paslamak

head

paslamak (third-person singular simple present paslar)

paslar (present singular third-person)
paslamak (infinitive)
paslayan (imperfective impersonal participle)
paslamış (impersonal participle perfective)
paslayacak (impersonal participle prospective)
pasladığım (non-prospective participle personal)
pasladığın (non-prospective participle personal)
pasladığı (non-prospective participle personal)
pasladığımız (non-prospective participle personal)
pasladığınız (non-prospective participle personal)
pasladıkları (non-prospective participle personal)
paslayacağım (participle personal prospective)
paslayacağın (participle personal prospective)
paslayacağı (participle personal prospective)
paslayacağımız (participle personal prospective)
paslayacağınız (participle personal prospective)
paslayacakları (participle personal prospective)
paslama (noun-from-verb)
paslayış (adverbial)
paslarım (aorist first-person indicative present singular)
paslarsın (aorist indicative present second-person singular)
paslar (aorist indicative present singular third-person)
paslarız (aorist first-person indicative plural present)
paslarsınız (aorist indicative plural present second-person)
paslarlar (aorist indicative plural present third-person)
paslıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
paslıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
paslıyor (imperfective indicative present singular third-person)
paslıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
paslıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
paslıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pasladım (first-person indicative past perfective singular)
pasladın (indicative past perfective second-person singular)
pasladı (indicative past perfective singular third-person)
pasladık (first-person indicative past perfective plural)
pasladınız (indicative past perfective plural second-person)
pasladılar (indicative past perfective plural third-person)
paslıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
paslıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
paslıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
paslıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
paslıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
paslıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
paslayacağım (first-person future indicative singular)
paslayacaksın (future indicative second-person singular)
paslayacak (future indicative singular third-person)
paslayacağız (first-person future indicative plural)
paslayacaksınız (future indicative plural second-person)
paslayacaklar (future indicative plural third-person)
paslamışım (first-person inferential perfective singular)
paslamışsın (inferential perfective second-person singular)
paslamış (inferential perfective singular third-person)
paslamışız (first-person inferential perfective plural)
paslamışsınız (inferential perfective plural second-person)
paslamışlar (inferential perfective plural third-person)
paslarmışım (aorist first-person inferential singular)
paslarmışsın (aorist inferential second-person singular)
paslarmış (aorist inferential singular third-person)
paslarmışız (aorist first-person inferential plural)
paslarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
paslarmışlar (aorist inferential plural third-person)
paslıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
paslıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
paslıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
paslıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
paslıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
paslıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
paslasam (conditional first-person singular)
paslasan (conditional second-person singular)
paslasa (conditional singular third-person)
paslasak (conditional first-person plural)
paslasanız (conditional plural second-person)
paslasalar (conditional plural third-person)
paslasaydım (conditional first-person perfective singular)
paslasaydın (conditional perfective second-person singular)
paslasaydı (conditional perfective singular third-person)
paslasaydık (conditional first-person perfective plural)
paslasaydınız (conditional perfective plural second-person)
paslasaydılar (conditional perfective plural third-person)
paslayayım (first-person optative singular)
paslayasın (optative second-person singular)
paslaya (optative singular third-person)
paslayalım (first-person optative plural)
paslayasınız (optative plural second-person)
paslayalar (optative plural third-person)
paslamaktayım (first-person progressive singular)
paslamaktasın (progressive second-person singular)
paslamakta (progressive singular third-person)
paslamaktayız (first-person plural progressive)
paslamaktasınız (plural progressive second-person)
paslamaktalar (plural progressive third-person)
paslamalıyım (first-person necessitative singular)
paslamalısın (necessitative second-person singular)
paslamalı (necessitative singular third-person)
paslamalıyız (first-person necessitative plural)
paslamalısınız (necessitative plural second-person)
paslamalılar (necessitative plural third-person)
pasla (imperative second-person singular)
paslasın (imperative singular third-person)
paslayın (imperative plural second-person)
paslasınlar (imperative plural third-person)
paslar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
paslar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
paslar mı? (aorist indicative present singular third-person)
paslar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
paslar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
paslarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
paslıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
paslıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
paslıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
paslıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
paslıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
paslıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pasladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
pasladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
pasladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
pasladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
pasladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
pasladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
paslıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
paslıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
paslıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
paslıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
paslıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
paslıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
paslayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
paslayacak mısın? (future indicative second-person singular)
paslayacak mı? (future indicative singular third-person)
paslayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
paslayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
paslayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
paslamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
paslamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
paslamış mı? (inferential perfective singular third-person)
paslamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
paslamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
paslamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
paslar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
paslar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
paslar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
paslar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
paslar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
paslarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
paslıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
paslıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
paslıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
paslıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
paslıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
paslıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
paslasam mı? (conditional first-person singular)
paslasan mı? (conditional second-person singular)
paslasa mı? (conditional singular third-person)
paslasak mı? (conditional first-person plural)
paslasanız mı? (conditional plural second-person)
paslasalar mı? (conditional plural third-person)
paslasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
paslasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
paslasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
paslasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
paslasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
paslasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
paslamakta mıyım? (first-person progressive singular)
paslamakta mısın? (progressive second-person singular)
paslamakta mı? (progressive singular third-person)
paslamakta mıyız? (first-person plural progressive)
paslamakta mısınız? (plural progressive second-person)
paslamaktalar mı? (plural progressive third-person)
paslamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
paslamalı mısın? (necessitative second-person singular)
paslamalı mı? (necessitative singular third-person)
paslamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
paslamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
paslamalılar mı? (necessitative plural third-person)
paslamamak (infinitive negative)
paslamayan (imperfective impersonal negative participle)
paslamamış (impersonal negative participle perfective)
paslamayacak (impersonal negative participle prospective)
paslamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
paslamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
paslamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
paslamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
paslamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
paslamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
paslamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
paslamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
paslamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
paslamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
paslamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
paslamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
paslamama (negative noun-from-verb)
paslamayış (adverbial negative)
paslamam (aorist first-person indicative present singular)
paslamazsın (aorist indicative present second-person singular)
paslamaz (aorist indicative present singular third-person)
paslamayız (aorist first-person indicative plural present)
paslamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
paslamazlar (aorist indicative plural present third-person)
paslamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
paslamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
paslamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
paslamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
paslamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
paslamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
paslamadım (first-person indicative past perfective singular)
paslamadın (indicative past perfective second-person singular)
paslamadı (indicative past perfective singular third-person)
paslamadık (first-person indicative past perfective plural)
paslamadınız (indicative past perfective plural second-person)
paslamadılar (indicative past perfective plural third-person)
paslamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
paslamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
paslamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
paslamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
paslamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
paslamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
paslamayacağım (first-person future indicative singular)
paslamayacaksın (future indicative second-person singular)
paslamayacak (future indicative singular third-person)
paslamayacağız (first-person future indicative plural)
paslamayacaksınız (future indicative plural second-person)
paslamayacaklar (future indicative plural third-person)
paslamamışım (first-person inferential perfective singular)
paslamamışsın (inferential perfective second-person singular)
paslamamış (inferential perfective singular third-person)
paslamamışız (first-person inferential perfective plural)
paslamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
paslamamışlar (inferential perfective plural third-person)
paslamazmışım (aorist first-person inferential singular)
paslamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
paslamazmış (aorist inferential singular third-person)
paslamazmışız (aorist first-person inferential plural)
paslamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
paslamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
paslamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
paslamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
paslamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
paslamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
paslamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
paslamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
paslamasam (conditional first-person singular)
paslamasan (conditional second-person singular)
paslamasa (conditional singular third-person)
paslamasak (conditional first-person plural)
paslamasanız (conditional plural second-person)
paslamasalar (conditional plural third-person)
paslamasaydım (conditional first-person perfective singular)
paslamasaydın (conditional perfective second-person singular)
paslamasaydı (conditional perfective singular third-person)
paslamasaydık (conditional first-person perfective plural)
paslamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
paslamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
paslamayayım (first-person optative singular)
paslamayasın (optative second-person singular)
paslamaya (optative singular third-person)
paslamayalım (first-person optative plural)
paslamayasınız (optative plural second-person)
paslamayalar (optative plural third-person)
paslamamaktayım (first-person progressive singular)
paslamamaktasın (progressive second-person singular)
paslamamakta (progressive singular third-person)
paslamamaktayız (first-person plural progressive)
paslamamaktasınız (plural progressive second-person)
paslamamaktalar (plural progressive third-person)
paslamamalıyım (first-person necessitative singular)
paslamamalısın (necessitative second-person singular)
paslamamalı (necessitative singular third-person)
paslamamalıyız (first-person necessitative plural)
paslamamalısınız (necessitative plural second-person)
paslamamalılar (necessitative plural third-person)
paslama (imperative second-person singular)
paslamasın (imperative singular third-person)
paslamayın (imperative plural second-person)
paslamasınlar (imperative plural third-person)
paslamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
paslamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
paslamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
paslamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
paslamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
paslamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
paslamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
paslamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
paslamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
paslamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
paslamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
paslamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
paslamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
paslamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
paslamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
paslamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
paslamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
paslamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
paslamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
paslamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
paslamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
paslamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
paslamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
paslamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
paslamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
paslamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
paslamayacak mı? (future indicative singular third-person)
paslamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
paslamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
paslamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
paslamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
paslamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
paslamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
paslamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
paslamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
paslamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
paslamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
paslamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
paslamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
paslamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
paslamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
paslamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
paslamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
paslamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
paslamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
paslamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
paslamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
paslamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
paslamasam mı? (conditional first-person singular)
paslamasan mı? (conditional second-person singular)
paslamasa mı? (conditional singular third-person)
paslamasak mı? (conditional first-person plural)
paslamasanız mı? (conditional plural second-person)
paslamasalar mı? (conditional plural third-person)
paslamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
paslamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
paslamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
paslamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
paslamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
paslamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
paslamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
paslamamakta mısın? (progressive second-person singular)
paslamamakta mı? (progressive singular third-person)
paslamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
paslamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
paslamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
paslamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
paslamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
paslamamalı mı? (necessitative singular third-person)
paslamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
paslamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
paslamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(ditransitive, sports) to pass (to move (the ball or puck) to a teammate)


ortalamak

ortalamak (third-person singular simple present ortalar)

ortalar (present singular third-person)
ortalamk (infinitive)
ortalan (imperfective impersonal participle)
ortalamş (impersonal participle perfective)
ortalack (impersonal participle prospective)
ortalaağm (non-prospective participle personal)
ortalaağn (non-prospective participle personal)
ortalaağ (non-prospective participle personal)
ortalaağmz (non-prospective participle personal)
ortalaağnz (non-prospective participle personal)
ortalaaklr (non-prospective participle personal)
ortalacğm (participle personal prospective)
ortalacğn (participle personal prospective)
ortalacğ (participle personal prospective)
ortalacğmz (participle personal prospective)
ortalacğnz (participle personal prospective)
ortalacklr (participle personal prospective)
ortalam (noun-from-verb)
ortalaş (adverbial)
ım (aorist first-person indicative present singular)
ısn (aorist indicative present second-person singular)
ı (aorist indicative present singular third-person)
ız (aorist first-person indicative plural present)
ısnz (aorist indicative plural present second-person)
ılr (aorist indicative plural present third-person)
ortalayorum (first-person imperfective indicative present singular)
ortalayorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ortalayor (imperfective indicative present singular third-person)
ortalayoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ortalayorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ortalayorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ortalaam (first-person indicative past perfective singular)
ortalaan (indicative past perfective second-person singular)
ortalaa (indicative past perfective singular third-person)
ortalaak (first-person indicative past perfective plural)
ortalaanz (indicative past perfective plural second-person)
ortalaalr (indicative past perfective plural third-person)
ortalayordum (first-person imperfective indicative past singular)
ortalayordun (imperfective indicative past second-person singular)
ortalayordu (imperfective indicative past singular third-person)
ortalayorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ortalayordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ortalayorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ortalayordular (imperfective indicative past plural third-person)
ortalacğm (first-person future indicative singular)
ortalacksn (future indicative second-person singular)
ortalack (future indicative singular third-person)
ortalacğz (first-person future indicative plural)
ortalacksnz (future indicative plural second-person)
ortalacklr (future indicative plural third-person)
ortalamşm (first-person inferential perfective singular)
ortalamşsn (inferential perfective second-person singular)
ortalamş (inferential perfective singular third-person)
ortalamşz (first-person inferential perfective plural)
ortalamşsnz (inferential perfective plural second-person)
ortalamşlr (inferential perfective plural third-person)
ımşm (aorist first-person inferential singular)
ımşsn (aorist inferential second-person singular)
ımş (aorist inferential singular third-person)
ımşz (aorist first-person inferential plural)
ımşsnz (aorist inferential plural second-person)
ılrmş (or ımşlar) (aorist inferential plural third-person)
ortalayormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ortalayormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ortalayormuş (imperfective inferential singular third-person)
ortalayormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ortalayormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ortalayorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ortalasm (conditional first-person singular)
ortalasn (conditional second-person singular)
ortalas (conditional singular third-person)
ortalask (conditional first-person plural)
ortalasnz (conditional plural second-person)
ortalaslr (conditional plural third-person)
ortalasydm (conditional first-person perfective singular)
ortalasydn (conditional perfective second-person singular)
ortalasyd (conditional perfective singular third-person)
ortalasydk (conditional first-person perfective plural)
ortalasydnz (conditional perfective plural second-person)
ortalasydlr (conditional perfective plural third-person)
ortalaym (first-person optative singular)
ortalasn (optative second-person singular)
ortala (optative singular third-person)
ortalalm (first-person optative plural)
ortalasnz (optative plural second-person)
ortalalr (optative plural third-person)
ortalamktym (first-person progressive singular)
ortalamktsn (progressive second-person singular)
ortalamkt (progressive singular third-person)
ortalamktyz (first-person plural progressive)
ortalamktsnz (plural progressive second-person)
ortalamktlr (plural progressive third-person)
ortalamlym (first-person necessitative singular)
ortalamlsn (necessitative second-person singular)
ortalaml (necessitative singular third-person)
ortalamlyz (first-person necessitative plural)
ortalamlsnz (necessitative plural second-person)
ortalamllr (necessitative plural third-person)
ortala (imperative second-person singular)
ortalasn (imperative singular third-person)
ortalan (imperative plural second-person)
ortalasnlr (imperative plural third-person)
ı mym? (aorist first-person indicative present singular)
ı msn? (aorist indicative present second-person singular)
ı m? (aorist indicative present singular third-person)
ı myz? (aorist first-person indicative plural present)
ı msnz? (aorist indicative plural present second-person)
ılr m? (aorist indicative plural present third-person)
ortalayor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ortalayor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ortalayor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ortalayor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ortalayor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ortalayorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ortalaam m? (first-person indicative past perfective singular)
ortalaan m? (indicative past perfective second-person singular)
ortalaa m? (indicative past perfective singular third-person)
ortalaak m? (first-person indicative past perfective plural)
ortalaanz m? (indicative past perfective plural second-person)
ortalaalr m? (indicative past perfective plural third-person)
ortalayor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ortalayor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ortalayor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ortalayor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ortalayor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ortalayorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ortalack mym? (first-person future indicative singular)
ortalack msn? (future indicative second-person singular)
ortalack m? (future indicative singular third-person)
ortalack myz? (first-person future indicative plural)
ortalack msnz? (future indicative plural second-person)
ortalacklr m? (future indicative plural third-person)
ortalamş mym? (first-person inferential perfective singular)
ortalamş msn? (inferential perfective second-person singular)
ortalamş m? (inferential perfective singular third-person)
ortalamş myz? (first-person inferential perfective plural)
ortalamş msnz? (inferential perfective plural second-person)
ortalamşlr m? (inferential perfective plural third-person)
ı mymşm? (aorist first-person inferential singular)
ı mymşsn? (aorist inferential second-person singular)
ı mymş? (aorist inferential singular third-person)
ı mymşz? (aorist first-person inferential plural)
ı mymşsnz? (aorist inferential plural second-person)
ılr mymş? (aorist inferential plural third-person)
ortalayor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ortalayor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ortalayor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ortalayor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ortalayor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ortalayorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ortalasm m? (conditional first-person singular)
ortalasn m? (conditional second-person singular)
ortalas m? (conditional singular third-person)
ortalask m? (conditional first-person plural)
ortalasnz m? (conditional plural second-person)
ortalaslr m? (conditional plural third-person)
ortalas mydm? (conditional first-person perfective singular)
ortalas mydn? (conditional perfective second-person singular)
ortalas myd? (conditional perfective singular third-person)
ortalas mydk? (conditional first-person perfective plural)
ortalas mydnz? (conditional perfective plural second-person)
ortalaslr myd? (conditional perfective plural third-person)
ortalamkt mym? (first-person progressive singular)
ortalamkt msn? (progressive second-person singular)
ortalamkt m? (progressive singular third-person)
ortalamkt myz? (first-person plural progressive)
ortalamkt msnz? (plural progressive second-person)
ortalamktlr m? (plural progressive third-person)
ortalaml mym? (first-person necessitative singular)
ortalaml msn? (necessitative second-person singular)
ortalaml m? (necessitative singular third-person)
ortalaml myz? (first-person necessitative plural)
ortalaml msnz? (necessitative plural second-person)
ortalamllr m? (necessitative plural third-person)
ortalammk (infinitive negative)
ortalamyn (imperfective impersonal negative participle)
ortalammş (impersonal negative participle perfective)
ortalamyck (impersonal negative participle prospective)
ortalamdğm (first-person negative non-prospective participle singular)
ortalamdğn (negative non-prospective participle second-person singular)
ortalamdğ (negative non-prospective participle singular third-person)
ortalamdğmz (first-person negative non-prospective participle plural)
ortalamdğnz (negative non-prospective participle plural second-person)
ortalamdklr (negative non-prospective participle plural third-person)
ortalamycğm (first-person negative participle prospective singular)
ortalamycğn (negative participle prospective second-person singular)
ortalamycğ (negative participle prospective singular third-person)
ortalamycğmz (first-person negative participle plural prospective)
ortalamycğnz (negative participle plural prospective second-person)
ortalamycklr (negative participle plural prospective third-person)
ortalamm (negative noun-from-verb)
ortalamyş (adverbial negative)
ortalamm (aorist first-person indicative present singular)
ortalamzsn (aorist indicative present second-person singular)
ortalamz (aorist indicative present singular third-person)
ortalamyz (aorist first-person indicative plural present)
ortalamzsnz (aorist indicative plural present second-person)
ortalamzlr (aorist indicative plural present third-person)
ortalamyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ortalamyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ortalamyor (imperfective indicative present singular third-person)
ortalamyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ortalamyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ortalamyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ortalamdm (first-person indicative past perfective singular)
ortalamdn (indicative past perfective second-person singular)
ortalamd (indicative past perfective singular third-person)
ortalamdk (first-person indicative past perfective plural)
ortalamdnz (indicative past perfective plural second-person)
ortalamdlr (indicative past perfective plural third-person)
ortalamyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ortalamyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ortalamyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ortalamyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ortalamyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ortalamyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ortalamycğm (first-person future indicative singular)
ortalamycksn (future indicative second-person singular)
ortalamyck (future indicative singular third-person)
ortalamycğz (first-person future indicative plural)
ortalamycksnz (future indicative plural second-person)
ortalamycklr (future indicative plural third-person)
ortalammşm (first-person inferential perfective singular)
ortalammşsn (inferential perfective second-person singular)
ortalammş (inferential perfective singular third-person)
ortalammşz (first-person inferential perfective plural)
ortalammşsnz (inferential perfective plural second-person)
ortalammşlr (inferential perfective plural third-person)
ortalamzmşm (aorist first-person inferential singular)
ortalamzmşsn (aorist inferential second-person singular)
ortalamzmş (aorist inferential singular third-person)
ortalamzmşz (aorist first-person inferential plural)
ortalamzmşsnz (aorist inferential plural second-person)
ortalamzlrmş (aorist inferential plural third-person)
ortalamyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ortalamyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ortalamyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ortalamyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ortalamyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ortalamyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ortalamsm (conditional first-person singular)
ortalamsn (conditional second-person singular)
ortalams (conditional singular third-person)
ortalamsk (conditional first-person plural)
ortalamsnz (conditional plural second-person)
ortalamslr (conditional plural third-person)
ortalamsydm (conditional first-person perfective singular)
ortalamsydn (conditional perfective second-person singular)
ortalamsyd (conditional perfective singular third-person)
ortalamsydk (conditional first-person perfective plural)
ortalamsydnz (conditional perfective plural second-person)
ortalamsydlr (conditional perfective plural third-person)
ortalamyym (first-person optative singular)
ortalamysn (optative second-person singular)
ortalamy (optative singular third-person)
ortalamylm (first-person optative plural)
ortalamysnz (optative plural second-person)
ortalamylr (optative plural third-person)
ortalammktym (first-person progressive singular)
ortalammktsn (progressive second-person singular)
ortalammkt (progressive singular third-person)
ortalammktyz (first-person plural progressive)
ortalammktsnz (plural progressive second-person)
ortalammktlr (plural progressive third-person)
ortalammlym (first-person necessitative singular)
ortalammlsn (necessitative second-person singular)
ortalamml (necessitative singular third-person)
ortalammlyz (first-person necessitative plural)
ortalammlsnz (necessitative plural second-person)
ortalammllr (necessitative plural third-person)
ortalam (imperative second-person singular)
ortalamsn (imperative singular third-person)
ortalamyn (imperative plural second-person)
ortalamsnlr (imperative plural third-person)
ortalamz mym? (aorist first-person indicative present singular)
ortalamz msn? (aorist indicative present second-person singular)
ortalamz m? (aorist indicative present singular third-person)
ortalamz myz? (aorist first-person indicative plural present)
ortalamz msnz? (aorist indicative plural present second-person)
ortalamzlr m? (aorist indicative plural present third-person)
ortalamyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ortalamyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ortalamyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ortalamyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ortalamyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ortalamyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ortalamdm m? (first-person indicative past perfective singular)
ortalamdn m? (indicative past perfective second-person singular)
ortalamd m? (indicative past perfective singular third-person)
ortalamdk m? (first-person indicative past perfective plural)
ortalamdnz m? (indicative past perfective plural second-person)
ortalamdlr m? (indicative past perfective plural third-person)
ortalamyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ortalamyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ortalamyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ortalamyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ortalamyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ortalamyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ortalamyck mym? (first-person future indicative singular)
ortalamyck msn? (future indicative second-person singular)
ortalamyck m? (future indicative singular third-person)
ortalamyck myz? (first-person future indicative plural)
ortalamyck msnz? (future indicative plural second-person)
ortalamycklr m? (future indicative plural third-person)
ortalammş mym? (first-person inferential perfective singular)
ortalammş msn? (inferential perfective second-person singular)
ortalammş m? (inferential perfective singular third-person)
ortalammş myz? (first-person inferential perfective plural)
ortalammş msnz? (inferential perfective plural second-person)
ortalammşlr m? (inferential perfective plural third-person)
ortalamz mymşm? (aorist first-person inferential singular)
ortalamz mymşsn? (aorist inferential second-person singular)
ortalamz mymş? (aorist inferential singular third-person)
ortalamz mymşz? (aorist first-person inferential plural)
ortalamz mymşsnz? (aorist inferential plural second-person)
ortalamzlr mymş? (aorist inferential plural third-person)
ortalamyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ortalamyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ortalamyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ortalamyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ortalamyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ortalamyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ortalamsm m? (conditional first-person singular)
ortalamsn m? (conditional second-person singular)
ortalams m? (conditional singular third-person)
ortalamsk m? (conditional first-person plural)
ortalamsnz m? (conditional plural second-person)
ortalamslr m? (conditional plural third-person)
ortalams mydm? (conditional first-person perfective singular)
ortalams mydn? (conditional perfective second-person singular)
ortalams myd? (conditional perfective singular third-person)
ortalams mydk? (conditional first-person perfective plural)
ortalams mydnz? (conditional perfective plural second-person)
ortalamslr myd? (conditional perfective plural third-person)
ortalammkt mym? (first-person progressive singular)
ortalammkt msn? (progressive second-person singular)
ortalammkt m? (progressive singular third-person)
ortalammkt myz? (first-person plural progressive)
ortalammkt msnz? (plural progressive second-person)
ortalammktlr m? (plural progressive third-person)
ortalamml mym? (first-person necessitative singular)
ortalamml msn? (necessitative second-person singular)
ortalamml m? (necessitative singular third-person)
ortalamml myz? (first-person necessitative plural)
ortalamml msnz? (necessitative plural second-person)
ortalammllr m? (necessitative plural third-person)


toplarım

first-person singular indicative aorist of toplamak


giderilmek

giderilmek (third-person singular simple present giderilir)

giderilir (present singular third-person)


kavuşun

second-person plural imperative of kavuşmak


seferberlik ilan etmek

seferberlik ilan etmek (third-person singular simple present seferberlik ilan etir)

seferberlik ilan etir (present singular third-person)
seferberlik ilan etmek (infinitive)
seferberlik ilan eden (imperfective impersonal participle)
seferberlik ilan etmiş (impersonal participle perfective)
seferberlik ilan edecek (impersonal participle prospective)
seferberlik ilan ettiğim (non-prospective participle personal)
seferberlik ilan ettiğin (non-prospective participle personal)
seferberlik ilan ettiği (non-prospective participle personal)
seferberlik ilan ettiğimiz (non-prospective participle personal)
seferberlik ilan ettiğiniz (non-prospective participle personal)
seferberlik ilan ettikleri (non-prospective participle personal)
seferberlik ilan edeceğim (participle personal prospective)
seferberlik ilan edeceğin (participle personal prospective)
seferberlik ilan edeceği (participle personal prospective)
seferberlik ilan edeceğimiz (participle personal prospective)
seferberlik ilan edeceğiniz (participle personal prospective)
seferberlik ilan edecekleri (participle personal prospective)
seferberlik ilan etme (noun-from-verb)
seferberlik ilan ediş (adverbial)
seferberlik ilan ederim (aorist first-person indicative present singular)
seferberlik ilan edersin (aorist indicative present second-person singular)
seferberlik ilan eder (aorist indicative present singular third-person)
seferberlik ilan ederiz (aorist first-person indicative plural present)
seferberlik ilan edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
seferberlik ilan ederler (aorist indicative plural present third-person)
seferberlik ilan ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seferberlik ilan ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seferberlik ilan ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
seferberlik ilan ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seferberlik ilan ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seferberlik ilan ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seferberlik ilan ettim (first-person indicative past perfective singular)
seferberlik ilan ettin (indicative past perfective second-person singular)
seferberlik ilan etti (indicative past perfective singular third-person)
seferberlik ilan ettik (first-person indicative past perfective plural)
seferberlik ilan ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
seferberlik ilan ettiler (indicative past perfective plural third-person)
seferberlik ilan ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seferberlik ilan ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seferberlik ilan ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seferberlik ilan ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seferberlik ilan ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seferberlik ilan ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or seferberlik ilan ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
seferberlik ilan edeceğim (first-person future indicative singular)
seferberlik ilan edeceksin (future indicative second-person singular)
seferberlik ilan edecek (future indicative singular third-person)
seferberlik ilan edeceğiz (first-person future indicative plural)
seferberlik ilan edeceksiniz (future indicative plural second-person)
seferberlik ilan edecekler (future indicative plural third-person)
seferberlik ilan etmişim (first-person inferential perfective singular)
seferberlik ilan etmişsin (inferential perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmiş (inferential perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmişiz (first-person inferential perfective plural)
seferberlik ilan etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmişler (inferential perfective plural third-person)
seferberlik ilan edermişim (aorist first-person inferential singular)
seferberlik ilan edermişsin (aorist inferential second-person singular)
seferberlik ilan edermiş (aorist inferential singular third-person)
seferberlik ilan edermişiz (aorist first-person inferential plural)
seferberlik ilan edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seferberlik ilan ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or seferberlik ilan edermişlar (aorist inferential plural third-person)
seferberlik ilan ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seferberlik ilan ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seferberlik ilan ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seferberlik ilan ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seferberlik ilan ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seferberlik ilan ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seferberlik ilan etsem (conditional first-person singular)
seferberlik ilan etsen (conditional second-person singular)
seferberlik ilan etse (conditional singular third-person)
seferberlik ilan etsek (conditional first-person plural)
seferberlik ilan etseniz (conditional plural second-person)
seferberlik ilan etseler (conditional plural third-person)
seferberlik ilan etseydim (conditional first-person perfective singular)
seferberlik ilan etseydin (conditional perfective second-person singular)
seferberlik ilan etseydi (conditional perfective singular third-person)
seferberlik ilan etseydik (conditional first-person perfective plural)
seferberlik ilan etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seferberlik ilan etseydiler (conditional perfective plural third-person)
seferberlik ilan edeyim (first-person optative singular)
seferberlik ilan edesin (optative second-person singular)
seferberlik ilan ede (optative singular third-person)
seferberlik ilan edelim (first-person optative plural)
seferberlik ilan edesiniz (optative plural second-person)
seferberlik ilan edeler (optative plural third-person)
seferberlik ilan etmekteyim (first-person progressive singular)
seferberlik ilan etmektesin (progressive second-person singular)
seferberlik ilan etmekte (progressive singular third-person)
seferberlik ilan etmekteyiz (first-person plural progressive)
seferberlik ilan etmektesiniz (plural progressive second-person)
seferberlik ilan etmekteler (plural progressive third-person)
seferberlik ilan etmeliyim (first-person necessitative singular)
seferberlik ilan etmelisin (necessitative second-person singular)
seferberlik ilan etmeli (necessitative singular third-person)
seferberlik ilan etmeliyiz (first-person necessitative plural)
seferberlik ilan etmelisiniz (necessitative plural second-person)
seferberlik ilan etmeliler (necessitative plural third-person)
seferberlik ilan et (imperative second-person singular)
seferberlik ilan etsin (imperative singular third-person)
seferberlik ilan edin (imperative plural second-person)
or seferberlik ilan ediniz (imperative plural second-person)
seferberlik ilan etsinler (imperative plural third-person)
seferberlik ilan eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seferberlik ilan eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
seferberlik ilan eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
seferberlik ilan eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seferberlik ilan eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seferberlik ilan ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seferberlik ilan ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seferberlik ilan ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seferberlik ilan ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seferberlik ilan ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seferberlik ilan ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seferberlik ilan ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seferberlik ilan ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seferberlik ilan ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seferberlik ilan etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
seferberlik ilan ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seferberlik ilan ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seferberlik ilan ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seferberlik ilan ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seferberlik ilan ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seferberlik ilan ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seferberlik ilan ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seferberlik ilan ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seferberlik ilan ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seferberlik ilan edecek miyim? (first-person future indicative singular)
seferberlik ilan edecek misin? (future indicative second-person singular)
seferberlik ilan edecek mi? (future indicative singular third-person)
seferberlik ilan edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seferberlik ilan edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seferberlik ilan edecekler mi? (future indicative plural third-person)
seferberlik ilan etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seferberlik ilan etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seferberlik ilan etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seferberlik ilan eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seferberlik ilan eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seferberlik ilan eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seferberlik ilan eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seferberlik ilan eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seferberlik ilan ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seferberlik ilan ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seferberlik ilan ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seferberlik ilan ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seferberlik ilan ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seferberlik ilan ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seferberlik ilan ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seferberlik ilan etsem mi? (conditional first-person singular)
seferberlik ilan etsen mi? (conditional second-person singular)
seferberlik ilan etse mi? (conditional singular third-person)
seferberlik ilan etsek mi? (conditional first-person plural)
seferberlik ilan etseniz mi? (conditional plural second-person)
seferberlik ilan etseler mi? (conditional plural third-person)
seferberlik ilan etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
seferberlik ilan etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
seferberlik ilan etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
seferberlik ilan etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
seferberlik ilan etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seferberlik ilan etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
seferberlik ilan etmekte misin? (progressive second-person singular)
seferberlik ilan etmekte mi? (progressive singular third-person)
seferberlik ilan etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
seferberlik ilan etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
seferberlik ilan etmekteler mi? (plural progressive third-person)
seferberlik ilan etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
seferberlik ilan etmeli misin? (necessitative second-person singular)
seferberlik ilan etmeli mi? (necessitative singular third-person)
seferberlik ilan etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seferberlik ilan etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seferberlik ilan etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
seferberlik ilan etmemek (infinitive negative)
seferberlik ilan etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
seferberlik ilan etmemiş (impersonal negative participle perfective)
seferberlik ilan etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
seferberlik ilan etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
seferberlik ilan etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
seferberlik ilan etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
seferberlik ilan etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
seferberlik ilan etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
seferberlik ilan etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
seferberlik ilan etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
seferberlik ilan etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
seferberlik ilan etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
seferberlik ilan etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
seferberlik ilan etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
seferberlik ilan etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
seferberlik ilan etmeme (negative noun-from-verb)
seferberlik ilan etmeyiş (adverbial negative)
seferberlik ilan etmem (aorist first-person indicative present singular)
seferberlik ilan etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
seferberlik ilan etmez (aorist indicative present singular third-person)
seferberlik ilan etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
seferberlik ilan etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
seferberlik ilan etmezler (aorist indicative plural present third-person)
seferberlik ilan etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seferberlik ilan etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seferberlik ilan etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
seferberlik ilan etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seferberlik ilan etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seferberlik ilan etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seferberlik ilan etmedim (first-person indicative past perfective singular)
seferberlik ilan etmedin (indicative past perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmedi (indicative past perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmedik (first-person indicative past perfective plural)
seferberlik ilan etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmediler (indicative past perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seferberlik ilan etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seferberlik ilan etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seferberlik ilan etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seferberlik ilan etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seferberlik ilan etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
seferberlik ilan etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
seferberlik ilan etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
seferberlik ilan etmeyecek (future indicative singular third-person)
seferberlik ilan etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
seferberlik ilan etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
seferberlik ilan etmeyecekler (future indicative plural third-person)
seferberlik ilan etmemişim (first-person inferential perfective singular)
seferberlik ilan etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmemiş (inferential perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
seferberlik ilan etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmemişler (inferential perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
seferberlik ilan etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
seferberlik ilan etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
seferberlik ilan etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
seferberlik ilan etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
seferberlik ilan etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
seferberlik ilan etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seferberlik ilan etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seferberlik ilan etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seferberlik ilan etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seferberlik ilan etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seferberlik ilan etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seferberlik ilan etmesem (conditional first-person singular)
seferberlik ilan etmesen (conditional second-person singular)
seferberlik ilan etmese (conditional singular third-person)
seferberlik ilan etmesek (conditional first-person plural)
seferberlik ilan etmeseniz (conditional plural second-person)
seferberlik ilan etmeseler (conditional plural third-person)
seferberlik ilan etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
seferberlik ilan etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
seferberlik ilan etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmeyeyim (first-person optative singular)
seferberlik ilan etmeyesin (optative second-person singular)
seferberlik ilan etmeye (optative singular third-person)
seferberlik ilan etmeyelim (first-person optative plural)
seferberlik ilan etmeyesiniz (optative plural second-person)
seferberlik ilan etmeyeler (optative plural third-person)
seferberlik ilan etmemekteyim (first-person progressive singular)
seferberlik ilan etmemektesin (progressive second-person singular)
seferberlik ilan etmemekte (progressive singular third-person)
seferberlik ilan etmemekteyiz (first-person plural progressive)
seferberlik ilan etmemektesiniz (plural progressive second-person)
seferberlik ilan etmemekteler (plural progressive third-person)
seferberlik ilan etmemeliyim (first-person necessitative singular)
seferberlik ilan etmemelisin (necessitative second-person singular)
seferberlik ilan etmemeli (necessitative singular third-person)
seferberlik ilan etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
seferberlik ilan etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
seferberlik ilan etmemeliler (necessitative plural third-person)
seferberlik ilan etme (imperative second-person singular)
seferberlik ilan etmesin (imperative singular third-person)
seferberlik ilan etmeyin (imperative plural second-person)
or seferberlik ilan etmeyiniz (imperative plural second-person)
seferberlik ilan etmesinler (imperative plural third-person)
seferberlik ilan etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seferberlik ilan etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
seferberlik ilan etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
seferberlik ilan etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seferberlik ilan etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
seferberlik ilan etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seferberlik ilan etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seferberlik ilan etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seferberlik ilan etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seferberlik ilan etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seferberlik ilan etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seferberlik ilan etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seferberlik ilan etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
seferberlik ilan etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
seferberlik ilan etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seferberlik ilan etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seferberlik ilan etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seferberlik ilan etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seferberlik ilan etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seferberlik ilan etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seferberlik ilan etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
seferberlik ilan etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
seferberlik ilan etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
seferberlik ilan etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
seferberlik ilan etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
seferberlik ilan etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
seferberlik ilan etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
seferberlik ilan etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
seferberlik ilan etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seferberlik ilan etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seferberlik ilan etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
seferberlik ilan etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seferberlik ilan etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
seferberlik ilan etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seferberlik ilan etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seferberlik ilan etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seferberlik ilan etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seferberlik ilan etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seferberlik ilan etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seferberlik ilan etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seferberlik ilan etmesem mi? (conditional first-person singular)
seferberlik ilan etmesen mi? (conditional second-person singular)
seferberlik ilan etmese mi? (conditional singular third-person)
seferberlik ilan etmesek mi? (conditional first-person plural)
seferberlik ilan etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
seferberlik ilan etmeseler mi? (conditional plural third-person)
seferberlik ilan etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
seferberlik ilan etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
seferberlik ilan etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
seferberlik ilan etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
seferberlik ilan etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
seferberlik ilan etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
seferberlik ilan etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
seferberlik ilan etmemekte misin? (progressive second-person singular)
seferberlik ilan etmemekte mi? (progressive singular third-person)
seferberlik ilan etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
seferberlik ilan etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
seferberlik ilan etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
seferberlik ilan etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
seferberlik ilan etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
seferberlik ilan etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
seferberlik ilan etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
seferberlik ilan etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
seferberlik ilan etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

seferberlik ilan ediyorlardı (or seferberlik ilan ediyordular)

seferberlik ilan ederlermiş (or seferberlik ilan edermişlar)

seferberlik ilan edin (or seferberlik ilan ediniz)

seferberlik ilan etmeyin (or seferberlik ilan etmeyiniz)


tutuklanmak

head

tutuklanmak (third-person singular simple present tutuklanır)

tutuklanır (present singular third-person)
tutuklanmak (infinitive)
tutuklanan (imperfective impersonal participle)
tutuklanmış (impersonal participle perfective)
tutuklanacak (impersonal participle prospective)
tutuklandığım (non-prospective participle personal)
tutuklandığın (non-prospective participle personal)
tutuklandığı (non-prospective participle personal)
tutuklandığımız (non-prospective participle personal)
tutuklandığınız (non-prospective participle personal)
tutuklandıkları (non-prospective participle personal)
tutuklanacağım (participle personal prospective)
tutuklanacağın (participle personal prospective)
tutuklanacağı (participle personal prospective)
tutuklanacağımız (participle personal prospective)
tutuklanacağınız (participle personal prospective)
tutuklanacakları (participle personal prospective)
tutuklanma (noun-from-verb)
tutuklanış (adverbial)
tutuklanırım (aorist first-person indicative present singular)
tutuklanırsın (aorist indicative present second-person singular)
tutuklanır (aorist indicative present singular third-person)
tutuklanırız (aorist first-person indicative plural present)
tutuklanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutuklanırlar (aorist indicative plural present third-person)
tutuklanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutuklanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutuklanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutuklanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutuklanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutuklanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutuklandım (first-person indicative past perfective singular)
tutuklandın (indicative past perfective second-person singular)
tutuklandı (indicative past perfective singular third-person)
tutuklandık (first-person indicative past perfective plural)
tutuklandınız (indicative past perfective plural second-person)
tutuklandılar (indicative past perfective plural third-person)
tutuklanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutuklanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutuklanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutuklanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutuklanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutuklanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tutuklanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklanacağım (first-person future indicative singular)
tutuklanacaksın (future indicative second-person singular)
tutuklanacak (future indicative singular third-person)
tutuklanacağız (first-person future indicative plural)
tutuklanacaksınız (future indicative plural second-person)
tutuklanacaklar (future indicative plural third-person)
tutuklanmışım (first-person inferential perfective singular)
tutuklanmışsın (inferential perfective second-person singular)
tutuklanmış (inferential perfective singular third-person)
tutuklanmışız (first-person inferential perfective plural)
tutuklanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tutuklanmışlar (inferential perfective plural third-person)
tutuklanırmışım (aorist first-person inferential singular)
tutuklanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutuklanırmış (aorist inferential singular third-person)
tutuklanırmışız (aorist first-person inferential plural)
tutuklanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutuklanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or tutuklanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
tutuklanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutuklanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutuklanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutuklanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutuklanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutuklanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tutuklansam (conditional first-person singular)
tutuklansan (conditional second-person singular)
tutuklansa (conditional singular third-person)
tutuklansak (conditional first-person plural)
tutuklansanız (conditional plural second-person)
tutuklansalar (conditional plural third-person)
tutuklansaydım (conditional first-person perfective singular)
tutuklansaydın (conditional perfective second-person singular)
tutuklansaydı (conditional perfective singular third-person)
tutuklansaydık (conditional first-person perfective plural)
tutuklansaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutuklansaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutuklanayım (first-person optative singular)
tutuklanasın (optative second-person singular)
tutuklana (optative singular third-person)
tutuklanalım (first-person optative plural)
tutuklanasınız (optative plural second-person)
tutuklanalar (optative plural third-person)
tutuklanmaktayım (first-person progressive singular)
tutuklanmaktasın (progressive second-person singular)
tutuklanmakta (progressive singular third-person)
tutuklanmaktayız (first-person plural progressive)
tutuklanmaktasınız (plural progressive second-person)
tutuklanmaktalar (plural progressive third-person)
tutuklanmalıyım (first-person necessitative singular)
tutuklanmalısın (necessitative second-person singular)
tutuklanmalı (necessitative singular third-person)
tutuklanmalıyız (first-person necessitative plural)
tutuklanmalısınız (necessitative plural second-person)
tutuklanmalılar (necessitative plural third-person)
tutuklan (imperative second-person singular)
tutuklansın (imperative singular third-person)
tutuklanın (imperative plural second-person)
tutuklansınlar (imperative plural third-person)
tutuklanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutuklanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutuklanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutuklanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutuklanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutuklanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutuklanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutuklanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutuklanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutuklanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutuklanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutuklanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutuklandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tutuklandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tutuklandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tutuklandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tutuklandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tutuklandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutuklanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutuklanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutuklanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutuklanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutuklanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutuklanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutuklanacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutuklanacak mı? (future indicative singular third-person)
tutuklanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutuklanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutuklanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutuklanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tutuklanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tutuklanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tutuklanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tutuklanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tutuklanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutuklanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tutuklanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tutuklanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tutuklanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tutuklanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutuklanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutuklanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutuklanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutuklanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutuklanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutuklanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutuklanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutuklansam mı? (conditional first-person singular)
tutuklansan mı? (conditional second-person singular)
tutuklansa mı? (conditional singular third-person)
tutuklansak mı? (conditional first-person plural)
tutuklansanız mı? (conditional plural second-person)
tutuklansalar mı? (conditional plural third-person)
tutuklansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutuklansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutuklansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutuklansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutuklansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutuklansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutuklanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutuklanmakta mısın? (progressive second-person singular)
tutuklanmakta mı? (progressive singular third-person)
tutuklanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutuklanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutuklanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutuklanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutuklanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutuklanmalı mı? (necessitative singular third-person)
tutuklanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutuklanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutuklanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tutuklanmamak (infinitive negative)
tutuklanmayan (imperfective impersonal negative participle)
tutuklanmamış (impersonal negative participle perfective)
tutuklanmayacak (impersonal negative participle prospective)
tutuklanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tutuklanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tutuklanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tutuklanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tutuklanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tutuklanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tutuklanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tutuklanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tutuklanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tutuklanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tutuklanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tutuklanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tutuklanmama (negative noun-from-verb)
tutuklanmayış (adverbial negative)
tutuklanmam (aorist first-person indicative present singular)
tutuklanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tutuklanmaz (aorist indicative present singular third-person)
tutuklanmayız (aorist first-person indicative plural present)
tutuklanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutuklanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tutuklanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutuklanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutuklanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutuklanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutuklanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutuklanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutuklanmadım (first-person indicative past perfective singular)
tutuklanmadın (indicative past perfective second-person singular)
tutuklanmadı (indicative past perfective singular third-person)
tutuklanmadık (first-person indicative past perfective plural)
tutuklanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tutuklanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tutuklanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutuklanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutuklanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutuklanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutuklanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutuklanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklanmayacağım (first-person future indicative singular)
tutuklanmayacaksın (future indicative second-person singular)
tutuklanmayacak (future indicative singular third-person)
tutuklanmayacağız (first-person future indicative plural)
tutuklanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tutuklanmayacaklar (future indicative plural third-person)
tutuklanmamışım (first-person inferential perfective singular)
tutuklanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tutuklanmamış (inferential perfective singular third-person)
tutuklanmamışız (first-person inferential perfective plural)
tutuklanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tutuklanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tutuklanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tutuklanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutuklanmazmış (aorist inferential singular third-person)
tutuklanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tutuklanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutuklanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tutuklanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutuklanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutuklanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutuklanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutuklanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutuklanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tutuklanmasam (conditional first-person singular)
tutuklanmasan (conditional second-person singular)
tutuklanmasa (conditional singular third-person)
tutuklanmasak (conditional first-person plural)
tutuklanmasanız (conditional plural second-person)
tutuklanmasalar (conditional plural third-person)
tutuklanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tutuklanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tutuklanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tutuklanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tutuklanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutuklanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutuklanmayayım (first-person optative singular)
tutuklanmayasın (optative second-person singular)
tutuklanmaya (optative singular third-person)
tutuklanmayalım (first-person optative plural)
tutuklanmayasınız (optative plural second-person)
tutuklanmayalar (optative plural third-person)
tutuklanmamaktayım (first-person progressive singular)
tutuklanmamaktasın (progressive second-person singular)
tutuklanmamakta (progressive singular third-person)
tutuklanmamaktayız (first-person plural progressive)
tutuklanmamaktasınız (plural progressive second-person)
tutuklanmamaktalar (plural progressive third-person)
tutuklanmamalıyım (first-person necessitative singular)
tutuklanmamalısın (necessitative second-person singular)
tutuklanmamalı (necessitative singular third-person)
tutuklanmamalıyız (first-person necessitative plural)
tutuklanmamalısınız (necessitative plural second-person)
tutuklanmamalılar (necessitative plural third-person)
tutuklanma (imperative second-person singular)
tutuklanmasın (imperative singular third-person)
tutuklanmayın (imperative plural second-person)
tutuklanmasınlar (imperative plural third-person)
tutuklanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutuklanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutuklanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutuklanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutuklanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutuklanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutuklanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutuklanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutuklanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutuklanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutuklanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutuklanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutuklanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tutuklanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tutuklanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tutuklanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tutuklanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tutuklanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutuklanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutuklanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutuklanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutuklanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutuklanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutuklanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutuklanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutuklanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tutuklanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutuklanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutuklanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutuklanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tutuklanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tutuklanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tutuklanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tutuklanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tutuklanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutuklanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tutuklanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tutuklanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tutuklanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tutuklanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutuklanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutuklanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutuklanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutuklanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutuklanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutuklanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutuklanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutuklanmasam mı? (conditional first-person singular)
tutuklanmasan mı? (conditional second-person singular)
tutuklanmasa mı? (conditional singular third-person)
tutuklanmasak mı? (conditional first-person plural)
tutuklanmasanız mı? (conditional plural second-person)
tutuklanmasalar mı? (conditional plural third-person)
tutuklanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutuklanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutuklanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutuklanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutuklanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutuklanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutuklanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutuklanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tutuklanmamakta mı? (progressive singular third-person)
tutuklanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutuklanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutuklanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutuklanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutuklanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutuklanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tutuklanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutuklanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutuklanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From tutukla- (“to arrest”) + -n (passive suffix).

af

(intransitive) passive of tutuklamak: to be arrested, to get arrested


inşa etme

second-person singular negative imperative of inşa etmek


yaşama

second-person singular negative imperative of yaşamak


ilgilenme

second-person singular negative imperative of ilgilenmek


toplama

second-person singular negative imperative of toplamak


susturma

second-person singular negative imperative of susturmak


bilme

second-person singular negative imperative of bilmek