dönüştürmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

dönüştürdüğüm

dönüştürdüğün

dönüştürdüğü

dönüştürdüğümüz

dönüştürdüğünüz

dönüştürmüş mü?

dönüştürmek (infinitive)
dönüştüren (imperfective impersonal participle)
dönüştürmüş (impersonal participle perfective)
dönüştürecek (impersonal participle prospective)
dönüştürdüğüm (non-prospective participle personal)
dönüştürdüğün (non-prospective participle personal)
dönüştürdüğü (non-prospective participle personal)
dönüştürdüğümüz (non-prospective participle personal)
dönüştürdüğünüz (non-prospective participle personal)
dönüştürdükleri (non-prospective participle personal)
dönüştüreceğim (participle personal prospective)
dönüştüreceğin (participle personal prospective)
dönüştüreceği (participle personal prospective)
dönüştüreceğimiz (participle personal prospective)
dönüştüreceğiniz (participle personal prospective)
dönüştürecekleri (participle personal prospective)
dönüştürme (noun-from-verb)
dönüştürüş (adverbial)
dönüştürürim (aorist first-person indicative present singular)
dönüştürürsin (aorist indicative present second-person singular)
dönüştürür (aorist indicative present singular third-person)
dönüştürüriz (aorist first-person indicative plural present)
dönüştürürsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dönüştürürler (aorist indicative plural present third-person)
dönüştürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dönüştürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dönüştürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dönüştürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dönüştürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dönüştürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dönüştürdüm (first-person indicative past perfective singular)
dönüştürdün (indicative past perfective second-person singular)
dönüştürdü (indicative past perfective singular third-person)
dönüştürdük (first-person indicative past perfective plural)
dönüştürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
dönüştürdüler (indicative past perfective plural third-person)
dönüştürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dönüştürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dönüştürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dönüştürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dönüştürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dönüştürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dönüştürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dönüştüreceğim (first-person future indicative singular)
dönüştüreceksin (future indicative second-person singular)
dönüştürecek (future indicative singular third-person)
dönüştüreceğiz (first-person future indicative plural)
dönüştüreceksiniz (future indicative plural second-person)
dönüştürecekler (future indicative plural third-person)
dönüştürmişim (first-person inferential perfective singular)
dönüştürmişsin (inferential perfective second-person singular)
dönüştürmiş (inferential perfective singular third-person)
dönüştürmişiz (first-person inferential perfective plural)
dönüştürmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
dönüştürmişler (inferential perfective plural third-person)
dönüştürürmişim (aorist first-person inferential singular)
dönüştürürmişsin (aorist inferential second-person singular)
dönüştürürmiş (aorist inferential singular third-person)
dönüştürürmişiz (aorist first-person inferential plural)
dönüştürürmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dönüştürürlermiş (aorist inferential plural third-person)
or dönüştürürmişlar (aorist inferential plural third-person)
dönüştürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dönüştürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dönüştürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dönüştürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dönüştürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dönüştürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dönüştürsem (conditional first-person singular)
dönüştürsen (conditional second-person singular)
dönüştürse (conditional singular third-person)
dönüştürsek (conditional first-person plural)
dönüştürseniz (conditional plural second-person)
dönüştürseler (conditional plural third-person)
dönüştürseydim (conditional first-person perfective singular)
dönüştürseydin (conditional perfective second-person singular)
dönüştürseydi (conditional perfective singular third-person)
dönüştürseydik (conditional first-person perfective plural)
dönüştürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dönüştürseydiler (conditional perfective plural third-person)
dönüştüreyim (first-person optative singular)
dönüştüresin (optative second-person singular)
dönüştüre (optative singular third-person)
dönüştürelim (first-person optative plural)
dönüştüresiniz (optative plural second-person)
dönüştüreler (optative plural third-person)
dönüştürmekteyim (first-person progressive singular)
dönüştürmektesin (progressive second-person singular)
dönüştürmekte (progressive singular third-person)
dönüştürmekteyiz (first-person plural progressive)
dönüştürmektesiniz (plural progressive second-person)
dönüştürmekteler (plural progressive third-person)
dönüştürmeliyim (first-person necessitative singular)
dönüştürmelisin (necessitative second-person singular)
dönüştürmeli (necessitative singular third-person)
dönüştürmeliyiz (first-person necessitative plural)
dönüştürmelisiniz (necessitative plural second-person)
dönüştürmeliler (necessitative plural third-person)
dönüştür (imperative second-person singular)
dönüştürsün (imperative singular third-person)
dönüştürün (imperative plural second-person)
dönüştürsünler (imperative plural third-person)
dönüştürür miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dönüştürür misin? (aorist indicative present second-person singular)
dönüştürür mi? (aorist indicative present singular third-person)
dönüştürür miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dönüştürür misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dönüştürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dönüştürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dönüştürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dönüştürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dönüştürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dönüştürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dönüştürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dönüştürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
dönüştürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
dönüştürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
dönüştürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
dönüştürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
dönüştürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dönüştürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dönüştürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dönüştürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dönüştürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dönüştürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dönüştürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dönüştürecek miyim? (first-person future indicative singular)
dönüştürecek misin? (future indicative second-person singular)
dönüştürecek mi? (future indicative singular third-person)
dönüştürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dönüştürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dönüştürecekler mi? (future indicative plural third-person)
dönüştürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dönüştürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dönüştürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dönüştürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dönüştürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dönüştürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
dönüştürür miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
dönüştürür miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
dönüştürür miymüş? (aorist inferential singular third-person)
dönüştürür miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
dönüştürür miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dönüştürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dönüştürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dönüştürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dönüştürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dönüştürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dönüştürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dönüştürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dönüştürsem mi? (conditional first-person singular)
dönüştürsen mi? (conditional second-person singular)
dönüştürse mi? (conditional singular third-person)
dönüştürsek mi? (conditional first-person plural)
dönüştürseniz mi? (conditional plural second-person)
dönüştürseler mi? (conditional plural third-person)
dönüştürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dönüştürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dönüştürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dönüştürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dönüştürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dönüştürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dönüştürmekte miyim? (first-person progressive singular)
dönüştürmekte misin? (progressive second-person singular)
dönüştürmekte mi? (progressive singular third-person)
dönüştürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dönüştürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dönüştürmekteler mi? (plural progressive third-person)
dönüştürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dönüştürmeli misin? (necessitative second-person singular)
dönüştürmeli mi? (necessitative singular third-person)
dönüştürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dönüştürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dönüştürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dönüştürmemek (infinitive negative)
dönüştürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dönüştürmemiş (impersonal negative participle perfective)
dönüştürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dönüştürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dönüştürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dönüştürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dönüştürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dönüştürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dönüştürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dönüştürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dönüştürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dönüştürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dönüştürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dönüştürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dönüştürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dönüştürmeme (negative noun-from-verb)
dönüştürmeyüş (adverbial negative)
dönüştürmem (aorist first-person indicative present singular)
dönüştürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dönüştürmez (aorist indicative present singular third-person)
dönüştürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dönüştürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dönüştürmezler (aorist indicative plural present third-person)
dönüştürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dönüştürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dönüştürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dönüştürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dönüştürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dönüştürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dönüştürmedim (first-person indicative past perfective singular)
dönüştürmedin (indicative past perfective second-person singular)
dönüştürmedi (indicative past perfective singular third-person)
dönüştürmedik (first-person indicative past perfective plural)
dönüştürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dönüştürmediler (indicative past perfective plural third-person)
dönüştürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dönüştürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dönüştürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dönüştürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dönüştürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dönüştürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dönüştürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dönüştürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dönüştürmeyecek (future indicative singular third-person)
dönüştürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dönüştürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dönüştürmeyecekler (future indicative plural third-person)
dönüştürmemişim (first-person inferential perfective singular)
dönüştürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dönüştürmemiş (inferential perfective singular third-person)
dönüştürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dönüştürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dönüştürmemişler (inferential perfective plural third-person)
dönüştürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dönüştürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dönüştürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dönüştürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dönüştürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dönüştürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dönüştürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dönüştürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dönüştürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dönüştürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dönüştürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dönüştürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dönüştürmesem (conditional first-person singular)
dönüştürmesen (conditional second-person singular)
dönüştürmese (conditional singular third-person)
dönüştürmesek (conditional first-person plural)
dönüştürmeseniz (conditional plural second-person)
dönüştürmeseler (conditional plural third-person)
dönüştürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dönüştürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dönüştürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dönüştürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dönüştürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dönüştürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dönüştürmeyeyim (first-person optative singular)
dönüştürmeyesin (optative second-person singular)
dönüştürmeye (optative singular third-person)
dönüştürmeyelim (first-person optative plural)
dönüştürmeyesiniz (optative plural second-person)
dönüştürmeyeler (optative plural third-person)
dönüştürmemekteyim (first-person progressive singular)
dönüştürmemektesin (progressive second-person singular)
dönüştürmemekte (progressive singular third-person)
dönüştürmemekteyiz (first-person plural progressive)
dönüştürmemektesiniz (plural progressive second-person)
dönüştürmemekteler (plural progressive third-person)
dönüştürmemeliyim (first-person necessitative singular)
dönüştürmemelisin (necessitative second-person singular)
dönüştürmemeli (necessitative singular third-person)
dönüştürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dönüştürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dönüştürmemeliler (necessitative plural third-person)
dönüştürme (imperative second-person singular)
dönüştürmesin (imperative singular third-person)
dönüştürmeyin (imperative plural second-person)
dönüştürmesinler (imperative plural third-person)
dönüştürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dönüştürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dönüştürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dönüştürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dönüştürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dönüştürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dönüştürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dönüştürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dönüştürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dönüştürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dönüştürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dönüştürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dönüştürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dönüştürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dönüştürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dönüştürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dönüştürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dönüştürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dönüştürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dönüştürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dönüştürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dönüştürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dönüştürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dönüştürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dönüştürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dönüştürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dönüştürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dönüştürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dönüştürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dönüştürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dönüştürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dönüştürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dönüştürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dönüştürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dönüştürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dönüştürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dönüştürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dönüştürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dönüştürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dönüştürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dönüştürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dönüştürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dönüştürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dönüştürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dönüştürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dönüştürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dönüştürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dönüştürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dönüştürmesem mi? (conditional first-person singular)
dönüştürmesen mi? (conditional second-person singular)
dönüştürmese mi? (conditional singular third-person)
dönüştürmesek mi? (conditional first-person plural)
dönüştürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dönüştürmeseler mi? (conditional plural third-person)
dönüştürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dönüştürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dönüştürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dönüştürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dönüştürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dönüştürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dönüştürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dönüştürmemekte misin? (progressive second-person singular)
dönüştürmemekte mi? (progressive singular third-person)
dönüştürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dönüştürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dönüştürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dönüştürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dönüştürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dönüştürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dönüştürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dönüştürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dönüştürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

to convert (transform (something) into another form, substance, state, or product)


dağıl

second-person singular imperative of dağılmak


oldu

third-person singular indicative simple past of olmak


alkmak

From Proto-Turkic *Alk- (“to finish; destroy; (refl.) perish, be exhausted, come to an end”).


beller

third-person singular indicative aorist of bellemek


dalmak

head

dalmak (third-person singular simple present dalar)

dalar (present singular third-person)
dalmak (infinitive)
dalan (imperfective impersonal participle)
dalmış (impersonal participle perfective)
dalacak (impersonal participle prospective)
daldığım (non-prospective participle personal)
daldığın (non-prospective participle personal)
daldığı (non-prospective participle personal)
daldığımız (non-prospective participle personal)
daldığınız (non-prospective participle personal)
daldıkları (non-prospective participle personal)
dalacağım (participle personal prospective)
dalacağın (participle personal prospective)
dalacağı (participle personal prospective)
dalacağımız (participle personal prospective)
dalacağınız (participle personal prospective)
dalacakları (participle personal prospective)
dalma (noun-from-verb)
dalış (adverbial)
dalarım (aorist first-person indicative present singular)
dalarsın (aorist indicative present second-person singular)
dalar (aorist indicative present singular third-person)
dalarız (aorist first-person indicative plural present)
dalarsınız (aorist indicative plural present second-person)
dalarlar (aorist indicative plural present third-person)
dalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
daldım (first-person indicative past perfective singular)
daldın (indicative past perfective second-person singular)
daldı (indicative past perfective singular third-person)
daldık (first-person indicative past perfective plural)
daldınız (indicative past perfective plural second-person)
daldılar (indicative past perfective plural third-person)
dalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dalacağım (first-person future indicative singular)
dalacaksın (future indicative second-person singular)
dalacak (future indicative singular third-person)
dalacağız (first-person future indicative plural)
dalacaksınız (future indicative plural second-person)
dalacaklar (future indicative plural third-person)
dalmışım (first-person inferential perfective singular)
dalmışsın (inferential perfective second-person singular)
dalmış (inferential perfective singular third-person)
dalmışız (first-person inferential perfective plural)
dalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dalmışlar (inferential perfective plural third-person)
dalarmışım (aorist first-person inferential singular)
dalarmışsın (aorist inferential second-person singular)
dalarmış (aorist inferential singular third-person)
dalarmışız (aorist first-person inferential plural)
dalarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dalarlarmış (or dalarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
dalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dalsam (conditional first-person singular)
dalsan (conditional second-person singular)
dalsa (conditional singular third-person)
dalsak (conditional first-person plural)
dalsanız (conditional plural second-person)
dalsalar (conditional plural third-person)
dalsaydım (conditional first-person perfective singular)
dalsaydın (conditional perfective second-person singular)
dalsaydı (conditional perfective singular third-person)
dalsaydık (conditional first-person perfective plural)
dalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dalayım (first-person optative singular)
dalasın (optative second-person singular)
dala (optative singular third-person)
dalalım (first-person optative plural)
dalasınız (optative plural second-person)
dalalar (optative plural third-person)
dalmaktayım (first-person progressive singular)
dalmaktasın (progressive second-person singular)
dalmakta (progressive singular third-person)
dalmaktayız (first-person plural progressive)
dalmaktasınız (plural progressive second-person)
dalmaktalar (plural progressive third-person)
dalmalıyım (first-person necessitative singular)
dalmalısın (necessitative second-person singular)
dalmalı (necessitative singular third-person)
dalmalıyız (first-person necessitative plural)
dalmalısınız (necessitative plural second-person)
dalmalılar (necessitative plural third-person)
dal (imperative second-person singular)
dalsın (imperative singular third-person)
dalın (imperative plural second-person)
dalsınlar (imperative plural third-person)
dalar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dalar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dalar mı? (aorist indicative present singular third-person)
dalar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dalar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dalarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
daldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
daldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
daldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
daldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
daldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
daldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dalacak mısın? (future indicative second-person singular)
dalacak mı? (future indicative singular third-person)
dalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dalar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dalar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dalar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dalar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dalar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dalarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dalsam mı? (conditional first-person singular)
dalsan mı? (conditional second-person singular)
dalsa mı? (conditional singular third-person)
dalsak mı? (conditional first-person plural)
dalsanız mı? (conditional plural second-person)
dalsalar mı? (conditional plural third-person)
dalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dalmakta mısın? (progressive second-person singular)
dalmakta mı? (progressive singular third-person)
dalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dalmalı mı? (necessitative singular third-person)
dalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dalmamak (infinitive negative)
dalmayan (imperfective impersonal negative participle)
dalmamış (impersonal negative participle perfective)
dalmayacak (impersonal negative participle prospective)
dalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dalmama (negative noun-from-verb)
dalmayış (adverbial negative)
dalmam (aorist first-person indicative present singular)
dalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dalmaz (aorist indicative present singular third-person)
dalmayız (aorist first-person indicative plural present)
dalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dalmadım (first-person indicative past perfective singular)
dalmadın (indicative past perfective second-person singular)
dalmadı (indicative past perfective singular third-person)
dalmadık (first-person indicative past perfective plural)
dalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dalmayacağım (first-person future indicative singular)
dalmayacaksın (future indicative second-person singular)
dalmayacak (future indicative singular third-person)
dalmayacağız (first-person future indicative plural)
dalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dalmayacaklar (future indicative plural third-person)
dalmamışım (first-person inferential perfective singular)
dalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dalmamış (inferential perfective singular third-person)
dalmamışız (first-person inferential perfective plural)
dalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dalmazmış (aorist inferential singular third-person)
dalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dalmasam (conditional first-person singular)
dalmasan (conditional second-person singular)
dalmasa (conditional singular third-person)
dalmasak (conditional first-person plural)
dalmasanız (conditional plural second-person)
dalmasalar (conditional plural third-person)
dalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dalmayayım (first-person optative singular)
dalmayasın (optative second-person singular)
dalmaya (optative singular third-person)
dalmayalım (first-person optative plural)
dalmayasınız (optative plural second-person)
dalmayalar (optative plural third-person)
dalmamaktayım (first-person progressive singular)
dalmamaktasın (progressive second-person singular)
dalmamakta (progressive singular third-person)
dalmamaktayız (first-person plural progressive)
dalmamaktasınız (plural progressive second-person)
dalmamaktalar (plural progressive third-person)
dalmamalıyım (first-person necessitative singular)
dalmamalısın (necessitative second-person singular)
dalmamalı (necessitative singular third-person)
dalmamalıyız (first-person necessitative plural)
dalmamalısınız (necessitative plural second-person)
dalmamalılar (necessitative plural third-person)
dalma (imperative second-person singular)
dalmasın (imperative singular third-person)
dalmayın (imperative plural second-person)
dalmasınlar (imperative plural third-person)
dalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dalmasam mı? (conditional first-person singular)
dalmasan mı? (conditional second-person singular)
dalmasa mı? (conditional singular third-person)
dalmasak mı? (conditional first-person plural)
dalmasanız mı? (conditional plural second-person)
dalmasalar mı? (conditional plural third-person)
dalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dalmamakta mı? (progressive singular third-person)
dalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish طالمق (dalmak), from Proto-Turkic *tāl- (“to sink”).


dalmak

Inherited from Ottoman Turkish طالمق (dalmak), from Proto-Turkic *dāl- (“to lose strength, to faint, lose consciousness”).


doymak

doymak (infinitive)
doyan (imperfective impersonal participle)
doymuş (impersonal participle perfective)
doyacak (impersonal participle prospective)
doyduğum (non-prospective participle personal)
doyduğun (non-prospective participle personal)
doyduğu (non-prospective participle personal)
doyduğumuz (non-prospective participle personal)
doyduğunuz (non-prospective participle personal)
doydukları (non-prospective participle personal)
doyacağım (participle personal prospective)
doyacağın (participle personal prospective)
doyacağı (participle personal prospective)
doyacağımız (participle personal prospective)
doyacağınız (participle personal prospective)
doyacakları (participle personal prospective)
doyma (noun-from-verb)
doyuş (adverbial)
doyarım (aorist first-person indicative present singular)
doyarsın (aorist indicative present second-person singular)
doyar (aorist indicative present singular third-person)
doyarız (aorist first-person indicative plural present)
doyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
doyarlar (aorist indicative plural present third-person)
doyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
doyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doydum (first-person indicative past perfective singular)
doydun (indicative past perfective second-person singular)
doydu (indicative past perfective singular third-person)
doyduk (first-person indicative past perfective plural)
doydunuz (indicative past perfective plural second-person)
doydular (indicative past perfective plural third-person)
doyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doyuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or doyuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
doyacağım (first-person future indicative singular)
doyacaksın (future indicative second-person singular)
doyacak (future indicative singular third-person)
doyacağız (first-person future indicative plural)
doyacaksınız (future indicative plural second-person)
doyacaklar (future indicative plural third-person)
doymışım (first-person inferential perfective singular)
doymışsın (inferential perfective second-person singular)
doymış (inferential perfective singular third-person)
doymışız (first-person inferential perfective plural)
doymışsınuz (inferential perfective plural second-person)
doymışlar (inferential perfective plural third-person)
doyarmışım (aorist first-person inferential singular)
doyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
doyarmış (aorist inferential singular third-person)
doyarmışız (aorist first-person inferential plural)
doyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doyarlarmış (or doyarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
doyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doyuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doysam (conditional first-person singular)
doysan (conditional second-person singular)
doysa (conditional singular third-person)
doysak (conditional first-person plural)
doysanız (conditional plural second-person)
doysalar (conditional plural third-person)
doysaydım (conditional first-person perfective singular)
doysaydın (conditional perfective second-person singular)
doysaydı (conditional perfective singular third-person)
doysaydık (conditional first-person perfective plural)
doysaydınız (conditional perfective plural second-person)
doysaydılar (conditional perfective plural third-person)
doyayım (first-person optative singular)
doyasın (optative second-person singular)
doya (optative singular third-person)
doyalım (first-person optative plural)
doyasınız (optative plural second-person)
doyalar (optative plural third-person)
doymaktayım (first-person progressive singular)
doymaktasın (progressive second-person singular)
doymakta (progressive singular third-person)
doymaktayız (first-person plural progressive)
doymaktasınız (plural progressive second-person)
doymaktalar (plural progressive third-person)
doymalıyım (first-person necessitative singular)
doymalısın (necessitative second-person singular)
doymalı (necessitative singular third-person)
doymalıyız (first-person necessitative plural)
doymalısınız (necessitative plural second-person)
doymalılar (necessitative plural third-person)
doy (imperative second-person singular)
doysun (imperative singular third-person)
doyun (imperative plural second-person)
doysunlar (imperative plural third-person)
doyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
doyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doydum mu? (first-person indicative past perfective singular)
doydun mu? (indicative past perfective second-person singular)
doydu mu? (indicative past perfective singular third-person)
doyduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
doydunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
doydular mı? (indicative past perfective plural third-person)
doyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doyacak mısın? (future indicative second-person singular)
doyacak mı? (future indicative singular third-person)
doyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doymuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
doymuş musun? (inferential perfective second-person singular)
doymuş mu? (inferential perfective singular third-person)
doymuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
doymuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
doymuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doyar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
doyar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
doyar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
doyar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
doyar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
doyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doysam mı? (conditional first-person singular)
doysan mı? (conditional second-person singular)
doysa mı? (conditional singular third-person)
doysak mı? (conditional first-person plural)
doysanız mı? (conditional plural second-person)
doysalar mı? (conditional plural third-person)
doysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doymakta mıyım? (first-person progressive singular)
doymakta mısın? (progressive second-person singular)
doymakta mı? (progressive singular third-person)
doymakta mıyız? (first-person plural progressive)
doymakta mısınız? (plural progressive second-person)
doymaktalar mı? (plural progressive third-person)
doymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doymalı mısın? (necessitative second-person singular)
doymalı mı? (necessitative singular third-person)
doymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doymalılar mı? (necessitative plural third-person)
doymamak (infinitive negative)
doymayan (imperfective impersonal negative participle)
doymamış (impersonal negative participle perfective)
doymayacak (impersonal negative participle prospective)
doymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
doymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
doymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
doymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
doymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
doymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
doymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
doymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
doymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
doymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
doymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
doymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
doymama (negative noun-from-verb)
doymayuş (adverbial negative)
doymam (aorist first-person indicative present singular)
doymazsın (aorist indicative present second-person singular)
doymaz (aorist indicative present singular third-person)
doymayız (aorist first-person indicative plural present)
doymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
doymazlar (aorist indicative plural present third-person)
doymuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
doymuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
doymuyor (imperfective indicative present singular third-person)
doymuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
doymuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
doymuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
doymadım (first-person indicative past perfective singular)
doymadın (indicative past perfective second-person singular)
doymadı (indicative past perfective singular third-person)
doymadık (first-person indicative past perfective plural)
doymadınız (indicative past perfective plural second-person)
doymadılar (indicative past perfective plural third-person)
doymuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
doymuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
doymuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
doymuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
doymuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
doymuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
doymayacağım (first-person future indicative singular)
doymayacaksın (future indicative second-person singular)
doymayacak (future indicative singular third-person)
doymayacağız (first-person future indicative plural)
doymayacaksınız (future indicative plural second-person)
doymayacaklar (future indicative plural third-person)
doymamışım (first-person inferential perfective singular)
doymamışsın (inferential perfective second-person singular)
doymamış (inferential perfective singular third-person)
doymamışız (first-person inferential perfective plural)
doymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
doymamışlar (inferential perfective plural third-person)
doymazmışım (aorist first-person inferential singular)
doymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
doymazmış (aorist inferential singular third-person)
doymazmışız (aorist first-person inferential plural)
doymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
doymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
doymuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
doymuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
doymuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
doymuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
doymuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
doymuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
doymasam (conditional first-person singular)
doymasan (conditional second-person singular)
doymasa (conditional singular third-person)
doymasak (conditional first-person plural)
doymasanız (conditional plural second-person)
doymasalar (conditional plural third-person)
doymasaydım (conditional first-person perfective singular)
doymasaydın (conditional perfective second-person singular)
doymasaydı (conditional perfective singular third-person)
doymasaydık (conditional first-person perfective plural)
doymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
doymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
doymayayım (first-person optative singular)
doymayasın (optative second-person singular)
doymaya (optative singular third-person)
doymayalım (first-person optative plural)
doymayasınız (optative plural second-person)
doymayalar (optative plural third-person)
doymamaktayım (first-person progressive singular)
doymamaktasın (progressive second-person singular)
doymamakta (progressive singular third-person)
doymamaktayız (first-person plural progressive)
doymamaktasınız (plural progressive second-person)
doymamaktalar (plural progressive third-person)
doymamalıyım (first-person necessitative singular)
doymamalısın (necessitative second-person singular)
doymamalı (necessitative singular third-person)
doymamalıyız (first-person necessitative plural)
doymamalısınız (necessitative plural second-person)
doymamalılar (necessitative plural third-person)
doyma (imperative second-person singular)
doymasın (imperative singular third-person)
doymayın (imperative plural second-person)
doymasınlar (imperative plural third-person)
doymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
doymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
doymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
doymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
doymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
doymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
doymuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
doymuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
doymuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
doymuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
doymuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
doymuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
doymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
doymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
doymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
doymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
doymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
doymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
doymuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
doymuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
doymuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
doymuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
doymuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
doymuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
doymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
doymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
doymayacak mı? (future indicative singular third-person)
doymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
doymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
doymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
doymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
doymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
doymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
doymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
doymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
doymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
doymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
doymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
doymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
doymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
doymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
doymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
doymuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
doymuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
doymuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
doymuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
doymuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
doymuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
doymasam mı? (conditional first-person singular)
doymasan mı? (conditional second-person singular)
doymasa mı? (conditional singular third-person)
doymasak mı? (conditional first-person plural)
doymasanız mı? (conditional plural second-person)
doymasalar mı? (conditional plural third-person)
doymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
doymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
doymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
doymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
doymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
doymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
doymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
doymamakta mısın? (progressive second-person singular)
doymamakta mı? (progressive singular third-person)
doymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
doymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
doymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
doymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
doymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
doymamalı mı? (necessitative singular third-person)
doymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
doymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
doymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish دویمق, from Proto-Turkic *tod- (“become satiated, full”). Compare to Azerbaijani doymaq, Southern Altai той- (toy-, “to saturated”), etc.


buyurmak

head

buyurmak (third-person singular simple present buyurur)

From Ottoman Turkish بیورمق (buyurmak), ultimately from Proto-Turkic *buyur- (“to order”).


yağmurdan kaçarken doluya tutulmak

/jaː.muɾˈdan kaˈt͡ʃar.cæn do.luˈja tu.tuɫ.mak/

out of the frying pan, into the fire
out of the frying pan, into the fire

to go out of the frying pan, into the fire


ederim

first-person singular indicative aorist of etmek


sular

third-person singular indicative aorist of sulamak


çökmek

çökmek (third-person singular simple present çöker)

çöker (present singular third-person)
çökmek (infinitive)
çöken (imperfective impersonal participle)
çökmüş (impersonal participle perfective)
çökecek (impersonal participle prospective)
çöktüğüm (non-prospective participle personal)
çöktüğün (non-prospective participle personal)
çöktüğü (non-prospective participle personal)
çöktüğümüz (non-prospective participle personal)
çöktüğünüz (non-prospective participle personal)
çöktükleri (non-prospective participle personal)
çökeceğim (participle personal prospective)
çökeceğin (participle personal prospective)
çökeceği (participle personal prospective)
çökeceğimiz (participle personal prospective)
çökeceğiniz (participle personal prospective)
çökecekleri (participle personal prospective)
çökme (noun-from-verb)
çöküş (adverbial)
çökerim (aorist first-person indicative present singular)
çökersin (aorist indicative present second-person singular)
çöker (aorist indicative present singular third-person)
çökeriz (aorist first-person indicative plural present)
çökersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çökerler (aorist indicative plural present third-person)
çöküyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çöküyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çöküyor (imperfective indicative present singular third-person)
çöküyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çöküyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çöküyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çöktüm (first-person indicative past perfective singular)
çöktün (indicative past perfective second-person singular)
çöktü (indicative past perfective singular third-person)
çöktük (first-person indicative past perfective plural)
çöktünüz (indicative past perfective plural second-person)
çöktüler (indicative past perfective plural third-person)
çöküyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çöküyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çöküyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çöküyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çöküyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çöküyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çöküyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çökeceğim (first-person future indicative singular)
çökeceksin (future indicative second-person singular)
çökecek (future indicative singular third-person)
çökeceğiz (first-person future indicative plural)
çökeceksiniz (future indicative plural second-person)
çökecekler (future indicative plural third-person)
çökmişim (first-person inferential perfective singular)
çökmişsin (inferential perfective second-person singular)
çökmiş (inferential perfective singular third-person)
çökmişiz (first-person inferential perfective plural)
çökmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
çökmişler (inferential perfective plural third-person)
çökermişim (aorist first-person inferential singular)
çökermişsin (aorist inferential second-person singular)
çökermiş (aorist inferential singular third-person)
çökermişiz (aorist first-person inferential plural)
çökermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çökerlermiş (or çökermişlar) (aorist inferential plural third-person)
çöküyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çöküyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çöküyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çöküyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çöküyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çöküyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çöksem (conditional first-person singular)
çöksen (conditional second-person singular)
çökse (conditional singular third-person)
çöksek (conditional first-person plural)
çökseniz (conditional plural second-person)
çökseler (conditional plural third-person)
çökseydim (conditional first-person perfective singular)
çökseydin (conditional perfective second-person singular)
çökseydi (conditional perfective singular third-person)
çökseydik (conditional first-person perfective plural)
çökseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çökseydiler (conditional perfective plural third-person)
çökeyim (first-person optative singular)
çökesin (optative second-person singular)
çöke (optative singular third-person)
çökelim (first-person optative plural)
çökesiniz (optative plural second-person)
çökeler (optative plural third-person)
çökmekteyim (first-person progressive singular)
çökmektesin (progressive second-person singular)
çökmekte (progressive singular third-person)
çökmekteyiz (first-person plural progressive)
çökmektesiniz (plural progressive second-person)
çökmekteler (plural progressive third-person)
çökmeliyim (first-person necessitative singular)
çökmelisin (necessitative second-person singular)
çökmeli (necessitative singular third-person)
çökmeliyiz (first-person necessitative plural)
çökmelisiniz (necessitative plural second-person)
çökmeliler (necessitative plural third-person)
çök (imperative second-person singular)
çöksün (imperative singular third-person)
çökün (imperative plural second-person)
çöksünler (imperative plural third-person)
çöker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çöker misin? (aorist indicative present second-person singular)
çöker mi? (aorist indicative present singular third-person)
çöker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çöker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çökerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çöküyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çöküyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çöküyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çöküyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çöküyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çöküyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çöktüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
çöktün mü? (indicative past perfective second-person singular)
çöktü mü? (indicative past perfective singular third-person)
çöktük mü? (first-person indicative past perfective plural)
çöktünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
çöktüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çöküyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çöküyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çöküyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çöküyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çöküyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çöküyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çökecek miyim? (first-person future indicative singular)
çökecek misin? (future indicative second-person singular)
çökecek mi? (future indicative singular third-person)
çökecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çökecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çökecekler mi? (future indicative plural third-person)
çökmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
çökmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
çökmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
çökmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
çökmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
çökmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
çöker miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
çöker miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
çöker miymüş? (aorist inferential singular third-person)
çöker miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
çöker miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çökerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çöküyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çöküyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çöküyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çöküyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çöküyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çöküyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çöksem mi? (conditional first-person singular)
çöksen mi? (conditional second-person singular)
çökse mi? (conditional singular third-person)
çöksek mi? (conditional first-person plural)
çökseniz mi? (conditional plural second-person)
çökseler mi? (conditional plural third-person)
çökse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çökse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çökse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çökse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çökse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çökseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çökmekte miyim? (first-person progressive singular)
çökmekte misin? (progressive second-person singular)
çökmekte mi? (progressive singular third-person)
çökmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çökmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çökmekteler mi? (plural progressive third-person)
çökmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çökmeli misin? (necessitative second-person singular)
çökmeli mi? (necessitative singular third-person)
çökmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çökmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çökmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çökmemek (infinitive negative)
çökmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çökmemiş (impersonal negative participle perfective)
çökmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çökmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çökmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çökmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çökmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çökmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çökmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çökmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çökmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çökmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çökmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çökmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çökmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çökmeme (negative noun-from-verb)
çökmeyüş (adverbial negative)
çökmem (aorist first-person indicative present singular)
çökmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çökmez (aorist indicative present singular third-person)
çökmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çökmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çökmezler (aorist indicative plural present third-person)
çökmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çökmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çökmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
çökmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çökmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çökmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çökmedim (first-person indicative past perfective singular)
çökmedin (indicative past perfective second-person singular)
çökmedi (indicative past perfective singular third-person)
çökmedik (first-person indicative past perfective plural)
çökmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çökmediler (indicative past perfective plural third-person)
çökmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çökmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çökmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çökmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çökmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çökmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çökmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çökmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çökmeyecek (future indicative singular third-person)
çökmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çökmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çökmeyecekler (future indicative plural third-person)
çökmemişim (first-person inferential perfective singular)
çökmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çökmemiş (inferential perfective singular third-person)
çökmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çökmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çökmemişler (inferential perfective plural third-person)
çökmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çökmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çökmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çökmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çökmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çökmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çökmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çökmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çökmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çökmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çökmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çökmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çökmesem (conditional first-person singular)
çökmesen (conditional second-person singular)
çökmese (conditional singular third-person)
çökmesek (conditional first-person plural)
çökmeseniz (conditional plural second-person)
çökmeseler (conditional plural third-person)
çökmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çökmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çökmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çökmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çökmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çökmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çökmeyeyim (first-person optative singular)
çökmeyesin (optative second-person singular)
çökmeye (optative singular third-person)
çökmeyelim (first-person optative plural)
çökmeyesiniz (optative plural second-person)
çökmeyeler (optative plural third-person)
çökmemekteyim (first-person progressive singular)
çökmemektesin (progressive second-person singular)
çökmemekte (progressive singular third-person)
çökmemekteyiz (first-person plural progressive)
çökmemektesiniz (plural progressive second-person)
çökmemekteler (plural progressive third-person)
çökmemeliyim (first-person necessitative singular)
çökmemelisin (necessitative second-person singular)
çökmemeli (necessitative singular third-person)
çökmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çökmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çökmemeliler (necessitative plural third-person)
çökme (imperative second-person singular)
çökmesin (imperative singular third-person)
çökmeyin (imperative plural second-person)
çökmesinler (imperative plural third-person)
çökmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çökmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çökmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çökmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çökmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çökmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çökmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çökmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çökmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çökmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çökmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çökmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çökmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çökmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çökmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çökmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çökmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çökmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çökmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çökmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çökmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çökmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çökmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çökmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çökmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çökmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çökmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çökmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çökmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çökmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çökmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çökmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çökmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çökmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çökmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çökmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çökmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çökmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çökmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çökmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çökmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çökmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çökmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çökmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çökmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çökmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çökmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çökmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çökmesem mi? (conditional first-person singular)
çökmesen mi? (conditional second-person singular)
çökmese mi? (conditional singular third-person)
çökmesek mi? (conditional first-person plural)
çökmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çökmeseler mi? (conditional plural third-person)
çökmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çökmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çökmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çökmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çökmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çökmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çökmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çökmemekte misin? (progressive second-person singular)
çökmemekte mi? (progressive singular third-person)
çökmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çökmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çökmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çökmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çökmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çökmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çökmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çökmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çökmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

çökmüş müyüm?

çökmüş müsün?

çökmüş müyüz?

çökmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish چوكمك (çökmek), from Proto-Turkic *čök-. Cognate with Old Turkic [script needed] (čök-, “to kneel, sit down”), Azerbaijani çökmək, Southern Altai чӧгӧр (čögör), etc.