çakışmak

çakışmak (third-person singular simple present çakışır)

çakışır (present singular third-person)
çakışmak (infinitive)
çakışan (imperfective impersonal participle)
çakışmış (impersonal participle perfective)
çakışacak (impersonal participle prospective)
çakıştığım (non-prospective participle personal)
çakıştığın (non-prospective participle personal)
çakıştığı (non-prospective participle personal)
çakıştığımız (non-prospective participle personal)
çakıştığınız (non-prospective participle personal)
çakıştıkları (non-prospective participle personal)
çakışacağım (participle personal prospective)
çakışacağın (participle personal prospective)
çakışacağı (participle personal prospective)
çakışacağımız (participle personal prospective)
çakışacağınız (participle personal prospective)
çakışacakları (participle personal prospective)
çakışma (noun-from-verb)
çakışış (adverbial)
çakışırım (aorist first-person indicative present singular)
çakışırsın (aorist indicative present second-person singular)
çakışır (aorist indicative present singular third-person)
çakışırız (aorist first-person indicative plural present)
çakışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çakışırlar (aorist indicative plural present third-person)
çakışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çakışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çakışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çakışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çakışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çakışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çakıştım (first-person indicative past perfective singular)
çakıştın (indicative past perfective second-person singular)
çakıştı (indicative past perfective singular third-person)
çakıştık (first-person indicative past perfective plural)
çakıştınız (indicative past perfective plural second-person)
çakıştılar (indicative past perfective plural third-person)
çakışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çakışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çakışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çakışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çakışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çakışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çakışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çakışacağım (first-person future indicative singular)
çakışacaksın (future indicative second-person singular)
çakışacak (future indicative singular third-person)
çakışacağız (first-person future indicative plural)
çakışacaksınız (future indicative plural second-person)
çakışacaklar (future indicative plural third-person)
çakışmışım (first-person inferential perfective singular)
çakışmışsın (inferential perfective second-person singular)
çakışmış (inferential perfective singular third-person)
çakışmışız (first-person inferential perfective plural)
çakışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çakışmışlar (inferential perfective plural third-person)
çakışırmışım (aorist first-person inferential singular)
çakışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çakışırmış (aorist inferential singular third-person)
çakışırmışız (aorist first-person inferential plural)
çakışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çakışırlarmış (or çakışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çakışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çakışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çakışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çakışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çakışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çakışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çakışsam (conditional first-person singular)
çakışsan (conditional second-person singular)
çakışsa (conditional singular third-person)
çakışsak (conditional first-person plural)
çakışsanız (conditional plural second-person)
çakışsalar (conditional plural third-person)
çakışsaydım (conditional first-person perfective singular)
çakışsaydın (conditional perfective second-person singular)
çakışsaydı (conditional perfective singular third-person)
çakışsaydık (conditional first-person perfective plural)
çakışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çakışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çakışayım (first-person optative singular)
çakışasın (optative second-person singular)
çakışa (optative singular third-person)
çakışalım (first-person optative plural)
çakışasınız (optative plural second-person)
çakışalar (optative plural third-person)
çakışmaktayım (first-person progressive singular)
çakışmaktasın (progressive second-person singular)
çakışmakta (progressive singular third-person)
çakışmaktayız (first-person plural progressive)
çakışmaktasınız (plural progressive second-person)
çakışmaktalar (plural progressive third-person)
çakışmalıyım (first-person necessitative singular)
çakışmalısın (necessitative second-person singular)
çakışmalı (necessitative singular third-person)
çakışmalıyız (first-person necessitative plural)
çakışmalısınız (necessitative plural second-person)
çakışmalılar (necessitative plural third-person)
çakış (imperative second-person singular)
çakışsın (imperative singular third-person)
çakışın (imperative plural second-person)
çakışsınlar (imperative plural third-person)
çakışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çakışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çakışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çakışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çakışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çakışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çakışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çakışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çakışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çakışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çakışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çakışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çakıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çakıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çakıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çakıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çakıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çakıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çakışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çakışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çakışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çakışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çakışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çakışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çakışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çakışacak mısın? (future indicative second-person singular)
çakışacak mı? (future indicative singular third-person)
çakışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çakışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çakışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çakışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çakışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çakışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çakışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çakışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çakışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çakışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çakışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çakışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çakışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çakışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çakışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çakışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çakışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çakışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çakışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çakışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çakışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çakışsam mı? (conditional first-person singular)
çakışsan mı? (conditional second-person singular)
çakışsa mı? (conditional singular third-person)
çakışsak mı? (conditional first-person plural)
çakışsanız mı? (conditional plural second-person)
çakışsalar mı? (conditional plural third-person)
çakışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çakışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çakışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çakışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çakışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çakışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çakışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çakışmakta mısın? (progressive second-person singular)
çakışmakta mı? (progressive singular third-person)
çakışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çakışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çakışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çakışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çakışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çakışmalı mı? (necessitative singular third-person)
çakışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çakışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çakışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çakışmamak (infinitive negative)
çakışmayan (imperfective impersonal negative participle)
çakışmamış (impersonal negative participle perfective)
çakışmayacak (impersonal negative participle prospective)
çakışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çakışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çakışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çakışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çakışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çakışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çakışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çakışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çakışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çakışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çakışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çakışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çakışmama (negative noun-from-verb)
çakışmayış (adverbial negative)
çakışmam (aorist first-person indicative present singular)
çakışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çakışmaz (aorist indicative present singular third-person)
çakışmayız (aorist first-person indicative plural present)
çakışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çakışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çakışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çakışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çakışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çakışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çakışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çakışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çakışmadım (first-person indicative past perfective singular)
çakışmadın (indicative past perfective second-person singular)
çakışmadı (indicative past perfective singular third-person)
çakışmadık (first-person indicative past perfective plural)
çakışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çakışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çakışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çakışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çakışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çakışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çakışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çakışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çakışmayacağım (first-person future indicative singular)
çakışmayacaksın (future indicative second-person singular)
çakışmayacak (future indicative singular third-person)
çakışmayacağız (first-person future indicative plural)
çakışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çakışmayacaklar (future indicative plural third-person)
çakışmamışım (first-person inferential perfective singular)
çakışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çakışmamış (inferential perfective singular third-person)
çakışmamışız (first-person inferential perfective plural)
çakışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çakışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çakışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çakışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çakışmazmış (aorist inferential singular third-person)
çakışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çakışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çakışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çakışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çakışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çakışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çakışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çakışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çakışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çakışmasam (conditional first-person singular)
çakışmasan (conditional second-person singular)
çakışmasa (conditional singular third-person)
çakışmasak (conditional first-person plural)
çakışmasanız (conditional plural second-person)
çakışmasalar (conditional plural third-person)
çakışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çakışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çakışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çakışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çakışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çakışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çakışmayayım (first-person optative singular)
çakışmayasın (optative second-person singular)
çakışmaya (optative singular third-person)
çakışmayalım (first-person optative plural)
çakışmayasınız (optative plural second-person)
çakışmayalar (optative plural third-person)
çakışmamaktayım (first-person progressive singular)
çakışmamaktasın (progressive second-person singular)
çakışmamakta (progressive singular third-person)
çakışmamaktayız (first-person plural progressive)
çakışmamaktasınız (plural progressive second-person)
çakışmamaktalar (plural progressive third-person)
çakışmamalıyım (first-person necessitative singular)
çakışmamalısın (necessitative second-person singular)
çakışmamalı (necessitative singular third-person)
çakışmamalıyız (first-person necessitative plural)
çakışmamalısınız (necessitative plural second-person)
çakışmamalılar (necessitative plural third-person)
çakışma (imperative second-person singular)
çakışmasın (imperative singular third-person)
çakışmayın (imperative plural second-person)
çakışmasınlar (imperative plural third-person)
çakışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çakışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çakışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çakışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çakışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çakışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çakışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çakışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çakışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çakışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çakışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çakışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çakışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çakışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çakışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çakışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çakışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çakışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çakışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çakışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çakışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çakışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çakışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çakışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çakışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çakışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çakışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çakışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çakışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çakışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çakışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çakışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çakışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çakışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çakışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çakışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çakışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çakışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çakışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çakışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çakışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çakışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çakışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çakışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çakışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çakışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çakışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çakışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çakışmasam mı? (conditional first-person singular)
çakışmasan mı? (conditional second-person singular)
çakışmasa mı? (conditional singular third-person)
çakışmasak mı? (conditional first-person plural)
çakışmasanız mı? (conditional plural second-person)
çakışmasalar mı? (conditional plural third-person)
çakışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çakışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çakışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çakışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çakışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çakışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çakışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çakışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çakışmamakta mı? (progressive singular third-person)
çakışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çakışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çakışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çakışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çakışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çakışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çakışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çakışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çakışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

çakıştığımız

çakıştığınız

çakışırsınız

çakışırmışım

çakışırmışsın

çakışırmışız

çakışırmışsınız

çakışmışsınız

çakışır mıymışım?

çakışır mıymış?

çakışır mıymışız?

çakışmış mıyım?

çakışmış mısın?

çakışmış mı?

çakışmış mıyız?

çakışmış mısınız?

çakışmadığım

çakışmadığın

çakışmadığımız

çakışmadığınız

çakışmamışım

çakışmamışız

From Ottoman Turkish چاقشمق (çakışmak). Equivalent to çak- + -ış.


aklından geçmek

head

aklından geçmek (third-person singular simple present aklından geçer)

aklından geçer (present singular third-person)

cross someone's mind
cross someone's mind


esinlenme

second-person singular negative imperative of esinlenmek


esinleme

second-person singular negative imperative of esinlemek


gezinmek

gezinmek (third-person singular simple present gezinir)

From Ottoman Turkish كزنمك. By surface analysis, gez- + -in + -mek. Compare Azerbaijani gəzinmək and Crimean Tatar kezinmek.

(intransitive) to stroll, to roam, to wander (to go about without a definite purpose)


çakışma

second-person singular negative imperative of çakışmak


ödüllendirilme

second-person singular negative imperative of ödüllendirilmek


sakinleştirme

second-person singular negative imperative of sakinleştirmek


tokuşma

second-person singular negative imperative of tokuşmak


kokuşma

second-person singular negative imperative of kokuşmak


gözlenmek

gözlenmek (third-person singular simple present gözlenir)

gözlenir (present singular third-person)
gözlenmek (infinitive)
gözlenen (imperfective impersonal participle)
gözlenmiş (impersonal participle perfective)
gözlenecek (impersonal participle prospective)
gözlendiğim (non-prospective participle personal)
gözlendiğin (non-prospective participle personal)
gözlendiği (non-prospective participle personal)
gözlendiğimiz (non-prospective participle personal)
gözlendiğiniz (non-prospective participle personal)
gözlendikleri (non-prospective participle personal)
gözleneceğim (participle personal prospective)
gözleneceğin (participle personal prospective)
gözleneceği (participle personal prospective)
gözleneceğimiz (participle personal prospective)
gözleneceğiniz (participle personal prospective)
gözlenecekleri (participle personal prospective)
gözlenme (noun-from-verb)
gözleniş (adverbial)
gözlenirim (aorist first-person indicative present singular)
gözlenirsin (aorist indicative present second-person singular)
gözlenir (aorist indicative present singular third-person)
gözleniriz (aorist first-person indicative plural present)
gözlenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözlenirler (aorist indicative plural present third-person)
gözleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözlendim (first-person indicative past perfective singular)
gözlendin (indicative past perfective second-person singular)
gözlendi (indicative past perfective singular third-person)
gözlendik (first-person indicative past perfective plural)
gözlendiniz (indicative past perfective plural second-person)
gözlendiler (indicative past perfective plural third-person)
gözleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gözleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gözleneceğim (first-person future indicative singular)
gözleneceksin (future indicative second-person singular)
gözlenecek (future indicative singular third-person)
gözleneceğiz (first-person future indicative plural)
gözleneceksiniz (future indicative plural second-person)
gözlenecekler (future indicative plural third-person)
gözlenmişim (first-person inferential perfective singular)
gözlenmişsin (inferential perfective second-person singular)
gözlenmiş (inferential perfective singular third-person)
gözlenmişiz (first-person inferential perfective plural)
gözlenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gözlenmişler (inferential perfective plural third-person)
gözlenirmişim (aorist first-person inferential singular)
gözlenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gözlenirmiş (aorist inferential singular third-person)
gözlenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gözlenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözlenirlermiş (or gözlenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
gözleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözlensem (conditional first-person singular)
gözlensen (conditional second-person singular)
gözlense (conditional singular third-person)
gözlensek (conditional first-person plural)
gözlenseniz (conditional plural second-person)
gözlenseler (conditional plural third-person)
gözlenseydim (conditional first-person perfective singular)
gözlenseydin (conditional perfective second-person singular)
gözlenseydi (conditional perfective singular third-person)
gözlenseydik (conditional first-person perfective plural)
gözlenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözlenseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözleneyim (first-person optative singular)
gözlenesin (optative second-person singular)
gözlene (optative singular third-person)
gözlenelim (first-person optative plural)
gözlenesiniz (optative plural second-person)
gözleneler (optative plural third-person)
gözlenmekteyim (first-person progressive singular)
gözlenmektesin (progressive second-person singular)
gözlenmekte (progressive singular third-person)
gözlenmekteyiz (first-person plural progressive)
gözlenmektesiniz (plural progressive second-person)
gözlenmekteler (plural progressive third-person)
gözlenmeliyim (first-person necessitative singular)
gözlenmelisin (necessitative second-person singular)
gözlenmeli (necessitative singular third-person)
gözlenmeliyiz (first-person necessitative plural)
gözlenmelisiniz (necessitative plural second-person)
gözlenmeliler (necessitative plural third-person)
gözlen (imperative second-person singular)
gözlensin (imperative singular third-person)
gözlenin (imperative plural second-person)
gözlensinler (imperative plural third-person)
gözlenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözlenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözlenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözlenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözlenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözlenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözlendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gözlendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gözlendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gözlendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gözlendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gözlendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözlenecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözlenecek misin? (future indicative second-person singular)
gözlenecek mi? (future indicative singular third-person)
gözlenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözlenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözlenecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözlenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gözlenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gözlenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gözlenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gözlenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gözlenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözlenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gözlenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gözlenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gözlenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gözlenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözlenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözlensem mi? (conditional first-person singular)
gözlensen mi? (conditional second-person singular)
gözlense mi? (conditional singular third-person)
gözlensek mi? (conditional first-person plural)
gözlenseniz mi? (conditional plural second-person)
gözlenseler mi? (conditional plural third-person)
gözlense miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözlense miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözlense miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözlense miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözlense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözlenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözlenmekte miyim? (first-person progressive singular)
gözlenmekte misin? (progressive second-person singular)
gözlenmekte mi? (progressive singular third-person)
gözlenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözlenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözlenmekteler mi? (plural progressive third-person)
gözlenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözlenmeli misin? (necessitative second-person singular)
gözlenmeli mi? (necessitative singular third-person)
gözlenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözlenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözlenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gözlenmemek (infinitive negative)
gözlenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gözlenmemiş (impersonal negative participle perfective)
gözlenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gözlenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gözlenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gözlenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gözlenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gözlenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gözlenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gözlenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gözlenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gözlenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gözlenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gözlenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gözlenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gözlenmeme (negative noun-from-verb)
gözlenmeyiş (adverbial negative)
gözlenmem (aorist first-person indicative present singular)
gözlenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gözlenmez (aorist indicative present singular third-person)
gözlenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gözlenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gözlenmezler (aorist indicative plural present third-person)
gözlenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gözlenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gözlenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gözlenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gözlenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gözlenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gözlenmedim (first-person indicative past perfective singular)
gözlenmedin (indicative past perfective second-person singular)
gözlenmedi (indicative past perfective singular third-person)
gözlenmedik (first-person indicative past perfective plural)
gözlenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gözlenmediler (indicative past perfective plural third-person)
gözlenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gözlenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gözlenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gözlenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gözlenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gözlenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gözlenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gözlenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gözlenmeyecek (future indicative singular third-person)
gözlenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gözlenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gözlenmeyecekler (future indicative plural third-person)
gözlenmemişim (first-person inferential perfective singular)
gözlenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gözlenmemiş (inferential perfective singular third-person)
gözlenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gözlenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gözlenmemişler (inferential perfective plural third-person)
gözlenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gözlenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gözlenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gözlenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gözlenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gözlenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gözlenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gözlenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gözlenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gözlenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gözlenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gözlenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gözlenmesem (conditional first-person singular)
gözlenmesen (conditional second-person singular)
gözlenmese (conditional singular third-person)
gözlenmesek (conditional first-person plural)
gözlenmeseniz (conditional plural second-person)
gözlenmeseler (conditional plural third-person)
gözlenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gözlenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gözlenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gözlenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gözlenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gözlenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gözlenmeyeyim (first-person optative singular)
gözlenmeyesin (optative second-person singular)
gözlenmeye (optative singular third-person)
gözlenmeyelim (first-person optative plural)
gözlenmeyesiniz (optative plural second-person)
gözlenmeyeler (optative plural third-person)
gözlenmemekteyim (first-person progressive singular)
gözlenmemektesin (progressive second-person singular)
gözlenmemekte (progressive singular third-person)
gözlenmemekteyiz (first-person plural progressive)
gözlenmemektesiniz (plural progressive second-person)
gözlenmemekteler (plural progressive third-person)
gözlenmemeliyim (first-person necessitative singular)
gözlenmemelisin (necessitative second-person singular)
gözlenmemeli (necessitative singular third-person)
gözlenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gözlenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gözlenmemeliler (necessitative plural third-person)
gözlenme (imperative second-person singular)
gözlenmesin (imperative singular third-person)
gözlenmeyin (imperative plural second-person)
gözlenmesinler (imperative plural third-person)
gözlenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gözlenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gözlenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gözlenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gözlenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gözlenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gözlenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gözlenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gözlenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gözlenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gözlenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gözlenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gözlenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gözlenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gözlenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gözlenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gözlenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gözlenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gözlenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gözlenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gözlenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gözlenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gözlenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gözlenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gözlenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gözlenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gözlenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gözlenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gözlenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gözlenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gözlenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gözlenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gözlenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gözlenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gözlenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gözlenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gözlenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gözlenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gözlenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gözlenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gözlenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gözlenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gözlenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gözlenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gözlenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gözlenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gözlenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gözlenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gözlenmesem mi? (conditional first-person singular)
gözlenmesen mi? (conditional second-person singular)
gözlenmese mi? (conditional singular third-person)
gözlenmesek mi? (conditional first-person plural)
gözlenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gözlenmeseler mi? (conditional plural third-person)
gözlenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gözlenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gözlenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gözlenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gözlenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gözlenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gözlenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gözlenmemekte misin? (progressive second-person singular)
gözlenmemekte mi? (progressive singular third-person)
gözlenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gözlenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gözlenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gözlenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gözlenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gözlenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gözlenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gözlenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gözlenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Equivalent to göz- (“eye”) + -le + -n + -mek. Compare Azerbaijani gözlənmək.

passive of gözlemek: to be watched, to be observed


genleşmek

genleşmek (infinitive)
genleşen (imperfective impersonal participle)
genleşmiş (impersonal participle perfective)
genleşecek (impersonal participle prospective)
genleştiğim (non-prospective participle personal)
genleştiğin (non-prospective participle personal)
genleştiği (non-prospective participle personal)
genleştiğimiz (non-prospective participle personal)
genleştiğiniz (non-prospective participle personal)
genleştikleri (non-prospective participle personal)
genleşeceğim (participle personal prospective)
genleşeceğin (participle personal prospective)
genleşeceği (participle personal prospective)
genleşeceğimiz (participle personal prospective)
genleşeceğiniz (participle personal prospective)
genleşecekleri (participle personal prospective)
genleşme (noun-from-verb)
genleşiş (adverbial)
genleşirim (aorist first-person indicative present singular)
genleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
genleşir (aorist indicative present singular third-person)
genleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
genleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
genleşirler (aorist indicative plural present third-person)
genleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
genleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
genleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
genleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
genleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
genleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
genleştim (first-person indicative past perfective singular)
genleştin (indicative past perfective second-person singular)
genleşti (indicative past perfective singular third-person)
genleştik (first-person indicative past perfective plural)
genleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
genleştiler (indicative past perfective plural third-person)
genleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
genleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
genleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
genleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
genleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
genleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or genleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
genleşeceğim (first-person future indicative singular)
genleşeceksin (future indicative second-person singular)
genleşecek (future indicative singular third-person)
genleşeceğiz (first-person future indicative plural)
genleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
genleşecekler (future indicative plural third-person)
genleşmişim (first-person inferential perfective singular)
genleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
genleşmiş (inferential perfective singular third-person)
genleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
genleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
genleşmişler (inferential perfective plural third-person)
genleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
genleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
genleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
genleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
genleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
genleşirlermiş (or genleşirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
genleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
genleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
genleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
genleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
genleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
genleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
genleşsem (conditional first-person singular)
genleşsen (conditional second-person singular)
genleşse (conditional singular third-person)
genleşsek (conditional first-person plural)
genleşseniz (conditional plural second-person)
genleşseler (conditional plural third-person)
genleşseydim (conditional first-person perfective singular)
genleşseydin (conditional perfective second-person singular)
genleşseydi (conditional perfective singular third-person)
genleşseydik (conditional first-person perfective plural)
genleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
genleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
genleşeyim (first-person optative singular)
genleşesin (optative second-person singular)
genleşe (optative singular third-person)
genleşelim (first-person optative plural)
genleşesiniz (optative plural second-person)
genleşeler (optative plural third-person)
genleşmekteyim (first-person progressive singular)
genleşmektesin (progressive second-person singular)
genleşmekte (progressive singular third-person)
genleşmekteyiz (first-person plural progressive)
genleşmektesiniz (plural progressive second-person)
genleşmekteler (plural progressive third-person)
genleşmeliyim (first-person necessitative singular)
genleşmelisin (necessitative second-person singular)
genleşmeli (necessitative singular third-person)
genleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
genleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
genleşmeliler (necessitative plural third-person)
genleş (imperative second-person singular)
genleşsin (imperative singular third-person)
genleşin (imperative plural second-person)
genleşsinler (imperative plural third-person)
genleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
genleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
genleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
genleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
genleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
genleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
genleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
genleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
genleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
genleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
genleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
genleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
genleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
genleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
genleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
genleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
genleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
genleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
genleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
genleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
genleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
genleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
genleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
genleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
genleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
genleşecek misin? (future indicative second-person singular)
genleşecek mi? (future indicative singular third-person)
genleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
genleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
genleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
genleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
genleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
genleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
genleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
genleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
genleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
genleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
genleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
genleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
genleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
genleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
genleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
genleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
genleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
genleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
genleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
genleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
genleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
genleşsem mi? (conditional first-person singular)
genleşsen mi? (conditional second-person singular)
genleşse mi? (conditional singular third-person)
genleşsek mi? (conditional first-person plural)
genleşseniz mi? (conditional plural second-person)
genleşseler mi? (conditional plural third-person)
genleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
genleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
genleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
genleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
genleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
genleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
genleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
genleşmekte misin? (progressive second-person singular)
genleşmekte mi? (progressive singular third-person)
genleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
genleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
genleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
genleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
genleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
genleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
genleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
genleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
genleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
genleşmemek (infinitive negative)
genleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
genleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
genleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
genleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
genleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
genleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
genleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
genleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
genleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
genleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
genleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
genleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
genleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
genleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
genleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
genleşmeme (negative noun-from-verb)
genleşmeyiş (adverbial negative)
genleşmem (aorist first-person indicative present singular)
genleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
genleşmez (aorist indicative present singular third-person)
genleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
genleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
genleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
genleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
genleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
genleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
genleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
genleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
genleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
genleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
genleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
genleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
genleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
genleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
genleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
genleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
genleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
genleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
genleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
genleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
genleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
genleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
genleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
genleşmeyecek (future indicative singular third-person)
genleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
genleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
genleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
genleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
genleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
genleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
genleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
genleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
genleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
genleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
genleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
genleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
genleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
genleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
genleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
genleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
genleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
genleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
genleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
genleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
genleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
genleşmesem (conditional first-person singular)
genleşmesen (conditional second-person singular)
genleşmese (conditional singular third-person)
genleşmesek (conditional first-person plural)
genleşmeseniz (conditional plural second-person)
genleşmeseler (conditional plural third-person)
genleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
genleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
genleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
genleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
genleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
genleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
genleşmeyeyim (first-person optative singular)
genleşmeyesin (optative second-person singular)
genleşmeye (optative singular third-person)
genleşmeyelim (first-person optative plural)
genleşmeyesiniz (optative plural second-person)
genleşmeyeler (optative plural third-person)
genleşmemekteyim (first-person progressive singular)
genleşmemektesin (progressive second-person singular)
genleşmemekte (progressive singular third-person)
genleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
genleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
genleşmemekteler (plural progressive third-person)
genleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
genleşmemelisin (necessitative second-person singular)
genleşmemeli (necessitative singular third-person)
genleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
genleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
genleşmemeliler (necessitative plural third-person)
genleşme (imperative second-person singular)
genleşmesin (imperative singular third-person)
genleşmeyin (imperative plural second-person)
genleşmesinler (imperative plural third-person)
genleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
genleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
genleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
genleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
genleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
genleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
genleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
genleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
genleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
genleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
genleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
genleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
genleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
genleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
genleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
genleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
genleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
genleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
genleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
genleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
genleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
genleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
genleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
genleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
genleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
genleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
genleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
genleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
genleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
genleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
genleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
genleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
genleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
genleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
genleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
genleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
genleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
genleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
genleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
genleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
genleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
genleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
genleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
genleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
genleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
genleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
genleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
genleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
genleşmesem mi? (conditional first-person singular)
genleşmesen mi? (conditional second-person singular)
genleşmese mi? (conditional singular third-person)
genleşmesek mi? (conditional first-person plural)
genleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
genleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
genleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
genleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
genleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
genleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
genleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
genleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
genleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
genleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
genleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
genleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
genleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
genleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
genleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
genleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
genleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
genleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
genleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
genleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to gen (“wide”) + -le + -ş + -mek.


yakınlaşmak

head

yakınlaşmak (third-person singular simple present yakınlaşır)

yakınlaşır (present singular third-person)
yakınlaşmak (infinitive)
yakınlaşan (imperfective impersonal participle)
yakınlaşmış (impersonal participle perfective)
yakınlaşacak (impersonal participle prospective)
yakınlaştığım (non-prospective participle personal)
yakınlaştığın (non-prospective participle personal)
yakınlaştığı (non-prospective participle personal)
yakınlaştığımız (non-prospective participle personal)
yakınlaştığınız (non-prospective participle personal)
yakınlaştıkları (non-prospective participle personal)
yakınlaşacağım (participle personal prospective)
yakınlaşacağın (participle personal prospective)
yakınlaşacağı (participle personal prospective)
yakınlaşacağımız (participle personal prospective)
yakınlaşacağınız (participle personal prospective)
yakınlaşacakları (participle personal prospective)
yakınlaşma (noun-from-verb)
yakınlaşış (adverbial)
yakınlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
yakınlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
yakınlaşır (aorist indicative present singular third-person)
yakınlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
yakınlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakınlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
yakınlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakınlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakınlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakınlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakınlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakınlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakınlaştım (first-person indicative past perfective singular)
yakınlaştın (indicative past perfective second-person singular)
yakınlaştı (indicative past perfective singular third-person)
yakınlaştık (first-person indicative past perfective plural)
yakınlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
yakınlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
yakınlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakınlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakınlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakınlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakınlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakınlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yakınlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yakınlaşacağım (first-person future indicative singular)
yakınlaşacaksın (future indicative second-person singular)
yakınlaşacak (future indicative singular third-person)
yakınlaşacağız (first-person future indicative plural)
yakınlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
yakınlaşacaklar (future indicative plural third-person)
yakınlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
yakınlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
yakınlaşmış (inferential perfective singular third-person)
yakınlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
yakınlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakınlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
yakınlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
yakınlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakınlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
yakınlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
yakınlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakınlaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or yakınlaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
yakınlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakınlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakınlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakınlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakınlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakınlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakınlaşsam (conditional first-person singular)
yakınlaşsan (conditional second-person singular)
yakınlaşsa (conditional singular third-person)
yakınlaşsak (conditional first-person plural)
yakınlaşsanız (conditional plural second-person)
yakınlaşsalar (conditional plural third-person)
yakınlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
yakınlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
yakınlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
yakınlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
yakınlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakınlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakınlaşayım (first-person optative singular)
yakınlaşasın (optative second-person singular)
yakınlaşa (optative singular third-person)
yakınlaşalım (first-person optative plural)
yakınlaşasınız (optative plural second-person)
yakınlaşalar (optative plural third-person)
yakınlaşmaktayım (first-person progressive singular)
yakınlaşmaktasın (progressive second-person singular)
yakınlaşmakta (progressive singular third-person)
yakınlaşmaktayız (first-person plural progressive)
yakınlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
yakınlaşmaktalar (plural progressive third-person)
yakınlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
yakınlaşmalısın (necessitative second-person singular)
yakınlaşmalı (necessitative singular third-person)
yakınlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
yakınlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
yakınlaşmalılar (necessitative plural third-person)
yakınlaş (imperative second-person singular)
yakınlaşsın (imperative singular third-person)
yakınlaşın (imperative plural second-person)
yakınlaşsınlar (imperative plural third-person)
yakınlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakınlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakınlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakınlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakınlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakınlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakınlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakınlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakınlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakınlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakınlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakınlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakınlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakınlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakınlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakınlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakınlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakınlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakınlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakınlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakınlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakınlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakınlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakınlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakınlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakınlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakınlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
yakınlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakınlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakınlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakınlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakınlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakınlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakınlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakınlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakınlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakınlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakınlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakınlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakınlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakınlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakınlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakınlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakınlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakınlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakınlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakınlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakınlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakınlaşsam mı? (conditional first-person singular)
yakınlaşsan mı? (conditional second-person singular)
yakınlaşsa mı? (conditional singular third-person)
yakınlaşsak mı? (conditional first-person plural)
yakınlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
yakınlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
yakınlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakınlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakınlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakınlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakınlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakınlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakınlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakınlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
yakınlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
yakınlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakınlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakınlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakınlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakınlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakınlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
yakınlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakınlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakınlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yakınlaşmamak (infinitive negative)
yakınlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
yakınlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
yakınlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
yakınlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yakınlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yakınlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yakınlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yakınlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yakınlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yakınlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yakınlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yakınlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yakınlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yakınlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yakınlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yakınlaşmama (negative noun-from-verb)
yakınlaşmayış (adverbial negative)
yakınlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
yakınlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yakınlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
yakınlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
yakınlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakınlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yakınlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakınlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakınlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakınlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakınlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakınlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakınlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
yakınlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
yakınlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
yakınlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
yakınlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yakınlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yakınlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakınlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakınlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakınlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakınlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakınlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yakınlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
yakınlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
yakınlaşmayacak (future indicative singular third-person)
yakınlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
yakınlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yakınlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
yakınlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
yakınlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yakınlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
yakınlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
yakınlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakınlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yakınlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yakınlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakınlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
yakınlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yakınlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakınlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yakınlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakınlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakınlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakınlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakınlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakınlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakınlaşmasam (conditional first-person singular)
yakınlaşmasan (conditional second-person singular)
yakınlaşmasa (conditional singular third-person)
yakınlaşmasak (conditional first-person plural)
yakınlaşmasanız (conditional plural second-person)
yakınlaşmasalar (conditional plural third-person)
yakınlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yakınlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yakınlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yakınlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yakınlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakınlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakınlaşmayayım (first-person optative singular)
yakınlaşmayasın (optative second-person singular)
yakınlaşmaya (optative singular third-person)
yakınlaşmayalım (first-person optative plural)
yakınlaşmayasınız (optative plural second-person)
yakınlaşmayalar (optative plural third-person)
yakınlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
yakınlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
yakınlaşmamakta (progressive singular third-person)
yakınlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
yakınlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
yakınlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
yakınlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
yakınlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
yakınlaşmamalı (necessitative singular third-person)
yakınlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
yakınlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
yakınlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
yakınlaşma (imperative second-person singular)
yakınlaşmasın (imperative singular third-person)
yakınlaşmayın (imperative plural second-person)
yakınlaşmasınlar (imperative plural third-person)
yakınlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakınlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakınlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakınlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakınlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakınlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakınlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakınlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakınlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakınlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakınlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakınlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakınlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakınlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakınlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakınlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakınlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakınlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakınlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakınlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakınlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakınlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakınlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakınlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakınlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakınlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakınlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yakınlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakınlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakınlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakınlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakınlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakınlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakınlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakınlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakınlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakınlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakınlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakınlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakınlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakınlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakınlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakınlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakınlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakınlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakınlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakınlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakınlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakınlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
yakınlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
yakınlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
yakınlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
yakınlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
yakınlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
yakınlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakınlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakınlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakınlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakınlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakınlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakınlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakınlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yakınlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
yakınlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakınlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakınlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakınlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakınlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakınlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yakınlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakınlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakınlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یاقینلاشمق. Equivalent to yakın (“near”) + -la + -ş + -mak. Compare Crimean Tatar yaqınlaşmaq (“to approach”).

cog

(intransitive, reciprocal) to approach, to be drawn together