kızartmak

head

kızartmak (third-person singular simple present kızartır)

kızartır (present singular third-person)
kızartmak (infinitive)
kızartan (imperfective impersonal participle)
kızartmış (impersonal participle perfective)
kızartacak (impersonal participle prospective)
kızarttığım (non-prospective participle personal)
kızarttığın (non-prospective participle personal)
kızarttığı (non-prospective participle personal)
kızarttığımız (non-prospective participle personal)
kızarttığınız (non-prospective participle personal)
kızarttıkları (non-prospective participle personal)
kızartacağım (participle personal prospective)
kızartacağın (participle personal prospective)
kızartacağı (participle personal prospective)
kızartacağımız (participle personal prospective)
kızartacağınız (participle personal prospective)
kızartacakları (participle personal prospective)
kızartma (noun-from-verb)
kızartış (adverbial)
kızartırım (aorist first-person indicative present singular)
kızartırsın (aorist indicative present second-person singular)
kızartır (aorist indicative present singular third-person)
kızartırız (aorist first-person indicative plural present)
kızartırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kızartırlar (aorist indicative plural present third-person)
kızartıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kızartıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kızartıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kızartıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kızartıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kızartıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kızarttım (first-person indicative past perfective singular)
kızarttın (indicative past perfective second-person singular)
kızarttı (indicative past perfective singular third-person)
kızarttık (first-person indicative past perfective plural)
kızarttınız (indicative past perfective plural second-person)
kızarttılar (indicative past perfective plural third-person)
kızartıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kızartıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kızartıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kızartıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kızartıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kızartıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kızartıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kızartacağım (first-person future indicative singular)
kızartacaksın (future indicative second-person singular)
kızartacak (future indicative singular third-person)
kızartacağız (first-person future indicative plural)
kızartacaksınız (future indicative plural second-person)
kızartacaklar (future indicative plural third-person)
kızartmışım (first-person inferential perfective singular)
kızartmışsın (inferential perfective second-person singular)
kızartmış (inferential perfective singular third-person)
kızartmışız (first-person inferential perfective plural)
kızartmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kızartmışlar (inferential perfective plural third-person)
kızartırmışım (aorist first-person inferential singular)
kızartırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kızartırmış (aorist inferential singular third-person)
kızartırmışız (aorist first-person inferential plural)
kızartırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kızartırlarmış (or kızartırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kızartıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kızartıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kızartıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kızartıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kızartıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kızartıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kızartsam (conditional first-person singular)
kızartsan (conditional second-person singular)
kızartsa (conditional singular third-person)
kızartsak (conditional first-person plural)
kızartsanız (conditional plural second-person)
kızartsalar (conditional plural third-person)
kızartsaydım (conditional first-person perfective singular)
kızartsaydın (conditional perfective second-person singular)
kızartsaydı (conditional perfective singular third-person)
kızartsaydık (conditional first-person perfective plural)
kızartsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kızartsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kızartayım (first-person optative singular)
kızartasın (optative second-person singular)
kızarta (optative singular third-person)
kızartalım (first-person optative plural)
kızartasınız (optative plural second-person)
kızartalar (optative plural third-person)
kızartmaktayım (first-person progressive singular)
kızartmaktasın (progressive second-person singular)
kızartmakta (progressive singular third-person)
kızartmaktayız (first-person plural progressive)
kızartmaktasınız (plural progressive second-person)
kızartmaktalar (plural progressive third-person)
kızartmalıyım (first-person necessitative singular)
kızartmalısın (necessitative second-person singular)
kızartmalı (necessitative singular third-person)
kızartmalıyız (first-person necessitative plural)
kızartmalısınız (necessitative plural second-person)
kızartmalılar (necessitative plural third-person)
kızart (imperative second-person singular)
kızartsın (imperative singular third-person)
kızartın (imperative plural second-person)
kızartsınlar (imperative plural third-person)
kızartır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kızartır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kızartır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kızartır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kızartır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kızartırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kızartıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kızartıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kızartıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kızartıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kızartıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kızartıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kızarttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kızarttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kızarttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kızarttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kızarttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kızarttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kızartıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kızartıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kızartıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kızartıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kızartıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kızartıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kızartacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kızartacak mısın? (future indicative second-person singular)
kızartacak mı? (future indicative singular third-person)
kızartacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kızartacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kızartacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kızartmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kızartmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kızartmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kızartmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kızartmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kızartmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kızartır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kızartır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kızartır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kızartır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kızartır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kızartırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kızartıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kızartıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kızartıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kızartıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kızartıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kızartıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kızartsam mı? (conditional first-person singular)
kızartsan mı? (conditional second-person singular)
kızartsa mı? (conditional singular third-person)
kızartsak mı? (conditional first-person plural)
kızartsanız mı? (conditional plural second-person)
kızartsalar mı? (conditional plural third-person)
kızartsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kızartsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kızartsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kızartsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kızartsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kızartsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kızartmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kızartmakta mısın? (progressive second-person singular)
kızartmakta mı? (progressive singular third-person)
kızartmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kızartmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kızartmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kızartmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kızartmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kızartmalı mı? (necessitative singular third-person)
kızartmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kızartmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kızartmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kızartmamak (infinitive negative)
kızartmayan (imperfective impersonal negative participle)
kızartmamış (impersonal negative participle perfective)
kızartmayacak (impersonal negative participle prospective)
kızartmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kızartmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kızartmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kızartmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kızartmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kızartmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kızartmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kızartmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kızartmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kızartmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kızartmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kızartmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kızartmama (negative noun-from-verb)
kızartmayış (adverbial negative)
kızartmam (aorist first-person indicative present singular)
kızartmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kızartmaz (aorist indicative present singular third-person)
kızartmayız (aorist first-person indicative plural present)
kızartmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kızartmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kızartmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kızartmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kızartmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kızartmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kızartmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kızartmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kızartmadım (first-person indicative past perfective singular)
kızartmadın (indicative past perfective second-person singular)
kızartmadı (indicative past perfective singular third-person)
kızartmadık (first-person indicative past perfective plural)
kızartmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kızartmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kızartmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kızartmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kızartmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kızartmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kızartmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kızartmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kızartmayacağım (first-person future indicative singular)
kızartmayacaksın (future indicative second-person singular)
kızartmayacak (future indicative singular third-person)
kızartmayacağız (first-person future indicative plural)
kızartmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kızartmayacaklar (future indicative plural third-person)
kızartmamışım (first-person inferential perfective singular)
kızartmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kızartmamış (inferential perfective singular third-person)
kızartmamışız (first-person inferential perfective plural)
kızartmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kızartmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kızartmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kızartmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kızartmazmış (aorist inferential singular third-person)
kızartmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kızartmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kızartmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kızartmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kızartmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kızartmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kızartmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kızartmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kızartmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kızartmasam (conditional first-person singular)
kızartmasan (conditional second-person singular)
kızartmasa (conditional singular third-person)
kızartmasak (conditional first-person plural)
kızartmasanız (conditional plural second-person)
kızartmasalar (conditional plural third-person)
kızartmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kızartmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kızartmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kızartmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kızartmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kızartmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kızartmayayım (first-person optative singular)
kızartmayasın (optative second-person singular)
kızartmaya (optative singular third-person)
kızartmayalım (first-person optative plural)
kızartmayasınız (optative plural second-person)
kızartmayalar (optative plural third-person)
kızartmamaktayım (first-person progressive singular)
kızartmamaktasın (progressive second-person singular)
kızartmamakta (progressive singular third-person)
kızartmamaktayız (first-person plural progressive)
kızartmamaktasınız (plural progressive second-person)
kızartmamaktalar (plural progressive third-person)
kızartmamalıyım (first-person necessitative singular)
kızartmamalısın (necessitative second-person singular)
kızartmamalı (necessitative singular third-person)
kızartmamalıyız (first-person necessitative plural)
kızartmamalısınız (necessitative plural second-person)
kızartmamalılar (necessitative plural third-person)
kızartma (imperative second-person singular)
kızartmasın (imperative singular third-person)
kızartmayın (imperative plural second-person)
kızartmasınlar (imperative plural third-person)
kızartmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kızartmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kızartmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kızartmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kızartmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kızartmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kızartmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kızartmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kızartmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kızartmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kızartmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kızartmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kızartmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kızartmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kızartmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kızartmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kızartmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kızartmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kızartmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kızartmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kızartmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kızartmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kızartmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kızartmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kızartmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kızartmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kızartmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kızartmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kızartmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kızartmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kızartmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kızartmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kızartmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kızartmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kızartmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kızartmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kızartmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kızartmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kızartmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kızartmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kızartmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kızartmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kızartmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kızartmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kızartmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kızartmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kızartmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kızartmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kızartmasam mı? (conditional first-person singular)
kızartmasan mı? (conditional second-person singular)
kızartmasa mı? (conditional singular third-person)
kızartmasak mı? (conditional first-person plural)
kızartmasanız mı? (conditional plural second-person)
kızartmasalar mı? (conditional plural third-person)
kızartmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kızartmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kızartmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kızartmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kızartmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kızartmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kızartmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kızartmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kızartmamakta mı? (progressive singular third-person)
kızartmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kızartmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kızartmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kızartmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kızartmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kızartmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kızartmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kızartmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kızartmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قیزارتمق. Causative of kızarmak. Related to kızıl (“bright red”).


araştırma

From Ottoman Turkish آراشدیرمه (araştırma). From the same root as aramak.

second-person singular negative imperative of araştırmak


sevinmek

sevinmek (third-person singular simple present sevinir)

sevinir (present singular third-person)
sevinmek (infinitive)
sevinen (imperfective impersonal participle)
sevinmiş (impersonal participle perfective)
sevinecek (impersonal participle prospective)
sevindiğim (non-prospective participle personal)
sevindiğin (non-prospective participle personal)
sevindiği (non-prospective participle personal)
sevindiğimiz (non-prospective participle personal)
sevindiğiniz (non-prospective participle personal)
sevindikleri (non-prospective participle personal)
sevineceğim (participle personal prospective)
sevineceğin (participle personal prospective)
sevineceği (participle personal prospective)
sevineceğimiz (participle personal prospective)
sevineceğiniz (participle personal prospective)
sevinecekleri (participle personal prospective)
sevinme (noun-from-verb)
seviniş (adverbial)
sevinirim (aorist first-person indicative present singular)
sevinirsin (aorist indicative present second-person singular)
sevinir (aorist indicative present singular third-person)
seviniriz (aorist first-person indicative plural present)
sevinirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevinirler (aorist indicative plural present third-person)
seviniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seviniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seviniyor (imperfective indicative present singular third-person)
seviniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seviniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seviniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevindim (first-person indicative past perfective singular)
sevindin (indicative past perfective second-person singular)
sevindi (indicative past perfective singular third-person)
sevindik (first-person indicative past perfective plural)
sevindiniz (indicative past perfective plural second-person)
sevindiler (indicative past perfective plural third-person)
seviniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seviniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seviniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seviniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seviniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seviniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or seviniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sevineceğim (first-person future indicative singular)
sevineceksin (future indicative second-person singular)
sevinecek (future indicative singular third-person)
sevineceğiz (first-person future indicative plural)
sevineceksiniz (future indicative plural second-person)
sevinecekler (future indicative plural third-person)
sevinmişim (first-person inferential perfective singular)
sevinmişsin (inferential perfective second-person singular)
sevinmiş (inferential perfective singular third-person)
sevinmişiz (first-person inferential perfective plural)
sevinmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevinmişler (inferential perfective plural third-person)
sevinirmişim (aorist first-person inferential singular)
sevinirmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevinirmiş (aorist inferential singular third-person)
sevinirmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevinirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevinirlermiş (or sevinirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
seviniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seviniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seviniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seviniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seviniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seviniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevinsem (conditional first-person singular)
sevinsen (conditional second-person singular)
sevinse (conditional singular third-person)
sevinsek (conditional first-person plural)
sevinseniz (conditional plural second-person)
sevinseler (conditional plural third-person)
sevinseydim (conditional first-person perfective singular)
sevinseydin (conditional perfective second-person singular)
sevinseydi (conditional perfective singular third-person)
sevinseydik (conditional first-person perfective plural)
sevinseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevinseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevineyim (first-person optative singular)
sevinesin (optative second-person singular)
sevine (optative singular third-person)
sevinelim (first-person optative plural)
sevinesiniz (optative plural second-person)
sevineler (optative plural third-person)
sevinmekteyim (first-person progressive singular)
sevinmektesin (progressive second-person singular)
sevinmekte (progressive singular third-person)
sevinmekteyiz (first-person plural progressive)
sevinmektesiniz (plural progressive second-person)
sevinmekteler (plural progressive third-person)
sevinmeliyim (first-person necessitative singular)
sevinmelisin (necessitative second-person singular)
sevinmeli (necessitative singular third-person)
sevinmeliyiz (first-person necessitative plural)
sevinmelisiniz (necessitative plural second-person)
sevinmeliler (necessitative plural third-person)
sevin (imperative second-person singular)
sevinsin (imperative singular third-person)
sevinin (imperative plural second-person)
sevinsinler (imperative plural third-person)
sevinir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevinir misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevinir mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevinir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevinir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevinirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
seviniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seviniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seviniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seviniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seviniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seviniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevindim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevindin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevindi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevindik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevindiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevindiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
seviniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seviniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seviniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seviniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seviniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seviniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevinecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevinecek misin? (future indicative second-person singular)
sevinecek mi? (future indicative singular third-person)
sevinecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevinecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevinecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevinmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevinmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevinmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevinmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevinmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevinmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevinir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevinir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevinir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevinir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevinir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevinirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
seviniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seviniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seviniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seviniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seviniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seviniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevinsem mi? (conditional first-person singular)
sevinsen mi? (conditional second-person singular)
sevinse mi? (conditional singular third-person)
sevinsek mi? (conditional first-person plural)
sevinseniz mi? (conditional plural second-person)
sevinseler mi? (conditional plural third-person)
sevinse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevinse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevinse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevinse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevinse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevinseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevinmekte miyim? (first-person progressive singular)
sevinmekte misin? (progressive second-person singular)
sevinmekte mi? (progressive singular third-person)
sevinmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevinmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevinmekteler mi? (plural progressive third-person)
sevinmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevinmeli misin? (necessitative second-person singular)
sevinmeli mi? (necessitative singular third-person)
sevinmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevinmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevinmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sevinmemek (infinitive negative)
sevinmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sevinmemiş (impersonal negative participle perfective)
sevinmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sevinmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sevinmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sevinmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sevinmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sevinmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sevinmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sevinmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sevinmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sevinmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sevinmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sevinmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sevinmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sevinmeme (negative noun-from-verb)
sevinmeyiş (adverbial negative)
sevinmem (aorist first-person indicative present singular)
sevinmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sevinmez (aorist indicative present singular third-person)
sevinmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sevinmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sevinmezler (aorist indicative plural present third-person)
sevinmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sevinmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sevinmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sevinmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sevinmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sevinmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sevinmedim (first-person indicative past perfective singular)
sevinmedin (indicative past perfective second-person singular)
sevinmedi (indicative past perfective singular third-person)
sevinmedik (first-person indicative past perfective plural)
sevinmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sevinmediler (indicative past perfective plural third-person)
sevinmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sevinmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sevinmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sevinmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sevinmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sevinmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sevinmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sevinmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sevinmeyecek (future indicative singular third-person)
sevinmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sevinmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sevinmeyecekler (future indicative plural third-person)
sevinmemişim (first-person inferential perfective singular)
sevinmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sevinmemiş (inferential perfective singular third-person)
sevinmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sevinmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sevinmemişler (inferential perfective plural third-person)
sevinmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sevinmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sevinmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sevinmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sevinmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sevinmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sevinmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sevinmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sevinmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sevinmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sevinmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sevinmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sevinmesem (conditional first-person singular)
sevinmesen (conditional second-person singular)
sevinmese (conditional singular third-person)
sevinmesek (conditional first-person plural)
sevinmeseniz (conditional plural second-person)
sevinmeseler (conditional plural third-person)
sevinmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sevinmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sevinmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sevinmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sevinmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sevinmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sevinmeyeyim (first-person optative singular)
sevinmeyesin (optative second-person singular)
sevinmeye (optative singular third-person)
sevinmeyelim (first-person optative plural)
sevinmeyesiniz (optative plural second-person)
sevinmeyeler (optative plural third-person)
sevinmemekteyim (first-person progressive singular)
sevinmemektesin (progressive second-person singular)
sevinmemekte (progressive singular third-person)
sevinmemekteyiz (first-person plural progressive)
sevinmemektesiniz (plural progressive second-person)
sevinmemekteler (plural progressive third-person)
sevinmemeliyim (first-person necessitative singular)
sevinmemelisin (necessitative second-person singular)
sevinmemeli (necessitative singular third-person)
sevinmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sevinmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sevinmemeliler (necessitative plural third-person)
sevinme (imperative second-person singular)
sevinmesin (imperative singular third-person)
sevinmeyin (imperative plural second-person)
sevinmesinler (imperative plural third-person)
sevinmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sevinmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sevinmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sevinmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sevinmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sevinmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sevinmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sevinmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sevinmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sevinmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sevinmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sevinmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sevinmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sevinmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sevinmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sevinmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sevinmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sevinmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sevinmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sevinmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sevinmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sevinmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sevinmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sevinmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sevinmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sevinmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sevinmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sevinmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sevinmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sevinmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sevinmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sevinmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sevinmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sevinmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sevinmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sevinmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sevinmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sevinmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sevinmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sevinmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sevinmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sevinmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sevinmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sevinmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sevinmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sevinmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sevinmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sevinmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sevinmesem mi? (conditional first-person singular)
sevinmesen mi? (conditional second-person singular)
sevinmese mi? (conditional singular third-person)
sevinmesek mi? (conditional first-person plural)
sevinmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sevinmeseler mi? (conditional plural third-person)
sevinmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sevinmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sevinmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sevinmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sevinmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sevinmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sevinmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sevinmemekte misin? (progressive second-person singular)
sevinmemekte mi? (progressive singular third-person)
sevinmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sevinmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sevinmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sevinmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sevinmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sevinmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sevinmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sevinmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sevinmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish سونمك (sevinmek, “to rejoice, be glad”), from Proto-Turkic *sebin- (“to rejoice, be happy”). By surface analysis, sevmek + -in.

inh

(intransitive) to rejoice, be happy, be glad


yeter

[je̞ˈt̪æɾ̝̊]

third-person singular indicative aorist of yetmek


fehmet

second-person singular imperative of fehmetmek (“to understand”)


sanmadık

first-person plural indicative negative simple past of sanmak


yakışmak

head

yakışmak (third-person singular simple present yakışır)

yakışır (present singular third-person)
yakışmak (infinitive)
yakışan (imperfective impersonal participle)
yakışmış (impersonal participle perfective)
yakışacak (impersonal participle prospective)
yakıştığım (non-prospective participle personal)
yakıştığın (non-prospective participle personal)
yakıştığı (non-prospective participle personal)
yakıştığımız (non-prospective participle personal)
yakıştığınız (non-prospective participle personal)
yakıştıkları (non-prospective participle personal)
yakışacağım (participle personal prospective)
yakışacağın (participle personal prospective)
yakışacağı (participle personal prospective)
yakışacağımız (participle personal prospective)
yakışacağınız (participle personal prospective)
yakışacakları (participle personal prospective)
yakışma (noun-from-verb)
yakışış (adverbial)
yakışırım (aorist first-person indicative present singular)
yakışırsın (aorist indicative present second-person singular)
yakışır (aorist indicative present singular third-person)
yakışırız (aorist first-person indicative plural present)
yakışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakışırlar (aorist indicative plural present third-person)
yakışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakıştım (first-person indicative past perfective singular)
yakıştın (indicative past perfective second-person singular)
yakıştı (indicative past perfective singular third-person)
yakıştık (first-person indicative past perfective plural)
yakıştınız (indicative past perfective plural second-person)
yakıştılar (indicative past perfective plural third-person)
yakışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yakışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yakışacağım (first-person future indicative singular)
yakışacaksın (future indicative second-person singular)
yakışacak (future indicative singular third-person)
yakışacağız (first-person future indicative plural)
yakışacaksınız (future indicative plural second-person)
yakışacaklar (future indicative plural third-person)
yakışmışım (first-person inferential perfective singular)
yakışmışsın (inferential perfective second-person singular)
yakışmış (inferential perfective singular third-person)
yakışmışız (first-person inferential perfective plural)
yakışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakışmışlar (inferential perfective plural third-person)
yakışırmışım (aorist first-person inferential singular)
yakışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakışırmış (aorist inferential singular third-person)
yakışırmışız (aorist first-person inferential plural)
yakışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakışırlarmış (or yakışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yakışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakışsam (conditional first-person singular)
yakışsan (conditional second-person singular)
yakışsa (conditional singular third-person)
yakışsak (conditional first-person plural)
yakışsanız (conditional plural second-person)
yakışsalar (conditional plural third-person)
yakışsaydım (conditional first-person perfective singular)
yakışsaydın (conditional perfective second-person singular)
yakışsaydı (conditional perfective singular third-person)
yakışsaydık (conditional first-person perfective plural)
yakışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakışayım (first-person optative singular)
yakışasın (optative second-person singular)
yakışa (optative singular third-person)
yakışalım (first-person optative plural)
yakışasınız (optative plural second-person)
yakışalar (optative plural third-person)
yakışmaktayım (first-person progressive singular)
yakışmaktasın (progressive second-person singular)
yakışmakta (progressive singular third-person)
yakışmaktayız (first-person plural progressive)
yakışmaktasınız (plural progressive second-person)
yakışmaktalar (plural progressive third-person)
yakışmalıyım (first-person necessitative singular)
yakışmalısın (necessitative second-person singular)
yakışmalı (necessitative singular third-person)
yakışmalıyız (first-person necessitative plural)
yakışmalısınız (necessitative plural second-person)
yakışmalılar (necessitative plural third-person)
yakış (imperative second-person singular)
yakışsın (imperative singular third-person)
yakışın (imperative plural second-person)
yakışsınlar (imperative plural third-person)
yakışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakışacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakışacak mı? (future indicative singular third-person)
yakışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakışsam mı? (conditional first-person singular)
yakışsan mı? (conditional second-person singular)
yakışsa mı? (conditional singular third-person)
yakışsak mı? (conditional first-person plural)
yakışsanız mı? (conditional plural second-person)
yakışsalar mı? (conditional plural third-person)
yakışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakışmakta mısın? (progressive second-person singular)
yakışmakta mı? (progressive singular third-person)
yakışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakışmalı mı? (necessitative singular third-person)
yakışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yakışmamak (infinitive negative)
yakışmayan (imperfective impersonal negative participle)
yakışmamış (impersonal negative participle perfective)
yakışmayacak (impersonal negative participle prospective)
yakışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yakışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yakışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yakışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yakışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yakışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yakışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yakışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yakışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yakışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yakışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yakışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yakışmama (negative noun-from-verb)
yakışmayış (adverbial negative)
yakışmam (aorist first-person indicative present singular)
yakışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yakışmaz (aorist indicative present singular third-person)
yakışmayız (aorist first-person indicative plural present)
yakışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yakışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakışmadım (first-person indicative past perfective singular)
yakışmadın (indicative past perfective second-person singular)
yakışmadı (indicative past perfective singular third-person)
yakışmadık (first-person indicative past perfective plural)
yakışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yakışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yakışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yakışmayacağım (first-person future indicative singular)
yakışmayacaksın (future indicative second-person singular)
yakışmayacak (future indicative singular third-person)
yakışmayacağız (first-person future indicative plural)
yakışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yakışmayacaklar (future indicative plural third-person)
yakışmamışım (first-person inferential perfective singular)
yakışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yakışmamış (inferential perfective singular third-person)
yakışmamışız (first-person inferential perfective plural)
yakışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yakışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yakışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakışmazmış (aorist inferential singular third-person)
yakışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yakışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yakışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakışmasam (conditional first-person singular)
yakışmasan (conditional second-person singular)
yakışmasa (conditional singular third-person)
yakışmasak (conditional first-person plural)
yakışmasanız (conditional plural second-person)
yakışmasalar (conditional plural third-person)
yakışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yakışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yakışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yakışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yakışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakışmayayım (first-person optative singular)
yakışmayasın (optative second-person singular)
yakışmaya (optative singular third-person)
yakışmayalım (first-person optative plural)
yakışmayasınız (optative plural second-person)
yakışmayalar (optative plural third-person)
yakışmamaktayım (first-person progressive singular)
yakışmamaktasın (progressive second-person singular)
yakışmamakta (progressive singular third-person)
yakışmamaktayız (first-person plural progressive)
yakışmamaktasınız (plural progressive second-person)
yakışmamaktalar (plural progressive third-person)
yakışmamalıyım (first-person necessitative singular)
yakışmamalısın (necessitative second-person singular)
yakışmamalı (necessitative singular third-person)
yakışmamalıyız (first-person necessitative plural)
yakışmamalısınız (necessitative plural second-person)
yakışmamalılar (necessitative plural third-person)
yakışma (imperative second-person singular)
yakışmasın (imperative singular third-person)
yakışmayın (imperative plural second-person)
yakışmasınlar (imperative plural third-person)
yakışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yakışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakışmasam mı? (conditional first-person singular)
yakışmasan mı? (conditional second-person singular)
yakışmasa mı? (conditional singular third-person)
yakışmasak mı? (conditional first-person plural)
yakışmasanız mı? (conditional plural second-person)
yakışmasalar mı? (conditional plural third-person)
yakışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yakışmamakta mı? (progressive singular third-person)
yakışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yakışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

yakıştığımız

yakıştığınız

yakışırmışım

yakışırmışız

→ Ladino: akishear, yakishear

From Proto-Turkic *yak- (“come near; suit, fit; appeal to somebody”).

inh

Davranışınız yakışmadı.

(intransitive) to be appropriate, to be suitable

Sana kırmızı çok yakışıyor.

(intransitive) to look good, to form an agreeable combination


ilave etmek

head

ilave etmek (third-person singular simple present ilave eder)

ilave eder (present singular third-person)
ilave etmek (infinitive)
ilave eden (imperfective impersonal participle)
ilave etmiş (impersonal participle perfective)
ilave edecek (impersonal participle prospective)
ilave ettiğim (non-prospective participle personal)
ilave ettiğin (non-prospective participle personal)
ilave ettiği (non-prospective participle personal)
ilave ettiğimiz (non-prospective participle personal)
ilave ettiğiniz (non-prospective participle personal)
ilave ettikleri (non-prospective participle personal)
ilave edeceğim (participle personal prospective)
ilave edeceğin (participle personal prospective)
ilave edeceği (participle personal prospective)
ilave edeceğimiz (participle personal prospective)
ilave edeceğiniz (participle personal prospective)
ilave edecekleri (participle personal prospective)
ilave etme (noun-from-verb)
ilave ediş (adverbial)
ilave ederim (aorist first-person indicative present singular)
ilave edersin (aorist indicative present second-person singular)
ilave eder (aorist indicative present singular third-person)
ilave ederiz (aorist first-person indicative plural present)
ilave edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilave ederler (aorist indicative plural present third-person)
ilave ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilave ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilave ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilave ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilave ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilave ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilave ettim (first-person indicative past perfective singular)
ilave ettin (indicative past perfective second-person singular)
ilave etti (indicative past perfective singular third-person)
ilave ettik (first-person indicative past perfective plural)
ilave ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
ilave ettiler (indicative past perfective plural third-person)
ilave ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilave ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilave ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilave ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilave ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilave ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ilave ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ilave edeceğim (first-person future indicative singular)
ilave edeceksin (future indicative second-person singular)
ilave edecek (future indicative singular third-person)
ilave edeceğiz (first-person future indicative plural)
ilave edeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilave edecekler (future indicative plural third-person)
ilave etmişim (first-person inferential perfective singular)
ilave etmişsin (inferential perfective second-person singular)
ilave etmiş (inferential perfective singular third-person)
ilave etmişiz (first-person inferential perfective plural)
ilave etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilave etmişler (inferential perfective plural third-person)
ilave edermişim (aorist first-person inferential singular)
ilave edermişsin (aorist inferential second-person singular)
ilave edermiş (aorist inferential singular third-person)
ilave edermişiz (aorist first-person inferential plural)
ilave edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilave ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or ilave edermişlar (aorist inferential plural third-person)
ilave ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilave ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilave ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilave ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilave ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilave ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilave etsem (conditional first-person singular)
ilave etsen (conditional second-person singular)
ilave etse (conditional singular third-person)
ilave etsek (conditional first-person plural)
ilave etseniz (conditional plural second-person)
ilave etseler (conditional plural third-person)
ilave etseydim (conditional first-person perfective singular)
ilave etseydin (conditional perfective second-person singular)
ilave etseydi (conditional perfective singular third-person)
ilave etseydik (conditional first-person perfective plural)
ilave etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilave etseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilave edeyim (first-person optative singular)
ilave edesin (optative second-person singular)
ilave ede (optative singular third-person)
ilave edelim (first-person optative plural)
ilave edesiniz (optative plural second-person)
ilave edeler (optative plural third-person)
ilave etmekteyim (first-person progressive singular)
ilave etmektesin (progressive second-person singular)
ilave etmekte (progressive singular third-person)
ilave etmekteyiz (first-person plural progressive)
ilave etmektesiniz (plural progressive second-person)
ilave etmekteler (plural progressive third-person)
ilave etmeliyim (first-person necessitative singular)
ilave etmelisin (necessitative second-person singular)
ilave etmeli (necessitative singular third-person)
ilave etmeliyiz (first-person necessitative plural)
ilave etmelisiniz (necessitative plural second-person)
ilave etmeliler (necessitative plural third-person)
ilave et (imperative second-person singular)
ilave etsin (imperative singular third-person)
ilave edin (imperative plural second-person)
or ilave ediniz (imperative plural second-person)
ilave etsinler (imperative plural third-person)
ilave eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilave eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilave eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilave eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilave eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilave ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilave ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilave ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilave ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilave ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilave ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilave ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilave ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilave ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilave etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilave ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilave ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilave ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilave ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilave ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilave ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilave ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilave ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilave ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilave edecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilave edecek misin? (future indicative second-person singular)
ilave edecek mi? (future indicative singular third-person)
ilave edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilave edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilave edecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilave etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilave etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilave etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilave etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilave etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilave etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilave eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilave eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilave eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilave eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilave eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilave ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilave ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilave ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilave ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilave ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilave ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilave ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilave etsem mi? (conditional first-person singular)
ilave etsen mi? (conditional second-person singular)
ilave etse mi? (conditional singular third-person)
ilave etsek mi? (conditional first-person plural)
ilave etseniz mi? (conditional plural second-person)
ilave etseler mi? (conditional plural third-person)
ilave etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilave etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilave etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilave etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilave etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilave etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilave etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
ilave etmekte misin? (progressive second-person singular)
ilave etmekte mi? (progressive singular third-person)
ilave etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilave etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilave etmekteler mi? (plural progressive third-person)
ilave etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
ilave etmeli misin? (necessitative second-person singular)
ilave etmeli mi? (necessitative singular third-person)
ilave etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilave etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilave etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ilave etmemek (infinitive negative)
ilave etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ilave etmemiş (impersonal negative participle perfective)
ilave etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ilave etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ilave etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ilave etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ilave etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ilave etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ilave etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ilave etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ilave etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ilave etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ilave etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ilave etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ilave etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ilave etmeme (negative noun-from-verb)
ilave etmeyiş (adverbial negative)
ilave etmem (aorist first-person indicative present singular)
ilave etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ilave etmez (aorist indicative present singular third-person)
ilave etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ilave etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilave etmezler (aorist indicative plural present third-person)
ilave etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilave etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilave etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilave etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilave etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilave etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilave etmedim (first-person indicative past perfective singular)
ilave etmedin (indicative past perfective second-person singular)
ilave etmedi (indicative past perfective singular third-person)
ilave etmedik (first-person indicative past perfective plural)
ilave etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ilave etmediler (indicative past perfective plural third-person)
ilave etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilave etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilave etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilave etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilave etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilave etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ilave etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ilave etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ilave etmeyecek (future indicative singular third-person)
ilave etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ilave etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilave etmeyecekler (future indicative plural third-person)
ilave etmemişim (first-person inferential perfective singular)
ilave etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ilave etmemiş (inferential perfective singular third-person)
ilave etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ilave etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilave etmemişler (inferential perfective plural third-person)
ilave etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ilave etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ilave etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ilave etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ilave etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilave etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ilave etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilave etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilave etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilave etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilave etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilave etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilave etmesem (conditional first-person singular)
ilave etmesen (conditional second-person singular)
ilave etmese (conditional singular third-person)
ilave etmesek (conditional first-person plural)
ilave etmeseniz (conditional plural second-person)
ilave etmeseler (conditional plural third-person)
ilave etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ilave etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ilave etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ilave etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ilave etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilave etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilave etmeyeyim (first-person optative singular)
ilave etmeyesin (optative second-person singular)
ilave etmeye (optative singular third-person)
ilave etmeyelim (first-person optative plural)
ilave etmeyesiniz (optative plural second-person)
ilave etmeyeler (optative plural third-person)
ilave etmemekteyim (first-person progressive singular)
ilave etmemektesin (progressive second-person singular)
ilave etmemekte (progressive singular third-person)
ilave etmemekteyiz (first-person plural progressive)
ilave etmemektesiniz (plural progressive second-person)
ilave etmemekteler (plural progressive third-person)
ilave etmemeliyim (first-person necessitative singular)
ilave etmemelisin (necessitative second-person singular)
ilave etmemeli (necessitative singular third-person)
ilave etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ilave etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ilave etmemeliler (necessitative plural third-person)
ilave etme (imperative second-person singular)
ilave etmesin (imperative singular third-person)
ilave etmeyin (imperative plural second-person)
or ilave etmeyiniz (imperative plural second-person)
ilave etmesinler (imperative plural third-person)
ilave etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilave etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilave etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilave etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilave etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilave etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilave etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilave etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilave etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilave etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilave etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilave etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilave etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilave etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilave etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilave etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilave etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilave etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilave etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilave etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilave etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilave etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilave etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilave etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilave etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilave etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ilave etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ilave etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilave etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilave etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilave etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilave etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilave etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilave etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilave etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilave etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilave etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilave etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilave etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
ilave etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilave etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilave etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilave etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilave etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilave etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilave etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilave etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilave etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilave etmesem mi? (conditional first-person singular)
ilave etmesen mi? (conditional second-person singular)
ilave etmese mi? (conditional singular third-person)
ilave etmesek mi? (conditional first-person plural)
ilave etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ilave etmeseler mi? (conditional plural third-person)
ilave etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilave etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilave etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilave etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilave etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilave etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilave etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ilave etmemekte misin? (progressive second-person singular)
ilave etmemekte mi? (progressive singular third-person)
ilave etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilave etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilave etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ilave etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ilave etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ilave etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ilave etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilave etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilave etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ilave ediyorlardı (or ilave ediyordular)

Soğanı doğrayıp tencereye ilave edin.

Cut the onions in pieces and add them to the cooking pot.

to add (join something to something else)