sinirlendirmek

sinirlendirmek (infinitive)
sinirlendiren (imperfective impersonal participle)
sinirlendirmiş (impersonal participle perfective)
sinirlendirecek (impersonal participle prospective)
sinirlendirdiğim (non-prospective participle personal)
sinirlendirdiğin (non-prospective participle personal)
sinirlendirdiği (non-prospective participle personal)
sinirlendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
sinirlendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
sinirlendirdikleri (non-prospective participle personal)
sinirlendireceğim (participle personal prospective)
sinirlendireceğin (participle personal prospective)
sinirlendireceği (participle personal prospective)
sinirlendireceğimiz (participle personal prospective)
sinirlendireceğiniz (participle personal prospective)
sinirlendirecekleri (participle personal prospective)
sinirlendirme (noun-from-verb)
sinirlendiriş (adverbial)
sinirlendiririm (aorist first-person indicative present singular)
sinirlendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
sinirlendirir (aorist indicative present singular third-person)
sinirlendiririz (aorist first-person indicative plural present)
sinirlendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sinirlendirirler (aorist indicative plural present third-person)
sinirlendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sinirlendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sinirlendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
sinirlendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sinirlendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sinirlendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sinirlendirdim (first-person indicative past perfective singular)
sinirlendirdin (indicative past perfective second-person singular)
sinirlendirdi (indicative past perfective singular third-person)
sinirlendirdik (first-person indicative past perfective plural)
sinirlendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
sinirlendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
sinirlendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sinirlendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sinirlendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sinirlendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sinirlendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sinirlendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sinirlendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sinirlendireceğim (first-person future indicative singular)
sinirlendireceksin (future indicative second-person singular)
sinirlendirecek (future indicative singular third-person)
sinirlendireceğiz (first-person future indicative plural)
sinirlendireceksiniz (future indicative plural second-person)
sinirlendirecekler (future indicative plural third-person)
sinirlendirmişim (first-person inferential perfective singular)
sinirlendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
sinirlendirmiş (inferential perfective singular third-person)
sinirlendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
sinirlendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sinirlendirmişler (inferential perfective plural third-person)
sinirlendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
sinirlendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
sinirlendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
sinirlendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
sinirlendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sinirlendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sinirlendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
sinirlendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sinirlendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sinirlendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sinirlendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sinirlendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sinirlendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sinirlendirsem (conditional first-person singular)
sinirlendirsen (conditional second-person singular)
sinirlendirse (conditional singular third-person)
sinirlendirsek (conditional first-person plural)
sinirlendirseniz (conditional plural second-person)
sinirlendirseler (conditional plural third-person)
sinirlendirseydim (conditional first-person perfective singular)
sinirlendirseydin (conditional perfective second-person singular)
sinirlendirseydi (conditional perfective singular third-person)
sinirlendirseydik (conditional first-person perfective plural)
sinirlendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sinirlendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
sinirlendireyim (first-person optative singular)
sinirlendiresin (optative second-person singular)
sinirlendire (optative singular third-person)
sinirlendirelim (first-person optative plural)
sinirlendiresiniz (optative plural second-person)
sinirlendireler (optative plural third-person)
sinirlendirmekteyim (first-person progressive singular)
sinirlendirmektesin (progressive second-person singular)
sinirlendirmekte (progressive singular third-person)
sinirlendirmekteyiz (first-person plural progressive)
sinirlendirmektesiniz (plural progressive second-person)
sinirlendirmekteler (plural progressive third-person)
sinirlendirmeliyim (first-person necessitative singular)
sinirlendirmelisin (necessitative second-person singular)
sinirlendirmeli (necessitative singular third-person)
sinirlendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
sinirlendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
sinirlendirmeliler (necessitative plural third-person)
sinirlendir (imperative second-person singular)
sinirlendirsin (imperative singular third-person)
sinirlendirin (imperative plural second-person)
sinirlendirsinler (imperative plural third-person)
sinirlendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sinirlendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
sinirlendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
sinirlendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sinirlendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sinirlendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sinirlendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sinirlendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sinirlendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sinirlendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sinirlendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sinirlendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sinirlendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sinirlendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sinirlendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sinirlendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sinirlendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sinirlendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sinirlendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sinirlendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sinirlendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sinirlendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sinirlendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sinirlendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sinirlendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
sinirlendirecek misin? (future indicative second-person singular)
sinirlendirecek mi? (future indicative singular third-person)
sinirlendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sinirlendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sinirlendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
sinirlendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sinirlendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sinirlendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sinirlendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sinirlendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sinirlendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sinirlendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sinirlendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sinirlendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sinirlendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sinirlendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sinirlendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sinirlendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sinirlendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sinirlendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sinirlendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sinirlendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sinirlendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sinirlendirsem mi? (conditional first-person singular)
sinirlendirsen mi? (conditional second-person singular)
sinirlendirse mi? (conditional singular third-person)
sinirlendirsek mi? (conditional first-person plural)
sinirlendirseniz mi? (conditional plural second-person)
sinirlendirseler mi? (conditional plural third-person)
sinirlendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sinirlendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sinirlendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sinirlendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sinirlendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sinirlendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sinirlendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
sinirlendirmekte misin? (progressive second-person singular)
sinirlendirmekte mi? (progressive singular third-person)
sinirlendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sinirlendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sinirlendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
sinirlendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sinirlendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
sinirlendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
sinirlendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sinirlendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sinirlendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sinirlendirmemek (infinitive negative)
sinirlendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sinirlendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
sinirlendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sinirlendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sinirlendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sinirlendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sinirlendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sinirlendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sinirlendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sinirlendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sinirlendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sinirlendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sinirlendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sinirlendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sinirlendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sinirlendirmeme (negative noun-from-verb)
sinirlendirmeyiş (adverbial negative)
sinirlendirmem (aorist first-person indicative present singular)
sinirlendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sinirlendirmez (aorist indicative present singular third-person)
sinirlendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sinirlendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sinirlendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
sinirlendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sinirlendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sinirlendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sinirlendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sinirlendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sinirlendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sinirlendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
sinirlendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
sinirlendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
sinirlendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
sinirlendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sinirlendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
sinirlendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sinirlendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sinirlendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sinirlendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sinirlendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sinirlendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sinirlendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sinirlendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sinirlendirmeyecek (future indicative singular third-person)
sinirlendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sinirlendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sinirlendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
sinirlendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
sinirlendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sinirlendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
sinirlendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sinirlendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sinirlendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
sinirlendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sinirlendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sinirlendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sinirlendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sinirlendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sinirlendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sinirlendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sinirlendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sinirlendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sinirlendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sinirlendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sinirlendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sinirlendirmesem (conditional first-person singular)
sinirlendirmesen (conditional second-person singular)
sinirlendirmese (conditional singular third-person)
sinirlendirmesek (conditional first-person plural)
sinirlendirmeseniz (conditional plural second-person)
sinirlendirmeseler (conditional plural third-person)
sinirlendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sinirlendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sinirlendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sinirlendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sinirlendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sinirlendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sinirlendirmeyeyim (first-person optative singular)
sinirlendirmeyesin (optative second-person singular)
sinirlendirmeye (optative singular third-person)
sinirlendirmeyelim (first-person optative plural)
sinirlendirmeyesiniz (optative plural second-person)
sinirlendirmeyeler (optative plural third-person)
sinirlendirmemekteyim (first-person progressive singular)
sinirlendirmemektesin (progressive second-person singular)
sinirlendirmemekte (progressive singular third-person)
sinirlendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
sinirlendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
sinirlendirmemekteler (plural progressive third-person)
sinirlendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
sinirlendirmemelisin (necessitative second-person singular)
sinirlendirmemeli (necessitative singular third-person)
sinirlendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sinirlendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sinirlendirmemeliler (necessitative plural third-person)
sinirlendirme (imperative second-person singular)
sinirlendirmesin (imperative singular third-person)
sinirlendirmeyin (imperative plural second-person)
sinirlendirmesinler (imperative plural third-person)
sinirlendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sinirlendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sinirlendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sinirlendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sinirlendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sinirlendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sinirlendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sinirlendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sinirlendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sinirlendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sinirlendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sinirlendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sinirlendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sinirlendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sinirlendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sinirlendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sinirlendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sinirlendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sinirlendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sinirlendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sinirlendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sinirlendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sinirlendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sinirlendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sinirlendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sinirlendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sinirlendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sinirlendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sinirlendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sinirlendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sinirlendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sinirlendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sinirlendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sinirlendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sinirlendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sinirlendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sinirlendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sinirlendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sinirlendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sinirlendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sinirlendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sinirlendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sinirlendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sinirlendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sinirlendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sinirlendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sinirlendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sinirlendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sinirlendirmesem mi? (conditional first-person singular)
sinirlendirmesen mi? (conditional second-person singular)
sinirlendirmese mi? (conditional singular third-person)
sinirlendirmesek mi? (conditional first-person plural)
sinirlendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sinirlendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
sinirlendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sinirlendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sinirlendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sinirlendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sinirlendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sinirlendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sinirlendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sinirlendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
sinirlendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
sinirlendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sinirlendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sinirlendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sinirlendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sinirlendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sinirlendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sinirlendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sinirlendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sinirlendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


dalgalanmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

dalgalanmak (infinitive)
dalgalanan (imperfective impersonal participle)
dalgalanmış (impersonal participle perfective)
dalgalanacak (impersonal participle prospective)
dalgalandığım (non-prospective participle personal)
dalgalandığın (non-prospective participle personal)
dalgalandığı (non-prospective participle personal)
dalgalandığımız (non-prospective participle personal)
dalgalandığınız (non-prospective participle personal)
dalgalandıkları (non-prospective participle personal)
dalgalanacağım (participle personal prospective)
dalgalanacağın (participle personal prospective)
dalgalanacağı (participle personal prospective)
dalgalanacağımız (participle personal prospective)
dalgalanacağınız (participle personal prospective)
dalgalanacakları (participle personal prospective)
dalgalanma (noun-from-verb)
dalgalanış (adverbial)
dalgalanırım (aorist first-person indicative present singular)
dalgalanırsın (aorist indicative present second-person singular)
dalgalanır (aorist indicative present singular third-person)
dalgalanırız (aorist first-person indicative plural present)
dalgalanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
dalgalanırlar (aorist indicative plural present third-person)
dalgalanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalandım (first-person indicative past perfective singular)
dalgalandın (indicative past perfective second-person singular)
dalgalandı (indicative past perfective singular third-person)
dalgalandık (first-person indicative past perfective plural)
dalgalandınız (indicative past perfective plural second-person)
dalgalandılar (indicative past perfective plural third-person)
dalgalanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dalgalanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalanacağım (first-person future indicative singular)
dalgalanacaksın (future indicative second-person singular)
dalgalanacak (future indicative singular third-person)
dalgalanacağız (first-person future indicative plural)
dalgalanacaksınız (future indicative plural second-person)
dalgalanacaklar (future indicative plural third-person)
dalgalanmışım (first-person inferential perfective singular)
dalgalanmışsın (inferential perfective second-person singular)
dalgalanmış (inferential perfective singular third-person)
dalgalanmışız (first-person inferential perfective plural)
dalgalanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dalgalanmışlar (inferential perfective plural third-person)
dalgalanırmışım (aorist first-person inferential singular)
dalgalanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
dalgalanırmış (aorist inferential singular third-person)
dalgalanırmışız (aorist first-person inferential plural)
dalgalanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dalgalanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or dalgalanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
dalgalanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dalgalanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dalgalanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dalgalanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dalgalanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dalgalanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dalgalansam (conditional first-person singular)
dalgalansan (conditional second-person singular)
dalgalansa (conditional singular third-person)
dalgalansak (conditional first-person plural)
dalgalansanız (conditional plural second-person)
dalgalansalar (conditional plural third-person)
dalgalansaydım (conditional first-person perfective singular)
dalgalansaydın (conditional perfective second-person singular)
dalgalansaydı (conditional perfective singular third-person)
dalgalansaydık (conditional first-person perfective plural)
dalgalansaydınız (conditional perfective plural second-person)
dalgalansaydılar (conditional perfective plural third-person)
dalgalanayım (first-person optative singular)
dalgalanasın (optative second-person singular)
dalgalana (optative singular third-person)
dalgalanalım (first-person optative plural)
dalgalanasınız (optative plural second-person)
dalgalanalar (optative plural third-person)
dalgalanmaktayım (first-person progressive singular)
dalgalanmaktasın (progressive second-person singular)
dalgalanmakta (progressive singular third-person)
dalgalanmaktayız (first-person plural progressive)
dalgalanmaktasınız (plural progressive second-person)
dalgalanmaktalar (plural progressive third-person)
dalgalanmalıyım (first-person necessitative singular)
dalgalanmalısın (necessitative second-person singular)
dalgalanmalı (necessitative singular third-person)
dalgalanmalıyız (first-person necessitative plural)
dalgalanmalısınız (necessitative plural second-person)
dalgalanmalılar (necessitative plural third-person)
dalgalan (imperative second-person singular)
dalgalansın (imperative singular third-person)
dalgalanın (imperative plural second-person)
dalgalansınlar (imperative plural third-person)
dalgalanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dalgalanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dalgalanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
dalgalanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dalgalanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dalgalanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dalgalanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dalgalandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dalgalandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dalgalandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dalgalandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dalgalandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dalgalanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dalgalanacak mısın? (future indicative second-person singular)
dalgalanacak mı? (future indicative singular third-person)
dalgalanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dalgalanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dalgalanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dalgalanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dalgalanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dalgalanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dalgalanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dalgalanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dalgalanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dalgalanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dalgalanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dalgalanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dalgalanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dalgalanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dalgalanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dalgalanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dalgalanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dalgalanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dalgalanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dalgalanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dalgalanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dalgalansam mı? (conditional first-person singular)
dalgalansan mı? (conditional second-person singular)
dalgalansa mı? (conditional singular third-person)
dalgalansak mı? (conditional first-person plural)
dalgalansanız mı? (conditional plural second-person)
dalgalansalar mı? (conditional plural third-person)
dalgalansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dalgalansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dalgalansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dalgalansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dalgalansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dalgalansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dalgalanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dalgalanmakta mısın? (progressive second-person singular)
dalgalanmakta mı? (progressive singular third-person)
dalgalanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dalgalanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dalgalanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dalgalanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dalgalanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dalgalanmalı mı? (necessitative singular third-person)
dalgalanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dalgalanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dalgalanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dalgalanmamak (infinitive negative)
dalgalanmayan (imperfective impersonal negative participle)
dalgalanmamış (impersonal negative participle perfective)
dalgalanmayacak (impersonal negative participle prospective)
dalgalanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dalgalanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dalgalanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dalgalanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dalgalanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dalgalanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dalgalanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dalgalanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dalgalanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dalgalanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dalgalanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dalgalanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dalgalanmama (negative noun-from-verb)
dalgalanmayış (adverbial negative)
dalgalanmam (aorist first-person indicative present singular)
dalgalanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dalgalanmaz (aorist indicative present singular third-person)
dalgalanmayız (aorist first-person indicative plural present)
dalgalanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dalgalanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dalgalanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalanmadım (first-person indicative past perfective singular)
dalgalanmadın (indicative past perfective second-person singular)
dalgalanmadı (indicative past perfective singular third-person)
dalgalanmadık (first-person indicative past perfective plural)
dalgalanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dalgalanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dalgalanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalanmayacağım (first-person future indicative singular)
dalgalanmayacaksın (future indicative second-person singular)
dalgalanmayacak (future indicative singular third-person)
dalgalanmayacağız (first-person future indicative plural)
dalgalanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dalgalanmayacaklar (future indicative plural third-person)
dalgalanmamışım (first-person inferential perfective singular)
dalgalanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dalgalanmamış (inferential perfective singular third-person)
dalgalanmamışız (first-person inferential perfective plural)
dalgalanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dalgalanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dalgalanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dalgalanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dalgalanmazmış (aorist inferential singular third-person)
dalgalanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dalgalanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dalgalanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dalgalanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dalgalanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dalgalanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dalgalanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dalgalanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dalgalanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dalgalanmasam (conditional first-person singular)
dalgalanmasan (conditional second-person singular)
dalgalanmasa (conditional singular third-person)
dalgalanmasak (conditional first-person plural)
dalgalanmasanız (conditional plural second-person)
dalgalanmasalar (conditional plural third-person)
dalgalanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dalgalanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dalgalanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dalgalanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dalgalanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dalgalanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dalgalanmayayım (first-person optative singular)
dalgalanmayasın (optative second-person singular)
dalgalanmaya (optative singular third-person)
dalgalanmayalım (first-person optative plural)
dalgalanmayasınız (optative plural second-person)
dalgalanmayalar (optative plural third-person)
dalgalanmamaktayım (first-person progressive singular)
dalgalanmamaktasın (progressive second-person singular)
dalgalanmamakta (progressive singular third-person)
dalgalanmamaktayız (first-person plural progressive)
dalgalanmamaktasınız (plural progressive second-person)
dalgalanmamaktalar (plural progressive third-person)
dalgalanmamalıyım (first-person necessitative singular)
dalgalanmamalısın (necessitative second-person singular)
dalgalanmamalı (necessitative singular third-person)
dalgalanmamalıyız (first-person necessitative plural)
dalgalanmamalısınız (necessitative plural second-person)
dalgalanmamalılar (necessitative plural third-person)
dalgalanma (imperative second-person singular)
dalgalanmasın (imperative singular third-person)
dalgalanmayın (imperative plural second-person)
dalgalanmasınlar (imperative plural third-person)
dalgalanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dalgalanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dalgalanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dalgalanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dalgalanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dalgalanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dalgalanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dalgalanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dalgalanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dalgalanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dalgalanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dalgalanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dalgalanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dalgalanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dalgalanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dalgalanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dalgalanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dalgalanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dalgalanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dalgalanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dalgalanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dalgalanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dalgalanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dalgalanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dalgalanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dalgalanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dalgalanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dalgalanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dalgalanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dalgalanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dalgalanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dalgalanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dalgalanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dalgalanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dalgalanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dalgalanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dalgalanmasam mı? (conditional first-person singular)
dalgalanmasan mı? (conditional second-person singular)
dalgalanmasa mı? (conditional singular third-person)
dalgalanmasak mı? (conditional first-person plural)
dalgalanmasanız mı? (conditional plural second-person)
dalgalanmasalar mı? (conditional plural third-person)
dalgalanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dalgalanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dalgalanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dalgalanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dalgalanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dalgalanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dalgalanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dalgalanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dalgalanmamakta mı? (progressive singular third-person)
dalgalanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dalgalanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dalgalanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dalgalanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dalgalanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dalgalanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dalgalanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dalgalanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dalgalanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طالغهلانمق (dalgalanmak, “to undulate, ripple”), from dalga (“wave”).


dalgalandırmak

dalgalandırmak (infinitive)
dalgalandıran (imperfective impersonal participle)
dalgalandırmış (impersonal participle perfective)
dalgalandıracak (impersonal participle prospective)
dalgalandırdığım (non-prospective participle personal)
dalgalandırdığın (non-prospective participle personal)
dalgalandırdığı (non-prospective participle personal)
dalgalandırdığımız (non-prospective participle personal)
dalgalandırdığınız (non-prospective participle personal)
dalgalandırdıkları (non-prospective participle personal)
dalgalandıracağım (participle personal prospective)
dalgalandıracağın (participle personal prospective)
dalgalandıracağı (participle personal prospective)
dalgalandıracağımız (participle personal prospective)
dalgalandıracağınız (participle personal prospective)
dalgalandıracakları (participle personal prospective)
dalgalandırma (noun-from-verb)
dalgalandırış (adverbial)
dalgalandırırım (aorist first-person indicative present singular)
dalgalandırırsın (aorist indicative present second-person singular)
dalgalandırır (aorist indicative present singular third-person)
dalgalandırırız (aorist first-person indicative plural present)
dalgalandırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
dalgalandırırlar (aorist indicative plural present third-person)
dalgalandırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalandırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalandırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalandırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalandırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalandırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalandırdım (first-person indicative past perfective singular)
dalgalandırdın (indicative past perfective second-person singular)
dalgalandırdı (indicative past perfective singular third-person)
dalgalandırdık (first-person indicative past perfective plural)
dalgalandırdınız (indicative past perfective plural second-person)
dalgalandırdılar (indicative past perfective plural third-person)
dalgalandırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalandırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalandırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalandırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalandırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalandırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dalgalandırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalandıracağım (first-person future indicative singular)
dalgalandıracaksın (future indicative second-person singular)
dalgalandıracak (future indicative singular third-person)
dalgalandıracağız (first-person future indicative plural)
dalgalandıracaksınız (future indicative plural second-person)
dalgalandıracaklar (future indicative plural third-person)
dalgalandırmışım (first-person inferential perfective singular)
dalgalandırmışsın (inferential perfective second-person singular)
dalgalandırmış (inferential perfective singular third-person)
dalgalandırmışız (first-person inferential perfective plural)
dalgalandırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dalgalandırmışlar (inferential perfective plural third-person)
dalgalandırırmışım (aorist first-person inferential singular)
dalgalandırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
dalgalandırırmış (aorist inferential singular third-person)
dalgalandırırmışız (aorist first-person inferential plural)
dalgalandırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dalgalandırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or dalgalandırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
dalgalandırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dalgalandırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dalgalandırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dalgalandırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dalgalandırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dalgalandırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dalgalandırsam (conditional first-person singular)
dalgalandırsan (conditional second-person singular)
dalgalandırsa (conditional singular third-person)
dalgalandırsak (conditional first-person plural)
dalgalandırsanız (conditional plural second-person)
dalgalandırsalar (conditional plural third-person)
dalgalandırsaydım (conditional first-person perfective singular)
dalgalandırsaydın (conditional perfective second-person singular)
dalgalandırsaydı (conditional perfective singular third-person)
dalgalandırsaydık (conditional first-person perfective plural)
dalgalandırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dalgalandırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dalgalandırayım (first-person optative singular)
dalgalandırasın (optative second-person singular)
dalgalandıra (optative singular third-person)
dalgalandıralım (first-person optative plural)
dalgalandırasınız (optative plural second-person)
dalgalandıralar (optative plural third-person)
dalgalandırmaktayım (first-person progressive singular)
dalgalandırmaktasın (progressive second-person singular)
dalgalandırmakta (progressive singular third-person)
dalgalandırmaktayız (first-person plural progressive)
dalgalandırmaktasınız (plural progressive second-person)
dalgalandırmaktalar (plural progressive third-person)
dalgalandırmalıyım (first-person necessitative singular)
dalgalandırmalısın (necessitative second-person singular)
dalgalandırmalı (necessitative singular third-person)
dalgalandırmalıyız (first-person necessitative plural)
dalgalandırmalısınız (necessitative plural second-person)
dalgalandırmalılar (necessitative plural third-person)
dalgalandır (imperative second-person singular)
dalgalandırsın (imperative singular third-person)
dalgalandırın (imperative plural second-person)
dalgalandırsınlar (imperative plural third-person)
dalgalandırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dalgalandırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dalgalandırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
dalgalandırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dalgalandırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dalgalandırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dalgalandırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalandırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalandırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalandırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalandırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalandırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalandırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dalgalandırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dalgalandırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dalgalandırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dalgalandırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dalgalandırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dalgalandırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalandırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalandırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalandırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalandırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalandırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalandıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
dalgalandıracak mısın? (future indicative second-person singular)
dalgalandıracak mı? (future indicative singular third-person)
dalgalandıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
dalgalandıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
dalgalandıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
dalgalandırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dalgalandırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dalgalandırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dalgalandırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dalgalandırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dalgalandırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dalgalandırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dalgalandırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dalgalandırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dalgalandırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dalgalandırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dalgalandırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dalgalandırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dalgalandırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dalgalandırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dalgalandırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dalgalandırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dalgalandırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dalgalandırsam mı? (conditional first-person singular)
dalgalandırsan mı? (conditional second-person singular)
dalgalandırsa mı? (conditional singular third-person)
dalgalandırsak mı? (conditional first-person plural)
dalgalandırsanız mı? (conditional plural second-person)
dalgalandırsalar mı? (conditional plural third-person)
dalgalandırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dalgalandırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dalgalandırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dalgalandırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dalgalandırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dalgalandırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dalgalandırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dalgalandırmakta mısın? (progressive second-person singular)
dalgalandırmakta mı? (progressive singular third-person)
dalgalandırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dalgalandırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dalgalandırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dalgalandırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dalgalandırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dalgalandırmalı mı? (necessitative singular third-person)
dalgalandırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dalgalandırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dalgalandırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dalgalandırmamak (infinitive negative)
dalgalandırmayan (imperfective impersonal negative participle)
dalgalandırmamış (impersonal negative participle perfective)
dalgalandırmayacak (impersonal negative participle prospective)
dalgalandırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dalgalandırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dalgalandırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dalgalandırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dalgalandırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dalgalandırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dalgalandırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dalgalandırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dalgalandırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dalgalandırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dalgalandırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dalgalandırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dalgalandırmama (negative noun-from-verb)
dalgalandırmayış (adverbial negative)
dalgalandırmam (aorist first-person indicative present singular)
dalgalandırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dalgalandırmaz (aorist indicative present singular third-person)
dalgalandırmayız (aorist first-person indicative plural present)
dalgalandırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dalgalandırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dalgalandırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalandırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalandırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalandırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalandırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalandırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalandırmadım (first-person indicative past perfective singular)
dalgalandırmadın (indicative past perfective second-person singular)
dalgalandırmadı (indicative past perfective singular third-person)
dalgalandırmadık (first-person indicative past perfective plural)
dalgalandırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dalgalandırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dalgalandırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalandırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalandırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalandırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalandırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalandırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalandırmayacağım (first-person future indicative singular)
dalgalandırmayacaksın (future indicative second-person singular)
dalgalandırmayacak (future indicative singular third-person)
dalgalandırmayacağız (first-person future indicative plural)
dalgalandırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dalgalandırmayacaklar (future indicative plural third-person)
dalgalandırmamışım (first-person inferential perfective singular)
dalgalandırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dalgalandırmamış (inferential perfective singular third-person)
dalgalandırmamışız (first-person inferential perfective plural)
dalgalandırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dalgalandırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dalgalandırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dalgalandırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dalgalandırmazmış (aorist inferential singular third-person)
dalgalandırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dalgalandırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dalgalandırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dalgalandırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dalgalandırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dalgalandırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dalgalandırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dalgalandırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dalgalandırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dalgalandırmasam (conditional first-person singular)
dalgalandırmasan (conditional second-person singular)
dalgalandırmasa (conditional singular third-person)
dalgalandırmasak (conditional first-person plural)
dalgalandırmasanız (conditional plural second-person)
dalgalandırmasalar (conditional plural third-person)
dalgalandırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dalgalandırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dalgalandırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dalgalandırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dalgalandırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dalgalandırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dalgalandırmayayım (first-person optative singular)
dalgalandırmayasın (optative second-person singular)
dalgalandırmaya (optative singular third-person)
dalgalandırmayalım (first-person optative plural)
dalgalandırmayasınız (optative plural second-person)
dalgalandırmayalar (optative plural third-person)
dalgalandırmamaktayım (first-person progressive singular)
dalgalandırmamaktasın (progressive second-person singular)
dalgalandırmamakta (progressive singular third-person)
dalgalandırmamaktayız (first-person plural progressive)
dalgalandırmamaktasınız (plural progressive second-person)
dalgalandırmamaktalar (plural progressive third-person)
dalgalandırmamalıyım (first-person necessitative singular)
dalgalandırmamalısın (necessitative second-person singular)
dalgalandırmamalı (necessitative singular third-person)
dalgalandırmamalıyız (first-person necessitative plural)
dalgalandırmamalısınız (necessitative plural second-person)
dalgalandırmamalılar (necessitative plural third-person)
dalgalandırma (imperative second-person singular)
dalgalandırmasın (imperative singular third-person)
dalgalandırmayın (imperative plural second-person)
dalgalandırmasınlar (imperative plural third-person)
dalgalandırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dalgalandırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dalgalandırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dalgalandırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dalgalandırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dalgalandırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dalgalandırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dalgalandırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dalgalandırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dalgalandırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dalgalandırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dalgalandırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dalgalandırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dalgalandırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dalgalandırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dalgalandırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dalgalandırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dalgalandırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dalgalandırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dalgalandırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dalgalandırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dalgalandırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dalgalandırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dalgalandırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dalgalandırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dalgalandırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dalgalandırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dalgalandırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dalgalandırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dalgalandırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dalgalandırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dalgalandırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dalgalandırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dalgalandırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dalgalandırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dalgalandırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dalgalandırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dalgalandırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dalgalandırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dalgalandırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dalgalandırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dalgalandırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dalgalandırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dalgalandırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dalgalandırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dalgalandırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dalgalandırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dalgalandırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dalgalandırmasam mı? (conditional first-person singular)
dalgalandırmasan mı? (conditional second-person singular)
dalgalandırmasa mı? (conditional singular third-person)
dalgalandırmasak mı? (conditional first-person plural)
dalgalandırmasanız mı? (conditional plural second-person)
dalgalandırmasalar mı? (conditional plural third-person)
dalgalandırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dalgalandırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dalgalandırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dalgalandırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dalgalandırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dalgalandırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dalgalandırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dalgalandırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dalgalandırmamakta mı? (progressive singular third-person)
dalgalandırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dalgalandırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dalgalandırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dalgalandırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dalgalandırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dalgalandırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dalgalandırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dalgalandırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dalgalandırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


astım

See the etymology of the corresponding lemma form.

non-lemma

first-person singular indicative simple past of asmak


uyanmak

head

uyanmak (third-person singular simple present uyanır)

uyanır (present singular third-person)
uyanmak (infinitive)
uyanan (imperfective impersonal participle)
uyanmış (impersonal participle perfective)
uyanacak (impersonal participle prospective)
uyandığım (non-prospective participle personal)
uyandığın (non-prospective participle personal)
uyandığı (non-prospective participle personal)
uyandığımız (non-prospective participle personal)
uyandığınız (non-prospective participle personal)
uyandıkları (non-prospective participle personal)
uyanacağım (participle personal prospective)
uyanacağın (participle personal prospective)
uyanacağı (participle personal prospective)
uyanacağımız (participle personal prospective)
uyanacağınız (participle personal prospective)
uyanacakları (participle personal prospective)
uyanma (noun-from-verb)
uyanış (adverbial)
uyanırım (aorist first-person indicative present singular)
uyanırsın (aorist indicative present second-person singular)
uyanır (aorist indicative present singular third-person)
uyanırız (aorist first-person indicative plural present)
uyanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyanırlar (aorist indicative plural present third-person)
uyanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyandım (first-person indicative past perfective singular)
uyandın (indicative past perfective second-person singular)
uyandı (indicative past perfective singular third-person)
uyandık (first-person indicative past perfective plural)
uyandınız (indicative past perfective plural second-person)
uyandılar (indicative past perfective plural third-person)
uyanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uyanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uyanacağım (first-person future indicative singular)
uyanacaksın (future indicative second-person singular)
uyanacak (future indicative singular third-person)
uyanacağız (first-person future indicative plural)
uyanacaksınız (future indicative plural second-person)
uyanacaklar (future indicative plural third-person)
uyanmışım (first-person inferential perfective singular)
uyanmışsın (inferential perfective second-person singular)
uyanmış (inferential perfective singular third-person)
uyanmışız (first-person inferential perfective plural)
uyanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyanmışlar (inferential perfective plural third-person)
uyanırmışım (aorist first-person inferential singular)
uyanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyanırmış (aorist inferential singular third-person)
uyanırmışız (aorist first-person inferential plural)
uyanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyanırlarmış (or uyanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
uyanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyansam (conditional first-person singular)
uyansan (conditional second-person singular)
uyansa (conditional singular third-person)
uyansak (conditional first-person plural)
uyansanız (conditional plural second-person)
uyansalar (conditional plural third-person)
uyansaydım (conditional first-person perfective singular)
uyansaydın (conditional perfective second-person singular)
uyansaydı (conditional perfective singular third-person)
uyansaydık (conditional first-person perfective plural)
uyansaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyansaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyanayım (first-person optative singular)
uyanasın (optative second-person singular)
uyana (optative singular third-person)
uyanalım (first-person optative plural)
uyanasınız (optative plural second-person)
uyanalar (optative plural third-person)
uyanmaktayım (first-person progressive singular)
uyanmaktasın (progressive second-person singular)
uyanmakta (progressive singular third-person)
uyanmaktayız (first-person plural progressive)
uyanmaktasınız (plural progressive second-person)
uyanmaktalar (plural progressive third-person)
uyanmalıyım (first-person necessitative singular)
uyanmalısın (necessitative second-person singular)
uyanmalı (necessitative singular third-person)
uyanmalıyız (first-person necessitative plural)
uyanmalısınız (necessitative plural second-person)
uyanmalılar (necessitative plural third-person)
uyan (imperative second-person singular)
uyansın (imperative singular third-person)
uyanın (imperative plural second-person)
uyansınlar (imperative plural third-person)
uyanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyanacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyanacak mı? (future indicative singular third-person)
uyanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyansam mı? (conditional first-person singular)
uyansan mı? (conditional second-person singular)
uyansa mı? (conditional singular third-person)
uyansak mı? (conditional first-person plural)
uyansanız mı? (conditional plural second-person)
uyansalar mı? (conditional plural third-person)
uyansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyanmakta mısın? (progressive second-person singular)
uyanmakta mı? (progressive singular third-person)
uyanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyanmalı mı? (necessitative singular third-person)
uyanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uyanmamak (infinitive negative)
uyanmayan (imperfective impersonal negative participle)
uyanmamış (impersonal negative participle perfective)
uyanmayacak (impersonal negative participle prospective)
uyanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uyanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uyanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uyanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uyanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uyanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uyanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uyanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uyanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uyanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uyanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uyanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uyanmama (negative noun-from-verb)
uyanmayış (adverbial negative)
uyanmam (aorist first-person indicative present singular)
uyanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uyanmaz (aorist indicative present singular third-person)
uyanmayız (aorist first-person indicative plural present)
uyanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uyanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyanmadım (first-person indicative past perfective singular)
uyanmadın (indicative past perfective second-person singular)
uyanmadı (indicative past perfective singular third-person)
uyanmadık (first-person indicative past perfective plural)
uyanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uyanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uyanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uyanmayacağım (first-person future indicative singular)
uyanmayacaksın (future indicative second-person singular)
uyanmayacak (future indicative singular third-person)
uyanmayacağız (first-person future indicative plural)
uyanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uyanmayacaklar (future indicative plural third-person)
uyanmamışım (first-person inferential perfective singular)
uyanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uyanmamış (inferential perfective singular third-person)
uyanmamışız (first-person inferential perfective plural)
uyanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uyanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uyanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyanmazmış (aorist inferential singular third-person)
uyanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uyanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uyanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyanmasam (conditional first-person singular)
uyanmasan (conditional second-person singular)
uyanmasa (conditional singular third-person)
uyanmasak (conditional first-person plural)
uyanmasanız (conditional plural second-person)
uyanmasalar (conditional plural third-person)
uyanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uyanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uyanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uyanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uyanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyanmayayım (first-person optative singular)
uyanmayasın (optative second-person singular)
uyanmaya (optative singular third-person)
uyanmayalım (first-person optative plural)
uyanmayasınız (optative plural second-person)
uyanmayalar (optative plural third-person)
uyanmamaktayım (first-person progressive singular)
uyanmamaktasın (progressive second-person singular)
uyanmamakta (progressive singular third-person)
uyanmamaktayız (first-person plural progressive)
uyanmamaktasınız (plural progressive second-person)
uyanmamaktalar (plural progressive third-person)
uyanmamalıyım (first-person necessitative singular)
uyanmamalısın (necessitative second-person singular)
uyanmamalı (necessitative singular third-person)
uyanmamalıyız (first-person necessitative plural)
uyanmamalısınız (necessitative plural second-person)
uyanmamalılar (necessitative plural third-person)
uyanma (imperative second-person singular)
uyanmasın (imperative singular third-person)
uyanmayın (imperative plural second-person)
uyanmasınlar (imperative plural third-person)
uyanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uyanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyanmasam mı? (conditional first-person singular)
uyanmasan mı? (conditional second-person singular)
uyanmasa mı? (conditional singular third-person)
uyanmasak mı? (conditional first-person plural)
uyanmasanız mı? (conditional plural second-person)
uyanmasalar mı? (conditional plural third-person)
uyanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uyanmamakta mı? (progressive singular third-person)
uyanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uyanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اویانمق (uyanmak, oyanmak, “to wake up”), from Proto-Turkic *od-un-, reflexive/passive of Proto-Turkic *od-. Cognate to uyarmak (“to alert, warn, awake”).
Also compare Mongolian удах (udax, “to cause, stir up”) and Even хиду (hidu, “to instigate”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (oδun-, “to awake”) Old Uyghur [script needed] (odon-, “to awake”), Azerbaijani oyanmaq (“to awake”), Bashkir уяныу (uyanıw, “to awake”), Chuvash вӑран (văran, “to awake”), Kazakh ояну (oänu, “to awake”), Kyrgyz ойгонуу (oygonuu, “to awake”), Turkmen oýanmak (“to awake”), Uzbek uygʻonmoq (“to awake”).

cog

(intransitive) to wake, wake up, awaken, waken

(intransitive, figuratively) to figure out; to come to understand; to see through