kucaklamak

kucaklamak (third-person singular simple present kucaklar)

kucaklar (present singular third-person)
kucaklamak (infinitive)
kucaklayan (imperfective impersonal participle)
kucaklamış (impersonal participle perfective)
kucaklayacak (impersonal participle prospective)
kucakladığım (non-prospective participle personal)
kucakladığın (non-prospective participle personal)
kucakladığı (non-prospective participle personal)
kucakladığımız (non-prospective participle personal)
kucakladığınız (non-prospective participle personal)
kucakladıkları (non-prospective participle personal)
kucaklayacağım (participle personal prospective)
kucaklayacağın (participle personal prospective)
kucaklayacağı (participle personal prospective)
kucaklayacağımız (participle personal prospective)
kucaklayacağınız (participle personal prospective)
kucaklayacakları (participle personal prospective)
kucaklama (noun-from-verb)
kucaklayış (adverbial)
kucaklarım (aorist first-person indicative present singular)
kucaklarsın (aorist indicative present second-person singular)
kucaklar (aorist indicative present singular third-person)
kucaklarız (aorist first-person indicative plural present)
kucaklarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kucaklarlar (aorist indicative plural present third-person)
kucaklıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kucakladım (first-person indicative past perfective singular)
kucakladın (indicative past perfective second-person singular)
kucakladı (indicative past perfective singular third-person)
kucakladık (first-person indicative past perfective plural)
kucakladınız (indicative past perfective plural second-person)
kucakladılar (indicative past perfective plural third-person)
kucaklıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklayacağım (first-person future indicative singular)
kucaklayacaksın (future indicative second-person singular)
kucaklayacak (future indicative singular third-person)
kucaklayacağız (first-person future indicative plural)
kucaklayacaksınız (future indicative plural second-person)
kucaklayacaklar (future indicative plural third-person)
kucaklamışım (first-person inferential perfective singular)
kucaklamışsın (inferential perfective second-person singular)
kucaklamış (inferential perfective singular third-person)
kucaklamışız (first-person inferential perfective plural)
kucaklamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kucaklamışlar (inferential perfective plural third-person)
kucaklarmışım (aorist first-person inferential singular)
kucaklarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kucaklarmış (aorist inferential singular third-person)
kucaklarmışız (aorist first-person inferential plural)
kucaklarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kucaklarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kucaklıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kucaklıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kucaklıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kucaklıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kucaklıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kucaklıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kucaklasam (conditional first-person singular)
kucaklasan (conditional second-person singular)
kucaklasa (conditional singular third-person)
kucaklasak (conditional first-person plural)
kucaklasanız (conditional plural second-person)
kucaklasalar (conditional plural third-person)
kucaklasaydım (conditional first-person perfective singular)
kucaklasaydın (conditional perfective second-person singular)
kucaklasaydı (conditional perfective singular third-person)
kucaklasaydık (conditional first-person perfective plural)
kucaklasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kucaklasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kucaklayayım (first-person optative singular)
kucaklayasın (optative second-person singular)
kucaklaya (optative singular third-person)
kucaklayalım (first-person optative plural)
kucaklayasınız (optative plural second-person)
kucaklayalar (optative plural third-person)
kucaklamaktayım (first-person progressive singular)
kucaklamaktasın (progressive second-person singular)
kucaklamakta (progressive singular third-person)
kucaklamaktayız (first-person plural progressive)
kucaklamaktasınız (plural progressive second-person)
kucaklamaktalar (plural progressive third-person)
kucaklamalıyım (first-person necessitative singular)
kucaklamalısın (necessitative second-person singular)
kucaklamalı (necessitative singular third-person)
kucaklamalıyız (first-person necessitative plural)
kucaklamalısınız (necessitative plural second-person)
kucaklamalılar (necessitative plural third-person)
kucakla (imperative second-person singular)
kucaklasın (imperative singular third-person)
kucaklayın (imperative plural second-person)
kucaklasınlar (imperative plural third-person)
kucaklar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kucaklar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kucaklar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kucaklar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kucaklar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kucaklarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kucaklıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kucakladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kucakladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kucakladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kucakladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kucakladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kucakladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kucaklıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kucaklayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kucaklayacak mı? (future indicative singular third-person)
kucaklayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kucaklayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kucaklayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kucaklamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kucaklamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kucaklamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kucaklamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kucaklamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kucaklamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kucaklar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kucaklar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kucaklar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kucaklar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kucaklar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kucaklarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kucaklıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kucaklıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kucaklıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kucaklıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kucaklıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kucaklıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kucaklasam mı? (conditional first-person singular)
kucaklasan mı? (conditional second-person singular)
kucaklasa mı? (conditional singular third-person)
kucaklasak mı? (conditional first-person plural)
kucaklasanız mı? (conditional plural second-person)
kucaklasalar mı? (conditional plural third-person)
kucaklasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kucaklasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kucaklasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kucaklasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kucaklasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kucaklasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kucaklamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kucaklamakta mısın? (progressive second-person singular)
kucaklamakta mı? (progressive singular third-person)
kucaklamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kucaklamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kucaklamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kucaklamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kucaklamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kucaklamalı mı? (necessitative singular third-person)
kucaklamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kucaklamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kucaklamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kucaklamamak (infinitive negative)
kucaklamayan (imperfective impersonal negative participle)
kucaklamamış (impersonal negative participle perfective)
kucaklamayacak (impersonal negative participle prospective)
kucaklamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kucaklamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kucaklamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kucaklamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kucaklamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kucaklamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kucaklamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kucaklamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kucaklamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kucaklamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kucaklamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kucaklamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kucaklamama (negative noun-from-verb)
kucaklamayış (adverbial negative)
kucaklamam (aorist first-person indicative present singular)
kucaklamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kucaklamaz (aorist indicative present singular third-person)
kucaklamayız (aorist first-person indicative plural present)
kucaklamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kucaklamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kucaklamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kucaklamadım (first-person indicative past perfective singular)
kucaklamadın (indicative past perfective second-person singular)
kucaklamadı (indicative past perfective singular third-person)
kucaklamadık (first-person indicative past perfective plural)
kucaklamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kucaklamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kucaklamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklamayacağım (first-person future indicative singular)
kucaklamayacaksın (future indicative second-person singular)
kucaklamayacak (future indicative singular third-person)
kucaklamayacağız (first-person future indicative plural)
kucaklamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kucaklamayacaklar (future indicative plural third-person)
kucaklamamışım (first-person inferential perfective singular)
kucaklamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kucaklamamış (inferential perfective singular third-person)
kucaklamamışız (first-person inferential perfective plural)
kucaklamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kucaklamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kucaklamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kucaklamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kucaklamazmış (aorist inferential singular third-person)
kucaklamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kucaklamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kucaklamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kucaklamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kucaklamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kucaklamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kucaklamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kucaklamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kucaklamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kucaklamasam (conditional first-person singular)
kucaklamasan (conditional second-person singular)
kucaklamasa (conditional singular third-person)
kucaklamasak (conditional first-person plural)
kucaklamasanız (conditional plural second-person)
kucaklamasalar (conditional plural third-person)
kucaklamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kucaklamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kucaklamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kucaklamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kucaklamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kucaklamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kucaklamayayım (first-person optative singular)
kucaklamayasın (optative second-person singular)
kucaklamaya (optative singular third-person)
kucaklamayalım (first-person optative plural)
kucaklamayasınız (optative plural second-person)
kucaklamayalar (optative plural third-person)
kucaklamamaktayım (first-person progressive singular)
kucaklamamaktasın (progressive second-person singular)
kucaklamamakta (progressive singular third-person)
kucaklamamaktayız (first-person plural progressive)
kucaklamamaktasınız (plural progressive second-person)
kucaklamamaktalar (plural progressive third-person)
kucaklamamalıyım (first-person necessitative singular)
kucaklamamalısın (necessitative second-person singular)
kucaklamamalı (necessitative singular third-person)
kucaklamamalıyız (first-person necessitative plural)
kucaklamamalısınız (necessitative plural second-person)
kucaklamamalılar (necessitative plural third-person)
kucaklama (imperative second-person singular)
kucaklamasın (imperative singular third-person)
kucaklamayın (imperative plural second-person)
kucaklamasınlar (imperative plural third-person)
kucaklamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kucaklamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kucaklamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kucaklamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kucaklamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kucaklamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kucaklamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kucaklamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kucaklamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kucaklamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kucaklamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kucaklamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kucaklamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kucaklamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kucaklamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kucaklamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kucaklamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kucaklamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kucaklamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kucaklamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kucaklamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kucaklamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kucaklamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kucaklamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kucaklamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kucaklamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kucaklamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kucaklamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kucaklamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kucaklamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kucaklamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kucaklamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kucaklamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kucaklamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kucaklamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kucaklamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kucaklamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kucaklamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kucaklamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kucaklamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kucaklamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kucaklamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kucaklamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kucaklamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kucaklamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kucaklamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kucaklamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kucaklamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kucaklamasam mı? (conditional first-person singular)
kucaklamasan mı? (conditional second-person singular)
kucaklamasa mı? (conditional singular third-person)
kucaklamasak mı? (conditional first-person plural)
kucaklamasanız mı? (conditional plural second-person)
kucaklamasalar mı? (conditional plural third-person)
kucaklamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kucaklamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kucaklamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kucaklamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kucaklamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kucaklamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kucaklamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kucaklamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kucaklamamakta mı? (progressive singular third-person)
kucaklamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kucaklamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kucaklamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kucaklamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kucaklamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kucaklamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kucaklamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kucaklamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kucaklamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قوجاقلامق (kucaklamak), from Proto-Turkic *kūč- (“to embrace”).


dener

third-person singular indicative aorist of denemek


hırlamak

head

hırlamak (third-person singular simple present hırlar)


kusursuzlaştırmak

kusursuzlaştırmak (third-person singular simple present kusursuzlaştırır)

kusursuzlaştırır (present singular third-person)
kusursuzlaştırmak (infinitive)
kusursuzlaştıran (imperfective impersonal participle)
kusursuzlaştırmış (impersonal participle perfective)
kusursuzlaştıracak (impersonal participle prospective)
kusursuzlaştırdığım (non-prospective participle personal)
kusursuzlaştırdığın (non-prospective participle personal)
kusursuzlaştırdığı (non-prospective participle personal)
kusursuzlaştırdığımız (non-prospective participle personal)
kusursuzlaştırdığınız (non-prospective participle personal)
kusursuzlaştırdıkları (non-prospective participle personal)
kusursuzlaştıracağım (participle personal prospective)
kusursuzlaştıracağın (participle personal prospective)
kusursuzlaştıracağı (participle personal prospective)
kusursuzlaştıracağımız (participle personal prospective)
kusursuzlaştıracağınız (participle personal prospective)
kusursuzlaştıracakları (participle personal prospective)
kusursuzlaştırma (noun-from-verb)
kusursuzlaştırış (adverbial)
kusursuzlaştırırım (aorist first-person indicative present singular)
kusursuzlaştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırır (aorist indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırırız (aorist first-person indicative plural present)
kusursuzlaştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kusursuzlaştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kusursuzlaştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırdım (first-person indicative past perfective singular)
kusursuzlaştırdın (indicative past perfective second-person singular)
kusursuzlaştırdı (indicative past perfective singular third-person)
kusursuzlaştırdık (first-person indicative past perfective plural)
kusursuzlaştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kusursuzlaştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kusursuzlaştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kusursuzlaştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kusursuzlaştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kusursuzlaştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kusursuzlaştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kusursuzlaştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kusursuzlaştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kusursuzlaştıracağım (first-person future indicative singular)
kusursuzlaştıracaksın (future indicative second-person singular)
kusursuzlaştıracak (future indicative singular third-person)
kusursuzlaştıracağız (first-person future indicative plural)
kusursuzlaştıracaksınız (future indicative plural second-person)
kusursuzlaştıracaklar (future indicative plural third-person)
kusursuzlaştırmışım (first-person inferential perfective singular)
kusursuzlaştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmış (inferential perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmışız (first-person inferential perfective plural)
kusursuzlaştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kusursuzlaştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kusursuzlaştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kusursuzlaştırırmış (aorist inferential singular third-person)
kusursuzlaştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kusursuzlaştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kusursuzlaştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kusursuzlaştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kusursuzlaştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kusursuzlaştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kusursuzlaştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kusursuzlaştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kusursuzlaştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kusursuzlaştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kusursuzlaştırsam (conditional first-person singular)
kusursuzlaştırsan (conditional second-person singular)
kusursuzlaştırsa (conditional singular third-person)
kusursuzlaştırsak (conditional first-person plural)
kusursuzlaştırsanız (conditional plural second-person)
kusursuzlaştırsalar (conditional plural third-person)
kusursuzlaştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kusursuzlaştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kusursuzlaştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kusursuzlaştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kusursuzlaştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kusursuzlaştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kusursuzlaştırayım (first-person optative singular)
kusursuzlaştırasın (optative second-person singular)
kusursuzlaştıra (optative singular third-person)
kusursuzlaştıralım (first-person optative plural)
kusursuzlaştırasınız (optative plural second-person)
kusursuzlaştıralar (optative plural third-person)
kusursuzlaştırmaktayım (first-person progressive singular)
kusursuzlaştırmaktasın (progressive second-person singular)
kusursuzlaştırmakta (progressive singular third-person)
kusursuzlaştırmaktayız (first-person plural progressive)
kusursuzlaştırmaktasınız (plural progressive second-person)
kusursuzlaştırmaktalar (plural progressive third-person)
kusursuzlaştırmalıyım (first-person necessitative singular)
kusursuzlaştırmalısın (necessitative second-person singular)
kusursuzlaştırmalı (necessitative singular third-person)
kusursuzlaştırmalıyız (first-person necessitative plural)
kusursuzlaştırmalısınız (necessitative plural second-person)
kusursuzlaştırmalılar (necessitative plural third-person)
kusursuzlaştır (imperative second-person singular)
kusursuzlaştırsın (imperative singular third-person)
kusursuzlaştırın (imperative plural second-person)
kusursuzlaştırsınlar (imperative plural third-person)
kusursuzlaştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kusursuzlaştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kusursuzlaştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kusursuzlaştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kusursuzlaştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kusursuzlaştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kusursuzlaştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kusursuzlaştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kusursuzlaştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kusursuzlaştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kusursuzlaştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kusursuzlaştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kusursuzlaştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kusursuzlaştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kusursuzlaştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kusursuzlaştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kusursuzlaştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kusursuzlaştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kusursuzlaştıracak mı? (future indicative singular third-person)
kusursuzlaştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kusursuzlaştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kusursuzlaştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kusursuzlaştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kusursuzlaştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kusursuzlaştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kusursuzlaştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kusursuzlaştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kusursuzlaştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kusursuzlaştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kusursuzlaştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kusursuzlaştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kusursuzlaştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kusursuzlaştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kusursuzlaştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kusursuzlaştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kusursuzlaştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kusursuzlaştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kusursuzlaştırsam mı? (conditional first-person singular)
kusursuzlaştırsan mı? (conditional second-person singular)
kusursuzlaştırsa mı? (conditional singular third-person)
kusursuzlaştırsak mı? (conditional first-person plural)
kusursuzlaştırsanız mı? (conditional plural second-person)
kusursuzlaştırsalar mı? (conditional plural third-person)
kusursuzlaştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kusursuzlaştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kusursuzlaştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kusursuzlaştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kusursuzlaştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kusursuzlaştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kusursuzlaştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kusursuzlaştırmakta mı? (progressive singular third-person)
kusursuzlaştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kusursuzlaştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kusursuzlaştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kusursuzlaştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kusursuzlaştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kusursuzlaştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kusursuzlaştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kusursuzlaştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kusursuzlaştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kusursuzlaştırmamak (infinitive negative)
kusursuzlaştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kusursuzlaştırmamış (impersonal negative participle perfective)
kusursuzlaştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kusursuzlaştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kusursuzlaştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kusursuzlaştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kusursuzlaştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kusursuzlaştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kusursuzlaştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kusursuzlaştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kusursuzlaştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kusursuzlaştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kusursuzlaştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kusursuzlaştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kusursuzlaştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kusursuzlaştırmama (negative noun-from-verb)
kusursuzlaştırmayış (adverbial negative)
kusursuzlaştırmam (aorist first-person indicative present singular)
kusursuzlaştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kusursuzlaştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kusursuzlaştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kusursuzlaştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kusursuzlaştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kusursuzlaştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kusursuzlaştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kusursuzlaştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kusursuzlaştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kusursuzlaştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kusursuzlaştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kusursuzlaştırmayacağım (first-person future indicative singular)
kusursuzlaştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kusursuzlaştırmayacak (future indicative singular third-person)
kusursuzlaştırmayacağız (first-person future indicative plural)
kusursuzlaştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kusursuzlaştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kusursuzlaştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kusursuzlaştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmamış (inferential perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kusursuzlaştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kusursuzlaştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kusursuzlaştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kusursuzlaştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kusursuzlaştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kusursuzlaştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kusursuzlaştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kusursuzlaştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kusursuzlaştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kusursuzlaştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kusursuzlaştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kusursuzlaştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kusursuzlaştırmasam (conditional first-person singular)
kusursuzlaştırmasan (conditional second-person singular)
kusursuzlaştırmasa (conditional singular third-person)
kusursuzlaştırmasak (conditional first-person plural)
kusursuzlaştırmasanız (conditional plural second-person)
kusursuzlaştırmasalar (conditional plural third-person)
kusursuzlaştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kusursuzlaştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kusursuzlaştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmayayım (first-person optative singular)
kusursuzlaştırmayasın (optative second-person singular)
kusursuzlaştırmaya (optative singular third-person)
kusursuzlaştırmayalım (first-person optative plural)
kusursuzlaştırmayasınız (optative plural second-person)
kusursuzlaştırmayalar (optative plural third-person)
kusursuzlaştırmamaktayım (first-person progressive singular)
kusursuzlaştırmamaktasın (progressive second-person singular)
kusursuzlaştırmamakta (progressive singular third-person)
kusursuzlaştırmamaktayız (first-person plural progressive)
kusursuzlaştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kusursuzlaştırmamaktalar (plural progressive third-person)
kusursuzlaştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kusursuzlaştırmamalısın (necessitative second-person singular)
kusursuzlaştırmamalı (necessitative singular third-person)
kusursuzlaştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kusursuzlaştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kusursuzlaştırmamalılar (necessitative plural third-person)
kusursuzlaştırma (imperative second-person singular)
kusursuzlaştırmasın (imperative singular third-person)
kusursuzlaştırmayın (imperative plural second-person)
kusursuzlaştırmasınlar (imperative plural third-person)
kusursuzlaştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kusursuzlaştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kusursuzlaştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kusursuzlaştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kusursuzlaştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kusursuzlaştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kusursuzlaştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kusursuzlaştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kusursuzlaştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kusursuzlaştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kusursuzlaştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kusursuzlaştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kusursuzlaştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kusursuzlaştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kusursuzlaştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kusursuzlaştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kusursuzlaştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kusursuzlaştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kusursuzlaştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kusursuzlaştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kusursuzlaştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kusursuzlaştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kusursuzlaştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kusursuzlaştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kusursuzlaştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kusursuzlaştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kusursuzlaştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kusursuzlaştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kusursuzlaştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kusursuzlaştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kusursuzlaştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kusursuzlaştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kusursuzlaştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kusursuzlaştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kusursuzlaştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kusursuzlaştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kusursuzlaştırmasam mı? (conditional first-person singular)
kusursuzlaştırmasan mı? (conditional second-person singular)
kusursuzlaştırmasa mı? (conditional singular third-person)
kusursuzlaştırmasak mı? (conditional first-person plural)
kusursuzlaştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kusursuzlaştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kusursuzlaştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kusursuzlaştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kusursuzlaştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kusursuzlaştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kusursuzlaştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kusursuzlaştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kusursuzlaştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kusursuzlaştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kusursuzlaştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kusursuzlaştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kusursuzlaştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kusursuzlaştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kusursuzlaştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kusursuzlaştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kusursuzlaştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kusursuzlaştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kusursuzlaştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kusursuzlaştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From kusursuzlaş- (“to become perfect”) + -tır (causative suffix).

af

(transitive) to perfect, to make perfect.


haber vermek

head

haber vermek (third-person singular simple present haber verir)

haber verir (present singular third-person)

From haber (“news”) + vermek (“to give”).

Eve varınca bana haber ver.


yüzleşmek

yüzleşmek (third-person singular simple present yüzleşir)

yüzleşir (present singular third-person)
yüzleşmek (infinitive)
yüzleşen (imperfective impersonal participle)
yüzleşmiş (impersonal participle perfective)
yüzleşecek (impersonal participle prospective)
yüzleştiğim (non-prospective participle personal)
yüzleştiğin (non-prospective participle personal)
yüzleştiği (non-prospective participle personal)
yüzleştiğimiz (non-prospective participle personal)
yüzleştiğiniz (non-prospective participle personal)
yüzleştikleri (non-prospective participle personal)
yüzleşeceğim (participle personal prospective)
yüzleşeceğin (participle personal prospective)
yüzleşeceği (participle personal prospective)
yüzleşeceğimiz (participle personal prospective)
yüzleşeceğiniz (participle personal prospective)
yüzleşecekleri (participle personal prospective)
yüzleşme (noun-from-verb)
yüzleşiş (adverbial)
yüzleşirim (aorist first-person indicative present singular)
yüzleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
yüzleşir (aorist indicative present singular third-person)
yüzleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
yüzleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yüzleşirler (aorist indicative plural present third-person)
yüzleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüzleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüzleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüzleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüzleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüzleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yüzleştim (first-person indicative past perfective singular)
yüzleştin (indicative past perfective second-person singular)
yüzleşti (indicative past perfective singular third-person)
yüzleştik (first-person indicative past perfective plural)
yüzleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
yüzleştiler (indicative past perfective plural third-person)
yüzleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüzleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüzleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüzleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüzleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüzleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yüzleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yüzleşeceğim (first-person future indicative singular)
yüzleşeceksin (future indicative second-person singular)
yüzleşecek (future indicative singular third-person)
yüzleşeceğiz (first-person future indicative plural)
yüzleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
yüzleşecekler (future indicative plural third-person)
yüzleşmişim (first-person inferential perfective singular)
yüzleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
yüzleşmiş (inferential perfective singular third-person)
yüzleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
yüzleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yüzleşmişler (inferential perfective plural third-person)
yüzleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
yüzleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yüzleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
yüzleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yüzleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yüzleşirlermiş (or yüzleşirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yüzleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüzleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüzleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüzleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüzleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüzleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yüzleşsem (conditional first-person singular)
yüzleşsen (conditional second-person singular)
yüzleşse (conditional singular third-person)
yüzleşsek (conditional first-person plural)
yüzleşseniz (conditional plural second-person)
yüzleşseler (conditional plural third-person)
yüzleşseydim (conditional first-person perfective singular)
yüzleşseydin (conditional perfective second-person singular)
yüzleşseydi (conditional perfective singular third-person)
yüzleşseydik (conditional first-person perfective plural)
yüzleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yüzleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
yüzleşeyim (first-person optative singular)
yüzleşesin (optative second-person singular)
yüzleşe (optative singular third-person)
yüzleşelim (first-person optative plural)
yüzleşesiniz (optative plural second-person)
yüzleşeler (optative plural third-person)
yüzleşmekteyim (first-person progressive singular)
yüzleşmektesin (progressive second-person singular)
yüzleşmekte (progressive singular third-person)
yüzleşmekteyiz (first-person plural progressive)
yüzleşmektesiniz (plural progressive second-person)
yüzleşmekteler (plural progressive third-person)
yüzleşmeliyim (first-person necessitative singular)
yüzleşmelisin (necessitative second-person singular)
yüzleşmeli (necessitative singular third-person)
yüzleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
yüzleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
yüzleşmeliler (necessitative plural third-person)
yüzleş (imperative second-person singular)
yüzleşsin (imperative singular third-person)
yüzleşin (imperative plural second-person)
yüzleşsinler (imperative plural third-person)
yüzleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yüzleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yüzleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yüzleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yüzleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yüzleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüzleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüzleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüzleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüzleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüzleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüzleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yüzleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yüzleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yüzleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
yüzleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yüzleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yüzleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüzleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüzleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüzleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüzleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüzleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüzleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yüzleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
yüzleşecek misin? (future indicative second-person singular)
yüzleşecek mi? (future indicative singular third-person)
yüzleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yüzleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yüzleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
yüzleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yüzleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yüzleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yüzleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yüzleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yüzleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yüzleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yüzleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yüzleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yüzleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yüzleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yüzleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüzleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüzleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüzleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüzleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüzleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüzleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yüzleşsem mi? (conditional first-person singular)
yüzleşsen mi? (conditional second-person singular)
yüzleşse mi? (conditional singular third-person)
yüzleşsek mi? (conditional first-person plural)
yüzleşseniz mi? (conditional plural second-person)
yüzleşseler mi? (conditional plural third-person)
yüzleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yüzleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yüzleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yüzleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yüzleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yüzleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yüzleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
yüzleşmekte misin? (progressive second-person singular)
yüzleşmekte mi? (progressive singular third-person)
yüzleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yüzleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yüzleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
yüzleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yüzleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
yüzleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
yüzleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yüzleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yüzleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yüzleşmemek (infinitive negative)
yüzleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yüzleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
yüzleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yüzleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yüzleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yüzleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yüzleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yüzleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yüzleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yüzleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yüzleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yüzleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yüzleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yüzleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yüzleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yüzleşmeme (negative noun-from-verb)
yüzleşmeyiş (adverbial negative)
yüzleşmem (aorist first-person indicative present singular)
yüzleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yüzleşmez (aorist indicative present singular third-person)
yüzleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yüzleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yüzleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
yüzleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yüzleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yüzleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yüzleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yüzleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yüzleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yüzleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
yüzleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
yüzleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
yüzleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
yüzleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yüzleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
yüzleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yüzleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yüzleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yüzleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yüzleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yüzleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yüzleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yüzleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yüzleşmeyecek (future indicative singular third-person)
yüzleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yüzleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yüzleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
yüzleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
yüzleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yüzleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
yüzleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yüzleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yüzleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
yüzleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yüzleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yüzleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yüzleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yüzleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yüzleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yüzleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yüzleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yüzleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yüzleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yüzleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yüzleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yüzleşmesem (conditional first-person singular)
yüzleşmesen (conditional second-person singular)
yüzleşmese (conditional singular third-person)
yüzleşmesek (conditional first-person plural)
yüzleşmeseniz (conditional plural second-person)
yüzleşmeseler (conditional plural third-person)
yüzleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yüzleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yüzleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yüzleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yüzleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yüzleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yüzleşmeyeyim (first-person optative singular)
yüzleşmeyesin (optative second-person singular)
yüzleşmeye (optative singular third-person)
yüzleşmeyelim (first-person optative plural)
yüzleşmeyesiniz (optative plural second-person)
yüzleşmeyeler (optative plural third-person)
yüzleşmemekteyim (first-person progressive singular)
yüzleşmemektesin (progressive second-person singular)
yüzleşmemekte (progressive singular third-person)
yüzleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
yüzleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
yüzleşmemekteler (plural progressive third-person)
yüzleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
yüzleşmemelisin (necessitative second-person singular)
yüzleşmemeli (necessitative singular third-person)
yüzleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yüzleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yüzleşmemeliler (necessitative plural third-person)
yüzleşme (imperative second-person singular)
yüzleşmesin (imperative singular third-person)
yüzleşmeyin (imperative plural second-person)
yüzleşmesinler (imperative plural third-person)
yüzleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yüzleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yüzleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yüzleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yüzleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yüzleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yüzleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yüzleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yüzleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yüzleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yüzleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yüzleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yüzleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yüzleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yüzleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yüzleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yüzleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yüzleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yüzleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yüzleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yüzleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yüzleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yüzleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yüzleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yüzleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yüzleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yüzleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yüzleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yüzleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yüzleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yüzleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yüzleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yüzleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yüzleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yüzleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yüzleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yüzleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yüzleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yüzleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yüzleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yüzleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yüzleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yüzleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yüzleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yüzleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yüzleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yüzleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yüzleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yüzleşmesem mi? (conditional first-person singular)
yüzleşmesen mi? (conditional second-person singular)
yüzleşmese mi? (conditional singular third-person)
yüzleşmesek mi? (conditional first-person plural)
yüzleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yüzleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
yüzleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yüzleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yüzleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yüzleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yüzleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yüzleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yüzleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yüzleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
yüzleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
yüzleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yüzleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yüzleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yüzleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yüzleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yüzleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yüzleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yüzleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yüzleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یوزلشمك. Equivalent to yüz (“face”) + -le + -ş.

Ben onunla her zaman yüzleşebilirim.

(intransitive, reciprocal) (with -le) to face (one's fears, etc.)


saygı duymak

saygı (“respect”) + duymak (“to listen”)

Babama saygı duyuyor.


bloke etmek

bloke etmek (third-person singular simple present bloke eder)

bloke eder (present singular third-person)
bloke etmek (infinitive)
bloke eden (imperfective impersonal participle)
bloke etmiş (impersonal participle perfective)
bloke edecek (impersonal participle prospective)
bloke ettiğim (non-prospective participle personal)
bloke ettiğin (non-prospective participle personal)
bloke ettiği (non-prospective participle personal)
bloke ettiğimiz (non-prospective participle personal)
bloke ettiğiniz (non-prospective participle personal)
bloke ettikleri (non-prospective participle personal)
bloke edeceğim (participle personal prospective)
bloke edeceğin (participle personal prospective)
bloke edeceği (participle personal prospective)
bloke edeceğimiz (participle personal prospective)
bloke edeceğiniz (participle personal prospective)
bloke edecekleri (participle personal prospective)
bloke etme (noun-from-verb)
bloke ediş (adverbial)
bloke ederim (aorist first-person indicative present singular)
bloke edersin (aorist indicative present second-person singular)
bloke eder (aorist indicative present singular third-person)
bloke ederiz (aorist first-person indicative plural present)
bloke edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
bloke ederler (aorist indicative plural present third-person)
bloke ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bloke ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bloke ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
bloke ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bloke ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bloke ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bloke ettim (first-person indicative past perfective singular)
bloke ettin (indicative past perfective second-person singular)
bloke etti (indicative past perfective singular third-person)
bloke ettik (first-person indicative past perfective plural)
bloke ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
bloke ettiler (indicative past perfective plural third-person)
bloke ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bloke ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bloke ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bloke ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bloke ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bloke ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bloke ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bloke edeceğim (first-person future indicative singular)
bloke edeceksin (future indicative second-person singular)
bloke edecek (future indicative singular third-person)
bloke edeceğiz (first-person future indicative plural)
bloke edeceksiniz (future indicative plural second-person)
bloke edecekler (future indicative plural third-person)
bloke etmişim (first-person inferential perfective singular)
bloke etmişsin (inferential perfective second-person singular)
bloke etmiş (inferential perfective singular third-person)
bloke etmişiz (first-person inferential perfective plural)
bloke etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bloke etmişler (inferential perfective plural third-person)
bloke edermişim (aorist first-person inferential singular)
bloke edermişsin (aorist inferential second-person singular)
bloke edermiş (aorist inferential singular third-person)
bloke edermişiz (aorist first-person inferential plural)
bloke edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bloke ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or bloke edermişlar (aorist inferential plural third-person)
bloke ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bloke ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bloke ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bloke ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bloke ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bloke ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bloke etsem (conditional first-person singular)
bloke etsen (conditional second-person singular)
bloke etse (conditional singular third-person)
bloke etsek (conditional first-person plural)
bloke etseniz (conditional plural second-person)
bloke etseler (conditional plural third-person)
bloke etseydim (conditional first-person perfective singular)
bloke etseydin (conditional perfective second-person singular)
bloke etseydi (conditional perfective singular third-person)
bloke etseydik (conditional first-person perfective plural)
bloke etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bloke etseydiler (conditional perfective plural third-person)
bloke edeyim (first-person optative singular)
bloke edesin (optative second-person singular)
bloke ede (optative singular third-person)
bloke edelim (first-person optative plural)
bloke edesiniz (optative plural second-person)
bloke edeler (optative plural third-person)
bloke etmekteyim (first-person progressive singular)
bloke etmektesin (progressive second-person singular)
bloke etmekte (progressive singular third-person)
bloke etmekteyiz (first-person plural progressive)
bloke etmektesiniz (plural progressive second-person)
bloke etmekteler (plural progressive third-person)
bloke etmeliyim (first-person necessitative singular)
bloke etmelisin (necessitative second-person singular)
bloke etmeli (necessitative singular third-person)
bloke etmeliyiz (first-person necessitative plural)
bloke etmelisiniz (necessitative plural second-person)
bloke etmeliler (necessitative plural third-person)
bloke et (imperative second-person singular)
bloke etsin (imperative singular third-person)
bloke edin (imperative plural second-person)
or bloke ediniz (imperative plural second-person)
bloke etsinler (imperative plural third-person)
bloke eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bloke eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
bloke eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
bloke eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bloke eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bloke ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bloke ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bloke ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bloke ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bloke ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bloke ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bloke ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bloke ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bloke ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bloke etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
bloke ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bloke ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bloke ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bloke ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bloke ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bloke ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bloke ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bloke ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bloke ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bloke edecek miyim? (first-person future indicative singular)
bloke edecek misin? (future indicative second-person singular)
bloke edecek mi? (future indicative singular third-person)
bloke edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bloke edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bloke edecekler mi? (future indicative plural third-person)
bloke etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bloke etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bloke etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bloke etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bloke etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bloke etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bloke eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bloke eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bloke eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bloke eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bloke eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bloke ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bloke ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bloke ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bloke ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bloke ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bloke ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bloke ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bloke etsem mi? (conditional first-person singular)
bloke etsen mi? (conditional second-person singular)
bloke etse mi? (conditional singular third-person)
bloke etsek mi? (conditional first-person plural)
bloke etseniz mi? (conditional plural second-person)
bloke etseler mi? (conditional plural third-person)
bloke etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bloke etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bloke etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bloke etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bloke etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bloke etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bloke etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
bloke etmekte misin? (progressive second-person singular)
bloke etmekte mi? (progressive singular third-person)
bloke etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bloke etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bloke etmekteler mi? (plural progressive third-person)
bloke etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
bloke etmeli misin? (necessitative second-person singular)
bloke etmeli mi? (necessitative singular third-person)
bloke etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bloke etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bloke etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bloke etmemek (infinitive negative)
bloke etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bloke etmemiş (impersonal negative participle perfective)
bloke etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bloke etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bloke etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bloke etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bloke etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bloke etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bloke etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bloke etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bloke etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bloke etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bloke etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bloke etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bloke etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bloke etmeme (negative noun-from-verb)
bloke etmeyiş (adverbial negative)
bloke etmem (aorist first-person indicative present singular)
bloke etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bloke etmez (aorist indicative present singular third-person)
bloke etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bloke etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bloke etmezler (aorist indicative plural present third-person)
bloke etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bloke etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bloke etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bloke etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bloke etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bloke etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bloke etmedim (first-person indicative past perfective singular)
bloke etmedin (indicative past perfective second-person singular)
bloke etmedi (indicative past perfective singular third-person)
bloke etmedik (first-person indicative past perfective plural)
bloke etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bloke etmediler (indicative past perfective plural third-person)
bloke etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bloke etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bloke etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bloke etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bloke etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bloke etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bloke etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bloke etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bloke etmeyecek (future indicative singular third-person)
bloke etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bloke etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bloke etmeyecekler (future indicative plural third-person)
bloke etmemişim (first-person inferential perfective singular)
bloke etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bloke etmemiş (inferential perfective singular third-person)
bloke etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bloke etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bloke etmemişler (inferential perfective plural third-person)
bloke etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bloke etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bloke etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bloke etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bloke etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bloke etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bloke etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bloke etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bloke etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bloke etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bloke etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bloke etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bloke etmesem (conditional first-person singular)
bloke etmesen (conditional second-person singular)
bloke etmese (conditional singular third-person)
bloke etmesek (conditional first-person plural)
bloke etmeseniz (conditional plural second-person)
bloke etmeseler (conditional plural third-person)
bloke etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bloke etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bloke etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bloke etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bloke etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bloke etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bloke etmeyeyim (first-person optative singular)
bloke etmeyesin (optative second-person singular)
bloke etmeye (optative singular third-person)
bloke etmeyelim (first-person optative plural)
bloke etmeyesiniz (optative plural second-person)
bloke etmeyeler (optative plural third-person)
bloke etmemekteyim (first-person progressive singular)
bloke etmemektesin (progressive second-person singular)
bloke etmemekte (progressive singular third-person)
bloke etmemekteyiz (first-person plural progressive)
bloke etmemektesiniz (plural progressive second-person)
bloke etmemekteler (plural progressive third-person)
bloke etmemeliyim (first-person necessitative singular)
bloke etmemelisin (necessitative second-person singular)
bloke etmemeli (necessitative singular third-person)
bloke etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bloke etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bloke etmemeliler (necessitative plural third-person)
bloke etme (imperative second-person singular)
bloke etmesin (imperative singular third-person)
bloke etmeyin (imperative plural second-person)
or bloke etmeyiniz (imperative plural second-person)
bloke etmesinler (imperative plural third-person)
bloke etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bloke etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bloke etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bloke etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bloke etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bloke etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bloke etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bloke etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bloke etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bloke etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bloke etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bloke etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bloke etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bloke etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bloke etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bloke etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bloke etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bloke etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bloke etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bloke etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bloke etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bloke etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bloke etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bloke etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bloke etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bloke etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bloke etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bloke etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bloke etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bloke etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bloke etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bloke etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bloke etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bloke etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bloke etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bloke etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bloke etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bloke etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bloke etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
bloke etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bloke etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bloke etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bloke etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bloke etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bloke etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bloke etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bloke etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bloke etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bloke etmesem mi? (conditional first-person singular)
bloke etmesen mi? (conditional second-person singular)
bloke etmese mi? (conditional singular third-person)
bloke etmesek mi? (conditional first-person plural)
bloke etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bloke etmeseler mi? (conditional plural third-person)
bloke etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bloke etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bloke etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bloke etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bloke etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bloke etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bloke etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bloke etmemekte misin? (progressive second-person singular)
bloke etmemekte mi? (progressive singular third-person)
bloke etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bloke etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bloke etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bloke etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bloke etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bloke etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bloke etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bloke etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bloke etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

bloke ediyorlardı (or bloke ediyordular)


endekslemek

head

endekslemek (third-person singular simple present endeksler)

endeksler (present singular third-person)


bulunur

third-person singular indicative aorist of bulunmak


ederler

third-person plural indicative aorist of etmek


çektirmek

çektirmek (third-person singular simple present çektirir)

çektirir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish چكدرمك (çekdirmek, çektirmek), from چكمك (modern çekmek).

inh

Bize zamanında çok çektirdiler.


konfigüre etmek

head

konfigüre etmek (third-person singular simple present konfigüre eder)

konfigüre eder (present singular third-person)


konfirme etmek

konfirme etmek (third-person singular simple present konfirme eder)

konfirme eder (present singular third-person)


ajite olmak

ajite olmak (third-person singular simple present ajite olur)

ajite olur (present singular third-person)


eyerletmek

eyerletmek (third-person singular simple present eyerletir)

eyerletir (present singular third-person)

Atımı her zaman Hasan'a eyerletirim.