darılmak

head

darılmak (third-person singular simple present darılır)

darılır (present singular third-person)
darılmak (infinitive)
darılan (imperfective impersonal participle)
darılmış (impersonal participle perfective)
darılacak (impersonal participle prospective)
darıldığım (non-prospective participle personal)
darıldığın (non-prospective participle personal)
darıldığı (non-prospective participle personal)
darıldığımız (non-prospective participle personal)
darıldığınız (non-prospective participle personal)
darıldıkları (non-prospective participle personal)
darılacağım (participle personal prospective)
darılacağın (participle personal prospective)
darılacağı (participle personal prospective)
darılacağımız (participle personal prospective)
darılacağınız (participle personal prospective)
darılacakları (participle personal prospective)
darılma (noun-from-verb)
darılış (adverbial)
darılırım (aorist first-person indicative present singular)
darılırsın (aorist indicative present second-person singular)
darılır (aorist indicative present singular third-person)
darılırız (aorist first-person indicative plural present)
darılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
darılırlar (aorist indicative plural present third-person)
darılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
darılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
darılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
darılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
darılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
darılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
darıldım (first-person indicative past perfective singular)
darıldın (indicative past perfective second-person singular)
darıldı (indicative past perfective singular third-person)
darıldık (first-person indicative past perfective plural)
darıldınız (indicative past perfective plural second-person)
darıldılar (indicative past perfective plural third-person)
darılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
darılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
darılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
darılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
darılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
darılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or darılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
darılacağım (first-person future indicative singular)
darılacaksın (future indicative second-person singular)
darılacak (future indicative singular third-person)
darılacağız (first-person future indicative plural)
darılacaksınız (future indicative plural second-person)
darılacaklar (future indicative plural third-person)
darılmışım (first-person inferential perfective singular)
darılmışsın (inferential perfective second-person singular)
darılmış (inferential perfective singular third-person)
darılmışız (first-person inferential perfective plural)
darılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
darılmışlar (inferential perfective plural third-person)
darılırmışım (aorist first-person inferential singular)
darılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
darılırmış (aorist inferential singular third-person)
darılırmışız (aorist first-person inferential plural)
darılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
darılırlarmış (or darılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
darılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
darılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
darılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
darılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
darılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
darılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
darılsam (conditional first-person singular)
darılsan (conditional second-person singular)
darılsa (conditional singular third-person)
darılsak (conditional first-person plural)
darılsanız (conditional plural second-person)
darılsalar (conditional plural third-person)
darılsaydım (conditional first-person perfective singular)
darılsaydın (conditional perfective second-person singular)
darılsaydı (conditional perfective singular third-person)
darılsaydık (conditional first-person perfective plural)
darılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
darılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
darılayım (first-person optative singular)
darılasın (optative second-person singular)
darıla (optative singular third-person)
darılalım (first-person optative plural)
darılasınız (optative plural second-person)
darılalar (optative plural third-person)
darılmaktayım (first-person progressive singular)
darılmaktasın (progressive second-person singular)
darılmakta (progressive singular third-person)
darılmaktayız (first-person plural progressive)
darılmaktasınız (plural progressive second-person)
darılmaktalar (plural progressive third-person)
darılmalıyım (first-person necessitative singular)
darılmalısın (necessitative second-person singular)
darılmalı (necessitative singular third-person)
darılmalıyız (first-person necessitative plural)
darılmalısınız (necessitative plural second-person)
darılmalılar (necessitative plural third-person)
darıl (imperative second-person singular)
darılsın (imperative singular third-person)
darılın (imperative plural second-person)
darılsınlar (imperative plural third-person)
darılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
darılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
darılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
darılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
darılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
darılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
darılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
darılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
darılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
darılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
darılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
darılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
darıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
darıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
darıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
darıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
darıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
darıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
darılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
darılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
darılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
darılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
darılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
darılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
darılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
darılacak mısın? (future indicative second-person singular)
darılacak mı? (future indicative singular third-person)
darılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
darılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
darılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
darılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
darılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
darılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
darılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
darılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
darılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
darılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
darılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
darılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
darılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
darılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
darılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
darılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
darılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
darılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
darılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
darılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
darılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
darılsam mı? (conditional first-person singular)
darılsan mı? (conditional second-person singular)
darılsa mı? (conditional singular third-person)
darılsak mı? (conditional first-person plural)
darılsanız mı? (conditional plural second-person)
darılsalar mı? (conditional plural third-person)
darılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
darılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
darılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
darılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
darılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
darılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
darılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
darılmakta mısın? (progressive second-person singular)
darılmakta mı? (progressive singular third-person)
darılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
darılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
darılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
darılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
darılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
darılmalı mı? (necessitative singular third-person)
darılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
darılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
darılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
darılmamak (infinitive negative)
darılmayan (imperfective impersonal negative participle)
darılmamış (impersonal negative participle perfective)
darılmayacak (impersonal negative participle prospective)
darılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
darılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
darılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
darılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
darılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
darılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
darılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
darılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
darılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
darılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
darılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
darılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
darılmama (negative noun-from-verb)
darılmayış (adverbial negative)
darılmam (aorist first-person indicative present singular)
darılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
darılmaz (aorist indicative present singular third-person)
darılmayız (aorist first-person indicative plural present)
darılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
darılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
darılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
darılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
darılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
darılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
darılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
darılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
darılmadım (first-person indicative past perfective singular)
darılmadın (indicative past perfective second-person singular)
darılmadı (indicative past perfective singular third-person)
darılmadık (first-person indicative past perfective plural)
darılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
darılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
darılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
darılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
darılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
darılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
darılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
darılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
darılmayacağım (first-person future indicative singular)
darılmayacaksın (future indicative second-person singular)
darılmayacak (future indicative singular third-person)
darılmayacağız (first-person future indicative plural)
darılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
darılmayacaklar (future indicative plural third-person)
darılmamışım (first-person inferential perfective singular)
darılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
darılmamış (inferential perfective singular third-person)
darılmamışız (first-person inferential perfective plural)
darılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
darılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
darılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
darılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
darılmazmış (aorist inferential singular third-person)
darılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
darılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
darılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
darılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
darılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
darılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
darılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
darılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
darılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
darılmasam (conditional first-person singular)
darılmasan (conditional second-person singular)
darılmasa (conditional singular third-person)
darılmasak (conditional first-person plural)
darılmasanız (conditional plural second-person)
darılmasalar (conditional plural third-person)
darılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
darılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
darılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
darılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
darılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
darılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
darılmayayım (first-person optative singular)
darılmayasın (optative second-person singular)
darılmaya (optative singular third-person)
darılmayalım (first-person optative plural)
darılmayasınız (optative plural second-person)
darılmayalar (optative plural third-person)
darılmamaktayım (first-person progressive singular)
darılmamaktasın (progressive second-person singular)
darılmamakta (progressive singular third-person)
darılmamaktayız (first-person plural progressive)
darılmamaktasınız (plural progressive second-person)
darılmamaktalar (plural progressive third-person)
darılmamalıyım (first-person necessitative singular)
darılmamalısın (necessitative second-person singular)
darılmamalı (necessitative singular third-person)
darılmamalıyız (first-person necessitative plural)
darılmamalısınız (necessitative plural second-person)
darılmamalılar (necessitative plural third-person)
darılma (imperative second-person singular)
darılmasın (imperative singular third-person)
darılmayın (imperative plural second-person)
darılmasınlar (imperative plural third-person)
darılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
darılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
darılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
darılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
darılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
darılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
darılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
darılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
darılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
darılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
darılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
darılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
darılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
darılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
darılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
darılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
darılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
darılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
darılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
darılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
darılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
darılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
darılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
darılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
darılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
darılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
darılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
darılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
darılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
darılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
darılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
darılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
darılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
darılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
darılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
darılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
darılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
darılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
darılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
darılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
darılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
darılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
darılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
darılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
darılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
darılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
darılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
darılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
darılmasam mı? (conditional first-person singular)
darılmasan mı? (conditional second-person singular)
darılmasa mı? (conditional singular third-person)
darılmasak mı? (conditional first-person plural)
darılmasanız mı? (conditional plural second-person)
darılmasalar mı? (conditional plural third-person)
darılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
darılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
darılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
darılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
darılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
darılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
darılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
darılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
darılmamakta mı? (progressive singular third-person)
darılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
darılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
darılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
darılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
darılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
darılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
darılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
darılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
darılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From dar (“narrow”) + -ıl- (“reflexive suffix”).
From Ottoman Turkish دارلمق (darılmaq, “to be angry ; anger.”).


yanıtlamak

head

yanıtlamak (third-person singular simple present yanıtlar)

yanıtlar (present singular third-person)
yanıtlamak (infinitive)
yanıtlayan (imperfective impersonal participle)
yanıtlamış (impersonal participle perfective)
yanıtlayacak (impersonal participle prospective)
yanıtladığım (non-prospective participle personal)
yanıtladığın (non-prospective participle personal)
yanıtladığı (non-prospective participle personal)
yanıtladığımız (non-prospective participle personal)
yanıtladığınız (non-prospective participle personal)
yanıtladıkları (non-prospective participle personal)
yanıtlayacağım (participle personal prospective)
yanıtlayacağın (participle personal prospective)
yanıtlayacağı (participle personal prospective)
yanıtlayacağımız (participle personal prospective)
yanıtlayacağınız (participle personal prospective)
yanıtlayacakları (participle personal prospective)
yanıtlama (noun-from-verb)
yanıtlayış (adverbial)
yanıtlarım (aorist first-person indicative present singular)
yanıtlarsın (aorist indicative present second-person singular)
yanıtlar (aorist indicative present singular third-person)
yanıtlarız (aorist first-person indicative plural present)
yanıtlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanıtlarlar (aorist indicative plural present third-person)
yanıtlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanıtlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanıtlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanıtlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanıtlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanıtlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanıtladım (first-person indicative past perfective singular)
yanıtladın (indicative past perfective second-person singular)
yanıtladı (indicative past perfective singular third-person)
yanıtladık (first-person indicative past perfective plural)
yanıtladınız (indicative past perfective plural second-person)
yanıtladılar (indicative past perfective plural third-person)
yanıtlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanıtlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanıtlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanıtlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanıtlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanıtlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yanıtlayacağım (first-person future indicative singular)
yanıtlayacaksın (future indicative second-person singular)
yanıtlayacak (future indicative singular third-person)
yanıtlayacağız (first-person future indicative plural)
yanıtlayacaksınız (future indicative plural second-person)
yanıtlayacaklar (future indicative plural third-person)
yanıtlamışım (first-person inferential perfective singular)
yanıtlamışsın (inferential perfective second-person singular)
yanıtlamış (inferential perfective singular third-person)
yanıtlamışız (first-person inferential perfective plural)
yanıtlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanıtlamışlar (inferential perfective plural third-person)
yanıtlarmışım (aorist first-person inferential singular)
yanıtlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanıtlarmış (aorist inferential singular third-person)
yanıtlarmışız (aorist first-person inferential plural)
yanıtlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanıtlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
yanıtlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanıtlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanıtlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanıtlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanıtlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanıtlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yanıtlasam (conditional first-person singular)
yanıtlasan (conditional second-person singular)
yanıtlasa (conditional singular third-person)
yanıtlasak (conditional first-person plural)
yanıtlasanız (conditional plural second-person)
yanıtlasalar (conditional plural third-person)
yanıtlasaydım (conditional first-person perfective singular)
yanıtlasaydın (conditional perfective second-person singular)
yanıtlasaydı (conditional perfective singular third-person)
yanıtlasaydık (conditional first-person perfective plural)
yanıtlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanıtlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanıtlayayım (first-person optative singular)
yanıtlayasın (optative second-person singular)
yanıtlaya (optative singular third-person)
yanıtlayalım (first-person optative plural)
yanıtlayasınız (optative plural second-person)
yanıtlayalar (optative plural third-person)
yanıtlamaktayım (first-person progressive singular)
yanıtlamaktasın (progressive second-person singular)
yanıtlamakta (progressive singular third-person)
yanıtlamaktayız (first-person plural progressive)
yanıtlamaktasınız (plural progressive second-person)
yanıtlamaktalar (plural progressive third-person)
yanıtlamalıyım (first-person necessitative singular)
yanıtlamalısın (necessitative second-person singular)
yanıtlamalı (necessitative singular third-person)
yanıtlamalıyız (first-person necessitative plural)
yanıtlamalısınız (necessitative plural second-person)
yanıtlamalılar (necessitative plural third-person)
yanıtla (imperative second-person singular)
yanıtlasın (imperative singular third-person)
yanıtlayın (imperative plural second-person)
yanıtlasınlar (imperative plural third-person)
yanıtlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanıtlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanıtlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanıtlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanıtlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanıtlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanıtlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanıtlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanıtlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanıtlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanıtlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanıtlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanıtladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanıtladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanıtladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanıtladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanıtladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanıtladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanıtlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanıtlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanıtlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanıtlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanıtlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanıtlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanıtlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanıtlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanıtlayacak mı? (future indicative singular third-person)
yanıtlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanıtlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanıtlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanıtlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanıtlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanıtlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanıtlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanıtlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanıtlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanıtlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanıtlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanıtlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanıtlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanıtlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanıtlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanıtlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanıtlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanıtlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanıtlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanıtlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanıtlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanıtlasam mı? (conditional first-person singular)
yanıtlasan mı? (conditional second-person singular)
yanıtlasa mı? (conditional singular third-person)
yanıtlasak mı? (conditional first-person plural)
yanıtlasanız mı? (conditional plural second-person)
yanıtlasalar mı? (conditional plural third-person)
yanıtlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanıtlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanıtlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanıtlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanıtlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanıtlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanıtlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanıtlamakta mısın? (progressive second-person singular)
yanıtlamakta mı? (progressive singular third-person)
yanıtlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanıtlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanıtlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanıtlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanıtlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanıtlamalı mı? (necessitative singular third-person)
yanıtlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanıtlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanıtlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
yanıtlamamak (infinitive negative)
yanıtlamayan (imperfective impersonal negative participle)
yanıtlamamış (impersonal negative participle perfective)
yanıtlamayacak (impersonal negative participle prospective)
yanıtlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yanıtlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yanıtlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yanıtlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yanıtlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yanıtlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yanıtlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yanıtlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yanıtlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yanıtlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yanıtlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yanıtlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yanıtlamama (negative noun-from-verb)
yanıtlamayış (adverbial negative)
yanıtlamam (aorist first-person indicative present singular)
yanıtlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
yanıtlamaz (aorist indicative present singular third-person)
yanıtlamayız (aorist first-person indicative plural present)
yanıtlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanıtlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
yanıtlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanıtlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanıtlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanıtlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanıtlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanıtlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanıtlamadım (first-person indicative past perfective singular)
yanıtlamadın (indicative past perfective second-person singular)
yanıtlamadı (indicative past perfective singular third-person)
yanıtlamadık (first-person indicative past perfective plural)
yanıtlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
yanıtlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
yanıtlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanıtlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanıtlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanıtlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanıtlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanıtlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yanıtlamayacağım (first-person future indicative singular)
yanıtlamayacaksın (future indicative second-person singular)
yanıtlamayacak (future indicative singular third-person)
yanıtlamayacağız (first-person future indicative plural)
yanıtlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
yanıtlamayacaklar (future indicative plural third-person)
yanıtlamamışım (first-person inferential perfective singular)
yanıtlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
yanıtlamamış (inferential perfective singular third-person)
yanıtlamamışız (first-person inferential perfective plural)
yanıtlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanıtlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
yanıtlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
yanıtlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanıtlamazmış (aorist inferential singular third-person)
yanıtlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
yanıtlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanıtlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
yanıtlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanıtlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanıtlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanıtlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanıtlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanıtlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yanıtlamasam (conditional first-person singular)
yanıtlamasan (conditional second-person singular)
yanıtlamasa (conditional singular third-person)
yanıtlamasak (conditional first-person plural)
yanıtlamasanız (conditional plural second-person)
yanıtlamasalar (conditional plural third-person)
yanıtlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
yanıtlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
yanıtlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
yanıtlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
yanıtlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanıtlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanıtlamayayım (first-person optative singular)
yanıtlamayasın (optative second-person singular)
yanıtlamaya (optative singular third-person)
yanıtlamayalım (first-person optative plural)
yanıtlamayasınız (optative plural second-person)
yanıtlamayalar (optative plural third-person)
yanıtlamamaktayım (first-person progressive singular)
yanıtlamamaktasın (progressive second-person singular)
yanıtlamamakta (progressive singular third-person)
yanıtlamamaktayız (first-person plural progressive)
yanıtlamamaktasınız (plural progressive second-person)
yanıtlamamaktalar (plural progressive third-person)
yanıtlamamalıyım (first-person necessitative singular)
yanıtlamamalısın (necessitative second-person singular)
yanıtlamamalı (necessitative singular third-person)
yanıtlamamalıyız (first-person necessitative plural)
yanıtlamamalısınız (necessitative plural second-person)
yanıtlamamalılar (necessitative plural third-person)
yanıtlama (imperative second-person singular)
yanıtlamasın (imperative singular third-person)
yanıtlamayın (imperative plural second-person)
yanıtlamasınlar (imperative plural third-person)
yanıtlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanıtlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanıtlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanıtlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanıtlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanıtlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanıtlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanıtlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanıtlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanıtlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanıtlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanıtlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanıtlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanıtlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanıtlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanıtlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanıtlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanıtlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanıtlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanıtlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanıtlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanıtlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanıtlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanıtlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanıtlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanıtlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanıtlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
yanıtlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanıtlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanıtlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanıtlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanıtlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanıtlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanıtlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanıtlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanıtlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanıtlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanıtlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanıtlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanıtlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanıtlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanıtlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanıtlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanıtlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanıtlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanıtlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanıtlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanıtlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanıtlamasam mı? (conditional first-person singular)
yanıtlamasan mı? (conditional second-person singular)
yanıtlamasa mı? (conditional singular third-person)
yanıtlamasak mı? (conditional first-person plural)
yanıtlamasanız mı? (conditional plural second-person)
yanıtlamasalar mı? (conditional plural third-person)
yanıtlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanıtlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanıtlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanıtlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanıtlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanıtlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanıtlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanıtlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
yanıtlamamakta mı? (progressive singular third-person)
yanıtlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanıtlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanıtlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanıtlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanıtlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanıtlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
yanıtlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanıtlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanıtlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From yanıt + -la, coined by Turkish writer, poet and literary critic Nurullah Ataç and was supposed to displace cevaplamak.

coin

Lewis, Geoffrey (1999) The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success, Oxford, New York: Oxford University Press, page 85


katılaşmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

katılaşmak (infinitive)
katılaşan (imperfective impersonal participle)
katılaşmış (impersonal participle perfective)
katılaşacak (impersonal participle prospective)
katılaştığım (non-prospective participle personal)
katılaştığın (non-prospective participle personal)
katılaştığı (non-prospective participle personal)
katılaştığımız (non-prospective participle personal)
katılaştığınız (non-prospective participle personal)
katılaştıkları (non-prospective participle personal)
katılaşacağım (participle personal prospective)
katılaşacağın (participle personal prospective)
katılaşacağı (participle personal prospective)
katılaşacağımız (participle personal prospective)
katılaşacağınız (participle personal prospective)
katılaşacakları (participle personal prospective)
katılaşma (noun-from-verb)
katılaşış (adverbial)
katılaşırım (aorist first-person indicative present singular)
katılaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
katılaşır (aorist indicative present singular third-person)
katılaşırız (aorist first-person indicative plural present)
katılaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
katılaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katılaştım (first-person indicative past perfective singular)
katılaştın (indicative past perfective second-person singular)
katılaştı (indicative past perfective singular third-person)
katılaştık (first-person indicative past perfective plural)
katılaştınız (indicative past perfective plural second-person)
katılaştılar (indicative past perfective plural third-person)
katılaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or katılaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
katılaşacağım (first-person future indicative singular)
katılaşacaksın (future indicative second-person singular)
katılaşacak (future indicative singular third-person)
katılaşacağız (first-person future indicative plural)
katılaşacaksınız (future indicative plural second-person)
katılaşacaklar (future indicative plural third-person)
katılaşmışım (first-person inferential perfective singular)
katılaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
katılaşmış (inferential perfective singular third-person)
katılaşmışız (first-person inferential perfective plural)
katılaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
katılaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
katılaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılaşırmış (aorist inferential singular third-person)
katılaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
katılaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılaşırlarmış (or katılaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
katılaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılaşsam (conditional first-person singular)
katılaşsan (conditional second-person singular)
katılaşsa (conditional singular third-person)
katılaşsak (conditional first-person plural)
katılaşsanız (conditional plural second-person)
katılaşsalar (conditional plural third-person)
katılaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
katılaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
katılaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
katılaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
katılaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılaşayım (first-person optative singular)
katılaşasın (optative second-person singular)
katılaşa (optative singular third-person)
katılaşalım (first-person optative plural)
katılaşasınız (optative plural second-person)
katılaşalar (optative plural third-person)
katılaşmaktayım (first-person progressive singular)
katılaşmaktasın (progressive second-person singular)
katılaşmakta (progressive singular third-person)
katılaşmaktayız (first-person plural progressive)
katılaşmaktasınız (plural progressive second-person)
katılaşmaktalar (plural progressive third-person)
katılaşmalıyım (first-person necessitative singular)
katılaşmalısın (necessitative second-person singular)
katılaşmalı (necessitative singular third-person)
katılaşmalıyız (first-person necessitative plural)
katılaşmalısınız (necessitative plural second-person)
katılaşmalılar (necessitative plural third-person)
katılaş (imperative second-person singular)
katılaşsın (imperative singular third-person)
katılaşın (imperative plural second-person)
katılaşsınlar (imperative plural third-person)
katılaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katılaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katılaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katılaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katılaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katılaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katılaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılaşacak mı? (future indicative singular third-person)
katılaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılaşsam mı? (conditional first-person singular)
katılaşsan mı? (conditional second-person singular)
katılaşsa mı? (conditional singular third-person)
katılaşsak mı? (conditional first-person plural)
katılaşsanız mı? (conditional plural second-person)
katılaşsalar mı? (conditional plural third-person)
katılaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
katılaşmakta mı? (progressive singular third-person)
katılaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
katılaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
katılaşmamak (infinitive negative)
katılaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
katılaşmamış (impersonal negative participle perfective)
katılaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
katılaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
katılaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
katılaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
katılaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
katılaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
katılaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
katılaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
katılaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
katılaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
katılaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
katılaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
katılaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
katılaşmama (negative noun-from-verb)
katılaşmayış (adverbial negative)
katılaşmam (aorist first-person indicative present singular)
katılaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
katılaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
katılaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
katılaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
katılaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katılaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
katılaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
katılaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
katılaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
katılaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
katılaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
katılaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
katılaşmayacağım (first-person future indicative singular)
katılaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
katılaşmayacak (future indicative singular third-person)
katılaşmayacağız (first-person future indicative plural)
katılaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
katılaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
katılaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
katılaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
katılaşmamış (inferential perfective singular third-person)
katılaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
katılaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
katılaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
katılaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
katılaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
katılaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
katılaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılaşmasam (conditional first-person singular)
katılaşmasan (conditional second-person singular)
katılaşmasa (conditional singular third-person)
katılaşmasak (conditional first-person plural)
katılaşmasanız (conditional plural second-person)
katılaşmasalar (conditional plural third-person)
katılaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
katılaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
katılaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
katılaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
katılaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılaşmayayım (first-person optative singular)
katılaşmayasın (optative second-person singular)
katılaşmaya (optative singular third-person)
katılaşmayalım (first-person optative plural)
katılaşmayasınız (optative plural second-person)
katılaşmayalar (optative plural third-person)
katılaşmamaktayım (first-person progressive singular)
katılaşmamaktasın (progressive second-person singular)
katılaşmamakta (progressive singular third-person)
katılaşmamaktayız (first-person plural progressive)
katılaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
katılaşmamaktalar (plural progressive third-person)
katılaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
katılaşmamalısın (necessitative second-person singular)
katılaşmamalı (necessitative singular third-person)
katılaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
katılaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
katılaşmamalılar (necessitative plural third-person)
katılaşma (imperative second-person singular)
katılaşmasın (imperative singular third-person)
katılaşmayın (imperative plural second-person)
katılaşmasınlar (imperative plural third-person)
katılaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katılaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katılaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katılaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katılaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katılaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katılaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
katılaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılaşmasam mı? (conditional first-person singular)
katılaşmasan mı? (conditional second-person singular)
katılaşmasa mı? (conditional singular third-person)
katılaşmasak mı? (conditional first-person plural)
katılaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
katılaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
katılaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
katılaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
katılaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
katılaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


kırılmak

head

kırılmak (third-person singular simple present kırılır)

kırılır (present singular third-person)
kırılmak (infinitive)
kırılan (imperfective impersonal participle)
kırılmış (impersonal participle perfective)
kırılacak (impersonal participle prospective)
kırıldığım (non-prospective participle personal)
kırıldığın (non-prospective participle personal)
kırıldığı (non-prospective participle personal)
kırıldığımız (non-prospective participle personal)
kırıldığınız (non-prospective participle personal)
kırıldıkları (non-prospective participle personal)
kırılacağım (participle personal prospective)
kırılacağın (participle personal prospective)
kırılacağı (participle personal prospective)
kırılacağımız (participle personal prospective)
kırılacağınız (participle personal prospective)
kırılacakları (participle personal prospective)
kırılma (noun-from-verb)
kırılış (adverbial)
kırılırım (aorist first-person indicative present singular)
kırılırsın (aorist indicative present second-person singular)
kırılır (aorist indicative present singular third-person)
kırılırız (aorist first-person indicative plural present)
kırılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırılırlar (aorist indicative plural present third-person)
kırılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırıldım (first-person indicative past perfective singular)
kırıldın (indicative past perfective second-person singular)
kırıldı (indicative past perfective singular third-person)
kırıldık (first-person indicative past perfective plural)
kırıldınız (indicative past perfective plural second-person)
kırıldılar (indicative past perfective plural third-person)
kırılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kırılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kırılacağım (first-person future indicative singular)
kırılacaksın (future indicative second-person singular)
kırılacak (future indicative singular third-person)
kırılacağız (first-person future indicative plural)
kırılacaksınız (future indicative plural second-person)
kırılacaklar (future indicative plural third-person)
kırılmışım (first-person inferential perfective singular)
kırılmışsın (inferential perfective second-person singular)
kırılmış (inferential perfective singular third-person)
kırılmışız (first-person inferential perfective plural)
kırılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırılmışlar (inferential perfective plural third-person)
kırılırmışım (aorist first-person inferential singular)
kırılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırılırmış (aorist inferential singular third-person)
kırılırmışız (aorist first-person inferential plural)
kırılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırılırlarmış (or kırılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kırılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırılsam (conditional first-person singular)
kırılsan (conditional second-person singular)
kırılsa (conditional singular third-person)
kırılsak (conditional first-person plural)
kırılsanız (conditional plural second-person)
kırılsalar (conditional plural third-person)
kırılsaydım (conditional first-person perfective singular)
kırılsaydın (conditional perfective second-person singular)
kırılsaydı (conditional perfective singular third-person)
kırılsaydık (conditional first-person perfective plural)
kırılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırılayım (first-person optative singular)
kırılasın (optative second-person singular)
kırıla (optative singular third-person)
kırılalım (first-person optative plural)
kırılasınız (optative plural second-person)
kırılalar (optative plural third-person)
kırılmaktayım (first-person progressive singular)
kırılmaktasın (progressive second-person singular)
kırılmakta (progressive singular third-person)
kırılmaktayız (first-person plural progressive)
kırılmaktasınız (plural progressive second-person)
kırılmaktalar (plural progressive third-person)
kırılmalıyım (first-person necessitative singular)
kırılmalısın (necessitative second-person singular)
kırılmalı (necessitative singular third-person)
kırılmalıyız (first-person necessitative plural)
kırılmalısınız (necessitative plural second-person)
kırılmalılar (necessitative plural third-person)
kırıl (imperative second-person singular)
kırılsın (imperative singular third-person)
kırılın (imperative plural second-person)
kırılsınlar (imperative plural third-person)
kırılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırılacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırılacak mı? (future indicative singular third-person)
kırılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırılsam mı? (conditional first-person singular)
kırılsan mı? (conditional second-person singular)
kırılsa mı? (conditional singular third-person)
kırılsak mı? (conditional first-person plural)
kırılsanız mı? (conditional plural second-person)
kırılsalar mı? (conditional plural third-person)
kırılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırılmakta mısın? (progressive second-person singular)
kırılmakta mı? (progressive singular third-person)
kırılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırılmalı mı? (necessitative singular third-person)
kırılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kırılmamak (infinitive negative)
kırılmayan (imperfective impersonal negative participle)
kırılmamış (impersonal negative participle perfective)
kırılmayacak (impersonal negative participle prospective)
kırılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kırılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kırılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kırılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kırılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kırılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kırılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kırılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kırılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kırılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kırılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kırılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kırılmama (negative noun-from-verb)
kırılmayış (adverbial negative)
kırılmam (aorist first-person indicative present singular)
kırılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kırılmaz (aorist indicative present singular third-person)
kırılmayız (aorist first-person indicative plural present)
kırılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kırılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırılmadım (first-person indicative past perfective singular)
kırılmadın (indicative past perfective second-person singular)
kırılmadı (indicative past perfective singular third-person)
kırılmadık (first-person indicative past perfective plural)
kırılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kırılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kırılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kırılmayacağım (first-person future indicative singular)
kırılmayacaksın (future indicative second-person singular)
kırılmayacak (future indicative singular third-person)
kırılmayacağız (first-person future indicative plural)
kırılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kırılmayacaklar (future indicative plural third-person)
kırılmamışım (first-person inferential perfective singular)
kırılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kırılmamış (inferential perfective singular third-person)
kırılmamışız (first-person inferential perfective plural)
kırılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kırılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kırılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırılmazmış (aorist inferential singular third-person)
kırılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kırılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kırılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırılmasam (conditional first-person singular)
kırılmasan (conditional second-person singular)
kırılmasa (conditional singular third-person)
kırılmasak (conditional first-person plural)
kırılmasanız (conditional plural second-person)
kırılmasalar (conditional plural third-person)
kırılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kırılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kırılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kırılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kırılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırılmayayım (first-person optative singular)
kırılmayasın (optative second-person singular)
kırılmaya (optative singular third-person)
kırılmayalım (first-person optative plural)
kırılmayasınız (optative plural second-person)
kırılmayalar (optative plural third-person)
kırılmamaktayım (first-person progressive singular)
kırılmamaktasın (progressive second-person singular)
kırılmamakta (progressive singular third-person)
kırılmamaktayız (first-person plural progressive)
kırılmamaktasınız (plural progressive second-person)
kırılmamaktalar (plural progressive third-person)
kırılmamalıyım (first-person necessitative singular)
kırılmamalısın (necessitative second-person singular)
kırılmamalı (necessitative singular third-person)
kırılmamalıyız (first-person necessitative plural)
kırılmamalısınız (necessitative plural second-person)
kırılmamalılar (necessitative plural third-person)
kırılma (imperative second-person singular)
kırılmasın (imperative singular third-person)
kırılmayın (imperative plural second-person)
kırılmasınlar (imperative plural third-person)
kırılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kırılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırılmasam mı? (conditional first-person singular)
kırılmasan mı? (conditional second-person singular)
kırılmasa mı? (conditional singular third-person)
kırılmasak mı? (conditional first-person plural)
kırılmasanız mı? (conditional plural second-person)
kırılmasalar mı? (conditional plural third-person)
kırılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kırılmamakta mı? (progressive singular third-person)
kırılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kırılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kırıldığımız

kırıldığınız

kırılırmışım

kırılırmışız

Sandalyenin bir ayağı kırıldı.