değişmek

değişmek (third-person singular simple present değişir)

değişir (present singular third-person)
değişmek (infinitive)
değişen (imperfective impersonal participle)
değişmiş (impersonal participle perfective)
değişecek (impersonal participle prospective)
değiştiğim (non-prospective participle personal)
değiştiğin (non-prospective participle personal)
değiştiği (non-prospective participle personal)
değiştiğimiz (non-prospective participle personal)
değiştiğiniz (non-prospective participle personal)
değiştikleri (non-prospective participle personal)
değişeceğim (participle personal prospective)
değişeceğin (participle personal prospective)
değişeceği (participle personal prospective)
değişeceğimiz (participle personal prospective)
değişeceğiniz (participle personal prospective)
değişecekleri (participle personal prospective)
değişme (noun-from-verb)
değişiş (adverbial)
değişirim (aorist first-person indicative present singular)
değişirsin (aorist indicative present second-person singular)
değişir (aorist indicative present singular third-person)
değişiriz (aorist first-person indicative plural present)
değişirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değişirler (aorist indicative plural present third-person)
değişiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değişiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değişiyor (imperfective indicative present singular third-person)
değişiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değişiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değişiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değiştim (first-person indicative past perfective singular)
değiştin (indicative past perfective second-person singular)
değişti (indicative past perfective singular third-person)
değiştik (first-person indicative past perfective plural)
değiştiniz (indicative past perfective plural second-person)
değiştiler (indicative past perfective plural third-person)
değişiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değişiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değişiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değişiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değişiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değişiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or değişiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
değişeceğim (first-person future indicative singular)
değişeceksin (future indicative second-person singular)
değişecek (future indicative singular third-person)
değişeceğiz (first-person future indicative plural)
değişeceksiniz (future indicative plural second-person)
değişecekler (future indicative plural third-person)
değişmişim (first-person inferential perfective singular)
değişmişsin (inferential perfective second-person singular)
değişmiş (inferential perfective singular third-person)
değişmişiz (first-person inferential perfective plural)
değişmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değişmişler (inferential perfective plural third-person)
değişirmişim (aorist first-person inferential singular)
değişirmişsin (aorist inferential second-person singular)
değişirmiş (aorist inferential singular third-person)
değişirmişiz (aorist first-person inferential plural)
değişirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değişirlermiş (or değişirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
değişiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değişiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değişiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değişiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değişiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değişiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değişsem (conditional first-person singular)
değişsen (conditional second-person singular)
değişse (conditional singular third-person)
değişsek (conditional first-person plural)
değişseniz (conditional plural second-person)
değişseler (conditional plural third-person)
değişseydim (conditional first-person perfective singular)
değişseydin (conditional perfective second-person singular)
değişseydi (conditional perfective singular third-person)
değişseydik (conditional first-person perfective plural)
değişseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değişseydiler (conditional perfective plural third-person)
değişeyim (first-person optative singular)
değişesin (optative second-person singular)
değişe (optative singular third-person)
değişelim (first-person optative plural)
değişesiniz (optative plural second-person)
değişeler (optative plural third-person)
değişmekteyim (first-person progressive singular)
değişmektesin (progressive second-person singular)
değişmekte (progressive singular third-person)
değişmekteyiz (first-person plural progressive)
değişmektesiniz (plural progressive second-person)
değişmekteler (plural progressive third-person)
değişmeliyim (first-person necessitative singular)
değişmelisin (necessitative second-person singular)
değişmeli (necessitative singular third-person)
değişmeliyiz (first-person necessitative plural)
değişmelisiniz (necessitative plural second-person)
değişmeliler (necessitative plural third-person)
değiş (imperative second-person singular)
değişsin (imperative singular third-person)
değişin (imperative plural second-person)
değişsinler (imperative plural third-person)
değişir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değişir misin? (aorist indicative present second-person singular)
değişir mi? (aorist indicative present singular third-person)
değişir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değişir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değişirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değişiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değişiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değişiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değişiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değişiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değişiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değiştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değiştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değişti mi? (indicative past perfective singular third-person)
değiştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değiştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değiştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değişiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değişiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değişiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değişiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değişiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değişiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değişecek miyim? (first-person future indicative singular)
değişecek misin? (future indicative second-person singular)
değişecek mi? (future indicative singular third-person)
değişecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değişecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değişecekler mi? (future indicative plural third-person)
değişmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değişmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değişmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değişmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değişmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değişmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değişir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değişir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değişir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değişir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değişir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değişirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değişiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değişiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değişiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değişiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değişiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değişiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değişsem mi? (conditional first-person singular)
değişsen mi? (conditional second-person singular)
değişse mi? (conditional singular third-person)
değişsek mi? (conditional first-person plural)
değişseniz mi? (conditional plural second-person)
değişseler mi? (conditional plural third-person)
değişse miydim? (conditional first-person perfective singular)
değişse miydin? (conditional perfective second-person singular)
değişse miydi? (conditional perfective singular third-person)
değişse miydik? (conditional first-person perfective plural)
değişse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değişseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değişmekte miyim? (first-person progressive singular)
değişmekte misin? (progressive second-person singular)
değişmekte mi? (progressive singular third-person)
değişmekte miyiz? (first-person plural progressive)
değişmekte misiniz? (plural progressive second-person)
değişmekteler mi? (plural progressive third-person)
değişmeli miyim? (first-person necessitative singular)
değişmeli misin? (necessitative second-person singular)
değişmeli mi? (necessitative singular third-person)
değişmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değişmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değişmeliler mi? (necessitative plural third-person)
değişmemek (infinitive negative)
değişmeyen (imperfective impersonal negative participle)
değişmemiş (impersonal negative participle perfective)
değişmeyecek (impersonal negative participle prospective)
değişmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
değişmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
değişmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
değişmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
değişmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
değişmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
değişmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
değişmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
değişmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
değişmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
değişmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
değişmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
değişmeme (negative noun-from-verb)
değişmeyiş (adverbial negative)
değişmem (aorist first-person indicative present singular)
değişmezsin (aorist indicative present second-person singular)
değişmez (aorist indicative present singular third-person)
değişmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
değişmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değişmezler (aorist indicative plural present third-person)
değişmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değişmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değişmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
değişmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değişmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değişmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değişmedim (first-person indicative past perfective singular)
değişmedin (indicative past perfective second-person singular)
değişmedi (indicative past perfective singular third-person)
değişmedik (first-person indicative past perfective plural)
değişmediniz (indicative past perfective plural second-person)
değişmediler (indicative past perfective plural third-person)
değişmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değişmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değişmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değişmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değişmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değişmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
değişmeyeceğim (first-person future indicative singular)
değişmeyeceksin (future indicative second-person singular)
değişmeyecek (future indicative singular third-person)
değişmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
değişmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
değişmeyecekler (future indicative plural third-person)
değişmemişim (first-person inferential perfective singular)
değişmemişsin (inferential perfective second-person singular)
değişmemiş (inferential perfective singular third-person)
değişmemişiz (first-person inferential perfective plural)
değişmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değişmemişler (inferential perfective plural third-person)
değişmezmişim (aorist first-person inferential singular)
değişmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
değişmezmiş (aorist inferential singular third-person)
değişmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
değişmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değişmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
değişmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değişmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değişmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değişmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değişmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değişmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değişmesem (conditional first-person singular)
değişmesen (conditional second-person singular)
değişmese (conditional singular third-person)
değişmesek (conditional first-person plural)
değişmeseniz (conditional plural second-person)
değişmeseler (conditional plural third-person)
değişmeseydim (conditional first-person perfective singular)
değişmeseydin (conditional perfective second-person singular)
değişmeseydi (conditional perfective singular third-person)
değişmeseydik (conditional first-person perfective plural)
değişmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değişmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
değişmeyeyim (first-person optative singular)
değişmeyesin (optative second-person singular)
değişmeye (optative singular third-person)
değişmeyelim (first-person optative plural)
değişmeyesiniz (optative plural second-person)
değişmeyeler (optative plural third-person)
değişmemekteyim (first-person progressive singular)
değişmemektesin (progressive second-person singular)
değişmemekte (progressive singular third-person)
değişmemekteyiz (first-person plural progressive)
değişmemektesiniz (plural progressive second-person)
değişmemekteler (plural progressive third-person)
değişmemeliyim (first-person necessitative singular)
değişmemelisin (necessitative second-person singular)
değişmemeli (necessitative singular third-person)
değişmemeliyiz (first-person necessitative plural)
değişmemelisiniz (necessitative plural second-person)
değişmemeliler (necessitative plural third-person)
değişme (imperative second-person singular)
değişmesin (imperative singular third-person)
değişmeyin (imperative plural second-person)
değişmesinler (imperative plural third-person)
değişmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değişmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
değişmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
değişmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değişmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değişmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değişmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değişmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değişmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değişmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değişmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değişmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değişmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değişmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değişmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değişmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değişmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değişmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değişmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değişmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değişmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değişmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değişmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değişmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değişmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
değişmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
değişmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
değişmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değişmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değişmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
değişmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değişmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değişmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değişmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değişmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değişmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değişmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değişmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değişmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değişmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değişmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değişmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değişmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değişmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değişmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değişmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değişmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değişmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değişmesem mi? (conditional first-person singular)
değişmesen mi? (conditional second-person singular)
değişmese mi? (conditional singular third-person)
değişmesek mi? (conditional first-person plural)
değişmeseniz mi? (conditional plural second-person)
değişmeseler mi? (conditional plural third-person)
değişmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
değişmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
değişmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
değişmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
değişmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değişmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değişmemekte miyim? (first-person progressive singular)
değişmemekte misin? (progressive second-person singular)
değişmemekte mi? (progressive singular third-person)
değişmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
değişmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
değişmemekteler mi? (plural progressive third-person)
değişmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
değişmemeli misin? (necessitative second-person singular)
değişmemeli mi? (necessitative singular third-person)
değişmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değişmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değişmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دكشمك (değişmek). In form, the reciprocal of değmek.

inh+

Her şey çok değişti


kışkırtmak

head

kışkırtmak (third-person singular simple present kışkırtır)

kışkırtır (present singular third-person)
kışkırtmak (infinitive)
kışkırtan (imperfective impersonal participle)
kışkırtmış (impersonal participle perfective)
kışkırtacak (impersonal participle prospective)
kışkırttığım (non-prospective participle personal)
kışkırttığın (non-prospective participle personal)
kışkırttığı (non-prospective participle personal)
kışkırttığımız (non-prospective participle personal)
kışkırttığınız (non-prospective participle personal)
kışkırttıkları (non-prospective participle personal)
kışkırtacağım (participle personal prospective)
kışkırtacağın (participle personal prospective)
kışkırtacağı (participle personal prospective)
kışkırtacağımız (participle personal prospective)
kışkırtacağınız (participle personal prospective)
kışkırtacakları (participle personal prospective)
kışkırtma (noun-from-verb)
kışkırtış (adverbial)
kışkırtırım (aorist first-person indicative present singular)
kışkırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
kışkırtır (aorist indicative present singular third-person)
kışkırtırız (aorist first-person indicative plural present)
kışkırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kışkırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
kışkırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kışkırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kışkırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kışkırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kışkırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kışkırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kışkırttım (first-person indicative past perfective singular)
kışkırttın (indicative past perfective second-person singular)
kışkırttı (indicative past perfective singular third-person)
kışkırttık (first-person indicative past perfective plural)
kışkırttınız (indicative past perfective plural second-person)
kışkırttılar (indicative past perfective plural third-person)
kışkırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kışkırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kışkırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kışkırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kışkırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kışkırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kışkırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kışkırtacağım (first-person future indicative singular)
kışkırtacaksın (future indicative second-person singular)
kışkırtacak (future indicative singular third-person)
kışkırtacağız (first-person future indicative plural)
kışkırtacaksınız (future indicative plural second-person)
kışkırtacaklar (future indicative plural third-person)
kışkırtmışım (first-person inferential perfective singular)
kışkırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
kışkırtmış (inferential perfective singular third-person)
kışkırtmışız (first-person inferential perfective plural)
kışkırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kışkırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
kışkırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
kışkırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kışkırtırmış (aorist inferential singular third-person)
kışkırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
kışkırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kışkırtırlarmış (or kışkırtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kışkırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kışkırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kışkırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kışkırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kışkırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kışkırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kışkırtsam (conditional first-person singular)
kışkırtsan (conditional second-person singular)
kışkırtsa (conditional singular third-person)
kışkırtsak (conditional first-person plural)
kışkırtsanız (conditional plural second-person)
kışkırtsalar (conditional plural third-person)
kışkırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
kışkırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
kışkırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
kışkırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
kışkırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kışkırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kışkırtayım (first-person optative singular)
kışkırtasın (optative second-person singular)
kışkırta (optative singular third-person)
kışkırtalım (first-person optative plural)
kışkırtasınız (optative plural second-person)
kışkırtalar (optative plural third-person)
kışkırtmaktayım (first-person progressive singular)
kışkırtmaktasın (progressive second-person singular)
kışkırtmakta (progressive singular third-person)
kışkırtmaktayız (first-person plural progressive)
kışkırtmaktasınız (plural progressive second-person)
kışkırtmaktalar (plural progressive third-person)
kışkırtmalıyım (first-person necessitative singular)
kışkırtmalısın (necessitative second-person singular)
kışkırtmalı (necessitative singular third-person)
kışkırtmalıyız (first-person necessitative plural)
kışkırtmalısınız (necessitative plural second-person)
kışkırtmalılar (necessitative plural third-person)
kışkırt (imperative second-person singular)
kışkırtsın (imperative singular third-person)
kışkırtın (imperative plural second-person)
kışkırtsınlar (imperative plural third-person)
kışkırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kışkırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kışkırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kışkırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kışkırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kışkırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kışkırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kışkırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kışkırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kışkırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kışkırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kışkırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kışkırttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kışkırttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kışkırttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kışkırttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kışkırttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kışkırttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kışkırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kışkırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kışkırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kışkırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kışkırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kışkırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kışkırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kışkırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
kışkırtacak mı? (future indicative singular third-person)
kışkırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kışkırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kışkırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kışkırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kışkırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kışkırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kışkırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kışkırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kışkırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kışkırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kışkırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kışkırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kışkırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kışkırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kışkırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kışkırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kışkırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kışkırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kışkırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kışkırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kışkırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kışkırtsam mı? (conditional first-person singular)
kışkırtsan mı? (conditional second-person singular)
kışkırtsa mı? (conditional singular third-person)
kışkırtsak mı? (conditional first-person plural)
kışkırtsanız mı? (conditional plural second-person)
kışkırtsalar mı? (conditional plural third-person)
kışkırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kışkırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kışkırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kışkırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kışkırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kışkırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kışkırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kışkırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
kışkırtmakta mı? (progressive singular third-person)
kışkırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kışkırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kışkırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kışkırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kışkırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kışkırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
kışkırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kışkırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kışkırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kışkırtmamak (infinitive negative)
kışkırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
kışkırtmamış (impersonal negative participle perfective)
kışkırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
kışkırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kışkırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kışkırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kışkırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kışkırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kışkırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kışkırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kışkırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kışkırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kışkırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kışkırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kışkırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kışkırtmama (negative noun-from-verb)
kışkırtmayış (adverbial negative)
kışkırtmam (aorist first-person indicative present singular)
kışkırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kışkırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
kışkırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
kışkırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kışkırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kışkırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kışkırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kışkırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kışkırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kışkırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kışkırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kışkırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
kışkırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
kışkırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
kışkırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
kışkırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kışkırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kışkırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kışkırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kışkırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kışkırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kışkırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kışkırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kışkırtmayacağım (first-person future indicative singular)
kışkırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
kışkırtmayacak (future indicative singular third-person)
kışkırtmayacağız (first-person future indicative plural)
kışkırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kışkırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
kışkırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
kışkırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kışkırtmamış (inferential perfective singular third-person)
kışkırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
kışkırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kışkırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kışkırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kışkırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kışkırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
kışkırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kışkırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kışkırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kışkırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kışkırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kışkırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kışkırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kışkırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kışkırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kışkırtmasam (conditional first-person singular)
kışkırtmasan (conditional second-person singular)
kışkırtmasa (conditional singular third-person)
kışkırtmasak (conditional first-person plural)
kışkırtmasanız (conditional plural second-person)
kışkırtmasalar (conditional plural third-person)
kışkırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kışkırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kışkırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kışkırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kışkırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kışkırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kışkırtmayayım (first-person optative singular)
kışkırtmayasın (optative second-person singular)
kışkırtmaya (optative singular third-person)
kışkırtmayalım (first-person optative plural)
kışkırtmayasınız (optative plural second-person)
kışkırtmayalar (optative plural third-person)
kışkırtmamaktayım (first-person progressive singular)
kışkırtmamaktasın (progressive second-person singular)
kışkırtmamakta (progressive singular third-person)
kışkırtmamaktayız (first-person plural progressive)
kışkırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
kışkırtmamaktalar (plural progressive third-person)
kışkırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
kışkırtmamalısın (necessitative second-person singular)
kışkırtmamalı (necessitative singular third-person)
kışkırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
kışkırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
kışkırtmamalılar (necessitative plural third-person)
kışkırtma (imperative second-person singular)
kışkırtmasın (imperative singular third-person)
kışkırtmayın (imperative plural second-person)
kışkırtmasınlar (imperative plural third-person)
kışkırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kışkırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kışkırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kışkırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kışkırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kışkırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kışkırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kışkırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kışkırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kışkırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kışkırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kışkırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kışkırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kışkırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kışkırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kışkırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kışkırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kışkırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kışkırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kışkırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kışkırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kışkırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kışkırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kışkırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kışkırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kışkırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kışkırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kışkırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kışkırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kışkırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kışkırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kışkırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kışkırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kışkırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kışkırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kışkırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kışkırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kışkırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kışkırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kışkırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kışkırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kışkırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kışkırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kışkırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kışkırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kışkırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kışkırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kışkırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kışkırtmasam mı? (conditional first-person singular)
kışkırtmasan mı? (conditional second-person singular)
kışkırtmasa mı? (conditional singular third-person)
kışkırtmasak mı? (conditional first-person plural)
kışkırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
kışkırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
kışkırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kışkırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kışkırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kışkırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kışkırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kışkırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kışkırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kışkırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kışkırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
kışkırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kışkırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kışkırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kışkırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kışkırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kışkırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kışkırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kışkırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kışkırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kışkırttığım

kışkırttığın

kışkırttığımız

kışkırttığınız

kışkırtırmışım

kışkırtırmış

kışkırtırmışız

kışkırtmışım

kışkırtmışız


kusmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kusmak (infinitive)
kusan (imperfective impersonal participle)
kusmuş (impersonal participle perfective)
kusacak (impersonal participle prospective)
kustuğum (non-prospective participle personal)
kustuğun (non-prospective participle personal)
kustuğu (non-prospective participle personal)
kustuğumuz (non-prospective participle personal)
kustuğunuz (non-prospective participle personal)
kustukları (non-prospective participle personal)
kusacağım (participle personal prospective)
kusacağın (participle personal prospective)
kusacağı (participle personal prospective)
kusacağımız (participle personal prospective)
kusacağınız (participle personal prospective)
kusacakları (participle personal prospective)
kusma (noun-from-verb)
kusuş (adverbial)
kusarım (aorist first-person indicative present singular)
kusarsın (aorist indicative present second-person singular)
kusar (aorist indicative present singular third-person)
kusarız (aorist first-person indicative plural present)
kusarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kusarlar (aorist indicative plural present third-person)
kusuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kusuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kusuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kusuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kusuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kusuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kustum (first-person indicative past perfective singular)
kustun (indicative past perfective second-person singular)
kustu (indicative past perfective singular third-person)
kustuk (first-person indicative past perfective plural)
kustunuz (indicative past perfective plural second-person)
kustular (indicative past perfective plural third-person)
kusuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kusuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kusuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kusuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kusuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kusuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kusuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kusacağım (first-person future indicative singular)
kusacaksın (future indicative second-person singular)
kusacak (future indicative singular third-person)
kusacağız (first-person future indicative plural)
kusacaksınız (future indicative plural second-person)
kusacaklar (future indicative plural third-person)
kusmışım (first-person inferential perfective singular)
kusmışsın (inferential perfective second-person singular)
kusmış (inferential perfective singular third-person)
kusmışız (first-person inferential perfective plural)
kusmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
kusmışlar (inferential perfective plural third-person)
kusarmışım (aorist first-person inferential singular)
kusarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kusarmış (aorist inferential singular third-person)
kusarmışız (aorist first-person inferential plural)
kusarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kusarlarmış (or kusarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kusuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kusuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kusuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kusuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kusuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kusuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kussam (conditional first-person singular)
kussan (conditional second-person singular)
kussa (conditional singular third-person)
kussak (conditional first-person plural)
kussanız (conditional plural second-person)
kussalar (conditional plural third-person)
kussaydım (conditional first-person perfective singular)
kussaydın (conditional perfective second-person singular)
kussaydı (conditional perfective singular third-person)
kussaydık (conditional first-person perfective plural)
kussaydınız (conditional perfective plural second-person)
kussaydılar (conditional perfective plural third-person)
kusayım (first-person optative singular)
kusasın (optative second-person singular)
kusa (optative singular third-person)
kusalım (first-person optative plural)
kusasınız (optative plural second-person)
kusalar (optative plural third-person)
kusmaktayım (first-person progressive singular)
kusmaktasın (progressive second-person singular)
kusmakta (progressive singular third-person)
kusmaktayız (first-person plural progressive)
kusmaktasınız (plural progressive second-person)
kusmaktalar (plural progressive third-person)
kusmalıyım (first-person necessitative singular)
kusmalısın (necessitative second-person singular)
kusmalı (necessitative singular third-person)
kusmalıyız (first-person necessitative plural)
kusmalısınız (necessitative plural second-person)
kusmalılar (necessitative plural third-person)
kus (imperative second-person singular)
kussun (imperative singular third-person)
kusun (imperative plural second-person)
kussunlar (imperative plural third-person)
kusar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kusar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kusar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kusar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kusar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kusarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kusuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kusuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kusuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kusuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kusuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kusuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kustum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kustun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kustu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kustuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kustunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kustular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kusuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kusuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kusuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kusuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kusuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kusuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kusacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kusacak mısın? (future indicative second-person singular)
kusacak mı? (future indicative singular third-person)
kusacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kusacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kusacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kusmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kusmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kusmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kusmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kusmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kusmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kusar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
kusar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
kusar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
kusar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
kusar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
kusarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kusuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kusuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kusuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kusuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kusuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kusuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kussam mı? (conditional first-person singular)
kussan mı? (conditional second-person singular)
kussa mı? (conditional singular third-person)
kussak mı? (conditional first-person plural)
kussanız mı? (conditional plural second-person)
kussalar mı? (conditional plural third-person)
kussa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kussa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kussa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kussa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kussa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kussalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kusmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kusmakta mısın? (progressive second-person singular)
kusmakta mı? (progressive singular third-person)
kusmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kusmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kusmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kusmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kusmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kusmalı mı? (necessitative singular third-person)
kusmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kusmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kusmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kusmamak (infinitive negative)
kusmayan (imperfective impersonal negative participle)
kusmamış (impersonal negative participle perfective)
kusmayacak (impersonal negative participle prospective)
kusmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kusmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kusmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kusmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kusmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kusmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kusmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kusmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kusmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kusmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kusmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kusmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kusmama (negative noun-from-verb)
kusmayuş (adverbial negative)
kusmam (aorist first-person indicative present singular)
kusmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kusmaz (aorist indicative present singular third-person)
kusmayız (aorist first-person indicative plural present)
kusmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kusmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kusmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kusmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kusmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kusmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kusmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kusmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kusmadım (first-person indicative past perfective singular)
kusmadın (indicative past perfective second-person singular)
kusmadı (indicative past perfective singular third-person)
kusmadık (first-person indicative past perfective plural)
kusmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kusmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kusmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kusmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kusmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kusmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kusmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kusmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kusmayacağım (first-person future indicative singular)
kusmayacaksın (future indicative second-person singular)
kusmayacak (future indicative singular third-person)
kusmayacağız (first-person future indicative plural)
kusmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kusmayacaklar (future indicative plural third-person)
kusmamışım (first-person inferential perfective singular)
kusmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kusmamış (inferential perfective singular third-person)
kusmamışız (first-person inferential perfective plural)
kusmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kusmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kusmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kusmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kusmazmış (aorist inferential singular third-person)
kusmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kusmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kusmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kusmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kusmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kusmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kusmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kusmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kusmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kusmasam (conditional first-person singular)
kusmasan (conditional second-person singular)
kusmasa (conditional singular third-person)
kusmasak (conditional first-person plural)
kusmasanız (conditional plural second-person)
kusmasalar (conditional plural third-person)
kusmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kusmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kusmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kusmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kusmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kusmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kusmayayım (first-person optative singular)
kusmayasın (optative second-person singular)
kusmaya (optative singular third-person)
kusmayalım (first-person optative plural)
kusmayasınız (optative plural second-person)
kusmayalar (optative plural third-person)
kusmamaktayım (first-person progressive singular)
kusmamaktasın (progressive second-person singular)
kusmamakta (progressive singular third-person)
kusmamaktayız (first-person plural progressive)
kusmamaktasınız (plural progressive second-person)
kusmamaktalar (plural progressive third-person)
kusmamalıyım (first-person necessitative singular)
kusmamalısın (necessitative second-person singular)
kusmamalı (necessitative singular third-person)
kusmamalıyız (first-person necessitative plural)
kusmamalısınız (necessitative plural second-person)
kusmamalılar (necessitative plural third-person)
kusma (imperative second-person singular)
kusmasın (imperative singular third-person)
kusmayın (imperative plural second-person)
kusmasınlar (imperative plural third-person)
kusmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kusmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kusmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kusmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kusmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kusmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kusmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kusmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kusmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kusmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kusmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kusmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kusmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kusmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kusmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kusmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kusmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kusmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kusmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kusmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kusmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kusmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kusmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kusmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kusmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kusmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kusmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kusmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kusmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kusmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kusmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kusmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kusmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kusmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kusmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kusmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kusmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kusmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kusmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kusmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kusmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kusmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kusmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kusmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kusmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kusmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kusmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kusmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kusmasam mı? (conditional first-person singular)
kusmasan mı? (conditional second-person singular)
kusmasa mı? (conditional singular third-person)
kusmasak mı? (conditional first-person plural)
kusmasanız mı? (conditional plural second-person)
kusmasalar mı? (conditional plural third-person)
kusmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kusmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kusmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kusmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kusmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kusmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kusmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kusmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kusmamakta mı? (progressive singular third-person)
kusmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kusmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kusmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kusmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kusmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kusmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kusmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kusmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kusmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوصمق (kusmak), from Proto-Turkic *kus- (“to vomit”). Compare Old Turkic [script needed] (kus-), etc.

inh+

dün gece üç kez kustun


değiştirmek

değiştirmek (infinitive)
değiştiren (imperfective impersonal participle)
değiştirmiş (impersonal participle perfective)
değiştirecek (impersonal participle prospective)
değiştirdiğim (non-prospective participle personal)
değiştirdiğin (non-prospective participle personal)
değiştirdiği (non-prospective participle personal)
değiştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
değiştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
değiştirdikleri (non-prospective participle personal)
değiştireceğim (participle personal prospective)
değiştireceğin (participle personal prospective)
değiştireceği (participle personal prospective)
değiştireceğimiz (participle personal prospective)
değiştireceğiniz (participle personal prospective)
değiştirecekleri (participle personal prospective)
değiştirme (noun-from-verb)
değiştiriş (adverbial)
değiştiririm (aorist first-person indicative present singular)
değiştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
değiştirir (aorist indicative present singular third-person)
değiştiririz (aorist first-person indicative plural present)
değiştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değiştirirler (aorist indicative plural present third-person)
değiştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değiştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değiştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
değiştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değiştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değiştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirdim (first-person indicative past perfective singular)
değiştirdin (indicative past perfective second-person singular)
değiştirdi (indicative past perfective singular third-person)
değiştirdik (first-person indicative past perfective plural)
değiştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
değiştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
değiştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değiştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değiştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değiştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değiştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değiştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or değiştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
değiştireceğim (first-person future indicative singular)
değiştireceksin (future indicative second-person singular)
değiştirecek (future indicative singular third-person)
değiştireceğiz (first-person future indicative plural)
değiştireceksiniz (future indicative plural second-person)
değiştirecekler (future indicative plural third-person)
değiştirmişim (first-person inferential perfective singular)
değiştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
değiştirmiş (inferential perfective singular third-person)
değiştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
değiştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değiştirmişler (inferential perfective plural third-person)
değiştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
değiştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
değiştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
değiştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
değiştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değiştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or değiştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
değiştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değiştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değiştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değiştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değiştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değiştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değiştirsem (conditional first-person singular)
değiştirsen (conditional second-person singular)
değiştirse (conditional singular third-person)
değiştirsek (conditional first-person plural)
değiştirseniz (conditional plural second-person)
değiştirseler (conditional plural third-person)
değiştirseydim (conditional first-person perfective singular)
değiştirseydin (conditional perfective second-person singular)
değiştirseydi (conditional perfective singular third-person)
değiştirseydik (conditional first-person perfective plural)
değiştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değiştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
değiştireyim (first-person optative singular)
değiştiresin (optative second-person singular)
değiştire (optative singular third-person)
değiştirelim (first-person optative plural)
değiştiresiniz (optative plural second-person)
değiştireler (optative plural third-person)
değiştirmekteyim (first-person progressive singular)
değiştirmektesin (progressive second-person singular)
değiştirmekte (progressive singular third-person)
değiştirmekteyiz (first-person plural progressive)
değiştirmektesiniz (plural progressive second-person)
değiştirmekteler (plural progressive third-person)
değiştirmeliyim (first-person necessitative singular)
değiştirmelisin (necessitative second-person singular)
değiştirmeli (necessitative singular third-person)
değiştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
değiştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
değiştirmeliler (necessitative plural third-person)
değiştir (imperative second-person singular)
değiştirsin (imperative singular third-person)
değiştirin (imperative plural second-person)
değiştirsinler (imperative plural third-person)
değiştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değiştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
değiştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
değiştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değiştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değiştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değiştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değiştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değiştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değiştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değiştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değiştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değiştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değiştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değiştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değiştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değiştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değiştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değiştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değiştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değiştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değiştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değiştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değiştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
değiştirecek misin? (future indicative second-person singular)
değiştirecek mi? (future indicative singular third-person)
değiştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değiştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değiştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
değiştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değiştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değiştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değiştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değiştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değiştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değiştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değiştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değiştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değiştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değiştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değiştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değiştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değiştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değiştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değiştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değiştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değiştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değiştirsem mi? (conditional first-person singular)
değiştirsen mi? (conditional second-person singular)
değiştirse mi? (conditional singular third-person)
değiştirsek mi? (conditional first-person plural)
değiştirseniz mi? (conditional plural second-person)
değiştirseler mi? (conditional plural third-person)
değiştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
değiştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
değiştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
değiştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
değiştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değiştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değiştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
değiştirmekte misin? (progressive second-person singular)
değiştirmekte mi? (progressive singular third-person)
değiştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
değiştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
değiştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
değiştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
değiştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
değiştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
değiştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değiştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değiştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
değiştirmemek (infinitive negative)
değiştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
değiştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
değiştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
değiştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
değiştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
değiştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
değiştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
değiştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
değiştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
değiştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
değiştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
değiştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
değiştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
değiştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
değiştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
değiştirmeme (negative noun-from-verb)
değiştirmeyiş (adverbial negative)
değiştirmem (aorist first-person indicative present singular)
değiştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
değiştirmez (aorist indicative present singular third-person)
değiştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
değiştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değiştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
değiştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değiştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değiştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
değiştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değiştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değiştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
değiştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
değiştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
değiştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
değiştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
değiştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
değiştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değiştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değiştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değiştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değiştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değiştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
değiştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
değiştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
değiştirmeyecek (future indicative singular third-person)
değiştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
değiştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
değiştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
değiştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
değiştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
değiştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
değiştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
değiştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değiştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
değiştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
değiştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
değiştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
değiştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
değiştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değiştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
değiştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değiştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değiştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değiştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değiştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değiştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değiştirmesem (conditional first-person singular)
değiştirmesen (conditional second-person singular)
değiştirmese (conditional singular third-person)
değiştirmesek (conditional first-person plural)
değiştirmeseniz (conditional plural second-person)
değiştirmeseler (conditional plural third-person)
değiştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
değiştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
değiştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
değiştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
değiştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değiştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
değiştirmeyeyim (first-person optative singular)
değiştirmeyesin (optative second-person singular)
değiştirmeye (optative singular third-person)
değiştirmeyelim (first-person optative plural)
değiştirmeyesiniz (optative plural second-person)
değiştirmeyeler (optative plural third-person)
değiştirmemekteyim (first-person progressive singular)
değiştirmemektesin (progressive second-person singular)
değiştirmemekte (progressive singular third-person)
değiştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
değiştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
değiştirmemekteler (plural progressive third-person)
değiştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
değiştirmemelisin (necessitative second-person singular)
değiştirmemeli (necessitative singular third-person)
değiştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
değiştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
değiştirmemeliler (necessitative plural third-person)
değiştirme (imperative second-person singular)
değiştirmesin (imperative singular third-person)
değiştirmeyin (imperative plural second-person)
değiştirmesinler (imperative plural third-person)
değiştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değiştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
değiştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
değiştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değiştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değiştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değiştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değiştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değiştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değiştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değiştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değiştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değiştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değiştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değiştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değiştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değiştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değiştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değiştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değiştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değiştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değiştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değiştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değiştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
değiştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
değiştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
değiştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değiştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değiştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
değiştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değiştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değiştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değiştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değiştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değiştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değiştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değiştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değiştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değiştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değiştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değiştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değiştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değiştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değiştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değiştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değiştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değiştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değiştirmesem mi? (conditional first-person singular)
değiştirmesen mi? (conditional second-person singular)
değiştirmese mi? (conditional singular third-person)
değiştirmesek mi? (conditional first-person plural)
değiştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
değiştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
değiştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
değiştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
değiştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
değiştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
değiştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değiştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değiştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
değiştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
değiştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
değiştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
değiştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
değiştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
değiştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
değiştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
değiştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
değiştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değiştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değiştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From değiş- (“to change”) + -tir (causative suffix).

af

düşüncemi değiştirdim