gözü doymak

head

gözü doymak (third-person singular simple present gözü doyar)

gözü doyar (present singular third-person)
gözü doymak (infinitive)
gözü doyan (imperfective impersonal participle)
gözü doymuş (impersonal participle perfective)
gözü doyacak (impersonal participle prospective)
gözü doyduğum (non-prospective participle personal)
gözü doyduğun (non-prospective participle personal)
gözü doyduğu (non-prospective participle personal)
gözü doyduğumuz (non-prospective participle personal)
gözü doyduğunuz (non-prospective participle personal)
gözü doydukları (non-prospective participle personal)
gözü doyacağım (participle personal prospective)
gözü doyacağın (participle personal prospective)
gözü doyacağı (participle personal prospective)
gözü doyacağımız (participle personal prospective)
gözü doyacağınız (participle personal prospective)
gözü doyacakları (participle personal prospective)
gözü doyma (noun-from-verb)
gözü doyuş (adverbial)
gözü doyarım (aorist first-person indicative present singular)
gözü doyarsın (aorist indicative present second-person singular)
gözü doyar (aorist indicative present singular third-person)
gözü doyarız (aorist first-person indicative plural present)
gözü doyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
gözü doyarlar (aorist indicative plural present third-person)
gözü doyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözü doyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözü doyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözü doyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözü doyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözü doyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözü doydum (first-person indicative past perfective singular)
gözü doydun (indicative past perfective second-person singular)
gözü doydu (indicative past perfective singular third-person)
gözü doyduk (first-person indicative past perfective plural)
gözü doydunuz (indicative past perfective plural second-person)
gözü doydular (indicative past perfective plural third-person)
gözü doyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözü doyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözü doyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözü doyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözü doyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözü doyuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gözü doyuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gözü doyacağım (first-person future indicative singular)
gözü doyacaksın (future indicative second-person singular)
gözü doyacak (future indicative singular third-person)
gözü doyacağız (first-person future indicative plural)
gözü doyacaksınız (future indicative plural second-person)
gözü doyacaklar (future indicative plural third-person)
gözü doymışım (first-person inferential perfective singular)
gözü doymışsın (inferential perfective second-person singular)
gözü doymış (inferential perfective singular third-person)
gözü doymışız (first-person inferential perfective plural)
gözü doymışsınuz (inferential perfective plural second-person)
gözü doymışlar (inferential perfective plural third-person)
gözü doyarmışım (aorist first-person inferential singular)
gözü doyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
gözü doyarmış (aorist inferential singular third-person)
gözü doyarmışız (aorist first-person inferential plural)
gözü doyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
gözü doyarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or gözü doyarmışlar (aorist inferential plural third-person)
gözü doyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözü doyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözü doyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözü doyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözü doyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözü doyuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözü doysam (conditional first-person singular)
gözü doysan (conditional second-person singular)
gözü doysa (conditional singular third-person)
gözü doysak (conditional first-person plural)
gözü doysanız (conditional plural second-person)
gözü doysalar (conditional plural third-person)
gözü doysaydım (conditional first-person perfective singular)
gözü doysaydın (conditional perfective second-person singular)
gözü doysaydı (conditional perfective singular third-person)
gözü doysaydık (conditional first-person perfective plural)
gözü doysaydınız (conditional perfective plural second-person)
gözü doysaydılar (conditional perfective plural third-person)
gözü doyayım (first-person optative singular)
gözü doyasın (optative second-person singular)
gözü doya (optative singular third-person)
gözü doyalım (first-person optative plural)
gözü doyasınız (optative plural second-person)
gözü doyalar (optative plural third-person)
gözü doymaktayım (first-person progressive singular)
gözü doymaktasın (progressive second-person singular)
gözü doymakta (progressive singular third-person)
gözü doymaktayız (first-person plural progressive)
gözü doymaktasınız (plural progressive second-person)
gözü doymaktalar (plural progressive third-person)
gözü doymalıyım (first-person necessitative singular)
gözü doymalısın (necessitative second-person singular)
gözü doymalı (necessitative singular third-person)
gözü doymalıyız (first-person necessitative plural)
gözü doymalısınız (necessitative plural second-person)
gözü doymalılar (necessitative plural third-person)
gözü doy (imperative second-person singular)
gözü doysun (imperative singular third-person)
gözü doyun (imperative plural second-person)
gözü doysunlar (imperative plural third-person)
gözü doyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
gözü doyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
gözü doyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
gözü doyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
gözü doyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
gözü doyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
gözü doyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözü doyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözü doyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözü doyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözü doyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözü doyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözü doydum mu? (first-person indicative past perfective singular)
gözü doydun mu? (indicative past perfective second-person singular)
gözü doydu mu? (indicative past perfective singular third-person)
gözü doyduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
gözü doydunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
gözü doydular mı? (indicative past perfective plural third-person)
gözü doyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözü doyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözü doyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözü doyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözü doyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözü doyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözü doyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
gözü doyacak mısın? (future indicative second-person singular)
gözü doyacak mı? (future indicative singular third-person)
gözü doyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
gözü doyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
gözü doyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
gözü doymuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
gözü doymuş musun? (inferential perfective second-person singular)
gözü doymuş mu? (inferential perfective singular third-person)
gözü doymuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
gözü doymuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
gözü doymuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
gözü doyar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
gözü doyar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
gözü doyar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
gözü doyar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
gözü doyar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
gözü doyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
gözü doyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözü doyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözü doyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözü doyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözü doyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözü doyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözü doysam mı? (conditional first-person singular)
gözü doysan mı? (conditional second-person singular)
gözü doysa mı? (conditional singular third-person)
gözü doysak mı? (conditional first-person plural)
gözü doysanız mı? (conditional plural second-person)
gözü doysalar mı? (conditional plural third-person)
gözü doysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
gözü doysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
gözü doysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
gözü doysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
gözü doysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
gözü doysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
gözü doymakta mıyım? (first-person progressive singular)
gözü doymakta mısın? (progressive second-person singular)
gözü doymakta mı? (progressive singular third-person)
gözü doymakta mıyız? (first-person plural progressive)
gözü doymakta mısınız? (plural progressive second-person)
gözü doymaktalar mı? (plural progressive third-person)
gözü doymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
gözü doymalı mısın? (necessitative second-person singular)
gözü doymalı mı? (necessitative singular third-person)
gözü doymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
gözü doymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
gözü doymalılar mı? (necessitative plural third-person)
gözü doymamak (infinitive negative)
gözü doymayan (imperfective impersonal negative participle)
gözü doymamış (impersonal negative participle perfective)
gözü doymayacak (impersonal negative participle prospective)
gözü doymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
gözü doymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
gözü doymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
gözü doymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
gözü doymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
gözü doymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
gözü doymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
gözü doymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
gözü doymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
gözü doymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
gözü doymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
gözü doymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
gözü doymama (negative noun-from-verb)
gözü doymayuş (adverbial negative)
gözü doymam (aorist first-person indicative present singular)
gözü doymazsın (aorist indicative present second-person singular)
gözü doymaz (aorist indicative present singular third-person)
gözü doymayız (aorist first-person indicative plural present)
gözü doymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
gözü doymazlar (aorist indicative plural present third-person)
gözü doymuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözü doymuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözü doymuyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözü doymuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözü doymuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözü doymuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözü doymadım (first-person indicative past perfective singular)
gözü doymadın (indicative past perfective second-person singular)
gözü doymadı (indicative past perfective singular third-person)
gözü doymadık (first-person indicative past perfective plural)
gözü doymadınız (indicative past perfective plural second-person)
gözü doymadılar (indicative past perfective plural third-person)
gözü doymuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözü doymuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözü doymuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözü doymuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözü doymuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözü doymuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gözü doymayacağım (first-person future indicative singular)
gözü doymayacaksın (future indicative second-person singular)
gözü doymayacak (future indicative singular third-person)
gözü doymayacağız (first-person future indicative plural)
gözü doymayacaksınız (future indicative plural second-person)
gözü doymayacaklar (future indicative plural third-person)
gözü doymamışım (first-person inferential perfective singular)
gözü doymamışsın (inferential perfective second-person singular)
gözü doymamış (inferential perfective singular third-person)
gözü doymamışız (first-person inferential perfective plural)
gözü doymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
gözü doymamışlar (inferential perfective plural third-person)
gözü doymazmışım (aorist first-person inferential singular)
gözü doymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
gözü doymazmış (aorist inferential singular third-person)
gözü doymazmışız (aorist first-person inferential plural)
gözü doymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
gözü doymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
gözü doymuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözü doymuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözü doymuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözü doymuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözü doymuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözü doymuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözü doymasam (conditional first-person singular)
gözü doymasan (conditional second-person singular)
gözü doymasa (conditional singular third-person)
gözü doymasak (conditional first-person plural)
gözü doymasanız (conditional plural second-person)
gözü doymasalar (conditional plural third-person)
gözü doymasaydım (conditional first-person perfective singular)
gözü doymasaydın (conditional perfective second-person singular)
gözü doymasaydı (conditional perfective singular third-person)
gözü doymasaydık (conditional first-person perfective plural)
gözü doymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
gözü doymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
gözü doymayayım (first-person optative singular)
gözü doymayasın (optative second-person singular)
gözü doymaya (optative singular third-person)
gözü doymayalım (first-person optative plural)
gözü doymayasınız (optative plural second-person)
gözü doymayalar (optative plural third-person)
gözü doymamaktayım (first-person progressive singular)
gözü doymamaktasın (progressive second-person singular)
gözü doymamakta (progressive singular third-person)
gözü doymamaktayız (first-person plural progressive)
gözü doymamaktasınız (plural progressive second-person)
gözü doymamaktalar (plural progressive third-person)
gözü doymamalıyım (first-person necessitative singular)
gözü doymamalısın (necessitative second-person singular)
gözü doymamalı (necessitative singular third-person)
gözü doymamalıyız (first-person necessitative plural)
gözü doymamalısınız (necessitative plural second-person)
gözü doymamalılar (necessitative plural third-person)
gözü doyma (imperative second-person singular)
gözü doymasın (imperative singular third-person)
gözü doymayın (imperative plural second-person)
gözü doymasınlar (imperative plural third-person)
gözü doymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
gözü doymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
gözü doymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
gözü doymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
gözü doymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
gözü doymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
gözü doymuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözü doymuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözü doymuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözü doymuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözü doymuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözü doymuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözü doymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
gözü doymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
gözü doymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
gözü doymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
gözü doymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
gözü doymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
gözü doymuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözü doymuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözü doymuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözü doymuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözü doymuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözü doymuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözü doymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
gözü doymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
gözü doymayacak mı? (future indicative singular third-person)
gözü doymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
gözü doymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
gözü doymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
gözü doymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
gözü doymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
gözü doymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
gözü doymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
gözü doymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
gözü doymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
gözü doymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
gözü doymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
gözü doymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
gözü doymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
gözü doymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
gözü doymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
gözü doymuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözü doymuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözü doymuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözü doymuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözü doymuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözü doymuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözü doymasam mı? (conditional first-person singular)
gözü doymasan mı? (conditional second-person singular)
gözü doymasa mı? (conditional singular third-person)
gözü doymasak mı? (conditional first-person plural)
gözü doymasanız mı? (conditional plural second-person)
gözü doymasalar mı? (conditional plural third-person)
gözü doymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
gözü doymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
gözü doymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
gözü doymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
gözü doymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
gözü doymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
gözü doymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
gözü doymamakta mısın? (progressive second-person singular)
gözü doymamakta mı? (progressive singular third-person)
gözü doymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
gözü doymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
gözü doymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
gözü doymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
gözü doymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
gözü doymamalı mı? (necessitative singular third-person)
gözü doymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
gözü doymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
gözü doymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

gözü doyuyorlardı (or gözü doyuyordular)

Compound of göz (“eye”) + -ü (possessive suffix) + doymak (“to be full, to be sated”), literally “for one's eye to be full”. Cognate with Turkmen göz doymak, Salar gözi doy, Azerbaijani gözü doymamaq (“to want more of something much desired after enough has been obtained”), Kazakh көзі тою (közı toü), Uyghur [script needed] (köz toymaq).

cog

Adama bir sürü yiyecek getirdik ama hala beklenti içinde, bir türlü gözü doymadı.

We brought the guy a ton of food but he's still in expectation, he's just not satisfied.

(intransitive, idiomatic) (for literal or figurative hunger) To be satisfied for the time being after having enough of something desired, to be sated, to be satiated.


muvaffakiyetsizleştirmek

head

muvaffakiyetsizleştirmek (third-person singular simple present muvaffakiyetsizleştirir)

muvaffakiyetsizleştirir (present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmek (infinitive)
muvaffakiyetsizleştiren (imperfective impersonal participle)
muvaffakiyetsizleştirmiş (impersonal participle perfective)
muvaffakiyetsizleştirecek (impersonal participle prospective)
muvaffakiyetsizleştirdiğim (non-prospective participle personal)
muvaffakiyetsizleştirdiğin (non-prospective participle personal)
muvaffakiyetsizleştirdiği (non-prospective participle personal)
muvaffakiyetsizleştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
muvaffakiyetsizleştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
muvaffakiyetsizleştirdikleri (non-prospective participle personal)
muvaffakiyetsizleştireceğim (participle personal prospective)
muvaffakiyetsizleştireceğin (participle personal prospective)
muvaffakiyetsizleştireceği (participle personal prospective)
muvaffakiyetsizleştireceğimiz (participle personal prospective)
muvaffakiyetsizleştireceğiniz (participle personal prospective)
muvaffakiyetsizleştirecekleri (participle personal prospective)
muvaffakiyetsizleştirme (noun-from-verb)
muvaffakiyetsizleştiriş (adverbial)
muvaffakiyetsizleştiririm (aorist first-person indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirir (aorist indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiririz (aorist first-person indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştirirler (aorist indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştirdim (first-person indicative past perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirdin (indicative past perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirdi (indicative past perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirdik (first-person indicative past perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
muvaffakiyetsizleştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
muvaffakiyetsizleştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
muvaffakiyetsizleştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or muvaffakiyetsizleştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
muvaffakiyetsizleştireceğim (first-person future indicative singular)
muvaffakiyetsizleştireceksin (future indicative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirecek (future indicative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştireceğiz (first-person future indicative plural)
muvaffakiyetsizleştireceksiniz (future indicative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirecekler (future indicative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmişim (first-person inferential perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiş (inferential perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmişler (inferential perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
muvaffakiyetsizleştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
muvaffakiyetsizleştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or muvaffakiyetsizleştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
muvaffakiyetsizleştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
muvaffakiyetsizleştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirsem (conditional first-person singular)
muvaffakiyetsizleştirsen (conditional second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirse (conditional singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirsek (conditional first-person plural)
muvaffakiyetsizleştirseniz (conditional plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirseler (conditional plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirseydim (conditional first-person perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirseydin (conditional perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirseydi (conditional perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirseydik (conditional first-person perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştireyim (first-person optative singular)
muvaffakiyetsizleştiresin (optative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştire (optative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirelim (first-person optative plural)
muvaffakiyetsizleştiresiniz (optative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştireler (optative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmekteyim (first-person progressive singular)
muvaffakiyetsizleştirmektesin (progressive second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmekte (progressive singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmekteyiz (first-person plural progressive)
muvaffakiyetsizleştirmektesiniz (plural progressive second-person)
muvaffakiyetsizleştirmekteler (plural progressive third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeliyim (first-person necessitative singular)
muvaffakiyetsizleştirmelisin (necessitative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeli (necessitative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
muvaffakiyetsizleştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeliler (necessitative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştir (imperative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirsin (imperative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirin (imperative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirsinler (imperative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
muvaffakiyetsizleştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
muvaffakiyetsizleştirecek misin? (future indicative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirecek mi? (future indicative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
muvaffakiyetsizleştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
muvaffakiyetsizleştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
muvaffakiyetsizleştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
muvaffakiyetsizleştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirsem mi? (conditional first-person singular)
muvaffakiyetsizleştirsen mi? (conditional second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirse mi? (conditional singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirsek mi? (conditional first-person plural)
muvaffakiyetsizleştirseniz mi? (conditional plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirseler mi? (conditional plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
muvaffakiyetsizleştirmekte misin? (progressive second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmekte mi? (progressive singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
muvaffakiyetsizleştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
muvaffakiyetsizleştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
muvaffakiyetsizleştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
muvaffakiyetsizleştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemek (infinitive negative)
muvaffakiyetsizleştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
muvaffakiyetsizleştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
muvaffakiyetsizleştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
muvaffakiyetsizleştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
muvaffakiyetsizleştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeme (negative noun-from-verb)
muvaffakiyetsizleştirmeyiş (adverbial negative)
muvaffakiyetsizleştirmem (aorist first-person indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmez (aorist indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
muvaffakiyetsizleştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek (future indicative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
muvaffakiyetsizleştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
muvaffakiyetsizleştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
muvaffakiyetsizleştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
muvaffakiyetsizleştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmesem (conditional first-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmesen (conditional second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmese (conditional singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmesek (conditional first-person plural)
muvaffakiyetsizleştirmeseniz (conditional plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeseler (conditional plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyeyim (first-person optative singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyesin (optative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeye (optative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyelim (first-person optative plural)
muvaffakiyetsizleştirmeyesiniz (optative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyeler (optative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemekteyim (first-person progressive singular)
muvaffakiyetsizleştirmemektesin (progressive second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmemekte (progressive singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
muvaffakiyetsizleştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
muvaffakiyetsizleştirmemekteler (plural progressive third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
muvaffakiyetsizleştirmemelisin (necessitative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmemeli (necessitative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
muvaffakiyetsizleştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmemeliler (necessitative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirme (imperative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmesin (imperative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyin (imperative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmesinler (imperative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
muvaffakiyetsizleştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
muvaffakiyetsizleştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
muvaffakiyetsizleştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
muvaffakiyetsizleştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
muvaffakiyetsizleştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
muvaffakiyetsizleştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmesem mi? (conditional first-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmesen mi? (conditional second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmese mi? (conditional singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmesek mi? (conditional first-person plural)
muvaffakiyetsizleştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
muvaffakiyetsizleştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
muvaffakiyetsizleştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
muvaffakiyetsizleştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
muvaffakiyetsizleştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
muvaffakiyetsizleştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
muvaffakiyetsizleştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
muvaffakiyetsizleştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
muvaffakiyetsizleştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
muvaffakiyetsizleştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
muvaffakiyetsizleştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

muvaffakiyetsizleş- (“become unsuccessful”) + -tir


kurban etmek

head

kurban etmek (third-person singular simple present kurban eder)

kurban eder (present singular third-person)
kurban etmek (infinitive)
kurban eden (imperfective impersonal participle)
kurban etmiş (impersonal participle perfective)
kurban edecek (impersonal participle prospective)
kurban ettiğim (non-prospective participle personal)
kurban ettiğin (non-prospective participle personal)
kurban ettiği (non-prospective participle personal)
kurban ettiğimiz (non-prospective participle personal)
kurban ettiğiniz (non-prospective participle personal)
kurban ettikleri (non-prospective participle personal)
kurban edeceğim (participle personal prospective)
kurban edeceğin (participle personal prospective)
kurban edeceği (participle personal prospective)
kurban edeceğimiz (participle personal prospective)
kurban edeceğiniz (participle personal prospective)
kurban edecekleri (participle personal prospective)
kurban etme (noun-from-verb)
kurban ediş (adverbial)
kurban ederim (aorist first-person indicative present singular)
kurban edersin (aorist indicative present second-person singular)
kurban eder (aorist indicative present singular third-person)
kurban ederiz (aorist first-person indicative plural present)
kurban edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
kurban ederler (aorist indicative plural present third-person)
kurban ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurban ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurban ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurban ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurban ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurban ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurban ettim (first-person indicative past perfective singular)
kurban ettin (indicative past perfective second-person singular)
kurban etti (indicative past perfective singular third-person)
kurban ettik (first-person indicative past perfective plural)
kurban ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kurban ettiler (indicative past perfective plural third-person)
kurban ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurban ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurban ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurban ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurban ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurban ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kurban ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kurban edeceğim (first-person future indicative singular)
kurban edeceksin (future indicative second-person singular)
kurban edecek (future indicative singular third-person)
kurban edeceğiz (first-person future indicative plural)
kurban edeceksiniz (future indicative plural second-person)
kurban edecekler (future indicative plural third-person)
kurban etmişim (first-person inferential perfective singular)
kurban etmişsin (inferential perfective second-person singular)
kurban etmiş (inferential perfective singular third-person)
kurban etmişiz (first-person inferential perfective plural)
kurban etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kurban etmişler (inferential perfective plural third-person)
kurban edermişim (aorist first-person inferential singular)
kurban edermişsin (aorist inferential second-person singular)
kurban edermiş (aorist inferential singular third-person)
kurban edermişiz (aorist first-person inferential plural)
kurban edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kurban ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or kurban edermişlar (aorist inferential plural third-person)
kurban ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurban ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurban ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurban ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurban ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurban ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kurban etsem (conditional first-person singular)
kurban etsen (conditional second-person singular)
kurban etse (conditional singular third-person)
kurban etsek (conditional first-person plural)
kurban etseniz (conditional plural second-person)
kurban etseler (conditional plural third-person)
kurban etseydim (conditional first-person perfective singular)
kurban etseydin (conditional perfective second-person singular)
kurban etseydi (conditional perfective singular third-person)
kurban etseydik (conditional first-person perfective plural)
kurban etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kurban etseydiler (conditional perfective plural third-person)
kurban edeyim (first-person optative singular)
kurban edesin (optative second-person singular)
kurban ede (optative singular third-person)
kurban edelim (first-person optative plural)
kurban edesiniz (optative plural second-person)
kurban edeler (optative plural third-person)
kurban etmekteyim (first-person progressive singular)
kurban etmektesin (progressive second-person singular)
kurban etmekte (progressive singular third-person)
kurban etmekteyiz (first-person plural progressive)
kurban etmektesiniz (plural progressive second-person)
kurban etmekteler (plural progressive third-person)
kurban etmeliyim (first-person necessitative singular)
kurban etmelisin (necessitative second-person singular)
kurban etmeli (necessitative singular third-person)
kurban etmeliyiz (first-person necessitative plural)
kurban etmelisiniz (necessitative plural second-person)
kurban etmeliler (necessitative plural third-person)
kurban et (imperative second-person singular)
kurban etsin (imperative singular third-person)
kurban edin (imperative plural second-person)
or kurban ediniz (imperative plural second-person)
kurban etsinler (imperative plural third-person)
kurban eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kurban eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
kurban eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
kurban eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kurban eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kurban ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kurban ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurban ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurban ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurban ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurban ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurban ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurban ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kurban ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kurban etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kurban ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kurban ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kurban ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kurban ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurban ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurban ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurban ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurban ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurban ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurban edecek miyim? (first-person future indicative singular)
kurban edecek misin? (future indicative second-person singular)
kurban edecek mi? (future indicative singular third-person)
kurban edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kurban edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kurban edecekler mi? (future indicative plural third-person)
kurban etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kurban etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kurban etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kurban etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kurban etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kurban etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kurban eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kurban eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kurban eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kurban eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kurban eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kurban ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kurban ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurban ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurban ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurban ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurban ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurban ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurban etsem mi? (conditional first-person singular)
kurban etsen mi? (conditional second-person singular)
kurban etse mi? (conditional singular third-person)
kurban etsek mi? (conditional first-person plural)
kurban etseniz mi? (conditional plural second-person)
kurban etseler mi? (conditional plural third-person)
kurban etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kurban etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kurban etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kurban etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kurban etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kurban etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kurban etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
kurban etmekte misin? (progressive second-person singular)
kurban etmekte mi? (progressive singular third-person)
kurban etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kurban etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kurban etmekteler mi? (plural progressive third-person)
kurban etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
kurban etmeli misin? (necessitative second-person singular)
kurban etmeli mi? (necessitative singular third-person)
kurban etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kurban etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kurban etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kurban etmemek (infinitive negative)
kurban etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kurban etmemiş (impersonal negative participle perfective)
kurban etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kurban etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kurban etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kurban etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kurban etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kurban etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kurban etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kurban etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kurban etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kurban etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kurban etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kurban etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kurban etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kurban etmeme (negative noun-from-verb)
kurban etmeyiş (adverbial negative)
kurban etmem (aorist first-person indicative present singular)
kurban etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kurban etmez (aorist indicative present singular third-person)
kurban etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kurban etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kurban etmezler (aorist indicative plural present third-person)
kurban etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kurban etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kurban etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kurban etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kurban etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kurban etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kurban etmedim (first-person indicative past perfective singular)
kurban etmedin (indicative past perfective second-person singular)
kurban etmedi (indicative past perfective singular third-person)
kurban etmedik (first-person indicative past perfective plural)
kurban etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kurban etmediler (indicative past perfective plural third-person)
kurban etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kurban etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kurban etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kurban etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kurban etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kurban etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kurban etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kurban etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kurban etmeyecek (future indicative singular third-person)
kurban etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kurban etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kurban etmeyecekler (future indicative plural third-person)
kurban etmemişim (first-person inferential perfective singular)
kurban etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kurban etmemiş (inferential perfective singular third-person)
kurban etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kurban etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kurban etmemişler (inferential perfective plural third-person)
kurban etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kurban etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kurban etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kurban etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kurban etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kurban etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kurban etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kurban etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kurban etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kurban etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kurban etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kurban etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kurban etmesem (conditional first-person singular)
kurban etmesen (conditional second-person singular)
kurban etmese (conditional singular third-person)
kurban etmesek (conditional first-person plural)
kurban etmeseniz (conditional plural second-person)
kurban etmeseler (conditional plural third-person)
kurban etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kurban etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kurban etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kurban etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kurban etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kurban etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kurban etmeyeyim (first-person optative singular)
kurban etmeyesin (optative second-person singular)
kurban etmeye (optative singular third-person)
kurban etmeyelim (first-person optative plural)
kurban etmeyesiniz (optative plural second-person)
kurban etmeyeler (optative plural third-person)
kurban etmemekteyim (first-person progressive singular)
kurban etmemektesin (progressive second-person singular)
kurban etmemekte (progressive singular third-person)
kurban etmemekteyiz (first-person plural progressive)
kurban etmemektesiniz (plural progressive second-person)
kurban etmemekteler (plural progressive third-person)
kurban etmemeliyim (first-person necessitative singular)
kurban etmemelisin (necessitative second-person singular)
kurban etmemeli (necessitative singular third-person)
kurban etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kurban etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kurban etmemeliler (necessitative plural third-person)
kurban etme (imperative second-person singular)
kurban etmesin (imperative singular third-person)
kurban etmeyin (imperative plural second-person)
or kurban etmeyiniz (imperative plural second-person)
kurban etmesinler (imperative plural third-person)
kurban etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kurban etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kurban etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kurban etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kurban etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kurban etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kurban etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kurban etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kurban etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kurban etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kurban etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kurban etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kurban etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kurban etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kurban etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kurban etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kurban etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kurban etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kurban etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kurban etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kurban etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kurban etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kurban etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kurban etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kurban etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kurban etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kurban etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kurban etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kurban etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kurban etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kurban etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kurban etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kurban etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kurban etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kurban etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kurban etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kurban etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kurban etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kurban etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
kurban etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kurban etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kurban etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kurban etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kurban etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kurban etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kurban etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kurban etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kurban etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kurban etmesem mi? (conditional first-person singular)
kurban etmesen mi? (conditional second-person singular)
kurban etmese mi? (conditional singular third-person)
kurban etmesek mi? (conditional first-person plural)
kurban etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kurban etmeseler mi? (conditional plural third-person)
kurban etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kurban etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kurban etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kurban etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kurban etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kurban etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kurban etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kurban etmemekte misin? (progressive second-person singular)
kurban etmemekte mi? (progressive singular third-person)
kurban etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kurban etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kurban etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kurban etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kurban etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kurban etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kurban etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kurban etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kurban etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kurban ediyorlardı (or kurban ediyordular)

kurban ederlermiş (or kurban edermişlar)


imha etmek

head

imha etmek (third-person singular simple present imha eder)

imha eder (present singular third-person)
imha etmek (infinitive)
imha eden (imperfective impersonal participle)
imha etmiş (impersonal participle perfective)
imha edecek (impersonal participle prospective)
imha ettiğim (non-prospective participle personal)
imha ettiğin (non-prospective participle personal)
imha ettiği (non-prospective participle personal)
imha ettiğimiz (non-prospective participle personal)
imha ettiğiniz (non-prospective participle personal)
imha ettikleri (non-prospective participle personal)
imha edeceğim (participle personal prospective)
imha edeceğin (participle personal prospective)
imha edeceği (participle personal prospective)
imha edeceğimiz (participle personal prospective)
imha edeceğiniz (participle personal prospective)
imha edecekleri (participle personal prospective)
imha etme (noun-from-verb)
imha ediş (adverbial)
imha ederim (aorist first-person indicative present singular)
imha edersin (aorist indicative present second-person singular)
imha eder (aorist indicative present singular third-person)
imha ederiz (aorist first-person indicative plural present)
imha edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
imha ederler (aorist indicative plural present third-person)
imha ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
imha ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
imha ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
imha ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
imha ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
imha ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
imha ettim (first-person indicative past perfective singular)
imha ettin (indicative past perfective second-person singular)
imha etti (indicative past perfective singular third-person)
imha ettik (first-person indicative past perfective plural)
imha ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
imha ettiler (indicative past perfective plural third-person)
imha ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
imha ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
imha ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
imha ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
imha ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
imha ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or imha ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
imha edeceğim (first-person future indicative singular)
imha edeceksin (future indicative second-person singular)
imha edecek (future indicative singular third-person)
imha edeceğiz (first-person future indicative plural)
imha edeceksiniz (future indicative plural second-person)
imha edecekler (future indicative plural third-person)
imha etmişim (first-person inferential perfective singular)
imha etmişsin (inferential perfective second-person singular)
imha etmiş (inferential perfective singular third-person)
imha etmişiz (first-person inferential perfective plural)
imha etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
imha etmişler (inferential perfective plural third-person)
imha edermişim (aorist first-person inferential singular)
imha edermişsin (aorist inferential second-person singular)
imha edermiş (aorist inferential singular third-person)
imha edermişiz (aorist first-person inferential plural)
imha edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
imha ederlermiş (or imha edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
imha ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
imha ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
imha ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
imha ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
imha ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
imha ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
imha etsem (conditional first-person singular)
imha etsen (conditional second-person singular)
imha etse (conditional singular third-person)
imha etsek (conditional first-person plural)
imha etseniz (conditional plural second-person)
imha etseler (conditional plural third-person)
imha etseydim (conditional first-person perfective singular)
imha etseydin (conditional perfective second-person singular)
imha etseydi (conditional perfective singular third-person)
imha etseydik (conditional first-person perfective plural)
imha etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
imha etseydiler (conditional perfective plural third-person)
imha edeyim (first-person optative singular)
imha edesin (optative second-person singular)
imha ede (optative singular third-person)
imha edelim (first-person optative plural)
imha edesiniz (optative plural second-person)
imha edeler (optative plural third-person)
imha etmekteyim (first-person progressive singular)
imha etmektesin (progressive second-person singular)
imha etmekte (progressive singular third-person)
imha etmekteyiz (first-person plural progressive)
imha etmektesiniz (plural progressive second-person)
imha etmekteler (plural progressive third-person)
imha etmeliyim (first-person necessitative singular)
imha etmelisin (necessitative second-person singular)
imha etmeli (necessitative singular third-person)
imha etmeliyiz (first-person necessitative plural)
imha etmelisiniz (necessitative plural second-person)
imha etmeliler (necessitative plural third-person)
imha et (imperative second-person singular)
imha etsin (imperative singular third-person)
imha edin (imperative plural second-person)
or imha ediniz (imperative plural second-person)
imha etsinler (imperative plural third-person)
imha eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
imha eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
imha eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
imha eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
imha eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
imha ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
imha ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
imha ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
imha ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
imha ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
imha ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
imha ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
imha ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
imha ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
imha etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
imha ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
imha ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
imha ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
imha ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
imha ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
imha ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
imha ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
imha ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
imha ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
imha edecek miyim? (first-person future indicative singular)
imha edecek misin? (future indicative second-person singular)
imha edecek mi? (future indicative singular third-person)
imha edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
imha edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
imha edecekler mi? (future indicative plural third-person)
imha etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
imha etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
imha etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
imha etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
imha etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
imha etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
imha eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
imha eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
imha eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
imha eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
imha eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
imha ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
imha ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
imha ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
imha ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
imha ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
imha ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
imha ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
imha etsem mi? (conditional first-person singular)
imha etsen mi? (conditional second-person singular)
imha etse mi? (conditional singular third-person)
imha etsek mi? (conditional first-person plural)
imha etseniz mi? (conditional plural second-person)
imha etseler mi? (conditional plural third-person)
imha etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
imha etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
imha etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
imha etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
imha etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
imha etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
imha etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
imha etmekte misin? (progressive second-person singular)
imha etmekte mi? (progressive singular third-person)
imha etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
imha etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
imha etmekteler mi? (plural progressive third-person)
imha etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
imha etmeli misin? (necessitative second-person singular)
imha etmeli mi? (necessitative singular third-person)
imha etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
imha etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
imha etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
imha etmemek (infinitive negative)
imha etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
imha etmemiş (impersonal negative participle perfective)
imha etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
imha etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
imha etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
imha etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
imha etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
imha etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
imha etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
imha etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
imha etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
imha etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
imha etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
imha etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
imha etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
imha etmeme (negative noun-from-verb)
imha etmeyiş (adverbial negative)
imha etmem (aorist first-person indicative present singular)
imha etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
imha etmez (aorist indicative present singular third-person)
imha etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
imha etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
imha etmezler (aorist indicative plural present third-person)
imha etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
imha etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
imha etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
imha etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
imha etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
imha etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
imha etmedim (first-person indicative past perfective singular)
imha etmedin (indicative past perfective second-person singular)
imha etmedi (indicative past perfective singular third-person)
imha etmedik (first-person indicative past perfective plural)
imha etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
imha etmediler (indicative past perfective plural third-person)
imha etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
imha etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
imha etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
imha etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
imha etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
imha etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
imha etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
imha etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
imha etmeyecek (future indicative singular third-person)
imha etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
imha etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
imha etmeyecekler (future indicative plural third-person)
imha etmemişim (first-person inferential perfective singular)
imha etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
imha etmemiş (inferential perfective singular third-person)
imha etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
imha etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
imha etmemişler (inferential perfective plural third-person)
imha etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
imha etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
imha etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
imha etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
imha etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
imha etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
imha etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
imha etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
imha etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
imha etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
imha etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
imha etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
imha etmesem (conditional first-person singular)
imha etmesen (conditional second-person singular)
imha etmese (conditional singular third-person)
imha etmesek (conditional first-person plural)
imha etmeseniz (conditional plural second-person)
imha etmeseler (conditional plural third-person)
imha etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
imha etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
imha etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
imha etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
imha etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
imha etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
imha etmeyeyim (first-person optative singular)
imha etmeyesin (optative second-person singular)
imha etmeye (optative singular third-person)
imha etmeyelim (first-person optative plural)
imha etmeyesiniz (optative plural second-person)
imha etmeyeler (optative plural third-person)
imha etmemekteyim (first-person progressive singular)
imha etmemektesin (progressive second-person singular)
imha etmemekte (progressive singular third-person)
imha etmemekteyiz (first-person plural progressive)
imha etmemektesiniz (plural progressive second-person)
imha etmemekteler (plural progressive third-person)
imha etmemeliyim (first-person necessitative singular)
imha etmemelisin (necessitative second-person singular)
imha etmemeli (necessitative singular third-person)
imha etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
imha etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
imha etmemeliler (necessitative plural third-person)
imha etme (imperative second-person singular)
imha etmesin (imperative singular third-person)
imha etmeyin (imperative plural second-person)
or imha etmeyiniz (imperative plural second-person)
imha etmesinler (imperative plural third-person)
imha etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
imha etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
imha etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
imha etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
imha etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
imha etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
imha etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
imha etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
imha etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
imha etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
imha etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
imha etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
imha etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
imha etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
imha etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
imha etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
imha etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
imha etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
imha etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
imha etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
imha etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
imha etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
imha etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
imha etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
imha etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
imha etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
imha etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
imha etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
imha etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
imha etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
imha etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
imha etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
imha etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
imha etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
imha etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
imha etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
imha etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
imha etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
imha etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
imha etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
imha etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
imha etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
imha etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
imha etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
imha etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
imha etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
imha etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
imha etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
imha etmesem mi? (conditional first-person singular)
imha etmesen mi? (conditional second-person singular)
imha etmese mi? (conditional singular third-person)
imha etmesek mi? (conditional first-person plural)
imha etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
imha etmeseler mi? (conditional plural third-person)
imha etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
imha etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
imha etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
imha etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
imha etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
imha etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
imha etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
imha etmemekte misin? (progressive second-person singular)
imha etmemekte mi? (progressive singular third-person)
imha etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
imha etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
imha etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
imha etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
imha etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
imha etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
imha etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
imha etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
imha etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)