saydırtmak

head

saydırtmak (third-person singular simple present saydırtır)

saydırtır (present singular third-person)
saydırtmak (infinitive)
saydırtan (imperfective impersonal participle)
saydırtmış (impersonal participle perfective)
saydırtacak (impersonal participle prospective)
saydırttığım (non-prospective participle personal)
saydırttığın (non-prospective participle personal)
saydırttığı (non-prospective participle personal)
saydırttığımız (non-prospective participle personal)
saydırttığınız (non-prospective participle personal)
saydırttıkları (non-prospective participle personal)
saydırtacağım (participle personal prospective)
saydırtacağın (participle personal prospective)
saydırtacağı (participle personal prospective)
saydırtacağımız (participle personal prospective)
saydırtacağınız (participle personal prospective)
saydırtacakları (participle personal prospective)
saydırtma (noun-from-verb)
saydırtış (adverbial)
saydırtırım (aorist first-person indicative present singular)
saydırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
saydırtır (aorist indicative present singular third-person)
saydırtırız (aorist first-person indicative plural present)
saydırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
saydırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
saydırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saydırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saydırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
saydırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saydırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saydırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saydırttım (first-person indicative past perfective singular)
saydırttın (indicative past perfective second-person singular)
saydırttı (indicative past perfective singular third-person)
saydırttık (first-person indicative past perfective plural)
saydırttınız (indicative past perfective plural second-person)
saydırttılar (indicative past perfective plural third-person)
saydırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saydırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saydırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saydırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saydırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saydırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or saydırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
saydırtacağım (first-person future indicative singular)
saydırtacaksın (future indicative second-person singular)
saydırtacak (future indicative singular third-person)
saydırtacağız (first-person future indicative plural)
saydırtacaksınız (future indicative plural second-person)
saydırtacaklar (future indicative plural third-person)
saydırtmışım (first-person inferential perfective singular)
saydırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
saydırtmış (inferential perfective singular third-person)
saydırtmışız (first-person inferential perfective plural)
saydırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
saydırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
saydırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
saydırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
saydırtırmış (aorist inferential singular third-person)
saydırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
saydırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
saydırtırlarmış (or saydırtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
saydırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saydırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saydırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saydırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saydırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saydırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saydırtsam (conditional first-person singular)
saydırtsan (conditional second-person singular)
saydırtsa (conditional singular third-person)
saydırtsak (conditional first-person plural)
saydırtsanız (conditional plural second-person)
saydırtsalar (conditional plural third-person)
saydırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
saydırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
saydırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
saydırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
saydırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
saydırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
saydırtayım (first-person optative singular)
saydırtasın (optative second-person singular)
saydırta (optative singular third-person)
saydırtalım (first-person optative plural)
saydırtasınız (optative plural second-person)
saydırtalar (optative plural third-person)
saydırtmaktayım (first-person progressive singular)
saydırtmaktasın (progressive second-person singular)
saydırtmakta (progressive singular third-person)
saydırtmaktayız (first-person plural progressive)
saydırtmaktasınız (plural progressive second-person)
saydırtmaktalar (plural progressive third-person)
saydırtmalıyım (first-person necessitative singular)
saydırtmalısın (necessitative second-person singular)
saydırtmalı (necessitative singular third-person)
saydırtmalıyız (first-person necessitative plural)
saydırtmalısınız (necessitative plural second-person)
saydırtmalılar (necessitative plural third-person)
saydırt (imperative second-person singular)
saydırtsın (imperative singular third-person)
saydırtın (imperative plural second-person)
saydırtsınlar (imperative plural third-person)
saydırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
saydırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
saydırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
saydırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
saydırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
saydırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
saydırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saydırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saydırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saydırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saydırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saydırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saydırttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
saydırttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
saydırttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
saydırttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
saydırttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
saydırttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
saydırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saydırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saydırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saydırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saydırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saydırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saydırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
saydırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
saydırtacak mı? (future indicative singular third-person)
saydırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
saydırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
saydırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
saydırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
saydırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
saydırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
saydırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
saydırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
saydırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
saydırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
saydırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
saydırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
saydırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
saydırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
saydırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
saydırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saydırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saydırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saydırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saydırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saydırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saydırtsam mı? (conditional first-person singular)
saydırtsan mı? (conditional second-person singular)
saydırtsa mı? (conditional singular third-person)
saydırtsak mı? (conditional first-person plural)
saydırtsanız mı? (conditional plural second-person)
saydırtsalar mı? (conditional plural third-person)
saydırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
saydırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
saydırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
saydırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
saydırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
saydırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
saydırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
saydırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
saydırtmakta mı? (progressive singular third-person)
saydırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
saydırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
saydırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
saydırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
saydırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
saydırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
saydırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
saydırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
saydırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
saydırtmamak (infinitive negative)
saydırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
saydırtmamış (impersonal negative participle perfective)
saydırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
saydırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
saydırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
saydırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
saydırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
saydırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
saydırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
saydırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
saydırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
saydırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
saydırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
saydırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
saydırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
saydırtmama (negative noun-from-verb)
saydırtmayış (adverbial negative)
saydırtmam (aorist first-person indicative present singular)
saydırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
saydırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
saydırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
saydırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
saydırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
saydırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saydırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saydırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
saydırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saydırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saydırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saydırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
saydırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
saydırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
saydırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
saydırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
saydırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
saydırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saydırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saydırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saydırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saydırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saydırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
saydırtmayacağım (first-person future indicative singular)
saydırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
saydırtmayacak (future indicative singular third-person)
saydırtmayacağız (first-person future indicative plural)
saydırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
saydırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
saydırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
saydırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
saydırtmamış (inferential perfective singular third-person)
saydırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
saydırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
saydırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
saydırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
saydırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
saydırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
saydırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
saydırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
saydırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
saydırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saydırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saydırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saydırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saydırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saydırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saydırtmasam (conditional first-person singular)
saydırtmasan (conditional second-person singular)
saydırtmasa (conditional singular third-person)
saydırtmasak (conditional first-person plural)
saydırtmasanız (conditional plural second-person)
saydırtmasalar (conditional plural third-person)
saydırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
saydırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
saydırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
saydırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
saydırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
saydırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
saydırtmayayım (first-person optative singular)
saydırtmayasın (optative second-person singular)
saydırtmaya (optative singular third-person)
saydırtmayalım (first-person optative plural)
saydırtmayasınız (optative plural second-person)
saydırtmayalar (optative plural third-person)
saydırtmamaktayım (first-person progressive singular)
saydırtmamaktasın (progressive second-person singular)
saydırtmamakta (progressive singular third-person)
saydırtmamaktayız (first-person plural progressive)
saydırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
saydırtmamaktalar (plural progressive third-person)
saydırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
saydırtmamalısın (necessitative second-person singular)
saydırtmamalı (necessitative singular third-person)
saydırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
saydırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
saydırtmamalılar (necessitative plural third-person)
saydırtma (imperative second-person singular)
saydırtmasın (imperative singular third-person)
saydırtmayın (imperative plural second-person)
saydırtmasınlar (imperative plural third-person)
saydırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
saydırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
saydırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
saydırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
saydırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
saydırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
saydırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saydırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saydırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saydırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saydırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saydırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saydırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
saydırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
saydırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
saydırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
saydırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
saydırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
saydırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saydırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saydırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saydırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saydırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saydırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saydırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
saydırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
saydırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
saydırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
saydırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
saydırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
saydırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
saydırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
saydırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
saydırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
saydırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
saydırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
saydırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
saydırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
saydırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
saydırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
saydırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
saydırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
saydırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saydırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saydırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saydırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saydırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saydırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saydırtmasam mı? (conditional first-person singular)
saydırtmasan mı? (conditional second-person singular)
saydırtmasa mı? (conditional singular third-person)
saydırtmasak mı? (conditional first-person plural)
saydırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
saydırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
saydırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
saydırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
saydırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
saydırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
saydırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
saydırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
saydırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
saydırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
saydırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
saydırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
saydırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
saydırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
saydırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
saydırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
saydırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
saydırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
saydırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
saydırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Öğretmene öğrencilerini yüze kadar sayadırtmasını söyledim.

I said the teacher that [he/she] lets the pupils count up to 100.

to find somebody who lets somebody else count


işer

third-person singular indicative aorist of işemek


saydırmak

saydırmak (third-person singular simple present saydırır)

saydırır (present singular third-person)
saydırmak (infinitive)
saydıran (imperfective impersonal participle)
saydırmış (impersonal participle perfective)
saydıracak (impersonal participle prospective)
saydırdığım (non-prospective participle personal)
saydırdığın (non-prospective participle personal)
saydırdığı (non-prospective participle personal)
saydırdığımız (non-prospective participle personal)
saydırdığınız (non-prospective participle personal)
saydırdıkları (non-prospective participle personal)
saydıracağım (participle personal prospective)
saydıracağın (participle personal prospective)
saydıracağı (participle personal prospective)
saydıracağımız (participle personal prospective)
saydıracağınız (participle personal prospective)
saydıracakları (participle personal prospective)
saydırma (noun-from-verb)
saydırış (adverbial)
saydırırım (aorist first-person indicative present singular)
saydırırsın (aorist indicative present second-person singular)
saydırır (aorist indicative present singular third-person)
saydırırız (aorist first-person indicative plural present)
saydırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
saydırırlar (aorist indicative plural present third-person)
saydırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saydırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saydırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
saydırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saydırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saydırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saydırdım (first-person indicative past perfective singular)
saydırdın (indicative past perfective second-person singular)
saydırdı (indicative past perfective singular third-person)
saydırdık (first-person indicative past perfective plural)
saydırdınız (indicative past perfective plural second-person)
saydırdılar (indicative past perfective plural third-person)
saydırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saydırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saydırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saydırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saydırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saydırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or saydırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
saydıracağım (first-person future indicative singular)
saydıracaksın (future indicative second-person singular)
saydıracak (future indicative singular third-person)
saydıracağız (first-person future indicative plural)
saydıracaksınız (future indicative plural second-person)
saydıracaklar (future indicative plural third-person)
saydırmışım (first-person inferential perfective singular)
saydırmışsın (inferential perfective second-person singular)
saydırmış (inferential perfective singular third-person)
saydırmışız (first-person inferential perfective plural)
saydırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
saydırmışlar (inferential perfective plural third-person)
saydırırmışım (aorist first-person inferential singular)
saydırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
saydırırmış (aorist inferential singular third-person)
saydırırmışız (aorist first-person inferential plural)
saydırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
saydırırlarmış (or saydırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
saydırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saydırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saydırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saydırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saydırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saydırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saydırsam (conditional first-person singular)
saydırsan (conditional second-person singular)
saydırsa (conditional singular third-person)
saydırsak (conditional first-person plural)
saydırsanız (conditional plural second-person)
saydırsalar (conditional plural third-person)
saydırsaydım (conditional first-person perfective singular)
saydırsaydın (conditional perfective second-person singular)
saydırsaydı (conditional perfective singular third-person)
saydırsaydık (conditional first-person perfective plural)
saydırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
saydırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
saydırayım (first-person optative singular)
saydırasın (optative second-person singular)
saydıra (optative singular third-person)
saydıralım (first-person optative plural)
saydırasınız (optative plural second-person)
saydıralar (optative plural third-person)
saydırmaktayım (first-person progressive singular)
saydırmaktasın (progressive second-person singular)
saydırmakta (progressive singular third-person)
saydırmaktayız (first-person plural progressive)
saydırmaktasınız (plural progressive second-person)
saydırmaktalar (plural progressive third-person)
saydırmalıyım (first-person necessitative singular)
saydırmalısın (necessitative second-person singular)
saydırmalı (necessitative singular third-person)
saydırmalıyız (first-person necessitative plural)
saydırmalısınız (necessitative plural second-person)
saydırmalılar (necessitative plural third-person)
saydır (imperative second-person singular)
saydırsın (imperative singular third-person)
saydırın (imperative plural second-person)
saydırsınlar (imperative plural third-person)
saydırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
saydırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
saydırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
saydırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
saydırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
saydırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
saydırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saydırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saydırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saydırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saydırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saydırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saydırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
saydırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
saydırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
saydırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
saydırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
saydırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
saydırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saydırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saydırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saydırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saydırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saydırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saydıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
saydıracak mısın? (future indicative second-person singular)
saydıracak mı? (future indicative singular third-person)
saydıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
saydıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
saydıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
saydırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
saydırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
saydırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
saydırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
saydırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
saydırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
saydırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
saydırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
saydırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
saydırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
saydırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
saydırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
saydırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saydırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saydırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saydırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saydırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saydırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saydırsam mı? (conditional first-person singular)
saydırsan mı? (conditional second-person singular)
saydırsa mı? (conditional singular third-person)
saydırsak mı? (conditional first-person plural)
saydırsanız mı? (conditional plural second-person)
saydırsalar mı? (conditional plural third-person)
saydırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
saydırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
saydırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
saydırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
saydırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
saydırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
saydırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
saydırmakta mısın? (progressive second-person singular)
saydırmakta mı? (progressive singular third-person)
saydırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
saydırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
saydırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
saydırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
saydırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
saydırmalı mı? (necessitative singular third-person)
saydırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
saydırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
saydırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
saydırmamak (infinitive negative)
saydırmayan (imperfective impersonal negative participle)
saydırmamış (impersonal negative participle perfective)
saydırmayacak (impersonal negative participle prospective)
saydırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
saydırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
saydırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
saydırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
saydırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
saydırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
saydırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
saydırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
saydırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
saydırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
saydırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
saydırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
saydırmama (negative noun-from-verb)
saydırmayış (adverbial negative)
saydırmam (aorist first-person indicative present singular)
saydırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
saydırmaz (aorist indicative present singular third-person)
saydırmayız (aorist first-person indicative plural present)
saydırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
saydırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
saydırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saydırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saydırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
saydırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saydırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saydırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saydırmadım (first-person indicative past perfective singular)
saydırmadın (indicative past perfective second-person singular)
saydırmadı (indicative past perfective singular third-person)
saydırmadık (first-person indicative past perfective plural)
saydırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
saydırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
saydırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saydırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saydırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saydırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saydırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saydırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
saydırmayacağım (first-person future indicative singular)
saydırmayacaksın (future indicative second-person singular)
saydırmayacak (future indicative singular third-person)
saydırmayacağız (first-person future indicative plural)
saydırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
saydırmayacaklar (future indicative plural third-person)
saydırmamışım (first-person inferential perfective singular)
saydırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
saydırmamış (inferential perfective singular third-person)
saydırmamışız (first-person inferential perfective plural)
saydırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
saydırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
saydırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
saydırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
saydırmazmış (aorist inferential singular third-person)
saydırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
saydırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
saydırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
saydırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saydırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saydırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saydırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saydırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saydırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saydırmasam (conditional first-person singular)
saydırmasan (conditional second-person singular)
saydırmasa (conditional singular third-person)
saydırmasak (conditional first-person plural)
saydırmasanız (conditional plural second-person)
saydırmasalar (conditional plural third-person)
saydırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
saydırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
saydırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
saydırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
saydırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
saydırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
saydırmayayım (first-person optative singular)
saydırmayasın (optative second-person singular)
saydırmaya (optative singular third-person)
saydırmayalım (first-person optative plural)
saydırmayasınız (optative plural second-person)
saydırmayalar (optative plural third-person)
saydırmamaktayım (first-person progressive singular)
saydırmamaktasın (progressive second-person singular)
saydırmamakta (progressive singular third-person)
saydırmamaktayız (first-person plural progressive)
saydırmamaktasınız (plural progressive second-person)
saydırmamaktalar (plural progressive third-person)
saydırmamalıyım (first-person necessitative singular)
saydırmamalısın (necessitative second-person singular)
saydırmamalı (necessitative singular third-person)
saydırmamalıyız (first-person necessitative plural)
saydırmamalısınız (necessitative plural second-person)
saydırmamalılar (necessitative plural third-person)
saydırma (imperative second-person singular)
saydırmasın (imperative singular third-person)
saydırmayın (imperative plural second-person)
saydırmasınlar (imperative plural third-person)
saydırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
saydırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
saydırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
saydırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
saydırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
saydırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
saydırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saydırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saydırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saydırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saydırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saydırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saydırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
saydırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
saydırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
saydırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
saydırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
saydırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
saydırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saydırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saydırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saydırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saydırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saydırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saydırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
saydırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
saydırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
saydırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
saydırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
saydırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
saydırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
saydırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
saydırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
saydırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
saydırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
saydırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
saydırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
saydırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
saydırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
saydırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
saydırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
saydırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
saydırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saydırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saydırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saydırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saydırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saydırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saydırmasam mı? (conditional first-person singular)
saydırmasan mı? (conditional second-person singular)
saydırmasa mı? (conditional singular third-person)
saydırmasak mı? (conditional first-person plural)
saydırmasanız mı? (conditional plural second-person)
saydırmasalar mı? (conditional plural third-person)
saydırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
saydırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
saydırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
saydırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
saydırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
saydırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
saydırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
saydırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
saydırmamakta mı? (progressive singular third-person)
saydırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
saydırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
saydırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
saydırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
saydırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
saydırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
saydırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
saydırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
saydırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Öğrencileri yüze kadar sayadırabilirim.


işeme

See the etymology of the corresponding lemma form.

non-lemma

second-person singular negative imperative of işemek


atma

second-person singular negative imperative of atmak


uç

second-person singular imperative of uçmak


akın

second-person plural imperative of akmak


fortlar

third-person singular indicative aorist of fortlamak


yapış

second-person singular imperative of yapışmak


yapışma

second-person singular negative imperative of yapışmak


tanıma

second-person singular negative imperative of tanımak


ısın

second-person singular imperative of ısınmak


fortlamak

head

fortlamak (third-person singular simple present fortlar)

fortlar (present singular third-person)
fortlamak (infinitive)
fortlayan (imperfective impersonal participle)
fortlamış (impersonal participle perfective)
fortlayacak (impersonal participle prospective)
fortladığım (non-prospective participle personal)
fortladığın (non-prospective participle personal)
fortladığı (non-prospective participle personal)
fortladığımız (non-prospective participle personal)
fortladığınız (non-prospective participle personal)
fortladıkları (non-prospective participle personal)
fortlayacağım (participle personal prospective)
fortlayacağın (participle personal prospective)
fortlayacağı (participle personal prospective)
fortlayacağımız (participle personal prospective)
fortlayacağınız (participle personal prospective)
fortlayacakları (participle personal prospective)
fortlama (noun-from-verb)
fortlayış (adverbial)
fortlarım (aorist first-person indicative present singular)
fortlarsın (aorist indicative present second-person singular)
fortlar (aorist indicative present singular third-person)
fortlarız (aorist first-person indicative plural present)
fortlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
fortlarlar (aorist indicative plural present third-person)
fortlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fortlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fortlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
fortlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fortlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fortlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fortladım (first-person indicative past perfective singular)
fortladın (indicative past perfective second-person singular)
fortladı (indicative past perfective singular third-person)
fortladık (first-person indicative past perfective plural)
fortladınız (indicative past perfective plural second-person)
fortladılar (indicative past perfective plural third-person)
fortlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fortlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fortlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fortlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fortlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fortlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fortlayacağım (first-person future indicative singular)
fortlayacaksın (future indicative second-person singular)
fortlayacak (future indicative singular third-person)
fortlayacağız (first-person future indicative plural)
fortlayacaksınız (future indicative plural second-person)
fortlayacaklar (future indicative plural third-person)
fortlamışım (first-person inferential perfective singular)
fortlamışsın (inferential perfective second-person singular)
fortlamış (inferential perfective singular third-person)
fortlamışız (first-person inferential perfective plural)
fortlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
fortlamışlar (inferential perfective plural third-person)
fortlarmışım (aorist first-person inferential singular)
fortlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
fortlarmış (aorist inferential singular third-person)
fortlarmışız (aorist first-person inferential plural)
fortlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fortlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
fortlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fortlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fortlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fortlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fortlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fortlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
fortlasam (conditional first-person singular)
fortlasan (conditional second-person singular)
fortlasa (conditional singular third-person)
fortlasak (conditional first-person plural)
fortlasanız (conditional plural second-person)
fortlasalar (conditional plural third-person)
fortlasaydım (conditional first-person perfective singular)
fortlasaydın (conditional perfective second-person singular)
fortlasaydı (conditional perfective singular third-person)
fortlasaydık (conditional first-person perfective plural)
fortlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
fortlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
fortlayayım (first-person optative singular)
fortlayasın (optative second-person singular)
fortlaya (optative singular third-person)
fortlayalım (first-person optative plural)
fortlayasınız (optative plural second-person)
fortlayalar (optative plural third-person)
fortlamaktayım (first-person progressive singular)
fortlamaktasın (progressive second-person singular)
fortlamakta (progressive singular third-person)
fortlamaktayız (first-person plural progressive)
fortlamaktasınız (plural progressive second-person)
fortlamaktalar (plural progressive third-person)
fortlamalıyım (first-person necessitative singular)
fortlamalısın (necessitative second-person singular)
fortlamalı (necessitative singular third-person)
fortlamalıyız (first-person necessitative plural)
fortlamalısınız (necessitative plural second-person)
fortlamalılar (necessitative plural third-person)
fortla (imperative second-person singular)
fortlasın (imperative singular third-person)
fortlayın (imperative plural second-person)
fortlasınlar (imperative plural third-person)
fortlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fortlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fortlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
fortlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fortlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fortlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fortlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fortlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fortlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fortlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fortlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fortlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fortladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fortladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fortladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fortladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fortladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fortladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fortlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fortlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fortlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fortlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fortlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fortlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fortlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fortlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
fortlayacak mı? (future indicative singular third-person)
fortlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fortlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fortlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fortlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fortlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fortlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
fortlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fortlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fortlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fortlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fortlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fortlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fortlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fortlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fortlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fortlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fortlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fortlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fortlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fortlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fortlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fortlasam mı? (conditional first-person singular)
fortlasan mı? (conditional second-person singular)
fortlasa mı? (conditional singular third-person)
fortlasak mı? (conditional first-person plural)
fortlasanız mı? (conditional plural second-person)
fortlasalar mı? (conditional plural third-person)
fortlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fortlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fortlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fortlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fortlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fortlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fortlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
fortlamakta mısın? (progressive second-person singular)
fortlamakta mı? (progressive singular third-person)
fortlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
fortlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
fortlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
fortlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fortlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
fortlamalı mı? (necessitative singular third-person)
fortlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fortlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fortlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
fortlamamak (infinitive negative)
fortlamayan (imperfective impersonal negative participle)
fortlamamış (impersonal negative participle perfective)
fortlamayacak (impersonal negative participle prospective)
fortlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
fortlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
fortlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
fortlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
fortlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
fortlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
fortlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
fortlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
fortlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
fortlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
fortlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
fortlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
fortlamama (negative noun-from-verb)
fortlamayış (adverbial negative)
fortlamam (aorist first-person indicative present singular)
fortlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
fortlamaz (aorist indicative present singular third-person)
fortlamayız (aorist first-person indicative plural present)
fortlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
fortlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
fortlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fortlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fortlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
fortlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fortlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fortlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fortlamadım (first-person indicative past perfective singular)
fortlamadın (indicative past perfective second-person singular)
fortlamadı (indicative past perfective singular third-person)
fortlamadık (first-person indicative past perfective plural)
fortlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
fortlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
fortlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fortlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fortlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fortlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fortlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fortlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fortlamayacağım (first-person future indicative singular)
fortlamayacaksın (future indicative second-person singular)
fortlamayacak (future indicative singular third-person)
fortlamayacağız (first-person future indicative plural)
fortlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
fortlamayacaklar (future indicative plural third-person)
fortlamamışım (first-person inferential perfective singular)
fortlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
fortlamamış (inferential perfective singular third-person)
fortlamamışız (first-person inferential perfective plural)
fortlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
fortlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
fortlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
fortlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
fortlamazmış (aorist inferential singular third-person)
fortlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
fortlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fortlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
fortlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fortlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fortlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fortlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fortlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fortlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
fortlamasam (conditional first-person singular)
fortlamasan (conditional second-person singular)
fortlamasa (conditional singular third-person)
fortlamasak (conditional first-person plural)
fortlamasanız (conditional plural second-person)
fortlamasalar (conditional plural third-person)
fortlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
fortlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
fortlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
fortlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
fortlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
fortlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
fortlamayayım (first-person optative singular)
fortlamayasın (optative second-person singular)
fortlamaya (optative singular third-person)
fortlamayalım (first-person optative plural)
fortlamayasınız (optative plural second-person)
fortlamayalar (optative plural third-person)
fortlamamaktayım (first-person progressive singular)
fortlamamaktasın (progressive second-person singular)
fortlamamakta (progressive singular third-person)
fortlamamaktayız (first-person plural progressive)
fortlamamaktasınız (plural progressive second-person)
fortlamamaktalar (plural progressive third-person)
fortlamamalıyım (first-person necessitative singular)
fortlamamalısın (necessitative second-person singular)
fortlamamalı (necessitative singular third-person)
fortlamamalıyız (first-person necessitative plural)
fortlamamalısınız (necessitative plural second-person)
fortlamamalılar (necessitative plural third-person)
fortlama (imperative second-person singular)
fortlamasın (imperative singular third-person)
fortlamayın (imperative plural second-person)
fortlamasınlar (imperative plural third-person)
fortlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fortlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fortlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
fortlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fortlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fortlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fortlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fortlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fortlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fortlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fortlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fortlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fortlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fortlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fortlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fortlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fortlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fortlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fortlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fortlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fortlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fortlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fortlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fortlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fortlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fortlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
fortlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
fortlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fortlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fortlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fortlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fortlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fortlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
fortlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fortlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fortlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fortlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fortlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fortlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fortlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fortlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fortlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fortlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fortlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fortlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fortlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fortlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fortlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fortlamasam mı? (conditional first-person singular)
fortlamasan mı? (conditional second-person singular)
fortlamasa mı? (conditional singular third-person)
fortlamasak mı? (conditional first-person plural)
fortlamasanız mı? (conditional plural second-person)
fortlamasalar mı? (conditional plural third-person)
fortlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fortlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fortlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fortlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fortlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fortlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fortlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
fortlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
fortlamamakta mı? (progressive singular third-person)
fortlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
fortlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
fortlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
fortlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fortlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
fortlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
fortlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fortlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fortlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)


satmaz

third-person singular indicative negative aorist of satmak


avcarlamak

avcarlamak (third-person singular simple present avcarlar)

avcarlar (present singular third-person)


marine etmek

(slang, colloquial, rare) to have sexual intercourse, to fuck.


kaşın

second-person singular imperative of kaşınmak


yanar

third-person singular indicative aorist of yanmak


yanmaz

third-person singular indicative negative aorist of yanmak


abanın

second-person plural imperative of abanmak


kaşınma

second-person singular negative imperative of kaşınmak


satar

third-person singular indicative aorist of satmak


sorumsuzlaştırmak

sorumsuzlaştırmak (third-person singular simple present ağlatır)


utmak

utmak (third-person singular simple present utar)

Fom Proto-Turkic *ut- (“to win”). Cognate to Southern Altai ут- (ut-, “to win”), etc.

To win, to defeat, to conquer, to triumph.


bakmaz

third-person singular indicative negative aorist of bakmak


yapmaz

third-person singular indicative negative aorist of yapmak


derlemem

first-person singular possessive of derlemek


derlemez

third-person singular indicative negative aorist of derlemek


derler

third-person plural indicative aorist of demek


derler

third-person singular indicative aorist of derlemek


bakma

second-person singular negative imperative of bakmak