yücelmek

yücelmek (infinitive)
yücelen (imperfective impersonal participle)
yücelmiş (impersonal participle perfective)
yücelecek (impersonal participle prospective)
yüceldiğim (non-prospective participle personal)
yüceldiğin (non-prospective participle personal)
yüceldiği (non-prospective participle personal)
yüceldiğimiz (non-prospective participle personal)
yüceldiğiniz (non-prospective participle personal)
yüceldikleri (non-prospective participle personal)
yüceleceğim (participle personal prospective)
yüceleceğin (participle personal prospective)
yüceleceği (participle personal prospective)
yüceleceğimiz (participle personal prospective)
yüceleceğiniz (participle personal prospective)
yücelecekleri (participle personal prospective)
yücelme (noun-from-verb)
yüceliş (adverbial)
yücelirim (aorist first-person indicative present singular)
yücelirsin (aorist indicative present second-person singular)
yücelir (aorist indicative present singular third-person)
yüceliriz (aorist first-person indicative plural present)
yücelirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yücelirler (aorist indicative plural present third-person)
yüceliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüceliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüceliyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüceliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüceliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüceliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yüceldim (first-person indicative past perfective singular)
yüceldin (indicative past perfective second-person singular)
yüceldi (indicative past perfective singular third-person)
yüceldik (first-person indicative past perfective plural)
yüceldiniz (indicative past perfective plural second-person)
yüceldiler (indicative past perfective plural third-person)
yüceliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüceliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüceliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüceliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüceliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüceliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yüceliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yüceleceğim (first-person future indicative singular)
yüceleceksin (future indicative second-person singular)
yücelecek (future indicative singular third-person)
yüceleceğiz (first-person future indicative plural)
yüceleceksiniz (future indicative plural second-person)
yücelecekler (future indicative plural third-person)
yücelmişim (first-person inferential perfective singular)
yücelmişsin (inferential perfective second-person singular)
yücelmiş (inferential perfective singular third-person)
yücelmişiz (first-person inferential perfective plural)
yücelmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yücelmişler (inferential perfective plural third-person)
yücelirmişim (aorist first-person inferential singular)
yücelirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yücelirmiş (aorist inferential singular third-person)
yücelirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yücelirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yücelirlermiş (or yücelirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yüceliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüceliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüceliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüceliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüceliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüceliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yücelsem (conditional first-person singular)
yücelsen (conditional second-person singular)
yücelse (conditional singular third-person)
yücelsek (conditional first-person plural)
yücelseniz (conditional plural second-person)
yücelseler (conditional plural third-person)
yücelseydim (conditional first-person perfective singular)
yücelseydin (conditional perfective second-person singular)
yücelseydi (conditional perfective singular third-person)
yücelseydik (conditional first-person perfective plural)
yücelseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yücelseydiler (conditional perfective plural third-person)
yüceleyim (first-person optative singular)
yücelesin (optative second-person singular)
yücele (optative singular third-person)
yücelelim (first-person optative plural)
yücelesiniz (optative plural second-person)
yüceleler (optative plural third-person)
yücelmekteyim (first-person progressive singular)
yücelmektesin (progressive second-person singular)
yücelmekte (progressive singular third-person)
yücelmekteyiz (first-person plural progressive)
yücelmektesiniz (plural progressive second-person)
yücelmekteler (plural progressive third-person)
yücelmeliyim (first-person necessitative singular)
yücelmelisin (necessitative second-person singular)
yücelmeli (necessitative singular third-person)
yücelmeliyiz (first-person necessitative plural)
yücelmelisiniz (necessitative plural second-person)
yücelmeliler (necessitative plural third-person)
yücel (imperative second-person singular)
yücelsin (imperative singular third-person)
yücelin (imperative plural second-person)
yücelsinler (imperative plural third-person)
yücelir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yücelir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yücelir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yücelir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yücelir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yücelirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüceliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüceliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüceliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüceliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüceliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüceliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yüceldim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yüceldin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yüceldi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yüceldik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yüceldiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yüceldiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüceliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüceliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüceliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüceliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüceliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüceliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yücelecek miyim? (first-person future indicative singular)
yücelecek misin? (future indicative second-person singular)
yücelecek mi? (future indicative singular third-person)
yücelecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yücelecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yücelecekler mi? (future indicative plural third-person)
yücelmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yücelmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yücelmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yücelmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yücelmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yücelmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yücelir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yücelir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yücelir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yücelir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yücelir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yücelirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüceliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüceliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüceliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüceliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüceliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüceliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yücelsem mi? (conditional first-person singular)
yücelsen mi? (conditional second-person singular)
yücelse mi? (conditional singular third-person)
yücelsek mi? (conditional first-person plural)
yücelseniz mi? (conditional plural second-person)
yücelseler mi? (conditional plural third-person)
yücelse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yücelse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yücelse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yücelse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yücelse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yücelseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yücelmekte miyim? (first-person progressive singular)
yücelmekte misin? (progressive second-person singular)
yücelmekte mi? (progressive singular third-person)
yücelmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yücelmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yücelmekteler mi? (plural progressive third-person)
yücelmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yücelmeli misin? (necessitative second-person singular)
yücelmeli mi? (necessitative singular third-person)
yücelmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yücelmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yücelmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yücelmemek (infinitive negative)
yücelmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yücelmemiş (impersonal negative participle perfective)
yücelmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yücelmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yücelmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yücelmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yücelmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yücelmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yücelmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yücelmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yücelmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yücelmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yücelmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yücelmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yücelmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yücelmeme (negative noun-from-verb)
yücelmeyiş (adverbial negative)
yücelmem (aorist first-person indicative present singular)
yücelmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yücelmez (aorist indicative present singular third-person)
yücelmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yücelmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yücelmezler (aorist indicative plural present third-person)
yücelmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yücelmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yücelmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yücelmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yücelmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yücelmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yücelmedim (first-person indicative past perfective singular)
yücelmedin (indicative past perfective second-person singular)
yücelmedi (indicative past perfective singular third-person)
yücelmedik (first-person indicative past perfective plural)
yücelmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yücelmediler (indicative past perfective plural third-person)
yücelmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yücelmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yücelmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yücelmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yücelmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yücelmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yücelmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yücelmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yücelmeyecek (future indicative singular third-person)
yücelmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yücelmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yücelmeyecekler (future indicative plural third-person)
yücelmemişim (first-person inferential perfective singular)
yücelmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yücelmemiş (inferential perfective singular third-person)
yücelmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yücelmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yücelmemişler (inferential perfective plural third-person)
yücelmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yücelmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yücelmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yücelmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yücelmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yücelmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yücelmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yücelmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yücelmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yücelmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yücelmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yücelmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yücelmesem (conditional first-person singular)
yücelmesen (conditional second-person singular)
yücelmese (conditional singular third-person)
yücelmesek (conditional first-person plural)
yücelmeseniz (conditional plural second-person)
yücelmeseler (conditional plural third-person)
yücelmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yücelmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yücelmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yücelmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yücelmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yücelmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yücelmeyeyim (first-person optative singular)
yücelmeyesin (optative second-person singular)
yücelmeye (optative singular third-person)
yücelmeyelim (first-person optative plural)
yücelmeyesiniz (optative plural second-person)
yücelmeyeler (optative plural third-person)
yücelmemekteyim (first-person progressive singular)
yücelmemektesin (progressive second-person singular)
yücelmemekte (progressive singular third-person)
yücelmemekteyiz (first-person plural progressive)
yücelmemektesiniz (plural progressive second-person)
yücelmemekteler (plural progressive third-person)
yücelmemeliyim (first-person necessitative singular)
yücelmemelisin (necessitative second-person singular)
yücelmemeli (necessitative singular third-person)
yücelmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yücelmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yücelmemeliler (necessitative plural third-person)
yücelme (imperative second-person singular)
yücelmesin (imperative singular third-person)
yücelmeyin (imperative plural second-person)
yücelmesinler (imperative plural third-person)
yücelmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yücelmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yücelmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yücelmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yücelmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yücelmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yücelmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yücelmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yücelmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yücelmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yücelmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yücelmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yücelmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yücelmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yücelmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yücelmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yücelmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yücelmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yücelmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yücelmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yücelmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yücelmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yücelmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yücelmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yücelmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yücelmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yücelmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yücelmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yücelmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yücelmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yücelmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yücelmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yücelmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yücelmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yücelmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yücelmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yücelmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yücelmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yücelmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yücelmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yücelmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yücelmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yücelmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yücelmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yücelmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yücelmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yücelmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yücelmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yücelmesem mi? (conditional first-person singular)
yücelmesen mi? (conditional second-person singular)
yücelmese mi? (conditional singular third-person)
yücelmesek mi? (conditional first-person plural)
yücelmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yücelmeseler mi? (conditional plural third-person)
yücelmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yücelmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yücelmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yücelmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yücelmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yücelmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yücelmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yücelmemekte misin? (progressive second-person singular)
yücelmemekte mi? (progressive singular third-person)
yücelmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yücelmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yücelmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yücelmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yücelmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yücelmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yücelmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yücelmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yücelmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to yüce (“supreme, lofty, great”) + -il + -mek

(intransitive) to rise, to become loftier, to become greater


yüceltmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yüceltmek (infinitive)
yücelten (imperfective impersonal participle)
yüceltmiş (impersonal participle perfective)
yüceltecek (impersonal participle prospective)
yücelttiğim (non-prospective participle personal)
yücelttiğin (non-prospective participle personal)
yücelttiği (non-prospective participle personal)
yücelttiğimiz (non-prospective participle personal)
yücelttiğiniz (non-prospective participle personal)
yücelttikleri (non-prospective participle personal)
yücelteceğim (participle personal prospective)
yücelteceğin (participle personal prospective)
yücelteceği (participle personal prospective)
yücelteceğimiz (participle personal prospective)
yücelteceğiniz (participle personal prospective)
yüceltecekleri (participle personal prospective)
yüceltme (noun-from-verb)
yüceltiş (adverbial)
yüceltirim (aorist first-person indicative present singular)
yüceltirsin (aorist indicative present second-person singular)
yüceltir (aorist indicative present singular third-person)
yüceltiriz (aorist first-person indicative plural present)
yüceltirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yüceltirler (aorist indicative plural present third-person)
yüceltiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüceltiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüceltiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüceltiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüceltiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüceltiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yücelttim (first-person indicative past perfective singular)
yücelttin (indicative past perfective second-person singular)
yüceltti (indicative past perfective singular third-person)
yücelttik (first-person indicative past perfective plural)
yücelttiniz (indicative past perfective plural second-person)
yücelttiler (indicative past perfective plural third-person)
yüceltiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüceltiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüceltiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüceltiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüceltiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüceltiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yüceltiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yücelteceğim (first-person future indicative singular)
yücelteceksin (future indicative second-person singular)
yüceltecek (future indicative singular third-person)
yücelteceğiz (first-person future indicative plural)
yücelteceksiniz (future indicative plural second-person)
yüceltecekler (future indicative plural third-person)
yüceltmişim (first-person inferential perfective singular)
yüceltmişsin (inferential perfective second-person singular)
yüceltmiş (inferential perfective singular third-person)
yüceltmişiz (first-person inferential perfective plural)
yüceltmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yüceltmişler (inferential perfective plural third-person)
yüceltirmişim (aorist first-person inferential singular)
yüceltirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yüceltirmiş (aorist inferential singular third-person)
yüceltirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yüceltirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yüceltirlermiş (or yüceltirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yüceltiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüceltiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüceltiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüceltiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüceltiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüceltiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yüceltsem (conditional first-person singular)
yüceltsen (conditional second-person singular)
yüceltse (conditional singular third-person)
yüceltsek (conditional first-person plural)
yüceltseniz (conditional plural second-person)
yüceltseler (conditional plural third-person)
yüceltseydim (conditional first-person perfective singular)
yüceltseydin (conditional perfective second-person singular)
yüceltseydi (conditional perfective singular third-person)
yüceltseydik (conditional first-person perfective plural)
yüceltseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yüceltseydiler (conditional perfective plural third-person)
yücelteyim (first-person optative singular)
yüceltesin (optative second-person singular)
yücelte (optative singular third-person)
yüceltelim (first-person optative plural)
yüceltesiniz (optative plural second-person)
yücelteler (optative plural third-person)
yüceltmekteyim (first-person progressive singular)
yüceltmektesin (progressive second-person singular)
yüceltmekte (progressive singular third-person)
yüceltmekteyiz (first-person plural progressive)
yüceltmektesiniz (plural progressive second-person)
yüceltmekteler (plural progressive third-person)
yüceltmeliyim (first-person necessitative singular)
yüceltmelisin (necessitative second-person singular)
yüceltmeli (necessitative singular third-person)
yüceltmeliyiz (first-person necessitative plural)
yüceltmelisiniz (necessitative plural second-person)
yüceltmeliler (necessitative plural third-person)
yücelt (imperative second-person singular)
yüceltsin (imperative singular third-person)
yüceltin (imperative plural second-person)
yüceltsinler (imperative plural third-person)
yüceltir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yüceltir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yüceltir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yüceltir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yüceltir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yüceltirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüceltiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüceltiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüceltiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüceltiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüceltiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüceltiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yücelttim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yücelttin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yüceltti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yücelttik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yücelttiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yücelttiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüceltiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüceltiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüceltiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüceltiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüceltiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüceltiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yüceltecek miyim? (first-person future indicative singular)
yüceltecek misin? (future indicative second-person singular)
yüceltecek mi? (future indicative singular third-person)
yüceltecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yüceltecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yüceltecekler mi? (future indicative plural third-person)
yüceltmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yüceltmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yüceltmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yüceltmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yüceltmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yüceltmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yüceltir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yüceltir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yüceltir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yüceltir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yüceltir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yüceltirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüceltiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüceltiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüceltiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüceltiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüceltiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüceltiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yüceltsem mi? (conditional first-person singular)
yüceltsen mi? (conditional second-person singular)
yüceltse mi? (conditional singular third-person)
yüceltsek mi? (conditional first-person plural)
yüceltseniz mi? (conditional plural second-person)
yüceltseler mi? (conditional plural third-person)
yüceltse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yüceltse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yüceltse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yüceltse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yüceltse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yüceltseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yüceltmekte miyim? (first-person progressive singular)
yüceltmekte misin? (progressive second-person singular)
yüceltmekte mi? (progressive singular third-person)
yüceltmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yüceltmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yüceltmekteler mi? (plural progressive third-person)
yüceltmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yüceltmeli misin? (necessitative second-person singular)
yüceltmeli mi? (necessitative singular third-person)
yüceltmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yüceltmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yüceltmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yüceltmemek (infinitive negative)
yüceltmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yüceltmemiş (impersonal negative participle perfective)
yüceltmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yüceltmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yüceltmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yüceltmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yüceltmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yüceltmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yüceltmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yüceltmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yüceltmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yüceltmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yüceltmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yüceltmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yüceltmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yüceltmeme (negative noun-from-verb)
yüceltmeyiş (adverbial negative)
yüceltmem (aorist first-person indicative present singular)
yüceltmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yüceltmez (aorist indicative present singular third-person)
yüceltmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yüceltmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yüceltmezler (aorist indicative plural present third-person)
yüceltmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüceltmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüceltmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüceltmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüceltmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüceltmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yüceltmedim (first-person indicative past perfective singular)
yüceltmedin (indicative past perfective second-person singular)
yüceltmedi (indicative past perfective singular third-person)
yüceltmedik (first-person indicative past perfective plural)
yüceltmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yüceltmediler (indicative past perfective plural third-person)
yüceltmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüceltmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüceltmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüceltmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüceltmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüceltmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yüceltmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yüceltmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yüceltmeyecek (future indicative singular third-person)
yüceltmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yüceltmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yüceltmeyecekler (future indicative plural third-person)
yüceltmemişim (first-person inferential perfective singular)
yüceltmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yüceltmemiş (inferential perfective singular third-person)
yüceltmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yüceltmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yüceltmemişler (inferential perfective plural third-person)
yüceltmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yüceltmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yüceltmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yüceltmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yüceltmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yüceltmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yüceltmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüceltmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüceltmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüceltmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüceltmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüceltmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yüceltmesem (conditional first-person singular)
yüceltmesen (conditional second-person singular)
yüceltmese (conditional singular third-person)
yüceltmesek (conditional first-person plural)
yüceltmeseniz (conditional plural second-person)
yüceltmeseler (conditional plural third-person)
yüceltmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yüceltmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yüceltmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yüceltmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yüceltmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yüceltmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yüceltmeyeyim (first-person optative singular)
yüceltmeyesin (optative second-person singular)
yüceltmeye (optative singular third-person)
yüceltmeyelim (first-person optative plural)
yüceltmeyesiniz (optative plural second-person)
yüceltmeyeler (optative plural third-person)
yüceltmemekteyim (first-person progressive singular)
yüceltmemektesin (progressive second-person singular)
yüceltmemekte (progressive singular third-person)
yüceltmemekteyiz (first-person plural progressive)
yüceltmemektesiniz (plural progressive second-person)
yüceltmemekteler (plural progressive third-person)
yüceltmemeliyim (first-person necessitative singular)
yüceltmemelisin (necessitative second-person singular)
yüceltmemeli (necessitative singular third-person)
yüceltmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yüceltmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yüceltmemeliler (necessitative plural third-person)
yüceltme (imperative second-person singular)
yüceltmesin (imperative singular third-person)
yüceltmeyin (imperative plural second-person)
yüceltmesinler (imperative plural third-person)
yüceltmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yüceltmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yüceltmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yüceltmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yüceltmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yüceltmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüceltmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüceltmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüceltmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüceltmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüceltmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüceltmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yüceltmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yüceltmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yüceltmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yüceltmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yüceltmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yüceltmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüceltmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüceltmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüceltmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüceltmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüceltmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüceltmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yüceltmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yüceltmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yüceltmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yüceltmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yüceltmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yüceltmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yüceltmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yüceltmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yüceltmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yüceltmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yüceltmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yüceltmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yüceltmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yüceltmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yüceltmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yüceltmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yüceltmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yüceltmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüceltmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüceltmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüceltmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüceltmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüceltmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüceltmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yüceltmesem mi? (conditional first-person singular)
yüceltmesen mi? (conditional second-person singular)
yüceltmese mi? (conditional singular third-person)
yüceltmesek mi? (conditional first-person plural)
yüceltmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yüceltmeseler mi? (conditional plural third-person)
yüceltmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yüceltmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yüceltmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yüceltmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yüceltmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yüceltmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yüceltmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yüceltmemekte misin? (progressive second-person singular)
yüceltmemekte mi? (progressive singular third-person)
yüceltmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yüceltmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yüceltmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yüceltmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yüceltmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yüceltmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yüceltmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yüceltmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yüceltmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to yücel (“to rise, to become loftier”) + -t + -mek

affix

İnsanları yüceltme sonra altlarında kalırsın

Don't uplift people or you will be stuck under them

(transitive) to praise, to laud, to make seen great or supreme, to uplift [+accusative]


büyük söylemek

büyük söz söylemek
büyük söz söylemek#Turkish

(dialectal, intransitive or transitive) Alternative form of büyük söz söylemek [+dative]


büyük söz söylemek

büyük söz söylemek (infinitive)
büyük söz söyleyen (imperfective impersonal participle)
büyük söz söylemiş (impersonal participle perfective)
büyük söz söyleyecek (impersonal participle prospective)
büyük söz söylediğim (non-prospective participle personal)
büyük söz söylediğin (non-prospective participle personal)
büyük söz söylediği (non-prospective participle personal)
büyük söz söylediğimiz (non-prospective participle personal)
büyük söz söylediğiniz (non-prospective participle personal)
büyük söz söyledikleri (non-prospective participle personal)
büyük söz söyleyeceğim (participle personal prospective)
büyük söz söyleyeceğin (participle personal prospective)
büyük söz söyleyeceği (participle personal prospective)
büyük söz söyleyeceğimiz (participle personal prospective)
büyük söz söyleyeceğiniz (participle personal prospective)
büyük söz söyleyecekleri (participle personal prospective)
büyük söz söyleme (noun-from-verb)
büyük söz söyleyiş (adverbial)
büyük söz söylerim (aorist first-person indicative present singular)
büyük söz söylersin (aorist indicative present second-person singular)
büyük söz söyler (aorist indicative present singular third-person)
büyük söz söyleriz (aorist first-person indicative plural present)
büyük söz söylersiniz (aorist indicative plural present second-person)
büyük söz söylerler (aorist indicative plural present third-person)
büyük söz söyliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyük söz söyliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyük söz söyliyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyük söz söyliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyük söz söyliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyük söz söyliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyük söz söyledim (first-person indicative past perfective singular)
büyük söz söyledin (indicative past perfective second-person singular)
büyük söz söyledi (indicative past perfective singular third-person)
büyük söz söyledik (first-person indicative past perfective plural)
büyük söz söylediniz (indicative past perfective plural second-person)
büyük söz söylediler (indicative past perfective plural third-person)
büyük söz söyliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyük söz söyliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyük söz söyliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyük söz söyliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyük söz söyliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyük söz söyliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
büyük söz söyleyeceğim (first-person future indicative singular)
büyük söz söyleyeceksin (future indicative second-person singular)
büyük söz söyleyecek (future indicative singular third-person)
büyük söz söyleyeceğiz (first-person future indicative plural)
büyük söz söyleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büyük söz söyleyecekler (future indicative plural third-person)
büyük söz söylemişim (first-person inferential perfective singular)
büyük söz söylemişsin (inferential perfective second-person singular)
büyük söz söylemiş (inferential perfective singular third-person)
büyük söz söylemişiz (first-person inferential perfective plural)
büyük söz söylemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büyük söz söylemişler (inferential perfective plural third-person)
büyük söz söylermişim (aorist first-person inferential singular)
büyük söz söylermişsin (aorist inferential second-person singular)
büyük söz söylermiş (aorist inferential singular third-person)
büyük söz söylermişiz (aorist first-person inferential plural)
büyük söz söylermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büyük söz söylermişler (aorist inferential plural third-person)
büyük söz söyliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyük söz söyliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyük söz söyliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyük söz söyliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyük söz söyliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyük söz söyliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
büyük söz söylesem (conditional first-person singular)
büyük söz söylesen (conditional second-person singular)
büyük söz söylese (conditional singular third-person)
büyük söz söylesek (conditional first-person plural)
büyük söz söyleseniz (conditional plural second-person)
büyük söz söyleseler (conditional plural third-person)
büyük söz söyleseydim (conditional first-person perfective singular)
büyük söz söyleseydin (conditional perfective second-person singular)
büyük söz söyleseydi (conditional perfective singular third-person)
büyük söz söyleseydik (conditional first-person perfective plural)
büyük söz söyleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büyük söz söyleseydiler (conditional perfective plural third-person)
büyük söz söyleyeyim (first-person optative singular)
büyük söz söyleyesin (optative second-person singular)
büyük söz söyleye (optative singular third-person)
büyük söz söyleyelim (first-person optative plural)
büyük söz söyleyesiniz (optative plural second-person)
büyük söz söyleyeler (optative plural third-person)
büyük söz söylemekteyim (first-person progressive singular)
büyük söz söylemektesin (progressive second-person singular)
büyük söz söylemekte (progressive singular third-person)
büyük söz söylemekteyiz (first-person plural progressive)
büyük söz söylemektesiniz (plural progressive second-person)
büyük söz söylemekteler (plural progressive third-person)
büyük söz söylemeliyim (first-person necessitative singular)
büyük söz söylemelisin (necessitative second-person singular)
büyük söz söylemeli (necessitative singular third-person)
büyük söz söylemeliyiz (first-person necessitative plural)
büyük söz söylemelisiniz (necessitative plural second-person)
büyük söz söylemeliler (necessitative plural third-person)
büyük söz söyle (imperative second-person singular)
büyük söz söylesin (imperative singular third-person)
büyük söz söyleyin (imperative plural second-person)
büyük söz söylesinler (imperative plural third-person)
büyük söz söyler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büyük söz söyler misin? (aorist indicative present second-person singular)
büyük söz söyler mi? (aorist indicative present singular third-person)
büyük söz söyler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büyük söz söyler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büyük söz söylerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büyük söz söyliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyük söz söyliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyük söz söyliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyük söz söyliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyük söz söyliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyük söz söyliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyük söz söyledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büyük söz söyledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büyük söz söyledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büyük söz söyledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büyük söz söylediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büyük söz söylediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büyük söz söyliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyük söz söyliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyük söz söyliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyük söz söyliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyük söz söyliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyük söz söyliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyük söz söyleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büyük söz söyleyecek misin? (future indicative second-person singular)
büyük söz söyleyecek mi? (future indicative singular third-person)
büyük söz söyleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büyük söz söyleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büyük söz söyleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büyük söz söylemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büyük söz söylemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büyük söz söylemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büyük söz söylemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büyük söz söylemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büyük söz söylemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büyük söz söyler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büyük söz söyler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büyük söz söyler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büyük söz söyler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büyük söz söyler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büyük söz söylerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büyük söz söyliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyük söz söyliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyük söz söyliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyük söz söyliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyük söz söyliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyük söz söyliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyük söz söylesem mi? (conditional first-person singular)
büyük söz söylesen mi? (conditional second-person singular)
büyük söz söylese mi? (conditional singular third-person)
büyük söz söylesek mi? (conditional first-person plural)
büyük söz söyleseniz mi? (conditional plural second-person)
büyük söz söyleseler mi? (conditional plural third-person)
büyük söz söylese miydim? (conditional first-person perfective singular)
büyük söz söylese miydin? (conditional perfective second-person singular)
büyük söz söylese miydi? (conditional perfective singular third-person)
büyük söz söylese miydik? (conditional first-person perfective plural)
büyük söz söylese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büyük söz söyleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büyük söz söylemekte miyim? (first-person progressive singular)
büyük söz söylemekte misin? (progressive second-person singular)
büyük söz söylemekte mi? (progressive singular third-person)
büyük söz söylemekte miyiz? (first-person plural progressive)
büyük söz söylemekte misiniz? (plural progressive second-person)
büyük söz söylemekteler mi? (plural progressive third-person)
büyük söz söylemeli miyim? (first-person necessitative singular)
büyük söz söylemeli misin? (necessitative second-person singular)
büyük söz söylemeli mi? (necessitative singular third-person)
büyük söz söylemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büyük söz söylemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büyük söz söylemeliler mi? (necessitative plural third-person)
büyük söz söylememek (infinitive negative)
büyük söz söylemeyen (imperfective impersonal negative participle)
büyük söz söylememiş (impersonal negative participle perfective)
büyük söz söylemeyecek (impersonal negative participle prospective)
büyük söz söylemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
büyük söz söylemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
büyük söz söylemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
büyük söz söylemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
büyük söz söylemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
büyük söz söylemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
büyük söz söylemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
büyük söz söylemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
büyük söz söylemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
büyük söz söylemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
büyük söz söylemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
büyük söz söylemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
büyük söz söylememe (negative noun-from-verb)
büyük söz söylemeyiş (adverbial negative)
büyük söz söylemem (aorist first-person indicative present singular)
büyük söz söylemezsin (aorist indicative present second-person singular)
büyük söz söylemez (aorist indicative present singular third-person)
büyük söz söylemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
büyük söz söylemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
büyük söz söylemezler (aorist indicative plural present third-person)
büyük söz söylemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyük söz söylemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyük söz söylemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyük söz söylemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyük söz söylemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyük söz söylemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyük söz söylemedim (first-person indicative past perfective singular)
büyük söz söylemedin (indicative past perfective second-person singular)
büyük söz söylemedi (indicative past perfective singular third-person)
büyük söz söylemedik (first-person indicative past perfective plural)
büyük söz söylemediniz (indicative past perfective plural second-person)
büyük söz söylemediler (indicative past perfective plural third-person)
büyük söz söylemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyük söz söylemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyük söz söylemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyük söz söylemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyük söz söylemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyük söz söylemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
büyük söz söylemeyeceğim (first-person future indicative singular)
büyük söz söylemeyeceksin (future indicative second-person singular)
büyük söz söylemeyecek (future indicative singular third-person)
büyük söz söylemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
büyük söz söylemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büyük söz söylemeyecekler (future indicative plural third-person)
büyük söz söylememişim (first-person inferential perfective singular)
büyük söz söylememişsin (inferential perfective second-person singular)
büyük söz söylememiş (inferential perfective singular third-person)
büyük söz söylememişiz (first-person inferential perfective plural)
büyük söz söylememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büyük söz söylememişler (inferential perfective plural third-person)
büyük söz söylemezmişim (aorist first-person inferential singular)
büyük söz söylemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
büyük söz söylemezmiş (aorist inferential singular third-person)
büyük söz söylemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
büyük söz söylemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büyük söz söylemezmişler (aorist inferential plural third-person)
büyük söz söylemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyük söz söylemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyük söz söylemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyük söz söylemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyük söz söylemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyük söz söylemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
büyük söz söylemesem (conditional first-person singular)
büyük söz söylemesen (conditional second-person singular)
büyük söz söylemese (conditional singular third-person)
büyük söz söylemesek (conditional first-person plural)
büyük söz söylemeseniz (conditional plural second-person)
büyük söz söylemeseler (conditional plural third-person)
büyük söz söylemeseydim (conditional first-person perfective singular)
büyük söz söylemeseydin (conditional perfective second-person singular)
büyük söz söylemeseydi (conditional perfective singular third-person)
büyük söz söylemeseydik (conditional first-person perfective plural)
büyük söz söylemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büyük söz söylemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
büyük söz söylemeyeyim (first-person optative singular)
büyük söz söylemeyesin (optative second-person singular)
büyük söz söylemeye (optative singular third-person)
büyük söz söylemeyelim (first-person optative plural)
büyük söz söylemeyesiniz (optative plural second-person)
büyük söz söylemeyeler (optative plural third-person)
büyük söz söylememekteyim (first-person progressive singular)
büyük söz söylememektesin (progressive second-person singular)
büyük söz söylememekte (progressive singular third-person)
büyük söz söylememekteyiz (first-person plural progressive)
büyük söz söylememektesiniz (plural progressive second-person)
büyük söz söylememekteler (plural progressive third-person)
büyük söz söylememeliyim (first-person necessitative singular)
büyük söz söylememelisin (necessitative second-person singular)
büyük söz söylememeli (necessitative singular third-person)
büyük söz söylememeliyiz (first-person necessitative plural)
büyük söz söylememelisiniz (necessitative plural second-person)
büyük söz söylememeliler (necessitative plural third-person)
büyük söz söyleme (imperative second-person singular)
büyük söz söylemesin (imperative singular third-person)
büyük söz söylemeyin (imperative plural second-person)
büyük söz söylemesinler (imperative plural third-person)
büyük söz söylemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büyük söz söylemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
büyük söz söylemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
büyük söz söylemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büyük söz söylemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büyük söz söylemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büyük söz söylemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyük söz söylemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyük söz söylemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyük söz söylemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyük söz söylemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyük söz söylemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyük söz söylemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büyük söz söylemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büyük söz söylemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büyük söz söylemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büyük söz söylemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büyük söz söylemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büyük söz söylemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyük söz söylemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyük söz söylemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyük söz söylemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyük söz söylemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyük söz söylemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyük söz söylemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büyük söz söylemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
büyük söz söylemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
büyük söz söylemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büyük söz söylemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büyük söz söylemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büyük söz söylememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büyük söz söylememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büyük söz söylememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büyük söz söylememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büyük söz söylememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büyük söz söylememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büyük söz söylemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büyük söz söylemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büyük söz söylemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büyük söz söylemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büyük söz söylemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büyük söz söylemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büyük söz söylemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyük söz söylemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyük söz söylemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyük söz söylemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyük söz söylemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyük söz söylemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyük söz söylemesem mi? (conditional first-person singular)
büyük söz söylemesen mi? (conditional second-person singular)
büyük söz söylemese mi? (conditional singular third-person)
büyük söz söylemesek mi? (conditional first-person plural)
büyük söz söylemeseniz mi? (conditional plural second-person)
büyük söz söylemeseler mi? (conditional plural third-person)
büyük söz söylemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
büyük söz söylemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
büyük söz söylemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
büyük söz söylemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
büyük söz söylemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büyük söz söylemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büyük söz söylememekte miyim? (first-person progressive singular)
büyük söz söylememekte misin? (progressive second-person singular)
büyük söz söylememekte mi? (progressive singular third-person)
büyük söz söylememekte miyiz? (first-person plural progressive)
büyük söz söylememekte misiniz? (plural progressive second-person)
büyük söz söylememekteler mi? (plural progressive third-person)
büyük söz söylememeli miyim? (first-person necessitative singular)
büyük söz söylememeli misin? (necessitative second-person singular)
büyük söz söylememeli mi? (necessitative singular third-person)
büyük söz söylememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büyük söz söylememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büyük söz söylememeliler mi? (necessitative plural third-person)

(transitive or intransitive, idiomatic) to talk sure about something one will do and to boast or brag about it [+dative]


büyüklenmek

büyüklenmek (infinitive)
büyüklenen (imperfective impersonal participle)
büyüklenmiş (impersonal participle perfective)
büyüklenecek (impersonal participle prospective)
büyüklendiğim (non-prospective participle personal)
büyüklendiğin (non-prospective participle personal)
büyüklendiği (non-prospective participle personal)
büyüklendiğimiz (non-prospective participle personal)
büyüklendiğiniz (non-prospective participle personal)
büyüklendikleri (non-prospective participle personal)
büyükleneceğim (participle personal prospective)
büyükleneceğin (participle personal prospective)
büyükleneceği (participle personal prospective)
büyükleneceğimiz (participle personal prospective)
büyükleneceğiniz (participle personal prospective)
büyüklenecekleri (participle personal prospective)
büyüklenme (noun-from-verb)
büyükleniş (adverbial)
büyüklenirim (aorist first-person indicative present singular)
büyüklenirsin (aorist indicative present second-person singular)
büyüklenir (aorist indicative present singular third-person)
büyükleniriz (aorist first-person indicative plural present)
büyüklenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
büyüklenirler (aorist indicative plural present third-person)
büyükleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyükleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyükleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyükleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyükleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyükleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyüklendim (first-person indicative past perfective singular)
büyüklendin (indicative past perfective second-person singular)
büyüklendi (indicative past perfective singular third-person)
büyüklendik (first-person indicative past perfective plural)
büyüklendiniz (indicative past perfective plural second-person)
büyüklendiler (indicative past perfective plural third-person)
büyükleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyükleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyükleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyükleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyükleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyükleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or büyükleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
büyükleneceğim (first-person future indicative singular)
büyükleneceksin (future indicative second-person singular)
büyüklenecek (future indicative singular third-person)
büyükleneceğiz (first-person future indicative plural)
büyükleneceksiniz (future indicative plural second-person)
büyüklenecekler (future indicative plural third-person)
büyüklenmişim (first-person inferential perfective singular)
büyüklenmişsin (inferential perfective second-person singular)
büyüklenmiş (inferential perfective singular third-person)
büyüklenmişiz (first-person inferential perfective plural)
büyüklenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büyüklenmişler (inferential perfective plural third-person)
büyüklenirmişim (aorist first-person inferential singular)
büyüklenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
büyüklenirmiş (aorist inferential singular third-person)
büyüklenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
büyüklenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büyüklenirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or büyüklenirmişlar (aorist inferential plural third-person)
büyükleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyükleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyükleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyükleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyükleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyükleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büyüklensem (conditional first-person singular)
büyüklensen (conditional second-person singular)
büyüklense (conditional singular third-person)
büyüklensek (conditional first-person plural)
büyüklenseniz (conditional plural second-person)
büyüklenseler (conditional plural third-person)
büyüklenseydim (conditional first-person perfective singular)
büyüklenseydin (conditional perfective second-person singular)
büyüklenseydi (conditional perfective singular third-person)
büyüklenseydik (conditional first-person perfective plural)
büyüklenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büyüklenseydiler (conditional perfective plural third-person)
büyükleneyim (first-person optative singular)
büyüklenesin (optative second-person singular)
büyüklene (optative singular third-person)
büyüklenelim (first-person optative plural)
büyüklenesiniz (optative plural second-person)
büyükleneler (optative plural third-person)
büyüklenmekteyim (first-person progressive singular)
büyüklenmektesin (progressive second-person singular)
büyüklenmekte (progressive singular third-person)
büyüklenmekteyiz (first-person plural progressive)
büyüklenmektesiniz (plural progressive second-person)
büyüklenmekteler (plural progressive third-person)
büyüklenmeliyim (first-person necessitative singular)
büyüklenmelisin (necessitative second-person singular)
büyüklenmeli (necessitative singular third-person)
büyüklenmeliyiz (first-person necessitative plural)
büyüklenmelisiniz (necessitative plural second-person)
büyüklenmeliler (necessitative plural third-person)
büyüklen (imperative second-person singular)
büyüklensin (imperative singular third-person)
büyüklenin (imperative plural second-person)
büyüklensinler (imperative plural third-person)
büyüklenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büyüklenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
büyüklenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
büyüklenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büyüklenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büyüklenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büyükleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyükleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyükleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyükleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyükleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyükleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyüklendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büyüklendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büyüklendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büyüklendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büyüklendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büyüklendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büyükleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyükleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyükleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyükleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyükleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyükleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyüklenecek miyim? (first-person future indicative singular)
büyüklenecek misin? (future indicative second-person singular)
büyüklenecek mi? (future indicative singular third-person)
büyüklenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büyüklenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büyüklenecekler mi? (future indicative plural third-person)
büyüklenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büyüklenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büyüklenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büyüklenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büyüklenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büyüklenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büyüklenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büyüklenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büyüklenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büyüklenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büyüklenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büyüklenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büyükleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyükleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyükleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyükleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyükleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyükleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyüklensem mi? (conditional first-person singular)
büyüklensen mi? (conditional second-person singular)
büyüklense mi? (conditional singular third-person)
büyüklensek mi? (conditional first-person plural)
büyüklenseniz mi? (conditional plural second-person)
büyüklenseler mi? (conditional plural third-person)
büyüklense miydim? (conditional first-person perfective singular)
büyüklense miydin? (conditional perfective second-person singular)
büyüklense miydi? (conditional perfective singular third-person)
büyüklense miydik? (conditional first-person perfective plural)
büyüklense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büyüklenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büyüklenmekte miyim? (first-person progressive singular)
büyüklenmekte misin? (progressive second-person singular)
büyüklenmekte mi? (progressive singular third-person)
büyüklenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
büyüklenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
büyüklenmekteler mi? (plural progressive third-person)
büyüklenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
büyüklenmeli misin? (necessitative second-person singular)
büyüklenmeli mi? (necessitative singular third-person)
büyüklenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büyüklenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büyüklenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
büyüklenmemek (infinitive negative)
büyüklenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
büyüklenmemiş (impersonal negative participle perfective)
büyüklenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
büyüklenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
büyüklenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
büyüklenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
büyüklenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
büyüklenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
büyüklenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
büyüklenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
büyüklenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
büyüklenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
büyüklenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
büyüklenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
büyüklenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
büyüklenmeme (negative noun-from-verb)
büyüklenmeyiş (adverbial negative)
büyüklenmem (aorist first-person indicative present singular)
büyüklenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
büyüklenmez (aorist indicative present singular third-person)
büyüklenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
büyüklenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
büyüklenmezler (aorist indicative plural present third-person)
büyüklenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büyüklenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büyüklenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
büyüklenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büyüklenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büyüklenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büyüklenmedim (first-person indicative past perfective singular)
büyüklenmedin (indicative past perfective second-person singular)
büyüklenmedi (indicative past perfective singular third-person)
büyüklenmedik (first-person indicative past perfective plural)
büyüklenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
büyüklenmediler (indicative past perfective plural third-person)
büyüklenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büyüklenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büyüklenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büyüklenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büyüklenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büyüklenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
büyüklenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
büyüklenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
büyüklenmeyecek (future indicative singular third-person)
büyüklenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
büyüklenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büyüklenmeyecekler (future indicative plural third-person)
büyüklenmemişim (first-person inferential perfective singular)
büyüklenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
büyüklenmemiş (inferential perfective singular third-person)
büyüklenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
büyüklenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büyüklenmemişler (inferential perfective plural third-person)
büyüklenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
büyüklenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
büyüklenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
büyüklenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
büyüklenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büyüklenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
büyüklenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büyüklenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büyüklenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büyüklenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büyüklenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büyüklenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büyüklenmesem (conditional first-person singular)
büyüklenmesen (conditional second-person singular)
büyüklenmese (conditional singular third-person)
büyüklenmesek (conditional first-person plural)
büyüklenmeseniz (conditional plural second-person)
büyüklenmeseler (conditional plural third-person)
büyüklenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
büyüklenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
büyüklenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
büyüklenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
büyüklenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büyüklenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
büyüklenmeyeyim (first-person optative singular)
büyüklenmeyesin (optative second-person singular)
büyüklenmeye (optative singular third-person)
büyüklenmeyelim (first-person optative plural)
büyüklenmeyesiniz (optative plural second-person)
büyüklenmeyeler (optative plural third-person)
büyüklenmemekteyim (first-person progressive singular)
büyüklenmemektesin (progressive second-person singular)
büyüklenmemekte (progressive singular third-person)
büyüklenmemekteyiz (first-person plural progressive)
büyüklenmemektesiniz (plural progressive second-person)
büyüklenmemekteler (plural progressive third-person)
büyüklenmemeliyim (first-person necessitative singular)
büyüklenmemelisin (necessitative second-person singular)
büyüklenmemeli (necessitative singular third-person)
büyüklenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
büyüklenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
büyüklenmemeliler (necessitative plural third-person)
büyüklenme (imperative second-person singular)
büyüklenmesin (imperative singular third-person)
büyüklenmeyin (imperative plural second-person)
büyüklenmesinler (imperative plural third-person)
büyüklenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büyüklenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
büyüklenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
büyüklenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büyüklenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büyüklenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büyüklenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büyüklenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büyüklenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büyüklenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büyüklenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büyüklenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büyüklenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büyüklenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büyüklenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büyüklenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büyüklenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büyüklenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büyüklenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büyüklenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büyüklenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büyüklenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büyüklenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büyüklenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büyüklenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büyüklenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
büyüklenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
büyüklenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büyüklenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büyüklenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büyüklenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büyüklenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büyüklenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büyüklenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büyüklenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büyüklenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büyüklenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büyüklenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büyüklenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büyüklenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büyüklenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büyüklenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büyüklenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büyüklenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büyüklenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büyüklenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büyüklenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büyüklenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büyüklenmesem mi? (conditional first-person singular)
büyüklenmesen mi? (conditional second-person singular)
büyüklenmese mi? (conditional singular third-person)
büyüklenmesek mi? (conditional first-person plural)
büyüklenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
büyüklenmeseler mi? (conditional plural third-person)
büyüklenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
büyüklenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
büyüklenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
büyüklenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
büyüklenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büyüklenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büyüklenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
büyüklenmemekte misin? (progressive second-person singular)
büyüklenmemekte mi? (progressive singular third-person)
büyüklenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
büyüklenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
büyüklenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
büyüklenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
büyüklenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
büyüklenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
büyüklenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büyüklenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büyüklenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to büyük (“big”) + -len + -mek

Herkes bunu yapabilir hemen büyüklenme

(intransitive, informal) to be proud,to be arrogant

Bir de utanmaz utanmaz bana büyüklendi

On top of that he also shamelessly saw himself over me

(intransitive or transitive, informal) to see oneself higher than someone else, to be arrogant (towards) [+dative]

Ebeveynlerine böyle büyüklenemezsin!

You can't be arrogantly rude towards your parents like this!

(transitive, informal) to be arrogantly offensive towards, to be arrogantly rude towards [+dative]