altını çizmek

tr-conj-head

altını çiziyorlardı (or altını çiziyordular)

altını çizerlermiş (or altını çizermişlar)

altını çizmek (infinitive)
altını çizen (imperfective impersonal participle)
altını çizmiş (impersonal participle perfective)
altını çizecek (impersonal participle prospective)
altını çizdiğim (non-prospective participle personal)
altını çizdiğin (non-prospective participle personal)
altını çizdiği (non-prospective participle personal)
altını çizdiğimiz (non-prospective participle personal)
altını çizdiğiniz (non-prospective participle personal)
altını çizdikleri (non-prospective participle personal)
altını çizeceğim (participle personal prospective)
altını çizeceğin (participle personal prospective)
altını çizeceği (participle personal prospective)
altını çizeceğimiz (participle personal prospective)
altını çizeceğiniz (participle personal prospective)
altını çizecekleri (participle personal prospective)
altını çizme (noun-from-verb)
altını çiziş (adverbial)
altını çizerim (aorist first-person indicative present singular)
altını çizersin (aorist indicative present second-person singular)
altını çizer (aorist indicative present singular third-person)
altını çizeriz (aorist first-person indicative plural present)
altını çizersiniz (aorist indicative plural present second-person)
altını çizerler (aorist indicative plural present third-person)
altını çiziyorum (first-person imperfective indicative present singular)
altını çiziyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
altını çiziyor (imperfective indicative present singular third-person)
altını çiziyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
altını çiziyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
altını çiziyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
altını çizdim (first-person indicative past perfective singular)
altını çizdin (indicative past perfective second-person singular)
altını çizdi (indicative past perfective singular third-person)
altını çizdik (first-person indicative past perfective plural)
altını çizdiniz (indicative past perfective plural second-person)
altını çizdiler (indicative past perfective plural third-person)
altını çiziyordum (first-person imperfective indicative past singular)
altını çiziyordun (imperfective indicative past second-person singular)
altını çiziyordu (imperfective indicative past singular third-person)
altını çiziyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
altını çiziyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
altını çiziyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or altını çiziyordular (imperfective indicative past plural third-person)
altını çizeceğim (first-person future indicative singular)
altını çizeceksin (future indicative second-person singular)
altını çizecek (future indicative singular third-person)
altını çizeceğiz (first-person future indicative plural)
altını çizeceksiniz (future indicative plural second-person)
altını çizecekler (future indicative plural third-person)
altını çizmişim (first-person inferential perfective singular)
altını çizmişsin (inferential perfective second-person singular)
altını çizmiş (inferential perfective singular third-person)
altını çizmişiz (first-person inferential perfective plural)
altını çizmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
altını çizmişler (inferential perfective plural third-person)
altını çizermişim (aorist first-person inferential singular)
altını çizermişsin (aorist inferential second-person singular)
altını çizermiş (aorist inferential singular third-person)
altını çizermişiz (aorist first-person inferential plural)
altını çizermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
altını çizerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or altını çizermişlar (aorist inferential plural third-person)
altını çiziyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
altını çiziyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
altını çiziyormuş (imperfective inferential singular third-person)
altını çiziyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
altını çiziyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
altını çiziyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
altını çizsem (conditional first-person singular)
altını çizsen (conditional second-person singular)
altını çizse (conditional singular third-person)
altını çizsek (conditional first-person plural)
altını çizseniz (conditional plural second-person)
altını çizseler (conditional plural third-person)
altını çizseydim (conditional first-person perfective singular)
altını çizseydin (conditional perfective second-person singular)
altını çizseydi (conditional perfective singular third-person)
altını çizseydik (conditional first-person perfective plural)
altını çizseydiniz (conditional perfective plural second-person)
altını çizseydiler (conditional perfective plural third-person)
altını çizeyim (first-person optative singular)
altını çizesin (optative second-person singular)
altını çize (optative singular third-person)
altını çizelim (first-person optative plural)
altını çizesiniz (optative plural second-person)
altını çizeler (optative plural third-person)
altını çizmekteyim (first-person progressive singular)
altını çizmektesin (progressive second-person singular)
altını çizmekte (progressive singular third-person)
altını çizmekteyiz (first-person plural progressive)
altını çizmektesiniz (plural progressive second-person)
altını çizmekteler (plural progressive third-person)
altını çizmeliyim (first-person necessitative singular)
altını çizmelisin (necessitative second-person singular)
altını çizmeli (necessitative singular third-person)
altını çizmeliyiz (first-person necessitative plural)
altını çizmelisiniz (necessitative plural second-person)
altını çizmeliler (necessitative plural third-person)
altını çiz (imperative second-person singular)
altını çizsin (imperative singular third-person)
altını çizin (imperative plural second-person)
altını çizsinler (imperative plural third-person)
altını çizer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
altını çizer misin? (aorist indicative present second-person singular)
altını çizer mi? (aorist indicative present singular third-person)
altını çizer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
altını çizer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
altını çizerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
altını çiziyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
altını çiziyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
altını çiziyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
altını çiziyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
altını çiziyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
altını çiziyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
altını çizdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
altını çizdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
altını çizdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
altını çizdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
altını çizdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
altını çizdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
altını çiziyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
altını çiziyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
altını çiziyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
altını çiziyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
altını çiziyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
altını çiziyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
altını çizecek miyim? (first-person future indicative singular)
altını çizecek misin? (future indicative second-person singular)
altını çizecek mi? (future indicative singular third-person)
altını çizecek miyiz? (first-person future indicative plural)
altını çizecek misiniz? (future indicative plural second-person)
altını çizecekler mi? (future indicative plural third-person)
altını çizmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
altını çizmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
altını çizmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
altını çizmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
altını çizmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
altını çizmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
altını çizer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
altını çizer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
altını çizer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
altını çizer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
altını çizer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
altını çizerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
altını çiziyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
altını çiziyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
altını çiziyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
altını çiziyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
altını çiziyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
altını çiziyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
altını çizsem mi? (conditional first-person singular)
altını çizsen mi? (conditional second-person singular)
altını çizse mi? (conditional singular third-person)
altını çizsek mi? (conditional first-person plural)
altını çizseniz mi? (conditional plural second-person)
altını çizseler mi? (conditional plural third-person)
altını çizse miydim? (conditional first-person perfective singular)
altını çizse miydin? (conditional perfective second-person singular)
altını çizse miydi? (conditional perfective singular third-person)
altını çizse miydik? (conditional first-person perfective plural)
altını çizse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
altını çizseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
altını çizmekte miyim? (first-person progressive singular)
altını çizmekte misin? (progressive second-person singular)
altını çizmekte mi? (progressive singular third-person)
altını çizmekte miyiz? (first-person plural progressive)
altını çizmekte misiniz? (plural progressive second-person)
altını çizmekteler mi? (plural progressive third-person)
altını çizmeli miyim? (first-person necessitative singular)
altını çizmeli misin? (necessitative second-person singular)
altını çizmeli mi? (necessitative singular third-person)
altını çizmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
altını çizmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
altını çizmeliler mi? (necessitative plural third-person)
altını çizmemek (infinitive negative)
altını çizmeyen (imperfective impersonal negative participle)
altını çizmemiş (impersonal negative participle perfective)
altını çizmeyecek (impersonal negative participle prospective)
altını çizmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
altını çizmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
altını çizmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
altını çizmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
altını çizmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
altını çizmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
altını çizmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
altını çizmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
altını çizmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
altını çizmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
altını çizmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
altını çizmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
altını çizmeme (negative noun-from-verb)
altını çizmeyiş (adverbial negative)
altını çizmem (aorist first-person indicative present singular)
altını çizmezsin (aorist indicative present second-person singular)
altını çizmez (aorist indicative present singular third-person)
altını çizmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
altını çizmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
altını çizmezler (aorist indicative plural present third-person)
altını çizmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
altını çizmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
altını çizmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
altını çizmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
altını çizmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
altını çizmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
altını çizmedim (first-person indicative past perfective singular)
altını çizmedin (indicative past perfective second-person singular)
altını çizmedi (indicative past perfective singular third-person)
altını çizmedik (first-person indicative past perfective plural)
altını çizmediniz (indicative past perfective plural second-person)
altını çizmediler (indicative past perfective plural third-person)
altını çizmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
altını çizmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
altını çizmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
altını çizmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
altını çizmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
altını çizmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
altını çizmeyeceğim (first-person future indicative singular)
altını çizmeyeceksin (future indicative second-person singular)
altını çizmeyecek (future indicative singular third-person)
altını çizmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
altını çizmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
altını çizmeyecekler (future indicative plural third-person)
altını çizmemişim (first-person inferential perfective singular)
altını çizmemişsin (inferential perfective second-person singular)
altını çizmemiş (inferential perfective singular third-person)
altını çizmemişiz (first-person inferential perfective plural)
altını çizmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
altını çizmemişler (inferential perfective plural third-person)
altını çizmezmişim (aorist first-person inferential singular)
altını çizmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
altını çizmezmiş (aorist inferential singular third-person)
altını çizmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
altını çizmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
altını çizmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
altını çizmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
altını çizmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
altını çizmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
altını çizmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
altını çizmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
altını çizmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
altını çizmesem (conditional first-person singular)
altını çizmesen (conditional second-person singular)
altını çizmese (conditional singular third-person)
altını çizmesek (conditional first-person plural)
altını çizmeseniz (conditional plural second-person)
altını çizmeseler (conditional plural third-person)
altını çizmeseydim (conditional first-person perfective singular)
altını çizmeseydin (conditional perfective second-person singular)
altını çizmeseydi (conditional perfective singular third-person)
altını çizmeseydik (conditional first-person perfective plural)
altını çizmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
altını çizmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
altını çizmeyeyim (first-person optative singular)
altını çizmeyesin (optative second-person singular)
altını çizmeye (optative singular third-person)
altını çizmeyelim (first-person optative plural)
altını çizmeyesiniz (optative plural second-person)
altını çizmeyeler (optative plural third-person)
altını çizmemekteyim (first-person progressive singular)
altını çizmemektesin (progressive second-person singular)
altını çizmemekte (progressive singular third-person)
altını çizmemekteyiz (first-person plural progressive)
altını çizmemektesiniz (plural progressive second-person)
altını çizmemekteler (plural progressive third-person)
altını çizmemeliyim (first-person necessitative singular)
altını çizmemelisin (necessitative second-person singular)
altını çizmemeli (necessitative singular third-person)
altını çizmemeliyiz (first-person necessitative plural)
altını çizmemelisiniz (necessitative plural second-person)
altını çizmemeliler (necessitative plural third-person)
altını çizme (imperative second-person singular)
altını çizmesin (imperative singular third-person)
altını çizmeyin (imperative plural second-person)
altını çizmesinler (imperative plural third-person)
altını çizmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
altını çizmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
altını çizmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
altını çizmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
altını çizmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
altını çizmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
altını çizmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
altını çizmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
altını çizmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
altını çizmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
altını çizmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
altını çizmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
altını çizmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
altını çizmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
altını çizmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
altını çizmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
altını çizmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
altını çizmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
altını çizmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
altını çizmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
altını çizmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
altını çizmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
altını çizmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
altını çizmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
altını çizmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
altını çizmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
altını çizmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
altını çizmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
altını çizmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
altını çizmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
altını çizmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
altını çizmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
altını çizmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
altını çizmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
altını çizmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
altını çizmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
altını çizmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
altını çizmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
altını çizmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
altını çizmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
altını çizmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
altını çizmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
altını çizmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
altını çizmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
altını çizmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
altını çizmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
altını çizmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
altını çizmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
altını çizmesem mi? (conditional first-person singular)
altını çizmesen mi? (conditional second-person singular)
altını çizmese mi? (conditional singular third-person)
altını çizmesek mi? (conditional first-person plural)
altını çizmeseniz mi? (conditional plural second-person)
altını çizmeseler mi? (conditional plural third-person)
altını çizmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
altını çizmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
altını çizmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
altını çizmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
altını çizmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
altını çizmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
altını çizmemekte miyim? (first-person progressive singular)
altını çizmemekte misin? (progressive second-person singular)
altını çizmemekte mi? (progressive singular third-person)
altını çizmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
altını çizmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
altını çizmemekteler mi? (plural progressive third-person)
altını çizmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
altını çizmemeli misin? (necessitative second-person singular)
altını çizmemeli mi? (necessitative singular third-person)
altını çizmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
altını çizmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
altını çizmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


beslemek

head

beslemek (third-person singular simple present besler)

besler (present singular third-person)
beslemek (infinitive)
besleyen (imperfective impersonal participle)
beslemiş (impersonal participle perfective)
besleyecek (impersonal participle prospective)
beslediğim (non-prospective participle personal)
beslediğin (non-prospective participle personal)
beslediği (non-prospective participle personal)
beslediğimiz (non-prospective participle personal)
beslediğiniz (non-prospective participle personal)
besledikleri (non-prospective participle personal)
besleyeceğim (participle personal prospective)
besleyeceğin (participle personal prospective)
besleyeceği (participle personal prospective)
besleyeceğimiz (participle personal prospective)
besleyeceğiniz (participle personal prospective)
besleyecekleri (participle personal prospective)
besleme (noun-from-verb)
besleyiş (adverbial)
beslerim (aorist first-person indicative present singular)
beslersin (aorist indicative present second-person singular)
besler (aorist indicative present singular third-person)
besleriz (aorist first-person indicative plural present)
beslersiniz (aorist indicative plural present second-person)
beslerler (aorist indicative plural present third-person)
besliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
besliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
besliyor (imperfective indicative present singular third-person)
besliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
besliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
besliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
besledim (first-person indicative past perfective singular)
besledin (indicative past perfective second-person singular)
besledi (indicative past perfective singular third-person)
besledik (first-person indicative past perfective plural)
beslediniz (indicative past perfective plural second-person)
beslediler (indicative past perfective plural third-person)
besliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
besliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
besliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
besliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
besliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
besliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
besleyeceğim (first-person future indicative singular)
besleyeceksin (future indicative second-person singular)
besleyecek (future indicative singular third-person)
besleyeceğiz (first-person future indicative plural)
besleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
besleyecekler (future indicative plural third-person)
beslemişim (first-person inferential perfective singular)
beslemişsin (inferential perfective second-person singular)
beslemiş (inferential perfective singular third-person)
beslemişiz (first-person inferential perfective plural)
beslemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
beslemişler (inferential perfective plural third-person)
beslermişim (aorist first-person inferential singular)
beslermişsin (aorist inferential second-person singular)
beslermiş (aorist inferential singular third-person)
beslermişiz (aorist first-person inferential plural)
beslermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
beslermişler (aorist inferential plural third-person)
besliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
besliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
besliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
besliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
besliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
besliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
beslesem (conditional first-person singular)
beslesen (conditional second-person singular)
beslese (conditional singular third-person)
beslesek (conditional first-person plural)
besleseniz (conditional plural second-person)
besleseler (conditional plural third-person)
besleseydim (conditional first-person perfective singular)
besleseydin (conditional perfective second-person singular)
besleseydi (conditional perfective singular third-person)
besleseydik (conditional first-person perfective plural)
besleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
besleseydiler (conditional perfective plural third-person)
besleyeyim (first-person optative singular)
besleyesin (optative second-person singular)
besleye (optative singular third-person)
besleyelim (first-person optative plural)
besleyesiniz (optative plural second-person)
besleyeler (optative plural third-person)
beslemekteyim (first-person progressive singular)
beslemektesin (progressive second-person singular)
beslemekte (progressive singular third-person)
beslemekteyiz (first-person plural progressive)
beslemektesiniz (plural progressive second-person)
beslemekteler (plural progressive third-person)
beslemeliyim (first-person necessitative singular)
beslemelisin (necessitative second-person singular)
beslemeli (necessitative singular third-person)
beslemeliyiz (first-person necessitative plural)
beslemelisiniz (necessitative plural second-person)
beslemeliler (necessitative plural third-person)
besle (imperative second-person singular)
beslesin (imperative singular third-person)
besleyin (imperative plural second-person)
beslesinler (imperative plural third-person)
besler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
besler misin? (aorist indicative present second-person singular)
besler mi? (aorist indicative present singular third-person)
besler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
besler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
beslerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
besliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
besliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
besliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
besliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
besliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
besliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
besledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
besledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
besledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
besledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
beslediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
beslediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
besliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
besliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
besliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
besliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
besliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
besliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
besleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
besleyecek misin? (future indicative second-person singular)
besleyecek mi? (future indicative singular third-person)
besleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
besleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
besleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
beslemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
beslemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
beslemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
beslemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
beslemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
beslemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
besler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
besler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
besler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
besler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
besler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
beslerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
besliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
besliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
besliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
besliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
besliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
besliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
beslesem mi? (conditional first-person singular)
beslesen mi? (conditional second-person singular)
beslese mi? (conditional singular third-person)
beslesek mi? (conditional first-person plural)
besleseniz mi? (conditional plural second-person)
besleseler mi? (conditional plural third-person)
beslese miydim? (conditional first-person perfective singular)
beslese miydin? (conditional perfective second-person singular)
beslese miydi? (conditional perfective singular third-person)
beslese miydik? (conditional first-person perfective plural)
beslese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
besleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
beslemekte miyim? (first-person progressive singular)
beslemekte misin? (progressive second-person singular)
beslemekte mi? (progressive singular third-person)
beslemekte miyiz? (first-person plural progressive)
beslemekte misiniz? (plural progressive second-person)
beslemekteler mi? (plural progressive third-person)
beslemeli miyim? (first-person necessitative singular)
beslemeli misin? (necessitative second-person singular)
beslemeli mi? (necessitative singular third-person)
beslemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
beslemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
beslemeliler mi? (necessitative plural third-person)
beslememek (infinitive negative)
beslemeyen (imperfective impersonal negative participle)
beslememiş (impersonal negative participle perfective)
beslemeyecek (impersonal negative participle prospective)
beslemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
beslemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
beslemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
beslemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
beslemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
beslemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
beslemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
beslemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
beslemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
beslemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
beslemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
beslemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
beslememe (negative noun-from-verb)
beslemeyiş (adverbial negative)
beslemem (aorist first-person indicative present singular)
beslemezsin (aorist indicative present second-person singular)
beslemez (aorist indicative present singular third-person)
beslemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
beslemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
beslemezler (aorist indicative plural present third-person)
beslemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
beslemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
beslemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
beslemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
beslemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
beslemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
beslemedim (first-person indicative past perfective singular)
beslemedin (indicative past perfective second-person singular)
beslemedi (indicative past perfective singular third-person)
beslemedik (first-person indicative past perfective plural)
beslemediniz (indicative past perfective plural second-person)
beslemediler (indicative past perfective plural third-person)
beslemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
beslemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
beslemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
beslemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
beslemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
beslemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
beslemeyeceğim (first-person future indicative singular)
beslemeyeceksin (future indicative second-person singular)
beslemeyecek (future indicative singular third-person)
beslemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
beslemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
beslemeyecekler (future indicative plural third-person)
beslememişim (first-person inferential perfective singular)
beslememişsin (inferential perfective second-person singular)
beslememiş (inferential perfective singular third-person)
beslememişiz (first-person inferential perfective plural)
beslememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
beslememişler (inferential perfective plural third-person)
beslemezmişim (aorist first-person inferential singular)
beslemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
beslemezmiş (aorist inferential singular third-person)
beslemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
beslemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
beslemezmişler (aorist inferential plural third-person)
beslemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
beslemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
beslemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
beslemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
beslemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
beslemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
beslemesem (conditional first-person singular)
beslemesen (conditional second-person singular)
beslemese (conditional singular third-person)
beslemesek (conditional first-person plural)
beslemeseniz (conditional plural second-person)
beslemeseler (conditional plural third-person)
beslemeseydim (conditional first-person perfective singular)
beslemeseydin (conditional perfective second-person singular)
beslemeseydi (conditional perfective singular third-person)
beslemeseydik (conditional first-person perfective plural)
beslemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
beslemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
beslemeyeyim (first-person optative singular)
beslemeyesin (optative second-person singular)
beslemeye (optative singular third-person)
beslemeyelim (first-person optative plural)
beslemeyesiniz (optative plural second-person)
beslemeyeler (optative plural third-person)
beslememekteyim (first-person progressive singular)
beslememektesin (progressive second-person singular)
beslememekte (progressive singular third-person)
beslememekteyiz (first-person plural progressive)
beslememektesiniz (plural progressive second-person)
beslememekteler (plural progressive third-person)
beslememeliyim (first-person necessitative singular)
beslememelisin (necessitative second-person singular)
beslememeli (necessitative singular third-person)
beslememeliyiz (first-person necessitative plural)
beslememelisiniz (necessitative plural second-person)
beslememeliler (necessitative plural third-person)
besleme (imperative second-person singular)
beslemesin (imperative singular third-person)
beslemeyin (imperative plural second-person)
beslemesinler (imperative plural third-person)
beslemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
beslemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
beslemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
beslemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
beslemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
beslemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
beslemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
beslemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
beslemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
beslemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
beslemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
beslemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
beslemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
beslemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
beslemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
beslemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
beslemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
beslemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
beslemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
beslemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
beslemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
beslemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
beslemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
beslemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
beslemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
beslemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
beslemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
beslemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
beslemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
beslemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
beslememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
beslememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
beslememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
beslememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
beslememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
beslememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
beslemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
beslemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
beslemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
beslemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
beslemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
beslemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
beslemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
beslemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
beslemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
beslemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
beslemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
beslemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
beslemesem mi? (conditional first-person singular)
beslemesen mi? (conditional second-person singular)
beslemese mi? (conditional singular third-person)
beslemesek mi? (conditional first-person plural)
beslemeseniz mi? (conditional plural second-person)
beslemeseler mi? (conditional plural third-person)
beslemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
beslemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
beslemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
beslemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
beslemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
beslemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
beslememekte miyim? (first-person progressive singular)
beslememekte misin? (progressive second-person singular)
beslememekte mi? (progressive singular third-person)
beslememekte miyiz? (first-person plural progressive)
beslememekte misiniz? (plural progressive second-person)
beslememekteler mi? (plural progressive third-person)
beslememeli miyim? (first-person necessitative singular)
beslememeli misin? (necessitative second-person singular)
beslememeli mi? (necessitative singular third-person)
beslememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
beslememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
beslememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بسلمك (beslemek), from an older root bésle-. Related to besin ("food").

bu krem ellerimi besliyor

köpek besliyorum

ateşi kuru odunla besledik

ona beslediğim aşktan kurtulamıyorum

I cannot get rid of the love that I feel for him/her.

to make an emotional feeling live in one's heart.


inan

second-person singular imperative of inanmak


şerbetlemek

To cast a spell on someone in order to prevent insects or snakes from biting him/her.

To make the soil more fertile by adding watery nutrients to it.


sarılmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

sarılmak (infinitive)
sarılan (imperfective impersonal participle)
sarılmış (impersonal participle perfective)
sarılacak (impersonal participle prospective)
sarıldığım (non-prospective participle personal)
sarıldığın (non-prospective participle personal)
sarıldığı (non-prospective participle personal)
sarıldığımız (non-prospective participle personal)
sarıldığınız (non-prospective participle personal)
sarıldıkları (non-prospective participle personal)
sarılacağım (participle personal prospective)
sarılacağın (participle personal prospective)
sarılacağı (participle personal prospective)
sarılacağımız (participle personal prospective)
sarılacağınız (participle personal prospective)
sarılacakları (participle personal prospective)
sarılma (noun-from-verb)
sarılış (adverbial)
sarılırım (aorist first-person indicative present singular)
sarılırsın (aorist indicative present second-person singular)
sarılır (aorist indicative present singular third-person)
sarılırız (aorist first-person indicative plural present)
sarılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sarılırlar (aorist indicative plural present third-person)
sarılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sarılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sarılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sarılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sarılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sarılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sarıldım (first-person indicative past perfective singular)
sarıldın (indicative past perfective second-person singular)
sarıldı (indicative past perfective singular third-person)
sarıldık (first-person indicative past perfective plural)
sarıldınız (indicative past perfective plural second-person)
sarıldılar (indicative past perfective plural third-person)
sarılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sarılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sarılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sarılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sarılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sarılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sarılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sarılacağım (first-person future indicative singular)
sarılacaksın (future indicative second-person singular)
sarılacak (future indicative singular third-person)
sarılacağız (first-person future indicative plural)
sarılacaksınız (future indicative plural second-person)
sarılacaklar (future indicative plural third-person)
sarılmışım (first-person inferential perfective singular)
sarılmışsın (inferential perfective second-person singular)
sarılmış (inferential perfective singular third-person)
sarılmışız (first-person inferential perfective plural)
sarılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sarılmışlar (inferential perfective plural third-person)
sarılırmışım (aorist first-person inferential singular)
sarılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sarılırmış (aorist inferential singular third-person)
sarılırmışız (aorist first-person inferential plural)
sarılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sarılırlarmış (or sarılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sarılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sarılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sarılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sarılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sarılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sarılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sarılsam (conditional first-person singular)
sarılsan (conditional second-person singular)
sarılsa (conditional singular third-person)
sarılsak (conditional first-person plural)
sarılsanız (conditional plural second-person)
sarılsalar (conditional plural third-person)
sarılsaydım (conditional first-person perfective singular)
sarılsaydın (conditional perfective second-person singular)
sarılsaydı (conditional perfective singular third-person)
sarılsaydık (conditional first-person perfective plural)
sarılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sarılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sarılayım (first-person optative singular)
sarılasın (optative second-person singular)
sarıla (optative singular third-person)
sarılalım (first-person optative plural)
sarılasınız (optative plural second-person)
sarılalar (optative plural third-person)
sarılmaktayım (first-person progressive singular)
sarılmaktasın (progressive second-person singular)
sarılmakta (progressive singular third-person)
sarılmaktayız (first-person plural progressive)
sarılmaktasınız (plural progressive second-person)
sarılmaktalar (plural progressive third-person)
sarılmalıyım (first-person necessitative singular)
sarılmalısın (necessitative second-person singular)
sarılmalı (necessitative singular third-person)
sarılmalıyız (first-person necessitative plural)
sarılmalısınız (necessitative plural second-person)
sarılmalılar (necessitative plural third-person)
sarıl (imperative second-person singular)
sarılsın (imperative singular third-person)
sarılın (imperative plural second-person)
sarılsınlar (imperative plural third-person)
sarılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sarılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sarılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sarılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sarılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sarılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sarılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sarılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sarılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sarılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sarılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sarılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sarıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sarıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sarıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sarıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sarıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sarıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sarılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sarılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sarılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sarılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sarılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sarılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sarılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sarılacak mısın? (future indicative second-person singular)
sarılacak mı? (future indicative singular third-person)
sarılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sarılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sarılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sarılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sarılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sarılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sarılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sarılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sarılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sarılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sarılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sarılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sarılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sarılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sarılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sarılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sarılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sarılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sarılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sarılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sarılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sarılsam mı? (conditional first-person singular)
sarılsan mı? (conditional second-person singular)
sarılsa mı? (conditional singular third-person)
sarılsak mı? (conditional first-person plural)
sarılsanız mı? (conditional plural second-person)
sarılsalar mı? (conditional plural third-person)
sarılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sarılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sarılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sarılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sarılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sarılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sarılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sarılmakta mısın? (progressive second-person singular)
sarılmakta mı? (progressive singular third-person)
sarılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sarılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sarılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sarılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sarılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sarılmalı mı? (necessitative singular third-person)
sarılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sarılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sarılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sarılmamak (infinitive negative)
sarılmayan (imperfective impersonal negative participle)
sarılmamış (impersonal negative participle perfective)
sarılmayacak (impersonal negative participle prospective)
sarılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sarılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sarılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sarılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sarılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sarılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sarılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sarılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sarılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sarılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sarılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sarılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sarılmama (negative noun-from-verb)
sarılmayış (adverbial negative)
sarılmam (aorist first-person indicative present singular)
sarılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sarılmaz (aorist indicative present singular third-person)
sarılmayız (aorist first-person indicative plural present)
sarılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sarılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sarılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sarılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sarılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sarılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sarılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sarılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sarılmadım (first-person indicative past perfective singular)
sarılmadın (indicative past perfective second-person singular)
sarılmadı (indicative past perfective singular third-person)
sarılmadık (first-person indicative past perfective plural)
sarılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sarılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sarılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sarılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sarılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sarılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sarılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sarılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sarılmayacağım (first-person future indicative singular)
sarılmayacaksın (future indicative second-person singular)
sarılmayacak (future indicative singular third-person)
sarılmayacağız (first-person future indicative plural)
sarılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sarılmayacaklar (future indicative plural third-person)
sarılmamışım (first-person inferential perfective singular)
sarılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sarılmamış (inferential perfective singular third-person)
sarılmamışız (first-person inferential perfective plural)
sarılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sarılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sarılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sarılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sarılmazmış (aorist inferential singular third-person)
sarılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sarılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sarılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sarılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sarılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sarılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sarılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sarılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sarılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sarılmasam (conditional first-person singular)
sarılmasan (conditional second-person singular)
sarılmasa (conditional singular third-person)
sarılmasak (conditional first-person plural)
sarılmasanız (conditional plural second-person)
sarılmasalar (conditional plural third-person)
sarılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sarılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sarılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sarılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sarılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sarılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sarılmayayım (first-person optative singular)
sarılmayasın (optative second-person singular)
sarılmaya (optative singular third-person)
sarılmayalım (first-person optative plural)
sarılmayasınız (optative plural second-person)
sarılmayalar (optative plural third-person)
sarılmamaktayım (first-person progressive singular)
sarılmamaktasın (progressive second-person singular)
sarılmamakta (progressive singular third-person)
sarılmamaktayız (first-person plural progressive)
sarılmamaktasınız (plural progressive second-person)
sarılmamaktalar (plural progressive third-person)
sarılmamalıyım (first-person necessitative singular)
sarılmamalısın (necessitative second-person singular)
sarılmamalı (necessitative singular third-person)
sarılmamalıyız (first-person necessitative plural)
sarılmamalısınız (necessitative plural second-person)
sarılmamalılar (necessitative plural third-person)
sarılma (imperative second-person singular)
sarılmasın (imperative singular third-person)
sarılmayın (imperative plural second-person)
sarılmasınlar (imperative plural third-person)
sarılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sarılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sarılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sarılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sarılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sarılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sarılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sarılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sarılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sarılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sarılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sarılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sarılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sarılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sarılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sarılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sarılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sarılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sarılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sarılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sarılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sarılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sarılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sarılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sarılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sarılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sarılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sarılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sarılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sarılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sarılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sarılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sarılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sarılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sarılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sarılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sarılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sarılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sarılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sarılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sarılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sarılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sarılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sarılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sarılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sarılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sarılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sarılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sarılmasam mı? (conditional first-person singular)
sarılmasan mı? (conditional second-person singular)
sarılmasa mı? (conditional singular third-person)
sarılmasak mı? (conditional first-person plural)
sarılmasanız mı? (conditional plural second-person)
sarılmasalar mı? (conditional plural third-person)
sarılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sarılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sarılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sarılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sarılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sarılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sarılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sarılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sarılmamakta mı? (progressive singular third-person)
sarılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sarılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sarılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sarılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sarılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sarılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sarılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sarılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sarılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


yardım etmek

head

yardım etmek (third-person singular simple present yardım eder)

yardım eder (present singular third-person)
yardım etmek (infinitive)
yardım eden (imperfective impersonal participle)
yardım etmiş (impersonal participle perfective)
yardım edecek (impersonal participle prospective)
yardım ettiğim (non-prospective participle personal)
yardım ettiğin (non-prospective participle personal)
yardım ettiği (non-prospective participle personal)
yardım ettiğimiz (non-prospective participle personal)
yardım ettiğiniz (non-prospective participle personal)
yardım ettikleri (non-prospective participle personal)
yardım edeceğim (participle personal prospective)
yardım edeceğin (participle personal prospective)
yardım edeceği (participle personal prospective)
yardım edeceğimiz (participle personal prospective)
yardım edeceğiniz (participle personal prospective)
yardım edecekleri (participle personal prospective)
yardım etme (noun-from-verb)
yardım ediş (adverbial)
yardım ederim (aorist first-person indicative present singular)
yardım edersin (aorist indicative present second-person singular)
yardım eder (aorist indicative present singular third-person)
yardım ederiz (aorist first-person indicative plural present)
yardım edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yardım ederler (aorist indicative plural present third-person)
yardım ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yardım ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yardım ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
yardım ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yardım ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yardım ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yardım ettim (first-person indicative past perfective singular)
yardım ettin (indicative past perfective second-person singular)
yardım etti (indicative past perfective singular third-person)
yardım ettik (first-person indicative past perfective plural)
yardım ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
yardım ettiler (indicative past perfective plural third-person)
yardım ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yardım ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yardım ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yardım ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yardım ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yardım ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yardım ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yardım edeceğim (first-person future indicative singular)
yardım edeceksin (future indicative second-person singular)
yardım edecek (future indicative singular third-person)
yardım edeceğiz (first-person future indicative plural)
yardım edeceksiniz (future indicative plural second-person)
yardım edecekler (future indicative plural third-person)
yardım etmişim (first-person inferential perfective singular)
yardım etmişsin (inferential perfective second-person singular)
yardım etmiş (inferential perfective singular third-person)
yardım etmişiz (first-person inferential perfective plural)
yardım etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yardım etmişler (inferential perfective plural third-person)
yardım edermişim (aorist first-person inferential singular)
yardım edermişsin (aorist inferential second-person singular)
yardım edermiş (aorist inferential singular third-person)
yardım edermişiz (aorist first-person inferential plural)
yardım edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yardım ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or yardım edermişlar (aorist inferential plural third-person)
yardım ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yardım ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yardım ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yardım ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yardım ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yardım ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yardım etsem (conditional first-person singular)
yardım etsen (conditional second-person singular)
yardım etse (conditional singular third-person)
yardım etsek (conditional first-person plural)
yardım etseniz (conditional plural second-person)
yardım etseler (conditional plural third-person)
yardım etseydim (conditional first-person perfective singular)
yardım etseydin (conditional perfective second-person singular)
yardım etseydi (conditional perfective singular third-person)
yardım etseydik (conditional first-person perfective plural)
yardım etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yardım etseydiler (conditional perfective plural third-person)
yardım edeyim (first-person optative singular)
yardım edesin (optative second-person singular)
yardım ede (optative singular third-person)
yardım edelim (first-person optative plural)
yardım edesiniz (optative plural second-person)
yardım edeler (optative plural third-person)
yardım etmekteyim (first-person progressive singular)
yardım etmektesin (progressive second-person singular)
yardım etmekte (progressive singular third-person)
yardım etmekteyiz (first-person plural progressive)
yardım etmektesiniz (plural progressive second-person)
yardım etmekteler (plural progressive third-person)
yardım etmeliyim (first-person necessitative singular)
yardım etmelisin (necessitative second-person singular)
yardım etmeli (necessitative singular third-person)
yardım etmeliyiz (first-person necessitative plural)
yardım etmelisiniz (necessitative plural second-person)
yardım etmeliler (necessitative plural third-person)
yardım et (imperative second-person singular)
yardım etsin (imperative singular third-person)
yardım edin (imperative plural second-person)
or yardım ediniz (imperative plural second-person)
yardım etsinler (imperative plural third-person)
yardım eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yardım eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
yardım eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
yardım eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yardım eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yardım ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yardım ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yardım ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yardım ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yardım ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yardım ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yardım ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yardım ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yardım ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yardım etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yardım ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yardım ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yardım ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yardım ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yardım ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yardım ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yardım ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yardım ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yardım ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yardım edecek miyim? (first-person future indicative singular)
yardım edecek misin? (future indicative second-person singular)
yardım edecek mi? (future indicative singular third-person)
yardım edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yardım edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yardım edecekler mi? (future indicative plural third-person)
yardım etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yardım etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yardım etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yardım etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yardım etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yardım etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yardım eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yardım eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yardım eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yardım eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yardım eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yardım ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yardım ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yardım ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yardım ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yardım ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yardım ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yardım ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yardım etsem mi? (conditional first-person singular)
yardım etsen mi? (conditional second-person singular)
yardım etse mi? (conditional singular third-person)
yardım etsek mi? (conditional first-person plural)
yardım etseniz mi? (conditional plural second-person)
yardım etseler mi? (conditional plural third-person)
yardım etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yardım etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yardım etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yardım etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yardım etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yardım etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yardım etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
yardım etmekte misin? (progressive second-person singular)
yardım etmekte mi? (progressive singular third-person)
yardım etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yardım etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yardım etmekteler mi? (plural progressive third-person)
yardım etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
yardım etmeli misin? (necessitative second-person singular)
yardım etmeli mi? (necessitative singular third-person)
yardım etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yardım etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yardım etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yardım etmemek (infinitive negative)
yardım etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yardım etmemiş (impersonal negative participle perfective)
yardım etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yardım etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yardım etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yardım etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yardım etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yardım etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yardım etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yardım etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yardım etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yardım etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yardım etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yardım etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yardım etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yardım etmeme (negative noun-from-verb)
yardım etmeyiş (adverbial negative)
yardım etmem (aorist first-person indicative present singular)
yardım etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yardım etmez (aorist indicative present singular third-person)
yardım etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yardım etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yardım etmezler (aorist indicative plural present third-person)
yardım etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yardım etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yardım etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yardım etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yardım etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yardım etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yardım etmedim (first-person indicative past perfective singular)
yardım etmedin (indicative past perfective second-person singular)
yardım etmedi (indicative past perfective singular third-person)
yardım etmedik (first-person indicative past perfective plural)
yardım etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yardım etmediler (indicative past perfective plural third-person)
yardım etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yardım etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yardım etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yardım etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yardım etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yardım etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yardım etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yardım etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yardım etmeyecek (future indicative singular third-person)
yardım etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yardım etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yardım etmeyecekler (future indicative plural third-person)
yardım etmemişim (first-person inferential perfective singular)
yardım etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yardım etmemiş (inferential perfective singular third-person)
yardım etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yardım etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yardım etmemişler (inferential perfective plural third-person)
yardım etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yardım etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yardım etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yardım etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yardım etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yardım etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yardım etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yardım etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yardım etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yardım etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yardım etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yardım etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yardım etmesem (conditional first-person singular)
yardım etmesen (conditional second-person singular)
yardım etmese (conditional singular third-person)
yardım etmesek (conditional first-person plural)
yardım etmeseniz (conditional plural second-person)
yardım etmeseler (conditional plural third-person)
yardım etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yardım etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yardım etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yardım etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yardım etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yardım etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yardım etmeyeyim (first-person optative singular)
yardım etmeyesin (optative second-person singular)
yardım etmeye (optative singular third-person)
yardım etmeyelim (first-person optative plural)
yardım etmeyesiniz (optative plural second-person)
yardım etmeyeler (optative plural third-person)
yardım etmemekteyim (first-person progressive singular)
yardım etmemektesin (progressive second-person singular)
yardım etmemekte (progressive singular third-person)
yardım etmemekteyiz (first-person plural progressive)
yardım etmemektesiniz (plural progressive second-person)
yardım etmemekteler (plural progressive third-person)
yardım etmemeliyim (first-person necessitative singular)
yardım etmemelisin (necessitative second-person singular)
yardım etmemeli (necessitative singular third-person)
yardım etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yardım etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yardım etmemeliler (necessitative plural third-person)
yardım etme (imperative second-person singular)
yardım etmesin (imperative singular third-person)
yardım etmeyin (imperative plural second-person)
or yardım etmeyiniz (imperative plural second-person)
yardım etmesinler (imperative plural third-person)
yardım etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yardım etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yardım etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yardım etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yardım etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yardım etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yardım etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yardım etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yardım etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yardım etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yardım etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yardım etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yardım etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yardım etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yardım etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yardım etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yardım etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yardım etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yardım etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yardım etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yardım etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yardım etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yardım etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yardım etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yardım etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yardım etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yardım etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yardım etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yardım etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yardım etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yardım etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yardım etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yardım etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yardım etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yardım etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yardım etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yardım etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yardım etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yardım etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
yardım etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yardım etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yardım etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yardım etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yardım etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yardım etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yardım etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yardım etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yardım etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yardım etmesem mi? (conditional first-person singular)
yardım etmesen mi? (conditional second-person singular)
yardım etmese mi? (conditional singular third-person)
yardım etmesek mi? (conditional first-person plural)
yardım etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yardım etmeseler mi? (conditional plural third-person)
yardım etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yardım etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yardım etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yardım etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yardım etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yardım etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yardım etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yardım etmemekte misin? (progressive second-person singular)
yardım etmemekte mi? (progressive singular third-person)
yardım etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yardım etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yardım etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yardım etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yardım etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yardım etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yardım etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yardım etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yardım etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

yardım ediyorlardı (or yardım ediyordular)

yardım ederlermiş (or yardım edermişlar)