iflas etmek

iflas etmek (third-person singular simple present iflas eder)

iflas eder (present singular third-person)
iflas etmek (infinitive)
iflas eden (imperfective impersonal participle)
iflas etmiş (impersonal participle perfective)
iflas edecek (impersonal participle prospective)
iflas ettiğim (non-prospective participle personal)
iflas ettiğin (non-prospective participle personal)
iflas ettiği (non-prospective participle personal)
iflas ettiğimiz (non-prospective participle personal)
iflas ettiğiniz (non-prospective participle personal)
iflas ettikleri (non-prospective participle personal)
iflas edeceğim (participle personal prospective)
iflas edeceğin (participle personal prospective)
iflas edeceği (participle personal prospective)
iflas edeceğimiz (participle personal prospective)
iflas edeceğiniz (participle personal prospective)
iflas edecekleri (participle personal prospective)
iflas etme (noun-from-verb)
iflas ediş (adverbial)
iflas ederim (aorist first-person indicative present singular)
iflas edersin (aorist indicative present second-person singular)
iflas eder (aorist indicative present singular third-person)
iflas ederiz (aorist first-person indicative plural present)
iflas edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
iflas ederler (aorist indicative plural present third-person)
iflas ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
iflas ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
iflas ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
iflas ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
iflas ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
iflas ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
iflas ettim (first-person indicative past perfective singular)
iflas ettin (indicative past perfective second-person singular)
iflas etti (indicative past perfective singular third-person)
iflas ettik (first-person indicative past perfective plural)
iflas ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
iflas ettiler (indicative past perfective plural third-person)
iflas ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
iflas ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
iflas ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
iflas ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
iflas ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
iflas ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or iflas ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
iflas edeceğim (first-person future indicative singular)
iflas edeceksin (future indicative second-person singular)
iflas edecek (future indicative singular third-person)
iflas edeceğiz (first-person future indicative plural)
iflas edeceksiniz (future indicative plural second-person)
iflas edecekler (future indicative plural third-person)
iflas etmişim (first-person inferential perfective singular)
iflas etmişsin (inferential perfective second-person singular)
iflas etmiş (inferential perfective singular third-person)
iflas etmişiz (first-person inferential perfective plural)
iflas etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
iflas etmişler (inferential perfective plural third-person)
iflas edermişim (aorist first-person inferential singular)
iflas edermişsin (aorist inferential second-person singular)
iflas edermiş (aorist inferential singular third-person)
iflas edermişiz (aorist first-person inferential plural)
iflas edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
iflas ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or iflas edermişlar (aorist inferential plural third-person)
iflas ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
iflas ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
iflas ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
iflas ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
iflas ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
iflas ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
iflas etsem (conditional first-person singular)
iflas etsen (conditional second-person singular)
iflas etse (conditional singular third-person)
iflas etsek (conditional first-person plural)
iflas etseniz (conditional plural second-person)
iflas etseler (conditional plural third-person)
iflas etseydim (conditional first-person perfective singular)
iflas etseydin (conditional perfective second-person singular)
iflas etseydi (conditional perfective singular third-person)
iflas etseydik (conditional first-person perfective plural)
iflas etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
iflas etseydiler (conditional perfective plural third-person)
iflas edeyim (first-person optative singular)
iflas edesin (optative second-person singular)
iflas ede (optative singular third-person)
iflas edelim (first-person optative plural)
iflas edesiniz (optative plural second-person)
iflas edeler (optative plural third-person)
iflas etmekteyim (first-person progressive singular)
iflas etmektesin (progressive second-person singular)
iflas etmekte (progressive singular third-person)
iflas etmekteyiz (first-person plural progressive)
iflas etmektesiniz (plural progressive second-person)
iflas etmekteler (plural progressive third-person)
iflas etmeliyim (first-person necessitative singular)
iflas etmelisin (necessitative second-person singular)
iflas etmeli (necessitative singular third-person)
iflas etmeliyiz (first-person necessitative plural)
iflas etmelisiniz (necessitative plural second-person)
iflas etmeliler (necessitative plural third-person)
iflas et (imperative second-person singular)
iflas etsin (imperative singular third-person)
iflas edin (imperative plural second-person)
or iflas ediniz (imperative plural second-person)
iflas etsinler (imperative plural third-person)
iflas eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
iflas eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
iflas eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
iflas eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
iflas eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
iflas ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
iflas ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
iflas ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
iflas ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
iflas ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
iflas ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
iflas ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
iflas ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
iflas ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
iflas etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
iflas ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
iflas ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
iflas ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
iflas ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
iflas ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
iflas ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
iflas ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
iflas ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
iflas ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
iflas edecek miyim? (first-person future indicative singular)
iflas edecek misin? (future indicative second-person singular)
iflas edecek mi? (future indicative singular third-person)
iflas edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
iflas edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
iflas edecekler mi? (future indicative plural third-person)
iflas etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
iflas etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
iflas etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
iflas etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
iflas etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
iflas etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
iflas eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
iflas eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
iflas eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
iflas eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
iflas eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
iflas ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
iflas ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
iflas ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
iflas ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
iflas ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
iflas ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
iflas ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
iflas etsem mi? (conditional first-person singular)
iflas etsen mi? (conditional second-person singular)
iflas etse mi? (conditional singular third-person)
iflas etsek mi? (conditional first-person plural)
iflas etseniz mi? (conditional plural second-person)
iflas etseler mi? (conditional plural third-person)
iflas etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
iflas etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
iflas etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
iflas etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
iflas etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
iflas etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
iflas etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
iflas etmekte misin? (progressive second-person singular)
iflas etmekte mi? (progressive singular third-person)
iflas etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
iflas etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
iflas etmekteler mi? (plural progressive third-person)
iflas etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
iflas etmeli misin? (necessitative second-person singular)
iflas etmeli mi? (necessitative singular third-person)
iflas etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
iflas etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
iflas etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
iflas etmemek (infinitive negative)
iflas etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
iflas etmemiş (impersonal negative participle perfective)
iflas etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
iflas etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
iflas etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
iflas etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
iflas etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
iflas etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
iflas etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
iflas etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
iflas etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
iflas etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
iflas etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
iflas etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
iflas etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
iflas etmeme (negative noun-from-verb)
iflas etmeyiş (adverbial negative)
iflas etmem (aorist first-person indicative present singular)
iflas etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
iflas etmez (aorist indicative present singular third-person)
iflas etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
iflas etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
iflas etmezler (aorist indicative plural present third-person)
iflas etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
iflas etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
iflas etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
iflas etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
iflas etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
iflas etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
iflas etmedim (first-person indicative past perfective singular)
iflas etmedin (indicative past perfective second-person singular)
iflas etmedi (indicative past perfective singular third-person)
iflas etmedik (first-person indicative past perfective plural)
iflas etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
iflas etmediler (indicative past perfective plural third-person)
iflas etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
iflas etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
iflas etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
iflas etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
iflas etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
iflas etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
iflas etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
iflas etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
iflas etmeyecek (future indicative singular third-person)
iflas etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
iflas etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
iflas etmeyecekler (future indicative plural third-person)
iflas etmemişim (first-person inferential perfective singular)
iflas etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
iflas etmemiş (inferential perfective singular third-person)
iflas etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
iflas etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
iflas etmemişler (inferential perfective plural third-person)
iflas etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
iflas etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
iflas etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
iflas etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
iflas etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
iflas etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
iflas etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
iflas etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
iflas etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
iflas etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
iflas etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
iflas etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
iflas etmesem (conditional first-person singular)
iflas etmesen (conditional second-person singular)
iflas etmese (conditional singular third-person)
iflas etmesek (conditional first-person plural)
iflas etmeseniz (conditional plural second-person)
iflas etmeseler (conditional plural third-person)
iflas etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
iflas etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
iflas etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
iflas etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
iflas etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
iflas etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
iflas etmeyeyim (first-person optative singular)
iflas etmeyesin (optative second-person singular)
iflas etmeye (optative singular third-person)
iflas etmeyelim (first-person optative plural)
iflas etmeyesiniz (optative plural second-person)
iflas etmeyeler (optative plural third-person)
iflas etmemekteyim (first-person progressive singular)
iflas etmemektesin (progressive second-person singular)
iflas etmemekte (progressive singular third-person)
iflas etmemekteyiz (first-person plural progressive)
iflas etmemektesiniz (plural progressive second-person)
iflas etmemekteler (plural progressive third-person)
iflas etmemeliyim (first-person necessitative singular)
iflas etmemelisin (necessitative second-person singular)
iflas etmemeli (necessitative singular third-person)
iflas etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
iflas etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
iflas etmemeliler (necessitative plural third-person)
iflas etme (imperative second-person singular)
iflas etmesin (imperative singular third-person)
iflas etmeyin (imperative plural second-person)
or iflas etmeyiniz (imperative plural second-person)
iflas etmesinler (imperative plural third-person)
iflas etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
iflas etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
iflas etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
iflas etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
iflas etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
iflas etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
iflas etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
iflas etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
iflas etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
iflas etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
iflas etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
iflas etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
iflas etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
iflas etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
iflas etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
iflas etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
iflas etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
iflas etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
iflas etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
iflas etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
iflas etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
iflas etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
iflas etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
iflas etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
iflas etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
iflas etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
iflas etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
iflas etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
iflas etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
iflas etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
iflas etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
iflas etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
iflas etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
iflas etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
iflas etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
iflas etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
iflas etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
iflas etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
iflas etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
iflas etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
iflas etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
iflas etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
iflas etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
iflas etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
iflas etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
iflas etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
iflas etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
iflas etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
iflas etmesem mi? (conditional first-person singular)
iflas etmesen mi? (conditional second-person singular)
iflas etmese mi? (conditional singular third-person)
iflas etmesek mi? (conditional first-person plural)
iflas etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
iflas etmeseler mi? (conditional plural third-person)
iflas etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
iflas etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
iflas etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
iflas etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
iflas etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
iflas etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
iflas etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
iflas etmemekte misin? (progressive second-person singular)
iflas etmemekte mi? (progressive singular third-person)
iflas etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
iflas etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
iflas etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
iflas etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
iflas etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
iflas etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
iflas etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
iflas etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
iflas etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

iflas ediyorlardı (or iflas ediyordular)


inşa etmek

head

inşa etmek (third-person singular simple present inşa eder)

inşa eder (present singular third-person)
inşa etmek (infinitive)
inşa eden (imperfective impersonal participle)
inşa etmiş (impersonal participle perfective)
inşa edecek (impersonal participle prospective)
inşa ettiğim (non-prospective participle personal)
inşa ettiğin (non-prospective participle personal)
inşa ettiği (non-prospective participle personal)
inşa ettiğimiz (non-prospective participle personal)
inşa ettiğiniz (non-prospective participle personal)
inşa ettikleri (non-prospective participle personal)
inşa edeceğim (participle personal prospective)
inşa edeceğin (participle personal prospective)
inşa edeceği (participle personal prospective)
inşa edeceğimiz (participle personal prospective)
inşa edeceğiniz (participle personal prospective)
inşa edecekleri (participle personal prospective)
inşa etme (noun-from-verb)
inşa ediş (adverbial)
inşa ederim (aorist first-person indicative present singular)
inşa edersin (aorist indicative present second-person singular)
inşa eder (aorist indicative present singular third-person)
inşa ederiz (aorist first-person indicative plural present)
inşa edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
inşa ederler (aorist indicative plural present third-person)
inşa ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
inşa ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
inşa ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
inşa ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
inşa ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
inşa ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
inşa ettim (first-person indicative past perfective singular)
inşa ettin (indicative past perfective second-person singular)
inşa etti (indicative past perfective singular third-person)
inşa ettik (first-person indicative past perfective plural)
inşa ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
inşa ettiler (indicative past perfective plural third-person)
inşa ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
inşa ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
inşa ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
inşa ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
inşa ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
inşa ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or inşa ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
inşa edeceğim (first-person future indicative singular)
inşa edeceksin (future indicative second-person singular)
inşa edecek (future indicative singular third-person)
inşa edeceğiz (first-person future indicative plural)
inşa edeceksiniz (future indicative plural second-person)
inşa edecekler (future indicative plural third-person)
inşa etmişim (first-person inferential perfective singular)
inşa etmişsin (inferential perfective second-person singular)
inşa etmiş (inferential perfective singular third-person)
inşa etmişiz (first-person inferential perfective plural)
inşa etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
inşa etmişler (inferential perfective plural third-person)
inşa edermişim (aorist first-person inferential singular)
inşa edermişsin (aorist inferential second-person singular)
inşa edermiş (aorist inferential singular third-person)
inşa edermişiz (aorist first-person inferential plural)
inşa edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
inşa ederlermiş (or inşa edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
inşa ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
inşa ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
inşa ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
inşa ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
inşa ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
inşa ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
inşa etsem (conditional first-person singular)
inşa etsen (conditional second-person singular)
inşa etse (conditional singular third-person)
inşa etsek (conditional first-person plural)
inşa etseniz (conditional plural second-person)
inşa etseler (conditional plural third-person)
inşa etseydim (conditional first-person perfective singular)
inşa etseydin (conditional perfective second-person singular)
inşa etseydi (conditional perfective singular third-person)
inşa etseydik (conditional first-person perfective plural)
inşa etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
inşa etseydiler (conditional perfective plural third-person)
inşa edeyim (first-person optative singular)
inşa edesin (optative second-person singular)
inşa ede (optative singular third-person)
inşa edelim (first-person optative plural)
inşa edesiniz (optative plural second-person)
inşa edeler (optative plural third-person)
inşa etmekteyim (first-person progressive singular)
inşa etmektesin (progressive second-person singular)
inşa etmekte (progressive singular third-person)
inşa etmekteyiz (first-person plural progressive)
inşa etmektesiniz (plural progressive second-person)
inşa etmekteler (plural progressive third-person)
inşa etmeliyim (first-person necessitative singular)
inşa etmelisin (necessitative second-person singular)
inşa etmeli (necessitative singular third-person)
inşa etmeliyiz (first-person necessitative plural)
inşa etmelisiniz (necessitative plural second-person)
inşa etmeliler (necessitative plural third-person)
inşa et (imperative second-person singular)
inşa etsin (imperative singular third-person)
inşa edin (imperative plural second-person)
or inşa ediniz (imperative plural second-person)
inşa etsinler (imperative plural third-person)
inşa eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
inşa eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
inşa eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
inşa eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
inşa eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
inşa ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
inşa ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
inşa ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
inşa ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
inşa ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
inşa ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
inşa ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
inşa ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
inşa ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
inşa etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
inşa ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
inşa ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
inşa ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
inşa ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
inşa ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
inşa ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
inşa ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
inşa ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
inşa ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
inşa edecek miyim? (first-person future indicative singular)
inşa edecek misin? (future indicative second-person singular)
inşa edecek mi? (future indicative singular third-person)
inşa edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
inşa edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
inşa edecekler mi? (future indicative plural third-person)
inşa etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
inşa etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
inşa etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
inşa etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
inşa etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
inşa etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
inşa eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
inşa eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
inşa eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
inşa eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
inşa eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
inşa ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
inşa ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
inşa ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
inşa ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
inşa ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
inşa ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
inşa ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
inşa etsem mi? (conditional first-person singular)
inşa etsen mi? (conditional second-person singular)
inşa etse mi? (conditional singular third-person)
inşa etsek mi? (conditional first-person plural)
inşa etseniz mi? (conditional plural second-person)
inşa etseler mi? (conditional plural third-person)
inşa etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
inşa etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
inşa etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
inşa etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
inşa etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
inşa etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
inşa etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
inşa etmekte misin? (progressive second-person singular)
inşa etmekte mi? (progressive singular third-person)
inşa etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
inşa etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
inşa etmekteler mi? (plural progressive third-person)
inşa etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
inşa etmeli misin? (necessitative second-person singular)
inşa etmeli mi? (necessitative singular third-person)
inşa etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
inşa etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
inşa etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
inşa etmemek (infinitive negative)
inşa etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
inşa etmemiş (impersonal negative participle perfective)
inşa etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
inşa etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
inşa etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
inşa etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
inşa etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
inşa etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
inşa etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
inşa etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
inşa etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
inşa etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
inşa etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
inşa etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
inşa etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
inşa etmeme (negative noun-from-verb)
inşa etmeyiş (adverbial negative)
inşa etmem (aorist first-person indicative present singular)
inşa etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
inşa etmez (aorist indicative present singular third-person)
inşa etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
inşa etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
inşa etmezler (aorist indicative plural present third-person)
inşa etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
inşa etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
inşa etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
inşa etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
inşa etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
inşa etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
inşa etmedim (first-person indicative past perfective singular)
inşa etmedin (indicative past perfective second-person singular)
inşa etmedi (indicative past perfective singular third-person)
inşa etmedik (first-person indicative past perfective plural)
inşa etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
inşa etmediler (indicative past perfective plural third-person)
inşa etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
inşa etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
inşa etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
inşa etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
inşa etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
inşa etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
inşa etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
inşa etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
inşa etmeyecek (future indicative singular third-person)
inşa etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
inşa etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
inşa etmeyecekler (future indicative plural third-person)
inşa etmemişim (first-person inferential perfective singular)
inşa etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
inşa etmemiş (inferential perfective singular third-person)
inşa etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
inşa etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
inşa etmemişler (inferential perfective plural third-person)
inşa etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
inşa etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
inşa etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
inşa etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
inşa etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
inşa etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
inşa etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
inşa etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
inşa etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
inşa etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
inşa etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
inşa etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
inşa etmesem (conditional first-person singular)
inşa etmesen (conditional second-person singular)
inşa etmese (conditional singular third-person)
inşa etmesek (conditional first-person plural)
inşa etmeseniz (conditional plural second-person)
inşa etmeseler (conditional plural third-person)
inşa etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
inşa etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
inşa etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
inşa etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
inşa etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
inşa etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
inşa etmeyeyim (first-person optative singular)
inşa etmeyesin (optative second-person singular)
inşa etmeye (optative singular third-person)
inşa etmeyelim (first-person optative plural)
inşa etmeyesiniz (optative plural second-person)
inşa etmeyeler (optative plural third-person)
inşa etmemekteyim (first-person progressive singular)
inşa etmemektesin (progressive second-person singular)
inşa etmemekte (progressive singular third-person)
inşa etmemekteyiz (first-person plural progressive)
inşa etmemektesiniz (plural progressive second-person)
inşa etmemekteler (plural progressive third-person)
inşa etmemeliyim (first-person necessitative singular)
inşa etmemelisin (necessitative second-person singular)
inşa etmemeli (necessitative singular third-person)
inşa etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
inşa etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
inşa etmemeliler (necessitative plural third-person)
inşa etme (imperative second-person singular)
inşa etmesin (imperative singular third-person)
inşa etmeyin (imperative plural second-person)
or inşa etmeyiniz (imperative plural second-person)
inşa etmesinler (imperative plural third-person)
inşa etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
inşa etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
inşa etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
inşa etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
inşa etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
inşa etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
inşa etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
inşa etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
inşa etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
inşa etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
inşa etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
inşa etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
inşa etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
inşa etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
inşa etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
inşa etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
inşa etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
inşa etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
inşa etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
inşa etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
inşa etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
inşa etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
inşa etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
inşa etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
inşa etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
inşa etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
inşa etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
inşa etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
inşa etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
inşa etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
inşa etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
inşa etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
inşa etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
inşa etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
inşa etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
inşa etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
inşa etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
inşa etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
inşa etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
inşa etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
inşa etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
inşa etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
inşa etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
inşa etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
inşa etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
inşa etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
inşa etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
inşa etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
inşa etmesem mi? (conditional first-person singular)
inşa etmesen mi? (conditional second-person singular)
inşa etmese mi? (conditional singular third-person)
inşa etmesek mi? (conditional first-person plural)
inşa etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
inşa etmeseler mi? (conditional plural third-person)
inşa etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
inşa etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
inşa etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
inşa etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
inşa etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
inşa etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
inşa etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
inşa etmemekte misin? (progressive second-person singular)
inşa etmemekte mi? (progressive singular third-person)
inşa etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
inşa etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
inşa etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
inşa etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
inşa etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
inşa etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
inşa etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
inşa etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
inşa etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


zıplamak

zıplamak (third-person singular simple present zıplar)

zıplar (present singular third-person)
zıplamak (infinitive)
zıplayan (imperfective impersonal participle)
zıplamış (impersonal participle perfective)
zıplayacak (impersonal participle prospective)
zıpladığım (non-prospective participle personal)
zıpladığın (non-prospective participle personal)
zıpladığı (non-prospective participle personal)
zıpladığımız (non-prospective participle personal)
zıpladığınız (non-prospective participle personal)
zıpladıkları (non-prospective participle personal)
zıplayacağım (participle personal prospective)
zıplayacağın (participle personal prospective)
zıplayacağı (participle personal prospective)
zıplayacağımız (participle personal prospective)
zıplayacağınız (participle personal prospective)
zıplayacakları (participle personal prospective)
zıplama (noun-from-verb)
zıplayış (adverbial)
zıplarım (aorist first-person indicative present singular)
zıplarsın (aorist indicative present second-person singular)
zıplar (aorist indicative present singular third-person)
zıplarız (aorist first-person indicative plural present)
zıplarsınız (aorist indicative plural present second-person)
zıplarlar (aorist indicative plural present third-person)
zıplıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
zıplıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
zıplıyor (imperfective indicative present singular third-person)
zıplıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
zıplıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
zıplıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
zıpladım (first-person indicative past perfective singular)
zıpladın (indicative past perfective second-person singular)
zıpladı (indicative past perfective singular third-person)
zıpladık (first-person indicative past perfective plural)
zıpladınız (indicative past perfective plural second-person)
zıpladılar (indicative past perfective plural third-person)
zıplıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
zıplıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
zıplıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
zıplıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
zıplıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
zıplıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
zıplayacağım (first-person future indicative singular)
zıplayacaksın (future indicative second-person singular)
zıplayacak (future indicative singular third-person)
zıplayacağız (first-person future indicative plural)
zıplayacaksınız (future indicative plural second-person)
zıplayacaklar (future indicative plural third-person)
zıplamışım (first-person inferential perfective singular)
zıplamışsın (inferential perfective second-person singular)
zıplamış (inferential perfective singular third-person)
zıplamışız (first-person inferential perfective plural)
zıplamışsınız (inferential perfective plural second-person)
zıplamışlar (inferential perfective plural third-person)
zıplarmışım (aorist first-person inferential singular)
zıplarmışsın (aorist inferential second-person singular)
zıplarmış (aorist inferential singular third-person)
zıplarmışız (aorist first-person inferential plural)
zıplarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
zıplarmışlar (aorist inferential plural third-person)
zıplıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
zıplıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
zıplıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
zıplıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
zıplıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
zıplıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
zıplasam (conditional first-person singular)
zıplasan (conditional second-person singular)
zıplasa (conditional singular third-person)
zıplasak (conditional first-person plural)
zıplasanız (conditional plural second-person)
zıplasalar (conditional plural third-person)
zıplasaydım (conditional first-person perfective singular)
zıplasaydın (conditional perfective second-person singular)
zıplasaydı (conditional perfective singular third-person)
zıplasaydık (conditional first-person perfective plural)
zıplasaydınız (conditional perfective plural second-person)
zıplasaydılar (conditional perfective plural third-person)
zıplayayım (first-person optative singular)
zıplayasın (optative second-person singular)
zıplaya (optative singular third-person)
zıplayalım (first-person optative plural)
zıplayasınız (optative plural second-person)
zıplayalar (optative plural third-person)
zıplamaktayım (first-person progressive singular)
zıplamaktasın (progressive second-person singular)
zıplamakta (progressive singular third-person)
zıplamaktayız (first-person plural progressive)
zıplamaktasınız (plural progressive second-person)
zıplamaktalar (plural progressive third-person)
zıplamalıyım (first-person necessitative singular)
zıplamalısın (necessitative second-person singular)
zıplamalı (necessitative singular third-person)
zıplamalıyız (first-person necessitative plural)
zıplamalısınız (necessitative plural second-person)
zıplamalılar (necessitative plural third-person)
zıpla (imperative second-person singular)
zıplasın (imperative singular third-person)
zıplayın (imperative plural second-person)
zıplasınlar (imperative plural third-person)
zıplar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
zıplar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
zıplar mı? (aorist indicative present singular third-person)
zıplar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
zıplar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
zıplarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
zıplıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
zıplıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
zıplıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
zıplıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
zıplıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
zıplıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
zıpladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
zıpladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
zıpladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
zıpladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
zıpladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
zıpladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
zıplıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
zıplıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
zıplıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
zıplıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
zıplıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
zıplıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
zıplayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
zıplayacak mısın? (future indicative second-person singular)
zıplayacak mı? (future indicative singular third-person)
zıplayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
zıplayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
zıplayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
zıplamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
zıplamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
zıplamış mı? (inferential perfective singular third-person)
zıplamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
zıplamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
zıplamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
zıplar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
zıplar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
zıplar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
zıplar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
zıplar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
zıplarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
zıplıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
zıplıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
zıplıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
zıplıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
zıplıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
zıplıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
zıplasam mı? (conditional first-person singular)
zıplasan mı? (conditional second-person singular)
zıplasa mı? (conditional singular third-person)
zıplasak mı? (conditional first-person plural)
zıplasanız mı? (conditional plural second-person)
zıplasalar mı? (conditional plural third-person)
zıplasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
zıplasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
zıplasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
zıplasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
zıplasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
zıplasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
zıplamakta mıyım? (first-person progressive singular)
zıplamakta mısın? (progressive second-person singular)
zıplamakta mı? (progressive singular third-person)
zıplamakta mıyız? (first-person plural progressive)
zıplamakta mısınız? (plural progressive second-person)
zıplamaktalar mı? (plural progressive third-person)
zıplamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
zıplamalı mısın? (necessitative second-person singular)
zıplamalı mı? (necessitative singular third-person)
zıplamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
zıplamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
zıplamalılar mı? (necessitative plural third-person)
zıplamamak (infinitive negative)
zıplamayan (imperfective impersonal negative participle)
zıplamamış (impersonal negative participle perfective)
zıplamayacak (impersonal negative participle prospective)
zıplamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
zıplamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
zıplamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
zıplamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
zıplamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
zıplamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
zıplamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
zıplamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
zıplamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
zıplamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
zıplamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
zıplamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
zıplamama (negative noun-from-verb)
zıplamayış (adverbial negative)
zıplamam (aorist first-person indicative present singular)
zıplamazsın (aorist indicative present second-person singular)
zıplamaz (aorist indicative present singular third-person)
zıplamayız (aorist first-person indicative plural present)
zıplamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
zıplamazlar (aorist indicative plural present third-person)
zıplamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
zıplamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
zıplamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
zıplamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
zıplamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
zıplamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
zıplamadım (first-person indicative past perfective singular)
zıplamadın (indicative past perfective second-person singular)
zıplamadı (indicative past perfective singular third-person)
zıplamadık (first-person indicative past perfective plural)
zıplamadınız (indicative past perfective plural second-person)
zıplamadılar (indicative past perfective plural third-person)
zıplamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
zıplamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
zıplamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
zıplamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
zıplamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
zıplamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
zıplamayacağım (first-person future indicative singular)
zıplamayacaksın (future indicative second-person singular)
zıplamayacak (future indicative singular third-person)
zıplamayacağız (first-person future indicative plural)
zıplamayacaksınız (future indicative plural second-person)
zıplamayacaklar (future indicative plural third-person)
zıplamamışım (first-person inferential perfective singular)
zıplamamışsın (inferential perfective second-person singular)
zıplamamış (inferential perfective singular third-person)
zıplamamışız (first-person inferential perfective plural)
zıplamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
zıplamamışlar (inferential perfective plural third-person)
zıplamazmışım (aorist first-person inferential singular)
zıplamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
zıplamazmış (aorist inferential singular third-person)
zıplamazmışız (aorist first-person inferential plural)
zıplamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
zıplamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
zıplamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
zıplamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
zıplamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
zıplamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
zıplamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
zıplamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
zıplamasam (conditional first-person singular)
zıplamasan (conditional second-person singular)
zıplamasa (conditional singular third-person)
zıplamasak (conditional first-person plural)
zıplamasanız (conditional plural second-person)
zıplamasalar (conditional plural third-person)
zıplamasaydım (conditional first-person perfective singular)
zıplamasaydın (conditional perfective second-person singular)
zıplamasaydı (conditional perfective singular third-person)
zıplamasaydık (conditional first-person perfective plural)
zıplamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
zıplamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
zıplamayayım (first-person optative singular)
zıplamayasın (optative second-person singular)
zıplamaya (optative singular third-person)
zıplamayalım (first-person optative plural)
zıplamayasınız (optative plural second-person)
zıplamayalar (optative plural third-person)
zıplamamaktayım (first-person progressive singular)
zıplamamaktasın (progressive second-person singular)
zıplamamakta (progressive singular third-person)
zıplamamaktayız (first-person plural progressive)
zıplamamaktasınız (plural progressive second-person)
zıplamamaktalar (plural progressive third-person)
zıplamamalıyım (first-person necessitative singular)
zıplamamalısın (necessitative second-person singular)
zıplamamalı (necessitative singular third-person)
zıplamamalıyız (first-person necessitative plural)
zıplamamalısınız (necessitative plural second-person)
zıplamamalılar (necessitative plural third-person)
zıplama (imperative second-person singular)
zıplamasın (imperative singular third-person)
zıplamayın (imperative plural second-person)
zıplamasınlar (imperative plural third-person)
zıplamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
zıplamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
zıplamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
zıplamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
zıplamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
zıplamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
zıplamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
zıplamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
zıplamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
zıplamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
zıplamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
zıplamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
zıplamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
zıplamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
zıplamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
zıplamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
zıplamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
zıplamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
zıplamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
zıplamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
zıplamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
zıplamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
zıplamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
zıplamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
zıplamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
zıplamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
zıplamayacak mı? (future indicative singular third-person)
zıplamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
zıplamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
zıplamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
zıplamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
zıplamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
zıplamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
zıplamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
zıplamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
zıplamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
zıplamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
zıplamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
zıplamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
zıplamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
zıplamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
zıplamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
zıplamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
zıplamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
zıplamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
zıplamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
zıplamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
zıplamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
zıplamasam mı? (conditional first-person singular)
zıplamasan mı? (conditional second-person singular)
zıplamasa mı? (conditional singular third-person)
zıplamasak mı? (conditional first-person plural)
zıplamasanız mı? (conditional plural second-person)
zıplamasalar mı? (conditional plural third-person)
zıplamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
zıplamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
zıplamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
zıplamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
zıplamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
zıplamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
zıplamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
zıplamamakta mısın? (progressive second-person singular)
zıplamamakta mı? (progressive singular third-person)
zıplamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
zıplamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
zıplamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
zıplamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
zıplamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
zıplamamalı mı? (necessitative singular third-person)
zıplamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
zıplamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
zıplamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish زبلامق (zıplamak), equivalent to zıp + -la + -mak (from the onomatopoeic word zıp (sound of a bounce)).

q

from the onomatopoeic word <i class="Latn mention" lang="tr">zıp</i> (sound of a bounce)


gülmekten yarılmak

head

gülmekten yarılmak (third-person singular simple present gülmekten yarılır)

gülmekten yarılır (present singular third-person)


hücum etmek

hücum etmek (third-person singular simple present hücum eder)

hücum eder (present singular third-person)
hücum etmek (infinitive)
hücum eden (imperfective impersonal participle)
hücum etmiş (impersonal participle perfective)
hücum edecek (impersonal participle prospective)
hücum ettiğim (non-prospective participle personal)
hücum ettiğin (non-prospective participle personal)
hücum ettiği (non-prospective participle personal)
hücum ettiğimiz (non-prospective participle personal)
hücum ettiğiniz (non-prospective participle personal)
hücum ettikleri (non-prospective participle personal)
hücum edeceğim (participle personal prospective)
hücum edeceğin (participle personal prospective)
hücum edeceği (participle personal prospective)
hücum edeceğimiz (participle personal prospective)
hücum edeceğiniz (participle personal prospective)
hücum edecekleri (participle personal prospective)
hücum etme (noun-from-verb)
hücum ediş (adverbial)
hücum ederim (aorist first-person indicative present singular)
hücum edersin (aorist indicative present second-person singular)
hücum eder (aorist indicative present singular third-person)
hücum ederiz (aorist first-person indicative plural present)
hücum edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
hücum ederler (aorist indicative plural present third-person)
hücum ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hücum ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hücum ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
hücum ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hücum ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hücum ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hücum ettim (first-person indicative past perfective singular)
hücum ettin (indicative past perfective second-person singular)
hücum etti (indicative past perfective singular third-person)
hücum ettik (first-person indicative past perfective plural)
hücum ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
hücum ettiler (indicative past perfective plural third-person)
hücum ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hücum ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hücum ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hücum ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hücum ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hücum ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hücum ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hücum edeceğim (first-person future indicative singular)
hücum edeceksin (future indicative second-person singular)
hücum edecek (future indicative singular third-person)
hücum edeceğiz (first-person future indicative plural)
hücum edeceksiniz (future indicative plural second-person)
hücum edecekler (future indicative plural third-person)
hücum etmişim (first-person inferential perfective singular)
hücum etmişsin (inferential perfective second-person singular)
hücum etmiş (inferential perfective singular third-person)
hücum etmişiz (first-person inferential perfective plural)
hücum etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hücum etmişler (inferential perfective plural third-person)
hücum edermişim (aorist first-person inferential singular)
hücum edermişsin (aorist inferential second-person singular)
hücum edermiş (aorist inferential singular third-person)
hücum edermişiz (aorist first-person inferential plural)
hücum edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hücum ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or hücum edermişlar (aorist inferential plural third-person)
hücum ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hücum ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hücum ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hücum ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hücum ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hücum ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hücum etsem (conditional first-person singular)
hücum etsen (conditional second-person singular)
hücum etse (conditional singular third-person)
hücum etsek (conditional first-person plural)
hücum etseniz (conditional plural second-person)
hücum etseler (conditional plural third-person)
hücum etseydim (conditional first-person perfective singular)
hücum etseydin (conditional perfective second-person singular)
hücum etseydi (conditional perfective singular third-person)
hücum etseydik (conditional first-person perfective plural)
hücum etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hücum etseydiler (conditional perfective plural third-person)
hücum edeyim (first-person optative singular)
hücum edesin (optative second-person singular)
hücum ede (optative singular third-person)
hücum edelim (first-person optative plural)
hücum edesiniz (optative plural second-person)
hücum edeler (optative plural third-person)
hücum etmekteyim (first-person progressive singular)
hücum etmektesin (progressive second-person singular)
hücum etmekte (progressive singular third-person)
hücum etmekteyiz (first-person plural progressive)
hücum etmektesiniz (plural progressive second-person)
hücum etmekteler (plural progressive third-person)
hücum etmeliyim (first-person necessitative singular)
hücum etmelisin (necessitative second-person singular)
hücum etmeli (necessitative singular third-person)
hücum etmeliyiz (first-person necessitative plural)
hücum etmelisiniz (necessitative plural second-person)
hücum etmeliler (necessitative plural third-person)
hücum et (imperative second-person singular)
hücum etsin (imperative singular third-person)
hücum edin (imperative plural second-person)
or hücum ediniz (imperative plural second-person)
hücum etsinler (imperative plural third-person)
hücum eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hücum eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
hücum eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
hücum eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hücum eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hücum ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hücum ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hücum ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hücum ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hücum ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hücum ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hücum ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hücum ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hücum ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hücum etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
hücum ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hücum ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hücum ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hücum ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hücum ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hücum ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hücum ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hücum ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hücum ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hücum edecek miyim? (first-person future indicative singular)
hücum edecek misin? (future indicative second-person singular)
hücum edecek mi? (future indicative singular third-person)
hücum edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hücum edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hücum edecekler mi? (future indicative plural third-person)
hücum etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hücum etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hücum etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hücum etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hücum etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hücum etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hücum eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hücum eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hücum eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
hücum eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hücum eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hücum ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hücum ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hücum ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hücum ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hücum ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hücum ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hücum ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hücum etsem mi? (conditional first-person singular)
hücum etsen mi? (conditional second-person singular)
hücum etse mi? (conditional singular third-person)
hücum etsek mi? (conditional first-person plural)
hücum etseniz mi? (conditional plural second-person)
hücum etseler mi? (conditional plural third-person)
hücum etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
hücum etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
hücum etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
hücum etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
hücum etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hücum etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hücum etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
hücum etmekte misin? (progressive second-person singular)
hücum etmekte mi? (progressive singular third-person)
hücum etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
hücum etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
hücum etmekteler mi? (plural progressive third-person)
hücum etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
hücum etmeli misin? (necessitative second-person singular)
hücum etmeli mi? (necessitative singular third-person)
hücum etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hücum etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hücum etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
hücum etmemek (infinitive negative)
hücum etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
hücum etmemiş (impersonal negative participle perfective)
hücum etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
hücum etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
hücum etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
hücum etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
hücum etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
hücum etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
hücum etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
hücum etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
hücum etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
hücum etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
hücum etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
hücum etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
hücum etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
hücum etmeme (negative noun-from-verb)
hücum etmeyiş (adverbial negative)
hücum etmem (aorist first-person indicative present singular)
hücum etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
hücum etmez (aorist indicative present singular third-person)
hücum etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
hücum etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
hücum etmezler (aorist indicative plural present third-person)
hücum etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hücum etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hücum etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
hücum etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hücum etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hücum etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hücum etmedim (first-person indicative past perfective singular)
hücum etmedin (indicative past perfective second-person singular)
hücum etmedi (indicative past perfective singular third-person)
hücum etmedik (first-person indicative past perfective plural)
hücum etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
hücum etmediler (indicative past perfective plural third-person)
hücum etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hücum etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hücum etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hücum etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hücum etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hücum etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hücum etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
hücum etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
hücum etmeyecek (future indicative singular third-person)
hücum etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
hücum etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
hücum etmeyecekler (future indicative plural third-person)
hücum etmemişim (first-person inferential perfective singular)
hücum etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
hücum etmemiş (inferential perfective singular third-person)
hücum etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
hücum etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hücum etmemişler (inferential perfective plural third-person)
hücum etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
hücum etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
hücum etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
hücum etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
hücum etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hücum etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
hücum etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hücum etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hücum etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hücum etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hücum etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hücum etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hücum etmesem (conditional first-person singular)
hücum etmesen (conditional second-person singular)
hücum etmese (conditional singular third-person)
hücum etmesek (conditional first-person plural)
hücum etmeseniz (conditional plural second-person)
hücum etmeseler (conditional plural third-person)
hücum etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
hücum etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
hücum etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
hücum etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
hücum etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hücum etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
hücum etmeyeyim (first-person optative singular)
hücum etmeyesin (optative second-person singular)
hücum etmeye (optative singular third-person)
hücum etmeyelim (first-person optative plural)
hücum etmeyesiniz (optative plural second-person)
hücum etmeyeler (optative plural third-person)
hücum etmemekteyim (first-person progressive singular)
hücum etmemektesin (progressive second-person singular)
hücum etmemekte (progressive singular third-person)
hücum etmemekteyiz (first-person plural progressive)
hücum etmemektesiniz (plural progressive second-person)
hücum etmemekteler (plural progressive third-person)
hücum etmemeliyim (first-person necessitative singular)
hücum etmemelisin (necessitative second-person singular)
hücum etmemeli (necessitative singular third-person)
hücum etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
hücum etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
hücum etmemeliler (necessitative plural third-person)
hücum etme (imperative second-person singular)
hücum etmesin (imperative singular third-person)
hücum etmeyin (imperative plural second-person)
or hücum etmeyiniz (imperative plural second-person)
hücum etmesinler (imperative plural third-person)
hücum etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hücum etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
hücum etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
hücum etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hücum etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hücum etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hücum etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hücum etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hücum etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hücum etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hücum etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hücum etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hücum etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hücum etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hücum etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
hücum etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hücum etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hücum etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hücum etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hücum etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hücum etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hücum etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hücum etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hücum etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hücum etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
hücum etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
hücum etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
hücum etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hücum etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hücum etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
hücum etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hücum etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hücum etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hücum etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hücum etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hücum etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hücum etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hücum etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hücum etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
hücum etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hücum etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hücum etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hücum etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hücum etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hücum etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hücum etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hücum etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hücum etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hücum etmesem mi? (conditional first-person singular)
hücum etmesen mi? (conditional second-person singular)
hücum etmese mi? (conditional singular third-person)
hücum etmesek mi? (conditional first-person plural)
hücum etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
hücum etmeseler mi? (conditional plural third-person)
hücum etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
hücum etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
hücum etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
hücum etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
hücum etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hücum etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hücum etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
hücum etmemekte misin? (progressive second-person singular)
hücum etmemekte mi? (progressive singular third-person)
hücum etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
hücum etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
hücum etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
hücum etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
hücum etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
hücum etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
hücum etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hücum etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hücum etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

hücum ediyorlardı (or hücum ediyordular)


gülmekten çatlamak

head

gülmekten çatlamak (third-person singular simple present gülmekten çatlar)

gülmekten çatlar (present singular third-person)

gülmekten yarılmak
gülmekten yarılmak#Turkish


gülmekten kırılmak

gülmekten kırılmak (third-person singular simple present gülmekten kırılır)

gülmekten kırılır (present singular third-person)


gülmekten ölmek

gülmekten ölmek (third-person singular simple present gülmekten ölür)

gülmekten ölür (present singular third-person)


gülmekten katılmak

gülmekten katılmak (third-person singular simple present gülmekten katılır)

gülmekten katılır (present singular third-person)

Literally, "to be out of breath from laughing".


kaybetme

second-person singular negative imperative of kaybetmek


kazanma

second-person singular negative imperative of kazanmak


devam etme

second-person singular negative imperative of devam etmek


park etme

second-person singular negative imperative of park etmek


organize etme

second-person singular negative imperative of organize etmek


izleme

second-person singular negative imperative of izlemek