tağyir etmek

tağyir etmek (third-person singular simple present tağyir eder)

tağyir eder (present singular third-person)
tağyir ederim (aorist singular third-person)
tağyir edersin (aorist first-person plural)
tağyir eder (aorist plural second-person)
tağyir ederiz (aorist plural third-person)
tağyir edersiniz (aorist)
tağyir ederler (aorist)
tağyir ederdim (aorist past)
tağyir ederdin (aorist second-person singular)
tağyir ederdi (aorist singular third-person)
tağyir ederdik (aorist first-person plural)
tağyir ederdiniz (aorist plural second-person)
tağyir ederlerdi (aorist plural third-person)
tağyir edermişim (aorist inferential)
tağyir edermişsin (aorist second-person singular)
tağyir edermiş (aorist singular third-person)
tağyir edermişiz (aorist first-person plural)
tağyir edermişsiniz (aorist plural second-person)
tağyir ederlermiş (aorist plural third-person)
tağyir edersem (aorist conditional)
tağyir edersen (aorist second-person singular)
tağyir ederse (aorist singular third-person)
tağyir edersek (aorist first-person plural)
tağyir ederseniz (aorist plural second-person)
tağyir ederlerse (aorist plural third-person)
tağyir ediyorum (continuative singular third-person)
tağyir ediyorsun (continuative first-person plural)
tağyir ediyor (continuative plural second-person)
tağyir ediyoruz (continuative plural third-person)
tağyir ediyorsunuz (continuative)
tağyir ediyorlar (continuative)
tağyir ediyordum (continuative past)
tağyir ediyordun (continuative second-person singular)
tağyir ediyordu (continuative singular third-person)
tağyir ediyorduk (continuative first-person plural)
tağyir ediyordunuz (continuative plural second-person)
tağyir ediyorlardı (continuative plural third-person)
tağyir ediyormuşum (continuative inferential)
tağyir ediyormuşsun (continuative second-person singular)
tağyir ediyormuş (continuative singular third-person)
tağyir ediyormuşuz (continuative first-person plural)
tağyir ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tağyir ediyorlarmış (continuative plural third-person)
tağyir ediyorsam (conditional continuative)
tağyir ediyorsan (continuative second-person singular)
tağyir ediyorsa (continuative singular third-person)
tağyir ediyorsak (continuative first-person plural)
tağyir ediyorsanız (continuative plural second-person)
tağyir ediyorlarsa (continuative plural third-person)
tağyir etmişim (inferential singular third-person)
tağyir etmişsin (first-person inferential plural)
tağyir etmiş (inferential plural second-person)
tağyir etmişiz (inferential plural third-person)
tağyir etmişsiniz (inferential)
tağyir etmişler (inferential)
tağyir etmiştim (inferential past)
tağyir etmiştin (inferential second-person singular)
tağyir etmişti (inferential singular third-person)
tağyir etmiştik (first-person inferential plural)
tağyir etmiştiniz (inferential plural second-person)
tağyir etmişlerdi (inferential plural third-person)
tağyir etmişmişim (inferential)
tağyir etmişmişsin (inferential second-person singular)
tağyir etmişmiş (inferential singular third-person)
tağyir etmişmişiz (first-person inferential plural)
tağyir etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
tağyir etmişlermiş (inferential plural third-person)
tağyir etmişsem (conditional)
tağyir etmişsen (inferential second-person singular)
tağyir etmişse (inferential singular third-person)
tağyir etmişsek (first-person inferential plural)
tağyir etmişseniz (inferential plural second-person)
tağyir etmişlerse (inferential plural third-person)
tağyir edeceğim (future singular third-person)
tağyir edeceksin (first-person future plural)
tağyir edecek (future plural second-person)
tağyir edeceğiz (future plural third-person)
tağyir edeceksiniz (future)
tağyir edecekler (future)
tağyir edecektim (future past)
tağyir edecektin (future second-person singular)
tağyir edecekti (future singular third-person)
tağyir edecektik (first-person future plural)
tağyir edecektiniz (future plural second-person)
tağyir edeceklerdi (future plural third-person)
tağyir edecekmişim (future inferential)
tağyir edecekmişsin (future second-person singular)
tağyir edecekmiş (future singular third-person)
tağyir edecekmişiz (first-person future plural)
tağyir edecekmişsiniz (future plural second-person)
tağyir edeceklermiş (future plural third-person)
tağyir edeceksem (conditional future)
tağyir edeceksen (future second-person singular)
tağyir edecekse (future singular third-person)
tağyir edeceksek (first-person future plural)
tağyir edecekseniz (future plural second-person)
tağyir edeceklerse (future plural third-person)
tağyir etmekteyim (progressive singular third-person)
tağyir etmektesin (first-person plural progressive)
tağyir etmekte (plural progressive second-person)
tağyir etmekteyiz (plural progressive third-person)
tağyir etmektesiniz (progressive)
tağyir etmekteler (progressive)
tağyir etmekteydim (past progressive)
tağyir etmekteydin (progressive second-person singular)
tağyir etmekteydi (progressive singular third-person)
tağyir etmekteydik (first-person plural progressive)
tağyir etmekteydiniz (plural progressive second-person)
tağyir etmektelerdi (plural progressive third-person)
tağyir etmekteymişim (inferential progressive)
tağyir etmekteymişsin (progressive second-person singular)
tağyir etmekteymiş (progressive singular third-person)
tağyir etmekteymişiz (first-person plural progressive)
tağyir etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
tağyir etmektelermiş (plural progressive third-person)
tağyir etmekteysem (conditional progressive)
tağyir etmekteysen (progressive second-person singular)
tağyir etmekteyse (progressive singular third-person)
tağyir etmekteysek (first-person plural progressive)
tağyir etmekteyseniz (plural progressive second-person)
tağyir etmektelerse (plural progressive third-person)
tağyir etmeliyim (necessitative singular third-person)
tağyir etmelisin (first-person necessitative plural)
tağyir etmeli (necessitative plural second-person)
tağyir etmeliyiz (necessitative plural third-person)
tağyir etmelisiniz (necessitative)
tağyir etmeliler (necessitative)
tağyir etmeliydim (necessitative past)
tağyir etmeliydin (necessitative second-person singular)
tağyir etmeliydi (necessitative singular third-person)
tağyir etmeliydik (first-person necessitative plural)
tağyir etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
tağyir etmelilerdi (necessitative plural third-person)
tağyir etmeliymişim (inferential)
tağyir etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
tağyir etmeliymiş (necessitative singular third-person)
tağyir etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
tağyir etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
tağyir etmelilermiş (necessitative plural third-person)
tağyir etmeliysem (conditional)
tağyir etmeliysen (necessitative second-person singular)
tağyir etmeliyse (necessitative singular third-person)
tağyir etmeliysek (first-person necessitative plural)
tağyir etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
tağyir etmelilerse (necessitative plural third-person)
tağyir ettim (past singular third-person)
tağyir ettin (first-person past plural)
tağyir etti (past plural second-person)
tağyir ettik (past plural third-person)
tağyir ettiniz (past)
tağyir ettiler (past)
tağyir ettiysem (conditional past)
tağyir ettiysen (past second-person singular)
tağyir ettiyse (past singular third-person)
tağyir ettiysek (first-person past plural)
tağyir ettiyseniz (past plural second-person)
tağyir ettilerse (past plural third-person)
tağyir etsem (conditional singular third-person)
tağyir etsen (conditional first-person plural)
tağyir etse (conditional plural second-person)
tağyir etsek (conditional plural third-person)
tağyir etseniz (conditional)
tağyir etseler (conditional)
tağyir etseydim (conditional past)
tağyir etseydin (conditional second-person singular)
tağyir etseydi (conditional singular third-person)
tağyir etseydik (conditional first-person plural)
tağyir etseydiniz (conditional plural second-person)
tağyir etselerdi (conditional plural third-person)
tağyir etseymişim (inferential)
tağyir etseymişsin (conditional second-person singular)
tağyir etseymiş (conditional singular third-person)
tağyir etseymişiz (conditional first-person plural)
tağyir etseymişsiniz (conditional plural second-person)
tağyir etselermiş (conditional plural third-person)
tağyir edeyim (conditional optative singular)
tağyir edesin (optative second-person singular)
tağyir ede (optative singular third-person)
tağyir edelim (first-person optative plural)
tağyir edesiniz (optative plural second-person)
tağyir edeler (optative plural third-person)
tağyir et (first-person imperative plural)
tağyir etsin (imperative plural second-person)
tağyir edin (imperative)
tağyir etsinler (imperative)
tağyir ediniz (formal imperative second-person singular)
tağyir ediniz (formal imperative plural second-person)
tağyir etsene (imperative informal second-person singular)
tağyir etsenize (imperative informal plural second-person)
tağyir etmek (imperative infinitive)
tağyir etme (imperative noun-from-verb)
tağyir eden (impersonal participle)
tağyir etmiş (impersonal participle)
tağyir edecek (impersonal participle)
tağyir eden (imperfective)
tağyir etmiş (impersonal participle perfective)
tağyir edecek (impersonal participle prospective)
tağyir ettiğim (impersonal non-prospective participle)
tağyir ettiğin (impersonal non-prospective participle)
tağyir ettiği (impersonal non-prospective participle)
tağyir ettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
tağyir ettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
tağyir ettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
tağyir edeceğim (impersonal participle prospective)
tağyir edeceğin (impersonal participle prospective)
tağyir edeceği (impersonal participle prospective)
tağyir edeceğimiz (impersonal participle prospective)
tağyir edeceğiniz (impersonal participle prospective)
tağyir edecekleri (impersonal participle personal prospective)
tağyir ederken (plural second-person)
tağyir edince (plural second-person)
tağyir edip (plural second-person)
tağyir edeli (plural second-person)
tağyir edesiye (plural second-person)
tağyir ettikçe (plural second-person)
tağyir ederken
tağyir edince (specific)
tağyir edip (perfective)
tağyir edeli
tağyir edesiye
tağyir ettikçe
tağyir ederek (imperfective plural)
tağyir ede ede (imperfective plural)
tağyir edercesine (imperfective plural)
tağyir ederek
tağyir ede ede
tağyir edercesine
tağyir etmem (aorist singular third-person)
tağyir etmezsin (aorist first-person plural)
tağyir etmez (aorist plural second-person)
tağyir etmeyiz (aorist plural third-person)
tağyir etmezsiniz (aorist)
tağyir etmezler (aorist)
tağyir etmezdim (aorist past)
tağyir etmezdin (aorist second-person singular)
tağyir etmezdi (aorist singular third-person)
tağyir etmezdik (aorist first-person plural)
tağyir etmezdiniz (aorist plural second-person)
tağyir etmezlerdi (aorist plural third-person)
tağyir etmezmişim (aorist inferential)
tağyir etmezmişsin (aorist second-person singular)
tağyir etmezmiş (aorist singular third-person)
tağyir etmezmişiz (aorist first-person plural)
tağyir etmezmişsiniz (aorist plural second-person)
tağyir etmezlermiş (aorist plural third-person)
tağyir etmezsem (aorist conditional)
tağyir etmezsen (aorist second-person singular)
tağyir etmezse (aorist singular third-person)
tağyir etmezsek (aorist first-person plural)
tağyir etmezseniz (aorist plural second-person)
tağyir etmezlerse (aorist plural third-person)
tağyir etmiyorum (continuative singular third-person)
tağyir etmiyorsun (continuative first-person plural)
tağyir etmiyor (continuative plural second-person)
tağyir etmiyoruz (continuative plural third-person)
tağyir etmiyorsunuz (continuative)
tağyir etmiyorlar (continuative)
tağyir etmiyordum (continuative past)
tağyir etmiyordun (continuative second-person singular)
tağyir etmiyordu (continuative singular third-person)
tağyir etmiyorduk (continuative first-person plural)
tağyir etmiyordunuz (continuative plural second-person)
tağyir etmiyorlardı (continuative plural third-person)
tağyir etmiyormuşum (continuative inferential)
tağyir etmiyormuşsun (continuative second-person singular)
tağyir etmiyormuş (continuative singular third-person)
tağyir etmiyormuşuz (continuative first-person plural)
tağyir etmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tağyir etmiyorlarmış (continuative plural third-person)
tağyir etmiyorsam (conditional continuative)
tağyir etmiyorsan (continuative second-person singular)
tağyir etmiyorsa (continuative singular third-person)
tağyir etmiyorsak (continuative first-person plural)
tağyir etmiyorsanız (continuative plural second-person)
tağyir etmiyorlarsa (continuative plural third-person)
tağyir etmemişim (inferential singular third-person)
tağyir etmemişsin (first-person inferential plural)
tağyir etmemiş (inferential plural second-person)
tağyir etmemişiz (inferential plural third-person)
tağyir etmemişsiniz (inferential)
tağyir etmemişler (inferential)
tağyir etmemiştim (inferential past)
tağyir etmemiştin (inferential second-person singular)
tağyir etmemişti (inferential singular third-person)
tağyir etmemiştik (first-person inferential plural)
tağyir etmemiştiniz (inferential plural second-person)
tağyir etmemişlerdi (inferential plural third-person)
tağyir etmemişmişim (inferential)
tağyir etmemişmişsin (inferential second-person singular)
tağyir etmemişmiş (inferential singular third-person)
tağyir etmemişmişiz (first-person inferential plural)
tağyir etmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
tağyir etmemişlermiş (inferential plural third-person)
tağyir etmemişsem (conditional)
tağyir etmemişsen (inferential second-person singular)
tağyir etmemişse (inferential singular third-person)
tağyir etmemişsek (first-person inferential plural)
tağyir etmemişseniz (inferential plural second-person)
tağyir etmemişlerse (inferential plural third-person)
tağyir etmeyeceğim (future singular third-person)
tağyir etmeyeceksin (first-person future plural)
tağyir etmeyecek (future plural second-person)
tağyir etmeyeceğiz (future plural third-person)
tağyir etmeyeceksiniz (future)
tağyir etmeyecekler (future)
tağyir etmeyecektim (future past)
tağyir etmeyecektin (future second-person singular)
tağyir etmeyecekti (future singular third-person)
tağyir etmeyecektik (first-person future plural)
tağyir etmeyecektiniz (future plural second-person)
tağyir etmeyeceklerdi (future plural third-person)
tağyir etmeyecekmişim (future inferential)
tağyir etmeyecekmişsin (future second-person singular)
tağyir etmeyecekmiş (future singular third-person)
tağyir etmeyecekmişiz (first-person future plural)
tağyir etmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
tağyir etmeyeceklermiş (future plural third-person)
tağyir etmeyeceksem (conditional future)
tağyir etmeyeceksen (future second-person singular)
tağyir etmeyecekse (future singular third-person)
tağyir etmeyeceksek (first-person future plural)
tağyir etmeyecekseniz (future plural second-person)
tağyir etmeyeceklerse (future plural third-person)
tağyir etmemekteyim (progressive singular third-person)
tağyir etmemektesin (first-person plural progressive)
tağyir etmemekte (plural progressive second-person)
tağyir etmemekteyiz (plural progressive third-person)
tağyir etmemektesiniz (progressive)
tağyir etmemekteler (progressive)
tağyir etmemekteydim (past progressive)
tağyir etmemekteydin (progressive second-person singular)
tağyir etmemekteydi (progressive singular third-person)
tağyir etmemekteydik (first-person plural progressive)
tağyir etmemekteydiniz (plural progressive second-person)
tağyir etmemektelerdi (plural progressive third-person)
tağyir etmemekteymişim (inferential progressive)
tağyir etmemekteymişsin (progressive second-person singular)
tağyir etmemekteymiş (progressive singular third-person)
tağyir etmemekteymişiz (first-person plural progressive)
tağyir etmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
tağyir etmemektelermiş (plural progressive third-person)
tağyir etmemekteysem (conditional progressive)
tağyir etmemekteysen (progressive second-person singular)
tağyir etmemekteyse (progressive singular third-person)
tağyir etmemekteysek (first-person plural progressive)
tağyir etmemekteyseniz (plural progressive second-person)
tağyir etmemektelerse (plural progressive third-person)
tağyir etmemeliyim (necessitative singular third-person)
tağyir etmemelisin (first-person necessitative plural)
tağyir etmemeli (necessitative plural second-person)
tağyir etmemeliyiz (necessitative plural third-person)
tağyir etmemelisiniz (necessitative)
tağyir etmemeliler (necessitative)
tağyir etmemeliydim (necessitative past)
tağyir etmemeliydin (necessitative second-person singular)
tağyir etmemeliydi (necessitative singular third-person)
tağyir etmemeliydik (first-person necessitative plural)
tağyir etmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
tağyir etmemelilerdi (necessitative plural third-person)
tağyir etmemeliymişim (inferential)
tağyir etmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
tağyir etmemeliymiş (necessitative singular third-person)
tağyir etmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
tağyir etmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
tağyir etmemelilermiş (necessitative plural third-person)
tağyir etmemeliysem (conditional)
tağyir etmemeliysen (necessitative second-person singular)
tağyir etmemeliyse (necessitative singular third-person)
tağyir etmemeliysek (first-person necessitative plural)
tağyir etmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
tağyir etmemelilerse (necessitative plural third-person)
tağyir etmedim (past singular third-person)
tağyir etmedin (first-person past plural)
tağyir etmedi (past plural second-person)
tağyir etmedik (past plural third-person)
tağyir etmediniz (past)
tağyir etmediler (past)
tağyir etmediysem (conditional past)
tağyir etmediysen (past second-person singular)
tağyir etmediyse (past singular third-person)
tağyir etmediysek (first-person past plural)
tağyir etmediyseniz (past plural second-person)
tağyir etmedilerse (past plural third-person)
tağyir etmesem (conditional singular third-person)
tağyir etmesen (conditional first-person plural)
tağyir etmese (conditional plural second-person)
tağyir etmesek (conditional plural third-person)
tağyir etmeseniz (conditional)
tağyir etmeseler (conditional)
tağyir etmeseydim (conditional past)
tağyir etmeseydin (conditional second-person singular)
tağyir etmeseydi (conditional singular third-person)
tağyir etmeseydik (conditional first-person plural)
tağyir etmeseydiniz (conditional plural second-person)
tağyir etmeselerdi (conditional plural third-person)
tağyir etmeseymişim (inferential)
tağyir etmeseymişsin (conditional second-person singular)
tağyir etmeseymiş (conditional singular third-person)
tağyir etmeseymişiz (conditional first-person plural)
tağyir etmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
tağyir etmeselermiş (conditional plural third-person)
tağyir etmeyeyim (conditional optative singular)
tağyir etmeyesin (optative second-person singular)
tağyir etmeye (optative singular third-person)
tağyir etmeyelim (first-person optative plural)
tağyir etmeyesiniz (optative plural second-person)
tağyir etmeyeler (optative plural third-person)
tağyir etme (first-person imperative plural)
tağyir etmesin (imperative plural second-person)
tağyir etmeyin (imperative)
tağyir etmesinler (imperative)
tağyir etmeyiniz (formal imperative second-person singular)
tağyir etmeyiniz (formal imperative plural second-person)
tağyir etmesene (imperative informal second-person singular)
tağyir etmesenize (imperative informal plural second-person)
tağyir etmemek (imperative infinitive)
tağyir etmeme (imperative noun-from-verb)
tağyir etmeyen (impersonal participle)
tağyir etmemiş (impersonal participle)
tağyir etmeyecek (impersonal participle)
tağyir etmeyen (imperfective)
tağyir etmemiş (impersonal participle perfective)
tağyir etmeyecek (impersonal participle prospective)
tağyir etmediğim (impersonal non-prospective participle)
tağyir etmediğin (impersonal non-prospective participle)
tağyir etmediği (impersonal non-prospective participle)
tağyir etmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
tağyir etmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
tağyir etmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
tağyir etmeyeceğim (impersonal participle prospective)
tağyir etmeyeceğin (impersonal participle prospective)
tağyir etmeyeceği (impersonal participle prospective)
tağyir etmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
tağyir etmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
tağyir etmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
tağyir etmezken (plural second-person)
tağyir etmeyince (plural second-person)
tağyir etmeyip (plural second-person)
tağyir etmeyeli (plural second-person)
tağyir etmeyesiye (plural second-person)
tağyir etmedikçe (plural second-person)
tağyir etmezken
tağyir etmeyince (specific)
tağyir etmeyip (perfective)
tağyir etmeyeli
tağyir etmeyesiye
tağyir etmedikçe
tağyir etmeyerek (imperfective plural)
tağyir etmeye etmeye (imperfective plural)
tağyir etmezcesine (imperfective plural)
tağyir etmeyerek
tağyir etmeye etmeye
tağyir etmezcesine
tağyir edebilirim (aorist singular third-person)
tağyir edebilirsin (aorist first-person plural)
tağyir edebilir (aorist plural second-person)
tağyir edebiliriz (aorist plural third-person)
tağyir edebilirsiniz (aorist)
tağyir edebilirler (aorist)
tağyir edebilirdim (aorist past)
tağyir edebilirdin (aorist second-person singular)
tağyir edebilirdi (aorist singular third-person)
tağyir edebilirdik (aorist first-person plural)
tağyir edebilirdiniz (aorist plural second-person)
tağyir edebilirlerdi (aorist plural third-person)
tağyir edebilirmişim (aorist inferential)
tağyir edebilirmişsin (aorist second-person singular)
tağyir edebilirmiş (aorist singular third-person)
tağyir edebilirmişiz (aorist first-person plural)
tağyir edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
tağyir edebilirlermiş (aorist plural third-person)
tağyir edebilirsem (aorist conditional)
tağyir edebilirsen (aorist second-person singular)
tağyir edebilirse (aorist singular third-person)
tağyir edebilirsek (aorist first-person plural)
tağyir edebilirseniz (aorist plural second-person)
tağyir edebilirlerse (aorist plural third-person)
tağyir edebiliyorum (continuative singular third-person)
tağyir edebiliyorsun (continuative first-person plural)
tağyir edebiliyor (continuative plural second-person)
tağyir edebiliyoruz (continuative plural third-person)
tağyir edebiliyorsunuz (continuative)
tağyir edebiliyorlar (continuative)
tağyir edebiliyordum (continuative past)
tağyir edebiliyordun (continuative second-person singular)
tağyir edebiliyordu (continuative singular third-person)
tağyir edebiliyorduk (continuative first-person plural)
tağyir edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
tağyir edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
tağyir edebiliyormuşum (continuative inferential)
tağyir edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
tağyir edebiliyormuş (continuative singular third-person)
tağyir edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
tağyir edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tağyir edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
tağyir edebiliyorsam (conditional continuative)
tağyir edebiliyorsan (continuative second-person singular)
tağyir edebiliyorsa (continuative singular third-person)
tağyir edebiliyorsak (continuative first-person plural)
tağyir edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
tağyir edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
tağyir edebilmişim (inferential singular third-person)
tağyir edebilmişsin (first-person inferential plural)
tağyir edebilmiş (inferential plural second-person)
tağyir edebilmişiz (inferential plural third-person)
tağyir edebilmişsiniz (inferential)
tağyir edebilmişler (inferential)
tağyir edebilmiştim (inferential past)
tağyir edebilmiştin (inferential second-person singular)
tağyir edebilmişti (inferential singular third-person)
tağyir edebilmiştik (first-person inferential plural)
tağyir edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
tağyir edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
tağyir edebilmişmişim (inferential)
tağyir edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
tağyir edebilmişmiş (inferential singular third-person)
tağyir edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
tağyir edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
tağyir edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
tağyir edebilmişsem (conditional)
tağyir edebilmişsen (inferential second-person singular)
tağyir edebilmişse (inferential singular third-person)
tağyir edebilmişsek (first-person inferential plural)
tağyir edebilmişseniz (inferential plural second-person)
tağyir edebilmişlerse (inferential plural third-person)
tağyir edebileceğim (future singular third-person)
tağyir edebileceksin (first-person future plural)
tağyir edebilecek (future plural second-person)
tağyir edebileceğiz (future plural third-person)
tağyir edebileceksiniz (future)
tağyir edebilecekler (future)
tağyir edebilecektim (future past)
tağyir edebilecektin (future second-person singular)
tağyir edebilecekti (future singular third-person)
tağyir edebilecektik (first-person future plural)
tağyir edebilecektiniz (future plural second-person)
tağyir edebileceklerdi (future plural third-person)
tağyir edebilecekmişim (future inferential)
tağyir edebilecekmişsin (future second-person singular)
tağyir edebilecekmiş (future singular third-person)
tağyir edebilecekmişiz (first-person future plural)
tağyir edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
tağyir edebileceklermiş (future plural third-person)
tağyir edebileceksem (conditional future)
tağyir edebileceksen (future second-person singular)
tağyir edebilecekse (future singular third-person)
tağyir edebileceksek (first-person future plural)
tağyir edebilecekseniz (future plural second-person)
tağyir edebileceklerse (future plural third-person)
tağyir edebilmekteyim (progressive singular third-person)
tağyir edebilmektesin (first-person plural progressive)
tağyir edebilmekte (plural progressive second-person)
tağyir edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
tağyir edebilmektesiniz (progressive)
tağyir edebilmekteler (progressive)
tağyir edebilmekteydim (past progressive)
tağyir edebilmekteydin (progressive second-person singular)
tağyir edebilmekteydi (progressive singular third-person)
tağyir edebilmekteydik (first-person plural progressive)
tağyir edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
tağyir edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
tağyir edebilmekteymişim (inferential progressive)
tağyir edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
tağyir edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
tağyir edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
tağyir edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
tağyir edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
tağyir edebilmekteysem (conditional progressive)
tağyir edebilmekteysen (progressive second-person singular)
tağyir edebilmekteyse (progressive singular third-person)
tağyir edebilmekteysek (first-person plural progressive)
tağyir edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
tağyir edebilmektelerse (plural progressive third-person)
tağyir edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
tağyir edebilmelisin (first-person necessitative plural)
tağyir edebilmeli (necessitative plural second-person)
tağyir edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
tağyir edebilmelisiniz (necessitative)
tağyir edebilmeliler (necessitative)
tağyir edebilmeliydim (necessitative past)
tağyir edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
tağyir edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
tağyir edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
tağyir edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
tağyir edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
tağyir edebilmeliymişim (inferential)
tağyir edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
tağyir edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
tağyir edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
tağyir edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
tağyir edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
tağyir edebilmeliysem (conditional)
tağyir edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
tağyir edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
tağyir edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
tağyir edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
tağyir edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
tağyir edebildim (past singular third-person)
tağyir edebildin (first-person past plural)
tağyir edebildi (past plural second-person)
tağyir edebildik (past plural third-person)
tağyir edebildiniz (past)
tağyir edebildiler (past)
tağyir edebildiysem (conditional past)
tağyir edebildiysen (past second-person singular)
tağyir edebildiyse (past singular third-person)
tağyir edebildiysek (first-person past plural)
tağyir edebildiyseniz (past plural second-person)
tağyir edebildilerse (past plural third-person)
tağyir edebilsem (conditional singular third-person)
tağyir edebilsen (conditional first-person plural)
tağyir edebilse (conditional plural second-person)
tağyir edebilsek (conditional plural third-person)
tağyir edebilseniz (conditional)
tağyir edebilseler (conditional)
tağyir edebilseydim (conditional past)
tağyir edebilseydin (conditional second-person singular)
tağyir edebilseydi (conditional singular third-person)
tağyir edebilseydik (conditional first-person plural)
tağyir edebilseydiniz (conditional plural second-person)
tağyir edebilselerdi (conditional plural third-person)
tağyir edebilseymişim (inferential)
tağyir edebilseymişsin (conditional second-person singular)
tağyir edebilseymiş (conditional singular third-person)
tağyir edebilseymişiz (conditional first-person plural)
tağyir edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
tağyir edebilselermiş (conditional plural third-person)
tağyir edebileyim (conditional optative singular)
tağyir edebilesin (optative second-person singular)
tağyir edebile (optative singular third-person)
tağyir edebilelim (first-person optative plural)
tağyir edebilesiniz (optative plural second-person)
tağyir edebileler (optative plural third-person)
tağyir edebil (first-person imperative plural)
tağyir edebilsin (imperative plural second-person)
tağyir edebilin (imperative)
tağyir edebilsinler (imperative)
tağyir edebiliniz (formal imperative second-person singular)
tağyir edebiliniz (formal imperative plural second-person)
tağyir edebilsene (imperative informal second-person singular)
tağyir edebilsenize (imperative informal plural second-person)
tağyir edebilmek (imperative infinitive)
tağyir edebilme (imperative noun-from-verb)
tağyir edebilen (impersonal participle)
tağyir edebilmiş (impersonal participle)
tağyir edebilecek (impersonal participle)
tağyir edebilen (imperfective)
tağyir edebilmiş (impersonal participle perfective)
tağyir edebilecek (impersonal participle prospective)
tağyir edebildiğim (impersonal non-prospective participle)
tağyir edebildiğin (impersonal non-prospective participle)
tağyir edebildiği (impersonal non-prospective participle)
tağyir edebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
tağyir edebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
tağyir edebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
tağyir edebileceğim (impersonal participle prospective)
tağyir edebileceğin (impersonal participle prospective)
tağyir edebileceği (impersonal participle prospective)
tağyir edebileceğimiz (impersonal participle prospective)
tağyir edebileceğiniz (impersonal participle prospective)
tağyir edebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
tağyir edebilirken (plural second-person)
tağyir edebilince (plural second-person)
tağyir edebilip (plural second-person)
tağyir edebileli (plural second-person)
tağyir edebilesiye (plural second-person)
tağyir edebildikçe (plural second-person)
tağyir edebilirken
tağyir edebilince (specific)
tağyir edebilip (perfective)
tağyir edebileli
tağyir edebilesiye
tağyir edebildikçe
tağyir edebilerek (imperfective plural)
tağyir edebile edebile (imperfective plural)
tağyir edebilircesine (imperfective plural)
tağyir edebilerek
tağyir edebile edebile
tağyir edebilircesine
tağyir edemem (aorist singular third-person)
tağyir edemezsin (aorist first-person plural)
tağyir edemez (aorist plural second-person)
tağyir edemeyiz (aorist plural third-person)
tağyir edemezsiniz (aorist)
tağyir edemezler (aorist)
tağyir edemezdim (aorist past)
tağyir edemezdin (aorist second-person singular)
tağyir edemezdi (aorist singular third-person)
tağyir edemezdik (aorist first-person plural)
tağyir edemezdiniz (aorist plural second-person)
tağyir edemezlerdi (aorist plural third-person)
tağyir edemezmişim (aorist inferential)
tağyir edemezmişsin (aorist second-person singular)
tağyir edemezmiş (aorist singular third-person)
tağyir edemezmişiz (aorist first-person plural)
tağyir edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
tağyir edemezlermiş (aorist plural third-person)
tağyir edemezsem (aorist conditional)
tağyir edemezsen (aorist second-person singular)
tağyir edemezse (aorist singular third-person)
tağyir edemezsek (aorist first-person plural)
tağyir edemezseniz (aorist plural second-person)
tağyir edemezlerse (aorist plural third-person)
tağyir edemiyorum (continuative singular third-person)
tağyir edemiyorsun (continuative first-person plural)
tağyir edemiyor (continuative plural second-person)
tağyir edemiyoruz (continuative plural third-person)
tağyir edemiyorsunuz (continuative)
tağyir edemiyorlar (continuative)
tağyir edemiyordum (continuative past)
tağyir edemiyordun (continuative second-person singular)
tağyir edemiyordu (continuative singular third-person)
tağyir edemiyorduk (continuative first-person plural)
tağyir edemiyordunuz (continuative plural second-person)
tağyir edemiyorlardı (continuative plural third-person)
tağyir edemiyormuşum (continuative inferential)
tağyir edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
tağyir edemiyormuş (continuative singular third-person)
tağyir edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
tağyir edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
tağyir edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
tağyir edemiyorsam (conditional continuative)
tağyir edemiyorsan (continuative second-person singular)
tağyir edemiyorsa (continuative singular third-person)
tağyir edemiyorsak (continuative first-person plural)
tağyir edemiyorsanız (continuative plural second-person)
tağyir edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
tağyir edememişim (inferential singular third-person)
tağyir edememişsin (first-person inferential plural)
tağyir edememiş (inferential plural second-person)
tağyir edememişiz (inferential plural third-person)
tağyir edememişsiniz (inferential)
tağyir edememişler (inferential)
tağyir edememiştim (inferential past)
tağyir edememiştin (inferential second-person singular)
tağyir edememişti (inferential singular third-person)
tağyir edememiştik (first-person inferential plural)
tağyir edememiştiniz (inferential plural second-person)
tağyir edememişlerdi (inferential plural third-person)
tağyir edememişmişim (inferential)
tağyir edememişmişsin (inferential second-person singular)
tağyir edememişmiş (inferential singular third-person)
tağyir edememişmişiz (first-person inferential plural)
tağyir edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
tağyir edememişlermiş (inferential plural third-person)
tağyir edememişsem (conditional)
tağyir edememişsen (inferential second-person singular)
tağyir edememişse (inferential singular third-person)
tağyir edememişsek (first-person inferential plural)
tağyir edememişseniz (inferential plural second-person)
tağyir edememişlerse (inferential plural third-person)
tağyir edemeyeceğim (future singular third-person)
tağyir edemeyeceksin (first-person future plural)
tağyir edemeyecek (future plural second-person)
tağyir edemeyeceğiz (future plural third-person)
tağyir edemeyeceksiniz (future)
tağyir edemeyecekler (future)
tağyir edemeyecektim (future past)
tağyir edemeyecektin (future second-person singular)
tağyir edemeyecekti (future singular third-person)
tağyir edemeyecektik (first-person future plural)
tağyir edemeyecektiniz (future plural second-person)
tağyir edemeyeceklerdi (future plural third-person)
tağyir edemeyecekmişim (future inferential)
tağyir edemeyecekmişsin (future second-person singular)
tağyir edemeyecekmiş (future singular third-person)
tağyir edemeyecekmişiz (first-person future plural)
tağyir edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
tağyir edemeyeceklermiş (future plural third-person)
tağyir edemeyeceksem (conditional future)
tağyir edemeyeceksen (future second-person singular)
tağyir edemeyecekse (future singular third-person)
tağyir edemeyeceksek (first-person future plural)
tağyir edemeyecekseniz (future plural second-person)
tağyir edemeyeceklerse (future plural third-person)
tağyir edememekteyim (progressive singular third-person)
tağyir edememektesin (first-person plural progressive)
tağyir edememekte (plural progressive second-person)
tağyir edememekteyiz (plural progressive third-person)
tağyir edememektesiniz (progressive)
tağyir edememekteler (progressive)
tağyir edememekteydim (past progressive)
tağyir edememekteydin (progressive second-person singular)
tağyir edememekteydi (progressive singular third-person)
tağyir edememekteydik (first-person plural progressive)
tağyir edememekteydiniz (plural progressive second-person)
tağyir edememektelerdi (plural progressive third-person)
tağyir edememekteymişim (inferential progressive)
tağyir edememekteymişsin (progressive second-person singular)
tağyir edememekteymiş (progressive singular third-person)
tağyir edememekteymişiz (first-person plural progressive)
tağyir edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
tağyir edememektelermiş (plural progressive third-person)
tağyir edememekteysem (conditional progressive)
tağyir edememekteysen (progressive second-person singular)
tağyir edememekteyse (progressive singular third-person)
tağyir edememekteysek (first-person plural progressive)
tağyir edememekteyseniz (plural progressive second-person)
tağyir edememektelerse (plural progressive third-person)
tağyir edememeliyim (necessitative singular third-person)
tağyir edememelisin (first-person necessitative plural)
tağyir edememeli (necessitative plural second-person)
tağyir edememeliyiz (necessitative plural third-person)
tağyir edememelisiniz (necessitative)
tağyir edememeliler (necessitative)
tağyir edememeliydim (necessitative past)
tağyir edememeliydin (necessitative second-person singular)
tağyir edememeliydi (necessitative singular third-person)
tağyir edememeliydik (first-person necessitative plural)
tağyir edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
tağyir edememelilerdi (necessitative plural third-person)
tağyir edememeliymişim (inferential)
tağyir edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
tağyir edememeliymiş (necessitative singular third-person)
tağyir edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
tağyir edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
tağyir edememelilermiş (necessitative plural third-person)
tağyir edememeliysem (conditional)
tağyir edememeliysen (necessitative second-person singular)
tağyir edememeliyse (necessitative singular third-person)
tağyir edememeliysek (first-person necessitative plural)
tağyir edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
tağyir edememelilerse (necessitative plural third-person)
tağyir edemedim (past singular third-person)
tağyir edemedin (first-person past plural)
tağyir edemedi (past plural second-person)
tağyir edemedik (past plural third-person)
tağyir edemediniz (past)
tağyir edemediler (past)
tağyir edemediysem (conditional past)
tağyir edemediysen (past second-person singular)
tağyir edemediyse (past singular third-person)
tağyir edemediysek (first-person past plural)
tağyir edemediyseniz (past plural second-person)
tağyir edemedilerse (past plural third-person)
tağyir edemesem (conditional singular third-person)
tağyir edemesen (conditional first-person plural)
tağyir edemese (conditional plural second-person)
tağyir edemesek (conditional plural third-person)
tağyir edemeseniz (conditional)
tağyir edemeseler (conditional)
tağyir edemeseydim (conditional past)
tağyir edemeseydin (conditional second-person singular)
tağyir edemeseydi (conditional singular third-person)
tağyir edemeseydik (conditional first-person plural)
tağyir edemeseydiniz (conditional plural second-person)
tağyir edemeselerdi (conditional plural third-person)
tağyir edemeseymişim (inferential)
tağyir edemeseymişsin (conditional second-person singular)
tağyir edemeseymiş (conditional singular third-person)
tağyir edemeseymişiz (conditional first-person plural)
tağyir edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
tağyir edemeselermiş (conditional plural third-person)
tağyir edemeyeyim (conditional optative singular)
tağyir edemeyesin (optative second-person singular)
tağyir edemeye (optative singular third-person)
tağyir edemeyelim (first-person optative plural)
tağyir edemeyesiniz (optative plural second-person)
tağyir edemeyeler (optative plural third-person)
tağyir edeme (first-person imperative plural)
tağyir edemesin (imperative plural second-person)
tağyir edemeyin (imperative)
tağyir edemesinler (imperative)
tağyir edemeyiniz (formal imperative second-person singular)
tağyir edemeyiniz (formal imperative plural second-person)
tağyir edemesene (imperative informal second-person singular)
tağyir edemesenize (imperative informal plural second-person)
tağyir edememek (imperative infinitive)
tağyir edememe (imperative noun-from-verb)
tağyir edemeyen (impersonal participle)
tağyir edememiş (impersonal participle)
tağyir edemeyecek (impersonal participle)
tağyir edemeyen (imperfective)
tağyir edememiş (impersonal participle perfective)
tağyir edemeyecek (impersonal participle prospective)
tağyir edemediğim (impersonal non-prospective participle)
tağyir edemediğin (impersonal non-prospective participle)
tağyir edemediği (impersonal non-prospective participle)
tağyir edemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
tağyir edemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
tağyir edemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
tağyir edemeyeceğim (impersonal participle prospective)
tağyir edemeyeceğin (impersonal participle prospective)
tağyir edemeyeceği (impersonal participle prospective)
tağyir edemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
tağyir edemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
tağyir edemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
tağyir edemezken (plural second-person)
tağyir edemeyince (plural second-person)
tağyir edemeyip (plural second-person)
tağyir edemeyeli (plural second-person)
tağyir edemeyesiye (plural second-person)
tağyir edemedikçe (plural second-person)
tağyir edemezken
tağyir edemeyince (specific)
tağyir edemeyip (perfective)
tağyir edemeyeli
tağyir edemeyesiye
tağyir edemedikçe
tağyir edemeyerek (imperfective plural)
tağyir edemeye edemeye (imperfective plural)
tağyir edemezcesine (imperfective plural)
tağyir edemeyerek
tağyir edemeye edemeye
tağyir edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish تغییر ایتمك (tağyir etmek). By surface analysis, tağyir (“change”) + etmek (“to do”, makes verbs from nouns).

surf

etmek<t:to do><pos:makes verbs from nouns>


ihraç etmek

head

ihraç etmek (third-person singular simple present ihraç eder)

ihraç eder (present singular third-person)
ihraç ederim (aorist singular third-person)
ihraç edersin (aorist first-person plural)
ihraç eder (aorist plural second-person)
ihraç ederiz (aorist plural third-person)
ihraç edersiniz (aorist)
ihraç ederler (aorist)
ihraç ederdim (aorist past)
ihraç ederdin (aorist second-person singular)
ihraç ederdi (aorist singular third-person)
ihraç ederdik (aorist first-person plural)
ihraç ederdiniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edermişim (aorist inferential)
ihraç edermişsin (aorist second-person singular)
ihraç edermiş (aorist singular third-person)
ihraç edermişiz (aorist first-person plural)
ihraç edermişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edersem (aorist conditional)
ihraç edersen (aorist second-person singular)
ihraç ederse (aorist singular third-person)
ihraç edersek (aorist first-person plural)
ihraç ederseniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlerse (aorist plural third-person)
ihraç ediyorum (continuative singular third-person)
ihraç ediyorsun (continuative first-person plural)
ihraç ediyor (continuative plural second-person)
ihraç ediyoruz (continuative plural third-person)
ihraç ediyorsunuz (continuative)
ihraç ediyorlar (continuative)
ihraç ediyordum (continuative past)
ihraç ediyordun (continuative second-person singular)
ihraç ediyordu (continuative singular third-person)
ihraç ediyorduk (continuative first-person plural)
ihraç ediyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç ediyormuşum (continuative inferential)
ihraç ediyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç ediyormuş (continuative singular third-person)
ihraç ediyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç ediyorsam (conditional continuative)
ihraç ediyorsan (continuative second-person singular)
ihraç ediyorsa (continuative singular third-person)
ihraç ediyorsak (continuative first-person plural)
ihraç ediyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç etmişim (inferential singular third-person)
ihraç etmişsin (first-person inferential plural)
ihraç etmiş (inferential plural second-person)
ihraç etmişiz (inferential plural third-person)
ihraç etmişsiniz (inferential)
ihraç etmişler (inferential)
ihraç etmiştim (inferential past)
ihraç etmiştin (inferential second-person singular)
ihraç etmişti (inferential singular third-person)
ihraç etmiştik (first-person inferential plural)
ihraç etmiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç etmişmişim (inferential)
ihraç etmişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç etmişmiş (inferential singular third-person)
ihraç etmişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç etmişsem (conditional)
ihraç etmişsen (inferential second-person singular)
ihraç etmişse (inferential singular third-person)
ihraç etmişsek (first-person inferential plural)
ihraç etmişseniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edeceğim (future singular third-person)
ihraç edeceksin (first-person future plural)
ihraç edecek (future plural second-person)
ihraç edeceğiz (future plural third-person)
ihraç edeceksiniz (future)
ihraç edecekler (future)
ihraç edecektim (future past)
ihraç edecektin (future second-person singular)
ihraç edecekti (future singular third-person)
ihraç edecektik (first-person future plural)
ihraç edecektiniz (future plural second-person)
ihraç edeceklerdi (future plural third-person)
ihraç edecekmişim (future inferential)
ihraç edecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edecekmiş (future singular third-person)
ihraç edecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edeceklermiş (future plural third-person)
ihraç edeceksem (conditional future)
ihraç edeceksen (future second-person singular)
ihraç edecekse (future singular third-person)
ihraç edeceksek (first-person future plural)
ihraç edecekseniz (future plural second-person)
ihraç edeceklerse (future plural third-person)
ihraç etmekteyim (progressive singular third-person)
ihraç etmektesin (first-person plural progressive)
ihraç etmekte (plural progressive second-person)
ihraç etmekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç etmektesiniz (progressive)
ihraç etmekteler (progressive)
ihraç etmekteydim (past progressive)
ihraç etmekteydin (progressive second-person singular)
ihraç etmekteydi (progressive singular third-person)
ihraç etmekteydik (first-person plural progressive)
ihraç etmekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç etmekteymişim (inferential progressive)
ihraç etmekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç etmekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç etmekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç etmekteysem (conditional progressive)
ihraç etmekteysen (progressive second-person singular)
ihraç etmekteyse (progressive singular third-person)
ihraç etmekteysek (first-person plural progressive)
ihraç etmekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelerse (plural progressive third-person)
ihraç etmeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç etmelisin (first-person necessitative plural)
ihraç etmeli (necessitative plural second-person)
ihraç etmeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç etmelisiniz (necessitative)
ihraç etmeliler (necessitative)
ihraç etmeliydim (necessitative past)
ihraç etmeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç etmeliymişim (inferential)
ihraç etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç etmeliysem (conditional)
ihraç etmeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç ettim (past singular third-person)
ihraç ettin (first-person past plural)
ihraç etti (past plural second-person)
ihraç ettik (past plural third-person)
ihraç ettiniz (past)
ihraç ettiler (past)
ihraç ettiysem (conditional past)
ihraç ettiysen (past second-person singular)
ihraç ettiyse (past singular third-person)
ihraç ettiysek (first-person past plural)
ihraç ettiyseniz (past plural second-person)
ihraç ettilerse (past plural third-person)
ihraç etsem (conditional singular third-person)
ihraç etsen (conditional first-person plural)
ihraç etse (conditional plural second-person)
ihraç etsek (conditional plural third-person)
ihraç etseniz (conditional)
ihraç etseler (conditional)
ihraç etseydim (conditional past)
ihraç etseydin (conditional second-person singular)
ihraç etseydi (conditional singular third-person)
ihraç etseydik (conditional first-person plural)
ihraç etseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç etselerdi (conditional plural third-person)
ihraç etseymişim (inferential)
ihraç etseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç etseymiş (conditional singular third-person)
ihraç etseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç etseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç etselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edeyim (conditional optative singular)
ihraç edesin (optative second-person singular)
ihraç ede (optative singular third-person)
ihraç edelim (first-person optative plural)
ihraç edesiniz (optative plural second-person)
ihraç edeler (optative plural third-person)
ihraç et (first-person imperative plural)
ihraç etsin (imperative plural second-person)
ihraç edin (imperative)
ihraç etsinler (imperative)
ihraç ediniz (formal imperative second-person singular)
ihraç ediniz (formal imperative plural second-person)
ihraç etsene (imperative informal second-person singular)
ihraç etsenize (imperative informal plural second-person)
ihraç etmek (imperative infinitive)
ihraç etme (imperative noun-from-verb)
ihraç eden (impersonal participle)
ihraç etmiş (impersonal participle)
ihraç edecek (impersonal participle)
ihraç eden (imperfective)
ihraç etmiş (impersonal participle perfective)
ihraç edecek (impersonal participle prospective)
ihraç ettiğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiği (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç edeceğim (impersonal participle prospective)
ihraç edeceğin (impersonal participle prospective)
ihraç edeceği (impersonal participle prospective)
ihraç edeceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç edeceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç edecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç ederken (plural second-person)
ihraç edince (plural second-person)
ihraç edip (plural second-person)
ihraç edeli (plural second-person)
ihraç edesiye (plural second-person)
ihraç ettikçe (plural second-person)
ihraç ederken
ihraç edince (specific)
ihraç edip (perfective)
ihraç edeli
ihraç edesiye
ihraç ettikçe
ihraç ederek (imperfective plural)
ihraç ede ede (imperfective plural)
ihraç edercesine (imperfective plural)
ihraç ederek
ihraç ede ede
ihraç edercesine
ihraç etmem (aorist singular third-person)
ihraç etmezsin (aorist first-person plural)
ihraç etmez (aorist plural second-person)
ihraç etmeyiz (aorist plural third-person)
ihraç etmezsiniz (aorist)
ihraç etmezler (aorist)
ihraç etmezdim (aorist past)
ihraç etmezdin (aorist second-person singular)
ihraç etmezdi (aorist singular third-person)
ihraç etmezdik (aorist first-person plural)
ihraç etmezdiniz (aorist plural second-person)
ihraç etmezlerdi (aorist plural third-person)
ihraç etmezmişim (aorist inferential)
ihraç etmezmişsin (aorist second-person singular)
ihraç etmezmiş (aorist singular third-person)
ihraç etmezmişiz (aorist first-person plural)
ihraç etmezmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç etmezlermiş (aorist plural third-person)
ihraç etmezsem (aorist conditional)
ihraç etmezsen (aorist second-person singular)
ihraç etmezse (aorist singular third-person)
ihraç etmezsek (aorist first-person plural)
ihraç etmezseniz (aorist plural second-person)
ihraç etmezlerse (aorist plural third-person)
ihraç etmiyorum (continuative singular third-person)
ihraç etmiyorsun (continuative first-person plural)
ihraç etmiyor (continuative plural second-person)
ihraç etmiyoruz (continuative plural third-person)
ihraç etmiyorsunuz (continuative)
ihraç etmiyorlar (continuative)
ihraç etmiyordum (continuative past)
ihraç etmiyordun (continuative second-person singular)
ihraç etmiyordu (continuative singular third-person)
ihraç etmiyorduk (continuative first-person plural)
ihraç etmiyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç etmiyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç etmiyormuşum (continuative inferential)
ihraç etmiyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç etmiyormuş (continuative singular third-person)
ihraç etmiyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç etmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç etmiyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç etmiyorsam (conditional continuative)
ihraç etmiyorsan (continuative second-person singular)
ihraç etmiyorsa (continuative singular third-person)
ihraç etmiyorsak (continuative first-person plural)
ihraç etmiyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç etmiyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç etmemişim (inferential singular third-person)
ihraç etmemişsin (first-person inferential plural)
ihraç etmemiş (inferential plural second-person)
ihraç etmemişiz (inferential plural third-person)
ihraç etmemişsiniz (inferential)
ihraç etmemişler (inferential)
ihraç etmemiştim (inferential past)
ihraç etmemiştin (inferential second-person singular)
ihraç etmemişti (inferential singular third-person)
ihraç etmemiştik (first-person inferential plural)
ihraç etmemiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmemişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç etmemişmişim (inferential)
ihraç etmemişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç etmemişmiş (inferential singular third-person)
ihraç etmemişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç etmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmemişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç etmemişsem (conditional)
ihraç etmemişsen (inferential second-person singular)
ihraç etmemişse (inferential singular third-person)
ihraç etmemişsek (first-person inferential plural)
ihraç etmemişseniz (inferential plural second-person)
ihraç etmemişlerse (inferential plural third-person)
ihraç etmeyeceğim (future singular third-person)
ihraç etmeyeceksin (first-person future plural)
ihraç etmeyecek (future plural second-person)
ihraç etmeyeceğiz (future plural third-person)
ihraç etmeyeceksiniz (future)
ihraç etmeyecekler (future)
ihraç etmeyecektim (future past)
ihraç etmeyecektin (future second-person singular)
ihraç etmeyecekti (future singular third-person)
ihraç etmeyecektik (first-person future plural)
ihraç etmeyecektiniz (future plural second-person)
ihraç etmeyeceklerdi (future plural third-person)
ihraç etmeyecekmişim (future inferential)
ihraç etmeyecekmişsin (future second-person singular)
ihraç etmeyecekmiş (future singular third-person)
ihraç etmeyecekmişiz (first-person future plural)
ihraç etmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç etmeyeceklermiş (future plural third-person)
ihraç etmeyeceksem (conditional future)
ihraç etmeyeceksen (future second-person singular)
ihraç etmeyecekse (future singular third-person)
ihraç etmeyeceksek (first-person future plural)
ihraç etmeyecekseniz (future plural second-person)
ihraç etmeyeceklerse (future plural third-person)
ihraç etmemekteyim (progressive singular third-person)
ihraç etmemektesin (first-person plural progressive)
ihraç etmemekte (plural progressive second-person)
ihraç etmemekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç etmemektesiniz (progressive)
ihraç etmemekteler (progressive)
ihraç etmemekteydim (past progressive)
ihraç etmemekteydin (progressive second-person singular)
ihraç etmemekteydi (progressive singular third-person)
ihraç etmemekteydik (first-person plural progressive)
ihraç etmemekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmemektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç etmemekteymişim (inferential progressive)
ihraç etmemekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç etmemekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç etmemekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç etmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmemektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç etmemekteysem (conditional progressive)
ihraç etmemekteysen (progressive second-person singular)
ihraç etmemekteyse (progressive singular third-person)
ihraç etmemekteysek (first-person plural progressive)
ihraç etmemekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç etmemektelerse (plural progressive third-person)
ihraç etmemeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç etmemelisin (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeli (necessitative plural second-person)
ihraç etmemeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç etmemelisiniz (necessitative)
ihraç etmemeliler (necessitative)
ihraç etmemeliydim (necessitative past)
ihraç etmemeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç etmemeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç etmemeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmemelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç etmemeliymişim (inferential)
ihraç etmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç etmemeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç etmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmemelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç etmemeliysem (conditional)
ihraç etmemeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç etmemeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç etmemeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmemelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç etmedim (past singular third-person)
ihraç etmedin (first-person past plural)
ihraç etmedi (past plural second-person)
ihraç etmedik (past plural third-person)
ihraç etmediniz (past)
ihraç etmediler (past)
ihraç etmediysem (conditional past)
ihraç etmediysen (past second-person singular)
ihraç etmediyse (past singular third-person)
ihraç etmediysek (first-person past plural)
ihraç etmediyseniz (past plural second-person)
ihraç etmedilerse (past plural third-person)
ihraç etmesem (conditional singular third-person)
ihraç etmesen (conditional first-person plural)
ihraç etmese (conditional plural second-person)
ihraç etmesek (conditional plural third-person)
ihraç etmeseniz (conditional)
ihraç etmeseler (conditional)
ihraç etmeseydim (conditional past)
ihraç etmeseydin (conditional second-person singular)
ihraç etmeseydi (conditional singular third-person)
ihraç etmeseydik (conditional first-person plural)
ihraç etmeseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç etmeselerdi (conditional plural third-person)
ihraç etmeseymişim (inferential)
ihraç etmeseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç etmeseymiş (conditional singular third-person)
ihraç etmeseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç etmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç etmeselermiş (conditional plural third-person)
ihraç etmeyeyim (conditional optative singular)
ihraç etmeyesin (optative second-person singular)
ihraç etmeye (optative singular third-person)
ihraç etmeyelim (first-person optative plural)
ihraç etmeyesiniz (optative plural second-person)
ihraç etmeyeler (optative plural third-person)
ihraç etme (first-person imperative plural)
ihraç etmesin (imperative plural second-person)
ihraç etmeyin (imperative)
ihraç etmesinler (imperative)
ihraç etmeyiniz (formal imperative second-person singular)
ihraç etmeyiniz (formal imperative plural second-person)
ihraç etmesene (imperative informal second-person singular)
ihraç etmesenize (imperative informal plural second-person)
ihraç etmemek (imperative infinitive)
ihraç etmeme (imperative noun-from-verb)
ihraç etmeyen (impersonal participle)
ihraç etmemiş (impersonal participle)
ihraç etmeyecek (impersonal participle)
ihraç etmeyen (imperfective)
ihraç etmemiş (impersonal participle perfective)
ihraç etmeyecek (impersonal participle prospective)
ihraç etmediğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediği (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç etmeyeceğim (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceğin (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceği (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç etmezken (plural second-person)
ihraç etmeyince (plural second-person)
ihraç etmeyip (plural second-person)
ihraç etmeyeli (plural second-person)
ihraç etmeyesiye (plural second-person)
ihraç etmedikçe (plural second-person)
ihraç etmezken
ihraç etmeyince (specific)
ihraç etmeyip (perfective)
ihraç etmeyeli
ihraç etmeyesiye
ihraç etmedikçe
ihraç etmeyerek (imperfective plural)
ihraç etmeye etmeye (imperfective plural)
ihraç etmezcesine (imperfective plural)
ihraç etmeyerek
ihraç etmeye etmeye
ihraç etmezcesine
ihraç edebilirim (aorist singular third-person)
ihraç edebilirsin (aorist first-person plural)
ihraç edebilir (aorist plural second-person)
ihraç edebiliriz (aorist plural third-person)
ihraç edebilirsiniz (aorist)
ihraç edebilirler (aorist)
ihraç edebilirdim (aorist past)
ihraç edebilirdin (aorist second-person singular)
ihraç edebilirdi (aorist singular third-person)
ihraç edebilirdik (aorist first-person plural)
ihraç edebilirdiniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edebilirmişim (aorist inferential)
ihraç edebilirmişsin (aorist second-person singular)
ihraç edebilirmiş (aorist singular third-person)
ihraç edebilirmişiz (aorist first-person plural)
ihraç edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edebilirsem (aorist conditional)
ihraç edebilirsen (aorist second-person singular)
ihraç edebilirse (aorist singular third-person)
ihraç edebilirsek (aorist first-person plural)
ihraç edebilirseniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlerse (aorist plural third-person)
ihraç edebiliyorum (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorsun (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyor (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyoruz (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyorsunuz (continuative)
ihraç edebiliyorlar (continuative)
ihraç edebiliyordum (continuative past)
ihraç edebiliyordun (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyordu (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorduk (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyormuşum (continuative inferential)
ihraç edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyormuş (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyorsam (conditional continuative)
ihraç edebiliyorsan (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyorsa (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorsak (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç edebilmişim (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişsin (first-person inferential plural)
ihraç edebilmiş (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişiz (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişsiniz (inferential)
ihraç edebilmişler (inferential)
ihraç edebilmiştim (inferential past)
ihraç edebilmiştin (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişti (inferential singular third-person)
ihraç edebilmiştik (first-person inferential plural)
ihraç edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişmişim (inferential)
ihraç edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişmiş (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişsem (conditional)
ihraç edebilmişsen (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişse (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişsek (first-person inferential plural)
ihraç edebilmişseniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edebileceğim (future singular third-person)
ihraç edebileceksin (first-person future plural)
ihraç edebilecek (future plural second-person)
ihraç edebileceğiz (future plural third-person)
ihraç edebileceksiniz (future)
ihraç edebilecekler (future)
ihraç edebilecektim (future past)
ihraç edebilecektin (future second-person singular)
ihraç edebilecekti (future singular third-person)
ihraç edebilecektik (first-person future plural)
ihraç edebilecektiniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklerdi (future plural third-person)
ihraç edebilecekmişim (future inferential)
ihraç edebilecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edebilecekmiş (future singular third-person)
ihraç edebilecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklermiş (future plural third-person)
ihraç edebileceksem (conditional future)
ihraç edebileceksen (future second-person singular)
ihraç edebilecekse (future singular third-person)
ihraç edebileceksek (first-person future plural)
ihraç edebilecekseniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklerse (future plural third-person)
ihraç edebilmekteyim (progressive singular third-person)
ihraç edebilmektesin (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekte (plural progressive second-person)
ihraç edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç edebilmektesiniz (progressive)
ihraç edebilmekteler (progressive)
ihraç edebilmekteydim (past progressive)
ihraç edebilmekteydin (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteydi (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteydik (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç edebilmekteymişim (inferential progressive)
ihraç edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç edebilmekteysem (conditional progressive)
ihraç edebilmekteysen (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteyse (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteysek (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelerse (plural progressive third-person)
ihraç edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmelisin (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeli (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmelisiniz (necessitative)
ihraç edebilmeliler (necessitative)
ihraç edebilmeliydim (necessitative past)
ihraç edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmeliymişim (inferential)
ihraç edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmeliysem (conditional)
ihraç edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç edebildim (past singular third-person)
ihraç edebildin (first-person past plural)
ihraç edebildi (past plural second-person)
ihraç edebildik (past plural third-person)
ihraç edebildiniz (past)
ihraç edebildiler (past)
ihraç edebildiysem (conditional past)
ihraç edebildiysen (past second-person singular)
ihraç edebildiyse (past singular third-person)
ihraç edebildiysek (first-person past plural)
ihraç edebildiyseniz (past plural second-person)
ihraç edebildilerse (past plural third-person)
ihraç edebilsem (conditional singular third-person)
ihraç edebilsen (conditional first-person plural)
ihraç edebilse (conditional plural second-person)
ihraç edebilsek (conditional plural third-person)
ihraç edebilseniz (conditional)
ihraç edebilseler (conditional)
ihraç edebilseydim (conditional past)
ihraç edebilseydin (conditional second-person singular)
ihraç edebilseydi (conditional singular third-person)
ihraç edebilseydik (conditional first-person plural)
ihraç edebilseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç edebilselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edebilseymişim (inferential)
ihraç edebilseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç edebilseymiş (conditional singular third-person)
ihraç edebilseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç edebilselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edebileyim (conditional optative singular)
ihraç edebilesin (optative second-person singular)
ihraç edebile (optative singular third-person)
ihraç edebilelim (first-person optative plural)
ihraç edebilesiniz (optative plural second-person)
ihraç edebileler (optative plural third-person)
ihraç edebil (first-person imperative plural)
ihraç edebilsin (imperative plural second-person)
ihraç edebilin (imperative)
ihraç edebilsinler (imperative)
ihraç edebiliniz (formal imperative second-person singular)
ihraç edebiliniz (formal imperative plural second-person)
ihraç edebilsene (imperative informal second-person singular)
ihraç edebilsenize (imperative informal plural second-person)
ihraç edebilmek (imperative infinitive)
ihraç edebilme (imperative noun-from-verb)
ihraç edebilen (impersonal participle)
ihraç edebilmiş (impersonal participle)
ihraç edebilecek (impersonal participle)
ihraç edebilen (imperfective)
ihraç edebilmiş (impersonal participle perfective)
ihraç edebilecek (impersonal participle prospective)
ihraç edebildiğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiği (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç edebileceğim (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceğin (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceği (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç edebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç edebilirken (plural second-person)
ihraç edebilince (plural second-person)
ihraç edebilip (plural second-person)
ihraç edebileli (plural second-person)
ihraç edebilesiye (plural second-person)
ihraç edebildikçe (plural second-person)
ihraç edebilirken
ihraç edebilince (specific)
ihraç edebilip (perfective)
ihraç edebileli
ihraç edebilesiye
ihraç edebildikçe
ihraç edebilerek (imperfective plural)
ihraç edebile edebile (imperfective plural)
ihraç edebilircesine (imperfective plural)
ihraç edebilerek
ihraç edebile edebile
ihraç edebilircesine
ihraç edemem (aorist singular third-person)
ihraç edemezsin (aorist first-person plural)
ihraç edemez (aorist plural second-person)
ihraç edemeyiz (aorist plural third-person)
ihraç edemezsiniz (aorist)
ihraç edemezler (aorist)
ihraç edemezdim (aorist past)
ihraç edemezdin (aorist second-person singular)
ihraç edemezdi (aorist singular third-person)
ihraç edemezdik (aorist first-person plural)
ihraç edemezdiniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edemezmişim (aorist inferential)
ihraç edemezmişsin (aorist second-person singular)
ihraç edemezmiş (aorist singular third-person)
ihraç edemezmişiz (aorist first-person plural)
ihraç edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edemezsem (aorist conditional)
ihraç edemezsen (aorist second-person singular)
ihraç edemezse (aorist singular third-person)
ihraç edemezsek (aorist first-person plural)
ihraç edemezseniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlerse (aorist plural third-person)
ihraç edemiyorum (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorsun (continuative first-person plural)
ihraç edemiyor (continuative plural second-person)
ihraç edemiyoruz (continuative plural third-person)
ihraç edemiyorsunuz (continuative)
ihraç edemiyorlar (continuative)
ihraç edemiyordum (continuative past)
ihraç edemiyordun (continuative second-person singular)
ihraç edemiyordu (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorduk (continuative first-person plural)
ihraç edemiyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç edemiyormuşum (continuative inferential)
ihraç edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç edemiyormuş (continuative singular third-person)
ihraç edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç edemiyorsam (conditional continuative)
ihraç edemiyorsan (continuative second-person singular)
ihraç edemiyorsa (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorsak (continuative first-person plural)
ihraç edemiyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç edememişim (inferential singular third-person)
ihraç edememişsin (first-person inferential plural)
ihraç edememiş (inferential plural second-person)
ihraç edememişiz (inferential plural third-person)
ihraç edememişsiniz (inferential)
ihraç edememişler (inferential)
ihraç edememiştim (inferential past)
ihraç edememiştin (inferential second-person singular)
ihraç edememişti (inferential singular third-person)
ihraç edememiştik (first-person inferential plural)
ihraç edememiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç edememişmişim (inferential)
ihraç edememişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç edememişmiş (inferential singular third-person)
ihraç edememişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç edememişsem (conditional)
ihraç edememişsen (inferential second-person singular)
ihraç edememişse (inferential singular third-person)
ihraç edememişsek (first-person inferential plural)
ihraç edememişseniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edemeyeceğim (future singular third-person)
ihraç edemeyeceksin (first-person future plural)
ihraç edemeyecek (future plural second-person)
ihraç edemeyeceğiz (future plural third-person)
ihraç edemeyeceksiniz (future)
ihraç edemeyecekler (future)
ihraç edemeyecektim (future past)
ihraç edemeyecektin (future second-person singular)
ihraç edemeyecekti (future singular third-person)
ihraç edemeyecektik (first-person future plural)
ihraç edemeyecektiniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklerdi (future plural third-person)
ihraç edemeyecekmişim (future inferential)
ihraç edemeyecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edemeyecekmiş (future singular third-person)
ihraç edemeyecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklermiş (future plural third-person)
ihraç edemeyeceksem (conditional future)
ihraç edemeyeceksen (future second-person singular)
ihraç edemeyecekse (future singular third-person)
ihraç edemeyeceksek (first-person future plural)
ihraç edemeyecekseniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklerse (future plural third-person)
ihraç edememekteyim (progressive singular third-person)
ihraç edememektesin (first-person plural progressive)
ihraç edememekte (plural progressive second-person)
ihraç edememekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç edememektesiniz (progressive)
ihraç edememekteler (progressive)
ihraç edememekteydim (past progressive)
ihraç edememekteydin (progressive second-person singular)
ihraç edememekteydi (progressive singular third-person)
ihraç edememekteydik (first-person plural progressive)
ihraç edememekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç edememekteymişim (inferential progressive)
ihraç edememekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç edememekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç edememekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç edememekteysem (conditional progressive)
ihraç edememekteysen (progressive second-person singular)
ihraç edememekteyse (progressive singular third-person)
ihraç edememekteysek (first-person plural progressive)
ihraç edememekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelerse (plural progressive third-person)
ihraç edememeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç edememelisin (first-person necessitative plural)
ihraç edememeli (necessitative plural second-person)
ihraç edememeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç edememelisiniz (necessitative)
ihraç edememeliler (necessitative)
ihraç edememeliydim (necessitative past)
ihraç edememeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç edememeliymişim (inferential)
ihraç edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç edememeliysem (conditional)
ihraç edememeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç edemedim (past singular third-person)
ihraç edemedin (first-person past plural)
ihraç edemedi (past plural second-person)
ihraç edemedik (past plural third-person)
ihraç edemediniz (past)
ihraç edemediler (past)
ihraç edemediysem (conditional past)
ihraç edemediysen (past second-person singular)
ihraç edemediyse (past singular third-person)
ihraç edemediysek (first-person past plural)
ihraç edemediyseniz (past plural second-person)
ihraç edemedilerse (past plural third-person)
ihraç edemesem (conditional singular third-person)
ihraç edemesen (conditional first-person plural)
ihraç edemese (conditional plural second-person)
ihraç edemesek (conditional plural third-person)
ihraç edemeseniz (conditional)
ihraç edemeseler (conditional)
ihraç edemeseydim (conditional past)
ihraç edemeseydin (conditional second-person singular)
ihraç edemeseydi (conditional singular third-person)
ihraç edemeseydik (conditional first-person plural)
ihraç edemeseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç edemeselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edemeseymişim (inferential)
ihraç edemeseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç edemeseymiş (conditional singular third-person)
ihraç edemeseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç edemeselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edemeyeyim (conditional optative singular)
ihraç edemeyesin (optative second-person singular)
ihraç edemeye (optative singular third-person)
ihraç edemeyelim (first-person optative plural)
ihraç edemeyesiniz (optative plural second-person)
ihraç edemeyeler (optative plural third-person)
ihraç edeme (first-person imperative plural)
ihraç edemesin (imperative plural second-person)
ihraç edemeyin (imperative)
ihraç edemesinler (imperative)
ihraç edemeyiniz (formal imperative second-person singular)
ihraç edemeyiniz (formal imperative plural second-person)
ihraç edemesene (imperative informal second-person singular)
ihraç edemesenize (imperative informal plural second-person)
ihraç edememek (imperative infinitive)
ihraç edememe (imperative noun-from-verb)
ihraç edemeyen (impersonal participle)
ihraç edememiş (impersonal participle)
ihraç edemeyecek (impersonal participle)
ihraç edemeyen (imperfective)
ihraç edememiş (impersonal participle perfective)
ihraç edemeyecek (impersonal participle prospective)
ihraç edemediğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediği (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç edemeyeceğim (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceğin (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceği (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç edemezken (plural second-person)
ihraç edemeyince (plural second-person)
ihraç edemeyip (plural second-person)
ihraç edemeyeli (plural second-person)
ihraç edemeyesiye (plural second-person)
ihraç edemedikçe (plural second-person)
ihraç edemezken
ihraç edemeyince (specific)
ihraç edemeyip (perfective)
ihraç edemeyeli
ihraç edemeyesiye
ihraç edemedikçe
ihraç edemeyerek (imperfective plural)
ihraç edemeye edemeye (imperfective plural)
ihraç edemezcesine (imperfective plural)
ihraç edemeyerek
ihraç edemeye edemeye
ihraç edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish اخراج ایتمك (ihrac etmek). By surface analysis, ihraç (“banishment, export”) + etmek (“to do”, makes verbs from nouns).

surf

Dünyanın en çok petrol ihraç eden ülkesi, Suudi Arabistan'dır.

The country which exports the most oil in the world is Saudi Arabia.