sahip olmak

sahip olmak (third-person singular simple present sahip olur)

sahip olur (present singular third-person)
sahip olmak (infinitive)
sahip olan (imperfective impersonal participle)
sahip olmuş (impersonal participle perfective)
sahip olacak (impersonal participle prospective)
sahip olduğum (non-prospective participle personal)
sahip olduğun (non-prospective participle personal)
sahip olduğu (non-prospective participle personal)
sahip olduğumuz (non-prospective participle personal)
sahip olduğunuz (non-prospective participle personal)
sahip oldukları (non-prospective participle personal)
sahip olacağım (participle personal prospective)
sahip olacağın (participle personal prospective)
sahip olacağı (participle personal prospective)
sahip olacağımız (participle personal prospective)
sahip olacağınız (participle personal prospective)
sahip olacakları (participle personal prospective)
sahip olma (noun-from-verb)
sahip oluş (adverbial)
sahip olurum (aorist first-person indicative present singular)
sahip olursun (aorist indicative present second-person singular)
sahip olur (aorist indicative present singular third-person)
sahip oluruz (aorist first-person indicative plural present)
sahip olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
sahip olurlar (aorist indicative plural present third-person)
sahip oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sahip oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sahip oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
sahip oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sahip oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sahip oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sahip oldum (first-person indicative past perfective singular)
sahip oldun (indicative past perfective second-person singular)
sahip oldu (indicative past perfective singular third-person)
sahip olduk (first-person indicative past perfective plural)
sahip oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
sahip oldular (indicative past perfective plural third-person)
sahip oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sahip oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sahip oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sahip oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sahip oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sahip oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sahip oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sahip olacağım (first-person future indicative singular)
sahip olacaksın (future indicative second-person singular)
sahip olacak (future indicative singular third-person)
sahip olacağız (first-person future indicative plural)
sahip olacaksınız (future indicative plural second-person)
sahip olacaklar (future indicative plural third-person)
sahip olmuşum (first-person inferential perfective singular)
sahip olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
sahip olmuş (inferential perfective singular third-person)
sahip olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
sahip olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
sahip olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
sahip olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
sahip olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
sahip olurmuş (aorist inferential singular third-person)
sahip olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
sahip olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
sahip olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or sahip olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
sahip oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sahip oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sahip oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sahip oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sahip oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sahip oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sahip olsam (conditional first-person singular)
sahip olsan (conditional second-person singular)
sahip olsa (conditional singular third-person)
sahip olsak (conditional first-person plural)
sahip olsanız (conditional plural second-person)
sahip olsalar (conditional plural third-person)
sahip olsaydım (conditional first-person perfective singular)
sahip olsaydın (conditional perfective second-person singular)
sahip olsaydı (conditional perfective singular third-person)
sahip olsaydık (conditional first-person perfective plural)
sahip olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sahip olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sahip olayım (first-person optative singular)
sahip olasın (optative second-person singular)
sahip ola (optative singular third-person)
sahip olalım (first-person optative plural)
sahip olasınız (optative plural second-person)
sahip olalar (optative plural third-person)
sahip olmaktayım (first-person progressive singular)
sahip olmaktasın (progressive second-person singular)
sahip olmakta (progressive singular third-person)
sahip olmaktayız (first-person plural progressive)
sahip olmaktasınız (plural progressive second-person)
sahip olmaktalar (plural progressive third-person)
sahip olmalıyım (first-person necessitative singular)
sahip olmalısın (necessitative second-person singular)
sahip olmalı (necessitative singular third-person)
sahip olmalıyız (first-person necessitative plural)
sahip olmalısınız (necessitative plural second-person)
sahip olmalılar (necessitative plural third-person)
sahip ol (imperative second-person singular)
sahip olsun (imperative singular third-person)
sahip olun (imperative plural second-person)
sahip olsunlar (imperative plural third-person)
sahip olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
sahip olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
sahip olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
sahip olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
sahip olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
sahip olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sahip oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sahip oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sahip oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sahip oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sahip oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sahip oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sahip oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
sahip oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
sahip oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
sahip olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
sahip oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
sahip oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
sahip oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sahip oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sahip oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sahip oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sahip oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sahip oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sahip olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sahip olacak mısın? (future indicative second-person singular)
sahip olacak mı? (future indicative singular third-person)
sahip olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sahip olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sahip olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sahip olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
sahip olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
sahip olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
sahip olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
sahip olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
sahip olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sahip olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
sahip olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
sahip olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
sahip olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
sahip olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
sahip olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sahip oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sahip oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sahip oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sahip oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sahip oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sahip oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sahip olsam mı? (conditional first-person singular)
sahip olsan mı? (conditional second-person singular)
sahip olsa mı? (conditional singular third-person)
sahip olsak mı? (conditional first-person plural)
sahip olsanız mı? (conditional plural second-person)
sahip olsalar mı? (conditional plural third-person)
sahip olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sahip olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sahip olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sahip olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sahip olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sahip olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sahip olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sahip olmakta mısın? (progressive second-person singular)
sahip olmakta mı? (progressive singular third-person)
sahip olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sahip olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sahip olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sahip olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sahip olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sahip olmalı mı? (necessitative singular third-person)
sahip olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sahip olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sahip olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sahip olmamak (infinitive negative)
sahip olmayan (imperfective impersonal negative participle)
sahip olmamış (impersonal negative participle perfective)
sahip olmayacak (impersonal negative participle prospective)
sahip olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sahip olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sahip olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sahip olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sahip olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sahip olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sahip olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sahip olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sahip olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sahip olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sahip olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sahip olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sahip olmama (negative noun-from-verb)
sahip olmayuş (adverbial negative)
sahip olmam (aorist first-person indicative present singular)
sahip olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sahip olmaz (aorist indicative present singular third-person)
sahip olmayız (aorist first-person indicative plural present)
sahip olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sahip olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sahip olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sahip olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sahip olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
sahip olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sahip olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sahip olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sahip olmadım (first-person indicative past perfective singular)
sahip olmadın (indicative past perfective second-person singular)
sahip olmadı (indicative past perfective singular third-person)
sahip olmadık (first-person indicative past perfective plural)
sahip olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sahip olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sahip olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sahip olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sahip olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sahip olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sahip olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sahip olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sahip olmayacağım (first-person future indicative singular)
sahip olmayacaksın (future indicative second-person singular)
sahip olmayacak (future indicative singular third-person)
sahip olmayacağız (first-person future indicative plural)
sahip olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sahip olmayacaklar (future indicative plural third-person)
sahip olmamışım (first-person inferential perfective singular)
sahip olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sahip olmamış (inferential perfective singular third-person)
sahip olmamışız (first-person inferential perfective plural)
sahip olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sahip olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sahip olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sahip olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sahip olmazmış (aorist inferential singular third-person)
sahip olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sahip olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sahip olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sahip olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sahip olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sahip olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sahip olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sahip olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sahip olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sahip olmasam (conditional first-person singular)
sahip olmasan (conditional second-person singular)
sahip olmasa (conditional singular third-person)
sahip olmasak (conditional first-person plural)
sahip olmasanız (conditional plural second-person)
sahip olmasalar (conditional plural third-person)
sahip olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sahip olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sahip olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sahip olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sahip olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sahip olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sahip olmayayım (first-person optative singular)
sahip olmayasın (optative second-person singular)
sahip olmaya (optative singular third-person)
sahip olmayalım (first-person optative plural)
sahip olmayasınız (optative plural second-person)
sahip olmayalar (optative plural third-person)
sahip olmamaktayım (first-person progressive singular)
sahip olmamaktasın (progressive second-person singular)
sahip olmamakta (progressive singular third-person)
sahip olmamaktayız (first-person plural progressive)
sahip olmamaktasınız (plural progressive second-person)
sahip olmamaktalar (plural progressive third-person)
sahip olmamalıyım (first-person necessitative singular)
sahip olmamalısın (necessitative second-person singular)
sahip olmamalı (necessitative singular third-person)
sahip olmamalıyız (first-person necessitative plural)
sahip olmamalısınız (necessitative plural second-person)
sahip olmamalılar (necessitative plural third-person)
sahip olma (imperative second-person singular)
sahip olmasın (imperative singular third-person)
sahip olmayın (imperative plural second-person)
sahip olmasınlar (imperative plural third-person)
sahip olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sahip olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sahip olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sahip olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sahip olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sahip olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sahip olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sahip olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sahip olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sahip olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sahip olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sahip olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sahip olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sahip olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sahip olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sahip olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sahip olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sahip olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sahip olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sahip olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sahip olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sahip olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sahip olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sahip olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sahip olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sahip olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sahip olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sahip olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sahip olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sahip olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sahip olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sahip olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sahip olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sahip olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sahip olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sahip olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sahip olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sahip olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sahip olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sahip olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sahip olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sahip olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sahip olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sahip olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sahip olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sahip olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sahip olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sahip olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sahip olmasam mı? (conditional first-person singular)
sahip olmasan mı? (conditional second-person singular)
sahip olmasa mı? (conditional singular third-person)
sahip olmasak mı? (conditional first-person plural)
sahip olmasanız mı? (conditional plural second-person)
sahip olmasalar mı? (conditional plural third-person)
sahip olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sahip olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sahip olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sahip olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sahip olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sahip olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sahip olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sahip olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sahip olmamakta mı? (progressive singular third-person)
sahip olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sahip olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sahip olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sahip olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sahip olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sahip olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sahip olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sahip olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sahip olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

sahip oluyorlardı (or sahip oluyordular)

Murat yeni bir arabaya sahip oldu.

Used other than figuratively or idiomatically: see sahip, olmak.

Teorik fizikçi olmak için matematik bilimlerine sahip olmak lazımdır.

To become a theoretical physicist, it is necessary to master the mathematical sciences.

to master (control, subdue, become proficient)


patla

second-person singular imperative of patlamak


danışmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

danıştığımız

danıştığınız

danışırmışım

danışırmışız

danışmak (infinitive)
danışan (imperfective impersonal participle)
danışmış (impersonal participle perfective)
danışacak (impersonal participle prospective)
danıştığım (non-prospective participle personal)
danıştığın (non-prospective participle personal)
danıştığı (non-prospective participle personal)
danıştığımız (non-prospective participle personal)
danıştığınız (non-prospective participle personal)
danıştıkları (non-prospective participle personal)
danışacağım (participle personal prospective)
danışacağın (participle personal prospective)
danışacağı (participle personal prospective)
danışacağımız (participle personal prospective)
danışacağınız (participle personal prospective)
danışacakları (participle personal prospective)
danışma (noun-from-verb)
danışış (adverbial)
danışırım (aorist first-person indicative present singular)
danışırsın (aorist indicative present second-person singular)
danışır (aorist indicative present singular third-person)
danışırız (aorist first-person indicative plural present)
danışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
danışırlar (aorist indicative plural present third-person)
danışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
danışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
danışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
danışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
danışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
danışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
danıştım (first-person indicative past perfective singular)
danıştın (indicative past perfective second-person singular)
danıştı (indicative past perfective singular third-person)
danıştık (first-person indicative past perfective plural)
danıştınız (indicative past perfective plural second-person)
danıştılar (indicative past perfective plural third-person)
danışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
danışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
danışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
danışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
danışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
danışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or danışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
danışacağım (first-person future indicative singular)
danışacaksın (future indicative second-person singular)
danışacak (future indicative singular third-person)
danışacağız (first-person future indicative plural)
danışacaksınız (future indicative plural second-person)
danışacaklar (future indicative plural third-person)
danışmışım (first-person inferential perfective singular)
danışmışsın (inferential perfective second-person singular)
danışmış (inferential perfective singular third-person)
danışmışız (first-person inferential perfective plural)
danışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
danışmışlar (inferential perfective plural third-person)
danışırmışım (aorist first-person inferential singular)
danışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
danışırmış (aorist inferential singular third-person)
danışırmışız (aorist first-person inferential plural)
danışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
danışırlarmış (or danışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
danışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
danışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
danışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
danışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
danışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
danışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
danışsam (conditional first-person singular)
danışsan (conditional second-person singular)
danışsa (conditional singular third-person)
danışsak (conditional first-person plural)
danışsanız (conditional plural second-person)
danışsalar (conditional plural third-person)
danışsaydım (conditional first-person perfective singular)
danışsaydın (conditional perfective second-person singular)
danışsaydı (conditional perfective singular third-person)
danışsaydık (conditional first-person perfective plural)
danışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
danışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
danışayım (first-person optative singular)
danışasın (optative second-person singular)
danışa (optative singular third-person)
danışalım (first-person optative plural)
danışasınız (optative plural second-person)
danışalar (optative plural third-person)
danışmaktayım (first-person progressive singular)
danışmaktasın (progressive second-person singular)
danışmakta (progressive singular third-person)
danışmaktayız (first-person plural progressive)
danışmaktasınız (plural progressive second-person)
danışmaktalar (plural progressive third-person)
danışmalıyım (first-person necessitative singular)
danışmalısın (necessitative second-person singular)
danışmalı (necessitative singular third-person)
danışmalıyız (first-person necessitative plural)
danışmalısınız (necessitative plural second-person)
danışmalılar (necessitative plural third-person)
danış (imperative second-person singular)
danışsın (imperative singular third-person)
danışın (imperative plural second-person)
danışsınlar (imperative plural third-person)
danışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
danışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
danışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
danışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
danışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
danışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
danışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
danışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
danışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
danışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
danışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
danışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
danıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
danıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
danıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
danıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
danıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
danıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
danışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
danışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
danışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
danışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
danışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
danışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
danışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
danışacak mısın? (future indicative second-person singular)
danışacak mı? (future indicative singular third-person)
danışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
danışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
danışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
danışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
danışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
danışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
danışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
danışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
danışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
danışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
danışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
danışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
danışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
danışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
danışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
danışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
danışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
danışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
danışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
danışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
danışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
danışsam mı? (conditional first-person singular)
danışsan mı? (conditional second-person singular)
danışsa mı? (conditional singular third-person)
danışsak mı? (conditional first-person plural)
danışsanız mı? (conditional plural second-person)
danışsalar mı? (conditional plural third-person)
danışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
danışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
danışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
danışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
danışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
danışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
danışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
danışmakta mısın? (progressive second-person singular)
danışmakta mı? (progressive singular third-person)
danışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
danışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
danışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
danışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
danışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
danışmalı mı? (necessitative singular third-person)
danışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
danışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
danışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
danışmamak (infinitive negative)
danışmayan (imperfective impersonal negative participle)
danışmamış (impersonal negative participle perfective)
danışmayacak (impersonal negative participle prospective)
danışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
danışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
danışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
danışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
danışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
danışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
danışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
danışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
danışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
danışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
danışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
danışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
danışmama (negative noun-from-verb)
danışmayış (adverbial negative)
danışmam (aorist first-person indicative present singular)
danışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
danışmaz (aorist indicative present singular third-person)
danışmayız (aorist first-person indicative plural present)
danışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
danışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
danışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
danışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
danışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
danışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
danışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
danışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
danışmadım (first-person indicative past perfective singular)
danışmadın (indicative past perfective second-person singular)
danışmadı (indicative past perfective singular third-person)
danışmadık (first-person indicative past perfective plural)
danışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
danışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
danışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
danışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
danışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
danışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
danışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
danışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
danışmayacağım (first-person future indicative singular)
danışmayacaksın (future indicative second-person singular)
danışmayacak (future indicative singular third-person)
danışmayacağız (first-person future indicative plural)
danışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
danışmayacaklar (future indicative plural third-person)
danışmamışım (first-person inferential perfective singular)
danışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
danışmamış (inferential perfective singular third-person)
danışmamışız (first-person inferential perfective plural)
danışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
danışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
danışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
danışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
danışmazmış (aorist inferential singular third-person)
danışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
danışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
danışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
danışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
danışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
danışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
danışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
danışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
danışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
danışmasam (conditional first-person singular)
danışmasan (conditional second-person singular)
danışmasa (conditional singular third-person)
danışmasak (conditional first-person plural)
danışmasanız (conditional plural second-person)
danışmasalar (conditional plural third-person)
danışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
danışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
danışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
danışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
danışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
danışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
danışmayayım (first-person optative singular)
danışmayasın (optative second-person singular)
danışmaya (optative singular third-person)
danışmayalım (first-person optative plural)
danışmayasınız (optative plural second-person)
danışmayalar (optative plural third-person)
danışmamaktayım (first-person progressive singular)
danışmamaktasın (progressive second-person singular)
danışmamakta (progressive singular third-person)
danışmamaktayız (first-person plural progressive)
danışmamaktasınız (plural progressive second-person)
danışmamaktalar (plural progressive third-person)
danışmamalıyım (first-person necessitative singular)
danışmamalısın (necessitative second-person singular)
danışmamalı (necessitative singular third-person)
danışmamalıyız (first-person necessitative plural)
danışmamalısınız (necessitative plural second-person)
danışmamalılar (necessitative plural third-person)
danışma (imperative second-person singular)
danışmasın (imperative singular third-person)
danışmayın (imperative plural second-person)
danışmasınlar (imperative plural third-person)
danışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
danışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
danışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
danışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
danışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
danışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
danışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
danışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
danışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
danışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
danışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
danışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
danışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
danışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
danışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
danışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
danışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
danışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
danışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
danışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
danışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
danışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
danışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
danışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
danışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
danışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
danışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
danışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
danışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
danışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
danışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
danışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
danışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
danışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
danışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
danışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
danışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
danışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
danışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
danışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
danışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
danışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
danışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
danışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
danışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
danışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
danışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
danışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
danışmasam mı? (conditional first-person singular)
danışmasan mı? (conditional second-person singular)
danışmasa mı? (conditional singular third-person)
danışmasak mı? (conditional first-person plural)
danışmasanız mı? (conditional plural second-person)
danışmasalar mı? (conditional plural third-person)
danışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
danışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
danışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
danışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
danışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
danışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
danışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
danışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
danışmamakta mı? (progressive singular third-person)
danışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
danışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
danışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
danışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
danışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
danışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
danışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
danışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
danışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طانشمق (danışmak), ultimately from Proto-Turkic *tạnu- (“to get to know”), whence Turkish tanı- (“to know, recognize”). Doublet of tanışmak.


tercih etmek

head

tercih etmek (third-person singular simple present tercih eder)

tercih eder (present singular third-person)
tercih etmek (infinitive)
tercih eden (imperfective impersonal participle)
tercih etmiş (impersonal participle perfective)
tercih edecek (impersonal participle prospective)
tercih ettiğim (non-prospective participle personal)
tercih ettiğin (non-prospective participle personal)
tercih ettiği (non-prospective participle personal)
tercih ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tercih ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tercih ettikleri (non-prospective participle personal)
tercih edeceğim (participle personal prospective)
tercih edeceğin (participle personal prospective)
tercih edeceği (participle personal prospective)
tercih edeceğimiz (participle personal prospective)
tercih edeceğiniz (participle personal prospective)
tercih edecekleri (participle personal prospective)
tercih etme (noun-from-verb)
tercih ediş (adverbial)
tercih ederim (aorist first-person indicative present singular)
tercih edersin (aorist indicative present second-person singular)
tercih eder (aorist indicative present singular third-person)
tercih ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tercih edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tercih ederler (aorist indicative plural present third-person)
tercih ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tercih ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tercih ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tercih ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tercih ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tercih ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tercih ettim (first-person indicative past perfective singular)
tercih ettin (indicative past perfective second-person singular)
tercih etti (indicative past perfective singular third-person)
tercih ettik (first-person indicative past perfective plural)
tercih ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tercih ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tercih ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tercih ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tercih ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tercih ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tercih ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tercih ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tercih ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tercih edeceğim (first-person future indicative singular)
tercih edeceksin (future indicative second-person singular)
tercih edecek (future indicative singular third-person)
tercih edeceğiz (first-person future indicative plural)
tercih edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tercih edecekler (future indicative plural third-person)
tercih etmişim (first-person inferential perfective singular)
tercih etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tercih etmiş (inferential perfective singular third-person)
tercih etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tercih etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tercih etmişler (inferential perfective plural third-person)
tercih edermişim (aorist first-person inferential singular)
tercih edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tercih edermiş (aorist inferential singular third-person)
tercih edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tercih edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tercih ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tercih edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tercih ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tercih ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tercih ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tercih ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tercih ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tercih ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tercih etsem (conditional first-person singular)
tercih etsen (conditional second-person singular)
tercih etse (conditional singular third-person)
tercih etsek (conditional first-person plural)
tercih etseniz (conditional plural second-person)
tercih etseler (conditional plural third-person)
tercih etseydim (conditional first-person perfective singular)
tercih etseydin (conditional perfective second-person singular)
tercih etseydi (conditional perfective singular third-person)
tercih etseydik (conditional first-person perfective plural)
tercih etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tercih etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tercih edeyim (first-person optative singular)
tercih edesin (optative second-person singular)
tercih ede (optative singular third-person)
tercih edelim (first-person optative plural)
tercih edesiniz (optative plural second-person)
tercih edeler (optative plural third-person)
tercih etmekteyim (first-person progressive singular)
tercih etmektesin (progressive second-person singular)
tercih etmekte (progressive singular third-person)
tercih etmekteyiz (first-person plural progressive)
tercih etmektesiniz (plural progressive second-person)
tercih etmekteler (plural progressive third-person)
tercih etmeliyim (first-person necessitative singular)
tercih etmelisin (necessitative second-person singular)
tercih etmeli (necessitative singular third-person)
tercih etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tercih etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tercih etmeliler (necessitative plural third-person)
tercih et (imperative second-person singular)
tercih etsin (imperative singular third-person)
tercih edin (imperative plural second-person)
or tercih ediniz (imperative plural second-person)
tercih etsinler (imperative plural third-person)
tercih eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tercih eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tercih eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tercih eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tercih eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tercih ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tercih ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tercih ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tercih ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tercih ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tercih ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tercih ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tercih ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tercih ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tercih etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tercih ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tercih ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tercih ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tercih ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tercih ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tercih ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tercih ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tercih ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tercih ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tercih edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tercih edecek misin? (future indicative second-person singular)
tercih edecek mi? (future indicative singular third-person)
tercih edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tercih edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tercih edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tercih etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tercih etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tercih etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tercih etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tercih etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tercih etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tercih eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tercih eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tercih eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tercih eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tercih eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tercih ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tercih ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tercih ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tercih ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tercih ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tercih ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tercih ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tercih etsem mi? (conditional first-person singular)
tercih etsen mi? (conditional second-person singular)
tercih etse mi? (conditional singular third-person)
tercih etsek mi? (conditional first-person plural)
tercih etseniz mi? (conditional plural second-person)
tercih etseler mi? (conditional plural third-person)
tercih etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tercih etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tercih etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tercih etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tercih etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tercih etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tercih etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tercih etmekte misin? (progressive second-person singular)
tercih etmekte mi? (progressive singular third-person)
tercih etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tercih etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tercih etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tercih etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tercih etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tercih etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tercih etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tercih etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tercih etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tercih etmemek (infinitive negative)
tercih etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tercih etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tercih etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tercih etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tercih etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tercih etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tercih etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tercih etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tercih etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tercih etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tercih etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tercih etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tercih etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tercih etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tercih etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tercih etmeme (negative noun-from-verb)
tercih etmeyiş (adverbial negative)
tercih etmem (aorist first-person indicative present singular)
tercih etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tercih etmez (aorist indicative present singular third-person)
tercih etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tercih etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tercih etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tercih etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tercih etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tercih etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tercih etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tercih etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tercih etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tercih etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tercih etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tercih etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tercih etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tercih etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tercih etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tercih etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tercih etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tercih etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tercih etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tercih etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tercih etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tercih etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tercih etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tercih etmeyecek (future indicative singular third-person)
tercih etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tercih etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tercih etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tercih etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tercih etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tercih etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tercih etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tercih etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tercih etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tercih etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tercih etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tercih etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tercih etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tercih etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tercih etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tercih etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tercih etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tercih etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tercih etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tercih etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tercih etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tercih etmesem (conditional first-person singular)
tercih etmesen (conditional second-person singular)
tercih etmese (conditional singular third-person)
tercih etmesek (conditional first-person plural)
tercih etmeseniz (conditional plural second-person)
tercih etmeseler (conditional plural third-person)
tercih etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tercih etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tercih etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tercih etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tercih etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tercih etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tercih etmeyeyim (first-person optative singular)
tercih etmeyesin (optative second-person singular)
tercih etmeye (optative singular third-person)
tercih etmeyelim (first-person optative plural)
tercih etmeyesiniz (optative plural second-person)
tercih etmeyeler (optative plural third-person)
tercih etmemekteyim (first-person progressive singular)
tercih etmemektesin (progressive second-person singular)
tercih etmemekte (progressive singular third-person)
tercih etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tercih etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tercih etmemekteler (plural progressive third-person)
tercih etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tercih etmemelisin (necessitative second-person singular)
tercih etmemeli (necessitative singular third-person)
tercih etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tercih etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tercih etmemeliler (necessitative plural third-person)
tercih etme (imperative second-person singular)
tercih etmesin (imperative singular third-person)
tercih etmeyin (imperative plural second-person)
or tercih etmeyiniz (imperative plural second-person)
tercih etmesinler (imperative plural third-person)
tercih etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tercih etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tercih etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tercih etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tercih etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tercih etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tercih etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tercih etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tercih etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tercih etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tercih etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tercih etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tercih etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tercih etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tercih etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tercih etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tercih etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tercih etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tercih etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tercih etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tercih etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tercih etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tercih etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tercih etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tercih etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tercih etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tercih etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tercih etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tercih etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tercih etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tercih etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tercih etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tercih etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tercih etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tercih etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tercih etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tercih etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tercih etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tercih etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tercih etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tercih etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tercih etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tercih etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tercih etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tercih etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tercih etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tercih etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tercih etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tercih etmesem mi? (conditional first-person singular)
tercih etmesen mi? (conditional second-person singular)
tercih etmese mi? (conditional singular third-person)
tercih etmesek mi? (conditional first-person plural)
tercih etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tercih etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tercih etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tercih etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tercih etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tercih etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tercih etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tercih etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tercih etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tercih etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tercih etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tercih etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tercih etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tercih etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tercih etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tercih etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tercih etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tercih etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tercih etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tercih etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tercih ediyorlardı (or tercih ediyordular)

tercih ederlermiş (or tercih edermişlar)

From Arabic تَرْجِيح (tarjīḥ); and Ottoman Turkish ایتمك, ultimately from Proto-Turkic *ēt-. Cognate with Old Turkic 𐰃𐱅 (et-, “to make”), Azerbaijani etmək, etc.


miyavlamak

head

miyavlamak (third-person singular simple present miyavlar)

miyavlar (present singular third-person)
miyavlamak (infinitive)
miyavlayan (imperfective impersonal participle)
miyavlamış (impersonal participle perfective)
miyavlayacak (impersonal participle prospective)
miyavladığım (non-prospective participle personal)
miyavladığın (non-prospective participle personal)
miyavladığı (non-prospective participle personal)
miyavladığımız (non-prospective participle personal)
miyavladığınız (non-prospective participle personal)
miyavladıkları (non-prospective participle personal)
miyavlayacağım (participle personal prospective)
miyavlayacağın (participle personal prospective)
miyavlayacağı (participle personal prospective)
miyavlayacağımız (participle personal prospective)
miyavlayacağınız (participle personal prospective)
miyavlayacakları (participle personal prospective)
miyavlama (noun-from-verb)
miyavlayış (adverbial)
miyavlarım (aorist first-person indicative present singular)
miyavlarsın (aorist indicative present second-person singular)
miyavlar (aorist indicative present singular third-person)
miyavlarız (aorist first-person indicative plural present)
miyavlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
miyavlarlar (aorist indicative plural present third-person)
miyavlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
miyavlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
miyavlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
miyavlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
miyavlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
miyavlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
miyavladım (first-person indicative past perfective singular)
miyavladın (indicative past perfective second-person singular)
miyavladı (indicative past perfective singular third-person)
miyavladık (first-person indicative past perfective plural)
miyavladınız (indicative past perfective plural second-person)
miyavladılar (indicative past perfective plural third-person)
miyavlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
miyavlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
miyavlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
miyavlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
miyavlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
miyavlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
miyavlayacağım (first-person future indicative singular)
miyavlayacaksın (future indicative second-person singular)
miyavlayacak (future indicative singular third-person)
miyavlayacağız (first-person future indicative plural)
miyavlayacaksınız (future indicative plural second-person)
miyavlayacaklar (future indicative plural third-person)
miyavlamışım (first-person inferential perfective singular)
miyavlamışsın (inferential perfective second-person singular)
miyavlamış (inferential perfective singular third-person)
miyavlamışız (first-person inferential perfective plural)
miyavlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
miyavlamışlar (inferential perfective plural third-person)
miyavlarmışım (aorist first-person inferential singular)
miyavlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
miyavlarmış (aorist inferential singular third-person)
miyavlarmışız (aorist first-person inferential plural)
miyavlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
miyavlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
miyavlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
miyavlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
miyavlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
miyavlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
miyavlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
miyavlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
miyavlasam (conditional first-person singular)
miyavlasan (conditional second-person singular)
miyavlasa (conditional singular third-person)
miyavlasak (conditional first-person plural)
miyavlasanız (conditional plural second-person)
miyavlasalar (conditional plural third-person)
miyavlasaydım (conditional first-person perfective singular)
miyavlasaydın (conditional perfective second-person singular)
miyavlasaydı (conditional perfective singular third-person)
miyavlasaydık (conditional first-person perfective plural)
miyavlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
miyavlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
miyavlayayım (first-person optative singular)
miyavlayasın (optative second-person singular)
miyavlaya (optative singular third-person)
miyavlayalım (first-person optative plural)
miyavlayasınız (optative plural second-person)
miyavlayalar (optative plural third-person)
miyavlamaktayım (first-person progressive singular)
miyavlamaktasın (progressive second-person singular)
miyavlamakta (progressive singular third-person)
miyavlamaktayız (first-person plural progressive)
miyavlamaktasınız (plural progressive second-person)
miyavlamaktalar (plural progressive third-person)
miyavlamalıyım (first-person necessitative singular)
miyavlamalısın (necessitative second-person singular)
miyavlamalı (necessitative singular third-person)
miyavlamalıyız (first-person necessitative plural)
miyavlamalısınız (necessitative plural second-person)
miyavlamalılar (necessitative plural third-person)
miyavla (imperative second-person singular)
miyavlasın (imperative singular third-person)
miyavlayın (imperative plural second-person)
miyavlasınlar (imperative plural third-person)
miyavlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
miyavlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
miyavlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
miyavlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
miyavlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
miyavlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
miyavlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
miyavlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
miyavlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
miyavlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
miyavlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
miyavlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
miyavladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
miyavladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
miyavladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
miyavladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
miyavladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
miyavladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
miyavlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
miyavlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
miyavlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
miyavlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
miyavlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
miyavlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
miyavlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
miyavlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
miyavlayacak mı? (future indicative singular third-person)
miyavlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
miyavlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
miyavlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
miyavlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
miyavlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
miyavlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
miyavlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
miyavlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
miyavlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
miyavlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
miyavlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
miyavlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
miyavlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
miyavlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
miyavlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
miyavlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
miyavlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
miyavlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
miyavlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
miyavlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
miyavlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
miyavlasam mı? (conditional first-person singular)
miyavlasan mı? (conditional second-person singular)
miyavlasa mı? (conditional singular third-person)
miyavlasak mı? (conditional first-person plural)
miyavlasanız mı? (conditional plural second-person)
miyavlasalar mı? (conditional plural third-person)
miyavlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
miyavlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
miyavlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
miyavlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
miyavlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
miyavlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
miyavlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
miyavlamakta mısın? (progressive second-person singular)
miyavlamakta mı? (progressive singular third-person)
miyavlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
miyavlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
miyavlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
miyavlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
miyavlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
miyavlamalı mı? (necessitative singular third-person)
miyavlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
miyavlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
miyavlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
miyavlamamak (infinitive negative)
miyavlamayan (imperfective impersonal negative participle)
miyavlamamış (impersonal negative participle perfective)
miyavlamayacak (impersonal negative participle prospective)
miyavlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
miyavlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
miyavlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
miyavlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
miyavlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
miyavlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
miyavlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
miyavlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
miyavlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
miyavlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
miyavlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
miyavlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
miyavlamama (negative noun-from-verb)
miyavlamayış (adverbial negative)
miyavlamam (aorist first-person indicative present singular)
miyavlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
miyavlamaz (aorist indicative present singular third-person)
miyavlamayız (aorist first-person indicative plural present)
miyavlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
miyavlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
miyavlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
miyavlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
miyavlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
miyavlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
miyavlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
miyavlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
miyavlamadım (first-person indicative past perfective singular)
miyavlamadın (indicative past perfective second-person singular)
miyavlamadı (indicative past perfective singular third-person)
miyavlamadık (first-person indicative past perfective plural)
miyavlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
miyavlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
miyavlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
miyavlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
miyavlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
miyavlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
miyavlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
miyavlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
miyavlamayacağım (first-person future indicative singular)
miyavlamayacaksın (future indicative second-person singular)
miyavlamayacak (future indicative singular third-person)
miyavlamayacağız (first-person future indicative plural)
miyavlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
miyavlamayacaklar (future indicative plural third-person)
miyavlamamışım (first-person inferential perfective singular)
miyavlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
miyavlamamış (inferential perfective singular third-person)
miyavlamamışız (first-person inferential perfective plural)
miyavlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
miyavlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
miyavlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
miyavlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
miyavlamazmış (aorist inferential singular third-person)
miyavlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
miyavlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
miyavlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
miyavlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
miyavlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
miyavlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
miyavlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
miyavlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
miyavlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
miyavlamasam (conditional first-person singular)
miyavlamasan (conditional second-person singular)
miyavlamasa (conditional singular third-person)
miyavlamasak (conditional first-person plural)
miyavlamasanız (conditional plural second-person)
miyavlamasalar (conditional plural third-person)
miyavlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
miyavlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
miyavlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
miyavlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
miyavlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
miyavlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
miyavlamayayım (first-person optative singular)
miyavlamayasın (optative second-person singular)
miyavlamaya (optative singular third-person)
miyavlamayalım (first-person optative plural)
miyavlamayasınız (optative plural second-person)
miyavlamayalar (optative plural third-person)
miyavlamamaktayım (first-person progressive singular)
miyavlamamaktasın (progressive second-person singular)
miyavlamamakta (progressive singular third-person)
miyavlamamaktayız (first-person plural progressive)
miyavlamamaktasınız (plural progressive second-person)
miyavlamamaktalar (plural progressive third-person)
miyavlamamalıyım (first-person necessitative singular)
miyavlamamalısın (necessitative second-person singular)
miyavlamamalı (necessitative singular third-person)
miyavlamamalıyız (first-person necessitative plural)
miyavlamamalısınız (necessitative plural second-person)
miyavlamamalılar (necessitative plural third-person)
miyavlama (imperative second-person singular)
miyavlamasın (imperative singular third-person)
miyavlamayın (imperative plural second-person)
miyavlamasınlar (imperative plural third-person)
miyavlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
miyavlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
miyavlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
miyavlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
miyavlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
miyavlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
miyavlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
miyavlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
miyavlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
miyavlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
miyavlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
miyavlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
miyavlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
miyavlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
miyavlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
miyavlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
miyavlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
miyavlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
miyavlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
miyavlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
miyavlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
miyavlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
miyavlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
miyavlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
miyavlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
miyavlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
miyavlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
miyavlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
miyavlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
miyavlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
miyavlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
miyavlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
miyavlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
miyavlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
miyavlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
miyavlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
miyavlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
miyavlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
miyavlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
miyavlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
miyavlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
miyavlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
miyavlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
miyavlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
miyavlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
miyavlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
miyavlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
miyavlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
miyavlamasam mı? (conditional first-person singular)
miyavlamasan mı? (conditional second-person singular)
miyavlamasa mı? (conditional singular third-person)
miyavlamasak mı? (conditional first-person plural)
miyavlamasanız mı? (conditional plural second-person)
miyavlamasalar mı? (conditional plural third-person)
miyavlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
miyavlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
miyavlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
miyavlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
miyavlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
miyavlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
miyavlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
miyavlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
miyavlamamakta mı? (progressive singular third-person)
miyavlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
miyavlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
miyavlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
miyavlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
miyavlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
miyavlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
miyavlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
miyavlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
miyavlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)