öldürmek

head

öldürmek (third-person singular simple present öldürür)

öldürür (present singular third-person)
öldürmek (infinitive)
öldüren (imperfective impersonal participle)
öldürmüş (impersonal participle perfective)
öldürecek (impersonal participle prospective)
öldürdüğüm (non-prospective participle personal)
öldürdüğün (non-prospective participle personal)
öldürdüğü (non-prospective participle personal)
öldürdüğümüz (non-prospective participle personal)
öldürdüğünüz (non-prospective participle personal)
öldürdükleri (non-prospective participle personal)
öldüreceğim (participle personal prospective)
öldüreceğin (participle personal prospective)
öldüreceği (participle personal prospective)
öldüreceğimiz (participle personal prospective)
öldüreceğiniz (participle personal prospective)
öldürecekleri (participle personal prospective)
öldürme (noun-from-verb)
öldürüş (adverbial)
öldürürüm (aorist first-person indicative present singular)
öldürürsün (aorist indicative present second-person singular)
öldürür (aorist indicative present singular third-person)
öldürürüz (aorist first-person indicative plural present)
öldürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öldürürler (aorist indicative plural present third-person)
öldürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öldürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öldürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öldürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öldürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öldürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldürdüm (first-person indicative past perfective singular)
öldürdün (indicative past perfective second-person singular)
öldürdü (indicative past perfective singular third-person)
öldürdük (first-person indicative past perfective plural)
öldürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
öldürdüler (indicative past perfective plural third-person)
öldürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öldürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öldürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öldürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öldürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öldürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öldürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öldüreceğim (first-person future indicative singular)
öldüreceksin (future indicative second-person singular)
öldürecek (future indicative singular third-person)
öldüreceğiz (first-person future indicative plural)
öldüreceksiniz (future indicative plural second-person)
öldürecekler (future indicative plural third-person)
öldürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öldürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öldürmüş (inferential perfective singular third-person)
öldürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öldürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öldürmüşler (inferential perfective plural third-person)
öldürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öldürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öldürürmüş (aorist inferential singular third-person)
öldürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öldürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öldürürlermiş (or öldürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öldürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öldürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öldürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öldürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öldürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öldürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öldürsem (conditional first-person singular)
öldürsen (conditional second-person singular)
öldürse (conditional singular third-person)
öldürsek (conditional first-person plural)
öldürseniz (conditional plural second-person)
öldürseler (conditional plural third-person)
öldürseydim (conditional first-person perfective singular)
öldürseydin (conditional perfective second-person singular)
öldürseydi (conditional perfective singular third-person)
öldürseydik (conditional first-person perfective plural)
öldürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öldürseydiler (conditional perfective plural third-person)
öldüreyim (first-person optative singular)
öldüresin (optative second-person singular)
öldüre (optative singular third-person)
öldürelim (first-person optative plural)
öldüresiniz (optative plural second-person)
öldüreler (optative plural third-person)
öldürmekteyim (first-person progressive singular)
öldürmektesin (progressive second-person singular)
öldürmekte (progressive singular third-person)
öldürmekteyiz (first-person plural progressive)
öldürmektesiniz (plural progressive second-person)
öldürmekteler (plural progressive third-person)
öldürmeliyim (first-person necessitative singular)
öldürmelisin (necessitative second-person singular)
öldürmeli (necessitative singular third-person)
öldürmeliyiz (first-person necessitative plural)
öldürmelisiniz (necessitative plural second-person)
öldürmeliler (necessitative plural third-person)
öldür (imperative second-person singular)
öldürsün (imperative singular third-person)
öldürün (imperative plural second-person)
öldürsünler (imperative plural third-person)
öldürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öldürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öldürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öldürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öldürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öldürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öldürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öldürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öldürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öldürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öldürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öldürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öldürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öldürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öldürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öldürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öldürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öldürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öldürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öldürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öldürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öldürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öldürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öldürecek miyim? (first-person future indicative singular)
öldürecek misin? (future indicative second-person singular)
öldürecek mi? (future indicative singular third-person)
öldürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öldürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öldürecekler mi? (future indicative plural third-person)
öldürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öldürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öldürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öldürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öldürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öldürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öldürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öldürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öldürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öldürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öldürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öldürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öldürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öldürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öldürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öldürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öldürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öldürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öldürsem mi? (conditional first-person singular)
öldürsen mi? (conditional second-person singular)
öldürse mi? (conditional singular third-person)
öldürsek mi? (conditional first-person plural)
öldürseniz mi? (conditional plural second-person)
öldürseler mi? (conditional plural third-person)
öldürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öldürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öldürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öldürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öldürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öldürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öldürmekte miyim? (first-person progressive singular)
öldürmekte misin? (progressive second-person singular)
öldürmekte mi? (progressive singular third-person)
öldürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öldürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öldürmekteler mi? (plural progressive third-person)
öldürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öldürmeli misin? (necessitative second-person singular)
öldürmeli mi? (necessitative singular third-person)
öldürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öldürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öldürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öldürmemek (infinitive negative)
öldürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öldürmemiş (impersonal negative participle perfective)
öldürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öldürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öldürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öldürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öldürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öldürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öldürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öldürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öldürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öldürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öldürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öldürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öldürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öldürmeme (negative noun-from-verb)
öldürmeyüş (adverbial negative)
öldürmem (aorist first-person indicative present singular)
öldürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öldürmez (aorist indicative present singular third-person)
öldürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öldürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öldürmezler (aorist indicative plural present third-person)
öldürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öldürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öldürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öldürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öldürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öldürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldürmedim (first-person indicative past perfective singular)
öldürmedin (indicative past perfective second-person singular)
öldürmedi (indicative past perfective singular third-person)
öldürmedik (first-person indicative past perfective plural)
öldürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öldürmediler (indicative past perfective plural third-person)
öldürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öldürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öldürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öldürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öldürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öldürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öldürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öldürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öldürmeyecek (future indicative singular third-person)
öldürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öldürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öldürmeyecekler (future indicative plural third-person)
öldürmemişim (first-person inferential perfective singular)
öldürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öldürmemiş (inferential perfective singular third-person)
öldürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öldürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öldürmemişler (inferential perfective plural third-person)
öldürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öldürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öldürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öldürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öldürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öldürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öldürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öldürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öldürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öldürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öldürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öldürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öldürmesem (conditional first-person singular)
öldürmesen (conditional second-person singular)
öldürmese (conditional singular third-person)
öldürmesek (conditional first-person plural)
öldürmeseniz (conditional plural second-person)
öldürmeseler (conditional plural third-person)
öldürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öldürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öldürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öldürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öldürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öldürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öldürmeyeyim (first-person optative singular)
öldürmeyesin (optative second-person singular)
öldürmeye (optative singular third-person)
öldürmeyelim (first-person optative plural)
öldürmeyesiniz (optative plural second-person)
öldürmeyeler (optative plural third-person)
öldürmemekteyim (first-person progressive singular)
öldürmemektesin (progressive second-person singular)
öldürmemekte (progressive singular third-person)
öldürmemekteyiz (first-person plural progressive)
öldürmemektesiniz (plural progressive second-person)
öldürmemekteler (plural progressive third-person)
öldürmemeliyim (first-person necessitative singular)
öldürmemelisin (necessitative second-person singular)
öldürmemeli (necessitative singular third-person)
öldürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öldürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öldürmemeliler (necessitative plural third-person)
öldürme (imperative second-person singular)
öldürmesin (imperative singular third-person)
öldürmeyin (imperative plural second-person)
öldürmesinler (imperative plural third-person)
öldürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öldürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öldürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öldürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öldürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öldürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öldürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öldürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öldürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öldürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öldürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öldürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öldürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öldürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öldürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öldürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öldürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öldürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öldürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öldürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öldürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öldürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öldürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öldürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öldürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öldürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öldürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öldürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öldürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öldürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öldürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öldürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öldürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öldürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öldürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öldürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öldürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öldürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öldürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öldürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öldürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öldürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öldürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öldürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öldürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öldürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öldürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öldürmesem mi? (conditional first-person singular)
öldürmesen mi? (conditional second-person singular)
öldürmese mi? (conditional singular third-person)
öldürmesek mi? (conditional first-person plural)
öldürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öldürmeseler mi? (conditional plural third-person)
öldürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öldürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öldürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öldürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öldürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öldürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öldürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öldürmemekte misin? (progressive second-person singular)
öldürmemekte mi? (progressive singular third-person)
öldürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öldürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öldürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öldürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öldürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öldürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öldürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öldürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öldürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

öldürdüğümüz

öldürdüğünüz

öldürürmüşüm

öldürürmüşüz

Causative form of ölmek (“to die”). Ultimately from Proto-Turkic *öltür- (“to kill”)

Onu öldürdüler.

1934 December 15, advertisement in Akşam

Kill flies before typhoid fever kills you.

Hummai Tifoidi, sizi öldürmeden evvel siz, sinekleri öldürünüz

(transitive) to kill, to murder (with accusative case)


için

second-person plural imperative of içmek


yapar

third-person singular indicative aorist of yapmak


yemin et

First person singular present tense of the root yemin oath, meaning "I swear".


kes

second-person singular imperative of kesmek


çakmak

head

çakmak (third-person singular simple present çakar)

çakar (present singular third-person)
çakmak (infinitive)
çakan (imperfective impersonal participle)
çakmış (impersonal participle perfective)
çakacak (impersonal participle prospective)
çaktığım (non-prospective participle personal)
çaktığın (non-prospective participle personal)
çaktığı (non-prospective participle personal)
çaktığımız (non-prospective participle personal)
çaktığınız (non-prospective participle personal)
çaktıkları (non-prospective participle personal)
çakacağım (participle personal prospective)
çakacağın (participle personal prospective)
çakacağı (participle personal prospective)
çakacağımız (participle personal prospective)
çakacağınız (participle personal prospective)
çakacakları (participle personal prospective)
çakma (noun-from-verb)
çakış (adverbial)
çakarım (aorist first-person indicative present singular)
çakarsın (aorist indicative present second-person singular)
çakar (aorist indicative present singular third-person)
çakarız (aorist first-person indicative plural present)
çakarsınız (aorist indicative plural present second-person)
çakarlar (aorist indicative plural present third-person)
çakıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çakıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çakıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çakıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çakıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çakıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çaktım (first-person indicative past perfective singular)
çaktın (indicative past perfective second-person singular)
çaktı (indicative past perfective singular third-person)
çaktık (first-person indicative past perfective plural)
çaktınız (indicative past perfective plural second-person)
çaktılar (indicative past perfective plural third-person)
çakıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çakıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çakıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çakıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çakıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çakıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çakıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çakacağım (first-person future indicative singular)
çakacaksın (future indicative second-person singular)
çakacak (future indicative singular third-person)
çakacağız (first-person future indicative plural)
çakacaksınız (future indicative plural second-person)
çakacaklar (future indicative plural third-person)
çakmışım (first-person inferential perfective singular)
çakmışsın (inferential perfective second-person singular)
çakmış (inferential perfective singular third-person)
çakmışız (first-person inferential perfective plural)
çakmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çakmışlar (inferential perfective plural third-person)
çakarmışım (aorist first-person inferential singular)
çakarmışsın (aorist inferential second-person singular)
çakarmış (aorist inferential singular third-person)
çakarmışız (aorist first-person inferential plural)
çakarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çakarlarmış (or çakarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çakıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çakıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çakıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çakıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çakıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çakıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çaksam (conditional first-person singular)
çaksan (conditional second-person singular)
çaksa (conditional singular third-person)
çaksak (conditional first-person plural)
çaksanız (conditional plural second-person)
çaksalar (conditional plural third-person)
çaksaydım (conditional first-person perfective singular)
çaksaydın (conditional perfective second-person singular)
çaksaydı (conditional perfective singular third-person)
çaksaydık (conditional first-person perfective plural)
çaksaydınız (conditional perfective plural second-person)
çaksaydılar (conditional perfective plural third-person)
çakayım (first-person optative singular)
çakasın (optative second-person singular)
çaka (optative singular third-person)
çakalım (first-person optative plural)
çakasınız (optative plural second-person)
çakalar (optative plural third-person)
çakmaktayım (first-person progressive singular)
çakmaktasın (progressive second-person singular)
çakmakta (progressive singular third-person)
çakmaktayız (first-person plural progressive)
çakmaktasınız (plural progressive second-person)
çakmaktalar (plural progressive third-person)
çakmalıyım (first-person necessitative singular)
çakmalısın (necessitative second-person singular)
çakmalı (necessitative singular third-person)
çakmalıyız (first-person necessitative plural)
çakmalısınız (necessitative plural second-person)
çakmalılar (necessitative plural third-person)
çak (imperative second-person singular)
çaksın (imperative singular third-person)
çakın (imperative plural second-person)
çaksınlar (imperative plural third-person)
çakar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çakar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çakar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çakar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çakar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çakarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çakıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çakıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çakıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çakıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çakıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çakıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çaktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çaktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çaktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çaktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çaktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çaktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çakıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çakıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çakıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çakıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çakıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çakıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çakacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çakacak mısın? (future indicative second-person singular)
çakacak mı? (future indicative singular third-person)
çakacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çakacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çakacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çakmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çakmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çakmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çakmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çakmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çakmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çakar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çakar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çakar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çakar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çakar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çakarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çakıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çakıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çakıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çakıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çakıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çakıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çaksam mı? (conditional first-person singular)
çaksan mı? (conditional second-person singular)
çaksa mı? (conditional singular third-person)
çaksak mı? (conditional first-person plural)
çaksanız mı? (conditional plural second-person)
çaksalar mı? (conditional plural third-person)
çaksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çaksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çaksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çaksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çaksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çaksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çakmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çakmakta mısın? (progressive second-person singular)
çakmakta mı? (progressive singular third-person)
çakmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çakmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çakmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çakmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çakmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çakmalı mı? (necessitative singular third-person)
çakmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çakmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çakmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çakmamak (infinitive negative)
çakmayan (imperfective impersonal negative participle)
çakmamış (impersonal negative participle perfective)
çakmayacak (impersonal negative participle prospective)
çakmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çakmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çakmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çakmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çakmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çakmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çakmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çakmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çakmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çakmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çakmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çakmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çakmama (negative noun-from-verb)
çakmayış (adverbial negative)
çakmam (aorist first-person indicative present singular)
çakmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çakmaz (aorist indicative present singular third-person)
çakmayız (aorist first-person indicative plural present)
çakmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çakmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çakmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çakmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çakmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çakmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çakmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çakmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çakmadım (first-person indicative past perfective singular)
çakmadın (indicative past perfective second-person singular)
çakmadı (indicative past perfective singular third-person)
çakmadık (first-person indicative past perfective plural)
çakmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çakmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çakmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çakmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çakmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çakmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çakmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çakmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çakmayacağım (first-person future indicative singular)
çakmayacaksın (future indicative second-person singular)
çakmayacak (future indicative singular third-person)
çakmayacağız (first-person future indicative plural)
çakmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çakmayacaklar (future indicative plural third-person)
çakmamışım (first-person inferential perfective singular)
çakmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çakmamış (inferential perfective singular third-person)
çakmamışız (first-person inferential perfective plural)
çakmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çakmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çakmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çakmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çakmazmış (aorist inferential singular third-person)
çakmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çakmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çakmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çakmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çakmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çakmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çakmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çakmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çakmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çakmasam (conditional first-person singular)
çakmasan (conditional second-person singular)
çakmasa (conditional singular third-person)
çakmasak (conditional first-person plural)
çakmasanız (conditional plural second-person)
çakmasalar (conditional plural third-person)
çakmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çakmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çakmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çakmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çakmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çakmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çakmayayım (first-person optative singular)
çakmayasın (optative second-person singular)
çakmaya (optative singular third-person)
çakmayalım (first-person optative plural)
çakmayasınız (optative plural second-person)
çakmayalar (optative plural third-person)
çakmamaktayım (first-person progressive singular)
çakmamaktasın (progressive second-person singular)
çakmamakta (progressive singular third-person)
çakmamaktayız (first-person plural progressive)
çakmamaktasınız (plural progressive second-person)
çakmamaktalar (plural progressive third-person)
çakmamalıyım (first-person necessitative singular)
çakmamalısın (necessitative second-person singular)
çakmamalı (necessitative singular third-person)
çakmamalıyız (first-person necessitative plural)
çakmamalısınız (necessitative plural second-person)
çakmamalılar (necessitative plural third-person)
çakma (imperative second-person singular)
çakmasın (imperative singular third-person)
çakmayın (imperative plural second-person)
çakmasınlar (imperative plural third-person)
çakmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çakmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çakmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çakmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çakmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çakmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çakmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çakmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çakmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çakmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çakmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çakmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çakmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çakmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çakmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çakmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çakmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çakmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çakmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çakmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çakmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çakmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çakmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çakmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çakmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çakmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çakmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çakmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çakmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çakmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çakmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çakmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çakmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çakmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çakmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çakmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çakmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çakmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çakmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çakmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çakmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çakmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çakmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çakmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çakmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çakmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çakmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çakmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çakmasam mı? (conditional first-person singular)
çakmasan mı? (conditional second-person singular)
çakmasa mı? (conditional singular third-person)
çakmasak mı? (conditional first-person plural)
çakmasanız mı? (conditional plural second-person)
çakmasalar mı? (conditional plural third-person)
çakmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çakmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çakmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çakmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çakmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çakmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çakmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çakmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çakmamakta mı? (progressive singular third-person)
çakmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çakmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çakmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çakmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çakmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çakmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çakmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çakmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çakmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish چاقمق (çakmak), from Proto-Turkic *č(i)ak-.

(informal) to notice, to savvy, to understand

(slang, vulgar) to fuck (used with dative case)


donmak

head

donmak (third-person singular simple present donar)

donar (present singular third-person)
donmak (infinitive)
donan (imperfective impersonal participle)
donmuş (impersonal participle perfective)
donacak (impersonal participle prospective)
donduğum (non-prospective participle personal)
donduğun (non-prospective participle personal)
donduğu (non-prospective participle personal)
donduğumuz (non-prospective participle personal)
donduğunuz (non-prospective participle personal)
dondukları (non-prospective participle personal)
donacağım (participle personal prospective)
donacağın (participle personal prospective)
donacağı (participle personal prospective)
donacağımız (participle personal prospective)
donacağınız (participle personal prospective)
donacakları (participle personal prospective)
donma (noun-from-verb)
donuş (adverbial)
donarım (aorist first-person indicative present singular)
donarsın (aorist indicative present second-person singular)
donar (aorist indicative present singular third-person)
donarız (aorist first-person indicative plural present)
donarsınız (aorist indicative plural present second-person)
donarlar (aorist indicative plural present third-person)
donuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
donuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
donuyor (imperfective indicative present singular third-person)
donuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
donuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
donuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dondum (first-person indicative past perfective singular)
dondun (indicative past perfective second-person singular)
dondu (indicative past perfective singular third-person)
donduk (first-person indicative past perfective plural)
dondunuz (indicative past perfective plural second-person)
dondular (indicative past perfective plural third-person)
donuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
donuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
donuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
donuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
donuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
donuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or donuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
donacağım (first-person future indicative singular)
donacaksın (future indicative second-person singular)
donacak (future indicative singular third-person)
donacağız (first-person future indicative plural)
donacaksınız (future indicative plural second-person)
donacaklar (future indicative plural third-person)
donmışım (first-person inferential perfective singular)
donmışsın (inferential perfective second-person singular)
donmış (inferential perfective singular third-person)
donmışız (first-person inferential perfective plural)
donmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
donmışlar (inferential perfective plural third-person)
donarmışım (aorist first-person inferential singular)
donarmışsın (aorist inferential second-person singular)
donarmış (aorist inferential singular third-person)
donarmışız (aorist first-person inferential plural)
donarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
donarlarmış (or donarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
donuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
donuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
donuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
donuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
donuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
donuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
donsam (conditional first-person singular)
donsan (conditional second-person singular)
donsa (conditional singular third-person)
donsak (conditional first-person plural)
donsanız (conditional plural second-person)
donsalar (conditional plural third-person)
donsaydım (conditional first-person perfective singular)
donsaydın (conditional perfective second-person singular)
donsaydı (conditional perfective singular third-person)
donsaydık (conditional first-person perfective plural)
donsaydınız (conditional perfective plural second-person)
donsaydılar (conditional perfective plural third-person)
donayım (first-person optative singular)
donasın (optative second-person singular)
dona (optative singular third-person)
donalım (first-person optative plural)
donasınız (optative plural second-person)
donalar (optative plural third-person)
donmaktayım (first-person progressive singular)
donmaktasın (progressive second-person singular)
donmakta (progressive singular third-person)
donmaktayız (first-person plural progressive)
donmaktasınız (plural progressive second-person)
donmaktalar (plural progressive third-person)
donmalıyım (first-person necessitative singular)
donmalısın (necessitative second-person singular)
donmalı (necessitative singular third-person)
donmalıyız (first-person necessitative plural)
donmalısınız (necessitative plural second-person)
donmalılar (necessitative plural third-person)
don (imperative second-person singular)
donsun (imperative singular third-person)
donun (imperative plural second-person)
donsunlar (imperative plural third-person)
donar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
donar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
donar mı? (aorist indicative present singular third-person)
donar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
donar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
donarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
donuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
donuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
donuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
donuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
donuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
donuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dondum mu? (first-person indicative past perfective singular)
dondun mu? (indicative past perfective second-person singular)
dondu mu? (indicative past perfective singular third-person)
donduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
dondunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
dondular mı? (indicative past perfective plural third-person)
donuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
donuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
donuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
donuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
donuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
donuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
donacak mıyım? (first-person future indicative singular)
donacak mısın? (future indicative second-person singular)
donacak mı? (future indicative singular third-person)
donacak mıyız? (first-person future indicative plural)
donacak mısınız? (future indicative plural second-person)
donacaklar mı? (future indicative plural third-person)
donmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
donmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
donmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
donmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
donmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
donmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
donar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
donar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
donar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
donar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
donar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
donarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
donuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
donuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
donuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
donuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
donuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
donuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
donsam mı? (conditional first-person singular)
donsan mı? (conditional second-person singular)
donsa mı? (conditional singular third-person)
donsak mı? (conditional first-person plural)
donsanız mı? (conditional plural second-person)
donsalar mı? (conditional plural third-person)
donsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
donsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
donsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
donsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
donsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
donsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
donmakta mıyım? (first-person progressive singular)
donmakta mısın? (progressive second-person singular)
donmakta mı? (progressive singular third-person)
donmakta mıyız? (first-person plural progressive)
donmakta mısınız? (plural progressive second-person)
donmaktalar mı? (plural progressive third-person)
donmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
donmalı mısın? (necessitative second-person singular)
donmalı mı? (necessitative singular third-person)
donmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
donmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
donmalılar mı? (necessitative plural third-person)
donmamak (infinitive negative)
donmayan (imperfective impersonal negative participle)
donmamış (impersonal negative participle perfective)
donmayacak (impersonal negative participle prospective)
donmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
donmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
donmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
donmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
donmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
donmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
donmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
donmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
donmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
donmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
donmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
donmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
donmama (negative noun-from-verb)
donmayuş (adverbial negative)
donmam (aorist first-person indicative present singular)
donmazsın (aorist indicative present second-person singular)
donmaz (aorist indicative present singular third-person)
donmayız (aorist first-person indicative plural present)
donmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
donmazlar (aorist indicative plural present third-person)
donmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
donmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
donmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
donmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
donmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
donmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
donmadım (first-person indicative past perfective singular)
donmadın (indicative past perfective second-person singular)
donmadı (indicative past perfective singular third-person)
donmadık (first-person indicative past perfective plural)
donmadınız (indicative past perfective plural second-person)
donmadılar (indicative past perfective plural third-person)
donmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
donmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
donmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
donmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
donmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
donmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
donmayacağım (first-person future indicative singular)
donmayacaksın (future indicative second-person singular)
donmayacak (future indicative singular third-person)
donmayacağız (first-person future indicative plural)
donmayacaksınız (future indicative plural second-person)
donmayacaklar (future indicative plural third-person)
donmamışım (first-person inferential perfective singular)
donmamışsın (inferential perfective second-person singular)
donmamış (inferential perfective singular third-person)
donmamışız (first-person inferential perfective plural)
donmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
donmamışlar (inferential perfective plural third-person)
donmazmışım (aorist first-person inferential singular)
donmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
donmazmış (aorist inferential singular third-person)
donmazmışız (aorist first-person inferential plural)
donmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
donmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
donmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
donmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
donmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
donmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
donmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
donmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
donmasam (conditional first-person singular)
donmasan (conditional second-person singular)
donmasa (conditional singular third-person)
donmasak (conditional first-person plural)
donmasanız (conditional plural second-person)
donmasalar (conditional plural third-person)
donmasaydım (conditional first-person perfective singular)
donmasaydın (conditional perfective second-person singular)
donmasaydı (conditional perfective singular third-person)
donmasaydık (conditional first-person perfective plural)
donmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
donmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
donmayayım (first-person optative singular)
donmayasın (optative second-person singular)
donmaya (optative singular third-person)
donmayalım (first-person optative plural)
donmayasınız (optative plural second-person)
donmayalar (optative plural third-person)
donmamaktayım (first-person progressive singular)
donmamaktasın (progressive second-person singular)
donmamakta (progressive singular third-person)
donmamaktayız (first-person plural progressive)
donmamaktasınız (plural progressive second-person)
donmamaktalar (plural progressive third-person)
donmamalıyım (first-person necessitative singular)
donmamalısın (necessitative second-person singular)
donmamalı (necessitative singular third-person)
donmamalıyız (first-person necessitative plural)
donmamalısınız (necessitative plural second-person)
donmamalılar (necessitative plural third-person)
donma (imperative second-person singular)
donmasın (imperative singular third-person)
donmayın (imperative plural second-person)
donmasınlar (imperative plural third-person)
donmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
donmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
donmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
donmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
donmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
donmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
donmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
donmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
donmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
donmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
donmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
donmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
donmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
donmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
donmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
donmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
donmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
donmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
donmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
donmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
donmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
donmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
donmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
donmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
donmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
donmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
donmayacak mı? (future indicative singular third-person)
donmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
donmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
donmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
donmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
donmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
donmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
donmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
donmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
donmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
donmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
donmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
donmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
donmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
donmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
donmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
donmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
donmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
donmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
donmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
donmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
donmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
donmasam mı? (conditional first-person singular)
donmasan mı? (conditional second-person singular)
donmasa mı? (conditional singular third-person)
donmasak mı? (conditional first-person plural)
donmasanız mı? (conditional plural second-person)
donmasalar mı? (conditional plural third-person)
donmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
donmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
donmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
donmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
donmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
donmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
donmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
donmamakta mısın? (progressive second-person singular)
donmamakta mı? (progressive singular third-person)
donmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
donmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
donmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
donmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
donmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
donmamalı mı? (necessitative singular third-person)
donmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
donmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
donmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طوڭمق (doñmak, “to freeze, to become ice, to solidify, to become rigid”), from Proto-Turkic *toŋ- (“to freeze”). Related to Turkish don (“frost, rime”)). Possibly related to Proto-Mongolic *daxara- (“to freeze”) (whence Mongolian даарах (daarax, “to freeze up”)) and Proto-Tungusic *doŋota (“cold, frost”) (whence Evenki доӈото (doŋoto, “frost”)), and/or from Middle Chinese 凍 (/tuŋ/, “to freeze”). Distribution in both Chinese and Altaic languages tell that this word is either from a substrate represented in all four languages, or a borrowing from Chinese into Turkic .
cognates
Cognate with Old Turkic [script needed] (toŋ-, “to freeze”), Azerbaijani donmaq (“to freeze”), Bashkir туңыу (tuñıw, “to freeze”), Kazakh тоңу (toñu, “to freeze”), Khakas тоорға (toorğa, “to freeze”), Kyrgyz тоңуу (toŋuu, “to freeze”), Turkmen doňmak (“to freeze”), Tuvan доңар (doñar, “to freeze”), Uyghur توڭماق (tongmaq, “to freeze”), Uzbek toʻngmoq (“to freeze”), Yakut тоҥ (toñ, “to freeze”).

cog

(intransitive) freeze (to become solid due to low temperature), congeal

(intransitive) to feel very cold, freeze

(intransitive) to freeze, remain motionless


konuşmak

head

konuşmak (third-person singular simple present konuşur)

konuşur (present singular third-person)
konuşmak (infinitive)
konuşan (imperfective impersonal participle)
konuşmuş (impersonal participle perfective)
konuşacak (impersonal participle prospective)
konuştuğum (non-prospective participle personal)
konuştuğun (non-prospective participle personal)
konuştuğu (non-prospective participle personal)
konuştuğumuz (non-prospective participle personal)
konuştuğunuz (non-prospective participle personal)
konuştukları (non-prospective participle personal)
konuşacağım (participle personal prospective)
konuşacağın (participle personal prospective)
konuşacağı (participle personal prospective)
konuşacağımız (participle personal prospective)
konuşacağınız (participle personal prospective)
konuşacakları (participle personal prospective)
konuşma (noun-from-verb)
konuşuş (adverbial)
konuşurum (aorist first-person indicative present singular)
konuşursun (aorist indicative present second-person singular)
konuşur (aorist indicative present singular third-person)
konuşuruz (aorist first-person indicative plural present)
konuşursunuz (aorist indicative plural present second-person)
konuşurlar (aorist indicative plural present third-person)
konuşuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
konuşuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
konuşuyor (imperfective indicative present singular third-person)
konuşuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
konuşuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
konuşuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
konuştum (first-person indicative past perfective singular)
konuştun (indicative past perfective second-person singular)
konuştu (indicative past perfective singular third-person)
konuştuk (first-person indicative past perfective plural)
konuştunuz (indicative past perfective plural second-person)
konuştular (indicative past perfective plural third-person)
konuşuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
konuşuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
konuşuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
konuşuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
konuşuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
konuşuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or konuşuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
konuşacağım (first-person future indicative singular)
konuşacaksın (future indicative second-person singular)
konuşacak (future indicative singular third-person)
konuşacağız (first-person future indicative plural)
konuşacaksınız (future indicative plural second-person)
konuşacaklar (future indicative plural third-person)
konuşmuşum (first-person inferential perfective singular)
konuşmuşsun (inferential perfective second-person singular)
konuşmuş (inferential perfective singular third-person)
konuşmuşuz (first-person inferential perfective plural)
konuşmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
konuşmuşlar (inferential perfective plural third-person)
konuşurmuşum (aorist first-person inferential singular)
konuşurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
konuşurmuş (aorist inferential singular third-person)
konuşurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
konuşurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
konuşurlarmış (or konuşurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
konuşuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
konuşuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
konuşuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
konuşuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
konuşuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
konuşuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
konuşsam (conditional first-person singular)
konuşsan (conditional second-person singular)
konuşsa (conditional singular third-person)
konuşsak (conditional first-person plural)
konuşsanız (conditional plural second-person)
konuşsalar (conditional plural third-person)
konuşsaydım (conditional first-person perfective singular)
konuşsaydın (conditional perfective second-person singular)
konuşsaydı (conditional perfective singular third-person)
konuşsaydık (conditional first-person perfective plural)
konuşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
konuşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
konuşayım (first-person optative singular)
konuşasın (optative second-person singular)
konuşa (optative singular third-person)
konuşalım (first-person optative plural)
konuşasınız (optative plural second-person)
konuşalar (optative plural third-person)
konuşmaktayım (first-person progressive singular)
konuşmaktasın (progressive second-person singular)
konuşmakta (progressive singular third-person)
konuşmaktayız (first-person plural progressive)
konuşmaktasınız (plural progressive second-person)
konuşmaktalar (plural progressive third-person)
konuşmalıyım (first-person necessitative singular)
konuşmalısın (necessitative second-person singular)
konuşmalı (necessitative singular third-person)
konuşmalıyız (first-person necessitative plural)
konuşmalısınız (necessitative plural second-person)
konuşmalılar (necessitative plural third-person)
konuş (imperative second-person singular)
konuşsun (imperative singular third-person)
konuşun (imperative plural second-person)
konuşsunlar (imperative plural third-person)
konuşur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
konuşur musun? (aorist indicative present second-person singular)
konuşur mu? (aorist indicative present singular third-person)
konuşur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
konuşur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
konuşurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
konuşuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
konuşuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
konuşuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
konuşuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
konuşuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
konuşuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
konuştum mu? (first-person indicative past perfective singular)
konuştun mu? (indicative past perfective second-person singular)
konuştu mu? (indicative past perfective singular third-person)
konuştuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
konuştunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
konuştular mı? (indicative past perfective plural third-person)
konuşuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
konuşuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
konuşuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
konuşuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
konuşuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
konuşuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
konuşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
konuşacak mısın? (future indicative second-person singular)
konuşacak mı? (future indicative singular third-person)
konuşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
konuşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
konuşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
konuşmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
konuşmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
konuşmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
konuşmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
konuşmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
konuşmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
konuşur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
konuşur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
konuşur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
konuşur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
konuşur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
konuşurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
konuşuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
konuşuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
konuşuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
konuşuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
konuşuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
konuşuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
konuşsam mı? (conditional first-person singular)
konuşsan mı? (conditional second-person singular)
konuşsa mı? (conditional singular third-person)
konuşsak mı? (conditional first-person plural)
konuşsanız mı? (conditional plural second-person)
konuşsalar mı? (conditional plural third-person)
konuşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
konuşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
konuşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
konuşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
konuşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
konuşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
konuşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
konuşmakta mısın? (progressive second-person singular)
konuşmakta mı? (progressive singular third-person)
konuşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
konuşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
konuşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
konuşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
konuşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
konuşmalı mı? (necessitative singular third-person)
konuşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
konuşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
konuşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
konuşmamak (infinitive negative)
konuşmayan (imperfective impersonal negative participle)
konuşmamış (impersonal negative participle perfective)
konuşmayacak (impersonal negative participle prospective)
konuşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
konuşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
konuşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
konuşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
konuşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
konuşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
konuşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
konuşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
konuşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
konuşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
konuşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
konuşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
konuşmama (negative noun-from-verb)
konuşmayuş (adverbial negative)
konuşmam (aorist first-person indicative present singular)
konuşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
konuşmaz (aorist indicative present singular third-person)
konuşmayız (aorist first-person indicative plural present)
konuşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
konuşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
konuşmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
konuşmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
konuşmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
konuşmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
konuşmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
konuşmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
konuşmadım (first-person indicative past perfective singular)
konuşmadın (indicative past perfective second-person singular)
konuşmadı (indicative past perfective singular third-person)
konuşmadık (first-person indicative past perfective plural)
konuşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
konuşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
konuşmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
konuşmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
konuşmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
konuşmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
konuşmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
konuşmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
konuşmayacağım (first-person future indicative singular)
konuşmayacaksın (future indicative second-person singular)
konuşmayacak (future indicative singular third-person)
konuşmayacağız (first-person future indicative plural)
konuşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
konuşmayacaklar (future indicative plural third-person)
konuşmamışım (first-person inferential perfective singular)
konuşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
konuşmamış (inferential perfective singular third-person)
konuşmamışız (first-person inferential perfective plural)
konuşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
konuşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
konuşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
konuşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
konuşmazmış (aorist inferential singular third-person)
konuşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
konuşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
konuşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
konuşmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
konuşmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
konuşmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
konuşmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
konuşmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
konuşmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
konuşmasam (conditional first-person singular)
konuşmasan (conditional second-person singular)
konuşmasa (conditional singular third-person)
konuşmasak (conditional first-person plural)
konuşmasanız (conditional plural second-person)
konuşmasalar (conditional plural third-person)
konuşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
konuşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
konuşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
konuşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
konuşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
konuşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
konuşmayayım (first-person optative singular)
konuşmayasın (optative second-person singular)
konuşmaya (optative singular third-person)
konuşmayalım (first-person optative plural)
konuşmayasınız (optative plural second-person)
konuşmayalar (optative plural third-person)
konuşmamaktayım (first-person progressive singular)
konuşmamaktasın (progressive second-person singular)
konuşmamakta (progressive singular third-person)
konuşmamaktayız (first-person plural progressive)
konuşmamaktasınız (plural progressive second-person)
konuşmamaktalar (plural progressive third-person)
konuşmamalıyım (first-person necessitative singular)
konuşmamalısın (necessitative second-person singular)
konuşmamalı (necessitative singular third-person)
konuşmamalıyız (first-person necessitative plural)
konuşmamalısınız (necessitative plural second-person)
konuşmamalılar (necessitative plural third-person)
konuşma (imperative second-person singular)
konuşmasın (imperative singular third-person)
konuşmayın (imperative plural second-person)
konuşmasınlar (imperative plural third-person)
konuşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
konuşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
konuşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
konuşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
konuşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
konuşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
konuşmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
konuşmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
konuşmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
konuşmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
konuşmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
konuşmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
konuşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
konuşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
konuşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
konuşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
konuşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
konuşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
konuşmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
konuşmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
konuşmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
konuşmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
konuşmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
konuşmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
konuşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
konuşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
konuşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
konuşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
konuşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
konuşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
konuşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
konuşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
konuşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
konuşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
konuşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
konuşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
konuşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
konuşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
konuşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
konuşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
konuşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
konuşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
konuşmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
konuşmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
konuşmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
konuşmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
konuşmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
konuşmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
konuşmasam mı? (conditional first-person singular)
konuşmasan mı? (conditional second-person singular)
konuşmasa mı? (conditional singular third-person)
konuşmasak mı? (conditional first-person plural)
konuşmasanız mı? (conditional plural second-person)
konuşmasalar mı? (conditional plural third-person)
konuşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
konuşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
konuşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
konuşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
konuşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
konuşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
konuşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
konuşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
konuşmamakta mı? (progressive singular third-person)
konuşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
konuşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
konuşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
konuşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
konuşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
konuşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
konuşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
konuşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
konuşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish قونشمق (konışmak). By surface analysis, kon- + -uş + -mak, literally “to settle mutually”.

surface analysis

Toplantıda Türkçe mi konuşmalıyım (yoksa) İngilizce mi?

Should I speak Turkish or English in the meeting?

Konuş benimle!

Şey, konuşmamız gerek.

(literally, “Thing, our talking is necessary.”)


koyun

second-person plural imperative of koymak


uydu

third-person singular indicative simple past of uymak