nalları dikmek

tr-conj-head

nalları dikiyorlardı (or nalları dikiyordular)

nalları dikerlermiş (or nalları dikermişlar)

nalları dikmek (infinitive)
nalları diken (imperfective impersonal participle)
nalları dikmiş (impersonal participle perfective)
nalları dikecek (impersonal participle prospective)
nalları diktiğim (non-prospective participle personal)
nalları diktiğin (non-prospective participle personal)
nalları diktiği (non-prospective participle personal)
nalları diktiğimiz (non-prospective participle personal)
nalları diktiğiniz (non-prospective participle personal)
nalları diktikleri (non-prospective participle personal)
nalları dikeceğim (participle personal prospective)
nalları dikeceğin (participle personal prospective)
nalları dikeceği (participle personal prospective)
nalları dikeceğimiz (participle personal prospective)
nalları dikeceğiniz (participle personal prospective)
nalları dikecekleri (participle personal prospective)
nalları dikme (noun-from-verb)
nalları dikiş (adverbial)
nalları dikerim (aorist first-person indicative present singular)
nalları dikersin (aorist indicative present second-person singular)
nalları diker (aorist indicative present singular third-person)
nalları dikeriz (aorist first-person indicative plural present)
nalları dikersiniz (aorist indicative plural present second-person)
nalları dikerler (aorist indicative plural present third-person)
nalları dikiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nalları dikiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nalları dikiyor (imperfective indicative present singular third-person)
nalları dikiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nalları dikiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nalları dikiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nalları diktim (first-person indicative past perfective singular)
nalları diktin (indicative past perfective second-person singular)
nalları dikti (indicative past perfective singular third-person)
nalları diktik (first-person indicative past perfective plural)
nalları diktiniz (indicative past perfective plural second-person)
nalları diktiler (indicative past perfective plural third-person)
nalları dikiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nalları dikiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nalları dikiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nalları dikiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nalları dikiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nalları dikiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or nalları dikiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
nalları dikeceğim (first-person future indicative singular)
nalları dikeceksin (future indicative second-person singular)
nalları dikecek (future indicative singular third-person)
nalları dikeceğiz (first-person future indicative plural)
nalları dikeceksiniz (future indicative plural second-person)
nalları dikecekler (future indicative plural third-person)
nalları dikmişim (first-person inferential perfective singular)
nalları dikmişsin (inferential perfective second-person singular)
nalları dikmiş (inferential perfective singular third-person)
nalları dikmişiz (first-person inferential perfective plural)
nalları dikmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
nalları dikmişler (inferential perfective plural third-person)
nalları dikermişim (aorist first-person inferential singular)
nalları dikermişsin (aorist inferential second-person singular)
nalları dikermiş (aorist inferential singular third-person)
nalları dikermişiz (aorist first-person inferential plural)
nalları dikermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
nalları dikerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or nalları dikermişlar (aorist inferential plural third-person)
nalları dikiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nalları dikiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nalları dikiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nalları dikiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nalları dikiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nalları dikiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nalları diksem (conditional first-person singular)
nalları diksen (conditional second-person singular)
nalları dikse (conditional singular third-person)
nalları diksek (conditional first-person plural)
nalları dikseniz (conditional plural second-person)
nalları dikseler (conditional plural third-person)
nalları dikseydim (conditional first-person perfective singular)
nalları dikseydin (conditional perfective second-person singular)
nalları dikseydi (conditional perfective singular third-person)
nalları dikseydik (conditional first-person perfective plural)
nalları dikseydiniz (conditional perfective plural second-person)
nalları dikseydiler (conditional perfective plural third-person)
nalları dikeyim (first-person optative singular)
nalları dikesin (optative second-person singular)
nalları dike (optative singular third-person)
nalları dikelim (first-person optative plural)
nalları dikesiniz (optative plural second-person)
nalları dikeler (optative plural third-person)
nalları dikmekteyim (first-person progressive singular)
nalları dikmektesin (progressive second-person singular)
nalları dikmekte (progressive singular third-person)
nalları dikmekteyiz (first-person plural progressive)
nalları dikmektesiniz (plural progressive second-person)
nalları dikmekteler (plural progressive third-person)
nalları dikmeliyim (first-person necessitative singular)
nalları dikmelisin (necessitative second-person singular)
nalları dikmeli (necessitative singular third-person)
nalları dikmeliyiz (first-person necessitative plural)
nalları dikmelisiniz (necessitative plural second-person)
nalları dikmeliler (necessitative plural third-person)
nalları dik (imperative second-person singular)
nalları diksin (imperative singular third-person)
nalları dikin (imperative plural second-person)
nalları diksinler (imperative plural third-person)
nalları diker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
nalları diker misin? (aorist indicative present second-person singular)
nalları diker mi? (aorist indicative present singular third-person)
nalları diker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
nalları diker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
nalları dikerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
nalları dikiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nalları dikiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nalları dikiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nalları dikiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nalları dikiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nalları dikiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nalları diktim mi? (first-person indicative past perfective singular)
nalları diktin mi? (indicative past perfective second-person singular)
nalları dikti mi? (indicative past perfective singular third-person)
nalları diktik mi? (first-person indicative past perfective plural)
nalları diktiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
nalları diktiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
nalları dikiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nalları dikiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nalları dikiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nalları dikiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nalları dikiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nalları dikiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nalları dikecek miyim? (first-person future indicative singular)
nalları dikecek misin? (future indicative second-person singular)
nalları dikecek mi? (future indicative singular third-person)
nalları dikecek miyiz? (first-person future indicative plural)
nalları dikecek misiniz? (future indicative plural second-person)
nalları dikecekler mi? (future indicative plural third-person)
nalları dikmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
nalları dikmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
nalları dikmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
nalları dikmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
nalları dikmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
nalları dikmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
nalları diker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
nalları diker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
nalları diker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
nalları diker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
nalları diker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
nalları dikerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
nalları dikiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nalları dikiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nalları dikiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nalları dikiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nalları dikiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nalları dikiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nalları diksem mi? (conditional first-person singular)
nalları diksen mi? (conditional second-person singular)
nalları dikse mi? (conditional singular third-person)
nalları diksek mi? (conditional first-person plural)
nalları dikseniz mi? (conditional plural second-person)
nalları dikseler mi? (conditional plural third-person)
nalları dikse miydim? (conditional first-person perfective singular)
nalları dikse miydin? (conditional perfective second-person singular)
nalları dikse miydi? (conditional perfective singular third-person)
nalları dikse miydik? (conditional first-person perfective plural)
nalları dikse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
nalları dikseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
nalları dikmekte miyim? (first-person progressive singular)
nalları dikmekte misin? (progressive second-person singular)
nalları dikmekte mi? (progressive singular third-person)
nalları dikmekte miyiz? (first-person plural progressive)
nalları dikmekte misiniz? (plural progressive second-person)
nalları dikmekteler mi? (plural progressive third-person)
nalları dikmeli miyim? (first-person necessitative singular)
nalları dikmeli misin? (necessitative second-person singular)
nalları dikmeli mi? (necessitative singular third-person)
nalları dikmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
nalları dikmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
nalları dikmeliler mi? (necessitative plural third-person)
nalları dikmemek (infinitive negative)
nalları dikmeyen (imperfective impersonal negative participle)
nalları dikmemiş (impersonal negative participle perfective)
nalları dikmeyecek (impersonal negative participle prospective)
nalları dikmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
nalları dikmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
nalları dikmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
nalları dikmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
nalları dikmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
nalları dikmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
nalları dikmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
nalları dikmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
nalları dikmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
nalları dikmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
nalları dikmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
nalları dikmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
nalları dikmeme (negative noun-from-verb)
nalları dikmeyiş (adverbial negative)
nalları dikmem (aorist first-person indicative present singular)
nalları dikmezsin (aorist indicative present second-person singular)
nalları dikmez (aorist indicative present singular third-person)
nalları dikmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
nalları dikmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
nalları dikmezler (aorist indicative plural present third-person)
nalları dikmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nalları dikmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nalları dikmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
nalları dikmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nalları dikmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nalları dikmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nalları dikmedim (first-person indicative past perfective singular)
nalları dikmedin (indicative past perfective second-person singular)
nalları dikmedi (indicative past perfective singular third-person)
nalları dikmedik (first-person indicative past perfective plural)
nalları dikmediniz (indicative past perfective plural second-person)
nalları dikmediler (indicative past perfective plural third-person)
nalları dikmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nalları dikmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nalları dikmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nalları dikmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nalları dikmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nalları dikmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
nalları dikmeyeceğim (first-person future indicative singular)
nalları dikmeyeceksin (future indicative second-person singular)
nalları dikmeyecek (future indicative singular third-person)
nalları dikmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
nalları dikmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
nalları dikmeyecekler (future indicative plural third-person)
nalları dikmemişim (first-person inferential perfective singular)
nalları dikmemişsin (inferential perfective second-person singular)
nalları dikmemiş (inferential perfective singular third-person)
nalları dikmemişiz (first-person inferential perfective plural)
nalları dikmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
nalları dikmemişler (inferential perfective plural third-person)
nalları dikmezmişim (aorist first-person inferential singular)
nalları dikmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
nalları dikmezmiş (aorist inferential singular third-person)
nalları dikmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
nalları dikmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
nalları dikmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
nalları dikmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nalları dikmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nalları dikmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nalları dikmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nalları dikmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nalları dikmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nalları dikmesem (conditional first-person singular)
nalları dikmesen (conditional second-person singular)
nalları dikmese (conditional singular third-person)
nalları dikmesek (conditional first-person plural)
nalları dikmeseniz (conditional plural second-person)
nalları dikmeseler (conditional plural third-person)
nalları dikmeseydim (conditional first-person perfective singular)
nalları dikmeseydin (conditional perfective second-person singular)
nalları dikmeseydi (conditional perfective singular third-person)
nalları dikmeseydik (conditional first-person perfective plural)
nalları dikmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
nalları dikmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
nalları dikmeyeyim (first-person optative singular)
nalları dikmeyesin (optative second-person singular)
nalları dikmeye (optative singular third-person)
nalları dikmeyelim (first-person optative plural)
nalları dikmeyesiniz (optative plural second-person)
nalları dikmeyeler (optative plural third-person)
nalları dikmemekteyim (first-person progressive singular)
nalları dikmemektesin (progressive second-person singular)
nalları dikmemekte (progressive singular third-person)
nalları dikmemekteyiz (first-person plural progressive)
nalları dikmemektesiniz (plural progressive second-person)
nalları dikmemekteler (plural progressive third-person)
nalları dikmemeliyim (first-person necessitative singular)
nalları dikmemelisin (necessitative second-person singular)
nalları dikmemeli (necessitative singular third-person)
nalları dikmemeliyiz (first-person necessitative plural)
nalları dikmemelisiniz (necessitative plural second-person)
nalları dikmemeliler (necessitative plural third-person)
nalları dikme (imperative second-person singular)
nalları dikmesin (imperative singular third-person)
nalları dikmeyin (imperative plural second-person)
nalları dikmesinler (imperative plural third-person)
nalları dikmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
nalları dikmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
nalları dikmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
nalları dikmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
nalları dikmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
nalları dikmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
nalları dikmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nalları dikmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nalları dikmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nalları dikmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nalları dikmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nalları dikmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nalları dikmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
nalları dikmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
nalları dikmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
nalları dikmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
nalları dikmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
nalları dikmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
nalları dikmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nalları dikmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nalları dikmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nalları dikmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nalları dikmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nalları dikmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nalları dikmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
nalları dikmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
nalları dikmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
nalları dikmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
nalları dikmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
nalları dikmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
nalları dikmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
nalları dikmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
nalları dikmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
nalları dikmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
nalları dikmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
nalları dikmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
nalları dikmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
nalları dikmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
nalları dikmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
nalları dikmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
nalları dikmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
nalları dikmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
nalları dikmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nalları dikmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nalları dikmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nalları dikmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nalları dikmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nalları dikmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nalları dikmesem mi? (conditional first-person singular)
nalları dikmesen mi? (conditional second-person singular)
nalları dikmese mi? (conditional singular third-person)
nalları dikmesek mi? (conditional first-person plural)
nalları dikmeseniz mi? (conditional plural second-person)
nalları dikmeseler mi? (conditional plural third-person)
nalları dikmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
nalları dikmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
nalları dikmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
nalları dikmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
nalları dikmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
nalları dikmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
nalları dikmemekte miyim? (first-person progressive singular)
nalları dikmemekte misin? (progressive second-person singular)
nalları dikmemekte mi? (progressive singular third-person)
nalları dikmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
nalları dikmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
nalları dikmemekteler mi? (plural progressive third-person)
nalları dikmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
nalları dikmemeli misin? (necessitative second-person singular)
nalları dikmemeli mi? (necessitative singular third-person)
nalları dikmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
nalları dikmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
nalları dikmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

* It literally means "to turn up one's horseshoes".

(slang) to die, to bite the dust, to kick the bucket


Hakk'ın rahmetine kavuşmak

head

Hakk'ın rahmetine kavuşmak (third-person singular simple present Hakk'ın rahmetine kavuşur)

Hakk'ın rahmetine kavuşur (present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmak (infinitive)
Hakk'ın rahmetine kavuşan (imperfective impersonal participle)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş (impersonal participle perfective)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak (impersonal participle prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuştuğum (non-prospective participle personal)
Hakk'ın rahmetine kavuştuğun (non-prospective participle personal)
Hakk'ın rahmetine kavuştuğu (non-prospective participle personal)
Hakk'ın rahmetine kavuştuğumuz (non-prospective participle personal)
Hakk'ın rahmetine kavuştuğunuz (non-prospective participle personal)
Hakk'ın rahmetine kavuştukları (non-prospective participle personal)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağım (participle personal prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağın (participle personal prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağı (participle personal prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağımız (participle personal prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağınız (participle personal prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşacakları (participle personal prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşma (noun-from-verb)
Hakk'ın rahmetine kavuşuş (adverbial)
Hakk'ın rahmetine kavuşurum (aorist first-person indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşursun (aorist indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşur (aorist indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuruz (aorist first-person indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşursunuz (aorist indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşurlar (aorist indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor (imperfective indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuştum (first-person indicative past perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuştun (indicative past perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuştu (indicative past perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuştuk (first-person indicative past perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuştunuz (indicative past perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuştular (indicative past perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağım (first-person future indicative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşacaksın (future indicative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak (future indicative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşacağız (first-person future indicative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşacaksınız (future indicative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşacaklar (future indicative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuşum (first-person inferential perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuşsun (inferential perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş (inferential perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuşuz (first-person inferential perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuşlar (inferential perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşurmuşum (aorist first-person inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşurmuş (aorist inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsam (conditional first-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsan (conditional second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa (conditional singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsak (conditional first-person plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşsanız (conditional plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsalar (conditional plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsaydım (conditional first-person perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsaydın (conditional perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsaydı (conditional perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsaydık (conditional first-person perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşayım (first-person optative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşasın (optative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşa (optative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşalım (first-person optative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşasınız (optative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşalar (optative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaktayım (first-person progressive singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaktasın (progressive second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmakta (progressive singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaktayız (first-person plural progressive)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaktasınız (plural progressive second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaktalar (plural progressive third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalıyım (first-person necessitative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalısın (necessitative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalı (necessitative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalıyız (first-person necessitative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalısınız (necessitative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalılar (necessitative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuş (imperative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsun (imperative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşun (imperative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsunlar (imperative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşur musun? (aorist indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşur mu? (aorist indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuştum mu? (first-person indicative past perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuştun mu? (indicative past perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuştu mu? (indicative past perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuştuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuştunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuştular mı? (indicative past perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak mısın? (future indicative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak mı? (future indicative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsam mı? (conditional first-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsan mı? (conditional second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa mı? (conditional singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsak mı? (conditional first-person plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşsanız mı? (conditional plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsalar mı? (conditional plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmakta mısın? (progressive second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmakta mı? (progressive singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
Hakk'ın rahmetine kavuşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalı mı? (necessitative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamak (infinitive negative)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayan (imperfective impersonal negative participle)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış (impersonal negative participle perfective)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak (impersonal negative participle prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmama (negative noun-from-verb)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayuş (adverbial negative)
Hakk'ın rahmetine kavuşmam (aorist first-person indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz (aorist indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayız (aorist first-person indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadım (first-person indicative past perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadın (indicative past perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadı (indicative past perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadık (first-person indicative past perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağım (first-person future indicative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacaksın (future indicative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak (future indicative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacağız (first-person future indicative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacaklar (future indicative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamışım (first-person inferential perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış (inferential perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamışız (first-person inferential perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazmış (aorist inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasam (conditional first-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasan (conditional second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa (conditional singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasak (conditional first-person plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasanız (conditional plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasalar (conditional plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayayım (first-person optative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayasın (optative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaya (optative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayalım (first-person optative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayasınız (optative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayalar (optative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamaktayım (first-person progressive singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamaktasın (progressive second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamakta (progressive singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamaktayız (first-person plural progressive)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamaktasınız (plural progressive second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamaktalar (plural progressive third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalıyım (first-person necessitative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalısın (necessitative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalı (necessitative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalıyız (first-person necessitative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalısınız (necessitative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalılar (necessitative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşma (imperative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasın (imperative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayın (imperative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasınlar (imperative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasam mı? (conditional first-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasan mı? (conditional second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa mı? (conditional singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasak mı? (conditional first-person plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasanız mı? (conditional plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasalar mı? (conditional plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamakta mı? (progressive singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
Hakk'ın rahmetine kavuşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Hakk'ın rahmetine kavuşuyorlardı (or Hakk'ın rahmetine kavuşuyordular)

Hakk'ın rahmetine kavuşurlarmış (or Hakk'ın rahmetine kavuşurmuşlar)

Hakk'ın rahmetine kavuşuyor muymuşsunuz?

Hakk'ın rahmetine kavuşmuyor muymuşsunuz?

Literally, “to reach the grace/mercy of God”.


kalıbı dinlendirmek

tr-conj-head

kalıbı dinlendiriyorlardı (or kalıbı dinlendiriyordular)

kalıbı dinlendirirlermiş (or kalıbı dinlendirirmişlar)

kalıbı dinlendirmek (infinitive)
kalıbı dinlendiren (imperfective impersonal participle)
kalıbı dinlendirmiş (impersonal participle perfective)
kalıbı dinlendirecek (impersonal participle prospective)
kalıbı dinlendirdiğim (non-prospective participle personal)
kalıbı dinlendirdiğin (non-prospective participle personal)
kalıbı dinlendirdiği (non-prospective participle personal)
kalıbı dinlendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
kalıbı dinlendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
kalıbı dinlendirdikleri (non-prospective participle personal)
kalıbı dinlendireceğim (participle personal prospective)
kalıbı dinlendireceğin (participle personal prospective)
kalıbı dinlendireceği (participle personal prospective)
kalıbı dinlendireceğimiz (participle personal prospective)
kalıbı dinlendireceğiniz (participle personal prospective)
kalıbı dinlendirecekleri (participle personal prospective)
kalıbı dinlendirme (noun-from-verb)
kalıbı dinlendiriş (adverbial)
kalıbı dinlendiririm (aorist first-person indicative present singular)
kalıbı dinlendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendirir (aorist indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendiririz (aorist first-person indicative plural present)
kalıbı dinlendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendirirler (aorist indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kalıbı dinlendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kalıbı dinlendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendirdim (first-person indicative past perfective singular)
kalıbı dinlendirdin (indicative past perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirdi (indicative past perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirdik (first-person indicative past perfective plural)
kalıbı dinlendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
kalıbı dinlendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kalıbı dinlendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kalıbı dinlendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kalıbı dinlendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kalıbı dinlendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kalıbı dinlendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kalıbı dinlendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kalıbı dinlendireceğim (first-person future indicative singular)
kalıbı dinlendireceksin (future indicative second-person singular)
kalıbı dinlendirecek (future indicative singular third-person)
kalıbı dinlendireceğiz (first-person future indicative plural)
kalıbı dinlendireceksiniz (future indicative plural second-person)
kalıbı dinlendirecekler (future indicative plural third-person)
kalıbı dinlendirmişim (first-person inferential perfective singular)
kalıbı dinlendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmiş (inferential perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
kalıbı dinlendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmişler (inferential perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
kalıbı dinlendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
kalıbı dinlendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
kalıbı dinlendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
kalıbı dinlendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kalıbı dinlendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or kalıbı dinlendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
kalıbı dinlendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kalıbı dinlendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kalıbı dinlendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kalıbı dinlendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kalıbı dinlendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kalıbı dinlendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kalıbı dinlendirsem (conditional first-person singular)
kalıbı dinlendirsen (conditional second-person singular)
kalıbı dinlendirse (conditional singular third-person)
kalıbı dinlendirsek (conditional first-person plural)
kalıbı dinlendirseniz (conditional plural second-person)
kalıbı dinlendirseler (conditional plural third-person)
kalıbı dinlendirseydim (conditional first-person perfective singular)
kalıbı dinlendirseydin (conditional perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirseydi (conditional perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirseydik (conditional first-person perfective plural)
kalıbı dinlendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
kalıbı dinlendireyim (first-person optative singular)
kalıbı dinlendiresin (optative second-person singular)
kalıbı dinlendire (optative singular third-person)
kalıbı dinlendirelim (first-person optative plural)
kalıbı dinlendiresiniz (optative plural second-person)
kalıbı dinlendireler (optative plural third-person)
kalıbı dinlendirmekteyim (first-person progressive singular)
kalıbı dinlendirmektesin (progressive second-person singular)
kalıbı dinlendirmekte (progressive singular third-person)
kalıbı dinlendirmekteyiz (first-person plural progressive)
kalıbı dinlendirmektesiniz (plural progressive second-person)
kalıbı dinlendirmekteler (plural progressive third-person)
kalıbı dinlendirmeliyim (first-person necessitative singular)
kalıbı dinlendirmelisin (necessitative second-person singular)
kalıbı dinlendirmeli (necessitative singular third-person)
kalıbı dinlendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
kalıbı dinlendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
kalıbı dinlendirmeliler (necessitative plural third-person)
kalıbı dinlendir (imperative second-person singular)
kalıbı dinlendirsin (imperative singular third-person)
kalıbı dinlendirin (imperative plural second-person)
kalıbı dinlendirsinler (imperative plural third-person)
kalıbı dinlendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kalıbı dinlendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kalıbı dinlendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kalıbı dinlendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kalıbı dinlendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kalıbı dinlendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kalıbı dinlendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kalıbı dinlendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kalıbı dinlendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kalıbı dinlendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kalıbı dinlendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kalıbı dinlendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kalıbı dinlendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kalıbı dinlendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
kalıbı dinlendirecek misin? (future indicative second-person singular)
kalıbı dinlendirecek mi? (future indicative singular third-person)
kalıbı dinlendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kalıbı dinlendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kalıbı dinlendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
kalıbı dinlendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kalıbı dinlendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kalıbı dinlendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kalıbı dinlendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kalıbı dinlendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kalıbı dinlendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kalıbı dinlendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kalıbı dinlendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kalıbı dinlendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kalıbı dinlendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kalıbı dinlendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kalıbı dinlendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kalıbı dinlendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kalıbı dinlendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kalıbı dinlendirsem mi? (conditional first-person singular)
kalıbı dinlendirsen mi? (conditional second-person singular)
kalıbı dinlendirse mi? (conditional singular third-person)
kalıbı dinlendirsek mi? (conditional first-person plural)
kalıbı dinlendirseniz mi? (conditional plural second-person)
kalıbı dinlendirseler mi? (conditional plural third-person)
kalıbı dinlendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kalıbı dinlendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kalıbı dinlendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
kalıbı dinlendirmekte misin? (progressive second-person singular)
kalıbı dinlendirmekte mi? (progressive singular third-person)
kalıbı dinlendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kalıbı dinlendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kalıbı dinlendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
kalıbı dinlendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
kalıbı dinlendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
kalıbı dinlendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
kalıbı dinlendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kalıbı dinlendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kalıbı dinlendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kalıbı dinlendirmemek (infinitive negative)
kalıbı dinlendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kalıbı dinlendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
kalıbı dinlendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kalıbı dinlendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kalıbı dinlendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kalıbı dinlendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kalıbı dinlendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kalıbı dinlendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kalıbı dinlendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kalıbı dinlendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kalıbı dinlendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kalıbı dinlendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kalıbı dinlendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kalıbı dinlendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kalıbı dinlendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kalıbı dinlendirmeme (negative noun-from-verb)
kalıbı dinlendirmeyiş (adverbial negative)
kalıbı dinlendirmem (aorist first-person indicative present singular)
kalıbı dinlendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendirmez (aorist indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kalıbı dinlendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kalıbı dinlendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kalıbı dinlendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
kalıbı dinlendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
kalıbı dinlendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kalıbı dinlendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kalıbı dinlendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kalıbı dinlendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kalıbı dinlendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kalıbı dinlendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kalıbı dinlendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kalıbı dinlendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kalıbı dinlendirmeyecek (future indicative singular third-person)
kalıbı dinlendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kalıbı dinlendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kalıbı dinlendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
kalıbı dinlendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
kalıbı dinlendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kalıbı dinlendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kalıbı dinlendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kalıbı dinlendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kalıbı dinlendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kalıbı dinlendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kalıbı dinlendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kalıbı dinlendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kalıbı dinlendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kalıbı dinlendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kalıbı dinlendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kalıbı dinlendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kalıbı dinlendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kalıbı dinlendirmesem (conditional first-person singular)
kalıbı dinlendirmesen (conditional second-person singular)
kalıbı dinlendirmese (conditional singular third-person)
kalıbı dinlendirmesek (conditional first-person plural)
kalıbı dinlendirmeseniz (conditional plural second-person)
kalıbı dinlendirmeseler (conditional plural third-person)
kalıbı dinlendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kalıbı dinlendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kalıbı dinlendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmeyeyim (first-person optative singular)
kalıbı dinlendirmeyesin (optative second-person singular)
kalıbı dinlendirmeye (optative singular third-person)
kalıbı dinlendirmeyelim (first-person optative plural)
kalıbı dinlendirmeyesiniz (optative plural second-person)
kalıbı dinlendirmeyeler (optative plural third-person)
kalıbı dinlendirmemekteyim (first-person progressive singular)
kalıbı dinlendirmemektesin (progressive second-person singular)
kalıbı dinlendirmemekte (progressive singular third-person)
kalıbı dinlendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
kalıbı dinlendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
kalıbı dinlendirmemekteler (plural progressive third-person)
kalıbı dinlendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
kalıbı dinlendirmemelisin (necessitative second-person singular)
kalıbı dinlendirmemeli (necessitative singular third-person)
kalıbı dinlendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kalıbı dinlendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kalıbı dinlendirmemeliler (necessitative plural third-person)
kalıbı dinlendirme (imperative second-person singular)
kalıbı dinlendirmesin (imperative singular third-person)
kalıbı dinlendirmeyin (imperative plural second-person)
kalıbı dinlendirmesinler (imperative plural third-person)
kalıbı dinlendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kalıbı dinlendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kalıbı dinlendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kalıbı dinlendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kalıbı dinlendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kalıbı dinlendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kalıbı dinlendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kalıbı dinlendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kalıbı dinlendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kalıbı dinlendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kalıbı dinlendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kalıbı dinlendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kalıbı dinlendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kalıbı dinlendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kalıbı dinlendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kalıbı dinlendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kalıbı dinlendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kalıbı dinlendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kalıbı dinlendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kalıbı dinlendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kalıbı dinlendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kalıbı dinlendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kalıbı dinlendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kalıbı dinlendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kalıbı dinlendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kalıbı dinlendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kalıbı dinlendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kalıbı dinlendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kalıbı dinlendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kalıbı dinlendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kalıbı dinlendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kalıbı dinlendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kalıbı dinlendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kalıbı dinlendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kalıbı dinlendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kalıbı dinlendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kalıbı dinlendirmesem mi? (conditional first-person singular)
kalıbı dinlendirmesen mi? (conditional second-person singular)
kalıbı dinlendirmese mi? (conditional singular third-person)
kalıbı dinlendirmesek mi? (conditional first-person plural)
kalıbı dinlendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kalıbı dinlendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
kalıbı dinlendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kalıbı dinlendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kalıbı dinlendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kalıbı dinlendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kalıbı dinlendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kalıbı dinlendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kalıbı dinlendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kalıbı dinlendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
kalıbı dinlendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
kalıbı dinlendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kalıbı dinlendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kalıbı dinlendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kalıbı dinlendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kalıbı dinlendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kalıbı dinlendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kalıbı dinlendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kalıbı dinlendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kalıbı dinlendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


kuyruğu titretmek

kuyruğu titretiyorlardı (or kuyruğu titretiyordular)

kuyruğu titretirlermiş (or kuyruğu titretirmişlar)

kuyruğu titretmek (infinitive)
kuyruğu titreten (imperfective impersonal participle)
kuyruğu titretmiş (impersonal participle perfective)
kuyruğu titretecek (impersonal participle prospective)
kuyruğu titrettiğim (non-prospective participle personal)
kuyruğu titrettiğin (non-prospective participle personal)
kuyruğu titrettiği (non-prospective participle personal)
kuyruğu titrettiğimiz (non-prospective participle personal)
kuyruğu titrettiğiniz (non-prospective participle personal)
kuyruğu titrettikleri (non-prospective participle personal)
kuyruğu titreteceğim (participle personal prospective)
kuyruğu titreteceğin (participle personal prospective)
kuyruğu titreteceği (participle personal prospective)
kuyruğu titreteceğimiz (participle personal prospective)
kuyruğu titreteceğiniz (participle personal prospective)
kuyruğu titretecekleri (participle personal prospective)
kuyruğu titretme (noun-from-verb)
kuyruğu titretiş (adverbial)
kuyruğu titretirim (aorist first-person indicative present singular)
kuyruğu titretirsin (aorist indicative present second-person singular)
kuyruğu titretir (aorist indicative present singular third-person)
kuyruğu titretiriz (aorist first-person indicative plural present)
kuyruğu titretirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kuyruğu titretirler (aorist indicative plural present third-person)
kuyruğu titretiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kuyruğu titretiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kuyruğu titretiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kuyruğu titretiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kuyruğu titretiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kuyruğu titretiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kuyruğu titrettim (first-person indicative past perfective singular)
kuyruğu titrettin (indicative past perfective second-person singular)
kuyruğu titretti (indicative past perfective singular third-person)
kuyruğu titrettik (first-person indicative past perfective plural)
kuyruğu titrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kuyruğu titrettiler (indicative past perfective plural third-person)
kuyruğu titretiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kuyruğu titretiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kuyruğu titretiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kuyruğu titretiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kuyruğu titretiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kuyruğu titretiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kuyruğu titretiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kuyruğu titreteceğim (first-person future indicative singular)
kuyruğu titreteceksin (future indicative second-person singular)
kuyruğu titretecek (future indicative singular third-person)
kuyruğu titreteceğiz (first-person future indicative plural)
kuyruğu titreteceksiniz (future indicative plural second-person)
kuyruğu titretecekler (future indicative plural third-person)
kuyruğu titretmişim (first-person inferential perfective singular)
kuyruğu titretmişsin (inferential perfective second-person singular)
kuyruğu titretmiş (inferential perfective singular third-person)
kuyruğu titretmişiz (first-person inferential perfective plural)
kuyruğu titretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kuyruğu titretmişler (inferential perfective plural third-person)
kuyruğu titretirmişim (aorist first-person inferential singular)
kuyruğu titretirmişsin (aorist inferential second-person singular)
kuyruğu titretirmiş (aorist inferential singular third-person)
kuyruğu titretirmişiz (aorist first-person inferential plural)
kuyruğu titretirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kuyruğu titretirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or kuyruğu titretirmişlar (aorist inferential plural third-person)
kuyruğu titretiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kuyruğu titretiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kuyruğu titretiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kuyruğu titretiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kuyruğu titretiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kuyruğu titretiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kuyruğu titretsem (conditional first-person singular)
kuyruğu titretsen (conditional second-person singular)
kuyruğu titretse (conditional singular third-person)
kuyruğu titretsek (conditional first-person plural)
kuyruğu titretseniz (conditional plural second-person)
kuyruğu titretseler (conditional plural third-person)
kuyruğu titretseydim (conditional first-person perfective singular)
kuyruğu titretseydin (conditional perfective second-person singular)
kuyruğu titretseydi (conditional perfective singular third-person)
kuyruğu titretseydik (conditional first-person perfective plural)
kuyruğu titretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kuyruğu titretseydiler (conditional perfective plural third-person)
kuyruğu titreteyim (first-person optative singular)
kuyruğu titretesin (optative second-person singular)
kuyruğu titrete (optative singular third-person)
kuyruğu titretelim (first-person optative plural)
kuyruğu titretesiniz (optative plural second-person)
kuyruğu titreteler (optative plural third-person)
kuyruğu titretmekteyim (first-person progressive singular)
kuyruğu titretmektesin (progressive second-person singular)
kuyruğu titretmekte (progressive singular third-person)
kuyruğu titretmekteyiz (first-person plural progressive)
kuyruğu titretmektesiniz (plural progressive second-person)
kuyruğu titretmekteler (plural progressive third-person)
kuyruğu titretmeliyim (first-person necessitative singular)
kuyruğu titretmelisin (necessitative second-person singular)
kuyruğu titretmeli (necessitative singular third-person)
kuyruğu titretmeliyiz (first-person necessitative plural)
kuyruğu titretmelisiniz (necessitative plural second-person)
kuyruğu titretmeliler (necessitative plural third-person)
kuyruğu titret (imperative second-person singular)
kuyruğu titretsin (imperative singular third-person)
kuyruğu titretin (imperative plural second-person)
kuyruğu titretsinler (imperative plural third-person)
kuyruğu titretir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kuyruğu titretir misin? (aorist indicative present second-person singular)
kuyruğu titretir mi? (aorist indicative present singular third-person)
kuyruğu titretir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kuyruğu titretir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kuyruğu titretirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kuyruğu titretiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kuyruğu titretiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kuyruğu titretiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kuyruğu titretiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kuyruğu titretiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kuyruğu titretiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kuyruğu titrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kuyruğu titrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kuyruğu titretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kuyruğu titrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kuyruğu titrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kuyruğu titrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kuyruğu titretiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kuyruğu titretiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kuyruğu titretiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kuyruğu titretiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kuyruğu titretiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kuyruğu titretiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kuyruğu titretecek miyim? (first-person future indicative singular)
kuyruğu titretecek misin? (future indicative second-person singular)
kuyruğu titretecek mi? (future indicative singular third-person)
kuyruğu titretecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kuyruğu titretecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kuyruğu titretecekler mi? (future indicative plural third-person)
kuyruğu titretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kuyruğu titretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kuyruğu titretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kuyruğu titretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kuyruğu titretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kuyruğu titretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kuyruğu titretir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kuyruğu titretir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kuyruğu titretir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kuyruğu titretir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kuyruğu titretir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kuyruğu titretirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kuyruğu titretiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kuyruğu titretiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kuyruğu titretiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kuyruğu titretiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kuyruğu titretiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kuyruğu titretiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kuyruğu titretsem mi? (conditional first-person singular)
kuyruğu titretsen mi? (conditional second-person singular)
kuyruğu titretse mi? (conditional singular third-person)
kuyruğu titretsek mi? (conditional first-person plural)
kuyruğu titretseniz mi? (conditional plural second-person)
kuyruğu titretseler mi? (conditional plural third-person)
kuyruğu titretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kuyruğu titretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kuyruğu titretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kuyruğu titretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kuyruğu titretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kuyruğu titretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kuyruğu titretmekte miyim? (first-person progressive singular)
kuyruğu titretmekte misin? (progressive second-person singular)
kuyruğu titretmekte mi? (progressive singular third-person)
kuyruğu titretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kuyruğu titretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kuyruğu titretmekteler mi? (plural progressive third-person)
kuyruğu titretmeli miyim? (first-person necessitative singular)
kuyruğu titretmeli misin? (necessitative second-person singular)
kuyruğu titretmeli mi? (necessitative singular third-person)
kuyruğu titretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kuyruğu titretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kuyruğu titretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kuyruğu titretmemek (infinitive negative)
kuyruğu titretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kuyruğu titretmemiş (impersonal negative participle perfective)
kuyruğu titretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kuyruğu titretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kuyruğu titretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kuyruğu titretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kuyruğu titretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kuyruğu titretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kuyruğu titretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kuyruğu titretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kuyruğu titretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kuyruğu titretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kuyruğu titretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kuyruğu titretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kuyruğu titretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kuyruğu titretmeme (negative noun-from-verb)
kuyruğu titretmeyiş (adverbial negative)
kuyruğu titretmem (aorist first-person indicative present singular)
kuyruğu titretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kuyruğu titretmez (aorist indicative present singular third-person)
kuyruğu titretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kuyruğu titretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kuyruğu titretmezler (aorist indicative plural present third-person)
kuyruğu titretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kuyruğu titretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kuyruğu titretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kuyruğu titretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kuyruğu titretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kuyruğu titretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kuyruğu titretmedim (first-person indicative past perfective singular)
kuyruğu titretmedin (indicative past perfective second-person singular)
kuyruğu titretmedi (indicative past perfective singular third-person)
kuyruğu titretmedik (first-person indicative past perfective plural)
kuyruğu titretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kuyruğu titretmediler (indicative past perfective plural third-person)
kuyruğu titretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kuyruğu titretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kuyruğu titretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kuyruğu titretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kuyruğu titretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kuyruğu titretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kuyruğu titretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kuyruğu titretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kuyruğu titretmeyecek (future indicative singular third-person)
kuyruğu titretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kuyruğu titretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kuyruğu titretmeyecekler (future indicative plural third-person)
kuyruğu titretmemişim (first-person inferential perfective singular)
kuyruğu titretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kuyruğu titretmemiş (inferential perfective singular third-person)
kuyruğu titretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kuyruğu titretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kuyruğu titretmemişler (inferential perfective plural third-person)
kuyruğu titretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kuyruğu titretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kuyruğu titretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kuyruğu titretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kuyruğu titretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kuyruğu titretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kuyruğu titretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kuyruğu titretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kuyruğu titretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kuyruğu titretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kuyruğu titretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kuyruğu titretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kuyruğu titretmesem (conditional first-person singular)
kuyruğu titretmesen (conditional second-person singular)
kuyruğu titretmese (conditional singular third-person)
kuyruğu titretmesek (conditional first-person plural)
kuyruğu titretmeseniz (conditional plural second-person)
kuyruğu titretmeseler (conditional plural third-person)
kuyruğu titretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kuyruğu titretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kuyruğu titretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kuyruğu titretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kuyruğu titretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kuyruğu titretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kuyruğu titretmeyeyim (first-person optative singular)
kuyruğu titretmeyesin (optative second-person singular)
kuyruğu titretmeye (optative singular third-person)
kuyruğu titretmeyelim (first-person optative plural)
kuyruğu titretmeyesiniz (optative plural second-person)
kuyruğu titretmeyeler (optative plural third-person)
kuyruğu titretmemekteyim (first-person progressive singular)
kuyruğu titretmemektesin (progressive second-person singular)
kuyruğu titretmemekte (progressive singular third-person)
kuyruğu titretmemekteyiz (first-person plural progressive)
kuyruğu titretmemektesiniz (plural progressive second-person)
kuyruğu titretmemekteler (plural progressive third-person)
kuyruğu titretmemeliyim (first-person necessitative singular)
kuyruğu titretmemelisin (necessitative second-person singular)
kuyruğu titretmemeli (necessitative singular third-person)
kuyruğu titretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kuyruğu titretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kuyruğu titretmemeliler (necessitative plural third-person)
kuyruğu titretme (imperative second-person singular)
kuyruğu titretmesin (imperative singular third-person)
kuyruğu titretmeyin (imperative plural second-person)
kuyruğu titretmesinler (imperative plural third-person)
kuyruğu titretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kuyruğu titretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kuyruğu titretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kuyruğu titretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kuyruğu titretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kuyruğu titretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kuyruğu titretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kuyruğu titretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kuyruğu titretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kuyruğu titretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kuyruğu titretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kuyruğu titretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kuyruğu titretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kuyruğu titretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kuyruğu titretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kuyruğu titretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kuyruğu titretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kuyruğu titretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kuyruğu titretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kuyruğu titretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kuyruğu titretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kuyruğu titretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kuyruğu titretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kuyruğu titretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kuyruğu titretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kuyruğu titretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kuyruğu titretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kuyruğu titretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kuyruğu titretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kuyruğu titretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kuyruğu titretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kuyruğu titretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kuyruğu titretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kuyruğu titretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kuyruğu titretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kuyruğu titretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kuyruğu titretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kuyruğu titretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kuyruğu titretmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kuyruğu titretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kuyruğu titretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kuyruğu titretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kuyruğu titretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kuyruğu titretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kuyruğu titretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kuyruğu titretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kuyruğu titretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kuyruğu titretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kuyruğu titretmesem mi? (conditional first-person singular)
kuyruğu titretmesen mi? (conditional second-person singular)
kuyruğu titretmese mi? (conditional singular third-person)
kuyruğu titretmesek mi? (conditional first-person plural)
kuyruğu titretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kuyruğu titretmeseler mi? (conditional plural third-person)
kuyruğu titretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kuyruğu titretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kuyruğu titretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kuyruğu titretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kuyruğu titretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kuyruğu titretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kuyruğu titretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kuyruğu titretmemekte misin? (progressive second-person singular)
kuyruğu titretmemekte mi? (progressive singular third-person)
kuyruğu titretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kuyruğu titretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kuyruğu titretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kuyruğu titretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kuyruğu titretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kuyruğu titretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kuyruğu titretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kuyruğu titretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kuyruğu titretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

* It literally means "to shake/vibrate the tail".