sigara içmek

head

sigara içmek (third-person singular simple present sigara içer)

sigara içer (present singular third-person)
sigara içmek (infinitive)
sigara içen (imperfective impersonal participle)
sigara içmiş (impersonal participle perfective)
sigara içecek (impersonal participle prospective)
sigara içtiğim (non-prospective participle personal)
sigara içtiğin (non-prospective participle personal)
sigara içtiği (non-prospective participle personal)
sigara içtiğimiz (non-prospective participle personal)
sigara içtiğiniz (non-prospective participle personal)
sigara içtikleri (non-prospective participle personal)
sigara içeceğim (participle personal prospective)
sigara içeceğin (participle personal prospective)
sigara içeceği (participle personal prospective)
sigara içeceğimiz (participle personal prospective)
sigara içeceğiniz (participle personal prospective)
sigara içecekleri (participle personal prospective)
sigara içme (noun-from-verb)
sigara içiş (adverbial)
sigara içerim (aorist first-person indicative present singular)
sigara içersin (aorist indicative present second-person singular)
sigara içer (aorist indicative present singular third-person)
sigara içeriz (aorist first-person indicative plural present)
sigara içersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sigara içerler (aorist indicative plural present third-person)
sigara içiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sigara içiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sigara içiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sigara içiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sigara içiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sigara içiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sigara içtim (first-person indicative past perfective singular)
sigara içtin (indicative past perfective second-person singular)
sigara içti (indicative past perfective singular third-person)
sigara içtik (first-person indicative past perfective plural)
sigara içtiniz (indicative past perfective plural second-person)
sigara içtiler (indicative past perfective plural third-person)
sigara içiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sigara içiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sigara içiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sigara içiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sigara içiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sigara içiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sigara içiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sigara içeceğim (first-person future indicative singular)
sigara içeceksin (future indicative second-person singular)
sigara içecek (future indicative singular third-person)
sigara içeceğiz (first-person future indicative plural)
sigara içeceksiniz (future indicative plural second-person)
sigara içecekler (future indicative plural third-person)
sigara içmişim (first-person inferential perfective singular)
sigara içmişsin (inferential perfective second-person singular)
sigara içmiş (inferential perfective singular third-person)
sigara içmişiz (first-person inferential perfective plural)
sigara içmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sigara içmişler (inferential perfective plural third-person)
sigara içermişim (aorist first-person inferential singular)
sigara içermişsin (aorist inferential second-person singular)
sigara içermiş (aorist inferential singular third-person)
sigara içermişiz (aorist first-person inferential plural)
sigara içermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sigara içerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sigara içermişlar (aorist inferential plural third-person)
sigara içiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sigara içiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sigara içiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sigara içiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sigara içiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sigara içiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sigara içsem (conditional first-person singular)
sigara içsen (conditional second-person singular)
sigara içse (conditional singular third-person)
sigara içsek (conditional first-person plural)
sigara içseniz (conditional plural second-person)
sigara içseler (conditional plural third-person)
sigara içseydim (conditional first-person perfective singular)
sigara içseydin (conditional perfective second-person singular)
sigara içseydi (conditional perfective singular third-person)
sigara içseydik (conditional first-person perfective plural)
sigara içseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sigara içseydiler (conditional perfective plural third-person)
sigara içeyim (first-person optative singular)
sigara içesin (optative second-person singular)
sigara içe (optative singular third-person)
sigara içelim (first-person optative plural)
sigara içesiniz (optative plural second-person)
sigara içeler (optative plural third-person)
sigara içmekteyim (first-person progressive singular)
sigara içmektesin (progressive second-person singular)
sigara içmekte (progressive singular third-person)
sigara içmekteyiz (first-person plural progressive)
sigara içmektesiniz (plural progressive second-person)
sigara içmekteler (plural progressive third-person)
sigara içmeliyim (first-person necessitative singular)
sigara içmelisin (necessitative second-person singular)
sigara içmeli (necessitative singular third-person)
sigara içmeliyiz (first-person necessitative plural)
sigara içmelisiniz (necessitative plural second-person)
sigara içmeliler (necessitative plural third-person)
sigara iç (imperative second-person singular)
sigara içsin (imperative singular third-person)
sigara için (imperative plural second-person)
sigara içsinler (imperative plural third-person)
sigara içer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sigara içer misin? (aorist indicative present second-person singular)
sigara içer mi? (aorist indicative present singular third-person)
sigara içer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sigara içer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sigara içerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sigara içiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sigara içiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sigara içiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sigara içiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sigara içiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sigara içiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sigara içtim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sigara içtin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sigara içti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sigara içtik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sigara içtiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sigara içtiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sigara içiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sigara içiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sigara içiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sigara içiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sigara içiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sigara içiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sigara içecek miyim? (first-person future indicative singular)
sigara içecek misin? (future indicative second-person singular)
sigara içecek mi? (future indicative singular third-person)
sigara içecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sigara içecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sigara içecekler mi? (future indicative plural third-person)
sigara içmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sigara içmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sigara içmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sigara içmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sigara içmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sigara içmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sigara içer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sigara içer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sigara içer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sigara içer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sigara içer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sigara içerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sigara içiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sigara içiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sigara içiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sigara içiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sigara içiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sigara içiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sigara içsem mi? (conditional first-person singular)
sigara içsen mi? (conditional second-person singular)
sigara içse mi? (conditional singular third-person)
sigara içsek mi? (conditional first-person plural)
sigara içseniz mi? (conditional plural second-person)
sigara içseler mi? (conditional plural third-person)
sigara içse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sigara içse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sigara içse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sigara içse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sigara içse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sigara içseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sigara içmekte miyim? (first-person progressive singular)
sigara içmekte misin? (progressive second-person singular)
sigara içmekte mi? (progressive singular third-person)
sigara içmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sigara içmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sigara içmekteler mi? (plural progressive third-person)
sigara içmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sigara içmeli misin? (necessitative second-person singular)
sigara içmeli mi? (necessitative singular third-person)
sigara içmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sigara içmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sigara içmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sigara içmemek (infinitive negative)
sigara içmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sigara içmemiş (impersonal negative participle perfective)
sigara içmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sigara içmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sigara içmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sigara içmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sigara içmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sigara içmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sigara içmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sigara içmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sigara içmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sigara içmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sigara içmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sigara içmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sigara içmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sigara içmeme (negative noun-from-verb)
sigara içmeyiş (adverbial negative)
sigara içmem (aorist first-person indicative present singular)
sigara içmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sigara içmez (aorist indicative present singular third-person)
sigara içmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sigara içmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sigara içmezler (aorist indicative plural present third-person)
sigara içmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sigara içmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sigara içmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sigara içmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sigara içmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sigara içmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sigara içmedim (first-person indicative past perfective singular)
sigara içmedin (indicative past perfective second-person singular)
sigara içmedi (indicative past perfective singular third-person)
sigara içmedik (first-person indicative past perfective plural)
sigara içmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sigara içmediler (indicative past perfective plural third-person)
sigara içmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sigara içmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sigara içmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sigara içmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sigara içmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sigara içmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sigara içmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sigara içmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sigara içmeyecek (future indicative singular third-person)
sigara içmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sigara içmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sigara içmeyecekler (future indicative plural third-person)
sigara içmemişim (first-person inferential perfective singular)
sigara içmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sigara içmemiş (inferential perfective singular third-person)
sigara içmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sigara içmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sigara içmemişler (inferential perfective plural third-person)
sigara içmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sigara içmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sigara içmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sigara içmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sigara içmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sigara içmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sigara içmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sigara içmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sigara içmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sigara içmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sigara içmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sigara içmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sigara içmesem (conditional first-person singular)
sigara içmesen (conditional second-person singular)
sigara içmese (conditional singular third-person)
sigara içmesek (conditional first-person plural)
sigara içmeseniz (conditional plural second-person)
sigara içmeseler (conditional plural third-person)
sigara içmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sigara içmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sigara içmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sigara içmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sigara içmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sigara içmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sigara içmeyeyim (first-person optative singular)
sigara içmeyesin (optative second-person singular)
sigara içmeye (optative singular third-person)
sigara içmeyelim (first-person optative plural)
sigara içmeyesiniz (optative plural second-person)
sigara içmeyeler (optative plural third-person)
sigara içmemekteyim (first-person progressive singular)
sigara içmemektesin (progressive second-person singular)
sigara içmemekte (progressive singular third-person)
sigara içmemekteyiz (first-person plural progressive)
sigara içmemektesiniz (plural progressive second-person)
sigara içmemekteler (plural progressive third-person)
sigara içmemeliyim (first-person necessitative singular)
sigara içmemelisin (necessitative second-person singular)
sigara içmemeli (necessitative singular third-person)
sigara içmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sigara içmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sigara içmemeliler (necessitative plural third-person)
sigara içme (imperative second-person singular)
sigara içmesin (imperative singular third-person)
sigara içmeyin (imperative plural second-person)
sigara içmesinler (imperative plural third-person)
sigara içmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sigara içmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sigara içmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sigara içmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sigara içmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sigara içmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sigara içmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sigara içmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sigara içmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sigara içmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sigara içmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sigara içmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sigara içmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sigara içmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sigara içmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sigara içmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sigara içmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sigara içmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sigara içmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sigara içmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sigara içmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sigara içmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sigara içmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sigara içmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sigara içmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sigara içmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sigara içmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sigara içmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sigara içmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sigara içmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sigara içmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sigara içmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sigara içmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sigara içmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sigara içmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sigara içmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sigara içmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sigara içmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sigara içmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sigara içmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sigara içmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sigara içmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sigara içmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sigara içmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sigara içmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sigara içmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sigara içmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sigara içmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sigara içmesem mi? (conditional first-person singular)
sigara içmesen mi? (conditional second-person singular)
sigara içmese mi? (conditional singular third-person)
sigara içmesek mi? (conditional first-person plural)
sigara içmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sigara içmeseler mi? (conditional plural third-person)
sigara içmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sigara içmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sigara içmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sigara içmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sigara içmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sigara içmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sigara içmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sigara içmemekte misin? (progressive second-person singular)
sigara içmemekte mi? (progressive singular third-person)
sigara içmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sigara içmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sigara içmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sigara içmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sigara içmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sigara içmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sigara içmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sigara içmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sigara içmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

sigara içiyorlardı (or sigara içiyordular)

sigara içerlermiş (or sigara içermişlar)

From sigara (“cigarette”) + içmek (“to drink”), literally “to drink cigarette”.


adamak

head

adamak (third-person singular simple present adar)

adar (present singular third-person)
adamak (infinitive)
adayan (imperfective impersonal participle)
adamış (impersonal participle perfective)
adayacak (impersonal participle prospective)
adadığım (non-prospective participle personal)
adadığın (non-prospective participle personal)
adadığı (non-prospective participle personal)
adadığımız (non-prospective participle personal)
adadığınız (non-prospective participle personal)
adadıkları (non-prospective participle personal)
adayacağım (participle personal prospective)
adayacağın (participle personal prospective)
adayacağı (participle personal prospective)
adayacağımız (participle personal prospective)
adayacağınız (participle personal prospective)
adayacakları (participle personal prospective)
adama (noun-from-verb)
adayış (adverbial)
adarım (aorist first-person indicative present singular)
adarsın (aorist indicative present second-person singular)
adar (aorist indicative present singular third-person)
adarız (aorist first-person indicative plural present)
adarsınız (aorist indicative plural present second-person)
adarlar (aorist indicative plural present third-person)
adıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
adıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
adıyor (imperfective indicative present singular third-person)
adıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
adıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
adıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
adadım (first-person indicative past perfective singular)
adadın (indicative past perfective second-person singular)
adadı (indicative past perfective singular third-person)
adadık (first-person indicative past perfective plural)
adadınız (indicative past perfective plural second-person)
adadılar (indicative past perfective plural third-person)
adıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
adıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
adıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
adıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
adıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
adıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
adayacağım (first-person future indicative singular)
adayacaksın (future indicative second-person singular)
adayacak (future indicative singular third-person)
adayacağız (first-person future indicative plural)
adayacaksınız (future indicative plural second-person)
adayacaklar (future indicative plural third-person)
adamışım (first-person inferential perfective singular)
adamışsın (inferential perfective second-person singular)
adamış (inferential perfective singular third-person)
adamışız (first-person inferential perfective plural)
adamışsınız (inferential perfective plural second-person)
adamışlar (inferential perfective plural third-person)
adarmışım (aorist first-person inferential singular)
adarmışsın (aorist inferential second-person singular)
adarmış (aorist inferential singular third-person)
adarmışız (aorist first-person inferential plural)
adarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
adarmışlar (aorist inferential plural third-person)
adıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
adıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
adıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
adıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
adıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
adıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
adasam (conditional first-person singular)
adasan (conditional second-person singular)
adasa (conditional singular third-person)
adasak (conditional first-person plural)
adasanız (conditional plural second-person)
adasalar (conditional plural third-person)
adasaydım (conditional first-person perfective singular)
adasaydın (conditional perfective second-person singular)
adasaydı (conditional perfective singular third-person)
adasaydık (conditional first-person perfective plural)
adasaydınız (conditional perfective plural second-person)
adasaydılar (conditional perfective plural third-person)
adayayım (first-person optative singular)
adayasın (optative second-person singular)
adaya (optative singular third-person)
adayalım (first-person optative plural)
adayasınız (optative plural second-person)
adayalar (optative plural third-person)
adamaktayım (first-person progressive singular)
adamaktasın (progressive second-person singular)
adamakta (progressive singular third-person)
adamaktayız (first-person plural progressive)
adamaktasınız (plural progressive second-person)
adamaktalar (plural progressive third-person)
adamalıyım (first-person necessitative singular)
adamalısın (necessitative second-person singular)
adamalı (necessitative singular third-person)
adamalıyız (first-person necessitative plural)
adamalısınız (necessitative plural second-person)
adamalılar (necessitative plural third-person)
ada (imperative second-person singular)
adasın (imperative singular third-person)
adayın (imperative plural second-person)
adasınlar (imperative plural third-person)
adar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
adar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
adar mı? (aorist indicative present singular third-person)
adar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
adar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
adarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
adıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
adıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
adıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
adıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
adıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
adıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
adadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
adadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
adadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
adadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
adadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
adadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
adıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
adıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
adıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
adıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
adıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
adıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
adayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
adayacak mısın? (future indicative second-person singular)
adayacak mı? (future indicative singular third-person)
adayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
adayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
adayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
adamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
adamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
adamış mı? (inferential perfective singular third-person)
adamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
adamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
adamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
adar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
adar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
adar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
adar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
adar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
adarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
adıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
adıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
adıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
adıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
adıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
adıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
adasam mı? (conditional first-person singular)
adasan mı? (conditional second-person singular)
adasa mı? (conditional singular third-person)
adasak mı? (conditional first-person plural)
adasanız mı? (conditional plural second-person)
adasalar mı? (conditional plural third-person)
adasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
adasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
adasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
adasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
adasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
adasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
adamakta mıyım? (first-person progressive singular)
adamakta mısın? (progressive second-person singular)
adamakta mı? (progressive singular third-person)
adamakta mıyız? (first-person plural progressive)
adamakta mısınız? (plural progressive second-person)
adamaktalar mı? (plural progressive third-person)
adamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
adamalı mısın? (necessitative second-person singular)
adamalı mı? (necessitative singular third-person)
adamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
adamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
adamalılar mı? (necessitative plural third-person)
adamamak (infinitive negative)
adamayan (imperfective impersonal negative participle)
adamamış (impersonal negative participle perfective)
adamayacak (impersonal negative participle prospective)
adamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
adamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
adamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
adamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
adamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
adamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
adamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
adamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
adamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
adamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
adamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
adamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
adamama (negative noun-from-verb)
adamayış (adverbial negative)
adamam (aorist first-person indicative present singular)
adamazsın (aorist indicative present second-person singular)
adamaz (aorist indicative present singular third-person)
adamayız (aorist first-person indicative plural present)
adamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
adamazlar (aorist indicative plural present third-person)
adamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
adamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
adamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
adamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
adamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
adamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
adamadım (first-person indicative past perfective singular)
adamadın (indicative past perfective second-person singular)
adamadı (indicative past perfective singular third-person)
adamadık (first-person indicative past perfective plural)
adamadınız (indicative past perfective plural second-person)
adamadılar (indicative past perfective plural third-person)
adamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
adamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
adamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
adamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
adamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
adamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
adamayacağım (first-person future indicative singular)
adamayacaksın (future indicative second-person singular)
adamayacak (future indicative singular third-person)
adamayacağız (first-person future indicative plural)
adamayacaksınız (future indicative plural second-person)
adamayacaklar (future indicative plural third-person)
adamamışım (first-person inferential perfective singular)
adamamışsın (inferential perfective second-person singular)
adamamış (inferential perfective singular third-person)
adamamışız (first-person inferential perfective plural)
adamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
adamamışlar (inferential perfective plural third-person)
adamazmışım (aorist first-person inferential singular)
adamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
adamazmış (aorist inferential singular third-person)
adamazmışız (aorist first-person inferential plural)
adamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
adamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
adamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
adamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
adamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
adamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
adamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
adamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
adamasam (conditional first-person singular)
adamasan (conditional second-person singular)
adamasa (conditional singular third-person)
adamasak (conditional first-person plural)
adamasanız (conditional plural second-person)
adamasalar (conditional plural third-person)
adamasaydım (conditional first-person perfective singular)
adamasaydın (conditional perfective second-person singular)
adamasaydı (conditional perfective singular third-person)
adamasaydık (conditional first-person perfective plural)
adamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
adamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
adamayayım (first-person optative singular)
adamayasın (optative second-person singular)
adamaya (optative singular third-person)
adamayalım (first-person optative plural)
adamayasınız (optative plural second-person)
adamayalar (optative plural third-person)
adamamaktayım (first-person progressive singular)
adamamaktasın (progressive second-person singular)
adamamakta (progressive singular third-person)
adamamaktayız (first-person plural progressive)
adamamaktasınız (plural progressive second-person)
adamamaktalar (plural progressive third-person)
adamamalıyım (first-person necessitative singular)
adamamalısın (necessitative second-person singular)
adamamalı (necessitative singular third-person)
adamamalıyız (first-person necessitative plural)
adamamalısınız (necessitative plural second-person)
adamamalılar (necessitative plural third-person)
adama (imperative second-person singular)
adamasın (imperative singular third-person)
adamayın (imperative plural second-person)
adamasınlar (imperative plural third-person)
adamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
adamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
adamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
adamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
adamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
adamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
adamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
adamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
adamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
adamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
adamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
adamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
adamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
adamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
adamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
adamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
adamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
adamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
adamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
adamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
adamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
adamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
adamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
adamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
adamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
adamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
adamayacak mı? (future indicative singular third-person)
adamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
adamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
adamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
adamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
adamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
adamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
adamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
adamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
adamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
adamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
adamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
adamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
adamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
adamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
adamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
adamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
adamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
adamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
adamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
adamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
adamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
adamasam mı? (conditional first-person singular)
adamasan mı? (conditional second-person singular)
adamasa mı? (conditional singular third-person)
adamasak mı? (conditional first-person plural)
adamasanız mı? (conditional plural second-person)
adamasalar mı? (conditional plural third-person)
adamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
adamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
adamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
adamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
adamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
adamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
adamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
adamamakta mısın? (progressive second-person singular)
adamamakta mı? (progressive singular third-person)
adamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
adamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
adamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
adamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
adamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
adamamalı mı? (necessitative singular third-person)
adamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
adamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
adamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Proto-Turkic *atā- (“to give name, to make a promise, to affiance, to beckon”), which was derived from Proto-Turkic *āt (“name”) combined with the suffix Proto-Turkic *-(g)A.

der

(transitive) To intend or to vow to make an offering or an oblation to a power that is believed to be sacred for the purpose of making a wish come true.

Bütün hayatını oğluna adadı.

(transitive)(figurative) To sacrifice something or oneself for something one holds valuable; to dedicate, to devote.

kendini işine adamak

(transitive)(figurative) To be intensely occupied with something, to devote oneself to something.

(transitive)(figurative) To address a literary or musical work to someone as a sign of respect or affection; to dedicate.

(transitive)(figurative) To allocate, to reserve, to earmark something for particular purpose.


anmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

anmak (infinitive)
anan (imperfective impersonal participle)
anmış (impersonal participle perfective)
anacak (impersonal participle prospective)
andığım (non-prospective participle personal)
andığın (non-prospective participle personal)
andığı (non-prospective participle personal)
andığımız (non-prospective participle personal)
andığınız (non-prospective participle personal)
andıkları (non-prospective participle personal)
anacağım (participle personal prospective)
anacağın (participle personal prospective)
anacağı (participle personal prospective)
anacağımız (participle personal prospective)
anacağınız (participle personal prospective)
anacakları (participle personal prospective)
anma (noun-from-verb)
anış (adverbial)
anarım (aorist first-person indicative present singular)
anarsın (aorist indicative present second-person singular)
anar (aorist indicative present singular third-person)
anarız (aorist first-person indicative plural present)
anarsınız (aorist indicative plural present second-person)
anarlar (aorist indicative plural present third-person)
anıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
anıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
anıyor (imperfective indicative present singular third-person)
anıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
anıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
anıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
andım (first-person indicative past perfective singular)
andın (indicative past perfective second-person singular)
andı (indicative past perfective singular third-person)
andık (first-person indicative past perfective plural)
andınız (indicative past perfective plural second-person)
andılar (indicative past perfective plural third-person)
anıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
anıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
anıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
anıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
anıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
anıyorlardı (or anıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
anacağım (first-person future indicative singular)
anacaksın (future indicative second-person singular)
anacak (future indicative singular third-person)
anacağız (first-person future indicative plural)
anacaksınız (future indicative plural second-person)
anacaklar (future indicative plural third-person)
anmışım (first-person inferential perfective singular)
anmışsın (inferential perfective second-person singular)
anmış (inferential perfective singular third-person)
anmışız (first-person inferential perfective plural)
anmışsınız (inferential perfective plural second-person)
anmışlar (inferential perfective plural third-person)
anarmışım (aorist first-person inferential singular)
anarmışsın (aorist inferential second-person singular)
anarmış (aorist inferential singular third-person)
anarmışız (aorist first-person inferential plural)
anarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
anarlarmış (or anarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
anıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
anıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
anıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
anıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
anıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
anıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ansam (conditional first-person singular)
ansan (conditional second-person singular)
ansa (conditional singular third-person)
ansak (conditional first-person plural)
ansanız (conditional plural second-person)
ansalar (conditional plural third-person)
ansaydım (conditional first-person perfective singular)
ansaydın (conditional perfective second-person singular)
ansaydı (conditional perfective singular third-person)
ansaydık (conditional first-person perfective plural)
ansaydınız (conditional perfective plural second-person)
ansaydılar (conditional perfective plural third-person)
anayım (first-person optative singular)
anasın (optative second-person singular)
ana (optative singular third-person)
analım (first-person optative plural)
anasınız (optative plural second-person)
analar (optative plural third-person)
anmaktayım (first-person progressive singular)
anmaktasın (progressive second-person singular)
anmakta (progressive singular third-person)
anmaktayız (first-person plural progressive)
anmaktasınız (plural progressive second-person)
anmaktalar (plural progressive third-person)
anmalıyım (first-person necessitative singular)
anmalısın (necessitative second-person singular)
anmalı (necessitative singular third-person)
anmalıyız (first-person necessitative plural)
anmalısınız (necessitative plural second-person)
anmalılar (necessitative plural third-person)
an (imperative second-person singular)
ansın (imperative singular third-person)
anın (imperative plural second-person)
ansınlar (imperative plural third-person)
anar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
anar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
anar mı? (aorist indicative present singular third-person)
anar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
anar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
anarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
anıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
anıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
anıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
anıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
anıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
anıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
andım mı? (first-person indicative past perfective singular)
andın mı? (indicative past perfective second-person singular)
andı mı? (indicative past perfective singular third-person)
andık mı? (first-person indicative past perfective plural)
andınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
andılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
anıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
anıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
anıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
anıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
anıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
anıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
anacak mıyım? (first-person future indicative singular)
anacak mısın? (future indicative second-person singular)
anacak mı? (future indicative singular third-person)
anacak mıyız? (first-person future indicative plural)
anacak mısınız? (future indicative plural second-person)
anacaklar mı? (future indicative plural third-person)
anmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
anmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
anmış mı? (inferential perfective singular third-person)
anmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
anmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
anmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
anar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
anar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
anar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
anar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
anar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
anarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
anıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
anıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
anıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
anıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
anıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
anıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ansam mı? (conditional first-person singular)
ansan mı? (conditional second-person singular)
ansa mı? (conditional singular third-person)
ansak mı? (conditional first-person plural)
ansanız mı? (conditional plural second-person)
ansalar mı? (conditional plural third-person)
ansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
anmakta mıyım? (first-person progressive singular)
anmakta mısın? (progressive second-person singular)
anmakta mı? (progressive singular third-person)
anmakta mıyız? (first-person plural progressive)
anmakta mısınız? (plural progressive second-person)
anmaktalar mı? (plural progressive third-person)
anmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
anmalı mısın? (necessitative second-person singular)
anmalı mı? (necessitative singular third-person)
anmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
anmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
anmalılar mı? (necessitative plural third-person)
anmamak (infinitive negative)
anmayan (imperfective impersonal negative participle)
anmamış (impersonal negative participle perfective)
anmayacak (impersonal negative participle prospective)
anmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
anmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
anmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
anmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
anmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
anmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
anmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
anmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
anmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
anmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
anmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
anmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
anmama (negative noun-from-verb)
anmayış (adverbial negative)
anmam (aorist first-person indicative present singular)
anmazsın (aorist indicative present second-person singular)
anmaz (aorist indicative present singular third-person)
anmayız (aorist first-person indicative plural present)
anmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
anmazlar (aorist indicative plural present third-person)
anmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
anmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
anmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
anmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
anmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
anmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
anmadım (first-person indicative past perfective singular)
anmadın (indicative past perfective second-person singular)
anmadı (indicative past perfective singular third-person)
anmadık (first-person indicative past perfective plural)
anmadınız (indicative past perfective plural second-person)
anmadılar (indicative past perfective plural third-person)
anmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
anmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
anmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
anmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
anmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
anmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
anmayacağım (first-person future indicative singular)
anmayacaksın (future indicative second-person singular)
anmayacak (future indicative singular third-person)
anmayacağız (first-person future indicative plural)
anmayacaksınız (future indicative plural second-person)
anmayacaklar (future indicative plural third-person)
anmamışım (first-person inferential perfective singular)
anmamışsın (inferential perfective second-person singular)
anmamış (inferential perfective singular third-person)
anmamışız (first-person inferential perfective plural)
anmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
anmamışlar (inferential perfective plural third-person)
anmazmışım (aorist first-person inferential singular)
anmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
anmazmış (aorist inferential singular third-person)
anmazmışız (aorist first-person inferential plural)
anmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
anmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
anmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
anmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
anmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
anmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
anmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
anmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
anmasam (conditional first-person singular)
anmasan (conditional second-person singular)
anmasa (conditional singular third-person)
anmasak (conditional first-person plural)
anmasanız (conditional plural second-person)
anmasalar (conditional plural third-person)
anmasaydım (conditional first-person perfective singular)
anmasaydın (conditional perfective second-person singular)
anmasaydı (conditional perfective singular third-person)
anmasaydık (conditional first-person perfective plural)
anmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
anmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
anmayayım (first-person optative singular)
anmayasın (optative second-person singular)
anmaya (optative singular third-person)
anmayalım (first-person optative plural)
anmayasınız (optative plural second-person)
anmayalar (optative plural third-person)
anmamaktayım (first-person progressive singular)
anmamaktasın (progressive second-person singular)
anmamakta (progressive singular third-person)
anmamaktayız (first-person plural progressive)
anmamaktasınız (plural progressive second-person)
anmamaktalar (plural progressive third-person)
anmamalıyım (first-person necessitative singular)
anmamalısın (necessitative second-person singular)
anmamalı (necessitative singular third-person)
anmamalıyız (first-person necessitative plural)
anmamalısınız (necessitative plural second-person)
anmamalılar (necessitative plural third-person)
anma (imperative second-person singular)
anmasın (imperative singular third-person)
anmayın (imperative plural second-person)
anmasınlar (imperative plural third-person)
anmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
anmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
anmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
anmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
anmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
anmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
anmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
anmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
anmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
anmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
anmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
anmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
anmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
anmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
anmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
anmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
anmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
anmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
anmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
anmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
anmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
anmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
anmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
anmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
anmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
anmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
anmayacak mı? (future indicative singular third-person)
anmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
anmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
anmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
anmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
anmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
anmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
anmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
anmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
anmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
anmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
anmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
anmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
anmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
anmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
anmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
anmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
anmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
anmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
anmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
anmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
anmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
anmasam mı? (conditional first-person singular)
anmasan mı? (conditional second-person singular)
anmasa mı? (conditional singular third-person)
anmasak mı? (conditional first-person plural)
anmasanız mı? (conditional plural second-person)
anmasalar mı? (conditional plural third-person)
anmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
anmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
anmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
anmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
anmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
anmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
anmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
anmamakta mısın? (progressive second-person singular)
anmamakta mı? (progressive singular third-person)
anmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
anmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
anmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
anmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
anmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
anmamalı mı? (necessitative singular third-person)
anmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
anmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
anmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آڭمق (añmak), from Proto-Turkic *āŋ- (“to remember”).

inh+

Onu buralarda ”Aslan” diye anarlar.


desen

second-person singular conditional of demek


ağlatmak

head

ağlatmak (third-person singular simple present ağlatır)

ağlatır (present singular third-person)
ağlatmak (infinitive)
ağlatan (imperfective impersonal participle)
ağlatmış (impersonal participle perfective)
ağlatacak (impersonal participle prospective)
ağlattığım (non-prospective participle personal)
ağlattığın (non-prospective participle personal)
ağlattığı (non-prospective participle personal)
ağlattığımız (non-prospective participle personal)
ağlattığınız (non-prospective participle personal)
ağlattıkları (non-prospective participle personal)
ağlatacağım (participle personal prospective)
ağlatacağın (participle personal prospective)
ağlatacağı (participle personal prospective)
ağlatacağımız (participle personal prospective)
ağlatacağınız (participle personal prospective)
ağlatacakları (participle personal prospective)
ağlatma (noun-from-verb)
ağlatış (adverbial)
ağlatırım (aorist first-person indicative present singular)
ağlatırsın (aorist indicative present second-person singular)
ağlatır (aorist indicative present singular third-person)
ağlatırız (aorist first-person indicative plural present)
ağlatırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağlatırlar (aorist indicative plural present third-person)
ağlatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağlatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağlatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağlatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağlatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağlatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağlattım (first-person indicative past perfective singular)
ağlattın (indicative past perfective second-person singular)
ağlattı (indicative past perfective singular third-person)
ağlattık (first-person indicative past perfective plural)
ağlattınız (indicative past perfective plural second-person)
ağlattılar (indicative past perfective plural third-person)
ağlatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağlatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağlatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağlatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağlatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağlatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ağlatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağlatacağım (first-person future indicative singular)
ağlatacaksın (future indicative second-person singular)
ağlatacak (future indicative singular third-person)
ağlatacağız (first-person future indicative plural)
ağlatacaksınız (future indicative plural second-person)
ağlatacaklar (future indicative plural third-person)
ağlatmışım (first-person inferential perfective singular)
ağlatmışsın (inferential perfective second-person singular)
ağlatmış (inferential perfective singular third-person)
ağlatmışız (first-person inferential perfective plural)
ağlatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağlatmışlar (inferential perfective plural third-person)
ağlatırmışım (aorist first-person inferential singular)
ağlatırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağlatırmış (aorist inferential singular third-person)
ağlatırmışız (aorist first-person inferential plural)
ağlatırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağlatırlarmış (or ağlatırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ağlatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağlatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağlatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağlatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağlatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağlatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağlatsam (conditional first-person singular)
ağlatsan (conditional second-person singular)
ağlatsa (conditional singular third-person)
ağlatsak (conditional first-person plural)
ağlatsanız (conditional plural second-person)
ağlatsalar (conditional plural third-person)
ağlatsaydım (conditional first-person perfective singular)
ağlatsaydın (conditional perfective second-person singular)
ağlatsaydı (conditional perfective singular third-person)
ağlatsaydık (conditional first-person perfective plural)
ağlatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağlatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağlatayım (first-person optative singular)
ağlatasın (optative second-person singular)
ağlata (optative singular third-person)
ağlatalım (first-person optative plural)
ağlatasınız (optative plural second-person)
ağlatalar (optative plural third-person)
ağlatmaktayım (first-person progressive singular)
ağlatmaktasın (progressive second-person singular)
ağlatmakta (progressive singular third-person)
ağlatmaktayız (first-person plural progressive)
ağlatmaktasınız (plural progressive second-person)
ağlatmaktalar (plural progressive third-person)
ağlatmalıyım (first-person necessitative singular)
ağlatmalısın (necessitative second-person singular)
ağlatmalı (necessitative singular third-person)
ağlatmalıyız (first-person necessitative plural)
ağlatmalısınız (necessitative plural second-person)
ağlatmalılar (necessitative plural third-person)
ağlat (imperative second-person singular)
ağlatsın (imperative singular third-person)
ağlatın (imperative plural second-person)
ağlatsınlar (imperative plural third-person)
ağlatır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağlatır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağlatır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağlatır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağlatır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağlatırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağlatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağlatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağlatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağlatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağlatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağlatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağlattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağlattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağlattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağlattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağlattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağlattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağlatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağlatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağlatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağlatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağlatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağlatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağlatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağlatacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağlatacak mı? (future indicative singular third-person)
ağlatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağlatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağlatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağlatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağlatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağlatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağlatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağlatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağlatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağlatır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağlatır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağlatır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağlatır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağlatır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağlatırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağlatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağlatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağlatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağlatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağlatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağlatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağlatsam mı? (conditional first-person singular)
ağlatsan mı? (conditional second-person singular)
ağlatsa mı? (conditional singular third-person)
ağlatsak mı? (conditional first-person plural)
ağlatsanız mı? (conditional plural second-person)
ağlatsalar mı? (conditional plural third-person)
ağlatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağlatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağlatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağlatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağlatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağlatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağlatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağlatmakta mısın? (progressive second-person singular)
ağlatmakta mı? (progressive singular third-person)
ağlatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağlatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağlatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağlatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağlatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağlatmalı mı? (necessitative singular third-person)
ağlatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağlatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağlatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağlatmamak (infinitive negative)
ağlatmayan (imperfective impersonal negative participle)
ağlatmamış (impersonal negative participle perfective)
ağlatmayacak (impersonal negative participle prospective)
ağlatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağlatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağlatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağlatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağlatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağlatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağlatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağlatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağlatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağlatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağlatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağlatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağlatmama (negative noun-from-verb)
ağlatmayış (adverbial negative)
ağlatmam (aorist first-person indicative present singular)
ağlatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağlatmaz (aorist indicative present singular third-person)
ağlatmayız (aorist first-person indicative plural present)
ağlatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağlatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağlatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağlatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağlatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağlatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağlatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağlatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağlatmadım (first-person indicative past perfective singular)
ağlatmadın (indicative past perfective second-person singular)
ağlatmadı (indicative past perfective singular third-person)
ağlatmadık (first-person indicative past perfective plural)
ağlatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağlatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağlatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağlatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağlatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağlatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağlatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağlatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağlatmayacağım (first-person future indicative singular)
ağlatmayacaksın (future indicative second-person singular)
ağlatmayacak (future indicative singular third-person)
ağlatmayacağız (first-person future indicative plural)
ağlatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağlatmayacaklar (future indicative plural third-person)
ağlatmamışım (first-person inferential perfective singular)
ağlatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağlatmamış (inferential perfective singular third-person)
ağlatmamışız (first-person inferential perfective plural)
ağlatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağlatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağlatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağlatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağlatmazmış (aorist inferential singular third-person)
ağlatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağlatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağlatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ağlatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağlatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağlatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağlatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağlatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağlatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağlatmasam (conditional first-person singular)
ağlatmasan (conditional second-person singular)
ağlatmasa (conditional singular third-person)
ağlatmasak (conditional first-person plural)
ağlatmasanız (conditional plural second-person)
ağlatmasalar (conditional plural third-person)
ağlatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağlatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağlatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağlatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağlatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağlatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağlatmayayım (first-person optative singular)
ağlatmayasın (optative second-person singular)
ağlatmaya (optative singular third-person)
ağlatmayalım (first-person optative plural)
ağlatmayasınız (optative plural second-person)
ağlatmayalar (optative plural third-person)
ağlatmamaktayım (first-person progressive singular)
ağlatmamaktasın (progressive second-person singular)
ağlatmamakta (progressive singular third-person)
ağlatmamaktayız (first-person plural progressive)
ağlatmamaktasınız (plural progressive second-person)
ağlatmamaktalar (plural progressive third-person)
ağlatmamalıyım (first-person necessitative singular)
ağlatmamalısın (necessitative second-person singular)
ağlatmamalı (necessitative singular third-person)
ağlatmamalıyız (first-person necessitative plural)
ağlatmamalısınız (necessitative plural second-person)
ağlatmamalılar (necessitative plural third-person)
ağlatma (imperative second-person singular)
ağlatmasın (imperative singular third-person)
ağlatmayın (imperative plural second-person)
ağlatmasınlar (imperative plural third-person)
ağlatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağlatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağlatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağlatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağlatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağlatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağlatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağlatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağlatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağlatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağlatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağlatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağlatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağlatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağlatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağlatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağlatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağlatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağlatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağlatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağlatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağlatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağlatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağlatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağlatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağlatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağlatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağlatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağlatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağlatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağlatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağlatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağlatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağlatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağlatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağlatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağlatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağlatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağlatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağlatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağlatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağlatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağlatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağlatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağlatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağlatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağlatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağlatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağlatmasam mı? (conditional first-person singular)
ağlatmasan mı? (conditional second-person singular)
ağlatmasa mı? (conditional singular third-person)
ağlatmasak mı? (conditional first-person plural)
ağlatmasanız mı? (conditional plural second-person)
ağlatmasalar mı? (conditional plural third-person)
ağlatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağlatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağlatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağlatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağlatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağlatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağlatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağlatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağlatmamakta mı? (progressive singular third-person)
ağlatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağlatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağlatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağlatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağlatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağlatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağlatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağlatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağlatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

/ɑː.ɫɑtˈmɑk/

From Ottoman Turkish آغلاتمق (ağlatmak), equivalent to ağla- + -t (causative suffix) + -mak (infinitive suffix).

affix

causative of ağlamak; to make someone cry


tep

second-person singular imperative of tepmek