durdurmak

head

durdurmak (third-person singular simple present durdurur)

durdurur (present singular third-person)
durdurmak (infinitive)
durduran (imperfective impersonal participle)
durdurmuş (impersonal participle perfective)
durduracak (impersonal participle prospective)
durdurduğum (non-prospective participle personal)
durdurduğun (non-prospective participle personal)
durdurduğu (non-prospective participle personal)
durdurduğumuz (non-prospective participle personal)
durdurduğunuz (non-prospective participle personal)
durdurdukları (non-prospective participle personal)
durduracağım (participle personal prospective)
durduracağın (participle personal prospective)
durduracağı (participle personal prospective)
durduracağımız (participle personal prospective)
durduracağınız (participle personal prospective)
durduracakları (participle personal prospective)
durdurma (noun-from-verb)
durduruş (adverbial)
durdururum (aorist first-person indicative present singular)
durdurursun (aorist indicative present second-person singular)
durdurur (aorist indicative present singular third-person)
durdururuz (aorist first-person indicative plural present)
durdurursunuz (aorist indicative plural present second-person)
durdururlar (aorist indicative plural present third-person)
durduruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
durduruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
durduruyor (imperfective indicative present singular third-person)
durduruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
durduruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
durduruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
durdurdum (first-person indicative past perfective singular)
durdurdun (indicative past perfective second-person singular)
durdurdu (indicative past perfective singular third-person)
durdurduk (first-person indicative past perfective plural)
durdurdunuz (indicative past perfective plural second-person)
durdurdular (indicative past perfective plural third-person)
durduruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
durduruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
durduruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
durduruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
durduruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
durduruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or durduruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
durduracağım (first-person future indicative singular)
durduracaksın (future indicative second-person singular)
durduracak (future indicative singular third-person)
durduracağız (first-person future indicative plural)
durduracaksınız (future indicative plural second-person)
durduracaklar (future indicative plural third-person)
durdurmuşum (first-person inferential perfective singular)
durdurmuşsun (inferential perfective second-person singular)
durdurmuş (inferential perfective singular third-person)
durdurmuşuz (first-person inferential perfective plural)
durdurmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
durdurmuşlar (inferential perfective plural third-person)
durdururmuşum (aorist first-person inferential singular)
durdururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
durdururmuş (aorist inferential singular third-person)
durdururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
durdururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
durdururlarmış (or durdururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
durduruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
durduruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
durduruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
durduruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
durduruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
durduruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
durdursam (conditional first-person singular)
durdursan (conditional second-person singular)
durdursa (conditional singular third-person)
durdursak (conditional first-person plural)
durdursanız (conditional plural second-person)
durdursalar (conditional plural third-person)
durdursaydım (conditional first-person perfective singular)
durdursaydın (conditional perfective second-person singular)
durdursaydı (conditional perfective singular third-person)
durdursaydık (conditional first-person perfective plural)
durdursaydınız (conditional perfective plural second-person)
durdursaydılar (conditional perfective plural third-person)
durdurayım (first-person optative singular)
durdurasın (optative second-person singular)
durdura (optative singular third-person)
durduralım (first-person optative plural)
durdurasınız (optative plural second-person)
durduralar (optative plural third-person)
durdurmaktayım (first-person progressive singular)
durdurmaktasın (progressive second-person singular)
durdurmakta (progressive singular third-person)
durdurmaktayız (first-person plural progressive)
durdurmaktasınız (plural progressive second-person)
durdurmaktalar (plural progressive third-person)
durdurmalıyım (first-person necessitative singular)
durdurmalısın (necessitative second-person singular)
durdurmalı (necessitative singular third-person)
durdurmalıyız (first-person necessitative plural)
durdurmalısınız (necessitative plural second-person)
durdurmalılar (necessitative plural third-person)
durdur (imperative second-person singular)
durdursun (imperative singular third-person)
durdurun (imperative plural second-person)
durdursunlar (imperative plural third-person)
durdurur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
durdurur musun? (aorist indicative present second-person singular)
durdurur mu? (aorist indicative present singular third-person)
durdurur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
durdurur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
durdururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
durduruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
durduruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
durduruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
durduruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
durduruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
durduruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
durdurdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
durdurdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
durdurdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
durdurduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
durdurdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
durdurdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
durduruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
durduruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
durduruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
durduruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
durduruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
durduruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
durduracak mıyım? (first-person future indicative singular)
durduracak mısın? (future indicative second-person singular)
durduracak mı? (future indicative singular third-person)
durduracak mıyız? (first-person future indicative plural)
durduracak mısınız? (future indicative plural second-person)
durduracaklar mı? (future indicative plural third-person)
durdurmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
durdurmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
durdurmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
durdurmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
durdurmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
durdurmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
durdurur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
durdurur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
durdurur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
durdurur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
durdurur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
durdururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
durduruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
durduruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
durduruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
durduruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
durduruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
durduruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
durdursam mı? (conditional first-person singular)
durdursan mı? (conditional second-person singular)
durdursa mı? (conditional singular third-person)
durdursak mı? (conditional first-person plural)
durdursanız mı? (conditional plural second-person)
durdursalar mı? (conditional plural third-person)
durdursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
durdursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
durdursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
durdursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
durdursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
durdursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
durdurmakta mıyım? (first-person progressive singular)
durdurmakta mısın? (progressive second-person singular)
durdurmakta mı? (progressive singular third-person)
durdurmakta mıyız? (first-person plural progressive)
durdurmakta mısınız? (plural progressive second-person)
durdurmaktalar mı? (plural progressive third-person)
durdurmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
durdurmalı mısın? (necessitative second-person singular)
durdurmalı mı? (necessitative singular third-person)
durdurmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
durdurmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
durdurmalılar mı? (necessitative plural third-person)
durdurmamak (infinitive negative)
durdurmayan (imperfective impersonal negative participle)
durdurmamış (impersonal negative participle perfective)
durdurmayacak (impersonal negative participle prospective)
durdurmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
durdurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
durdurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
durdurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
durdurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
durdurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
durdurmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
durdurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
durdurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
durdurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
durdurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
durdurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
durdurmama (negative noun-from-verb)
durdurmayuş (adverbial negative)
durdurmam (aorist first-person indicative present singular)
durdurmazsın (aorist indicative present second-person singular)
durdurmaz (aorist indicative present singular third-person)
durdurmayız (aorist first-person indicative plural present)
durdurmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
durdurmazlar (aorist indicative plural present third-person)
durdurmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
durdurmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
durdurmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
durdurmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
durdurmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
durdurmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
durdurmadım (first-person indicative past perfective singular)
durdurmadın (indicative past perfective second-person singular)
durdurmadı (indicative past perfective singular third-person)
durdurmadık (first-person indicative past perfective plural)
durdurmadınız (indicative past perfective plural second-person)
durdurmadılar (indicative past perfective plural third-person)
durdurmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
durdurmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
durdurmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
durdurmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
durdurmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
durdurmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
durdurmayacağım (first-person future indicative singular)
durdurmayacaksın (future indicative second-person singular)
durdurmayacak (future indicative singular third-person)
durdurmayacağız (first-person future indicative plural)
durdurmayacaksınız (future indicative plural second-person)
durdurmayacaklar (future indicative plural third-person)
durdurmamışım (first-person inferential perfective singular)
durdurmamışsın (inferential perfective second-person singular)
durdurmamış (inferential perfective singular third-person)
durdurmamışız (first-person inferential perfective plural)
durdurmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
durdurmamışlar (inferential perfective plural third-person)
durdurmazmışım (aorist first-person inferential singular)
durdurmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
durdurmazmış (aorist inferential singular third-person)
durdurmazmışız (aorist first-person inferential plural)
durdurmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
durdurmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
durdurmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
durdurmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
durdurmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
durdurmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
durdurmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
durdurmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
durdurmasam (conditional first-person singular)
durdurmasan (conditional second-person singular)
durdurmasa (conditional singular third-person)
durdurmasak (conditional first-person plural)
durdurmasanız (conditional plural second-person)
durdurmasalar (conditional plural third-person)
durdurmasaydım (conditional first-person perfective singular)
durdurmasaydın (conditional perfective second-person singular)
durdurmasaydı (conditional perfective singular third-person)
durdurmasaydık (conditional first-person perfective plural)
durdurmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
durdurmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
durdurmayayım (first-person optative singular)
durdurmayasın (optative second-person singular)
durdurmaya (optative singular third-person)
durdurmayalım (first-person optative plural)
durdurmayasınız (optative plural second-person)
durdurmayalar (optative plural third-person)
durdurmamaktayım (first-person progressive singular)
durdurmamaktasın (progressive second-person singular)
durdurmamakta (progressive singular third-person)
durdurmamaktayız (first-person plural progressive)
durdurmamaktasınız (plural progressive second-person)
durdurmamaktalar (plural progressive third-person)
durdurmamalıyım (first-person necessitative singular)
durdurmamalısın (necessitative second-person singular)
durdurmamalı (necessitative singular third-person)
durdurmamalıyız (first-person necessitative plural)
durdurmamalısınız (necessitative plural second-person)
durdurmamalılar (necessitative plural third-person)
durdurma (imperative second-person singular)
durdurmasın (imperative singular third-person)
durdurmayın (imperative plural second-person)
durdurmasınlar (imperative plural third-person)
durdurmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
durdurmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
durdurmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
durdurmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
durdurmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
durdurmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
durdurmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
durdurmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
durdurmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
durdurmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
durdurmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
durdurmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
durdurmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
durdurmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
durdurmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
durdurmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
durdurmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
durdurmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
durdurmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
durdurmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
durdurmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
durdurmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
durdurmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
durdurmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
durdurmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
durdurmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
durdurmayacak mı? (future indicative singular third-person)
durdurmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
durdurmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
durdurmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
durdurmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
durdurmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
durdurmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
durdurmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
durdurmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
durdurmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
durdurmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
durdurmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
durdurmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
durdurmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
durdurmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
durdurmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
durdurmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
durdurmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
durdurmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
durdurmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
durdurmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
durdurmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
durdurmasam mı? (conditional first-person singular)
durdurmasan mı? (conditional second-person singular)
durdurmasa mı? (conditional singular third-person)
durdurmasak mı? (conditional first-person plural)
durdurmasanız mı? (conditional plural second-person)
durdurmasalar mı? (conditional plural third-person)
durdurmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
durdurmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
durdurmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
durdurmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
durdurmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
durdurmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
durdurmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
durdurmamakta mısın? (progressive second-person singular)
durdurmamakta mı? (progressive singular third-person)
durdurmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
durdurmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
durdurmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
durdurmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
durdurmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
durdurmamalı mı? (necessitative singular third-person)
durdurmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
durdurmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
durdurmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

to stop (cause (something) to cease moving)


edilmek

edilmek (third-person singular simple present edilir)

edilir (present singular third-person)
edilmek (infinitive)
edilen (imperfective impersonal participle)
edilmiş (impersonal participle perfective)
edilecek (impersonal participle prospective)
edildiğim (non-prospective participle personal)
edildiğin (non-prospective participle personal)
edildiği (non-prospective participle personal)
edildiğimiz (non-prospective participle personal)
edildiğiniz (non-prospective participle personal)
edildikleri (non-prospective participle personal)
edileceğim (participle personal prospective)
edileceğin (participle personal prospective)
edileceği (participle personal prospective)
edileceğimiz (participle personal prospective)
edileceğiniz (participle personal prospective)
edilecekleri (participle personal prospective)
edilme (noun-from-verb)
ediliş (adverbial)
edilirim (aorist first-person indicative present singular)
edilirsin (aorist indicative present second-person singular)
edilir (aorist indicative present singular third-person)
ediliriz (aorist first-person indicative plural present)
edilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
edilirler (aorist indicative plural present third-person)
ediliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ediliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ediliyor (imperfective indicative present singular third-person)
ediliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ediliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ediliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
edildim (first-person indicative past perfective singular)
edildin (indicative past perfective second-person singular)
edildi (indicative past perfective singular third-person)
edildik (first-person indicative past perfective plural)
edildiniz (indicative past perfective plural second-person)
edildiler (indicative past perfective plural third-person)
ediliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ediliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ediliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ediliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ediliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ediliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ediliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
edileceğim (first-person future indicative singular)
edileceksin (future indicative second-person singular)
edilecek (future indicative singular third-person)
edileceğiz (first-person future indicative plural)
edileceksiniz (future indicative plural second-person)
edilecekler (future indicative plural third-person)
edilmişim (first-person inferential perfective singular)
edilmişsin (inferential perfective second-person singular)
edilmiş (inferential perfective singular third-person)
edilmişiz (first-person inferential perfective plural)
edilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
edilmişler (inferential perfective plural third-person)
edilirmişim (aorist first-person inferential singular)
edilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
edilirmiş (aorist inferential singular third-person)
edilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
edilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
edilirlermiş (or edilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
ediliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ediliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ediliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ediliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ediliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ediliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
edilsem (conditional first-person singular)
edilsen (conditional second-person singular)
edilse (conditional singular third-person)
edilsek (conditional first-person plural)
edilseniz (conditional plural second-person)
edilseler (conditional plural third-person)
edilseydim (conditional first-person perfective singular)
edilseydin (conditional perfective second-person singular)
edilseydi (conditional perfective singular third-person)
edilseydik (conditional first-person perfective plural)
edilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
edilseydiler (conditional perfective plural third-person)
edileyim (first-person optative singular)
edilesin (optative second-person singular)
edile (optative singular third-person)
edilelim (first-person optative plural)
edilesiniz (optative plural second-person)
edileler (optative plural third-person)
edilmekteyim (first-person progressive singular)
edilmektesin (progressive second-person singular)
edilmekte (progressive singular third-person)
edilmekteyiz (first-person plural progressive)
edilmektesiniz (plural progressive second-person)
edilmekteler (plural progressive third-person)
edilmeliyim (first-person necessitative singular)
edilmelisin (necessitative second-person singular)
edilmeli (necessitative singular third-person)
edilmeliyiz (first-person necessitative plural)
edilmelisiniz (necessitative plural second-person)
edilmeliler (necessitative plural third-person)
edil (imperative second-person singular)
edilsin (imperative singular third-person)
edilin (imperative plural second-person)
edilsinler (imperative plural third-person)
edilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
edilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
edilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
edilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
edilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
edilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ediliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ediliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ediliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ediliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ediliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ediliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
edildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
edildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
edildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
edildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
edildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
edildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ediliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ediliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ediliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ediliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ediliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ediliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
edilecek miyim? (first-person future indicative singular)
edilecek misin? (future indicative second-person singular)
edilecek mi? (future indicative singular third-person)
edilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
edilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
edilecekler mi? (future indicative plural third-person)
edilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
edilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
edilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
edilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
edilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
edilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
edilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
edilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
edilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
edilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
edilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
edilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ediliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ediliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ediliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ediliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ediliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ediliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
edilsem mi? (conditional first-person singular)
edilsen mi? (conditional second-person singular)
edilse mi? (conditional singular third-person)
edilsek mi? (conditional first-person plural)
edilseniz mi? (conditional plural second-person)
edilseler mi? (conditional plural third-person)
edilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
edilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
edilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
edilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
edilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
edilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
edilmekte miyim? (first-person progressive singular)
edilmekte misin? (progressive second-person singular)
edilmekte mi? (progressive singular third-person)
edilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
edilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
edilmekteler mi? (plural progressive third-person)
edilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
edilmeli misin? (necessitative second-person singular)
edilmeli mi? (necessitative singular third-person)
edilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
edilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
edilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
edilmemek (infinitive negative)
edilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
edilmemiş (impersonal negative participle perfective)
edilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
edilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
edilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
edilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
edilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
edilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
edilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
edilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
edilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
edilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
edilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
edilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
edilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
edilmeme (negative noun-from-verb)
edilmeyiş (adverbial negative)
edilmem (aorist first-person indicative present singular)
edilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
edilmez (aorist indicative present singular third-person)
edilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
edilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
edilmezler (aorist indicative plural present third-person)
edilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
edilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
edilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
edilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
edilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
edilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
edilmedim (first-person indicative past perfective singular)
edilmedin (indicative past perfective second-person singular)
edilmedi (indicative past perfective singular third-person)
edilmedik (first-person indicative past perfective plural)
edilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
edilmediler (indicative past perfective plural third-person)
edilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
edilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
edilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
edilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
edilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
edilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
edilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
edilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
edilmeyecek (future indicative singular third-person)
edilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
edilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
edilmeyecekler (future indicative plural third-person)
edilmemişim (first-person inferential perfective singular)
edilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
edilmemiş (inferential perfective singular third-person)
edilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
edilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
edilmemişler (inferential perfective plural third-person)
edilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
edilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
edilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
edilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
edilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
edilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
edilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
edilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
edilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
edilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
edilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
edilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
edilmesem (conditional first-person singular)
edilmesen (conditional second-person singular)
edilmese (conditional singular third-person)
edilmesek (conditional first-person plural)
edilmeseniz (conditional plural second-person)
edilmeseler (conditional plural third-person)
edilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
edilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
edilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
edilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
edilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
edilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
edilmeyeyim (first-person optative singular)
edilmeyesin (optative second-person singular)
edilmeye (optative singular third-person)
edilmeyelim (first-person optative plural)
edilmeyesiniz (optative plural second-person)
edilmeyeler (optative plural third-person)
edilmemekteyim (first-person progressive singular)
edilmemektesin (progressive second-person singular)
edilmemekte (progressive singular third-person)
edilmemekteyiz (first-person plural progressive)
edilmemektesiniz (plural progressive second-person)
edilmemekteler (plural progressive third-person)
edilmemeliyim (first-person necessitative singular)
edilmemelisin (necessitative second-person singular)
edilmemeli (necessitative singular third-person)
edilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
edilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
edilmemeliler (necessitative plural third-person)
edilme (imperative second-person singular)
edilmesin (imperative singular third-person)
edilmeyin (imperative plural second-person)
edilmesinler (imperative plural third-person)
edilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
edilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
edilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
edilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
edilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
edilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
edilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
edilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
edilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
edilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
edilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
edilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
edilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
edilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
edilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
edilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
edilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
edilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
edilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
edilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
edilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
edilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
edilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
edilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
edilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
edilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
edilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
edilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
edilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
edilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
edilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
edilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
edilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
edilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
edilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
edilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
edilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
edilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
edilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
edilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
edilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
edilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
edilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
edilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
edilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
edilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
edilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
edilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
edilmesem mi? (conditional first-person singular)
edilmesen mi? (conditional second-person singular)
edilmese mi? (conditional singular third-person)
edilmesek mi? (conditional first-person plural)
edilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
edilmeseler mi? (conditional plural third-person)
edilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
edilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
edilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
edilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
edilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
edilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
edilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
edilmemekte misin? (progressive second-person singular)
edilmemekte mi? (progressive singular third-person)
edilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
edilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
edilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
edilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
edilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
edilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
edilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
edilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
edilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


ayırmak

head

ayırmak (third-person singular simple present ayırır)

ayırır (present singular third-person)
ayırmak (infinitive)
ayıran (imperfective impersonal participle)
ayırmış (impersonal participle perfective)
ayıracak (impersonal participle prospective)
ayırdığım (non-prospective participle personal)
ayırdığın (non-prospective participle personal)
ayırdığı (non-prospective participle personal)
ayırdığımız (non-prospective participle personal)
ayırdığınız (non-prospective participle personal)
ayırdıkları (non-prospective participle personal)
ayıracağım (participle personal prospective)
ayıracağın (participle personal prospective)
ayıracağı (participle personal prospective)
ayıracağımız (participle personal prospective)
ayıracağınız (participle personal prospective)
ayıracakları (participle personal prospective)
ayırma (noun-from-verb)
ayırış (adverbial)
ayırırım (aorist first-person indicative present singular)
ayırırsın (aorist indicative present second-person singular)
ayırır (aorist indicative present singular third-person)
ayırırız (aorist first-person indicative plural present)
ayırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ayırırlar (aorist indicative plural present third-person)
ayırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ayırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ayırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ayırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ayırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ayırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ayırdım (first-person indicative past perfective singular)
ayırdın (indicative past perfective second-person singular)
ayırdı (indicative past perfective singular third-person)
ayırdık (first-person indicative past perfective plural)
ayırdınız (indicative past perfective plural second-person)
ayırdılar (indicative past perfective plural third-person)
ayırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ayırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ayırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ayırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ayırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ayırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ayırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ayıracağım (first-person future indicative singular)
ayıracaksın (future indicative second-person singular)
ayıracak (future indicative singular third-person)
ayıracağız (first-person future indicative plural)
ayıracaksınız (future indicative plural second-person)
ayıracaklar (future indicative plural third-person)
ayırmışım (first-person inferential perfective singular)
ayırmışsın (inferential perfective second-person singular)
ayırmış (inferential perfective singular third-person)
ayırmışız (first-person inferential perfective plural)
ayırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ayırmışlar (inferential perfective plural third-person)
ayırırmışım (aorist first-person inferential singular)
ayırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ayırırmış (aorist inferential singular third-person)
ayırırmışız (aorist first-person inferential plural)
ayırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ayırırlarmış (or ayırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ayırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ayırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ayırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ayırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ayırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ayırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ayırsam (conditional first-person singular)
ayırsan (conditional second-person singular)
ayırsa (conditional singular third-person)
ayırsak (conditional first-person plural)
ayırsanız (conditional plural second-person)
ayırsalar (conditional plural third-person)
ayırsaydım (conditional first-person perfective singular)
ayırsaydın (conditional perfective second-person singular)
ayırsaydı (conditional perfective singular third-person)
ayırsaydık (conditional first-person perfective plural)
ayırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ayırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ayırayım (first-person optative singular)
ayırasın (optative second-person singular)
ayıra (optative singular third-person)
ayıralım (first-person optative plural)
ayırasınız (optative plural second-person)
ayıralar (optative plural third-person)
ayırmaktayım (first-person progressive singular)
ayırmaktasın (progressive second-person singular)
ayırmakta (progressive singular third-person)
ayırmaktayız (first-person plural progressive)
ayırmaktasınız (plural progressive second-person)
ayırmaktalar (plural progressive third-person)
ayırmalıyım (first-person necessitative singular)
ayırmalısın (necessitative second-person singular)
ayırmalı (necessitative singular third-person)
ayırmalıyız (first-person necessitative plural)
ayırmalısınız (necessitative plural second-person)
ayırmalılar (necessitative plural third-person)
ayır (imperative second-person singular)
ayırsın (imperative singular third-person)
ayırın (imperative plural second-person)
ayırsınlar (imperative plural third-person)
ayırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ayırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ayırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ayırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ayırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ayırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ayırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ayırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ayırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ayırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ayırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ayırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ayırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ayırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ayırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ayırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ayırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ayırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ayırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ayırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ayırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ayırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ayırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ayırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ayıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
ayıracak mısın? (future indicative second-person singular)
ayıracak mı? (future indicative singular third-person)
ayıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
ayıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
ayıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
ayırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ayırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ayırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ayırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ayırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ayırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ayırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ayırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ayırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ayırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ayırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ayırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ayırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ayırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ayırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ayırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ayırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ayırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ayırsam mı? (conditional first-person singular)
ayırsan mı? (conditional second-person singular)
ayırsa mı? (conditional singular third-person)
ayırsak mı? (conditional first-person plural)
ayırsanız mı? (conditional plural second-person)
ayırsalar mı? (conditional plural third-person)
ayırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ayırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ayırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ayırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ayırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ayırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ayırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ayırmakta mısın? (progressive second-person singular)
ayırmakta mı? (progressive singular third-person)
ayırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ayırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ayırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ayırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ayırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ayırmalı mı? (necessitative singular third-person)
ayırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ayırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ayırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ayırmamak (infinitive negative)
ayırmayan (imperfective impersonal negative participle)
ayırmamış (impersonal negative participle perfective)
ayırmayacak (impersonal negative participle prospective)
ayırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ayırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ayırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ayırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ayırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ayırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ayırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ayırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ayırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ayırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ayırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ayırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ayırmama (negative noun-from-verb)
ayırmayış (adverbial negative)
ayırmam (aorist first-person indicative present singular)
ayırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ayırmaz (aorist indicative present singular third-person)
ayırmayız (aorist first-person indicative plural present)
ayırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ayırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ayırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ayırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ayırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ayırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ayırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ayırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ayırmadım (first-person indicative past perfective singular)
ayırmadın (indicative past perfective second-person singular)
ayırmadı (indicative past perfective singular third-person)
ayırmadık (first-person indicative past perfective plural)
ayırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ayırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ayırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ayırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ayırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ayırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ayırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ayırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ayırmayacağım (first-person future indicative singular)
ayırmayacaksın (future indicative second-person singular)
ayırmayacak (future indicative singular third-person)
ayırmayacağız (first-person future indicative plural)
ayırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ayırmayacaklar (future indicative plural third-person)
ayırmamışım (first-person inferential perfective singular)
ayırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ayırmamış (inferential perfective singular third-person)
ayırmamışız (first-person inferential perfective plural)
ayırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ayırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ayırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ayırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ayırmazmış (aorist inferential singular third-person)
ayırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ayırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ayırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ayırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ayırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ayırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ayırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ayırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ayırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ayırmasam (conditional first-person singular)
ayırmasan (conditional second-person singular)
ayırmasa (conditional singular third-person)
ayırmasak (conditional first-person plural)
ayırmasanız (conditional plural second-person)
ayırmasalar (conditional plural third-person)
ayırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ayırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ayırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ayırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ayırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ayırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ayırmayayım (first-person optative singular)
ayırmayasın (optative second-person singular)
ayırmaya (optative singular third-person)
ayırmayalım (first-person optative plural)
ayırmayasınız (optative plural second-person)
ayırmayalar (optative plural third-person)
ayırmamaktayım (first-person progressive singular)
ayırmamaktasın (progressive second-person singular)
ayırmamakta (progressive singular third-person)
ayırmamaktayız (first-person plural progressive)
ayırmamaktasınız (plural progressive second-person)
ayırmamaktalar (plural progressive third-person)
ayırmamalıyım (first-person necessitative singular)
ayırmamalısın (necessitative second-person singular)
ayırmamalı (necessitative singular third-person)
ayırmamalıyız (first-person necessitative plural)
ayırmamalısınız (necessitative plural second-person)
ayırmamalılar (necessitative plural third-person)
ayırma (imperative second-person singular)
ayırmasın (imperative singular third-person)
ayırmayın (imperative plural second-person)
ayırmasınlar (imperative plural third-person)
ayırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ayırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ayırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ayırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ayırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ayırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ayırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ayırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ayırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ayırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ayırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ayırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ayırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ayırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ayırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ayırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ayırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ayırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ayırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ayırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ayırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ayırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ayırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ayırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ayırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ayırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ayırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ayırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ayırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ayırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ayırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ayırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ayırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ayırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ayırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ayırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ayırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ayırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ayırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ayırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ayırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ayırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ayırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ayırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ayırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ayırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ayırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ayırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ayırmasam mı? (conditional first-person singular)
ayırmasan mı? (conditional second-person singular)
ayırmasa mı? (conditional singular third-person)
ayırmasak mı? (conditional first-person plural)
ayırmasanız mı? (conditional plural second-person)
ayırmasalar mı? (conditional plural third-person)
ayırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ayırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ayırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ayırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ayırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ayırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ayırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ayırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ayırmamakta mı? (progressive singular third-person)
ayırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ayırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ayırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ayırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ayırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ayırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ayırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ayırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ayırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آیرمق (ayırmak, “to part; separate, choose, pick, select, distinguish”), from Proto-Turkic *adïr- (“to separate”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (aδır-, “to separate”), Old Turkic [script needed] (adır-, “to separate”), Azerbaijani ayırmaq (“to separate”), Bashkir айырыу (ayırıw, “to separate”), Chuvash уйӑр (ujăr, “to separate”), Khakas азырарға (azırarğa, “to separate”), Kyrgyz айыруу (ayıruu, “to separate”), Turkmen aýyrmak (“to separate”), Uzbek ayirmoq (“to separate”), Yakut атыр (atır, “to separate”).

cog

(transitive) to set apart, divide, sunder


açıklamak

head

açıklamak (third-person singular simple present açıklar)

açıklar (present singular third-person)
açıklamak (infinitive)
açıklayan (imperfective impersonal participle)
açıklamış (impersonal participle perfective)
açıklayacak (impersonal participle prospective)
açıkladığım (non-prospective participle personal)
açıkladığın (non-prospective participle personal)
açıkladığı (non-prospective participle personal)
açıkladığımız (non-prospective participle personal)
açıkladığınız (non-prospective participle personal)
açıkladıkları (non-prospective participle personal)
açıklayacağım (participle personal prospective)
açıklayacağın (participle personal prospective)
açıklayacağı (participle personal prospective)
açıklayacağımız (participle personal prospective)
açıklayacağınız (participle personal prospective)
açıklayacakları (participle personal prospective)
açıklama (noun-from-verb)
açıklayış (adverbial)
açıklarım (aorist first-person indicative present singular)
açıklarsın (aorist indicative present second-person singular)
açıklar (aorist indicative present singular third-person)
açıklarız (aorist first-person indicative plural present)
açıklarsınız (aorist indicative plural present second-person)
açıklarlar (aorist indicative plural present third-person)
açıklıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açıklıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açıklıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açıklıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açıklıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açıklıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açıkladım (first-person indicative past perfective singular)
açıkladın (indicative past perfective second-person singular)
açıkladı (indicative past perfective singular third-person)
açıkladık (first-person indicative past perfective plural)
açıkladınız (indicative past perfective plural second-person)
açıkladılar (indicative past perfective plural third-person)
açıklıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açıklıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açıklıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açıklıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açıklıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açıklıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
açıklayacağım (first-person future indicative singular)
açıklayacaksın (future indicative second-person singular)
açıklayacak (future indicative singular third-person)
açıklayacağız (first-person future indicative plural)
açıklayacaksınız (future indicative plural second-person)
açıklayacaklar (future indicative plural third-person)
açıklamışım (first-person inferential perfective singular)
açıklamışsın (inferential perfective second-person singular)
açıklamış (inferential perfective singular third-person)
açıklamışız (first-person inferential perfective plural)
açıklamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açıklamışlar (inferential perfective plural third-person)
açıklarmışım (aorist first-person inferential singular)
açıklarmışsın (aorist inferential second-person singular)
açıklarmış (aorist inferential singular third-person)
açıklarmışız (aorist first-person inferential plural)
açıklarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açıklarmışlar (aorist inferential plural third-person)
açıklıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açıklıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açıklıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açıklıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açıklıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açıklıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
açıklasam (conditional first-person singular)
açıklasan (conditional second-person singular)
açıklasa (conditional singular third-person)
açıklasak (conditional first-person plural)
açıklasanız (conditional plural second-person)
açıklasalar (conditional plural third-person)
açıklasaydım (conditional first-person perfective singular)
açıklasaydın (conditional perfective second-person singular)
açıklasaydı (conditional perfective singular third-person)
açıklasaydık (conditional first-person perfective plural)
açıklasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açıklasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açıklayayım (first-person optative singular)
açıklayasın (optative second-person singular)
açıklaya (optative singular third-person)
açıklayalım (first-person optative plural)
açıklayasınız (optative plural second-person)
açıklayalar (optative plural third-person)
açıklamaktayım (first-person progressive singular)
açıklamaktasın (progressive second-person singular)
açıklamakta (progressive singular third-person)
açıklamaktayız (first-person plural progressive)
açıklamaktasınız (plural progressive second-person)
açıklamaktalar (plural progressive third-person)
açıklamalıyım (first-person necessitative singular)
açıklamalısın (necessitative second-person singular)
açıklamalı (necessitative singular third-person)
açıklamalıyız (first-person necessitative plural)
açıklamalısınız (necessitative plural second-person)
açıklamalılar (necessitative plural third-person)
açıkla (imperative second-person singular)
açıklasın (imperative singular third-person)
açıklayın (imperative plural second-person)
açıklasınlar (imperative plural third-person)
açıklar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açıklar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açıklar mı? (aorist indicative present singular third-person)
açıklar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açıklar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açıklarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açıklıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açıklıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açıklıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açıklıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açıklıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açıklıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açıkladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açıkladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açıkladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açıkladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açıkladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açıkladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açıklıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açıklıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açıklıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açıklıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açıklıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açıklıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açıklayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açıklayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açıklayacak mı? (future indicative singular third-person)
açıklayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açıklayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açıklayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açıklamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açıklamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açıklamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açıklamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açıklamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açıklamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açıklar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açıklar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açıklar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açıklar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açıklar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açıklarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açıklıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açıklıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açıklıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açıklıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açıklıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açıklıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açıklasam mı? (conditional first-person singular)
açıklasan mı? (conditional second-person singular)
açıklasa mı? (conditional singular third-person)
açıklasak mı? (conditional first-person plural)
açıklasanız mı? (conditional plural second-person)
açıklasalar mı? (conditional plural third-person)
açıklasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açıklasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açıklasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açıklasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açıklasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açıklasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açıklamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açıklamakta mısın? (progressive second-person singular)
açıklamakta mı? (progressive singular third-person)
açıklamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açıklamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açıklamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açıklamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açıklamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açıklamalı mı? (necessitative singular third-person)
açıklamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açıklamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açıklamalılar mı? (necessitative plural third-person)
açıklamamak (infinitive negative)
açıklamayan (imperfective impersonal negative participle)
açıklamamış (impersonal negative participle perfective)
açıklamayacak (impersonal negative participle prospective)
açıklamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
açıklamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
açıklamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
açıklamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
açıklamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
açıklamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
açıklamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
açıklamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
açıklamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
açıklamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
açıklamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
açıklamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
açıklamama (negative noun-from-verb)
açıklamayış (adverbial negative)
açıklamam (aorist first-person indicative present singular)
açıklamazsın (aorist indicative present second-person singular)
açıklamaz (aorist indicative present singular third-person)
açıklamayız (aorist first-person indicative plural present)
açıklamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
açıklamazlar (aorist indicative plural present third-person)
açıklamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açıklamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açıklamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açıklamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açıklamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açıklamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açıklamadım (first-person indicative past perfective singular)
açıklamadın (indicative past perfective second-person singular)
açıklamadı (indicative past perfective singular third-person)
açıklamadık (first-person indicative past perfective plural)
açıklamadınız (indicative past perfective plural second-person)
açıklamadılar (indicative past perfective plural third-person)
açıklamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açıklamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açıklamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açıklamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açıklamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açıklamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
açıklamayacağım (first-person future indicative singular)
açıklamayacaksın (future indicative second-person singular)
açıklamayacak (future indicative singular third-person)
açıklamayacağız (first-person future indicative plural)
açıklamayacaksınız (future indicative plural second-person)
açıklamayacaklar (future indicative plural third-person)
açıklamamışım (first-person inferential perfective singular)
açıklamamışsın (inferential perfective second-person singular)
açıklamamış (inferential perfective singular third-person)
açıklamamışız (first-person inferential perfective plural)
açıklamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açıklamamışlar (inferential perfective plural third-person)
açıklamazmışım (aorist first-person inferential singular)
açıklamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
açıklamazmış (aorist inferential singular third-person)
açıklamazmışız (aorist first-person inferential plural)
açıklamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açıklamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
açıklamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açıklamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açıklamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açıklamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açıklamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açıklamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
açıklamasam (conditional first-person singular)
açıklamasan (conditional second-person singular)
açıklamasa (conditional singular third-person)
açıklamasak (conditional first-person plural)
açıklamasanız (conditional plural second-person)
açıklamasalar (conditional plural third-person)
açıklamasaydım (conditional first-person perfective singular)
açıklamasaydın (conditional perfective second-person singular)
açıklamasaydı (conditional perfective singular third-person)
açıklamasaydık (conditional first-person perfective plural)
açıklamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açıklamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açıklamayayım (first-person optative singular)
açıklamayasın (optative second-person singular)
açıklamaya (optative singular third-person)
açıklamayalım (first-person optative plural)
açıklamayasınız (optative plural second-person)
açıklamayalar (optative plural third-person)
açıklamamaktayım (first-person progressive singular)
açıklamamaktasın (progressive second-person singular)
açıklamamakta (progressive singular third-person)
açıklamamaktayız (first-person plural progressive)
açıklamamaktasınız (plural progressive second-person)
açıklamamaktalar (plural progressive third-person)
açıklamamalıyım (first-person necessitative singular)
açıklamamalısın (necessitative second-person singular)
açıklamamalı (necessitative singular third-person)
açıklamamalıyız (first-person necessitative plural)
açıklamamalısınız (necessitative plural second-person)
açıklamamalılar (necessitative plural third-person)
açıklama (imperative second-person singular)
açıklamasın (imperative singular third-person)
açıklamayın (imperative plural second-person)
açıklamasınlar (imperative plural third-person)
açıklamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açıklamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açıklamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
açıklamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açıklamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açıklamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açıklamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açıklamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açıklamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açıklamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açıklamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açıklamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açıklamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açıklamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açıklamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açıklamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açıklamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açıklamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açıklamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açıklamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açıklamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açıklamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açıklamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açıklamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açıklamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açıklamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açıklamayacak mı? (future indicative singular third-person)
açıklamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açıklamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açıklamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açıklamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açıklamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açıklamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açıklamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açıklamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açıklamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açıklamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açıklamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açıklamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açıklamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açıklamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açıklamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açıklamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açıklamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açıklamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açıklamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açıklamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açıklamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açıklamasam mı? (conditional first-person singular)
açıklamasan mı? (conditional second-person singular)
açıklamasa mı? (conditional singular third-person)
açıklamasak mı? (conditional first-person plural)
açıklamasanız mı? (conditional plural second-person)
açıklamasalar mı? (conditional plural third-person)
açıklamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açıklamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açıklamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açıklamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açıklamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açıklamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açıklamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açıklamamakta mısın? (progressive second-person singular)
açıklamamakta mı? (progressive singular third-person)
açıklamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açıklamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açıklamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açıklamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açıklamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açıklamamalı mı? (necessitative singular third-person)
açıklamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açıklamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açıklamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish آچیقلامق (açıklamak), equivalent to açık + -la + -mak.