şaşırttırmak

şaşırttırmak (third-person singular simple present şaşırttırır)

şaşırttırır (present singular third-person)
şaşırttırmak (infinitive)
şaşırttıran (imperfective impersonal participle)
şaşırttırmış (impersonal participle perfective)
şaşırttıracak (impersonal participle prospective)
şaşırttırtığım (non-prospective participle personal)
şaşırttırtığın (non-prospective participle personal)
şaşırttırtığı (non-prospective participle personal)
şaşırttırtığımız (non-prospective participle personal)
şaşırttırtığınız (non-prospective participle personal)
şaşırttırtıkları (non-prospective participle personal)
şaşırttıracağım (participle personal prospective)
şaşırttıracağın (participle personal prospective)
şaşırttıracağı (participle personal prospective)
şaşırttıracağımız (participle personal prospective)
şaşırttıracağınız (participle personal prospective)
şaşırttıracakları (participle personal prospective)
şaşırttırma (noun-from-verb)
şaşırttırış (adverbial)
şaşırttırırım (aorist first-person indicative present singular)
şaşırttırırsın (aorist indicative present second-person singular)
şaşırttırır (aorist indicative present singular third-person)
şaşırttırırız (aorist first-person indicative plural present)
şaşırttırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
şaşırttırırlar (aorist indicative plural present third-person)
şaşırttırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırttırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırttırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırttırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırttırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırttırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırttırtım (first-person indicative past perfective singular)
şaşırttırtın (indicative past perfective second-person singular)
şaşırttırtı (indicative past perfective singular third-person)
şaşırttırtık (first-person indicative past perfective plural)
şaşırttırtınız (indicative past perfective plural second-person)
şaşırttırtılar (indicative past perfective plural third-person)
şaşırttırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırttırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırttırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırttırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırttırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırttırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şaşırttırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırttıracağım (first-person future indicative singular)
şaşırttıracaksın (future indicative second-person singular)
şaşırttıracak (future indicative singular third-person)
şaşırttıracağız (first-person future indicative plural)
şaşırttıracaksınız (future indicative plural second-person)
şaşırttıracaklar (future indicative plural third-person)
şaşırttırmışım (first-person inferential perfective singular)
şaşırttırmışsın (inferential perfective second-person singular)
şaşırttırmış (inferential perfective singular third-person)
şaşırttırmışız (first-person inferential perfective plural)
şaşırttırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
şaşırttırmışlar (inferential perfective plural third-person)
şaşırttırırmışım (aorist first-person inferential singular)
şaşırttırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
şaşırttırırmış (aorist inferential singular third-person)
şaşırttırırmışız (aorist first-person inferential plural)
şaşırttırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
şaşırttırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or şaşırttırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
şaşırttırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şaşırttırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şaşırttırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şaşırttırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şaşırttırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şaşırttırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şaşırttırsam (conditional first-person singular)
şaşırttırsan (conditional second-person singular)
şaşırttırsa (conditional singular third-person)
şaşırttırsak (conditional first-person plural)
şaşırttırsanız (conditional plural second-person)
şaşırttırsalar (conditional plural third-person)
şaşırttırsaydım (conditional first-person perfective singular)
şaşırttırsaydın (conditional perfective second-person singular)
şaşırttırsaydı (conditional perfective singular third-person)
şaşırttırsaydık (conditional first-person perfective plural)
şaşırttırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
şaşırttırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
şaşırttırayım (first-person optative singular)
şaşırttırasın (optative second-person singular)
şaşırttıra (optative singular third-person)
şaşırttıralım (first-person optative plural)
şaşırttırasınız (optative plural second-person)
şaşırttıralar (optative plural third-person)
şaşırttırmaktayım (first-person progressive singular)
şaşırttırmaktasın (progressive second-person singular)
şaşırttırmakta (progressive singular third-person)
şaşırttırmaktayız (first-person plural progressive)
şaşırttırmaktasınız (plural progressive second-person)
şaşırttırmaktalar (plural progressive third-person)
şaşırttırmalıyım (first-person necessitative singular)
şaşırttırmalısın (necessitative second-person singular)
şaşırttırmalı (necessitative singular third-person)
şaşırttırmalıyız (first-person necessitative plural)
şaşırttırmalısınız (necessitative plural second-person)
şaşırttırmalılar (necessitative plural third-person)
şaşırttır (imperative second-person singular)
şaşırttırsın (imperative singular third-person)
şaşırttırın (imperative plural second-person)
şaşırttırsınlar (imperative plural third-person)
şaşırttırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
şaşırttırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
şaşırttırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
şaşırttırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
şaşırttırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
şaşırttırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
şaşırttırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırttırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırttırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırttırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırttırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırttırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırttırtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
şaşırttırtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
şaşırttırtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
şaşırttırtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
şaşırttırtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
şaşırttırtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
şaşırttırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırttırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırttırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırttırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırttırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırttırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırttıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
şaşırttıracak mısın? (future indicative second-person singular)
şaşırttıracak mı? (future indicative singular third-person)
şaşırttıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
şaşırttıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
şaşırttıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
şaşırttırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
şaşırttırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
şaşırttırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
şaşırttırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
şaşırttırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
şaşırttırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
şaşırttırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
şaşırttırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
şaşırttırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
şaşırttırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
şaşırttırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
şaşırttırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
şaşırttırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şaşırttırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şaşırttırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şaşırttırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şaşırttırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şaşırttırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şaşırttırsam mı? (conditional first-person singular)
şaşırttırsan mı? (conditional second-person singular)
şaşırttırsa mı? (conditional singular third-person)
şaşırttırsak mı? (conditional first-person plural)
şaşırttırsanız mı? (conditional plural second-person)
şaşırttırsalar mı? (conditional plural third-person)
şaşırttırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
şaşırttırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
şaşırttırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
şaşırttırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
şaşırttırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
şaşırttırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
şaşırttırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
şaşırttırmakta mısın? (progressive second-person singular)
şaşırttırmakta mı? (progressive singular third-person)
şaşırttırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
şaşırttırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
şaşırttırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
şaşırttırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
şaşırttırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
şaşırttırmalı mı? (necessitative singular third-person)
şaşırttırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
şaşırttırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
şaşırttırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
şaşırttırmamak (infinitive negative)
şaşırttırmayan (imperfective impersonal negative participle)
şaşırttırmamış (impersonal negative participle perfective)
şaşırttırmayacak (impersonal negative participle prospective)
şaşırttırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
şaşırttırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
şaşırttırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
şaşırttırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
şaşırttırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
şaşırttırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
şaşırttırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
şaşırttırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
şaşırttırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
şaşırttırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
şaşırttırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
şaşırttırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
şaşırttırmama (negative noun-from-verb)
şaşırttırmayış (adverbial negative)
şaşırttırmam (aorist first-person indicative present singular)
şaşırttırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
şaşırttırmaz (aorist indicative present singular third-person)
şaşırttırmayız (aorist first-person indicative plural present)
şaşırttırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
şaşırttırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
şaşırttırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırttırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırttırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırttırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırttırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırttırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırttırmadım (first-person indicative past perfective singular)
şaşırttırmadın (indicative past perfective second-person singular)
şaşırttırmadı (indicative past perfective singular third-person)
şaşırttırmadık (first-person indicative past perfective plural)
şaşırttırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
şaşırttırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
şaşırttırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırttırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırttırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırttırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırttırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırttırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırttırmayacağım (first-person future indicative singular)
şaşırttırmayacaksın (future indicative second-person singular)
şaşırttırmayacak (future indicative singular third-person)
şaşırttırmayacağız (first-person future indicative plural)
şaşırttırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
şaşırttırmayacaklar (future indicative plural third-person)
şaşırttırmamışım (first-person inferential perfective singular)
şaşırttırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
şaşırttırmamış (inferential perfective singular third-person)
şaşırttırmamışız (first-person inferential perfective plural)
şaşırttırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
şaşırttırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
şaşırttırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
şaşırttırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
şaşırttırmazmış (aorist inferential singular third-person)
şaşırttırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
şaşırttırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
şaşırttırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
şaşırttırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şaşırttırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şaşırttırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şaşırttırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şaşırttırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şaşırttırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şaşırttırmasam (conditional first-person singular)
şaşırttırmasan (conditional second-person singular)
şaşırttırmasa (conditional singular third-person)
şaşırttırmasak (conditional first-person plural)
şaşırttırmasanız (conditional plural second-person)
şaşırttırmasalar (conditional plural third-person)
şaşırttırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
şaşırttırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
şaşırttırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
şaşırttırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
şaşırttırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
şaşırttırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
şaşırttırmayayım (first-person optative singular)
şaşırttırmayasın (optative second-person singular)
şaşırttırmaya (optative singular third-person)
şaşırttırmayalım (first-person optative plural)
şaşırttırmayasınız (optative plural second-person)
şaşırttırmayalar (optative plural third-person)
şaşırttırmamaktayım (first-person progressive singular)
şaşırttırmamaktasın (progressive second-person singular)
şaşırttırmamakta (progressive singular third-person)
şaşırttırmamaktayız (first-person plural progressive)
şaşırttırmamaktasınız (plural progressive second-person)
şaşırttırmamaktalar (plural progressive third-person)
şaşırttırmamalıyım (first-person necessitative singular)
şaşırttırmamalısın (necessitative second-person singular)
şaşırttırmamalı (necessitative singular third-person)
şaşırttırmamalıyız (first-person necessitative plural)
şaşırttırmamalısınız (necessitative plural second-person)
şaşırttırmamalılar (necessitative plural third-person)
şaşırttırma (imperative second-person singular)
şaşırttırmasın (imperative singular third-person)
şaşırttırmayın (imperative plural second-person)
şaşırttırmasınlar (imperative plural third-person)
şaşırttırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
şaşırttırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
şaşırttırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
şaşırttırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
şaşırttırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
şaşırttırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
şaşırttırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırttırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırttırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırttırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırttırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırttırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırttırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
şaşırttırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
şaşırttırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
şaşırttırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
şaşırttırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
şaşırttırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
şaşırttırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırttırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırttırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırttırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırttırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırttırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırttırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
şaşırttırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
şaşırttırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
şaşırttırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
şaşırttırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
şaşırttırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
şaşırttırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
şaşırttırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
şaşırttırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
şaşırttırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
şaşırttırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
şaşırttırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
şaşırttırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
şaşırttırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
şaşırttırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
şaşırttırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
şaşırttırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
şaşırttırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
şaşırttırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şaşırttırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şaşırttırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şaşırttırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şaşırttırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şaşırttırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şaşırttırmasam mı? (conditional first-person singular)
şaşırttırmasan mı? (conditional second-person singular)
şaşırttırmasa mı? (conditional singular third-person)
şaşırttırmasak mı? (conditional first-person plural)
şaşırttırmasanız mı? (conditional plural second-person)
şaşırttırmasalar mı? (conditional plural third-person)
şaşırttırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
şaşırttırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
şaşırttırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
şaşırttırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
şaşırttırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
şaşırttırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
şaşırttırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
şaşırttırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
şaşırttırmamakta mı? (progressive singular third-person)
şaşırttırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
şaşırttırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
şaşırttırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
şaşırttırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
şaşırttırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
şaşırttırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
şaşırttırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
şaşırttırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
şaşırttırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

şaşırttırmış

şaşırttırtığım

şaşırttırtığın

şaşırttırtığı

şaşırttırtığımız

şaşırttırtığınız

şaşırttırırmışım

şaşırttırırmış

şaşırttırırmışız

şaşırttırmışım

şaşırttırmış

şaşırttırmışız

to find somebody to make somebody mixed up, puzzled

to find somebody to make somebody surprised


şaşırtmak

head

şaşırtmak (third-person singular simple present şaşırtır)

şaşırtır (present singular third-person)
şaşırtmak (infinitive)
şaşırtan (imperfective impersonal participle)
şaşırtmış (impersonal participle perfective)
şaşırtacak (impersonal participle prospective)
şaşırtdığım (non-prospective participle personal)
şaşırtdığın (non-prospective participle personal)
şaşırtdığı (non-prospective participle personal)
şaşırtdığımız (non-prospective participle personal)
şaşırtdığınız (non-prospective participle personal)
şaşırtdıkları (non-prospective participle personal)
şaşırtacağım (participle personal prospective)
şaşırtacağın (participle personal prospective)
şaşırtacağı (participle personal prospective)
şaşırtacağımız (participle personal prospective)
şaşırtacağınız (participle personal prospective)
şaşırtacakları (participle personal prospective)
şaşırtma (noun-from-verb)
şaşırtış (adverbial)
şaşırtırım (aorist first-person indicative present singular)
şaşırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
şaşırtır (aorist indicative present singular third-person)
şaşırtırız (aorist first-person indicative plural present)
şaşırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
şaşırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
şaşırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırtdım (first-person indicative past perfective singular)
şaşırtdın (indicative past perfective second-person singular)
şaşırtdı (indicative past perfective singular third-person)
şaşırtdık (first-person indicative past perfective plural)
şaşırtdınız (indicative past perfective plural second-person)
şaşırtdılar (indicative past perfective plural third-person)
şaşırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şaşırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırtacağım (first-person future indicative singular)
şaşırtacaksın (future indicative second-person singular)
şaşırtacak (future indicative singular third-person)
şaşırtacağız (first-person future indicative plural)
şaşırtacaksınız (future indicative plural second-person)
şaşırtacaklar (future indicative plural third-person)
şaşırtmışım (first-person inferential perfective singular)
şaşırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
şaşırtmış (inferential perfective singular third-person)
şaşırtmışız (first-person inferential perfective plural)
şaşırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
şaşırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
şaşırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
şaşırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
şaşırtırmış (aorist inferential singular third-person)
şaşırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
şaşırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
şaşırtırlarmış (or şaşırtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
şaşırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şaşırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şaşırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şaşırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şaşırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şaşırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şaşırtsam (conditional first-person singular)
şaşırtsan (conditional second-person singular)
şaşırtsa (conditional singular third-person)
şaşırtsak (conditional first-person plural)
şaşırtsanız (conditional plural second-person)
şaşırtsalar (conditional plural third-person)
şaşırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
şaşırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
şaşırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
şaşırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
şaşırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
şaşırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
şaşırtayım (first-person optative singular)
şaşırtasın (optative second-person singular)
şaşırta (optative singular third-person)
şaşırtalım (first-person optative plural)
şaşırtasınız (optative plural second-person)
şaşırtalar (optative plural third-person)
şaşırtmaktayım (first-person progressive singular)
şaşırtmaktasın (progressive second-person singular)
şaşırtmakta (progressive singular third-person)
şaşırtmaktayız (first-person plural progressive)
şaşırtmaktasınız (plural progressive second-person)
şaşırtmaktalar (plural progressive third-person)
şaşırtmalıyım (first-person necessitative singular)
şaşırtmalısın (necessitative second-person singular)
şaşırtmalı (necessitative singular third-person)
şaşırtmalıyız (first-person necessitative plural)
şaşırtmalısınız (necessitative plural second-person)
şaşırtmalılar (necessitative plural third-person)
şaşırt (imperative second-person singular)
şaşırtsın (imperative singular third-person)
şaşırtın (imperative plural second-person)
şaşırtsınlar (imperative plural third-person)
şaşırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
şaşırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
şaşırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
şaşırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
şaşırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
şaşırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
şaşırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırtdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
şaşırtdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
şaşırtdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
şaşırtdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
şaşırtdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
şaşırtdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
şaşırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
şaşırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
şaşırtacak mı? (future indicative singular third-person)
şaşırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
şaşırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
şaşırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
şaşırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
şaşırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
şaşırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
şaşırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
şaşırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
şaşırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
şaşırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
şaşırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
şaşırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
şaşırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
şaşırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
şaşırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
şaşırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şaşırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şaşırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şaşırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şaşırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şaşırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şaşırtsam mı? (conditional first-person singular)
şaşırtsan mı? (conditional second-person singular)
şaşırtsa mı? (conditional singular third-person)
şaşırtsak mı? (conditional first-person plural)
şaşırtsanız mı? (conditional plural second-person)
şaşırtsalar mı? (conditional plural third-person)
şaşırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
şaşırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
şaşırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
şaşırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
şaşırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
şaşırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
şaşırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
şaşırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
şaşırtmakta mı? (progressive singular third-person)
şaşırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
şaşırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
şaşırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
şaşırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
şaşırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
şaşırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
şaşırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
şaşırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
şaşırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
şaşırtmamak (infinitive negative)
şaşırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
şaşırtmamış (impersonal negative participle perfective)
şaşırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
şaşırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
şaşırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
şaşırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
şaşırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
şaşırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
şaşırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
şaşırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
şaşırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
şaşırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
şaşırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
şaşırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
şaşırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
şaşırtmama (negative noun-from-verb)
şaşırtmayış (adverbial negative)
şaşırtmam (aorist first-person indicative present singular)
şaşırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
şaşırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
şaşırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
şaşırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
şaşırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
şaşırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
şaşırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
şaşırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
şaşırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
şaşırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
şaşırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
şaşırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırtmayacağım (first-person future indicative singular)
şaşırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
şaşırtmayacak (future indicative singular third-person)
şaşırtmayacağız (first-person future indicative plural)
şaşırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
şaşırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
şaşırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
şaşırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
şaşırtmamış (inferential perfective singular third-person)
şaşırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
şaşırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
şaşırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
şaşırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
şaşırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
şaşırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
şaşırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
şaşırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
şaşırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
şaşırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şaşırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şaşırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şaşırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şaşırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şaşırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şaşırtmasam (conditional first-person singular)
şaşırtmasan (conditional second-person singular)
şaşırtmasa (conditional singular third-person)
şaşırtmasak (conditional first-person plural)
şaşırtmasanız (conditional plural second-person)
şaşırtmasalar (conditional plural third-person)
şaşırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
şaşırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
şaşırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
şaşırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
şaşırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
şaşırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
şaşırtmayayım (first-person optative singular)
şaşırtmayasın (optative second-person singular)
şaşırtmaya (optative singular third-person)
şaşırtmayalım (first-person optative plural)
şaşırtmayasınız (optative plural second-person)
şaşırtmayalar (optative plural third-person)
şaşırtmamaktayım (first-person progressive singular)
şaşırtmamaktasın (progressive second-person singular)
şaşırtmamakta (progressive singular third-person)
şaşırtmamaktayız (first-person plural progressive)
şaşırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
şaşırtmamaktalar (plural progressive third-person)
şaşırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
şaşırtmamalısın (necessitative second-person singular)
şaşırtmamalı (necessitative singular third-person)
şaşırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
şaşırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
şaşırtmamalılar (necessitative plural third-person)
şaşırtma (imperative second-person singular)
şaşırtmasın (imperative singular third-person)
şaşırtmayın (imperative plural second-person)
şaşırtmasınlar (imperative plural third-person)
şaşırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
şaşırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
şaşırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
şaşırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
şaşırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
şaşırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
şaşırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şaşırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şaşırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şaşırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şaşırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şaşırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şaşırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
şaşırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
şaşırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
şaşırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
şaşırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
şaşırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
şaşırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şaşırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şaşırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şaşırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şaşırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şaşırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şaşırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
şaşırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
şaşırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
şaşırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
şaşırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
şaşırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
şaşırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
şaşırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
şaşırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
şaşırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
şaşırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
şaşırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
şaşırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
şaşırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
şaşırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
şaşırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
şaşırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
şaşırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
şaşırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şaşırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şaşırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şaşırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şaşırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şaşırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şaşırtmasam mı? (conditional first-person singular)
şaşırtmasan mı? (conditional second-person singular)
şaşırtmasa mı? (conditional singular third-person)
şaşırtmasak mı? (conditional first-person plural)
şaşırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
şaşırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
şaşırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
şaşırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
şaşırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
şaşırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
şaşırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
şaşırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
şaşırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
şaşırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
şaşırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
şaşırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
şaşırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
şaşırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
şaşırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
şaşırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
şaşırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
şaşırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
şaşırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
şaşırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

şaşırtdığımız

şaşırtdığınız

şaşırtırmışım

şaşırtırmışsın

şaşırtırmışız

şaşırtırmışsınız

şaşırtmışsın

şaşırtmışsınız

şaşırtmış mı?

şaşırtmadığı

From Ottoman Turkish شاشرتمق, equivalent to şaşır + -t (causative suffix).

(transitive) to make somebody mixed up, puzzled


şaşılmak

head

şaşılmak (third-person singular simple present şaşılır)

şaşılır (present singular third-person)
şaşılmak (infinitive)
şaşılan (imperfective impersonal participle)
şaşılmış (impersonal participle perfective)
şaşılacak (impersonal participle prospective)
şaşıldığım (non-prospective participle personal)
şaşıldığın (non-prospective participle personal)
şaşıldığı (non-prospective participle personal)
şaşıldığımız (non-prospective participle personal)
şaşıldığınız (non-prospective participle personal)
şaşıldıkları (non-prospective participle personal)
şaşılacağım (participle personal prospective)
şaşılacağın (participle personal prospective)
şaşılacağı (participle personal prospective)
şaşılacağımız (participle personal prospective)
şaşılacağınız (participle personal prospective)
şaşılacakları (participle personal prospective)
şaşılma (noun-from-verb)
şaşılış (adverbial)
şaşılırım (aorist first-person indicative present singular)
şaşılırsın (aorist indicative present second-person singular)
şaşılır (aorist indicative present singular third-person)
şaşılırız (aorist first-person indicative plural present)
şaşılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
şaşılırlar (aorist indicative plural present third-person)
şaşılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şaşılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şaşılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
şaşılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şaşılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şaşılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şaşıldım (first-person indicative past perfective singular)
şaşıldın (indicative past perfective second-person singular)
şaşıldı (indicative past perfective singular third-person)
şaşıldık (first-person indicative past perfective plural)
şaşıldınız (indicative past perfective plural second-person)
şaşıldılar (indicative past perfective plural third-person)
şaşılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şaşılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şaşılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şaşılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şaşılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şaşılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şaşılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şaşılacağım (first-person future indicative singular)
şaşılacaksın (future indicative second-person singular)
şaşılacak (future indicative singular third-person)
şaşılacağız (first-person future indicative plural)
şaşılacaksınız (future indicative plural second-person)
şaşılacaklar (future indicative plural third-person)
şaşılmışım (first-person inferential perfective singular)
şaşılmışsın (inferential perfective second-person singular)
şaşılmış (inferential perfective singular third-person)
şaşılmışız (first-person inferential perfective plural)
şaşılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
şaşılmışlar (inferential perfective plural third-person)
şaşılırmışım (aorist first-person inferential singular)
şaşılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
şaşılırmış (aorist inferential singular third-person)
şaşılırmışız (aorist first-person inferential plural)
şaşılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
şaşılırlarmış (or şaşılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
şaşılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şaşılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şaşılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şaşılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şaşılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şaşılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şaşılsam (conditional first-person singular)
şaşılsan (conditional second-person singular)
şaşılsa (conditional singular third-person)
şaşılsak (conditional first-person plural)
şaşılsanız (conditional plural second-person)
şaşılsalar (conditional plural third-person)
şaşılsaydım (conditional first-person perfective singular)
şaşılsaydın (conditional perfective second-person singular)
şaşılsaydı (conditional perfective singular third-person)
şaşılsaydık (conditional first-person perfective plural)
şaşılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
şaşılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
şaşılayım (first-person optative singular)
şaşılasın (optative second-person singular)
şaşıla (optative singular third-person)
şaşılalım (first-person optative plural)
şaşılasınız (optative plural second-person)
şaşılalar (optative plural third-person)
şaşılmaktayım (first-person progressive singular)
şaşılmaktasın (progressive second-person singular)
şaşılmakta (progressive singular third-person)
şaşılmaktayız (first-person plural progressive)
şaşılmaktasınız (plural progressive second-person)
şaşılmaktalar (plural progressive third-person)
şaşılmalıyım (first-person necessitative singular)
şaşılmalısın (necessitative second-person singular)
şaşılmalı (necessitative singular third-person)
şaşılmalıyız (first-person necessitative plural)
şaşılmalısınız (necessitative plural second-person)
şaşılmalılar (necessitative plural third-person)
şaşıl (imperative second-person singular)
şaşılsın (imperative singular third-person)
şaşılın (imperative plural second-person)
şaşılsınlar (imperative plural third-person)
şaşılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
şaşılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
şaşılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
şaşılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
şaşılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
şaşılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
şaşılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şaşılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şaşılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şaşılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şaşılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şaşılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şaşıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
şaşıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
şaşıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
şaşıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
şaşıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
şaşıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
şaşılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şaşılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şaşılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şaşılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şaşılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şaşılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şaşılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
şaşılacak mısın? (future indicative second-person singular)
şaşılacak mı? (future indicative singular third-person)
şaşılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
şaşılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
şaşılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
şaşılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
şaşılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
şaşılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
şaşılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
şaşılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
şaşılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
şaşılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
şaşılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
şaşılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
şaşılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
şaşılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
şaşılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
şaşılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şaşılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şaşılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şaşılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şaşılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şaşılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şaşılsam mı? (conditional first-person singular)
şaşılsan mı? (conditional second-person singular)
şaşılsa mı? (conditional singular third-person)
şaşılsak mı? (conditional first-person plural)
şaşılsanız mı? (conditional plural second-person)
şaşılsalar mı? (conditional plural third-person)
şaşılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
şaşılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
şaşılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
şaşılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
şaşılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
şaşılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
şaşılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
şaşılmakta mısın? (progressive second-person singular)
şaşılmakta mı? (progressive singular third-person)
şaşılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
şaşılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
şaşılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
şaşılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
şaşılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
şaşılmalı mı? (necessitative singular third-person)
şaşılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
şaşılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
şaşılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
şaşılmamak (infinitive negative)
şaşılmayan (imperfective impersonal negative participle)
şaşılmamış (impersonal negative participle perfective)
şaşılmayacak (impersonal negative participle prospective)
şaşılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
şaşılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
şaşılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
şaşılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
şaşılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
şaşılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
şaşılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
şaşılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
şaşılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
şaşılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
şaşılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
şaşılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
şaşılmama (negative noun-from-verb)
şaşılmayış (adverbial negative)
şaşılmam (aorist first-person indicative present singular)
şaşılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
şaşılmaz (aorist indicative present singular third-person)
şaşılmayız (aorist first-person indicative plural present)
şaşılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
şaşılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
şaşılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şaşılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şaşılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
şaşılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şaşılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şaşılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şaşılmadım (first-person indicative past perfective singular)
şaşılmadın (indicative past perfective second-person singular)
şaşılmadı (indicative past perfective singular third-person)
şaşılmadık (first-person indicative past perfective plural)
şaşılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
şaşılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
şaşılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şaşılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şaşılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şaşılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şaşılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şaşılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şaşılmayacağım (first-person future indicative singular)
şaşılmayacaksın (future indicative second-person singular)
şaşılmayacak (future indicative singular third-person)
şaşılmayacağız (first-person future indicative plural)
şaşılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
şaşılmayacaklar (future indicative plural third-person)
şaşılmamışım (first-person inferential perfective singular)
şaşılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
şaşılmamış (inferential perfective singular third-person)
şaşılmamışız (first-person inferential perfective plural)
şaşılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
şaşılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
şaşılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
şaşılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
şaşılmazmış (aorist inferential singular third-person)
şaşılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
şaşılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
şaşılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
şaşılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şaşılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şaşılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şaşılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şaşılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şaşılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şaşılmasam (conditional first-person singular)
şaşılmasan (conditional second-person singular)
şaşılmasa (conditional singular third-person)
şaşılmasak (conditional first-person plural)
şaşılmasanız (conditional plural second-person)
şaşılmasalar (conditional plural third-person)
şaşılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
şaşılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
şaşılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
şaşılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
şaşılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
şaşılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
şaşılmayayım (first-person optative singular)
şaşılmayasın (optative second-person singular)
şaşılmaya (optative singular third-person)
şaşılmayalım (first-person optative plural)
şaşılmayasınız (optative plural second-person)
şaşılmayalar (optative plural third-person)
şaşılmamaktayım (first-person progressive singular)
şaşılmamaktasın (progressive second-person singular)
şaşılmamakta (progressive singular third-person)
şaşılmamaktayız (first-person plural progressive)
şaşılmamaktasınız (plural progressive second-person)
şaşılmamaktalar (plural progressive third-person)
şaşılmamalıyım (first-person necessitative singular)
şaşılmamalısın (necessitative second-person singular)
şaşılmamalı (necessitative singular third-person)
şaşılmamalıyız (first-person necessitative plural)
şaşılmamalısınız (necessitative plural second-person)
şaşılmamalılar (necessitative plural third-person)
şaşılma (imperative second-person singular)
şaşılmasın (imperative singular third-person)
şaşılmayın (imperative plural second-person)
şaşılmasınlar (imperative plural third-person)
şaşılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
şaşılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
şaşılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
şaşılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
şaşılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
şaşılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
şaşılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şaşılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şaşılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şaşılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şaşılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şaşılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şaşılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
şaşılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
şaşılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
şaşılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
şaşılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
şaşılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
şaşılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şaşılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şaşılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şaşılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şaşılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şaşılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şaşılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
şaşılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
şaşılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
şaşılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
şaşılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
şaşılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
şaşılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
şaşılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
şaşılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
şaşılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
şaşılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
şaşılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
şaşılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
şaşılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
şaşılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
şaşılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
şaşılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
şaşılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
şaşılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şaşılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şaşılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şaşılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şaşılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şaşılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şaşılmasam mı? (conditional first-person singular)
şaşılmasan mı? (conditional second-person singular)
şaşılmasa mı? (conditional singular third-person)
şaşılmasak mı? (conditional first-person plural)
şaşılmasanız mı? (conditional plural second-person)
şaşılmasalar mı? (conditional plural third-person)
şaşılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
şaşılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
şaşılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
şaşılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
şaşılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
şaşılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
şaşılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
şaşılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
şaşılmamakta mı? (progressive singular third-person)
şaşılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
şaşılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
şaşılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
şaşılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
şaşılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
şaşılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
şaşılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
şaşılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
şaşılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

şaşıldığımız

şaşıldığınız

şaşılırsınız

şaşılırmışım

şaşılırmışsın

şaşılırmışız

şaşılırmışsınız

şaşılmışsınız

şaşılır mıymışım?

şaşılır mıymış?

şaşılır mıymışız?

şaşılmış mıyım?

şaşılmış mısın?

şaşılmış mı?

şaşılmış mıyız?

şaşılmış mısınız?

şaşılmadığım

şaşılmadığın

şaşılmadığımız

şaşılmadığınız

şaşılmamışım

şaşılmamışız


kakmak

head

kakmak (third-person singular simple present kakar)

kakar (present singular third-person)
kakmak (infinitive)
kakan (imperfective impersonal participle)
kakmış (impersonal participle perfective)
kakacak (impersonal participle prospective)
kaktığım (non-prospective participle personal)
kaktığın (non-prospective participle personal)
kaktığı (non-prospective participle personal)
kaktığımız (non-prospective participle personal)
kaktığınız (non-prospective participle personal)
kaktıkları (non-prospective participle personal)
kakacağım (participle personal prospective)
kakacağın (participle personal prospective)
kakacağı (participle personal prospective)
kakacağımız (participle personal prospective)
kakacağınız (participle personal prospective)
kakacakları (participle personal prospective)
kakma (noun-from-verb)
kakış (adverbial)
kakarım (aorist first-person indicative present singular)
kakarsın (aorist indicative present second-person singular)
kakar (aorist indicative present singular third-person)
kakarız (aorist first-person indicative plural present)
kakarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kakarlar (aorist indicative plural present third-person)
kakıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kakıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kakıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kakıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kakıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kakıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaktım (first-person indicative past perfective singular)
kaktın (indicative past perfective second-person singular)
kaktı (indicative past perfective singular third-person)
kaktık (first-person indicative past perfective plural)
kaktınız (indicative past perfective plural second-person)
kaktılar (indicative past perfective plural third-person)
kakıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kakıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kakıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kakıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kakıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kakıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kakıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kakacağım (first-person future indicative singular)
kakacaksın (future indicative second-person singular)
kakacak (future indicative singular third-person)
kakacağız (first-person future indicative plural)
kakacaksınız (future indicative plural second-person)
kakacaklar (future indicative plural third-person)
kakmışım (first-person inferential perfective singular)
kakmışsın (inferential perfective second-person singular)
kakmış (inferential perfective singular third-person)
kakmışız (first-person inferential perfective plural)
kakmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kakmışlar (inferential perfective plural third-person)
kakarmışım (aorist first-person inferential singular)
kakarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kakarmış (aorist inferential singular third-person)
kakarmışız (aorist first-person inferential plural)
kakarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kakarlarmış (or kakarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kakıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kakıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kakıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kakıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kakıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kakıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaksam (conditional first-person singular)
kaksan (conditional second-person singular)
kaksa (conditional singular third-person)
kaksak (conditional first-person plural)
kaksanız (conditional plural second-person)
kaksalar (conditional plural third-person)
kaksaydım (conditional first-person perfective singular)
kaksaydın (conditional perfective second-person singular)
kaksaydı (conditional perfective singular third-person)
kaksaydık (conditional first-person perfective plural)
kaksaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaksaydılar (conditional perfective plural third-person)
kakayım (first-person optative singular)
kakasın (optative second-person singular)
kaka (optative singular third-person)
kakalım (first-person optative plural)
kakasınız (optative plural second-person)
kakalar (optative plural third-person)
kakmaktayım (first-person progressive singular)
kakmaktasın (progressive second-person singular)
kakmakta (progressive singular third-person)
kakmaktayız (first-person plural progressive)
kakmaktasınız (plural progressive second-person)
kakmaktalar (plural progressive third-person)
kakmalıyım (first-person necessitative singular)
kakmalısın (necessitative second-person singular)
kakmalı (necessitative singular third-person)
kakmalıyız (first-person necessitative plural)
kakmalısınız (necessitative plural second-person)
kakmalılar (necessitative plural third-person)
kak (imperative second-person singular)
kaksın (imperative singular third-person)
kakın (imperative plural second-person)
kaksınlar (imperative plural third-person)
kakar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kakar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kakar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kakar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kakar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kakarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kakıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kakıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kakıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kakıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kakıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kakıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kakıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kakıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kakıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kakıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kakıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kakıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kakacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kakacak mısın? (future indicative second-person singular)
kakacak mı? (future indicative singular third-person)
kakacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kakacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kakacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kakmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kakmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kakmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kakmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kakmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kakmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kakar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kakar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kakar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kakar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kakar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kakarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kakıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kakıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kakıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kakıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kakıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kakıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaksam mı? (conditional first-person singular)
kaksan mı? (conditional second-person singular)
kaksa mı? (conditional singular third-person)
kaksak mı? (conditional first-person plural)
kaksanız mı? (conditional plural second-person)
kaksalar mı? (conditional plural third-person)
kaksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kakmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kakmakta mısın? (progressive second-person singular)
kakmakta mı? (progressive singular third-person)
kakmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kakmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kakmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kakmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kakmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kakmalı mı? (necessitative singular third-person)
kakmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kakmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kakmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kakmamak (infinitive negative)
kakmayan (imperfective impersonal negative participle)
kakmamış (impersonal negative participle perfective)
kakmayacak (impersonal negative participle prospective)
kakmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kakmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kakmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kakmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kakmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kakmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kakmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kakmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kakmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kakmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kakmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kakmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kakmama (negative noun-from-verb)
kakmayış (adverbial negative)
kakmam (aorist first-person indicative present singular)
kakmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kakmaz (aorist indicative present singular third-person)
kakmayız (aorist first-person indicative plural present)
kakmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kakmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kakmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kakmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kakmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kakmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kakmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kakmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kakmadım (first-person indicative past perfective singular)
kakmadın (indicative past perfective second-person singular)
kakmadı (indicative past perfective singular third-person)
kakmadık (first-person indicative past perfective plural)
kakmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kakmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kakmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kakmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kakmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kakmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kakmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kakmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kakmayacağım (first-person future indicative singular)
kakmayacaksın (future indicative second-person singular)
kakmayacak (future indicative singular third-person)
kakmayacağız (first-person future indicative plural)
kakmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kakmayacaklar (future indicative plural third-person)
kakmamışım (first-person inferential perfective singular)
kakmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kakmamış (inferential perfective singular third-person)
kakmamışız (first-person inferential perfective plural)
kakmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kakmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kakmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kakmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kakmazmış (aorist inferential singular third-person)
kakmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kakmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kakmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kakmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kakmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kakmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kakmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kakmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kakmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kakmasam (conditional first-person singular)
kakmasan (conditional second-person singular)
kakmasa (conditional singular third-person)
kakmasak (conditional first-person plural)
kakmasanız (conditional plural second-person)
kakmasalar (conditional plural third-person)
kakmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kakmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kakmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kakmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kakmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kakmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kakmayayım (first-person optative singular)
kakmayasın (optative second-person singular)
kakmaya (optative singular third-person)
kakmayalım (first-person optative plural)
kakmayasınız (optative plural second-person)
kakmayalar (optative plural third-person)
kakmamaktayım (first-person progressive singular)
kakmamaktasın (progressive second-person singular)
kakmamakta (progressive singular third-person)
kakmamaktayız (first-person plural progressive)
kakmamaktasınız (plural progressive second-person)
kakmamaktalar (plural progressive third-person)
kakmamalıyım (first-person necessitative singular)
kakmamalısın (necessitative second-person singular)
kakmamalı (necessitative singular third-person)
kakmamalıyız (first-person necessitative plural)
kakmamalısınız (necessitative plural second-person)
kakmamalılar (necessitative plural third-person)
kakma (imperative second-person singular)
kakmasın (imperative singular third-person)
kakmayın (imperative plural second-person)
kakmasınlar (imperative plural third-person)
kakmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kakmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kakmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kakmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kakmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kakmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kakmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kakmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kakmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kakmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kakmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kakmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kakmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kakmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kakmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kakmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kakmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kakmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kakmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kakmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kakmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kakmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kakmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kakmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kakmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kakmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kakmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kakmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kakmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kakmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kakmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kakmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kakmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kakmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kakmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kakmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kakmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kakmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kakmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kakmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kakmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kakmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kakmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kakmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kakmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kakmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kakmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kakmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kakmasam mı? (conditional first-person singular)
kakmasan mı? (conditional second-person singular)
kakmasa mı? (conditional singular third-person)
kakmasak mı? (conditional first-person plural)
kakmasanız mı? (conditional plural second-person)
kakmasalar mı? (conditional plural third-person)
kakmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kakmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kakmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kakmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kakmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kakmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kakmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kakmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kakmamakta mı? (progressive singular third-person)
kakmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kakmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kakmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kakmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kakmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kakmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kakmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kakmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kakmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish قاقمق (kakmak, “to push, tap”), from Proto-Turkic *KAk- (“to hit, knock, tear”). Cognate with Old Turkic [script needed] (qaq-, “to hit”), Kyrgyz кагуу (kaguu, “to knock”), Southern Altai кагар (kagar, “to knock”), Uzbek qoqmoq.


kesme

second-person singular negative imperative of kesmek


birleş

second-person singular imperative of birleşmek


birleşir

third-person singular indicative aorist of birleşmek


birleştirir

third-person singular indicative aorist of birleştirmek


birleştirtir

third-person singular indicative aorist of birleştirtmek


birleşme

second-person singular negative imperative of birleşmek


dolap çevirir

third-person singular indicative aorist of dolap çevirmek


çevirir

third-person singular indicative aorist of çevirmek