yöneltmek

yöneltmek (third-person singular simple present yöneltir)

yöneltir (present singular third-person)
yöneltmek (infinitive)
yönelten (imperfective impersonal participle)
yöneltmiş (impersonal participle perfective)
yöneltecek (impersonal participle prospective)
yönelttiğim (non-prospective participle personal)
yönelttiğin (non-prospective participle personal)
yönelttiği (non-prospective participle personal)
yönelttiğimiz (non-prospective participle personal)
yönelttiğiniz (non-prospective participle personal)
yönelttikleri (non-prospective participle personal)
yönelteceğim (participle personal prospective)
yönelteceğin (participle personal prospective)
yönelteceği (participle personal prospective)
yönelteceğimiz (participle personal prospective)
yönelteceğiniz (participle personal prospective)
yöneltecekleri (participle personal prospective)
yöneltme (noun-from-verb)
yöneltiş (adverbial)
yönelirim (aorist first-person indicative present singular)
yönelirsin (aorist indicative present second-person singular)
yönelir (aorist indicative present singular third-person)
yöneliriz (aorist first-person indicative plural present)
yönelirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yönelirler (aorist indicative plural present third-person)
yöneltiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yöneltiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yöneltiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yöneltiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yöneltiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yöneltiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yönelttim (first-person indicative past perfective singular)
yönelttin (indicative past perfective second-person singular)
yöneltti (indicative past perfective singular third-person)
yönelttik (first-person indicative past perfective plural)
yönelttiniz (indicative past perfective plural second-person)
yönelttiler (indicative past perfective plural third-person)
yöneltiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yöneltiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yöneltiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yöneltiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yöneltiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yöneltiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yöneltiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yönelteceğim (first-person future indicative singular)
yönelteceksin (future indicative second-person singular)
yöneltecek (future indicative singular third-person)
yönelteceğiz (first-person future indicative plural)
yönelteceksiniz (future indicative plural second-person)
yöneltecekler (future indicative plural third-person)
yöneltmişim (first-person inferential perfective singular)
yöneltmişsin (inferential perfective second-person singular)
yöneltmiş (inferential perfective singular third-person)
yöneltmişiz (first-person inferential perfective plural)
yöneltmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yöneltmişler (inferential perfective plural third-person)
yönelirmişim (aorist first-person inferential singular)
yönelirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yönelirmiş (aorist inferential singular third-person)
yönelirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yönelirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yönelirlermiş (or yönelirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yöneltiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yöneltiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yöneltiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yöneltiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yöneltiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yöneltiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yöneltsem (conditional first-person singular)
yöneltsen (conditional second-person singular)
yöneltse (conditional singular third-person)
yöneltsek (conditional first-person plural)
yöneltseniz (conditional plural second-person)
yöneltseler (conditional plural third-person)
yöneltseydim (conditional first-person perfective singular)
yöneltseydin (conditional perfective second-person singular)
yöneltseydi (conditional perfective singular third-person)
yöneltseydik (conditional first-person perfective plural)
yöneltseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yöneltseydiler (conditional perfective plural third-person)
yönelteyim (first-person optative singular)
yöneltesin (optative second-person singular)
yönelte (optative singular third-person)
yöneltelim (first-person optative plural)
yöneltesiniz (optative plural second-person)
yönelteler (optative plural third-person)
yöneltmekteyim (first-person progressive singular)
yöneltmektesin (progressive second-person singular)
yöneltmekte (progressive singular third-person)
yöneltmekteyiz (first-person plural progressive)
yöneltmektesiniz (plural progressive second-person)
yöneltmekteler (plural progressive third-person)
yöneltmeliyim (first-person necessitative singular)
yöneltmelisin (necessitative second-person singular)
yöneltmeli (necessitative singular third-person)
yöneltmeliyiz (first-person necessitative plural)
yöneltmelisiniz (necessitative plural second-person)
yöneltmeliler (necessitative plural third-person)
yönelt (imperative second-person singular)
yöneltsin (imperative singular third-person)
yöneltin (imperative plural second-person)
yöneltsinler (imperative plural third-person)
yönelir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yönelir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yönelir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yönelir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yönelir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yönelirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yöneltiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yöneltiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yöneltiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yöneltiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yöneltiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yöneltiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yönelttim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yönelttin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yöneltti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yönelttik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yönelttiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yönelttiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yöneltiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yöneltiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yöneltiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yöneltiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yöneltiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yöneltiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yöneltecek miyim? (first-person future indicative singular)
yöneltecek misin? (future indicative second-person singular)
yöneltecek mi? (future indicative singular third-person)
yöneltecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yöneltecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yöneltecekler mi? (future indicative plural third-person)
yöneltmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yöneltmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yöneltmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yöneltmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yöneltmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yöneltmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yönelir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yönelir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yönelir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yönelir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yönelir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yönelirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yöneltiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yöneltiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yöneltiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yöneltiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yöneltiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yöneltiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yöneltsem mi? (conditional first-person singular)
yöneltsen mi? (conditional second-person singular)
yöneltse mi? (conditional singular third-person)
yöneltsek mi? (conditional first-person plural)
yöneltseniz mi? (conditional plural second-person)
yöneltseler mi? (conditional plural third-person)
yöneltse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yöneltse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yöneltse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yöneltse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yöneltse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yöneltseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yöneltmekte miyim? (first-person progressive singular)
yöneltmekte misin? (progressive second-person singular)
yöneltmekte mi? (progressive singular third-person)
yöneltmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yöneltmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yöneltmekteler mi? (plural progressive third-person)
yöneltmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yöneltmeli misin? (necessitative second-person singular)
yöneltmeli mi? (necessitative singular third-person)
yöneltmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yöneltmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yöneltmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yöneltmemek (infinitive negative)
yöneltmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yöneltmemiş (impersonal negative participle perfective)
yöneltmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yöneltmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yöneltmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yöneltmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yöneltmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yöneltmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yöneltmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yöneltmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yöneltmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yöneltmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yöneltmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yöneltmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yöneltmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yöneltmeme (negative noun-from-verb)
yöneltmeyiş (adverbial negative)
yöneltmem (aorist first-person indicative present singular)
yöneltmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yöneltmez (aorist indicative present singular third-person)
yöneltmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yöneltmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yöneltmezler (aorist indicative plural present third-person)
yöneltmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yöneltmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yöneltmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yöneltmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yöneltmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yöneltmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yöneltmedim (first-person indicative past perfective singular)
yöneltmedin (indicative past perfective second-person singular)
yöneltmedi (indicative past perfective singular third-person)
yöneltmedik (first-person indicative past perfective plural)
yöneltmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yöneltmediler (indicative past perfective plural third-person)
yöneltmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yöneltmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yöneltmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yöneltmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yöneltmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yöneltmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yöneltmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yöneltmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yöneltmeyecek (future indicative singular third-person)
yöneltmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yöneltmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yöneltmeyecekler (future indicative plural third-person)
yöneltmemişim (first-person inferential perfective singular)
yöneltmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yöneltmemiş (inferential perfective singular third-person)
yöneltmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yöneltmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yöneltmemişler (inferential perfective plural third-person)
yöneltmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yöneltmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yöneltmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yöneltmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yöneltmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yöneltmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yöneltmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yöneltmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yöneltmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yöneltmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yöneltmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yöneltmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yöneltmesem (conditional first-person singular)
yöneltmesen (conditional second-person singular)
yöneltmese (conditional singular third-person)
yöneltmesek (conditional first-person plural)
yöneltmeseniz (conditional plural second-person)
yöneltmeseler (conditional plural third-person)
yöneltmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yöneltmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yöneltmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yöneltmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yöneltmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yöneltmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yöneltmeyeyim (first-person optative singular)
yöneltmeyesin (optative second-person singular)
yöneltmeye (optative singular third-person)
yöneltmeyelim (first-person optative plural)
yöneltmeyesiniz (optative plural second-person)
yöneltmeyeler (optative plural third-person)
yöneltmemekteyim (first-person progressive singular)
yöneltmemektesin (progressive second-person singular)
yöneltmemekte (progressive singular third-person)
yöneltmemekteyiz (first-person plural progressive)
yöneltmemektesiniz (plural progressive second-person)
yöneltmemekteler (plural progressive third-person)
yöneltmemeliyim (first-person necessitative singular)
yöneltmemelisin (necessitative second-person singular)
yöneltmemeli (necessitative singular third-person)
yöneltmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yöneltmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yöneltmemeliler (necessitative plural third-person)
yöneltme (imperative second-person singular)
yöneltmesin (imperative singular third-person)
yöneltmeyin (imperative plural second-person)
yöneltmesinler (imperative plural third-person)
yöneltmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yöneltmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yöneltmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yöneltmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yöneltmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yöneltmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yöneltmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yöneltmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yöneltmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yöneltmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yöneltmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yöneltmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yöneltmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yöneltmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yöneltmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yöneltmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yöneltmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yöneltmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yöneltmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yöneltmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yöneltmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yöneltmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yöneltmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yöneltmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yöneltmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yöneltmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yöneltmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yöneltmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yöneltmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yöneltmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yöneltmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yöneltmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yöneltmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yöneltmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yöneltmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yöneltmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yöneltmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yöneltmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yöneltmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yöneltmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yöneltmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yöneltmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yöneltmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yöneltmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yöneltmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yöneltmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yöneltmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yöneltmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yöneltmesem mi? (conditional first-person singular)
yöneltmesen mi? (conditional second-person singular)
yöneltmese mi? (conditional singular third-person)
yöneltmesek mi? (conditional first-person plural)
yöneltmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yöneltmeseler mi? (conditional plural third-person)
yöneltmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yöneltmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yöneltmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yöneltmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yöneltmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yöneltmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yöneltmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yöneltmemekte misin? (progressive second-person singular)
yöneltmemekte mi? (progressive singular third-person)
yöneltmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yöneltmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yöneltmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yöneltmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yöneltmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yöneltmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yöneltmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yöneltmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yöneltmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یونلتمك (yönültmek), equivalent to yön (“direction”) + -el (verb-forming suffix) + -t (causative voice) + -mek. Cognate with Uzbek yo'naltirmoq and Azerbaijani yönəltmək.

af

(transitive) To direct, to give direction, to turn.

(transitive, figuratively) To address a remark or question towards someone.


gidermek

head

gidermek (third-person singular simple present giderir)

giderir (present singular third-person)
gidermek (infinitive)
gideren (imperfective impersonal participle)
gidermiş (impersonal participle perfective)
giderecek (impersonal participle prospective)
giderdiğim (non-prospective participle personal)
giderdiğin (non-prospective participle personal)
giderdiği (non-prospective participle personal)
giderdiğimiz (non-prospective participle personal)
giderdiğiniz (non-prospective participle personal)
giderdikleri (non-prospective participle personal)
gidereceğim (participle personal prospective)
gidereceğin (participle personal prospective)
gidereceği (participle personal prospective)
gidereceğimiz (participle personal prospective)
gidereceğiniz (participle personal prospective)
giderecekleri (participle personal prospective)
giderme (noun-from-verb)
gideriş (adverbial)
gideririm (aorist first-person indicative present singular)
giderirsin (aorist indicative present second-person singular)
giderir (aorist indicative present singular third-person)
gideririz (aorist first-person indicative plural present)
giderirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
giderirler (aorist indicative plural present third-person)
gideriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gideriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gideriyor (imperfective indicative present singular third-person)
gideriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gideriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gideriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
giderdim (first-person indicative past perfective singular)
giderdin (indicative past perfective second-person singular)
giderdi (indicative past perfective singular third-person)
giderdik (first-person indicative past perfective plural)
giderdiniz (indicative past perfective plural second-person)
giderdiler (indicative past perfective plural third-person)
gideriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gideriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gideriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gideriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gideriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gideriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gideriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gidereceğim (first-person future indicative singular)
gidereceksin (future indicative second-person singular)
giderecek (future indicative singular third-person)
gidereceğiz (first-person future indicative plural)
gidereceksiniz (future indicative plural second-person)
giderecekler (future indicative plural third-person)
gidermişim (first-person inferential perfective singular)
gidermişsin (inferential perfective second-person singular)
gidermiş (inferential perfective singular third-person)
gidermişiz (first-person inferential perfective plural)
gidermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gidermişler (inferential perfective plural third-person)
giderirmişim (aorist first-person inferential singular)
giderirmişsin (aorist inferential second-person singular)
giderirmiş (aorist inferential singular third-person)
giderirmişiz (aorist first-person inferential plural)
giderirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
giderirlermiş (or giderirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
gideriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gideriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gideriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gideriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gideriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gideriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gidersem (conditional first-person singular)
gidersen (conditional second-person singular)
giderse (conditional singular third-person)
gidersek (conditional first-person plural)
giderseniz (conditional plural second-person)
giderseler (conditional plural third-person)
giderseydim (conditional first-person perfective singular)
giderseydin (conditional perfective second-person singular)
giderseydi (conditional perfective singular third-person)
giderseydik (conditional first-person perfective plural)
giderseydiniz (conditional perfective plural second-person)
giderseydiler (conditional perfective plural third-person)
gidereyim (first-person optative singular)
gideresin (optative second-person singular)
gidere (optative singular third-person)
giderelim (first-person optative plural)
gideresiniz (optative plural second-person)
gidereler (optative plural third-person)
gidermekteyim (first-person progressive singular)
gidermektesin (progressive second-person singular)
gidermekte (progressive singular third-person)
gidermekteyiz (first-person plural progressive)
gidermektesiniz (plural progressive second-person)
gidermekteler (plural progressive third-person)
gidermeliyim (first-person necessitative singular)
gidermelisin (necessitative second-person singular)
gidermeli (necessitative singular third-person)
gidermeliyiz (first-person necessitative plural)
gidermelisiniz (necessitative plural second-person)
gidermeliler (necessitative plural third-person)
gider (imperative second-person singular)
gidersin (imperative singular third-person)
giderin (imperative plural second-person)
gidersinler (imperative plural third-person)
giderir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
giderir misin? (aorist indicative present second-person singular)
giderir mi? (aorist indicative present singular third-person)
giderir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
giderir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
giderirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gideriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gideriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gideriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gideriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gideriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gideriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
giderdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
giderdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
giderdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
giderdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
giderdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
giderdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gideriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gideriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gideriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gideriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gideriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gideriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
giderecek miyim? (first-person future indicative singular)
giderecek misin? (future indicative second-person singular)
giderecek mi? (future indicative singular third-person)
giderecek miyiz? (first-person future indicative plural)
giderecek misiniz? (future indicative plural second-person)
giderecekler mi? (future indicative plural third-person)
gidermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gidermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gidermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gidermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gidermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gidermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
giderir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
giderir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
giderir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
giderir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
giderir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
giderirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gideriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gideriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gideriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gideriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gideriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gideriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gidersem mi? (conditional first-person singular)
gidersen mi? (conditional second-person singular)
giderse mi? (conditional singular third-person)
gidersek mi? (conditional first-person plural)
giderseniz mi? (conditional plural second-person)
giderseler mi? (conditional plural third-person)
giderse miydim? (conditional first-person perfective singular)
giderse miydin? (conditional perfective second-person singular)
giderse miydi? (conditional perfective singular third-person)
giderse miydik? (conditional first-person perfective plural)
giderse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
giderseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gidermekte miyim? (first-person progressive singular)
gidermekte misin? (progressive second-person singular)
gidermekte mi? (progressive singular third-person)
gidermekte miyiz? (first-person plural progressive)
gidermekte misiniz? (plural progressive second-person)
gidermekteler mi? (plural progressive third-person)
gidermeli miyim? (first-person necessitative singular)
gidermeli misin? (necessitative second-person singular)
gidermeli mi? (necessitative singular third-person)
gidermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gidermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gidermeliler mi? (necessitative plural third-person)
gidermemek (infinitive negative)
gidermeyen (imperfective impersonal negative participle)
gidermemiş (impersonal negative participle perfective)
gidermeyecek (impersonal negative participle prospective)
gidermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gidermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gidermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gidermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gidermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gidermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gidermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gidermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gidermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gidermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gidermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gidermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gidermeme (negative noun-from-verb)
gidermeyiş (adverbial negative)
gidermem (aorist first-person indicative present singular)
gidermezsin (aorist indicative present second-person singular)
gidermez (aorist indicative present singular third-person)
gidermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gidermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gidermezler (aorist indicative plural present third-person)
gidermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gidermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gidermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gidermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gidermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gidermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gidermedim (first-person indicative past perfective singular)
gidermedin (indicative past perfective second-person singular)
gidermedi (indicative past perfective singular third-person)
gidermedik (first-person indicative past perfective plural)
gidermediniz (indicative past perfective plural second-person)
gidermediler (indicative past perfective plural third-person)
gidermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gidermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gidermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gidermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gidermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gidermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gidermeyeceğim (first-person future indicative singular)
gidermeyeceksin (future indicative second-person singular)
gidermeyecek (future indicative singular third-person)
gidermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gidermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gidermeyecekler (future indicative plural third-person)
gidermemişim (first-person inferential perfective singular)
gidermemişsin (inferential perfective second-person singular)
gidermemiş (inferential perfective singular third-person)
gidermemişiz (first-person inferential perfective plural)
gidermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gidermemişler (inferential perfective plural third-person)
gidermezmişim (aorist first-person inferential singular)
gidermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gidermezmiş (aorist inferential singular third-person)
gidermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gidermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gidermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gidermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gidermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gidermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gidermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gidermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gidermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gidermesem (conditional first-person singular)
gidermesen (conditional second-person singular)
gidermese (conditional singular third-person)
gidermesek (conditional first-person plural)
gidermeseniz (conditional plural second-person)
gidermeseler (conditional plural third-person)
gidermeseydim (conditional first-person perfective singular)
gidermeseydin (conditional perfective second-person singular)
gidermeseydi (conditional perfective singular third-person)
gidermeseydik (conditional first-person perfective plural)
gidermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gidermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gidermeyeyim (first-person optative singular)
gidermeyesin (optative second-person singular)
gidermeye (optative singular third-person)
gidermeyelim (first-person optative plural)
gidermeyesiniz (optative plural second-person)
gidermeyeler (optative plural third-person)
gidermemekteyim (first-person progressive singular)
gidermemektesin (progressive second-person singular)
gidermemekte (progressive singular third-person)
gidermemekteyiz (first-person plural progressive)
gidermemektesiniz (plural progressive second-person)
gidermemekteler (plural progressive third-person)
gidermemeliyim (first-person necessitative singular)
gidermemelisin (necessitative second-person singular)
gidermemeli (necessitative singular third-person)
gidermemeliyiz (first-person necessitative plural)
gidermemelisiniz (necessitative plural second-person)
gidermemeliler (necessitative plural third-person)
giderme (imperative second-person singular)
gidermesin (imperative singular third-person)
gidermeyin (imperative plural second-person)
gidermesinler (imperative plural third-person)
gidermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gidermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gidermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gidermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gidermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gidermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gidermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gidermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gidermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gidermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gidermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gidermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gidermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gidermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gidermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gidermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gidermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gidermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gidermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gidermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gidermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gidermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gidermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gidermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gidermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gidermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gidermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gidermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gidermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gidermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gidermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gidermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gidermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gidermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gidermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gidermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gidermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gidermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gidermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gidermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gidermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gidermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gidermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gidermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gidermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gidermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gidermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gidermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gidermesem mi? (conditional first-person singular)
gidermesen mi? (conditional second-person singular)
gidermese mi? (conditional singular third-person)
gidermesek mi? (conditional first-person plural)
gidermeseniz mi? (conditional plural second-person)
gidermeseler mi? (conditional plural third-person)
gidermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gidermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gidermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gidermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gidermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gidermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gidermemekte miyim? (first-person progressive singular)
gidermemekte misin? (progressive second-person singular)
gidermemekte mi? (progressive singular third-person)
gidermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gidermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gidermemekteler mi? (plural progressive third-person)
gidermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gidermemeli misin? (necessitative second-person singular)
gidermemeli mi? (necessitative singular third-person)
gidermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gidermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gidermemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Yazılım hataları giderilmiştir.

Bir içim su susuzluğumu giderecek.


yellemek

head

yellemek (third-person singular simple present yeller)

yeller (present singular third-person)
yellemek (infinitive)
yelleyen (imperfective impersonal participle)
yellemiş (impersonal participle perfective)
yelleyecek (impersonal participle prospective)
yellediğim (non-prospective participle personal)
yellediğin (non-prospective participle personal)
yellediği (non-prospective participle personal)
yellediğimiz (non-prospective participle personal)
yellediğiniz (non-prospective participle personal)
yelledikleri (non-prospective participle personal)
yelleyeceğim (participle personal prospective)
yelleyeceğin (participle personal prospective)
yelleyeceği (participle personal prospective)
yelleyeceğimiz (participle personal prospective)
yelleyeceğiniz (participle personal prospective)
yelleyecekleri (participle personal prospective)
yelleme (noun-from-verb)
yelleyiş (adverbial)
yellerim (aorist first-person indicative present singular)
yellersin (aorist indicative present second-person singular)
yeller (aorist indicative present singular third-person)
yelleriz (aorist first-person indicative plural present)
yellersiniz (aorist indicative plural present second-person)
yellerler (aorist indicative plural present third-person)
yelliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yelliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yelliyor (imperfective indicative present singular third-person)
yelliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yelliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yelliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yelledim (first-person indicative past perfective singular)
yelledin (indicative past perfective second-person singular)
yelledi (indicative past perfective singular third-person)
yelledik (first-person indicative past perfective plural)
yellediniz (indicative past perfective plural second-person)
yellediler (indicative past perfective plural third-person)
yelliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yelliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yelliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yelliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yelliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yelliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yelleyeceğim (first-person future indicative singular)
yelleyeceksin (future indicative second-person singular)
yelleyecek (future indicative singular third-person)
yelleyeceğiz (first-person future indicative plural)
yelleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yelleyecekler (future indicative plural third-person)
yellemişim (first-person inferential perfective singular)
yellemişsin (inferential perfective second-person singular)
yellemiş (inferential perfective singular third-person)
yellemişiz (first-person inferential perfective plural)
yellemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yellemişler (inferential perfective plural third-person)
yellermişim (aorist first-person inferential singular)
yellermişsin (aorist inferential second-person singular)
yellermiş (aorist inferential singular third-person)
yellermişiz (aorist first-person inferential plural)
yellermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yellermişler (aorist inferential plural third-person)
yelliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yelliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yelliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yelliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yelliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yelliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yellesem (conditional first-person singular)
yellesen (conditional second-person singular)
yellese (conditional singular third-person)
yellesek (conditional first-person plural)
yelleseniz (conditional plural second-person)
yelleseler (conditional plural third-person)
yelleseydim (conditional first-person perfective singular)
yelleseydin (conditional perfective second-person singular)
yelleseydi (conditional perfective singular third-person)
yelleseydik (conditional first-person perfective plural)
yelleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yelleseydiler (conditional perfective plural third-person)
yelleyeyim (first-person optative singular)
yelleyesin (optative second-person singular)
yelleye (optative singular third-person)
yelleyelim (first-person optative plural)
yelleyesiniz (optative plural second-person)
yelleyeler (optative plural third-person)
yellemekteyim (first-person progressive singular)
yellemektesin (progressive second-person singular)
yellemekte (progressive singular third-person)
yellemekteyiz (first-person plural progressive)
yellemektesiniz (plural progressive second-person)
yellemekteler (plural progressive third-person)
yellemeliyim (first-person necessitative singular)
yellemelisin (necessitative second-person singular)
yellemeli (necessitative singular third-person)
yellemeliyiz (first-person necessitative plural)
yellemelisiniz (necessitative plural second-person)
yellemeliler (necessitative plural third-person)
yelle (imperative second-person singular)
yellesin (imperative singular third-person)
yelleyin (imperative plural second-person)
yellesinler (imperative plural third-person)
yeller miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yeller misin? (aorist indicative present second-person singular)
yeller mi? (aorist indicative present singular third-person)
yeller miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yeller misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yellerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yelliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yelliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yelliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yelliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yelliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yelliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yelledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yelledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yelledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yelledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yellediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yellediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yelliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yelliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yelliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yelliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yelliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yelliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yelleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yelleyecek misin? (future indicative second-person singular)
yelleyecek mi? (future indicative singular third-person)
yelleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yelleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yelleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yellemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yellemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yellemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yellemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yellemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yellemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yeller miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yeller miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yeller miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yeller miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yeller miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yellerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yelliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yelliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yelliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yelliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yelliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yelliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yellesem mi? (conditional first-person singular)
yellesen mi? (conditional second-person singular)
yellese mi? (conditional singular third-person)
yellesek mi? (conditional first-person plural)
yelleseniz mi? (conditional plural second-person)
yelleseler mi? (conditional plural third-person)
yellese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yellese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yellese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yellese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yellese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yelleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yellemekte miyim? (first-person progressive singular)
yellemekte misin? (progressive second-person singular)
yellemekte mi? (progressive singular third-person)
yellemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yellemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yellemekteler mi? (plural progressive third-person)
yellemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yellemeli misin? (necessitative second-person singular)
yellemeli mi? (necessitative singular third-person)
yellemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yellemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yellemeliler mi? (necessitative plural third-person)
yellememek (infinitive negative)
yellemeyen (imperfective impersonal negative participle)
yellememiş (impersonal negative participle perfective)
yellemeyecek (impersonal negative participle prospective)
yellemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yellemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yellemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yellemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yellemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yellemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yellemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yellemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yellemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yellemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yellemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yellemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yellememe (negative noun-from-verb)
yellemeyiş (adverbial negative)
yellemem (aorist first-person indicative present singular)
yellemezsin (aorist indicative present second-person singular)
yellemez (aorist indicative present singular third-person)
yellemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yellemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yellemezler (aorist indicative plural present third-person)
yellemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yellemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yellemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yellemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yellemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yellemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yellemedim (first-person indicative past perfective singular)
yellemedin (indicative past perfective second-person singular)
yellemedi (indicative past perfective singular third-person)
yellemedik (first-person indicative past perfective plural)
yellemediniz (indicative past perfective plural second-person)
yellemediler (indicative past perfective plural third-person)
yellemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yellemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yellemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yellemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yellemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yellemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yellemeyeceğim (first-person future indicative singular)
yellemeyeceksin (future indicative second-person singular)
yellemeyecek (future indicative singular third-person)
yellemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yellemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yellemeyecekler (future indicative plural third-person)
yellememişim (first-person inferential perfective singular)
yellememişsin (inferential perfective second-person singular)
yellememiş (inferential perfective singular third-person)
yellememişiz (first-person inferential perfective plural)
yellememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yellememişler (inferential perfective plural third-person)
yellemezmişim (aorist first-person inferential singular)
yellemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yellemezmiş (aorist inferential singular third-person)
yellemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yellemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yellemezmişler (aorist inferential plural third-person)
yellemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yellemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yellemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yellemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yellemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yellemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yellemesem (conditional first-person singular)
yellemesen (conditional second-person singular)
yellemese (conditional singular third-person)
yellemesek (conditional first-person plural)
yellemeseniz (conditional plural second-person)
yellemeseler (conditional plural third-person)
yellemeseydim (conditional first-person perfective singular)
yellemeseydin (conditional perfective second-person singular)
yellemeseydi (conditional perfective singular third-person)
yellemeseydik (conditional first-person perfective plural)
yellemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yellemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yellemeyeyim (first-person optative singular)
yellemeyesin (optative second-person singular)
yellemeye (optative singular third-person)
yellemeyelim (first-person optative plural)
yellemeyesiniz (optative plural second-person)
yellemeyeler (optative plural third-person)
yellememekteyim (first-person progressive singular)
yellememektesin (progressive second-person singular)
yellememekte (progressive singular third-person)
yellememekteyiz (first-person plural progressive)
yellememektesiniz (plural progressive second-person)
yellememekteler (plural progressive third-person)
yellememeliyim (first-person necessitative singular)
yellememelisin (necessitative second-person singular)
yellememeli (necessitative singular third-person)
yellememeliyiz (first-person necessitative plural)
yellememelisiniz (necessitative plural second-person)
yellememeliler (necessitative plural third-person)
yelleme (imperative second-person singular)
yellemesin (imperative singular third-person)
yellemeyin (imperative plural second-person)
yellemesinler (imperative plural third-person)
yellemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yellemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yellemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yellemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yellemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yellemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yellemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yellemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yellemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yellemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yellemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yellemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yellemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yellemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yellemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yellemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yellemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yellemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yellemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yellemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yellemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yellemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yellemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yellemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yellemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yellemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yellemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yellemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yellemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yellemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yellememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yellememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yellememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yellememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yellememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yellememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yellemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yellemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yellemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yellemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yellemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yellemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yellemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yellemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yellemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yellemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yellemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yellemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yellemesem mi? (conditional first-person singular)
yellemesen mi? (conditional second-person singular)
yellemese mi? (conditional singular third-person)
yellemesek mi? (conditional first-person plural)
yellemeseniz mi? (conditional plural second-person)
yellemeseler mi? (conditional plural third-person)
yellemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yellemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yellemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yellemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yellemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yellemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yellememekte miyim? (first-person progressive singular)
yellememekte misin? (progressive second-person singular)
yellememekte mi? (progressive singular third-person)
yellememekte miyiz? (first-person plural progressive)
yellememekte misiniz? (plural progressive second-person)
yellememekteler mi? (plural progressive third-person)
yellememeli miyim? (first-person necessitative singular)
yellememeli misin? (necessitative second-person singular)
yellememeli mi? (necessitative singular third-person)
yellememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yellememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yellememeliler mi? (necessitative plural third-person)


dön

second-person singular imperative of dönmek


üflemek

üflemek (infinitive)
üfleyen (imperfective impersonal participle)
üflemiş (impersonal participle perfective)
üfleyecek (impersonal participle prospective)
üflediğim (non-prospective participle personal)
üflediğin (non-prospective participle personal)
üflediği (non-prospective participle personal)
üflediğimiz (non-prospective participle personal)
üflediğiniz (non-prospective participle personal)
üfledikleri (non-prospective participle personal)
üfleyeceğim (participle personal prospective)
üfleyeceğin (participle personal prospective)
üfleyeceği (participle personal prospective)
üfleyeceğimiz (participle personal prospective)
üfleyeceğiniz (participle personal prospective)
üfleyecekleri (participle personal prospective)
üfleme (noun-from-verb)
üfleyiş (adverbial)
üflerim (aorist first-person indicative present singular)
üflersin (aorist indicative present second-person singular)
üfler (aorist indicative present singular third-person)
üfleriz (aorist first-person indicative plural present)
üflersiniz (aorist indicative plural present second-person)
üflerler (aorist indicative plural present third-person)
üflüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
üflüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
üflüyor (imperfective indicative present singular third-person)
üflüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
üflüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
üflüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
üfledim (first-person indicative past perfective singular)
üfledin (indicative past perfective second-person singular)
üfledi (indicative past perfective singular third-person)
üfledik (first-person indicative past perfective plural)
üflediniz (indicative past perfective plural second-person)
üflediler (indicative past perfective plural third-person)
üflüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
üflüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
üflüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
üflüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
üflüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
üflüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
üfleyeceğim (first-person future indicative singular)
üfleyeceksin (future indicative second-person singular)
üfleyecek (future indicative singular third-person)
üfleyeceğiz (first-person future indicative plural)
üfleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
üfleyecekler (future indicative plural third-person)
üflemişim (first-person inferential perfective singular)
üflemişsin (inferential perfective second-person singular)
üflemiş (inferential perfective singular third-person)
üflemişiz (first-person inferential perfective plural)
üflemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
üflemişler (inferential perfective plural third-person)
üflermişim (aorist first-person inferential singular)
üflermişsin (aorist inferential second-person singular)
üflermiş (aorist inferential singular third-person)
üflermişiz (aorist first-person inferential plural)
üflermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
üflermişler (aorist inferential plural third-person)
üflüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
üflüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
üflüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
üflüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
üflüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
üflüyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
üflesem (conditional first-person singular)
üflesen (conditional second-person singular)
üflese (conditional singular third-person)
üflesek (conditional first-person plural)
üfleseniz (conditional plural second-person)
üfleseler (conditional plural third-person)
üfleseydim (conditional first-person perfective singular)
üfleseydin (conditional perfective second-person singular)
üfleseydi (conditional perfective singular third-person)
üfleseydik (conditional first-person perfective plural)
üfleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
üfleseydiler (conditional perfective plural third-person)
üfleyeyim (first-person optative singular)
üfleyesin (optative second-person singular)
üfleye (optative singular third-person)
üfleyelim (first-person optative plural)
üfleyesiniz (optative plural second-person)
üfleyeler (optative plural third-person)
üflemekteyim (first-person progressive singular)
üflemektesin (progressive second-person singular)
üflemekte (progressive singular third-person)
üflemekteyiz (first-person plural progressive)
üflemektesiniz (plural progressive second-person)
üflemekteler (plural progressive third-person)
üflemeliyim (first-person necessitative singular)
üflemelisin (necessitative second-person singular)
üflemeli (necessitative singular third-person)
üflemeliyiz (first-person necessitative plural)
üflemelisiniz (necessitative plural second-person)
üflemeliler (necessitative plural third-person)
üfle (imperative second-person singular)
üflesin (imperative singular third-person)
üfleyin (imperative plural second-person)
üflesinler (imperative plural third-person)
üfler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
üfler misin? (aorist indicative present second-person singular)
üfler mi? (aorist indicative present singular third-person)
üfler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
üfler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
üflerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
üflüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
üflüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
üflüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
üflüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
üflüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
üflüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
üfledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
üfledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
üfledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
üfledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
üflediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
üflediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
üflüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
üflüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
üflüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
üflüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
üflüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
üflüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
üfleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
üfleyecek misin? (future indicative second-person singular)
üfleyecek mi? (future indicative singular third-person)
üfleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
üfleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
üfleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
üflemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
üflemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
üflemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
üflemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
üflemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
üflemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
üfler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
üfler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
üfler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
üfler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
üfler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
üflerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
üflüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
üflüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
üflüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
üflüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
üflüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
üflüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
üflesem mi? (conditional first-person singular)
üflesen mi? (conditional second-person singular)
üflese mi? (conditional singular third-person)
üflesek mi? (conditional first-person plural)
üfleseniz mi? (conditional plural second-person)
üfleseler mi? (conditional plural third-person)
üflese miydim? (conditional first-person perfective singular)
üflese miydin? (conditional perfective second-person singular)
üflese miydi? (conditional perfective singular third-person)
üflese miydik? (conditional first-person perfective plural)
üflese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
üfleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
üflemekte miyim? (first-person progressive singular)
üflemekte misin? (progressive second-person singular)
üflemekte mi? (progressive singular third-person)
üflemekte miyiz? (first-person plural progressive)
üflemekte misiniz? (plural progressive second-person)
üflemekteler mi? (plural progressive third-person)
üflemeli miyim? (first-person necessitative singular)
üflemeli misin? (necessitative second-person singular)
üflemeli mi? (necessitative singular third-person)
üflemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
üflemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
üflemeliler mi? (necessitative plural third-person)
üflememek (infinitive negative)
üflemeyen (imperfective impersonal negative participle)
üflememiş (impersonal negative participle perfective)
üflemeyecek (impersonal negative participle prospective)
üflemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
üflemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
üflemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
üflemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
üflemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
üflemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
üflemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
üflemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
üflemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
üflemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
üflemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
üflemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
üflememe (negative noun-from-verb)
üflemeyiş (adverbial negative)
üflemem (aorist first-person indicative present singular)
üflemezsin (aorist indicative present second-person singular)
üflemez (aorist indicative present singular third-person)
üflemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
üflemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
üflemezler (aorist indicative plural present third-person)
üflemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
üflemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
üflemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
üflemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
üflemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
üflemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
üflemedim (first-person indicative past perfective singular)
üflemedin (indicative past perfective second-person singular)
üflemedi (indicative past perfective singular third-person)
üflemedik (first-person indicative past perfective plural)
üflemediniz (indicative past perfective plural second-person)
üflemediler (indicative past perfective plural third-person)
üflemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
üflemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
üflemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
üflemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
üflemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
üflemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
üflemeyeceğim (first-person future indicative singular)
üflemeyeceksin (future indicative second-person singular)
üflemeyecek (future indicative singular third-person)
üflemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
üflemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
üflemeyecekler (future indicative plural third-person)
üflememişim (first-person inferential perfective singular)
üflememişsin (inferential perfective second-person singular)
üflememiş (inferential perfective singular third-person)
üflememişiz (first-person inferential perfective plural)
üflememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
üflememişler (inferential perfective plural third-person)
üflemezmişim (aorist first-person inferential singular)
üflemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
üflemezmiş (aorist inferential singular third-person)
üflemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
üflemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
üflemezmişler (aorist inferential plural third-person)
üflemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
üflemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
üflemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
üflemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
üflemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
üflemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
üflemesem (conditional first-person singular)
üflemesen (conditional second-person singular)
üflemese (conditional singular third-person)
üflemesek (conditional first-person plural)
üflemeseniz (conditional plural second-person)
üflemeseler (conditional plural third-person)
üflemeseydim (conditional first-person perfective singular)
üflemeseydin (conditional perfective second-person singular)
üflemeseydi (conditional perfective singular third-person)
üflemeseydik (conditional first-person perfective plural)
üflemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
üflemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
üflemeyeyim (first-person optative singular)
üflemeyesin (optative second-person singular)
üflemeye (optative singular third-person)
üflemeyelim (first-person optative plural)
üflemeyesiniz (optative plural second-person)
üflemeyeler (optative plural third-person)
üflememekteyim (first-person progressive singular)
üflememektesin (progressive second-person singular)
üflememekte (progressive singular third-person)
üflememekteyiz (first-person plural progressive)
üflememektesiniz (plural progressive second-person)
üflememekteler (plural progressive third-person)
üflememeliyim (first-person necessitative singular)
üflememelisin (necessitative second-person singular)
üflememeli (necessitative singular third-person)
üflememeliyiz (first-person necessitative plural)
üflememelisiniz (necessitative plural second-person)
üflememeliler (necessitative plural third-person)
üfleme (imperative second-person singular)
üflemesin (imperative singular third-person)
üflemeyin (imperative plural second-person)
üflemesinler (imperative plural third-person)
üflemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
üflemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
üflemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
üflemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
üflemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
üflemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
üflemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
üflemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
üflemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
üflemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
üflemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
üflemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
üflemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
üflemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
üflemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
üflemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
üflemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
üflemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
üflemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
üflemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
üflemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
üflemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
üflemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
üflemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
üflemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
üflemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
üflemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
üflemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
üflemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
üflemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
üflememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
üflememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
üflememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
üflememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
üflememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
üflememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
üflemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
üflemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
üflemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
üflemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
üflemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
üflemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
üflemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
üflemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
üflemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
üflemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
üflemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
üflemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
üflemesem mi? (conditional first-person singular)
üflemesen mi? (conditional second-person singular)
üflemese mi? (conditional singular third-person)
üflemesek mi? (conditional first-person plural)
üflemeseniz mi? (conditional plural second-person)
üflemeseler mi? (conditional plural third-person)
üflemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
üflemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
üflemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
üflemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
üflemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
üflemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
üflememekte miyim? (first-person progressive singular)
üflememekte misin? (progressive second-person singular)
üflememekte mi? (progressive singular third-person)
üflememekte miyiz? (first-person plural progressive)
üflememekte misiniz? (plural progressive second-person)
üflememekteler mi? (plural progressive third-person)
üflememeli miyim? (first-person necessitative singular)
üflememeli misin? (necessitative second-person singular)
üflememeli mi? (necessitative singular third-person)
üflememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
üflememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
üflememeliler mi? (necessitative plural third-person)

sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer