kıskanmak

kıskanmak (third-person singular simple present kıskanır)

kıskanır (present singular third-person)
kıskanmak (infinitive)
kıskanan (imperfective impersonal participle)
kıskanmış (impersonal participle perfective)
kıskanacak (impersonal participle prospective)
kıskandığım (non-prospective participle personal)
kıskandığın (non-prospective participle personal)
kıskandığı (non-prospective participle personal)
kıskandığımız (non-prospective participle personal)
kıskandığınız (non-prospective participle personal)
kıskandıkları (non-prospective participle personal)
kıskanacağım (participle personal prospective)
kıskanacağın (participle personal prospective)
kıskanacağı (participle personal prospective)
kıskanacağımız (participle personal prospective)
kıskanacağınız (participle personal prospective)
kıskanacakları (participle personal prospective)
kıskanma (noun-from-verb)
kıskanış (adverbial)
kıskanırım (aorist first-person indicative present singular)
kıskanırsın (aorist indicative present second-person singular)
kıskanır (aorist indicative present singular third-person)
kıskanırız (aorist first-person indicative plural present)
kıskanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kıskanırlar (aorist indicative plural present third-person)
kıskanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kıskanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kıskanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kıskanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kıskanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kıskanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kıskandım (first-person indicative past perfective singular)
kıskandın (indicative past perfective second-person singular)
kıskandı (indicative past perfective singular third-person)
kıskandık (first-person indicative past perfective plural)
kıskandınız (indicative past perfective plural second-person)
kıskandılar (indicative past perfective plural third-person)
kıskanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kıskanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kıskanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kıskanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kıskanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kıskanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kıskanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kıskanacağım (first-person future indicative singular)
kıskanacaksın (future indicative second-person singular)
kıskanacak (future indicative singular third-person)
kıskanacağız (first-person future indicative plural)
kıskanacaksınız (future indicative plural second-person)
kıskanacaklar (future indicative plural third-person)
kıskanmışım (first-person inferential perfective singular)
kıskanmışsın (inferential perfective second-person singular)
kıskanmış (inferential perfective singular third-person)
kıskanmışız (first-person inferential perfective plural)
kıskanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kıskanmışlar (inferential perfective plural third-person)
kıskanırmışım (aorist first-person inferential singular)
kıskanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kıskanırmış (aorist inferential singular third-person)
kıskanırmışız (aorist first-person inferential plural)
kıskanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kıskanırlarmış (or kıskanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kıskanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kıskanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kıskanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kıskanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kıskanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kıskanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kıskansam (conditional first-person singular)
kıskansan (conditional second-person singular)
kıskansa (conditional singular third-person)
kıskansak (conditional first-person plural)
kıskansanız (conditional plural second-person)
kıskansalar (conditional plural third-person)
kıskansaydım (conditional first-person perfective singular)
kıskansaydın (conditional perfective second-person singular)
kıskansaydı (conditional perfective singular third-person)
kıskansaydık (conditional first-person perfective plural)
kıskansaydınız (conditional perfective plural second-person)
kıskansaydılar (conditional perfective plural third-person)
kıskanayım (first-person optative singular)
kıskanasın (optative second-person singular)
kıskana (optative singular third-person)
kıskanalım (first-person optative plural)
kıskanasınız (optative plural second-person)
kıskanalar (optative plural third-person)
kıskanmaktayım (first-person progressive singular)
kıskanmaktasın (progressive second-person singular)
kıskanmakta (progressive singular third-person)
kıskanmaktayız (first-person plural progressive)
kıskanmaktasınız (plural progressive second-person)
kıskanmaktalar (plural progressive third-person)
kıskanmalıyım (first-person necessitative singular)
kıskanmalısın (necessitative second-person singular)
kıskanmalı (necessitative singular third-person)
kıskanmalıyız (first-person necessitative plural)
kıskanmalısınız (necessitative plural second-person)
kıskanmalılar (necessitative plural third-person)
kıskan (imperative second-person singular)
kıskansın (imperative singular third-person)
kıskanın (imperative plural second-person)
kıskansınlar (imperative plural third-person)
kıskanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kıskanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kıskanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kıskanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kıskanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kıskanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kıskanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kıskanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kıskanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kıskanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kıskanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kıskanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kıskandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kıskandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kıskandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kıskandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kıskandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kıskandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kıskanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kıskanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kıskanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kıskanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kıskanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kıskanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kıskanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kıskanacak mısın? (future indicative second-person singular)
kıskanacak mı? (future indicative singular third-person)
kıskanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kıskanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kıskanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kıskanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kıskanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kıskanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kıskanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kıskanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kıskanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kıskanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kıskanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kıskanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kıskanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kıskanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kıskanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kıskanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kıskanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kıskanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kıskanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kıskanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kıskanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kıskansam mı? (conditional first-person singular)
kıskansan mı? (conditional second-person singular)
kıskansa mı? (conditional singular third-person)
kıskansak mı? (conditional first-person plural)
kıskansanız mı? (conditional plural second-person)
kıskansalar mı? (conditional plural third-person)
kıskansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kıskansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kıskansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kıskansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kıskansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kıskansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kıskanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kıskanmakta mısın? (progressive second-person singular)
kıskanmakta mı? (progressive singular third-person)
kıskanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kıskanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kıskanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kıskanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kıskanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kıskanmalı mı? (necessitative singular third-person)
kıskanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kıskanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kıskanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kıskanmamak (infinitive negative)
kıskanmayan (imperfective impersonal negative participle)
kıskanmamış (impersonal negative participle perfective)
kıskanmayacak (impersonal negative participle prospective)
kıskanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kıskanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kıskanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kıskanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kıskanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kıskanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kıskanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kıskanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kıskanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kıskanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kıskanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kıskanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kıskanmama (negative noun-from-verb)
kıskanmayış (adverbial negative)
kıskanmam (aorist first-person indicative present singular)
kıskanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kıskanmaz (aorist indicative present singular third-person)
kıskanmayız (aorist first-person indicative plural present)
kıskanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kıskanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kıskanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kıskanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kıskanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kıskanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kıskanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kıskanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kıskanmadım (first-person indicative past perfective singular)
kıskanmadın (indicative past perfective second-person singular)
kıskanmadı (indicative past perfective singular third-person)
kıskanmadık (first-person indicative past perfective plural)
kıskanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kıskanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kıskanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kıskanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kıskanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kıskanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kıskanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kıskanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kıskanmayacağım (first-person future indicative singular)
kıskanmayacaksın (future indicative second-person singular)
kıskanmayacak (future indicative singular third-person)
kıskanmayacağız (first-person future indicative plural)
kıskanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kıskanmayacaklar (future indicative plural third-person)
kıskanmamışım (first-person inferential perfective singular)
kıskanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kıskanmamış (inferential perfective singular third-person)
kıskanmamışız (first-person inferential perfective plural)
kıskanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kıskanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kıskanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kıskanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kıskanmazmış (aorist inferential singular third-person)
kıskanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kıskanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kıskanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kıskanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kıskanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kıskanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kıskanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kıskanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kıskanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kıskanmasam (conditional first-person singular)
kıskanmasan (conditional second-person singular)
kıskanmasa (conditional singular third-person)
kıskanmasak (conditional first-person plural)
kıskanmasanız (conditional plural second-person)
kıskanmasalar (conditional plural third-person)
kıskanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kıskanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kıskanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kıskanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kıskanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kıskanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kıskanmayayım (first-person optative singular)
kıskanmayasın (optative second-person singular)
kıskanmaya (optative singular third-person)
kıskanmayalım (first-person optative plural)
kıskanmayasınız (optative plural second-person)
kıskanmayalar (optative plural third-person)
kıskanmamaktayım (first-person progressive singular)
kıskanmamaktasın (progressive second-person singular)
kıskanmamakta (progressive singular third-person)
kıskanmamaktayız (first-person plural progressive)
kıskanmamaktasınız (plural progressive second-person)
kıskanmamaktalar (plural progressive third-person)
kıskanmamalıyım (first-person necessitative singular)
kıskanmamalısın (necessitative second-person singular)
kıskanmamalı (necessitative singular third-person)
kıskanmamalıyız (first-person necessitative plural)
kıskanmamalısınız (necessitative plural second-person)
kıskanmamalılar (necessitative plural third-person)
kıskanma (imperative second-person singular)
kıskanmasın (imperative singular third-person)
kıskanmayın (imperative plural second-person)
kıskanmasınlar (imperative plural third-person)
kıskanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kıskanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kıskanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kıskanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kıskanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kıskanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kıskanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kıskanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kıskanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kıskanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kıskanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kıskanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kıskanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kıskanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kıskanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kıskanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kıskanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kıskanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kıskanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kıskanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kıskanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kıskanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kıskanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kıskanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kıskanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kıskanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kıskanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kıskanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kıskanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kıskanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kıskanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kıskanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kıskanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kıskanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kıskanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kıskanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kıskanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kıskanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kıskanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kıskanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kıskanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kıskanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kıskanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kıskanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kıskanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kıskanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kıskanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kıskanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kıskanmasam mı? (conditional first-person singular)
kıskanmasan mı? (conditional second-person singular)
kıskanmasa mı? (conditional singular third-person)
kıskanmasak mı? (conditional first-person plural)
kıskanmasanız mı? (conditional plural second-person)
kıskanmasalar mı? (conditional plural third-person)
kıskanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kıskanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kıskanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kıskanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kıskanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kıskanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kıskanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kıskanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kıskanmamakta mı? (progressive singular third-person)
kıskanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kıskanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kıskanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kıskanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kıskanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kıskanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kıskanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kıskanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kıskanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قیصقانمق (kıskanmak), قزقانمق (kızkanmak, “to be jealous or envious”), derived from Proto-Turkic *Kɨŕ (“expensive, miserly”). Compare Karakhanid [script needed] (kız, “rare, expensive”).
Cognate with Old Turkic [script needed] (kızɣan-, “to grudge, be unwilling to give”), Azerbaijani qısqanmaq (“to be jealous”), Chuvash хӗрхенме (hĕrh̬enme, “to grudge, begrudge”), Kyrgyz кызгануу (kızganuu, “to be jealous”), Uzbek qizgʻanmoq (“to be jealous”).

cog

Oğlum kardeşini kıskanıyor.

My son is jealous of his brother/sister.

(transitive) to be jealous of something or someone, envy


içermek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

içermek (infinitive)
içeren (imperfective impersonal participle)
içermiş (impersonal participle perfective)
içerecek (impersonal participle prospective)
içerdiğim (non-prospective participle personal)
içerdiğin (non-prospective participle personal)
içerdiği (non-prospective participle personal)
içerdiğimiz (non-prospective participle personal)
içerdiğiniz (non-prospective participle personal)
içerdikleri (non-prospective participle personal)
içereceğim (participle personal prospective)
içereceğin (participle personal prospective)
içereceği (participle personal prospective)
içereceğimiz (participle personal prospective)
içereceğiniz (participle personal prospective)
içerecekleri (participle personal prospective)
içerme (noun-from-verb)
içeriş (adverbial)
içeririm (aorist first-person indicative present singular)
içerirsin (aorist indicative present second-person singular)
içerir (aorist indicative present singular third-person)
içeririz (aorist first-person indicative plural present)
içerirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
içerirler (aorist indicative plural present third-person)
içeriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
içeriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
içeriyor (imperfective indicative present singular third-person)
içeriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
içeriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
içeriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
içerdim (first-person indicative past perfective singular)
içerdin (indicative past perfective second-person singular)
içerdi (indicative past perfective singular third-person)
içerdik (first-person indicative past perfective plural)
içerdiniz (indicative past perfective plural second-person)
içerdiler (indicative past perfective plural third-person)
içeriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
içeriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
içeriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
içeriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
içeriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
içeriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or içeriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
içereceğim (first-person future indicative singular)
içereceksin (future indicative second-person singular)
içerecek (future indicative singular third-person)
içereceğiz (first-person future indicative plural)
içereceksiniz (future indicative plural second-person)
içerecekler (future indicative plural third-person)
içermişim (first-person inferential perfective singular)
içermişsin (inferential perfective second-person singular)
içermiş (inferential perfective singular third-person)
içermişiz (first-person inferential perfective plural)
içermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
içermişler (inferential perfective plural third-person)
içerirmişim (aorist first-person inferential singular)
içerirmişsin (aorist inferential second-person singular)
içerirmiş (aorist inferential singular third-person)
içerirmişiz (aorist first-person inferential plural)
içerirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
içerirlermiş (or içerirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
içeriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
içeriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
içeriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
içeriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
içeriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
içeriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
içersem (conditional first-person singular)
içersen (conditional second-person singular)
içerse (conditional singular third-person)
içersek (conditional first-person plural)
içerseniz (conditional plural second-person)
içerseler (conditional plural third-person)
içerseydim (conditional first-person perfective singular)
içerseydin (conditional perfective second-person singular)
içerseydi (conditional perfective singular third-person)
içerseydik (conditional first-person perfective plural)
içerseydiniz (conditional perfective plural second-person)
içerseydiler (conditional perfective plural third-person)
içereyim (first-person optative singular)
içeresin (optative second-person singular)
içere (optative singular third-person)
içerelim (first-person optative plural)
içeresiniz (optative plural second-person)
içereler (optative plural third-person)
içermekteyim (first-person progressive singular)
içermektesin (progressive second-person singular)
içermekte (progressive singular third-person)
içermekteyiz (first-person plural progressive)
içermektesiniz (plural progressive second-person)
içermekteler (plural progressive third-person)
içermeliyim (first-person necessitative singular)
içermelisin (necessitative second-person singular)
içermeli (necessitative singular third-person)
içermeliyiz (first-person necessitative plural)
içermelisiniz (necessitative plural second-person)
içermeliler (necessitative plural third-person)
içer (imperative second-person singular)
içersin (imperative singular third-person)
içerin (imperative plural second-person)
içersinler (imperative plural third-person)
içerir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
içerir misin? (aorist indicative present second-person singular)
içerir mi? (aorist indicative present singular third-person)
içerir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
içerir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
içerirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
içeriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
içeriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
içeriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
içeriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
içeriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
içeriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
içerdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
içerdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
içerdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
içerdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
içerdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
içerdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
içeriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
içeriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
içeriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
içeriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
içeriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
içeriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
içerecek miyim? (first-person future indicative singular)
içerecek misin? (future indicative second-person singular)
içerecek mi? (future indicative singular third-person)
içerecek miyiz? (first-person future indicative plural)
içerecek misiniz? (future indicative plural second-person)
içerecekler mi? (future indicative plural third-person)
içermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
içermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
içermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
içermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
içermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
içermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
içerir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
içerir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
içerir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
içerir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
içerir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
içerirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
içeriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
içeriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
içeriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
içeriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
içeriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
içeriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
içersem mi? (conditional first-person singular)
içersen mi? (conditional second-person singular)
içerse mi? (conditional singular third-person)
içersek mi? (conditional first-person plural)
içerseniz mi? (conditional plural second-person)
içerseler mi? (conditional plural third-person)
içerse miydim? (conditional first-person perfective singular)
içerse miydin? (conditional perfective second-person singular)
içerse miydi? (conditional perfective singular third-person)
içerse miydik? (conditional first-person perfective plural)
içerse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
içerseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
içermekte miyim? (first-person progressive singular)
içermekte misin? (progressive second-person singular)
içermekte mi? (progressive singular third-person)
içermekte miyiz? (first-person plural progressive)
içermekte misiniz? (plural progressive second-person)
içermekteler mi? (plural progressive third-person)
içermeli miyim? (first-person necessitative singular)
içermeli misin? (necessitative second-person singular)
içermeli mi? (necessitative singular third-person)
içermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
içermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
içermeliler mi? (necessitative plural third-person)
içermemek (infinitive negative)
içermeyen (imperfective impersonal negative participle)
içermemiş (impersonal negative participle perfective)
içermeyecek (impersonal negative participle prospective)
içermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
içermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
içermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
içermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
içermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
içermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
içermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
içermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
içermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
içermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
içermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
içermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
içermeme (negative noun-from-verb)
içermeyiş (adverbial negative)
içermem (aorist first-person indicative present singular)
içermezsin (aorist indicative present second-person singular)
içermez (aorist indicative present singular third-person)
içermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
içermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
içermezler (aorist indicative plural present third-person)
içermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
içermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
içermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
içermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
içermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
içermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
içermedim (first-person indicative past perfective singular)
içermedin (indicative past perfective second-person singular)
içermedi (indicative past perfective singular third-person)
içermedik (first-person indicative past perfective plural)
içermediniz (indicative past perfective plural second-person)
içermediler (indicative past perfective plural third-person)
içermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
içermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
içermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
içermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
içermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
içermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
içermeyeceğim (first-person future indicative singular)
içermeyeceksin (future indicative second-person singular)
içermeyecek (future indicative singular third-person)
içermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
içermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
içermeyecekler (future indicative plural third-person)
içermemişim (first-person inferential perfective singular)
içermemişsin (inferential perfective second-person singular)
içermemiş (inferential perfective singular third-person)
içermemişiz (first-person inferential perfective plural)
içermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
içermemişler (inferential perfective plural third-person)
içermezmişim (aorist first-person inferential singular)
içermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
içermezmiş (aorist inferential singular third-person)
içermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
içermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
içermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
içermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
içermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
içermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
içermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
içermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
içermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
içermesem (conditional first-person singular)
içermesen (conditional second-person singular)
içermese (conditional singular third-person)
içermesek (conditional first-person plural)
içermeseniz (conditional plural second-person)
içermeseler (conditional plural third-person)
içermeseydim (conditional first-person perfective singular)
içermeseydin (conditional perfective second-person singular)
içermeseydi (conditional perfective singular third-person)
içermeseydik (conditional first-person perfective plural)
içermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
içermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
içermeyeyim (first-person optative singular)
içermeyesin (optative second-person singular)
içermeye (optative singular third-person)
içermeyelim (first-person optative plural)
içermeyesiniz (optative plural second-person)
içermeyeler (optative plural third-person)
içermemekteyim (first-person progressive singular)
içermemektesin (progressive second-person singular)
içermemekte (progressive singular third-person)
içermemekteyiz (first-person plural progressive)
içermemektesiniz (plural progressive second-person)
içermemekteler (plural progressive third-person)
içermemeliyim (first-person necessitative singular)
içermemelisin (necessitative second-person singular)
içermemeli (necessitative singular third-person)
içermemeliyiz (first-person necessitative plural)
içermemelisiniz (necessitative plural second-person)
içermemeliler (necessitative plural third-person)
içerme (imperative second-person singular)
içermesin (imperative singular third-person)
içermeyin (imperative plural second-person)
içermesinler (imperative plural third-person)
içermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
içermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
içermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
içermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
içermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
içermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
içermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
içermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
içermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
içermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
içermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
içermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
içermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
içermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
içermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
içermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
içermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
içermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
içermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
içermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
içermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
içermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
içermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
içermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
içermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
içermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
içermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
içermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
içermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
içermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
içermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
içermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
içermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
içermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
içermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
içermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
içermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
içermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
içermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
içermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
içermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
içermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
içermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
içermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
içermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
içermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
içermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
içermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
içermesem mi? (conditional first-person singular)
içermesen mi? (conditional second-person singular)
içermese mi? (conditional singular third-person)
içermesek mi? (conditional first-person plural)
içermeseniz mi? (conditional plural second-person)
içermeseler mi? (conditional plural third-person)
içermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
içermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
içermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
içermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
içermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
içermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
içermemekte miyim? (first-person progressive singular)
içermemekte misin? (progressive second-person singular)
içermemekte mi? (progressive singular third-person)
içermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
içermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
içermemekteler mi? (plural progressive third-person)
içermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
içermemeli misin? (necessitative second-person singular)
içermemeli mi? (necessitative singular third-person)
içermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
içermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
içermemeliler mi? (necessitative plural third-person)

fiyat uçak biletini de içeriyor

the price includes the plane ticket as well


yetişmek

head

yetişmek (third-person singular simple present yetişir)

yetişir (present singular third-person)
yetişmek (infinitive)
yetişen (imperfective impersonal participle)
yetişmiş (impersonal participle perfective)
yetişecek (impersonal participle prospective)
yetiştiğim (non-prospective participle personal)
yetiştiğin (non-prospective participle personal)
yetiştiği (non-prospective participle personal)
yetiştiğimiz (non-prospective participle personal)
yetiştiğiniz (non-prospective participle personal)
yetiştikleri (non-prospective participle personal)
yetişeceğim (participle personal prospective)
yetişeceğin (participle personal prospective)
yetişeceği (participle personal prospective)
yetişeceğimiz (participle personal prospective)
yetişeceğiniz (participle personal prospective)
yetişecekleri (participle personal prospective)
yetişme (noun-from-verb)
yetişiş (adverbial)
yetişirim (aorist first-person indicative present singular)
yetişirsin (aorist indicative present second-person singular)
yetişir (aorist indicative present singular third-person)
yetişiriz (aorist first-person indicative plural present)
yetişirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yetişirler (aorist indicative plural present third-person)
yetişiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yetişiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yetişiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yetişiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yetişiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yetişiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yetiştim (first-person indicative past perfective singular)
yetiştin (indicative past perfective second-person singular)
yetişti (indicative past perfective singular third-person)
yetiştik (first-person indicative past perfective plural)
yetiştiniz (indicative past perfective plural second-person)
yetiştiler (indicative past perfective plural third-person)
yetişiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yetişiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yetişiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yetişiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yetişiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yetişiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yetişiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yetişeceğim (first-person future indicative singular)
yetişeceksin (future indicative second-person singular)
yetişecek (future indicative singular third-person)
yetişeceğiz (first-person future indicative plural)
yetişeceksiniz (future indicative plural second-person)
yetişecekler (future indicative plural third-person)
yetişmişim (first-person inferential perfective singular)
yetişmişsin (inferential perfective second-person singular)
yetişmiş (inferential perfective singular third-person)
yetişmişiz (first-person inferential perfective plural)
yetişmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yetişmişler (inferential perfective plural third-person)
yetişirmişim (aorist first-person inferential singular)
yetişirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yetişirmiş (aorist inferential singular third-person)
yetişirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yetişirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yetişirlermiş (or yetişirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yetişiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yetişiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yetişiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yetişiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yetişiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yetişiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yetişsem (conditional first-person singular)
yetişsen (conditional second-person singular)
yetişse (conditional singular third-person)
yetişsek (conditional first-person plural)
yetişseniz (conditional plural second-person)
yetişseler (conditional plural third-person)
yetişseydim (conditional first-person perfective singular)
yetişseydin (conditional perfective second-person singular)
yetişseydi (conditional perfective singular third-person)
yetişseydik (conditional first-person perfective plural)
yetişseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yetişseydiler (conditional perfective plural third-person)
yetişeyim (first-person optative singular)
yetişesin (optative second-person singular)
yetişe (optative singular third-person)
yetişelim (first-person optative plural)
yetişesiniz (optative plural second-person)
yetişeler (optative plural third-person)
yetişmekteyim (first-person progressive singular)
yetişmektesin (progressive second-person singular)
yetişmekte (progressive singular third-person)
yetişmekteyiz (first-person plural progressive)
yetişmektesiniz (plural progressive second-person)
yetişmekteler (plural progressive third-person)
yetişmeliyim (first-person necessitative singular)
yetişmelisin (necessitative second-person singular)
yetişmeli (necessitative singular third-person)
yetişmeliyiz (first-person necessitative plural)
yetişmelisiniz (necessitative plural second-person)
yetişmeliler (necessitative plural third-person)
yetiş (imperative second-person singular)
yetişsin (imperative singular third-person)
yetişin (imperative plural second-person)
yetişsinler (imperative plural third-person)
yetişir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yetişir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yetişir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yetişir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yetişir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yetişirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yetişiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yetişiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yetişiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yetişiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yetişiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yetişiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yetiştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yetiştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yetişti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yetiştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yetiştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yetiştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yetişiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yetişiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yetişiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yetişiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yetişiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yetişiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yetişecek miyim? (first-person future indicative singular)
yetişecek misin? (future indicative second-person singular)
yetişecek mi? (future indicative singular third-person)
yetişecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yetişecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yetişecekler mi? (future indicative plural third-person)
yetişmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yetişmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yetişmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yetişmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yetişmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yetişmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yetişir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yetişir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yetişir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yetişir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yetişir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yetişirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yetişiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yetişiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yetişiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yetişiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yetişiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yetişiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yetişsem mi? (conditional first-person singular)
yetişsen mi? (conditional second-person singular)
yetişse mi? (conditional singular third-person)
yetişsek mi? (conditional first-person plural)
yetişseniz mi? (conditional plural second-person)
yetişseler mi? (conditional plural third-person)
yetişse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yetişse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yetişse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yetişse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yetişse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yetişseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yetişmekte miyim? (first-person progressive singular)
yetişmekte misin? (progressive second-person singular)
yetişmekte mi? (progressive singular third-person)
yetişmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yetişmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yetişmekteler mi? (plural progressive third-person)
yetişmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yetişmeli misin? (necessitative second-person singular)
yetişmeli mi? (necessitative singular third-person)
yetişmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yetişmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yetişmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yetişmemek (infinitive negative)
yetişmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yetişmemiş (impersonal negative participle perfective)
yetişmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yetişmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yetişmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yetişmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yetişmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yetişmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yetişmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yetişmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yetişmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yetişmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yetişmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yetişmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yetişmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yetişmeme (negative noun-from-verb)
yetişmeyiş (adverbial negative)
yetişmem (aorist first-person indicative present singular)
yetişmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yetişmez (aorist indicative present singular third-person)
yetişmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yetişmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yetişmezler (aorist indicative plural present third-person)
yetişmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yetişmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yetişmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yetişmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yetişmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yetişmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yetişmedim (first-person indicative past perfective singular)
yetişmedin (indicative past perfective second-person singular)
yetişmedi (indicative past perfective singular third-person)
yetişmedik (first-person indicative past perfective plural)
yetişmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yetişmediler (indicative past perfective plural third-person)
yetişmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yetişmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yetişmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yetişmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yetişmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yetişmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yetişmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yetişmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yetişmeyecek (future indicative singular third-person)
yetişmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yetişmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yetişmeyecekler (future indicative plural third-person)
yetişmemişim (first-person inferential perfective singular)
yetişmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yetişmemiş (inferential perfective singular third-person)
yetişmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yetişmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yetişmemişler (inferential perfective plural third-person)
yetişmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yetişmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yetişmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yetişmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yetişmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yetişmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yetişmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yetişmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yetişmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yetişmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yetişmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yetişmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yetişmesem (conditional first-person singular)
yetişmesen (conditional second-person singular)
yetişmese (conditional singular third-person)
yetişmesek (conditional first-person plural)
yetişmeseniz (conditional plural second-person)
yetişmeseler (conditional plural third-person)
yetişmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yetişmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yetişmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yetişmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yetişmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yetişmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yetişmeyeyim (first-person optative singular)
yetişmeyesin (optative second-person singular)
yetişmeye (optative singular third-person)
yetişmeyelim (first-person optative plural)
yetişmeyesiniz (optative plural second-person)
yetişmeyeler (optative plural third-person)
yetişmemekteyim (first-person progressive singular)
yetişmemektesin (progressive second-person singular)
yetişmemekte (progressive singular third-person)
yetişmemekteyiz (first-person plural progressive)
yetişmemektesiniz (plural progressive second-person)
yetişmemekteler (plural progressive third-person)
yetişmemeliyim (first-person necessitative singular)
yetişmemelisin (necessitative second-person singular)
yetişmemeli (necessitative singular third-person)
yetişmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yetişmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yetişmemeliler (necessitative plural third-person)
yetişme (imperative second-person singular)
yetişmesin (imperative singular third-person)
yetişmeyin (imperative plural second-person)
yetişmesinler (imperative plural third-person)
yetişmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yetişmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yetişmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yetişmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yetişmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yetişmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yetişmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yetişmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yetişmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yetişmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yetişmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yetişmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yetişmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yetişmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yetişmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yetişmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yetişmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yetişmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yetişmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yetişmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yetişmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yetişmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yetişmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yetişmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yetişmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yetişmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yetişmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yetişmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yetişmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yetişmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yetişmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yetişmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yetişmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yetişmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yetişmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yetişmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yetişmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yetişmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yetişmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yetişmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yetişmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yetişmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yetişmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yetişmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yetişmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yetişmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yetişmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yetişmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yetişmesem mi? (conditional first-person singular)
yetişmesen mi? (conditional second-person singular)
yetişmese mi? (conditional singular third-person)
yetişmesek mi? (conditional first-person plural)
yetişmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yetişmeseler mi? (conditional plural third-person)
yetişmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yetişmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yetişmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yetişmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yetişmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yetişmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yetişmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yetişmemekte misin? (progressive second-person singular)
yetişmemekte mi? (progressive singular third-person)
yetişmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yetişmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yetişmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yetişmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yetişmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yetişmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yetişmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yetişmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yetişmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

sana yetiştim


giymek

giymek (third-person singular simple present giyer)

giyer (present singular third-person)
giymek (infinitive)
giyen (imperfective impersonal participle)
giymiş (impersonal participle perfective)
giyecek (impersonal participle prospective)
giydiğim (non-prospective participle personal)
giydiğin (non-prospective participle personal)
giydiği (non-prospective participle personal)
giydiğimiz (non-prospective participle personal)
giydiğiniz (non-prospective participle personal)
giydikleri (non-prospective participle personal)
giyeceğim (participle personal prospective)
giyeceğin (participle personal prospective)
giyeceği (participle personal prospective)
giyeceğimiz (participle personal prospective)
giyeceğiniz (participle personal prospective)
giyecekleri (participle personal prospective)
giyme (noun-from-verb)
giyiş (adverbial)
giyerim (aorist first-person indicative present singular)
giyersin (aorist indicative present second-person singular)
giyer (aorist indicative present singular third-person)
giyeriz (aorist first-person indicative plural present)
giyersiniz (aorist indicative plural present second-person)
giyerler (aorist indicative plural present third-person)
giyiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
giyiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
giyiyor (imperfective indicative present singular third-person)
giyiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
giyiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
giyiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
giydim (first-person indicative past perfective singular)
giydin (indicative past perfective second-person singular)
giydi (indicative past perfective singular third-person)
giydik (first-person indicative past perfective plural)
giydiniz (indicative past perfective plural second-person)
giydiler (indicative past perfective plural third-person)
giyiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
giyiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
giyiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
giyiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
giyiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
giyiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or giyiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
giyeceğim (first-person future indicative singular)
giyeceksin (future indicative second-person singular)
giyecek (future indicative singular third-person)
giyeceğiz (first-person future indicative plural)
giyeceksiniz (future indicative plural second-person)
giyecekler (future indicative plural third-person)
giymişim (first-person inferential perfective singular)
giymişsin (inferential perfective second-person singular)
giymiş (inferential perfective singular third-person)
giymişiz (first-person inferential perfective plural)
giymişsiniz (inferential perfective plural second-person)
giymişler (inferential perfective plural third-person)
giyermişim (aorist first-person inferential singular)
giyermişsin (aorist inferential second-person singular)
giyermiş (aorist inferential singular third-person)
giyermişiz (aorist first-person inferential plural)
giyermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
giyerlermiş (or giyermişlar) (aorist inferential plural third-person)
giyiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
giyiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
giyiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
giyiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
giyiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
giyiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
giysem (conditional first-person singular)
giysen (conditional second-person singular)
giyse (conditional singular third-person)
giysek (conditional first-person plural)
giyseniz (conditional plural second-person)
giyseler (conditional plural third-person)
giyseydim (conditional first-person perfective singular)
giyseydin (conditional perfective second-person singular)
giyseydi (conditional perfective singular third-person)
giyseydik (conditional first-person perfective plural)
giyseydiniz (conditional perfective plural second-person)
giyseydiler (conditional perfective plural third-person)
giyeyim (first-person optative singular)
giyesin (optative second-person singular)
giye (optative singular third-person)
giyelim (first-person optative plural)
giyesiniz (optative plural second-person)
giyeler (optative plural third-person)
giymekteyim (first-person progressive singular)
giymektesin (progressive second-person singular)
giymekte (progressive singular third-person)
giymekteyiz (first-person plural progressive)
giymektesiniz (plural progressive second-person)
giymekteler (plural progressive third-person)
giymeliyim (first-person necessitative singular)
giymelisin (necessitative second-person singular)
giymeli (necessitative singular third-person)
giymeliyiz (first-person necessitative plural)
giymelisiniz (necessitative plural second-person)
giymeliler (necessitative plural third-person)
giy (imperative second-person singular)
giysin (imperative singular third-person)
giyin (imperative plural second-person)
giysinler (imperative plural third-person)
giyer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
giyer misin? (aorist indicative present second-person singular)
giyer mi? (aorist indicative present singular third-person)
giyer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
giyer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
giyerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
giyiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
giyiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
giyiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
giyiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
giyiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
giyiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
giydim mi? (first-person indicative past perfective singular)
giydin mi? (indicative past perfective second-person singular)
giydi mi? (indicative past perfective singular third-person)
giydik mi? (first-person indicative past perfective plural)
giydiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
giydiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
giyiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
giyiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
giyiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
giyiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
giyiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
giyiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
giyecek miyim? (first-person future indicative singular)
giyecek misin? (future indicative second-person singular)
giyecek mi? (future indicative singular third-person)
giyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
giyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
giyecekler mi? (future indicative plural third-person)
giymiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
giymiş misin? (inferential perfective second-person singular)
giymiş mi? (inferential perfective singular third-person)
giymiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
giymiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
giymişler mi? (inferential perfective plural third-person)
giyer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
giyer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
giyer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
giyer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
giyer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
giyerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
giyiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
giyiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
giyiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
giyiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
giyiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
giyiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
giysem mi? (conditional first-person singular)
giysen mi? (conditional second-person singular)
giyse mi? (conditional singular third-person)
giysek mi? (conditional first-person plural)
giyseniz mi? (conditional plural second-person)
giyseler mi? (conditional plural third-person)
giyse miydim? (conditional first-person perfective singular)
giyse miydin? (conditional perfective second-person singular)
giyse miydi? (conditional perfective singular third-person)
giyse miydik? (conditional first-person perfective plural)
giyse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
giyseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
giymekte miyim? (first-person progressive singular)
giymekte misin? (progressive second-person singular)
giymekte mi? (progressive singular third-person)
giymekte miyiz? (first-person plural progressive)
giymekte misiniz? (plural progressive second-person)
giymekteler mi? (plural progressive third-person)
giymeli miyim? (first-person necessitative singular)
giymeli misin? (necessitative second-person singular)
giymeli mi? (necessitative singular third-person)
giymeli miyiz? (first-person necessitative plural)
giymeli misiniz? (necessitative plural second-person)
giymeliler mi? (necessitative plural third-person)
giymemek (infinitive negative)
giymeyen (imperfective impersonal negative participle)
giymemiş (impersonal negative participle perfective)
giymeyecek (impersonal negative participle prospective)
giymediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
giymediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
giymediği (negative non-prospective participle singular third-person)
giymediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
giymediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
giymedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
giymeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
giymeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
giymeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
giymeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
giymeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
giymeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
giymeme (negative noun-from-verb)
giymeyiş (adverbial negative)
giymem (aorist first-person indicative present singular)
giymezsin (aorist indicative present second-person singular)
giymez (aorist indicative present singular third-person)
giymeyiz (aorist first-person indicative plural present)
giymezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
giymezler (aorist indicative plural present third-person)
giymiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
giymiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
giymiyor (imperfective indicative present singular third-person)
giymiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
giymiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
giymiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
giymedim (first-person indicative past perfective singular)
giymedin (indicative past perfective second-person singular)
giymedi (indicative past perfective singular third-person)
giymedik (first-person indicative past perfective plural)
giymediniz (indicative past perfective plural second-person)
giymediler (indicative past perfective plural third-person)
giymiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
giymiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
giymiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
giymiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
giymiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
giymiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
giymeyeceğim (first-person future indicative singular)
giymeyeceksin (future indicative second-person singular)
giymeyecek (future indicative singular third-person)
giymeyeceğiz (first-person future indicative plural)
giymeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
giymeyecekler (future indicative plural third-person)
giymemişim (first-person inferential perfective singular)
giymemişsin (inferential perfective second-person singular)
giymemiş (inferential perfective singular third-person)
giymemişiz (first-person inferential perfective plural)
giymemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
giymemişler (inferential perfective plural third-person)
giymezmişim (aorist first-person inferential singular)
giymezmişsin (aorist inferential second-person singular)
giymezmiş (aorist inferential singular third-person)
giymezmişiz (aorist first-person inferential plural)
giymezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
giymezlermiş (aorist inferential plural third-person)
giymiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
giymiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
giymiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
giymiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
giymiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
giymiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
giymesem (conditional first-person singular)
giymesen (conditional second-person singular)
giymese (conditional singular third-person)
giymesek (conditional first-person plural)
giymeseniz (conditional plural second-person)
giymeseler (conditional plural third-person)
giymeseydim (conditional first-person perfective singular)
giymeseydin (conditional perfective second-person singular)
giymeseydi (conditional perfective singular third-person)
giymeseydik (conditional first-person perfective plural)
giymeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
giymeseydiler (conditional perfective plural third-person)
giymeyeyim (first-person optative singular)
giymeyesin (optative second-person singular)
giymeye (optative singular third-person)
giymeyelim (first-person optative plural)
giymeyesiniz (optative plural second-person)
giymeyeler (optative plural third-person)
giymemekteyim (first-person progressive singular)
giymemektesin (progressive second-person singular)
giymemekte (progressive singular third-person)
giymemekteyiz (first-person plural progressive)
giymemektesiniz (plural progressive second-person)
giymemekteler (plural progressive third-person)
giymemeliyim (first-person necessitative singular)
giymemelisin (necessitative second-person singular)
giymemeli (necessitative singular third-person)
giymemeliyiz (first-person necessitative plural)
giymemelisiniz (necessitative plural second-person)
giymemeliler (necessitative plural third-person)
giyme (imperative second-person singular)
giymesin (imperative singular third-person)
giymeyin (imperative plural second-person)
giymesinler (imperative plural third-person)
giymez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
giymez misin? (aorist indicative present second-person singular)
giymez mi? (aorist indicative present singular third-person)
giymez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
giymez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
giymezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
giymiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
giymiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
giymiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
giymiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
giymiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
giymiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
giymedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
giymedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
giymedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
giymedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
giymediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
giymediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
giymiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
giymiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
giymiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
giymiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
giymiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
giymiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
giymeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
giymeyecek misin? (future indicative second-person singular)
giymeyecek mi? (future indicative singular third-person)
giymeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
giymeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
giymeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
giymemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
giymemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
giymemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
giymemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
giymemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
giymemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
giymez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
giymez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
giymez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
giymez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
giymez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
giymezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
giymiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
giymiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
giymiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
giymiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
giymiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
giymiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
giymesem mi? (conditional first-person singular)
giymesen mi? (conditional second-person singular)
giymese mi? (conditional singular third-person)
giymesek mi? (conditional first-person plural)
giymeseniz mi? (conditional plural second-person)
giymeseler mi? (conditional plural third-person)
giymese miydim? (conditional first-person perfective singular)
giymese miydin? (conditional perfective second-person singular)
giymese miydi? (conditional perfective singular third-person)
giymese miydik? (conditional first-person perfective plural)
giymese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
giymeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
giymemekte miyim? (first-person progressive singular)
giymemekte misin? (progressive second-person singular)
giymemekte mi? (progressive singular third-person)
giymemekte miyiz? (first-person plural progressive)
giymemekte misiniz? (plural progressive second-person)
giymemekteler mi? (plural progressive third-person)
giymemeli miyim? (first-person necessitative singular)
giymemeli misin? (necessitative second-person singular)
giymemeli mi? (necessitative singular third-person)
giymemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
giymemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
giymemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish كیمك (gimek, geymek), from Proto-Turkic *ked- (“to put on”).
Cognate with Azerbaijani geymək, Bashkir кейеү (keyew), Crimean Tatar kiymek, Kazakh кию (kiü), Kyrgyz кийүү (kiyüü), Kumyk гиймек (giymek), Old Turkic 𐰚𐰓 (kd²), Shor кезерге, Southern Altai кийер (kiyer), Tatar кию (kiyu), Tuvan кедер (keder), Uzbek kiymoq, Uyghur كىيمەك (kiymek), Yakut кэтии (ketii) etc.

cog

Shor кезерге

Siyah elbisemi giyeceğim.

Her erkek yurttaş Pantalon giyecek

1934 December 16, “Yüce Vilâyet katının Buyruğu”, in Türk Sözü, page 1: