geçinmek

geçinmek (infinitive)
geçinen (imperfective impersonal participle)
geçinmiş (impersonal participle perfective)
geçinecek (impersonal participle prospective)
geçindiğim (non-prospective participle personal)
geçindiğin (non-prospective participle personal)
geçindiği (non-prospective participle personal)
geçindiğimiz (non-prospective participle personal)
geçindiğiniz (non-prospective participle personal)
geçindikleri (non-prospective participle personal)
geçineceğim (participle personal prospective)
geçineceğin (participle personal prospective)
geçineceği (participle personal prospective)
geçineceğimiz (participle personal prospective)
geçineceğiniz (participle personal prospective)
geçinecekleri (participle personal prospective)
geçinme (noun-from-verb)
geçiniş (adverbial)
geçinirim (aorist first-person indicative present singular)
geçinirsin (aorist indicative present second-person singular)
geçinir (aorist indicative present singular third-person)
geçiniriz (aorist first-person indicative plural present)
geçinirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geçinirler (aorist indicative plural present third-person)
geçiniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geçiniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geçiniyor (imperfective indicative present singular third-person)
geçiniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geçiniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geçiniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geçindim (first-person indicative past perfective singular)
geçindin (indicative past perfective second-person singular)
geçindi (indicative past perfective singular third-person)
geçindik (first-person indicative past perfective plural)
geçindiniz (indicative past perfective plural second-person)
geçindiler (indicative past perfective plural third-person)
geçiniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geçiniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geçiniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geçiniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geçiniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geçiniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geçiniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geçineceğim (first-person future indicative singular)
geçineceksin (future indicative second-person singular)
geçinecek (future indicative singular third-person)
geçineceğiz (first-person future indicative plural)
geçineceksiniz (future indicative plural second-person)
geçinecekler (future indicative plural third-person)
geçinmişim (first-person inferential perfective singular)
geçinmişsin (inferential perfective second-person singular)
geçinmiş (inferential perfective singular third-person)
geçinmişiz (first-person inferential perfective plural)
geçinmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geçinmişler (inferential perfective plural third-person)
geçinirmişim (aorist first-person inferential singular)
geçinirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geçinirmiş (aorist inferential singular third-person)
geçinirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geçinirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geçinirlermiş (or geçinirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
geçiniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geçiniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geçiniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geçiniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geçiniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geçiniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geçinsem (conditional first-person singular)
geçinsen (conditional second-person singular)
geçinse (conditional singular third-person)
geçinsek (conditional first-person plural)
geçinseniz (conditional plural second-person)
geçinseler (conditional plural third-person)
geçinseydim (conditional first-person perfective singular)
geçinseydin (conditional perfective second-person singular)
geçinseydi (conditional perfective singular third-person)
geçinseydik (conditional first-person perfective plural)
geçinseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geçinseydiler (conditional perfective plural third-person)
geçineyim (first-person optative singular)
geçinesin (optative second-person singular)
geçine (optative singular third-person)
geçinelim (first-person optative plural)
geçinesiniz (optative plural second-person)
geçineler (optative plural third-person)
geçinmekteyim (first-person progressive singular)
geçinmektesin (progressive second-person singular)
geçinmekte (progressive singular third-person)
geçinmekteyiz (first-person plural progressive)
geçinmektesiniz (plural progressive second-person)
geçinmekteler (plural progressive third-person)
geçinmeliyim (first-person necessitative singular)
geçinmelisin (necessitative second-person singular)
geçinmeli (necessitative singular third-person)
geçinmeliyiz (first-person necessitative plural)
geçinmelisiniz (necessitative plural second-person)
geçinmeliler (necessitative plural third-person)
geçin (imperative second-person singular)
geçinsin (imperative singular third-person)
geçinin (imperative plural second-person)
geçinsinler (imperative plural third-person)
geçinir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geçinir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geçinir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geçinir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geçinir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geçinirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geçiniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geçiniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geçiniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geçiniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geçiniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geçiniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geçindim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geçindin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geçindi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geçindik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geçindiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geçindiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geçiniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geçiniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geçiniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geçiniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geçiniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geçiniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geçinecek miyim? (first-person future indicative singular)
geçinecek misin? (future indicative second-person singular)
geçinecek mi? (future indicative singular third-person)
geçinecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geçinecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geçinecekler mi? (future indicative plural third-person)
geçinmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geçinmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geçinmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geçinmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geçinmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geçinmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geçinir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geçinir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geçinir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geçinir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geçinir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geçinirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geçiniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geçiniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geçiniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geçiniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geçiniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geçiniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geçinsem mi? (conditional first-person singular)
geçinsen mi? (conditional second-person singular)
geçinse mi? (conditional singular third-person)
geçinsek mi? (conditional first-person plural)
geçinseniz mi? (conditional plural second-person)
geçinseler mi? (conditional plural third-person)
geçinse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geçinse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geçinse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geçinse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geçinse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geçinseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geçinmekte miyim? (first-person progressive singular)
geçinmekte misin? (progressive second-person singular)
geçinmekte mi? (progressive singular third-person)
geçinmekte miyiz? (first-person plural progressive)
geçinmekte misiniz? (plural progressive second-person)
geçinmekteler mi? (plural progressive third-person)
geçinmeli miyim? (first-person necessitative singular)
geçinmeli misin? (necessitative second-person singular)
geçinmeli mi? (necessitative singular third-person)
geçinmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geçinmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geçinmeliler mi? (necessitative plural third-person)
geçinmemek (infinitive negative)
geçinmeyen (imperfective impersonal negative participle)
geçinmemiş (impersonal negative participle perfective)
geçinmeyecek (impersonal negative participle prospective)
geçinmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
geçinmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
geçinmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
geçinmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
geçinmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
geçinmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
geçinmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
geçinmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
geçinmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
geçinmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
geçinmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
geçinmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
geçinmeme (negative noun-from-verb)
geçinmeyiş (adverbial negative)
geçinmem (aorist first-person indicative present singular)
geçinmezsin (aorist indicative present second-person singular)
geçinmez (aorist indicative present singular third-person)
geçinmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
geçinmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geçinmezler (aorist indicative plural present third-person)
geçinmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geçinmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geçinmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geçinmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geçinmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geçinmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geçinmedim (first-person indicative past perfective singular)
geçinmedin (indicative past perfective second-person singular)
geçinmedi (indicative past perfective singular third-person)
geçinmedik (first-person indicative past perfective plural)
geçinmediniz (indicative past perfective plural second-person)
geçinmediler (indicative past perfective plural third-person)
geçinmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geçinmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geçinmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geçinmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geçinmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geçinmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
geçinmeyeceğim (first-person future indicative singular)
geçinmeyeceksin (future indicative second-person singular)
geçinmeyecek (future indicative singular third-person)
geçinmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
geçinmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
geçinmeyecekler (future indicative plural third-person)
geçinmemişim (first-person inferential perfective singular)
geçinmemişsin (inferential perfective second-person singular)
geçinmemiş (inferential perfective singular third-person)
geçinmemişiz (first-person inferential perfective plural)
geçinmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geçinmemişler (inferential perfective plural third-person)
geçinmezmişim (aorist first-person inferential singular)
geçinmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
geçinmezmiş (aorist inferential singular third-person)
geçinmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
geçinmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geçinmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
geçinmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geçinmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geçinmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geçinmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geçinmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geçinmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geçinmesem (conditional first-person singular)
geçinmesen (conditional second-person singular)
geçinmese (conditional singular third-person)
geçinmesek (conditional first-person plural)
geçinmeseniz (conditional plural second-person)
geçinmeseler (conditional plural third-person)
geçinmeseydim (conditional first-person perfective singular)
geçinmeseydin (conditional perfective second-person singular)
geçinmeseydi (conditional perfective singular third-person)
geçinmeseydik (conditional first-person perfective plural)
geçinmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geçinmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
geçinmeyeyim (first-person optative singular)
geçinmeyesin (optative second-person singular)
geçinmeye (optative singular third-person)
geçinmeyelim (first-person optative plural)
geçinmeyesiniz (optative plural second-person)
geçinmeyeler (optative plural third-person)
geçinmemekteyim (first-person progressive singular)
geçinmemektesin (progressive second-person singular)
geçinmemekte (progressive singular third-person)
geçinmemekteyiz (first-person plural progressive)
geçinmemektesiniz (plural progressive second-person)
geçinmemekteler (plural progressive third-person)
geçinmemeliyim (first-person necessitative singular)
geçinmemelisin (necessitative second-person singular)
geçinmemeli (necessitative singular third-person)
geçinmemeliyiz (first-person necessitative plural)
geçinmemelisiniz (necessitative plural second-person)
geçinmemeliler (necessitative plural third-person)
geçinme (imperative second-person singular)
geçinmesin (imperative singular third-person)
geçinmeyin (imperative plural second-person)
geçinmesinler (imperative plural third-person)
geçinmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geçinmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
geçinmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
geçinmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geçinmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geçinmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geçinmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geçinmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geçinmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geçinmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geçinmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geçinmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geçinmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geçinmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geçinmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geçinmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geçinmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geçinmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geçinmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geçinmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geçinmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geçinmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geçinmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geçinmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geçinmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
geçinmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
geçinmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
geçinmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geçinmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geçinmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
geçinmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geçinmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geçinmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geçinmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geçinmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geçinmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geçinmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geçinmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geçinmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geçinmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geçinmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geçinmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geçinmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geçinmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geçinmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geçinmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geçinmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geçinmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geçinmesem mi? (conditional first-person singular)
geçinmesen mi? (conditional second-person singular)
geçinmese mi? (conditional singular third-person)
geçinmesek mi? (conditional first-person plural)
geçinmeseniz mi? (conditional plural second-person)
geçinmeseler mi? (conditional plural third-person)
geçinmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
geçinmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
geçinmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
geçinmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
geçinmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geçinmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geçinmemekte miyim? (first-person progressive singular)
geçinmemekte misin? (progressive second-person singular)
geçinmemekte mi? (progressive singular third-person)
geçinmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
geçinmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
geçinmemekteler mi? (plural progressive third-person)
geçinmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
geçinmemeli misin? (necessitative second-person singular)
geçinmemeli mi? (necessitative singular third-person)
geçinmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geçinmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geçinmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish كچینمك (geçinmek), equivalent to geç- + -in.

tek maaşla geçiniyorum


gözleme

From Ottoman Turkish گوزلمه (gözleme), verbal noun derived from göz (“eye; compartment”). In the pastry sense, referencing the pocket of dough in which toppings are sealed and cooked.

second-person singular negative imperative of gözlemek


kafayı yemek

* Turkish "kafa" (head) + "-yı" (accusative suffix) + "yemek" (to eat). It literally means "to eat the head".

kafayı mı yedin? -(literal) did you eat the head (become insane)?


sıçmak

head

sıçmak (third-person singular simple present sıçar)

sıçar (present singular third-person)
sıçmak (infinitive)
sıçan (imperfective impersonal participle)
sıçmış (impersonal participle perfective)
sıçacak (impersonal participle prospective)
sıçtığım (non-prospective participle personal)
sıçtığın (non-prospective participle personal)
sıçtığı (non-prospective participle personal)
sıçtığımız (non-prospective participle personal)
sıçtığınız (non-prospective participle personal)
sıçtıkları (non-prospective participle personal)
sıçacağım (participle personal prospective)
sıçacağın (participle personal prospective)
sıçacağı (participle personal prospective)
sıçacağımız (participle personal prospective)
sıçacağınız (participle personal prospective)
sıçacakları (participle personal prospective)
sıçma (noun-from-verb)
sıçış (adverbial)
sıçarım (aorist first-person indicative present singular)
sıçarsın (aorist indicative present second-person singular)
sıçar (aorist indicative present singular third-person)
sıçarız (aorist first-person indicative plural present)
sıçarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıçarlar (aorist indicative plural present third-person)
sıçıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıçıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıçıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıçıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıçıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıçıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıçtım (first-person indicative past perfective singular)
sıçtın (indicative past perfective second-person singular)
sıçtı (indicative past perfective singular third-person)
sıçtık (first-person indicative past perfective plural)
sıçtınız (indicative past perfective plural second-person)
sıçtılar (indicative past perfective plural third-person)
sıçıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıçıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıçıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıçıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıçıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıçıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sıçıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıçacağım (first-person future indicative singular)
sıçacaksın (future indicative second-person singular)
sıçacak (future indicative singular third-person)
sıçacağız (first-person future indicative plural)
sıçacaksınız (future indicative plural second-person)
sıçacaklar (future indicative plural third-person)
sıçmışım (first-person inferential perfective singular)
sıçmışsın (inferential perfective second-person singular)
sıçmış (inferential perfective singular third-person)
sıçmışız (first-person inferential perfective plural)
sıçmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıçmışlar (inferential perfective plural third-person)
sıçarmışım (aorist first-person inferential singular)
sıçarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıçarmış (aorist inferential singular third-person)
sıçarmışız (aorist first-person inferential plural)
sıçarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıçarlarmış (or sıçarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sıçıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıçıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıçıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıçıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıçıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıçıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıçsam (conditional first-person singular)
sıçsan (conditional second-person singular)
sıçsa (conditional singular third-person)
sıçsak (conditional first-person plural)
sıçsanız (conditional plural second-person)
sıçsalar (conditional plural third-person)
sıçsaydım (conditional first-person perfective singular)
sıçsaydın (conditional perfective second-person singular)
sıçsaydı (conditional perfective singular third-person)
sıçsaydık (conditional first-person perfective plural)
sıçsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıçsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıçayım (first-person optative singular)
sıçasın (optative second-person singular)
sıça (optative singular third-person)
sıçalım (first-person optative plural)
sıçasınız (optative plural second-person)
sıçalar (optative plural third-person)
sıçmaktayım (first-person progressive singular)
sıçmaktasın (progressive second-person singular)
sıçmakta (progressive singular third-person)
sıçmaktayız (first-person plural progressive)
sıçmaktasınız (plural progressive second-person)
sıçmaktalar (plural progressive third-person)
sıçmalıyım (first-person necessitative singular)
sıçmalısın (necessitative second-person singular)
sıçmalı (necessitative singular third-person)
sıçmalıyız (first-person necessitative plural)
sıçmalısınız (necessitative plural second-person)
sıçmalılar (necessitative plural third-person)
sıç (imperative second-person singular)
sıçsın (imperative singular third-person)
sıçın (imperative plural second-person)
sıçsınlar (imperative plural third-person)
sıçar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıçar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıçar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıçar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıçar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıçarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıçıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıçıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıçıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıçıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıçıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıçıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıçtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıçtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıçtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıçtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıçtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıçtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıçıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıçıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıçıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıçıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıçıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıçıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıçacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıçacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıçacak mı? (future indicative singular third-person)
sıçacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıçacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıçacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıçmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıçmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıçmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıçmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıçmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıçmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıçar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıçar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıçar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıçar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıçar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıçarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıçıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıçıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıçıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıçıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıçıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıçıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıçsam mı? (conditional first-person singular)
sıçsan mı? (conditional second-person singular)
sıçsa mı? (conditional singular third-person)
sıçsak mı? (conditional first-person plural)
sıçsanız mı? (conditional plural second-person)
sıçsalar mı? (conditional plural third-person)
sıçsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıçsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıçsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıçsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıçsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıçsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıçmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıçmakta mısın? (progressive second-person singular)
sıçmakta mı? (progressive singular third-person)
sıçmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıçmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıçmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıçmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıçmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıçmalı mı? (necessitative singular third-person)
sıçmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıçmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıçmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıçmamak (infinitive negative)
sıçmayan (imperfective impersonal negative participle)
sıçmamış (impersonal negative participle perfective)
sıçmayacak (impersonal negative participle prospective)
sıçmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıçmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıçmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıçmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıçmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıçmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıçmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıçmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıçmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıçmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıçmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıçmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıçmama (negative noun-from-verb)
sıçmayış (adverbial negative)
sıçmam (aorist first-person indicative present singular)
sıçmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıçmaz (aorist indicative present singular third-person)
sıçmayız (aorist first-person indicative plural present)
sıçmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıçmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıçmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıçmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıçmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıçmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıçmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıçmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıçmadım (first-person indicative past perfective singular)
sıçmadın (indicative past perfective second-person singular)
sıçmadı (indicative past perfective singular third-person)
sıçmadık (first-person indicative past perfective plural)
sıçmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıçmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıçmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıçmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıçmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıçmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıçmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıçmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıçmayacağım (first-person future indicative singular)
sıçmayacaksın (future indicative second-person singular)
sıçmayacak (future indicative singular third-person)
sıçmayacağız (first-person future indicative plural)
sıçmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıçmayacaklar (future indicative plural third-person)
sıçmamışım (first-person inferential perfective singular)
sıçmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıçmamış (inferential perfective singular third-person)
sıçmamışız (first-person inferential perfective plural)
sıçmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıçmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıçmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıçmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıçmazmış (aorist inferential singular third-person)
sıçmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıçmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıçmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sıçmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıçmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıçmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıçmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıçmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıçmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıçmasam (conditional first-person singular)
sıçmasan (conditional second-person singular)
sıçmasa (conditional singular third-person)
sıçmasak (conditional first-person plural)
sıçmasanız (conditional plural second-person)
sıçmasalar (conditional plural third-person)
sıçmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıçmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıçmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıçmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıçmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıçmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıçmayayım (first-person optative singular)
sıçmayasın (optative second-person singular)
sıçmaya (optative singular third-person)
sıçmayalım (first-person optative plural)
sıçmayasınız (optative plural second-person)
sıçmayalar (optative plural third-person)
sıçmamaktayım (first-person progressive singular)
sıçmamaktasın (progressive second-person singular)
sıçmamakta (progressive singular third-person)
sıçmamaktayız (first-person plural progressive)
sıçmamaktasınız (plural progressive second-person)
sıçmamaktalar (plural progressive third-person)
sıçmamalıyım (first-person necessitative singular)
sıçmamalısın (necessitative second-person singular)
sıçmamalı (necessitative singular third-person)
sıçmamalıyız (first-person necessitative plural)
sıçmamalısınız (necessitative plural second-person)
sıçmamalılar (necessitative plural third-person)
sıçma (imperative second-person singular)
sıçmasın (imperative singular third-person)
sıçmayın (imperative plural second-person)
sıçmasınlar (imperative plural third-person)
sıçmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıçmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıçmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıçmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıçmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıçmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıçmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıçmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıçmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıçmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıçmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıçmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıçmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıçmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıçmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıçmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıçmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıçmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıçmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıçmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıçmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıçmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıçmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıçmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıçmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıçmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıçmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıçmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıçmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıçmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıçmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıçmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıçmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıçmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıçmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıçmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıçmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıçmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıçmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıçmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıçmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıçmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıçmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıçmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıçmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıçmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıçmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıçmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıçmasam mı? (conditional first-person singular)
sıçmasan mı? (conditional second-person singular)
sıçmasa mı? (conditional singular third-person)
sıçmasak mı? (conditional first-person plural)
sıçmasanız mı? (conditional plural second-person)
sıçmasalar mı? (conditional plural third-person)
sıçmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıçmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıçmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıçmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıçmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıçmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıçmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıçmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıçmamakta mı? (progressive singular third-person)
sıçmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıçmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıçmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıçmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıçmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıçmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıçmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıçmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıçmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

sıçmış mıyım?

sıçmış mısın?

sıçmış mıyız?

sıçmış mısınız?

sıçmadığımız

sıçmadığınız

From Ottoman Turkish صیچمق (sıçmak, “to defecate”), from Proto-Turkic *sïč- (“to defecate”). Altaicists compare to Buryat шэшэхэ (šešexe, “to have diarrhoea”), Manchu ᠰᠣᠰᠣᠮᠪᡳ (sosombi, “to have diarrhoea”), Middle Mongol [script needed] (čiči-, “to defecate”), but the Altaic theory is now widely discredited.
Cognate with Karakhanid [script needed] (sıç-, “to defecate”), Chuvash сысма (sysma, “to defecate”), Kazakh тышу (tyşu, “to shit, defecate”), Kyrgyz чычуу (cıcuu).

cog

Bu köpek yine halıya sıçtı!

(intransitive, vulgar, slang) to shit (to excrete (something) through the anus)

Onu görünce sıçtım.

I was stricken from fear when I saw him/her/it.

(intransitive) to shit (to be stricken from fear)

(intransitive) to ruin, mess up, screw up


siktir

From Ottoman Turkish سیكدیر (sikdir). Second-person singular imperative of siktirmek (“to let fuck”) which is causative of sikmek (“to fuck”) derived from sik (“penis”). The word literally means "let (yourself) get fucked". Compare to Azerbaijani sikdir.

second-person singular imperative of siktirmek


boşanma

second-person singular negative imperative of boşanmak


patlama

second-person singular negative imperative of patlamak


çıldırmak

head

çıldırmak (third-person singular simple present çıldırır)

çıldırır (present singular third-person)
çıldırmak (infinitive)
çıldıran (imperfective impersonal participle)
çıldırmış (impersonal participle perfective)
çıldıracak (impersonal participle prospective)
çıldırdığım (non-prospective participle personal)
çıldırdığın (non-prospective participle personal)
çıldırdığı (non-prospective participle personal)
çıldırdığımız (non-prospective participle personal)
çıldırdığınız (non-prospective participle personal)
çıldırdıkları (non-prospective participle personal)
çıldıracağım (participle personal prospective)
çıldıracağın (participle personal prospective)
çıldıracağı (participle personal prospective)
çıldıracağımız (participle personal prospective)
çıldıracağınız (participle personal prospective)
çıldıracakları (participle personal prospective)
çıldırma (noun-from-verb)
çıldırış (adverbial)
çıldırırım (aorist first-person indicative present singular)
çıldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
çıldırır (aorist indicative present singular third-person)
çıldırırız (aorist first-person indicative plural present)
çıldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
çıldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırdım (first-person indicative past perfective singular)
çıldırdın (indicative past perfective second-person singular)
çıldırdı (indicative past perfective singular third-person)
çıldırdık (first-person indicative past perfective plural)
çıldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
çıldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
çıldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çıldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çıldıracağım (first-person future indicative singular)
çıldıracaksın (future indicative second-person singular)
çıldıracak (future indicative singular third-person)
çıldıracağız (first-person future indicative plural)
çıldıracaksınız (future indicative plural second-person)
çıldıracaklar (future indicative plural third-person)
çıldırmışım (first-person inferential perfective singular)
çıldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
çıldırmış (inferential perfective singular third-person)
çıldırmışız (first-person inferential perfective plural)
çıldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
çıldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
çıldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıldırırmış (aorist inferential singular third-person)
çıldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
çıldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıldırırlarmış (or çıldırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çıldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıldırsam (conditional first-person singular)
çıldırsan (conditional second-person singular)
çıldırsa (conditional singular third-person)
çıldırsak (conditional first-person plural)
çıldırsanız (conditional plural second-person)
çıldırsalar (conditional plural third-person)
çıldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
çıldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
çıldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
çıldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
çıldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıldırayım (first-person optative singular)
çıldırasın (optative second-person singular)
çıldıra (optative singular third-person)
çıldıralım (first-person optative plural)
çıldırasınız (optative plural second-person)
çıldıralar (optative plural third-person)
çıldırmaktayım (first-person progressive singular)
çıldırmaktasın (progressive second-person singular)
çıldırmakta (progressive singular third-person)
çıldırmaktayız (first-person plural progressive)
çıldırmaktasınız (plural progressive second-person)
çıldırmaktalar (plural progressive third-person)
çıldırmalıyım (first-person necessitative singular)
çıldırmalısın (necessitative second-person singular)
çıldırmalı (necessitative singular third-person)
çıldırmalıyız (first-person necessitative plural)
çıldırmalısınız (necessitative plural second-person)
çıldırmalılar (necessitative plural third-person)
çıldır (imperative second-person singular)
çıldırsın (imperative singular third-person)
çıldırın (imperative plural second-person)
çıldırsınlar (imperative plural third-person)
çıldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
çıldıracak mı? (future indicative singular third-person)
çıldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıldırsam mı? (conditional first-person singular)
çıldırsan mı? (conditional second-person singular)
çıldırsa mı? (conditional singular third-person)
çıldırsak mı? (conditional first-person plural)
çıldırsanız mı? (conditional plural second-person)
çıldırsalar mı? (conditional plural third-person)
çıldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
çıldırmakta mı? (progressive singular third-person)
çıldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
çıldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çıldırmamak (infinitive negative)
çıldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
çıldırmamış (impersonal negative participle perfective)
çıldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
çıldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çıldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çıldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çıldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çıldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çıldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çıldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çıldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çıldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çıldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çıldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çıldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çıldırmama (negative noun-from-verb)
çıldırmayış (adverbial negative)
çıldırmam (aorist first-person indicative present singular)
çıldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çıldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
çıldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
çıldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çıldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
çıldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
çıldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
çıldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
çıldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çıldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çıldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çıldırmayacağım (first-person future indicative singular)
çıldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
çıldırmayacak (future indicative singular third-person)
çıldırmayacağız (first-person future indicative plural)
çıldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çıldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
çıldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
çıldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çıldırmamış (inferential perfective singular third-person)
çıldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
çıldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çıldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çıldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
çıldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çıldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çıldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıldırmasam (conditional first-person singular)
çıldırmasan (conditional second-person singular)
çıldırmasa (conditional singular third-person)
çıldırmasak (conditional first-person plural)
çıldırmasanız (conditional plural second-person)
çıldırmasalar (conditional plural third-person)
çıldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çıldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çıldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çıldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çıldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıldırmayayım (first-person optative singular)
çıldırmayasın (optative second-person singular)
çıldırmaya (optative singular third-person)
çıldırmayalım (first-person optative plural)
çıldırmayasınız (optative plural second-person)
çıldırmayalar (optative plural third-person)
çıldırmamaktayım (first-person progressive singular)
çıldırmamaktasın (progressive second-person singular)
çıldırmamakta (progressive singular third-person)
çıldırmamaktayız (first-person plural progressive)
çıldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
çıldırmamaktalar (plural progressive third-person)
çıldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
çıldırmamalısın (necessitative second-person singular)
çıldırmamalı (necessitative singular third-person)
çıldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
çıldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
çıldırmamalılar (necessitative plural third-person)
çıldırma (imperative second-person singular)
çıldırmasın (imperative singular third-person)
çıldırmayın (imperative plural second-person)
çıldırmasınlar (imperative plural third-person)
çıldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çıldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıldırmasam mı? (conditional first-person singular)
çıldırmasan mı? (conditional second-person singular)
çıldırmasa mı? (conditional singular third-person)
çıldırmasak mı? (conditional first-person plural)
çıldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
çıldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
çıldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çıldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
çıldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çıldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

çıldırdığımız

çıldırdığınız

çıldırırmışım

çıldırırmışsın

çıldırırmışız

çıldırırmışsınız

çıldırmışsın

çıldırmışsınız

çıldırmış mı?

çıldırmadığı

From Ottoman Turkish چلدرمق (çıldırmak, “to go mad, to lose one's wits”), earlier attested as a derivative چلدردی (çıldurdu, “crackling noise”). Akin to Karakhanid [script needed] (çaldrāmāk, “to clank, jingle”). Compare also Turkish çatlamak (“to make a cracking sound, to crack, to go mad”) for a similar semantic evolution.

cog

Çıldırdın mı sen?

(intransitive) to go mad, go crazy, go insane, lose one's mind

(intransitive) to crave, look forward to, be dying for, long, hanker


kurtarmak

head

kurtarmak (third-person singular simple present kurtarır)

kurtarır (present singular third-person)
kurtarmak (infinitive)
kurtaran (imperfective impersonal participle)
kurtarmış (impersonal participle perfective)
kurtaracak (impersonal participle prospective)
kurtardığım (non-prospective participle personal)
kurtardığın (non-prospective participle personal)
kurtardığı (non-prospective participle personal)
kurtardığımız (non-prospective participle personal)
kurtardığınız (non-prospective participle personal)
kurtardıkları (non-prospective participle personal)
kurtaracağım (participle personal prospective)
kurtaracağın (participle personal prospective)
kurtaracağı (participle personal prospective)
kurtaracağımız (participle personal prospective)
kurtaracağınız (participle personal prospective)
kurtaracakları (participle personal prospective)
kurtarma (noun-from-verb)
kurtarış (adverbial)
kurtarırım (aorist first-person indicative present singular)
kurtarırsın (aorist indicative present second-person singular)
kurtarır (aorist indicative present singular third-person)
kurtarırız (aorist first-person indicative plural present)
kurtarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kurtarırlar (aorist indicative plural present third-person)
kurtarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurtarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurtarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurtarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurtarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurtarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurtardım (first-person indicative past perfective singular)
kurtardın (indicative past perfective second-person singular)
kurtardı (indicative past perfective singular third-person)
kurtardık (first-person indicative past perfective plural)
kurtardınız (indicative past perfective plural second-person)
kurtardılar (indicative past perfective plural third-person)
kurtarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurtarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurtarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurtarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurtarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurtarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kurtarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kurtaracağım (first-person future indicative singular)
kurtaracaksın (future indicative second-person singular)
kurtaracak (future indicative singular third-person)
kurtaracağız (first-person future indicative plural)
kurtaracaksınız (future indicative plural second-person)
kurtaracaklar (future indicative plural third-person)
kurtarmışım (first-person inferential perfective singular)
kurtarmışsın (inferential perfective second-person singular)
kurtarmış (inferential perfective singular third-person)
kurtarmışız (first-person inferential perfective plural)
kurtarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kurtarmışlar (inferential perfective plural third-person)
kurtarırmışım (aorist first-person inferential singular)
kurtarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kurtarırmış (aorist inferential singular third-person)
kurtarırmışız (aorist first-person inferential plural)
kurtarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kurtarırlarmış (or kurtarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kurtarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurtarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurtarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurtarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurtarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurtarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kurtarsam (conditional first-person singular)
kurtarsan (conditional second-person singular)
kurtarsa (conditional singular third-person)
kurtarsak (conditional first-person plural)
kurtarsanız (conditional plural second-person)
kurtarsalar (conditional plural third-person)
kurtarsaydım (conditional first-person perfective singular)
kurtarsaydın (conditional perfective second-person singular)
kurtarsaydı (conditional perfective singular third-person)
kurtarsaydık (conditional first-person perfective plural)
kurtarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kurtarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kurtarayım (first-person optative singular)
kurtarasın (optative second-person singular)
kurtara (optative singular third-person)
kurtaralım (first-person optative plural)
kurtarasınız (optative plural second-person)
kurtaralar (optative plural third-person)
kurtarmaktayım (first-person progressive singular)
kurtarmaktasın (progressive second-person singular)
kurtarmakta (progressive singular third-person)
kurtarmaktayız (first-person plural progressive)
kurtarmaktasınız (plural progressive second-person)
kurtarmaktalar (plural progressive third-person)
kurtarmalıyım (first-person necessitative singular)
kurtarmalısın (necessitative second-person singular)
kurtarmalı (necessitative singular third-person)
kurtarmalıyız (first-person necessitative plural)
kurtarmalısınız (necessitative plural second-person)
kurtarmalılar (necessitative plural third-person)
kurtar (imperative second-person singular)
kurtarsın (imperative singular third-person)
kurtarın (imperative plural second-person)
kurtarsınlar (imperative plural third-person)
kurtarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kurtarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kurtarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kurtarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kurtarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kurtarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kurtarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurtarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurtarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurtarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurtarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurtarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurtardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kurtardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kurtardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kurtardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kurtardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kurtardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kurtarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurtarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurtarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurtarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurtarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurtarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurtaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kurtaracak mısın? (future indicative second-person singular)
kurtaracak mı? (future indicative singular third-person)
kurtaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kurtaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kurtaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kurtarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kurtarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kurtarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kurtarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kurtarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kurtarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kurtarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kurtarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kurtarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kurtarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kurtarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kurtarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kurtarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurtarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurtarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurtarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurtarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurtarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurtarsam mı? (conditional first-person singular)
kurtarsan mı? (conditional second-person singular)
kurtarsa mı? (conditional singular third-person)
kurtarsak mı? (conditional first-person plural)
kurtarsanız mı? (conditional plural second-person)
kurtarsalar mı? (conditional plural third-person)
kurtarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kurtarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kurtarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kurtarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kurtarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kurtarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kurtarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kurtarmakta mısın? (progressive second-person singular)
kurtarmakta mı? (progressive singular third-person)
kurtarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kurtarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kurtarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kurtarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kurtarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kurtarmalı mı? (necessitative singular third-person)
kurtarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kurtarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kurtarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kurtarmamak (infinitive negative)
kurtarmayan (imperfective impersonal negative participle)
kurtarmamış (impersonal negative participle perfective)
kurtarmayacak (impersonal negative participle prospective)
kurtarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kurtarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kurtarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kurtarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kurtarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kurtarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kurtarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kurtarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kurtarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kurtarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kurtarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kurtarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kurtarmama (negative noun-from-verb)
kurtarmayış (adverbial negative)
kurtarmam (aorist first-person indicative present singular)
kurtarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kurtarmaz (aorist indicative present singular third-person)
kurtarmayız (aorist first-person indicative plural present)
kurtarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kurtarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kurtarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurtarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurtarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurtarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurtarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurtarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurtarmadım (first-person indicative past perfective singular)
kurtarmadın (indicative past perfective second-person singular)
kurtarmadı (indicative past perfective singular third-person)
kurtarmadık (first-person indicative past perfective plural)
kurtarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kurtarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kurtarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurtarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurtarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurtarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurtarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurtarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kurtarmayacağım (first-person future indicative singular)
kurtarmayacaksın (future indicative second-person singular)
kurtarmayacak (future indicative singular third-person)
kurtarmayacağız (first-person future indicative plural)
kurtarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kurtarmayacaklar (future indicative plural third-person)
kurtarmamışım (first-person inferential perfective singular)
kurtarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kurtarmamış (inferential perfective singular third-person)
kurtarmamışız (first-person inferential perfective plural)
kurtarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kurtarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kurtarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kurtarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kurtarmazmış (aorist inferential singular third-person)
kurtarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kurtarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kurtarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kurtarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurtarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurtarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurtarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurtarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurtarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kurtarmasam (conditional first-person singular)
kurtarmasan (conditional second-person singular)
kurtarmasa (conditional singular third-person)
kurtarmasak (conditional first-person plural)
kurtarmasanız (conditional plural second-person)
kurtarmasalar (conditional plural third-person)
kurtarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kurtarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kurtarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kurtarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kurtarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kurtarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kurtarmayayım (first-person optative singular)
kurtarmayasın (optative second-person singular)
kurtarmaya (optative singular third-person)
kurtarmayalım (first-person optative plural)
kurtarmayasınız (optative plural second-person)
kurtarmayalar (optative plural third-person)
kurtarmamaktayım (first-person progressive singular)
kurtarmamaktasın (progressive second-person singular)
kurtarmamakta (progressive singular third-person)
kurtarmamaktayız (first-person plural progressive)
kurtarmamaktasınız (plural progressive second-person)
kurtarmamaktalar (plural progressive third-person)
kurtarmamalıyım (first-person necessitative singular)
kurtarmamalısın (necessitative second-person singular)
kurtarmamalı (necessitative singular third-person)
kurtarmamalıyız (first-person necessitative plural)
kurtarmamalısınız (necessitative plural second-person)
kurtarmamalılar (necessitative plural third-person)
kurtarma (imperative second-person singular)
kurtarmasın (imperative singular third-person)
kurtarmayın (imperative plural second-person)
kurtarmasınlar (imperative plural third-person)
kurtarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kurtarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kurtarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kurtarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kurtarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kurtarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kurtarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurtarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurtarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurtarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurtarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurtarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurtarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kurtarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kurtarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kurtarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kurtarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kurtarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kurtarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurtarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurtarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurtarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurtarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurtarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurtarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kurtarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kurtarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kurtarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kurtarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kurtarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kurtarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kurtarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kurtarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kurtarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kurtarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kurtarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kurtarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kurtarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kurtarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kurtarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kurtarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kurtarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kurtarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurtarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurtarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurtarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurtarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurtarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurtarmasam mı? (conditional first-person singular)
kurtarmasan mı? (conditional second-person singular)
kurtarmasa mı? (conditional singular third-person)
kurtarmasak mı? (conditional first-person plural)
kurtarmasanız mı? (conditional plural second-person)
kurtarmasalar mı? (conditional plural third-person)
kurtarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kurtarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kurtarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kurtarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kurtarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kurtarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kurtarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kurtarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kurtarmamakta mı? (progressive singular third-person)
kurtarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kurtarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kurtarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kurtarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kurtarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kurtarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kurtarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kurtarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kurtarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قورتارمق (kurtarmak, “to save, rescue, disentangle, set free”), from Proto-Turkic *kurt-gar- (“to rescue”), causative of the unattested stem *kurt-. Cognate to kurtulmak (“to be saved”) passive form of the same root.
Cognate with Old Uyghur [script needed] (qurtɣar-, “to rescue”), Karakhanid [script needed] (qutɣarmāq, “to rescue”), Azerbaijani qurtarmaq (“to rescue”), Bashkir ҡотҡарыу (qotqarıw, “to save”), Chuvash хӑтарма (hăt̬arma, “to save”), Kazakh құтқару (qūtqaru, “to save”), Kyrgyz куткаруу (kutkaruu, “to save, rescue”), Turkmen gutarmak (“to end, finish”), Uyghur قۇتقازماق (qutqazmaq, “to rescue”), Uzbek qutqarmoq.

cog

Kardeşimi kurtardılar.

Bu para ile Hilali Ahmer cemiyeti (bir kaç bin) fukara ve veremliyi kurtarabilir.

1930 January 1, “Bu sigortaciler hâlâ çalışiyorlar”, in Yarın, page 1:

With this money the Red Crescent society can help thousands of the poor and consumptive.

(transitive) to save, rescue (to help someone or something to survive); to disentangle, set free

(transitive) to relieve, free, to release (someone) from or of a difficulty, unwanted task, responsibility etc.