çizmek

head

çizmek (third-person singular simple present çizer)

çizer (present singular third-person)
çizmek (infinitive)
çizen (imperfective impersonal participle)
çizmiş (impersonal participle perfective)
çizecek (impersonal participle prospective)
çizdiğim (non-prospective participle personal)
çizdiğin (non-prospective participle personal)
çizdiği (non-prospective participle personal)
çizdiğimiz (non-prospective participle personal)
çizdiğiniz (non-prospective participle personal)
çizdikleri (non-prospective participle personal)
çizeceğim (participle personal prospective)
çizeceğin (participle personal prospective)
çizeceği (participle personal prospective)
çizeceğimiz (participle personal prospective)
çizeceğiniz (participle personal prospective)
çizecekleri (participle personal prospective)
çizme (noun-from-verb)
çiziş (adverbial)
çizerim (aorist first-person indicative present singular)
çizersin (aorist indicative present second-person singular)
çizer (aorist indicative present singular third-person)
çizeriz (aorist first-person indicative plural present)
çizersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çizerler (aorist indicative plural present third-person)
çiziyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çiziyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çiziyor (imperfective indicative present singular third-person)
çiziyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çiziyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çiziyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çizdim (first-person indicative past perfective singular)
çizdin (indicative past perfective second-person singular)
çizdi (indicative past perfective singular third-person)
çizdik (first-person indicative past perfective plural)
çizdiniz (indicative past perfective plural second-person)
çizdiler (indicative past perfective plural third-person)
çiziyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çiziyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çiziyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çiziyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çiziyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çiziyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çiziyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çizeceğim (first-person future indicative singular)
çizeceksin (future indicative second-person singular)
çizecek (future indicative singular third-person)
çizeceğiz (first-person future indicative plural)
çizeceksiniz (future indicative plural second-person)
çizecekler (future indicative plural third-person)
çizmişim (first-person inferential perfective singular)
çizmişsin (inferential perfective second-person singular)
çizmiş (inferential perfective singular third-person)
çizmişiz (first-person inferential perfective plural)
çizmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çizmişler (inferential perfective plural third-person)
çizermişim (aorist first-person inferential singular)
çizermişsin (aorist inferential second-person singular)
çizermiş (aorist inferential singular third-person)
çizermişiz (aorist first-person inferential plural)
çizermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çizerlermiş (or çizermişlar) (aorist inferential plural third-person)
çiziyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çiziyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çiziyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çiziyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çiziyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çiziyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çizsem (conditional first-person singular)
çizsen (conditional second-person singular)
çizse (conditional singular third-person)
çizsek (conditional first-person plural)
çizseniz (conditional plural second-person)
çizseler (conditional plural third-person)
çizseydim (conditional first-person perfective singular)
çizseydin (conditional perfective second-person singular)
çizseydi (conditional perfective singular third-person)
çizseydik (conditional first-person perfective plural)
çizseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çizseydiler (conditional perfective plural third-person)
çizeyim (first-person optative singular)
çizesin (optative second-person singular)
çize (optative singular third-person)
çizelim (first-person optative plural)
çizesiniz (optative plural second-person)
çizeler (optative plural third-person)
çizmekteyim (first-person progressive singular)
çizmektesin (progressive second-person singular)
çizmekte (progressive singular third-person)
çizmekteyiz (first-person plural progressive)
çizmektesiniz (plural progressive second-person)
çizmekteler (plural progressive third-person)
çizmeliyim (first-person necessitative singular)
çizmelisin (necessitative second-person singular)
çizmeli (necessitative singular third-person)
çizmeliyiz (first-person necessitative plural)
çizmelisiniz (necessitative plural second-person)
çizmeliler (necessitative plural third-person)
çiz (imperative second-person singular)
çizsin (imperative singular third-person)
çizin (imperative plural second-person)
çizsinler (imperative plural third-person)
çizer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çizer misin? (aorist indicative present second-person singular)
çizer mi? (aorist indicative present singular third-person)
çizer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çizer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çizerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çiziyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çiziyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çiziyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çiziyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çiziyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çiziyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çizdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çizdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çizdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çizdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çizdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çizdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çiziyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çiziyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çiziyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çiziyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çiziyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çiziyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çizecek miyim? (first-person future indicative singular)
çizecek misin? (future indicative second-person singular)
çizecek mi? (future indicative singular third-person)
çizecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çizecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çizecekler mi? (future indicative plural third-person)
çizmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çizmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çizmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çizmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çizmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çizmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çizer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çizer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çizer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çizer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çizer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çizerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çiziyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çiziyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çiziyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çiziyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çiziyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çiziyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çizsem mi? (conditional first-person singular)
çizsen mi? (conditional second-person singular)
çizse mi? (conditional singular third-person)
çizsek mi? (conditional first-person plural)
çizseniz mi? (conditional plural second-person)
çizseler mi? (conditional plural third-person)
çizse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çizse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çizse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çizse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çizse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çizseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çizmekte miyim? (first-person progressive singular)
çizmekte misin? (progressive second-person singular)
çizmekte mi? (progressive singular third-person)
çizmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çizmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çizmekteler mi? (plural progressive third-person)
çizmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çizmeli misin? (necessitative second-person singular)
çizmeli mi? (necessitative singular third-person)
çizmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çizmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çizmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çizmemek (infinitive negative)
çizmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çizmemiş (impersonal negative participle perfective)
çizmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çizmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çizmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çizmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çizmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çizmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çizmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çizmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çizmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çizmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çizmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çizmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çizmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çizmeme (negative noun-from-verb)
çizmeyiş (adverbial negative)
çizmem (aorist first-person indicative present singular)
çizmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çizmez (aorist indicative present singular third-person)
çizmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çizmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çizmezler (aorist indicative plural present third-person)
çizmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çizmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çizmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çizmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çizmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çizmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çizmedim (first-person indicative past perfective singular)
çizmedin (indicative past perfective second-person singular)
çizmedi (indicative past perfective singular third-person)
çizmedik (first-person indicative past perfective plural)
çizmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çizmediler (indicative past perfective plural third-person)
çizmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çizmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çizmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çizmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çizmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çizmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çizmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çizmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çizmeyecek (future indicative singular third-person)
çizmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çizmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çizmeyecekler (future indicative plural third-person)
çizmemişim (first-person inferential perfective singular)
çizmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çizmemiş (inferential perfective singular third-person)
çizmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çizmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çizmemişler (inferential perfective plural third-person)
çizmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çizmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çizmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çizmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çizmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çizmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çizmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çizmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çizmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çizmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çizmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çizmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çizmesem (conditional first-person singular)
çizmesen (conditional second-person singular)
çizmese (conditional singular third-person)
çizmesek (conditional first-person plural)
çizmeseniz (conditional plural second-person)
çizmeseler (conditional plural third-person)
çizmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çizmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çizmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çizmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çizmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çizmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çizmeyeyim (first-person optative singular)
çizmeyesin (optative second-person singular)
çizmeye (optative singular third-person)
çizmeyelim (first-person optative plural)
çizmeyesiniz (optative plural second-person)
çizmeyeler (optative plural third-person)
çizmemekteyim (first-person progressive singular)
çizmemektesin (progressive second-person singular)
çizmemekte (progressive singular third-person)
çizmemekteyiz (first-person plural progressive)
çizmemektesiniz (plural progressive second-person)
çizmemekteler (plural progressive third-person)
çizmemeliyim (first-person necessitative singular)
çizmemelisin (necessitative second-person singular)
çizmemeli (necessitative singular third-person)
çizmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çizmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çizmemeliler (necessitative plural third-person)
çizme (imperative second-person singular)
çizmesin (imperative singular third-person)
çizmeyin (imperative plural second-person)
çizmesinler (imperative plural third-person)
çizmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çizmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çizmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çizmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çizmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çizmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çizmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çizmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çizmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çizmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çizmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çizmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çizmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çizmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çizmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çizmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çizmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çizmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çizmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çizmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çizmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çizmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çizmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çizmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çizmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çizmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çizmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çizmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çizmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çizmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çizmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çizmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çizmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çizmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çizmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çizmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çizmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çizmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çizmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çizmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çizmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çizmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çizmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çizmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çizmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çizmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çizmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çizmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çizmesem mi? (conditional first-person singular)
çizmesen mi? (conditional second-person singular)
çizmese mi? (conditional singular third-person)
çizmesek mi? (conditional first-person plural)
çizmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çizmeseler mi? (conditional plural third-person)
çizmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çizmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çizmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çizmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çizmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çizmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çizmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çizmemekte misin? (progressive second-person singular)
çizmemekte mi? (progressive singular third-person)
çizmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çizmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çizmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çizmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çizmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çizmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çizmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çizmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çizmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چزمك (çizmek, “to draw, sketch”). Cognate of Old Uyghur [script needed] (çız-, “to draw”), Azerbaijani cızmaq, Bashkir һыҙыу (hıźıw, “to draw”), Chuvash чӗрме (čĕrme, “to tear, scratch, draw”), Kyrgyz сызуу (sızuu, “to draw”), Turkmen çyzmak (“to draw, sketch, design”), Uyghur سىزماق (sizmaq, “to draw”), Uzbek chizmoq (“to draw, paint”) etc.

cog

Bir kadın çizeceksin / Onun gibi bırakıp gitmeyecek

2004, “Bir Kadın Çizeceksin”, in maNga, performed by maNga:

You will draw a woman / She won't leave you like the last one

(transitive) to cross out, strike out, scratch out, cancel


terk etmek

head

terk etmek (third-person singular simple present terk eder)

terk eder (present singular third-person)
terk etmek (infinitive)
terk eden (imperfective impersonal participle)
terk etmiş (impersonal participle perfective)
terk edecek (impersonal participle prospective)
terk ettiğim (non-prospective participle personal)
terk ettiğin (non-prospective participle personal)
terk ettiği (non-prospective participle personal)
terk ettiğimiz (non-prospective participle personal)
terk ettiğiniz (non-prospective participle personal)
terk ettikleri (non-prospective participle personal)
terk edeceğim (participle personal prospective)
terk edeceğin (participle personal prospective)
terk edeceği (participle personal prospective)
terk edeceğimiz (participle personal prospective)
terk edeceğiniz (participle personal prospective)
terk edecekleri (participle personal prospective)
terk etme (noun-from-verb)
terk ediş (adverbial)
terk ederim (aorist first-person indicative present singular)
terk edersin (aorist indicative present second-person singular)
terk eder (aorist indicative present singular third-person)
terk ederiz (aorist first-person indicative plural present)
terk edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
terk ederler (aorist indicative plural present third-person)
terk ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
terk ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
terk ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
terk ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
terk ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
terk ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
terk ettim (first-person indicative past perfective singular)
terk ettin (indicative past perfective second-person singular)
terk etti (indicative past perfective singular third-person)
terk ettik (first-person indicative past perfective plural)
terk ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
terk ettiler (indicative past perfective plural third-person)
terk ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
terk ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
terk ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
terk ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
terk ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
terk ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or terk ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
terk edeceğim (first-person future indicative singular)
terk edeceksin (future indicative second-person singular)
terk edecek (future indicative singular third-person)
terk edeceğiz (first-person future indicative plural)
terk edeceksiniz (future indicative plural second-person)
terk edecekler (future indicative plural third-person)
terk etmişim (first-person inferential perfective singular)
terk etmişsin (inferential perfective second-person singular)
terk etmiş (inferential perfective singular third-person)
terk etmişiz (first-person inferential perfective plural)
terk etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
terk etmişler (inferential perfective plural third-person)
terk edermişim (aorist first-person inferential singular)
terk edermişsin (aorist inferential second-person singular)
terk edermiş (aorist inferential singular third-person)
terk edermişiz (aorist first-person inferential plural)
terk edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
terk ederlermiş (or terk edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
terk ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
terk ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
terk ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
terk ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
terk ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
terk ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
terk etsem (conditional first-person singular)
terk etsen (conditional second-person singular)
terk etse (conditional singular third-person)
terk etsek (conditional first-person plural)
terk etseniz (conditional plural second-person)
terk etseler (conditional plural third-person)
terk etseydim (conditional first-person perfective singular)
terk etseydin (conditional perfective second-person singular)
terk etseydi (conditional perfective singular third-person)
terk etseydik (conditional first-person perfective plural)
terk etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
terk etseydiler (conditional perfective plural third-person)
terk edeyim (first-person optative singular)
terk edesin (optative second-person singular)
terk ede (optative singular third-person)
terk edelim (first-person optative plural)
terk edesiniz (optative plural second-person)
terk edeler (optative plural third-person)
terk etmekteyim (first-person progressive singular)
terk etmektesin (progressive second-person singular)
terk etmekte (progressive singular third-person)
terk etmekteyiz (first-person plural progressive)
terk etmektesiniz (plural progressive second-person)
terk etmekteler (plural progressive third-person)
terk etmeliyim (first-person necessitative singular)
terk etmelisin (necessitative second-person singular)
terk etmeli (necessitative singular third-person)
terk etmeliyiz (first-person necessitative plural)
terk etmelisiniz (necessitative plural second-person)
terk etmeliler (necessitative plural third-person)
terk et (imperative second-person singular)
terk etsin (imperative singular third-person)
terk edin (imperative plural second-person)
or terk ediniz (imperative plural second-person)
terk etsinler (imperative plural third-person)
terk eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
terk eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
terk eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
terk eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
terk eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
terk ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
terk ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
terk ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
terk ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
terk ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
terk ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
terk ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
terk ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
terk ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
terk etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
terk ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
terk ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
terk ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
terk ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
terk ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
terk ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
terk ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
terk ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
terk ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
terk edecek miyim? (first-person future indicative singular)
terk edecek misin? (future indicative second-person singular)
terk edecek mi? (future indicative singular third-person)
terk edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
terk edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
terk edecekler mi? (future indicative plural third-person)
terk etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
terk etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
terk etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
terk etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
terk etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
terk etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
terk eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
terk eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
terk eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
terk eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
terk eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
terk ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
terk ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
terk ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
terk ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
terk ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
terk ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
terk ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
terk etsem mi? (conditional first-person singular)
terk etsen mi? (conditional second-person singular)
terk etse mi? (conditional singular third-person)
terk etsek mi? (conditional first-person plural)
terk etseniz mi? (conditional plural second-person)
terk etseler mi? (conditional plural third-person)
terk etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
terk etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
terk etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
terk etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
terk etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
terk etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
terk etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
terk etmekte misin? (progressive second-person singular)
terk etmekte mi? (progressive singular third-person)
terk etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
terk etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
terk etmekteler mi? (plural progressive third-person)
terk etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
terk etmeli misin? (necessitative second-person singular)
terk etmeli mi? (necessitative singular third-person)
terk etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
terk etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
terk etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
terk etmemek (infinitive negative)
terk etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
terk etmemiş (impersonal negative participle perfective)
terk etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
terk etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
terk etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
terk etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
terk etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
terk etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
terk etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
terk etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
terk etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
terk etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
terk etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
terk etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
terk etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
terk etmeme (negative noun-from-verb)
terk etmeyiş (adverbial negative)
terk etmem (aorist first-person indicative present singular)
terk etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
terk etmez (aorist indicative present singular third-person)
terk etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
terk etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
terk etmezler (aorist indicative plural present third-person)
terk etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
terk etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
terk etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
terk etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
terk etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
terk etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
terk etmedim (first-person indicative past perfective singular)
terk etmedin (indicative past perfective second-person singular)
terk etmedi (indicative past perfective singular third-person)
terk etmedik (first-person indicative past perfective plural)
terk etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
terk etmediler (indicative past perfective plural third-person)
terk etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
terk etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
terk etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
terk etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
terk etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
terk etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
terk etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
terk etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
terk etmeyecek (future indicative singular third-person)
terk etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
terk etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
terk etmeyecekler (future indicative plural third-person)
terk etmemişim (first-person inferential perfective singular)
terk etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
terk etmemiş (inferential perfective singular third-person)
terk etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
terk etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
terk etmemişler (inferential perfective plural third-person)
terk etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
terk etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
terk etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
terk etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
terk etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
terk etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
terk etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
terk etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
terk etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
terk etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
terk etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
terk etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
terk etmesem (conditional first-person singular)
terk etmesen (conditional second-person singular)
terk etmese (conditional singular third-person)
terk etmesek (conditional first-person plural)
terk etmeseniz (conditional plural second-person)
terk etmeseler (conditional plural third-person)
terk etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
terk etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
terk etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
terk etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
terk etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
terk etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
terk etmeyeyim (first-person optative singular)
terk etmeyesin (optative second-person singular)
terk etmeye (optative singular third-person)
terk etmeyelim (first-person optative plural)
terk etmeyesiniz (optative plural second-person)
terk etmeyeler (optative plural third-person)
terk etmemekteyim (first-person progressive singular)
terk etmemektesin (progressive second-person singular)
terk etmemekte (progressive singular third-person)
terk etmemekteyiz (first-person plural progressive)
terk etmemektesiniz (plural progressive second-person)
terk etmemekteler (plural progressive third-person)
terk etmemeliyim (first-person necessitative singular)
terk etmemelisin (necessitative second-person singular)
terk etmemeli (necessitative singular third-person)
terk etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
terk etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
terk etmemeliler (necessitative plural third-person)
terk etme (imperative second-person singular)
terk etmesin (imperative singular third-person)
terk etmeyin (imperative plural second-person)
or terk etmeyiniz (imperative plural second-person)
terk etmesinler (imperative plural third-person)
terk etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
terk etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
terk etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
terk etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
terk etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
terk etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
terk etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
terk etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
terk etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
terk etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
terk etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
terk etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
terk etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
terk etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
terk etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
terk etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
terk etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
terk etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
terk etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
terk etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
terk etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
terk etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
terk etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
terk etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
terk etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
terk etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
terk etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
terk etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
terk etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
terk etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
terk etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
terk etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
terk etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
terk etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
terk etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
terk etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
terk etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
terk etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
terk etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
terk etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
terk etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
terk etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
terk etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
terk etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
terk etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
terk etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
terk etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
terk etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
terk etmesem mi? (conditional first-person singular)
terk etmesen mi? (conditional second-person singular)
terk etmese mi? (conditional singular third-person)
terk etmesek mi? (conditional first-person plural)
terk etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
terk etmeseler mi? (conditional plural third-person)
terk etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
terk etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
terk etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
terk etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
terk etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
terk etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
terk etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
terk etmemekte misin? (progressive second-person singular)
terk etmemekte mi? (progressive singular third-person)
terk etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
terk etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
terk etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
terk etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
terk etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
terk etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
terk etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
terk etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
terk etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

İngiliz ve Fransız sefirleri sefaret erkânile birlikte dün Berlini terk etmişlerdir


nefret etmek

tr-conj-head

nefret ediyorlardı (or nefret ediyordular)

nefret ederlermiş (or nefret edermişlar)

nefret etmek (infinitive)
nefret eden (imperfective impersonal participle)
nefret etmiş (impersonal participle perfective)
nefret edecek (impersonal participle prospective)
nefret ettiğim (non-prospective participle personal)
nefret ettiğin (non-prospective participle personal)
nefret ettiği (non-prospective participle personal)
nefret ettiğimiz (non-prospective participle personal)
nefret ettiğiniz (non-prospective participle personal)
nefret ettikleri (non-prospective participle personal)
nefret edeceğim (participle personal prospective)
nefret edeceğin (participle personal prospective)
nefret edeceği (participle personal prospective)
nefret edeceğimiz (participle personal prospective)
nefret edeceğiniz (participle personal prospective)
nefret edecekleri (participle personal prospective)
nefret etme (noun-from-verb)
nefret ediş (adverbial)
nefret ederim (aorist first-person indicative present singular)
nefret edersin (aorist indicative present second-person singular)
nefret eder (aorist indicative present singular third-person)
nefret ederiz (aorist first-person indicative plural present)
nefret edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
nefret ederler (aorist indicative plural present third-person)
nefret ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nefret ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nefret ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
nefret ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nefret ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nefret ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nefret ettim (first-person indicative past perfective singular)
nefret ettin (indicative past perfective second-person singular)
nefret etti (indicative past perfective singular third-person)
nefret ettik (first-person indicative past perfective plural)
nefret ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
nefret ettiler (indicative past perfective plural third-person)
nefret ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nefret ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nefret ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nefret ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nefret ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nefret ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or nefret ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
nefret edeceğim (first-person future indicative singular)
nefret edeceksin (future indicative second-person singular)
nefret edecek (future indicative singular third-person)
nefret edeceğiz (first-person future indicative plural)
nefret edeceksiniz (future indicative plural second-person)
nefret edecekler (future indicative plural third-person)
nefret etmişim (first-person inferential perfective singular)
nefret etmişsin (inferential perfective second-person singular)
nefret etmiş (inferential perfective singular third-person)
nefret etmişiz (first-person inferential perfective plural)
nefret etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
nefret etmişler (inferential perfective plural third-person)
nefret edermişim (aorist first-person inferential singular)
nefret edermişsin (aorist inferential second-person singular)
nefret edermiş (aorist inferential singular third-person)
nefret edermişiz (aorist first-person inferential plural)
nefret edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
nefret ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or nefret edermişlar (aorist inferential plural third-person)
nefret ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nefret ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nefret ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nefret ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nefret ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nefret ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nefret etsem (conditional first-person singular)
nefret etsen (conditional second-person singular)
nefret etse (conditional singular third-person)
nefret etsek (conditional first-person plural)
nefret etseniz (conditional plural second-person)
nefret etseler (conditional plural third-person)
nefret etseydim (conditional first-person perfective singular)
nefret etseydin (conditional perfective second-person singular)
nefret etseydi (conditional perfective singular third-person)
nefret etseydik (conditional first-person perfective plural)
nefret etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
nefret etseydiler (conditional perfective plural third-person)
nefret edeyim (first-person optative singular)
nefret edesin (optative second-person singular)
nefret ede (optative singular third-person)
nefret edelim (first-person optative plural)
nefret edesiniz (optative plural second-person)
nefret edeler (optative plural third-person)
nefret etmekteyim (first-person progressive singular)
nefret etmektesin (progressive second-person singular)
nefret etmekte (progressive singular third-person)
nefret etmekteyiz (first-person plural progressive)
nefret etmektesiniz (plural progressive second-person)
nefret etmekteler (plural progressive third-person)
nefret etmeliyim (first-person necessitative singular)
nefret etmelisin (necessitative second-person singular)
nefret etmeli (necessitative singular third-person)
nefret etmeliyiz (first-person necessitative plural)
nefret etmelisiniz (necessitative plural second-person)
nefret etmeliler (necessitative plural third-person)
nefret et (imperative second-person singular)
nefret etsin (imperative singular third-person)
nefret edin (imperative plural second-person)
or nefret ediniz (imperative plural second-person)
nefret etsinler (imperative plural third-person)
nefret eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
nefret eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
nefret eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
nefret eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
nefret eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
nefret ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
nefret ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nefret ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nefret ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nefret ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nefret ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nefret ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nefret ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
nefret ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
nefret etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
nefret ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
nefret ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
nefret ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
nefret ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nefret ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nefret ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nefret ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nefret ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nefret ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nefret edecek miyim? (first-person future indicative singular)
nefret edecek misin? (future indicative second-person singular)
nefret edecek mi? (future indicative singular third-person)
nefret edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
nefret edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
nefret edecekler mi? (future indicative plural third-person)
nefret etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
nefret etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
nefret etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
nefret etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
nefret etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
nefret etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
nefret eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
nefret eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
nefret eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
nefret eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
nefret eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
nefret ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
nefret ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nefret ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nefret ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nefret ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nefret ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nefret ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nefret etsem mi? (conditional first-person singular)
nefret etsen mi? (conditional second-person singular)
nefret etse mi? (conditional singular third-person)
nefret etsek mi? (conditional first-person plural)
nefret etseniz mi? (conditional plural second-person)
nefret etseler mi? (conditional plural third-person)
nefret etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
nefret etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
nefret etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
nefret etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
nefret etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
nefret etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
nefret etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
nefret etmekte misin? (progressive second-person singular)
nefret etmekte mi? (progressive singular third-person)
nefret etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
nefret etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
nefret etmekteler mi? (plural progressive third-person)
nefret etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
nefret etmeli misin? (necessitative second-person singular)
nefret etmeli mi? (necessitative singular third-person)
nefret etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
nefret etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
nefret etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
nefret etmemek (infinitive negative)
nefret etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
nefret etmemiş (impersonal negative participle perfective)
nefret etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
nefret etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
nefret etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
nefret etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
nefret etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
nefret etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
nefret etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
nefret etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
nefret etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
nefret etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
nefret etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
nefret etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
nefret etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
nefret etmeme (negative noun-from-verb)
nefret etmeyiş (adverbial negative)
nefret etmem (aorist first-person indicative present singular)
nefret etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
nefret etmez (aorist indicative present singular third-person)
nefret etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
nefret etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
nefret etmezler (aorist indicative plural present third-person)
nefret etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nefret etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nefret etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
nefret etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nefret etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nefret etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nefret etmedim (first-person indicative past perfective singular)
nefret etmedin (indicative past perfective second-person singular)
nefret etmedi (indicative past perfective singular third-person)
nefret etmedik (first-person indicative past perfective plural)
nefret etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
nefret etmediler (indicative past perfective plural third-person)
nefret etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nefret etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nefret etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nefret etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nefret etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nefret etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
nefret etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
nefret etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
nefret etmeyecek (future indicative singular third-person)
nefret etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
nefret etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
nefret etmeyecekler (future indicative plural third-person)
nefret etmemişim (first-person inferential perfective singular)
nefret etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
nefret etmemiş (inferential perfective singular third-person)
nefret etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
nefret etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
nefret etmemişler (inferential perfective plural third-person)
nefret etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
nefret etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
nefret etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
nefret etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
nefret etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
nefret etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
nefret etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nefret etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nefret etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nefret etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nefret etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nefret etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nefret etmesem (conditional first-person singular)
nefret etmesen (conditional second-person singular)
nefret etmese (conditional singular third-person)
nefret etmesek (conditional first-person plural)
nefret etmeseniz (conditional plural second-person)
nefret etmeseler (conditional plural third-person)
nefret etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
nefret etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
nefret etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
nefret etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
nefret etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
nefret etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
nefret etmeyeyim (first-person optative singular)
nefret etmeyesin (optative second-person singular)
nefret etmeye (optative singular third-person)
nefret etmeyelim (first-person optative plural)
nefret etmeyesiniz (optative plural second-person)
nefret etmeyeler (optative plural third-person)
nefret etmemekteyim (first-person progressive singular)
nefret etmemektesin (progressive second-person singular)
nefret etmemekte (progressive singular third-person)
nefret etmemekteyiz (first-person plural progressive)
nefret etmemektesiniz (plural progressive second-person)
nefret etmemekteler (plural progressive third-person)
nefret etmemeliyim (first-person necessitative singular)
nefret etmemelisin (necessitative second-person singular)
nefret etmemeli (necessitative singular third-person)
nefret etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
nefret etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
nefret etmemeliler (necessitative plural third-person)
nefret etme (imperative second-person singular)
nefret etmesin (imperative singular third-person)
nefret etmeyin (imperative plural second-person)
or nefret etmeyiniz (imperative plural second-person)
nefret etmesinler (imperative plural third-person)
nefret etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
nefret etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
nefret etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
nefret etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
nefret etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
nefret etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
nefret etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nefret etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nefret etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nefret etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nefret etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nefret etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nefret etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
nefret etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
nefret etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
nefret etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
nefret etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
nefret etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
nefret etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nefret etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nefret etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nefret etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nefret etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nefret etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nefret etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
nefret etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
nefret etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
nefret etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
nefret etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
nefret etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
nefret etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
nefret etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
nefret etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
nefret etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
nefret etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
nefret etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
nefret etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
nefret etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
nefret etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
nefret etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
nefret etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
nefret etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
nefret etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nefret etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nefret etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nefret etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nefret etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nefret etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nefret etmesem mi? (conditional first-person singular)
nefret etmesen mi? (conditional second-person singular)
nefret etmese mi? (conditional singular third-person)
nefret etmesek mi? (conditional first-person plural)
nefret etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
nefret etmeseler mi? (conditional plural third-person)
nefret etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
nefret etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
nefret etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
nefret etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
nefret etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
nefret etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
nefret etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
nefret etmemekte misin? (progressive second-person singular)
nefret etmemekte mi? (progressive singular third-person)
nefret etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
nefret etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
nefret etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
nefret etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
nefret etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
nefret etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
nefret etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
nefret etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
nefret etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Senden nefret ediyorum!


vazgeçmek

head

vazgeçmek (third-person singular simple present vazgeçir)

vazgeçir (present singular third-person)
vazgeçmek (infinitive)
vazgeçen (imperfective impersonal participle)
vazgeçmiş (impersonal participle perfective)
vazgeçecek (impersonal participle prospective)
vazgeçtiğim (non-prospective participle personal)
vazgeçtiğin (non-prospective participle personal)
vazgeçtiği (non-prospective participle personal)
vazgeçtiğimiz (non-prospective participle personal)
vazgeçtiğiniz (non-prospective participle personal)
vazgeçtikleri (non-prospective participle personal)
vazgeçeceğim (participle personal prospective)
vazgeçeceğin (participle personal prospective)
vazgeçeceği (participle personal prospective)
vazgeçeceğimiz (participle personal prospective)
vazgeçeceğiniz (participle personal prospective)
vazgeçecekleri (participle personal prospective)
vazgeçme (noun-from-verb)
vazgeçiş (adverbial)
vazgeçirim (aorist first-person indicative present singular)
vazgeçirsin (aorist indicative present second-person singular)
vazgeçir (aorist indicative present singular third-person)
vazgeçiriz (aorist first-person indicative plural present)
vazgeçirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
vazgeçirler (aorist indicative plural present third-person)
vazgeçiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
vazgeçiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
vazgeçiyor (imperfective indicative present singular third-person)
vazgeçiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
vazgeçiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
vazgeçiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
vazgeçtim (first-person indicative past perfective singular)
vazgeçtin (indicative past perfective second-person singular)
vazgeçti (indicative past perfective singular third-person)
vazgeçtik (first-person indicative past perfective plural)
vazgeçtiniz (indicative past perfective plural second-person)
vazgeçtiler (indicative past perfective plural third-person)
vazgeçiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
vazgeçiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
vazgeçiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
vazgeçiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
vazgeçiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
vazgeçiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or vazgeçiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
vazgeçeceğim (first-person future indicative singular)
vazgeçeceksin (future indicative second-person singular)
vazgeçecek (future indicative singular third-person)
vazgeçeceğiz (first-person future indicative plural)
vazgeçeceksiniz (future indicative plural second-person)
vazgeçecekler (future indicative plural third-person)
vazgeçmişim (first-person inferential perfective singular)
vazgeçmişsin (inferential perfective second-person singular)
vazgeçmiş (inferential perfective singular third-person)
vazgeçmişiz (first-person inferential perfective plural)
vazgeçmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
vazgeçmişler (inferential perfective plural third-person)
vazgeçirmişim (aorist first-person inferential singular)
vazgeçirmişsin (aorist inferential second-person singular)
vazgeçirmiş (aorist inferential singular third-person)
vazgeçirmişiz (aorist first-person inferential plural)
vazgeçirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
vazgeçirlermiş (or vazgeçirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
vazgeçiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
vazgeçiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
vazgeçiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
vazgeçiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
vazgeçiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
vazgeçiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
vazgeçsem (conditional first-person singular)
vazgeçsen (conditional second-person singular)
vazgeçse (conditional singular third-person)
vazgeçsek (conditional first-person plural)
vazgeçseniz (conditional plural second-person)
vazgeçseler (conditional plural third-person)
vazgeçseydim (conditional first-person perfective singular)
vazgeçseydin (conditional perfective second-person singular)
vazgeçseydi (conditional perfective singular third-person)
vazgeçseydik (conditional first-person perfective plural)
vazgeçseydiniz (conditional perfective plural second-person)
vazgeçseydiler (conditional perfective plural third-person)
vazgeçeyim (first-person optative singular)
vazgeçesin (optative second-person singular)
vazgeçe (optative singular third-person)
vazgeçelim (first-person optative plural)
vazgeçesiniz (optative plural second-person)
vazgeçeler (optative plural third-person)
vazgeçmekteyim (first-person progressive singular)
vazgeçmektesin (progressive second-person singular)
vazgeçmekte (progressive singular third-person)
vazgeçmekteyiz (first-person plural progressive)
vazgeçmektesiniz (plural progressive second-person)
vazgeçmekteler (plural progressive third-person)
vazgeçmeliyim (first-person necessitative singular)
vazgeçmelisin (necessitative second-person singular)
vazgeçmeli (necessitative singular third-person)
vazgeçmeliyiz (first-person necessitative plural)
vazgeçmelisiniz (necessitative plural second-person)
vazgeçmeliler (necessitative plural third-person)
vazgeç (imperative second-person singular)
vazgeçsin (imperative singular third-person)
vazgeçin (imperative plural second-person)
vazgeçsinler (imperative plural third-person)
vazgeçir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
vazgeçir misin? (aorist indicative present second-person singular)
vazgeçir mi? (aorist indicative present singular third-person)
vazgeçir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
vazgeçir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
vazgeçirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
vazgeçiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
vazgeçiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
vazgeçiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
vazgeçiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
vazgeçiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
vazgeçiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
vazgeçtim mi? (first-person indicative past perfective singular)
vazgeçtin mi? (indicative past perfective second-person singular)
vazgeçti mi? (indicative past perfective singular third-person)
vazgeçtik mi? (first-person indicative past perfective plural)
vazgeçtiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
vazgeçtiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
vazgeçiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
vazgeçiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
vazgeçiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
vazgeçiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
vazgeçiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
vazgeçiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
vazgeçecek miyim? (first-person future indicative singular)
vazgeçecek misin? (future indicative second-person singular)
vazgeçecek mi? (future indicative singular third-person)
vazgeçecek miyiz? (first-person future indicative plural)
vazgeçecek misiniz? (future indicative plural second-person)
vazgeçecekler mi? (future indicative plural third-person)
vazgeçmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
vazgeçmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
vazgeçmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
vazgeçmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
vazgeçmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
vazgeçmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
vazgeçir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
vazgeçir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
vazgeçir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
vazgeçir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
vazgeçir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
vazgeçirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
vazgeçiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
vazgeçiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
vazgeçiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
vazgeçiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
vazgeçiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
vazgeçiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
vazgeçsem mi? (conditional first-person singular)
vazgeçsen mi? (conditional second-person singular)
vazgeçse mi? (conditional singular third-person)
vazgeçsek mi? (conditional first-person plural)
vazgeçseniz mi? (conditional plural second-person)
vazgeçseler mi? (conditional plural third-person)
vazgeçse miydim? (conditional first-person perfective singular)
vazgeçse miydin? (conditional perfective second-person singular)
vazgeçse miydi? (conditional perfective singular third-person)
vazgeçse miydik? (conditional first-person perfective plural)
vazgeçse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
vazgeçseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
vazgeçmekte miyim? (first-person progressive singular)
vazgeçmekte misin? (progressive second-person singular)
vazgeçmekte mi? (progressive singular third-person)
vazgeçmekte miyiz? (first-person plural progressive)
vazgeçmekte misiniz? (plural progressive second-person)
vazgeçmekteler mi? (plural progressive third-person)
vazgeçmeli miyim? (first-person necessitative singular)
vazgeçmeli misin? (necessitative second-person singular)
vazgeçmeli mi? (necessitative singular third-person)
vazgeçmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
vazgeçmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
vazgeçmeliler mi? (necessitative plural third-person)
vazgeçmemek (infinitive negative)
vazgeçmeyen (imperfective impersonal negative participle)
vazgeçmemiş (impersonal negative participle perfective)
vazgeçmeyecek (impersonal negative participle prospective)
vazgeçmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
vazgeçmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
vazgeçmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
vazgeçmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
vazgeçmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
vazgeçmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
vazgeçmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
vazgeçmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
vazgeçmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
vazgeçmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
vazgeçmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
vazgeçmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
vazgeçmeme (negative noun-from-verb)
vazgeçmeyiş (adverbial negative)
vazgeçmem (aorist first-person indicative present singular)
vazgeçmezsin (aorist indicative present second-person singular)
vazgeçmez (aorist indicative present singular third-person)
vazgeçmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
vazgeçmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
vazgeçmezler (aorist indicative plural present third-person)
vazgeçmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
vazgeçmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
vazgeçmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
vazgeçmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
vazgeçmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
vazgeçmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
vazgeçmedim (first-person indicative past perfective singular)
vazgeçmedin (indicative past perfective second-person singular)
vazgeçmedi (indicative past perfective singular third-person)
vazgeçmedik (first-person indicative past perfective plural)
vazgeçmediniz (indicative past perfective plural second-person)
vazgeçmediler (indicative past perfective plural third-person)
vazgeçmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
vazgeçmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
vazgeçmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
vazgeçmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
vazgeçmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
vazgeçmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
vazgeçmeyeceğim (first-person future indicative singular)
vazgeçmeyeceksin (future indicative second-person singular)
vazgeçmeyecek (future indicative singular third-person)
vazgeçmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
vazgeçmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
vazgeçmeyecekler (future indicative plural third-person)
vazgeçmemişim (first-person inferential perfective singular)
vazgeçmemişsin (inferential perfective second-person singular)
vazgeçmemiş (inferential perfective singular third-person)
vazgeçmemişiz (first-person inferential perfective plural)
vazgeçmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
vazgeçmemişler (inferential perfective plural third-person)
vazgeçmezmişim (aorist first-person inferential singular)
vazgeçmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
vazgeçmezmiş (aorist inferential singular third-person)
vazgeçmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
vazgeçmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
vazgeçmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
vazgeçmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
vazgeçmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
vazgeçmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
vazgeçmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
vazgeçmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
vazgeçmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
vazgeçmesem (conditional first-person singular)
vazgeçmesen (conditional second-person singular)
vazgeçmese (conditional singular third-person)
vazgeçmesek (conditional first-person plural)
vazgeçmeseniz (conditional plural second-person)
vazgeçmeseler (conditional plural third-person)
vazgeçmeseydim (conditional first-person perfective singular)
vazgeçmeseydin (conditional perfective second-person singular)
vazgeçmeseydi (conditional perfective singular third-person)
vazgeçmeseydik (conditional first-person perfective plural)
vazgeçmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
vazgeçmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
vazgeçmeyeyim (first-person optative singular)
vazgeçmeyesin (optative second-person singular)
vazgeçmeye (optative singular third-person)
vazgeçmeyelim (first-person optative plural)
vazgeçmeyesiniz (optative plural second-person)
vazgeçmeyeler (optative plural third-person)
vazgeçmemekteyim (first-person progressive singular)
vazgeçmemektesin (progressive second-person singular)
vazgeçmemekte (progressive singular third-person)
vazgeçmemekteyiz (first-person plural progressive)
vazgeçmemektesiniz (plural progressive second-person)
vazgeçmemekteler (plural progressive third-person)
vazgeçmemeliyim (first-person necessitative singular)
vazgeçmemelisin (necessitative second-person singular)
vazgeçmemeli (necessitative singular third-person)
vazgeçmemeliyiz (first-person necessitative plural)
vazgeçmemelisiniz (necessitative plural second-person)
vazgeçmemeliler (necessitative plural third-person)
vazgeçme (imperative second-person singular)
vazgeçmesin (imperative singular third-person)
vazgeçmeyin (imperative plural second-person)
vazgeçmesinler (imperative plural third-person)
vazgeçmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
vazgeçmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
vazgeçmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
vazgeçmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
vazgeçmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
vazgeçmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
vazgeçmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
vazgeçmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
vazgeçmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
vazgeçmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
vazgeçmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
vazgeçmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
vazgeçmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
vazgeçmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
vazgeçmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
vazgeçmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
vazgeçmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
vazgeçmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
vazgeçmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
vazgeçmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
vazgeçmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
vazgeçmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
vazgeçmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
vazgeçmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
vazgeçmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
vazgeçmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
vazgeçmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
vazgeçmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
vazgeçmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
vazgeçmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
vazgeçmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
vazgeçmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
vazgeçmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
vazgeçmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
vazgeçmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
vazgeçmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
vazgeçmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
vazgeçmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
vazgeçmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
vazgeçmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
vazgeçmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
vazgeçmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
vazgeçmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
vazgeçmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
vazgeçmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
vazgeçmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
vazgeçmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
vazgeçmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
vazgeçmesem mi? (conditional first-person singular)
vazgeçmesen mi? (conditional second-person singular)
vazgeçmese mi? (conditional singular third-person)
vazgeçmesek mi? (conditional first-person plural)
vazgeçmeseniz mi? (conditional plural second-person)
vazgeçmeseler mi? (conditional plural third-person)
vazgeçmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
vazgeçmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
vazgeçmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
vazgeçmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
vazgeçmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
vazgeçmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
vazgeçmemekte miyim? (first-person progressive singular)
vazgeçmemekte misin? (progressive second-person singular)
vazgeçmemekte mi? (progressive singular third-person)
vazgeçmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
vazgeçmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
vazgeçmemekteler mi? (plural progressive third-person)
vazgeçmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
vazgeçmemeli misin? (necessitative second-person singular)
vazgeçmemeli mi? (necessitative singular third-person)
vazgeçmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
vazgeçmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
vazgeçmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

→ Ladino: esvachearse

Inherited from Ottoman Turkish واز گچمك (vaz geçmek). Partial calque of Persian باز آمدن (bâz âmadan). Cognate with Kazakh баз кешу (baz keşu).

partial calque

kaçmaktan vazgeçsen iyi olur.

to abandon, give up, let up, stop doing something, not do something (+ ablative)

şu aptal planından vazgeç artık.

forget that stupid plan of yours already.

kazadan sonra hayalinden vazgeçti.

she gave up on her dreams after the accident.

Oğlu Gulam Hüseyın ve eski mesai arkadaşlarının bir saat süren ricalarından sonra eski Başbakan Dr. Musaddık dün gece açlık grevinden vazgeçerek pilâv, sebze ve haşlanmış tavuktan mürekkep bir akşam yemeği yemiştir.

1954 April 13, “Dr. Musaddık açlık grevini bozdu”, in Yarın, page 1:

After an hour-long plea from his son Ghulam Hussein and former colleagues, former Prime Minister Dr. Mosaddegh gave up his hunger strike and ate a dinner of rice, vegetables and boiled chicken last night.

to not do something, to decide against something, to forget something (+ ablative)


kabul etmek

Millî Şef İnönü dün amiral Cunningham'ı kabul etti

President Inonu received Admiral Cunningham yesterday


yar

second-person singular imperative of yarmak


bak

→ Swedish: bakk

second-person singular imperative of bakmak


tara

second-person singular imperative of taramak


azaltmak

From Ottoman Turkish آزالتمق (azaltmak).

causative of azalmak; to decrease, diminish, abate