dağıtmak

head

dağıtmak (third-person singular simple present dağıtır)

dağıtır (present singular third-person)
dağıtmak (infinitive)
dağıtan (imperfective impersonal participle)
dağıtmış (impersonal participle perfective)
dağıtacak (impersonal participle prospective)
dağıttığım (non-prospective participle personal)
dağıttığın (non-prospective participle personal)
dağıttığı (non-prospective participle personal)
dağıttığımız (non-prospective participle personal)
dağıttığınız (non-prospective participle personal)
dağıttıkları (non-prospective participle personal)
dağıtacağım (participle personal prospective)
dağıtacağın (participle personal prospective)
dağıtacağı (participle personal prospective)
dağıtacağımız (participle personal prospective)
dağıtacağınız (participle personal prospective)
dağıtacakları (participle personal prospective)
dağıtma (noun-from-verb)
dağıtış (adverbial)
dağıtırım (aorist first-person indicative present singular)
dağıtırsın (aorist indicative present second-person singular)
dağıtır (aorist indicative present singular third-person)
dağıtırız (aorist first-person indicative plural present)
dağıtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
dağıtırlar (aorist indicative plural present third-person)
dağıtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dağıtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dağıtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dağıtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dağıtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dağıtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dağıttım (first-person indicative past perfective singular)
dağıttın (indicative past perfective second-person singular)
dağıttı (indicative past perfective singular third-person)
dağıttık (first-person indicative past perfective plural)
dağıttınız (indicative past perfective plural second-person)
dağıttılar (indicative past perfective plural third-person)
dağıtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dağıtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dağıtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dağıtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dağıtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dağıtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dağıtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dağıtacağım (first-person future indicative singular)
dağıtacaksın (future indicative second-person singular)
dağıtacak (future indicative singular third-person)
dağıtacağız (first-person future indicative plural)
dağıtacaksınız (future indicative plural second-person)
dağıtacaklar (future indicative plural third-person)
dağıtmışım (first-person inferential perfective singular)
dağıtmışsın (inferential perfective second-person singular)
dağıtmış (inferential perfective singular third-person)
dağıtmışız (first-person inferential perfective plural)
dağıtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dağıtmışlar (inferential perfective plural third-person)
dağıtırmışım (aorist first-person inferential singular)
dağıtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
dağıtırmış (aorist inferential singular third-person)
dağıtırmışız (aorist first-person inferential plural)
dağıtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dağıtırlarmış (or dağıtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
dağıtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dağıtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dağıtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dağıtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dağıtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dağıtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dağıtsam (conditional first-person singular)
dağıtsan (conditional second-person singular)
dağıtsa (conditional singular third-person)
dağıtsak (conditional first-person plural)
dağıtsanız (conditional plural second-person)
dağıtsalar (conditional plural third-person)
dağıtsaydım (conditional first-person perfective singular)
dağıtsaydın (conditional perfective second-person singular)
dağıtsaydı (conditional perfective singular third-person)
dağıtsaydık (conditional first-person perfective plural)
dağıtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dağıtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dağıtayım (first-person optative singular)
dağıtasın (optative second-person singular)
dağıta (optative singular third-person)
dağıtalım (first-person optative plural)
dağıtasınız (optative plural second-person)
dağıtalar (optative plural third-person)
dağıtmaktayım (first-person progressive singular)
dağıtmaktasın (progressive second-person singular)
dağıtmakta (progressive singular third-person)
dağıtmaktayız (first-person plural progressive)
dağıtmaktasınız (plural progressive second-person)
dağıtmaktalar (plural progressive third-person)
dağıtmalıyım (first-person necessitative singular)
dağıtmalısın (necessitative second-person singular)
dağıtmalı (necessitative singular third-person)
dağıtmalıyız (first-person necessitative plural)
dağıtmalısınız (necessitative plural second-person)
dağıtmalılar (necessitative plural third-person)
dağıt (imperative second-person singular)
dağıtsın (imperative singular third-person)
dağıtın (imperative plural second-person)
dağıtsınlar (imperative plural third-person)
dağıtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dağıtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dağıtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
dağıtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dağıtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dağıtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dağıtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dağıtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dağıtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dağıtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dağıtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dağıtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dağıttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dağıttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dağıttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dağıttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dağıttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dağıttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dağıtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dağıtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dağıtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dağıtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dağıtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dağıtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dağıtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dağıtacak mısın? (future indicative second-person singular)
dağıtacak mı? (future indicative singular third-person)
dağıtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dağıtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dağıtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dağıtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dağıtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dağıtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dağıtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dağıtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dağıtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dağıtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dağıtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dağıtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dağıtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dağıtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dağıtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dağıtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dağıtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dağıtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dağıtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dağıtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dağıtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dağıtsam mı? (conditional first-person singular)
dağıtsan mı? (conditional second-person singular)
dağıtsa mı? (conditional singular third-person)
dağıtsak mı? (conditional first-person plural)
dağıtsanız mı? (conditional plural second-person)
dağıtsalar mı? (conditional plural third-person)
dağıtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dağıtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dağıtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dağıtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dağıtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dağıtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dağıtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dağıtmakta mısın? (progressive second-person singular)
dağıtmakta mı? (progressive singular third-person)
dağıtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dağıtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dağıtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dağıtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dağıtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dağıtmalı mı? (necessitative singular third-person)
dağıtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dağıtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dağıtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dağıtmamak (infinitive negative)
dağıtmayan (imperfective impersonal negative participle)
dağıtmamış (impersonal negative participle perfective)
dağıtmayacak (impersonal negative participle prospective)
dağıtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dağıtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dağıtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dağıtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dağıtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dağıtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dağıtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dağıtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dağıtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dağıtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dağıtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dağıtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dağıtmama (negative noun-from-verb)
dağıtmayış (adverbial negative)
dağıtmam (aorist first-person indicative present singular)
dağıtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dağıtmaz (aorist indicative present singular third-person)
dağıtmayız (aorist first-person indicative plural present)
dağıtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dağıtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dağıtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dağıtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dağıtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dağıtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dağıtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dağıtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dağıtmadım (first-person indicative past perfective singular)
dağıtmadın (indicative past perfective second-person singular)
dağıtmadı (indicative past perfective singular third-person)
dağıtmadık (first-person indicative past perfective plural)
dağıtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dağıtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dağıtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dağıtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dağıtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dağıtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dağıtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dağıtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dağıtmayacağım (first-person future indicative singular)
dağıtmayacaksın (future indicative second-person singular)
dağıtmayacak (future indicative singular third-person)
dağıtmayacağız (first-person future indicative plural)
dağıtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dağıtmayacaklar (future indicative plural third-person)
dağıtmamışım (first-person inferential perfective singular)
dağıtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dağıtmamış (inferential perfective singular third-person)
dağıtmamışız (first-person inferential perfective plural)
dağıtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dağıtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dağıtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dağıtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dağıtmazmış (aorist inferential singular third-person)
dağıtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dağıtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dağıtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dağıtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dağıtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dağıtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dağıtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dağıtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dağıtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dağıtmasam (conditional first-person singular)
dağıtmasan (conditional second-person singular)
dağıtmasa (conditional singular third-person)
dağıtmasak (conditional first-person plural)
dağıtmasanız (conditional plural second-person)
dağıtmasalar (conditional plural third-person)
dağıtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dağıtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dağıtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dağıtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dağıtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dağıtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dağıtmayayım (first-person optative singular)
dağıtmayasın (optative second-person singular)
dağıtmaya (optative singular third-person)
dağıtmayalım (first-person optative plural)
dağıtmayasınız (optative plural second-person)
dağıtmayalar (optative plural third-person)
dağıtmamaktayım (first-person progressive singular)
dağıtmamaktasın (progressive second-person singular)
dağıtmamakta (progressive singular third-person)
dağıtmamaktayız (first-person plural progressive)
dağıtmamaktasınız (plural progressive second-person)
dağıtmamaktalar (plural progressive third-person)
dağıtmamalıyım (first-person necessitative singular)
dağıtmamalısın (necessitative second-person singular)
dağıtmamalı (necessitative singular third-person)
dağıtmamalıyız (first-person necessitative plural)
dağıtmamalısınız (necessitative plural second-person)
dağıtmamalılar (necessitative plural third-person)
dağıtma (imperative second-person singular)
dağıtmasın (imperative singular third-person)
dağıtmayın (imperative plural second-person)
dağıtmasınlar (imperative plural third-person)
dağıtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dağıtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dağıtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dağıtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dağıtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dağıtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dağıtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dağıtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dağıtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dağıtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dağıtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dağıtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dağıtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dağıtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dağıtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dağıtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dağıtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dağıtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dağıtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dağıtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dağıtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dağıtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dağıtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dağıtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dağıtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dağıtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dağıtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dağıtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dağıtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dağıtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dağıtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dağıtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dağıtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dağıtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dağıtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dağıtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dağıtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dağıtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dağıtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dağıtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dağıtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dağıtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dağıtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dağıtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dağıtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dağıtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dağıtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dağıtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dağıtmasam mı? (conditional first-person singular)
dağıtmasan mı? (conditional second-person singular)
dağıtmasa mı? (conditional singular third-person)
dağıtmasak mı? (conditional first-person plural)
dağıtmasanız mı? (conditional plural second-person)
dağıtmasalar mı? (conditional plural third-person)
dağıtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dağıtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dağıtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dağıtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dağıtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dağıtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dağıtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dağıtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dağıtmamakta mı? (progressive singular third-person)
dağıtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dağıtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dağıtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dağıtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dağıtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dağıtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dağıtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dağıtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dağıtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

dağıttığımız

dağıttığınız

dağıtırmışım

dağıtırmışız

From Ottoman Turkish طاغتمق (dağıtmak). Apparently causative form of Proto-Turkic *dar- (“to go apart, scatter, spread”), however it displaced the original verb. The reason of -/r/- to -/ğ/- assimilation is unknown, see more at dağılmak.

der

(transitive) to scatter; to disperse; to dispel; to dissipate

(transitive) to distribute; to deal; to dole out, give out, hand out; to dispense

(transitive) to mess up, disorder, put (something) into disarray, disarray

(transitive) to cause (something) to break into pieces, cause (something) to disintegrate or spall off; to smash (something) to bits.

(transitive) to dissolve (an organization)


ölürüm

first-person singular present simple of ölmek


taparım

first-person singular indicative aorist of tapmak


öldürürüm

first-person singular present simple of öldürmek


oynarım

first-person singular indicative aorist of oynamak


bakarım

first-person singular indicative aorist of bakmak


çalarım

first-person singular indicative aorist of çalmak


aşık olurum

first-person singular indicative aorist of aşık olmak


kapatırım

first-person singular indicative aorist of kapatmak


temizlerim

first-person singular indicative aorist of temizlemek


kirletirim

first-person singular indicative aorist of kirletmek


içerim

first-person singular indicative aorist of içmek


dövüşmek

head

dövüşmek (third-person singular simple present dövüşür)

dövüşür (present singular third-person)
dövüşmek (infinitive)
dövüşen (imperfective impersonal participle)
dövüşmüş (impersonal participle perfective)
dövüşecek (impersonal participle prospective)
dövüştüğüm (non-prospective participle personal)
dövüştüğün (non-prospective participle personal)
dövüştüğü (non-prospective participle personal)
dövüştüğümüz (non-prospective participle personal)
dövüştüğünüz (non-prospective participle personal)
dövüştükleri (non-prospective participle personal)
dövüşeceğim (participle personal prospective)
dövüşeceğin (participle personal prospective)
dövüşeceği (participle personal prospective)
dövüşeceğimiz (participle personal prospective)
dövüşeceğiniz (participle personal prospective)
dövüşecekleri (participle personal prospective)
dövüşme (noun-from-verb)
dövüşüş (adverbial)
dövüşürüm (aorist first-person indicative present singular)
dövüşürsün (aorist indicative present second-person singular)
dövüşür (aorist indicative present singular third-person)
dövüşürüz (aorist first-person indicative plural present)
dövüşürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
dövüşürler (aorist indicative plural present third-person)
dövüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dövüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dövüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dövüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dövüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dövüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dövüştüm (first-person indicative past perfective singular)
dövüştün (indicative past perfective second-person singular)
dövüştü (indicative past perfective singular third-person)
dövüştük (first-person indicative past perfective plural)
dövüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
dövüştüler (indicative past perfective plural third-person)
dövüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dövüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dövüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dövüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dövüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dövüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dövüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dövüşeceğim (first-person future indicative singular)
dövüşeceksin (future indicative second-person singular)
dövüşecek (future indicative singular third-person)
dövüşeceğiz (first-person future indicative plural)
dövüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
dövüşecekler (future indicative plural third-person)
dövüşmüşüm (first-person inferential perfective singular)
dövüşmüşsün (inferential perfective second-person singular)
dövüşmüş (inferential perfective singular third-person)
dövüşmüşüz (first-person inferential perfective plural)
dövüşmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
dövüşmüşler (inferential perfective plural third-person)
dövüşürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
dövüşürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
dövüşürmüş (aorist inferential singular third-person)
dövüşürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
dövüşürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
dövüşürlermiş (or dövüşürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
dövüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dövüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dövüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dövüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dövüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dövüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dövüşsem (conditional first-person singular)
dövüşsen (conditional second-person singular)
dövüşse (conditional singular third-person)
dövüşsek (conditional first-person plural)
dövüşseniz (conditional plural second-person)
dövüşseler (conditional plural third-person)
dövüşseydim (conditional first-person perfective singular)
dövüşseydin (conditional perfective second-person singular)
dövüşseydi (conditional perfective singular third-person)
dövüşseydik (conditional first-person perfective plural)
dövüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dövüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
dövüşeyim (first-person optative singular)
dövüşesin (optative second-person singular)
dövüşe (optative singular third-person)
dövüşelim (first-person optative plural)
dövüşesiniz (optative plural second-person)
dövüşeler (optative plural third-person)
dövüşmekteyim (first-person progressive singular)
dövüşmektesin (progressive second-person singular)
dövüşmekte (progressive singular third-person)
dövüşmekteyiz (first-person plural progressive)
dövüşmektesiniz (plural progressive second-person)
dövüşmekteler (plural progressive third-person)
dövüşmeliyim (first-person necessitative singular)
dövüşmelisin (necessitative second-person singular)
dövüşmeli (necessitative singular third-person)
dövüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
dövüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
dövüşmeliler (necessitative plural third-person)
dövüş (imperative second-person singular)
dövüşsün (imperative singular third-person)
dövüşün (imperative plural second-person)
dövüşsünler (imperative plural third-person)
dövüşür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
dövüşür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
dövüşür mü? (aorist indicative present singular third-person)
dövüşür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
dövüşür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
dövüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dövüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dövüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dövüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dövüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dövüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dövüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dövüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
dövüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
dövüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
dövüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
dövüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
dövüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dövüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dövüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dövüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dövüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dövüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dövüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dövüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
dövüşecek misin? (future indicative second-person singular)
dövüşecek mi? (future indicative singular third-person)
dövüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dövüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dövüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
dövüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dövüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dövüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dövüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dövüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dövüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
dövüşür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
dövüşür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
dövüşür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
dövüşür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
dövüşür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
dövüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dövüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dövüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dövüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dövüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dövüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dövüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dövüşsem mi? (conditional first-person singular)
dövüşsen mi? (conditional second-person singular)
dövüşse mi? (conditional singular third-person)
dövüşsek mi? (conditional first-person plural)
dövüşseniz mi? (conditional plural second-person)
dövüşseler mi? (conditional plural third-person)
dövüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dövüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dövüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dövüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dövüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dövüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dövüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
dövüşmekte misin? (progressive second-person singular)
dövüşmekte mi? (progressive singular third-person)
dövüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dövüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dövüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
dövüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dövüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
dövüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
dövüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dövüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dövüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dövüşmemek (infinitive negative)
dövüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dövüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
dövüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dövüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dövüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dövüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dövüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dövüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dövüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dövüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dövüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dövüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dövüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dövüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dövüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dövüşmeme (negative noun-from-verb)
dövüşmeyüş (adverbial negative)
dövüşmem (aorist first-person indicative present singular)
dövüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dövüşmez (aorist indicative present singular third-person)
dövüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dövüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dövüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
dövüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dövüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dövüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dövüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dövüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dövüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dövüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
dövüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
dövüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
dövüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
dövüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dövüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
dövüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dövüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dövüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dövüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dövüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dövüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dövüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dövüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dövüşmeyecek (future indicative singular third-person)
dövüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dövüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dövüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
dövüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
dövüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dövüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
dövüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dövüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dövüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
dövüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dövüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dövüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dövüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dövüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dövüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dövüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dövüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dövüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dövüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dövüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dövüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dövüşmesem (conditional first-person singular)
dövüşmesen (conditional second-person singular)
dövüşmese (conditional singular third-person)
dövüşmesek (conditional first-person plural)
dövüşmeseniz (conditional plural second-person)
dövüşmeseler (conditional plural third-person)
dövüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dövüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dövüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dövüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dövüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dövüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dövüşmeyeyim (first-person optative singular)
dövüşmeyesin (optative second-person singular)
dövüşmeye (optative singular third-person)
dövüşmeyelim (first-person optative plural)
dövüşmeyesiniz (optative plural second-person)
dövüşmeyeler (optative plural third-person)
dövüşmemekteyim (first-person progressive singular)
dövüşmemektesin (progressive second-person singular)
dövüşmemekte (progressive singular third-person)
dövüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
dövüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
dövüşmemekteler (plural progressive third-person)
dövüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
dövüşmemelisin (necessitative second-person singular)
dövüşmemeli (necessitative singular third-person)
dövüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dövüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dövüşmemeliler (necessitative plural third-person)
dövüşme (imperative second-person singular)
dövüşmesin (imperative singular third-person)
dövüşmeyin (imperative plural second-person)
dövüşmesinler (imperative plural third-person)
dövüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dövüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dövüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dövüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dövüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dövüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dövüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dövüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dövüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dövüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dövüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dövüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dövüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dövüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dövüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dövüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dövüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dövüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dövüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dövüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dövüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dövüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dövüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dövüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dövüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dövüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dövüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dövüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dövüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dövüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dövüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dövüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dövüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dövüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dövüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dövüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dövüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dövüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dövüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dövüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dövüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dövüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dövüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dövüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dövüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dövüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dövüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dövüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dövüşmesem mi? (conditional first-person singular)
dövüşmesen mi? (conditional second-person singular)
dövüşmese mi? (conditional singular third-person)
dövüşmesek mi? (conditional first-person plural)
dövüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dövüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
dövüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dövüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dövüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dövüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dövüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dövüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dövüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dövüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
dövüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
dövüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dövüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dövüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dövüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dövüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dövüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dövüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dövüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dövüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

dövüştüğümüz

dövüştüğünüz

dövüşürsünüz

dövüşürmüşüm

dövüşürmüşsün

dövüşürmüşüz

dövüşürmüşsünüz

dövüşmüşsünüz

dövüşür müymüşüm?

dövüşür müymüş?

dövüşür müymüşüz?

dövüşmüş müyüm?

dövüşmüş müsün?

dövüşmüş mü?

dövüşmüş müyüz?

dövüşmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish دكیشمك (döğüşmek). Equivalent to döv- + -üş-.


kazanırım

first-person singular indicative aorist of kazanmak


satarım

first-person singular indicative aorist of satmak


pisletirim

first-person singular indicative aorist of pisletmek


sigara içerim

first-person singular indicative aorist of sigara içmek


kırılırsın

second-person singular indicative aorist of kırılmak


kırılırım

first-person singular indicative aorist of kırılmak


gelirim

first-person singular indicative aorist of gelmek


kırarım

first-person singular indicative aorist of kırmak


kırılırız

first-person plural indicative aorist of kırılmak


kırılırlar

third-person plural indicative aorist of kırılmak


kırılırsınız

second-person plural indicative aorist of kırılmak


kırılıyorum

first-person singular present continuous of kırılmak


kırılıyor

third-person singular present continuous of kırılmak


uyarım

first-person singular indicative aorist of uymak


kırılıyorsun

second-person singular present continuous of kırılmak


kırılıyorlar

third-person plural present continuous of kırılmak


kırılıyoruz

first-person plural present continuous of kırılmak


kırıldık

first-person plural indicative simple past of kırılmak


kırılıyorsunuz

inflection of kırılmak:
second-person plural present continuous

second-person singular polite present continuous


kırıldılar

third-person plural indicative simple past of kırılmak


kırıldı

third-person singular indicative simple past of kırılmak


kırıldınız

second-person plural indicative simple past of kırılmak


kırıldın

second-person singular indicative simple past of kırılmak


kırıldım

first-person singular indicative simple past of kırılmak


kırılıyordum

first-person singular past continuous of kırılmak


kırılıyordu

third-person singular past continuous of kırılmak


kırılacaksın

second-person singular indicative future of kırılmak


kırılıyordun

second-person singular past continuous of kırılmak


kırılıyordunuz

inflection of kırılmak:
second-person plural past continuous

second-person singular polite past continuous


kırılacak

third-person singular indicative future of kırılmak


kırılacağım

first-person singular indicative future of kırılmak


kırılacaksınız

second-person plural indicative future of kırılmak


kırılacağız

first-person plural indicative future of kırılmak


kırılacaklar

third-person plural indicative future of kırılmak


yerim

first-person singular indicative aorist of yemek


kırılır

third-person singular indicative aorist of kırılmak


kırılıyorlardı

third-person plural past continuous of kırılmak


kırılıyorduk

first-person plural past continuous of kırılmak


pisletmek

pisletmek (infinitive)
pisleten (imperfective impersonal participle)
pisletmiş (impersonal participle perfective)
pisletecek (impersonal participle prospective)
pislettiğim (non-prospective participle personal)
pislettiğin (non-prospective participle personal)
pislettiği (non-prospective participle personal)
pislettiğimiz (non-prospective participle personal)
pislettiğiniz (non-prospective participle personal)
pislettikleri (non-prospective participle personal)
pisleteceğim (participle personal prospective)
pisleteceğin (participle personal prospective)
pisleteceği (participle personal prospective)
pisleteceğimiz (participle personal prospective)
pisleteceğiniz (participle personal prospective)
pisletecekleri (participle personal prospective)
pisletme (noun-from-verb)
pisletiş (adverbial)
pisletirım (aorist first-person indicative present singular)
pisletirsın (aorist indicative present second-person singular)
pisletir (aorist indicative present singular third-person)
pisletirız (aorist first-person indicative plural present)
pisletirsınız (aorist indicative plural present second-person)
pisletirlar (aorist indicative plural present third-person)
pisletiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pisletiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pisletiyor (imperfective indicative present singular third-person)
pisletiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pisletiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pisletiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pislettim (first-person indicative past perfective singular)
pislettin (indicative past perfective second-person singular)
pisletti (indicative past perfective singular third-person)
pislettik (first-person indicative past perfective plural)
pislettiniz (indicative past perfective plural second-person)
pislettiler (indicative past perfective plural third-person)
pisletiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pisletiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pisletiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pisletiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pisletiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pisletiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or pisletiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
pisleteceğim (first-person future indicative singular)
pisleteceksin (future indicative second-person singular)
pisletecek (future indicative singular third-person)
pisleteceğiz (first-person future indicative plural)
pisleteceksiniz (future indicative plural second-person)
pisletecekler (future indicative plural third-person)
pisletmışım (first-person inferential perfective singular)
pisletmışsın (inferential perfective second-person singular)
pisletmış (inferential perfective singular third-person)
pisletmışız (first-person inferential perfective plural)
pisletmışsıniz (inferential perfective plural second-person)
pisletmışlar (inferential perfective plural third-person)
pisletirmışım (aorist first-person inferential singular)
pisletirmışsın (aorist inferential second-person singular)
pisletirmış (aorist inferential singular third-person)
pisletirmışız (aorist first-person inferential plural)
pisletirmışsınız (aorist inferential plural second-person)
pisletirlarmış (or pisletirmışlar) (aorist inferential plural third-person)
pisletiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pisletiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pisletiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pisletiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pisletiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pisletiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pisletsem (conditional first-person singular)
pisletsen (conditional second-person singular)
pisletse (conditional singular third-person)
pisletsek (conditional first-person plural)
pisletseniz (conditional plural second-person)
pisletseler (conditional plural third-person)
pisletseydim (conditional first-person perfective singular)
pisletseydin (conditional perfective second-person singular)
pisletseydi (conditional perfective singular third-person)
pisletseydik (conditional first-person perfective plural)
pisletseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pisletseydiler (conditional perfective plural third-person)
pisleteyim (first-person optative singular)
pisletesin (optative second-person singular)
pislete (optative singular third-person)
pisletelim (first-person optative plural)
pisletesiniz (optative plural second-person)
pisleteler (optative plural third-person)
pisletmekteyim (first-person progressive singular)
pisletmektesin (progressive second-person singular)
pisletmekte (progressive singular third-person)
pisletmekteyiz (first-person plural progressive)
pisletmektesiniz (plural progressive second-person)
pisletmekteler (plural progressive third-person)
pisletmeliyim (first-person necessitative singular)
pisletmelisin (necessitative second-person singular)
pisletmeli (necessitative singular third-person)
pisletmeliyiz (first-person necessitative plural)
pisletmelisiniz (necessitative plural second-person)
pisletmeliler (necessitative plural third-person)
pislet (imperative second-person singular)
pisletsin (imperative singular third-person)
pisletin (imperative plural second-person)
pisletsinler (imperative plural third-person)
pisletir mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
pisletir mısın? (aorist indicative present second-person singular)
pisletir mı? (aorist indicative present singular third-person)
pisletir mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
pisletir mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
pisletirlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
pisletiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pisletiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pisletiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pisletiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pisletiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pisletiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pislettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pislettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pisletti mi? (indicative past perfective singular third-person)
pislettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pislettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pislettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pisletiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pisletiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pisletiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pisletiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pisletiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pisletiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pisletecek miyim? (first-person future indicative singular)
pisletecek misin? (future indicative second-person singular)
pisletecek mi? (future indicative singular third-person)
pisletecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pisletecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pisletecekler mi? (future indicative plural third-person)
pisletmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pisletmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pisletmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pisletmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pisletmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pisletmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pisletir mıymişım? (aorist first-person inferential singular)
pisletir mıymişsın? (aorist inferential second-person singular)
pisletir mıymiş? (aorist inferential singular third-person)
pisletir mıymişız? (aorist first-person inferential plural)
pisletir mıymişsınız? (aorist inferential plural second-person)
pisletirlar mıymiş? (aorist inferential plural third-person)
pisletiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pisletiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pisletiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pisletiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pisletiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pisletiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pisletsem mi? (conditional first-person singular)
pisletsen mi? (conditional second-person singular)
pisletse mi? (conditional singular third-person)
pisletsek mi? (conditional first-person plural)
pisletseniz mi? (conditional plural second-person)
pisletseler mi? (conditional plural third-person)
pisletse miydim? (conditional first-person perfective singular)
pisletse miydin? (conditional perfective second-person singular)
pisletse miydi? (conditional perfective singular third-person)
pisletse miydik? (conditional first-person perfective plural)
pisletse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pisletseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pisletmekte miyim? (first-person progressive singular)
pisletmekte misin? (progressive second-person singular)
pisletmekte mi? (progressive singular third-person)
pisletmekte miyiz? (first-person plural progressive)
pisletmekte misiniz? (plural progressive second-person)
pisletmekteler mi? (plural progressive third-person)
pisletmeli miyim? (first-person necessitative singular)
pisletmeli misin? (necessitative second-person singular)
pisletmeli mi? (necessitative singular third-person)
pisletmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pisletmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pisletmeliler mi? (necessitative plural third-person)
pisletmemek (infinitive negative)
pisletmeyen (imperfective impersonal negative participle)
pisletmemiş (impersonal negative participle perfective)
pisletmeyecek (impersonal negative participle prospective)
pisletmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
pisletmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
pisletmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
pisletmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
pisletmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
pisletmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
pisletmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
pisletmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
pisletmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
pisletmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
pisletmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
pisletmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
pisletmeme (negative noun-from-verb)
pisletmeyiş (adverbial negative)
pisletmem (aorist first-person indicative present singular)
pisletmezsin (aorist indicative present second-person singular)
pisletmez (aorist indicative present singular third-person)
pisletmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
pisletmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pisletmezler (aorist indicative plural present third-person)
pisletmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pisletmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pisletmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
pisletmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pisletmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pisletmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pisletmedim (first-person indicative past perfective singular)
pisletmedin (indicative past perfective second-person singular)
pisletmedi (indicative past perfective singular third-person)
pisletmedik (first-person indicative past perfective plural)
pisletmediniz (indicative past perfective plural second-person)
pisletmediler (indicative past perfective plural third-person)
pisletmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pisletmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pisletmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pisletmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pisletmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pisletmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
pisletmeyeceğim (first-person future indicative singular)
pisletmeyeceksin (future indicative second-person singular)
pisletmeyecek (future indicative singular third-person)
pisletmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
pisletmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
pisletmeyecekler (future indicative plural third-person)
pisletmemişim (first-person inferential perfective singular)
pisletmemişsin (inferential perfective second-person singular)
pisletmemiş (inferential perfective singular third-person)
pisletmemişiz (first-person inferential perfective plural)
pisletmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pisletmemişler (inferential perfective plural third-person)
pisletmezmişim (aorist first-person inferential singular)
pisletmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
pisletmezmiş (aorist inferential singular third-person)
pisletmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
pisletmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pisletmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
pisletmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pisletmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pisletmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pisletmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pisletmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pisletmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pisletmesem (conditional first-person singular)
pisletmesen (conditional second-person singular)
pisletmese (conditional singular third-person)
pisletmesek (conditional first-person plural)
pisletmeseniz (conditional plural second-person)
pisletmeseler (conditional plural third-person)
pisletmeseydim (conditional first-person perfective singular)
pisletmeseydin (conditional perfective second-person singular)
pisletmeseydi (conditional perfective singular third-person)
pisletmeseydik (conditional first-person perfective plural)
pisletmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pisletmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
pisletmeyeyim (first-person optative singular)
pisletmeyesin (optative second-person singular)
pisletmeye (optative singular third-person)
pisletmeyelim (first-person optative plural)
pisletmeyesiniz (optative plural second-person)
pisletmeyeler (optative plural third-person)
pisletmemekteyim (first-person progressive singular)
pisletmemektesin (progressive second-person singular)
pisletmemekte (progressive singular third-person)
pisletmemekteyiz (first-person plural progressive)
pisletmemektesiniz (plural progressive second-person)
pisletmemekteler (plural progressive third-person)
pisletmemeliyim (first-person necessitative singular)
pisletmemelisin (necessitative second-person singular)
pisletmemeli (necessitative singular third-person)
pisletmemeliyiz (first-person necessitative plural)
pisletmemelisiniz (necessitative plural second-person)
pisletmemeliler (necessitative plural third-person)
pisletme (imperative second-person singular)
pisletmesin (imperative singular third-person)
pisletmeyin (imperative plural second-person)
pisletmesinler (imperative plural third-person)
pisletmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pisletmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
pisletmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
pisletmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pisletmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pisletmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pisletmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pisletmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pisletmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pisletmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pisletmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pisletmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pisletmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pisletmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pisletmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pisletmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pisletmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pisletmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pisletmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pisletmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pisletmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pisletmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pisletmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pisletmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pisletmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
pisletmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
pisletmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
pisletmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pisletmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pisletmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
pisletmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pisletmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pisletmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pisletmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pisletmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pisletmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pisletmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pisletmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pisletmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pisletmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pisletmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pisletmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pisletmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pisletmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pisletmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pisletmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pisletmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pisletmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pisletmesem mi? (conditional first-person singular)
pisletmesen mi? (conditional second-person singular)
pisletmese mi? (conditional singular third-person)
pisletmesek mi? (conditional first-person plural)
pisletmeseniz mi? (conditional plural second-person)
pisletmeseler mi? (conditional plural third-person)
pisletmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
pisletmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
pisletmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
pisletmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
pisletmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pisletmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pisletmemekte miyim? (first-person progressive singular)
pisletmemekte misin? (progressive second-person singular)
pisletmemekte mi? (progressive singular third-person)
pisletmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
pisletmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
pisletmemekteler mi? (plural progressive third-person)
pisletmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
pisletmemeli misin? (necessitative second-person singular)
pisletmemeli mi? (necessitative singular third-person)
pisletmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pisletmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pisletmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


tanıtmak

head

tanıtmak (third-person singular simple present tanıtır)

tanıtır (present singular third-person)
tanıtmak (infinitive)
tanıtan (imperfective impersonal participle)
tanıtmış (impersonal participle perfective)
tanıtacak (impersonal participle prospective)
tanıttığım (non-prospective participle personal)
tanıttığın (non-prospective participle personal)
tanıttığı (non-prospective participle personal)
tanıttığımız (non-prospective participle personal)
tanıttığınız (non-prospective participle personal)
tanıttıkları (non-prospective participle personal)
tanıtacağım (participle personal prospective)
tanıtacağın (participle personal prospective)
tanıtacağı (participle personal prospective)
tanıtacağımız (participle personal prospective)
tanıtacağınız (participle personal prospective)
tanıtacakları (participle personal prospective)
tanıtma (noun-from-verb)
tanıtış (adverbial)
tanıtırım (aorist first-person indicative present singular)
tanıtırsın (aorist indicative present second-person singular)
tanıtır (aorist indicative present singular third-person)
tanıtırız (aorist first-person indicative plural present)
tanıtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tanıtırlar (aorist indicative plural present third-person)
tanıtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıttım (first-person indicative past perfective singular)
tanıttın (indicative past perfective second-person singular)
tanıttı (indicative past perfective singular third-person)
tanıttık (first-person indicative past perfective plural)
tanıttınız (indicative past perfective plural second-person)
tanıttılar (indicative past perfective plural third-person)
tanıtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tanıtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tanıtacağım (first-person future indicative singular)
tanıtacaksın (future indicative second-person singular)
tanıtacak (future indicative singular third-person)
tanıtacağız (first-person future indicative plural)
tanıtacaksınız (future indicative plural second-person)
tanıtacaklar (future indicative plural third-person)
tanıtmışım (first-person inferential perfective singular)
tanıtmışsın (inferential perfective second-person singular)
tanıtmış (inferential perfective singular third-person)
tanıtmışız (first-person inferential perfective plural)
tanıtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tanıtmışlar (inferential perfective plural third-person)
tanıtırmışım (aorist first-person inferential singular)
tanıtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tanıtırmış (aorist inferential singular third-person)
tanıtırmışız (aorist first-person inferential plural)
tanıtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tanıtırlarmış (or tanıtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tanıtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıtsam (conditional first-person singular)
tanıtsan (conditional second-person singular)
tanıtsa (conditional singular third-person)
tanıtsak (conditional first-person plural)
tanıtsanız (conditional plural second-person)
tanıtsalar (conditional plural third-person)
tanıtsaydım (conditional first-person perfective singular)
tanıtsaydın (conditional perfective second-person singular)
tanıtsaydı (conditional perfective singular third-person)
tanıtsaydık (conditional first-person perfective plural)
tanıtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tanıtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tanıtayım (first-person optative singular)
tanıtasın (optative second-person singular)
tanıta (optative singular third-person)
tanıtalım (first-person optative plural)
tanıtasınız (optative plural second-person)
tanıtalar (optative plural third-person)
tanıtmaktayım (first-person progressive singular)
tanıtmaktasın (progressive second-person singular)
tanıtmakta (progressive singular third-person)
tanıtmaktayız (first-person plural progressive)
tanıtmaktasınız (plural progressive second-person)
tanıtmaktalar (plural progressive third-person)
tanıtmalıyım (first-person necessitative singular)
tanıtmalısın (necessitative second-person singular)
tanıtmalı (necessitative singular third-person)
tanıtmalıyız (first-person necessitative plural)
tanıtmalısınız (necessitative plural second-person)
tanıtmalılar (necessitative plural third-person)
tanıt (imperative second-person singular)
tanıtsın (imperative singular third-person)
tanıtın (imperative plural second-person)
tanıtsınlar (imperative plural third-person)
tanıtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tanıtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tanıtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tanıtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tanıtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tanıtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tanıtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tanıttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tanıttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tanıttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tanıttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tanıttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tanıtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tanıtacak mısın? (future indicative second-person singular)
tanıtacak mı? (future indicative singular third-person)
tanıtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tanıtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tanıtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tanıtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tanıtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tanıtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tanıtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tanıtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tanıtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tanıtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tanıtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tanıtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tanıtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tanıtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tanıtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tanıtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıtsam mı? (conditional first-person singular)
tanıtsan mı? (conditional second-person singular)
tanıtsa mı? (conditional singular third-person)
tanıtsak mı? (conditional first-person plural)
tanıtsanız mı? (conditional plural second-person)
tanıtsalar mı? (conditional plural third-person)
tanıtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tanıtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tanıtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tanıtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tanıtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tanıtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tanıtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tanıtmakta mısın? (progressive second-person singular)
tanıtmakta mı? (progressive singular third-person)
tanıtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tanıtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tanıtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tanıtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tanıtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tanıtmalı mı? (necessitative singular third-person)
tanıtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tanıtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tanıtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tanıtmamak (infinitive negative)
tanıtmayan (imperfective impersonal negative participle)
tanıtmamış (impersonal negative participle perfective)
tanıtmayacak (impersonal negative participle prospective)
tanıtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tanıtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tanıtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tanıtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tanıtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tanıtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tanıtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tanıtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tanıtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tanıtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tanıtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tanıtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tanıtmama (negative noun-from-verb)
tanıtmayış (adverbial negative)
tanıtmam (aorist first-person indicative present singular)
tanıtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tanıtmaz (aorist indicative present singular third-person)
tanıtmayız (aorist first-person indicative plural present)
tanıtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tanıtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tanıtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıtmadım (first-person indicative past perfective singular)
tanıtmadın (indicative past perfective second-person singular)
tanıtmadı (indicative past perfective singular third-person)
tanıtmadık (first-person indicative past perfective plural)
tanıtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tanıtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tanıtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tanıtmayacağım (first-person future indicative singular)
tanıtmayacaksın (future indicative second-person singular)
tanıtmayacak (future indicative singular third-person)
tanıtmayacağız (first-person future indicative plural)
tanıtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tanıtmayacaklar (future indicative plural third-person)
tanıtmamışım (first-person inferential perfective singular)
tanıtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tanıtmamış (inferential perfective singular third-person)
tanıtmamışız (first-person inferential perfective plural)
tanıtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tanıtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tanıtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tanıtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tanıtmazmış (aorist inferential singular third-person)
tanıtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tanıtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tanıtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tanıtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıtmasam (conditional first-person singular)
tanıtmasan (conditional second-person singular)
tanıtmasa (conditional singular third-person)
tanıtmasak (conditional first-person plural)
tanıtmasanız (conditional plural second-person)
tanıtmasalar (conditional plural third-person)
tanıtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tanıtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tanıtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tanıtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tanıtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tanıtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tanıtmayayım (first-person optative singular)
tanıtmayasın (optative second-person singular)
tanıtmaya (optative singular third-person)
tanıtmayalım (first-person optative plural)
tanıtmayasınız (optative plural second-person)
tanıtmayalar (optative plural third-person)
tanıtmamaktayım (first-person progressive singular)
tanıtmamaktasın (progressive second-person singular)
tanıtmamakta (progressive singular third-person)
tanıtmamaktayız (first-person plural progressive)
tanıtmamaktasınız (plural progressive second-person)
tanıtmamaktalar (plural progressive third-person)
tanıtmamalıyım (first-person necessitative singular)
tanıtmamalısın (necessitative second-person singular)
tanıtmamalı (necessitative singular third-person)
tanıtmamalıyız (first-person necessitative plural)
tanıtmamalısınız (necessitative plural second-person)
tanıtmamalılar (necessitative plural third-person)
tanıtma (imperative second-person singular)
tanıtmasın (imperative singular third-person)
tanıtmayın (imperative plural second-person)
tanıtmasınlar (imperative plural third-person)
tanıtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tanıtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tanıtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tanıtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tanıtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tanıtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tanıtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tanıtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tanıtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tanıtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tanıtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tanıtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tanıtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tanıtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tanıtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tanıtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tanıtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tanıtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tanıtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tanıtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tanıtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tanıtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tanıtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tanıtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tanıtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tanıtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tanıtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tanıtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tanıtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tanıtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tanıtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıtmasam mı? (conditional first-person singular)
tanıtmasan mı? (conditional second-person singular)
tanıtmasa mı? (conditional singular third-person)
tanıtmasak mı? (conditional first-person plural)
tanıtmasanız mı? (conditional plural second-person)
tanıtmasalar mı? (conditional plural third-person)
tanıtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tanıtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tanıtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tanıtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tanıtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tanıtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tanıtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tanıtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tanıtmamakta mı? (progressive singular third-person)
tanıtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tanıtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tanıtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tanıtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tanıtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tanıtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tanıtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tanıtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tanıtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)