köpürmek

tr-conj-head

köpürdüğümüz

köpürdüğünüz

köpürürmüşüm

köpürürmüşüz

köpürmek (infinitive)
köpüren (imperfective impersonal participle)
köpürmüş (impersonal participle perfective)
köpürecek (impersonal participle prospective)
köpürdüğüm (non-prospective participle personal)
köpürdüğün (non-prospective participle personal)
köpürdüğü (non-prospective participle personal)
köpürdüğümüz (non-prospective participle personal)
köpürdüğünüz (non-prospective participle personal)
köpürdükleri (non-prospective participle personal)
köpüreceğim (participle personal prospective)
köpüreceğin (participle personal prospective)
köpüreceği (participle personal prospective)
köpüreceğimiz (participle personal prospective)
köpüreceğiniz (participle personal prospective)
köpürecekleri (participle personal prospective)
köpürme (noun-from-verb)
köpürüş (adverbial)
köpürürüm (aorist first-person indicative present singular)
köpürürsün (aorist indicative present second-person singular)
köpürür (aorist indicative present singular third-person)
köpürürüz (aorist first-person indicative plural present)
köpürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
köpürürler (aorist indicative plural present third-person)
köpürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
köpürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
köpürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
köpürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
köpürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
köpürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
köpürdüm (first-person indicative past perfective singular)
köpürdün (indicative past perfective second-person singular)
köpürdü (indicative past perfective singular third-person)
köpürdük (first-person indicative past perfective plural)
köpürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
köpürdüler (indicative past perfective plural third-person)
köpürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
köpürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
köpürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
köpürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
köpürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
köpürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or köpürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
köpüreceğim (first-person future indicative singular)
köpüreceksin (future indicative second-person singular)
köpürecek (future indicative singular third-person)
köpüreceğiz (first-person future indicative plural)
köpüreceksiniz (future indicative plural second-person)
köpürecekler (future indicative plural third-person)
köpürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
köpürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
köpürmüş (inferential perfective singular third-person)
köpürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
köpürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
köpürmüşler (inferential perfective plural third-person)
köpürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
köpürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
köpürürmüş (aorist inferential singular third-person)
köpürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
köpürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
köpürürlermiş (or köpürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
köpürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
köpürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
köpürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
köpürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
köpürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
köpürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
köpürsem (conditional first-person singular)
köpürsen (conditional second-person singular)
köpürse (conditional singular third-person)
köpürsek (conditional first-person plural)
köpürseniz (conditional plural second-person)
köpürseler (conditional plural third-person)
köpürseydim (conditional first-person perfective singular)
köpürseydin (conditional perfective second-person singular)
köpürseydi (conditional perfective singular third-person)
köpürseydik (conditional first-person perfective plural)
köpürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
köpürseydiler (conditional perfective plural third-person)
köpüreyim (first-person optative singular)
köpüresin (optative second-person singular)
köpüre (optative singular third-person)
köpürelim (first-person optative plural)
köpüresiniz (optative plural second-person)
köpüreler (optative plural third-person)
köpürmekteyim (first-person progressive singular)
köpürmektesin (progressive second-person singular)
köpürmekte (progressive singular third-person)
köpürmekteyiz (first-person plural progressive)
köpürmektesiniz (plural progressive second-person)
köpürmekteler (plural progressive third-person)
köpürmeliyim (first-person necessitative singular)
köpürmelisin (necessitative second-person singular)
köpürmeli (necessitative singular third-person)
köpürmeliyiz (first-person necessitative plural)
köpürmelisiniz (necessitative plural second-person)
köpürmeliler (necessitative plural third-person)
köpür (imperative second-person singular)
köpürsün (imperative singular third-person)
köpürün (imperative plural second-person)
köpürsünler (imperative plural third-person)
köpürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
köpürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
köpürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
köpürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
köpürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
köpürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
köpürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
köpürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
köpürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
köpürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
köpürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
köpürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
köpürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
köpürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
köpürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
köpürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
köpürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
köpürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
köpürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
köpürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
köpürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
köpürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
köpürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
köpürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
köpürecek miyim? (first-person future indicative singular)
köpürecek misin? (future indicative second-person singular)
köpürecek mi? (future indicative singular third-person)
köpürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
köpürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
köpürecekler mi? (future indicative plural third-person)
köpürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
köpürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
köpürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
köpürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
köpürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
köpürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
köpürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
köpürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
köpürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
köpürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
köpürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
köpürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
köpürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
köpürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
köpürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
köpürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
köpürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
köpürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
köpürsem mi? (conditional first-person singular)
köpürsen mi? (conditional second-person singular)
köpürse mi? (conditional singular third-person)
köpürsek mi? (conditional first-person plural)
köpürseniz mi? (conditional plural second-person)
köpürseler mi? (conditional plural third-person)
köpürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
köpürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
köpürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
köpürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
köpürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
köpürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
köpürmekte miyim? (first-person progressive singular)
köpürmekte misin? (progressive second-person singular)
köpürmekte mi? (progressive singular third-person)
köpürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
köpürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
köpürmekteler mi? (plural progressive third-person)
köpürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
köpürmeli misin? (necessitative second-person singular)
köpürmeli mi? (necessitative singular third-person)
köpürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
köpürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
köpürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
köpürmemek (infinitive negative)
köpürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
köpürmemiş (impersonal negative participle perfective)
köpürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
köpürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
köpürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
köpürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
köpürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
köpürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
köpürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
köpürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
köpürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
köpürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
köpürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
köpürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
köpürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
köpürmeme (negative noun-from-verb)
köpürmeyüş (adverbial negative)
köpürmem (aorist first-person indicative present singular)
köpürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
köpürmez (aorist indicative present singular third-person)
köpürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
köpürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
köpürmezler (aorist indicative plural present third-person)
köpürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
köpürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
köpürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
köpürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
köpürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
köpürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
köpürmedim (first-person indicative past perfective singular)
köpürmedin (indicative past perfective second-person singular)
köpürmedi (indicative past perfective singular third-person)
köpürmedik (first-person indicative past perfective plural)
köpürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
köpürmediler (indicative past perfective plural third-person)
köpürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
köpürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
köpürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
köpürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
köpürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
köpürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
köpürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
köpürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
köpürmeyecek (future indicative singular third-person)
köpürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
köpürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
köpürmeyecekler (future indicative plural third-person)
köpürmemişim (first-person inferential perfective singular)
köpürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
köpürmemiş (inferential perfective singular third-person)
köpürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
köpürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
köpürmemişler (inferential perfective plural third-person)
köpürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
köpürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
köpürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
köpürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
köpürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
köpürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
köpürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
köpürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
köpürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
köpürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
köpürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
köpürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
köpürmesem (conditional first-person singular)
köpürmesen (conditional second-person singular)
köpürmese (conditional singular third-person)
köpürmesek (conditional first-person plural)
köpürmeseniz (conditional plural second-person)
köpürmeseler (conditional plural third-person)
köpürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
köpürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
köpürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
köpürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
köpürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
köpürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
köpürmeyeyim (first-person optative singular)
köpürmeyesin (optative second-person singular)
köpürmeye (optative singular third-person)
köpürmeyelim (first-person optative plural)
köpürmeyesiniz (optative plural second-person)
köpürmeyeler (optative plural third-person)
köpürmemekteyim (first-person progressive singular)
köpürmemektesin (progressive second-person singular)
köpürmemekte (progressive singular third-person)
köpürmemekteyiz (first-person plural progressive)
köpürmemektesiniz (plural progressive second-person)
köpürmemekteler (plural progressive third-person)
köpürmemeliyim (first-person necessitative singular)
köpürmemelisin (necessitative second-person singular)
köpürmemeli (necessitative singular third-person)
köpürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
köpürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
köpürmemeliler (necessitative plural third-person)
köpürme (imperative second-person singular)
köpürmesin (imperative singular third-person)
köpürmeyin (imperative plural second-person)
köpürmesinler (imperative plural third-person)
köpürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
köpürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
köpürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
köpürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
köpürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
köpürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
köpürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
köpürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
köpürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
köpürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
köpürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
köpürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
köpürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
köpürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
köpürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
köpürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
köpürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
köpürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
köpürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
köpürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
köpürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
köpürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
köpürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
köpürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
köpürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
köpürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
köpürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
köpürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
köpürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
köpürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
köpürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
köpürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
köpürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
köpürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
köpürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
köpürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
köpürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
köpürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
köpürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
köpürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
köpürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
köpürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
köpürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
köpürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
köpürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
köpürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
köpürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
köpürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
köpürmesem mi? (conditional first-person singular)
köpürmesen mi? (conditional second-person singular)
köpürmese mi? (conditional singular third-person)
köpürmesek mi? (conditional first-person plural)
köpürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
köpürmeseler mi? (conditional plural third-person)
köpürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
köpürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
köpürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
köpürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
köpürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
köpürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
köpürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
köpürmemekte misin? (progressive second-person singular)
köpürmemekte mi? (progressive singular third-person)
köpürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
köpürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
köpürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
köpürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
köpürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
köpürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
köpürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
köpürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
köpürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كوپورمك (köpürmek, “to froth”), from Proto-Turkic *köpür- (“to foam”), a development of *köp- (“to swell”). Cognate with Old Turkic [script needed] (köpür-), Southern Altai кӧбӱр- (köbür-, “to foam”), etc.


yanıt vermek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yanıt veriyorlardı (or yanıt veriyordular)

yanıt verirlermiş (or yanıt verirmişlar)

yanıt vermek (infinitive)
yanıt veren (imperfective impersonal participle)
yanıt vermiş (impersonal participle perfective)
yanıt verecek (impersonal participle prospective)
yanıt verdiğim (non-prospective participle personal)
yanıt verdiğin (non-prospective participle personal)
yanıt verdiği (non-prospective participle personal)
yanıt verdiğimiz (non-prospective participle personal)
yanıt verdiğiniz (non-prospective participle personal)
yanıt verdikleri (non-prospective participle personal)
yanıt vereceğim (participle personal prospective)
yanıt vereceğin (participle personal prospective)
yanıt vereceği (participle personal prospective)
yanıt vereceğimiz (participle personal prospective)
yanıt vereceğiniz (participle personal prospective)
yanıt verecekleri (participle personal prospective)
yanıt verme (noun-from-verb)
yanıt veriş (adverbial)
yanıt veririm (aorist first-person indicative present singular)
yanıt verirsin (aorist indicative present second-person singular)
yanıt verir (aorist indicative present singular third-person)
yanıt veririz (aorist first-person indicative plural present)
yanıt verirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yanıt verirler (aorist indicative plural present third-person)
yanıt veriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanıt veriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanıt veriyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanıt veriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanıt veriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanıt veriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanıt verdim (first-person indicative past perfective singular)
yanıt verdin (indicative past perfective second-person singular)
yanıt verdi (indicative past perfective singular third-person)
yanıt verdik (first-person indicative past perfective plural)
yanıt verdiniz (indicative past perfective plural second-person)
yanıt verdiler (indicative past perfective plural third-person)
yanıt veriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanıt veriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanıt veriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanıt veriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanıt veriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanıt veriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yanıt veriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yanıt vereceğim (first-person future indicative singular)
yanıt vereceksin (future indicative second-person singular)
yanıt verecek (future indicative singular third-person)
yanıt vereceğiz (first-person future indicative plural)
yanıt vereceksiniz (future indicative plural second-person)
yanıt verecekler (future indicative plural third-person)
yanıt vermişim (first-person inferential perfective singular)
yanıt vermişsin (inferential perfective second-person singular)
yanıt vermiş (inferential perfective singular third-person)
yanıt vermişiz (first-person inferential perfective plural)
yanıt vermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yanıt vermişler (inferential perfective plural third-person)
yanıt verirmişim (aorist first-person inferential singular)
yanıt verirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yanıt verirmiş (aorist inferential singular third-person)
yanıt verirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yanıt verirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yanıt verirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or yanıt verirmişlar (aorist inferential plural third-person)
yanıt veriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanıt veriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanıt veriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanıt veriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanıt veriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanıt veriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanıt versem (conditional first-person singular)
yanıt versen (conditional second-person singular)
yanıt verse (conditional singular third-person)
yanıt versek (conditional first-person plural)
yanıt verseniz (conditional plural second-person)
yanıt verseler (conditional plural third-person)
yanıt verseydim (conditional first-person perfective singular)
yanıt verseydin (conditional perfective second-person singular)
yanıt verseydi (conditional perfective singular third-person)
yanıt verseydik (conditional first-person perfective plural)
yanıt verseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yanıt verseydiler (conditional perfective plural third-person)
yanıt vereyim (first-person optative singular)
yanıt veresin (optative second-person singular)
yanıt vere (optative singular third-person)
yanıt verelim (first-person optative plural)
yanıt veresiniz (optative plural second-person)
yanıt vereler (optative plural third-person)
yanıt vermekteyim (first-person progressive singular)
yanıt vermektesin (progressive second-person singular)
yanıt vermekte (progressive singular third-person)
yanıt vermekteyiz (first-person plural progressive)
yanıt vermektesiniz (plural progressive second-person)
yanıt vermekteler (plural progressive third-person)
yanıt vermeliyim (first-person necessitative singular)
yanıt vermelisin (necessitative second-person singular)
yanıt vermeli (necessitative singular third-person)
yanıt vermeliyiz (first-person necessitative plural)
yanıt vermelisiniz (necessitative plural second-person)
yanıt vermeliler (necessitative plural third-person)
yanıt ver (imperative second-person singular)
yanıt versin (imperative singular third-person)
yanıt verin (imperative plural second-person)
yanıt versinler (imperative plural third-person)
yanıt verir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yanıt verir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yanıt verir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yanıt verir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yanıt verir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yanıt verirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yanıt veriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanıt veriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanıt veriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanıt veriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanıt veriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanıt veriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanıt verdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yanıt verdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yanıt verdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yanıt verdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yanıt verdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yanıt verdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yanıt veriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanıt veriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanıt veriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanıt veriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanıt veriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanıt veriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanıt verecek miyim? (first-person future indicative singular)
yanıt verecek misin? (future indicative second-person singular)
yanıt verecek mi? (future indicative singular third-person)
yanıt verecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yanıt verecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yanıt verecekler mi? (future indicative plural third-person)
yanıt vermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yanıt vermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yanıt vermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yanıt vermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yanıt vermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yanıt vermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yanıt verir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yanıt verir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yanıt verir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yanıt verir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yanıt verir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yanıt verirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yanıt veriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanıt veriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanıt veriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanıt veriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanıt veriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanıt veriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanıt versem mi? (conditional first-person singular)
yanıt versen mi? (conditional second-person singular)
yanıt verse mi? (conditional singular third-person)
yanıt versek mi? (conditional first-person plural)
yanıt verseniz mi? (conditional plural second-person)
yanıt verseler mi? (conditional plural third-person)
yanıt verse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yanıt verse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yanıt verse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yanıt verse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yanıt verse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yanıt verseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yanıt vermekte miyim? (first-person progressive singular)
yanıt vermekte misin? (progressive second-person singular)
yanıt vermekte mi? (progressive singular third-person)
yanıt vermekte miyiz? (first-person plural progressive)
yanıt vermekte misiniz? (plural progressive second-person)
yanıt vermekteler mi? (plural progressive third-person)
yanıt vermeli miyim? (first-person necessitative singular)
yanıt vermeli misin? (necessitative second-person singular)
yanıt vermeli mi? (necessitative singular third-person)
yanıt vermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yanıt vermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yanıt vermeliler mi? (necessitative plural third-person)
yanıt vermemek (infinitive negative)
yanıt vermeyen (imperfective impersonal negative participle)
yanıt vermemiş (impersonal negative participle perfective)
yanıt vermeyecek (impersonal negative participle prospective)
yanıt vermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yanıt vermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yanıt vermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yanıt vermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yanıt vermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yanıt vermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yanıt vermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yanıt vermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yanıt vermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yanıt vermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yanıt vermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yanıt vermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yanıt vermeme (negative noun-from-verb)
yanıt vermeyiş (adverbial negative)
yanıt vermem (aorist first-person indicative present singular)
yanıt vermezsin (aorist indicative present second-person singular)
yanıt vermez (aorist indicative present singular third-person)
yanıt vermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yanıt vermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yanıt vermezler (aorist indicative plural present third-person)
yanıt vermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanıt vermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanıt vermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanıt vermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanıt vermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanıt vermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanıt vermedim (first-person indicative past perfective singular)
yanıt vermedin (indicative past perfective second-person singular)
yanıt vermedi (indicative past perfective singular third-person)
yanıt vermedik (first-person indicative past perfective plural)
yanıt vermediniz (indicative past perfective plural second-person)
yanıt vermediler (indicative past perfective plural third-person)
yanıt vermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanıt vermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanıt vermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanıt vermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanıt vermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanıt vermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yanıt vermeyeceğim (first-person future indicative singular)
yanıt vermeyeceksin (future indicative second-person singular)
yanıt vermeyecek (future indicative singular third-person)
yanıt vermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yanıt vermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yanıt vermeyecekler (future indicative plural third-person)
yanıt vermemişim (first-person inferential perfective singular)
yanıt vermemişsin (inferential perfective second-person singular)
yanıt vermemiş (inferential perfective singular third-person)
yanıt vermemişiz (first-person inferential perfective plural)
yanıt vermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yanıt vermemişler (inferential perfective plural third-person)
yanıt vermezmişim (aorist first-person inferential singular)
yanıt vermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yanıt vermezmiş (aorist inferential singular third-person)
yanıt vermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yanıt vermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yanıt vermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yanıt vermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanıt vermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanıt vermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanıt vermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanıt vermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanıt vermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanıt vermesem (conditional first-person singular)
yanıt vermesen (conditional second-person singular)
yanıt vermese (conditional singular third-person)
yanıt vermesek (conditional first-person plural)
yanıt vermeseniz (conditional plural second-person)
yanıt vermeseler (conditional plural third-person)
yanıt vermeseydim (conditional first-person perfective singular)
yanıt vermeseydin (conditional perfective second-person singular)
yanıt vermeseydi (conditional perfective singular third-person)
yanıt vermeseydik (conditional first-person perfective plural)
yanıt vermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yanıt vermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yanıt vermeyeyim (first-person optative singular)
yanıt vermeyesin (optative second-person singular)
yanıt vermeye (optative singular third-person)
yanıt vermeyelim (first-person optative plural)
yanıt vermeyesiniz (optative plural second-person)
yanıt vermeyeler (optative plural third-person)
yanıt vermemekteyim (first-person progressive singular)
yanıt vermemektesin (progressive second-person singular)
yanıt vermemekte (progressive singular third-person)
yanıt vermemekteyiz (first-person plural progressive)
yanıt vermemektesiniz (plural progressive second-person)
yanıt vermemekteler (plural progressive third-person)
yanıt vermemeliyim (first-person necessitative singular)
yanıt vermemelisin (necessitative second-person singular)
yanıt vermemeli (necessitative singular third-person)
yanıt vermemeliyiz (first-person necessitative plural)
yanıt vermemelisiniz (necessitative plural second-person)
yanıt vermemeliler (necessitative plural third-person)
yanıt verme (imperative second-person singular)
yanıt vermesin (imperative singular third-person)
yanıt vermeyin (imperative plural second-person)
yanıt vermesinler (imperative plural third-person)
yanıt vermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yanıt vermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yanıt vermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yanıt vermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yanıt vermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yanıt vermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yanıt vermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanıt vermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanıt vermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanıt vermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanıt vermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanıt vermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanıt vermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yanıt vermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yanıt vermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yanıt vermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yanıt vermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yanıt vermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yanıt vermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanıt vermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanıt vermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanıt vermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanıt vermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanıt vermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanıt vermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yanıt vermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yanıt vermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yanıt vermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yanıt vermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yanıt vermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yanıt vermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yanıt vermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yanıt vermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yanıt vermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yanıt vermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yanıt vermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yanıt vermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yanıt vermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yanıt vermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yanıt vermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yanıt vermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yanıt vermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yanıt vermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanıt vermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanıt vermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanıt vermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanıt vermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanıt vermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanıt vermesem mi? (conditional first-person singular)
yanıt vermesen mi? (conditional second-person singular)
yanıt vermese mi? (conditional singular third-person)
yanıt vermesek mi? (conditional first-person plural)
yanıt vermeseniz mi? (conditional plural second-person)
yanıt vermeseler mi? (conditional plural third-person)
yanıt vermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yanıt vermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yanıt vermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yanıt vermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yanıt vermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yanıt vermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yanıt vermemekte miyim? (first-person progressive singular)
yanıt vermemekte misin? (progressive second-person singular)
yanıt vermemekte mi? (progressive singular third-person)
yanıt vermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yanıt vermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yanıt vermemekteler mi? (plural progressive third-person)
yanıt vermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yanıt vermemeli misin? (necessitative second-person singular)
yanıt vermemeli mi? (necessitative singular third-person)
yanıt vermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yanıt vermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yanıt vermemeliler mi? (necessitative plural third-person)


katılaştırmak

katılaştırmak (infinitive)
katılaştıran (imperfective impersonal participle)
katılaştırmış (impersonal participle perfective)
katılaştıracak (impersonal participle prospective)
katılaştırdığım (non-prospective participle personal)
katılaştırdığın (non-prospective participle personal)
katılaştırdığı (non-prospective participle personal)
katılaştırdığımız (non-prospective participle personal)
katılaştırdığınız (non-prospective participle personal)
katılaştırdıkları (non-prospective participle personal)
katılaştıracağım (participle personal prospective)
katılaştıracağın (participle personal prospective)
katılaştıracağı (participle personal prospective)
katılaştıracağımız (participle personal prospective)
katılaştıracağınız (participle personal prospective)
katılaştıracakları (participle personal prospective)
katılaştırma (noun-from-verb)
katılaştırış (adverbial)
katılaştırırım (aorist first-person indicative present singular)
katılaştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
katılaştırır (aorist indicative present singular third-person)
katılaştırırız (aorist first-person indicative plural present)
katılaştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılaştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
katılaştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılaştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılaştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılaştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılaştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılaştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katılaştırdım (first-person indicative past perfective singular)
katılaştırdın (indicative past perfective second-person singular)
katılaştırdı (indicative past perfective singular third-person)
katılaştırdık (first-person indicative past perfective plural)
katılaştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
katılaştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
katılaştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılaştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılaştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılaştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılaştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılaştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or katılaştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
katılaştıracağım (first-person future indicative singular)
katılaştıracaksın (future indicative second-person singular)
katılaştıracak (future indicative singular third-person)
katılaştıracağız (first-person future indicative plural)
katılaştıracaksınız (future indicative plural second-person)
katılaştıracaklar (future indicative plural third-person)
katılaştırmışım (first-person inferential perfective singular)
katılaştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
katılaştırmış (inferential perfective singular third-person)
katılaştırmışız (first-person inferential perfective plural)
katılaştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılaştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
katılaştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
katılaştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılaştırırmış (aorist inferential singular third-person)
katılaştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
katılaştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılaştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or katılaştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
katılaştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılaştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılaştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılaştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılaştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılaştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılaştırsam (conditional first-person singular)
katılaştırsan (conditional second-person singular)
katılaştırsa (conditional singular third-person)
katılaştırsak (conditional first-person plural)
katılaştırsanız (conditional plural second-person)
katılaştırsalar (conditional plural third-person)
katılaştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
katılaştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
katılaştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
katılaştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
katılaştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılaştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılaştırayım (first-person optative singular)
katılaştırasın (optative second-person singular)
katılaştıra (optative singular third-person)
katılaştıralım (first-person optative plural)
katılaştırasınız (optative plural second-person)
katılaştıralar (optative plural third-person)
katılaştırmaktayım (first-person progressive singular)
katılaştırmaktasın (progressive second-person singular)
katılaştırmakta (progressive singular third-person)
katılaştırmaktayız (first-person plural progressive)
katılaştırmaktasınız (plural progressive second-person)
katılaştırmaktalar (plural progressive third-person)
katılaştırmalıyım (first-person necessitative singular)
katılaştırmalısın (necessitative second-person singular)
katılaştırmalı (necessitative singular third-person)
katılaştırmalıyız (first-person necessitative plural)
katılaştırmalısınız (necessitative plural second-person)
katılaştırmalılar (necessitative plural third-person)
katılaştır (imperative second-person singular)
katılaştırsın (imperative singular third-person)
katılaştırın (imperative plural second-person)
katılaştırsınlar (imperative plural third-person)
katılaştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılaştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılaştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılaştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılaştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılaştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılaştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılaştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılaştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılaştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılaştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılaştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katılaştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katılaştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katılaştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katılaştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katılaştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katılaştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılaştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılaştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılaştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılaştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılaştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılaştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılaştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılaştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
katılaştıracak mı? (future indicative singular third-person)
katılaştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılaştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılaştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılaştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılaştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılaştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılaştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılaştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılaştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılaştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılaştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılaştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılaştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılaştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılaştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılaştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılaştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılaştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılaştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılaştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılaştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılaştırsam mı? (conditional first-person singular)
katılaştırsan mı? (conditional second-person singular)
katılaştırsa mı? (conditional singular third-person)
katılaştırsak mı? (conditional first-person plural)
katılaştırsanız mı? (conditional plural second-person)
katılaştırsalar mı? (conditional plural third-person)
katılaştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılaştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılaştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılaştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılaştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılaştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılaştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılaştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
katılaştırmakta mı? (progressive singular third-person)
katılaştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılaştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılaştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılaştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılaştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılaştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
katılaştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılaştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılaştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
katılaştırmamak (infinitive negative)
katılaştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
katılaştırmamış (impersonal negative participle perfective)
katılaştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
katılaştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
katılaştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
katılaştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
katılaştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
katılaştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
katılaştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
katılaştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
katılaştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
katılaştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
katılaştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
katılaştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
katılaştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
katılaştırmama (negative noun-from-verb)
katılaştırmayış (adverbial negative)
katılaştırmam (aorist first-person indicative present singular)
katılaştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
katılaştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
katılaştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
katılaştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılaştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
katılaştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılaştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılaştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılaştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılaştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılaştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katılaştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
katılaştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
katılaştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
katılaştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
katılaştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
katılaştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
katılaştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılaştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılaştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılaştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılaştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılaştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
katılaştırmayacağım (first-person future indicative singular)
katılaştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
katılaştırmayacak (future indicative singular third-person)
katılaştırmayacağız (first-person future indicative plural)
katılaştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
katılaştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
katılaştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
katılaştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
katılaştırmamış (inferential perfective singular third-person)
katılaştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
katılaştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılaştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
katılaştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
katılaştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılaştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
katılaştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
katılaştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılaştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
katılaştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılaştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılaştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılaştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılaştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılaştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılaştırmasam (conditional first-person singular)
katılaştırmasan (conditional second-person singular)
katılaştırmasa (conditional singular third-person)
katılaştırmasak (conditional first-person plural)
katılaştırmasanız (conditional plural second-person)
katılaştırmasalar (conditional plural third-person)
katılaştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
katılaştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
katılaştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
katılaştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
katılaştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılaştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılaştırmayayım (first-person optative singular)
katılaştırmayasın (optative second-person singular)
katılaştırmaya (optative singular third-person)
katılaştırmayalım (first-person optative plural)
katılaştırmayasınız (optative plural second-person)
katılaştırmayalar (optative plural third-person)
katılaştırmamaktayım (first-person progressive singular)
katılaştırmamaktasın (progressive second-person singular)
katılaştırmamakta (progressive singular third-person)
katılaştırmamaktayız (first-person plural progressive)
katılaştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
katılaştırmamaktalar (plural progressive third-person)
katılaştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
katılaştırmamalısın (necessitative second-person singular)
katılaştırmamalı (necessitative singular third-person)
katılaştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
katılaştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
katılaştırmamalılar (necessitative plural third-person)
katılaştırma (imperative second-person singular)
katılaştırmasın (imperative singular third-person)
katılaştırmayın (imperative plural second-person)
katılaştırmasınlar (imperative plural third-person)
katılaştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılaştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılaştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılaştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılaştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılaştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılaştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılaştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılaştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılaştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılaştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılaştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katılaştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katılaştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katılaştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katılaştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katılaştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katılaştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılaştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılaştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılaştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılaştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılaştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılaştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılaştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılaştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılaştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
katılaştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılaştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılaştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılaştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılaştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılaştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılaştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılaştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılaştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılaştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılaştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılaştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılaştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılaştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılaştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılaştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılaştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılaştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılaştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılaştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılaştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılaştırmasam mı? (conditional first-person singular)
katılaştırmasan mı? (conditional second-person singular)
katılaştırmasa mı? (conditional singular third-person)
katılaştırmasak mı? (conditional first-person plural)
katılaştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
katılaştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
katılaştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılaştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılaştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılaştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılaştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılaştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılaştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılaştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
katılaştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
katılaştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılaştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılaştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılaştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılaştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılaştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
katılaştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılaştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılaştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


sıvılaşmak

sıvılaştığım

sıvılaştığın

sıvılaştığımız

sıvılaştığınız

sıvılaşırmışım

sıvılaşırmış

sıvılaşırmışız

sıvılaşmışım

sıvılaşmışız

sıvılaşmak (infinitive)
sıvılaşan (imperfective impersonal participle)
sıvılaşmış (impersonal participle perfective)
sıvılaşacak (impersonal participle prospective)
sıvılaştığım (non-prospective participle personal)
sıvılaştığın (non-prospective participle personal)
sıvılaştığı (non-prospective participle personal)
sıvılaştığımız (non-prospective participle personal)
sıvılaştığınız (non-prospective participle personal)
sıvılaştıkları (non-prospective participle personal)
sıvılaşacağım (participle personal prospective)
sıvılaşacağın (participle personal prospective)
sıvılaşacağı (participle personal prospective)
sıvılaşacağımız (participle personal prospective)
sıvılaşacağınız (participle personal prospective)
sıvılaşacakları (participle personal prospective)
sıvılaşma (noun-from-verb)
sıvılaşış (adverbial)
sıvılaşırım (aorist first-person indicative present singular)
sıvılaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
sıvılaşır (aorist indicative present singular third-person)
sıvılaşırız (aorist first-person indicative plural present)
sıvılaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıvılaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
sıvılaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıvılaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıvılaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıvılaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıvılaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıvılaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıvılaştım (first-person indicative past perfective singular)
sıvılaştın (indicative past perfective second-person singular)
sıvılaştı (indicative past perfective singular third-person)
sıvılaştık (first-person indicative past perfective plural)
sıvılaştınız (indicative past perfective plural second-person)
sıvılaştılar (indicative past perfective plural third-person)
sıvılaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıvılaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıvılaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıvılaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıvılaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıvılaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sıvılaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıvılaşacağım (first-person future indicative singular)
sıvılaşacaksın (future indicative second-person singular)
sıvılaşacak (future indicative singular third-person)
sıvılaşacağız (first-person future indicative plural)
sıvılaşacaksınız (future indicative plural second-person)
sıvılaşacaklar (future indicative plural third-person)
sıvılaşmışım (first-person inferential perfective singular)
sıvılaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
sıvılaşmış (inferential perfective singular third-person)
sıvılaşmışız (first-person inferential perfective plural)
sıvılaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıvılaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
sıvılaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
sıvılaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıvılaşırmış (aorist inferential singular third-person)
sıvılaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
sıvılaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıvılaşırlarmış (or sıvılaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sıvılaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıvılaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıvılaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıvılaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıvılaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıvılaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıvılaşsam (conditional first-person singular)
sıvılaşsan (conditional second-person singular)
sıvılaşsa (conditional singular third-person)
sıvılaşsak (conditional first-person plural)
sıvılaşsanız (conditional plural second-person)
sıvılaşsalar (conditional plural third-person)
sıvılaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
sıvılaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
sıvılaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
sıvılaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
sıvılaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıvılaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıvılaşayım (first-person optative singular)
sıvılaşasın (optative second-person singular)
sıvılaşa (optative singular third-person)
sıvılaşalım (first-person optative plural)
sıvılaşasınız (optative plural second-person)
sıvılaşalar (optative plural third-person)
sıvılaşmaktayım (first-person progressive singular)
sıvılaşmaktasın (progressive second-person singular)
sıvılaşmakta (progressive singular third-person)
sıvılaşmaktayız (first-person plural progressive)
sıvılaşmaktasınız (plural progressive second-person)
sıvılaşmaktalar (plural progressive third-person)
sıvılaşmalıyım (first-person necessitative singular)
sıvılaşmalısın (necessitative second-person singular)
sıvılaşmalı (necessitative singular third-person)
sıvılaşmalıyız (first-person necessitative plural)
sıvılaşmalısınız (necessitative plural second-person)
sıvılaşmalılar (necessitative plural third-person)
sıvılaş (imperative second-person singular)
sıvılaşsın (imperative singular third-person)
sıvılaşın (imperative plural second-person)
sıvılaşsınlar (imperative plural third-person)
sıvılaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıvılaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıvılaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıvılaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıvılaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıvılaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıvılaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıvılaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıvılaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıvılaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıvılaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıvılaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıvılaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıvılaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıvılaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıvılaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıvılaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıvılaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıvılaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıvılaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıvılaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıvılaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıvılaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıvılaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıvılaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıvılaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıvılaşacak mı? (future indicative singular third-person)
sıvılaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıvılaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıvılaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıvılaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıvılaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıvılaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıvılaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıvılaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıvılaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıvılaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıvılaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıvılaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıvılaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıvılaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıvılaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıvılaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıvılaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıvılaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıvılaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıvılaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıvılaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıvılaşsam mı? (conditional first-person singular)
sıvılaşsan mı? (conditional second-person singular)
sıvılaşsa mı? (conditional singular third-person)
sıvılaşsak mı? (conditional first-person plural)
sıvılaşsanız mı? (conditional plural second-person)
sıvılaşsalar mı? (conditional plural third-person)
sıvılaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıvılaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıvılaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıvılaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıvılaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıvılaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıvılaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıvılaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
sıvılaşmakta mı? (progressive singular third-person)
sıvılaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıvılaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıvılaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıvılaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıvılaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıvılaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
sıvılaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıvılaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıvılaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıvılaşmamak (infinitive negative)
sıvılaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
sıvılaşmamış (impersonal negative participle perfective)
sıvılaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
sıvılaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıvılaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıvılaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıvılaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıvılaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıvılaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıvılaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıvılaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıvılaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıvılaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıvılaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıvılaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıvılaşmama (negative noun-from-verb)
sıvılaşmayış (adverbial negative)
sıvılaşmam (aorist first-person indicative present singular)
sıvılaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıvılaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
sıvılaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
sıvılaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıvılaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıvılaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıvılaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıvılaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıvılaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıvılaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıvılaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıvılaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
sıvılaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
sıvılaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
sıvılaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
sıvılaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıvılaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıvılaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıvılaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıvılaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıvılaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıvılaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıvılaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıvılaşmayacağım (first-person future indicative singular)
sıvılaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
sıvılaşmayacak (future indicative singular third-person)
sıvılaşmayacağız (first-person future indicative plural)
sıvılaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıvılaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
sıvılaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
sıvılaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıvılaşmamış (inferential perfective singular third-person)
sıvılaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
sıvılaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıvılaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıvılaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıvılaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıvılaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
sıvılaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıvılaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıvılaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sıvılaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıvılaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıvılaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıvılaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıvılaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıvılaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıvılaşmasam (conditional first-person singular)
sıvılaşmasan (conditional second-person singular)
sıvılaşmasa (conditional singular third-person)
sıvılaşmasak (conditional first-person plural)
sıvılaşmasanız (conditional plural second-person)
sıvılaşmasalar (conditional plural third-person)
sıvılaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıvılaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıvılaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıvılaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıvılaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıvılaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıvılaşmayayım (first-person optative singular)
sıvılaşmayasın (optative second-person singular)
sıvılaşmaya (optative singular third-person)
sıvılaşmayalım (first-person optative plural)
sıvılaşmayasınız (optative plural second-person)
sıvılaşmayalar (optative plural third-person)
sıvılaşmamaktayım (first-person progressive singular)
sıvılaşmamaktasın (progressive second-person singular)
sıvılaşmamakta (progressive singular third-person)
sıvılaşmamaktayız (first-person plural progressive)
sıvılaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
sıvılaşmamaktalar (plural progressive third-person)
sıvılaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
sıvılaşmamalısın (necessitative second-person singular)
sıvılaşmamalı (necessitative singular third-person)
sıvılaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
sıvılaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
sıvılaşmamalılar (necessitative plural third-person)
sıvılaşma (imperative second-person singular)
sıvılaşmasın (imperative singular third-person)
sıvılaşmayın (imperative plural second-person)
sıvılaşmasınlar (imperative plural third-person)
sıvılaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıvılaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıvılaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıvılaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıvılaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıvılaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıvılaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıvılaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıvılaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıvılaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıvılaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıvılaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıvılaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıvılaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıvılaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıvılaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıvılaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıvılaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıvılaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıvılaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıvılaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıvılaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıvılaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıvılaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıvılaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıvılaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıvılaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıvılaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıvılaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıvılaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıvılaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıvılaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıvılaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıvılaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıvılaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıvılaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıvılaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıvılaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıvılaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıvılaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıvılaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıvılaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıvılaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıvılaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıvılaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıvılaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıvılaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıvılaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıvılaşmasam mı? (conditional first-person singular)
sıvılaşmasan mı? (conditional second-person singular)
sıvılaşmasa mı? (conditional singular third-person)
sıvılaşmasak mı? (conditional first-person plural)
sıvılaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
sıvılaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
sıvılaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıvılaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıvılaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıvılaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıvılaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıvılaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıvılaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıvılaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıvılaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
sıvılaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıvılaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıvılaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıvılaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıvılaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıvılaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıvılaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıvılaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıvılaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)