heyecanlandırmak

heyecanlandırmak (third-person singular simple present heyecanlandırır)

heyecanlandırır (present singular third-person)
heyecanlandırmak (infinitive)
heyecanlandıran (imperfective impersonal participle)
heyecanlandırmış (impersonal participle perfective)
heyecanlandıracak (impersonal participle prospective)
heyecanlandırdığım (non-prospective participle personal)
heyecanlandırdığın (non-prospective participle personal)
heyecanlandırdığı (non-prospective participle personal)
heyecanlandırdığımız (non-prospective participle personal)
heyecanlandırdığınız (non-prospective participle personal)
heyecanlandırdıkları (non-prospective participle personal)
heyecanlandıracağım (participle personal prospective)
heyecanlandıracağın (participle personal prospective)
heyecanlandıracağı (participle personal prospective)
heyecanlandıracağımız (participle personal prospective)
heyecanlandıracağınız (participle personal prospective)
heyecanlandıracakları (participle personal prospective)
heyecanlandırma (noun-from-verb)
heyecanlandırış (adverbial)
heyecanlandırırım (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırırsın (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırır (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırırız (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırırlar (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırdım (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırdın (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırdı (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırdık (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırdınız (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırdılar (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or heyecanlandırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandıracağım (first-person future indicative singular)
heyecanlandıracaksın (future indicative second-person singular)
heyecanlandıracak (future indicative singular third-person)
heyecanlandıracağız (first-person future indicative plural)
heyecanlandıracaksınız (future indicative plural second-person)
heyecanlandıracaklar (future indicative plural third-person)
heyecanlandırmışım (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırmışsın (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırmış (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırmışız (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırmışlar (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırırmışım (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırırmış (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırırmışız (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or heyecanlandırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırsam (conditional first-person singular)
heyecanlandırsan (conditional second-person singular)
heyecanlandırsa (conditional singular third-person)
heyecanlandırsak (conditional first-person plural)
heyecanlandırsanız (conditional plural second-person)
heyecanlandırsalar (conditional plural third-person)
heyecanlandırsaydım (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırsaydın (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırsaydı (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırsaydık (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırayım (first-person optative singular)
heyecanlandırasın (optative second-person singular)
heyecanlandıra (optative singular third-person)
heyecanlandıralım (first-person optative plural)
heyecanlandırasınız (optative plural second-person)
heyecanlandıralar (optative plural third-person)
heyecanlandırmaktayım (first-person progressive singular)
heyecanlandırmaktasın (progressive second-person singular)
heyecanlandırmakta (progressive singular third-person)
heyecanlandırmaktayız (first-person plural progressive)
heyecanlandırmaktasınız (plural progressive second-person)
heyecanlandırmaktalar (plural progressive third-person)
heyecanlandırmalıyım (first-person necessitative singular)
heyecanlandırmalısın (necessitative second-person singular)
heyecanlandırmalı (necessitative singular third-person)
heyecanlandırmalıyız (first-person necessitative plural)
heyecanlandırmalısınız (necessitative plural second-person)
heyecanlandırmalılar (necessitative plural third-person)
heyecanlandır (imperative second-person singular)
heyecanlandırsın (imperative singular third-person)
heyecanlandırın (imperative plural second-person)
heyecanlandırsınlar (imperative plural third-person)
heyecanlandırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
heyecanlandıracak mısın? (future indicative second-person singular)
heyecanlandıracak mı? (future indicative singular third-person)
heyecanlandıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
heyecanlandıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
heyecanlandıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
heyecanlandırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırsam mı? (conditional first-person singular)
heyecanlandırsan mı? (conditional second-person singular)
heyecanlandırsa mı? (conditional singular third-person)
heyecanlandırsak mı? (conditional first-person plural)
heyecanlandırsanız mı? (conditional plural second-person)
heyecanlandırsalar mı? (conditional plural third-person)
heyecanlandırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
heyecanlandırmakta mısın? (progressive second-person singular)
heyecanlandırmakta mı? (progressive singular third-person)
heyecanlandırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
heyecanlandırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
heyecanlandırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
heyecanlandırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
heyecanlandırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
heyecanlandırmalı mı? (necessitative singular third-person)
heyecanlandırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
heyecanlandırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
heyecanlandırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
heyecanlandırmamak (infinitive negative)
heyecanlandırmayan (imperfective impersonal negative participle)
heyecanlandırmamış (impersonal negative participle perfective)
heyecanlandırmayacak (impersonal negative participle prospective)
heyecanlandırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
heyecanlandırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
heyecanlandırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
heyecanlandırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
heyecanlandırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
heyecanlandırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
heyecanlandırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
heyecanlandırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
heyecanlandırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
heyecanlandırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
heyecanlandırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
heyecanlandırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
heyecanlandırmama (negative noun-from-verb)
heyecanlandırmayış (adverbial negative)
heyecanlandırmam (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırmaz (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırmayız (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırmadım (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırmadın (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırmadı (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırmadık (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandırmayacağım (first-person future indicative singular)
heyecanlandırmayacaksın (future indicative second-person singular)
heyecanlandırmayacak (future indicative singular third-person)
heyecanlandırmayacağız (first-person future indicative plural)
heyecanlandırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
heyecanlandırmayacaklar (future indicative plural third-person)
heyecanlandırmamışım (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırmamış (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırmamışız (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırmazmış (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırmasam (conditional first-person singular)
heyecanlandırmasan (conditional second-person singular)
heyecanlandırmasa (conditional singular third-person)
heyecanlandırmasak (conditional first-person plural)
heyecanlandırmasanız (conditional plural second-person)
heyecanlandırmasalar (conditional plural third-person)
heyecanlandırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırmayayım (first-person optative singular)
heyecanlandırmayasın (optative second-person singular)
heyecanlandırmaya (optative singular third-person)
heyecanlandırmayalım (first-person optative plural)
heyecanlandırmayasınız (optative plural second-person)
heyecanlandırmayalar (optative plural third-person)
heyecanlandırmamaktayım (first-person progressive singular)
heyecanlandırmamaktasın (progressive second-person singular)
heyecanlandırmamakta (progressive singular third-person)
heyecanlandırmamaktayız (first-person plural progressive)
heyecanlandırmamaktasınız (plural progressive second-person)
heyecanlandırmamaktalar (plural progressive third-person)
heyecanlandırmamalıyım (first-person necessitative singular)
heyecanlandırmamalısın (necessitative second-person singular)
heyecanlandırmamalı (necessitative singular third-person)
heyecanlandırmamalıyız (first-person necessitative plural)
heyecanlandırmamalısınız (necessitative plural second-person)
heyecanlandırmamalılar (necessitative plural third-person)
heyecanlandırma (imperative second-person singular)
heyecanlandırmasın (imperative singular third-person)
heyecanlandırmayın (imperative plural second-person)
heyecanlandırmasınlar (imperative plural third-person)
heyecanlandırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
heyecanlandırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
heyecanlandırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
heyecanlandırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
heyecanlandırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
heyecanlandırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
heyecanlandırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırmasam mı? (conditional first-person singular)
heyecanlandırmasan mı? (conditional second-person singular)
heyecanlandırmasa mı? (conditional singular third-person)
heyecanlandırmasak mı? (conditional first-person plural)
heyecanlandırmasanız mı? (conditional plural second-person)
heyecanlandırmasalar mı? (conditional plural third-person)
heyecanlandırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
heyecanlandırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
heyecanlandırmamakta mı? (progressive singular third-person)
heyecanlandırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
heyecanlandırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
heyecanlandırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
heyecanlandırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
heyecanlandırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
heyecanlandırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
heyecanlandırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
heyecanlandırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
heyecanlandırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


anma

surf

<i class="Latn mention" lang="tr">an-</i>

second-person singular negative imperative of anmak


titremek

head

titremek (third-person singular simple present titrer)

titrer (present singular third-person)
titremek (infinitive)
titreyen (imperfective impersonal participle)
titremiş (impersonal participle perfective)
titreyecek (impersonal participle prospective)
titrediğim (non-prospective participle personal)
titrediğin (non-prospective participle personal)
titrediği (non-prospective participle personal)
titrediğimiz (non-prospective participle personal)
titrediğiniz (non-prospective participle personal)
titredikleri (non-prospective participle personal)
titreyeceğim (participle personal prospective)
titreyeceğin (participle personal prospective)
titreyeceği (participle personal prospective)
titreyeceğimiz (participle personal prospective)
titreyeceğiniz (participle personal prospective)
titreyecekleri (participle personal prospective)
titreme (noun-from-verb)
titreyiş (adverbial)
titrerim (aorist first-person indicative present singular)
titrersin (aorist indicative present second-person singular)
titrer (aorist indicative present singular third-person)
titreriz (aorist first-person indicative plural present)
titrersiniz (aorist indicative plural present second-person)
titrerler (aorist indicative plural present third-person)
titriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
titriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
titriyor (imperfective indicative present singular third-person)
titriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
titriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
titriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
titredim (first-person indicative past perfective singular)
titredin (indicative past perfective second-person singular)
titredi (indicative past perfective singular third-person)
titredik (first-person indicative past perfective plural)
titrediniz (indicative past perfective plural second-person)
titrediler (indicative past perfective plural third-person)
titriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
titriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
titriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
titriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
titriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
titriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
titreyeceğim (first-person future indicative singular)
titreyeceksin (future indicative second-person singular)
titreyecek (future indicative singular third-person)
titreyeceğiz (first-person future indicative plural)
titreyeceksiniz (future indicative plural second-person)
titreyecekler (future indicative plural third-person)
titremişim (first-person inferential perfective singular)
titremişsin (inferential perfective second-person singular)
titremiş (inferential perfective singular third-person)
titremişiz (first-person inferential perfective plural)
titremişsiniz (inferential perfective plural second-person)
titremişler (inferential perfective plural third-person)
titrermişim (aorist first-person inferential singular)
titrermişsin (aorist inferential second-person singular)
titrermiş (aorist inferential singular third-person)
titrermişiz (aorist first-person inferential plural)
titrermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
titrermişler (aorist inferential plural third-person)
titriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
titriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
titriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
titriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
titriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
titriyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
titresem (conditional first-person singular)
titresen (conditional second-person singular)
titrese (conditional singular third-person)
titresek (conditional first-person plural)
titreseniz (conditional plural second-person)
titreseler (conditional plural third-person)
titreseydim (conditional first-person perfective singular)
titreseydin (conditional perfective second-person singular)
titreseydi (conditional perfective singular third-person)
titreseydik (conditional first-person perfective plural)
titreseydiniz (conditional perfective plural second-person)
titreseydiler (conditional perfective plural third-person)
titreyeyim (first-person optative singular)
titreyesin (optative second-person singular)
titreye (optative singular third-person)
titreyelim (first-person optative plural)
titreyesiniz (optative plural second-person)
titreyeler (optative plural third-person)
titremekteyim (first-person progressive singular)
titremektesin (progressive second-person singular)
titremekte (progressive singular third-person)
titremekteyiz (first-person plural progressive)
titremektesiniz (plural progressive second-person)
titremekteler (plural progressive third-person)
titremeliyim (first-person necessitative singular)
titremelisin (necessitative second-person singular)
titremeli (necessitative singular third-person)
titremeliyiz (first-person necessitative plural)
titremelisiniz (necessitative plural second-person)
titremeliler (necessitative plural third-person)
titre (imperative second-person singular)
titresin (imperative singular third-person)
titreyin (imperative plural second-person)
titresinler (imperative plural third-person)
titrer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
titrer misin? (aorist indicative present second-person singular)
titrer mi? (aorist indicative present singular third-person)
titrer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
titrer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
titrerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
titriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
titriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
titriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
titriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
titriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
titriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
titredim mi? (first-person indicative past perfective singular)
titredin mi? (indicative past perfective second-person singular)
titredi mi? (indicative past perfective singular third-person)
titredik mi? (first-person indicative past perfective plural)
titrediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
titrediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
titriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
titriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
titriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
titriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
titriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
titriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
titreyecek miyim? (first-person future indicative singular)
titreyecek misin? (future indicative second-person singular)
titreyecek mi? (future indicative singular third-person)
titreyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
titreyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
titreyecekler mi? (future indicative plural third-person)
titremiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
titremiş misin? (inferential perfective second-person singular)
titremiş mi? (inferential perfective singular third-person)
titremiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
titremiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
titremişler mi? (inferential perfective plural third-person)
titrer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
titrer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
titrer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
titrer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
titrer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
titrerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
titriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
titriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
titriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
titriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
titriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
titriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
titresem mi? (conditional first-person singular)
titresen mi? (conditional second-person singular)
titrese mi? (conditional singular third-person)
titresek mi? (conditional first-person plural)
titreseniz mi? (conditional plural second-person)
titreseler mi? (conditional plural third-person)
titrese miydim? (conditional first-person perfective singular)
titrese miydin? (conditional perfective second-person singular)
titrese miydi? (conditional perfective singular third-person)
titrese miydik? (conditional first-person perfective plural)
titrese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
titreseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
titremekte miyim? (first-person progressive singular)
titremekte misin? (progressive second-person singular)
titremekte mi? (progressive singular third-person)
titremekte miyiz? (first-person plural progressive)
titremekte misiniz? (plural progressive second-person)
titremekteler mi? (plural progressive third-person)
titremeli miyim? (first-person necessitative singular)
titremeli misin? (necessitative second-person singular)
titremeli mi? (necessitative singular third-person)
titremeli miyiz? (first-person necessitative plural)
titremeli misiniz? (necessitative plural second-person)
titremeliler mi? (necessitative plural third-person)
titrememek (infinitive negative)
titremeyen (imperfective impersonal negative participle)
titrememiş (impersonal negative participle perfective)
titremeyecek (impersonal negative participle prospective)
titremediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
titremediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
titremediği (negative non-prospective participle singular third-person)
titremediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
titremediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
titremedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
titremeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
titremeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
titremeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
titremeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
titremeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
titremeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
titrememe (negative noun-from-verb)
titremeyiş (adverbial negative)
titremem (aorist first-person indicative present singular)
titremezsin (aorist indicative present second-person singular)
titremez (aorist indicative present singular third-person)
titremeyiz (aorist first-person indicative plural present)
titremezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
titremezler (aorist indicative plural present third-person)
titremiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
titremiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
titremiyor (imperfective indicative present singular third-person)
titremiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
titremiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
titremiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
titremedim (first-person indicative past perfective singular)
titremedin (indicative past perfective second-person singular)
titremedi (indicative past perfective singular third-person)
titremedik (first-person indicative past perfective plural)
titremediniz (indicative past perfective plural second-person)
titremediler (indicative past perfective plural third-person)
titremiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
titremiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
titremiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
titremiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
titremiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
titremiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
titremeyeceğim (first-person future indicative singular)
titremeyeceksin (future indicative second-person singular)
titremeyecek (future indicative singular third-person)
titremeyeceğiz (first-person future indicative plural)
titremeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
titremeyecekler (future indicative plural third-person)
titrememişim (first-person inferential perfective singular)
titrememişsin (inferential perfective second-person singular)
titrememiş (inferential perfective singular third-person)
titrememişiz (first-person inferential perfective plural)
titrememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
titrememişler (inferential perfective plural third-person)
titremezmişim (aorist first-person inferential singular)
titremezmişsin (aorist inferential second-person singular)
titremezmiş (aorist inferential singular third-person)
titremezmişiz (aorist first-person inferential plural)
titremezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
titremezmişler (aorist inferential plural third-person)
titremiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
titremiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
titremiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
titremiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
titremiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
titremiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
titremesem (conditional first-person singular)
titremesen (conditional second-person singular)
titremese (conditional singular third-person)
titremesek (conditional first-person plural)
titremeseniz (conditional plural second-person)
titremeseler (conditional plural third-person)
titremeseydim (conditional first-person perfective singular)
titremeseydin (conditional perfective second-person singular)
titremeseydi (conditional perfective singular third-person)
titremeseydik (conditional first-person perfective plural)
titremeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
titremeseydiler (conditional perfective plural third-person)
titremeyeyim (first-person optative singular)
titremeyesin (optative second-person singular)
titremeye (optative singular third-person)
titremeyelim (first-person optative plural)
titremeyesiniz (optative plural second-person)
titremeyeler (optative plural third-person)
titrememekteyim (first-person progressive singular)
titrememektesin (progressive second-person singular)
titrememekte (progressive singular third-person)
titrememekteyiz (first-person plural progressive)
titrememektesiniz (plural progressive second-person)
titrememekteler (plural progressive third-person)
titrememeliyim (first-person necessitative singular)
titrememelisin (necessitative second-person singular)
titrememeli (necessitative singular third-person)
titrememeliyiz (first-person necessitative plural)
titrememelisiniz (necessitative plural second-person)
titrememeliler (necessitative plural third-person)
titreme (imperative second-person singular)
titremesin (imperative singular third-person)
titremeyin (imperative plural second-person)
titremesinler (imperative plural third-person)
titremez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
titremez misin? (aorist indicative present second-person singular)
titremez mi? (aorist indicative present singular third-person)
titremez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
titremez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
titremezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
titremiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
titremiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
titremiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
titremiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
titremiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
titremiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
titremedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
titremedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
titremedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
titremedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
titremediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
titremediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
titremiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
titremiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
titremiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
titremiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
titremiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
titremiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
titremeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
titremeyecek misin? (future indicative second-person singular)
titremeyecek mi? (future indicative singular third-person)
titremeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
titremeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
titremeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
titrememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
titrememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
titrememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
titrememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
titrememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
titrememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
titremez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
titremez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
titremez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
titremez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
titremez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
titremezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
titremiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
titremiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
titremiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
titremiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
titremiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
titremiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
titremesem mi? (conditional first-person singular)
titremesen mi? (conditional second-person singular)
titremese mi? (conditional singular third-person)
titremesek mi? (conditional first-person plural)
titremeseniz mi? (conditional plural second-person)
titremeseler mi? (conditional plural third-person)
titremese miydim? (conditional first-person perfective singular)
titremese miydin? (conditional perfective second-person singular)
titremese miydi? (conditional perfective singular third-person)
titremese miydik? (conditional first-person perfective plural)
titremese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
titremeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
titrememekte miyim? (first-person progressive singular)
titrememekte misin? (progressive second-person singular)
titrememekte mi? (progressive singular third-person)
titrememekte miyiz? (first-person plural progressive)
titrememekte misiniz? (plural progressive second-person)
titrememekteler mi? (plural progressive third-person)
titrememeli miyim? (first-person necessitative singular)
titrememeli misin? (necessitative second-person singular)
titrememeli mi? (necessitative singular third-person)
titrememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
titrememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
titrememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تترهمك, تترمك (titremek), from Proto-Turkic *tit(i)re-.


batmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

batmak (infinitive)
batan (imperfective impersonal participle)
batmış (impersonal participle perfective)
batacak (impersonal participle prospective)
battığım (non-prospective participle personal)
battığın (non-prospective participle personal)
battığı (non-prospective participle personal)
battığımız (non-prospective participle personal)
battığınız (non-prospective participle personal)
battıkları (non-prospective participle personal)
batacağım (participle personal prospective)
batacağın (participle personal prospective)
batacağı (participle personal prospective)
batacağımız (participle personal prospective)
batacağınız (participle personal prospective)
batacakları (participle personal prospective)
batma (noun-from-verb)
batış (adverbial)
batarım (aorist first-person indicative present singular)
batarsın (aorist indicative present second-person singular)
batar (aorist indicative present singular third-person)
batarız (aorist first-person indicative plural present)
batarsınız (aorist indicative plural present second-person)
batarlar (aorist indicative plural present third-person)
batıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
batıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
batıyor (imperfective indicative present singular third-person)
batıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
batıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
batıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
battım (first-person indicative past perfective singular)
battın (indicative past perfective second-person singular)
battı (indicative past perfective singular third-person)
battık (first-person indicative past perfective plural)
battınız (indicative past perfective plural second-person)
battılar (indicative past perfective plural third-person)
batıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
batıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
batıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
batıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
batıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
batıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or batıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
batacağım (first-person future indicative singular)
batacaksın (future indicative second-person singular)
batacak (future indicative singular third-person)
batacağız (first-person future indicative plural)
batacaksınız (future indicative plural second-person)
batacaklar (future indicative plural third-person)
batmışım (first-person inferential perfective singular)
batmışsın (inferential perfective second-person singular)
batmış (inferential perfective singular third-person)
batmışız (first-person inferential perfective plural)
batmışsınız (inferential perfective plural second-person)
batmışlar (inferential perfective plural third-person)
batarmışım (aorist first-person inferential singular)
batarmışsın (aorist inferential second-person singular)
batarmış (aorist inferential singular third-person)
batarmışız (aorist first-person inferential plural)
batarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
batarlarmış (or batarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
batıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
batıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
batıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
batıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
batıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
batıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
batsam (conditional first-person singular)
batsan (conditional second-person singular)
batsa (conditional singular third-person)
batsak (conditional first-person plural)
batsanız (conditional plural second-person)
batsalar (conditional plural third-person)
batsaydım (conditional first-person perfective singular)
batsaydın (conditional perfective second-person singular)
batsaydı (conditional perfective singular third-person)
batsaydık (conditional first-person perfective plural)
batsaydınız (conditional perfective plural second-person)
batsaydılar (conditional perfective plural third-person)
batayım (first-person optative singular)
batasın (optative second-person singular)
bata (optative singular third-person)
batalım (first-person optative plural)
batasınız (optative plural second-person)
batalar (optative plural third-person)
batmaktayım (first-person progressive singular)
batmaktasın (progressive second-person singular)
batmakta (progressive singular third-person)
batmaktayız (first-person plural progressive)
batmaktasınız (plural progressive second-person)
batmaktalar (plural progressive third-person)
batmalıyım (first-person necessitative singular)
batmalısın (necessitative second-person singular)
batmalı (necessitative singular third-person)
batmalıyız (first-person necessitative plural)
batmalısınız (necessitative plural second-person)
batmalılar (necessitative plural third-person)
bat (imperative second-person singular)
batsın (imperative singular third-person)
batın (imperative plural second-person)
batsınlar (imperative plural third-person)
batar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
batar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
batar mı? (aorist indicative present singular third-person)
batar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
batar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
batarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
batıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
batıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
batıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
batıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
batıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
batıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
battım mı? (first-person indicative past perfective singular)
battın mı? (indicative past perfective second-person singular)
battı mı? (indicative past perfective singular third-person)
battık mı? (first-person indicative past perfective plural)
battınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
battılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
batıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
batıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
batıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
batıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
batıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
batıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
batacak mıyım? (first-person future indicative singular)
batacak mısın? (future indicative second-person singular)
batacak mı? (future indicative singular third-person)
batacak mıyız? (first-person future indicative plural)
batacak mısınız? (future indicative plural second-person)
batacaklar mı? (future indicative plural third-person)
batmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
batmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
batmış mı? (inferential perfective singular third-person)
batmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
batmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
batmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
batar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
batar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
batar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
batar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
batar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
batarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
batıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
batıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
batıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
batıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
batıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
batıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
batsam mı? (conditional first-person singular)
batsan mı? (conditional second-person singular)
batsa mı? (conditional singular third-person)
batsak mı? (conditional first-person plural)
batsanız mı? (conditional plural second-person)
batsalar mı? (conditional plural third-person)
batsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
batsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
batsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
batsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
batsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
batsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
batmakta mıyım? (first-person progressive singular)
batmakta mısın? (progressive second-person singular)
batmakta mı? (progressive singular third-person)
batmakta mıyız? (first-person plural progressive)
batmakta mısınız? (plural progressive second-person)
batmaktalar mı? (plural progressive third-person)
batmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
batmalı mısın? (necessitative second-person singular)
batmalı mı? (necessitative singular third-person)
batmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
batmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
batmalılar mı? (necessitative plural third-person)
batmamak (infinitive negative)
batmayan (imperfective impersonal negative participle)
batmamış (impersonal negative participle perfective)
batmayacak (impersonal negative participle prospective)
batmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
batmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
batmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
batmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
batmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
batmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
batmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
batmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
batmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
batmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
batmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
batmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
batmama (negative noun-from-verb)
batmayış (adverbial negative)
batmam (aorist first-person indicative present singular)
batmazsın (aorist indicative present second-person singular)
batmaz (aorist indicative present singular third-person)
batmayız (aorist first-person indicative plural present)
batmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
batmazlar (aorist indicative plural present third-person)
batmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
batmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
batmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
batmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
batmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
batmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
batmadım (first-person indicative past perfective singular)
batmadın (indicative past perfective second-person singular)
batmadı (indicative past perfective singular third-person)
batmadık (first-person indicative past perfective plural)
batmadınız (indicative past perfective plural second-person)
batmadılar (indicative past perfective plural third-person)
batmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
batmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
batmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
batmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
batmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
batmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
batmayacağım (first-person future indicative singular)
batmayacaksın (future indicative second-person singular)
batmayacak (future indicative singular third-person)
batmayacağız (first-person future indicative plural)
batmayacaksınız (future indicative plural second-person)
batmayacaklar (future indicative plural third-person)
batmamışım (first-person inferential perfective singular)
batmamışsın (inferential perfective second-person singular)
batmamış (inferential perfective singular third-person)
batmamışız (first-person inferential perfective plural)
batmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
batmamışlar (inferential perfective plural third-person)
batmazmışım (aorist first-person inferential singular)
batmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
batmazmış (aorist inferential singular third-person)
batmazmışız (aorist first-person inferential plural)
batmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
batmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
batmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
batmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
batmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
batmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
batmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
batmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
batmasam (conditional first-person singular)
batmasan (conditional second-person singular)
batmasa (conditional singular third-person)
batmasak (conditional first-person plural)
batmasanız (conditional plural second-person)
batmasalar (conditional plural third-person)
batmasaydım (conditional first-person perfective singular)
batmasaydın (conditional perfective second-person singular)
batmasaydı (conditional perfective singular third-person)
batmasaydık (conditional first-person perfective plural)
batmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
batmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
batmayayım (first-person optative singular)
batmayasın (optative second-person singular)
batmaya (optative singular third-person)
batmayalım (first-person optative plural)
batmayasınız (optative plural second-person)
batmayalar (optative plural third-person)
batmamaktayım (first-person progressive singular)
batmamaktasın (progressive second-person singular)
batmamakta (progressive singular third-person)
batmamaktayız (first-person plural progressive)
batmamaktasınız (plural progressive second-person)
batmamaktalar (plural progressive third-person)
batmamalıyım (first-person necessitative singular)
batmamalısın (necessitative second-person singular)
batmamalı (necessitative singular third-person)
batmamalıyız (first-person necessitative plural)
batmamalısınız (necessitative plural second-person)
batmamalılar (necessitative plural third-person)
batma (imperative second-person singular)
batmasın (imperative singular third-person)
batmayın (imperative plural second-person)
batmasınlar (imperative plural third-person)
batmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
batmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
batmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
batmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
batmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
batmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
batmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
batmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
batmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
batmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
batmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
batmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
batmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
batmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
batmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
batmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
batmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
batmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
batmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
batmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
batmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
batmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
batmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
batmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
batmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
batmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
batmayacak mı? (future indicative singular third-person)
batmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
batmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
batmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
batmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
batmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
batmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
batmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
batmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
batmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
batmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
batmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
batmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
batmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
batmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
batmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
batmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
batmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
batmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
batmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
batmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
batmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
batmasam mı? (conditional first-person singular)
batmasan mı? (conditional second-person singular)
batmasa mı? (conditional singular third-person)
batmasak mı? (conditional first-person plural)
batmasanız mı? (conditional plural second-person)
batmasalar mı? (conditional plural third-person)
batmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
batmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
batmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
batmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
batmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
batmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
batmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
batmamakta mısın? (progressive second-person singular)
batmamakta mı? (progressive singular third-person)
batmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
batmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
batmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
batmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
batmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
batmamalı mı? (necessitative singular third-person)
batmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
batmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
batmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish باتمق (batmak), from Proto-Turkic *bat-. Compare Old Turkic [script needed] (bat-).

to set; Of a heavenly body, to disappear below the horizon of a planet, etc, as it rotates.

to be stuck, to be pierced (pressed into with a sharp point.)

to fall, collapse; to be overthrown or defeated.


ertelemek

ertelemek (infinitive)
erteleyen (imperfective impersonal participle)
ertelemiş (impersonal participle perfective)
erteleyecek (impersonal participle prospective)
ertelediğim (non-prospective participle personal)
ertelediğin (non-prospective participle personal)
ertelediği (non-prospective participle personal)
ertelediğimiz (non-prospective participle personal)
ertelediğiniz (non-prospective participle personal)
erteledikleri (non-prospective participle personal)
erteleyeceğim (participle personal prospective)
erteleyeceğin (participle personal prospective)
erteleyeceği (participle personal prospective)
erteleyeceğimiz (participle personal prospective)
erteleyeceğiniz (participle personal prospective)
erteleyecekleri (participle personal prospective)
erteleme (noun-from-verb)
erteleyiş (adverbial)
ertelerim (aorist first-person indicative present singular)
ertelersin (aorist indicative present second-person singular)
erteler (aorist indicative present singular third-person)
erteleriz (aorist first-person indicative plural present)
ertelersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ertelerler (aorist indicative plural present third-person)
erteliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
erteliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
erteliyor (imperfective indicative present singular third-person)
erteliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
erteliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
erteliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
erteledim (first-person indicative past perfective singular)
erteledin (indicative past perfective second-person singular)
erteledi (indicative past perfective singular third-person)
erteledik (first-person indicative past perfective plural)
ertelediniz (indicative past perfective plural second-person)
ertelediler (indicative past perfective plural third-person)
erteliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
erteliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
erteliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
erteliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
erteliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
erteliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
erteleyeceğim (first-person future indicative singular)
erteleyeceksin (future indicative second-person singular)
erteleyecek (future indicative singular third-person)
erteleyeceğiz (first-person future indicative plural)
erteleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
erteleyecekler (future indicative plural third-person)
ertelemişim (first-person inferential perfective singular)
ertelemişsin (inferential perfective second-person singular)
ertelemiş (inferential perfective singular third-person)
ertelemişiz (first-person inferential perfective plural)
ertelemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ertelemişler (inferential perfective plural third-person)
ertelermişim (aorist first-person inferential singular)
ertelermişsin (aorist inferential second-person singular)
ertelermiş (aorist inferential singular third-person)
ertelermişiz (aorist first-person inferential plural)
ertelermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ertelermişler (aorist inferential plural third-person)
erteliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
erteliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
erteliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
erteliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
erteliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
erteliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ertelesem (conditional first-person singular)
ertelesen (conditional second-person singular)
ertelese (conditional singular third-person)
ertelesek (conditional first-person plural)
erteleseniz (conditional plural second-person)
erteleseler (conditional plural third-person)
erteleseydim (conditional first-person perfective singular)
erteleseydin (conditional perfective second-person singular)
erteleseydi (conditional perfective singular third-person)
erteleseydik (conditional first-person perfective plural)
erteleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
erteleseydiler (conditional perfective plural third-person)
erteleyeyim (first-person optative singular)
erteleyesin (optative second-person singular)
erteleye (optative singular third-person)
erteleyelim (first-person optative plural)
erteleyesiniz (optative plural second-person)
erteleyeler (optative plural third-person)
ertelemekteyim (first-person progressive singular)
ertelemektesin (progressive second-person singular)
ertelemekte (progressive singular third-person)
ertelemekteyiz (first-person plural progressive)
ertelemektesiniz (plural progressive second-person)
ertelemekteler (plural progressive third-person)
ertelemeliyim (first-person necessitative singular)
ertelemelisin (necessitative second-person singular)
ertelemeli (necessitative singular third-person)
ertelemeliyiz (first-person necessitative plural)
ertelemelisiniz (necessitative plural second-person)
ertelemeliler (necessitative plural third-person)
ertele (imperative second-person singular)
ertelesin (imperative singular third-person)
erteleyin (imperative plural second-person)
ertelesinler (imperative plural third-person)
erteler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
erteler misin? (aorist indicative present second-person singular)
erteler mi? (aorist indicative present singular third-person)
erteler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
erteler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ertelerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
erteliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
erteliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
erteliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
erteliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
erteliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
erteliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
erteledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
erteledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
erteledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
erteledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ertelediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ertelediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
erteliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
erteliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
erteliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
erteliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
erteliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
erteliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
erteleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
erteleyecek misin? (future indicative second-person singular)
erteleyecek mi? (future indicative singular third-person)
erteleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
erteleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
erteleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ertelemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ertelemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ertelemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ertelemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ertelemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ertelemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
erteler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
erteler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
erteler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
erteler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
erteler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ertelerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
erteliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
erteliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
erteliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
erteliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
erteliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
erteliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ertelesem mi? (conditional first-person singular)
ertelesen mi? (conditional second-person singular)
ertelese mi? (conditional singular third-person)
ertelesek mi? (conditional first-person plural)
erteleseniz mi? (conditional plural second-person)
erteleseler mi? (conditional plural third-person)
ertelese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ertelese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ertelese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ertelese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ertelese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
erteleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ertelemekte miyim? (first-person progressive singular)
ertelemekte misin? (progressive second-person singular)
ertelemekte mi? (progressive singular third-person)
ertelemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ertelemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ertelemekteler mi? (plural progressive third-person)
ertelemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ertelemeli misin? (necessitative second-person singular)
ertelemeli mi? (necessitative singular third-person)
ertelemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ertelemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ertelemeliler mi? (necessitative plural third-person)
ertelememek (infinitive negative)
ertelemeyen (imperfective impersonal negative participle)
ertelememiş (impersonal negative participle perfective)
ertelemeyecek (impersonal negative participle prospective)
ertelemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ertelemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ertelemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ertelemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ertelemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ertelemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ertelemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ertelemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ertelemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ertelemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ertelemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ertelemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ertelememe (negative noun-from-verb)
ertelemeyiş (adverbial negative)
ertelemem (aorist first-person indicative present singular)
ertelemezsin (aorist indicative present second-person singular)
ertelemez (aorist indicative present singular third-person)
ertelemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ertelemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ertelemezler (aorist indicative plural present third-person)
ertelemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ertelemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ertelemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ertelemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ertelemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ertelemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ertelemedim (first-person indicative past perfective singular)
ertelemedin (indicative past perfective second-person singular)
ertelemedi (indicative past perfective singular third-person)
ertelemedik (first-person indicative past perfective plural)
ertelemediniz (indicative past perfective plural second-person)
ertelemediler (indicative past perfective plural third-person)
ertelemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ertelemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ertelemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ertelemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ertelemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ertelemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ertelemeyeceğim (first-person future indicative singular)
ertelemeyeceksin (future indicative second-person singular)
ertelemeyecek (future indicative singular third-person)
ertelemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ertelemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ertelemeyecekler (future indicative plural third-person)
ertelememişim (first-person inferential perfective singular)
ertelememişsin (inferential perfective second-person singular)
ertelememiş (inferential perfective singular third-person)
ertelememişiz (first-person inferential perfective plural)
ertelememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ertelememişler (inferential perfective plural third-person)
ertelemezmişim (aorist first-person inferential singular)
ertelemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ertelemezmiş (aorist inferential singular third-person)
ertelemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ertelemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ertelemezmişler (aorist inferential plural third-person)
ertelemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ertelemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ertelemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ertelemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ertelemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ertelemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ertelemesem (conditional first-person singular)
ertelemesen (conditional second-person singular)
ertelemese (conditional singular third-person)
ertelemesek (conditional first-person plural)
ertelemeseniz (conditional plural second-person)
ertelemeseler (conditional plural third-person)
ertelemeseydim (conditional first-person perfective singular)
ertelemeseydin (conditional perfective second-person singular)
ertelemeseydi (conditional perfective singular third-person)
ertelemeseydik (conditional first-person perfective plural)
ertelemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ertelemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ertelemeyeyim (first-person optative singular)
ertelemeyesin (optative second-person singular)
ertelemeye (optative singular third-person)
ertelemeyelim (first-person optative plural)
ertelemeyesiniz (optative plural second-person)
ertelemeyeler (optative plural third-person)
ertelememekteyim (first-person progressive singular)
ertelememektesin (progressive second-person singular)
ertelememekte (progressive singular third-person)
ertelememekteyiz (first-person plural progressive)
ertelememektesiniz (plural progressive second-person)
ertelememekteler (plural progressive third-person)
ertelememeliyim (first-person necessitative singular)
ertelememelisin (necessitative second-person singular)
ertelememeli (necessitative singular third-person)
ertelememeliyiz (first-person necessitative plural)
ertelememelisiniz (necessitative plural second-person)
ertelememeliler (necessitative plural third-person)
erteleme (imperative second-person singular)
ertelemesin (imperative singular third-person)
ertelemeyin (imperative plural second-person)
ertelemesinler (imperative plural third-person)
ertelemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ertelemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ertelemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ertelemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ertelemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ertelemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ertelemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ertelemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ertelemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ertelemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ertelemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ertelemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ertelemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ertelemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ertelemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ertelemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ertelemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ertelemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ertelemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ertelemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ertelemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ertelemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ertelemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ertelemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ertelemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ertelemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ertelemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ertelemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ertelemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ertelemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ertelememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ertelememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ertelememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ertelememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ertelememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ertelememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ertelemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ertelemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ertelemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ertelemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ertelemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ertelemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ertelemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ertelemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ertelemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ertelemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ertelemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ertelemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ertelemesem mi? (conditional first-person singular)
ertelemesen mi? (conditional second-person singular)
ertelemese mi? (conditional singular third-person)
ertelemesek mi? (conditional first-person plural)
ertelemeseniz mi? (conditional plural second-person)
ertelemeseler mi? (conditional plural third-person)
ertelemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ertelemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ertelemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ertelemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ertelemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ertelemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ertelememekte miyim? (first-person progressive singular)
ertelememekte misin? (progressive second-person singular)
ertelememekte mi? (progressive singular third-person)
ertelememekte miyiz? (first-person plural progressive)
ertelememekte misiniz? (plural progressive second-person)
ertelememekteler mi? (plural progressive third-person)
ertelememeli miyim? (first-person necessitative singular)
ertelememeli misin? (necessitative second-person singular)
ertelememeli mi? (necessitative singular third-person)
ertelememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ertelememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ertelememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Onun elektromagnetik aşırıduyarlığından dolayı görüşmemizi erteleyip bütün elektronik cihaz görüşme alanından çıkarttık.

Due to his electromagnetic hypersensitivity we postponed and removed all electrical devices from the meeting area.