kaçırmak

tr-conj-head

kaçırdığımız

kaçırdığınız

kaçırırmışım

kaçırırmışız

kaçırmak (infinitive)
kaçıran (imperfective impersonal participle)
kaçırmış (impersonal participle perfective)
kaçıracak (impersonal participle prospective)
kaçırdığım (non-prospective participle personal)
kaçırdığın (non-prospective participle personal)
kaçırdığı (non-prospective participle personal)
kaçırdığımız (non-prospective participle personal)
kaçırdığınız (non-prospective participle personal)
kaçırdıkları (non-prospective participle personal)
kaçıracağım (participle personal prospective)
kaçıracağın (participle personal prospective)
kaçıracağı (participle personal prospective)
kaçıracağımız (participle personal prospective)
kaçıracağınız (participle personal prospective)
kaçıracakları (participle personal prospective)
kaçırma (noun-from-verb)
kaçırış (adverbial)
kaçırırım (aorist first-person indicative present singular)
kaçırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçırır (aorist indicative present singular third-person)
kaçırırız (aorist first-person indicative plural present)
kaçırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçırdım (first-person indicative past perfective singular)
kaçırdın (indicative past perfective second-person singular)
kaçırdı (indicative past perfective singular third-person)
kaçırdık (first-person indicative past perfective plural)
kaçırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaçırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaçıracağım (first-person future indicative singular)
kaçıracaksın (future indicative second-person singular)
kaçıracak (future indicative singular third-person)
kaçıracağız (first-person future indicative plural)
kaçıracaksınız (future indicative plural second-person)
kaçıracaklar (future indicative plural third-person)
kaçırmışım (first-person inferential perfective singular)
kaçırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçırmış (inferential perfective singular third-person)
kaçırmışız (first-person inferential perfective plural)
kaçırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçırırmış (aorist inferential singular third-person)
kaçırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçırırlarmış (or kaçırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaçırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçırsam (conditional first-person singular)
kaçırsan (conditional second-person singular)
kaçırsa (conditional singular third-person)
kaçırsak (conditional first-person plural)
kaçırsanız (conditional plural second-person)
kaçırsalar (conditional plural third-person)
kaçırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçırayım (first-person optative singular)
kaçırasın (optative second-person singular)
kaçıra (optative singular third-person)
kaçıralım (first-person optative plural)
kaçırasınız (optative plural second-person)
kaçıralar (optative plural third-person)
kaçırmaktayım (first-person progressive singular)
kaçırmaktasın (progressive second-person singular)
kaçırmakta (progressive singular third-person)
kaçırmaktayız (first-person plural progressive)
kaçırmaktasınız (plural progressive second-person)
kaçırmaktalar (plural progressive third-person)
kaçırmalıyım (first-person necessitative singular)
kaçırmalısın (necessitative second-person singular)
kaçırmalı (necessitative singular third-person)
kaçırmalıyız (first-person necessitative plural)
kaçırmalısınız (necessitative plural second-person)
kaçırmalılar (necessitative plural third-person)
kaçır (imperative second-person singular)
kaçırsın (imperative singular third-person)
kaçırın (imperative plural second-person)
kaçırsınlar (imperative plural third-person)
kaçırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçıracak mı? (future indicative singular third-person)
kaçıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçırsam mı? (conditional first-person singular)
kaçırsan mı? (conditional second-person singular)
kaçırsa mı? (conditional singular third-person)
kaçırsak mı? (conditional first-person plural)
kaçırsanız mı? (conditional plural second-person)
kaçırsalar mı? (conditional plural third-person)
kaçırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçırmakta mı? (progressive singular third-person)
kaçırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaçırmamak (infinitive negative)
kaçırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaçırmamış (impersonal negative participle perfective)
kaçırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaçırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaçırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaçırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaçırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaçırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaçırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaçırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaçırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaçırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaçırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaçırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaçırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaçırmama (negative noun-from-verb)
kaçırmayış (adverbial negative)
kaçırmam (aorist first-person indicative present singular)
kaçırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaçırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaçırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaçırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaçırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaçırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaçırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaçırmayacağım (first-person future indicative singular)
kaçırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaçırmayacak (future indicative singular third-person)
kaçırmayacağız (first-person future indicative plural)
kaçırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaçırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaçırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçırmamış (inferential perfective singular third-person)
kaçırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaçırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaçırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaçırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçırmasam (conditional first-person singular)
kaçırmasan (conditional second-person singular)
kaçırmasa (conditional singular third-person)
kaçırmasak (conditional first-person plural)
kaçırmasanız (conditional plural second-person)
kaçırmasalar (conditional plural third-person)
kaçırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçırmayayım (first-person optative singular)
kaçırmayasın (optative second-person singular)
kaçırmaya (optative singular third-person)
kaçırmayalım (first-person optative plural)
kaçırmayasınız (optative plural second-person)
kaçırmayalar (optative plural third-person)
kaçırmamaktayım (first-person progressive singular)
kaçırmamaktasın (progressive second-person singular)
kaçırmamakta (progressive singular third-person)
kaçırmamaktayız (first-person plural progressive)
kaçırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaçırmamaktalar (plural progressive third-person)
kaçırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaçırmamalısın (necessitative second-person singular)
kaçırmamalı (necessitative singular third-person)
kaçırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaçırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaçırmamalılar (necessitative plural third-person)
kaçırma (imperative second-person singular)
kaçırmasın (imperative singular third-person)
kaçırmayın (imperative plural second-person)
kaçırmasınlar (imperative plural third-person)
kaçırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçırmasam mı? (conditional first-person singular)
kaçırmasan mı? (conditional second-person singular)
kaçırmasa mı? (conditional singular third-person)
kaçırmasak mı? (conditional first-person plural)
kaçırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaçırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaçırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaçırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قاچرمق (kaçırmak), equivalent to kaç- (“to escape, flee, run”) + -ır.

bu adam oğlumu kaçırdı!

otobüsü kaçırdığıma inanamıyorum, o sonuncuydu!

I can't believe I've missed the bus, it was the last one!


el sıkışmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

el sıkıştığım

el sıkıştığın

el sıkıştığı

el sıkıştığımız

el sıkıştığınız

el sıkışıyorlardı (or el sıkışıyordular)

el sıkışırmışım

el sıkışırmış

el sıkışırmışız

el sıkışmışım

el sıkışmışız

el sıkışmak (infinitive)
el sıkışan (imperfective impersonal participle)
el sıkışmış (impersonal participle perfective)
el sıkışacak (impersonal participle prospective)
el sıkıştığım (non-prospective participle personal)
el sıkıştığın (non-prospective participle personal)
el sıkıştığı (non-prospective participle personal)
el sıkıştığımız (non-prospective participle personal)
el sıkıştığınız (non-prospective participle personal)
el sıkıştıkları (non-prospective participle personal)
el sıkışacağım (participle personal prospective)
el sıkışacağın (participle personal prospective)
el sıkışacağı (participle personal prospective)
el sıkışacağımız (participle personal prospective)
el sıkışacağınız (participle personal prospective)
el sıkışacakları (participle personal prospective)
el sıkışma (noun-from-verb)
el sıkışış (adverbial)
el sıkışırım (aorist first-person indicative present singular)
el sıkışırsın (aorist indicative present second-person singular)
el sıkışır (aorist indicative present singular third-person)
el sıkışırız (aorist first-person indicative plural present)
el sıkışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
el sıkışırlar (aorist indicative plural present third-person)
el sıkışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
el sıkışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
el sıkışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
el sıkışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
el sıkışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
el sıkışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
el sıkıştım (first-person indicative past perfective singular)
el sıkıştın (indicative past perfective second-person singular)
el sıkıştı (indicative past perfective singular third-person)
el sıkıştık (first-person indicative past perfective plural)
el sıkıştınız (indicative past perfective plural second-person)
el sıkıştılar (indicative past perfective plural third-person)
el sıkışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
el sıkışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
el sıkışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
el sıkışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
el sıkışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
el sıkışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or el sıkışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
el sıkışacağım (first-person future indicative singular)
el sıkışacaksın (future indicative second-person singular)
el sıkışacak (future indicative singular third-person)
el sıkışacağız (first-person future indicative plural)
el sıkışacaksınız (future indicative plural second-person)
el sıkışacaklar (future indicative plural third-person)
el sıkışmışım (first-person inferential perfective singular)
el sıkışmışsın (inferential perfective second-person singular)
el sıkışmış (inferential perfective singular third-person)
el sıkışmışız (first-person inferential perfective plural)
el sıkışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
el sıkışmışlar (inferential perfective plural third-person)
el sıkışırmışım (aorist first-person inferential singular)
el sıkışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
el sıkışırmış (aorist inferential singular third-person)
el sıkışırmışız (aorist first-person inferential plural)
el sıkışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
el sıkışırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or el sıkışırmışlar (aorist inferential plural third-person)
el sıkışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
el sıkışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
el sıkışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
el sıkışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
el sıkışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
el sıkışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
el sıkışsam (conditional first-person singular)
el sıkışsan (conditional second-person singular)
el sıkışsa (conditional singular third-person)
el sıkışsak (conditional first-person plural)
el sıkışsanız (conditional plural second-person)
el sıkışsalar (conditional plural third-person)
el sıkışsaydım (conditional first-person perfective singular)
el sıkışsaydın (conditional perfective second-person singular)
el sıkışsaydı (conditional perfective singular third-person)
el sıkışsaydık (conditional first-person perfective plural)
el sıkışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
el sıkışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
el sıkışayım (first-person optative singular)
el sıkışasın (optative second-person singular)
el sıkışa (optative singular third-person)
el sıkışalım (first-person optative plural)
el sıkışasınız (optative plural second-person)
el sıkışalar (optative plural third-person)
el sıkışmaktayım (first-person progressive singular)
el sıkışmaktasın (progressive second-person singular)
el sıkışmakta (progressive singular third-person)
el sıkışmaktayız (first-person plural progressive)
el sıkışmaktasınız (plural progressive second-person)
el sıkışmaktalar (plural progressive third-person)
el sıkışmalıyım (first-person necessitative singular)
el sıkışmalısın (necessitative second-person singular)
el sıkışmalı (necessitative singular third-person)
el sıkışmalıyız (first-person necessitative plural)
el sıkışmalısınız (necessitative plural second-person)
el sıkışmalılar (necessitative plural third-person)
el sıkış (imperative second-person singular)
el sıkışsın (imperative singular third-person)
el sıkışın (imperative plural second-person)
el sıkışsınlar (imperative plural third-person)
el sıkışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
el sıkışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
el sıkışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
el sıkışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
el sıkışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
el sıkışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
el sıkışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
el sıkışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
el sıkışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
el sıkışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
el sıkışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
el sıkışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
el sıkıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
el sıkıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
el sıkıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
el sıkıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
el sıkıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
el sıkıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
el sıkışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
el sıkışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
el sıkışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
el sıkışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
el sıkışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
el sıkışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
el sıkışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
el sıkışacak mısın? (future indicative second-person singular)
el sıkışacak mı? (future indicative singular third-person)
el sıkışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
el sıkışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
el sıkışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
el sıkışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
el sıkışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
el sıkışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
el sıkışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
el sıkışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
el sıkışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
el sıkışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
el sıkışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
el sıkışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
el sıkışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
el sıkışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
el sıkışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
el sıkışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
el sıkışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
el sıkışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
el sıkışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
el sıkışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
el sıkışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
el sıkışsam mı? (conditional first-person singular)
el sıkışsan mı? (conditional second-person singular)
el sıkışsa mı? (conditional singular third-person)
el sıkışsak mı? (conditional first-person plural)
el sıkışsanız mı? (conditional plural second-person)
el sıkışsalar mı? (conditional plural third-person)
el sıkışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
el sıkışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
el sıkışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
el sıkışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
el sıkışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
el sıkışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
el sıkışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
el sıkışmakta mısın? (progressive second-person singular)
el sıkışmakta mı? (progressive singular third-person)
el sıkışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
el sıkışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
el sıkışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
el sıkışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
el sıkışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
el sıkışmalı mı? (necessitative singular third-person)
el sıkışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
el sıkışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
el sıkışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
el sıkışmamak (infinitive negative)
el sıkışmayan (imperfective impersonal negative participle)
el sıkışmamış (impersonal negative participle perfective)
el sıkışmayacak (impersonal negative participle prospective)
el sıkışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
el sıkışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
el sıkışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
el sıkışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
el sıkışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
el sıkışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
el sıkışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
el sıkışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
el sıkışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
el sıkışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
el sıkışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
el sıkışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
el sıkışmama (negative noun-from-verb)
el sıkışmayış (adverbial negative)
el sıkışmam (aorist first-person indicative present singular)
el sıkışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
el sıkışmaz (aorist indicative present singular third-person)
el sıkışmayız (aorist first-person indicative plural present)
el sıkışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
el sıkışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
el sıkışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
el sıkışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
el sıkışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
el sıkışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
el sıkışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
el sıkışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
el sıkışmadım (first-person indicative past perfective singular)
el sıkışmadın (indicative past perfective second-person singular)
el sıkışmadı (indicative past perfective singular third-person)
el sıkışmadık (first-person indicative past perfective plural)
el sıkışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
el sıkışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
el sıkışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
el sıkışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
el sıkışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
el sıkışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
el sıkışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
el sıkışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
el sıkışmayacağım (first-person future indicative singular)
el sıkışmayacaksın (future indicative second-person singular)
el sıkışmayacak (future indicative singular third-person)
el sıkışmayacağız (first-person future indicative plural)
el sıkışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
el sıkışmayacaklar (future indicative plural third-person)
el sıkışmamışım (first-person inferential perfective singular)
el sıkışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
el sıkışmamış (inferential perfective singular third-person)
el sıkışmamışız (first-person inferential perfective plural)
el sıkışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
el sıkışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
el sıkışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
el sıkışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
el sıkışmazmış (aorist inferential singular third-person)
el sıkışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
el sıkışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
el sıkışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
el sıkışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
el sıkışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
el sıkışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
el sıkışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
el sıkışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
el sıkışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
el sıkışmasam (conditional first-person singular)
el sıkışmasan (conditional second-person singular)
el sıkışmasa (conditional singular third-person)
el sıkışmasak (conditional first-person plural)
el sıkışmasanız (conditional plural second-person)
el sıkışmasalar (conditional plural third-person)
el sıkışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
el sıkışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
el sıkışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
el sıkışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
el sıkışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
el sıkışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
el sıkışmayayım (first-person optative singular)
el sıkışmayasın (optative second-person singular)
el sıkışmaya (optative singular third-person)
el sıkışmayalım (first-person optative plural)
el sıkışmayasınız (optative plural second-person)
el sıkışmayalar (optative plural third-person)
el sıkışmamaktayım (first-person progressive singular)
el sıkışmamaktasın (progressive second-person singular)
el sıkışmamakta (progressive singular third-person)
el sıkışmamaktayız (first-person plural progressive)
el sıkışmamaktasınız (plural progressive second-person)
el sıkışmamaktalar (plural progressive third-person)
el sıkışmamalıyım (first-person necessitative singular)
el sıkışmamalısın (necessitative second-person singular)
el sıkışmamalı (necessitative singular third-person)
el sıkışmamalıyız (first-person necessitative plural)
el sıkışmamalısınız (necessitative plural second-person)
el sıkışmamalılar (necessitative plural third-person)
el sıkışma (imperative second-person singular)
el sıkışmasın (imperative singular third-person)
el sıkışmayın (imperative plural second-person)
el sıkışmasınlar (imperative plural third-person)
el sıkışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
el sıkışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
el sıkışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
el sıkışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
el sıkışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
el sıkışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
el sıkışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
el sıkışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
el sıkışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
el sıkışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
el sıkışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
el sıkışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
el sıkışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
el sıkışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
el sıkışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
el sıkışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
el sıkışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
el sıkışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
el sıkışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
el sıkışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
el sıkışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
el sıkışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
el sıkışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
el sıkışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
el sıkışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
el sıkışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
el sıkışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
el sıkışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
el sıkışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
el sıkışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
el sıkışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
el sıkışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
el sıkışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
el sıkışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
el sıkışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
el sıkışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
el sıkışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
el sıkışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
el sıkışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
el sıkışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
el sıkışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
el sıkışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
el sıkışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
el sıkışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
el sıkışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
el sıkışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
el sıkışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
el sıkışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
el sıkışmasam mı? (conditional first-person singular)
el sıkışmasan mı? (conditional second-person singular)
el sıkışmasa mı? (conditional singular third-person)
el sıkışmasak mı? (conditional first-person plural)
el sıkışmasanız mı? (conditional plural second-person)
el sıkışmasalar mı? (conditional plural third-person)
el sıkışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
el sıkışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
el sıkışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
el sıkışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
el sıkışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
el sıkışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
el sıkışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
el sıkışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
el sıkışmamakta mı? (progressive singular third-person)
el sıkışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
el sıkışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
el sıkışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
el sıkışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
el sıkışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
el sıkışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
el sıkışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
el sıkışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
el sıkışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


kırmak

head

kırmak (third-person singular simple present kırar)

kırar (present singular third-person)
kırmak (infinitive)
kıran (imperfective impersonal participle)
kırmış (impersonal participle perfective)
kıracak (impersonal participle prospective)
kırdığım (non-prospective participle personal)
kırdığın (non-prospective participle personal)
kırdığı (non-prospective participle personal)
kırdığımız (non-prospective participle personal)
kırdığınız (non-prospective participle personal)
kırdıkları (non-prospective participle personal)
kıracağım (participle personal prospective)
kıracağın (participle personal prospective)
kıracağı (participle personal prospective)
kıracağımız (participle personal prospective)
kıracağınız (participle personal prospective)
kıracakları (participle personal prospective)
kırma (noun-from-verb)
kırış (adverbial)
kırarım (aorist first-person indicative present singular)
kırarsın (aorist indicative present second-person singular)
kırar (aorist indicative present singular third-person)
kırarız (aorist first-person indicative plural present)
kırarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırarlar (aorist indicative plural present third-person)
kırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırdım (first-person indicative past perfective singular)
kırdın (indicative past perfective second-person singular)
kırdı (indicative past perfective singular third-person)
kırdık (first-person indicative past perfective plural)
kırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kıracağım (first-person future indicative singular)
kıracaksın (future indicative second-person singular)
kıracak (future indicative singular third-person)
kıracağız (first-person future indicative plural)
kıracaksınız (future indicative plural second-person)
kıracaklar (future indicative plural third-person)
kırmışım (first-person inferential perfective singular)
kırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kırmış (inferential perfective singular third-person)
kırmışız (first-person inferential perfective plural)
kırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kırarmışım (aorist first-person inferential singular)
kırarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırarmış (aorist inferential singular third-person)
kırarmışız (aorist first-person inferential plural)
kırarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırarlarmış (or kırarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırsam (conditional first-person singular)
kırsan (conditional second-person singular)
kırsa (conditional singular third-person)
kırsak (conditional first-person plural)
kırsanız (conditional plural second-person)
kırsalar (conditional plural third-person)
kırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırayım (first-person optative singular)
kırasın (optative second-person singular)
kıra (optative singular third-person)
kıralım (first-person optative plural)
kırasınız (optative plural second-person)
kıralar (optative plural third-person)
kırmaktayım (first-person progressive singular)
kırmaktasın (progressive second-person singular)
kırmakta (progressive singular third-person)
kırmaktayız (first-person plural progressive)
kırmaktasınız (plural progressive second-person)
kırmaktalar (plural progressive third-person)
kırmalıyım (first-person necessitative singular)
kırmalısın (necessitative second-person singular)
kırmalı (necessitative singular third-person)
kırmalıyız (first-person necessitative plural)
kırmalısınız (necessitative plural second-person)
kırmalılar (necessitative plural third-person)
kır (imperative second-person singular)
kırsın (imperative singular third-person)
kırın (imperative plural second-person)
kırsınlar (imperative plural third-person)
kırar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kıracak mı? (future indicative singular third-person)
kıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırsam mı? (conditional first-person singular)
kırsan mı? (conditional second-person singular)
kırsa mı? (conditional singular third-person)
kırsak mı? (conditional first-person plural)
kırsanız mı? (conditional plural second-person)
kırsalar mı? (conditional plural third-person)
kırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kırmakta mı? (progressive singular third-person)
kırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kırmamak (infinitive negative)
kırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kırmamış (impersonal negative participle perfective)
kırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kırmama (negative noun-from-verb)
kırmayış (adverbial negative)
kırmam (aorist first-person indicative present singular)
kırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kırmayacağım (first-person future indicative singular)
kırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kırmayacak (future indicative singular third-person)
kırmayacağız (first-person future indicative plural)
kırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kırmamış (inferential perfective singular third-person)
kırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırmasam (conditional first-person singular)
kırmasan (conditional second-person singular)
kırmasa (conditional singular third-person)
kırmasak (conditional first-person plural)
kırmasanız (conditional plural second-person)
kırmasalar (conditional plural third-person)
kırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırmayayım (first-person optative singular)
kırmayasın (optative second-person singular)
kırmaya (optative singular third-person)
kırmayalım (first-person optative plural)
kırmayasınız (optative plural second-person)
kırmayalar (optative plural third-person)
kırmamaktayım (first-person progressive singular)
kırmamaktasın (progressive second-person singular)
kırmamakta (progressive singular third-person)
kırmamaktayız (first-person plural progressive)
kırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kırmamaktalar (plural progressive third-person)
kırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kırmamalısın (necessitative second-person singular)
kırmamalı (necessitative singular third-person)
kırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kırmamalılar (necessitative plural third-person)
kırma (imperative second-person singular)
kırmasın (imperative singular third-person)
kırmayın (imperative plural second-person)
kırmasınlar (imperative plural third-person)
kırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırmasam mı? (conditional first-person singular)
kırmasan mı? (conditional second-person singular)
kırmasa mı? (conditional singular third-person)
kırmasak mı? (conditional first-person plural)
kırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish قیرمق (kırmak, “to break”), from Proto-Turkic *kïr-.

inh+

Kedim vazomu kırdı.

Bugün sınav olduğunu farkettiğimde okulu kırmaya karar verdim.

When I realised there was a quiz today at school, I decided to skip school.


dinlenmek

head

dinlenmek (third-person singular simple present dinlenir)

dinlenir (present singular third-person)
dinlenmek (infinitive)
dinlenen (imperfective impersonal participle)
dinlenmiş (impersonal participle perfective)
dinlenecek (impersonal participle prospective)
dinlendiğim (non-prospective participle personal)
dinlendiğin (non-prospective participle personal)
dinlendiği (non-prospective participle personal)
dinlendiğimiz (non-prospective participle personal)
dinlendiğiniz (non-prospective participle personal)
dinlendikleri (non-prospective participle personal)
dinleneceğim (participle personal prospective)
dinleneceğin (participle personal prospective)
dinleneceği (participle personal prospective)
dinleneceğimiz (participle personal prospective)
dinleneceğiniz (participle personal prospective)
dinlenecekleri (participle personal prospective)
dinlenme (noun-from-verb)
dinleniş (adverbial)
dinlenirim (aorist first-person indicative present singular)
dinlenirsin (aorist indicative present second-person singular)
dinlenir (aorist indicative present singular third-person)
dinleniriz (aorist first-person indicative plural present)
dinlenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dinlenirler (aorist indicative plural present third-person)
dinleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dinleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dinleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
dinleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dinleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dinleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dinlendim (first-person indicative past perfective singular)
dinlendin (indicative past perfective second-person singular)
dinlendi (indicative past perfective singular third-person)
dinlendik (first-person indicative past perfective plural)
dinlendiniz (indicative past perfective plural second-person)
dinlendiler (indicative past perfective plural third-person)
dinleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dinleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dinleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dinleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dinleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dinleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dinleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dinleneceğim (first-person future indicative singular)
dinleneceksin (future indicative second-person singular)
dinlenecek (future indicative singular third-person)
dinleneceğiz (first-person future indicative plural)
dinleneceksiniz (future indicative plural second-person)
dinlenecekler (future indicative plural third-person)
dinlenmişim (first-person inferential perfective singular)
dinlenmişsin (inferential perfective second-person singular)
dinlenmiş (inferential perfective singular third-person)
dinlenmişiz (first-person inferential perfective plural)
dinlenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dinlenmişler (inferential perfective plural third-person)
dinlenirmişim (aorist first-person inferential singular)
dinlenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
dinlenirmiş (aorist inferential singular third-person)
dinlenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
dinlenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dinlenirlermiş (or dinlenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
dinleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dinleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dinleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dinleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dinleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dinleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dinlensem (conditional first-person singular)
dinlensen (conditional second-person singular)
dinlense (conditional singular third-person)
dinlensek (conditional first-person plural)
dinlenseniz (conditional plural second-person)
dinlenseler (conditional plural third-person)
dinlenseydim (conditional first-person perfective singular)
dinlenseydin (conditional perfective second-person singular)
dinlenseydi (conditional perfective singular third-person)
dinlenseydik (conditional first-person perfective plural)
dinlenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dinlenseydiler (conditional perfective plural third-person)
dinleneyim (first-person optative singular)
dinlenesin (optative second-person singular)
dinlene (optative singular third-person)
dinlenelim (first-person optative plural)
dinlenesiniz (optative plural second-person)
dinleneler (optative plural third-person)
dinlenmekteyim (first-person progressive singular)
dinlenmektesin (progressive second-person singular)
dinlenmekte (progressive singular third-person)
dinlenmekteyiz (first-person plural progressive)
dinlenmektesiniz (plural progressive second-person)
dinlenmekteler (plural progressive third-person)
dinlenmeliyim (first-person necessitative singular)
dinlenmelisin (necessitative second-person singular)
dinlenmeli (necessitative singular third-person)
dinlenmeliyiz (first-person necessitative plural)
dinlenmelisiniz (necessitative plural second-person)
dinlenmeliler (necessitative plural third-person)
dinlen (imperative second-person singular)
dinlensin (imperative singular third-person)
dinlenin (imperative plural second-person)
dinlensinler (imperative plural third-person)
dinlenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dinlenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
dinlenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
dinlenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dinlenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dinlenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dinleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dinleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dinleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dinleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dinleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dinleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dinlendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dinlendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dinlendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dinlendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dinlendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dinlendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dinleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dinleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dinleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dinleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dinleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dinleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dinlenecek miyim? (first-person future indicative singular)
dinlenecek misin? (future indicative second-person singular)
dinlenecek mi? (future indicative singular third-person)
dinlenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dinlenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dinlenecekler mi? (future indicative plural third-person)
dinlenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dinlenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dinlenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dinlenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dinlenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dinlenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dinlenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dinlenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dinlenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dinlenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dinlenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dinlenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dinleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dinleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dinleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dinleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dinleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dinleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dinlensem mi? (conditional first-person singular)
dinlensen mi? (conditional second-person singular)
dinlense mi? (conditional singular third-person)
dinlensek mi? (conditional first-person plural)
dinlenseniz mi? (conditional plural second-person)
dinlenseler mi? (conditional plural third-person)
dinlense miydim? (conditional first-person perfective singular)
dinlense miydin? (conditional perfective second-person singular)
dinlense miydi? (conditional perfective singular third-person)
dinlense miydik? (conditional first-person perfective plural)
dinlense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dinlenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dinlenmekte miyim? (first-person progressive singular)
dinlenmekte misin? (progressive second-person singular)
dinlenmekte mi? (progressive singular third-person)
dinlenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dinlenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dinlenmekteler mi? (plural progressive third-person)
dinlenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dinlenmeli misin? (necessitative second-person singular)
dinlenmeli mi? (necessitative singular third-person)
dinlenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dinlenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dinlenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dinlenmemek (infinitive negative)
dinlenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dinlenmemiş (impersonal negative participle perfective)
dinlenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dinlenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dinlenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dinlenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dinlenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dinlenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dinlenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dinlenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dinlenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dinlenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dinlenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dinlenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dinlenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dinlenmeme (negative noun-from-verb)
dinlenmeyiş (adverbial negative)
dinlenmem (aorist first-person indicative present singular)
dinlenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dinlenmez (aorist indicative present singular third-person)
dinlenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dinlenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dinlenmezler (aorist indicative plural present third-person)
dinlenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dinlenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dinlenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dinlenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dinlenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dinlenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dinlenmedim (first-person indicative past perfective singular)
dinlenmedin (indicative past perfective second-person singular)
dinlenmedi (indicative past perfective singular third-person)
dinlenmedik (first-person indicative past perfective plural)
dinlenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dinlenmediler (indicative past perfective plural third-person)
dinlenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dinlenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dinlenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dinlenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dinlenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dinlenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dinlenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dinlenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dinlenmeyecek (future indicative singular third-person)
dinlenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dinlenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dinlenmeyecekler (future indicative plural third-person)
dinlenmemişim (first-person inferential perfective singular)
dinlenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dinlenmemiş (inferential perfective singular third-person)
dinlenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dinlenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dinlenmemişler (inferential perfective plural third-person)
dinlenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dinlenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dinlenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dinlenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dinlenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dinlenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dinlenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dinlenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dinlenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dinlenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dinlenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dinlenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dinlenmesem (conditional first-person singular)
dinlenmesen (conditional second-person singular)
dinlenmese (conditional singular third-person)
dinlenmesek (conditional first-person plural)
dinlenmeseniz (conditional plural second-person)
dinlenmeseler (conditional plural third-person)
dinlenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dinlenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dinlenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dinlenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dinlenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dinlenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dinlenmeyeyim (first-person optative singular)
dinlenmeyesin (optative second-person singular)
dinlenmeye (optative singular third-person)
dinlenmeyelim (first-person optative plural)
dinlenmeyesiniz (optative plural second-person)
dinlenmeyeler (optative plural third-person)
dinlenmemekteyim (first-person progressive singular)
dinlenmemektesin (progressive second-person singular)
dinlenmemekte (progressive singular third-person)
dinlenmemekteyiz (first-person plural progressive)
dinlenmemektesiniz (plural progressive second-person)
dinlenmemekteler (plural progressive third-person)
dinlenmemeliyim (first-person necessitative singular)
dinlenmemelisin (necessitative second-person singular)
dinlenmemeli (necessitative singular third-person)
dinlenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dinlenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dinlenmemeliler (necessitative plural third-person)
dinlenme (imperative second-person singular)
dinlenmesin (imperative singular third-person)
dinlenmeyin (imperative plural second-person)
dinlenmesinler (imperative plural third-person)
dinlenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dinlenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dinlenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dinlenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dinlenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dinlenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dinlenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dinlenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dinlenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dinlenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dinlenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dinlenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dinlenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dinlenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dinlenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dinlenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dinlenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dinlenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dinlenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dinlenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dinlenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dinlenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dinlenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dinlenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dinlenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dinlenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dinlenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dinlenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dinlenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dinlenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dinlenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dinlenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dinlenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dinlenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dinlenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dinlenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dinlenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dinlenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dinlenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dinlenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dinlenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dinlenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dinlenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dinlenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dinlenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dinlenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dinlenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dinlenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dinlenmesem mi? (conditional first-person singular)
dinlenmesen mi? (conditional second-person singular)
dinlenmese mi? (conditional singular third-person)
dinlenmesek mi? (conditional first-person plural)
dinlenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dinlenmeseler mi? (conditional plural third-person)
dinlenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dinlenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dinlenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dinlenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dinlenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dinlenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dinlenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dinlenmemekte misin? (progressive second-person singular)
dinlenmemekte mi? (progressive singular third-person)
dinlenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dinlenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dinlenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dinlenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dinlenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dinlenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dinlenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dinlenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dinlenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Cognate with Old Turkic [script needed] (tın), from Proto-Turkic *dï̄n + -lan. Related to Turkish dinç but unrelated to dinlemek.
Turkish tin was revived by the Turkish Language Association (TDK) through Kashgar's Divan-i Lugati't-Türk to replace the Arabic borrowing ruh first time in 1934. Revival includes initial-t, while its Turkish cognates include initial-d.


dinlenmek

dinlenir (present singular third-person)