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yazışmamakta mı? (progressive singular third-person)
yazışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yazışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yazışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yazışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yazışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yazışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yazışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yazışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yazışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

yazıştığımız

yazıştığınız

yazışırmışım

yazışırmışız

From Ottoman Turkish یازشمق. Equivalent to yaz- + -ış.

(reciprocal, slang) to flirt with one another


itişmek

head

itişmek (third-person singular simple present itişir)

itişir (present singular third-person)
itişmek (infinitive)
itişen (imperfective impersonal participle)
itişmiş (impersonal participle perfective)
itişecek (impersonal participle prospective)
itiştiğim (non-prospective participle personal)
itiştiğin (non-prospective participle personal)
itiştiği (non-prospective participle personal)
itiştiğimiz (non-prospective participle personal)
itiştiğiniz (non-prospective participle personal)
itiştikleri (non-prospective participle personal)
itişeceğim (participle personal prospective)
itişeceğin (participle personal prospective)
itişeceği (participle personal prospective)
itişeceğimiz (participle personal prospective)
itişeceğiniz (participle personal prospective)
itişecekleri (participle personal prospective)
itişme (noun-from-verb)
itişiş (adverbial)
itişirim (aorist first-person indicative present singular)
itişirsin (aorist indicative present second-person singular)
itişir (aorist indicative present singular third-person)
itişiriz (aorist first-person indicative plural present)
itişirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
itişirler (aorist indicative plural present third-person)
itişiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
itişiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
itişiyor (imperfective indicative present singular third-person)
itişiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
itişiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
itişiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
itiştim (first-person indicative past perfective singular)
itiştin (indicative past perfective second-person singular)
itişti (indicative past perfective singular third-person)
itiştik (first-person indicative past perfective plural)
itiştiniz (indicative past perfective plural second-person)
itiştiler (indicative past perfective plural third-person)
itişiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
itişiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
itişiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
itişiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
itişiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
itişiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or itişiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
itişeceğim (first-person future indicative singular)
itişeceksin (future indicative second-person singular)
itişecek (future indicative singular third-person)
itişeceğiz (first-person future indicative plural)
itişeceksiniz (future indicative plural second-person)
itişecekler (future indicative plural third-person)
itişmişim (first-person inferential perfective singular)
itişmişsin (inferential perfective second-person singular)
itişmiş (inferential perfective singular third-person)
itişmişiz (first-person inferential perfective plural)
itişmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
itişmişler (inferential perfective plural third-person)
itişirmişim (aorist first-person inferential singular)
itişirmişsin (aorist inferential second-person singular)
itişirmiş (aorist inferential singular third-person)
itişirmişiz (aorist first-person inferential plural)
itişirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
itişirlermiş (or itişirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
itişiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
itişiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
itişiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
itişiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
itişiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
itişiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
itişsem (conditional first-person singular)
itişsen (conditional second-person singular)
itişse (conditional singular third-person)
itişsek (conditional first-person plural)
itişseniz (conditional plural second-person)
itişseler (conditional plural third-person)
itişseydim (conditional first-person perfective singular)
itişseydin (conditional perfective second-person singular)
itişseydi (conditional perfective singular third-person)
itişseydik (conditional first-person perfective plural)
itişseydiniz (conditional perfective plural second-person)
itişseydiler (conditional perfective plural third-person)
itişeyim (first-person optative singular)
itişesin (optative second-person singular)
itişe (optative singular third-person)
itişelim (first-person optative plural)
itişesiniz (optative plural second-person)
itişeler (optative plural third-person)
itişmekteyim (first-person progressive singular)
itişmektesin (progressive second-person singular)
itişmekte (progressive singular third-person)
itişmekteyiz (first-person plural progressive)
itişmektesiniz (plural progressive second-person)
itişmekteler (plural progressive third-person)
itişmeliyim (first-person necessitative singular)
itişmelisin (necessitative second-person singular)
itişmeli (necessitative singular third-person)
itişmeliyiz (first-person necessitative plural)
itişmelisiniz (necessitative plural second-person)
itişmeliler (necessitative plural third-person)
itiş (imperative second-person singular)
itişsin (imperative singular third-person)
itişin (imperative plural second-person)
itişsinler (imperative plural third-person)
itişir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
itişir misin? (aorist indicative present second-person singular)
itişir mi? (aorist indicative present singular third-person)
itişir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
itişir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
itişirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
itişiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
itişiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
itişiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
itişiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
itişiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
itişiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
itiştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
itiştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
itişti mi? (indicative past perfective singular third-person)
itiştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
itiştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
itiştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
itişiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
itişiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
itişiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
itişiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
itişiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
itişiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
itişecek miyim? (first-person future indicative singular)
itişecek misin? (future indicative second-person singular)
itişecek mi? (future indicative singular third-person)
itişecek miyiz? (first-person future indicative plural)
itişecek misiniz? (future indicative plural second-person)
itişecekler mi? (future indicative plural third-person)
itişmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
itişmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
itişmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
itişmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
itişmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
itişmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
itişir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
itişir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
itişir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
itişir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
itişir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
itişirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
itişiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
itişiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
itişiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
itişiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
itişiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
itişiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
itişsem mi? (conditional first-person singular)
itişsen mi? (conditional second-person singular)
itişse mi? (conditional singular third-person)
itişsek mi? (conditional first-person plural)
itişseniz mi? (conditional plural second-person)
itişseler mi? (conditional plural third-person)
itişse miydim? (conditional first-person perfective singular)
itişse miydin? (conditional perfective second-person singular)
itişse miydi? (conditional perfective singular third-person)
itişse miydik? (conditional first-person perfective plural)
itişse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
itişseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
itişmekte miyim? (first-person progressive singular)
itişmekte misin? (progressive second-person singular)
itişmekte mi? (progressive singular third-person)
itişmekte miyiz? (first-person plural progressive)
itişmekte misiniz? (plural progressive second-person)
itişmekteler mi? (plural progressive third-person)
itişmeli miyim? (first-person necessitative singular)
itişmeli misin? (necessitative second-person singular)
itişmeli mi? (necessitative singular third-person)
itişmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
itişmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
itişmeliler mi? (necessitative plural third-person)
itişmemek (infinitive negative)
itişmeyen (imperfective impersonal negative participle)
itişmemiş (impersonal negative participle perfective)
itişmeyecek (impersonal negative participle prospective)
itişmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
itişmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
itişmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
itişmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
itişmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
itişmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
itişmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
itişmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
itişmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
itişmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
itişmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
itişmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
itişmeme (negative noun-from-verb)
itişmeyiş (adverbial negative)
itişmem (aorist first-person indicative present singular)
itişmezsin (aorist indicative present second-person singular)
itişmez (aorist indicative present singular third-person)
itişmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
itişmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
itişmezler (aorist indicative plural present third-person)
itişmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
itişmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
itişmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
itişmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
itişmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
itişmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
itişmedim (first-person indicative past perfective singular)
itişmedin (indicative past perfective second-person singular)
itişmedi (indicative past perfective singular third-person)
itişmedik (first-person indicative past perfective plural)
itişmediniz (indicative past perfective plural second-person)
itişmediler (indicative past perfective plural third-person)
itişmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
itişmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
itişmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
itişmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
itişmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
itişmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
itişmeyeceğim (first-person future indicative singular)
itişmeyeceksin (future indicative second-person singular)
itişmeyecek (future indicative singular third-person)
itişmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
itişmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
itişmeyecekler (future indicative plural third-person)
itişmemişim (first-person inferential perfective singular)
itişmemişsin (inferential perfective second-person singular)
itişmemiş (inferential perfective singular third-person)
itişmemişiz (first-person inferential perfective plural)
itişmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
itişmemişler (inferential perfective plural third-person)
itişmezmişim (aorist first-person inferential singular)
itişmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
itişmezmiş (aorist inferential singular third-person)
itişmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
itişmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
itişmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
itişmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
itişmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
itişmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
itişmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
itişmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
itişmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
itişmesem (conditional first-person singular)
itişmesen (conditional second-person singular)
itişmese (conditional singular third-person)
itişmesek (conditional first-person plural)
itişmeseniz (conditional plural second-person)
itişmeseler (conditional plural third-person)
itişmeseydim (conditional first-person perfective singular)
itişmeseydin (conditional perfective second-person singular)
itişmeseydi (conditional perfective singular third-person)
itişmeseydik (conditional first-person perfective plural)
itişmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
itişmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
itişmeyeyim (first-person optative singular)
itişmeyesin (optative second-person singular)
itişmeye (optative singular third-person)
itişmeyelim (first-person optative plural)
itişmeyesiniz (optative plural second-person)
itişmeyeler (optative plural third-person)
itişmemekteyim (first-person progressive singular)
itişmemektesin (progressive second-person singular)
itişmemekte (progressive singular third-person)
itişmemekteyiz (first-person plural progressive)
itişmemektesiniz (plural progressive second-person)
itişmemekteler (plural progressive third-person)
itişmemeliyim (first-person necessitative singular)
itişmemelisin (necessitative second-person singular)
itişmemeli (necessitative singular third-person)
itişmemeliyiz (first-person necessitative plural)
itişmemelisiniz (necessitative plural second-person)
itişmemeliler (necessitative plural third-person)
itişme (imperative second-person singular)
itişmesin (imperative singular third-person)
itişmeyin (imperative plural second-person)
itişmesinler (imperative plural third-person)
itişmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
itişmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
itişmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
itişmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
itişmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
itişmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
itişmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
itişmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
itişmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
itişmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
itişmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
itişmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
itişmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
itişmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
itişmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
itişmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
itişmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
itişmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
itişmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
itişmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
itişmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
itişmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
itişmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
itişmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
itişmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
itişmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
itişmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
itişmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
itişmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
itişmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
itişmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
itişmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
itişmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
itişmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
itişmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
itişmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
itişmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
itişmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
itişmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
itişmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
itişmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
itişmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
itişmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
itişmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
itişmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
itişmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
itişmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
itişmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
itişmesem mi? (conditional first-person singular)
itişmesen mi? (conditional second-person singular)
itişmese mi? (conditional singular third-person)
itişmesek mi? (conditional first-person plural)
itişmeseniz mi? (conditional plural second-person)
itişmeseler mi? (conditional plural third-person)
itişmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
itişmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
itişmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
itişmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
itişmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
itişmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
itişmemekte miyim? (first-person progressive singular)
itişmemekte misin? (progressive second-person singular)
itişmemekte mi? (progressive singular third-person)
itişmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
itişmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
itişmemekteler mi? (plural progressive third-person)
itişmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
itişmemeli misin? (necessitative second-person singular)
itişmemeli mi? (necessitative singular third-person)
itişmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
itişmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
itişmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish ایتشمك. Equivalent to it- + -iş.

(reciprocal) to jostle one another, to push one another

(reciprocal) to quarrel together, to brawl


vedalaşmak

vedalaşmak (infinitive)
vedalaşan (imperfective impersonal participle)
vedalaşmış (impersonal participle perfective)
vedalaşacak (impersonal participle prospective)
vedalaştığım (non-prospective participle personal)
vedalaştığın (non-prospective participle personal)
vedalaştığı (non-prospective participle personal)
vedalaştığımız (non-prospective participle personal)
vedalaştığınız (non-prospective participle personal)
vedalaştıkları (non-prospective participle personal)
vedalaşacağım (participle personal prospective)
vedalaşacağın (participle personal prospective)
vedalaşacağı (participle personal prospective)
vedalaşacağımız (participle personal prospective)
vedalaşacağınız (participle personal prospective)
vedalaşacakları (participle personal prospective)
vedalaşma (noun-from-verb)
vedalaşış (adverbial)
vedalaşırım (aorist first-person indicative present singular)
vedalaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
vedalaşır (aorist indicative present singular third-person)
vedalaşırız (aorist first-person indicative plural present)
vedalaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
vedalaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
vedalaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
vedalaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
vedalaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
vedalaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
vedalaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
vedalaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
vedalaştım (first-person indicative past perfective singular)
vedalaştın (indicative past perfective second-person singular)
vedalaştı (indicative past perfective singular third-person)
vedalaştık (first-person indicative past perfective plural)
vedalaştınız (indicative past perfective plural second-person)
vedalaştılar (indicative past perfective plural third-person)
vedalaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
vedalaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
vedalaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
vedalaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
vedalaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
vedalaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or vedalaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
vedalaşacağım (first-person future indicative singular)
vedalaşacaksın (future indicative second-person singular)
vedalaşacak (future indicative singular third-person)
vedalaşacağız (first-person future indicative plural)
vedalaşacaksınız (future indicative plural second-person)
vedalaşacaklar (future indicative plural third-person)
vedalaşmışım (first-person inferential perfective singular)
vedalaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
vedalaşmış (inferential perfective singular third-person)
vedalaşmışız (first-person inferential perfective plural)
vedalaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
vedalaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
vedalaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
vedalaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
vedalaşırmış (aorist inferential singular third-person)
vedalaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
vedalaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
vedalaşırlarmış (or vedalaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
vedalaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
vedalaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
vedalaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
vedalaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
vedalaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
vedalaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
vedalaşsam (conditional first-person singular)
vedalaşsan (conditional second-person singular)
vedalaşsa (conditional singular third-person)
vedalaşsak (conditional first-person plural)
vedalaşsanız (conditional plural second-person)
vedalaşsalar (conditional plural third-person)
vedalaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
vedalaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
vedalaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
vedalaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
vedalaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
vedalaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
vedalaşayım (first-person optative singular)
vedalaşasın (optative second-person singular)
vedalaşa (optative singular third-person)
vedalaşalım (first-person optative plural)
vedalaşasınız (optative plural second-person)
vedalaşalar (optative plural third-person)
vedalaşmaktayım (first-person progressive singular)
vedalaşmaktasın (progressive second-person singular)
vedalaşmakta (progressive singular third-person)
vedalaşmaktayız (first-person plural progressive)
vedalaşmaktasınız (plural progressive second-person)
vedalaşmaktalar (plural progressive third-person)
vedalaşmalıyım (first-person necessitative singular)
vedalaşmalısın (necessitative second-person singular)
vedalaşmalı (necessitative singular third-person)
vedalaşmalıyız (first-person necessitative plural)
vedalaşmalısınız (necessitative plural second-person)
vedalaşmalılar (necessitative plural third-person)
vedalaş (imperative second-person singular)
vedalaşsın (imperative singular third-person)
vedalaşın (imperative plural second-person)
vedalaşsınlar (imperative plural third-person)
vedalaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
vedalaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
vedalaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
vedalaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
vedalaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
vedalaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
vedalaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
vedalaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
vedalaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
vedalaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
vedalaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
vedalaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
vedalaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
vedalaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
vedalaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
vedalaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
vedalaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
vedalaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
vedalaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
vedalaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
vedalaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
vedalaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
vedalaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
vedalaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
vedalaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
vedalaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
vedalaşacak mı? (future indicative singular third-person)
vedalaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
vedalaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
vedalaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
vedalaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
vedalaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
vedalaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
vedalaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
vedalaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
vedalaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
vedalaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
vedalaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
vedalaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
vedalaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
vedalaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
vedalaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
vedalaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
vedalaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
vedalaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
vedalaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
vedalaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
vedalaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
vedalaşsam mı? (conditional first-person singular)
vedalaşsan mı? (conditional second-person singular)
vedalaşsa mı? (conditional singular third-person)
vedalaşsak mı? (conditional first-person plural)
vedalaşsanız mı? (conditional plural second-person)
vedalaşsalar mı? (conditional plural third-person)
vedalaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
vedalaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
vedalaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
vedalaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
vedalaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
vedalaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
vedalaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
vedalaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
vedalaşmakta mı? (progressive singular third-person)
vedalaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
vedalaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
vedalaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
vedalaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
vedalaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
vedalaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
vedalaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
vedalaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
vedalaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
vedalaşmamak (infinitive negative)
vedalaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
vedalaşmamış (impersonal negative participle perfective)
vedalaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
vedalaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
vedalaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
vedalaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
vedalaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
vedalaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
vedalaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
vedalaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
vedalaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
vedalaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
vedalaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
vedalaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
vedalaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
vedalaşmama (negative noun-from-verb)
vedalaşmayış (adverbial negative)
vedalaşmam (aorist first-person indicative present singular)
vedalaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
vedalaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
vedalaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
vedalaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
vedalaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
vedalaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
vedalaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
vedalaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
vedalaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
vedalaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
vedalaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
vedalaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
vedalaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
vedalaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
vedalaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
vedalaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
vedalaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
vedalaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
vedalaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
vedalaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
vedalaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
vedalaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
vedalaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
vedalaşmayacağım (first-person future indicative singular)
vedalaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
vedalaşmayacak (future indicative singular third-person)
vedalaşmayacağız (first-person future indicative plural)
vedalaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
vedalaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
vedalaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
vedalaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
vedalaşmamış (inferential perfective singular third-person)
vedalaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
vedalaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
vedalaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
vedalaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
vedalaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
vedalaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
vedalaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
vedalaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
vedalaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
vedalaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
vedalaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
vedalaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
vedalaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
vedalaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
vedalaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
vedalaşmasam (conditional first-person singular)
vedalaşmasan (conditional second-person singular)
vedalaşmasa (conditional singular third-person)
vedalaşmasak (conditional first-person plural)
vedalaşmasanız (conditional plural second-person)
vedalaşmasalar (conditional plural third-person)
vedalaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
vedalaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
vedalaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
vedalaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
vedalaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
vedalaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
vedalaşmayayım (first-person optative singular)
vedalaşmayasın (optative second-person singular)
vedalaşmaya (optative singular third-person)
vedalaşmayalım (first-person optative plural)
vedalaşmayasınız (optative plural second-person)
vedalaşmayalar (optative plural third-person)
vedalaşmamaktayım (first-person progressive singular)
vedalaşmamaktasın (progressive second-person singular)
vedalaşmamakta (progressive singular third-person)
vedalaşmamaktayız (first-person plural progressive)
vedalaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
vedalaşmamaktalar (plural progressive third-person)
vedalaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
vedalaşmamalısın (necessitative second-person singular)
vedalaşmamalı (necessitative singular third-person)
vedalaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
vedalaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
vedalaşmamalılar (necessitative plural third-person)
vedalaşma (imperative second-person singular)
vedalaşmasın (imperative singular third-person)
vedalaşmayın (imperative plural second-person)
vedalaşmasınlar (imperative plural third-person)
vedalaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
vedalaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
vedalaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
vedalaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
vedalaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
vedalaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
vedalaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
vedalaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
vedalaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
vedalaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
vedalaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
vedalaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
vedalaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
vedalaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
vedalaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
vedalaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
vedalaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
vedalaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
vedalaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
vedalaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
vedalaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
vedalaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
vedalaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
vedalaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
vedalaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
vedalaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
vedalaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
vedalaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
vedalaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
vedalaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
vedalaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
vedalaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
vedalaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
vedalaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
vedalaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
vedalaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
vedalaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
vedalaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
vedalaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
vedalaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
vedalaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
vedalaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
vedalaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
vedalaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
vedalaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
vedalaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
vedalaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
vedalaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
vedalaşmasam mı? (conditional first-person singular)
vedalaşmasan mı? (conditional second-person singular)
vedalaşmasa mı? (conditional singular third-person)
vedalaşmasak mı? (conditional first-person plural)
vedalaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
vedalaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
vedalaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
vedalaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
vedalaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
vedalaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
vedalaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
vedalaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
vedalaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
vedalaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
vedalaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
vedalaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
vedalaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
vedalaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
vedalaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
vedalaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
vedalaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
vedalaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
vedalaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
vedalaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish وداعلاشمق. Equivalent to veda + -la + -ş-

(reciprocal) to say goodbye to one another


bölüşmek

head

bölüşmek (third-person singular simple present bölüşür)

bölüşür (present singular third-person)
bölüşmek (infinitive)
bölüşen (imperfective impersonal participle)
bölüşmüş (impersonal participle perfective)
bölüşecek (impersonal participle prospective)
bölüştüğüm (non-prospective participle personal)
bölüştüğün (non-prospective participle personal)
bölüştüğü (non-prospective participle personal)
bölüştüğümüz (non-prospective participle personal)
bölüştüğünüz (non-prospective participle personal)
bölüştükleri (non-prospective participle personal)
bölüşeceğim (participle personal prospective)
bölüşeceğin (participle personal prospective)
bölüşeceği (participle personal prospective)
bölüşeceğimiz (participle personal prospective)
bölüşeceğiniz (participle personal prospective)
bölüşecekleri (participle personal prospective)
bölüşme (noun-from-verb)
bölüşüş (adverbial)
bölüşürüm (aorist first-person indicative present singular)
bölüşürsün (aorist indicative present second-person singular)
bölüşür (aorist indicative present singular third-person)
bölüşürüz (aorist first-person indicative plural present)
bölüşürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
bölüşürler (aorist indicative plural present third-person)
bölüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bölüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bölüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
bölüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bölüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bölüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bölüştüm (first-person indicative past perfective singular)
bölüştün (indicative past perfective second-person singular)
bölüştü (indicative past perfective singular third-person)
bölüştük (first-person indicative past perfective plural)
bölüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
bölüştüler (indicative past perfective plural third-person)
bölüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bölüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bölüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bölüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bölüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bölüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bölüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bölüşeceğim (first-person future indicative singular)
bölüşeceksin (future indicative second-person singular)
bölüşecek (future indicative singular third-person)
bölüşeceğiz (first-person future indicative plural)
bölüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
bölüşecekler (future indicative plural third-person)
bölüşmüşüm (first-person inferential perfective singular)
bölüşmüşsün (inferential perfective second-person singular)
bölüşmüş (inferential perfective singular third-person)
bölüşmüşüz (first-person inferential perfective plural)
bölüşmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
bölüşmüşler (inferential perfective plural third-person)
bölüşürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
bölüşürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
bölüşürmüş (aorist inferential singular third-person)
bölüşürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
bölüşürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
bölüşürlermiş (or bölüşürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
bölüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bölüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bölüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bölüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bölüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bölüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bölüşsem (conditional first-person singular)
bölüşsen (conditional second-person singular)
bölüşse (conditional singular third-person)
bölüşsek (conditional first-person plural)
bölüşseniz (conditional plural second-person)
bölüşseler (conditional plural third-person)
bölüşseydim (conditional first-person perfective singular)
bölüşseydin (conditional perfective second-person singular)
bölüşseydi (conditional perfective singular third-person)
bölüşseydik (conditional first-person perfective plural)
bölüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bölüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
bölüşeyim (first-person optative singular)
bölüşesin (optative second-person singular)
bölüşe (optative singular third-person)
bölüşelim (first-person optative plural)
bölüşesiniz (optative plural second-person)
bölüşeler (optative plural third-person)
bölüşmekteyim (first-person progressive singular)
bölüşmektesin (progressive second-person singular)
bölüşmekte (progressive singular third-person)
bölüşmekteyiz (first-person plural progressive)
bölüşmektesiniz (plural progressive second-person)
bölüşmekteler (plural progressive third-person)
bölüşmeliyim (first-person necessitative singular)
bölüşmelisin (necessitative second-person singular)
bölüşmeli (necessitative singular third-person)
bölüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
bölüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
bölüşmeliler (necessitative plural third-person)
bölüş (imperative second-person singular)
bölüşsün (imperative singular third-person)
bölüşün (imperative plural second-person)
bölüşsünler (imperative plural third-person)
bölüşür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
bölüşür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
bölüşür mü? (aorist indicative present singular third-person)
bölüşür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
bölüşür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
bölüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bölüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bölüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bölüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bölüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bölüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bölüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bölüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
bölüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
bölüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
bölüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
bölüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
bölüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bölüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bölüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bölüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bölüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bölüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bölüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bölüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
bölüşecek misin? (future indicative second-person singular)
bölüşecek mi? (future indicative singular third-person)
bölüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bölüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bölüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
bölüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
bölüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
bölüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
bölüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
bölüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
bölüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
bölüşür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
bölüşür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
bölüşür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
bölüşür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
bölüşür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
bölüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bölüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bölüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bölüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bölüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bölüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bölüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bölüşsem mi? (conditional first-person singular)
bölüşsen mi? (conditional second-person singular)
bölüşse mi? (conditional singular third-person)
bölüşsek mi? (conditional first-person plural)
bölüşseniz mi? (conditional plural second-person)
bölüşseler mi? (conditional plural third-person)
bölüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bölüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bölüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bölüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bölüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bölüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bölüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
bölüşmekte misin? (progressive second-person singular)
bölüşmekte mi? (progressive singular third-person)
bölüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bölüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bölüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
bölüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bölüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
bölüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
bölüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bölüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bölüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bölüşmemek (infinitive negative)
bölüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bölüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
bölüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bölüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bölüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bölüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bölüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bölüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bölüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bölüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bölüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bölüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bölüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bölüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bölüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bölüşmeme (negative noun-from-verb)
bölüşmeyüş (adverbial negative)
bölüşmem (aorist first-person indicative present singular)
bölüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bölüşmez (aorist indicative present singular third-person)
bölüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bölüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bölüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
bölüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bölüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bölüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
bölüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bölüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bölüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bölüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
bölüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
bölüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
bölüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
bölüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bölüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
bölüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bölüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bölüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bölüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bölüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bölüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bölüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bölüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bölüşmeyecek (future indicative singular third-person)
bölüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bölüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bölüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
bölüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
bölüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bölüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
bölüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bölüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bölüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
bölüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bölüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bölüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bölüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bölüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bölüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bölüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bölüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bölüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bölüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bölüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bölüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bölüşmesem (conditional first-person singular)
bölüşmesen (conditional second-person singular)
bölüşmese (conditional singular third-person)
bölüşmesek (conditional first-person plural)
bölüşmeseniz (conditional plural second-person)
bölüşmeseler (conditional plural third-person)
bölüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bölüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bölüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bölüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bölüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bölüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bölüşmeyeyim (first-person optative singular)
bölüşmeyesin (optative second-person singular)
bölüşmeye (optative singular third-person)
bölüşmeyelim (first-person optative plural)
bölüşmeyesiniz (optative plural second-person)
bölüşmeyeler (optative plural third-person)
bölüşmemekteyim (first-person progressive singular)
bölüşmemektesin (progressive second-person singular)
bölüşmemekte (progressive singular third-person)
bölüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
bölüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
bölüşmemekteler (plural progressive third-person)
bölüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
bölüşmemelisin (necessitative second-person singular)
bölüşmemeli (necessitative singular third-person)
bölüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bölüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bölüşmemeliler (necessitative plural third-person)
bölüşme (imperative second-person singular)
bölüşmesin (imperative singular third-person)
bölüşmeyin (imperative plural second-person)
bölüşmesinler (imperative plural third-person)
bölüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bölüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bölüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bölüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bölüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bölüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bölüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bölüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bölüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bölüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bölüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bölüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bölüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bölüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bölüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bölüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bölüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bölüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bölüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bölüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bölüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bölüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bölüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bölüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bölüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bölüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bölüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bölüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bölüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bölüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bölüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bölüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bölüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bölüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bölüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bölüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bölüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bölüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bölüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bölüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bölüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bölüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bölüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bölüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bölüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bölüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bölüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bölüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bölüşmesem mi? (conditional first-person singular)
bölüşmesen mi? (conditional second-person singular)
bölüşmese mi? (conditional singular third-person)
bölüşmesek mi? (conditional first-person plural)
bölüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bölüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
bölüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bölüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bölüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bölüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bölüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bölüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bölüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bölüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
bölüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
bölüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bölüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bölüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bölüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bölüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bölüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bölüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bölüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bölüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

bölüştüğümüz

bölüştüğünüz

bölüşürsünüz

bölüşürmüşüm

bölüşürmüşsün

bölüşürmüşüz

bölüşürmüşsünüz

bölüşmüşsünüz

bölüşür müymüşüm?

bölüşür müymüş?

bölüşür müymüşüz?

bölüşmüş müyüm?

bölüşmüş müsün?

bölüşmüş mü?

bölüşmüş müyüz?

bölüşmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish بولشمك. Equivalent to böl- + -üş.