söz almak

söz almak (third-person singular simple present söz alır)

söz alır (present singular third-person)
söz almak (infinitive)
söz alan (imperfective impersonal participle)
söz almış (impersonal participle perfective)
söz alacak (impersonal participle prospective)
söz aldığım (non-prospective participle personal)
söz aldığın (non-prospective participle personal)
söz aldığı (non-prospective participle personal)
söz aldığımız (non-prospective participle personal)
söz aldığınız (non-prospective participle personal)
söz aldıkları (non-prospective participle personal)
söz alacağım (participle personal prospective)
söz alacağın (participle personal prospective)
söz alacağı (participle personal prospective)
söz alacağımız (participle personal prospective)
söz alacağınız (participle personal prospective)
söz alacakları (participle personal prospective)
söz alma (noun-from-verb)
söz alış (adverbial)
söz alırım (aorist first-person indicative present singular)
söz alırsın (aorist indicative present second-person singular)
söz alır (aorist indicative present singular third-person)
söz alırız (aorist first-person indicative plural present)
söz alırsınız (aorist indicative plural present second-person)
söz alırlar (aorist indicative plural present third-person)
söz alıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
söz alıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
söz alıyor (imperfective indicative present singular third-person)
söz alıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
söz alıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
söz alıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
söz aldım (first-person indicative past perfective singular)
söz aldın (indicative past perfective second-person singular)
söz aldı (indicative past perfective singular third-person)
söz aldık (first-person indicative past perfective plural)
söz aldınız (indicative past perfective plural second-person)
söz aldılar (indicative past perfective plural third-person)
söz alıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
söz alıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
söz alıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
söz alıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
söz alıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
söz alıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or söz alıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
söz alacağım (first-person future indicative singular)
söz alacaksın (future indicative second-person singular)
söz alacak (future indicative singular third-person)
söz alacağız (first-person future indicative plural)
söz alacaksınız (future indicative plural second-person)
söz alacaklar (future indicative plural third-person)
söz almışım (first-person inferential perfective singular)
söz almışsın (inferential perfective second-person singular)
söz almış (inferential perfective singular third-person)
söz almışız (first-person inferential perfective plural)
söz almışsınız (inferential perfective plural second-person)
söz almışlar (inferential perfective plural third-person)
söz alırmışım (aorist first-person inferential singular)
söz alırmışsın (aorist inferential second-person singular)
söz alırmış (aorist inferential singular third-person)
söz alırmışız (aorist first-person inferential plural)
söz alırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
söz alırlarmış (or söz alırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
söz alıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
söz alıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
söz alıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
söz alıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
söz alıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
söz alıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
söz alsam (conditional first-person singular)
söz alsan (conditional second-person singular)
söz alsa (conditional singular third-person)
söz alsak (conditional first-person plural)
söz alsanız (conditional plural second-person)
söz alsalar (conditional plural third-person)
söz alsaydım (conditional first-person perfective singular)
söz alsaydın (conditional perfective second-person singular)
söz alsaydı (conditional perfective singular third-person)
söz alsaydık (conditional first-person perfective plural)
söz alsaydınız (conditional perfective plural second-person)
söz alsaydılar (conditional perfective plural third-person)
söz alayım (first-person optative singular)
söz alasın (optative second-person singular)
söz ala (optative singular third-person)
söz alalım (first-person optative plural)
söz alasınız (optative plural second-person)
söz alalar (optative plural third-person)
söz almaktayım (first-person progressive singular)
söz almaktasın (progressive second-person singular)
söz almakta (progressive singular third-person)
söz almaktayız (first-person plural progressive)
söz almaktasınız (plural progressive second-person)
söz almaktalar (plural progressive third-person)
söz almalıyım (first-person necessitative singular)
söz almalısın (necessitative second-person singular)
söz almalı (necessitative singular third-person)
söz almalıyız (first-person necessitative plural)
söz almalısınız (necessitative plural second-person)
söz almalılar (necessitative plural third-person)
söz al (imperative second-person singular)
söz alsın (imperative singular third-person)
söz alın (imperative plural second-person)
söz alsınlar (imperative plural third-person)
söz alır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
söz alır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
söz alır mı? (aorist indicative present singular third-person)
söz alır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
söz alır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
söz alırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
söz alıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
söz alıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
söz alıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
söz alıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
söz alıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
söz alıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
söz aldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
söz aldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
söz aldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
söz aldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
söz aldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
söz aldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
söz alıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
söz alıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
söz alıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
söz alıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
söz alıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
söz alıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
söz alacak mıyım? (first-person future indicative singular)
söz alacak mısın? (future indicative second-person singular)
söz alacak mı? (future indicative singular third-person)
söz alacak mıyız? (first-person future indicative plural)
söz alacak mısınız? (future indicative plural second-person)
söz alacaklar mı? (future indicative plural third-person)
söz almış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
söz almış mısın? (inferential perfective second-person singular)
söz almış mı? (inferential perfective singular third-person)
söz almış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
söz almış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
söz almışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
söz alır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
söz alır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
söz alır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
söz alır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
söz alır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
söz alırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
söz alıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
söz alıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
söz alıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
söz alıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
söz alıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
söz alıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
söz alsam mı? (conditional first-person singular)
söz alsan mı? (conditional second-person singular)
söz alsa mı? (conditional singular third-person)
söz alsak mı? (conditional first-person plural)
söz alsanız mı? (conditional plural second-person)
söz alsalar mı? (conditional plural third-person)
söz alsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
söz alsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
söz alsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
söz alsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
söz alsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
söz alsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
söz almakta mıyım? (first-person progressive singular)
söz almakta mısın? (progressive second-person singular)
söz almakta mı? (progressive singular third-person)
söz almakta mıyız? (first-person plural progressive)
söz almakta mısınız? (plural progressive second-person)
söz almaktalar mı? (plural progressive third-person)
söz almalı mıyım? (first-person necessitative singular)
söz almalı mısın? (necessitative second-person singular)
söz almalı mı? (necessitative singular third-person)
söz almalı mıyız? (first-person necessitative plural)
söz almalı mısınız? (necessitative plural second-person)
söz almalılar mı? (necessitative plural third-person)
söz almamak (infinitive negative)
söz almayan (imperfective impersonal negative participle)
söz almamış (impersonal negative participle perfective)
söz almayacak (impersonal negative participle prospective)
söz almadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
söz almadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
söz almadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
söz almadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
söz almadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
söz almadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
söz almayacağım (first-person negative participle prospective singular)
söz almayacağın (negative participle prospective second-person singular)
söz almayacağı (negative participle prospective singular third-person)
söz almayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
söz almayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
söz almayacakları (negative participle plural prospective third-person)
söz almama (negative noun-from-verb)
söz almayış (adverbial negative)
söz almam (aorist first-person indicative present singular)
söz almazsın (aorist indicative present second-person singular)
söz almaz (aorist indicative present singular third-person)
söz almayız (aorist first-person indicative plural present)
söz almazsınız (aorist indicative plural present second-person)
söz almazlar (aorist indicative plural present third-person)
söz almıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
söz almıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
söz almıyor (imperfective indicative present singular third-person)
söz almıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
söz almıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
söz almıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
söz almadım (first-person indicative past perfective singular)
söz almadın (indicative past perfective second-person singular)
söz almadı (indicative past perfective singular third-person)
söz almadık (first-person indicative past perfective plural)
söz almadınız (indicative past perfective plural second-person)
söz almadılar (indicative past perfective plural third-person)
söz almıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
söz almıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
söz almıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
söz almıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
söz almıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
söz almıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
söz almayacağım (first-person future indicative singular)
söz almayacaksın (future indicative second-person singular)
söz almayacak (future indicative singular third-person)
söz almayacağız (first-person future indicative plural)
söz almayacaksınız (future indicative plural second-person)
söz almayacaklar (future indicative plural third-person)
söz almamışım (first-person inferential perfective singular)
söz almamışsın (inferential perfective second-person singular)
söz almamış (inferential perfective singular third-person)
söz almamışız (first-person inferential perfective plural)
söz almamışsınız (inferential perfective plural second-person)
söz almamışlar (inferential perfective plural third-person)
söz almazmışım (aorist first-person inferential singular)
söz almazmışsın (aorist inferential second-person singular)
söz almazmış (aorist inferential singular third-person)
söz almazmışız (aorist first-person inferential plural)
söz almazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
söz almazlarmış (aorist inferential plural third-person)
söz almıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
söz almıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
söz almıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
söz almıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
söz almıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
söz almıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
söz almasam (conditional first-person singular)
söz almasan (conditional second-person singular)
söz almasa (conditional singular third-person)
söz almasak (conditional first-person plural)
söz almasanız (conditional plural second-person)
söz almasalar (conditional plural third-person)
söz almasaydım (conditional first-person perfective singular)
söz almasaydın (conditional perfective second-person singular)
söz almasaydı (conditional perfective singular third-person)
söz almasaydık (conditional first-person perfective plural)
söz almasaydınız (conditional perfective plural second-person)
söz almasaydılar (conditional perfective plural third-person)
söz almayayım (first-person optative singular)
söz almayasın (optative second-person singular)
söz almaya (optative singular third-person)
söz almayalım (first-person optative plural)
söz almayasınız (optative plural second-person)
söz almayalar (optative plural third-person)
söz almamaktayım (first-person progressive singular)
söz almamaktasın (progressive second-person singular)
söz almamakta (progressive singular third-person)
söz almamaktayız (first-person plural progressive)
söz almamaktasınız (plural progressive second-person)
söz almamaktalar (plural progressive third-person)
söz almamalıyım (first-person necessitative singular)
söz almamalısın (necessitative second-person singular)
söz almamalı (necessitative singular third-person)
söz almamalıyız (first-person necessitative plural)
söz almamalısınız (necessitative plural second-person)
söz almamalılar (necessitative plural third-person)
söz alma (imperative second-person singular)
söz almasın (imperative singular third-person)
söz almayın (imperative plural second-person)
söz almasınlar (imperative plural third-person)
söz almaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
söz almaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
söz almaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
söz almaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
söz almaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
söz almazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
söz almıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
söz almıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
söz almıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
söz almıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
söz almıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
söz almıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
söz almadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
söz almadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
söz almadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
söz almadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
söz almadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
söz almadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
söz almıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
söz almıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
söz almıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
söz almıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
söz almıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
söz almıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
söz almayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
söz almayacak mısın? (future indicative second-person singular)
söz almayacak mı? (future indicative singular third-person)
söz almayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
söz almayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
söz almayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
söz almamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
söz almamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
söz almamış mı? (inferential perfective singular third-person)
söz almamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
söz almamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
söz almamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
söz almaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
söz almaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
söz almaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
söz almaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
söz almaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
söz almazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
söz almıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
söz almıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
söz almıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
söz almıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
söz almıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
söz almıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
söz almasam mı? (conditional first-person singular)
söz almasan mı? (conditional second-person singular)
söz almasa mı? (conditional singular third-person)
söz almasak mı? (conditional first-person plural)
söz almasanız mı? (conditional plural second-person)
söz almasalar mı? (conditional plural third-person)
söz almasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
söz almasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
söz almasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
söz almasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
söz almasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
söz almasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
söz almamakta mıyım? (first-person progressive singular)
söz almamakta mısın? (progressive second-person singular)
söz almamakta mı? (progressive singular third-person)
söz almamakta mıyız? (first-person plural progressive)
söz almamakta mısınız? (plural progressive second-person)
söz almamaktalar mı? (plural progressive third-person)
söz almamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
söz almamalı mısın? (necessitative second-person singular)
söz almamalı mı? (necessitative singular third-person)
söz almamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
söz almamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
söz almamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سوز آلمق (söz almak). By surface analysis, söz + almak.


gezdirmek

head

gezdirmek (third-person singular simple present gezdirir)

gezdirir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish كزدرمك (gezdirmek). By surface analysis, gez- + -dir.


yudumlamak

yudumlamak (third-person singular simple present yudumlar)

yudumlar (present singular third-person)
yudumlamak (infinitive)
yudumlayan (imperfective impersonal participle)
yudumlamış (impersonal participle perfective)
yudumlayacak (impersonal participle prospective)
yudumladığım (non-prospective participle personal)
yudumladığın (non-prospective participle personal)
yudumladığı (non-prospective participle personal)
yudumladığımız (non-prospective participle personal)
yudumladığınız (non-prospective participle personal)
yudumladıkları (non-prospective participle personal)
yudumlayacağım (participle personal prospective)
yudumlayacağın (participle personal prospective)
yudumlayacağı (participle personal prospective)
yudumlayacağımız (participle personal prospective)
yudumlayacağınız (participle personal prospective)
yudumlayacakları (participle personal prospective)
yudumlama (noun-from-verb)
yudumlayış (adverbial)
yudumlarım (aorist first-person indicative present singular)
yudumlarsın (aorist indicative present second-person singular)
yudumlar (aorist indicative present singular third-person)
yudumlarız (aorist first-person indicative plural present)
yudumlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yudumlarlar (aorist indicative plural present third-person)
yudumluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yudumluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yudumluyor (imperfective indicative present singular third-person)
yudumluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yudumluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yudumluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yudumladım (first-person indicative past perfective singular)
yudumladın (indicative past perfective second-person singular)
yudumladı (indicative past perfective singular third-person)
yudumladık (first-person indicative past perfective plural)
yudumladınız (indicative past perfective plural second-person)
yudumladılar (indicative past perfective plural third-person)
yudumluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yudumluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yudumluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yudumluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yudumluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yudumluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yudumlayacağım (first-person future indicative singular)
yudumlayacaksın (future indicative second-person singular)
yudumlayacak (future indicative singular third-person)
yudumlayacağız (first-person future indicative plural)
yudumlayacaksınız (future indicative plural second-person)
yudumlayacaklar (future indicative plural third-person)
yudumlamışım (first-person inferential perfective singular)
yudumlamışsın (inferential perfective second-person singular)
yudumlamış (inferential perfective singular third-person)
yudumlamışız (first-person inferential perfective plural)
yudumlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yudumlamışlar (inferential perfective plural third-person)
yudumlarmışım (aorist first-person inferential singular)
yudumlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yudumlarmış (aorist inferential singular third-person)
yudumlarmışız (aorist first-person inferential plural)
yudumlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yudumlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
yudumluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yudumluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yudumluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yudumluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yudumluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yudumluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yudumlasam (conditional first-person singular)
yudumlasan (conditional second-person singular)
yudumlasa (conditional singular third-person)
yudumlasak (conditional first-person plural)
yudumlasanız (conditional plural second-person)
yudumlasalar (conditional plural third-person)
yudumlasaydım (conditional first-person perfective singular)
yudumlasaydın (conditional perfective second-person singular)
yudumlasaydı (conditional perfective singular third-person)
yudumlasaydık (conditional first-person perfective plural)
yudumlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yudumlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yudumlayayım (first-person optative singular)
yudumlayasın (optative second-person singular)
yudumlaya (optative singular third-person)
yudumlayalım (first-person optative plural)
yudumlayasınız (optative plural second-person)
yudumlayalar (optative plural third-person)
yudumlamaktayım (first-person progressive singular)
yudumlamaktasın (progressive second-person singular)
yudumlamakta (progressive singular third-person)
yudumlamaktayız (first-person plural progressive)
yudumlamaktasınız (plural progressive second-person)
yudumlamaktalar (plural progressive third-person)
yudumlamalıyım (first-person necessitative singular)
yudumlamalısın (necessitative second-person singular)
yudumlamalı (necessitative singular third-person)
yudumlamalıyız (first-person necessitative plural)
yudumlamalısınız (necessitative plural second-person)
yudumlamalılar (necessitative plural third-person)
yudumla (imperative second-person singular)
yudumlasın (imperative singular third-person)
yudumlayın (imperative plural second-person)
yudumlasınlar (imperative plural third-person)
yudumlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yudumlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yudumlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yudumlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yudumlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yudumlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yudumluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yudumluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yudumluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yudumluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yudumluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yudumluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yudumladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yudumladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yudumladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yudumladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yudumladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yudumladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yudumluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yudumluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yudumluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yudumluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yudumluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yudumluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yudumlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yudumlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yudumlayacak mı? (future indicative singular third-person)
yudumlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yudumlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yudumlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yudumlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yudumlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yudumlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yudumlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yudumlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yudumlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yudumlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yudumlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yudumlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yudumlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yudumlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yudumlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yudumluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yudumluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yudumluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yudumluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yudumluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yudumluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yudumlasam mı? (conditional first-person singular)
yudumlasan mı? (conditional second-person singular)
yudumlasa mı? (conditional singular third-person)
yudumlasak mı? (conditional first-person plural)
yudumlasanız mı? (conditional plural second-person)
yudumlasalar mı? (conditional plural third-person)
yudumlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yudumlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yudumlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yudumlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yudumlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yudumlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yudumlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yudumlamakta mısın? (progressive second-person singular)
yudumlamakta mı? (progressive singular third-person)
yudumlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yudumlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yudumlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yudumlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yudumlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yudumlamalı mı? (necessitative singular third-person)
yudumlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yudumlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yudumlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
yudumlamamak (infinitive negative)
yudumlamayan (imperfective impersonal negative participle)
yudumlamamış (impersonal negative participle perfective)
yudumlamayacak (impersonal negative participle prospective)
yudumlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yudumlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yudumlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yudumlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yudumlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yudumlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yudumlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yudumlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yudumlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yudumlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yudumlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yudumlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yudumlamama (negative noun-from-verb)
yudumlamayış (adverbial negative)
yudumlamam (aorist first-person indicative present singular)
yudumlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
yudumlamaz (aorist indicative present singular third-person)
yudumlamayız (aorist first-person indicative plural present)
yudumlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yudumlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
yudumlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yudumlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yudumlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yudumlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yudumlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yudumlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yudumlamadım (first-person indicative past perfective singular)
yudumlamadın (indicative past perfective second-person singular)
yudumlamadı (indicative past perfective singular third-person)
yudumlamadık (first-person indicative past perfective plural)
yudumlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
yudumlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
yudumlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yudumlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yudumlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yudumlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yudumlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yudumlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yudumlamayacağım (first-person future indicative singular)
yudumlamayacaksın (future indicative second-person singular)
yudumlamayacak (future indicative singular third-person)
yudumlamayacağız (first-person future indicative plural)
yudumlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
yudumlamayacaklar (future indicative plural third-person)
yudumlamamışım (first-person inferential perfective singular)
yudumlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
yudumlamamış (inferential perfective singular third-person)
yudumlamamışız (first-person inferential perfective plural)
yudumlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yudumlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
yudumlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
yudumlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yudumlamazmış (aorist inferential singular third-person)
yudumlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
yudumlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yudumlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
yudumlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yudumlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yudumlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yudumlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yudumlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yudumlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yudumlamasam (conditional first-person singular)
yudumlamasan (conditional second-person singular)
yudumlamasa (conditional singular third-person)
yudumlamasak (conditional first-person plural)
yudumlamasanız (conditional plural second-person)
yudumlamasalar (conditional plural third-person)
yudumlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
yudumlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
yudumlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
yudumlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
yudumlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yudumlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yudumlamayayım (first-person optative singular)
yudumlamayasın (optative second-person singular)
yudumlamaya (optative singular third-person)
yudumlamayalım (first-person optative plural)
yudumlamayasınız (optative plural second-person)
yudumlamayalar (optative plural third-person)
yudumlamamaktayım (first-person progressive singular)
yudumlamamaktasın (progressive second-person singular)
yudumlamamakta (progressive singular third-person)
yudumlamamaktayız (first-person plural progressive)
yudumlamamaktasınız (plural progressive second-person)
yudumlamamaktalar (plural progressive third-person)
yudumlamamalıyım (first-person necessitative singular)
yudumlamamalısın (necessitative second-person singular)
yudumlamamalı (necessitative singular third-person)
yudumlamamalıyız (first-person necessitative plural)
yudumlamamalısınız (necessitative plural second-person)
yudumlamamalılar (necessitative plural third-person)
yudumlama (imperative second-person singular)
yudumlamasın (imperative singular third-person)
yudumlamayın (imperative plural second-person)
yudumlamasınlar (imperative plural third-person)
yudumlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yudumlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yudumlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yudumlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yudumlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yudumlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yudumlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yudumlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yudumlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yudumlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yudumlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yudumlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yudumlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yudumlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yudumlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yudumlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yudumlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yudumlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yudumlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yudumlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yudumlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yudumlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yudumlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yudumlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yudumlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yudumlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yudumlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
yudumlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yudumlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yudumlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yudumlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yudumlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yudumlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yudumlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yudumlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yudumlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yudumlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yudumlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yudumlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yudumlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yudumlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yudumlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yudumlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yudumlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yudumlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yudumlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yudumlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yudumlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yudumlamasam mı? (conditional first-person singular)
yudumlamasan mı? (conditional second-person singular)
yudumlamasa mı? (conditional singular third-person)
yudumlamasak mı? (conditional first-person plural)
yudumlamasanız mı? (conditional plural second-person)
yudumlamasalar mı? (conditional plural third-person)
yudumlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yudumlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yudumlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yudumlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yudumlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yudumlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yudumlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yudumlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
yudumlamamakta mı? (progressive singular third-person)
yudumlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yudumlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yudumlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yudumlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yudumlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yudumlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
yudumlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yudumlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yudumlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From yudum (“sip”) + -la + -mak (infinitive suffix).

suf

(transitive) to sip (to drink slowly, small mouthfuls at a time)


söyleme

second-person singular negative imperative of söylemek


kuçmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kuçmak (infinitive)
kuçan (imperfective impersonal participle)
kuçmuş (impersonal participle perfective)
kuçacak (impersonal participle prospective)
kuçtuğum (non-prospective participle personal)
kuçtuğun (non-prospective participle personal)
kuçtuğu (non-prospective participle personal)
kuçtuğumuz (non-prospective participle personal)
kuçtuğunuz (non-prospective participle personal)
kuçtukları (non-prospective participle personal)
kuçacağım (participle personal prospective)
kuçacağın (participle personal prospective)
kuçacağı (participle personal prospective)
kuçacağımız (participle personal prospective)
kuçacağınız (participle personal prospective)
kuçacakları (participle personal prospective)
kuçma (noun-from-verb)
kuçuş (adverbial)
kuçarım (aorist first-person indicative present singular)
kuçarsın (aorist indicative present second-person singular)
kuçar (aorist indicative present singular third-person)
kuçarız (aorist first-person indicative plural present)
kuçarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kuçarlar (aorist indicative plural present third-person)
kuçuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kuçuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kuçuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kuçuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kuçuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kuçuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kuçtum (first-person indicative past perfective singular)
kuçtun (indicative past perfective second-person singular)
kuçtu (indicative past perfective singular third-person)
kuçtuk (first-person indicative past perfective plural)
kuçtunuz (indicative past perfective plural second-person)
kuçtular (indicative past perfective plural third-person)
kuçuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kuçuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kuçuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kuçuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kuçuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kuçuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kuçuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kuçacağım (first-person future indicative singular)
kuçacaksın (future indicative second-person singular)
kuçacak (future indicative singular third-person)
kuçacağız (first-person future indicative plural)
kuçacaksınız (future indicative plural second-person)
kuçacaklar (future indicative plural third-person)
kuçmışım (first-person inferential perfective singular)
kuçmışsın (inferential perfective second-person singular)
kuçmış (inferential perfective singular third-person)
kuçmışız (first-person inferential perfective plural)
kuçmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
kuçmışlar (inferential perfective plural third-person)
kuçarmışım (aorist first-person inferential singular)
kuçarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kuçarmış (aorist inferential singular third-person)
kuçarmışız (aorist first-person inferential plural)
kuçarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kuçarlarmış (or kuçarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kuçuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kuçuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kuçuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kuçuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kuçuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kuçuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kuçsam (conditional first-person singular)
kuçsan (conditional second-person singular)
kuçsa (conditional singular third-person)
kuçsak (conditional first-person plural)
kuçsanız (conditional plural second-person)
kuçsalar (conditional plural third-person)
kuçsaydım (conditional first-person perfective singular)
kuçsaydın (conditional perfective second-person singular)
kuçsaydı (conditional perfective singular third-person)
kuçsaydık (conditional first-person perfective plural)
kuçsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kuçsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kuçayım (first-person optative singular)
kuçasın (optative second-person singular)
kuça (optative singular third-person)
kuçalım (first-person optative plural)
kuçasınız (optative plural second-person)
kuçalar (optative plural third-person)
kuçmaktayım (first-person progressive singular)
kuçmaktasın (progressive second-person singular)
kuçmakta (progressive singular third-person)
kuçmaktayız (first-person plural progressive)
kuçmaktasınız (plural progressive second-person)
kuçmaktalar (plural progressive third-person)
kuçmalıyım (first-person necessitative singular)
kuçmalısın (necessitative second-person singular)
kuçmalı (necessitative singular third-person)
kuçmalıyız (first-person necessitative plural)
kuçmalısınız (necessitative plural second-person)
kuçmalılar (necessitative plural third-person)
kuç (imperative second-person singular)
kuçsun (imperative singular third-person)
kuçun (imperative plural second-person)
kuçsunlar (imperative plural third-person)
kuçar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kuçar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kuçar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kuçar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kuçar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kuçarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kuçuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kuçuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kuçuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kuçuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kuçuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kuçuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kuçtum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kuçtun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kuçtu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kuçtuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kuçtunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kuçtular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kuçuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kuçuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kuçuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kuçuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kuçuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kuçuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kuçacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kuçacak mısın? (future indicative second-person singular)
kuçacak mı? (future indicative singular third-person)
kuçacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kuçacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kuçacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kuçmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kuçmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kuçmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kuçmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kuçmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kuçmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kuçar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
kuçar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
kuçar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
kuçar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
kuçar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
kuçarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kuçuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kuçuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kuçuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kuçuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kuçuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kuçuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kuçsam mı? (conditional first-person singular)
kuçsan mı? (conditional second-person singular)
kuçsa mı? (conditional singular third-person)
kuçsak mı? (conditional first-person plural)
kuçsanız mı? (conditional plural second-person)
kuçsalar mı? (conditional plural third-person)
kuçsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kuçsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kuçsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kuçsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kuçsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kuçsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kuçmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kuçmakta mısın? (progressive second-person singular)
kuçmakta mı? (progressive singular third-person)
kuçmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kuçmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kuçmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kuçmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kuçmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kuçmalı mı? (necessitative singular third-person)
kuçmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kuçmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kuçmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kuçmamak (infinitive negative)
kuçmayan (imperfective impersonal negative participle)
kuçmamış (impersonal negative participle perfective)
kuçmayacak (impersonal negative participle prospective)
kuçmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kuçmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kuçmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kuçmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kuçmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kuçmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kuçmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kuçmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kuçmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kuçmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kuçmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kuçmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kuçmama (negative noun-from-verb)
kuçmayuş (adverbial negative)
kuçmam (aorist first-person indicative present singular)
kuçmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kuçmaz (aorist indicative present singular third-person)
kuçmayız (aorist first-person indicative plural present)
kuçmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kuçmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kuçmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kuçmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kuçmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kuçmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kuçmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kuçmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kuçmadım (first-person indicative past perfective singular)
kuçmadın (indicative past perfective second-person singular)
kuçmadı (indicative past perfective singular third-person)
kuçmadık (first-person indicative past perfective plural)
kuçmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kuçmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kuçmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kuçmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kuçmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kuçmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kuçmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kuçmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kuçmayacağım (first-person future indicative singular)
kuçmayacaksın (future indicative second-person singular)
kuçmayacak (future indicative singular third-person)
kuçmayacağız (first-person future indicative plural)
kuçmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kuçmayacaklar (future indicative plural third-person)
kuçmamışım (first-person inferential perfective singular)
kuçmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kuçmamış (inferential perfective singular third-person)
kuçmamışız (first-person inferential perfective plural)
kuçmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kuçmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kuçmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kuçmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kuçmazmış (aorist inferential singular third-person)
kuçmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kuçmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kuçmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kuçmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kuçmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kuçmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kuçmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kuçmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kuçmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kuçmasam (conditional first-person singular)
kuçmasan (conditional second-person singular)
kuçmasa (conditional singular third-person)
kuçmasak (conditional first-person plural)
kuçmasanız (conditional plural second-person)
kuçmasalar (conditional plural third-person)
kuçmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kuçmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kuçmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kuçmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kuçmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kuçmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kuçmayayım (first-person optative singular)
kuçmayasın (optative second-person singular)
kuçmaya (optative singular third-person)
kuçmayalım (first-person optative plural)
kuçmayasınız (optative plural second-person)
kuçmayalar (optative plural third-person)
kuçmamaktayım (first-person progressive singular)
kuçmamaktasın (progressive second-person singular)
kuçmamakta (progressive singular third-person)
kuçmamaktayız (first-person plural progressive)
kuçmamaktasınız (plural progressive second-person)
kuçmamaktalar (plural progressive third-person)
kuçmamalıyım (first-person necessitative singular)
kuçmamalısın (necessitative second-person singular)
kuçmamalı (necessitative singular third-person)
kuçmamalıyız (first-person necessitative plural)
kuçmamalısınız (necessitative plural second-person)
kuçmamalılar (necessitative plural third-person)
kuçma (imperative second-person singular)
kuçmasın (imperative singular third-person)
kuçmayın (imperative plural second-person)
kuçmasınlar (imperative plural third-person)
kuçmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kuçmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kuçmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kuçmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kuçmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kuçmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kuçmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kuçmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kuçmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kuçmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kuçmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kuçmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kuçmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kuçmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kuçmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kuçmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kuçmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kuçmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kuçmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kuçmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kuçmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kuçmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kuçmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kuçmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kuçmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kuçmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kuçmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kuçmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kuçmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kuçmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kuçmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kuçmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kuçmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kuçmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kuçmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kuçmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kuçmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kuçmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kuçmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kuçmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kuçmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kuçmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kuçmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kuçmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kuçmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kuçmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kuçmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kuçmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kuçmasam mı? (conditional first-person singular)
kuçmasan mı? (conditional second-person singular)
kuçmasa mı? (conditional singular third-person)
kuçmasak mı? (conditional first-person plural)
kuçmasanız mı? (conditional plural second-person)
kuçmasalar mı? (conditional plural third-person)
kuçmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kuçmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kuçmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kuçmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kuçmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kuçmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kuçmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kuçmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kuçmamakta mı? (progressive singular third-person)
kuçmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kuçmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kuçmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kuçmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kuçmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kuçmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kuçmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kuçmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kuçmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قوچمق (koçmak, “to hug”).


dinle

second-person singular imperative of dinlemek


ezberle

second-person singular imperative of ezberlemek


türetilmek

head

türetilmek (third-person singular simple present türetilir)

türetilir (present singular third-person)
türetilmek (infinitive)
türetilen (imperfective impersonal participle)
türetilmiş (impersonal participle perfective)
türetilecek (impersonal participle prospective)
türetildiğim (non-prospective participle personal)
türetildiğin (non-prospective participle personal)
türetildiği (non-prospective participle personal)
türetildiğimiz (non-prospective participle personal)
türetildiğiniz (non-prospective participle personal)
türetildikleri (non-prospective participle personal)
türetileceğim (participle personal prospective)
türetileceğin (participle personal prospective)
türetileceği (participle personal prospective)
türetileceğimiz (participle personal prospective)
türetileceğiniz (participle personal prospective)
türetilecekleri (participle personal prospective)
türetilme (noun-from-verb)
türetiliş (adverbial)
türetilirim (aorist first-person indicative present singular)
türetilirsin (aorist indicative present second-person singular)
türetilir (aorist indicative present singular third-person)
türetiliriz (aorist first-person indicative plural present)
türetilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
türetilirler (aorist indicative plural present third-person)
türetiliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
türetiliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
türetiliyor (imperfective indicative present singular third-person)
türetiliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
türetiliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
türetiliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
türetildim (first-person indicative past perfective singular)
türetildin (indicative past perfective second-person singular)
türetildi (indicative past perfective singular third-person)
türetildik (first-person indicative past perfective plural)
türetildiniz (indicative past perfective plural second-person)
türetildiler (indicative past perfective plural third-person)
türetiliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
türetiliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
türetiliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
türetiliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
türetiliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
türetiliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or türetiliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
türetileceğim (first-person future indicative singular)
türetileceksin (future indicative second-person singular)
türetilecek (future indicative singular third-person)
türetileceğiz (first-person future indicative plural)
türetileceksiniz (future indicative plural second-person)
türetilecekler (future indicative plural third-person)
türetilmişim (first-person inferential perfective singular)
türetilmişsin (inferential perfective second-person singular)
türetilmiş (inferential perfective singular third-person)
türetilmişiz (first-person inferential perfective plural)
türetilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
türetilmişler (inferential perfective plural third-person)
türetilirmişim (aorist first-person inferential singular)
türetilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
türetilirmiş (aorist inferential singular third-person)
türetilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
türetilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
türetilirlermiş (or türetilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
türetiliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
türetiliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
türetiliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
türetiliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
türetiliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
türetiliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
türetilsem (conditional first-person singular)
türetilsen (conditional second-person singular)
türetilse (conditional singular third-person)
türetilsek (conditional first-person plural)
türetilseniz (conditional plural second-person)
türetilseler (conditional plural third-person)
türetilseydim (conditional first-person perfective singular)
türetilseydin (conditional perfective second-person singular)
türetilseydi (conditional perfective singular third-person)
türetilseydik (conditional first-person perfective plural)
türetilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
türetilseydiler (conditional perfective plural third-person)
türetileyim (first-person optative singular)
türetilesin (optative second-person singular)
türetile (optative singular third-person)
türetilelim (first-person optative plural)
türetilesiniz (optative plural second-person)
türetileler (optative plural third-person)
türetilmekteyim (first-person progressive singular)
türetilmektesin (progressive second-person singular)
türetilmekte (progressive singular third-person)
türetilmekteyiz (first-person plural progressive)
türetilmektesiniz (plural progressive second-person)
türetilmekteler (plural progressive third-person)
türetilmeliyim (first-person necessitative singular)
türetilmelisin (necessitative second-person singular)
türetilmeli (necessitative singular third-person)
türetilmeliyiz (first-person necessitative plural)
türetilmelisiniz (necessitative plural second-person)
türetilmeliler (necessitative plural third-person)
türetil (imperative second-person singular)
türetilsin (imperative singular third-person)
türetilin (imperative plural second-person)
türetilsinler (imperative plural third-person)
türetilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
türetilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
türetilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
türetilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
türetilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
türetilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
türetiliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
türetiliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
türetiliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
türetiliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
türetiliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
türetiliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
türetildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
türetildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
türetildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
türetildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
türetildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
türetildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
türetiliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
türetiliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
türetiliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
türetiliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
türetiliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
türetiliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
türetilecek miyim? (first-person future indicative singular)
türetilecek misin? (future indicative second-person singular)
türetilecek mi? (future indicative singular third-person)
türetilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
türetilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
türetilecekler mi? (future indicative plural third-person)
türetilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
türetilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
türetilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
türetilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
türetilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
türetilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
türetilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
türetilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
türetilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
türetilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
türetilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
türetilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
türetiliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
türetiliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
türetiliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
türetiliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
türetiliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
türetiliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
türetilsem mi? (conditional first-person singular)
türetilsen mi? (conditional second-person singular)
türetilse mi? (conditional singular third-person)
türetilsek mi? (conditional first-person plural)
türetilseniz mi? (conditional plural second-person)
türetilseler mi? (conditional plural third-person)
türetilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
türetilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
türetilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
türetilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
türetilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
türetilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
türetilmekte miyim? (first-person progressive singular)
türetilmekte misin? (progressive second-person singular)
türetilmekte mi? (progressive singular third-person)
türetilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
türetilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
türetilmekteler mi? (plural progressive third-person)
türetilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
türetilmeli misin? (necessitative second-person singular)
türetilmeli mi? (necessitative singular third-person)
türetilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
türetilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
türetilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
türetilmemek (infinitive negative)
türetilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
türetilmemiş (impersonal negative participle perfective)
türetilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
türetilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
türetilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
türetilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
türetilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
türetilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
türetilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
türetilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
türetilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
türetilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
türetilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
türetilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
türetilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
türetilmeme (negative noun-from-verb)
türetilmeyiş (adverbial negative)
türetilmem (aorist first-person indicative present singular)
türetilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
türetilmez (aorist indicative present singular third-person)
türetilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
türetilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
türetilmezler (aorist indicative plural present third-person)
türetilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
türetilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
türetilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
türetilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
türetilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
türetilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
türetilmedim (first-person indicative past perfective singular)
türetilmedin (indicative past perfective second-person singular)
türetilmedi (indicative past perfective singular third-person)
türetilmedik (first-person indicative past perfective plural)
türetilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
türetilmediler (indicative past perfective plural third-person)
türetilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
türetilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
türetilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
türetilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
türetilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
türetilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
türetilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
türetilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
türetilmeyecek (future indicative singular third-person)
türetilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
türetilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
türetilmeyecekler (future indicative plural third-person)
türetilmemişim (first-person inferential perfective singular)
türetilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
türetilmemiş (inferential perfective singular third-person)
türetilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
türetilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
türetilmemişler (inferential perfective plural third-person)
türetilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
türetilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
türetilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
türetilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
türetilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
türetilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
türetilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
türetilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
türetilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
türetilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
türetilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
türetilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
türetilmesem (conditional first-person singular)
türetilmesen (conditional second-person singular)
türetilmese (conditional singular third-person)
türetilmesek (conditional first-person plural)
türetilmeseniz (conditional plural second-person)
türetilmeseler (conditional plural third-person)
türetilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
türetilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
türetilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
türetilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
türetilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
türetilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
türetilmeyeyim (first-person optative singular)
türetilmeyesin (optative second-person singular)
türetilmeye (optative singular third-person)
türetilmeyelim (first-person optative plural)
türetilmeyesiniz (optative plural second-person)
türetilmeyeler (optative plural third-person)
türetilmemekteyim (first-person progressive singular)
türetilmemektesin (progressive second-person singular)
türetilmemekte (progressive singular third-person)
türetilmemekteyiz (first-person plural progressive)
türetilmemektesiniz (plural progressive second-person)
türetilmemekteler (plural progressive third-person)
türetilmemeliyim (first-person necessitative singular)
türetilmemelisin (necessitative second-person singular)
türetilmemeli (necessitative singular third-person)
türetilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
türetilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
türetilmemeliler (necessitative plural third-person)
türetilme (imperative second-person singular)
türetilmesin (imperative singular third-person)
türetilmeyin (imperative plural second-person)
türetilmesinler (imperative plural third-person)
türetilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
türetilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
türetilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
türetilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
türetilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
türetilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
türetilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
türetilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
türetilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
türetilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
türetilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
türetilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
türetilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
türetilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
türetilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
türetilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
türetilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
türetilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
türetilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
türetilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
türetilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
türetilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
türetilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
türetilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
türetilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
türetilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
türetilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
türetilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
türetilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
türetilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
türetilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
türetilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
türetilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
türetilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
türetilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
türetilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
türetilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
türetilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
türetilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
türetilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
türetilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
türetilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
türetilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
türetilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
türetilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
türetilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
türetilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
türetilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
türetilmesem mi? (conditional first-person singular)
türetilmesen mi? (conditional second-person singular)
türetilmese mi? (conditional singular third-person)
türetilmesek mi? (conditional first-person plural)
türetilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
türetilmeseler mi? (conditional plural third-person)
türetilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
türetilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
türetilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
türetilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
türetilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
türetilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
türetilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
türetilmemekte misin? (progressive second-person singular)
türetilmemekte mi? (progressive singular third-person)
türetilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
türetilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
türetilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
türetilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
türetilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
türetilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
türetilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
türetilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
türetilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From türet- (“to derive”) + -il (passive suffix) + -mek (infinitive suffix).


silecek

From sil- (“to remove, to erase”) + -ecek (participle suffix).

af

third-person singular indicative future of silmek


gülümseme

From gülümse- + -me (“negation suffix”).

second-person singular negative imperative of gülümsemek