gözükmek

gözükmek (third-person singular simple present gözükür)

gözükür (present singular third-person)
gözükmek (infinitive)
gözüken (imperfective impersonal participle)
gözükmüş (impersonal participle perfective)
gözükecek (impersonal participle prospective)
gözüktüğüm (non-prospective participle personal)
gözüktüğün (non-prospective participle personal)
gözüktüğü (non-prospective participle personal)
gözüktüğümüz (non-prospective participle personal)
gözüktüğünüz (non-prospective participle personal)
gözüktükleri (non-prospective participle personal)
gözükeceğim (participle personal prospective)
gözükeceğin (participle personal prospective)
gözükeceği (participle personal prospective)
gözükeceğimiz (participle personal prospective)
gözükeceğiniz (participle personal prospective)
gözükecekleri (participle personal prospective)
gözükme (noun-from-verb)
gözüküş (adverbial)
gözükürüm (aorist first-person indicative present singular)
gözükürsün (aorist indicative present second-person singular)
gözükür (aorist indicative present singular third-person)
gözükürüz (aorist first-person indicative plural present)
gözükürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
gözükürler (aorist indicative plural present third-person)
gözüküyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözüküyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözüküyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözüküyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözüküyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözüküyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözüktüm (first-person indicative past perfective singular)
gözüktün (indicative past perfective second-person singular)
gözüktü (indicative past perfective singular third-person)
gözüktük (first-person indicative past perfective plural)
gözüktünüz (indicative past perfective plural second-person)
gözüktüler (indicative past perfective plural third-person)
gözüküyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözüküyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözüküyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözüküyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözüküyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözüküyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gözüküyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gözükeceğim (first-person future indicative singular)
gözükeceksin (future indicative second-person singular)
gözükecek (future indicative singular third-person)
gözükeceğiz (first-person future indicative plural)
gözükeceksiniz (future indicative plural second-person)
gözükecekler (future indicative plural third-person)
gözükmüşüm (first-person inferential perfective singular)
gözükmüşsün (inferential perfective second-person singular)
gözükmüş (inferential perfective singular third-person)
gözükmüşüz (first-person inferential perfective plural)
gözükmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
gözükmüşler (inferential perfective plural third-person)
gözükürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
gözükürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
gözükürmüş (aorist inferential singular third-person)
gözükürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
gözükürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
gözükürlermiş (or gözükürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
gözüküyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözüküyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözüküyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözüküyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözüküyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözüküyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözüksem (conditional first-person singular)
gözüksen (conditional second-person singular)
gözükse (conditional singular third-person)
gözüksek (conditional first-person plural)
gözükseniz (conditional plural second-person)
gözükseler (conditional plural third-person)
gözükseydim (conditional first-person perfective singular)
gözükseydin (conditional perfective second-person singular)
gözükseydi (conditional perfective singular third-person)
gözükseydik (conditional first-person perfective plural)
gözükseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözükseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözükeyim (first-person optative singular)
gözükesin (optative second-person singular)
gözüke (optative singular third-person)
gözükelim (first-person optative plural)
gözükesiniz (optative plural second-person)
gözükeler (optative plural third-person)
gözükmekteyim (first-person progressive singular)
gözükmektesin (progressive second-person singular)
gözükmekte (progressive singular third-person)
gözükmekteyiz (first-person plural progressive)
gözükmektesiniz (plural progressive second-person)
gözükmekteler (plural progressive third-person)
gözükmeliyim (first-person necessitative singular)
gözükmelisin (necessitative second-person singular)
gözükmeli (necessitative singular third-person)
gözükmeliyiz (first-person necessitative plural)
gözükmelisiniz (necessitative plural second-person)
gözükmeliler (necessitative plural third-person)
gözük (imperative second-person singular)
gözüksün (imperative singular third-person)
gözükün (imperative plural second-person)
gözüksünler (imperative plural third-person)
gözükür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
gözükür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
gözükür mü? (aorist indicative present singular third-person)
gözükür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
gözükür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
gözükürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözüküyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözüküyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözüküyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözüküyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözüküyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözüküyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözüktüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
gözüktün mü? (indicative past perfective second-person singular)
gözüktü mü? (indicative past perfective singular third-person)
gözüktük mü? (first-person indicative past perfective plural)
gözüktünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
gözüktüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözüküyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözüküyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözüküyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözüküyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözüküyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözüküyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözükecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözükecek misin? (future indicative second-person singular)
gözükecek mi? (future indicative singular third-person)
gözükecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözükecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözükecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözükmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
gözükmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
gözükmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
gözükmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
gözükmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
gözükmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözükür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
gözükür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
gözükür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
gözükür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
gözükür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
gözükürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözüküyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözüküyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözüküyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözüküyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözüküyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözüküyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözüksem mi? (conditional first-person singular)
gözüksen mi? (conditional second-person singular)
gözükse mi? (conditional singular third-person)
gözüksek mi? (conditional first-person plural)
gözükseniz mi? (conditional plural second-person)
gözükseler mi? (conditional plural third-person)
gözükse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözükse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözükse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözükse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözükse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözükseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözükmekte miyim? (first-person progressive singular)
gözükmekte misin? (progressive second-person singular)
gözükmekte mi? (progressive singular third-person)
gözükmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözükmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözükmekteler mi? (plural progressive third-person)
gözükmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözükmeli misin? (necessitative second-person singular)
gözükmeli mi? (necessitative singular third-person)
gözükmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözükmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözükmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gözükmemek (infinitive negative)
gözükmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gözükmemiş (impersonal negative participle perfective)
gözükmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gözükmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gözükmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gözükmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gözükmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gözükmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gözükmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gözükmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gözükmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gözükmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gözükmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gözükmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gözükmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gözükmeme (negative noun-from-verb)
gözükmeyüş (adverbial negative)
gözükmem (aorist first-person indicative present singular)
gözükmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gözükmez (aorist indicative present singular third-person)
gözükmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gözükmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözükmezler (aorist indicative plural present third-person)
gözükmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözükmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözükmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözükmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözükmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözükmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözükmedim (first-person indicative past perfective singular)
gözükmedin (indicative past perfective second-person singular)
gözükmedi (indicative past perfective singular third-person)
gözükmedik (first-person indicative past perfective plural)
gözükmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gözükmediler (indicative past perfective plural third-person)
gözükmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözükmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözükmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözükmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözükmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözükmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gözükmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gözükmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gözükmeyecek (future indicative singular third-person)
gözükmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gözükmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gözükmeyecekler (future indicative plural third-person)
gözükmemişim (first-person inferential perfective singular)
gözükmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gözükmemiş (inferential perfective singular third-person)
gözükmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gözükmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gözükmemişler (inferential perfective plural third-person)
gözükmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gözükmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gözükmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gözükmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gözükmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözükmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gözükmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözükmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözükmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözükmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözükmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözükmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözükmesem (conditional first-person singular)
gözükmesen (conditional second-person singular)
gözükmese (conditional singular third-person)
gözükmesek (conditional first-person plural)
gözükmeseniz (conditional plural second-person)
gözükmeseler (conditional plural third-person)
gözükmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gözükmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gözükmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gözükmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gözükmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözükmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözükmeyeyim (first-person optative singular)
gözükmeyesin (optative second-person singular)
gözükmeye (optative singular third-person)
gözükmeyelim (first-person optative plural)
gözükmeyesiniz (optative plural second-person)
gözükmeyeler (optative plural third-person)
gözükmemekteyim (first-person progressive singular)
gözükmemektesin (progressive second-person singular)
gözükmemekte (progressive singular third-person)
gözükmemekteyiz (first-person plural progressive)
gözükmemektesiniz (plural progressive second-person)
gözükmemekteler (plural progressive third-person)
gözükmemeliyim (first-person necessitative singular)
gözükmemelisin (necessitative second-person singular)
gözükmemeli (necessitative singular third-person)
gözükmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gözükmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gözükmemeliler (necessitative plural third-person)
gözükme (imperative second-person singular)
gözükmesin (imperative singular third-person)
gözükmeyin (imperative plural second-person)
gözükmesinler (imperative plural third-person)
gözükmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözükmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözükmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözükmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözükmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözükmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözükmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözükmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözükmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözükmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözükmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözükmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözükmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gözükmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gözükmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gözükmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gözükmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gözükmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözükmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözükmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözükmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözükmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözükmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözükmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözükmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözükmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gözükmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gözükmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözükmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözükmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözükmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gözükmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gözükmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gözükmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gözükmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gözükmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözükmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gözükmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gözükmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gözükmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gözükmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözükmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözükmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözükmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözükmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözükmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözükmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözükmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözükmesem mi? (conditional first-person singular)
gözükmesen mi? (conditional second-person singular)
gözükmese mi? (conditional singular third-person)
gözükmesek mi? (conditional first-person plural)
gözükmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gözükmeseler mi? (conditional plural third-person)
gözükmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözükmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözükmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözükmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözükmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözükmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözükmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gözükmemekte misin? (progressive second-person singular)
gözükmemekte mi? (progressive singular third-person)
gözükmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözükmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözükmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gözükmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözükmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gözükmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gözükmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözükmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözükmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

gözüktüğümüz

gözüktüğünüz

gözükürmüşüm

gözükürmüşüz

[ɟø̞ᵝ.z̟yᵝcˈmɛc]

Inherited from Ottoman Turkish كوزكمك or كوزیكمك (gözükmek) from göz.

(intransitive) to seem, to look, to appear


yok oluş

[ˈjo̞.kʰ‿o̞ˌɫ̪uʃ]


yok olmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yok olmak (infinitive)
yok olan (imperfective impersonal participle)
yok olmuş (impersonal participle perfective)
yok olacak (impersonal participle prospective)
yok olduğum (non-prospective participle personal)
yok olduğun (non-prospective participle personal)
yok olduğu (non-prospective participle personal)
yok olduğumuz (non-prospective participle personal)
yok olduğunuz (non-prospective participle personal)
yok oldukları (non-prospective participle personal)
yok olacağım (participle personal prospective)
yok olacağın (participle personal prospective)
yok olacağı (participle personal prospective)
yok olacağımız (participle personal prospective)
yok olacağınız (participle personal prospective)
yok olacakları (participle personal prospective)
yok olma (noun-from-verb)
yok oluş (adverbial)
yok olurum (aorist first-person indicative present singular)
yok olursun (aorist indicative present second-person singular)
yok olur (aorist indicative present singular third-person)
yok oluruz (aorist first-person indicative plural present)
yok olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
yok olurlar (aorist indicative plural present third-person)
yok oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yok oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yok oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
yok oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yok oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yok oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yok oldum (first-person indicative past perfective singular)
yok oldun (indicative past perfective second-person singular)
yok oldu (indicative past perfective singular third-person)
yok olduk (first-person indicative past perfective plural)
yok oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
yok oldular (indicative past perfective plural third-person)
yok oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yok oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yok oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yok oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yok oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yok oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yok oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yok olacağım (first-person future indicative singular)
yok olacaksın (future indicative second-person singular)
yok olacak (future indicative singular third-person)
yok olacağız (first-person future indicative plural)
yok olacaksınız (future indicative plural second-person)
yok olacaklar (future indicative plural third-person)
yok olmuşum (first-person inferential perfective singular)
yok olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
yok olmuş (inferential perfective singular third-person)
yok olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
yok olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
yok olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
yok olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
yok olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
yok olurmuş (aorist inferential singular third-person)
yok olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
yok olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
yok olurlarmış (or yok olurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
yok oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yok oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yok oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yok oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yok oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yok oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yok olsam (conditional first-person singular)
yok olsan (conditional second-person singular)
yok olsa (conditional singular third-person)
yok olsak (conditional first-person plural)
yok olsanız (conditional plural second-person)
yok olsalar (conditional plural third-person)
yok olsaydım (conditional first-person perfective singular)
yok olsaydın (conditional perfective second-person singular)
yok olsaydı (conditional perfective singular third-person)
yok olsaydık (conditional first-person perfective plural)
yok olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yok olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yok olayım (first-person optative singular)
yok olasın (optative second-person singular)
yok ola (optative singular third-person)
yok olalım (first-person optative plural)
yok olasınız (optative plural second-person)
yok olalar (optative plural third-person)
yok olmaktayım (first-person progressive singular)
yok olmaktasın (progressive second-person singular)
yok olmakta (progressive singular third-person)
yok olmaktayız (first-person plural progressive)
yok olmaktasınız (plural progressive second-person)
yok olmaktalar (plural progressive third-person)
yok olmalıyım (first-person necessitative singular)
yok olmalısın (necessitative second-person singular)
yok olmalı (necessitative singular third-person)
yok olmalıyız (first-person necessitative plural)
yok olmalısınız (necessitative plural second-person)
yok olmalılar (necessitative plural third-person)
yok ol (imperative second-person singular)
yok olsun (imperative singular third-person)
yok olun (imperative plural second-person)
yok olsunlar (imperative plural third-person)
yok olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
yok olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
yok olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
yok olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
yok olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
yok olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yok oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yok oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yok oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yok oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yok oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yok oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yok oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
yok oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
yok oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
yok olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
yok oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
yok oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
yok oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yok oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yok oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yok oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yok oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yok oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yok olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yok olacak mısın? (future indicative second-person singular)
yok olacak mı? (future indicative singular third-person)
yok olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yok olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yok olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yok olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
yok olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
yok olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
yok olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
yok olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
yok olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yok olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
yok olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
yok olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
yok olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
yok olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
yok olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yok oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yok oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yok oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yok oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yok oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yok oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yok olsam mı? (conditional first-person singular)
yok olsan mı? (conditional second-person singular)
yok olsa mı? (conditional singular third-person)
yok olsak mı? (conditional first-person plural)
yok olsanız mı? (conditional plural second-person)
yok olsalar mı? (conditional plural third-person)
yok olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yok olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yok olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yok olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yok olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yok olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yok olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yok olmakta mısın? (progressive second-person singular)
yok olmakta mı? (progressive singular third-person)
yok olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yok olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yok olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yok olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yok olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yok olmalı mı? (necessitative singular third-person)
yok olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yok olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yok olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yok olmamak (infinitive negative)
yok olmayan (imperfective impersonal negative participle)
yok olmamış (impersonal negative participle perfective)
yok olmayacak (impersonal negative participle prospective)
yok olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yok olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yok olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yok olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yok olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yok olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yok olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yok olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yok olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yok olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yok olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yok olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yok olmama (negative noun-from-verb)
yok olmayuş (adverbial negative)
yok olmam (aorist first-person indicative present singular)
yok olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yok olmaz (aorist indicative present singular third-person)
yok olmayız (aorist first-person indicative plural present)
yok olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yok olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yok olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yok olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yok olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
yok olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yok olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yok olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yok olmadım (first-person indicative past perfective singular)
yok olmadın (indicative past perfective second-person singular)
yok olmadı (indicative past perfective singular third-person)
yok olmadık (first-person indicative past perfective plural)
yok olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yok olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yok olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yok olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yok olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yok olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yok olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yok olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yok olmayacağım (first-person future indicative singular)
yok olmayacaksın (future indicative second-person singular)
yok olmayacak (future indicative singular third-person)
yok olmayacağız (first-person future indicative plural)
yok olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yok olmayacaklar (future indicative plural third-person)
yok olmamışım (first-person inferential perfective singular)
yok olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yok olmamış (inferential perfective singular third-person)
yok olmamışız (first-person inferential perfective plural)
yok olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yok olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yok olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yok olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yok olmazmış (aorist inferential singular third-person)
yok olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yok olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yok olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yok olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yok olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yok olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yok olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yok olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yok olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yok olmasam (conditional first-person singular)
yok olmasan (conditional second-person singular)
yok olmasa (conditional singular third-person)
yok olmasak (conditional first-person plural)
yok olmasanız (conditional plural second-person)
yok olmasalar (conditional plural third-person)
yok olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yok olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yok olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yok olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yok olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yok olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yok olmayayım (first-person optative singular)
yok olmayasın (optative second-person singular)
yok olmaya (optative singular third-person)
yok olmayalım (first-person optative plural)
yok olmayasınız (optative plural second-person)
yok olmayalar (optative plural third-person)
yok olmamaktayım (first-person progressive singular)
yok olmamaktasın (progressive second-person singular)
yok olmamakta (progressive singular third-person)
yok olmamaktayız (first-person plural progressive)
yok olmamaktasınız (plural progressive second-person)
yok olmamaktalar (plural progressive third-person)
yok olmamalıyım (first-person necessitative singular)
yok olmamalısın (necessitative second-person singular)
yok olmamalı (necessitative singular third-person)
yok olmamalıyız (first-person necessitative plural)
yok olmamalısınız (necessitative plural second-person)
yok olmamalılar (necessitative plural third-person)
yok olma (imperative second-person singular)
yok olmasın (imperative singular third-person)
yok olmayın (imperative plural second-person)
yok olmasınlar (imperative plural third-person)
yok olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yok olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yok olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yok olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yok olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yok olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yok olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yok olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yok olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yok olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yok olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yok olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yok olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yok olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yok olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yok olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yok olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yok olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yok olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yok olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yok olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yok olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yok olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yok olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yok olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yok olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yok olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yok olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yok olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yok olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yok olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yok olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yok olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yok olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yok olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yok olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yok olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yok olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yok olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yok olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yok olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yok olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yok olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yok olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yok olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yok olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yok olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yok olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yok olmasam mı? (conditional first-person singular)
yok olmasan mı? (conditional second-person singular)
yok olmasa mı? (conditional singular third-person)
yok olmasak mı? (conditional first-person plural)
yok olmasanız mı? (conditional plural second-person)
yok olmasalar mı? (conditional plural third-person)
yok olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yok olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yok olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yok olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yok olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yok olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yok olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yok olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yok olmamakta mı? (progressive singular third-person)
yok olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yok olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yok olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yok olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yok olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yok olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yok olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yok olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yok olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

İşlediği günahlar yüzünden yok oldu
He ceased to exist beacause of his sins

Şapka, sihirbazın yaptığı bir haraketle yok oldu

The hat disappeared with a movement the magician did

(figuratively, intransitive) to disappear


beraber olmak

beraber oluyorlardı (or beraber oluyordular)

beraber olurlarmış (or beraber olurmuşlar)

beraber olmak (infinitive)
beraber olan (imperfective impersonal participle)
beraber olmuş (impersonal participle perfective)
beraber olacak (impersonal participle prospective)
beraber olduğum (non-prospective participle personal)
beraber olduğun (non-prospective participle personal)
beraber olduğu (non-prospective participle personal)
beraber olduğumuz (non-prospective participle personal)
beraber olduğunuz (non-prospective participle personal)
beraber oldukları (non-prospective participle personal)
beraber olacağım (participle personal prospective)
beraber olacağın (participle personal prospective)
beraber olacağı (participle personal prospective)
beraber olacağımız (participle personal prospective)
beraber olacağınız (participle personal prospective)
beraber olacakları (participle personal prospective)
beraber olma (noun-from-verb)
beraber oluş (adverbial)
beraber olurum (aorist first-person indicative present singular)
beraber olursun (aorist indicative present second-person singular)
beraber olur (aorist indicative present singular third-person)
beraber oluruz (aorist first-person indicative plural present)
beraber olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
beraber olurlar (aorist indicative plural present third-person)
beraber oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
beraber oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
beraber oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
beraber oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
beraber oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
beraber oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
beraber oldum (first-person indicative past perfective singular)
beraber oldun (indicative past perfective second-person singular)
beraber oldu (indicative past perfective singular third-person)
beraber olduk (first-person indicative past perfective plural)
beraber oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
beraber oldular (indicative past perfective plural third-person)
beraber oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
beraber oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
beraber oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
beraber oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
beraber oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
beraber oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or beraber oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
beraber olacağım (first-person future indicative singular)
beraber olacaksın (future indicative second-person singular)
beraber olacak (future indicative singular third-person)
beraber olacağız (first-person future indicative plural)
beraber olacaksınız (future indicative plural second-person)
beraber olacaklar (future indicative plural third-person)
beraber olmuşum (first-person inferential perfective singular)
beraber olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
beraber olmuş (inferential perfective singular third-person)
beraber olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
beraber olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
beraber olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
beraber olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
beraber olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
beraber olurmuş (aorist inferential singular third-person)
beraber olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
beraber olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
beraber olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or beraber olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
beraber oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
beraber oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
beraber oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
beraber oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
beraber oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
beraber oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
beraber olsam (conditional first-person singular)
beraber olsan (conditional second-person singular)
beraber olsa (conditional singular third-person)
beraber olsak (conditional first-person plural)
beraber olsanız (conditional plural second-person)
beraber olsalar (conditional plural third-person)
beraber olsaydım (conditional first-person perfective singular)
beraber olsaydın (conditional perfective second-person singular)
beraber olsaydı (conditional perfective singular third-person)
beraber olsaydık (conditional first-person perfective plural)
beraber olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
beraber olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
beraber olayım (first-person optative singular)
beraber olasın (optative second-person singular)
beraber ola (optative singular third-person)
beraber olalım (first-person optative plural)
beraber olasınız (optative plural second-person)
beraber olalar (optative plural third-person)
beraber olmaktayım (first-person progressive singular)
beraber olmaktasın (progressive second-person singular)
beraber olmakta (progressive singular third-person)
beraber olmaktayız (first-person plural progressive)
beraber olmaktasınız (plural progressive second-person)
beraber olmaktalar (plural progressive third-person)
beraber olmalıyım (first-person necessitative singular)
beraber olmalısın (necessitative second-person singular)
beraber olmalı (necessitative singular third-person)
beraber olmalıyız (first-person necessitative plural)
beraber olmalısınız (necessitative plural second-person)
beraber olmalılar (necessitative plural third-person)
beraber ol (imperative second-person singular)
beraber olsun (imperative singular third-person)
beraber olun (imperative plural second-person)
beraber olsunlar (imperative plural third-person)
beraber olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
beraber olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
beraber olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
beraber olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
beraber olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
beraber olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
beraber oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
beraber oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
beraber oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
beraber oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
beraber oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
beraber oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
beraber oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
beraber oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
beraber oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
beraber olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
beraber oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
beraber oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
beraber oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
beraber oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
beraber oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
beraber oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
beraber oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
beraber oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
beraber olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
beraber olacak mısın? (future indicative second-person singular)
beraber olacak mı? (future indicative singular third-person)
beraber olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
beraber olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
beraber olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
beraber olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
beraber olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
beraber olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
beraber olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
beraber olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
beraber olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
beraber olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
beraber olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
beraber olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
beraber olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
beraber olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
beraber olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
beraber oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
beraber oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
beraber oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
beraber oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
beraber oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
beraber oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
beraber olsam mı? (conditional first-person singular)
beraber olsan mı? (conditional second-person singular)
beraber olsa mı? (conditional singular third-person)
beraber olsak mı? (conditional first-person plural)
beraber olsanız mı? (conditional plural second-person)
beraber olsalar mı? (conditional plural third-person)
beraber olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
beraber olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
beraber olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
beraber olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
beraber olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
beraber olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
beraber olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
beraber olmakta mısın? (progressive second-person singular)
beraber olmakta mı? (progressive singular third-person)
beraber olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
beraber olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
beraber olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
beraber olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
beraber olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
beraber olmalı mı? (necessitative singular third-person)
beraber olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
beraber olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
beraber olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
beraber olmamak (infinitive negative)
beraber olmayan (imperfective impersonal negative participle)
beraber olmamış (impersonal negative participle perfective)
beraber olmayacak (impersonal negative participle prospective)
beraber olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
beraber olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
beraber olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
beraber olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
beraber olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
beraber olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
beraber olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
beraber olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
beraber olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
beraber olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
beraber olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
beraber olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
beraber olmama (negative noun-from-verb)
beraber olmayuş (adverbial negative)
beraber olmam (aorist first-person indicative present singular)
beraber olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
beraber olmaz (aorist indicative present singular third-person)
beraber olmayız (aorist first-person indicative plural present)
beraber olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
beraber olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
beraber olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
beraber olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
beraber olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
beraber olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
beraber olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
beraber olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
beraber olmadım (first-person indicative past perfective singular)
beraber olmadın (indicative past perfective second-person singular)
beraber olmadı (indicative past perfective singular third-person)
beraber olmadık (first-person indicative past perfective plural)
beraber olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
beraber olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
beraber olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
beraber olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
beraber olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
beraber olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
beraber olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
beraber olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
beraber olmayacağım (first-person future indicative singular)
beraber olmayacaksın (future indicative second-person singular)
beraber olmayacak (future indicative singular third-person)
beraber olmayacağız (first-person future indicative plural)
beraber olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
beraber olmayacaklar (future indicative plural third-person)
beraber olmamışım (first-person inferential perfective singular)
beraber olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
beraber olmamış (inferential perfective singular third-person)
beraber olmamışız (first-person inferential perfective plural)
beraber olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
beraber olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
beraber olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
beraber olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
beraber olmazmış (aorist inferential singular third-person)
beraber olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
beraber olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
beraber olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
beraber olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
beraber olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
beraber olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
beraber olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
beraber olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
beraber olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
beraber olmasam (conditional first-person singular)
beraber olmasan (conditional second-person singular)
beraber olmasa (conditional singular third-person)
beraber olmasak (conditional first-person plural)
beraber olmasanız (conditional plural second-person)
beraber olmasalar (conditional plural third-person)
beraber olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
beraber olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
beraber olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
beraber olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
beraber olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
beraber olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
beraber olmayayım (first-person optative singular)
beraber olmayasın (optative second-person singular)
beraber olmaya (optative singular third-person)
beraber olmayalım (first-person optative plural)
beraber olmayasınız (optative plural second-person)
beraber olmayalar (optative plural third-person)
beraber olmamaktayım (first-person progressive singular)
beraber olmamaktasın (progressive second-person singular)
beraber olmamakta (progressive singular third-person)
beraber olmamaktayız (first-person plural progressive)
beraber olmamaktasınız (plural progressive second-person)
beraber olmamaktalar (plural progressive third-person)
beraber olmamalıyım (first-person necessitative singular)
beraber olmamalısın (necessitative second-person singular)
beraber olmamalı (necessitative singular third-person)
beraber olmamalıyız (first-person necessitative plural)
beraber olmamalısınız (necessitative plural second-person)
beraber olmamalılar (necessitative plural third-person)
beraber olma (imperative second-person singular)
beraber olmasın (imperative singular third-person)
beraber olmayın (imperative plural second-person)
beraber olmasınlar (imperative plural third-person)
beraber olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
beraber olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
beraber olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
beraber olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
beraber olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
beraber olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
beraber olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
beraber olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
beraber olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
beraber olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
beraber olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
beraber olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
beraber olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
beraber olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
beraber olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
beraber olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
beraber olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
beraber olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
beraber olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
beraber olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
beraber olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
beraber olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
beraber olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
beraber olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
beraber olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
beraber olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
beraber olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
beraber olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
beraber olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
beraber olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
beraber olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
beraber olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
beraber olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
beraber olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
beraber olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
beraber olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
beraber olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
beraber olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
beraber olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
beraber olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
beraber olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
beraber olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
beraber olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
beraber olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
beraber olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
beraber olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
beraber olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
beraber olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
beraber olmasam mı? (conditional first-person singular)
beraber olmasan mı? (conditional second-person singular)
beraber olmasa mı? (conditional singular third-person)
beraber olmasak mı? (conditional first-person plural)
beraber olmasanız mı? (conditional plural second-person)
beraber olmasalar mı? (conditional plural third-person)
beraber olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
beraber olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
beraber olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
beraber olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
beraber olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
beraber olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
beraber olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
beraber olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
beraber olmamakta mı? (progressive singular third-person)
beraber olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
beraber olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
beraber olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
beraber olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
beraber olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
beraber olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
beraber olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
beraber olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
beraber olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/beɾɑːˈbɛɾ‿oɫˌmɑk/

[be̞.ɾ̞ɑːˈbɛ.ɾ̞‿o̞ɫ̪ˌmɑk]

[be̞.ɾ̞ɑːˈbæ.ɾ̞‿o̞ɫ̪ˌmɑk]

O gece ikisinin beraber olduğunu öğrenince çok kızmış

They say she got extremely mad when she learnt that the two had sex that night

(idiomatic, euphemistic) to have sex with someone


tekvin etmek

tekvin ediyorlardı (or tekvin ediyordular)

tekvin ederlermiş (or tekvin edermişlar)

tekvin etmek (infinitive)
tekvin eden (imperfective impersonal participle)
tekvin etmiş (impersonal participle perfective)
tekvin edecek (impersonal participle prospective)
tekvin ettiğim (non-prospective participle personal)
tekvin ettiğin (non-prospective participle personal)
tekvin ettiği (non-prospective participle personal)
tekvin ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tekvin ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tekvin ettikleri (non-prospective participle personal)
tekvin edeceğim (participle personal prospective)
tekvin edeceğin (participle personal prospective)
tekvin edeceği (participle personal prospective)
tekvin edeceğimiz (participle personal prospective)
tekvin edeceğiniz (participle personal prospective)
tekvin edecekleri (participle personal prospective)
tekvin etme (noun-from-verb)
tekvin ediş (adverbial)
tekvin ederim (aorist first-person indicative present singular)
tekvin edersin (aorist indicative present second-person singular)
tekvin eder (aorist indicative present singular third-person)
tekvin ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tekvin edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tekvin ederler (aorist indicative plural present third-person)
tekvin ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tekvin ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tekvin ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tekvin ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tekvin ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tekvin ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tekvin ettim (first-person indicative past perfective singular)
tekvin ettin (indicative past perfective second-person singular)
tekvin etti (indicative past perfective singular third-person)
tekvin ettik (first-person indicative past perfective plural)
tekvin ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tekvin ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tekvin ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tekvin ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tekvin ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tekvin ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tekvin ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tekvin ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tekvin ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tekvin edeceğim (first-person future indicative singular)
tekvin edeceksin (future indicative second-person singular)
tekvin edecek (future indicative singular third-person)
tekvin edeceğiz (first-person future indicative plural)
tekvin edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tekvin edecekler (future indicative plural third-person)
tekvin etmişim (first-person inferential perfective singular)
tekvin etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tekvin etmiş (inferential perfective singular third-person)
tekvin etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tekvin etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tekvin etmişler (inferential perfective plural third-person)
tekvin edermişim (aorist first-person inferential singular)
tekvin edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tekvin edermiş (aorist inferential singular third-person)
tekvin edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tekvin edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tekvin ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tekvin edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tekvin ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tekvin ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tekvin ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tekvin ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tekvin ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tekvin ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tekvin etsem (conditional first-person singular)
tekvin etsen (conditional second-person singular)
tekvin etse (conditional singular third-person)
tekvin etsek (conditional first-person plural)
tekvin etseniz (conditional plural second-person)
tekvin etseler (conditional plural third-person)
tekvin etseydim (conditional first-person perfective singular)
tekvin etseydin (conditional perfective second-person singular)
tekvin etseydi (conditional perfective singular third-person)
tekvin etseydik (conditional first-person perfective plural)
tekvin etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tekvin etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tekvin edeyim (first-person optative singular)
tekvin edesin (optative second-person singular)
tekvin ede (optative singular third-person)
tekvin edelim (first-person optative plural)
tekvin edesiniz (optative plural second-person)
tekvin edeler (optative plural third-person)
tekvin etmekteyim (first-person progressive singular)
tekvin etmektesin (progressive second-person singular)
tekvin etmekte (progressive singular third-person)
tekvin etmekteyiz (first-person plural progressive)
tekvin etmektesiniz (plural progressive second-person)
tekvin etmekteler (plural progressive third-person)
tekvin etmeliyim (first-person necessitative singular)
tekvin etmelisin (necessitative second-person singular)
tekvin etmeli (necessitative singular third-person)
tekvin etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tekvin etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tekvin etmeliler (necessitative plural third-person)
tekvin et (imperative second-person singular)
tekvin etsin (imperative singular third-person)
tekvin edin (imperative plural second-person)
or tekvin ediniz (imperative plural second-person)
tekvin etsinler (imperative plural third-person)
tekvin eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tekvin eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tekvin eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tekvin eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tekvin eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tekvin ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tekvin ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tekvin ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tekvin ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tekvin ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tekvin ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tekvin ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tekvin ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tekvin ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tekvin etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tekvin ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tekvin ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tekvin ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tekvin ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tekvin ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tekvin ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tekvin ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tekvin ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tekvin ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tekvin edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tekvin edecek misin? (future indicative second-person singular)
tekvin edecek mi? (future indicative singular third-person)
tekvin edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tekvin edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tekvin edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tekvin etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tekvin etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tekvin etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tekvin etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tekvin etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tekvin etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tekvin eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tekvin eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tekvin eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tekvin eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tekvin eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tekvin ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tekvin ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tekvin ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tekvin ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tekvin ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tekvin ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tekvin ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tekvin etsem mi? (conditional first-person singular)
tekvin etsen mi? (conditional second-person singular)
tekvin etse mi? (conditional singular third-person)
tekvin etsek mi? (conditional first-person plural)
tekvin etseniz mi? (conditional plural second-person)
tekvin etseler mi? (conditional plural third-person)
tekvin etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tekvin etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tekvin etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tekvin etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tekvin etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tekvin etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tekvin etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tekvin etmekte misin? (progressive second-person singular)
tekvin etmekte mi? (progressive singular third-person)
tekvin etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tekvin etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tekvin etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tekvin etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tekvin etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tekvin etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tekvin etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tekvin etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tekvin etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tekvin etmemek (infinitive negative)
tekvin etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tekvin etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tekvin etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tekvin etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tekvin etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tekvin etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tekvin etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tekvin etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tekvin etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tekvin etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tekvin etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tekvin etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tekvin etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tekvin etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tekvin etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tekvin etmeme (negative noun-from-verb)
tekvin etmeyiş (adverbial negative)
tekvin etmem (aorist first-person indicative present singular)
tekvin etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tekvin etmez (aorist indicative present singular third-person)
tekvin etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tekvin etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tekvin etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tekvin etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tekvin etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tekvin etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tekvin etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tekvin etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tekvin etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tekvin etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tekvin etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tekvin etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tekvin etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tekvin etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tekvin etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tekvin etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tekvin etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tekvin etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tekvin etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tekvin etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tekvin etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tekvin etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tekvin etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tekvin etmeyecek (future indicative singular third-person)
tekvin etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tekvin etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tekvin etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tekvin etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tekvin etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tekvin etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tekvin etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tekvin etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tekvin etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tekvin etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tekvin etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tekvin etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tekvin etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tekvin etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tekvin etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tekvin etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tekvin etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tekvin etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tekvin etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tekvin etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tekvin etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tekvin etmesem (conditional first-person singular)
tekvin etmesen (conditional second-person singular)
tekvin etmese (conditional singular third-person)
tekvin etmesek (conditional first-person plural)
tekvin etmeseniz (conditional plural second-person)
tekvin etmeseler (conditional plural third-person)
tekvin etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tekvin etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tekvin etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tekvin etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tekvin etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tekvin etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tekvin etmeyeyim (first-person optative singular)
tekvin etmeyesin (optative second-person singular)
tekvin etmeye (optative singular third-person)
tekvin etmeyelim (first-person optative plural)
tekvin etmeyesiniz (optative plural second-person)
tekvin etmeyeler (optative plural third-person)
tekvin etmemekteyim (first-person progressive singular)
tekvin etmemektesin (progressive second-person singular)
tekvin etmemekte (progressive singular third-person)
tekvin etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tekvin etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tekvin etmemekteler (plural progressive third-person)
tekvin etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tekvin etmemelisin (necessitative second-person singular)
tekvin etmemeli (necessitative singular third-person)
tekvin etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tekvin etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tekvin etmemeliler (necessitative plural third-person)
tekvin etme (imperative second-person singular)
tekvin etmesin (imperative singular third-person)
tekvin etmeyin (imperative plural second-person)
or tekvin etmeyiniz (imperative plural second-person)
tekvin etmesinler (imperative plural third-person)
tekvin etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tekvin etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tekvin etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tekvin etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tekvin etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tekvin etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tekvin etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tekvin etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tekvin etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tekvin etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tekvin etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tekvin etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tekvin etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tekvin etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tekvin etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tekvin etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tekvin etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tekvin etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tekvin etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tekvin etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tekvin etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tekvin etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tekvin etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tekvin etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tekvin etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tekvin etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tekvin etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tekvin etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tekvin etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tekvin etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tekvin etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tekvin etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tekvin etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tekvin etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tekvin etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tekvin etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tekvin etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tekvin etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tekvin etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tekvin etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tekvin etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tekvin etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tekvin etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tekvin etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tekvin etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tekvin etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tekvin etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tekvin etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tekvin etmesem mi? (conditional first-person singular)
tekvin etmesen mi? (conditional second-person singular)
tekvin etmese mi? (conditional singular third-person)
tekvin etmesek mi? (conditional first-person plural)
tekvin etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tekvin etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tekvin etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tekvin etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tekvin etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tekvin etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tekvin etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tekvin etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tekvin etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tekvin etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tekvin etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tekvin etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tekvin etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tekvin etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tekvin etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tekvin etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tekvin etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tekvin etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tekvin etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tekvin etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

(archaic, transitive, religion) to create [+accusative]