öğürmek

öğürürüm (aorist singular third-person)
öğürürsün (aorist first-person plural)
öğürür (aorist plural second-person)
öğürürüz (aorist plural third-person)
öğürürsünüz (aorist)
öğürürler (aorist)
öğürürdüm (aorist past)
öğürürdün (aorist second-person singular)
öğürürdü (aorist singular third-person)
öğürürdük (aorist first-person plural)
öğürürdünüz (aorist plural second-person)
öğürürlerdi (aorist plural third-person)
öğürürmüşüm (aorist inferential)
öğürürmüşsün (aorist second-person singular)
öğürürmüş (aorist singular third-person)
öğürürmüşüz (aorist first-person plural)
öğürürmüşsünüz (aorist plural second-person)
öğürürlermiş (aorist plural third-person)
öğürürsem (aorist conditional)
öğürürsen (aorist second-person singular)
öğürürse (aorist singular third-person)
öğürürsek (aorist first-person plural)
öğürürseniz (aorist plural second-person)
öğürürlerse (aorist plural third-person)
öğürüyorum (continuative singular third-person)
öğürüyorsun (continuative first-person plural)
öğürüyor (continuative plural second-person)
öğürüyoruz (continuative plural third-person)
öğürüyorsunuz (continuative)
öğürüyorlar (continuative)
öğürüyordum (continuative past)
öğürüyordun (continuative second-person singular)
öğürüyordu (continuative singular third-person)
öğürüyorduk (continuative first-person plural)
öğürüyordunuz (continuative plural second-person)
öğürüyorlardı (continuative plural third-person)
öğürüyormuşum (continuative inferential)
öğürüyormuşsun (continuative second-person singular)
öğürüyormuş (continuative singular third-person)
öğürüyormuşuz (continuative first-person plural)
öğürüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
öğürüyorlarmış (continuative plural third-person)
öğürüyorsam (conditional continuative)
öğürüyorsan (continuative second-person singular)
öğürüyorsa (continuative singular third-person)
öğürüyorsak (continuative first-person plural)
öğürüyorsanız (continuative plural second-person)
öğürüyorlarsa (continuative plural third-person)
öğürmüşüm (inferential singular third-person)
öğürmüşsün (first-person inferential plural)
öğürmüş (inferential plural second-person)
öğürmüşüz (inferential plural third-person)
öğürmüşsünüz (inferential)
öğürmüşler (inferential)
öğürmüştüm (inferential past)
öğürmüştün (inferential second-person singular)
öğürmüştü (inferential singular third-person)
öğürmüştük (first-person inferential plural)
öğürmüştünüz (inferential plural second-person)
öğürmüşlerdi (inferential plural third-person)
öğürmüşmüşüm (inferential)
öğürmüşmüşsün (inferential second-person singular)
öğürmüşmüş (inferential singular third-person)
öğürmüşmüşüz (first-person inferential plural)
öğürmüşmüşsünüz (inferential plural second-person)
öğürmüşlermiş (inferential plural third-person)
öğürmüşsem (conditional)
öğürmüşsen (inferential second-person singular)
öğürmüşse (inferential singular third-person)
öğürmüşsek (first-person inferential plural)
öğürmüşseniz (inferential plural second-person)
öğürmüşlerse (inferential plural third-person)
öğüreceğim (future singular third-person)
öğüreceksin (first-person future plural)
öğürecek (future plural second-person)
öğüreceğiz (future plural third-person)
öğüreceksiniz (future)
öğürecekler (future)
öğürecektim (future past)
öğürecektin (future second-person singular)
öğürecekti (future singular third-person)
öğürecektik (first-person future plural)
öğürecektiniz (future plural second-person)
öğüreceklerdi (future plural third-person)
öğürecekmişim (future inferential)
öğürecekmişsin (future second-person singular)
öğürecekmiş (future singular third-person)
öğürecekmişiz (first-person future plural)
öğürecekmişsiniz (future plural second-person)
öğüreceklermiş (future plural third-person)
öğüreceksem (conditional future)
öğüreceksen (future second-person singular)
öğürecekse (future singular third-person)
öğüreceksek (first-person future plural)
öğürecekseniz (future plural second-person)
öğüreceklerse (future plural third-person)
öğürmekteyim (progressive singular third-person)
öğürmektesin (first-person plural progressive)
öğürmekte (plural progressive second-person)
öğürmekteyiz (plural progressive third-person)
öğürmektesiniz (progressive)
öğürmekteler (progressive)
öğürmekteydim (past progressive)
öğürmekteydin (progressive second-person singular)
öğürmekteydi (progressive singular third-person)
öğürmekteydik (first-person plural progressive)
öğürmekteydiniz (plural progressive second-person)
öğürmektelerdi (plural progressive third-person)
öğürmekteymişim (inferential progressive)
öğürmekteymişsin (progressive second-person singular)
öğürmekteymiş (progressive singular third-person)
öğürmekteymişiz (first-person plural progressive)
öğürmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
öğürmektelermiş (plural progressive third-person)
öğürmekteysem (conditional progressive)
öğürmekteysen (progressive second-person singular)
öğürmekteyse (progressive singular third-person)
öğürmekteysek (first-person plural progressive)
öğürmekteyseniz (plural progressive second-person)
öğürmektelerse (plural progressive third-person)
öğürmeliyim (necessitative singular third-person)
öğürmelisin (first-person necessitative plural)
öğürmeli (necessitative plural second-person)
öğürmeliyiz (necessitative plural third-person)
öğürmelisiniz (necessitative)
öğürmeliler (necessitative)
öğürmeliydim (necessitative past)
öğürmeliydin (necessitative second-person singular)
öğürmeliydi (necessitative singular third-person)
öğürmeliydik (first-person necessitative plural)
öğürmeliydiniz (necessitative plural second-person)
öğürmelilerdi (necessitative plural third-person)
öğürmeliymişim (inferential)
öğürmeliymişsin (necessitative second-person singular)
öğürmeliymiş (necessitative singular third-person)
öğürmeliymişiz (first-person necessitative plural)
öğürmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
öğürmelilermiş (necessitative plural third-person)
öğürmeliysem (conditional)
öğürmeliysen (necessitative second-person singular)
öğürmeliyse (necessitative singular third-person)
öğürmeliysek (first-person necessitative plural)
öğürmeliyseniz (necessitative plural second-person)
öğürmelilerse (necessitative plural third-person)
öğürdüm (past singular third-person)
öğürdün (first-person past plural)
öğürdü (past plural second-person)
öğürdük (past plural third-person)
öğürdünüz (past)
öğürdüler (past)
öğürdüysem (conditional past)
öğürdüysen (past second-person singular)
öğürdüyse (past singular third-person)
öğürdüysek (first-person past plural)
öğürdüyseniz (past plural second-person)
öğürdülerse (past plural third-person)
öğürsem (conditional singular third-person)
öğürsen (conditional first-person plural)
öğürse (conditional plural second-person)
öğürsek (conditional plural third-person)
öğürseniz (conditional)
öğürseler (conditional)
öğürseydim (conditional past)
öğürseydin (conditional second-person singular)
öğürseydi (conditional singular third-person)
öğürseydik (conditional first-person plural)
öğürseydiniz (conditional plural second-person)
öğürselerdi (conditional plural third-person)
öğürseymişim (inferential)
öğürseymişsin (conditional second-person singular)
öğürseymiş (conditional singular third-person)
öğürseymişiz (conditional first-person plural)
öğürseymişsiniz (conditional plural second-person)
öğürselermiş (conditional plural third-person)
öğüreyim (conditional optative singular)
öğüresin (optative second-person singular)
öğüre (optative singular third-person)
öğürelim (first-person optative plural)
öğüresiniz (optative plural second-person)
öğüreler (optative plural third-person)
öğür (first-person imperative plural)
öğürsün (imperative plural second-person)
öğürün (imperative)
öğürsünler (imperative)
öğürünüz (formal imperative second-person singular)
öğürünüz (formal imperative plural second-person)
öğürsene (imperative informal second-person singular)
öğürsenize (imperative informal plural second-person)
öğürmek (imperative infinitive)
öğürme (imperative noun-from-verb)
öğüren (impersonal participle)
öğürmüş (impersonal participle)
öğürecek (impersonal participle)
öğüren (imperfective)
öğürmüş (impersonal participle perfective)
öğürecek (impersonal participle prospective)
öğürdüğüm (impersonal non-prospective participle)
öğürdüğün (impersonal non-prospective participle)
öğürdüğü (impersonal non-prospective participle)
öğürdüğümüz (impersonal non-prospective participle)
öğürdüğünüz (impersonal non-prospective participle)
öğürdükleri (impersonal non-prospective participle personal)
öğüreceğim (impersonal participle prospective)
öğüreceğin (impersonal participle prospective)
öğüreceği (impersonal participle prospective)
öğüreceğimiz (impersonal participle prospective)
öğüreceğiniz (impersonal participle prospective)
öğürecekleri (impersonal participle personal prospective)
öğürürken (plural second-person)
öğürünce (plural second-person)
öğürüp (plural second-person)
öğüreli (plural second-person)
öğüresiye (plural second-person)
öğürdükçe (plural second-person)
öğürürken
öğürünce (specific)
öğürüp (perfective)
öğüreli
öğüresiye
öğürdükçe
öğürerek (imperfective plural)
öğüre öğüre (imperfective plural)
öğürürcesine (imperfective plural)
öğürerek
öğüre öğüre
öğürürcesine
öğürmem (aorist singular third-person)
öğürmezsin (aorist first-person plural)
öğürmez (aorist plural second-person)
öğürmeyiz (aorist plural third-person)
öğürmezsiniz (aorist)
öğürmezler (aorist)
öğürmezdim (aorist past)
öğürmezdin (aorist second-person singular)
öğürmezdi (aorist singular third-person)
öğürmezdik (aorist first-person plural)
öğürmezdiniz (aorist plural second-person)
öğürmezlerdi (aorist plural third-person)
öğürmezmişim (aorist inferential)
öğürmezmişsin (aorist second-person singular)
öğürmezmiş (aorist singular third-person)
öğürmezmişiz (aorist first-person plural)
öğürmezmişsiniz (aorist plural second-person)
öğürmezlermiş (aorist plural third-person)
öğürmezsem (aorist conditional)
öğürmezsen (aorist second-person singular)
öğürmezse (aorist singular third-person)
öğürmezsek (aorist first-person plural)
öğürmezseniz (aorist plural second-person)
öğürmezlerse (aorist plural third-person)
öğürmüyorum (continuative singular third-person)
öğürmüyorsun (continuative first-person plural)
öğürmüyor (continuative plural second-person)
öğürmüyoruz (continuative plural third-person)
öğürmüyorsunuz (continuative)
öğürmüyorlar (continuative)
öğürmüyordum (continuative past)
öğürmüyordun (continuative second-person singular)
öğürmüyordu (continuative singular third-person)
öğürmüyorduk (continuative first-person plural)
öğürmüyordunuz (continuative plural second-person)
öğürmüyorlardı (continuative plural third-person)
öğürmüyormuşum (continuative inferential)
öğürmüyormuşsun (continuative second-person singular)
öğürmüyormuş (continuative singular third-person)
öğürmüyormuşuz (continuative first-person plural)
öğürmüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
öğürmüyorlarmış (continuative plural third-person)
öğürmüyorsam (conditional continuative)
öğürmüyorsan (continuative second-person singular)
öğürmüyorsa (continuative singular third-person)
öğürmüyorsak (continuative first-person plural)
öğürmüyorsanız (continuative plural second-person)
öğürmüyorlarsa (continuative plural third-person)
öğürmemişim (inferential singular third-person)
öğürmemişsin (first-person inferential plural)
öğürmemiş (inferential plural second-person)
öğürmemişiz (inferential plural third-person)
öğürmemişsiniz (inferential)
öğürmemişler (inferential)
öğürmemiştim (inferential past)
öğürmemiştin (inferential second-person singular)
öğürmemişti (inferential singular third-person)
öğürmemiştik (first-person inferential plural)
öğürmemiştiniz (inferential plural second-person)
öğürmemişlerdi (inferential plural third-person)
öğürmemişmişim (inferential)
öğürmemişmişsin (inferential second-person singular)
öğürmemişmiş (inferential singular third-person)
öğürmemişmişiz (first-person inferential plural)
öğürmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
öğürmemişlermiş (inferential plural third-person)
öğürmemişsem (conditional)
öğürmemişsen (inferential second-person singular)
öğürmemişse (inferential singular third-person)
öğürmemişsek (first-person inferential plural)
öğürmemişseniz (inferential plural second-person)
öğürmemişlerse (inferential plural third-person)
öğürmeyeceğim (future singular third-person)
öğürmeyeceksin (first-person future plural)
öğürmeyecek (future plural second-person)
öğürmeyeceğiz (future plural third-person)
öğürmeyeceksiniz (future)
öğürmeyecekler (future)
öğürmeyecektim (future past)
öğürmeyecektin (future second-person singular)
öğürmeyecekti (future singular third-person)
öğürmeyecektik (first-person future plural)
öğürmeyecektiniz (future plural second-person)
öğürmeyeceklerdi (future plural third-person)
öğürmeyecekmişim (future inferential)
öğürmeyecekmişsin (future second-person singular)
öğürmeyecekmiş (future singular third-person)
öğürmeyecekmişiz (first-person future plural)
öğürmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
öğürmeyeceklermiş (future plural third-person)
öğürmeyeceksem (conditional future)
öğürmeyeceksen (future second-person singular)
öğürmeyecekse (future singular third-person)
öğürmeyeceksek (first-person future plural)
öğürmeyecekseniz (future plural second-person)
öğürmeyeceklerse (future plural third-person)
öğürmemekteyim (progressive singular third-person)
öğürmemektesin (first-person plural progressive)
öğürmemekte (plural progressive second-person)
öğürmemekteyiz (plural progressive third-person)
öğürmemektesiniz (progressive)
öğürmemekteler (progressive)
öğürmemekteydim (past progressive)
öğürmemekteydin (progressive second-person singular)
öğürmemekteydi (progressive singular third-person)
öğürmemekteydik (first-person plural progressive)
öğürmemekteydiniz (plural progressive second-person)
öğürmemektelerdi (plural progressive third-person)
öğürmemekteymişim (inferential progressive)
öğürmemekteymişsin (progressive second-person singular)
öğürmemekteymiş (progressive singular third-person)
öğürmemekteymişiz (first-person plural progressive)
öğürmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
öğürmemektelermiş (plural progressive third-person)
öğürmemekteysem (conditional progressive)
öğürmemekteysen (progressive second-person singular)
öğürmemekteyse (progressive singular third-person)
öğürmemekteysek (first-person plural progressive)
öğürmemekteyseniz (plural progressive second-person)
öğürmemektelerse (plural progressive third-person)
öğürmemeliyim (necessitative singular third-person)
öğürmemelisin (first-person necessitative plural)
öğürmemeli (necessitative plural second-person)
öğürmemeliyiz (necessitative plural third-person)
öğürmemelisiniz (necessitative)
öğürmemeliler (necessitative)
öğürmemeliydim (necessitative past)
öğürmemeliydin (necessitative second-person singular)
öğürmemeliydi (necessitative singular third-person)
öğürmemeliydik (first-person necessitative plural)
öğürmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
öğürmemelilerdi (necessitative plural third-person)
öğürmemeliymişim (inferential)
öğürmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
öğürmemeliymiş (necessitative singular third-person)
öğürmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
öğürmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
öğürmemelilermiş (necessitative plural third-person)
öğürmemeliysem (conditional)
öğürmemeliysen (necessitative second-person singular)
öğürmemeliyse (necessitative singular third-person)
öğürmemeliysek (first-person necessitative plural)
öğürmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
öğürmemelilerse (necessitative plural third-person)
öğürmedim (past singular third-person)
öğürmedin (first-person past plural)
öğürmedi (past plural second-person)
öğürmedik (past plural third-person)
öğürmediniz (past)
öğürmediler (past)
öğürmediysem (conditional past)
öğürmediysen (past second-person singular)
öğürmediyse (past singular third-person)
öğürmediysek (first-person past plural)
öğürmediyseniz (past plural second-person)
öğürmedilerse (past plural third-person)
öğürmesem (conditional singular third-person)
öğürmesen (conditional first-person plural)
öğürmese (conditional plural second-person)
öğürmesek (conditional plural third-person)
öğürmeseniz (conditional)
öğürmeseler (conditional)
öğürmeseydim (conditional past)
öğürmeseydin (conditional second-person singular)
öğürmeseydi (conditional singular third-person)
öğürmeseydik (conditional first-person plural)
öğürmeseydiniz (conditional plural second-person)
öğürmeselerdi (conditional plural third-person)
öğürmeseymişim (inferential)
öğürmeseymişsin (conditional second-person singular)
öğürmeseymiş (conditional singular third-person)
öğürmeseymişiz (conditional first-person plural)
öğürmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
öğürmeselermiş (conditional plural third-person)
öğürmeyeyim (conditional optative singular)
öğürmeyesin (optative second-person singular)
öğürmeye (optative singular third-person)
öğürmeyelim (first-person optative plural)
öğürmeyesiniz (optative plural second-person)
öğürmeyeler (optative plural third-person)
öğürme (first-person imperative plural)
öğürmesin (imperative plural second-person)
öğürmeyin (imperative)
öğürmesinler (imperative)
öğürmeyiniz (formal imperative second-person singular)
öğürmeyiniz (formal imperative plural second-person)
öğürmesene (imperative informal second-person singular)
öğürmesenize (imperative informal plural second-person)
öğürmemek (imperative infinitive)
öğürmeme (imperative noun-from-verb)
öğürmeyen (impersonal participle)
öğürmemiş (impersonal participle)
öğürmeyecek (impersonal participle)
öğürmeyen (imperfective)
öğürmemiş (impersonal participle perfective)
öğürmeyecek (impersonal participle prospective)
öğürmediğim (impersonal non-prospective participle)
öğürmediğin (impersonal non-prospective participle)
öğürmediği (impersonal non-prospective participle)
öğürmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
öğürmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
öğürmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
öğürmeyeceğim (impersonal participle prospective)
öğürmeyeceğin (impersonal participle prospective)
öğürmeyeceği (impersonal participle prospective)
öğürmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
öğürmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
öğürmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
öğürmezken (plural second-person)
öğürmeyince (plural second-person)
öğürmeyip (plural second-person)
öğürmeyeli (plural second-person)
öğürmeyesiye (plural second-person)
öğürmedikçe (plural second-person)
öğürmezken
öğürmeyince (specific)
öğürmeyip (perfective)
öğürmeyeli
öğürmeyesiye
öğürmedikçe
öğürmeyerek (imperfective plural)
öğürmeye öğürmeye (imperfective plural)
öğürmezcesine (imperfective plural)
öğürmeyerek
öğürmeye öğürmeye
öğürmezcesine
öğürebilirim (aorist singular third-person)
öğürebilirsin (aorist first-person plural)
öğürebilir (aorist plural second-person)
öğürebiliriz (aorist plural third-person)
öğürebilirsiniz (aorist)
öğürebilirler (aorist)
öğürebilirdim (aorist past)
öğürebilirdin (aorist second-person singular)
öğürebilirdi (aorist singular third-person)
öğürebilirdik (aorist first-person plural)
öğürebilirdiniz (aorist plural second-person)
öğürebilirlerdi (aorist plural third-person)
öğürebilirmişim (aorist inferential)
öğürebilirmişsin (aorist second-person singular)
öğürebilirmiş (aorist singular third-person)
öğürebilirmişiz (aorist first-person plural)
öğürebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
öğürebilirlermiş (aorist plural third-person)
öğürebilirsem (aorist conditional)
öğürebilirsen (aorist second-person singular)
öğürebilirse (aorist singular third-person)
öğürebilirsek (aorist first-person plural)
öğürebilirseniz (aorist plural second-person)
öğürebilirlerse (aorist plural third-person)
öğürebiliyorum (continuative singular third-person)
öğürebiliyorsun (continuative first-person plural)
öğürebiliyor (continuative plural second-person)
öğürebiliyoruz (continuative plural third-person)
öğürebiliyorsunuz (continuative)
öğürebiliyorlar (continuative)
öğürebiliyordum (continuative past)
öğürebiliyordun (continuative second-person singular)
öğürebiliyordu (continuative singular third-person)
öğürebiliyorduk (continuative first-person plural)
öğürebiliyordunuz (continuative plural second-person)
öğürebiliyorlardı (continuative plural third-person)
öğürebiliyormuşum (continuative inferential)
öğürebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
öğürebiliyormuş (continuative singular third-person)
öğürebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
öğürebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
öğürebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
öğürebiliyorsam (conditional continuative)
öğürebiliyorsan (continuative second-person singular)
öğürebiliyorsa (continuative singular third-person)
öğürebiliyorsak (continuative first-person plural)
öğürebiliyorsanız (continuative plural second-person)
öğürebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
öğürebilmişim (inferential singular third-person)
öğürebilmişsin (first-person inferential plural)
öğürebilmiş (inferential plural second-person)
öğürebilmişiz (inferential plural third-person)
öğürebilmişsiniz (inferential)
öğürebilmişler (inferential)
öğürebilmiştim (inferential past)
öğürebilmiştin (inferential second-person singular)
öğürebilmişti (inferential singular third-person)
öğürebilmiştik (first-person inferential plural)
öğürebilmiştiniz (inferential plural second-person)
öğürebilmişlerdi (inferential plural third-person)
öğürebilmişmişim (inferential)
öğürebilmişmişsin (inferential second-person singular)
öğürebilmişmiş (inferential singular third-person)
öğürebilmişmişiz (first-person inferential plural)
öğürebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
öğürebilmişlermiş (inferential plural third-person)
öğürebilmişsem (conditional)
öğürebilmişsen (inferential second-person singular)
öğürebilmişse (inferential singular third-person)
öğürebilmişsek (first-person inferential plural)
öğürebilmişseniz (inferential plural second-person)
öğürebilmişlerse (inferential plural third-person)
öğürebileceğim (future singular third-person)
öğürebileceksin (first-person future plural)
öğürebilecek (future plural second-person)
öğürebileceğiz (future plural third-person)
öğürebileceksiniz (future)
öğürebilecekler (future)
öğürebilecektim (future past)
öğürebilecektin (future second-person singular)
öğürebilecekti (future singular third-person)
öğürebilecektik (first-person future plural)
öğürebilecektiniz (future plural second-person)
öğürebileceklerdi (future plural third-person)
öğürebilecekmişim (future inferential)
öğürebilecekmişsin (future second-person singular)
öğürebilecekmiş (future singular third-person)
öğürebilecekmişiz (first-person future plural)
öğürebilecekmişsiniz (future plural second-person)
öğürebileceklermiş (future plural third-person)
öğürebileceksem (conditional future)
öğürebileceksen (future second-person singular)
öğürebilecekse (future singular third-person)
öğürebileceksek (first-person future plural)
öğürebilecekseniz (future plural second-person)
öğürebileceklerse (future plural third-person)
öğürebilmekteyim (progressive singular third-person)
öğürebilmektesin (first-person plural progressive)
öğürebilmekte (plural progressive second-person)
öğürebilmekteyiz (plural progressive third-person)
öğürebilmektesiniz (progressive)
öğürebilmekteler (progressive)
öğürebilmekteydim (past progressive)
öğürebilmekteydin (progressive second-person singular)
öğürebilmekteydi (progressive singular third-person)
öğürebilmekteydik (first-person plural progressive)
öğürebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
öğürebilmektelerdi (plural progressive third-person)
öğürebilmekteymişim (inferential progressive)
öğürebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
öğürebilmekteymiş (progressive singular third-person)
öğürebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
öğürebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
öğürebilmektelermiş (plural progressive third-person)
öğürebilmekteysem (conditional progressive)
öğürebilmekteysen (progressive second-person singular)
öğürebilmekteyse (progressive singular third-person)
öğürebilmekteysek (first-person plural progressive)
öğürebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
öğürebilmektelerse (plural progressive third-person)
öğürebilmeliyim (necessitative singular third-person)
öğürebilmelisin (first-person necessitative plural)
öğürebilmeli (necessitative plural second-person)
öğürebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
öğürebilmelisiniz (necessitative)
öğürebilmeliler (necessitative)
öğürebilmeliydim (necessitative past)
öğürebilmeliydin (necessitative second-person singular)
öğürebilmeliydi (necessitative singular third-person)
öğürebilmeliydik (first-person necessitative plural)
öğürebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
öğürebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
öğürebilmeliymişim (inferential)
öğürebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
öğürebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
öğürebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
öğürebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
öğürebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
öğürebilmeliysem (conditional)
öğürebilmeliysen (necessitative second-person singular)
öğürebilmeliyse (necessitative singular third-person)
öğürebilmeliysek (first-person necessitative plural)
öğürebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
öğürebilmelilerse (necessitative plural third-person)
öğürebildim (past singular third-person)
öğürebildin (first-person past plural)
öğürebildi (past plural second-person)
öğürebildik (past plural third-person)
öğürebildiniz (past)
öğürebildiler (past)
öğürebildiysem (conditional past)
öğürebildiysen (past second-person singular)
öğürebildiyse (past singular third-person)
öğürebildiysek (first-person past plural)
öğürebildiyseniz (past plural second-person)
öğürebildilerse (past plural third-person)
öğürebilsem (conditional singular third-person)
öğürebilsen (conditional first-person plural)
öğürebilse (conditional plural second-person)
öğürebilsek (conditional plural third-person)
öğürebilseniz (conditional)
öğürebilseler (conditional)
öğürebilseydim (conditional past)
öğürebilseydin (conditional second-person singular)
öğürebilseydi (conditional singular third-person)
öğürebilseydik (conditional first-person plural)
öğürebilseydiniz (conditional plural second-person)
öğürebilselerdi (conditional plural third-person)
öğürebilseymişim (inferential)
öğürebilseymişsin (conditional second-person singular)
öğürebilseymiş (conditional singular third-person)
öğürebilseymişiz (conditional first-person plural)
öğürebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
öğürebilselermiş (conditional plural third-person)
öğürebileyim (conditional optative singular)
öğürebilesin (optative second-person singular)
öğürebile (optative singular third-person)
öğürebilelim (first-person optative plural)
öğürebilesiniz (optative plural second-person)
öğürebileler (optative plural third-person)
öğürebil (first-person imperative plural)
öğürebilsin (imperative plural second-person)
öğürebilin (imperative)
öğürebilsinler (imperative)
öğürebiliniz (formal imperative second-person singular)
öğürebiliniz (formal imperative plural second-person)
öğürebilsene (imperative informal second-person singular)
öğürebilsenize (imperative informal plural second-person)
öğürebilmek (imperative infinitive)
öğürebilme (imperative noun-from-verb)
öğürebilen (impersonal participle)
öğürebilmiş (impersonal participle)
öğürebilecek (impersonal participle)
öğürebilen (imperfective)
öğürebilmiş (impersonal participle perfective)
öğürebilecek (impersonal participle prospective)
öğürebildiğim (impersonal non-prospective participle)
öğürebildiğin (impersonal non-prospective participle)
öğürebildiği (impersonal non-prospective participle)
öğürebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
öğürebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
öğürebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
öğürebileceğim (impersonal participle prospective)
öğürebileceğin (impersonal participle prospective)
öğürebileceği (impersonal participle prospective)
öğürebileceğimiz (impersonal participle prospective)
öğürebileceğiniz (impersonal participle prospective)
öğürebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
öğürebilirken (plural second-person)
öğürebilince (plural second-person)
öğürebilip (plural second-person)
öğürebileli (plural second-person)
öğürebilesiye (plural second-person)
öğürebildikçe (plural second-person)
öğürebilirken
öğürebilince (specific)
öğürebilip (perfective)
öğürebileli
öğürebilesiye
öğürebildikçe
öğürebilerek (imperfective plural)
öğürebile öğürebile (imperfective plural)
öğürebilircesine (imperfective plural)
öğürebilerek
öğürebile öğürebile
öğürebilircesine
öğüremem (aorist singular third-person)
öğüremezsin (aorist first-person plural)
öğüremez (aorist plural second-person)
öğüremeyiz (aorist plural third-person)
öğüremezsiniz (aorist)
öğüremezler (aorist)
öğüremezdim (aorist past)
öğüremezdin (aorist second-person singular)
öğüremezdi (aorist singular third-person)
öğüremezdik (aorist first-person plural)
öğüremezdiniz (aorist plural second-person)
öğüremezlerdi (aorist plural third-person)
öğüremezmişim (aorist inferential)
öğüremezmişsin (aorist second-person singular)
öğüremezmiş (aorist singular third-person)
öğüremezmişiz (aorist first-person plural)
öğüremezmişsiniz (aorist plural second-person)
öğüremezlermiş (aorist plural third-person)
öğüremezsem (aorist conditional)
öğüremezsen (aorist second-person singular)
öğüremezse (aorist singular third-person)
öğüremezsek (aorist first-person plural)
öğüremezseniz (aorist plural second-person)
öğüremezlerse (aorist plural third-person)
öğüremiyorum (continuative singular third-person)
öğüremiyorsun (continuative first-person plural)
öğüremiyor (continuative plural second-person)
öğüremiyoruz (continuative plural third-person)
öğüremiyorsunuz (continuative)
öğüremiyorlar (continuative)
öğüremiyordum (continuative past)
öğüremiyordun (continuative second-person singular)
öğüremiyordu (continuative singular third-person)
öğüremiyorduk (continuative first-person plural)
öğüremiyordunuz (continuative plural second-person)
öğüremiyorlardı (continuative plural third-person)
öğüremiyormuşum (continuative inferential)
öğüremiyormuşsun (continuative second-person singular)
öğüremiyormuş (continuative singular third-person)
öğüremiyormuşuz (continuative first-person plural)
öğüremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
öğüremiyorlarmış (continuative plural third-person)
öğüremiyorsam (conditional continuative)
öğüremiyorsan (continuative second-person singular)
öğüremiyorsa (continuative singular third-person)
öğüremiyorsak (continuative first-person plural)
öğüremiyorsanız (continuative plural second-person)
öğüremiyorlarsa (continuative plural third-person)
öğürememişim (inferential singular third-person)
öğürememişsin (first-person inferential plural)
öğürememiş (inferential plural second-person)
öğürememişiz (inferential plural third-person)
öğürememişsiniz (inferential)
öğürememişler (inferential)
öğürememiştim (inferential past)
öğürememiştin (inferential second-person singular)
öğürememişti (inferential singular third-person)
öğürememiştik (first-person inferential plural)
öğürememiştiniz (inferential plural second-person)
öğürememişlerdi (inferential plural third-person)
öğürememişmişim (inferential)
öğürememişmişsin (inferential second-person singular)
öğürememişmiş (inferential singular third-person)
öğürememişmişiz (first-person inferential plural)
öğürememişmişsiniz (inferential plural second-person)
öğürememişlermiş (inferential plural third-person)
öğürememişsem (conditional)
öğürememişsen (inferential second-person singular)
öğürememişse (inferential singular third-person)
öğürememişsek (first-person inferential plural)
öğürememişseniz (inferential plural second-person)
öğürememişlerse (inferential plural third-person)
öğüremeyeceğim (future singular third-person)
öğüremeyeceksin (first-person future plural)
öğüremeyecek (future plural second-person)
öğüremeyeceğiz (future plural third-person)
öğüremeyeceksiniz (future)
öğüremeyecekler (future)
öğüremeyecektim (future past)
öğüremeyecektin (future second-person singular)
öğüremeyecekti (future singular third-person)
öğüremeyecektik (first-person future plural)
öğüremeyecektiniz (future plural second-person)
öğüremeyeceklerdi (future plural third-person)
öğüremeyecekmişim (future inferential)
öğüremeyecekmişsin (future second-person singular)
öğüremeyecekmiş (future singular third-person)
öğüremeyecekmişiz (first-person future plural)
öğüremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
öğüremeyeceklermiş (future plural third-person)
öğüremeyeceksem (conditional future)
öğüremeyeceksen (future second-person singular)
öğüremeyecekse (future singular third-person)
öğüremeyeceksek (first-person future plural)
öğüremeyecekseniz (future plural second-person)
öğüremeyeceklerse (future plural third-person)
öğürememekteyim (progressive singular third-person)
öğürememektesin (first-person plural progressive)
öğürememekte (plural progressive second-person)
öğürememekteyiz (plural progressive third-person)
öğürememektesiniz (progressive)
öğürememekteler (progressive)
öğürememekteydim (past progressive)
öğürememekteydin (progressive second-person singular)
öğürememekteydi (progressive singular third-person)
öğürememekteydik (first-person plural progressive)
öğürememekteydiniz (plural progressive second-person)
öğürememektelerdi (plural progressive third-person)
öğürememekteymişim (inferential progressive)
öğürememekteymişsin (progressive second-person singular)
öğürememekteymiş (progressive singular third-person)
öğürememekteymişiz (first-person plural progressive)
öğürememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
öğürememektelermiş (plural progressive third-person)
öğürememekteysem (conditional progressive)
öğürememekteysen (progressive second-person singular)
öğürememekteyse (progressive singular third-person)
öğürememekteysek (first-person plural progressive)
öğürememekteyseniz (plural progressive second-person)
öğürememektelerse (plural progressive third-person)
öğürememeliyim (necessitative singular third-person)
öğürememelisin (first-person necessitative plural)
öğürememeli (necessitative plural second-person)
öğürememeliyiz (necessitative plural third-person)
öğürememelisiniz (necessitative)
öğürememeliler (necessitative)
öğürememeliydim (necessitative past)
öğürememeliydin (necessitative second-person singular)
öğürememeliydi (necessitative singular third-person)
öğürememeliydik (first-person necessitative plural)
öğürememeliydiniz (necessitative plural second-person)
öğürememelilerdi (necessitative plural third-person)
öğürememeliymişim (inferential)
öğürememeliymişsin (necessitative second-person singular)
öğürememeliymiş (necessitative singular third-person)
öğürememeliymişiz (first-person necessitative plural)
öğürememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
öğürememelilermiş (necessitative plural third-person)
öğürememeliysem (conditional)
öğürememeliysen (necessitative second-person singular)
öğürememeliyse (necessitative singular third-person)
öğürememeliysek (first-person necessitative plural)
öğürememeliyseniz (necessitative plural second-person)
öğürememelilerse (necessitative plural third-person)
öğüremedim (past singular third-person)
öğüremedin (first-person past plural)
öğüremedi (past plural second-person)
öğüremedik (past plural third-person)
öğüremediniz (past)
öğüremediler (past)
öğüremediysem (conditional past)
öğüremediysen (past second-person singular)
öğüremediyse (past singular third-person)
öğüremediysek (first-person past plural)
öğüremediyseniz (past plural second-person)
öğüremedilerse (past plural third-person)
öğüremesem (conditional singular third-person)
öğüremesen (conditional first-person plural)
öğüremese (conditional plural second-person)
öğüremesek (conditional plural third-person)
öğüremeseniz (conditional)
öğüremeseler (conditional)
öğüremeseydim (conditional past)
öğüremeseydin (conditional second-person singular)
öğüremeseydi (conditional singular third-person)
öğüremeseydik (conditional first-person plural)
öğüremeseydiniz (conditional plural second-person)
öğüremeselerdi (conditional plural third-person)
öğüremeseymişim (inferential)
öğüremeseymişsin (conditional second-person singular)
öğüremeseymiş (conditional singular third-person)
öğüremeseymişiz (conditional first-person plural)
öğüremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
öğüremeselermiş (conditional plural third-person)
öğüremeyeyim (conditional optative singular)
öğüremeyesin (optative second-person singular)
öğüremeye (optative singular third-person)
öğüremeyelim (first-person optative plural)
öğüremeyesiniz (optative plural second-person)
öğüremeyeler (optative plural third-person)
öğüreme (first-person imperative plural)
öğüremesin (imperative plural second-person)
öğüremeyin (imperative)
öğüremesinler (imperative)
öğüremeyiniz (formal imperative second-person singular)
öğüremeyiniz (formal imperative plural second-person)
öğüremesene (imperative informal second-person singular)
öğüremesenize (imperative informal plural second-person)
öğürememek (imperative infinitive)
öğürememe (imperative noun-from-verb)
öğüremeyen (impersonal participle)
öğürememiş (impersonal participle)
öğüremeyecek (impersonal participle)
öğüremeyen (imperfective)
öğürememiş (impersonal participle perfective)
öğüremeyecek (impersonal participle prospective)
öğüremediğim (impersonal non-prospective participle)
öğüremediğin (impersonal non-prospective participle)
öğüremediği (impersonal non-prospective participle)
öğüremediğimiz (impersonal non-prospective participle)
öğüremediğiniz (impersonal non-prospective participle)
öğüremedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
öğüremeyeceğim (impersonal participle prospective)
öğüremeyeceğin (impersonal participle prospective)
öğüremeyeceği (impersonal participle prospective)
öğüremeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
öğüremeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
öğüremeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
öğüremezken (plural second-person)
öğüremeyince (plural second-person)
öğüremeyip (plural second-person)
öğüremeyeli (plural second-person)
öğüremeyesiye (plural second-person)
öğüremedikçe (plural second-person)
öğüremezken
öğüremeyince (specific)
öğüremeyip (perfective)
öğüremeyeli
öğüremeyesiye
öğüremedikçe
öğüremeyerek (imperfective plural)
öğüremeye öğüremeye (imperfective plural)
öğüremezcesine (imperfective plural)
öğüremeyerek
öğüremeye öğüremeye
öğüremezcesine

From Ottoman Turkish اوكورمك (öğürmek), from Proto-Turkic *ȫkür- (“to belch, nauseate”).


manasına gelmek

From mana + -sı + -na (“to the meaning of”) + gelmek (“to come”), literally (“to come to the meaning of”).

Türkçenin bazı ağızlarında “teyin” sözcüğü, “sincap” manasına gelir.

In some dialects of Turkish, the word “teyin” means “squirrel”.


anlamına gelmek

From anlam + -ı + -(n)a (“to the meaning of”) + gelmek (“to come”), literally (“to come to the meaning of”).

Türkçenin bazı ağızlarında “teyin” sözcüğü, “sincap” anlamına gelir.


prezante etmek

head

prezante etmek (third-person singular simple present prezante eder)

prezante eder (present singular third-person)

Şu prezante ettikleri Bay Ahmet Müslim, hiç Türk'e benzemiyor.
That gentlemen over here that they introduce(d), Ahmet Müslim, doesn't look like a Turkish man at all.

Evvelâ kendimi prezante (takdim) edeyim.


dinleme

second-person singular negative imperative of dinlemek


düşünür

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

third-person singular indicative aorist of düşünmek


buyurun

second-person plural imperative of buyurmak


buyur

second-person singular imperative of buyurmak


mızmızlanmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

mızmızlanmak (infinitive)
mızmızlanan (imperfective impersonal participle)
mızmızlanmış (impersonal participle perfective)
mızmızlanacak (impersonal participle prospective)
mızmızlandığım (non-prospective participle personal)
mızmızlandığın (non-prospective participle personal)
mızmızlandığı (non-prospective participle personal)
mızmızlandığımız (non-prospective participle personal)
mızmızlandığınız (non-prospective participle personal)
mızmızlandıkları (non-prospective participle personal)
mızmızlanacağım (participle personal prospective)
mızmızlanacağın (participle personal prospective)
mızmızlanacağı (participle personal prospective)
mızmızlanacağımız (participle personal prospective)
mızmızlanacağınız (participle personal prospective)
mızmızlanacakları (participle personal prospective)
mızmızlanma (noun-from-verb)
mızmızlanış (adverbial)
mızmızlanırım (aorist first-person indicative present singular)
mızmızlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
mızmızlanır (aorist indicative present singular third-person)
mızmızlanırız (aorist first-person indicative plural present)
mızmızlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
mızmızlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
mızmızlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mızmızlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mızmızlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
mızmızlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mızmızlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mızmızlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mızmızlandım (first-person indicative past perfective singular)
mızmızlandın (indicative past perfective second-person singular)
mızmızlandı (indicative past perfective singular third-person)
mızmızlandık (first-person indicative past perfective plural)
mızmızlandınız (indicative past perfective plural second-person)
mızmızlandılar (indicative past perfective plural third-person)
mızmızlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mızmızlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mızmızlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mızmızlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mızmızlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mızmızlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or mızmızlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
mızmızlanacağım (first-person future indicative singular)
mızmızlanacaksın (future indicative second-person singular)
mızmızlanacak (future indicative singular third-person)
mızmızlanacağız (first-person future indicative plural)
mızmızlanacaksınız (future indicative plural second-person)
mızmızlanacaklar (future indicative plural third-person)
mızmızlanmışım (first-person inferential perfective singular)
mızmızlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
mızmızlanmış (inferential perfective singular third-person)
mızmızlanmışız (first-person inferential perfective plural)
mızmızlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
mızmızlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
mızmızlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
mızmızlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
mızmızlanırmış (aorist inferential singular third-person)
mızmızlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
mızmızlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
mızmızlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or mızmızlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
mızmızlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mızmızlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mızmızlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mızmızlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mızmızlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mızmızlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mızmızlansam (conditional first-person singular)
mızmızlansan (conditional second-person singular)
mızmızlansa (conditional singular third-person)
mızmızlansak (conditional first-person plural)
mızmızlansanız (conditional plural second-person)
mızmızlansalar (conditional plural third-person)
mızmızlansaydım (conditional first-person perfective singular)
mızmızlansaydın (conditional perfective second-person singular)
mızmızlansaydı (conditional perfective singular third-person)
mızmızlansaydık (conditional first-person perfective plural)
mızmızlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
mızmızlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
mızmızlanayım (first-person optative singular)
mızmızlanasın (optative second-person singular)
mızmızlana (optative singular third-person)
mızmızlanalım (first-person optative plural)
mızmızlanasınız (optative plural second-person)
mızmızlanalar (optative plural third-person)
mızmızlanmaktayım (first-person progressive singular)
mızmızlanmaktasın (progressive second-person singular)
mızmızlanmakta (progressive singular third-person)
mızmızlanmaktayız (first-person plural progressive)
mızmızlanmaktasınız (plural progressive second-person)
mızmızlanmaktalar (plural progressive third-person)
mızmızlanmalıyım (first-person necessitative singular)
mızmızlanmalısın (necessitative second-person singular)
mızmızlanmalı (necessitative singular third-person)
mızmızlanmalıyız (first-person necessitative plural)
mızmızlanmalısınız (necessitative plural second-person)
mızmızlanmalılar (necessitative plural third-person)
mızmızlan (imperative second-person singular)
mızmızlansın (imperative singular third-person)
mızmızlanın (imperative plural second-person)
mızmızlansınlar (imperative plural third-person)
mızmızlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
mızmızlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
mızmızlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
mızmızlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
mızmızlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
mızmızlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
mızmızlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mızmızlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mızmızlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mızmızlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mızmızlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mızmızlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mızmızlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
mızmızlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
mızmızlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
mızmızlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
mızmızlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
mızmızlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
mızmızlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mızmızlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mızmızlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mızmızlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mızmızlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mızmızlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mızmızlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
mızmızlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
mızmızlanacak mı? (future indicative singular third-person)
mızmızlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
mızmızlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
mızmızlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
mızmızlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
mızmızlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
mızmızlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
mızmızlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
mızmızlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
mızmızlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
mızmızlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
mızmızlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
mızmızlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
mızmızlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
mızmızlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
mızmızlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
mızmızlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mızmızlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mızmızlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mızmızlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mızmızlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mızmızlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mızmızlansam mı? (conditional first-person singular)
mızmızlansan mı? (conditional second-person singular)
mızmızlansa mı? (conditional singular third-person)
mızmızlansak mı? (conditional first-person plural)
mızmızlansanız mı? (conditional plural second-person)
mızmızlansalar mı? (conditional plural third-person)
mızmızlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
mızmızlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
mızmızlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
mızmızlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
mızmızlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
mızmızlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
mızmızlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
mızmızlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
mızmızlanmakta mı? (progressive singular third-person)
mızmızlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
mızmızlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
mızmızlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
mızmızlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
mızmızlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
mızmızlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
mızmızlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
mızmızlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
mızmızlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
mızmızlanmamak (infinitive negative)
mızmızlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
mızmızlanmamış (impersonal negative participle perfective)
mızmızlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
mızmızlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
mızmızlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
mızmızlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
mızmızlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
mızmızlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
mızmızlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
mızmızlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
mızmızlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
mızmızlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
mızmızlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
mızmızlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
mızmızlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
mızmızlanmama (negative noun-from-verb)
mızmızlanmayış (adverbial negative)
mızmızlanmam (aorist first-person indicative present singular)
mızmızlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
mızmızlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
mızmızlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
mızmızlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
mızmızlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
mızmızlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mızmızlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mızmızlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
mızmızlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mızmızlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mızmızlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mızmızlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
mızmızlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
mızmızlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
mızmızlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
mızmızlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
mızmızlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
mızmızlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mızmızlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mızmızlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mızmızlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mızmızlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mızmızlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
mızmızlanmayacağım (first-person future indicative singular)
mızmızlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
mızmızlanmayacak (future indicative singular third-person)
mızmızlanmayacağız (first-person future indicative plural)
mızmızlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
mızmızlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
mızmızlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
mızmızlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
mızmızlanmamış (inferential perfective singular third-person)
mızmızlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
mızmızlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
mızmızlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
mızmızlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
mızmızlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
mızmızlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
mızmızlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
mızmızlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
mızmızlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
mızmızlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mızmızlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mızmızlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mızmızlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mızmızlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mızmızlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mızmızlanmasam (conditional first-person singular)
mızmızlanmasan (conditional second-person singular)
mızmızlanmasa (conditional singular third-person)
mızmızlanmasak (conditional first-person plural)
mızmızlanmasanız (conditional plural second-person)
mızmızlanmasalar (conditional plural third-person)
mızmızlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
mızmızlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
mızmızlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
mızmızlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
mızmızlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
mızmızlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
mızmızlanmayayım (first-person optative singular)
mızmızlanmayasın (optative second-person singular)
mızmızlanmaya (optative singular third-person)
mızmızlanmayalım (first-person optative plural)
mızmızlanmayasınız (optative plural second-person)
mızmızlanmayalar (optative plural third-person)
mızmızlanmamaktayım (first-person progressive singular)
mızmızlanmamaktasın (progressive second-person singular)
mızmızlanmamakta (progressive singular third-person)
mızmızlanmamaktayız (first-person plural progressive)
mızmızlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
mızmızlanmamaktalar (plural progressive third-person)
mızmızlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
mızmızlanmamalısın (necessitative second-person singular)
mızmızlanmamalı (necessitative singular third-person)
mızmızlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
mızmızlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
mızmızlanmamalılar (necessitative plural third-person)
mızmızlanma (imperative second-person singular)
mızmızlanmasın (imperative singular third-person)
mızmızlanmayın (imperative plural second-person)
mızmızlanmasınlar (imperative plural third-person)
mızmızlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
mızmızlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
mızmızlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
mızmızlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
mızmızlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
mızmızlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
mızmızlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mızmızlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mızmızlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mızmızlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mızmızlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mızmızlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mızmızlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
mızmızlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
mızmızlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
mızmızlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
mızmızlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
mızmızlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
mızmızlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mızmızlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mızmızlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mızmızlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mızmızlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mızmızlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mızmızlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
mızmızlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
mızmızlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
mızmızlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
mızmızlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
mızmızlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
mızmızlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
mızmızlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
mızmızlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
mızmızlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
mızmızlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
mızmızlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
mızmızlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
mızmızlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
mızmızlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
mızmızlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
mızmızlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
mızmızlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
mızmızlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mızmızlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mızmızlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mızmızlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mızmızlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mızmızlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mızmızlanmasam mı? (conditional first-person singular)
mızmızlanmasan mı? (conditional second-person singular)
mızmızlanmasa mı? (conditional singular third-person)
mızmızlanmasak mı? (conditional first-person plural)
mızmızlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
mızmızlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
mızmızlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
mızmızlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
mızmızlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
mızmızlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
mızmızlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
mızmızlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
mızmızlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
mızmızlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
mızmızlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
mızmızlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
mızmızlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
mızmızlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
mızmızlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
mızmızlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
mızmızlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
mızmızlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
mızmızlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
mızmızlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(intransitive) wail (to weep, lament persistently or bitterly)


tokalaşmak

tokalaşmak (infinitive)
tokalaşan (imperfective impersonal participle)
tokalaşmış (impersonal participle perfective)
tokalaşacak (impersonal participle prospective)
tokalaştığım (non-prospective participle personal)
tokalaştığın (non-prospective participle personal)
tokalaştığı (non-prospective participle personal)
tokalaştığımız (non-prospective participle personal)
tokalaştığınız (non-prospective participle personal)
tokalaştıkları (non-prospective participle personal)
tokalaşacağım (participle personal prospective)
tokalaşacağın (participle personal prospective)
tokalaşacağı (participle personal prospective)
tokalaşacağımız (participle personal prospective)
tokalaşacağınız (participle personal prospective)
tokalaşacakları (participle personal prospective)
tokalaşma (noun-from-verb)
tokalaşış (adverbial)
tokalaşırım (aorist first-person indicative present singular)
tokalaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
tokalaşır (aorist indicative present singular third-person)
tokalaşırız (aorist first-person indicative plural present)
tokalaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tokalaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
tokalaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tokalaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tokalaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tokalaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tokalaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tokalaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tokalaştım (first-person indicative past perfective singular)
tokalaştın (indicative past perfective second-person singular)
tokalaştı (indicative past perfective singular third-person)
tokalaştık (first-person indicative past perfective plural)
tokalaştınız (indicative past perfective plural second-person)
tokalaştılar (indicative past perfective plural third-person)
tokalaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tokalaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tokalaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tokalaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tokalaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tokalaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tokalaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tokalaşacağım (first-person future indicative singular)
tokalaşacaksın (future indicative second-person singular)
tokalaşacak (future indicative singular third-person)
tokalaşacağız (first-person future indicative plural)
tokalaşacaksınız (future indicative plural second-person)
tokalaşacaklar (future indicative plural third-person)
tokalaşmışım (first-person inferential perfective singular)
tokalaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
tokalaşmış (inferential perfective singular third-person)
tokalaşmışız (first-person inferential perfective plural)
tokalaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tokalaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
tokalaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
tokalaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tokalaşırmış (aorist inferential singular third-person)
tokalaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
tokalaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tokalaşırlarmış (or tokalaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tokalaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tokalaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tokalaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tokalaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tokalaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tokalaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tokalaşsam (conditional first-person singular)
tokalaşsan (conditional second-person singular)
tokalaşsa (conditional singular third-person)
tokalaşsak (conditional first-person plural)
tokalaşsanız (conditional plural second-person)
tokalaşsalar (conditional plural third-person)
tokalaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
tokalaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
tokalaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
tokalaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
tokalaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tokalaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tokalaşayım (first-person optative singular)
tokalaşasın (optative second-person singular)
tokalaşa (optative singular third-person)
tokalaşalım (first-person optative plural)
tokalaşasınız (optative plural second-person)
tokalaşalar (optative plural third-person)
tokalaşmaktayım (first-person progressive singular)
tokalaşmaktasın (progressive second-person singular)
tokalaşmakta (progressive singular third-person)
tokalaşmaktayız (first-person plural progressive)
tokalaşmaktasınız (plural progressive second-person)
tokalaşmaktalar (plural progressive third-person)
tokalaşmalıyım (first-person necessitative singular)
tokalaşmalısın (necessitative second-person singular)
tokalaşmalı (necessitative singular third-person)
tokalaşmalıyız (first-person necessitative plural)
tokalaşmalısınız (necessitative plural second-person)
tokalaşmalılar (necessitative plural third-person)
tokalaş (imperative second-person singular)
tokalaşsın (imperative singular third-person)
tokalaşın (imperative plural second-person)
tokalaşsınlar (imperative plural third-person)
tokalaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tokalaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tokalaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tokalaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tokalaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tokalaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tokalaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tokalaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tokalaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tokalaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tokalaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tokalaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tokalaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tokalaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tokalaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tokalaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tokalaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tokalaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tokalaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tokalaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tokalaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tokalaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tokalaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tokalaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tokalaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tokalaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
tokalaşacak mı? (future indicative singular third-person)
tokalaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tokalaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tokalaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tokalaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tokalaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tokalaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tokalaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tokalaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tokalaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tokalaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tokalaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tokalaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tokalaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tokalaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tokalaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tokalaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tokalaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tokalaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tokalaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tokalaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tokalaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tokalaşsam mı? (conditional first-person singular)
tokalaşsan mı? (conditional second-person singular)
tokalaşsa mı? (conditional singular third-person)
tokalaşsak mı? (conditional first-person plural)
tokalaşsanız mı? (conditional plural second-person)
tokalaşsalar mı? (conditional plural third-person)
tokalaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tokalaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tokalaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tokalaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tokalaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tokalaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tokalaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tokalaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
tokalaşmakta mı? (progressive singular third-person)
tokalaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tokalaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tokalaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tokalaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tokalaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tokalaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
tokalaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tokalaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tokalaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tokalaşmamak (infinitive negative)
tokalaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
tokalaşmamış (impersonal negative participle perfective)
tokalaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
tokalaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tokalaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tokalaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tokalaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tokalaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tokalaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tokalaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tokalaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tokalaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tokalaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tokalaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tokalaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tokalaşmama (negative noun-from-verb)
tokalaşmayış (adverbial negative)
tokalaşmam (aorist first-person indicative present singular)
tokalaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tokalaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
tokalaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
tokalaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tokalaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tokalaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tokalaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tokalaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tokalaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tokalaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tokalaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tokalaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
tokalaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
tokalaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
tokalaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
tokalaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tokalaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tokalaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tokalaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tokalaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tokalaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tokalaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tokalaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tokalaşmayacağım (first-person future indicative singular)
tokalaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
tokalaşmayacak (future indicative singular third-person)
tokalaşmayacağız (first-person future indicative plural)
tokalaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tokalaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
tokalaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
tokalaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tokalaşmamış (inferential perfective singular third-person)
tokalaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
tokalaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tokalaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tokalaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tokalaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tokalaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
tokalaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tokalaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tokalaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tokalaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tokalaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tokalaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tokalaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tokalaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tokalaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tokalaşmasam (conditional first-person singular)
tokalaşmasan (conditional second-person singular)
tokalaşmasa (conditional singular third-person)
tokalaşmasak (conditional first-person plural)
tokalaşmasanız (conditional plural second-person)
tokalaşmasalar (conditional plural third-person)
tokalaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tokalaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tokalaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tokalaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tokalaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tokalaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tokalaşmayayım (first-person optative singular)
tokalaşmayasın (optative second-person singular)
tokalaşmaya (optative singular third-person)
tokalaşmayalım (first-person optative plural)
tokalaşmayasınız (optative plural second-person)
tokalaşmayalar (optative plural third-person)
tokalaşmamaktayım (first-person progressive singular)
tokalaşmamaktasın (progressive second-person singular)
tokalaşmamakta (progressive singular third-person)
tokalaşmamaktayız (first-person plural progressive)
tokalaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
tokalaşmamaktalar (plural progressive third-person)
tokalaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
tokalaşmamalısın (necessitative second-person singular)
tokalaşmamalı (necessitative singular third-person)
tokalaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
tokalaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
tokalaşmamalılar (necessitative plural third-person)
tokalaşma (imperative second-person singular)
tokalaşmasın (imperative singular third-person)
tokalaşmayın (imperative plural second-person)
tokalaşmasınlar (imperative plural third-person)
tokalaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tokalaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tokalaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tokalaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tokalaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tokalaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tokalaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tokalaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tokalaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tokalaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tokalaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tokalaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tokalaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tokalaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tokalaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tokalaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tokalaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tokalaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tokalaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tokalaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tokalaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tokalaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tokalaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tokalaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tokalaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tokalaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tokalaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tokalaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tokalaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tokalaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tokalaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tokalaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tokalaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tokalaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tokalaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tokalaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tokalaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tokalaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tokalaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tokalaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tokalaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tokalaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tokalaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tokalaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tokalaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tokalaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tokalaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tokalaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tokalaşmasam mı? (conditional first-person singular)
tokalaşmasan mı? (conditional second-person singular)
tokalaşmasa mı? (conditional singular third-person)
tokalaşmasak mı? (conditional first-person plural)
tokalaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
tokalaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
tokalaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tokalaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tokalaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tokalaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tokalaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tokalaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tokalaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tokalaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tokalaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
tokalaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tokalaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tokalaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tokalaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tokalaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tokalaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tokalaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tokalaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tokalaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Derived from toka + -la + -ş-, ultimately from Italian tocco (“touch”).