yenmek

head

yenmek (third-person singular simple present yener)

yener (present singular third-person)
yenmek (infinitive)
yenen (imperfective impersonal participle)
yenmiş (impersonal participle perfective)
yenecek (impersonal participle prospective)
yendiğim (non-prospective participle personal)
yendiğin (non-prospective participle personal)
yendiği (non-prospective participle personal)
yendiğimiz (non-prospective participle personal)
yendiğiniz (non-prospective participle personal)
yendikleri (non-prospective participle personal)
yeneceğim (participle personal prospective)
yeneceğin (participle personal prospective)
yeneceği (participle personal prospective)
yeneceğimiz (participle personal prospective)
yeneceğiniz (participle personal prospective)
yenecekleri (participle personal prospective)
yenme (noun-from-verb)
yeniş (adverbial)
yenerim (aorist first-person indicative present singular)
yenersin (aorist indicative present second-person singular)
yener (aorist indicative present singular third-person)
yeneriz (aorist first-person indicative plural present)
yenersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yenerler (aorist indicative plural present third-person)
yeniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yeniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yeniyor (imperfective indicative present singular third-person)
yeniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yeniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yeniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yendim (first-person indicative past perfective singular)
yendin (indicative past perfective second-person singular)
yendi (indicative past perfective singular third-person)
yendik (first-person indicative past perfective plural)
yendiniz (indicative past perfective plural second-person)
yendiler (indicative past perfective plural third-person)
yeniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yeniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yeniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yeniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yeniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yeniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yeniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yeneceğim (first-person future indicative singular)
yeneceksin (future indicative second-person singular)
yenecek (future indicative singular third-person)
yeneceğiz (first-person future indicative plural)
yeneceksiniz (future indicative plural second-person)
yenecekler (future indicative plural third-person)
yenmişim (first-person inferential perfective singular)
yenmişsin (inferential perfective second-person singular)
yenmiş (inferential perfective singular third-person)
yenmişiz (first-person inferential perfective plural)
yenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yenmişler (inferential perfective plural third-person)
yenermişim (aorist first-person inferential singular)
yenermişsin (aorist inferential second-person singular)
yenermiş (aorist inferential singular third-person)
yenermişiz (aorist first-person inferential plural)
yenermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yenerlermiş (or yenermişlar) (aorist inferential plural third-person)
yeniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yeniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yeniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yeniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yeniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yeniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yensem (conditional first-person singular)
yensen (conditional second-person singular)
yense (conditional singular third-person)
yensek (conditional first-person plural)
yenseniz (conditional plural second-person)
yenseler (conditional plural third-person)
yenseydim (conditional first-person perfective singular)
yenseydin (conditional perfective second-person singular)
yenseydi (conditional perfective singular third-person)
yenseydik (conditional first-person perfective plural)
yenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yenseydiler (conditional perfective plural third-person)
yeneyim (first-person optative singular)
yenesin (optative second-person singular)
yene (optative singular third-person)
yenelim (first-person optative plural)
yenesiniz (optative plural second-person)
yeneler (optative plural third-person)
yenmekteyim (first-person progressive singular)
yenmektesin (progressive second-person singular)
yenmekte (progressive singular third-person)
yenmekteyiz (first-person plural progressive)
yenmektesiniz (plural progressive second-person)
yenmekteler (plural progressive third-person)
yenmeliyim (first-person necessitative singular)
yenmelisin (necessitative second-person singular)
yenmeli (necessitative singular third-person)
yenmeliyiz (first-person necessitative plural)
yenmelisiniz (necessitative plural second-person)
yenmeliler (necessitative plural third-person)
yen (imperative second-person singular)
yensin (imperative singular third-person)
yenin (imperative plural second-person)
yensinler (imperative plural third-person)
yener miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yener misin? (aorist indicative present second-person singular)
yener mi? (aorist indicative present singular third-person)
yener miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yener misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yenerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yeniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yeniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yeniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yeniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yeniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yeniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yeniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yeniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yeniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yeniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yeniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yeniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yenecek miyim? (first-person future indicative singular)
yenecek misin? (future indicative second-person singular)
yenecek mi? (future indicative singular third-person)
yenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yenecekler mi? (future indicative plural third-person)
yenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yener miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yener miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yener miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yener miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yener miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yenerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yeniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yeniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yeniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yeniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yeniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yeniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yensem mi? (conditional first-person singular)
yensen mi? (conditional second-person singular)
yense mi? (conditional singular third-person)
yensek mi? (conditional first-person plural)
yenseniz mi? (conditional plural second-person)
yenseler mi? (conditional plural third-person)
yense miydim? (conditional first-person perfective singular)
yense miydin? (conditional perfective second-person singular)
yense miydi? (conditional perfective singular third-person)
yense miydik? (conditional first-person perfective plural)
yense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yenmekte miyim? (first-person progressive singular)
yenmekte misin? (progressive second-person singular)
yenmekte mi? (progressive singular third-person)
yenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yenmekteler mi? (plural progressive third-person)
yenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yenmeli misin? (necessitative second-person singular)
yenmeli mi? (necessitative singular third-person)
yenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yenmemek (infinitive negative)
yenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yenmemiş (impersonal negative participle perfective)
yenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yenmeme (negative noun-from-verb)
yenmeyiş (adverbial negative)
yenmem (aorist first-person indicative present singular)
yenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yenmez (aorist indicative present singular third-person)
yenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yenmezler (aorist indicative plural present third-person)
yenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yenmedim (first-person indicative past perfective singular)
yenmedin (indicative past perfective second-person singular)
yenmedi (indicative past perfective singular third-person)
yenmedik (first-person indicative past perfective plural)
yenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yenmediler (indicative past perfective plural third-person)
yenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yenmeyecek (future indicative singular third-person)
yenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yenmeyecekler (future indicative plural third-person)
yenmemişim (first-person inferential perfective singular)
yenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yenmemiş (inferential perfective singular third-person)
yenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yenmemişler (inferential perfective plural third-person)
yenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yenmesem (conditional first-person singular)
yenmesen (conditional second-person singular)
yenmese (conditional singular third-person)
yenmesek (conditional first-person plural)
yenmeseniz (conditional plural second-person)
yenmeseler (conditional plural third-person)
yenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yenmeyeyim (first-person optative singular)
yenmeyesin (optative second-person singular)
yenmeye (optative singular third-person)
yenmeyelim (first-person optative plural)
yenmeyesiniz (optative plural second-person)
yenmeyeler (optative plural third-person)
yenmemekteyim (first-person progressive singular)
yenmemektesin (progressive second-person singular)
yenmemekte (progressive singular third-person)
yenmemekteyiz (first-person plural progressive)
yenmemektesiniz (plural progressive second-person)
yenmemekteler (plural progressive third-person)
yenmemeliyim (first-person necessitative singular)
yenmemelisin (necessitative second-person singular)
yenmemeli (necessitative singular third-person)
yenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yenmemeliler (necessitative plural third-person)
yenme (imperative second-person singular)
yenmesin (imperative singular third-person)
yenmeyin (imperative plural second-person)
yenmesinler (imperative plural third-person)
yenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yenmesem mi? (conditional first-person singular)
yenmesen mi? (conditional second-person singular)
yenmese mi? (conditional singular third-person)
yenmesek mi? (conditional first-person plural)
yenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yenmeseler mi? (conditional plural third-person)
yenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yenmemekte misin? (progressive second-person singular)
yenmemekte mi? (progressive singular third-person)
yenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یكمك (yeŋmek), from Proto-Turkic *yẹŋ- (“to win”), a possible borrowing from Old Chinese 贏 (*leŋ, “to win”). Cognate with Old Turkic [script needed] (yeŋ-, “to win”), Kazakh жеңу (jeñu), Kyrgyz жеңүү (jeŋüü), etc.


yenmek

head

yenmek (third-person singular simple present yenir)

yenir (present singular third-person)
yenmek (infinitive)
yenen (imperfective impersonal participle)
yenmiş (impersonal participle perfective)
yenecek (impersonal participle prospective)
yendiğim (non-prospective participle personal)
yendiğin (non-prospective participle personal)
yendiği (non-prospective participle personal)
yendiğimiz (non-prospective participle personal)
yendiğiniz (non-prospective participle personal)
yendikleri (non-prospective participle personal)
yeneceğim (participle personal prospective)
yeneceğin (participle personal prospective)
yeneceği (participle personal prospective)
yeneceğimiz (participle personal prospective)
yeneceğiniz (participle personal prospective)
yenecekleri (participle personal prospective)
yenme (noun-from-verb)
yeniş (adverbial)
yenirim (aorist first-person indicative present singular)
yenirsin (aorist indicative present second-person singular)
yenir (aorist indicative present singular third-person)
yeniriz (aorist first-person indicative plural present)
yenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yenirler (aorist indicative plural present third-person)
yeniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yeniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yeniyor (imperfective indicative present singular third-person)
yeniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yeniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yeniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yendim (first-person indicative past perfective singular)
yendin (indicative past perfective second-person singular)
yendi (indicative past perfective singular third-person)
yendik (first-person indicative past perfective plural)
yendiniz (indicative past perfective plural second-person)
yendiler (indicative past perfective plural third-person)
yeniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yeniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yeniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yeniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yeniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yeniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yeniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yeneceğim (first-person future indicative singular)
yeneceksin (future indicative second-person singular)
yenecek (future indicative singular third-person)
yeneceğiz (first-person future indicative plural)
yeneceksiniz (future indicative plural second-person)
yenecekler (future indicative plural third-person)
yenmişim (first-person inferential perfective singular)
yenmişsin (inferential perfective second-person singular)
yenmiş (inferential perfective singular third-person)
yenmişiz (first-person inferential perfective plural)
yenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yenmişler (inferential perfective plural third-person)
yenirmişim (aorist first-person inferential singular)
yenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yenirmiş (aorist inferential singular third-person)
yenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yenirlermiş (or yenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yeniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yeniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yeniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yeniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yeniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yeniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yensem (conditional first-person singular)
yensen (conditional second-person singular)
yense (conditional singular third-person)
yensek (conditional first-person plural)
yenseniz (conditional plural second-person)
yenseler (conditional plural third-person)
yenseydim (conditional first-person perfective singular)
yenseydin (conditional perfective second-person singular)
yenseydi (conditional perfective singular third-person)
yenseydik (conditional first-person perfective plural)
yenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yenseydiler (conditional perfective plural third-person)
yeneyim (first-person optative singular)
yenesin (optative second-person singular)
yene (optative singular third-person)
yenelim (first-person optative plural)
yenesiniz (optative plural second-person)
yeneler (optative plural third-person)
yenmekteyim (first-person progressive singular)
yenmektesin (progressive second-person singular)
yenmekte (progressive singular third-person)
yenmekteyiz (first-person plural progressive)
yenmektesiniz (plural progressive second-person)
yenmekteler (plural progressive third-person)
yenmeliyim (first-person necessitative singular)
yenmelisin (necessitative second-person singular)
yenmeli (necessitative singular third-person)
yenmeliyiz (first-person necessitative plural)
yenmelisiniz (necessitative plural second-person)
yenmeliler (necessitative plural third-person)
yen (imperative second-person singular)
yensin (imperative singular third-person)
yenin (imperative plural second-person)
yensinler (imperative plural third-person)
yenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yeniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yeniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yeniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yeniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yeniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yeniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yeniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yeniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yeniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yeniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yeniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yeniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yenecek miyim? (first-person future indicative singular)
yenecek misin? (future indicative second-person singular)
yenecek mi? (future indicative singular third-person)
yenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yenecekler mi? (future indicative plural third-person)
yenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yeniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yeniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yeniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yeniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yeniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yeniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yensem mi? (conditional first-person singular)
yensen mi? (conditional second-person singular)
yense mi? (conditional singular third-person)
yensek mi? (conditional first-person plural)
yenseniz mi? (conditional plural second-person)
yenseler mi? (conditional plural third-person)
yense miydim? (conditional first-person perfective singular)
yense miydin? (conditional perfective second-person singular)
yense miydi? (conditional perfective singular third-person)
yense miydik? (conditional first-person perfective plural)
yense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yenmekte miyim? (first-person progressive singular)
yenmekte misin? (progressive second-person singular)
yenmekte mi? (progressive singular third-person)
yenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yenmekteler mi? (plural progressive third-person)
yenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yenmeli misin? (necessitative second-person singular)
yenmeli mi? (necessitative singular third-person)
yenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yenmemek (infinitive negative)
yenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yenmemiş (impersonal negative participle perfective)
yenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yenmeme (negative noun-from-verb)
yenmeyiş (adverbial negative)
yenmem (aorist first-person indicative present singular)
yenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yenmez (aorist indicative present singular third-person)
yenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yenmezler (aorist indicative plural present third-person)
yenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yenmedim (first-person indicative past perfective singular)
yenmedin (indicative past perfective second-person singular)
yenmedi (indicative past perfective singular third-person)
yenmedik (first-person indicative past perfective plural)
yenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yenmediler (indicative past perfective plural third-person)
yenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yenmeyecek (future indicative singular third-person)
yenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yenmeyecekler (future indicative plural third-person)
yenmemişim (first-person inferential perfective singular)
yenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yenmemiş (inferential perfective singular third-person)
yenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yenmemişler (inferential perfective plural third-person)
yenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yenmesem (conditional first-person singular)
yenmesen (conditional second-person singular)
yenmese (conditional singular third-person)
yenmesek (conditional first-person plural)
yenmeseniz (conditional plural second-person)
yenmeseler (conditional plural third-person)
yenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yenmeyeyim (first-person optative singular)
yenmeyesin (optative second-person singular)
yenmeye (optative singular third-person)
yenmeyelim (first-person optative plural)
yenmeyesiniz (optative plural second-person)
yenmeyeler (optative plural third-person)
yenmemekteyim (first-person progressive singular)
yenmemektesin (progressive second-person singular)
yenmemekte (progressive singular third-person)
yenmemekteyiz (first-person plural progressive)
yenmemektesiniz (plural progressive second-person)
yenmemekteler (plural progressive third-person)
yenmemeliyim (first-person necessitative singular)
yenmemelisin (necessitative second-person singular)
yenmemeli (necessitative singular third-person)
yenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yenmemeliler (necessitative plural third-person)
yenme (imperative second-person singular)
yenmesin (imperative singular third-person)
yenmeyin (imperative plural second-person)
yenmesinler (imperative plural third-person)
yenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yenmesem mi? (conditional first-person singular)
yenmesen mi? (conditional second-person singular)
yenmese mi? (conditional singular third-person)
yenmesek mi? (conditional first-person plural)
yenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yenmeseler mi? (conditional plural third-person)
yenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yenmemekte misin? (progressive second-person singular)
yenmemekte mi? (progressive singular third-person)
yenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


dolar

third-person singular indicative aorist of dolmak


dol

second-person singular imperative of dolmak


dur

second-person singular imperative of durmak


atlamak

head

atlamak (third-person singular simple present atlar)

From Ottoman Turkish آتلامق, آطلامق (atlamak, “to jump over; to skip over; to avoid; to jump, leap”). From Oghuz اَتْلَنْماقْ (atlanmak, “to climb”), Proto-Oghuz *ātla- morphologically Proto-Turkic *āt- + *-ıg + *-la-. Cognate with Turkmen ätlemek from ätmek (Turkish adım atmak), Salar atlağusı. Related to Turkish adım (Turkmen ädim), unrelated to Turkish at (“horse”) or atmak (“to throw”) which historically has a short vowel instead.


kız

second-person singular imperative of kızmak


koca

See the etymology of the corresponding lemma form.

non-lemma

second-person singular imperative of kocamak


olmak

head

olmak (third-person singular simple present olur)

olur (present singular third-person)
olurum (aorist singular third-person)
olursun (aorist first-person plural)
olur (aorist plural second-person)
oluruz (aorist plural third-person)
olursunuz (aorist)
olurlar (aorist)
olurdum (aorist past)
olurdun (aorist second-person singular)
olurdu (aorist singular third-person)
olurduk (aorist first-person plural)
olurdunuz (aorist plural second-person)
olurlardı (aorist plural third-person)
olurmuşum (aorist inferential)
olurmuşsun (aorist second-person singular)
olurmuş (aorist singular third-person)
olurmuşuz (aorist first-person plural)
olurmuşsunuz (aorist plural second-person)
olurlarmış (aorist plural third-person)
olursam (aorist conditional)
olursan (aorist second-person singular)
olursa (aorist singular third-person)
olursak (aorist first-person plural)
olursanız (aorist plural second-person)
olurlarsa (aorist plural third-person)
oluyorum (continuative singular third-person)
oluyorsun (continuative first-person plural)
oluyor (continuative plural second-person)
oluyoruz (continuative plural third-person)
oluyorsunuz (continuative)
oluyorlar (continuative)
oluyordum (continuative past)
oluyordun (continuative second-person singular)
oluyordu (continuative singular third-person)
oluyorduk (continuative first-person plural)
oluyordunuz (continuative plural second-person)
oluyorlardı (continuative plural third-person)
oluyormuşum (continuative inferential)
oluyormuşsun (continuative second-person singular)
oluyormuş (continuative singular third-person)
oluyormuşuz (continuative first-person plural)
oluyormuşsunuz (continuative plural second-person)
oluyorlarmış (continuative plural third-person)
oluyorsam (conditional continuative)
oluyorsan (continuative second-person singular)
oluyorsa (continuative singular third-person)
oluyorsak (continuative first-person plural)
oluyorsanız (continuative plural second-person)
oluyorlarsa (continuative plural third-person)
olmuşum (inferential singular third-person)
olmuşsun (first-person inferential plural)
olmuş (inferential plural second-person)
olmuşuz (inferential plural third-person)
olmuşsunuz (inferential)
olmuşlar (inferential)
olmuştum (inferential past)
olmuştun (inferential second-person singular)
olmuştu (inferential singular third-person)
olmuştuk (first-person inferential plural)
olmuştunuz (inferential plural second-person)
olmuşlardı (inferential plural third-person)
olmuşmuşum (inferential)
olmuşmuşsun (inferential second-person singular)
olmuşmuş (inferential singular third-person)
olmuşmuşuz (first-person inferential plural)
olmuşmuşsunuz (inferential plural second-person)
olmuşlarmış (inferential plural third-person)
olmuşsam (conditional)
olmuşsan (inferential second-person singular)
olmuşsa (inferential singular third-person)
olmuşsak (first-person inferential plural)
olmuşsanız (inferential plural second-person)
olmuşlarsa (inferential plural third-person)
olacağım (future singular third-person)
olacaksın (first-person future plural)
olacak (future plural second-person)
olacağız (future plural third-person)
olacaksınız (future)
olacaklar (future)
olacaktım (future past)
olacaktın (future second-person singular)
olacaktı (future singular third-person)
olacaktık (first-person future plural)
olacaktınız (future plural second-person)
olacaklardı (future plural third-person)
olacakmışım (future inferential)
olacakmışsın (future second-person singular)
olacakmış (future singular third-person)
olacakmışız (first-person future plural)
olacakmışsınız (future plural second-person)
olacaklarmış (future plural third-person)
olacaksam (conditional future)
olacaksan (future second-person singular)
olacaksa (future singular third-person)
olacaksak (first-person future plural)
olacaksanız (future plural second-person)
olacaklarsa (future plural third-person)
olmaktayım (progressive singular third-person)
olmaktasın (first-person plural progressive)
olmakta (plural progressive second-person)
olmaktayız (plural progressive third-person)
olmaktasınız (progressive)
olmaktalar (progressive)
olmaktaydım (past progressive)
olmaktaydın (progressive second-person singular)
olmaktaydı (progressive singular third-person)
olmaktaydık (first-person plural progressive)
olmaktaydınız (plural progressive second-person)
olmaktalardı (plural progressive third-person)
olmaktaymışım (inferential progressive)
olmaktaymışsın (progressive second-person singular)
olmaktaymış (progressive singular third-person)
olmaktaymışız (first-person plural progressive)
olmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
olmaktalarmış (plural progressive third-person)
olmaktaysam (conditional progressive)
olmaktaysan (progressive second-person singular)
olmaktaysa (progressive singular third-person)
olmaktaysak (first-person plural progressive)
olmaktaysanız (plural progressive second-person)
olmaktalarsa (plural progressive third-person)
olmalıyım (necessitative singular third-person)
olmalısın (first-person necessitative plural)
olmalı (necessitative plural second-person)
olmalıyız (necessitative plural third-person)
olmalısınız (necessitative)
olmalılar (necessitative)
olmalıydım (necessitative past)
olmalıydın (necessitative second-person singular)
olmalıydı (necessitative singular third-person)
olmalıydık (first-person necessitative plural)
olmalıydınız (necessitative plural second-person)
olmalılardı (necessitative plural third-person)
olmalıymışım (inferential)
olmalıymışsın (necessitative second-person singular)
olmalıymış (necessitative singular third-person)
olmalıymışız (first-person necessitative plural)
olmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
olmalılarmış (necessitative plural third-person)
olmalıysam (conditional)
olmalıysan (necessitative second-person singular)
olmalıysa (necessitative singular third-person)
olmalıysak (first-person necessitative plural)
olmalıysanız (necessitative plural second-person)
olmalılarsa (necessitative plural third-person)
oldum (past singular third-person)
oldun (first-person past plural)
oldu (past plural second-person)
olduk (past plural third-person)
oldunuz (past)
oldular (past)
olduysam (conditional past)
olduysan (past second-person singular)
olduysa (past singular third-person)
olduysak (first-person past plural)
olduysanız (past plural second-person)
oldularsa (past plural third-person)
olsam (conditional singular third-person)
olsan (conditional first-person plural)
olsa (conditional plural second-person)
olsak (conditional plural third-person)
olsanız (conditional)
olsalar (conditional)
olsaydım (conditional past)
olsaydın (conditional second-person singular)
olsaydı (conditional singular third-person)
olsaydık (conditional first-person plural)
olsaydınız (conditional plural second-person)
olsalardı (conditional plural third-person)
olsaymışım (inferential)
olsaymışsın (conditional second-person singular)
olsaymış (conditional singular third-person)
olsaymışız (conditional first-person plural)
olsaymışsınız (conditional plural second-person)
olsalarmış (conditional plural third-person)
olayım (conditional optative singular)
olasın (optative second-person singular)
ola (optative singular third-person)
olalım (first-person optative plural)
olasınız (optative plural second-person)
olalar (optative plural third-person)
ol (first-person imperative plural)
olsun (imperative plural second-person)
olun (imperative)
olsunlar (imperative)
olunuz (formal imperative second-person singular)
olunuz (formal imperative plural second-person)
olsana (imperative informal second-person singular)
olsanıza (imperative informal plural second-person)
olmak (imperative infinitive)
olma (imperative noun-from-verb)
olan (impersonal participle)
olmuş (impersonal participle)
olacak (impersonal participle)
olan (imperfective)
olmuş (impersonal participle perfective)
olacak (impersonal participle prospective)
olduğum (impersonal non-prospective participle)
olduğun (impersonal non-prospective participle)
olduğu (impersonal non-prospective participle)
olduğumuz (impersonal non-prospective participle)
olduğunuz (impersonal non-prospective participle)
oldukları (impersonal non-prospective participle personal)
olacağım (impersonal participle prospective)
olacağın (impersonal participle prospective)
olacağı (impersonal participle prospective)
olacağımız (impersonal participle prospective)
olacağınız (impersonal participle prospective)
olacakları (impersonal participle personal prospective)
olurken (plural second-person)
olunca (plural second-person)
olup (plural second-person)
olalı (plural second-person)
olasıya (plural second-person)
oldukça (plural second-person)
olurken
olunca (specific)
olup (perfective)
olalı
olasıya
oldukça
olarak (imperfective plural)
ola ola (imperfective plural)
olurcasına (imperfective plural)
olarak
ola ola
olurcasına
olmam (aorist singular third-person)
olmazsın (aorist first-person plural)
olmaz (aorist plural second-person)
olmayız (aorist plural third-person)
olmazsınız (aorist)
olmazlar (aorist)
olmazdım (aorist past)
olmazdın (aorist second-person singular)
olmazdı (aorist singular third-person)
olmazdık (aorist first-person plural)
olmazdınız (aorist plural second-person)
olmazlardı (aorist plural third-person)
olmazmışım (aorist inferential)
olmazmışsın (aorist second-person singular)
olmazmış (aorist singular third-person)
olmazmışız (aorist first-person plural)
olmazmışsınız (aorist plural second-person)
olmazlarmış (aorist plural third-person)
olmazsam (aorist conditional)
olmazsan (aorist second-person singular)
olmazsa (aorist singular third-person)
olmazsak (aorist first-person plural)
olmazsanız (aorist plural second-person)
olmazlarsa (aorist plural third-person)
olmuyorum (continuative singular third-person)
olmuyorsun (continuative first-person plural)
olmuyor (continuative plural second-person)
olmuyoruz (continuative plural third-person)
olmuyorsunuz (continuative)
olmuyorlar (continuative)
olmuyordum (continuative past)
olmuyordun (continuative second-person singular)
olmuyordu (continuative singular third-person)
olmuyorduk (continuative first-person plural)
olmuyordunuz (continuative plural second-person)
olmuyorlardı (continuative plural third-person)
olmuyormuşum (continuative inferential)
olmuyormuşsun (continuative second-person singular)
olmuyormuş (continuative singular third-person)
olmuyormuşuz (continuative first-person plural)
olmuyormuşsunuz (continuative plural second-person)
olmuyorlarmış (continuative plural third-person)
olmuyorsam (conditional continuative)
olmuyorsan (continuative second-person singular)
olmuyorsa (continuative singular third-person)
olmuyorsak (continuative first-person plural)
olmuyorsanız (continuative plural second-person)
olmuyorlarsa (continuative plural third-person)
olmamışım (inferential singular third-person)
olmamışsın (first-person inferential plural)
olmamış (inferential plural second-person)
olmamışız (inferential plural third-person)
olmamışsınız (inferential)
olmamışlar (inferential)
olmamıştım (inferential past)
olmamıştın (inferential second-person singular)
olmamıştı (inferential singular third-person)
olmamıştık (first-person inferential plural)
olmamıştınız (inferential plural second-person)
olmamışlardı (inferential plural third-person)
olmamışmışım (inferential)
olmamışmışsın (inferential second-person singular)
olmamışmış (inferential singular third-person)
olmamışmışız (first-person inferential plural)
olmamışmışsınız (inferential plural second-person)
olmamışlarmış (inferential plural third-person)
olmamışsam (conditional)
olmamışsan (inferential second-person singular)
olmamışsa (inferential singular third-person)
olmamışsak (first-person inferential plural)
olmamışsanız (inferential plural second-person)
olmamışlarsa (inferential plural third-person)
olmayacağım (future singular third-person)
olmayacaksın (first-person future plural)
olmayacak (future plural second-person)
olmayacağız (future plural third-person)
olmayacaksınız (future)
olmayacaklar (future)
olmayacaktım (future past)
olmayacaktın (future second-person singular)
olmayacaktı (future singular third-person)
olmayacaktık (first-person future plural)
olmayacaktınız (future plural second-person)
olmayacaklardı (future plural third-person)
olmayacakmışım (future inferential)
olmayacakmışsın (future second-person singular)
olmayacakmış (future singular third-person)
olmayacakmışız (first-person future plural)
olmayacakmışsınız (future plural second-person)
olmayacaklarmış (future plural third-person)
olmayacaksam (conditional future)
olmayacaksan (future second-person singular)
olmayacaksa (future singular third-person)
olmayacaksak (first-person future plural)
olmayacaksanız (future plural second-person)
olmayacaklarsa (future plural third-person)
olmamaktayım (progressive singular third-person)
olmamaktasın (first-person plural progressive)
olmamakta (plural progressive second-person)
olmamaktayız (plural progressive third-person)
olmamaktasınız (progressive)
olmamaktalar (progressive)
olmamaktaydım (past progressive)
olmamaktaydın (progressive second-person singular)
olmamaktaydı (progressive singular third-person)
olmamaktaydık (first-person plural progressive)
olmamaktaydınız (plural progressive second-person)
olmamaktalardı (plural progressive third-person)
olmamaktaymışım (inferential progressive)
olmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
olmamaktaymış (progressive singular third-person)
olmamaktaymışız (first-person plural progressive)
olmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
olmamaktalarmış (plural progressive third-person)
olmamaktaysam (conditional progressive)
olmamaktaysan (progressive second-person singular)
olmamaktaysa (progressive singular third-person)
olmamaktaysak (first-person plural progressive)
olmamaktaysanız (plural progressive second-person)
olmamaktalarsa (plural progressive third-person)
olmamalıyım (necessitative singular third-person)
olmamalısın (first-person necessitative plural)
olmamalı (necessitative plural second-person)
olmamalıyız (necessitative plural third-person)
olmamalısınız (necessitative)
olmamalılar (necessitative)
olmamalıydım (necessitative past)
olmamalıydın (necessitative second-person singular)
olmamalıydı (necessitative singular third-person)
olmamalıydık (first-person necessitative plural)
olmamalıydınız (necessitative plural second-person)
olmamalılardı (necessitative plural third-person)
olmamalıymışım (inferential)
olmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
olmamalıymış (necessitative singular third-person)
olmamalıymışız (first-person necessitative plural)
olmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
olmamalılarmış (necessitative plural third-person)
olmamalıysam (conditional)
olmamalıysan (necessitative second-person singular)
olmamalıysa (necessitative singular third-person)
olmamalıysak (first-person necessitative plural)
olmamalıysanız (necessitative plural second-person)
olmamalılarsa (necessitative plural third-person)
olmadım (past singular third-person)
olmadın (first-person past plural)
olmadı (past plural second-person)
olmadık (past plural third-person)
olmadınız (past)
olmadılar (past)
olmadıysam (conditional past)
olmadıysan (past second-person singular)
olmadıysa (past singular third-person)
olmadıysak (first-person past plural)
olmadıysanız (past plural second-person)
olmadılarsa (past plural third-person)
olmasam (conditional singular third-person)
olmasan (conditional first-person plural)
olmasa (conditional plural second-person)
olmasak (conditional plural third-person)
olmasanız (conditional)
olmasalar (conditional)
olmasaydım (conditional past)
olmasaydın (conditional second-person singular)
olmasaydı (conditional singular third-person)
olmasaydık (conditional first-person plural)
olmasaydınız (conditional plural second-person)
olmasalardı (conditional plural third-person)
olmasaymışım (inferential)
olmasaymışsın (conditional second-person singular)
olmasaymış (conditional singular third-person)
olmasaymışız (conditional first-person plural)
olmasaymışsınız (conditional plural second-person)
olmasalarmış (conditional plural third-person)
olmayayım (conditional optative singular)
olmayasın (optative second-person singular)
olmaya (optative singular third-person)
olmayalım (first-person optative plural)
olmayasınız (optative plural second-person)
olmayalar (optative plural third-person)
olma (first-person imperative plural)
olmasın (imperative plural second-person)
olmayın (imperative)
olmasınlar (imperative)
olmayınız (formal imperative second-person singular)
olmayınız (formal imperative plural second-person)
olmasana (imperative informal second-person singular)
olmasanıza (imperative informal plural second-person)
olmamak (imperative infinitive)
olmama (imperative noun-from-verb)
olmayan (impersonal participle)
olmamış (impersonal participle)
olmayacak (impersonal participle)
olmayan (imperfective)
olmamış (impersonal participle perfective)
olmayacak (impersonal participle prospective)
olmadığım (impersonal non-prospective participle)
olmadığın (impersonal non-prospective participle)
olmadığı (impersonal non-prospective participle)
olmadığımız (impersonal non-prospective participle)
olmadığınız (impersonal non-prospective participle)
olmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
olmayacağım (impersonal participle prospective)
olmayacağın (impersonal participle prospective)
olmayacağı (impersonal participle prospective)
olmayacağımız (impersonal participle prospective)
olmayacağınız (impersonal participle prospective)
olmayacakları (impersonal participle personal prospective)
olmazken (plural second-person)
olmayınca (plural second-person)
olmayıp (plural second-person)
olmayalı (plural second-person)
olmayasıya (plural second-person)
olmadıkça (plural second-person)
olmazken
olmayınca (specific)
olmayıp (perfective)
olmayalı
olmayasıya
olmadıkça
olmayarak (imperfective plural)
olmaya olmaya (imperfective plural)
olmazcasına (imperfective plural)
olmayarak
olmaya olmaya
olmazcasına
olabilirim (aorist singular third-person)
olabilirsin (aorist first-person plural)
olabilir (aorist plural second-person)
olabiliriz (aorist plural third-person)
olabilirsiniz (aorist)
olabilirler (aorist)
olabilirdim (aorist past)
olabilirdin (aorist second-person singular)
olabilirdi (aorist singular third-person)
olabilirdik (aorist first-person plural)
olabilirdiniz (aorist plural second-person)
olabilirlerdi (aorist plural third-person)
olabilirmişim (aorist inferential)
olabilirmişsin (aorist second-person singular)
olabilirmiş (aorist singular third-person)
olabilirmişiz (aorist first-person plural)
olabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
olabilirlermiş (aorist plural third-person)
olabilirsem (aorist conditional)
olabilirsen (aorist second-person singular)
olabilirse (aorist singular third-person)
olabilirsek (aorist first-person plural)
olabilirseniz (aorist plural second-person)
olabilirlerse (aorist plural third-person)
olabiliyorum (continuative singular third-person)
olabiliyorsun (continuative first-person plural)
olabiliyor (continuative plural second-person)
olabiliyoruz (continuative plural third-person)
olabiliyorsunuz (continuative)
olabiliyorlar (continuative)
olabiliyordum (continuative past)
olabiliyordun (continuative second-person singular)
olabiliyordu (continuative singular third-person)
olabiliyorduk (continuative first-person plural)
olabiliyordunuz (continuative plural second-person)
olabiliyorlardı (continuative plural third-person)
olabiliyormuşum (continuative inferential)
olabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
olabiliyormuş (continuative singular third-person)
olabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
olabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
olabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
olabiliyorsam (conditional continuative)
olabiliyorsan (continuative second-person singular)
olabiliyorsa (continuative singular third-person)
olabiliyorsak (continuative first-person plural)
olabiliyorsanız (continuative plural second-person)
olabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
olabilmişim (inferential singular third-person)
olabilmişsin (first-person inferential plural)
olabilmiş (inferential plural second-person)
olabilmişiz (inferential plural third-person)
olabilmişsiniz (inferential)
olabilmişler (inferential)
olabilmiştim (inferential past)
olabilmiştin (inferential second-person singular)
olabilmişti (inferential singular third-person)
olabilmiştik (first-person inferential plural)
olabilmiştiniz (inferential plural second-person)
olabilmişlerdi (inferential plural third-person)
olabilmişmişim (inferential)
olabilmişmişsin (inferential second-person singular)
olabilmişmiş (inferential singular third-person)
olabilmişmişiz (first-person inferential plural)
olabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
olabilmişlermiş (inferential plural third-person)
olabilmişsem (conditional)
olabilmişsen (inferential second-person singular)
olabilmişse (inferential singular third-person)
olabilmişsek (first-person inferential plural)
olabilmişseniz (inferential plural second-person)
olabilmişlerse (inferential plural third-person)
olabileceğim (future singular third-person)
olabileceksin (first-person future plural)
olabilecek (future plural second-person)
olabileceğiz (future plural third-person)
olabileceksiniz (future)
olabilecekler (future)
olabilecektim (future past)
olabilecektin (future second-person singular)
olabilecekti (future singular third-person)
olabilecektik (first-person future plural)
olabilecektiniz (future plural second-person)
olabileceklerdi (future plural third-person)
olabilecekmişim (future inferential)
olabilecekmişsin (future second-person singular)
olabilecekmiş (future singular third-person)
olabilecekmişiz (first-person future plural)
olabilecekmişsiniz (future plural second-person)
olabileceklermiş (future plural third-person)
olabileceksem (conditional future)
olabileceksen (future second-person singular)
olabilecekse (future singular third-person)
olabileceksek (first-person future plural)
olabilecekseniz (future plural second-person)
olabileceklerse (future plural third-person)
olabilmekteyim (progressive singular third-person)
olabilmektesin (first-person plural progressive)
olabilmekte (plural progressive second-person)
olabilmekteyiz (plural progressive third-person)
olabilmektesiniz (progressive)
olabilmekteler (progressive)
olabilmekteydim (past progressive)
olabilmekteydin (progressive second-person singular)
olabilmekteydi (progressive singular third-person)
olabilmekteydik (first-person plural progressive)
olabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
olabilmektelerdi (plural progressive third-person)
olabilmekteymişim (inferential progressive)
olabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
olabilmekteymiş (progressive singular third-person)
olabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
olabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
olabilmektelermiş (plural progressive third-person)
olabilmekteysem (conditional progressive)
olabilmekteysen (progressive second-person singular)
olabilmekteyse (progressive singular third-person)
olabilmekteysek (first-person plural progressive)
olabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
olabilmektelerse (plural progressive third-person)
olabilmeliyim (necessitative singular third-person)
olabilmelisin (first-person necessitative plural)
olabilmeli (necessitative plural second-person)
olabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
olabilmelisiniz (necessitative)
olabilmeliler (necessitative)
olabilmeliydim (necessitative past)
olabilmeliydin (necessitative second-person singular)
olabilmeliydi (necessitative singular third-person)
olabilmeliydik (first-person necessitative plural)
olabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
olabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
olabilmeliymişim (inferential)
olabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
olabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
olabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
olabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
olabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
olabilmeliysem (conditional)
olabilmeliysen (necessitative second-person singular)
olabilmeliyse (necessitative singular third-person)
olabilmeliysek (first-person necessitative plural)
olabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
olabilmelilerse (necessitative plural third-person)
olabildim (past singular third-person)
olabildin (first-person past plural)
olabildi (past plural second-person)
olabildik (past plural third-person)
olabildiniz (past)
olabildiler (past)
olabildiysem (conditional past)
olabildiysen (past second-person singular)
olabildiyse (past singular third-person)
olabildiysek (first-person past plural)
olabildiyseniz (past plural second-person)
olabildilerse (past plural third-person)
olabilsem (conditional singular third-person)
olabilsen (conditional first-person plural)
olabilse (conditional plural second-person)
olabilsek (conditional plural third-person)
olabilseniz (conditional)
olabilseler (conditional)
olabilseydim (conditional past)
olabilseydin (conditional second-person singular)
olabilseydi (conditional singular third-person)
olabilseydik (conditional first-person plural)
olabilseydiniz (conditional plural second-person)
olabilselerdi (conditional plural third-person)
olabilseymişim (inferential)
olabilseymişsin (conditional second-person singular)
olabilseymiş (conditional singular third-person)
olabilseymişiz (conditional first-person plural)
olabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
olabilselermiş (conditional plural third-person)
olabileyim (conditional optative singular)
olabilesin (optative second-person singular)
olabile (optative singular third-person)
olabilelim (first-person optative plural)
olabilesiniz (optative plural second-person)
olabileler (optative plural third-person)
olabil (first-person imperative plural)
olabilsin (imperative plural second-person)
olabilin (imperative)
olabilsinler (imperative)
olabiliniz (formal imperative second-person singular)
olabiliniz (formal imperative plural second-person)
olabilsene (imperative informal second-person singular)
olabilsenize (imperative informal plural second-person)
olabilmek (imperative infinitive)
olabilme (imperative noun-from-verb)
olabilen (impersonal participle)
olabilmiş (impersonal participle)
olabilecek (impersonal participle)
olabilen (imperfective)
olabilmiş (impersonal participle perfective)
olabilecek (impersonal participle prospective)
olabildiğim (impersonal non-prospective participle)
olabildiğin (impersonal non-prospective participle)
olabildiği (impersonal non-prospective participle)
olabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
olabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
olabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
olabileceğim (impersonal participle prospective)
olabileceğin (impersonal participle prospective)
olabileceği (impersonal participle prospective)
olabileceğimiz (impersonal participle prospective)
olabileceğiniz (impersonal participle prospective)
olabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
olabilirken (plural second-person)
olabilince (plural second-person)
olabilip (plural second-person)
olabileli (plural second-person)
olabilesiye (plural second-person)
olabildikçe (plural second-person)
olabilirken
olabilince (specific)
olabilip (perfective)
olabileli
olabilesiye
olabildikçe
olabilerek (imperfective plural)
olabile olabile (imperfective plural)
olabilircesine (imperfective plural)
olabilerek
olabile olabile
olabilircesine
olamam (aorist singular third-person)
olamazsın (aorist first-person plural)
olamaz (aorist plural second-person)
olamayız (aorist plural third-person)
olamazsınız (aorist)
olamazlar (aorist)
olamazdım (aorist past)
olamazdın (aorist second-person singular)
olamazdı (aorist singular third-person)
olamazdık (aorist first-person plural)
olamazdınız (aorist plural second-person)
olamazlardı (aorist plural third-person)
olamazmışım (aorist inferential)
olamazmışsın (aorist second-person singular)
olamazmış (aorist singular third-person)
olamazmışız (aorist first-person plural)
olamazmışsınız (aorist plural second-person)
olamazlarmış (aorist plural third-person)
olamazsam (aorist conditional)
olamazsan (aorist second-person singular)
olamazsa (aorist singular third-person)
olamazsak (aorist first-person plural)
olamazsanız (aorist plural second-person)
olamazlarsa (aorist plural third-person)
olamıyorum (continuative singular third-person)
olamıyorsun (continuative first-person plural)
olamıyor (continuative plural second-person)
olamıyoruz (continuative plural third-person)
olamıyorsunuz (continuative)
olamıyorlar (continuative)
olamıyordum (continuative past)
olamıyordun (continuative second-person singular)
olamıyordu (continuative singular third-person)
olamıyorduk (continuative first-person plural)
olamıyordunuz (continuative plural second-person)
olamıyorlardı (continuative plural third-person)
olamıyormuşum (continuative inferential)
olamıyormuşsun (continuative second-person singular)
olamıyormuş (continuative singular third-person)
olamıyormuşuz (continuative first-person plural)
olamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
olamıyorlarmış (continuative plural third-person)
olamıyorsam (conditional continuative)
olamıyorsan (continuative second-person singular)
olamıyorsa (continuative singular third-person)
olamıyorsak (continuative first-person plural)
olamıyorsanız (continuative plural second-person)
olamıyorlarsa (continuative plural third-person)
olamamışım (inferential singular third-person)
olamamışsın (first-person inferential plural)
olamamış (inferential plural second-person)
olamamışız (inferential plural third-person)
olamamışsınız (inferential)
olamamışlar (inferential)
olamamıştım (inferential past)
olamamıştın (inferential second-person singular)
olamamıştı (inferential singular third-person)
olamamıştık (first-person inferential plural)
olamamıştınız (inferential plural second-person)
olamamışlardı (inferential plural third-person)
olamamışmışım (inferential)
olamamışmışsın (inferential second-person singular)
olamamışmış (inferential singular third-person)
olamamışmışız (first-person inferential plural)
olamamışmışsınız (inferential plural second-person)
olamamışlarmış (inferential plural third-person)
olamamışsam (conditional)
olamamışsan (inferential second-person singular)
olamamışsa (inferential singular third-person)
olamamışsak (first-person inferential plural)
olamamışsanız (inferential plural second-person)
olamamışlarsa (inferential plural third-person)
olamayacağım (future singular third-person)
olamayacaksın (first-person future plural)
olamayacak (future plural second-person)
olamayacağız (future plural third-person)
olamayacaksınız (future)
olamayacaklar (future)
olamayacaktım (future past)
olamayacaktın (future second-person singular)
olamayacaktı (future singular third-person)
olamayacaktık (first-person future plural)
olamayacaktınız (future plural second-person)
olamayacaklardı (future plural third-person)
olamayacakmışım (future inferential)
olamayacakmışsın (future second-person singular)
olamayacakmış (future singular third-person)
olamayacakmışız (first-person future plural)
olamayacakmışsınız (future plural second-person)
olamayacaklarmış (future plural third-person)
olamayacaksam (conditional future)
olamayacaksan (future second-person singular)
olamayacaksa (future singular third-person)
olamayacaksak (first-person future plural)
olamayacaksanız (future plural second-person)
olamayacaklarsa (future plural third-person)
olamamaktayım (progressive singular third-person)
olamamaktasın (first-person plural progressive)
olamamakta (plural progressive second-person)
olamamaktayız (plural progressive third-person)
olamamaktasınız (progressive)
olamamaktalar (progressive)
olamamaktaydım (past progressive)
olamamaktaydın (progressive second-person singular)
olamamaktaydı (progressive singular third-person)
olamamaktaydık (first-person plural progressive)
olamamaktaydınız (plural progressive second-person)
olamamaktalardı (plural progressive third-person)
olamamaktaymışım (inferential progressive)
olamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
olamamaktaymış (progressive singular third-person)
olamamaktaymışız (first-person plural progressive)
olamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
olamamaktalarmış (plural progressive third-person)
olamamaktaysam (conditional progressive)
olamamaktaysan (progressive second-person singular)
olamamaktaysa (progressive singular third-person)
olamamaktaysak (first-person plural progressive)
olamamaktaysanız (plural progressive second-person)
olamamaktalarsa (plural progressive third-person)
olamamalıyım (necessitative singular third-person)
olamamalısın (first-person necessitative plural)
olamamalı (necessitative plural second-person)
olamamalıyız (necessitative plural third-person)
olamamalısınız (necessitative)
olamamalılar (necessitative)
olamamalıydım (necessitative past)
olamamalıydın (necessitative second-person singular)
olamamalıydı (necessitative singular third-person)
olamamalıydık (first-person necessitative plural)
olamamalıydınız (necessitative plural second-person)
olamamalılardı (necessitative plural third-person)
olamamalıymışım (inferential)
olamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
olamamalıymış (necessitative singular third-person)
olamamalıymışız (first-person necessitative plural)
olamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
olamamalılarmış (necessitative plural third-person)
olamamalıysam (conditional)
olamamalıysan (necessitative second-person singular)
olamamalıysa (necessitative singular third-person)
olamamalıysak (first-person necessitative plural)
olamamalıysanız (necessitative plural second-person)
olamamalılarsa (necessitative plural third-person)
olamadım (past singular third-person)
olamadın (first-person past plural)
olamadı (past plural second-person)
olamadık (past plural third-person)
olamadınız (past)
olamadılar (past)
olamadıysam (conditional past)
olamadıysan (past second-person singular)
olamadıysa (past singular third-person)
olamadıysak (first-person past plural)
olamadıysanız (past plural second-person)
olamadılarsa (past plural third-person)
olamasam (conditional singular third-person)
olamasan (conditional first-person plural)
olamasa (conditional plural second-person)
olamasak (conditional plural third-person)
olamasanız (conditional)
olamasalar (conditional)
olamasaydım (conditional past)
olamasaydın (conditional second-person singular)
olamasaydı (conditional singular third-person)
olamasaydık (conditional first-person plural)
olamasaydınız (conditional plural second-person)
olamasalardı (conditional plural third-person)
olamasaymışım (inferential)
olamasaymışsın (conditional second-person singular)
olamasaymış (conditional singular third-person)
olamasaymışız (conditional first-person plural)
olamasaymışsınız (conditional plural second-person)
olamasalarmış (conditional plural third-person)
olamayayım (conditional optative singular)
olamayasın (optative second-person singular)
olamaya (optative singular third-person)
olamayalım (first-person optative plural)
olamayasınız (optative plural second-person)
olamayalar (optative plural third-person)
olama (first-person imperative plural)
olamasın (imperative plural second-person)
olamayın (imperative)
olamasınlar (imperative)
olamayınız (formal imperative second-person singular)
olamayınız (formal imperative plural second-person)
olamasana (imperative informal second-person singular)
olamasanıza (imperative informal plural second-person)
olamamak (imperative infinitive)
olamama (imperative noun-from-verb)
olamayan (impersonal participle)
olamamış (impersonal participle)
olamayacak (impersonal participle)
olamayan (imperfective)
olamamış (impersonal participle perfective)
olamayacak (impersonal participle prospective)
olamadığım (impersonal non-prospective participle)
olamadığın (impersonal non-prospective participle)
olamadığı (impersonal non-prospective participle)
olamadığımız (impersonal non-prospective participle)
olamadığınız (impersonal non-prospective participle)
olamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
olamayacağım (impersonal participle prospective)
olamayacağın (impersonal participle prospective)
olamayacağı (impersonal participle prospective)
olamayacağımız (impersonal participle prospective)
olamayacağınız (impersonal participle prospective)
olamayacakları (impersonal participle personal prospective)
olamazken (plural second-person)
olamayınca (plural second-person)
olamayıp (plural second-person)
olamayalı (plural second-person)
olamayasıya (plural second-person)
olamadıkça (plural second-person)
olamazken
olamayınca (specific)
olamayıp (perfective)
olamayalı
olamayasıya
olamadıkça
olamayarak (imperfective plural)
olamaya olamaya (imperfective plural)
olamazcasına (imperfective plural)
olamayarak
olamaya olamaya
olamazcasına

Inherited from Ottoman Turkish اولمق (olmak, “to exist, be, become, happen, fit, ripen, mature”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (ol-), [script needed] (bol-, “to become”), from Proto-Turkic *bōl- (“to become”). Now-obsolete bolmak was dominant until the end of the 16th century, and coexisted with olmak, which was attested quite early too. The relation between the two is unclear; according to Dybo, forms commencing with o- may very well represent a different root (see oturmak). On the other hand, the geographical distribution of this variant matches quite closely the change *b- > v- (see Turkish var (“there is”), or vermek (“to give”)) so it may indeed mirror the following change: *bol- > *vol- > ol-. But this change is not seen in b-l words in Turkish (e.g; bol, bal, bel, balık, bölmek, bilmek, bulmak, bilemek), which raises the possibility that the origin of the word is from *ol-.

inh

(intransitive) to become, come to exist, come into being

to happen, occur, be, take place, befall

to be, to have or occupy a place or position, be located or situated at

(with possessive marker on object) to have, own

to suffice, be acceptable, be all right, be okay

to be possible, be apparently valid, be likely, be plausible

to ripen, mature; (for food) to be cooked, be done

Sigara içerek ancak kanser olursun.

The only thing you'll get out of smoking is cancer.

to have, undergo something, to be afflicted with, suffer from, experience something negative, to catch a disease


atmak

head

atmak (third-person singular simple present atar)

atar (present singular third-person)
atmak (infinitive)
atan (imperfective impersonal participle)
atmış (impersonal participle perfective)
atacak (impersonal participle prospective)
attığım (non-prospective participle personal)
attığın (non-prospective participle personal)
attığı (non-prospective participle personal)
attığımız (non-prospective participle personal)
attığınız (non-prospective participle personal)
attıkları (non-prospective participle personal)
atacağım (participle personal prospective)
atacağın (participle personal prospective)
atacağı (participle personal prospective)
atacağımız (participle personal prospective)
atacağınız (participle personal prospective)
atacakları (participle personal prospective)
atma (noun-from-verb)
atış (adverbial)
atarım (aorist first-person indicative present singular)
atarsın (aorist indicative present second-person singular)
atar (aorist indicative present singular third-person)
atarız (aorist first-person indicative plural present)
atarsınız (aorist indicative plural present second-person)
atarlar (aorist indicative plural present third-person)
atıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atıyor (imperfective indicative present singular third-person)
atıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
attım (first-person indicative past perfective singular)
attın (indicative past perfective second-person singular)
attı (indicative past perfective singular third-person)
attık (first-person indicative past perfective plural)
attınız (indicative past perfective plural second-person)
attılar (indicative past perfective plural third-person)
atıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atıyorlardı (or atıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
atacağım (first-person future indicative singular)
atacaksın (future indicative second-person singular)
atacak (future indicative singular third-person)
atacağız (first-person future indicative plural)
atacaksınız (future indicative plural second-person)
atacaklar (future indicative plural third-person)
atmışım (first-person inferential perfective singular)
atmışsın (inferential perfective second-person singular)
atmış (inferential perfective singular third-person)
atmışız (first-person inferential perfective plural)
atmışsınız (inferential perfective plural second-person)
atmışlar (inferential perfective plural third-person)
atarmışım (aorist first-person inferential singular)
atarmışsın (aorist inferential second-person singular)
atarmış (aorist inferential singular third-person)
atarmışız (aorist first-person inferential plural)
atarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
atarlarmış (or atarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
atıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atsam (conditional first-person singular)
atsan (conditional second-person singular)
atsa (conditional singular third-person)
atsak (conditional first-person plural)
atsanız (conditional plural second-person)
atsalar (conditional plural third-person)
atsaydım (conditional first-person perfective singular)
atsaydın (conditional perfective second-person singular)
atsaydı (conditional perfective singular third-person)
atsaydık (conditional first-person perfective plural)
atsaydınız (conditional perfective plural second-person)
atsaydılar (conditional perfective plural third-person)
atayım (first-person optative singular)
atasın (optative second-person singular)
ata (optative singular third-person)
atalım (first-person optative plural)
atasınız (optative plural second-person)
atalar (optative plural third-person)
atmaktayım (first-person progressive singular)
atmaktasın (progressive second-person singular)
atmakta (progressive singular third-person)
atmaktayız (first-person plural progressive)
atmaktasınız (plural progressive second-person)
atmaktalar (plural progressive third-person)
atmalıyım (first-person necessitative singular)
atmalısın (necessitative second-person singular)
atmalı (necessitative singular third-person)
atmalıyız (first-person necessitative plural)
atmalısınız (necessitative plural second-person)
atmalılar (necessitative plural third-person)
at (imperative second-person singular)
atsın (imperative singular third-person)
atın (imperative plural second-person)
atsınlar (imperative plural third-person)
atar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
atar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
atar mı? (aorist indicative present singular third-person)
atar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
atar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
atarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
atıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
attım mı? (first-person indicative past perfective singular)
attın mı? (indicative past perfective second-person singular)
attı mı? (indicative past perfective singular third-person)
attık mı? (first-person indicative past perfective plural)
attınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
attılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
atıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atacak mıyım? (first-person future indicative singular)
atacak mısın? (future indicative second-person singular)
atacak mı? (future indicative singular third-person)
atacak mıyız? (first-person future indicative plural)
atacak mısınız? (future indicative plural second-person)
atacaklar mı? (future indicative plural third-person)
atmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
atmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
atmış mı? (inferential perfective singular third-person)
atmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
atmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
atmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
atar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
atar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
atar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
atar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
atar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
atarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
atıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atsam mı? (conditional first-person singular)
atsan mı? (conditional second-person singular)
atsa mı? (conditional singular third-person)
atsak mı? (conditional first-person plural)
atsanız mı? (conditional plural second-person)
atsalar mı? (conditional plural third-person)
atsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
atsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
atsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
atsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
atsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
atsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
atmakta mıyım? (first-person progressive singular)
atmakta mısın? (progressive second-person singular)
atmakta mı? (progressive singular third-person)
atmakta mıyız? (first-person plural progressive)
atmakta mısınız? (plural progressive second-person)
atmaktalar mı? (plural progressive third-person)
atmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
atmalı mısın? (necessitative second-person singular)
atmalı mı? (necessitative singular third-person)
atmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
atmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
atmalılar mı? (necessitative plural third-person)
atmamak (infinitive negative)
atmayan (imperfective impersonal negative participle)
atmamış (impersonal negative participle perfective)
atmayacak (impersonal negative participle prospective)
atmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
atmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
atmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
atmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
atmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
atmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
atmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
atmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
atmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
atmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
atmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
atmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
atmama (negative noun-from-verb)
atmayış (adverbial negative)
atmam (aorist first-person indicative present singular)
atmazsın (aorist indicative present second-person singular)
atmaz (aorist indicative present singular third-person)
atmayız (aorist first-person indicative plural present)
atmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
atmazlar (aorist indicative plural present third-person)
atmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
atmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atmadım (first-person indicative past perfective singular)
atmadın (indicative past perfective second-person singular)
atmadı (indicative past perfective singular third-person)
atmadık (first-person indicative past perfective plural)
atmadınız (indicative past perfective plural second-person)
atmadılar (indicative past perfective plural third-person)
atmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
atmayacağım (first-person future indicative singular)
atmayacaksın (future indicative second-person singular)
atmayacak (future indicative singular third-person)
atmayacağız (first-person future indicative plural)
atmayacaksınız (future indicative plural second-person)
atmayacaklar (future indicative plural third-person)
atmamışım (first-person inferential perfective singular)
atmamışsın (inferential perfective second-person singular)
atmamış (inferential perfective singular third-person)
atmamışız (first-person inferential perfective plural)
atmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
atmamışlar (inferential perfective plural third-person)
atmazmışım (aorist first-person inferential singular)
atmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
atmazmış (aorist inferential singular third-person)
atmazmışız (aorist first-person inferential plural)
atmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
atmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
atmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atmasam (conditional first-person singular)
atmasan (conditional second-person singular)
atmasa (conditional singular third-person)
atmasak (conditional first-person plural)
atmasanız (conditional plural second-person)
atmasalar (conditional plural third-person)
atmasaydım (conditional first-person perfective singular)
atmasaydın (conditional perfective second-person singular)
atmasaydı (conditional perfective singular third-person)
atmasaydık (conditional first-person perfective plural)
atmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
atmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
atmayayım (first-person optative singular)
atmayasın (optative second-person singular)
atmaya (optative singular third-person)
atmayalım (first-person optative plural)
atmayasınız (optative plural second-person)
atmayalar (optative plural third-person)
atmamaktayım (first-person progressive singular)
atmamaktasın (progressive second-person singular)
atmamakta (progressive singular third-person)
atmamaktayız (first-person plural progressive)
atmamaktasınız (plural progressive second-person)
atmamaktalar (plural progressive third-person)
atmamalıyım (first-person necessitative singular)
atmamalısın (necessitative second-person singular)
atmamalı (necessitative singular third-person)
atmamalıyız (first-person necessitative plural)
atmamalısınız (necessitative plural second-person)
atmamalılar (necessitative plural third-person)
atma (imperative second-person singular)
atmasın (imperative singular third-person)
atmayın (imperative plural second-person)
atmasınlar (imperative plural third-person)
atmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
atmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
atmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
atmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
atmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
atmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
atmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
atmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
atmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
atmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
atmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
atmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
atmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
atmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
atmayacak mı? (future indicative singular third-person)
atmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
atmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
atmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
atmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
atmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
atmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
atmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
atmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
atmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
atmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
atmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
atmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
atmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
atmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
atmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
atmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atmasam mı? (conditional first-person singular)
atmasan mı? (conditional second-person singular)
atmasa mı? (conditional singular third-person)
atmasak mı? (conditional first-person plural)
atmasanız mı? (conditional plural second-person)
atmasalar mı? (conditional plural third-person)
atmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
atmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
atmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
atmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
atmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
atmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
atmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
atmamakta mısın? (progressive second-person singular)
atmamakta mı? (progressive singular third-person)
atmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
atmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
atmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
atmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
atmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
atmamalı mı? (necessitative singular third-person)
atmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
atmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
atmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish آتمق (atmak, “to cast, throw, eject, shoot, fire”), from Proto-Turkic *at-, *ạt- (“to throw, shoot”).
Cognate with Old Turkic [script needed] (at-), Azerbaijani atmaq (“to shoot, throw”), Chuvash ывӑтма (yvătma, “to throw”), Kazakh ату (atu, “to shoot”), Kyrgyz атуу (atuu, “to shoot, fire”), Turkmen atmak (“to throw”), Tuvan адар (adar, “to shoot”), Uyghur ئاتماق (atmaq, “to throw, shoot”), Uzbek otmoq (“to shoot, eject”), Yakut ыт (ıt, “to shoot, fire”).

cog

Bana kartopu attılar.

Yalan atma !

(intransitive, frequently with yalan) to lie, make up stories

Kalbi atıyor mu?