abartılmak

abartılmak (third-person singular simple present abartılır)

abartılır (present singular third-person)
abartılmak (infinitive)
abartılan (imperfective impersonal participle)
abartılmış (impersonal participle perfective)
abartılacak (impersonal participle prospective)
abartıldığım (non-prospective participle personal)
abartıldığın (non-prospective participle personal)
abartıldığı (non-prospective participle personal)
abartıldığımız (non-prospective participle personal)
abartıldığınız (non-prospective participle personal)
abartıldıkları (non-prospective participle personal)
abartılacağım (participle personal prospective)
abartılacağın (participle personal prospective)
abartılacağı (participle personal prospective)
abartılacağımız (participle personal prospective)
abartılacağınız (participle personal prospective)
abartılacakları (participle personal prospective)
abartılma (noun-from-verb)
abartılış (adverbial)
abartılırım (aorist first-person indicative present singular)
abartılırsın (aorist indicative present second-person singular)
abartılır (aorist indicative present singular third-person)
abartılırız (aorist first-person indicative plural present)
abartılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
abartılırlar (aorist indicative plural present third-person)
abartılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abartılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abartılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abartılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abartılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abartılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abartıldım (first-person indicative past perfective singular)
abartıldın (indicative past perfective second-person singular)
abartıldı (indicative past perfective singular third-person)
abartıldık (first-person indicative past perfective plural)
abartıldınız (indicative past perfective plural second-person)
abartıldılar (indicative past perfective plural third-person)
abartılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abartılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abartılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abartılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abartılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abartılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or abartılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
abartılacağım (first-person future indicative singular)
abartılacaksın (future indicative second-person singular)
abartılacak (future indicative singular third-person)
abartılacağız (first-person future indicative plural)
abartılacaksınız (future indicative plural second-person)
abartılacaklar (future indicative plural third-person)
abartılmışım (first-person inferential perfective singular)
abartılmışsın (inferential perfective second-person singular)
abartılmış (inferential perfective singular third-person)
abartılmışız (first-person inferential perfective plural)
abartılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
abartılmışlar (inferential perfective plural third-person)
abartılırmışım (aorist first-person inferential singular)
abartılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
abartılırmış (aorist inferential singular third-person)
abartılırmışız (aorist first-person inferential plural)
abartılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abartılırlarmış (or abartılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
abartılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abartılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abartılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abartılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abartılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abartılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
abartılsam (conditional first-person singular)
abartılsan (conditional second-person singular)
abartılsa (conditional singular third-person)
abartılsak (conditional first-person plural)
abartılsanız (conditional plural second-person)
abartılsalar (conditional plural third-person)
abartılsaydım (conditional first-person perfective singular)
abartılsaydın (conditional perfective second-person singular)
abartılsaydı (conditional perfective singular third-person)
abartılsaydık (conditional first-person perfective plural)
abartılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
abartılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
abartılayım (first-person optative singular)
abartılasın (optative second-person singular)
abartıla (optative singular third-person)
abartılalım (first-person optative plural)
abartılasınız (optative plural second-person)
abartılalar (optative plural third-person)
abartılmaktayım (first-person progressive singular)
abartılmaktasın (progressive second-person singular)
abartılmakta (progressive singular third-person)
abartılmaktayız (first-person plural progressive)
abartılmaktasınız (plural progressive second-person)
abartılmaktalar (plural progressive third-person)
abartılmalıyım (first-person necessitative singular)
abartılmalısın (necessitative second-person singular)
abartılmalı (necessitative singular third-person)
abartılmalıyız (first-person necessitative plural)
abartılmalısınız (necessitative plural second-person)
abartılmalılar (necessitative plural third-person)
abartıl (imperative second-person singular)
abartılsın (imperative singular third-person)
abartılın (imperative plural second-person)
abartılsınlar (imperative plural third-person)
abartılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abartılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abartılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
abartılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abartılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abartılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abartılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abartılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abartılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abartılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abartılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abartılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abartıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abartıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abartıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abartıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abartıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abartıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abartılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abartılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abartılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abartılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abartılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abartılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abartılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abartılacak mısın? (future indicative second-person singular)
abartılacak mı? (future indicative singular third-person)
abartılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abartılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abartılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abartılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abartılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abartılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
abartılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abartılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abartılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abartılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abartılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abartılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abartılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abartılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abartılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abartılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abartılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abartılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abartılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abartılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abartılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abartılsam mı? (conditional first-person singular)
abartılsan mı? (conditional second-person singular)
abartılsa mı? (conditional singular third-person)
abartılsak mı? (conditional first-person plural)
abartılsanız mı? (conditional plural second-person)
abartılsalar mı? (conditional plural third-person)
abartılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abartılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abartılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abartılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abartılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abartılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abartılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
abartılmakta mısın? (progressive second-person singular)
abartılmakta mı? (progressive singular third-person)
abartılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
abartılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
abartılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
abartılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abartılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
abartılmalı mı? (necessitative singular third-person)
abartılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abartılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abartılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
abartılmamak (infinitive negative)
abartılmayan (imperfective impersonal negative participle)
abartılmamış (impersonal negative participle perfective)
abartılmayacak (impersonal negative participle prospective)
abartılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
abartılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
abartılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
abartılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
abartılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
abartılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
abartılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
abartılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
abartılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
abartılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
abartılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
abartılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
abartılmama (negative noun-from-verb)
abartılmayış (adverbial negative)
abartılmam (aorist first-person indicative present singular)
abartılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
abartılmaz (aorist indicative present singular third-person)
abartılmayız (aorist first-person indicative plural present)
abartılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
abartılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
abartılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abartılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abartılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abartılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abartılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abartılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abartılmadım (first-person indicative past perfective singular)
abartılmadın (indicative past perfective second-person singular)
abartılmadı (indicative past perfective singular third-person)
abartılmadık (first-person indicative past perfective plural)
abartılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
abartılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
abartılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abartılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abartılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abartılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abartılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abartılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
abartılmayacağım (first-person future indicative singular)
abartılmayacaksın (future indicative second-person singular)
abartılmayacak (future indicative singular third-person)
abartılmayacağız (first-person future indicative plural)
abartılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
abartılmayacaklar (future indicative plural third-person)
abartılmamışım (first-person inferential perfective singular)
abartılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
abartılmamış (inferential perfective singular third-person)
abartılmamışız (first-person inferential perfective plural)
abartılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
abartılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
abartılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
abartılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
abartılmazmış (aorist inferential singular third-person)
abartılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
abartılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abartılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
abartılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abartılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abartılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abartılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abartılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abartılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
abartılmasam (conditional first-person singular)
abartılmasan (conditional second-person singular)
abartılmasa (conditional singular third-person)
abartılmasak (conditional first-person plural)
abartılmasanız (conditional plural second-person)
abartılmasalar (conditional plural third-person)
abartılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
abartılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
abartılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
abartılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
abartılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abartılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abartılmayayım (first-person optative singular)
abartılmayasın (optative second-person singular)
abartılmaya (optative singular third-person)
abartılmayalım (first-person optative plural)
abartılmayasınız (optative plural second-person)
abartılmayalar (optative plural third-person)
abartılmamaktayım (first-person progressive singular)
abartılmamaktasın (progressive second-person singular)
abartılmamakta (progressive singular third-person)
abartılmamaktayız (first-person plural progressive)
abartılmamaktasınız (plural progressive second-person)
abartılmamaktalar (plural progressive third-person)
abartılmamalıyım (first-person necessitative singular)
abartılmamalısın (necessitative second-person singular)
abartılmamalı (necessitative singular third-person)
abartılmamalıyız (first-person necessitative plural)
abartılmamalısınız (necessitative plural second-person)
abartılmamalılar (necessitative plural third-person)
abartılma (imperative second-person singular)
abartılmasın (imperative singular third-person)
abartılmayın (imperative plural second-person)
abartılmasınlar (imperative plural third-person)
abartılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abartılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abartılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
abartılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abartılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abartılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abartılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abartılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abartılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abartılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abartılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abartılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abartılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abartılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abartılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abartılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abartılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abartılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abartılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abartılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abartılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abartılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abartılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abartılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abartılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abartılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abartılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
abartılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abartılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abartılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abartılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abartılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abartılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
abartılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abartılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abartılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abartılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abartılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abartılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abartılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abartılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abartılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abartılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abartılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abartılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abartılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abartılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abartılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abartılmasam mı? (conditional first-person singular)
abartılmasan mı? (conditional second-person singular)
abartılmasa mı? (conditional singular third-person)
abartılmasak mı? (conditional first-person plural)
abartılmasanız mı? (conditional plural second-person)
abartılmasalar mı? (conditional plural third-person)
abartılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abartılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abartılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abartılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abartılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abartılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abartılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
abartılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
abartılmamakta mı? (progressive singular third-person)
abartılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
abartılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
abartılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
abartılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abartılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
abartılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
abartılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abartılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abartılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


ant içmek

head

ant içmek (third-person singular simple present ant içer)

ant içer (present singular third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آند ایچمك (and içmek). Morphologically ant (“a drink of kumis and blood used in ancient Turkic oath-taking ceremonies”) + içmek (“to drink”).


tanı

second-person singular imperative of tanımak


acıktırmak

head

acıktırmak (third-person singular simple present acıktırır)

acıktırır (present singular third-person)
acıktırmak (infinitive)
acıktıran (imperfective impersonal participle)
acıktırmış (impersonal participle perfective)
acıktıracak (impersonal participle prospective)
acıktırtığım (non-prospective participle personal)
acıktırtığın (non-prospective participle personal)
acıktırtığı (non-prospective participle personal)
acıktırtığımız (non-prospective participle personal)
acıktırtığınız (non-prospective participle personal)
acıktırtıkları (non-prospective participle personal)
acıktıracağım (participle personal prospective)
acıktıracağın (participle personal prospective)
acıktıracağı (participle personal prospective)
acıktıracağımız (participle personal prospective)
acıktıracağınız (participle personal prospective)
acıktıracakları (participle personal prospective)
acıktırma (noun-from-verb)
acıktırış (adverbial)
acıktırırım (aorist first-person indicative present singular)
acıktırırsın (aorist indicative present second-person singular)
acıktırır (aorist indicative present singular third-person)
acıktırırız (aorist first-person indicative plural present)
acıktırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
acıktırırlar (aorist indicative plural present third-person)
acıktırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
acıktırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
acıktırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
acıktırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
acıktırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
acıktırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
acıktırtım (first-person indicative past perfective singular)
acıktırtın (indicative past perfective second-person singular)
acıktırtı (indicative past perfective singular third-person)
acıktırtık (first-person indicative past perfective plural)
acıktırtınız (indicative past perfective plural second-person)
acıktırtılar (indicative past perfective plural third-person)
acıktırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
acıktırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
acıktırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
acıktırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
acıktırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
acıktırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or acıktırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
acıktıracağım (first-person future indicative singular)
acıktıracaksın (future indicative second-person singular)
acıktıracak (future indicative singular third-person)
acıktıracağız (first-person future indicative plural)
acıktıracaksınız (future indicative plural second-person)
acıktıracaklar (future indicative plural third-person)
acıktırmışım (first-person inferential perfective singular)
acıktırmışsın (inferential perfective second-person singular)
acıktırmış (inferential perfective singular third-person)
acıktırmışız (first-person inferential perfective plural)
acıktırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
acıktırmışlar (inferential perfective plural third-person)
acıktırırmışım (aorist first-person inferential singular)
acıktırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
acıktırırmış (aorist inferential singular third-person)
acıktırırmışız (aorist first-person inferential plural)
acıktırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
acıktırırlarmış (or acıktırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
acıktırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
acıktırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
acıktırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
acıktırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
acıktırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
acıktırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
acıktırsam (conditional first-person singular)
acıktırsan (conditional second-person singular)
acıktırsa (conditional singular third-person)
acıktırsak (conditional first-person plural)
acıktırsanız (conditional plural second-person)
acıktırsalar (conditional plural third-person)
acıktırsaydım (conditional first-person perfective singular)
acıktırsaydın (conditional perfective second-person singular)
acıktırsaydı (conditional perfective singular third-person)
acıktırsaydık (conditional first-person perfective plural)
acıktırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
acıktırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
acıktırayım (first-person optative singular)
acıktırasın (optative second-person singular)
acıktıra (optative singular third-person)
acıktıralım (first-person optative plural)
acıktırasınız (optative plural second-person)
acıktıralar (optative plural third-person)
acıktırmaktayım (first-person progressive singular)
acıktırmaktasın (progressive second-person singular)
acıktırmakta (progressive singular third-person)
acıktırmaktayız (first-person plural progressive)
acıktırmaktasınız (plural progressive second-person)
acıktırmaktalar (plural progressive third-person)
acıktırmalıyım (first-person necessitative singular)
acıktırmalısın (necessitative second-person singular)
acıktırmalı (necessitative singular third-person)
acıktırmalıyız (first-person necessitative plural)
acıktırmalısınız (necessitative plural second-person)
acıktırmalılar (necessitative plural third-person)
acıktır (imperative second-person singular)
acıktırsın (imperative singular third-person)
acıktırın (imperative plural second-person)
acıktırsınlar (imperative plural third-person)
acıktırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
acıktırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
acıktırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
acıktırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
acıktırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
acıktırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
acıktırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
acıktırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
acıktırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
acıktırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
acıktırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
acıktırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
acıktırtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
acıktırtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
acıktırtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
acıktırtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
acıktırtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
acıktırtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
acıktırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
acıktırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
acıktırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
acıktırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
acıktırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
acıktırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
acıktıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
acıktıracak mısın? (future indicative second-person singular)
acıktıracak mı? (future indicative singular third-person)
acıktıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
acıktıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
acıktıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
acıktırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
acıktırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
acıktırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
acıktırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
acıktırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
acıktırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
acıktırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
acıktırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
acıktırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
acıktırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
acıktırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
acıktırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
acıktırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
acıktırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
acıktırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
acıktırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
acıktırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
acıktırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
acıktırsam mı? (conditional first-person singular)
acıktırsan mı? (conditional second-person singular)
acıktırsa mı? (conditional singular third-person)
acıktırsak mı? (conditional first-person plural)
acıktırsanız mı? (conditional plural second-person)
acıktırsalar mı? (conditional plural third-person)
acıktırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
acıktırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
acıktırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
acıktırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
acıktırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
acıktırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
acıktırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
acıktırmakta mısın? (progressive second-person singular)
acıktırmakta mı? (progressive singular third-person)
acıktırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
acıktırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
acıktırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
acıktırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
acıktırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
acıktırmalı mı? (necessitative singular third-person)
acıktırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
acıktırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
acıktırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
acıktırmamak (infinitive negative)
acıktırmayan (imperfective impersonal negative participle)
acıktırmamış (impersonal negative participle perfective)
acıktırmayacak (impersonal negative participle prospective)
acıktırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
acıktırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
acıktırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
acıktırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
acıktırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
acıktırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
acıktırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
acıktırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
acıktırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
acıktırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
acıktırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
acıktırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
acıktırmama (negative noun-from-verb)
acıktırmayış (adverbial negative)
acıktırmam (aorist first-person indicative present singular)
acıktırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
acıktırmaz (aorist indicative present singular third-person)
acıktırmayız (aorist first-person indicative plural present)
acıktırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
acıktırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
acıktırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
acıktırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
acıktırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
acıktırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
acıktırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
acıktırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
acıktırmadım (first-person indicative past perfective singular)
acıktırmadın (indicative past perfective second-person singular)
acıktırmadı (indicative past perfective singular third-person)
acıktırmadık (first-person indicative past perfective plural)
acıktırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
acıktırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
acıktırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
acıktırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
acıktırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
acıktırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
acıktırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
acıktırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
acıktırmayacağım (first-person future indicative singular)
acıktırmayacaksın (future indicative second-person singular)
acıktırmayacak (future indicative singular third-person)
acıktırmayacağız (first-person future indicative plural)
acıktırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
acıktırmayacaklar (future indicative plural third-person)
acıktırmamışım (first-person inferential perfective singular)
acıktırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
acıktırmamış (inferential perfective singular third-person)
acıktırmamışız (first-person inferential perfective plural)
acıktırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
acıktırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
acıktırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
acıktırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
acıktırmazmış (aorist inferential singular third-person)
acıktırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
acıktırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
acıktırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
acıktırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
acıktırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
acıktırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
acıktırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
acıktırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
acıktırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
acıktırmasam (conditional first-person singular)
acıktırmasan (conditional second-person singular)
acıktırmasa (conditional singular third-person)
acıktırmasak (conditional first-person plural)
acıktırmasanız (conditional plural second-person)
acıktırmasalar (conditional plural third-person)
acıktırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
acıktırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
acıktırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
acıktırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
acıktırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
acıktırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
acıktırmayayım (first-person optative singular)
acıktırmayasın (optative second-person singular)
acıktırmaya (optative singular third-person)
acıktırmayalım (first-person optative plural)
acıktırmayasınız (optative plural second-person)
acıktırmayalar (optative plural third-person)
acıktırmamaktayım (first-person progressive singular)
acıktırmamaktasın (progressive second-person singular)
acıktırmamakta (progressive singular third-person)
acıktırmamaktayız (first-person plural progressive)
acıktırmamaktasınız (plural progressive second-person)
acıktırmamaktalar (plural progressive third-person)
acıktırmamalıyım (first-person necessitative singular)
acıktırmamalısın (necessitative second-person singular)
acıktırmamalı (necessitative singular third-person)
acıktırmamalıyız (first-person necessitative plural)
acıktırmamalısınız (necessitative plural second-person)
acıktırmamalılar (necessitative plural third-person)
acıktırma (imperative second-person singular)
acıktırmasın (imperative singular third-person)
acıktırmayın (imperative plural second-person)
acıktırmasınlar (imperative plural third-person)
acıktırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
acıktırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
acıktırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
acıktırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
acıktırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
acıktırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
acıktırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
acıktırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
acıktırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
acıktırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
acıktırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
acıktırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
acıktırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
acıktırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
acıktırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
acıktırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
acıktırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
acıktırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
acıktırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
acıktırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
acıktırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
acıktırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
acıktırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
acıktırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
acıktırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
acıktırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
acıktırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
acıktırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
acıktırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
acıktırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
acıktırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
acıktırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
acıktırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
acıktırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
acıktırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
acıktırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
acıktırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
acıktırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
acıktırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
acıktırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
acıktırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
acıktırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
acıktırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
acıktırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
acıktırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
acıktırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
acıktırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
acıktırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
acıktırmasam mı? (conditional first-person singular)
acıktırmasan mı? (conditional second-person singular)
acıktırmasa mı? (conditional singular third-person)
acıktırmasak mı? (conditional first-person plural)
acıktırmasanız mı? (conditional plural second-person)
acıktırmasalar mı? (conditional plural third-person)
acıktırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
acıktırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
acıktırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
acıktırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
acıktırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
acıktırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
acıktırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
acıktırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
acıktırmamakta mı? (progressive singular third-person)
acıktırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
acıktırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
acıktırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
acıktırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
acıktırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
acıktırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
acıktırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
acıktırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
acıktırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From the radix acık-, the syllable -tır, and the nominative ending -mak.


harcanmak

head

harcanmak (third-person singular simple present harcanır)

harcanır (present singular third-person)


sağlanmak

sağlanmak (third-person singular simple present sağlanır)

sağlanır (present singular third-person)


unutulmak

unutulmak (third-person singular simple present unutulur)

unutulur (present singular third-person)

1936 April 1, subheadline in Ulusal Birlik, page 2

(please add an English translation of this quotation)

Unutulmaması lâzım gelen bir nokta varsa, o da her şeyin merkezinde Alman siyaseti mevcut olduğudur


doğrulanmak

doğrulanmak (third-person singular simple present doğrulanır)

doğrulanır (present singular third-person)


döndürülmek

döndürülmek (third-person singular simple present döndürülür)

döndürülür (present singular third-person)


yazılmak

yazılmak (third-person singular simple present yazılır)


dövülmek

dövülmek (third-person singular simple present dövülür)


beklenmek

beklenmek (third-person singular simple present beklenir)

beklenir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish بكلنمك (beklenmek).


çalınmak

çalınmak (third-person singular simple present çalınır)

"Kapı çalındı!!" diye çığlıklarla haykırınca koştuk ve bir de ne görelim? Kapı çalınmıştı! - When [he/she/it] exclaimed screamingly "The door has been rung!!", we run and what do you expect us to see? The door had been stolen! (Sentence with a wordplay, where çalınmak means rung and stolen.)


vurulmak

vurulmak (third-person singular simple present vurulur)

passive of vurmak: to be hit, struck, shot, etc.


silinmek

silinmek (third-person singular simple present silinir)


okunmak

okunmak (third-person singular simple present okunur)


okşanmak

okşanmak (third-person singular simple present okşanır)


onarılmak

onarılmak (third-person singular simple present onarılır)

onarılır (present singular third-person)


esinlemek

esinlemek (third-person singular simple present esinler)

esinler (present singular third-person)
esinlemek (infinitive)
esinleyen (imperfective impersonal participle)
esinlemiş (impersonal participle perfective)
esinleyecek (impersonal participle prospective)
esinlediğim (non-prospective participle personal)
esinlediğin (non-prospective participle personal)
esinlediği (non-prospective participle personal)
esinlediğimiz (non-prospective participle personal)
esinlediğiniz (non-prospective participle personal)
esinledikleri (non-prospective participle personal)
esinleyeceğim (participle personal prospective)
esinleyeceğin (participle personal prospective)
esinleyeceği (participle personal prospective)
esinleyeceğimiz (participle personal prospective)
esinleyeceğiniz (participle personal prospective)
esinleyecekleri (participle personal prospective)
esinleme (noun-from-verb)
esinleyiş (adverbial)
esinlerim (aorist first-person indicative present singular)
esinlersin (aorist indicative present second-person singular)
esinler (aorist indicative present singular third-person)
esinleriz (aorist first-person indicative plural present)
esinlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
esinlerler (aorist indicative plural present third-person)
esinliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
esinliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
esinliyor (imperfective indicative present singular third-person)
esinliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
esinliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
esinliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
esinledim (first-person indicative past perfective singular)
esinledin (indicative past perfective second-person singular)
esinledi (indicative past perfective singular third-person)
esinledik (first-person indicative past perfective plural)
esinlediniz (indicative past perfective plural second-person)
esinlediler (indicative past perfective plural third-person)
esinliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
esinliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
esinliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
esinliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
esinliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
esinliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
esinleyeceğim (first-person future indicative singular)
esinleyeceksin (future indicative second-person singular)
esinleyecek (future indicative singular third-person)
esinleyeceğiz (first-person future indicative plural)
esinleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
esinleyecekler (future indicative plural third-person)
esinlemişim (first-person inferential perfective singular)
esinlemişsin (inferential perfective second-person singular)
esinlemiş (inferential perfective singular third-person)
esinlemişiz (first-person inferential perfective plural)
esinlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
esinlemişler (inferential perfective plural third-person)
esinlermişim (aorist first-person inferential singular)
esinlermişsin (aorist inferential second-person singular)
esinlermiş (aorist inferential singular third-person)
esinlermişiz (aorist first-person inferential plural)
esinlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
esinlermişler (aorist inferential plural third-person)
esinliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
esinliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
esinliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
esinliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
esinliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
esinliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
esinlesem (conditional first-person singular)
esinlesen (conditional second-person singular)
esinlese (conditional singular third-person)
esinlesek (conditional first-person plural)
esinleseniz (conditional plural second-person)
esinleseler (conditional plural third-person)
esinleseydim (conditional first-person perfective singular)
esinleseydin (conditional perfective second-person singular)
esinleseydi (conditional perfective singular third-person)
esinleseydik (conditional first-person perfective plural)
esinleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
esinleseydiler (conditional perfective plural third-person)
esinleyeyim (first-person optative singular)
esinleyesin (optative second-person singular)
esinleye (optative singular third-person)
esinleyelim (first-person optative plural)
esinleyesiniz (optative plural second-person)
esinleyeler (optative plural third-person)
esinlemekteyim (first-person progressive singular)
esinlemektesin (progressive second-person singular)
esinlemekte (progressive singular third-person)
esinlemekteyiz (first-person plural progressive)
esinlemektesiniz (plural progressive second-person)
esinlemekteler (plural progressive third-person)
esinlemeliyim (first-person necessitative singular)
esinlemelisin (necessitative second-person singular)
esinlemeli (necessitative singular third-person)
esinlemeliyiz (first-person necessitative plural)
esinlemelisiniz (necessitative plural second-person)
esinlemeliler (necessitative plural third-person)
esinle (imperative second-person singular)
esinlesin (imperative singular third-person)
esinleyin (imperative plural second-person)
esinlesinler (imperative plural third-person)
esinler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
esinler misin? (aorist indicative present second-person singular)
esinler mi? (aorist indicative present singular third-person)
esinler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
esinler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
esinlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
esinliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
esinliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
esinliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
esinliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
esinliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
esinliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
esinledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
esinledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
esinledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
esinledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
esinlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
esinlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
esinliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
esinliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
esinliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
esinliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
esinliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
esinliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
esinleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
esinleyecek misin? (future indicative second-person singular)
esinleyecek mi? (future indicative singular third-person)
esinleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
esinleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
esinleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
esinlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
esinlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
esinlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
esinlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
esinlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
esinlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
esinler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
esinler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
esinler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
esinler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
esinler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
esinlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
esinliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
esinliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
esinliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
esinliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
esinliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
esinliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
esinlesem mi? (conditional first-person singular)
esinlesen mi? (conditional second-person singular)
esinlese mi? (conditional singular third-person)
esinlesek mi? (conditional first-person plural)
esinleseniz mi? (conditional plural second-person)
esinleseler mi? (conditional plural third-person)
esinlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
esinlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
esinlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
esinlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
esinlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
esinleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
esinlemekte miyim? (first-person progressive singular)
esinlemekte misin? (progressive second-person singular)
esinlemekte mi? (progressive singular third-person)
esinlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
esinlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
esinlemekteler mi? (plural progressive third-person)
esinlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
esinlemeli misin? (necessitative second-person singular)
esinlemeli mi? (necessitative singular third-person)
esinlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
esinlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
esinlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
esinlememek (infinitive negative)
esinlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
esinlememiş (impersonal negative participle perfective)
esinlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
esinlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
esinlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
esinlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
esinlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
esinlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
esinlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
esinlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
esinlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
esinlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
esinlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
esinlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
esinlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
esinlememe (negative noun-from-verb)
esinlemeyiş (adverbial negative)
esinlemem (aorist first-person indicative present singular)
esinlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
esinlemez (aorist indicative present singular third-person)
esinlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
esinlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
esinlemezler (aorist indicative plural present third-person)
esinlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
esinlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
esinlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
esinlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
esinlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
esinlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
esinlemedim (first-person indicative past perfective singular)
esinlemedin (indicative past perfective second-person singular)
esinlemedi (indicative past perfective singular third-person)
esinlemedik (first-person indicative past perfective plural)
esinlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
esinlemediler (indicative past perfective plural third-person)
esinlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
esinlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
esinlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
esinlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
esinlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
esinlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
esinlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
esinlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
esinlemeyecek (future indicative singular third-person)
esinlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
esinlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
esinlemeyecekler (future indicative plural third-person)
esinlememişim (first-person inferential perfective singular)
esinlememişsin (inferential perfective second-person singular)
esinlememiş (inferential perfective singular third-person)
esinlememişiz (first-person inferential perfective plural)
esinlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
esinlememişler (inferential perfective plural third-person)
esinlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
esinlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
esinlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
esinlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
esinlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
esinlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
esinlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
esinlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
esinlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
esinlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
esinlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
esinlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
esinlemesem (conditional first-person singular)
esinlemesen (conditional second-person singular)
esinlemese (conditional singular third-person)
esinlemesek (conditional first-person plural)
esinlemeseniz (conditional plural second-person)
esinlemeseler (conditional plural third-person)
esinlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
esinlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
esinlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
esinlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
esinlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
esinlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
esinlemeyeyim (first-person optative singular)
esinlemeyesin (optative second-person singular)
esinlemeye (optative singular third-person)
esinlemeyelim (first-person optative plural)
esinlemeyesiniz (optative plural second-person)
esinlemeyeler (optative plural third-person)
esinlememekteyim (first-person progressive singular)
esinlememektesin (progressive second-person singular)
esinlememekte (progressive singular third-person)
esinlememekteyiz (first-person plural progressive)
esinlememektesiniz (plural progressive second-person)
esinlememekteler (plural progressive third-person)
esinlememeliyim (first-person necessitative singular)
esinlememelisin (necessitative second-person singular)
esinlememeli (necessitative singular third-person)
esinlememeliyiz (first-person necessitative plural)
esinlememelisiniz (necessitative plural second-person)
esinlememeliler (necessitative plural third-person)
esinleme (imperative second-person singular)
esinlemesin (imperative singular third-person)
esinlemeyin (imperative plural second-person)
esinlemesinler (imperative plural third-person)
esinlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
esinlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
esinlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
esinlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
esinlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
esinlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
esinlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
esinlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
esinlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
esinlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
esinlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
esinlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
esinlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
esinlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
esinlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
esinlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
esinlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
esinlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
esinlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
esinlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
esinlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
esinlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
esinlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
esinlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
esinlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
esinlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
esinlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
esinlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
esinlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
esinlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
esinlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
esinlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
esinlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
esinlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
esinlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
esinlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
esinlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
esinlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
esinlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
esinlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
esinlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
esinlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
esinlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
esinlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
esinlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
esinlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
esinlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
esinlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
esinlemesem mi? (conditional first-person singular)
esinlemesen mi? (conditional second-person singular)
esinlemese mi? (conditional singular third-person)
esinlemesek mi? (conditional first-person plural)
esinlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
esinlemeseler mi? (conditional plural third-person)
esinlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
esinlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
esinlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
esinlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
esinlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
esinlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
esinlememekte miyim? (first-person progressive singular)
esinlememekte misin? (progressive second-person singular)
esinlememekte mi? (progressive singular third-person)
esinlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
esinlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
esinlememekteler mi? (plural progressive third-person)
esinlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
esinlememeli misin? (necessitative second-person singular)
esinlememeli mi? (necessitative singular third-person)
esinlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
esinlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
esinlememeliler mi? (necessitative plural third-person)


esinlenmek

esinlenmek (third-person singular simple present esinlenir)

esinlenir (present singular third-person)
esinlenmek (infinitive)
esinlenen (imperfective impersonal participle)
esinlenmiş (impersonal participle perfective)
esinlenecek (impersonal participle prospective)
esinlendiğim (non-prospective participle personal)
esinlendiğin (non-prospective participle personal)
esinlendiği (non-prospective participle personal)
esinlendiğimiz (non-prospective participle personal)
esinlendiğiniz (non-prospective participle personal)
esinlendikleri (non-prospective participle personal)
esinleneceğim (participle personal prospective)
esinleneceğin (participle personal prospective)
esinleneceği (participle personal prospective)
esinleneceğimiz (participle personal prospective)
esinleneceğiniz (participle personal prospective)
esinlenecekleri (participle personal prospective)
esinlenme (noun-from-verb)
esinleniş (adverbial)
esinlenirim (aorist first-person indicative present singular)
esinlenirsin (aorist indicative present second-person singular)
esinlenir (aorist indicative present singular third-person)
esinleniriz (aorist first-person indicative plural present)
esinlenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
esinlenirler (aorist indicative plural present third-person)
esinleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
esinleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
esinleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
esinleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
esinleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
esinleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
esinlendim (first-person indicative past perfective singular)
esinlendin (indicative past perfective second-person singular)
esinlendi (indicative past perfective singular third-person)
esinlendik (first-person indicative past perfective plural)
esinlendiniz (indicative past perfective plural second-person)
esinlendiler (indicative past perfective plural third-person)
esinleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
esinleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
esinleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
esinleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
esinleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
esinleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or esinleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
esinleneceğim (first-person future indicative singular)
esinleneceksin (future indicative second-person singular)
esinlenecek (future indicative singular third-person)
esinleneceğiz (first-person future indicative plural)
esinleneceksiniz (future indicative plural second-person)
esinlenecekler (future indicative plural third-person)
esinlenmişim (first-person inferential perfective singular)
esinlenmişsin (inferential perfective second-person singular)
esinlenmiş (inferential perfective singular third-person)
esinlenmişiz (first-person inferential perfective plural)
esinlenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
esinlenmişler (inferential perfective plural third-person)
esinlenirmişim (aorist first-person inferential singular)
esinlenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
esinlenirmiş (aorist inferential singular third-person)
esinlenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
esinlenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
esinlenirlermiş (or esinlenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
esinleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
esinleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
esinleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
esinleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
esinleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
esinleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
esinlensem (conditional first-person singular)
esinlensen (conditional second-person singular)
esinlense (conditional singular third-person)
esinlensek (conditional first-person plural)
esinlenseniz (conditional plural second-person)
esinlenseler (conditional plural third-person)
esinlenseydim (conditional first-person perfective singular)
esinlenseydin (conditional perfective second-person singular)
esinlenseydi (conditional perfective singular third-person)
esinlenseydik (conditional first-person perfective plural)
esinlenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
esinlenseydiler (conditional perfective plural third-person)
esinleneyim (first-person optative singular)
esinlenesin (optative second-person singular)
esinlene (optative singular third-person)
esinlenelim (first-person optative plural)
esinlenesiniz (optative plural second-person)
esinleneler (optative plural third-person)
esinlenmekteyim (first-person progressive singular)
esinlenmektesin (progressive second-person singular)
esinlenmekte (progressive singular third-person)
esinlenmekteyiz (first-person plural progressive)
esinlenmektesiniz (plural progressive second-person)
esinlenmekteler (plural progressive third-person)
esinlenmeliyim (first-person necessitative singular)
esinlenmelisin (necessitative second-person singular)
esinlenmeli (necessitative singular third-person)
esinlenmeliyiz (first-person necessitative plural)
esinlenmelisiniz (necessitative plural second-person)
esinlenmeliler (necessitative plural third-person)
esinlen (imperative second-person singular)
esinlensin (imperative singular third-person)
esinlenin (imperative plural second-person)
esinlensinler (imperative plural third-person)
esinlenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
esinlenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
esinlenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
esinlenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
esinlenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
esinlenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
esinleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
esinleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
esinleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
esinleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
esinleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
esinleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
esinlendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
esinlendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
esinlendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
esinlendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
esinlendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
esinlendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
esinleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
esinleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
esinleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
esinleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
esinleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
esinleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
esinlenecek miyim? (first-person future indicative singular)
esinlenecek misin? (future indicative second-person singular)
esinlenecek mi? (future indicative singular third-person)
esinlenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
esinlenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
esinlenecekler mi? (future indicative plural third-person)
esinlenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
esinlenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
esinlenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
esinlenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
esinlenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
esinlenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
esinlenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
esinlenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
esinlenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
esinlenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
esinlenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
esinlenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
esinleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
esinleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
esinleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
esinleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
esinleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
esinleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
esinlensem mi? (conditional first-person singular)
esinlensen mi? (conditional second-person singular)
esinlense mi? (conditional singular third-person)
esinlensek mi? (conditional first-person plural)
esinlenseniz mi? (conditional plural second-person)
esinlenseler mi? (conditional plural third-person)
esinlense miydim? (conditional first-person perfective singular)
esinlense miydin? (conditional perfective second-person singular)
esinlense miydi? (conditional perfective singular third-person)
esinlense miydik? (conditional first-person perfective plural)
esinlense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
esinlenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
esinlenmekte miyim? (first-person progressive singular)
esinlenmekte misin? (progressive second-person singular)
esinlenmekte mi? (progressive singular third-person)
esinlenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
esinlenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
esinlenmekteler mi? (plural progressive third-person)
esinlenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
esinlenmeli misin? (necessitative second-person singular)
esinlenmeli mi? (necessitative singular third-person)
esinlenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
esinlenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
esinlenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
esinlenmemek (infinitive negative)
esinlenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
esinlenmemiş (impersonal negative participle perfective)
esinlenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
esinlenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
esinlenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
esinlenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
esinlenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
esinlenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
esinlenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
esinlenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
esinlenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
esinlenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
esinlenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
esinlenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
esinlenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
esinlenmeme (negative noun-from-verb)
esinlenmeyiş (adverbial negative)
esinlenmem (aorist first-person indicative present singular)
esinlenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
esinlenmez (aorist indicative present singular third-person)
esinlenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
esinlenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
esinlenmezler (aorist indicative plural present third-person)
esinlenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
esinlenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
esinlenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
esinlenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
esinlenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
esinlenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
esinlenmedim (first-person indicative past perfective singular)
esinlenmedin (indicative past perfective second-person singular)
esinlenmedi (indicative past perfective singular third-person)
esinlenmedik (first-person indicative past perfective plural)
esinlenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
esinlenmediler (indicative past perfective plural third-person)
esinlenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
esinlenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
esinlenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
esinlenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
esinlenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
esinlenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
esinlenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
esinlenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
esinlenmeyecek (future indicative singular third-person)
esinlenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
esinlenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
esinlenmeyecekler (future indicative plural third-person)
esinlenmemişim (first-person inferential perfective singular)
esinlenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
esinlenmemiş (inferential perfective singular third-person)
esinlenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
esinlenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
esinlenmemişler (inferential perfective plural third-person)
esinlenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
esinlenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
esinlenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
esinlenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
esinlenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
esinlenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
esinlenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
esinlenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
esinlenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
esinlenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
esinlenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
esinlenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
esinlenmesem (conditional first-person singular)
esinlenmesen (conditional second-person singular)
esinlenmese (conditional singular third-person)
esinlenmesek (conditional first-person plural)
esinlenmeseniz (conditional plural second-person)
esinlenmeseler (conditional plural third-person)
esinlenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
esinlenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
esinlenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
esinlenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
esinlenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
esinlenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
esinlenmeyeyim (first-person optative singular)
esinlenmeyesin (optative second-person singular)
esinlenmeye (optative singular third-person)
esinlenmeyelim (first-person optative plural)
esinlenmeyesiniz (optative plural second-person)
esinlenmeyeler (optative plural third-person)
esinlenmemekteyim (first-person progressive singular)
esinlenmemektesin (progressive second-person singular)
esinlenmemekte (progressive singular third-person)
esinlenmemekteyiz (first-person plural progressive)
esinlenmemektesiniz (plural progressive second-person)
esinlenmemekteler (plural progressive third-person)
esinlenmemeliyim (first-person necessitative singular)
esinlenmemelisin (necessitative second-person singular)
esinlenmemeli (necessitative singular third-person)
esinlenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
esinlenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
esinlenmemeliler (necessitative plural third-person)
esinlenme (imperative second-person singular)
esinlenmesin (imperative singular third-person)
esinlenmeyin (imperative plural second-person)
esinlenmesinler (imperative plural third-person)
esinlenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
esinlenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
esinlenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
esinlenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
esinlenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
esinlenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
esinlenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
esinlenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
esinlenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
esinlenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
esinlenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
esinlenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
esinlenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
esinlenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
esinlenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
esinlenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
esinlenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
esinlenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
esinlenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
esinlenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
esinlenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
esinlenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
esinlenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
esinlenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
esinlenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
esinlenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
esinlenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
esinlenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
esinlenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
esinlenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
esinlenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
esinlenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
esinlenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
esinlenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
esinlenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
esinlenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
esinlenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
esinlenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
esinlenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
esinlenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
esinlenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
esinlenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
esinlenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
esinlenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
esinlenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
esinlenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
esinlenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
esinlenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
esinlenmesem mi? (conditional first-person singular)
esinlenmesen mi? (conditional second-person singular)
esinlenmese mi? (conditional singular third-person)
esinlenmesek mi? (conditional first-person plural)
esinlenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
esinlenmeseler mi? (conditional plural third-person)
esinlenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
esinlenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
esinlenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
esinlenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
esinlenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
esinlenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
esinlenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
esinlenmemekte misin? (progressive second-person singular)
esinlenmemekte mi? (progressive singular third-person)
esinlenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
esinlenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
esinlenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
esinlenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
esinlenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
esinlenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
esinlenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
esinlenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
esinlenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)