eşmek

eşer (present singular third-person)
eşmek (infinitive)
eşen (imperfective impersonal participle)
eşmiş (impersonal participle perfective)
eşecek (impersonal participle prospective)
eştiğim (non-prospective participle personal)
eştiğin (non-prospective participle personal)
eştiği (non-prospective participle personal)
eştiğimiz (non-prospective participle personal)
eştiğiniz (non-prospective participle personal)
eştikleri (non-prospective participle personal)
eşeceğim (participle personal prospective)
eşeceğin (participle personal prospective)
eşeceği (participle personal prospective)
eşeceğimiz (participle personal prospective)
eşeceğiniz (participle personal prospective)
eşecekleri (participle personal prospective)
eşme (noun-from-verb)
eşiş (adverbial)
eşerim (aorist first-person indicative present singular)
eşersin (aorist indicative present second-person singular)
eşer (aorist indicative present singular third-person)
eşeriz (aorist first-person indicative plural present)
eşersiniz (aorist indicative plural present second-person)
eşerler (aorist indicative plural present third-person)
eşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eştim (first-person indicative past perfective singular)
eştin (indicative past perfective second-person singular)
eşti (indicative past perfective singular third-person)
eştik (first-person indicative past perfective plural)
eştiniz (indicative past perfective plural second-person)
eştiler (indicative past perfective plural third-person)
eşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eşiyorlardı (or eşiyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
eşeceğim (first-person future indicative singular)
eşeceksin (future indicative second-person singular)
eşecek (future indicative singular third-person)
eşeceğiz (first-person future indicative plural)
eşeceksiniz (future indicative plural second-person)
eşecekler (future indicative plural third-person)
eşmişim (first-person inferential perfective singular)
eşmişsin (inferential perfective second-person singular)
eşmiş (inferential perfective singular third-person)
eşmişiz (first-person inferential perfective plural)
eşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eşmişler (inferential perfective plural third-person)
eşermişim (aorist first-person inferential singular)
eşermişsin (aorist inferential second-person singular)
eşermiş (aorist inferential singular third-person)
eşermişiz (aorist first-person inferential plural)
eşermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eşerlermiş (or eşermişlar) (aorist inferential plural third-person)
eşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eşsem (conditional first-person singular)
eşsen (conditional second-person singular)
eşse (conditional singular third-person)
eşsek (conditional first-person plural)
eşseniz (conditional plural second-person)
eşseler (conditional plural third-person)
eşseydim (conditional first-person perfective singular)
eşseydin (conditional perfective second-person singular)
eşseydi (conditional perfective singular third-person)
eşseydik (conditional first-person perfective plural)
eşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eşseydiler (conditional perfective plural third-person)
eşeyim (first-person optative singular)
eşesin (optative second-person singular)
eşe (optative singular third-person)
eşelim (first-person optative plural)
eşesiniz (optative plural second-person)
eşeler (optative plural third-person)
eşmekteyim (first-person progressive singular)
eşmektesin (progressive second-person singular)
eşmekte (progressive singular third-person)
eşmekteyiz (first-person plural progressive)
eşmektesiniz (plural progressive second-person)
eşmekteler (plural progressive third-person)
eşmeliyim (first-person necessitative singular)
eşmelisin (necessitative second-person singular)
eşmeli (necessitative singular third-person)
eşmeliyiz (first-person necessitative plural)
eşmelisiniz (necessitative plural second-person)
eşmeliler (necessitative plural third-person)
eş (imperative second-person singular)
eşsin (imperative singular third-person)
eşin (imperative plural second-person)
eşsinler (imperative plural third-person)
eşer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eşer misin? (aorist indicative present second-person singular)
eşer mi? (aorist indicative present singular third-person)
eşer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eşer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eşerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
eştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eşecek miyim? (first-person future indicative singular)
eşecek misin? (future indicative second-person singular)
eşecek mi? (future indicative singular third-person)
eşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eşecekler mi? (future indicative plural third-person)
eşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eşer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eşer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eşer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eşer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eşer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eşerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eşsem mi? (conditional first-person singular)
eşsen mi? (conditional second-person singular)
eşse mi? (conditional singular third-person)
eşsek mi? (conditional first-person plural)
eşseniz mi? (conditional plural second-person)
eşseler mi? (conditional plural third-person)
eşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
eşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
eşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
eşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
eşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eşmekte miyim? (first-person progressive singular)
eşmekte misin? (progressive second-person singular)
eşmekte mi? (progressive singular third-person)
eşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
eşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
eşmekteler mi? (plural progressive third-person)
eşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
eşmeli misin? (necessitative second-person singular)
eşmeli mi? (necessitative singular third-person)
eşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
eşmemek (infinitive negative)
eşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
eşmemiş (impersonal negative participle perfective)
eşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
eşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
eşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
eşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
eşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
eşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
eşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
eşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
eşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
eşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
eşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
eşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
eşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
eşmeme (negative noun-from-verb)
eşmeyiş (adverbial negative)
eşmem (aorist first-person indicative present singular)
eşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
eşmez (aorist indicative present singular third-person)
eşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
eşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eşmezler (aorist indicative plural present third-person)
eşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eşmedim (first-person indicative past perfective singular)
eşmedin (indicative past perfective second-person singular)
eşmedi (indicative past perfective singular third-person)
eşmedik (first-person indicative past perfective plural)
eşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
eşmediler (indicative past perfective plural third-person)
eşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
eşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
eşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
eşmeyecek (future indicative singular third-person)
eşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eşmeyecekler (future indicative plural third-person)
eşmemişim (first-person inferential perfective singular)
eşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
eşmemiş (inferential perfective singular third-person)
eşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
eşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eşmemişler (inferential perfective plural third-person)
eşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
eşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
eşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
eşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
eşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
eşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eşmesem (conditional first-person singular)
eşmesen (conditional second-person singular)
eşmese (conditional singular third-person)
eşmesek (conditional first-person plural)
eşmeseniz (conditional plural second-person)
eşmeseler (conditional plural third-person)
eşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
eşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
eşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
eşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
eşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eşmeyeyim (first-person optative singular)
eşmeyesin (optative second-person singular)
eşmeye (optative singular third-person)
eşmeyelim (first-person optative plural)
eşmeyesiniz (optative plural second-person)
eşmeyeler (optative plural third-person)
eşmemekteyim (first-person progressive singular)
eşmemektesin (progressive second-person singular)
eşmemekte (progressive singular third-person)
eşmemekteyiz (first-person plural progressive)
eşmemektesiniz (plural progressive second-person)
eşmemekteler (plural progressive third-person)
eşmemeliyim (first-person necessitative singular)
eşmemelisin (necessitative second-person singular)
eşmemeli (necessitative singular third-person)
eşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
eşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
eşmemeliler (necessitative plural third-person)
eşme (imperative second-person singular)
eşmesin (imperative singular third-person)
eşmeyin (imperative plural second-person)
eşmesinler (imperative plural third-person)
eşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
eşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
eşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eşmesem mi? (conditional first-person singular)
eşmesen mi? (conditional second-person singular)
eşmese mi? (conditional singular third-person)
eşmesek mi? (conditional first-person plural)
eşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
eşmeseler mi? (conditional plural third-person)
eşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
eşmemekte misin? (progressive second-person singular)
eşmemekte mi? (progressive singular third-person)
eşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
eşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
eşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
eşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
eşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
eşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
eşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اشمك (eşmek, “to amble”), from Proto-Turkic *ẹĺ- (“to walk, trot, amble”).
Cognate with Old Turkic [script needed] (eş-, “to walk, trot”), Chuvash ишме (išme, “to plod”), Southern Altai эш- (eš-, “to walk, go (with whom)”), Yakut ис (is, “to move”).


tapma

second-person singular negative imperative of tapmak


yemek

head

yemek (third-person singular simple present yer)

yer (present singular third-person)
yemek (infinitive)
yiyen (imperfective impersonal participle)
yemiş (impersonal participle perfective)
yiyecek (impersonal participle prospective)
yediğim (non-prospective participle personal)
yediğin (non-prospective participle personal)
yediği (non-prospective participle personal)
yediğimiz (non-prospective participle personal)
yediğiniz (non-prospective participle personal)
yedikler (non-prospective participle personal)
yiyeceğim (participle personal prospective)
yiyeceğin (participle personal prospective)
yiyeceği (participle personal prospective)
yiyeceğimiz (participle personal prospective)
yiyeceğiniz (participle personal prospective)
yiyecekler (participle personal prospective)
yeme (noun-from-verb)
yiyiş (adverbial)
yerim (aorist first-person indicative present singular)
yersin (aorist indicative present second-person singular)
yer (aorist indicative present singular third-person)
yeriz (aorist first-person indicative plural present)
yersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yerler (aorist indicative plural present third-person)
yiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yedim (first-person indicative past perfective singular)
yedin (indicative past perfective second-person singular)
yedi (indicative past perfective singular third-person)
yedik (first-person indicative past perfective plural)
yediniz (indicative past perfective plural second-person)
yediler (indicative past perfective plural third-person)
yiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yiyeceğim (first-person future indicative singular)
yiyeceksin (future indicative second-person singular)
yiyecek (future indicative singular third-person)
yiyeceğiz (first-person future indicative plural)
yiyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yiyecekler (future indicative plural third-person)
yemişim (first-person inferential perfective singular)
yemişsin (inferential perfective second-person singular)
yemiş (inferential perfective singular third-person)
yemişiz (first-person inferential perfective plural)
yemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yemişler (inferential perfective plural third-person)
yermişim (aorist first-person inferential singular)
yermişsin (aorist inferential second-person singular)
yermiş (aorist inferential singular third-person)
yermişiz (aorist first-person inferential plural)
yermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yerlermiş (aorist inferential plural third-person)
yiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yiyorlarmuş (imperfective inferential plural third-person)
yesem (conditional first-person singular)
yesen (conditional second-person singular)
yese (conditional singular third-person)
yesek (conditional first-person plural)
yeseniz (conditional plural second-person)
yeseler (conditional plural third-person)
yeseydim (conditional first-person perfective singular)
yeseydin (conditional perfective second-person singular)
yeseydi (conditional perfective singular third-person)
yeseydik (conditional first-person perfective plural)
yeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yiyeyim (first-person optative singular)
yiyesin (optative second-person singular)
yiye (optative singular third-person)
yiyelim (first-person optative plural)
yiyesiniz (optative plural second-person)
yiyeler (optative plural third-person)
yemekteyim (first-person progressive singular)
yemektesin (progressive second-person singular)
yemekte (progressive singular third-person)
yemekteyiz (first-person plural progressive)
yemektesiniz (plural progressive second-person)
yemekteler (plural progressive third-person)
yemeliyim (first-person necessitative singular)
yemelisin (necessitative second-person singular)
yemeli (necessitative singular third-person)
yemeliyiz (first-person necessitative plural)
yemelisiniz (necessitative plural second-person)
yemeliler (necessitative plural third-person)
ye (imperative second-person singular)
yesin (imperative singular third-person)
yiyin (imperative plural second-person)
yesinler (imperative plural third-person)
yer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yer misin? (aorist indicative present second-person singular)
yer mi? (aorist indicative present singular third-person)
yer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yiyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yiyecek misin? (future indicative second-person singular)
yiyecek mi? (future indicative singular third-person)
yiyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yiyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yiyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yesem mi? (conditional first-person singular)
yesen mi? (conditional second-person singular)
yese mi? (conditional singular third-person)
yesek mi? (conditional first-person plural)
yeseniz mi? (conditional plural second-person)
yeseler mi? (conditional plural third-person)
yese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yemekte miyim? (first-person progressive singular)
yemekte misin? (progressive second-person singular)
yemekte mi? (progressive singular third-person)
yemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yemekteler mi? (plural progressive third-person)
yemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yemeli misin? (necessitative second-person singular)
yemeli mi? (necessitative singular third-person)
yemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yemeliler mi? (necessitative plural third-person)
yememek (infinitive negative)
yemiyen (imperfective impersonal negative participle)
yememiş (impersonal negative participle perfective)
yemeyecek (impersonal negative participle prospective)
yemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yemedikler (negative non-prospective participle plural third-person)
yemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yemeyecekler (negative participle plural prospective third-person)
yememe (negative noun-from-verb)
yemeyiş (adverbial negative)
yemem (aorist first-person indicative present singular)
yemezsin (aorist indicative present second-person singular)
yemez (aorist indicative present singular third-person)
yemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yemezler (aorist indicative plural present third-person)
yemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yemedim (first-person indicative past perfective singular)
yemedin (indicative past perfective second-person singular)
yemedi (indicative past perfective singular third-person)
yemedik (first-person indicative past perfective plural)
yemediniz (indicative past perfective plural second-person)
yemediler (indicative past perfective plural third-person)
yemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yemeyeceğim (first-person future indicative singular)
yemeyeceksin (future indicative second-person singular)
yemeyecek (future indicative singular third-person)
yemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yemeyecekler (future indicative plural third-person)
yememişim (first-person inferential perfective singular)
yememişsin (inferential perfective second-person singular)
yememiş (inferential perfective singular third-person)
yememişiz (first-person inferential perfective plural)
yememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yememişler (inferential perfective plural third-person)
yemezmişim (aorist first-person inferential singular)
yemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yemezmiş (aorist inferential singular third-person)
yemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yemezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yemiyorlarmuş (imperfective inferential plural third-person)
yemesem (conditional first-person singular)
yemesen (conditional second-person singular)
yemese (conditional singular third-person)
yemesek (conditional first-person plural)
yemeseniz (conditional plural second-person)
yemeseler (conditional plural third-person)
yemeseydim (conditional first-person perfective singular)
yemeseydin (conditional perfective second-person singular)
yemeseydi (conditional perfective singular third-person)
yemeseydik (conditional first-person perfective plural)
yemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yemeyeyim (first-person optative singular)
yemeyesin (optative second-person singular)
yemeye (optative singular third-person)
yemeyelim (first-person optative plural)
yemeyesiniz (optative plural second-person)
yemeyeler (optative plural third-person)
yememekteyim (first-person progressive singular)
yememektesin (progressive second-person singular)
yememekte (progressive singular third-person)
yememekteyiz (first-person plural progressive)
yememektesiniz (plural progressive second-person)
yememekteler (plural progressive third-person)
yememeliyim (first-person necessitative singular)
yememelisin (necessitative second-person singular)
yememeli (necessitative singular third-person)
yememeliyiz (first-person necessitative plural)
yememelisiniz (necessitative plural second-person)
yememeliler (necessitative plural third-person)
yeme (imperative second-person singular)
yemesin (imperative singular third-person)
yemeyin (imperative plural second-person)
yemesinler (imperative plural third-person)
yemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yemesem mi? (conditional first-person singular)
yemesen mi? (conditional second-person singular)
yemese mi? (conditional singular third-person)
yemesek mi? (conditional first-person plural)
yemeseniz mi? (conditional plural second-person)
yemeseler mi? (conditional plural third-person)
yemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yememekte miyim? (first-person progressive singular)
yememekte misin? (progressive second-person singular)
yememekte mi? (progressive singular third-person)
yememekte miyiz? (first-person plural progressive)
yememekte misiniz? (plural progressive second-person)
yememekteler mi? (plural progressive third-person)
yememeli miyim? (first-person necessitative singular)
yememeli misin? (necessitative second-person singular)
yememeli mi? (necessitative singular third-person)
yememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یمك (yemek, “to eat, consume”), from Proto-Turkic *yē- (“to eat”).
cognates
Cognate with Old Turkic 𐰘𐰃𐰘𐰇 (yéyü, “eating”), Old Uyghur [script needed] (ye-, “to eat”), Karakhanid [script needed] (yḗmēk, “to eat, destroy”), Azerbaijani yemək (“to eat”), Chuvash ҫиме (śime, “to eat”), Kazakh жеу (jeu, “to eat”), Khakas чирге (çirge, “to eat”), Kyrgyz жөө (jöö, “to eat”), Southern Altai јиир (ǰiir, “to eat”), Turkmen iýmek (“to eat”), Tuvan чиир (çiir, “to eat”), Uyghur يېمەك (yëmek, “to eat”), Uzbek yemoq (“to eat”), Yakut сиэ (sie, “to eat”).

cog

Her gün iki öğün haşlanmış patates yemekten bıktım.

I'm tired of eating boiled potatoes twice every day.

(transitive) to require, use up, consume

(transitive, of an insect) to bite, eat someone up

(transitive) to drain someone, wear someone down

3000 TL para cezası yedim.

(transitive, slang) to recieve (connotes that the thing received is a bad thing to receive)

(transitive, slang) to lay, have sex with, kiss, lick, suck

Piyon düz ve ileri doğru hareket etse de karşı oyuncunun taşlarını çapraz olarak yer.

Even though the pawn moves straight and forward, it captures the opponent's pieces diagonally.

Kumandayı yemişsiniz yine.

(transitive, slang, of a cheap item) to break

Yedi yalanı.

(transitive) to fall for, to be deceived


ağrımak

head

ağrımak (third-person singular simple present ağrır)

ağrır (present singular third-person)
ağrımak (infinitive)
ağrıyan (imperfective impersonal participle)
ağrımış (impersonal participle perfective)
ağrıyacak (impersonal participle prospective)
ağrıdığım (non-prospective participle personal)
ağrıdığın (non-prospective participle personal)
ağrıdığı (non-prospective participle personal)
ağrıdığımız (non-prospective participle personal)
ağrıdığınız (non-prospective participle personal)
ağrıdıkları (non-prospective participle personal)
ağrıyacağım (participle personal prospective)
ağrıyacağın (participle personal prospective)
ağrıyacağı (participle personal prospective)
ağrıyacağımız (participle personal prospective)
ağrıyacağınız (participle personal prospective)
ağrıyacakları (participle personal prospective)
ağrıma (noun-from-verb)
ağrıyış (adverbial)
ağrırım (aorist first-person indicative present singular)
ağrırsın (aorist indicative present second-person singular)
ağrır (aorist indicative present singular third-person)
ağrırız (aorist first-person indicative plural present)
ağrırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağrırlar (aorist indicative plural present third-person)
ağrıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağrıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağrıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağrıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağrıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağrıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağrıdım (first-person indicative past perfective singular)
ağrıdın (indicative past perfective second-person singular)
ağrıdı (indicative past perfective singular third-person)
ağrıdık (first-person indicative past perfective plural)
ağrıdınız (indicative past perfective plural second-person)
ağrıdılar (indicative past perfective plural third-person)
ağrıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağrıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağrıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağrıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağrıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağrıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağrıyacağım (first-person future indicative singular)
ağrıyacaksın (future indicative second-person singular)
ağrıyacak (future indicative singular third-person)
ağrıyacağız (first-person future indicative plural)
ağrıyacaksınız (future indicative plural second-person)
ağrıyacaklar (future indicative plural third-person)
ağrımışım (first-person inferential perfective singular)
ağrımışsın (inferential perfective second-person singular)
ağrımış (inferential perfective singular third-person)
ağrımışız (first-person inferential perfective plural)
ağrımışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağrımışlar (inferential perfective plural third-person)
ağrırmışım (aorist first-person inferential singular)
ağrırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağrırmış (aorist inferential singular third-person)
ağrırmışız (aorist first-person inferential plural)
ağrırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağrırmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağrıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağrıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağrıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağrıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağrıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağrıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ağrısam (conditional first-person singular)
ağrısan (conditional second-person singular)
ağrısa (conditional singular third-person)
ağrısak (conditional first-person plural)
ağrısanız (conditional plural second-person)
ağrısalar (conditional plural third-person)
ağrısaydım (conditional first-person perfective singular)
ağrısaydın (conditional perfective second-person singular)
ağrısaydı (conditional perfective singular third-person)
ağrısaydık (conditional first-person perfective plural)
ağrısaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağrısaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağrıyayım (first-person optative singular)
ağrıyasın (optative second-person singular)
ağrıya (optative singular third-person)
ağrıyalım (first-person optative plural)
ağrıyasınız (optative plural second-person)
ağrıyalar (optative plural third-person)
ağrımaktayım (first-person progressive singular)
ağrımaktasın (progressive second-person singular)
ağrımakta (progressive singular third-person)
ağrımaktayız (first-person plural progressive)
ağrımaktasınız (plural progressive second-person)
ağrımaktalar (plural progressive third-person)
ağrımalıyım (first-person necessitative singular)
ağrımalısın (necessitative second-person singular)
ağrımalı (necessitative singular third-person)
ağrımalıyız (first-person necessitative plural)
ağrımalısınız (necessitative plural second-person)
ağrımalılar (necessitative plural third-person)
ağrı (imperative second-person singular)
ağrısın (imperative singular third-person)
ağrıyın (imperative plural second-person)
ağrısınlar (imperative plural third-person)
ağrır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağrır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağrır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağrır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağrır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağrırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağrıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağrıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağrıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağrıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağrıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağrıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağrıdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağrıdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağrıdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağrıdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağrıdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağrıdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağrıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağrıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağrıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağrıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağrıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağrıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağrıyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağrıyacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağrıyacak mı? (future indicative singular third-person)
ağrıyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağrıyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağrıyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağrımış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağrımış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağrımış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağrımış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağrımış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağrımışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağrır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağrır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağrır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağrır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağrır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağrırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağrıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağrıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağrıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağrıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağrıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağrıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağrısam mı? (conditional first-person singular)
ağrısan mı? (conditional second-person singular)
ağrısa mı? (conditional singular third-person)
ağrısak mı? (conditional first-person plural)
ağrısanız mı? (conditional plural second-person)
ağrısalar mı? (conditional plural third-person)
ağrısa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağrısa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağrısa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağrısa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağrısa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağrısalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağrımakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağrımakta mısın? (progressive second-person singular)
ağrımakta mı? (progressive singular third-person)
ağrımakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağrımakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağrımaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağrımalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağrımalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağrımalı mı? (necessitative singular third-person)
ağrımalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağrımalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağrımalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağrımamak (infinitive negative)
ağrımayan (imperfective impersonal negative participle)
ağrımamış (impersonal negative participle perfective)
ağrımayacak (impersonal negative participle prospective)
ağrımadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağrımadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağrımadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağrımadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağrımadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağrımadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağrımayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağrımayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağrımayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağrımayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağrımayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağrımayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağrımama (negative noun-from-verb)
ağrımayış (adverbial negative)
ağrımam (aorist first-person indicative present singular)
ağrımazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağrımaz (aorist indicative present singular third-person)
ağrımayız (aorist first-person indicative plural present)
ağrımazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağrımazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağrımıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağrımıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağrımıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağrımıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağrımıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağrımıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağrımadım (first-person indicative past perfective singular)
ağrımadın (indicative past perfective second-person singular)
ağrımadı (indicative past perfective singular third-person)
ağrımadık (first-person indicative past perfective plural)
ağrımadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağrımadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağrımıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağrımıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağrımıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağrımıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağrımıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağrımıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağrımayacağım (first-person future indicative singular)
ağrımayacaksın (future indicative second-person singular)
ağrımayacak (future indicative singular third-person)
ağrımayacağız (first-person future indicative plural)
ağrımayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağrımayacaklar (future indicative plural third-person)
ağrımamışım (first-person inferential perfective singular)
ağrımamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağrımamış (inferential perfective singular third-person)
ağrımamışız (first-person inferential perfective plural)
ağrımamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağrımamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağrımazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağrımazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağrımazmış (aorist inferential singular third-person)
ağrımazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağrımazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağrımazmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağrımıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağrımıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağrımıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağrımıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağrımıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağrımıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ağrımasam (conditional first-person singular)
ağrımasan (conditional second-person singular)
ağrımasa (conditional singular third-person)
ağrımasak (conditional first-person plural)
ağrımasanız (conditional plural second-person)
ağrımasalar (conditional plural third-person)
ağrımasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağrımasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağrımasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağrımasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağrımasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağrımasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağrımayayım (first-person optative singular)
ağrımayasın (optative second-person singular)
ağrımaya (optative singular third-person)
ağrımayalım (first-person optative plural)
ağrımayasınız (optative plural second-person)
ağrımayalar (optative plural third-person)
ağrımamaktayım (first-person progressive singular)
ağrımamaktasın (progressive second-person singular)
ağrımamakta (progressive singular third-person)
ağrımamaktayız (first-person plural progressive)
ağrımamaktasınız (plural progressive second-person)
ağrımamaktalar (plural progressive third-person)
ağrımamalıyım (first-person necessitative singular)
ağrımamalısın (necessitative second-person singular)
ağrımamalı (necessitative singular third-person)
ağrımamalıyız (first-person necessitative plural)
ağrımamalısınız (necessitative plural second-person)
ağrımamalılar (necessitative plural third-person)
ağrıma (imperative second-person singular)
ağrımasın (imperative singular third-person)
ağrımayın (imperative plural second-person)
ağrımasınlar (imperative plural third-person)
ağrımaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağrımaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağrımaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağrımaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağrımaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağrımazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağrımıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağrımıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağrımıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağrımıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağrımıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağrımıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağrımadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağrımadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağrımadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağrımadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağrımadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağrımadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağrımıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağrımıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağrımıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağrımıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağrımıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağrımıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağrımayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağrımayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağrımayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağrımayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağrımayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağrımayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağrımamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağrımamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağrımamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağrımamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağrımamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağrımamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağrımaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağrımaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağrımaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağrımaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağrımaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağrımazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağrımıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağrımıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağrımıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağrımıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağrımıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağrımıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağrımasam mı? (conditional first-person singular)
ağrımasan mı? (conditional second-person singular)
ağrımasa mı? (conditional singular third-person)
ağrımasak mı? (conditional first-person plural)
ağrımasanız mı? (conditional plural second-person)
ağrımasalar mı? (conditional plural third-person)
ağrımasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağrımasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağrımasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağrımasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağrımasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağrımasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağrımamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağrımamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağrımamakta mı? (progressive singular third-person)
ağrımamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağrımamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağrımamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağrımamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağrımamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağrımamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağrımamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağrımamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağrımamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ağrımışsınız

From Ottoman Turkish آغریمق (ağrımak), from Proto-Turkic *agrï-.

Başım ağrıyor.


bağlamak

head

bağlamak (third-person singular simple present bağlar)

bağlar (present singular third-person)
bağlamak (infinitive)
bağlayan (imperfective impersonal participle)
bağlamış (impersonal participle perfective)
bağlayacak (impersonal participle prospective)
bağladığım (non-prospective participle personal)
bağladığın (non-prospective participle personal)
bağladığı (non-prospective participle personal)
bağladığımız (non-prospective participle personal)
bağladığınız (non-prospective participle personal)
bağladıkları (non-prospective participle personal)
bağlayacağım (participle personal prospective)
bağlayacağın (participle personal prospective)
bağlayacağı (participle personal prospective)
bağlayacağımız (participle personal prospective)
bağlayacağınız (participle personal prospective)
bağlayacakları (participle personal prospective)
bağlama (noun-from-verb)
bağlayış (adverbial)
bağlarım (aorist first-person indicative present singular)
bağlarsın (aorist indicative present second-person singular)
bağlar (aorist indicative present singular third-person)
bağlarız (aorist first-person indicative plural present)
bağlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağlarlar (aorist indicative plural present third-person)
bağlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağladım (first-person indicative past perfective singular)
bağladın (indicative past perfective second-person singular)
bağladı (indicative past perfective singular third-person)
bağladık (first-person indicative past perfective plural)
bağladınız (indicative past perfective plural second-person)
bağladılar (indicative past perfective plural third-person)
bağlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bağlayacağım (first-person future indicative singular)
bağlayacaksın (future indicative second-person singular)
bağlayacak (future indicative singular third-person)
bağlayacağız (first-person future indicative plural)
bağlayacaksınız (future indicative plural second-person)
bağlayacaklar (future indicative plural third-person)
bağlamışım (first-person inferential perfective singular)
bağlamışsın (inferential perfective second-person singular)
bağlamış (inferential perfective singular third-person)
bağlamışız (first-person inferential perfective plural)
bağlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağlamışlar (inferential perfective plural third-person)
bağlarmışım (aorist first-person inferential singular)
bağlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağlarmış (aorist inferential singular third-person)
bağlarmışız (aorist first-person inferential plural)
bağlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
bağlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
bağlasam (conditional first-person singular)
bağlasan (conditional second-person singular)
bağlasa (conditional singular third-person)
bağlasak (conditional first-person plural)
bağlasanız (conditional plural second-person)
bağlasalar (conditional plural third-person)
bağlasaydım (conditional first-person perfective singular)
bağlasaydın (conditional perfective second-person singular)
bağlasaydı (conditional perfective singular third-person)
bağlasaydık (conditional first-person perfective plural)
bağlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağlayayım (first-person optative singular)
bağlayasın (optative second-person singular)
bağlaya (optative singular third-person)
bağlayalım (first-person optative plural)
bağlayasınız (optative plural second-person)
bağlayalar (optative plural third-person)
bağlamaktayım (first-person progressive singular)
bağlamaktasın (progressive second-person singular)
bağlamakta (progressive singular third-person)
bağlamaktayız (first-person plural progressive)
bağlamaktasınız (plural progressive second-person)
bağlamaktalar (plural progressive third-person)
bağlamalıyım (first-person necessitative singular)
bağlamalısın (necessitative second-person singular)
bağlamalı (necessitative singular third-person)
bağlamalıyız (first-person necessitative plural)
bağlamalısınız (necessitative plural second-person)
bağlamalılar (necessitative plural third-person)
bağla (imperative second-person singular)
bağlasın (imperative singular third-person)
bağlayın (imperative plural second-person)
bağlasınlar (imperative plural third-person)
bağlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağlayacak mı? (future indicative singular third-person)
bağlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağlasam mı? (conditional first-person singular)
bağlasan mı? (conditional second-person singular)
bağlasa mı? (conditional singular third-person)
bağlasak mı? (conditional first-person plural)
bağlasanız mı? (conditional plural second-person)
bağlasalar mı? (conditional plural third-person)
bağlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağlamakta mısın? (progressive second-person singular)
bağlamakta mı? (progressive singular third-person)
bağlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağlamalı mı? (necessitative singular third-person)
bağlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
bağlamamak (infinitive negative)
bağlamayan (imperfective impersonal negative participle)
bağlamamış (impersonal negative participle perfective)
bağlamayacak (impersonal negative participle prospective)
bağlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bağlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bağlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bağlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bağlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bağlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bağlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bağlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bağlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bağlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bağlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bağlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bağlamama (negative noun-from-verb)
bağlamayış (adverbial negative)
bağlamam (aorist first-person indicative present singular)
bağlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
bağlamaz (aorist indicative present singular third-person)
bağlamayız (aorist first-person indicative plural present)
bağlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
bağlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağlamadım (first-person indicative past perfective singular)
bağlamadın (indicative past perfective second-person singular)
bağlamadı (indicative past perfective singular third-person)
bağlamadık (first-person indicative past perfective plural)
bağlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
bağlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
bağlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bağlamayacağım (first-person future indicative singular)
bağlamayacaksın (future indicative second-person singular)
bağlamayacak (future indicative singular third-person)
bağlamayacağız (first-person future indicative plural)
bağlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
bağlamayacaklar (future indicative plural third-person)
bağlamamışım (first-person inferential perfective singular)
bağlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
bağlamamış (inferential perfective singular third-person)
bağlamamışız (first-person inferential perfective plural)
bağlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
bağlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
bağlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağlamazmış (aorist inferential singular third-person)
bağlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
bağlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
bağlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
bağlamasam (conditional first-person singular)
bağlamasan (conditional second-person singular)
bağlamasa (conditional singular third-person)
bağlamasak (conditional first-person plural)
bağlamasanız (conditional plural second-person)
bağlamasalar (conditional plural third-person)
bağlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
bağlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
bağlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
bağlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
bağlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağlamayayım (first-person optative singular)
bağlamayasın (optative second-person singular)
bağlamaya (optative singular third-person)
bağlamayalım (first-person optative plural)
bağlamayasınız (optative plural second-person)
bağlamayalar (optative plural third-person)
bağlamamaktayım (first-person progressive singular)
bağlamamaktasın (progressive second-person singular)
bağlamamakta (progressive singular third-person)
bağlamamaktayız (first-person plural progressive)
bağlamamaktasınız (plural progressive second-person)
bağlamamaktalar (plural progressive third-person)
bağlamamalıyım (first-person necessitative singular)
bağlamamalısın (necessitative second-person singular)
bağlamamalı (necessitative singular third-person)
bağlamamalıyız (first-person necessitative plural)
bağlamamalısınız (necessitative plural second-person)
bağlamamalılar (necessitative plural third-person)
bağlama (imperative second-person singular)
bağlamasın (imperative singular third-person)
bağlamayın (imperative plural second-person)
bağlamasınlar (imperative plural third-person)
bağlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
bağlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağlamasam mı? (conditional first-person singular)
bağlamasan mı? (conditional second-person singular)
bağlamasa mı? (conditional singular third-person)
bağlamasak mı? (conditional first-person plural)
bağlamasanız mı? (conditional plural second-person)
bağlamasalar mı? (conditional plural third-person)
bağlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
bağlamamakta mı? (progressive singular third-person)
bağlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
bağlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish باغلامق (bağlamak), from older Turkic languages, compare Old Turkic 𐰉𐰍𐰞 (baġla). Equivalent to bağ + -la.

Arkadaşım, bu anlaşmaya ben imza atmadım. Beni bağlamaz.

My buddy, I haven't signed this agreement. It does not bind me.

"(Önce) Deveni bağla, ondan sonra Allah'a tevekkül et."

"(First) Tie your camel, then submit to God.

Hostes, inişe geçmek üzere olduğumuzu ve kemerlerimizi bağlamamızı anons etti.

[A/The] stewardess announced that we are going to land and that we fasten our seat belts.

Telefonu bağlarsa görüşüp içimi dökeceğim.

If [he/she/it] puts through, I will talk to (him/her/it/them) and open me.

Kravatını kendi bağladı.