ürkütmek

ürkütmek (third-person singular simple present ürkütür)

ürkütür (present singular third-person)
ürkütmek (infinitive)
ürküten (imperfective impersonal participle)
ürkütmüş (impersonal participle perfective)
ürkütecek (impersonal participle prospective)
ürküttüğüm (non-prospective participle personal)
ürküttüğün (non-prospective participle personal)
ürküttüğü (non-prospective participle personal)
ürküttüğümüz (non-prospective participle personal)
ürküttüğünüz (non-prospective participle personal)
ürküttükleri (non-prospective participle personal)
ürküteceğim (participle personal prospective)
ürküteceğin (participle personal prospective)
ürküteceği (participle personal prospective)
ürküteceğimiz (participle personal prospective)
ürküteceğiniz (participle personal prospective)
ürkütecekleri (participle personal prospective)
ürkütme (noun-from-verb)
ürkütüş (adverbial)
ürkütürüm (aorist first-person indicative present singular)
ürkütürsün (aorist indicative present second-person singular)
ürkütür (aorist indicative present singular third-person)
ürkütürüz (aorist first-person indicative plural present)
ürkütürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ürkütürler (aorist indicative plural present third-person)
ürkütüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ürkütüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ürkütüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ürkütüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ürkütüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ürkütüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ürküttüm (first-person indicative past perfective singular)
ürküttün (indicative past perfective second-person singular)
ürküttü (indicative past perfective singular third-person)
ürküttük (first-person indicative past perfective plural)
ürküttünüz (indicative past perfective plural second-person)
ürküttüler (indicative past perfective plural third-person)
ürkütüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ürkütüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ürkütüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ürkütüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ürkütüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ürkütüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ürkütüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ürküteceğim (first-person future indicative singular)
ürküteceksin (future indicative second-person singular)
ürkütecek (future indicative singular third-person)
ürküteceğiz (first-person future indicative plural)
ürküteceksiniz (future indicative plural second-person)
ürkütecekler (future indicative plural third-person)
ürkütmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ürkütmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ürkütmüş (inferential perfective singular third-person)
ürkütmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ürkütmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ürkütmüşler (inferential perfective plural third-person)
ürkütürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ürkütürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ürkütürmüş (aorist inferential singular third-person)
ürkütürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ürkütürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ürkütürlermiş (or ürkütürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ürkütüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ürkütüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ürkütüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ürkütüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ürkütüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ürkütüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ürkütsem (conditional first-person singular)
ürkütsen (conditional second-person singular)
ürkütse (conditional singular third-person)
ürkütsek (conditional first-person plural)
ürkütseniz (conditional plural second-person)
ürkütseler (conditional plural third-person)
ürkütseydim (conditional first-person perfective singular)
ürkütseydin (conditional perfective second-person singular)
ürkütseydi (conditional perfective singular third-person)
ürkütseydik (conditional first-person perfective plural)
ürkütseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ürkütseydiler (conditional perfective plural third-person)
ürküteyim (first-person optative singular)
ürkütesin (optative second-person singular)
ürküte (optative singular third-person)
ürkütelim (first-person optative plural)
ürkütesiniz (optative plural second-person)
ürküteler (optative plural third-person)
ürkütmekteyim (first-person progressive singular)
ürkütmektesin (progressive second-person singular)
ürkütmekte (progressive singular third-person)
ürkütmekteyiz (first-person plural progressive)
ürkütmektesiniz (plural progressive second-person)
ürkütmekteler (plural progressive third-person)
ürkütmeliyim (first-person necessitative singular)
ürkütmelisin (necessitative second-person singular)
ürkütmeli (necessitative singular third-person)
ürkütmeliyiz (first-person necessitative plural)
ürkütmelisiniz (necessitative plural second-person)
ürkütmeliler (necessitative plural third-person)
ürküt (imperative second-person singular)
ürkütsün (imperative singular third-person)
ürkütün (imperative plural second-person)
ürkütsünler (imperative plural third-person)
ürkütür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ürkütür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ürkütür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ürkütür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ürkütür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ürkütürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ürkütüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ürkütüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ürkütüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ürkütüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ürkütüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ürkütüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ürküttüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
ürküttün mü? (indicative past perfective second-person singular)
ürküttü mü? (indicative past perfective singular third-person)
ürküttük mü? (first-person indicative past perfective plural)
ürküttünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
ürküttüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ürkütüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ürkütüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ürkütüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ürkütüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ürkütüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ürkütüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ürkütecek miyim? (first-person future indicative singular)
ürkütecek misin? (future indicative second-person singular)
ürkütecek mi? (future indicative singular third-person)
ürkütecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ürkütecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ürkütecekler mi? (future indicative plural third-person)
ürkütmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ürkütmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ürkütmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ürkütmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ürkütmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ürkütmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ürkütür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ürkütür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ürkütür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ürkütür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ürkütür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ürkütürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ürkütüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ürkütüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ürkütüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ürkütüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ürkütüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ürkütüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ürkütsem mi? (conditional first-person singular)
ürkütsen mi? (conditional second-person singular)
ürkütse mi? (conditional singular third-person)
ürkütsek mi? (conditional first-person plural)
ürkütseniz mi? (conditional plural second-person)
ürkütseler mi? (conditional plural third-person)
ürkütse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ürkütse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ürkütse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ürkütse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ürkütse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ürkütseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ürkütmekte miyim? (first-person progressive singular)
ürkütmekte misin? (progressive second-person singular)
ürkütmekte mi? (progressive singular third-person)
ürkütmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ürkütmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ürkütmekteler mi? (plural progressive third-person)
ürkütmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ürkütmeli misin? (necessitative second-person singular)
ürkütmeli mi? (necessitative singular third-person)
ürkütmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ürkütmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ürkütmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ürkütmemek (infinitive negative)
ürkütmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ürkütmemiş (impersonal negative participle perfective)
ürkütmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ürkütmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ürkütmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ürkütmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ürkütmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ürkütmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ürkütmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ürkütmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ürkütmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ürkütmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ürkütmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ürkütmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ürkütmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ürkütmeme (negative noun-from-verb)
ürkütmeyüş (adverbial negative)
ürkütmem (aorist first-person indicative present singular)
ürkütmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ürkütmez (aorist indicative present singular third-person)
ürkütmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ürkütmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ürkütmezler (aorist indicative plural present third-person)
ürkütmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ürkütmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ürkütmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ürkütmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ürkütmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ürkütmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ürkütmedim (first-person indicative past perfective singular)
ürkütmedin (indicative past perfective second-person singular)
ürkütmedi (indicative past perfective singular third-person)
ürkütmedik (first-person indicative past perfective plural)
ürkütmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ürkütmediler (indicative past perfective plural third-person)
ürkütmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ürkütmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ürkütmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ürkütmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ürkütmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ürkütmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ürkütmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ürkütmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ürkütmeyecek (future indicative singular third-person)
ürkütmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ürkütmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ürkütmeyecekler (future indicative plural third-person)
ürkütmemişim (first-person inferential perfective singular)
ürkütmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ürkütmemiş (inferential perfective singular third-person)
ürkütmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ürkütmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ürkütmemişler (inferential perfective plural third-person)
ürkütmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ürkütmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ürkütmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ürkütmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ürkütmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ürkütmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ürkütmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ürkütmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ürkütmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ürkütmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ürkütmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ürkütmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ürkütmesem (conditional first-person singular)
ürkütmesen (conditional second-person singular)
ürkütmese (conditional singular third-person)
ürkütmesek (conditional first-person plural)
ürkütmeseniz (conditional plural second-person)
ürkütmeseler (conditional plural third-person)
ürkütmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ürkütmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ürkütmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ürkütmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ürkütmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ürkütmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ürkütmeyeyim (first-person optative singular)
ürkütmeyesin (optative second-person singular)
ürkütmeye (optative singular third-person)
ürkütmeyelim (first-person optative plural)
ürkütmeyesiniz (optative plural second-person)
ürkütmeyeler (optative plural third-person)
ürkütmemekteyim (first-person progressive singular)
ürkütmemektesin (progressive second-person singular)
ürkütmemekte (progressive singular third-person)
ürkütmemekteyiz (first-person plural progressive)
ürkütmemektesiniz (plural progressive second-person)
ürkütmemekteler (plural progressive third-person)
ürkütmemeliyim (first-person necessitative singular)
ürkütmemelisin (necessitative second-person singular)
ürkütmemeli (necessitative singular third-person)
ürkütmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ürkütmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ürkütmemeliler (necessitative plural third-person)
ürkütme (imperative second-person singular)
ürkütmesin (imperative singular third-person)
ürkütmeyin (imperative plural second-person)
ürkütmesinler (imperative plural third-person)
ürkütmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ürkütmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ürkütmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ürkütmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ürkütmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ürkütmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ürkütmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ürkütmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ürkütmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ürkütmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ürkütmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ürkütmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ürkütmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ürkütmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ürkütmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ürkütmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ürkütmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ürkütmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ürkütmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ürkütmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ürkütmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ürkütmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ürkütmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ürkütmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ürkütmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ürkütmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ürkütmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ürkütmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ürkütmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ürkütmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ürkütmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ürkütmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ürkütmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ürkütmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ürkütmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ürkütmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ürkütmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ürkütmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ürkütmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ürkütmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ürkütmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ürkütmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ürkütmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ürkütmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ürkütmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ürkütmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ürkütmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ürkütmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ürkütmesem mi? (conditional first-person singular)
ürkütmesen mi? (conditional second-person singular)
ürkütmese mi? (conditional singular third-person)
ürkütmesek mi? (conditional first-person plural)
ürkütmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ürkütmeseler mi? (conditional plural third-person)
ürkütmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ürkütmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ürkütmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ürkütmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ürkütmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ürkütmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ürkütmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ürkütmemekte misin? (progressive second-person singular)
ürkütmemekte mi? (progressive singular third-person)
ürkütmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ürkütmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ürkütmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ürkütmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ürkütmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ürkütmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ürkütmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ürkütmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ürkütmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ürküttüğümüz

ürküttüğünüz

ürkütürmüşüm

ürkütürmüşüz

From Ottoman Turkish اوركتمك (ürkütmek). Morphologically ürk- + -üt.

to scare off (to cause something to flee by frightening it)


tiksindirmek

head

tiksindirmek (third-person singular simple present tiksindirir)

tiksindirir (present singular third-person)
tiksindirmek (infinitive)
tiksindiren (imperfective impersonal participle)
tiksindirmiş (impersonal participle perfective)
tiksindirecek (impersonal participle prospective)
tiksindirdiğim (non-prospective participle personal)
tiksindirdiğin (non-prospective participle personal)
tiksindirdiği (non-prospective participle personal)
tiksindirdiğimiz (non-prospective participle personal)
tiksindirdiğiniz (non-prospective participle personal)
tiksindirdikleri (non-prospective participle personal)
tiksindireceğim (participle personal prospective)
tiksindireceğin (participle personal prospective)
tiksindireceği (participle personal prospective)
tiksindireceğimiz (participle personal prospective)
tiksindireceğiniz (participle personal prospective)
tiksindirecekleri (participle personal prospective)
tiksindirme (noun-from-verb)
tiksindiriş (adverbial)
tiksindiririm (aorist first-person indicative present singular)
tiksindirirsin (aorist indicative present second-person singular)
tiksindirir (aorist indicative present singular third-person)
tiksindiririz (aorist first-person indicative plural present)
tiksindirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tiksindirirler (aorist indicative plural present third-person)
tiksindiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tiksindiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tiksindiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
tiksindiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tiksindiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tiksindiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tiksindirdim (first-person indicative past perfective singular)
tiksindirdin (indicative past perfective second-person singular)
tiksindirdi (indicative past perfective singular third-person)
tiksindirdik (first-person indicative past perfective plural)
tiksindirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
tiksindirdiler (indicative past perfective plural third-person)
tiksindiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tiksindiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tiksindiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tiksindiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tiksindiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tiksindiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tiksindiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tiksindireceğim (first-person future indicative singular)
tiksindireceksin (future indicative second-person singular)
tiksindirecek (future indicative singular third-person)
tiksindireceğiz (first-person future indicative plural)
tiksindireceksiniz (future indicative plural second-person)
tiksindirecekler (future indicative plural third-person)
tiksindirmişim (first-person inferential perfective singular)
tiksindirmişsin (inferential perfective second-person singular)
tiksindirmiş (inferential perfective singular third-person)
tiksindirmişiz (first-person inferential perfective plural)
tiksindirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tiksindirmişler (inferential perfective plural third-person)
tiksindirirmişim (aorist first-person inferential singular)
tiksindirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
tiksindirirmiş (aorist inferential singular third-person)
tiksindirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
tiksindirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tiksindirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tiksindirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
tiksindiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tiksindiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tiksindiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tiksindiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tiksindiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tiksindiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tiksindirsem (conditional first-person singular)
tiksindirsen (conditional second-person singular)
tiksindirse (conditional singular third-person)
tiksindirsek (conditional first-person plural)
tiksindirseniz (conditional plural second-person)
tiksindirseler (conditional plural third-person)
tiksindirseydim (conditional first-person perfective singular)
tiksindirseydin (conditional perfective second-person singular)
tiksindirseydi (conditional perfective singular third-person)
tiksindirseydik (conditional first-person perfective plural)
tiksindirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tiksindirseydiler (conditional perfective plural third-person)
tiksindireyim (first-person optative singular)
tiksindiresin (optative second-person singular)
tiksindire (optative singular third-person)
tiksindirelim (first-person optative plural)
tiksindiresiniz (optative plural second-person)
tiksindireler (optative plural third-person)
tiksindirmekteyim (first-person progressive singular)
tiksindirmektesin (progressive second-person singular)
tiksindirmekte (progressive singular third-person)
tiksindirmekteyiz (first-person plural progressive)
tiksindirmektesiniz (plural progressive second-person)
tiksindirmekteler (plural progressive third-person)
tiksindirmeliyim (first-person necessitative singular)
tiksindirmelisin (necessitative second-person singular)
tiksindirmeli (necessitative singular third-person)
tiksindirmeliyiz (first-person necessitative plural)
tiksindirmelisiniz (necessitative plural second-person)
tiksindirmeliler (necessitative plural third-person)
tiksindir (imperative second-person singular)
tiksindirsin (imperative singular third-person)
tiksindirin (imperative plural second-person)
tiksindirsinler (imperative plural third-person)
tiksindirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tiksindirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
tiksindirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
tiksindirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tiksindirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tiksindirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tiksindiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tiksindiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tiksindiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tiksindiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tiksindiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tiksindiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tiksindirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tiksindirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tiksindirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tiksindirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tiksindirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tiksindirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tiksindiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tiksindiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tiksindiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tiksindiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tiksindiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tiksindiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tiksindirecek miyim? (first-person future indicative singular)
tiksindirecek misin? (future indicative second-person singular)
tiksindirecek mi? (future indicative singular third-person)
tiksindirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tiksindirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tiksindirecekler mi? (future indicative plural third-person)
tiksindirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tiksindirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tiksindirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tiksindirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tiksindirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tiksindirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tiksindirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tiksindirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tiksindirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tiksindirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tiksindirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tiksindirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tiksindiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tiksindiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tiksindiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tiksindiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tiksindiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tiksindiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tiksindirsem mi? (conditional first-person singular)
tiksindirsen mi? (conditional second-person singular)
tiksindirse mi? (conditional singular third-person)
tiksindirsek mi? (conditional first-person plural)
tiksindirseniz mi? (conditional plural second-person)
tiksindirseler mi? (conditional plural third-person)
tiksindirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tiksindirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tiksindirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tiksindirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tiksindirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tiksindirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tiksindirmekte miyim? (first-person progressive singular)
tiksindirmekte misin? (progressive second-person singular)
tiksindirmekte mi? (progressive singular third-person)
tiksindirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tiksindirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tiksindirmekteler mi? (plural progressive third-person)
tiksindirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
tiksindirmeli misin? (necessitative second-person singular)
tiksindirmeli mi? (necessitative singular third-person)
tiksindirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tiksindirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tiksindirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tiksindirmemek (infinitive negative)
tiksindirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tiksindirmemiş (impersonal negative participle perfective)
tiksindirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tiksindirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tiksindirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tiksindirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tiksindirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tiksindirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tiksindirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tiksindirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tiksindirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tiksindirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tiksindirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tiksindirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tiksindirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tiksindirmeme (negative noun-from-verb)
tiksindirmeyiş (adverbial negative)
tiksindirmem (aorist first-person indicative present singular)
tiksindirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tiksindirmez (aorist indicative present singular third-person)
tiksindirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tiksindirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tiksindirmezler (aorist indicative plural present third-person)
tiksindirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tiksindirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tiksindirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tiksindirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tiksindirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tiksindirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tiksindirmedim (first-person indicative past perfective singular)
tiksindirmedin (indicative past perfective second-person singular)
tiksindirmedi (indicative past perfective singular third-person)
tiksindirmedik (first-person indicative past perfective plural)
tiksindirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tiksindirmediler (indicative past perfective plural third-person)
tiksindirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tiksindirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tiksindirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tiksindirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tiksindirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tiksindirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tiksindirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tiksindirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tiksindirmeyecek (future indicative singular third-person)
tiksindirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tiksindirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tiksindirmeyecekler (future indicative plural third-person)
tiksindirmemişim (first-person inferential perfective singular)
tiksindirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tiksindirmemiş (inferential perfective singular third-person)
tiksindirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tiksindirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tiksindirmemişler (inferential perfective plural third-person)
tiksindirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tiksindirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tiksindirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tiksindirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tiksindirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tiksindirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tiksindirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tiksindirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tiksindirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tiksindirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tiksindirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tiksindirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tiksindirmesem (conditional first-person singular)
tiksindirmesen (conditional second-person singular)
tiksindirmese (conditional singular third-person)
tiksindirmesek (conditional first-person plural)
tiksindirmeseniz (conditional plural second-person)
tiksindirmeseler (conditional plural third-person)
tiksindirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tiksindirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tiksindirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tiksindirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tiksindirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tiksindirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tiksindirmeyeyim (first-person optative singular)
tiksindirmeyesin (optative second-person singular)
tiksindirmeye (optative singular third-person)
tiksindirmeyelim (first-person optative plural)
tiksindirmeyesiniz (optative plural second-person)
tiksindirmeyeler (optative plural third-person)
tiksindirmemekteyim (first-person progressive singular)
tiksindirmemektesin (progressive second-person singular)
tiksindirmemekte (progressive singular third-person)
tiksindirmemekteyiz (first-person plural progressive)
tiksindirmemektesiniz (plural progressive second-person)
tiksindirmemekteler (plural progressive third-person)
tiksindirmemeliyim (first-person necessitative singular)
tiksindirmemelisin (necessitative second-person singular)
tiksindirmemeli (necessitative singular third-person)
tiksindirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tiksindirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tiksindirmemeliler (necessitative plural third-person)
tiksindirme (imperative second-person singular)
tiksindirmesin (imperative singular third-person)
tiksindirmeyin (imperative plural second-person)
tiksindirmesinler (imperative plural third-person)
tiksindirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tiksindirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tiksindirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tiksindirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tiksindirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tiksindirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tiksindirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tiksindirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tiksindirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tiksindirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tiksindirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tiksindirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tiksindirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tiksindirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tiksindirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tiksindirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tiksindirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tiksindirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tiksindirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tiksindirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tiksindirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tiksindirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tiksindirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tiksindirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tiksindirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tiksindirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tiksindirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tiksindirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tiksindirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tiksindirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tiksindirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tiksindirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tiksindirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tiksindirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tiksindirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tiksindirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tiksindirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tiksindirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tiksindirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tiksindirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tiksindirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tiksindirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tiksindirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tiksindirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tiksindirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tiksindirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tiksindirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tiksindirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tiksindirmesem mi? (conditional first-person singular)
tiksindirmesen mi? (conditional second-person singular)
tiksindirmese mi? (conditional singular third-person)
tiksindirmesek mi? (conditional first-person plural)
tiksindirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tiksindirmeseler mi? (conditional plural third-person)
tiksindirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tiksindirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tiksindirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tiksindirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tiksindirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tiksindirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tiksindirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tiksindirmemekte misin? (progressive second-person singular)
tiksindirmemekte mi? (progressive singular third-person)
tiksindirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tiksindirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tiksindirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tiksindirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tiksindirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tiksindirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tiksindirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tiksindirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tiksindirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish تكسندرمك (tiksindirmek). Morphologically tiksin- + -dir. Cognate with Azerbaijani diksindirmək.

to disgust (to cause an intense dislike for something)


uyuşturmak

head

uyuşturmak (third-person singular simple present uyuşturur)

uyuşturur (present singular third-person)
uyuşturmak (infinitive)
uyuşturan (imperfective impersonal participle)
uyuşturmuş (impersonal participle perfective)
uyuşturacak (impersonal participle prospective)
uyuşturduğum (non-prospective participle personal)
uyuşturduğun (non-prospective participle personal)
uyuşturduğu (non-prospective participle personal)
uyuşturduğumuz (non-prospective participle personal)
uyuşturduğunuz (non-prospective participle personal)
uyuşturdukları (non-prospective participle personal)
uyuşturacağım (participle personal prospective)
uyuşturacağın (participle personal prospective)
uyuşturacağı (participle personal prospective)
uyuşturacağımız (participle personal prospective)
uyuşturacağınız (participle personal prospective)
uyuşturacakları (participle personal prospective)
uyuşturma (noun-from-verb)
uyuşturuş (adverbial)
uyuştururum (aorist first-person indicative present singular)
uyuşturursun (aorist indicative present second-person singular)
uyuşturur (aorist indicative present singular third-person)
uyuştururuz (aorist first-person indicative plural present)
uyuşturursunuz (aorist indicative plural present second-person)
uyuştururlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuşturuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşturuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşturuyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşturuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşturuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşturuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşturdum (first-person indicative past perfective singular)
uyuşturdun (indicative past perfective second-person singular)
uyuşturdu (indicative past perfective singular third-person)
uyuşturduk (first-person indicative past perfective plural)
uyuşturdunuz (indicative past perfective plural second-person)
uyuşturdular (indicative past perfective plural third-person)
uyuşturuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşturuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşturuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşturuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşturuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşturuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uyuşturuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşturacağım (first-person future indicative singular)
uyuşturacaksın (future indicative second-person singular)
uyuşturacak (future indicative singular third-person)
uyuşturacağız (first-person future indicative plural)
uyuşturacaksınız (future indicative plural second-person)
uyuşturacaklar (future indicative plural third-person)
uyuşturmuşum (first-person inferential perfective singular)
uyuşturmuşsun (inferential perfective second-person singular)
uyuşturmuş (inferential perfective singular third-person)
uyuşturmuşuz (first-person inferential perfective plural)
uyuşturmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
uyuşturmuşlar (inferential perfective plural third-person)
uyuştururmuşum (aorist first-person inferential singular)
uyuştururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
uyuştururmuş (aorist inferential singular third-person)
uyuştururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
uyuştururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
uyuştururlarmış (or uyuştururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
uyuşturuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuşturuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuşturuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuşturuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuşturuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuşturuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuştursam (conditional first-person singular)
uyuştursan (conditional second-person singular)
uyuştursa (conditional singular third-person)
uyuştursak (conditional first-person plural)
uyuştursanız (conditional plural second-person)
uyuştursalar (conditional plural third-person)
uyuştursaydım (conditional first-person perfective singular)
uyuştursaydın (conditional perfective second-person singular)
uyuştursaydı (conditional perfective singular third-person)
uyuştursaydık (conditional first-person perfective plural)
uyuştursaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyuştursaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyuşturayım (first-person optative singular)
uyuşturasın (optative second-person singular)
uyuştura (optative singular third-person)
uyuşturalım (first-person optative plural)
uyuşturasınız (optative plural second-person)
uyuşturalar (optative plural third-person)
uyuşturmaktayım (first-person progressive singular)
uyuşturmaktasın (progressive second-person singular)
uyuşturmakta (progressive singular third-person)
uyuşturmaktayız (first-person plural progressive)
uyuşturmaktasınız (plural progressive second-person)
uyuşturmaktalar (plural progressive third-person)
uyuşturmalıyım (first-person necessitative singular)
uyuşturmalısın (necessitative second-person singular)
uyuşturmalı (necessitative singular third-person)
uyuşturmalıyız (first-person necessitative plural)
uyuşturmalısınız (necessitative plural second-person)
uyuşturmalılar (necessitative plural third-person)
uyuştur (imperative second-person singular)
uyuştursun (imperative singular third-person)
uyuşturun (imperative plural second-person)
uyuştursunlar (imperative plural third-person)
uyuşturur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
uyuşturur musun? (aorist indicative present second-person singular)
uyuşturur mu? (aorist indicative present singular third-person)
uyuşturur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
uyuşturur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
uyuştururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuşturuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşturuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşturuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşturuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşturuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşturuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşturdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
uyuşturdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
uyuşturdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
uyuşturduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
uyuşturdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
uyuşturdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuşturuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşturuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşturuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşturuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşturuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşturuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşturacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyuşturacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyuşturacak mı? (future indicative singular third-person)
uyuşturacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyuşturacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyuşturacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyuşturmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
uyuşturmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
uyuşturmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
uyuşturmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
uyuşturmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
uyuşturmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyuşturur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
uyuşturur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
uyuşturur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
uyuşturur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
uyuşturur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
uyuştururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuşturuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuşturuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuşturuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuşturuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuşturuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuşturuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuştursam mı? (conditional first-person singular)
uyuştursan mı? (conditional second-person singular)
uyuştursa mı? (conditional singular third-person)
uyuştursak mı? (conditional first-person plural)
uyuştursanız mı? (conditional plural second-person)
uyuştursalar mı? (conditional plural third-person)
uyuştursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyuştursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyuştursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyuştursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyuştursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyuştursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyuşturmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyuşturmakta mısın? (progressive second-person singular)
uyuşturmakta mı? (progressive singular third-person)
uyuşturmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyuşturmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyuşturmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyuşturmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyuşturmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyuşturmalı mı? (necessitative singular third-person)
uyuşturmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyuşturmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyuşturmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uyuşturmamak (infinitive negative)
uyuşturmayan (imperfective impersonal negative participle)
uyuşturmamış (impersonal negative participle perfective)
uyuşturmayacak (impersonal negative participle prospective)
uyuşturmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uyuşturmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uyuşturmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uyuşturmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uyuşturmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uyuşturmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uyuşturmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uyuşturmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uyuşturmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uyuşturmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uyuşturmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uyuşturmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uyuşturmama (negative noun-from-verb)
uyuşturmayuş (adverbial negative)
uyuşturmam (aorist first-person indicative present singular)
uyuşturmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uyuşturmaz (aorist indicative present singular third-person)
uyuşturmayız (aorist first-person indicative plural present)
uyuşturmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyuşturmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuşturmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşturmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşturmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşturmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşturmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşturmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşturmadım (first-person indicative past perfective singular)
uyuşturmadın (indicative past perfective second-person singular)
uyuşturmadı (indicative past perfective singular third-person)
uyuşturmadık (first-person indicative past perfective plural)
uyuşturmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uyuşturmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uyuşturmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşturmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşturmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşturmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşturmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşturmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşturmayacağım (first-person future indicative singular)
uyuşturmayacaksın (future indicative second-person singular)
uyuşturmayacak (future indicative singular third-person)
uyuşturmayacağız (first-person future indicative plural)
uyuşturmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uyuşturmayacaklar (future indicative plural third-person)
uyuşturmamışım (first-person inferential perfective singular)
uyuşturmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uyuşturmamış (inferential perfective singular third-person)
uyuşturmamışız (first-person inferential perfective plural)
uyuşturmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyuşturmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uyuşturmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uyuşturmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyuşturmazmış (aorist inferential singular third-person)
uyuşturmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uyuşturmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyuşturmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uyuşturmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuşturmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuşturmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuşturmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuşturmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuşturmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuşturmasam (conditional first-person singular)
uyuşturmasan (conditional second-person singular)
uyuşturmasa (conditional singular third-person)
uyuşturmasak (conditional first-person plural)
uyuşturmasanız (conditional plural second-person)
uyuşturmasalar (conditional plural third-person)
uyuşturmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uyuşturmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uyuşturmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uyuşturmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uyuşturmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyuşturmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyuşturmayayım (first-person optative singular)
uyuşturmayasın (optative second-person singular)
uyuşturmaya (optative singular third-person)
uyuşturmayalım (first-person optative plural)
uyuşturmayasınız (optative plural second-person)
uyuşturmayalar (optative plural third-person)
uyuşturmamaktayım (first-person progressive singular)
uyuşturmamaktasın (progressive second-person singular)
uyuşturmamakta (progressive singular third-person)
uyuşturmamaktayız (first-person plural progressive)
uyuşturmamaktasınız (plural progressive second-person)
uyuşturmamaktalar (plural progressive third-person)
uyuşturmamalıyım (first-person necessitative singular)
uyuşturmamalısın (necessitative second-person singular)
uyuşturmamalı (necessitative singular third-person)
uyuşturmamalıyız (first-person necessitative plural)
uyuşturmamalısınız (necessitative plural second-person)
uyuşturmamalılar (necessitative plural third-person)
uyuşturma (imperative second-person singular)
uyuşturmasın (imperative singular third-person)
uyuşturmayın (imperative plural second-person)
uyuşturmasınlar (imperative plural third-person)
uyuşturmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyuşturmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyuşturmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyuşturmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyuşturmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyuşturmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuşturmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşturmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşturmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşturmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşturmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşturmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşturmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyuşturmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyuşturmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyuşturmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyuşturmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyuşturmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuşturmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşturmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşturmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşturmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşturmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşturmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşturmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyuşturmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyuşturmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uyuşturmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyuşturmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyuşturmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyuşturmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyuşturmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyuşturmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyuşturmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyuşturmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyuşturmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyuşturmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyuşturmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyuşturmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyuşturmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyuşturmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyuşturmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuşturmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuşturmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuşturmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuşturmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuşturmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuşturmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuşturmasam mı? (conditional first-person singular)
uyuşturmasan mı? (conditional second-person singular)
uyuşturmasa mı? (conditional singular third-person)
uyuşturmasak mı? (conditional first-person plural)
uyuşturmasanız mı? (conditional plural second-person)
uyuşturmasalar mı? (conditional plural third-person)
uyuşturmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyuşturmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyuşturmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyuşturmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyuşturmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyuşturmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyuşturmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyuşturmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uyuşturmamakta mı? (progressive singular third-person)
uyuşturmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyuşturmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyuşturmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyuşturmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyuşturmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyuşturmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uyuşturmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyuşturmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyuşturmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اویوشدیرمق (uyuşturmak). Morphologically uyuş- + -tur. Cognate with Azerbaijani uyuşdurmaq.

to stupefy (to dull the senses or capacity to think)


iyonlaşmak

iyonlaşmak (third-person singular simple present iyonlaşır)

iyonlaşır (present singular third-person)
iyonlaşmak (infinitive)
iyonlaşan (imperfective impersonal participle)
iyonlaşmış (impersonal participle perfective)
iyonlaşacak (impersonal participle prospective)
iyonlaştığım (non-prospective participle personal)
iyonlaştığın (non-prospective participle personal)
iyonlaştığı (non-prospective participle personal)
iyonlaştığımız (non-prospective participle personal)
iyonlaştığınız (non-prospective participle personal)
iyonlaştıkları (non-prospective participle personal)
iyonlaşacağım (participle personal prospective)
iyonlaşacağın (participle personal prospective)
iyonlaşacağı (participle personal prospective)
iyonlaşacağımız (participle personal prospective)
iyonlaşacağınız (participle personal prospective)
iyonlaşacakları (participle personal prospective)
iyonlaşma (noun-from-verb)
iyonlaşış (adverbial)
iyonlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
iyonlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
iyonlaşır (aorist indicative present singular third-person)
iyonlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
iyonlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
iyonlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
iyonlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
iyonlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
iyonlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
iyonlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
iyonlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
iyonlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
iyonlaştım (first-person indicative past perfective singular)
iyonlaştın (indicative past perfective second-person singular)
iyonlaştı (indicative past perfective singular third-person)
iyonlaştık (first-person indicative past perfective plural)
iyonlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
iyonlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
iyonlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
iyonlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
iyonlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
iyonlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
iyonlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
iyonlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or iyonlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
iyonlaşacağım (first-person future indicative singular)
iyonlaşacaksın (future indicative second-person singular)
iyonlaşacak (future indicative singular third-person)
iyonlaşacağız (first-person future indicative plural)
iyonlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
iyonlaşacaklar (future indicative plural third-person)
iyonlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
iyonlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
iyonlaşmış (inferential perfective singular third-person)
iyonlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
iyonlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
iyonlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
iyonlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
iyonlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
iyonlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
iyonlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
iyonlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
iyonlaşırlarmış (or iyonlaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
iyonlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
iyonlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
iyonlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
iyonlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
iyonlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
iyonlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
iyonlaşsam (conditional first-person singular)
iyonlaşsan (conditional second-person singular)
iyonlaşsa (conditional singular third-person)
iyonlaşsak (conditional first-person plural)
iyonlaşsanız (conditional plural second-person)
iyonlaşsalar (conditional plural third-person)
iyonlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
iyonlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
iyonlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
iyonlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
iyonlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
iyonlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
iyonlaşayım (first-person optative singular)
iyonlaşasın (optative second-person singular)
iyonlaşa (optative singular third-person)
iyonlaşalım (first-person optative plural)
iyonlaşasınız (optative plural second-person)
iyonlaşalar (optative plural third-person)
iyonlaşmaktayım (first-person progressive singular)
iyonlaşmaktasın (progressive second-person singular)
iyonlaşmakta (progressive singular third-person)
iyonlaşmaktayız (first-person plural progressive)
iyonlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
iyonlaşmaktalar (plural progressive third-person)
iyonlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
iyonlaşmalısın (necessitative second-person singular)
iyonlaşmalı (necessitative singular third-person)
iyonlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
iyonlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
iyonlaşmalılar (necessitative plural third-person)
iyonlaş (imperative second-person singular)
iyonlaşsın (imperative singular third-person)
iyonlaşın (imperative plural second-person)
iyonlaşsınlar (imperative plural third-person)
iyonlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
iyonlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
iyonlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
iyonlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
iyonlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
iyonlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
iyonlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
iyonlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
iyonlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
iyonlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
iyonlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
iyonlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
iyonlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
iyonlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
iyonlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
iyonlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
iyonlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
iyonlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
iyonlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
iyonlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
iyonlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
iyonlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
iyonlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
iyonlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
iyonlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
iyonlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
iyonlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
iyonlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
iyonlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
iyonlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
iyonlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
iyonlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
iyonlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
iyonlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
iyonlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
iyonlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
iyonlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
iyonlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
iyonlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
iyonlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
iyonlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
iyonlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
iyonlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
iyonlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
iyonlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
iyonlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
iyonlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
iyonlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
iyonlaşsam mı? (conditional first-person singular)
iyonlaşsan mı? (conditional second-person singular)
iyonlaşsa mı? (conditional singular third-person)
iyonlaşsak mı? (conditional first-person plural)
iyonlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
iyonlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
iyonlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
iyonlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
iyonlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
iyonlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
iyonlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
iyonlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
iyonlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
iyonlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
iyonlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
iyonlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
iyonlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
iyonlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
iyonlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
iyonlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
iyonlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
iyonlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
iyonlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
iyonlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
iyonlaşmamak (infinitive negative)
iyonlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
iyonlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
iyonlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
iyonlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
iyonlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
iyonlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
iyonlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
iyonlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
iyonlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
iyonlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
iyonlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
iyonlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
iyonlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
iyonlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
iyonlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
iyonlaşmama (negative noun-from-verb)
iyonlaşmayış (adverbial negative)
iyonlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
iyonlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
iyonlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
iyonlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
iyonlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
iyonlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
iyonlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
iyonlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
iyonlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
iyonlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
iyonlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
iyonlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
iyonlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
iyonlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
iyonlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
iyonlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
iyonlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
iyonlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
iyonlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
iyonlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
iyonlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
iyonlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
iyonlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
iyonlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
iyonlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
iyonlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
iyonlaşmayacak (future indicative singular third-person)
iyonlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
iyonlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
iyonlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
iyonlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
iyonlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
iyonlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
iyonlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
iyonlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
iyonlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
iyonlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
iyonlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
iyonlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
iyonlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
iyonlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
iyonlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
iyonlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
iyonlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
iyonlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
iyonlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
iyonlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
iyonlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
iyonlaşmasam (conditional first-person singular)
iyonlaşmasan (conditional second-person singular)
iyonlaşmasa (conditional singular third-person)
iyonlaşmasak (conditional first-person plural)
iyonlaşmasanız (conditional plural second-person)
iyonlaşmasalar (conditional plural third-person)
iyonlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
iyonlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
iyonlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
iyonlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
iyonlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
iyonlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
iyonlaşmayayım (first-person optative singular)
iyonlaşmayasın (optative second-person singular)
iyonlaşmaya (optative singular third-person)
iyonlaşmayalım (first-person optative plural)
iyonlaşmayasınız (optative plural second-person)
iyonlaşmayalar (optative plural third-person)
iyonlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
iyonlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
iyonlaşmamakta (progressive singular third-person)
iyonlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
iyonlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
iyonlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
iyonlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
iyonlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
iyonlaşmamalı (necessitative singular third-person)
iyonlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
iyonlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
iyonlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
iyonlaşma (imperative second-person singular)
iyonlaşmasın (imperative singular third-person)
iyonlaşmayın (imperative plural second-person)
iyonlaşmasınlar (imperative plural third-person)
iyonlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
iyonlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
iyonlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
iyonlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
iyonlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
iyonlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
iyonlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
iyonlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
iyonlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
iyonlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
iyonlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
iyonlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
iyonlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
iyonlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
iyonlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
iyonlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
iyonlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
iyonlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
iyonlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
iyonlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
iyonlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
iyonlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
iyonlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
iyonlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
iyonlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
iyonlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
iyonlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
iyonlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
iyonlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
iyonlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
iyonlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
iyonlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
iyonlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
iyonlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
iyonlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
iyonlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
iyonlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
iyonlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
iyonlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
iyonlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
iyonlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
iyonlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
iyonlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
iyonlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
iyonlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
iyonlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
iyonlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
iyonlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
iyonlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
iyonlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
iyonlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
iyonlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
iyonlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
iyonlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
iyonlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
iyonlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
iyonlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
iyonlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
iyonlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
iyonlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
iyonlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
iyonlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
iyonlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
iyonlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
iyonlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
iyonlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
iyonlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
iyonlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
iyonlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
iyonlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
iyonlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
iyonlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)