tanımak

head

tanımak (third-person singular simple present tanır)

tanır (present singular third-person)
tanırım (aorist singular third-person)
tanırsın (aorist first-person plural)
tanır (aorist plural second-person)
tanırız (aorist plural third-person)
tanırsınız (aorist)
tanırlar (aorist)
tanırdım (aorist past)
tanırdın (aorist second-person singular)
tanırdı (aorist singular third-person)
tanırdık (aorist first-person plural)
tanırdınız (aorist plural second-person)
tanırlardı (aorist plural third-person)
tanırmışım (aorist inferential)
tanırmışsın (aorist second-person singular)
tanırmış (aorist singular third-person)
tanırmışız (aorist first-person plural)
tanırmışsınız (aorist plural second-person)
tanırlarmış (aorist plural third-person)
tanırsam (aorist conditional)
tanırsan (aorist second-person singular)
tanırsa (aorist singular third-person)
tanırsak (aorist first-person plural)
tanırsanız (aorist plural second-person)
tanırlarsa (aorist plural third-person)
tanıyorum (continuative singular third-person)
tanıyorsun (continuative first-person plural)
tanıyor (continuative plural second-person)
tanıyoruz (continuative plural third-person)
tanıyorsunuz (continuative)
tanıyorlar (continuative)
tanıyordum (continuative past)
tanıyordun (continuative second-person singular)
tanıyordu (continuative singular third-person)
tanıyorduk (continuative first-person plural)
tanıyordunuz (continuative plural second-person)
tanıyorlardı (continuative plural third-person)
tanıyormuşum (continuative inferential)
tanıyormuşsun (continuative second-person singular)
tanıyormuş (continuative singular third-person)
tanıyormuşuz (continuative first-person plural)
tanıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tanıyorlarmış (continuative plural third-person)
tanıyorsam (conditional continuative)
tanıyorsan (continuative second-person singular)
tanıyorsa (continuative singular third-person)
tanıyorsak (continuative first-person plural)
tanıyorsanız (continuative plural second-person)
tanıyorlarsa (continuative plural third-person)
tanımışım (inferential singular third-person)
tanımışsın (first-person inferential plural)
tanımış (inferential plural second-person)
tanımışız (inferential plural third-person)
tanımışsınız (inferential)
tanımışlar (inferential)
tanımıştım (inferential past)
tanımıştın (inferential second-person singular)
tanımıştı (inferential singular third-person)
tanımıştık (first-person inferential plural)
tanımıştınız (inferential plural second-person)
tanımışlardı (inferential plural third-person)
tanımışmışım (inferential)
tanımışmışsın (inferential second-person singular)
tanımışmış (inferential singular third-person)
tanımışmışız (first-person inferential plural)
tanımışmışsınız (inferential plural second-person)
tanımışlarmış (inferential plural third-person)
tanımışsam (conditional)
tanımışsan (inferential second-person singular)
tanımışsa (inferential singular third-person)
tanımışsak (first-person inferential plural)
tanımışsanız (inferential plural second-person)
tanımışlarsa (inferential plural third-person)
tanıyacağım (future singular third-person)
tanıyacaksın (first-person future plural)
tanıyacak (future plural second-person)
tanıyacağız (future plural third-person)
tanıyacaksınız (future)
tanıyacaklar (future)
tanıyacaktım (future past)
tanıyacaktın (future second-person singular)
tanıyacaktı (future singular third-person)
tanıyacaktık (first-person future plural)
tanıyacaktınız (future plural second-person)
tanıyacaklardı (future plural third-person)
tanıyacakmışım (future inferential)
tanıyacakmışsın (future second-person singular)
tanıyacakmış (future singular third-person)
tanıyacakmışız (first-person future plural)
tanıyacakmışsınız (future plural second-person)
tanıyacaklarmış (future plural third-person)
tanıyacaksam (conditional future)
tanıyacaksan (future second-person singular)
tanıyacaksa (future singular third-person)
tanıyacaksak (first-person future plural)
tanıyacaksanız (future plural second-person)
tanıyacaklarsa (future plural third-person)
tanımaktayım (progressive singular third-person)
tanımaktasın (first-person plural progressive)
tanımakta (plural progressive second-person)
tanımaktayız (plural progressive third-person)
tanımaktasınız (progressive)
tanımaktalar (progressive)
tanımaktaydım (past progressive)
tanımaktaydın (progressive second-person singular)
tanımaktaydı (progressive singular third-person)
tanımaktaydık (first-person plural progressive)
tanımaktaydınız (plural progressive second-person)
tanımaktalardı (plural progressive third-person)
tanımaktaymışım (inferential progressive)
tanımaktaymışsın (progressive second-person singular)
tanımaktaymış (progressive singular third-person)
tanımaktaymışız (first-person plural progressive)
tanımaktaymışsınız (plural progressive second-person)
tanımaktalarmış (plural progressive third-person)
tanımaktaysam (conditional progressive)
tanımaktaysan (progressive second-person singular)
tanımaktaysa (progressive singular third-person)
tanımaktaysak (first-person plural progressive)
tanımaktaysanız (plural progressive second-person)
tanımaktalarsa (plural progressive third-person)
tanımalıyım (necessitative singular third-person)
tanımalısın (first-person necessitative plural)
tanımalı (necessitative plural second-person)
tanımalıyız (necessitative plural third-person)
tanımalısınız (necessitative)
tanımalılar (necessitative)
tanımalıydım (necessitative past)
tanımalıydın (necessitative second-person singular)
tanımalıydı (necessitative singular third-person)
tanımalıydık (first-person necessitative plural)
tanımalıydınız (necessitative plural second-person)
tanımalılardı (necessitative plural third-person)
tanımalıymışım (inferential)
tanımalıymışsın (necessitative second-person singular)
tanımalıymış (necessitative singular third-person)
tanımalıymışız (first-person necessitative plural)
tanımalıymışsınız (necessitative plural second-person)
tanımalılarmış (necessitative plural third-person)
tanımalıysam (conditional)
tanımalıysan (necessitative second-person singular)
tanımalıysa (necessitative singular third-person)
tanımalıysak (first-person necessitative plural)
tanımalıysanız (necessitative plural second-person)
tanımalılarsa (necessitative plural third-person)
tanıdım (past singular third-person)
tanıdın (first-person past plural)
tanıdı (past plural second-person)
tanıdık (past plural third-person)
tanıdınız (past)
tanıdılar (past)
tanıdıysam (conditional past)
tanıdıysan (past second-person singular)
tanıdıysa (past singular third-person)
tanıdıysak (first-person past plural)
tanıdıysanız (past plural second-person)
tanıdılarsa (past plural third-person)
tanısam (conditional singular third-person)
tanısan (conditional first-person plural)
tanısa (conditional plural second-person)
tanısak (conditional plural third-person)
tanısanız (conditional)
tanısalar (conditional)
tanısaydım (conditional past)
tanısaydın (conditional second-person singular)
tanısaydı (conditional singular third-person)
tanısaydık (conditional first-person plural)
tanısaydınız (conditional plural second-person)
tanısalardı (conditional plural third-person)
tanısaymışım (inferential)
tanısaymışsın (conditional second-person singular)
tanısaymış (conditional singular third-person)
tanısaymışız (conditional first-person plural)
tanısaymışsınız (conditional plural second-person)
tanısalarmış (conditional plural third-person)
tanıyayım (conditional optative singular)
tanıyasın (optative second-person singular)
tanıya (optative singular third-person)
tanıyalım (first-person optative plural)
tanıyasınız (optative plural second-person)
tanıyalar (optative plural third-person)
tanı (first-person imperative plural)
tanısın (imperative plural second-person)
tanıyın (imperative)
tanısınlar (imperative)
tanıyınız (formal imperative second-person singular)
tanıyınız (formal imperative plural second-person)
tanısana (imperative informal second-person singular)
tanısanıza (imperative informal plural second-person)
tanımak (imperative infinitive)
tanıma (imperative noun-from-verb)
tanıyan (impersonal participle)
tanımış (impersonal participle)
tanıyacak (impersonal participle)
tanıyan (imperfective)
tanımış (impersonal participle perfective)
tanıyacak (impersonal participle prospective)
tanıdığım (impersonal non-prospective participle)
tanıdığın (impersonal non-prospective participle)
tanıdığı (impersonal non-prospective participle)
tanıdığımız (impersonal non-prospective participle)
tanıdığınız (impersonal non-prospective participle)
tanıdıkları (impersonal non-prospective participle personal)
tanıyacağım (impersonal participle prospective)
tanıyacağın (impersonal participle prospective)
tanıyacağı (impersonal participle prospective)
tanıyacağımız (impersonal participle prospective)
tanıyacağınız (impersonal participle prospective)
tanıyacakları (impersonal participle personal prospective)
tanırken (plural second-person)
tanıyınca (plural second-person)
tanıyıp (plural second-person)
tanıyalı (plural second-person)
tanıyasıya (plural second-person)
tanıdıkça (plural second-person)
tanırken
tanıyınca (specific)
tanıyıp (perfective)
tanıyalı
tanıyasıya
tanıdıkça
tanıyarak (imperfective plural)
tanıya tanıya (imperfective plural)
tanırcasına (imperfective plural)
tanıyarak
tanıya tanıya
tanırcasına
tanımam (aorist singular third-person)
tanımazsın (aorist first-person plural)
tanımaz (aorist plural second-person)
tanımayız (aorist plural third-person)
tanımazsınız (aorist)
tanımazlar (aorist)
tanımazdım (aorist past)
tanımazdın (aorist second-person singular)
tanımazdı (aorist singular third-person)
tanımazdık (aorist first-person plural)
tanımazdınız (aorist plural second-person)
tanımazlardı (aorist plural third-person)
tanımazmışım (aorist inferential)
tanımazmışsın (aorist second-person singular)
tanımazmış (aorist singular third-person)
tanımazmışız (aorist first-person plural)
tanımazmışsınız (aorist plural second-person)
tanımazlarmış (aorist plural third-person)
tanımazsam (aorist conditional)
tanımazsan (aorist second-person singular)
tanımazsa (aorist singular third-person)
tanımazsak (aorist first-person plural)
tanımazsanız (aorist plural second-person)
tanımazlarsa (aorist plural third-person)
tanımıyorum (continuative singular third-person)
tanımıyorsun (continuative first-person plural)
tanımıyor (continuative plural second-person)
tanımıyoruz (continuative plural third-person)
tanımıyorsunuz (continuative)
tanımıyorlar (continuative)
tanımıyordum (continuative past)
tanımıyordun (continuative second-person singular)
tanımıyordu (continuative singular third-person)
tanımıyorduk (continuative first-person plural)
tanımıyordunuz (continuative plural second-person)
tanımıyorlardı (continuative plural third-person)
tanımıyormuşum (continuative inferential)
tanımıyormuşsun (continuative second-person singular)
tanımıyormuş (continuative singular third-person)
tanımıyormuşuz (continuative first-person plural)
tanımıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tanımıyorlarmış (continuative plural third-person)
tanımıyorsam (conditional continuative)
tanımıyorsan (continuative second-person singular)
tanımıyorsa (continuative singular third-person)
tanımıyorsak (continuative first-person plural)
tanımıyorsanız (continuative plural second-person)
tanımıyorlarsa (continuative plural third-person)
tanımamışım (inferential singular third-person)
tanımamışsın (first-person inferential plural)
tanımamış (inferential plural second-person)
tanımamışız (inferential plural third-person)
tanımamışsınız (inferential)
tanımamışlar (inferential)
tanımamıştım (inferential past)
tanımamıştın (inferential second-person singular)
tanımamıştı (inferential singular third-person)
tanımamıştık (first-person inferential plural)
tanımamıştınız (inferential plural second-person)
tanımamışlardı (inferential plural third-person)
tanımamışmışım (inferential)
tanımamışmışsın (inferential second-person singular)
tanımamışmış (inferential singular third-person)
tanımamışmışız (first-person inferential plural)
tanımamışmışsınız (inferential plural second-person)
tanımamışlarmış (inferential plural third-person)
tanımamışsam (conditional)
tanımamışsan (inferential second-person singular)
tanımamışsa (inferential singular third-person)
tanımamışsak (first-person inferential plural)
tanımamışsanız (inferential plural second-person)
tanımamışlarsa (inferential plural third-person)
tanımayacağım (future singular third-person)
tanımayacaksın (first-person future plural)
tanımayacak (future plural second-person)
tanımayacağız (future plural third-person)
tanımayacaksınız (future)
tanımayacaklar (future)
tanımayacaktım (future past)
tanımayacaktın (future second-person singular)
tanımayacaktı (future singular third-person)
tanımayacaktık (first-person future plural)
tanımayacaktınız (future plural second-person)
tanımayacaklardı (future plural third-person)
tanımayacakmışım (future inferential)
tanımayacakmışsın (future second-person singular)
tanımayacakmış (future singular third-person)
tanımayacakmışız (first-person future plural)
tanımayacakmışsınız (future plural second-person)
tanımayacaklarmış (future plural third-person)
tanımayacaksam (conditional future)
tanımayacaksan (future second-person singular)
tanımayacaksa (future singular third-person)
tanımayacaksak (first-person future plural)
tanımayacaksanız (future plural second-person)
tanımayacaklarsa (future plural third-person)
tanımamaktayım (progressive singular third-person)
tanımamaktasın (first-person plural progressive)
tanımamakta (plural progressive second-person)
tanımamaktayız (plural progressive third-person)
tanımamaktasınız (progressive)
tanımamaktalar (progressive)
tanımamaktaydım (past progressive)
tanımamaktaydın (progressive second-person singular)
tanımamaktaydı (progressive singular third-person)
tanımamaktaydık (first-person plural progressive)
tanımamaktaydınız (plural progressive second-person)
tanımamaktalardı (plural progressive third-person)
tanımamaktaymışım (inferential progressive)
tanımamaktaymışsın (progressive second-person singular)
tanımamaktaymış (progressive singular third-person)
tanımamaktaymışız (first-person plural progressive)
tanımamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
tanımamaktalarmış (plural progressive third-person)
tanımamaktaysam (conditional progressive)
tanımamaktaysan (progressive second-person singular)
tanımamaktaysa (progressive singular third-person)
tanımamaktaysak (first-person plural progressive)
tanımamaktaysanız (plural progressive second-person)
tanımamaktalarsa (plural progressive third-person)
tanımamalıyım (necessitative singular third-person)
tanımamalısın (first-person necessitative plural)
tanımamalı (necessitative plural second-person)
tanımamalıyız (necessitative plural third-person)
tanımamalısınız (necessitative)
tanımamalılar (necessitative)
tanımamalıydım (necessitative past)
tanımamalıydın (necessitative second-person singular)
tanımamalıydı (necessitative singular third-person)
tanımamalıydık (first-person necessitative plural)
tanımamalıydınız (necessitative plural second-person)
tanımamalılardı (necessitative plural third-person)
tanımamalıymışım (inferential)
tanımamalıymışsın (necessitative second-person singular)
tanımamalıymış (necessitative singular third-person)
tanımamalıymışız (first-person necessitative plural)
tanımamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
tanımamalılarmış (necessitative plural third-person)
tanımamalıysam (conditional)
tanımamalıysan (necessitative second-person singular)
tanımamalıysa (necessitative singular third-person)
tanımamalıysak (first-person necessitative plural)
tanımamalıysanız (necessitative plural second-person)
tanımamalılarsa (necessitative plural third-person)
tanımadım (past singular third-person)
tanımadın (first-person past plural)
tanımadı (past plural second-person)
tanımadık (past plural third-person)
tanımadınız (past)
tanımadılar (past)
tanımadıysam (conditional past)
tanımadıysan (past second-person singular)
tanımadıysa (past singular third-person)
tanımadıysak (first-person past plural)
tanımadıysanız (past plural second-person)
tanımadılarsa (past plural third-person)
tanımasam (conditional singular third-person)
tanımasan (conditional first-person plural)
tanımasa (conditional plural second-person)
tanımasak (conditional plural third-person)
tanımasanız (conditional)
tanımasalar (conditional)
tanımasaydım (conditional past)
tanımasaydın (conditional second-person singular)
tanımasaydı (conditional singular third-person)
tanımasaydık (conditional first-person plural)
tanımasaydınız (conditional plural second-person)
tanımasalardı (conditional plural third-person)
tanımasaymışım (inferential)
tanımasaymışsın (conditional second-person singular)
tanımasaymış (conditional singular third-person)
tanımasaymışız (conditional first-person plural)
tanımasaymışsınız (conditional plural second-person)
tanımasalarmış (conditional plural third-person)
tanımayayım (conditional optative singular)
tanımayasın (optative second-person singular)
tanımaya (optative singular third-person)
tanımayalım (first-person optative plural)
tanımayasınız (optative plural second-person)
tanımayalar (optative plural third-person)
tanıma (first-person imperative plural)
tanımasın (imperative plural second-person)
tanımayın (imperative)
tanımasınlar (imperative)
tanımayınız (formal imperative second-person singular)
tanımayınız (formal imperative plural second-person)
tanımasana (imperative informal second-person singular)
tanımasanıza (imperative informal plural second-person)
tanımamak (imperative infinitive)
tanımama (imperative noun-from-verb)
tanımayan (impersonal participle)
tanımamış (impersonal participle)
tanımayacak (impersonal participle)
tanımayan (imperfective)
tanımamış (impersonal participle perfective)
tanımayacak (impersonal participle prospective)
tanımadığım (impersonal non-prospective participle)
tanımadığın (impersonal non-prospective participle)
tanımadığı (impersonal non-prospective participle)
tanımadığımız (impersonal non-prospective participle)
tanımadığınız (impersonal non-prospective participle)
tanımadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
tanımayacağım (impersonal participle prospective)
tanımayacağın (impersonal participle prospective)
tanımayacağı (impersonal participle prospective)
tanımayacağımız (impersonal participle prospective)
tanımayacağınız (impersonal participle prospective)
tanımayacakları (impersonal participle personal prospective)
tanımazken (plural second-person)
tanımayınca (plural second-person)
tanımayıp (plural second-person)
tanımayalı (plural second-person)
tanımayasıya (plural second-person)
tanımadıkça (plural second-person)
tanımazken
tanımayınca (specific)
tanımayıp (perfective)
tanımayalı
tanımayasıya
tanımadıkça
tanımayarak (imperfective plural)
tanımaya tanımaya (imperfective plural)
tanımazcasına (imperfective plural)
tanımayarak
tanımaya tanımaya
tanımazcasına
tanıyabilirim (aorist singular third-person)
tanıyabilirsin (aorist first-person plural)
tanıyabilir (aorist plural second-person)
tanıyabiliriz (aorist plural third-person)
tanıyabilirsiniz (aorist)
tanıyabilirler (aorist)
tanıyabilirdim (aorist past)
tanıyabilirdin (aorist second-person singular)
tanıyabilirdi (aorist singular third-person)
tanıyabilirdik (aorist first-person plural)
tanıyabilirdiniz (aorist plural second-person)
tanıyabilirlerdi (aorist plural third-person)
tanıyabilirmişim (aorist inferential)
tanıyabilirmişsin (aorist second-person singular)
tanıyabilirmiş (aorist singular third-person)
tanıyabilirmişiz (aorist first-person plural)
tanıyabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
tanıyabilirlermiş (aorist plural third-person)
tanıyabilirsem (aorist conditional)
tanıyabilirsen (aorist second-person singular)
tanıyabilirse (aorist singular third-person)
tanıyabilirsek (aorist first-person plural)
tanıyabilirseniz (aorist plural second-person)
tanıyabilirlerse (aorist plural third-person)
tanıyabiliyorum (continuative singular third-person)
tanıyabiliyorsun (continuative first-person plural)
tanıyabiliyor (continuative plural second-person)
tanıyabiliyoruz (continuative plural third-person)
tanıyabiliyorsunuz (continuative)
tanıyabiliyorlar (continuative)
tanıyabiliyordum (continuative past)
tanıyabiliyordun (continuative second-person singular)
tanıyabiliyordu (continuative singular third-person)
tanıyabiliyorduk (continuative first-person plural)
tanıyabiliyordunuz (continuative plural second-person)
tanıyabiliyorlardı (continuative plural third-person)
tanıyabiliyormuşum (continuative inferential)
tanıyabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
tanıyabiliyormuş (continuative singular third-person)
tanıyabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
tanıyabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tanıyabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
tanıyabiliyorsam (conditional continuative)
tanıyabiliyorsan (continuative second-person singular)
tanıyabiliyorsa (continuative singular third-person)
tanıyabiliyorsak (continuative first-person plural)
tanıyabiliyorsanız (continuative plural second-person)
tanıyabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
tanıyabilmişim (inferential singular third-person)
tanıyabilmişsin (first-person inferential plural)
tanıyabilmiş (inferential plural second-person)
tanıyabilmişiz (inferential plural third-person)
tanıyabilmişsiniz (inferential)
tanıyabilmişler (inferential)
tanıyabilmiştim (inferential past)
tanıyabilmiştin (inferential second-person singular)
tanıyabilmişti (inferential singular third-person)
tanıyabilmiştik (first-person inferential plural)
tanıyabilmiştiniz (inferential plural second-person)
tanıyabilmişlerdi (inferential plural third-person)
tanıyabilmişmişim (inferential)
tanıyabilmişmişsin (inferential second-person singular)
tanıyabilmişmiş (inferential singular third-person)
tanıyabilmişmişiz (first-person inferential plural)
tanıyabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
tanıyabilmişlermiş (inferential plural third-person)
tanıyabilmişsem (conditional)
tanıyabilmişsen (inferential second-person singular)
tanıyabilmişse (inferential singular third-person)
tanıyabilmişsek (first-person inferential plural)
tanıyabilmişseniz (inferential plural second-person)
tanıyabilmişlerse (inferential plural third-person)
tanıyabileceğim (future singular third-person)
tanıyabileceksin (first-person future plural)
tanıyabilecek (future plural second-person)
tanıyabileceğiz (future plural third-person)
tanıyabileceksiniz (future)
tanıyabilecekler (future)
tanıyabilecektim (future past)
tanıyabilecektin (future second-person singular)
tanıyabilecekti (future singular third-person)
tanıyabilecektik (first-person future plural)
tanıyabilecektiniz (future plural second-person)
tanıyabileceklerdi (future plural third-person)
tanıyabilecekmişim (future inferential)
tanıyabilecekmişsin (future second-person singular)
tanıyabilecekmiş (future singular third-person)
tanıyabilecekmişiz (first-person future plural)
tanıyabilecekmişsiniz (future plural second-person)
tanıyabileceklermiş (future plural third-person)
tanıyabileceksem (conditional future)
tanıyabileceksen (future second-person singular)
tanıyabilecekse (future singular third-person)
tanıyabileceksek (first-person future plural)
tanıyabilecekseniz (future plural second-person)
tanıyabileceklerse (future plural third-person)
tanıyabilmekteyim (progressive singular third-person)
tanıyabilmektesin (first-person plural progressive)
tanıyabilmekte (plural progressive second-person)
tanıyabilmekteyiz (plural progressive third-person)
tanıyabilmektesiniz (progressive)
tanıyabilmekteler (progressive)
tanıyabilmekteydim (past progressive)
tanıyabilmekteydin (progressive second-person singular)
tanıyabilmekteydi (progressive singular third-person)
tanıyabilmekteydik (first-person plural progressive)
tanıyabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
tanıyabilmektelerdi (plural progressive third-person)
tanıyabilmekteymişim (inferential progressive)
tanıyabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
tanıyabilmekteymiş (progressive singular third-person)
tanıyabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
tanıyabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
tanıyabilmektelermiş (plural progressive third-person)
tanıyabilmekteysem (conditional progressive)
tanıyabilmekteysen (progressive second-person singular)
tanıyabilmekteyse (progressive singular third-person)
tanıyabilmekteysek (first-person plural progressive)
tanıyabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
tanıyabilmektelerse (plural progressive third-person)
tanıyabilmeliyim (necessitative singular third-person)
tanıyabilmelisin (first-person necessitative plural)
tanıyabilmeli (necessitative plural second-person)
tanıyabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
tanıyabilmelisiniz (necessitative)
tanıyabilmeliler (necessitative)
tanıyabilmeliydim (necessitative past)
tanıyabilmeliydin (necessitative second-person singular)
tanıyabilmeliydi (necessitative singular third-person)
tanıyabilmeliydik (first-person necessitative plural)
tanıyabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
tanıyabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
tanıyabilmeliymişim (inferential)
tanıyabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
tanıyabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
tanıyabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
tanıyabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
tanıyabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
tanıyabilmeliysem (conditional)
tanıyabilmeliysen (necessitative second-person singular)
tanıyabilmeliyse (necessitative singular third-person)
tanıyabilmeliysek (first-person necessitative plural)
tanıyabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
tanıyabilmelilerse (necessitative plural third-person)
tanıyabildim (past singular third-person)
tanıyabildin (first-person past plural)
tanıyabildi (past plural second-person)
tanıyabildik (past plural third-person)
tanıyabildiniz (past)
tanıyabildiler (past)
tanıyabildiysem (conditional past)
tanıyabildiysen (past second-person singular)
tanıyabildiyse (past singular third-person)
tanıyabildiysek (first-person past plural)
tanıyabildiyseniz (past plural second-person)
tanıyabildilerse (past plural third-person)
tanıyabilsem (conditional singular third-person)
tanıyabilsen (conditional first-person plural)
tanıyabilse (conditional plural second-person)
tanıyabilsek (conditional plural third-person)
tanıyabilseniz (conditional)
tanıyabilseler (conditional)
tanıyabilseydim (conditional past)
tanıyabilseydin (conditional second-person singular)
tanıyabilseydi (conditional singular third-person)
tanıyabilseydik (conditional first-person plural)
tanıyabilseydiniz (conditional plural second-person)
tanıyabilselerdi (conditional plural third-person)
tanıyabilseymişim (inferential)
tanıyabilseymişsin (conditional second-person singular)
tanıyabilseymiş (conditional singular third-person)
tanıyabilseymişiz (conditional first-person plural)
tanıyabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
tanıyabilselermiş (conditional plural third-person)
tanıyabileyim (conditional optative singular)
tanıyabilesin (optative second-person singular)
tanıyabile (optative singular third-person)
tanıyabilelim (first-person optative plural)
tanıyabilesiniz (optative plural second-person)
tanıyabileler (optative plural third-person)
tanıyabil (first-person imperative plural)
tanıyabilsin (imperative plural second-person)
tanıyabilin (imperative)
tanıyabilsinler (imperative)
tanıyabiliniz (formal imperative second-person singular)
tanıyabiliniz (formal imperative plural second-person)
tanıyabilsene (imperative informal second-person singular)
tanıyabilsenize (imperative informal plural second-person)
tanıyabilmek (imperative infinitive)
tanıyabilme (imperative noun-from-verb)
tanıyabilen (impersonal participle)
tanıyabilmiş (impersonal participle)
tanıyabilecek (impersonal participle)
tanıyabilen (imperfective)
tanıyabilmiş (impersonal participle perfective)
tanıyabilecek (impersonal participle prospective)
tanıyabildiğim (impersonal non-prospective participle)
tanıyabildiğin (impersonal non-prospective participle)
tanıyabildiği (impersonal non-prospective participle)
tanıyabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
tanıyabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
tanıyabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
tanıyabileceğim (impersonal participle prospective)
tanıyabileceğin (impersonal participle prospective)
tanıyabileceği (impersonal participle prospective)
tanıyabileceğimiz (impersonal participle prospective)
tanıyabileceğiniz (impersonal participle prospective)
tanıyabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
tanıyabilirken (plural second-person)
tanıyabilince (plural second-person)
tanıyabilip (plural second-person)
tanıyabileli (plural second-person)
tanıyabilesiye (plural second-person)
tanıyabildikçe (plural second-person)
tanıyabilirken
tanıyabilince (specific)
tanıyabilip (perfective)
tanıyabileli
tanıyabilesiye
tanıyabildikçe
tanıyabilerek (imperfective plural)
tanıyabile tanıyabile (imperfective plural)
tanıyabilircesine (imperfective plural)
tanıyabilerek
tanıyabile tanıyabile
tanıyabilircesine
tanıyamam (aorist singular third-person)
tanıyamazsın (aorist first-person plural)
tanıyamaz (aorist plural second-person)
tanıyamayız (aorist plural third-person)
tanıyamazsınız (aorist)
tanıyamazlar (aorist)
tanıyamazdım (aorist past)
tanıyamazdın (aorist second-person singular)
tanıyamazdı (aorist singular third-person)
tanıyamazdık (aorist first-person plural)
tanıyamazdınız (aorist plural second-person)
tanıyamazlardı (aorist plural third-person)
tanıyamazmışım (aorist inferential)
tanıyamazmışsın (aorist second-person singular)
tanıyamazmış (aorist singular third-person)
tanıyamazmışız (aorist first-person plural)
tanıyamazmışsınız (aorist plural second-person)
tanıyamazlarmış (aorist plural third-person)
tanıyamazsam (aorist conditional)
tanıyamazsan (aorist second-person singular)
tanıyamazsa (aorist singular third-person)
tanıyamazsak (aorist first-person plural)
tanıyamazsanız (aorist plural second-person)
tanıyamazlarsa (aorist plural third-person)
tanıyamıyorum (continuative singular third-person)
tanıyamıyorsun (continuative first-person plural)
tanıyamıyor (continuative plural second-person)
tanıyamıyoruz (continuative plural third-person)
tanıyamıyorsunuz (continuative)
tanıyamıyorlar (continuative)
tanıyamıyordum (continuative past)
tanıyamıyordun (continuative second-person singular)
tanıyamıyordu (continuative singular third-person)
tanıyamıyorduk (continuative first-person plural)
tanıyamıyordunuz (continuative plural second-person)
tanıyamıyorlardı (continuative plural third-person)
tanıyamıyormuşum (continuative inferential)
tanıyamıyormuşsun (continuative second-person singular)
tanıyamıyormuş (continuative singular third-person)
tanıyamıyormuşuz (continuative first-person plural)
tanıyamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tanıyamıyorlarmış (continuative plural third-person)
tanıyamıyorsam (conditional continuative)
tanıyamıyorsan (continuative second-person singular)
tanıyamıyorsa (continuative singular third-person)
tanıyamıyorsak (continuative first-person plural)
tanıyamıyorsanız (continuative plural second-person)
tanıyamıyorlarsa (continuative plural third-person)
tanıyamamışım (inferential singular third-person)
tanıyamamışsın (first-person inferential plural)
tanıyamamış (inferential plural second-person)
tanıyamamışız (inferential plural third-person)
tanıyamamışsınız (inferential)
tanıyamamışlar (inferential)
tanıyamamıştım (inferential past)
tanıyamamıştın (inferential second-person singular)
tanıyamamıştı (inferential singular third-person)
tanıyamamıştık (first-person inferential plural)
tanıyamamıştınız (inferential plural second-person)
tanıyamamışlardı (inferential plural third-person)
tanıyamamışmışım (inferential)
tanıyamamışmışsın (inferential second-person singular)
tanıyamamışmış (inferential singular third-person)
tanıyamamışmışız (first-person inferential plural)
tanıyamamışmışsınız (inferential plural second-person)
tanıyamamışlarmış (inferential plural third-person)
tanıyamamışsam (conditional)
tanıyamamışsan (inferential second-person singular)
tanıyamamışsa (inferential singular third-person)
tanıyamamışsak (first-person inferential plural)
tanıyamamışsanız (inferential plural second-person)
tanıyamamışlarsa (inferential plural third-person)
tanıyamayacağım (future singular third-person)
tanıyamayacaksın (first-person future plural)
tanıyamayacak (future plural second-person)
tanıyamayacağız (future plural third-person)
tanıyamayacaksınız (future)
tanıyamayacaklar (future)
tanıyamayacaktım (future past)
tanıyamayacaktın (future second-person singular)
tanıyamayacaktı (future singular third-person)
tanıyamayacaktık (first-person future plural)
tanıyamayacaktınız (future plural second-person)
tanıyamayacaklardı (future plural third-person)
tanıyamayacakmışım (future inferential)
tanıyamayacakmışsın (future second-person singular)
tanıyamayacakmış (future singular third-person)
tanıyamayacakmışız (first-person future plural)
tanıyamayacakmışsınız (future plural second-person)
tanıyamayacaklarmış (future plural third-person)
tanıyamayacaksam (conditional future)
tanıyamayacaksan (future second-person singular)
tanıyamayacaksa (future singular third-person)
tanıyamayacaksak (first-person future plural)
tanıyamayacaksanız (future plural second-person)
tanıyamayacaklarsa (future plural third-person)
tanıyamamaktayım (progressive singular third-person)
tanıyamamaktasın (first-person plural progressive)
tanıyamamakta (plural progressive second-person)
tanıyamamaktayız (plural progressive third-person)
tanıyamamaktasınız (progressive)
tanıyamamaktalar (progressive)
tanıyamamaktaydım (past progressive)
tanıyamamaktaydın (progressive second-person singular)
tanıyamamaktaydı (progressive singular third-person)
tanıyamamaktaydık (first-person plural progressive)
tanıyamamaktaydınız (plural progressive second-person)
tanıyamamaktalardı (plural progressive third-person)
tanıyamamaktaymışım (inferential progressive)
tanıyamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
tanıyamamaktaymış (progressive singular third-person)
tanıyamamaktaymışız (first-person plural progressive)
tanıyamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
tanıyamamaktalarmış (plural progressive third-person)
tanıyamamaktaysam (conditional progressive)
tanıyamamaktaysan (progressive second-person singular)
tanıyamamaktaysa (progressive singular third-person)
tanıyamamaktaysak (first-person plural progressive)
tanıyamamaktaysanız (plural progressive second-person)
tanıyamamaktalarsa (plural progressive third-person)
tanıyamamalıyım (necessitative singular third-person)
tanıyamamalısın (first-person necessitative plural)
tanıyamamalı (necessitative plural second-person)
tanıyamamalıyız (necessitative plural third-person)
tanıyamamalısınız (necessitative)
tanıyamamalılar (necessitative)
tanıyamamalıydım (necessitative past)
tanıyamamalıydın (necessitative second-person singular)
tanıyamamalıydı (necessitative singular third-person)
tanıyamamalıydık (first-person necessitative plural)
tanıyamamalıydınız (necessitative plural second-person)
tanıyamamalılardı (necessitative plural third-person)
tanıyamamalıymışım (inferential)
tanıyamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
tanıyamamalıymış (necessitative singular third-person)
tanıyamamalıymışız (first-person necessitative plural)
tanıyamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
tanıyamamalılarmış (necessitative plural third-person)
tanıyamamalıysam (conditional)
tanıyamamalıysan (necessitative second-person singular)
tanıyamamalıysa (necessitative singular third-person)
tanıyamamalıysak (first-person necessitative plural)
tanıyamamalıysanız (necessitative plural second-person)
tanıyamamalılarsa (necessitative plural third-person)
tanıyamadım (past singular third-person)
tanıyamadın (first-person past plural)
tanıyamadı (past plural second-person)
tanıyamadık (past plural third-person)
tanıyamadınız (past)
tanıyamadılar (past)
tanıyamadıysam (conditional past)
tanıyamadıysan (past second-person singular)
tanıyamadıysa (past singular third-person)
tanıyamadıysak (first-person past plural)
tanıyamadıysanız (past plural second-person)
tanıyamadılarsa (past plural third-person)
tanıyamasam (conditional singular third-person)
tanıyamasan (conditional first-person plural)
tanıyamasa (conditional plural second-person)
tanıyamasak (conditional plural third-person)
tanıyamasanız (conditional)
tanıyamasalar (conditional)
tanıyamasaydım (conditional past)
tanıyamasaydın (conditional second-person singular)
tanıyamasaydı (conditional singular third-person)
tanıyamasaydık (conditional first-person plural)
tanıyamasaydınız (conditional plural second-person)
tanıyamasalardı (conditional plural third-person)
tanıyamasaymışım (inferential)
tanıyamasaymışsın (conditional second-person singular)
tanıyamasaymış (conditional singular third-person)
tanıyamasaymışız (conditional first-person plural)
tanıyamasaymışsınız (conditional plural second-person)
tanıyamasalarmış (conditional plural third-person)
tanıyamayayım (conditional optative singular)
tanıyamayasın (optative second-person singular)
tanıyamaya (optative singular third-person)
tanıyamayalım (first-person optative plural)
tanıyamayasınız (optative plural second-person)
tanıyamayalar (optative plural third-person)
tanıyama (first-person imperative plural)
tanıyamasın (imperative plural second-person)
tanıyamayın (imperative)
tanıyamasınlar (imperative)
tanıyamayınız (formal imperative second-person singular)
tanıyamayınız (formal imperative plural second-person)
tanıyamasana (imperative informal second-person singular)
tanıyamasanıza (imperative informal plural second-person)
tanıyamamak (imperative infinitive)
tanıyamama (imperative noun-from-verb)
tanıyamayan (impersonal participle)
tanıyamamış (impersonal participle)
tanıyamayacak (impersonal participle)
tanıyamayan (imperfective)
tanıyamamış (impersonal participle perfective)
tanıyamayacak (impersonal participle prospective)
tanıyamadığım (impersonal non-prospective participle)
tanıyamadığın (impersonal non-prospective participle)
tanıyamadığı (impersonal non-prospective participle)
tanıyamadığımız (impersonal non-prospective participle)
tanıyamadığınız (impersonal non-prospective participle)
tanıyamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
tanıyamayacağım (impersonal participle prospective)
tanıyamayacağın (impersonal participle prospective)
tanıyamayacağı (impersonal participle prospective)
tanıyamayacağımız (impersonal participle prospective)
tanıyamayacağınız (impersonal participle prospective)
tanıyamayacakları (impersonal participle personal prospective)
tanıyamazken (plural second-person)
tanıyamayınca (plural second-person)
tanıyamayıp (plural second-person)
tanıyamayalı (plural second-person)
tanıyamayasıya (plural second-person)
tanıyamadıkça (plural second-person)
tanıyamazken
tanıyamayınca (specific)
tanıyamayıp (perfective)
tanıyamayalı
tanıyamayasıya
tanıyamadıkça
tanıyamayarak (imperfective plural)
tanıyamaya tanıyamaya (imperfective plural)
tanıyamazcasına (imperfective plural)
tanıyamayarak
tanıyamaya tanıyamaya
tanıyamazcasına

[t̪ʰɑ.n̪ɯˈmɑk]

Inherited from Ottoman Turkish طانیمق (tanımak), from Ottoman Turkish طانی (tanu-, “to talk to”), from Proto-Turkic *tanu- (“to get to know”). Akin to Proto-Mongolic *tani- (“to know”).

der

Sizi tanıyor muyum?

Trenden inenlere lütfen öncelik tanıyın.

Please give priority to those who are getting off the train.


aldatmak

head

aldatmak (third-person singular simple present aldatır)

aldatır (present singular third-person)
aldatmak (infinitive)
aldatan (imperfective impersonal participle)
aldatmış (impersonal participle perfective)
aldatacak (impersonal participle prospective)
aldattığım (non-prospective participle personal)
aldattığın (non-prospective participle personal)
aldattığı (non-prospective participle personal)
aldattığımız (non-prospective participle personal)
aldattığınız (non-prospective participle personal)
aldattıkları (non-prospective participle personal)
aldatacağım (participle personal prospective)
aldatacağın (participle personal prospective)
aldatacağı (participle personal prospective)
aldatacağımız (participle personal prospective)
aldatacağınız (participle personal prospective)
aldatacakları (participle personal prospective)
aldatma (noun-from-verb)
aldatış (adverbial)
aldatırım (aorist first-person indicative present singular)
aldatırsın (aorist indicative present second-person singular)
aldatır (aorist indicative present singular third-person)
aldatırız (aorist first-person indicative plural present)
aldatırsınız (aorist indicative plural present second-person)
aldatırlar (aorist indicative plural present third-person)
aldatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aldatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aldatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aldatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aldatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aldatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldattım (first-person indicative past perfective singular)
aldattın (indicative past perfective second-person singular)
aldattı (indicative past perfective singular third-person)
aldattık (first-person indicative past perfective plural)
aldattınız (indicative past perfective plural second-person)
aldattılar (indicative past perfective plural third-person)
aldatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aldatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aldatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aldatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aldatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aldatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or aldatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aldatacağım (first-person future indicative singular)
aldatacaksın (future indicative second-person singular)
aldatacak (future indicative singular third-person)
aldatacağız (first-person future indicative plural)
aldatacaksınız (future indicative plural second-person)
aldatacaklar (future indicative plural third-person)
aldatmışım (first-person inferential perfective singular)
aldatmışsın (inferential perfective second-person singular)
aldatmış (inferential perfective singular third-person)
aldatmışız (first-person inferential perfective plural)
aldatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
aldatmışlar (inferential perfective plural third-person)
aldatırmışım (aorist first-person inferential singular)
aldatırmışsın (aorist inferential second-person singular)
aldatırmış (aorist inferential singular third-person)
aldatırmışız (aorist first-person inferential plural)
aldatırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aldatırlarmış (or aldatırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
aldatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aldatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aldatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aldatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aldatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aldatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aldatsam (conditional first-person singular)
aldatsan (conditional second-person singular)
aldatsa (conditional singular third-person)
aldatsak (conditional first-person plural)
aldatsanız (conditional plural second-person)
aldatsalar (conditional plural third-person)
aldatsaydım (conditional first-person perfective singular)
aldatsaydın (conditional perfective second-person singular)
aldatsaydı (conditional perfective singular third-person)
aldatsaydık (conditional first-person perfective plural)
aldatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
aldatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
aldatayım (first-person optative singular)
aldatasın (optative second-person singular)
aldata (optative singular third-person)
aldatalım (first-person optative plural)
aldatasınız (optative plural second-person)
aldatalar (optative plural third-person)
aldatmaktayım (first-person progressive singular)
aldatmaktasın (progressive second-person singular)
aldatmakta (progressive singular third-person)
aldatmaktayız (first-person plural progressive)
aldatmaktasınız (plural progressive second-person)
aldatmaktalar (plural progressive third-person)
aldatmalıyım (first-person necessitative singular)
aldatmalısın (necessitative second-person singular)
aldatmalı (necessitative singular third-person)
aldatmalıyız (first-person necessitative plural)
aldatmalısınız (necessitative plural second-person)
aldatmalılar (necessitative plural third-person)
aldat (imperative second-person singular)
aldatsın (imperative singular third-person)
aldatın (imperative plural second-person)
aldatsınlar (imperative plural third-person)
aldatır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aldatır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aldatır mı? (aorist indicative present singular third-person)
aldatır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aldatır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aldatırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aldatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aldatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aldatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aldatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aldatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aldatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aldatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aldatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aldatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aldatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aldatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aldatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aldatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aldatacak mısın? (future indicative second-person singular)
aldatacak mı? (future indicative singular third-person)
aldatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aldatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aldatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aldatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aldatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aldatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
aldatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aldatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aldatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aldatır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aldatır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aldatır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aldatır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aldatır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aldatırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aldatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aldatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aldatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aldatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aldatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aldatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aldatsam mı? (conditional first-person singular)
aldatsan mı? (conditional second-person singular)
aldatsa mı? (conditional singular third-person)
aldatsak mı? (conditional first-person plural)
aldatsanız mı? (conditional plural second-person)
aldatsalar mı? (conditional plural third-person)
aldatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aldatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aldatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aldatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aldatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aldatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aldatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
aldatmakta mısın? (progressive second-person singular)
aldatmakta mı? (progressive singular third-person)
aldatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
aldatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
aldatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
aldatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aldatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
aldatmalı mı? (necessitative singular third-person)
aldatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aldatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aldatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
aldatmamak (infinitive negative)
aldatmayan (imperfective impersonal negative participle)
aldatmamış (impersonal negative participle perfective)
aldatmayacak (impersonal negative participle prospective)
aldatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aldatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aldatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aldatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aldatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aldatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aldatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aldatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aldatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aldatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aldatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aldatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aldatmama (negative noun-from-verb)
aldatmayış (adverbial negative)
aldatmam (aorist first-person indicative present singular)
aldatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
aldatmaz (aorist indicative present singular third-person)
aldatmayız (aorist first-person indicative plural present)
aldatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aldatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
aldatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aldatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aldatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aldatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aldatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aldatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldatmadım (first-person indicative past perfective singular)
aldatmadın (indicative past perfective second-person singular)
aldatmadı (indicative past perfective singular third-person)
aldatmadık (first-person indicative past perfective plural)
aldatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
aldatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
aldatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aldatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aldatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aldatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aldatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aldatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aldatmayacağım (first-person future indicative singular)
aldatmayacaksın (future indicative second-person singular)
aldatmayacak (future indicative singular third-person)
aldatmayacağız (first-person future indicative plural)
aldatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
aldatmayacaklar (future indicative plural third-person)
aldatmamışım (first-person inferential perfective singular)
aldatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
aldatmamış (inferential perfective singular third-person)
aldatmamışız (first-person inferential perfective plural)
aldatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aldatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
aldatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
aldatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aldatmazmış (aorist inferential singular third-person)
aldatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
aldatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aldatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
aldatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aldatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aldatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aldatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aldatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aldatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aldatmasam (conditional first-person singular)
aldatmasan (conditional second-person singular)
aldatmasa (conditional singular third-person)
aldatmasak (conditional first-person plural)
aldatmasanız (conditional plural second-person)
aldatmasalar (conditional plural third-person)
aldatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
aldatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
aldatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
aldatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
aldatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aldatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aldatmayayım (first-person optative singular)
aldatmayasın (optative second-person singular)
aldatmaya (optative singular third-person)
aldatmayalım (first-person optative plural)
aldatmayasınız (optative plural second-person)
aldatmayalar (optative plural third-person)
aldatmamaktayım (first-person progressive singular)
aldatmamaktasın (progressive second-person singular)
aldatmamakta (progressive singular third-person)
aldatmamaktayız (first-person plural progressive)
aldatmamaktasınız (plural progressive second-person)
aldatmamaktalar (plural progressive third-person)
aldatmamalıyım (first-person necessitative singular)
aldatmamalısın (necessitative second-person singular)
aldatmamalı (necessitative singular third-person)
aldatmamalıyız (first-person necessitative plural)
aldatmamalısınız (necessitative plural second-person)
aldatmamalılar (necessitative plural third-person)
aldatma (imperative second-person singular)
aldatmasın (imperative singular third-person)
aldatmayın (imperative plural second-person)
aldatmasınlar (imperative plural third-person)
aldatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aldatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aldatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aldatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aldatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aldatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aldatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aldatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aldatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aldatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aldatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aldatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aldatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aldatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aldatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aldatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aldatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aldatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aldatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aldatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aldatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
aldatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aldatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aldatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aldatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aldatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aldatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aldatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aldatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aldatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aldatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aldatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aldatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aldatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aldatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aldatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aldatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aldatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aldatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aldatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aldatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aldatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aldatmasam mı? (conditional first-person singular)
aldatmasan mı? (conditional second-person singular)
aldatmasa mı? (conditional singular third-person)
aldatmasak mı? (conditional first-person plural)
aldatmasanız mı? (conditional plural second-person)
aldatmasalar mı? (conditional plural third-person)
aldatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aldatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aldatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aldatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aldatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aldatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aldatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aldatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
aldatmamakta mı? (progressive singular third-person)
aldatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aldatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aldatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aldatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aldatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aldatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
aldatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aldatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aldatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish آلداتمق (aldatmak), ultimately from Proto-Turkic *āl (“device, trick, deceit; to deceive”). Cognate with Old Turkic [script needed] (aldā-).

inh

Kocamı aldattım.


başarmak

başarmak (infinitive)
başaran (imperfective impersonal participle)
başarmış (impersonal participle perfective)
başaracak (impersonal participle prospective)
başardığım (non-prospective participle personal)
başardığın (non-prospective participle personal)
başardığı (non-prospective participle personal)
başardığımız (non-prospective participle personal)
başardığınız (non-prospective participle personal)
başardıkları (non-prospective participle personal)
başaracağım (participle personal prospective)
başaracağın (participle personal prospective)
başaracağı (participle personal prospective)
başaracağımız (participle personal prospective)
başaracağınız (participle personal prospective)
başaracakları (participle personal prospective)
başarma (noun-from-verb)
başarış (adverbial)
başarırım (aorist first-person indicative present singular)
başarırsın (aorist indicative present second-person singular)
başarır (aorist indicative present singular third-person)
başarırız (aorist first-person indicative plural present)
başarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
başarırlar (aorist indicative plural present third-person)
başarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
başarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
başarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
başarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
başarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
başarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
başardım (first-person indicative past perfective singular)
başardın (indicative past perfective second-person singular)
başardı (indicative past perfective singular third-person)
başardık (first-person indicative past perfective plural)
başardınız (indicative past perfective plural second-person)
başardılar (indicative past perfective plural third-person)
başarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
başarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
başarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
başarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
başarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
başarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or başarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
başaracağım (first-person future indicative singular)
başaracaksın (future indicative second-person singular)
başaracak (future indicative singular third-person)
başaracağız (first-person future indicative plural)
başaracaksınız (future indicative plural second-person)
başaracaklar (future indicative plural third-person)
başarmışım (first-person inferential perfective singular)
başarmışsın (inferential perfective second-person singular)
başarmış (inferential perfective singular third-person)
başarmışız (first-person inferential perfective plural)
başarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
başarmışlar (inferential perfective plural third-person)
başarırmışım (aorist first-person inferential singular)
başarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
başarırmış (aorist inferential singular third-person)
başarırmışız (aorist first-person inferential plural)
başarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
başarırlarmış (or başarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
başarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
başarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
başarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
başarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
başarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
başarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
başarsam (conditional first-person singular)
başarsan (conditional second-person singular)
başarsa (conditional singular third-person)
başarsak (conditional first-person plural)
başarsanız (conditional plural second-person)
başarsalar (conditional plural third-person)
başarsaydım (conditional first-person perfective singular)
başarsaydın (conditional perfective second-person singular)
başarsaydı (conditional perfective singular third-person)
başarsaydık (conditional first-person perfective plural)
başarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
başarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
başarayım (first-person optative singular)
başarasın (optative second-person singular)
başara (optative singular third-person)
başaralım (first-person optative plural)
başarasınız (optative plural second-person)
başaralar (optative plural third-person)
başarmaktayım (first-person progressive singular)
başarmaktasın (progressive second-person singular)
başarmakta (progressive singular third-person)
başarmaktayız (first-person plural progressive)
başarmaktasınız (plural progressive second-person)
başarmaktalar (plural progressive third-person)
başarmalıyım (first-person necessitative singular)
başarmalısın (necessitative second-person singular)
başarmalı (necessitative singular third-person)
başarmalıyız (first-person necessitative plural)
başarmalısınız (necessitative plural second-person)
başarmalılar (necessitative plural third-person)
başar (imperative second-person singular)
başarsın (imperative singular third-person)
başarın (imperative plural second-person)
başarsınlar (imperative plural third-person)
başarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
başarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
başarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
başarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
başarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
başarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
başarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
başarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
başarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
başarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
başarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
başarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
başardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
başardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
başardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
başardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
başardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
başardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
başarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
başarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
başarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
başarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
başarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
başarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
başaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
başaracak mısın? (future indicative second-person singular)
başaracak mı? (future indicative singular third-person)
başaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
başaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
başaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
başarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
başarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
başarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
başarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
başarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
başarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
başarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
başarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
başarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
başarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
başarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
başarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
başarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
başarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
başarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
başarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
başarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
başarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
başarsam mı? (conditional first-person singular)
başarsan mı? (conditional second-person singular)
başarsa mı? (conditional singular third-person)
başarsak mı? (conditional first-person plural)
başarsanız mı? (conditional plural second-person)
başarsalar mı? (conditional plural third-person)
başarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
başarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
başarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
başarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
başarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
başarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
başarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
başarmakta mısın? (progressive second-person singular)
başarmakta mı? (progressive singular third-person)
başarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
başarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
başarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
başarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
başarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
başarmalı mı? (necessitative singular third-person)
başarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
başarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
başarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
başarmamak (infinitive negative)
başarmayan (imperfective impersonal negative participle)
başarmamış (impersonal negative participle perfective)
başarmayacak (impersonal negative participle prospective)
başarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
başarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
başarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
başarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
başarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
başarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
başarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
başarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
başarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
başarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
başarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
başarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
başarmama (negative noun-from-verb)
başarmayış (adverbial negative)
başarmam (aorist first-person indicative present singular)
başarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
başarmaz (aorist indicative present singular third-person)
başarmayız (aorist first-person indicative plural present)
başarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
başarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
başarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
başarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
başarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
başarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
başarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
başarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
başarmadım (first-person indicative past perfective singular)
başarmadın (indicative past perfective second-person singular)
başarmadı (indicative past perfective singular third-person)
başarmadık (first-person indicative past perfective plural)
başarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
başarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
başarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
başarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
başarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
başarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
başarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
başarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
başarmayacağım (first-person future indicative singular)
başarmayacaksın (future indicative second-person singular)
başarmayacak (future indicative singular third-person)
başarmayacağız (first-person future indicative plural)
başarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
başarmayacaklar (future indicative plural third-person)
başarmamışım (first-person inferential perfective singular)
başarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
başarmamış (inferential perfective singular third-person)
başarmamışız (first-person inferential perfective plural)
başarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
başarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
başarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
başarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
başarmazmış (aorist inferential singular third-person)
başarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
başarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
başarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
başarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
başarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
başarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
başarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
başarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
başarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
başarmasam (conditional first-person singular)
başarmasan (conditional second-person singular)
başarmasa (conditional singular third-person)
başarmasak (conditional first-person plural)
başarmasanız (conditional plural second-person)
başarmasalar (conditional plural third-person)
başarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
başarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
başarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
başarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
başarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
başarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
başarmayayım (first-person optative singular)
başarmayasın (optative second-person singular)
başarmaya (optative singular third-person)
başarmayalım (first-person optative plural)
başarmayasınız (optative plural second-person)
başarmayalar (optative plural third-person)
başarmamaktayım (first-person progressive singular)
başarmamaktasın (progressive second-person singular)
başarmamakta (progressive singular third-person)
başarmamaktayız (first-person plural progressive)
başarmamaktasınız (plural progressive second-person)
başarmamaktalar (plural progressive third-person)
başarmamalıyım (first-person necessitative singular)
başarmamalısın (necessitative second-person singular)
başarmamalı (necessitative singular third-person)
başarmamalıyız (first-person necessitative plural)
başarmamalısınız (necessitative plural second-person)
başarmamalılar (necessitative plural third-person)
başarma (imperative second-person singular)
başarmasın (imperative singular third-person)
başarmayın (imperative plural second-person)
başarmasınlar (imperative plural third-person)
başarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
başarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
başarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
başarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
başarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
başarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
başarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
başarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
başarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
başarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
başarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
başarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
başarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
başarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
başarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
başarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
başarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
başarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
başarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
başarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
başarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
başarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
başarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
başarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
başarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
başarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
başarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
başarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
başarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
başarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
başarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
başarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
başarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
başarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
başarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
başarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
başarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
başarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
başarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
başarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
başarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
başarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
başarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
başarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
başarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
başarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
başarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
başarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
başarmasam mı? (conditional first-person singular)
başarmasan mı? (conditional second-person singular)
başarmasa mı? (conditional singular third-person)
başarmasak mı? (conditional first-person plural)
başarmasanız mı? (conditional plural second-person)
başarmasalar mı? (conditional plural third-person)
başarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
başarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
başarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
başarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
başarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
başarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
başarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
başarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
başarmamakta mı? (progressive singular third-person)
başarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
başarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
başarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
başarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
başarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
başarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
başarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
başarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
başarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish باشارمق (başarmak), related to باش (baş). Ultimately from Proto-Turkic *baĺč.
Cognate with Old Turkic [script needed] (başgar-), Turkmen başarmak, Uzbek bosharmoq, Kyrgyz башкаруу (başkaruu), Kazakh басқару (basqaru), etc.