tahliye etmek

tr-conj-head

tahliye ediyorlardı (or tahliye ediyordular)

tahliye ederlermiş (or tahliye edermişlar)

tahliye etmek (infinitive)
tahliye eden (imperfective impersonal participle)
tahliye etmiş (impersonal participle perfective)
tahliye edecek (impersonal participle prospective)
tahliye ettiğim (non-prospective participle personal)
tahliye ettiğin (non-prospective participle personal)
tahliye ettiği (non-prospective participle personal)
tahliye ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tahliye ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tahliye ettikleri (non-prospective participle personal)
tahliye edeceğim (participle personal prospective)
tahliye edeceğin (participle personal prospective)
tahliye edeceği (participle personal prospective)
tahliye edeceğimiz (participle personal prospective)
tahliye edeceğiniz (participle personal prospective)
tahliye edecekleri (participle personal prospective)
tahliye etme (noun-from-verb)
tahliye ediş (adverbial)
tahliye ederim (aorist first-person indicative present singular)
tahliye edersin (aorist indicative present second-person singular)
tahliye eder (aorist indicative present singular third-person)
tahliye ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tahliye edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tahliye ederler (aorist indicative plural present third-person)
tahliye ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tahliye ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tahliye ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tahliye ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tahliye ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tahliye ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tahliye ettim (first-person indicative past perfective singular)
tahliye ettin (indicative past perfective second-person singular)
tahliye etti (indicative past perfective singular third-person)
tahliye ettik (first-person indicative past perfective plural)
tahliye ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tahliye ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tahliye ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tahliye ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tahliye ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tahliye ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tahliye ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tahliye ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tahliye ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tahliye edeceğim (first-person future indicative singular)
tahliye edeceksin (future indicative second-person singular)
tahliye edecek (future indicative singular third-person)
tahliye edeceğiz (first-person future indicative plural)
tahliye edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tahliye edecekler (future indicative plural third-person)
tahliye etmişim (first-person inferential perfective singular)
tahliye etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tahliye etmiş (inferential perfective singular third-person)
tahliye etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tahliye etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tahliye etmişler (inferential perfective plural third-person)
tahliye edermişim (aorist first-person inferential singular)
tahliye edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tahliye edermiş (aorist inferential singular third-person)
tahliye edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tahliye edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tahliye ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tahliye edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tahliye ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tahliye ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tahliye ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tahliye ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tahliye ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tahliye ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tahliye etsem (conditional first-person singular)
tahliye etsen (conditional second-person singular)
tahliye etse (conditional singular third-person)
tahliye etsek (conditional first-person plural)
tahliye etseniz (conditional plural second-person)
tahliye etseler (conditional plural third-person)
tahliye etseydim (conditional first-person perfective singular)
tahliye etseydin (conditional perfective second-person singular)
tahliye etseydi (conditional perfective singular third-person)
tahliye etseydik (conditional first-person perfective plural)
tahliye etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tahliye etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tahliye edeyim (first-person optative singular)
tahliye edesin (optative second-person singular)
tahliye ede (optative singular third-person)
tahliye edelim (first-person optative plural)
tahliye edesiniz (optative plural second-person)
tahliye edeler (optative plural third-person)
tahliye etmekteyim (first-person progressive singular)
tahliye etmektesin (progressive second-person singular)
tahliye etmekte (progressive singular third-person)
tahliye etmekteyiz (first-person plural progressive)
tahliye etmektesiniz (plural progressive second-person)
tahliye etmekteler (plural progressive third-person)
tahliye etmeliyim (first-person necessitative singular)
tahliye etmelisin (necessitative second-person singular)
tahliye etmeli (necessitative singular third-person)
tahliye etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tahliye etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tahliye etmeliler (necessitative plural third-person)
tahliye et (imperative second-person singular)
tahliye etsin (imperative singular third-person)
tahliye edin (imperative plural second-person)
or tahliye ediniz (imperative plural second-person)
tahliye etsinler (imperative plural third-person)
tahliye eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tahliye eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tahliye eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tahliye eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tahliye eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tahliye ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tahliye ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tahliye ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tahliye ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tahliye ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tahliye ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tahliye ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tahliye ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tahliye ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tahliye etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tahliye ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tahliye ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tahliye ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tahliye ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tahliye ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tahliye ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tahliye ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tahliye ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tahliye ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tahliye edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tahliye edecek misin? (future indicative second-person singular)
tahliye edecek mi? (future indicative singular third-person)
tahliye edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tahliye edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tahliye edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tahliye etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tahliye etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tahliye etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tahliye etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tahliye etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tahliye etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tahliye eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tahliye eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tahliye eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tahliye eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tahliye eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tahliye ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tahliye ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tahliye ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tahliye ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tahliye ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tahliye ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tahliye ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tahliye etsem mi? (conditional first-person singular)
tahliye etsen mi? (conditional second-person singular)
tahliye etse mi? (conditional singular third-person)
tahliye etsek mi? (conditional first-person plural)
tahliye etseniz mi? (conditional plural second-person)
tahliye etseler mi? (conditional plural third-person)
tahliye etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tahliye etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tahliye etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tahliye etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tahliye etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tahliye etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tahliye etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tahliye etmekte misin? (progressive second-person singular)
tahliye etmekte mi? (progressive singular third-person)
tahliye etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tahliye etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tahliye etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tahliye etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tahliye etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tahliye etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tahliye etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tahliye etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tahliye etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tahliye etmemek (infinitive negative)
tahliye etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tahliye etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tahliye etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tahliye etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tahliye etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tahliye etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tahliye etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tahliye etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tahliye etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tahliye etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tahliye etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tahliye etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tahliye etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tahliye etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tahliye etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tahliye etmeme (negative noun-from-verb)
tahliye etmeyiş (adverbial negative)
tahliye etmem (aorist first-person indicative present singular)
tahliye etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tahliye etmez (aorist indicative present singular third-person)
tahliye etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tahliye etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tahliye etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tahliye etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tahliye etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tahliye etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tahliye etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tahliye etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tahliye etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tahliye etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tahliye etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tahliye etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tahliye etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tahliye etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tahliye etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tahliye etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tahliye etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tahliye etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tahliye etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tahliye etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tahliye etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tahliye etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tahliye etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tahliye etmeyecek (future indicative singular third-person)
tahliye etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tahliye etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tahliye etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tahliye etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tahliye etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tahliye etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tahliye etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tahliye etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tahliye etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tahliye etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tahliye etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tahliye etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tahliye etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tahliye etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tahliye etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tahliye etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tahliye etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tahliye etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tahliye etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tahliye etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tahliye etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tahliye etmesem (conditional first-person singular)
tahliye etmesen (conditional second-person singular)
tahliye etmese (conditional singular third-person)
tahliye etmesek (conditional first-person plural)
tahliye etmeseniz (conditional plural second-person)
tahliye etmeseler (conditional plural third-person)
tahliye etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tahliye etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tahliye etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tahliye etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tahliye etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tahliye etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tahliye etmeyeyim (first-person optative singular)
tahliye etmeyesin (optative second-person singular)
tahliye etmeye (optative singular third-person)
tahliye etmeyelim (first-person optative plural)
tahliye etmeyesiniz (optative plural second-person)
tahliye etmeyeler (optative plural third-person)
tahliye etmemekteyim (first-person progressive singular)
tahliye etmemektesin (progressive second-person singular)
tahliye etmemekte (progressive singular third-person)
tahliye etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tahliye etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tahliye etmemekteler (plural progressive third-person)
tahliye etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tahliye etmemelisin (necessitative second-person singular)
tahliye etmemeli (necessitative singular third-person)
tahliye etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tahliye etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tahliye etmemeliler (necessitative plural third-person)
tahliye etme (imperative second-person singular)
tahliye etmesin (imperative singular third-person)
tahliye etmeyin (imperative plural second-person)
or tahliye etmeyiniz (imperative plural second-person)
tahliye etmesinler (imperative plural third-person)
tahliye etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tahliye etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tahliye etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tahliye etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tahliye etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tahliye etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tahliye etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tahliye etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tahliye etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tahliye etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tahliye etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tahliye etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tahliye etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tahliye etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tahliye etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tahliye etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tahliye etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tahliye etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tahliye etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tahliye etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tahliye etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tahliye etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tahliye etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tahliye etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tahliye etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tahliye etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tahliye etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tahliye etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tahliye etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tahliye etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tahliye etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tahliye etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tahliye etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tahliye etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tahliye etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tahliye etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tahliye etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tahliye etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tahliye etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tahliye etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tahliye etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tahliye etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tahliye etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tahliye etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tahliye etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tahliye etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tahliye etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tahliye etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tahliye etmesem mi? (conditional first-person singular)
tahliye etmesen mi? (conditional second-person singular)
tahliye etmese mi? (conditional singular third-person)
tahliye etmesek mi? (conditional first-person plural)
tahliye etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tahliye etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tahliye etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tahliye etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tahliye etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tahliye etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tahliye etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tahliye etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tahliye etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tahliye etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tahliye etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tahliye etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tahliye etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tahliye etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tahliye etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tahliye etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tahliye etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tahliye etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tahliye etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tahliye etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


reddetmek

reddetmek (infinitive)
reddeden (imperfective impersonal participle)
reddetmiş (impersonal participle perfective)
reddedecek (impersonal participle prospective)
reddettiğim (non-prospective participle personal)
reddettiğin (non-prospective participle personal)
reddettiği (non-prospective participle personal)
reddettiğimiz (non-prospective participle personal)
reddettiğiniz (non-prospective participle personal)
reddettikleri (non-prospective participle personal)
reddedeceğim (participle personal prospective)
reddedeceğin (participle personal prospective)
reddedeceği (participle personal prospective)
reddedeceğimiz (participle personal prospective)
reddedeceğiniz (participle personal prospective)
reddedecekleri (participle personal prospective)
reddetme (noun-from-verb)
reddediş (adverbial)
reddederim (aorist first-person indicative present singular)
reddedersin (aorist indicative present second-person singular)
reddeder (aorist indicative present singular third-person)
reddederiz (aorist first-person indicative plural present)
reddedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
reddederler (aorist indicative plural present third-person)
reddediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
reddediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
reddediyor (imperfective indicative present singular third-person)
reddediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
reddediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
reddediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
reddettim (first-person indicative past perfective singular)
reddettin (indicative past perfective second-person singular)
reddetti (indicative past perfective singular third-person)
reddettik (first-person indicative past perfective plural)
reddettiniz (indicative past perfective plural second-person)
reddettiler (indicative past perfective plural third-person)
reddediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
reddediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
reddediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
reddediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
reddediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
reddediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or reddediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
reddedeceğim (first-person future indicative singular)
reddedeceksin (future indicative second-person singular)
reddedecek (future indicative singular third-person)
reddedeceğiz (first-person future indicative plural)
reddedeceksiniz (future indicative plural second-person)
reddedecekler (future indicative plural third-person)
reddetmişim (first-person inferential perfective singular)
reddetmişsin (inferential perfective second-person singular)
reddetmiş (inferential perfective singular third-person)
reddetmişiz (first-person inferential perfective plural)
reddetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
reddetmişler (inferential perfective plural third-person)
reddedermişim (aorist first-person inferential singular)
reddedermişsin (aorist inferential second-person singular)
reddedermiş (aorist inferential singular third-person)
reddedermişiz (aorist first-person inferential plural)
reddedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
reddederlermiş (or reddedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
reddediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
reddediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
reddediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
reddediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
reddediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
reddediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
reddetsem (conditional first-person singular)
reddetsen (conditional second-person singular)
reddetse (conditional singular third-person)
reddetsek (conditional first-person plural)
reddetseniz (conditional plural second-person)
reddetseler (conditional plural third-person)
reddetseydim (conditional first-person perfective singular)
reddetseydin (conditional perfective second-person singular)
reddetseydi (conditional perfective singular third-person)
reddetseydik (conditional first-person perfective plural)
reddetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
reddetseydiler (conditional perfective plural third-person)
reddedeyim (first-person optative singular)
reddedesin (optative second-person singular)
reddede (optative singular third-person)
reddedelim (first-person optative plural)
reddedesiniz (optative plural second-person)
reddedeler (optative plural third-person)
reddetmekteyim (first-person progressive singular)
reddetmektesin (progressive second-person singular)
reddetmekte (progressive singular third-person)
reddetmekteyiz (first-person plural progressive)
reddetmektesiniz (plural progressive second-person)
reddetmekteler (plural progressive third-person)
reddetmeliyim (first-person necessitative singular)
reddetmelisin (necessitative second-person singular)
reddetmeli (necessitative singular third-person)
reddetmeliyiz (first-person necessitative plural)
reddetmelisiniz (necessitative plural second-person)
reddetmeliler (necessitative plural third-person)
reddet (imperative second-person singular)
reddetsin (imperative singular third-person)
reddedin (imperative plural second-person)
or reddediniz (imperative plural second-person)
reddetsinler (imperative plural third-person)
reddeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
reddeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
reddeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
reddeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
reddeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
reddederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
reddediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
reddediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
reddediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
reddediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
reddediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
reddediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
reddettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
reddettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
reddetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
reddettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
reddettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
reddettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
reddediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
reddediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
reddediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
reddediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
reddediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
reddediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
reddedecek miyim? (first-person future indicative singular)
reddedecek misin? (future indicative second-person singular)
reddedecek mi? (future indicative singular third-person)
reddedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
reddedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
reddedecekler mi? (future indicative plural third-person)
reddetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
reddetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
reddetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
reddetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
reddetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
reddetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
reddeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
reddeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
reddeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
reddeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
reddeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
reddederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
reddediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
reddediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
reddediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
reddediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
reddediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
reddediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
reddetsem mi? (conditional first-person singular)
reddetsen mi? (conditional second-person singular)
reddetse mi? (conditional singular third-person)
reddetsek mi? (conditional first-person plural)
reddetseniz mi? (conditional plural second-person)
reddetseler mi? (conditional plural third-person)
reddetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
reddetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
reddetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
reddetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
reddetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
reddetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
reddetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
reddetmekte misin? (progressive second-person singular)
reddetmekte mi? (progressive singular third-person)
reddetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
reddetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
reddetmekteler mi? (plural progressive third-person)
reddetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
reddetmeli misin? (necessitative second-person singular)
reddetmeli mi? (necessitative singular third-person)
reddetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
reddetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
reddetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
reddetmemek (infinitive negative)
reddetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
reddetmemiş (impersonal negative participle perfective)
reddetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
reddetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
reddetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
reddetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
reddetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
reddetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
reddetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
reddetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
reddetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
reddetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
reddetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
reddetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
reddetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
reddetmeme (negative noun-from-verb)
reddetmeyiş (adverbial negative)
reddetmem (aorist first-person indicative present singular)
reddetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
reddetmez (aorist indicative present singular third-person)
reddetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
reddetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
reddetmezler (aorist indicative plural present third-person)
reddetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
reddetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
reddetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
reddetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
reddetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
reddetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
reddetmedim (first-person indicative past perfective singular)
reddetmedin (indicative past perfective second-person singular)
reddetmedi (indicative past perfective singular third-person)
reddetmedik (first-person indicative past perfective plural)
reddetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
reddetmediler (indicative past perfective plural third-person)
reddetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
reddetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
reddetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
reddetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
reddetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
reddetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
reddetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
reddetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
reddetmeyecek (future indicative singular third-person)
reddetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
reddetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
reddetmeyecekler (future indicative plural third-person)
reddetmemişim (first-person inferential perfective singular)
reddetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
reddetmemiş (inferential perfective singular third-person)
reddetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
reddetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
reddetmemişler (inferential perfective plural third-person)
reddetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
reddetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
reddetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
reddetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
reddetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
reddetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
reddetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
reddetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
reddetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
reddetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
reddetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
reddetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
reddetmesem (conditional first-person singular)
reddetmesen (conditional second-person singular)
reddetmese (conditional singular third-person)
reddetmesek (conditional first-person plural)
reddetmeseniz (conditional plural second-person)
reddetmeseler (conditional plural third-person)
reddetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
reddetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
reddetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
reddetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
reddetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
reddetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
reddetmeyeyim (first-person optative singular)
reddetmeyesin (optative second-person singular)
reddetmeye (optative singular third-person)
reddetmeyelim (first-person optative plural)
reddetmeyesiniz (optative plural second-person)
reddetmeyeler (optative plural third-person)
reddetmemekteyim (first-person progressive singular)
reddetmemektesin (progressive second-person singular)
reddetmemekte (progressive singular third-person)
reddetmemekteyiz (first-person plural progressive)
reddetmemektesiniz (plural progressive second-person)
reddetmemekteler (plural progressive third-person)
reddetmemeliyim (first-person necessitative singular)
reddetmemelisin (necessitative second-person singular)
reddetmemeli (necessitative singular third-person)
reddetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
reddetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
reddetmemeliler (necessitative plural third-person)
reddetme (imperative second-person singular)
reddetmesin (imperative singular third-person)
reddetmeyin (imperative plural second-person)
or reddetmeyiniz (imperative plural second-person)
reddetmesinler (imperative plural third-person)
reddetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
reddetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
reddetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
reddetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
reddetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
reddetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
reddetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
reddetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
reddetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
reddetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
reddetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
reddetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
reddetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
reddetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
reddetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
reddetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
reddetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
reddetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
reddetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
reddetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
reddetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
reddetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
reddetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
reddetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
reddetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
reddetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
reddetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
reddetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
reddetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
reddetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
reddetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
reddetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
reddetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
reddetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
reddetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
reddetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
reddetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
reddetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
reddetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
reddetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
reddetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
reddetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
reddetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
reddetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
reddetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
reddetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
reddetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
reddetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
reddetmesem mi? (conditional first-person singular)
reddetmesen mi? (conditional second-person singular)
reddetmese mi? (conditional singular third-person)
reddetmesek mi? (conditional first-person plural)
reddetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
reddetmeseler mi? (conditional plural third-person)
reddetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
reddetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
reddetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
reddetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
reddetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
reddetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
reddetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
reddetmemekte misin? (progressive second-person singular)
reddetmemekte mi? (progressive singular third-person)
reddetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
reddetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
reddetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
reddetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
reddetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
reddetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
reddetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
reddetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
reddetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish رد اتمك (red etmek), equivalent to ret + etmek.


tüketmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

tüketmek (infinitive)
tüketen (imperfective impersonal participle)
tüketmiş (impersonal participle perfective)
tüketecek (impersonal participle prospective)
tükettiğim (non-prospective participle personal)
tükettiğin (non-prospective participle personal)
tükettiği (non-prospective participle personal)
tükettiğimiz (non-prospective participle personal)
tükettiğiniz (non-prospective participle personal)
tükettikleri (non-prospective participle personal)
tüketeceğim (participle personal prospective)
tüketeceğin (participle personal prospective)
tüketeceği (participle personal prospective)
tüketeceğimiz (participle personal prospective)
tüketeceğiniz (participle personal prospective)
tüketecekleri (participle personal prospective)
tüketme (noun-from-verb)
tüketiş (adverbial)
tüketirim (aorist first-person indicative present singular)
tüketirsin (aorist indicative present second-person singular)
tüketir (aorist indicative present singular third-person)
tüketiriz (aorist first-person indicative plural present)
tüketirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tüketirler (aorist indicative plural present third-person)
tüketiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tüketiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tüketiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tüketiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tüketiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tüketiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tükettim (first-person indicative past perfective singular)
tükettin (indicative past perfective second-person singular)
tüketti (indicative past perfective singular third-person)
tükettik (first-person indicative past perfective plural)
tükettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tükettiler (indicative past perfective plural third-person)
tüketiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tüketiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tüketiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tüketiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tüketiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tüketiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tüketiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tüketeceğim (first-person future indicative singular)
tüketeceksin (future indicative second-person singular)
tüketecek (future indicative singular third-person)
tüketeceğiz (first-person future indicative plural)
tüketeceksiniz (future indicative plural second-person)
tüketecekler (future indicative plural third-person)
tüketmişim (first-person inferential perfective singular)
tüketmişsin (inferential perfective second-person singular)
tüketmiş (inferential perfective singular third-person)
tüketmişiz (first-person inferential perfective plural)
tüketmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tüketmişler (inferential perfective plural third-person)
tüketirmişim (aorist first-person inferential singular)
tüketirmişsin (aorist inferential second-person singular)
tüketirmiş (aorist inferential singular third-person)
tüketirmişiz (aorist first-person inferential plural)
tüketirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tüketirlermiş (or tüketirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
tüketiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tüketiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tüketiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tüketiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tüketiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tüketiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tüketsem (conditional first-person singular)
tüketsen (conditional second-person singular)
tüketse (conditional singular third-person)
tüketsek (conditional first-person plural)
tüketseniz (conditional plural second-person)
tüketseler (conditional plural third-person)
tüketseydim (conditional first-person perfective singular)
tüketseydin (conditional perfective second-person singular)
tüketseydi (conditional perfective singular third-person)
tüketseydik (conditional first-person perfective plural)
tüketseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tüketseydiler (conditional perfective plural third-person)
tüketeyim (first-person optative singular)
tüketesin (optative second-person singular)
tükete (optative singular third-person)
tüketelim (first-person optative plural)
tüketesiniz (optative plural second-person)
tüketeler (optative plural third-person)
tüketmekteyim (first-person progressive singular)
tüketmektesin (progressive second-person singular)
tüketmekte (progressive singular third-person)
tüketmekteyiz (first-person plural progressive)
tüketmektesiniz (plural progressive second-person)
tüketmekteler (plural progressive third-person)
tüketmeliyim (first-person necessitative singular)
tüketmelisin (necessitative second-person singular)
tüketmeli (necessitative singular third-person)
tüketmeliyiz (first-person necessitative plural)
tüketmelisiniz (necessitative plural second-person)
tüketmeliler (necessitative plural third-person)
tüket (imperative second-person singular)
tüketsin (imperative singular third-person)
tüketin (imperative plural second-person)
tüketsinler (imperative plural third-person)
tüketir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tüketir misin? (aorist indicative present second-person singular)
tüketir mi? (aorist indicative present singular third-person)
tüketir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tüketir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tüketirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tüketiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tüketiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tüketiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tüketiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tüketiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tüketiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tükettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tükettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tüketti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tükettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tükettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tükettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tüketiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tüketiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tüketiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tüketiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tüketiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tüketiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tüketecek miyim? (first-person future indicative singular)
tüketecek misin? (future indicative second-person singular)
tüketecek mi? (future indicative singular third-person)
tüketecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tüketecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tüketecekler mi? (future indicative plural third-person)
tüketmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tüketmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tüketmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tüketmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tüketmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tüketmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tüketir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tüketir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tüketir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tüketir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tüketir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tüketirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tüketiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tüketiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tüketiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tüketiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tüketiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tüketiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tüketsem mi? (conditional first-person singular)
tüketsen mi? (conditional second-person singular)
tüketse mi? (conditional singular third-person)
tüketsek mi? (conditional first-person plural)
tüketseniz mi? (conditional plural second-person)
tüketseler mi? (conditional plural third-person)
tüketse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tüketse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tüketse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tüketse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tüketse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tüketseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tüketmekte miyim? (first-person progressive singular)
tüketmekte misin? (progressive second-person singular)
tüketmekte mi? (progressive singular third-person)
tüketmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tüketmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tüketmekteler mi? (plural progressive third-person)
tüketmeli miyim? (first-person necessitative singular)
tüketmeli misin? (necessitative second-person singular)
tüketmeli mi? (necessitative singular third-person)
tüketmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tüketmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tüketmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tüketmemek (infinitive negative)
tüketmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tüketmemiş (impersonal negative participle perfective)
tüketmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tüketmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tüketmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tüketmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tüketmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tüketmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tüketmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tüketmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tüketmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tüketmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tüketmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tüketmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tüketmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tüketmeme (negative noun-from-verb)
tüketmeyiş (adverbial negative)
tüketmem (aorist first-person indicative present singular)
tüketmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tüketmez (aorist indicative present singular third-person)
tüketmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tüketmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tüketmezler (aorist indicative plural present third-person)
tüketmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tüketmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tüketmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tüketmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tüketmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tüketmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tüketmedim (first-person indicative past perfective singular)
tüketmedin (indicative past perfective second-person singular)
tüketmedi (indicative past perfective singular third-person)
tüketmedik (first-person indicative past perfective plural)
tüketmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tüketmediler (indicative past perfective plural third-person)
tüketmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tüketmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tüketmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tüketmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tüketmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tüketmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tüketmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tüketmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tüketmeyecek (future indicative singular third-person)
tüketmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tüketmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tüketmeyecekler (future indicative plural third-person)
tüketmemişim (first-person inferential perfective singular)
tüketmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tüketmemiş (inferential perfective singular third-person)
tüketmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tüketmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tüketmemişler (inferential perfective plural third-person)
tüketmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tüketmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tüketmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tüketmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tüketmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tüketmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tüketmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tüketmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tüketmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tüketmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tüketmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tüketmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tüketmesem (conditional first-person singular)
tüketmesen (conditional second-person singular)
tüketmese (conditional singular third-person)
tüketmesek (conditional first-person plural)
tüketmeseniz (conditional plural second-person)
tüketmeseler (conditional plural third-person)
tüketmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tüketmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tüketmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tüketmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tüketmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tüketmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tüketmeyeyim (first-person optative singular)
tüketmeyesin (optative second-person singular)
tüketmeye (optative singular third-person)
tüketmeyelim (first-person optative plural)
tüketmeyesiniz (optative plural second-person)
tüketmeyeler (optative plural third-person)
tüketmemekteyim (first-person progressive singular)
tüketmemektesin (progressive second-person singular)
tüketmemekte (progressive singular third-person)
tüketmemekteyiz (first-person plural progressive)
tüketmemektesiniz (plural progressive second-person)
tüketmemekteler (plural progressive third-person)
tüketmemeliyim (first-person necessitative singular)
tüketmemelisin (necessitative second-person singular)
tüketmemeli (necessitative singular third-person)
tüketmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tüketmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tüketmemeliler (necessitative plural third-person)
tüketme (imperative second-person singular)
tüketmesin (imperative singular third-person)
tüketmeyin (imperative plural second-person)
tüketmesinler (imperative plural third-person)
tüketmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tüketmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tüketmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tüketmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tüketmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tüketmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tüketmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tüketmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tüketmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tüketmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tüketmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tüketmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tüketmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tüketmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tüketmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tüketmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tüketmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tüketmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tüketmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tüketmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tüketmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tüketmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tüketmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tüketmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tüketmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tüketmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tüketmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tüketmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tüketmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tüketmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tüketmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tüketmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tüketmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tüketmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tüketmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tüketmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tüketmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tüketmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tüketmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tüketmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tüketmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tüketmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tüketmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tüketmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tüketmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tüketmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tüketmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tüketmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tüketmesem mi? (conditional first-person singular)
tüketmesen mi? (conditional second-person singular)
tüketmese mi? (conditional singular third-person)
tüketmesek mi? (conditional first-person plural)
tüketmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tüketmeseler mi? (conditional plural third-person)
tüketmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tüketmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tüketmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tüketmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tüketmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tüketmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tüketmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tüketmemekte misin? (progressive second-person singular)
tüketmemekte mi? (progressive singular third-person)
tüketmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tüketmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tüketmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tüketmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tüketmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tüketmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tüketmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tüketmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tüketmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish دوكتمك (düketmek), causative of older *tükemek, ultimately from Proto-Turkic *tüke- (“to come to an end”).
Compare Uzbek tugamoq (“to finish, end”), tugatmoq (“to consume, complete”), Turkmen tüketmek (“to consume, exhaust”), etc.


sağlamak

head

sağlamak (third-person singular simple present sağlar)

sağlar (present singular third-person)
sağlamak (infinitive)
sağlayan (imperfective impersonal participle)
sağlamış (impersonal participle perfective)
sağlayacak (impersonal participle prospective)
sağladığım (non-prospective participle personal)
sağladığın (non-prospective participle personal)
sağladığı (non-prospective participle personal)
sağladığımız (non-prospective participle personal)
sağladığınız (non-prospective participle personal)
sağladıkları (non-prospective participle personal)
sağlayacağım (participle personal prospective)
sağlayacağın (participle personal prospective)
sağlayacağı (participle personal prospective)
sağlayacağımız (participle personal prospective)
sağlayacağınız (participle personal prospective)
sağlayacakları (participle personal prospective)
sağlama (noun-from-verb)
sağlayış (adverbial)
sağlarım (aorist first-person indicative present singular)
sağlarsın (aorist indicative present second-person singular)
sağlar (aorist indicative present singular third-person)
sağlarız (aorist first-person indicative plural present)
sağlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sağlarlar (aorist indicative plural present third-person)
sağlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sağlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sağlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sağlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sağlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sağlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sağladım (first-person indicative past perfective singular)
sağladın (indicative past perfective second-person singular)
sağladı (indicative past perfective singular third-person)
sağladık (first-person indicative past perfective plural)
sağladınız (indicative past perfective plural second-person)
sağladılar (indicative past perfective plural third-person)
sağlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sağlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sağlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sağlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sağlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sağlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sağlayacağım (first-person future indicative singular)
sağlayacaksın (future indicative second-person singular)
sağlayacak (future indicative singular third-person)
sağlayacağız (first-person future indicative plural)
sağlayacaksınız (future indicative plural second-person)
sağlayacaklar (future indicative plural third-person)
sağlamışım (first-person inferential perfective singular)
sağlamışsın (inferential perfective second-person singular)
sağlamış (inferential perfective singular third-person)
sağlamışız (first-person inferential perfective plural)
sağlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sağlamışlar (inferential perfective plural third-person)
sağlarmışım (aorist first-person inferential singular)
sağlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sağlarmış (aorist inferential singular third-person)
sağlarmışız (aorist first-person inferential plural)
sağlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sağlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
sağlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sağlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sağlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sağlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sağlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sağlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sağlasam (conditional first-person singular)
sağlasan (conditional second-person singular)
sağlasa (conditional singular third-person)
sağlasak (conditional first-person plural)
sağlasanız (conditional plural second-person)
sağlasalar (conditional plural third-person)
sağlasaydım (conditional first-person perfective singular)
sağlasaydın (conditional perfective second-person singular)
sağlasaydı (conditional perfective singular third-person)
sağlasaydık (conditional first-person perfective plural)
sağlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sağlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sağlayayım (first-person optative singular)
sağlayasın (optative second-person singular)
sağlaya (optative singular third-person)
sağlayalım (first-person optative plural)
sağlayasınız (optative plural second-person)
sağlayalar (optative plural third-person)
sağlamaktayım (first-person progressive singular)
sağlamaktasın (progressive second-person singular)
sağlamakta (progressive singular third-person)
sağlamaktayız (first-person plural progressive)
sağlamaktasınız (plural progressive second-person)
sağlamaktalar (plural progressive third-person)
sağlamalıyım (first-person necessitative singular)
sağlamalısın (necessitative second-person singular)
sağlamalı (necessitative singular third-person)
sağlamalıyız (first-person necessitative plural)
sağlamalısınız (necessitative plural second-person)
sağlamalılar (necessitative plural third-person)
sağla (imperative second-person singular)
sağlasın (imperative singular third-person)
sağlayın (imperative plural second-person)
sağlasınlar (imperative plural third-person)
sağlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sağlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sağlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sağlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sağlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sağlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sağlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sağlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sağlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sağlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sağlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sağlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sağladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sağladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sağladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sağladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sağladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sağladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sağlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sağlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sağlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sağlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sağlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sağlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sağlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sağlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sağlayacak mı? (future indicative singular third-person)
sağlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sağlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sağlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sağlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sağlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sağlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sağlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sağlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sağlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sağlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sağlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sağlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sağlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sağlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sağlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sağlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sağlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sağlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sağlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sağlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sağlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sağlasam mı? (conditional first-person singular)
sağlasan mı? (conditional second-person singular)
sağlasa mı? (conditional singular third-person)
sağlasak mı? (conditional first-person plural)
sağlasanız mı? (conditional plural second-person)
sağlasalar mı? (conditional plural third-person)
sağlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sağlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sağlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sağlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sağlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sağlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sağlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sağlamakta mısın? (progressive second-person singular)
sağlamakta mı? (progressive singular third-person)
sağlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sağlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sağlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sağlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sağlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sağlamalı mı? (necessitative singular third-person)
sağlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sağlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sağlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
sağlamamak (infinitive negative)
sağlamayan (imperfective impersonal negative participle)
sağlamamış (impersonal negative participle perfective)
sağlamayacak (impersonal negative participle prospective)
sağlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sağlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sağlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sağlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sağlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sağlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sağlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sağlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sağlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sağlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sağlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sağlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sağlamama (negative noun-from-verb)
sağlamayış (adverbial negative)
sağlamam (aorist first-person indicative present singular)
sağlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
sağlamaz (aorist indicative present singular third-person)
sağlamayız (aorist first-person indicative plural present)
sağlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sağlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
sağlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sağlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sağlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sağlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sağlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sağlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sağlamadım (first-person indicative past perfective singular)
sağlamadın (indicative past perfective second-person singular)
sağlamadı (indicative past perfective singular third-person)
sağlamadık (first-person indicative past perfective plural)
sağlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
sağlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
sağlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sağlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sağlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sağlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sağlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sağlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sağlamayacağım (first-person future indicative singular)
sağlamayacaksın (future indicative second-person singular)
sağlamayacak (future indicative singular third-person)
sağlamayacağız (first-person future indicative plural)
sağlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
sağlamayacaklar (future indicative plural third-person)
sağlamamışım (first-person inferential perfective singular)
sağlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
sağlamamış (inferential perfective singular third-person)
sağlamamışız (first-person inferential perfective plural)
sağlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sağlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
sağlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
sağlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sağlamazmış (aorist inferential singular third-person)
sağlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
sağlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sağlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
sağlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sağlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sağlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sağlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sağlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sağlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sağlamasam (conditional first-person singular)
sağlamasan (conditional second-person singular)
sağlamasa (conditional singular third-person)
sağlamasak (conditional first-person plural)
sağlamasanız (conditional plural second-person)
sağlamasalar (conditional plural third-person)
sağlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
sağlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
sağlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
sağlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
sağlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sağlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sağlamayayım (first-person optative singular)
sağlamayasın (optative second-person singular)
sağlamaya (optative singular third-person)
sağlamayalım (first-person optative plural)
sağlamayasınız (optative plural second-person)
sağlamayalar (optative plural third-person)
sağlamamaktayım (first-person progressive singular)
sağlamamaktasın (progressive second-person singular)
sağlamamakta (progressive singular third-person)
sağlamamaktayız (first-person plural progressive)
sağlamamaktasınız (plural progressive second-person)
sağlamamaktalar (plural progressive third-person)
sağlamamalıyım (first-person necessitative singular)
sağlamamalısın (necessitative second-person singular)
sağlamamalı (necessitative singular third-person)
sağlamamalıyız (first-person necessitative plural)
sağlamamalısınız (necessitative plural second-person)
sağlamamalılar (necessitative plural third-person)
sağlama (imperative second-person singular)
sağlamasın (imperative singular third-person)
sağlamayın (imperative plural second-person)
sağlamasınlar (imperative plural third-person)
sağlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sağlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sağlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sağlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sağlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sağlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sağlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sağlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sağlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sağlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sağlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sağlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sağlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sağlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sağlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sağlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sağlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sağlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sağlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sağlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sağlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sağlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sağlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sağlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sağlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sağlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sağlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
sağlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sağlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sağlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sağlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sağlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sağlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sağlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sağlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sağlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sağlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sağlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sağlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sağlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sağlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sağlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sağlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sağlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sağlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sağlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sağlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sağlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sağlamasam mı? (conditional first-person singular)
sağlamasan mı? (conditional second-person singular)
sağlamasa mı? (conditional singular third-person)
sağlamasak mı? (conditional first-person plural)
sağlamasanız mı? (conditional plural second-person)
sağlamasalar mı? (conditional plural third-person)
sağlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sağlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sağlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sağlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sağlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sağlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sağlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sağlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
sağlamamakta mı? (progressive singular third-person)
sağlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sağlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sağlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sağlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sağlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sağlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
sağlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sağlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sağlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish صاغلامق (sağlamak, “to make safe, secure, certain”).