kayırmak

kayırmak (third-person singular simple present kayırır)

kayırır (present singular third-person)
kayırmak (infinitive)
kayıran (imperfective impersonal participle)
kayırmış (impersonal participle perfective)
kayıracak (impersonal participle prospective)
kayırdığım (non-prospective participle personal)
kayırdığın (non-prospective participle personal)
kayırdığı (non-prospective participle personal)
kayırdığımız (non-prospective participle personal)
kayırdığınız (non-prospective participle personal)
kayırdıkları (non-prospective participle personal)
kayıracağım (participle personal prospective)
kayıracağın (participle personal prospective)
kayıracağı (participle personal prospective)
kayıracağımız (participle personal prospective)
kayıracağınız (participle personal prospective)
kayıracakları (participle personal prospective)
kayırma (noun-from-verb)
kayırış (adverbial)
kayırırım (aorist first-person indicative present singular)
kayırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kayırır (aorist indicative present singular third-person)
kayırırız (aorist first-person indicative plural present)
kayırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kayırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kayırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kayırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kayırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kayırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kayırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kayırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kayırdım (first-person indicative past perfective singular)
kayırdın (indicative past perfective second-person singular)
kayırdı (indicative past perfective singular third-person)
kayırdık (first-person indicative past perfective plural)
kayırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kayırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kayırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kayırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kayırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kayırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kayırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kayırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kayırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kayıracağım (first-person future indicative singular)
kayıracaksın (future indicative second-person singular)
kayıracak (future indicative singular third-person)
kayıracağız (first-person future indicative plural)
kayıracaksınız (future indicative plural second-person)
kayıracaklar (future indicative plural third-person)
kayırmışım (first-person inferential perfective singular)
kayırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kayırmış (inferential perfective singular third-person)
kayırmışız (first-person inferential perfective plural)
kayırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kayırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kayırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kayırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kayırırmış (aorist inferential singular third-person)
kayırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kayırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kayırırlarmış (or kayırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kayırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kayırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kayırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kayırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kayırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kayırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kayırsam (conditional first-person singular)
kayırsan (conditional second-person singular)
kayırsa (conditional singular third-person)
kayırsak (conditional first-person plural)
kayırsanız (conditional plural second-person)
kayırsalar (conditional plural third-person)
kayırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kayırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kayırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kayırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kayırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kayırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kayırayım (first-person optative singular)
kayırasın (optative second-person singular)
kayıra (optative singular third-person)
kayıralım (first-person optative plural)
kayırasınız (optative plural second-person)
kayıralar (optative plural third-person)
kayırmaktayım (first-person progressive singular)
kayırmaktasın (progressive second-person singular)
kayırmakta (progressive singular third-person)
kayırmaktayız (first-person plural progressive)
kayırmaktasınız (plural progressive second-person)
kayırmaktalar (plural progressive third-person)
kayırmalıyım (first-person necessitative singular)
kayırmalısın (necessitative second-person singular)
kayırmalı (necessitative singular third-person)
kayırmalıyız (first-person necessitative plural)
kayırmalısınız (necessitative plural second-person)
kayırmalılar (necessitative plural third-person)
kayır (imperative second-person singular)
kayırsın (imperative singular third-person)
kayırın (imperative plural second-person)
kayırsınlar (imperative plural third-person)
kayırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kayırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kayırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kayırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kayırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kayırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kayırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kayırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kayırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kayırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kayırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kayırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kayırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kayırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kayırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kayırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kayırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kayırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kayırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kayırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kayırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kayırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kayırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kayırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kayıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kayıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kayıracak mı? (future indicative singular third-person)
kayıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kayıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kayıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kayırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kayırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kayırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kayırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kayırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kayırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kayırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kayırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kayırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kayırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kayırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kayırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kayırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kayırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kayırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kayırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kayırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kayırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kayırsam mı? (conditional first-person singular)
kayırsan mı? (conditional second-person singular)
kayırsa mı? (conditional singular third-person)
kayırsak mı? (conditional first-person plural)
kayırsanız mı? (conditional plural second-person)
kayırsalar mı? (conditional plural third-person)
kayırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kayırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kayırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kayırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kayırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kayırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kayırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kayırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kayırmakta mı? (progressive singular third-person)
kayırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kayırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kayırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kayırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kayırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kayırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kayırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kayırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kayırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kayırmamak (infinitive negative)
kayırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kayırmamış (impersonal negative participle perfective)
kayırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kayırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kayırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kayırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kayırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kayırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kayırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kayırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kayırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kayırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kayırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kayırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kayırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kayırmama (negative noun-from-verb)
kayırmayış (adverbial negative)
kayırmam (aorist first-person indicative present singular)
kayırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kayırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kayırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kayırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kayırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kayırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kayırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kayırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kayırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kayırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kayırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kayırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kayırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kayırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kayırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kayırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kayırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kayırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kayırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kayırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kayırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kayırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kayırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kayırmayacağım (first-person future indicative singular)
kayırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kayırmayacak (future indicative singular third-person)
kayırmayacağız (first-person future indicative plural)
kayırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kayırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kayırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kayırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kayırmamış (inferential perfective singular third-person)
kayırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kayırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kayırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kayırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kayırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kayırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kayırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kayırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kayırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kayırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kayırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kayırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kayırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kayırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kayırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kayırmasam (conditional first-person singular)
kayırmasan (conditional second-person singular)
kayırmasa (conditional singular third-person)
kayırmasak (conditional first-person plural)
kayırmasanız (conditional plural second-person)
kayırmasalar (conditional plural third-person)
kayırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kayırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kayırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kayırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kayırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kayırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kayırmayayım (first-person optative singular)
kayırmayasın (optative second-person singular)
kayırmaya (optative singular third-person)
kayırmayalım (first-person optative plural)
kayırmayasınız (optative plural second-person)
kayırmayalar (optative plural third-person)
kayırmamaktayım (first-person progressive singular)
kayırmamaktasın (progressive second-person singular)
kayırmamakta (progressive singular third-person)
kayırmamaktayız (first-person plural progressive)
kayırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kayırmamaktalar (plural progressive third-person)
kayırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kayırmamalısın (necessitative second-person singular)
kayırmamalı (necessitative singular third-person)
kayırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kayırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kayırmamalılar (necessitative plural third-person)
kayırma (imperative second-person singular)
kayırmasın (imperative singular third-person)
kayırmayın (imperative plural second-person)
kayırmasınlar (imperative plural third-person)
kayırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kayırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kayırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kayırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kayırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kayırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kayırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kayırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kayırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kayırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kayırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kayırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kayırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kayırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kayırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kayırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kayırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kayırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kayırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kayırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kayırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kayırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kayırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kayırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kayırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kayırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kayırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kayırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kayırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kayırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kayırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kayırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kayırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kayırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kayırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kayırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kayırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kayırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kayırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kayırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kayırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kayırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kayırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kayırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kayırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kayırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kayırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kayırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kayırmasam mı? (conditional first-person singular)
kayırmasan mı? (conditional second-person singular)
kayırmasa mı? (conditional singular third-person)
kayırmasak mı? (conditional first-person plural)
kayırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kayırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kayırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kayırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kayırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kayırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kayırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kayırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kayırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kayırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kayırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kayırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kayırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kayırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kayırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kayırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kayırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kayırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kayırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kayırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قایرمق (kayırmak, “to take ones care of”), from earlier قایغورمق (kaygurmak).

inh

to engage in nepotism, cronyism (favoring friends without regard for their qualifications)


cezbetmek

head

cezbetmek (third-person singular simple present cezbeder)

cezbeder (present singular third-person)
cezbetmek (infinitive)
cezbeden (imperfective impersonal participle)
cezbetmiş (impersonal participle perfective)
cezbedecek (impersonal participle prospective)
cezbettiğim (non-prospective participle personal)
cezbettiğin (non-prospective participle personal)
cezbettiği (non-prospective participle personal)
cezbettiğimiz (non-prospective participle personal)
cezbettiğiniz (non-prospective participle personal)
cezbettikleri (non-prospective participle personal)
cezbedeceğim (participle personal prospective)
cezbedeceğin (participle personal prospective)
cezbedeceği (participle personal prospective)
cezbedeceğimiz (participle personal prospective)
cezbedeceğiniz (participle personal prospective)
cezbedecekleri (participle personal prospective)
cezbetme (noun-from-verb)
cezbediş (adverbial)
cezbederim (aorist first-person indicative present singular)
cezbedersin (aorist indicative present second-person singular)
cezbeder (aorist indicative present singular third-person)
cezbederiz (aorist first-person indicative plural present)
cezbedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
cezbederler (aorist indicative plural present third-person)
cezbediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cezbediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cezbediyor (imperfective indicative present singular third-person)
cezbediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cezbediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cezbediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cezbettim (first-person indicative past perfective singular)
cezbettin (indicative past perfective second-person singular)
cezbetti (indicative past perfective singular third-person)
cezbettik (first-person indicative past perfective plural)
cezbettiniz (indicative past perfective plural second-person)
cezbettiler (indicative past perfective plural third-person)
cezbediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cezbediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cezbediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cezbediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cezbediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cezbediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or cezbediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
cezbedeceğim (first-person future indicative singular)
cezbedeceksin (future indicative second-person singular)
cezbedecek (future indicative singular third-person)
cezbedeceğiz (first-person future indicative plural)
cezbedeceksiniz (future indicative plural second-person)
cezbedecekler (future indicative plural third-person)
cezbetmişim (first-person inferential perfective singular)
cezbetmişsin (inferential perfective second-person singular)
cezbetmiş (inferential perfective singular third-person)
cezbetmişiz (first-person inferential perfective plural)
cezbetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cezbetmişler (inferential perfective plural third-person)
cezbedermişim (aorist first-person inferential singular)
cezbedermişsin (aorist inferential second-person singular)
cezbedermiş (aorist inferential singular third-person)
cezbedermişiz (aorist first-person inferential plural)
cezbedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cezbederlermiş (or cezbedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
cezbediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cezbediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cezbediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cezbediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cezbediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cezbediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cezbetsem (conditional first-person singular)
cezbetsen (conditional second-person singular)
cezbetse (conditional singular third-person)
cezbetsek (conditional first-person plural)
cezbetseniz (conditional plural second-person)
cezbetseler (conditional plural third-person)
cezbetseydim (conditional first-person perfective singular)
cezbetseydin (conditional perfective second-person singular)
cezbetseydi (conditional perfective singular third-person)
cezbetseydik (conditional first-person perfective plural)
cezbetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cezbetseydiler (conditional perfective plural third-person)
cezbedeyim (first-person optative singular)
cezbedesin (optative second-person singular)
cezbede (optative singular third-person)
cezbedelim (first-person optative plural)
cezbedesiniz (optative plural second-person)
cezbedeler (optative plural third-person)
cezbetmekteyim (first-person progressive singular)
cezbetmektesin (progressive second-person singular)
cezbetmekte (progressive singular third-person)
cezbetmekteyiz (first-person plural progressive)
cezbetmektesiniz (plural progressive second-person)
cezbetmekteler (plural progressive third-person)
cezbetmeliyim (first-person necessitative singular)
cezbetmelisin (necessitative second-person singular)
cezbetmeli (necessitative singular third-person)
cezbetmeliyiz (first-person necessitative plural)
cezbetmelisiniz (necessitative plural second-person)
cezbetmeliler (necessitative plural third-person)
cezbet (imperative second-person singular)
cezbetsin (imperative singular third-person)
cezbedin (imperative plural second-person)
or cezbediniz (imperative plural second-person)
cezbetsinler (imperative plural third-person)
cezbeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cezbeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
cezbeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
cezbeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cezbeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cezbederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cezbediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cezbediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cezbediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cezbediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cezbediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cezbediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cezbettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cezbettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cezbetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
cezbettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cezbettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cezbettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cezbediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cezbediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cezbediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cezbediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cezbediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cezbediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cezbedecek miyim? (first-person future indicative singular)
cezbedecek misin? (future indicative second-person singular)
cezbedecek mi? (future indicative singular third-person)
cezbedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cezbedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cezbedecekler mi? (future indicative plural third-person)
cezbetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cezbetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cezbetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cezbetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cezbetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cezbetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cezbeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cezbeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cezbeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
cezbeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cezbeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cezbederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cezbediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cezbediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cezbediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cezbediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cezbediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cezbediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cezbetsem mi? (conditional first-person singular)
cezbetsen mi? (conditional second-person singular)
cezbetse mi? (conditional singular third-person)
cezbetsek mi? (conditional first-person plural)
cezbetseniz mi? (conditional plural second-person)
cezbetseler mi? (conditional plural third-person)
cezbetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
cezbetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
cezbetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
cezbetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
cezbetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cezbetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cezbetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
cezbetmekte misin? (progressive second-person singular)
cezbetmekte mi? (progressive singular third-person)
cezbetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
cezbetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
cezbetmekteler mi? (plural progressive third-person)
cezbetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
cezbetmeli misin? (necessitative second-person singular)
cezbetmeli mi? (necessitative singular third-person)
cezbetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cezbetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cezbetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
cezbetmemek (infinitive negative)
cezbetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
cezbetmemiş (impersonal negative participle perfective)
cezbetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
cezbetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
cezbetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
cezbetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
cezbetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
cezbetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
cezbetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
cezbetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
cezbetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
cezbetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
cezbetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
cezbetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
cezbetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
cezbetmeme (negative noun-from-verb)
cezbetmeyiş (adverbial negative)
cezbetmem (aorist first-person indicative present singular)
cezbetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
cezbetmez (aorist indicative present singular third-person)
cezbetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
cezbetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
cezbetmezler (aorist indicative plural present third-person)
cezbetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cezbetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cezbetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
cezbetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cezbetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cezbetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cezbetmedim (first-person indicative past perfective singular)
cezbetmedin (indicative past perfective second-person singular)
cezbetmedi (indicative past perfective singular third-person)
cezbetmedik (first-person indicative past perfective plural)
cezbetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
cezbetmediler (indicative past perfective plural third-person)
cezbetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cezbetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cezbetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cezbetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cezbetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cezbetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
cezbetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
cezbetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
cezbetmeyecek (future indicative singular third-person)
cezbetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
cezbetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
cezbetmeyecekler (future indicative plural third-person)
cezbetmemişim (first-person inferential perfective singular)
cezbetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
cezbetmemiş (inferential perfective singular third-person)
cezbetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
cezbetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
cezbetmemişler (inferential perfective plural third-person)
cezbetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
cezbetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
cezbetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
cezbetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
cezbetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
cezbetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
cezbetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cezbetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cezbetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cezbetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cezbetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cezbetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
cezbetmesem (conditional first-person singular)
cezbetmesen (conditional second-person singular)
cezbetmese (conditional singular third-person)
cezbetmesek (conditional first-person plural)
cezbetmeseniz (conditional plural second-person)
cezbetmeseler (conditional plural third-person)
cezbetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
cezbetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
cezbetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
cezbetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
cezbetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
cezbetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
cezbetmeyeyim (first-person optative singular)
cezbetmeyesin (optative second-person singular)
cezbetmeye (optative singular third-person)
cezbetmeyelim (first-person optative plural)
cezbetmeyesiniz (optative plural second-person)
cezbetmeyeler (optative plural third-person)
cezbetmemekteyim (first-person progressive singular)
cezbetmemektesin (progressive second-person singular)
cezbetmemekte (progressive singular third-person)
cezbetmemekteyiz (first-person plural progressive)
cezbetmemektesiniz (plural progressive second-person)
cezbetmemekteler (plural progressive third-person)
cezbetmemeliyim (first-person necessitative singular)
cezbetmemelisin (necessitative second-person singular)
cezbetmemeli (necessitative singular third-person)
cezbetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
cezbetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
cezbetmemeliler (necessitative plural third-person)
cezbetme (imperative second-person singular)
cezbetmesin (imperative singular third-person)
cezbetmeyin (imperative plural second-person)
or cezbetmeyiniz (imperative plural second-person)
cezbetmesinler (imperative plural third-person)
cezbetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
cezbetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
cezbetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
cezbetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
cezbetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
cezbetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
cezbetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cezbetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cezbetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cezbetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cezbetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cezbetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cezbetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
cezbetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
cezbetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
cezbetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
cezbetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
cezbetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
cezbetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cezbetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cezbetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cezbetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cezbetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cezbetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cezbetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
cezbetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
cezbetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
cezbetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
cezbetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
cezbetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
cezbetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
cezbetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
cezbetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
cezbetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
cezbetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
cezbetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
cezbetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
cezbetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
cezbetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
cezbetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
cezbetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
cezbetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
cezbetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cezbetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cezbetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cezbetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cezbetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cezbetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cezbetmesem mi? (conditional first-person singular)
cezbetmesen mi? (conditional second-person singular)
cezbetmese mi? (conditional singular third-person)
cezbetmesek mi? (conditional first-person plural)
cezbetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
cezbetmeseler mi? (conditional plural third-person)
cezbetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
cezbetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
cezbetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
cezbetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
cezbetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
cezbetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
cezbetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
cezbetmemekte misin? (progressive second-person singular)
cezbetmemekte mi? (progressive singular third-person)
cezbetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
cezbetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
cezbetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
cezbetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
cezbetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
cezbetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
cezbetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
cezbetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
cezbetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish جذب ایتمك. Equivalent to cezp + etmek.


hapsetmek

hapsetmek (third-person singular simple present hapseder)

hapseder (present singular third-person)
hapsetmek (infinitive)
hapseden (imperfective impersonal participle)
hapsetmiş (impersonal participle perfective)
hapsedecek (impersonal participle prospective)
hapsettiğim (non-prospective participle personal)
hapsettiğin (non-prospective participle personal)
hapsettiği (non-prospective participle personal)
hapsettiğimiz (non-prospective participle personal)
hapsettiğiniz (non-prospective participle personal)
hapsettikleri (non-prospective participle personal)
hapsedeceğim (participle personal prospective)
hapsedeceğin (participle personal prospective)
hapsedeceği (participle personal prospective)
hapsedeceğimiz (participle personal prospective)
hapsedeceğiniz (participle personal prospective)
hapsedecekleri (participle personal prospective)
hapsetme (noun-from-verb)
hapsediş (adverbial)
hapsederim (aorist first-person indicative present singular)
hapsedersin (aorist indicative present second-person singular)
hapseder (aorist indicative present singular third-person)
hapsederiz (aorist first-person indicative plural present)
hapsedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
hapsederler (aorist indicative plural present third-person)
hapsediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hapsediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hapsediyor (imperfective indicative present singular third-person)
hapsediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hapsediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hapsediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hapsettim (first-person indicative past perfective singular)
hapsettin (indicative past perfective second-person singular)
hapsetti (indicative past perfective singular third-person)
hapsettik (first-person indicative past perfective plural)
hapsettiniz (indicative past perfective plural second-person)
hapsettiler (indicative past perfective plural third-person)
hapsediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hapsediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hapsediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hapsediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hapsediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hapsediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hapsediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hapsedeceğim (first-person future indicative singular)
hapsedeceksin (future indicative second-person singular)
hapsedecek (future indicative singular third-person)
hapsedeceğiz (first-person future indicative plural)
hapsedeceksiniz (future indicative plural second-person)
hapsedecekler (future indicative plural third-person)
hapsetmişim (first-person inferential perfective singular)
hapsetmişsin (inferential perfective second-person singular)
hapsetmiş (inferential perfective singular third-person)
hapsetmişiz (first-person inferential perfective plural)
hapsetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hapsetmişler (inferential perfective plural third-person)
hapsedermişim (aorist first-person inferential singular)
hapsedermişsin (aorist inferential second-person singular)
hapsedermiş (aorist inferential singular third-person)
hapsedermişiz (aorist first-person inferential plural)
hapsedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hapsederlermiş (or hapsedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
hapsediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hapsediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hapsediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hapsediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hapsediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hapsediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hapsetsem (conditional first-person singular)
hapsetsen (conditional second-person singular)
hapsetse (conditional singular third-person)
hapsetsek (conditional first-person plural)
hapsetseniz (conditional plural second-person)
hapsetseler (conditional plural third-person)
hapsetseydim (conditional first-person perfective singular)
hapsetseydin (conditional perfective second-person singular)
hapsetseydi (conditional perfective singular third-person)
hapsetseydik (conditional first-person perfective plural)
hapsetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hapsetseydiler (conditional perfective plural third-person)
hapsedeyim (first-person optative singular)
hapsedesin (optative second-person singular)
hapsede (optative singular third-person)
hapsedelim (first-person optative plural)
hapsedesiniz (optative plural second-person)
hapsedeler (optative plural third-person)
hapsetmekteyim (first-person progressive singular)
hapsetmektesin (progressive second-person singular)
hapsetmekte (progressive singular third-person)
hapsetmekteyiz (first-person plural progressive)
hapsetmektesiniz (plural progressive second-person)
hapsetmekteler (plural progressive third-person)
hapsetmeliyim (first-person necessitative singular)
hapsetmelisin (necessitative second-person singular)
hapsetmeli (necessitative singular third-person)
hapsetmeliyiz (first-person necessitative plural)
hapsetmelisiniz (necessitative plural second-person)
hapsetmeliler (necessitative plural third-person)
hapset (imperative second-person singular)
hapsetsin (imperative singular third-person)
hapsedin (imperative plural second-person)
or hapsediniz (imperative plural second-person)
hapsetsinler (imperative plural third-person)
hapseder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hapseder misin? (aorist indicative present second-person singular)
hapseder mi? (aorist indicative present singular third-person)
hapseder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hapseder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hapsederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hapsediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hapsediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hapsediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hapsediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hapsediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hapsediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hapsettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hapsettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hapsetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
hapsettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hapsettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hapsettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hapsediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hapsediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hapsediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hapsediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hapsediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hapsediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hapsedecek miyim? (first-person future indicative singular)
hapsedecek misin? (future indicative second-person singular)
hapsedecek mi? (future indicative singular third-person)
hapsedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hapsedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hapsedecekler mi? (future indicative plural third-person)
hapsetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hapsetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hapsetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hapsetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hapsetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hapsetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hapseder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hapseder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hapseder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
hapseder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hapseder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hapsederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hapsediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hapsediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hapsediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hapsediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hapsediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hapsediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hapsetsem mi? (conditional first-person singular)
hapsetsen mi? (conditional second-person singular)
hapsetse mi? (conditional singular third-person)
hapsetsek mi? (conditional first-person plural)
hapsetseniz mi? (conditional plural second-person)
hapsetseler mi? (conditional plural third-person)
hapsetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
hapsetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
hapsetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
hapsetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
hapsetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hapsetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hapsetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
hapsetmekte misin? (progressive second-person singular)
hapsetmekte mi? (progressive singular third-person)
hapsetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
hapsetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
hapsetmekteler mi? (plural progressive third-person)
hapsetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
hapsetmeli misin? (necessitative second-person singular)
hapsetmeli mi? (necessitative singular third-person)
hapsetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hapsetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hapsetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
hapsetmemek (infinitive negative)
hapsetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
hapsetmemiş (impersonal negative participle perfective)
hapsetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
hapsetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
hapsetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
hapsetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
hapsetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
hapsetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
hapsetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
hapsetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
hapsetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
hapsetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
hapsetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
hapsetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
hapsetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
hapsetmeme (negative noun-from-verb)
hapsetmeyiş (adverbial negative)
hapsetmem (aorist first-person indicative present singular)
hapsetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
hapsetmez (aorist indicative present singular third-person)
hapsetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
hapsetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
hapsetmezler (aorist indicative plural present third-person)
hapsetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hapsetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hapsetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
hapsetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hapsetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hapsetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hapsetmedim (first-person indicative past perfective singular)
hapsetmedin (indicative past perfective second-person singular)
hapsetmedi (indicative past perfective singular third-person)
hapsetmedik (first-person indicative past perfective plural)
hapsetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
hapsetmediler (indicative past perfective plural third-person)
hapsetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hapsetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hapsetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hapsetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hapsetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hapsetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hapsetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
hapsetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
hapsetmeyecek (future indicative singular third-person)
hapsetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
hapsetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
hapsetmeyecekler (future indicative plural third-person)
hapsetmemişim (first-person inferential perfective singular)
hapsetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
hapsetmemiş (inferential perfective singular third-person)
hapsetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
hapsetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hapsetmemişler (inferential perfective plural third-person)
hapsetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
hapsetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
hapsetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
hapsetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
hapsetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hapsetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
hapsetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hapsetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hapsetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hapsetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hapsetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hapsetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hapsetmesem (conditional first-person singular)
hapsetmesen (conditional second-person singular)
hapsetmese (conditional singular third-person)
hapsetmesek (conditional first-person plural)
hapsetmeseniz (conditional plural second-person)
hapsetmeseler (conditional plural third-person)
hapsetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
hapsetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
hapsetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
hapsetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
hapsetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hapsetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
hapsetmeyeyim (first-person optative singular)
hapsetmeyesin (optative second-person singular)
hapsetmeye (optative singular third-person)
hapsetmeyelim (first-person optative plural)
hapsetmeyesiniz (optative plural second-person)
hapsetmeyeler (optative plural third-person)
hapsetmemekteyim (first-person progressive singular)
hapsetmemektesin (progressive second-person singular)
hapsetmemekte (progressive singular third-person)
hapsetmemekteyiz (first-person plural progressive)
hapsetmemektesiniz (plural progressive second-person)
hapsetmemekteler (plural progressive third-person)
hapsetmemeliyim (first-person necessitative singular)
hapsetmemelisin (necessitative second-person singular)
hapsetmemeli (necessitative singular third-person)
hapsetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
hapsetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
hapsetmemeliler (necessitative plural third-person)
hapsetme (imperative second-person singular)
hapsetmesin (imperative singular third-person)
hapsetmeyin (imperative plural second-person)
or hapsetmeyiniz (imperative plural second-person)
hapsetmesinler (imperative plural third-person)
hapsetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hapsetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
hapsetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
hapsetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hapsetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hapsetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hapsetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hapsetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hapsetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hapsetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hapsetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hapsetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hapsetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hapsetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hapsetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
hapsetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hapsetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hapsetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hapsetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hapsetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hapsetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hapsetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hapsetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hapsetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hapsetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
hapsetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
hapsetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
hapsetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hapsetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hapsetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
hapsetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hapsetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hapsetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hapsetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hapsetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hapsetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hapsetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hapsetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hapsetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
hapsetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hapsetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hapsetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hapsetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hapsetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hapsetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hapsetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hapsetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hapsetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hapsetmesem mi? (conditional first-person singular)
hapsetmesen mi? (conditional second-person singular)
hapsetmese mi? (conditional singular third-person)
hapsetmesek mi? (conditional first-person plural)
hapsetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
hapsetmeseler mi? (conditional plural third-person)
hapsetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
hapsetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
hapsetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
hapsetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
hapsetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hapsetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hapsetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
hapsetmemekte misin? (progressive second-person singular)
hapsetmemekte mi? (progressive singular third-person)
hapsetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
hapsetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
hapsetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
hapsetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
hapsetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
hapsetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
hapsetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hapsetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hapsetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حبس ایتمك. Equivalent to hapis + etmek.


çıkartmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

çıkartmak (infinitive)
çıkartan (imperfective impersonal participle)
çıkartmış (impersonal participle perfective)
çıkartacak (impersonal participle prospective)
çıkarttığım (non-prospective participle personal)
çıkarttığın (non-prospective participle personal)
çıkarttığı (non-prospective participle personal)
çıkarttığımız (non-prospective participle personal)
çıkarttığınız (non-prospective participle personal)
çıkarttıkları (non-prospective participle personal)
çıkartacağım (participle personal prospective)
çıkartacağın (participle personal prospective)
çıkartacağı (participle personal prospective)
çıkartacağımız (participle personal prospective)
çıkartacağınız (participle personal prospective)
çıkartacakları (participle personal prospective)
çıkartma (noun-from-verb)
çıkartış (adverbial)
çıkartırım (aorist first-person indicative present singular)
çıkartırsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkartır (aorist indicative present singular third-person)
çıkartırız (aorist first-person indicative plural present)
çıkartırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkartırlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkartıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkartıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkartıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkartıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkartıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkartıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıkarttım (first-person indicative past perfective singular)
çıkarttın (indicative past perfective second-person singular)
çıkarttı (indicative past perfective singular third-person)
çıkarttık (first-person indicative past perfective plural)
çıkarttınız (indicative past perfective plural second-person)
çıkarttılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkartıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkartıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkartıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkartıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkartıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkartıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çıkartıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çıkartacağım (first-person future indicative singular)
çıkartacaksın (future indicative second-person singular)
çıkartacak (future indicative singular third-person)
çıkartacağız (first-person future indicative plural)
çıkartacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkartacaklar (future indicative plural third-person)
çıkartmışım (first-person inferential perfective singular)
çıkartmışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkartmış (inferential perfective singular third-person)
çıkartmışız (first-person inferential perfective plural)
çıkartmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkartmışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkartırmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkartırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkartırmış (aorist inferential singular third-person)
çıkartırmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkartırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkartırlarmış (or çıkartırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çıkartıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkartıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkartıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkartıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkartıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkartıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıkartsam (conditional first-person singular)
çıkartsan (conditional second-person singular)
çıkartsa (conditional singular third-person)
çıkartsak (conditional first-person plural)
çıkartsanız (conditional plural second-person)
çıkartsalar (conditional plural third-person)
çıkartsaydım (conditional first-person perfective singular)
çıkartsaydın (conditional perfective second-person singular)
çıkartsaydı (conditional perfective singular third-person)
çıkartsaydık (conditional first-person perfective plural)
çıkartsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıkartsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkartayım (first-person optative singular)
çıkartasın (optative second-person singular)
çıkarta (optative singular third-person)
çıkartalım (first-person optative plural)
çıkartasınız (optative plural second-person)
çıkartalar (optative plural third-person)
çıkartmaktayım (first-person progressive singular)
çıkartmaktasın (progressive second-person singular)
çıkartmakta (progressive singular third-person)
çıkartmaktayız (first-person plural progressive)
çıkartmaktasınız (plural progressive second-person)
çıkartmaktalar (plural progressive third-person)
çıkartmalıyım (first-person necessitative singular)
çıkartmalısın (necessitative second-person singular)
çıkartmalı (necessitative singular third-person)
çıkartmalıyız (first-person necessitative plural)
çıkartmalısınız (necessitative plural second-person)
çıkartmalılar (necessitative plural third-person)
çıkart (imperative second-person singular)
çıkartsın (imperative singular third-person)
çıkartın (imperative plural second-person)
çıkartsınlar (imperative plural third-person)
çıkartır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkartır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkartır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkartır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkartır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkartırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkartıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkartıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkartıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkartıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkartıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkartıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıkarttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıkarttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıkarttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıkarttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıkarttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıkarttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkartıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkartıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkartıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkartıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkartıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkartıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkartacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkartacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkartacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkartacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkartacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkartacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkartmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkartmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkartmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkartmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkartmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkartmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkartır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkartır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkartır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkartır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkartır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkartırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkartıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkartıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkartıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkartıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkartıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkartıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıkartsam mı? (conditional first-person singular)
çıkartsan mı? (conditional second-person singular)
çıkartsa mı? (conditional singular third-person)
çıkartsak mı? (conditional first-person plural)
çıkartsanız mı? (conditional plural second-person)
çıkartsalar mı? (conditional plural third-person)
çıkartsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıkartsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıkartsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıkartsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıkartsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıkartsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkartmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkartmakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkartmakta mı? (progressive singular third-person)
çıkartmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkartmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkartmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkartmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkartmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkartmalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkartmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkartmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkartmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çıkartmamak (infinitive negative)
çıkartmayan (imperfective impersonal negative participle)
çıkartmamış (impersonal negative participle perfective)
çıkartmayacak (impersonal negative participle prospective)
çıkartmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çıkartmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çıkartmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çıkartmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çıkartmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çıkartmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çıkartmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çıkartmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çıkartmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çıkartmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çıkartmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çıkartmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çıkartmama (negative noun-from-verb)
çıkartmayış (adverbial negative)
çıkartmam (aorist first-person indicative present singular)
çıkartmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkartmaz (aorist indicative present singular third-person)
çıkartmayız (aorist first-person indicative plural present)
çıkartmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkartmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkartmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkartmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkartmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkartmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkartmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkartmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıkartmadım (first-person indicative past perfective singular)
çıkartmadın (indicative past perfective second-person singular)
çıkartmadı (indicative past perfective singular third-person)
çıkartmadık (first-person indicative past perfective plural)
çıkartmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çıkartmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkartmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkartmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkartmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkartmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkartmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkartmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çıkartmayacağım (first-person future indicative singular)
çıkartmayacaksın (future indicative second-person singular)
çıkartmayacak (future indicative singular third-person)
çıkartmayacağız (first-person future indicative plural)
çıkartmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkartmayacaklar (future indicative plural third-person)
çıkartmamışım (first-person inferential perfective singular)
çıkartmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkartmamış (inferential perfective singular third-person)
çıkartmamışız (first-person inferential perfective plural)
çıkartmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkartmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkartmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkartmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkartmazmış (aorist inferential singular third-person)
çıkartmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkartmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkartmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çıkartmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkartmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkartmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkartmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkartmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkartmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıkartmasam (conditional first-person singular)
çıkartmasan (conditional second-person singular)
çıkartmasa (conditional singular third-person)
çıkartmasak (conditional first-person plural)
çıkartmasanız (conditional plural second-person)
çıkartmasalar (conditional plural third-person)
çıkartmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çıkartmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çıkartmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çıkartmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çıkartmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıkartmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkartmayayım (first-person optative singular)
çıkartmayasın (optative second-person singular)
çıkartmaya (optative singular third-person)
çıkartmayalım (first-person optative plural)
çıkartmayasınız (optative plural second-person)
çıkartmayalar (optative plural third-person)
çıkartmamaktayım (first-person progressive singular)
çıkartmamaktasın (progressive second-person singular)
çıkartmamakta (progressive singular third-person)
çıkartmamaktayız (first-person plural progressive)
çıkartmamaktasınız (plural progressive second-person)
çıkartmamaktalar (plural progressive third-person)
çıkartmamalıyım (first-person necessitative singular)
çıkartmamalısın (necessitative second-person singular)
çıkartmamalı (necessitative singular third-person)
çıkartmamalıyız (first-person necessitative plural)
çıkartmamalısınız (necessitative plural second-person)
çıkartmamalılar (necessitative plural third-person)
çıkartma (imperative second-person singular)
çıkartmasın (imperative singular third-person)
çıkartmayın (imperative plural second-person)
çıkartmasınlar (imperative plural third-person)
çıkartmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkartmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkartmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkartmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkartmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkartmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkartmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkartmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkartmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkartmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkartmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkartmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıkartmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıkartmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıkartmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıkartmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıkartmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıkartmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkartmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkartmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkartmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkartmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkartmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkartmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkartmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkartmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkartmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkartmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkartmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkartmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkartmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkartmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkartmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkartmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkartmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkartmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkartmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkartmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkartmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkartmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkartmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkartmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkartmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkartmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkartmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkartmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkartmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkartmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıkartmasam mı? (conditional first-person singular)
çıkartmasan mı? (conditional second-person singular)
çıkartmasa mı? (conditional singular third-person)
çıkartmasak mı? (conditional first-person plural)
çıkartmasanız mı? (conditional plural second-person)
çıkartmasalar mı? (conditional plural third-person)
çıkartmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıkartmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıkartmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıkartmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıkartmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıkartmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkartmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkartmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkartmamakta mı? (progressive singular third-person)
çıkartmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkartmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkartmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkartmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkartmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkartmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkartmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkartmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkartmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish چیقارتمق. Equivalent to çıkar- + -t.

gömleğimi çıkarttım

fişten çıkartmak