rastlamak

head

rastlamak (third-person singular simple present rastlar)

rastlar (present singular third-person)
rastlanmak (infinitive)
rastlanan (imperfective impersonal participle)
rastlanmış (impersonal participle perfective)
rastlanacak (impersonal participle prospective)
rastlandığım (non-prospective participle personal)
rastlandığın (non-prospective participle personal)
rastlandığı (non-prospective participle personal)
rastlandığımız (non-prospective participle personal)
rastlandığınız (non-prospective participle personal)
rastlandıkları (non-prospective participle personal)
rastlanacağım (participle personal prospective)
rastlanacağın (participle personal prospective)
rastlanacağı (participle personal prospective)
rastlanacağımız (participle personal prospective)
rastlanacağınız (participle personal prospective)
rastlanacakları (participle personal prospective)
rastlanma (noun-from-verb)
rastlanış (adverbial)
rastlarm (aorist first-person indicative present singular)
rastlarsn (aorist indicative present second-person singular)
rastlar (aorist indicative present singular third-person)
rastlarz (aorist first-person indicative plural present)
rastlarsnz (aorist indicative plural present second-person)
rastlarlr (aorist indicative plural present third-person)
rastlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
rastlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
rastlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
rastlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
rastlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
rastlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
rastlandım (first-person indicative past perfective singular)
rastlandın (indicative past perfective second-person singular)
rastlandı (indicative past perfective singular third-person)
rastlandık (first-person indicative past perfective plural)
rastlandınız (indicative past perfective plural second-person)
rastlandılar (indicative past perfective plural third-person)
rastlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
rastlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
rastlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
rastlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
rastlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
rastlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or rastlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
rastlanacağım (first-person future indicative singular)
rastlanacaksın (future indicative second-person singular)
rastlanacak (future indicative singular third-person)
rastlanacağız (first-person future indicative plural)
rastlanacaksınız (future indicative plural second-person)
rastlanacaklar (future indicative plural third-person)
rastlanmşm (first-person inferential perfective singular)
rastlanmşsn (inferential perfective second-person singular)
rastlanmş (inferential perfective singular third-person)
rastlanmşz (first-person inferential perfective plural)
rastlanmşsnız (inferential perfective plural second-person)
rastlanmşlr (inferential perfective plural third-person)
rastlarmşm (aorist first-person inferential singular)
rastlarmşsn (aorist inferential second-person singular)
rastlarmş (aorist inferential singular third-person)
rastlarmşz (aorist first-person inferential plural)
rastlarmşsnz (aorist inferential plural second-person)
rastlarlrmş (or rastlarmşlar) (aorist inferential plural third-person)
rastlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
rastlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
rastlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
rastlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
rastlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
rastlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
rastlansam (conditional first-person singular)
rastlansan (conditional second-person singular)
rastlansa (conditional singular third-person)
rastlansak (conditional first-person plural)
rastlansanız (conditional plural second-person)
rastlansalar (conditional plural third-person)
rastlansaydım (conditional first-person perfective singular)
rastlansaydın (conditional perfective second-person singular)
rastlansaydı (conditional perfective singular third-person)
rastlansaydık (conditional first-person perfective plural)
rastlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
rastlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
rastlanayım (first-person optative singular)
rastlanasın (optative second-person singular)
rastlana (optative singular third-person)
rastlanalım (first-person optative plural)
rastlanasınız (optative plural second-person)
rastlanalar (optative plural third-person)
rastlanmaktayım (first-person progressive singular)
rastlanmaktasın (progressive second-person singular)
rastlanmakta (progressive singular third-person)
rastlanmaktayız (first-person plural progressive)
rastlanmaktasınız (plural progressive second-person)
rastlanmaktalar (plural progressive third-person)
rastlanmalıyım (first-person necessitative singular)
rastlanmalısın (necessitative second-person singular)
rastlanmalı (necessitative singular third-person)
rastlanmalıyız (first-person necessitative plural)
rastlanmalısınız (necessitative plural second-person)
rastlanmalılar (necessitative plural third-person)
rastlan (imperative second-person singular)
rastlansın (imperative singular third-person)
rastlanın (imperative plural second-person)
rastlansınlar (imperative plural third-person)
rastlar mym? (aorist first-person indicative present singular)
rastlar msn? (aorist indicative present second-person singular)
rastlar m? (aorist indicative present singular third-person)
rastlar myz? (aorist first-person indicative plural present)
rastlar msnz? (aorist indicative plural present second-person)
rastlarlr m? (aorist indicative plural present third-person)
rastlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
rastlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
rastlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
rastlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
rastlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
rastlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
rastlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
rastlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
rastlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
rastlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
rastlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
rastlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
rastlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
rastlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
rastlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
rastlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
rastlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
rastlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
rastlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
rastlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
rastlanacak mı? (future indicative singular third-person)
rastlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
rastlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
rastlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
rastlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
rastlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
rastlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
rastlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
rastlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
rastlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
rastlar mymışm? (aorist first-person inferential singular)
rastlar mymışsn? (aorist inferential second-person singular)
rastlar mymış? (aorist inferential singular third-person)
rastlar mymışz? (aorist first-person inferential plural)
rastlar mymışsnz? (aorist inferential plural second-person)
rastlarlr mymış? (aorist inferential plural third-person)
rastlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
rastlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
rastlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
rastlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
rastlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
rastlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
rastlansam mı? (conditional first-person singular)
rastlansan mı? (conditional second-person singular)
rastlansa mı? (conditional singular third-person)
rastlansak mı? (conditional first-person plural)
rastlansanız mı? (conditional plural second-person)
rastlansalar mı? (conditional plural third-person)
rastlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
rastlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
rastlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
rastlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
rastlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
rastlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
rastlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
rastlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
rastlanmakta mı? (progressive singular third-person)
rastlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
rastlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
rastlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
rastlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
rastlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
rastlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
rastlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
rastlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
rastlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
rastlanmamak (infinitive negative)
rastlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
rastlanmamış (impersonal negative participle perfective)
rastlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
rastlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
rastlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
rastlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
rastlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
rastlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
rastlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
rastlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
rastlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
rastlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
rastlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
rastlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
rastlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
rastlanmama (negative noun-from-verb)
rastlanmayış (adverbial negative)
rastlanmam (aorist first-person indicative present singular)
rastlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
rastlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
rastlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
rastlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
rastlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
rastlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
rastlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
rastlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
rastlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
rastlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
rastlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
rastlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
rastlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
rastlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
rastlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
rastlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
rastlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
rastlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
rastlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
rastlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
rastlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
rastlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
rastlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
rastlanmayacağım (first-person future indicative singular)
rastlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
rastlanmayacak (future indicative singular third-person)
rastlanmayacağız (first-person future indicative plural)
rastlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
rastlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
rastlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
rastlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
rastlanmamış (inferential perfective singular third-person)
rastlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
rastlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
rastlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
rastlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
rastlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
rastlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
rastlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
rastlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
rastlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
rastlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
rastlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
rastlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
rastlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
rastlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
rastlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
rastlanmasam (conditional first-person singular)
rastlanmasan (conditional second-person singular)
rastlanmasa (conditional singular third-person)
rastlanmasak (conditional first-person plural)
rastlanmasanız (conditional plural second-person)
rastlanmasalar (conditional plural third-person)
rastlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
rastlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
rastlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
rastlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
rastlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
rastlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
rastlanmayayım (first-person optative singular)
rastlanmayasın (optative second-person singular)
rastlanmaya (optative singular third-person)
rastlanmayalım (first-person optative plural)
rastlanmayasınız (optative plural second-person)
rastlanmayalar (optative plural third-person)
rastlanmamaktayım (first-person progressive singular)
rastlanmamaktasın (progressive second-person singular)
rastlanmamakta (progressive singular third-person)
rastlanmamaktayız (first-person plural progressive)
rastlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
rastlanmamaktalar (plural progressive third-person)
rastlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
rastlanmamalısın (necessitative second-person singular)
rastlanmamalı (necessitative singular third-person)
rastlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
rastlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
rastlanmamalılar (necessitative plural third-person)
rastlanma (imperative second-person singular)
rastlanmasın (imperative singular third-person)
rastlanmayın (imperative plural second-person)
rastlanmasınlar (imperative plural third-person)
rastlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
rastlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
rastlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
rastlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
rastlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
rastlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
rastlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
rastlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
rastlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
rastlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
rastlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
rastlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
rastlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
rastlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
rastlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
rastlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
rastlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
rastlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
rastlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
rastlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
rastlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
rastlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
rastlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
rastlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
rastlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
rastlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
rastlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
rastlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
rastlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
rastlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
rastlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
rastlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
rastlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
rastlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
rastlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
rastlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
rastlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
rastlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
rastlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
rastlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
rastlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
rastlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
rastlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
rastlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
rastlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
rastlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
rastlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
rastlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
rastlanmasam mı? (conditional first-person singular)
rastlanmasan mı? (conditional second-person singular)
rastlanmasa mı? (conditional singular third-person)
rastlanmasak mı? (conditional first-person plural)
rastlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
rastlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
rastlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
rastlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
rastlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
rastlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
rastlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
rastlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
rastlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
rastlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
rastlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
rastlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
rastlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
rastlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
rastlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
rastlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
rastlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
rastlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
rastlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
rastlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish راستلامق (rastlamak), verb formed from راست (rast, “luck, success; encounter, meeting”), a semantic evolution of Persian راست (râst).

inh+

Tunceli'de tırmanış yapan dağcılar, karla kaplı arazide nesli koruma altında bulunan 10 çengel boynuzlu dağ keçisine rastladı.

2022 December 7, “Çengel boynuzlu dağ keçileri Munzur Dağları'nda görüntülendi”, in Anadolu Agency:


yuhlamak

head

yuhlamak (third-person singular simple present yuhlar)


yuhlamak

From yuhu (“sleep”) + -la. Cognate with Azerbaijani yuxulamaq.

(dialectal, Ardahan, Artvin, Elazığ) to sleep


çatışmak

çatışmak (third-person singular simple present çatışır)

çatışır (present singular third-person)
çatışmak (infinitive)
çatışan (imperfective impersonal participle)
çatışmış (impersonal participle perfective)
çatışacak (impersonal participle prospective)
çatıştığım (non-prospective participle personal)
çatıştığın (non-prospective participle personal)
çatıştığı (non-prospective participle personal)
çatıştığımız (non-prospective participle personal)
çatıştığınız (non-prospective participle personal)
çatıştıkları (non-prospective participle personal)
çatışacağım (participle personal prospective)
çatışacağın (participle personal prospective)
çatışacağı (participle personal prospective)
çatışacağımız (participle personal prospective)
çatışacağınız (participle personal prospective)
çatışacakları (participle personal prospective)
çatışma (noun-from-verb)
çatışış (adverbial)
çatışırım (aorist first-person indicative present singular)
çatışırsın (aorist indicative present second-person singular)
çatışır (aorist indicative present singular third-person)
çatışırız (aorist first-person indicative plural present)
çatışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çatışırlar (aorist indicative plural present third-person)
çatışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çatışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çatışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çatışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çatışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çatışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çatıştım (first-person indicative past perfective singular)
çatıştın (indicative past perfective second-person singular)
çatıştı (indicative past perfective singular third-person)
çatıştık (first-person indicative past perfective plural)
çatıştınız (indicative past perfective plural second-person)
çatıştılar (indicative past perfective plural third-person)
çatışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çatışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çatışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çatışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çatışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çatışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çatışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çatışacağım (first-person future indicative singular)
çatışacaksın (future indicative second-person singular)
çatışacak (future indicative singular third-person)
çatışacağız (first-person future indicative plural)
çatışacaksınız (future indicative plural second-person)
çatışacaklar (future indicative plural third-person)
çatışmışım (first-person inferential perfective singular)
çatışmışsın (inferential perfective second-person singular)
çatışmış (inferential perfective singular third-person)
çatışmışız (first-person inferential perfective plural)
çatışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çatışmışlar (inferential perfective plural third-person)
çatışırmışım (aorist first-person inferential singular)
çatışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çatışırmış (aorist inferential singular third-person)
çatışırmışız (aorist first-person inferential plural)
çatışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çatışırlarmış (or çatışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çatışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çatışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çatışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çatışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çatışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çatışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çatışsam (conditional first-person singular)
çatışsan (conditional second-person singular)
çatışsa (conditional singular third-person)
çatışsak (conditional first-person plural)
çatışsanız (conditional plural second-person)
çatışsalar (conditional plural third-person)
çatışsaydım (conditional first-person perfective singular)
çatışsaydın (conditional perfective second-person singular)
çatışsaydı (conditional perfective singular third-person)
çatışsaydık (conditional first-person perfective plural)
çatışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çatışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çatışayım (first-person optative singular)
çatışasın (optative second-person singular)
çatışa (optative singular third-person)
çatışalım (first-person optative plural)
çatışasınız (optative plural second-person)
çatışalar (optative plural third-person)
çatışmaktayım (first-person progressive singular)
çatışmaktasın (progressive second-person singular)
çatışmakta (progressive singular third-person)
çatışmaktayız (first-person plural progressive)
çatışmaktasınız (plural progressive second-person)
çatışmaktalar (plural progressive third-person)
çatışmalıyım (first-person necessitative singular)
çatışmalısın (necessitative second-person singular)
çatışmalı (necessitative singular third-person)
çatışmalıyız (first-person necessitative plural)
çatışmalısınız (necessitative plural second-person)
çatışmalılar (necessitative plural third-person)
çatış (imperative second-person singular)
çatışsın (imperative singular third-person)
çatışın (imperative plural second-person)
çatışsınlar (imperative plural third-person)
çatışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çatışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çatışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çatışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çatışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çatışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çatışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çatışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çatışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çatışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çatışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çatışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çatıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çatıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çatıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çatıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çatıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çatıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çatışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çatışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çatışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çatışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çatışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çatışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çatışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çatışacak mısın? (future indicative second-person singular)
çatışacak mı? (future indicative singular third-person)
çatışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çatışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çatışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çatışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çatışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çatışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çatışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çatışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çatışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çatışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çatışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çatışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çatışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çatışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çatışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çatışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çatışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çatışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çatışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çatışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çatışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çatışsam mı? (conditional first-person singular)
çatışsan mı? (conditional second-person singular)
çatışsa mı? (conditional singular third-person)
çatışsak mı? (conditional first-person plural)
çatışsanız mı? (conditional plural second-person)
çatışsalar mı? (conditional plural third-person)
çatışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çatışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çatışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çatışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çatışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çatışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çatışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çatışmakta mısın? (progressive second-person singular)
çatışmakta mı? (progressive singular third-person)
çatışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çatışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çatışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çatışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çatışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çatışmalı mı? (necessitative singular third-person)
çatışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çatışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çatışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çatışmamak (infinitive negative)
çatışmayan (imperfective impersonal negative participle)
çatışmamış (impersonal negative participle perfective)
çatışmayacak (impersonal negative participle prospective)
çatışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çatışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çatışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çatışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çatışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çatışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çatışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çatışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çatışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çatışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çatışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çatışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çatışmama (negative noun-from-verb)
çatışmayış (adverbial negative)
çatışmam (aorist first-person indicative present singular)
çatışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çatışmaz (aorist indicative present singular third-person)
çatışmayız (aorist first-person indicative plural present)
çatışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çatışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çatışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çatışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çatışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çatışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çatışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çatışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çatışmadım (first-person indicative past perfective singular)
çatışmadın (indicative past perfective second-person singular)
çatışmadı (indicative past perfective singular third-person)
çatışmadık (first-person indicative past perfective plural)
çatışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çatışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çatışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çatışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çatışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çatışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çatışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çatışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çatışmayacağım (first-person future indicative singular)
çatışmayacaksın (future indicative second-person singular)
çatışmayacak (future indicative singular third-person)
çatışmayacağız (first-person future indicative plural)
çatışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çatışmayacaklar (future indicative plural third-person)
çatışmamışım (first-person inferential perfective singular)
çatışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çatışmamış (inferential perfective singular third-person)
çatışmamışız (first-person inferential perfective plural)
çatışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çatışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çatışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çatışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çatışmazmış (aorist inferential singular third-person)
çatışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çatışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çatışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çatışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çatışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çatışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çatışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çatışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çatışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çatışmasam (conditional first-person singular)
çatışmasan (conditional second-person singular)
çatışmasa (conditional singular third-person)
çatışmasak (conditional first-person plural)
çatışmasanız (conditional plural second-person)
çatışmasalar (conditional plural third-person)
çatışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çatışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çatışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çatışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çatışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çatışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çatışmayayım (first-person optative singular)
çatışmayasın (optative second-person singular)
çatışmaya (optative singular third-person)
çatışmayalım (first-person optative plural)
çatışmayasınız (optative plural second-person)
çatışmayalar (optative plural third-person)
çatışmamaktayım (first-person progressive singular)
çatışmamaktasın (progressive second-person singular)
çatışmamakta (progressive singular third-person)
çatışmamaktayız (first-person plural progressive)
çatışmamaktasınız (plural progressive second-person)
çatışmamaktalar (plural progressive third-person)
çatışmamalıyım (first-person necessitative singular)
çatışmamalısın (necessitative second-person singular)
çatışmamalı (necessitative singular third-person)
çatışmamalıyız (first-person necessitative plural)
çatışmamalısınız (necessitative plural second-person)
çatışmamalılar (necessitative plural third-person)
çatışma (imperative second-person singular)
çatışmasın (imperative singular third-person)
çatışmayın (imperative plural second-person)
çatışmasınlar (imperative plural third-person)
çatışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çatışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çatışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çatışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çatışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çatışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çatışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çatışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çatışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çatışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çatışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çatışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çatışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çatışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çatışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çatışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çatışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çatışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çatışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çatışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çatışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çatışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çatışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çatışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çatışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çatışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çatışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çatışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çatışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çatışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çatışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çatışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çatışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çatışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çatışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çatışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çatışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çatışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çatışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çatışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çatışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çatışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çatışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çatışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çatışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çatışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çatışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çatışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çatışmasam mı? (conditional first-person singular)
çatışmasan mı? (conditional second-person singular)
çatışmasa mı? (conditional singular third-person)
çatışmasak mı? (conditional first-person plural)
çatışmasanız mı? (conditional plural second-person)
çatışmasalar mı? (conditional plural third-person)
çatışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çatışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çatışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çatışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çatışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çatışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çatışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çatışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çatışmamakta mı? (progressive singular third-person)
çatışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çatışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çatışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çatışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çatışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çatışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çatışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çatışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çatışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

çatıştığımız

çatıştığınız

çatışırsınız

çatışırmışım

çatışırmışsın

çatışırmışız

çatışırmışsınız

çatışmışsınız

çatışır mıymışım?

çatışır mıymış?

çatışır mıymışız?

çatışmış mıyım?

çatışmış mısın?

çatışmış mı?

çatışmış mıyız?

çatışmış mısınız?

çatışmadığım

çatışmadığın

çatışmadığımız

çatışmadığınız

çatışmamışım

çatışmamışız

From Ottoman Turkish چاتشمق. Equivalent to çat- + -ış.

(reciprocal) to clash, to collide with each other

(reciprocal) to strike or bump against one another

(reciprocal) to come together as a framework

(reciprocal) to strike up an intimacy with one another


suçlanmak

head

suçlanmak (third-person singular simple present suçlanır)

suçlanır (present singular third-person)
suçlanmak (infinitive)
suçlanan (imperfective impersonal participle)
suçlanmış (impersonal participle perfective)
suçlanacak (impersonal participle prospective)
suçlandığım (non-prospective participle personal)
suçlandığın (non-prospective participle personal)
suçlandığı (non-prospective participle personal)
suçlandığımız (non-prospective participle personal)
suçlandığınız (non-prospective participle personal)
suçlandıkları (non-prospective participle personal)
suçlanacağım (participle personal prospective)
suçlanacağın (participle personal prospective)
suçlanacağı (participle personal prospective)
suçlanacağımız (participle personal prospective)
suçlanacağınız (participle personal prospective)
suçlanacakları (participle personal prospective)
suçlanma (noun-from-verb)
suçlanış (adverbial)
suçlanırım (aorist first-person indicative present singular)
suçlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
suçlanır (aorist indicative present singular third-person)
suçlanırız (aorist first-person indicative plural present)
suçlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
suçlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
suçlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
suçlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
suçlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
suçlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
suçlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
suçlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
suçlandım (first-person indicative past perfective singular)
suçlandın (indicative past perfective second-person singular)
suçlandı (indicative past perfective singular third-person)
suçlandık (first-person indicative past perfective plural)
suçlandınız (indicative past perfective plural second-person)
suçlandılar (indicative past perfective plural third-person)
suçlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
suçlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
suçlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
suçlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
suçlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
suçlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or suçlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
suçlanacağım (first-person future indicative singular)
suçlanacaksın (future indicative second-person singular)
suçlanacak (future indicative singular third-person)
suçlanacağız (first-person future indicative plural)
suçlanacaksınız (future indicative plural second-person)
suçlanacaklar (future indicative plural third-person)
suçlanmışım (first-person inferential perfective singular)
suçlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
suçlanmış (inferential perfective singular third-person)
suçlanmışız (first-person inferential perfective plural)
suçlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
suçlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
suçlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
suçlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
suçlanırmış (aorist inferential singular third-person)
suçlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
suçlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
suçlanırlarmış (or suçlanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
suçlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
suçlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
suçlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
suçlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
suçlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
suçlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
suçlansam (conditional first-person singular)
suçlansan (conditional second-person singular)
suçlansa (conditional singular third-person)
suçlansak (conditional first-person plural)
suçlansanız (conditional plural second-person)
suçlansalar (conditional plural third-person)
suçlansaydım (conditional first-person perfective singular)
suçlansaydın (conditional perfective second-person singular)
suçlansaydı (conditional perfective singular third-person)
suçlansaydık (conditional first-person perfective plural)
suçlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
suçlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
suçlanayım (first-person optative singular)
suçlanasın (optative second-person singular)
suçlana (optative singular third-person)
suçlanalım (first-person optative plural)
suçlanasınız (optative plural second-person)
suçlanalar (optative plural third-person)
suçlanmaktayım (first-person progressive singular)
suçlanmaktasın (progressive second-person singular)
suçlanmakta (progressive singular third-person)
suçlanmaktayız (first-person plural progressive)
suçlanmaktasınız (plural progressive second-person)
suçlanmaktalar (plural progressive third-person)
suçlanmalıyım (first-person necessitative singular)
suçlanmalısın (necessitative second-person singular)
suçlanmalı (necessitative singular third-person)
suçlanmalıyız (first-person necessitative plural)
suçlanmalısınız (necessitative plural second-person)
suçlanmalılar (necessitative plural third-person)
suçlan (imperative second-person singular)
suçlansın (imperative singular third-person)
suçlanın (imperative plural second-person)
suçlansınlar (imperative plural third-person)
suçlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
suçlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
suçlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
suçlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
suçlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
suçlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
suçlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
suçlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
suçlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
suçlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
suçlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
suçlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
suçlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
suçlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
suçlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
suçlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
suçlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
suçlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
suçlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
suçlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
suçlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
suçlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
suçlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
suçlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
suçlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
suçlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
suçlanacak mı? (future indicative singular third-person)
suçlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
suçlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
suçlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
suçlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
suçlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
suçlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
suçlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
suçlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
suçlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
suçlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
suçlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
suçlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
suçlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
suçlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
suçlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
suçlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
suçlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
suçlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
suçlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
suçlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
suçlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
suçlansam mı? (conditional first-person singular)
suçlansan mı? (conditional second-person singular)
suçlansa mı? (conditional singular third-person)
suçlansak mı? (conditional first-person plural)
suçlansanız mı? (conditional plural second-person)
suçlansalar mı? (conditional plural third-person)
suçlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
suçlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
suçlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
suçlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
suçlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
suçlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
suçlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
suçlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
suçlanmakta mı? (progressive singular third-person)
suçlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
suçlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
suçlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
suçlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
suçlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
suçlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
suçlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
suçlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
suçlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
suçlanmamak (infinitive negative)
suçlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
suçlanmamış (impersonal negative participle perfective)
suçlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
suçlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
suçlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
suçlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
suçlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
suçlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
suçlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
suçlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
suçlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
suçlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
suçlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
suçlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
suçlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
suçlanmama (negative noun-from-verb)
suçlanmayış (adverbial negative)
suçlanmam (aorist first-person indicative present singular)
suçlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
suçlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
suçlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
suçlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
suçlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
suçlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
suçlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
suçlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
suçlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
suçlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
suçlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
suçlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
suçlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
suçlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
suçlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
suçlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
suçlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
suçlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
suçlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
suçlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
suçlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
suçlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
suçlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
suçlanmayacağım (first-person future indicative singular)
suçlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
suçlanmayacak (future indicative singular third-person)
suçlanmayacağız (first-person future indicative plural)
suçlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
suçlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
suçlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
suçlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
suçlanmamış (inferential perfective singular third-person)
suçlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
suçlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
suçlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
suçlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
suçlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
suçlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
suçlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
suçlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
suçlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
suçlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
suçlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
suçlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
suçlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
suçlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
suçlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
suçlanmasam (conditional first-person singular)
suçlanmasan (conditional second-person singular)
suçlanmasa (conditional singular third-person)
suçlanmasak (conditional first-person plural)
suçlanmasanız (conditional plural second-person)
suçlanmasalar (conditional plural third-person)
suçlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
suçlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
suçlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
suçlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
suçlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
suçlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
suçlanmayayım (first-person optative singular)
suçlanmayasın (optative second-person singular)
suçlanmaya (optative singular third-person)
suçlanmayalım (first-person optative plural)
suçlanmayasınız (optative plural second-person)
suçlanmayalar (optative plural third-person)
suçlanmamaktayım (first-person progressive singular)
suçlanmamaktasın (progressive second-person singular)
suçlanmamakta (progressive singular third-person)
suçlanmamaktayız (first-person plural progressive)
suçlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
suçlanmamaktalar (plural progressive third-person)
suçlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
suçlanmamalısın (necessitative second-person singular)
suçlanmamalı (necessitative singular third-person)
suçlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
suçlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
suçlanmamalılar (necessitative plural third-person)
suçlanma (imperative second-person singular)
suçlanmasın (imperative singular third-person)
suçlanmayın (imperative plural second-person)
suçlanmasınlar (imperative plural third-person)
suçlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
suçlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
suçlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
suçlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
suçlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
suçlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
suçlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
suçlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
suçlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
suçlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
suçlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
suçlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
suçlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
suçlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
suçlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
suçlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
suçlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
suçlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
suçlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
suçlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
suçlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
suçlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
suçlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
suçlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
suçlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
suçlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
suçlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
suçlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
suçlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
suçlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
suçlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
suçlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
suçlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
suçlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
suçlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
suçlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
suçlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
suçlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
suçlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
suçlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
suçlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
suçlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
suçlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
suçlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
suçlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
suçlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
suçlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
suçlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
suçlanmasam mı? (conditional first-person singular)
suçlanmasan mı? (conditional second-person singular)
suçlanmasa mı? (conditional singular third-person)
suçlanmasak mı? (conditional first-person plural)
suçlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
suçlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
suçlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
suçlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
suçlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
suçlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
suçlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
suçlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
suçlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
suçlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
suçlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
suçlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
suçlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
suçlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
suçlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
suçlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
suçlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
suçlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
suçlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
suçlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


avlanmak

avlanmak (third-person singular simple present avlanır)

avlanır (present singular third-person)
avlanmak (infinitive)
avlanan (imperfective impersonal participle)
avlanmış (impersonal participle perfective)
avlanacak (impersonal participle prospective)
avlandığım (non-prospective participle personal)
avlandığın (non-prospective participle personal)
avlandığı (non-prospective participle personal)
avlandığımız (non-prospective participle personal)
avlandığınız (non-prospective participle personal)
avlandıkları (non-prospective participle personal)
avlanacağım (participle personal prospective)
avlanacağın (participle personal prospective)
avlanacağı (participle personal prospective)
avlanacağımız (participle personal prospective)
avlanacağınız (participle personal prospective)
avlanacakları (participle personal prospective)
avlanma (noun-from-verb)
avlanış (adverbial)
avlanırım (aorist first-person indicative present singular)
avlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
avlanır (aorist indicative present singular third-person)
avlanırız (aorist first-person indicative plural present)
avlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
avlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
avlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
avlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
avlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
avlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
avlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
avlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
avlandım (first-person indicative past perfective singular)
avlandın (indicative past perfective second-person singular)
avlandı (indicative past perfective singular third-person)
avlandık (first-person indicative past perfective plural)
avlandınız (indicative past perfective plural second-person)
avlandılar (indicative past perfective plural third-person)
avlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
avlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
avlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
avlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
avlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
avlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or avlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
avlanacağım (first-person future indicative singular)
avlanacaksın (future indicative second-person singular)
avlanacak (future indicative singular third-person)
avlanacağız (first-person future indicative plural)
avlanacaksınız (future indicative plural second-person)
avlanacaklar (future indicative plural third-person)
avlanmışım (first-person inferential perfective singular)
avlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
avlanmış (inferential perfective singular third-person)
avlanmışız (first-person inferential perfective plural)
avlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
avlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
avlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
avlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
avlanırmış (aorist inferential singular third-person)
avlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
avlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
avlanırlarmış (or avlanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
avlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
avlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
avlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
avlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
avlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
avlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
avlansam (conditional first-person singular)
avlansan (conditional second-person singular)
avlansa (conditional singular third-person)
avlansak (conditional first-person plural)
avlansanız (conditional plural second-person)
avlansalar (conditional plural third-person)
avlansaydım (conditional first-person perfective singular)
avlansaydın (conditional perfective second-person singular)
avlansaydı (conditional perfective singular third-person)
avlansaydık (conditional first-person perfective plural)
avlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
avlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
avlanayım (first-person optative singular)
avlanasın (optative second-person singular)
avlana (optative singular third-person)
avlanalım (first-person optative plural)
avlanasınız (optative plural second-person)
avlanalar (optative plural third-person)
avlanmaktayım (first-person progressive singular)
avlanmaktasın (progressive second-person singular)
avlanmakta (progressive singular third-person)
avlanmaktayız (first-person plural progressive)
avlanmaktasınız (plural progressive second-person)
avlanmaktalar (plural progressive third-person)
avlanmalıyım (first-person necessitative singular)
avlanmalısın (necessitative second-person singular)
avlanmalı (necessitative singular third-person)
avlanmalıyız (first-person necessitative plural)
avlanmalısınız (necessitative plural second-person)
avlanmalılar (necessitative plural third-person)
avlan (imperative second-person singular)
avlansın (imperative singular third-person)
avlanın (imperative plural second-person)
avlansınlar (imperative plural third-person)
avlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
avlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
avlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
avlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
avlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
avlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
avlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
avlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
avlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
avlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
avlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
avlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
avlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
avlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
avlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
avlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
avlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
avlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
avlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
avlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
avlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
avlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
avlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
avlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
avlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
avlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
avlanacak mı? (future indicative singular third-person)
avlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
avlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
avlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
avlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
avlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
avlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
avlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
avlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
avlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
avlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
avlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
avlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
avlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
avlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
avlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
avlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
avlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
avlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
avlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
avlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
avlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
avlansam mı? (conditional first-person singular)
avlansan mı? (conditional second-person singular)
avlansa mı? (conditional singular third-person)
avlansak mı? (conditional first-person plural)
avlansanız mı? (conditional plural second-person)
avlansalar mı? (conditional plural third-person)
avlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
avlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
avlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
avlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
avlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
avlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
avlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
avlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
avlanmakta mı? (progressive singular third-person)
avlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
avlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
avlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
avlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
avlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
avlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
avlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
avlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
avlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
avlanmamak (infinitive negative)
avlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
avlanmamış (impersonal negative participle perfective)
avlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
avlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
avlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
avlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
avlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
avlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
avlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
avlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
avlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
avlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
avlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
avlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
avlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
avlanmama (negative noun-from-verb)
avlanmayış (adverbial negative)
avlanmam (aorist first-person indicative present singular)
avlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
avlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
avlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
avlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
avlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
avlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
avlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
avlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
avlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
avlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
avlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
avlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
avlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
avlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
avlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
avlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
avlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
avlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
avlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
avlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
avlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
avlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
avlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
avlanmayacağım (first-person future indicative singular)
avlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
avlanmayacak (future indicative singular third-person)
avlanmayacağız (first-person future indicative plural)
avlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
avlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
avlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
avlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
avlanmamış (inferential perfective singular third-person)
avlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
avlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
avlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
avlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
avlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
avlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
avlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
avlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
avlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
avlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
avlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
avlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
avlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
avlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
avlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
avlanmasam (conditional first-person singular)
avlanmasan (conditional second-person singular)
avlanmasa (conditional singular third-person)
avlanmasak (conditional first-person plural)
avlanmasanız (conditional plural second-person)
avlanmasalar (conditional plural third-person)
avlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
avlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
avlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
avlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
avlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
avlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
avlanmayayım (first-person optative singular)
avlanmayasın (optative second-person singular)
avlanmaya (optative singular third-person)
avlanmayalım (first-person optative plural)
avlanmayasınız (optative plural second-person)
avlanmayalar (optative plural third-person)
avlanmamaktayım (first-person progressive singular)
avlanmamaktasın (progressive second-person singular)
avlanmamakta (progressive singular third-person)
avlanmamaktayız (first-person plural progressive)
avlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
avlanmamaktalar (plural progressive third-person)
avlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
avlanmamalısın (necessitative second-person singular)
avlanmamalı (necessitative singular third-person)
avlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
avlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
avlanmamalılar (necessitative plural third-person)
avlanma (imperative second-person singular)
avlanmasın (imperative singular third-person)
avlanmayın (imperative plural second-person)
avlanmasınlar (imperative plural third-person)
avlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
avlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
avlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
avlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
avlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
avlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
avlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
avlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
avlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
avlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
avlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
avlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
avlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
avlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
avlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
avlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
avlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
avlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
avlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
avlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
avlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
avlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
avlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
avlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
avlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
avlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
avlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
avlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
avlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
avlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
avlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
avlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
avlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
avlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
avlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
avlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
avlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
avlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
avlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
avlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
avlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
avlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
avlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
avlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
avlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
avlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
avlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
avlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
avlanmasam mı? (conditional first-person singular)
avlanmasan mı? (conditional second-person singular)
avlanmasa mı? (conditional singular third-person)
avlanmasak mı? (conditional first-person plural)
avlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
avlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
avlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
avlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
avlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
avlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
avlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
avlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
avlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
avlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
avlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
avlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
avlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
avlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
avlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
avlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
avlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
avlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
avlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
avlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آولانمق (avlanmaḳ, “to be hunted, to be duped, to be suited to be used in hunting”), from Ottoman Turkish آولامق (avlamaḳ, “to hunt, to deceive, to dupe”), from Ottoman Turkish آو (av, “the chase, hunting of any kind, game, prey”), from Proto-Turkic *āb (“the act of hunting or that which is hunted”), morphologically av (“prey, game”) + -le + -n (“passive and reflexive suffix”) + -mak. Cognates with Azerbaijani ovlanmaq.

suf

passive of avlamak
(intransitive) To be hunted.

passive of avlamak
(intransitive) To be deceived.

Aslan avlanırken canından oluyordu.

Çok ilginç avlanma tekniğine sahip 5 hayvan.

5 animals with very interesting methods of hunting.

Gece avlanırken bir ışık kaynağına ihtiyacınız olacak.

When you go hunting at night, you'll need a light source.

(intransitive) To go on a hunt, to go hunting, to search for prey.


olun

second-person plural imperative of olmak


yapayım

See the etymology of the corresponding lemma form.

non-lemma

first-person singular optative of yapmak


yağdırmak

head

yağdırmak (third-person singular simple present yağdırır)

yağdırır (present singular third-person)

From Ottoman Turkish یاغدرمق, یاغدیرمق (yağdırmak).


besleme

second-person singular negative imperative of beslemek


hazırlanma

second-person singular negative imperative of hazırlanmak