siklemek

head

siklemek (third-person singular simple present sikler)

sikler (present singular third-person)
siklemek (infinitive)
sikleyen (imperfective impersonal participle)
siklemiş (impersonal participle perfective)
sikleyecek (impersonal participle prospective)
siklediğim (non-prospective participle personal)
siklediğin (non-prospective participle personal)
siklediği (non-prospective participle personal)
siklediğimiz (non-prospective participle personal)
siklediğiniz (non-prospective participle personal)
sikledikleri (non-prospective participle personal)
sikleyeceğim (participle personal prospective)
sikleyeceğin (participle personal prospective)
sikleyeceği (participle personal prospective)
sikleyeceğimiz (participle personal prospective)
sikleyeceğiniz (participle personal prospective)
sikleyecekleri (participle personal prospective)
sikleme (noun-from-verb)
sikleyiş (adverbial)
siklerim (aorist first-person indicative present singular)
siklersin (aorist indicative present second-person singular)
sikler (aorist indicative present singular third-person)
sikleriz (aorist first-person indicative plural present)
siklersiniz (aorist indicative plural present second-person)
siklerler (aorist indicative plural present third-person)
sikliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sikliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sikliyor (imperfective indicative present singular third-person)
sikliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sikliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sikliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sikledim (first-person indicative past perfective singular)
sikledin (indicative past perfective second-person singular)
sikledi (indicative past perfective singular third-person)
sikledik (first-person indicative past perfective plural)
siklediniz (indicative past perfective plural second-person)
siklediler (indicative past perfective plural third-person)
sikliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sikliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sikliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sikliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sikliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sikliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sikleyeceğim (first-person future indicative singular)
sikleyeceksin (future indicative second-person singular)
sikleyecek (future indicative singular third-person)
sikleyeceğiz (first-person future indicative plural)
sikleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sikleyecekler (future indicative plural third-person)
siklemişim (first-person inferential perfective singular)
siklemişsin (inferential perfective second-person singular)
siklemiş (inferential perfective singular third-person)
siklemişiz (first-person inferential perfective plural)
siklemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
siklemişler (inferential perfective plural third-person)
siklermişim (aorist first-person inferential singular)
siklermişsin (aorist inferential second-person singular)
siklermiş (aorist inferential singular third-person)
siklermişiz (aorist first-person inferential plural)
siklermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
siklermişler (aorist inferential plural third-person)
sikliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sikliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sikliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sikliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sikliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sikliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
siklesem (conditional first-person singular)
siklesen (conditional second-person singular)
siklese (conditional singular third-person)
siklesek (conditional first-person plural)
sikleseniz (conditional plural second-person)
sikleseler (conditional plural third-person)
sikleseydim (conditional first-person perfective singular)
sikleseydin (conditional perfective second-person singular)
sikleseydi (conditional perfective singular third-person)
sikleseydik (conditional first-person perfective plural)
sikleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sikleseydiler (conditional perfective plural third-person)
sikleyeyim (first-person optative singular)
sikleyesin (optative second-person singular)
sikleye (optative singular third-person)
sikleyelim (first-person optative plural)
sikleyesiniz (optative plural second-person)
sikleyeler (optative plural third-person)
siklemekteyim (first-person progressive singular)
siklemektesin (progressive second-person singular)
siklemekte (progressive singular third-person)
siklemekteyiz (first-person plural progressive)
siklemektesiniz (plural progressive second-person)
siklemekteler (plural progressive third-person)
siklemeliyim (first-person necessitative singular)
siklemelisin (necessitative second-person singular)
siklemeli (necessitative singular third-person)
siklemeliyiz (first-person necessitative plural)
siklemelisiniz (necessitative plural second-person)
siklemeliler (necessitative plural third-person)
sikle (imperative second-person singular)
siklesin (imperative singular third-person)
sikleyin (imperative plural second-person)
siklesinler (imperative plural third-person)
sikler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sikler misin? (aorist indicative present second-person singular)
sikler mi? (aorist indicative present singular third-person)
sikler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sikler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
siklerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sikliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sikliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sikliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sikliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sikliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sikliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sikledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sikledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sikledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sikledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
siklediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
siklediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sikliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sikliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sikliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sikliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sikliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sikliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sikleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sikleyecek misin? (future indicative second-person singular)
sikleyecek mi? (future indicative singular third-person)
sikleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sikleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sikleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
siklemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
siklemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
siklemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
siklemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
siklemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
siklemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sikler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sikler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sikler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sikler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sikler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
siklerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sikliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sikliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sikliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sikliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sikliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sikliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
siklesem mi? (conditional first-person singular)
siklesen mi? (conditional second-person singular)
siklese mi? (conditional singular third-person)
siklesek mi? (conditional first-person plural)
sikleseniz mi? (conditional plural second-person)
sikleseler mi? (conditional plural third-person)
siklese miydim? (conditional first-person perfective singular)
siklese miydin? (conditional perfective second-person singular)
siklese miydi? (conditional perfective singular third-person)
siklese miydik? (conditional first-person perfective plural)
siklese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sikleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
siklemekte miyim? (first-person progressive singular)
siklemekte misin? (progressive second-person singular)
siklemekte mi? (progressive singular third-person)
siklemekte miyiz? (first-person plural progressive)
siklemekte misiniz? (plural progressive second-person)
siklemekteler mi? (plural progressive third-person)
siklemeli miyim? (first-person necessitative singular)
siklemeli misin? (necessitative second-person singular)
siklemeli mi? (necessitative singular third-person)
siklemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
siklemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
siklemeliler mi? (necessitative plural third-person)
siklememek (infinitive negative)
siklemeyen (imperfective impersonal negative participle)
siklememiş (impersonal negative participle perfective)
siklemeyecek (impersonal negative participle prospective)
siklemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
siklemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
siklemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
siklemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
siklemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
siklemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
siklemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
siklemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
siklemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
siklemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
siklemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
siklemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
siklememe (negative noun-from-verb)
siklemeyiş (adverbial negative)
siklemem (aorist first-person indicative present singular)
siklemezsin (aorist indicative present second-person singular)
siklemez (aorist indicative present singular third-person)
siklemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
siklemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
siklemezler (aorist indicative plural present third-person)
siklemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
siklemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
siklemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
siklemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
siklemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
siklemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
siklemedim (first-person indicative past perfective singular)
siklemedin (indicative past perfective second-person singular)
siklemedi (indicative past perfective singular third-person)
siklemedik (first-person indicative past perfective plural)
siklemediniz (indicative past perfective plural second-person)
siklemediler (indicative past perfective plural third-person)
siklemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
siklemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
siklemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
siklemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
siklemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
siklemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
siklemeyeceğim (first-person future indicative singular)
siklemeyeceksin (future indicative second-person singular)
siklemeyecek (future indicative singular third-person)
siklemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
siklemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
siklemeyecekler (future indicative plural third-person)
siklememişim (first-person inferential perfective singular)
siklememişsin (inferential perfective second-person singular)
siklememiş (inferential perfective singular third-person)
siklememişiz (first-person inferential perfective plural)
siklememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
siklememişler (inferential perfective plural third-person)
siklemezmişim (aorist first-person inferential singular)
siklemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
siklemezmiş (aorist inferential singular third-person)
siklemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
siklemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
siklemezmişler (aorist inferential plural third-person)
siklemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
siklemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
siklemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
siklemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
siklemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
siklemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
siklemesem (conditional first-person singular)
siklemesen (conditional second-person singular)
siklemese (conditional singular third-person)
siklemesek (conditional first-person plural)
siklemeseniz (conditional plural second-person)
siklemeseler (conditional plural third-person)
siklemeseydim (conditional first-person perfective singular)
siklemeseydin (conditional perfective second-person singular)
siklemeseydi (conditional perfective singular third-person)
siklemeseydik (conditional first-person perfective plural)
siklemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
siklemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
siklemeyeyim (first-person optative singular)
siklemeyesin (optative second-person singular)
siklemeye (optative singular third-person)
siklemeyelim (first-person optative plural)
siklemeyesiniz (optative plural second-person)
siklemeyeler (optative plural third-person)
siklememekteyim (first-person progressive singular)
siklememektesin (progressive second-person singular)
siklememekte (progressive singular third-person)
siklememekteyiz (first-person plural progressive)
siklememektesiniz (plural progressive second-person)
siklememekteler (plural progressive third-person)
siklememeliyim (first-person necessitative singular)
siklememelisin (necessitative second-person singular)
siklememeli (necessitative singular third-person)
siklememeliyiz (first-person necessitative plural)
siklememelisiniz (necessitative plural second-person)
siklememeliler (necessitative plural third-person)
sikleme (imperative second-person singular)
siklemesin (imperative singular third-person)
siklemeyin (imperative plural second-person)
siklemesinler (imperative plural third-person)
siklemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
siklemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
siklemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
siklemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
siklemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
siklemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
siklemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
siklemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
siklemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
siklemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
siklemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
siklemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
siklemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
siklemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
siklemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
siklemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
siklemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
siklemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
siklemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
siklemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
siklemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
siklemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
siklemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
siklemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
siklemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
siklemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
siklemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
siklemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
siklemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
siklemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
siklememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
siklememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
siklememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
siklememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
siklememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
siklememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
siklemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
siklemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
siklemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
siklemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
siklemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
siklemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
siklemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
siklemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
siklemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
siklemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
siklemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
siklemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
siklemesem mi? (conditional first-person singular)
siklemesen mi? (conditional second-person singular)
siklemese mi? (conditional singular third-person)
siklemesek mi? (conditional first-person plural)
siklemeseniz mi? (conditional plural second-person)
siklemeseler mi? (conditional plural third-person)
siklemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
siklemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
siklemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
siklemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
siklemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
siklemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
siklememekte miyim? (first-person progressive singular)
siklememekte misin? (progressive second-person singular)
siklememekte mi? (progressive singular third-person)
siklememekte miyiz? (first-person plural progressive)
siklememekte misiniz? (plural progressive second-person)
siklememekteler mi? (plural progressive third-person)
siklememeli miyim? (first-person necessitative singular)
siklememeli misin? (necessitative second-person singular)
siklememeli mi? (necessitative singular third-person)
siklememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
siklememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
siklememeliler mi? (necessitative plural third-person)


tapınmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

tapınmak (infinitive)
tapınan (imperfective impersonal participle)
tapınmış (impersonal participle perfective)
tapınacak (impersonal participle prospective)
tapındığım (non-prospective participle personal)
tapındığın (non-prospective participle personal)
tapındığı (non-prospective participle personal)
tapındığımız (non-prospective participle personal)
tapındığınız (non-prospective participle personal)
tapındıkları (non-prospective participle personal)
tapınacağım (participle personal prospective)
tapınacağın (participle personal prospective)
tapınacağı (participle personal prospective)
tapınacağımız (participle personal prospective)
tapınacağınız (participle personal prospective)
tapınacakları (participle personal prospective)
tapınma (noun-from-verb)
tapınış (adverbial)
tapınırım (aorist first-person indicative present singular)
tapınırsın (aorist indicative present second-person singular)
tapınır (aorist indicative present singular third-person)
tapınırız (aorist first-person indicative plural present)
tapınırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tapınırlar (aorist indicative plural present third-person)
tapınıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tapınıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tapınıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tapınıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tapınıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tapınıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tapındım (first-person indicative past perfective singular)
tapındın (indicative past perfective second-person singular)
tapındı (indicative past perfective singular third-person)
tapındık (first-person indicative past perfective plural)
tapındınız (indicative past perfective plural second-person)
tapındılar (indicative past perfective plural third-person)
tapınıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tapınıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tapınıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tapınıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tapınıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tapınıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tapınıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tapınacağım (first-person future indicative singular)
tapınacaksın (future indicative second-person singular)
tapınacak (future indicative singular third-person)
tapınacağız (first-person future indicative plural)
tapınacaksınız (future indicative plural second-person)
tapınacaklar (future indicative plural third-person)
tapınmışım (first-person inferential perfective singular)
tapınmışsın (inferential perfective second-person singular)
tapınmış (inferential perfective singular third-person)
tapınmışız (first-person inferential perfective plural)
tapınmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tapınmışlar (inferential perfective plural third-person)
tapınırmışım (aorist first-person inferential singular)
tapınırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tapınırmış (aorist inferential singular third-person)
tapınırmışız (aorist first-person inferential plural)
tapınırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tapınırlarmış (or tapınırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tapınıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tapınıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tapınıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tapınıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tapınıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tapınıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tapınsam (conditional first-person singular)
tapınsan (conditional second-person singular)
tapınsa (conditional singular third-person)
tapınsak (conditional first-person plural)
tapınsanız (conditional plural second-person)
tapınsalar (conditional plural third-person)
tapınsaydım (conditional first-person perfective singular)
tapınsaydın (conditional perfective second-person singular)
tapınsaydı (conditional perfective singular third-person)
tapınsaydık (conditional first-person perfective plural)
tapınsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tapınsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tapınayım (first-person optative singular)
tapınasın (optative second-person singular)
tapına (optative singular third-person)
tapınalım (first-person optative plural)
tapınasınız (optative plural second-person)
tapınalar (optative plural third-person)
tapınmaktayım (first-person progressive singular)
tapınmaktasın (progressive second-person singular)
tapınmakta (progressive singular third-person)
tapınmaktayız (first-person plural progressive)
tapınmaktasınız (plural progressive second-person)
tapınmaktalar (plural progressive third-person)
tapınmalıyım (first-person necessitative singular)
tapınmalısın (necessitative second-person singular)
tapınmalı (necessitative singular third-person)
tapınmalıyız (first-person necessitative plural)
tapınmalısınız (necessitative plural second-person)
tapınmalılar (necessitative plural third-person)
tapın (imperative second-person singular)
tapınsın (imperative singular third-person)
tapının (imperative plural second-person)
tapınsınlar (imperative plural third-person)
tapınır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tapınır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tapınır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tapınır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tapınır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tapınırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tapınıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tapınıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tapınıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tapınıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tapınıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tapınıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tapındım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tapındın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tapındı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tapındık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tapındınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tapındılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tapınıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tapınıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tapınıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tapınıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tapınıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tapınıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tapınacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tapınacak mısın? (future indicative second-person singular)
tapınacak mı? (future indicative singular third-person)
tapınacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tapınacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tapınacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tapınmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tapınmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tapınmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tapınmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tapınmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tapınmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tapınır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tapınır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tapınır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tapınır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tapınır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tapınırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tapınıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tapınıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tapınıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tapınıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tapınıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tapınıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tapınsam mı? (conditional first-person singular)
tapınsan mı? (conditional second-person singular)
tapınsa mı? (conditional singular third-person)
tapınsak mı? (conditional first-person plural)
tapınsanız mı? (conditional plural second-person)
tapınsalar mı? (conditional plural third-person)
tapınsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tapınsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tapınsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tapınsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tapınsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tapınsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tapınmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tapınmakta mısın? (progressive second-person singular)
tapınmakta mı? (progressive singular third-person)
tapınmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tapınmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tapınmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tapınmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tapınmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tapınmalı mı? (necessitative singular third-person)
tapınmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tapınmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tapınmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tapınmamak (infinitive negative)
tapınmayan (imperfective impersonal negative participle)
tapınmamış (impersonal negative participle perfective)
tapınmayacak (impersonal negative participle prospective)
tapınmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tapınmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tapınmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tapınmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tapınmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tapınmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tapınmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tapınmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tapınmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tapınmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tapınmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tapınmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tapınmama (negative noun-from-verb)
tapınmayış (adverbial negative)
tapınmam (aorist first-person indicative present singular)
tapınmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tapınmaz (aorist indicative present singular third-person)
tapınmayız (aorist first-person indicative plural present)
tapınmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tapınmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tapınmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tapınmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tapınmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tapınmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tapınmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tapınmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tapınmadım (first-person indicative past perfective singular)
tapınmadın (indicative past perfective second-person singular)
tapınmadı (indicative past perfective singular third-person)
tapınmadık (first-person indicative past perfective plural)
tapınmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tapınmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tapınmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tapınmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tapınmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tapınmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tapınmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tapınmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tapınmayacağım (first-person future indicative singular)
tapınmayacaksın (future indicative second-person singular)
tapınmayacak (future indicative singular third-person)
tapınmayacağız (first-person future indicative plural)
tapınmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tapınmayacaklar (future indicative plural third-person)
tapınmamışım (first-person inferential perfective singular)
tapınmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tapınmamış (inferential perfective singular third-person)
tapınmamışız (first-person inferential perfective plural)
tapınmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tapınmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tapınmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tapınmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tapınmazmış (aorist inferential singular third-person)
tapınmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tapınmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tapınmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tapınmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tapınmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tapınmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tapınmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tapınmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tapınmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tapınmasam (conditional first-person singular)
tapınmasan (conditional second-person singular)
tapınmasa (conditional singular third-person)
tapınmasak (conditional first-person plural)
tapınmasanız (conditional plural second-person)
tapınmasalar (conditional plural third-person)
tapınmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tapınmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tapınmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tapınmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tapınmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tapınmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tapınmayayım (first-person optative singular)
tapınmayasın (optative second-person singular)
tapınmaya (optative singular third-person)
tapınmayalım (first-person optative plural)
tapınmayasınız (optative plural second-person)
tapınmayalar (optative plural third-person)
tapınmamaktayım (first-person progressive singular)
tapınmamaktasın (progressive second-person singular)
tapınmamakta (progressive singular third-person)
tapınmamaktayız (first-person plural progressive)
tapınmamaktasınız (plural progressive second-person)
tapınmamaktalar (plural progressive third-person)
tapınmamalıyım (first-person necessitative singular)
tapınmamalısın (necessitative second-person singular)
tapınmamalı (necessitative singular third-person)
tapınmamalıyız (first-person necessitative plural)
tapınmamalısınız (necessitative plural second-person)
tapınmamalılar (necessitative plural third-person)
tapınma (imperative second-person singular)
tapınmasın (imperative singular third-person)
tapınmayın (imperative plural second-person)
tapınmasınlar (imperative plural third-person)
tapınmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tapınmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tapınmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tapınmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tapınmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tapınmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tapınmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tapınmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tapınmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tapınmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tapınmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tapınmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tapınmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tapınmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tapınmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tapınmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tapınmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tapınmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tapınmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tapınmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tapınmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tapınmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tapınmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tapınmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tapınmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tapınmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tapınmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tapınmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tapınmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tapınmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tapınmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tapınmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tapınmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tapınmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tapınmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tapınmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tapınmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tapınmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tapınmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tapınmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tapınmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tapınmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tapınmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tapınmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tapınmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tapınmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tapınmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tapınmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tapınmasam mı? (conditional first-person singular)
tapınmasan mı? (conditional second-person singular)
tapınmasa mı? (conditional singular third-person)
tapınmasak mı? (conditional first-person plural)
tapınmasanız mı? (conditional plural second-person)
tapınmasalar mı? (conditional plural third-person)
tapınmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tapınmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tapınmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tapınmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tapınmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tapınmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tapınmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tapınmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tapınmamakta mı? (progressive singular third-person)
tapınmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tapınmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tapınmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tapınmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tapınmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tapınmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tapınmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tapınmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tapınmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طاپنمق (tapınmak), equivalent to tap- + -ın. Cognate with Uzbek topinmoq, Azerbaijani tapınmaq, Kazakh табыну (tabynu), Southern Altai табынар (tabïnar, “to find, think”), etc.


dızlamak

head

dızlamak (third-person singular simple present dızlar)

(transitive, slang) to pickpocket, to steal


nefret etme

second-person singular negative imperative of nefret etmek


tahriş etmek

tahriş etmek (third-person singular simple present tahriş eder)

tahriş eder (present singular third-person)
tahriş etmek (infinitive)
tahriş eden (imperfective impersonal participle)
tahriş etmiş (impersonal participle perfective)
tahriş edecek (impersonal participle prospective)
tahriş ettiğim (non-prospective participle personal)
tahriş ettiğin (non-prospective participle personal)
tahriş ettiği (non-prospective participle personal)
tahriş ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tahriş ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tahriş ettikleri (non-prospective participle personal)
tahriş edeceğim (participle personal prospective)
tahriş edeceğin (participle personal prospective)
tahriş edeceği (participle personal prospective)
tahriş edeceğimiz (participle personal prospective)
tahriş edeceğiniz (participle personal prospective)
tahriş edecekleri (participle personal prospective)
tahriş etme (noun-from-verb)
tahriş ediş (adverbial)
tahriş ederim (aorist first-person indicative present singular)
tahriş edersin (aorist indicative present second-person singular)
tahriş eder (aorist indicative present singular third-person)
tahriş ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tahriş edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tahriş ederler (aorist indicative plural present third-person)
tahriş ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tahriş ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tahriş ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tahriş ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tahriş ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tahriş ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tahriş ettim (first-person indicative past perfective singular)
tahriş ettin (indicative past perfective second-person singular)
tahriş etti (indicative past perfective singular third-person)
tahriş ettik (first-person indicative past perfective plural)
tahriş ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tahriş ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tahriş ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tahriş ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tahriş ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tahriş ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tahriş ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tahriş ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tahriş ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tahriş edeceğim (first-person future indicative singular)
tahriş edeceksin (future indicative second-person singular)
tahriş edecek (future indicative singular third-person)
tahriş edeceğiz (first-person future indicative plural)
tahriş edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tahriş edecekler (future indicative plural third-person)
tahriş etmişim (first-person inferential perfective singular)
tahriş etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tahriş etmiş (inferential perfective singular third-person)
tahriş etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tahriş etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tahriş etmişler (inferential perfective plural third-person)
tahriş edermişim (aorist first-person inferential singular)
tahriş edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tahriş edermiş (aorist inferential singular third-person)
tahriş edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tahriş edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tahriş ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tahriş edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tahriş ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tahriş ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tahriş ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tahriş ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tahriş ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tahriş ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tahriş etsem (conditional first-person singular)
tahriş etsen (conditional second-person singular)
tahriş etse (conditional singular third-person)
tahriş etsek (conditional first-person plural)
tahriş etseniz (conditional plural second-person)
tahriş etseler (conditional plural third-person)
tahriş etseydim (conditional first-person perfective singular)
tahriş etseydin (conditional perfective second-person singular)
tahriş etseydi (conditional perfective singular third-person)
tahriş etseydik (conditional first-person perfective plural)
tahriş etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tahriş etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tahriş edeyim (first-person optative singular)
tahriş edesin (optative second-person singular)
tahriş ede (optative singular third-person)
tahriş edelim (first-person optative plural)
tahriş edesiniz (optative plural second-person)
tahriş edeler (optative plural third-person)
tahriş etmekteyim (first-person progressive singular)
tahriş etmektesin (progressive second-person singular)
tahriş etmekte (progressive singular third-person)
tahriş etmekteyiz (first-person plural progressive)
tahriş etmektesiniz (plural progressive second-person)
tahriş etmekteler (plural progressive third-person)
tahriş etmeliyim (first-person necessitative singular)
tahriş etmelisin (necessitative second-person singular)
tahriş etmeli (necessitative singular third-person)
tahriş etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tahriş etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tahriş etmeliler (necessitative plural third-person)
tahriş et (imperative second-person singular)
tahriş etsin (imperative singular third-person)
tahriş edin (imperative plural second-person)
or tahriş ediniz (imperative plural second-person)
tahriş etsinler (imperative plural third-person)
tahriş eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tahriş eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tahriş eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tahriş eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tahriş eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tahriş ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tahriş ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tahriş ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tahriş ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tahriş ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tahriş ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tahriş ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tahriş ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tahriş ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tahriş etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tahriş ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tahriş ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tahriş ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tahriş ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tahriş ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tahriş ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tahriş ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tahriş ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tahriş ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tahriş edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tahriş edecek misin? (future indicative second-person singular)
tahriş edecek mi? (future indicative singular third-person)
tahriş edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tahriş edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tahriş edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tahriş etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tahriş etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tahriş etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tahriş etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tahriş etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tahriş etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tahriş eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tahriş eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tahriş eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tahriş eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tahriş eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tahriş ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tahriş ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tahriş ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tahriş ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tahriş ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tahriş ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tahriş ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tahriş etsem mi? (conditional first-person singular)
tahriş etsen mi? (conditional second-person singular)
tahriş etse mi? (conditional singular third-person)
tahriş etsek mi? (conditional first-person plural)
tahriş etseniz mi? (conditional plural second-person)
tahriş etseler mi? (conditional plural third-person)
tahriş etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tahriş etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tahriş etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tahriş etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tahriş etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tahriş etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tahriş etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tahriş etmekte misin? (progressive second-person singular)
tahriş etmekte mi? (progressive singular third-person)
tahriş etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tahriş etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tahriş etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tahriş etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tahriş etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tahriş etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tahriş etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tahriş etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tahriş etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tahriş etmemek (infinitive negative)
tahriş etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tahriş etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tahriş etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tahriş etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tahriş etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tahriş etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tahriş etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tahriş etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tahriş etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tahriş etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tahriş etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tahriş etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tahriş etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tahriş etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tahriş etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tahriş etmeme (negative noun-from-verb)
tahriş etmeyiş (adverbial negative)
tahriş etmem (aorist first-person indicative present singular)
tahriş etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tahriş etmez (aorist indicative present singular third-person)
tahriş etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tahriş etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tahriş etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tahriş etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tahriş etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tahriş etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tahriş etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tahriş etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tahriş etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tahriş etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tahriş etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tahriş etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tahriş etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tahriş etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tahriş etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tahriş etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tahriş etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tahriş etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tahriş etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tahriş etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tahriş etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tahriş etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tahriş etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tahriş etmeyecek (future indicative singular third-person)
tahriş etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tahriş etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tahriş etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tahriş etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tahriş etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tahriş etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tahriş etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tahriş etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tahriş etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tahriş etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tahriş etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tahriş etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tahriş etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tahriş etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tahriş etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tahriş etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tahriş etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tahriş etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tahriş etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tahriş etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tahriş etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tahriş etmesem (conditional first-person singular)
tahriş etmesen (conditional second-person singular)
tahriş etmese (conditional singular third-person)
tahriş etmesek (conditional first-person plural)
tahriş etmeseniz (conditional plural second-person)
tahriş etmeseler (conditional plural third-person)
tahriş etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tahriş etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tahriş etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tahriş etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tahriş etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tahriş etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tahriş etmeyeyim (first-person optative singular)
tahriş etmeyesin (optative second-person singular)
tahriş etmeye (optative singular third-person)
tahriş etmeyelim (first-person optative plural)
tahriş etmeyesiniz (optative plural second-person)
tahriş etmeyeler (optative plural third-person)
tahriş etmemekteyim (first-person progressive singular)
tahriş etmemektesin (progressive second-person singular)
tahriş etmemekte (progressive singular third-person)
tahriş etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tahriş etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tahriş etmemekteler (plural progressive third-person)
tahriş etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tahriş etmemelisin (necessitative second-person singular)
tahriş etmemeli (necessitative singular third-person)
tahriş etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tahriş etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tahriş etmemeliler (necessitative plural third-person)
tahriş etme (imperative second-person singular)
tahriş etmesin (imperative singular third-person)
tahriş etmeyin (imperative plural second-person)
or tahriş etmeyiniz (imperative plural second-person)
tahriş etmesinler (imperative plural third-person)
tahriş etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tahriş etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tahriş etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tahriş etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tahriş etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tahriş etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tahriş etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tahriş etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tahriş etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tahriş etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tahriş etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tahriş etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tahriş etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tahriş etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tahriş etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tahriş etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tahriş etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tahriş etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tahriş etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tahriş etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tahriş etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tahriş etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tahriş etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tahriş etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tahriş etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tahriş etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tahriş etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tahriş etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tahriş etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tahriş etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tahriş etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tahriş etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tahriş etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tahriş etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tahriş etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tahriş etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tahriş etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tahriş etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tahriş etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tahriş etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tahriş etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tahriş etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tahriş etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tahriş etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tahriş etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tahriş etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tahriş etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tahriş etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tahriş etmesem mi? (conditional first-person singular)
tahriş etmesen mi? (conditional second-person singular)
tahriş etmese mi? (conditional singular third-person)
tahriş etmesek mi? (conditional first-person plural)
tahriş etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tahriş etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tahriş etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tahriş etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tahriş etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tahriş etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tahriş etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tahriş etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tahriş etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tahriş etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tahriş etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tahriş etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tahriş etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tahriş etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tahriş etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tahriş etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tahriş etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tahriş etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tahriş etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tahriş etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tahriş ediyorlardı (or tahriş ediyordular)

tahriş ederlermiş (or tahriş edermişlar)


sabote etmek

head

sabote etmek (third-person singular simple present sabote eder)

sabote eder (present singular third-person)
sabote etmek (infinitive)
sabote eden (imperfective impersonal participle)
sabote etmiş (impersonal participle perfective)
sabote edecek (impersonal participle prospective)
sabote ettiğim (non-prospective participle personal)
sabote ettiğin (non-prospective participle personal)
sabote ettiği (non-prospective participle personal)
sabote ettiğimiz (non-prospective participle personal)
sabote ettiğiniz (non-prospective participle personal)
sabote ettikleri (non-prospective participle personal)
sabote edeceğim (participle personal prospective)
sabote edeceğin (participle personal prospective)
sabote edeceği (participle personal prospective)
sabote edeceğimiz (participle personal prospective)
sabote edeceğiniz (participle personal prospective)
sabote edecekleri (participle personal prospective)
sabote etme (noun-from-verb)
sabote ediş (adverbial)
sabote ederim (aorist first-person indicative present singular)
sabote edersin (aorist indicative present second-person singular)
sabote eder (aorist indicative present singular third-person)
sabote ederiz (aorist first-person indicative plural present)
sabote edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sabote ederler (aorist indicative plural present third-person)
sabote ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sabote ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sabote ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
sabote ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sabote ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sabote ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sabote ettim (first-person indicative past perfective singular)
sabote ettin (indicative past perfective second-person singular)
sabote etti (indicative past perfective singular third-person)
sabote ettik (first-person indicative past perfective plural)
sabote ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
sabote ettiler (indicative past perfective plural third-person)
sabote ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sabote ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sabote ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sabote ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sabote ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sabote ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sabote ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sabote edeceğim (first-person future indicative singular)
sabote edeceksin (future indicative second-person singular)
sabote edecek (future indicative singular third-person)
sabote edeceğiz (first-person future indicative plural)
sabote edeceksiniz (future indicative plural second-person)
sabote edecekler (future indicative plural third-person)
sabote etmişim (first-person inferential perfective singular)
sabote etmişsin (inferential perfective second-person singular)
sabote etmiş (inferential perfective singular third-person)
sabote etmişiz (first-person inferential perfective plural)
sabote etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sabote etmişler (inferential perfective plural third-person)
sabote edermişim (aorist first-person inferential singular)
sabote edermişsin (aorist inferential second-person singular)
sabote edermiş (aorist inferential singular third-person)
sabote edermişiz (aorist first-person inferential plural)
sabote edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sabote ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or sabote edermişlar (aorist inferential plural third-person)
sabote ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sabote ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sabote ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sabote ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sabote ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sabote ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sabote etsem (conditional first-person singular)
sabote etsen (conditional second-person singular)
sabote etse (conditional singular third-person)
sabote etsek (conditional first-person plural)
sabote etseniz (conditional plural second-person)
sabote etseler (conditional plural third-person)
sabote etseydim (conditional first-person perfective singular)
sabote etseydin (conditional perfective second-person singular)
sabote etseydi (conditional perfective singular third-person)
sabote etseydik (conditional first-person perfective plural)
sabote etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sabote etseydiler (conditional perfective plural third-person)
sabote edeyim (first-person optative singular)
sabote edesin (optative second-person singular)
sabote ede (optative singular third-person)
sabote edelim (first-person optative plural)
sabote edesiniz (optative plural second-person)
sabote edeler (optative plural third-person)
sabote etmekteyim (first-person progressive singular)
sabote etmektesin (progressive second-person singular)
sabote etmekte (progressive singular third-person)
sabote etmekteyiz (first-person plural progressive)
sabote etmektesiniz (plural progressive second-person)
sabote etmekteler (plural progressive third-person)
sabote etmeliyim (first-person necessitative singular)
sabote etmelisin (necessitative second-person singular)
sabote etmeli (necessitative singular third-person)
sabote etmeliyiz (first-person necessitative plural)
sabote etmelisiniz (necessitative plural second-person)
sabote etmeliler (necessitative plural third-person)
sabote et (imperative second-person singular)
sabote etsin (imperative singular third-person)
sabote edin (imperative plural second-person)
or sabote ediniz (imperative plural second-person)
sabote etsinler (imperative plural third-person)
sabote eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sabote eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
sabote eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
sabote eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sabote eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sabote ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sabote ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sabote ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sabote ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sabote ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sabote ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sabote ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sabote ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sabote ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sabote etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sabote ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sabote ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sabote ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sabote ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sabote ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sabote ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sabote ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sabote ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sabote ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sabote edecek miyim? (first-person future indicative singular)
sabote edecek misin? (future indicative second-person singular)
sabote edecek mi? (future indicative singular third-person)
sabote edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sabote edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sabote edecekler mi? (future indicative plural third-person)
sabote etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sabote etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sabote etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sabote etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sabote etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sabote etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sabote eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sabote eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sabote eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sabote eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sabote eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sabote ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sabote ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sabote ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sabote ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sabote ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sabote ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sabote ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sabote etsem mi? (conditional first-person singular)
sabote etsen mi? (conditional second-person singular)
sabote etse mi? (conditional singular third-person)
sabote etsek mi? (conditional first-person plural)
sabote etseniz mi? (conditional plural second-person)
sabote etseler mi? (conditional plural third-person)
sabote etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sabote etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sabote etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sabote etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sabote etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sabote etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sabote etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
sabote etmekte misin? (progressive second-person singular)
sabote etmekte mi? (progressive singular third-person)
sabote etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sabote etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sabote etmekteler mi? (plural progressive third-person)
sabote etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
sabote etmeli misin? (necessitative second-person singular)
sabote etmeli mi? (necessitative singular third-person)
sabote etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sabote etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sabote etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sabote etmemek (infinitive negative)
sabote etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sabote etmemiş (impersonal negative participle perfective)
sabote etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sabote etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sabote etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sabote etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sabote etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sabote etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sabote etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sabote etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sabote etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sabote etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sabote etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sabote etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sabote etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sabote etmeme (negative noun-from-verb)
sabote etmeyiş (adverbial negative)
sabote etmem (aorist first-person indicative present singular)
sabote etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sabote etmez (aorist indicative present singular third-person)
sabote etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sabote etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sabote etmezler (aorist indicative plural present third-person)
sabote etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sabote etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sabote etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sabote etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sabote etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sabote etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sabote etmedim (first-person indicative past perfective singular)
sabote etmedin (indicative past perfective second-person singular)
sabote etmedi (indicative past perfective singular third-person)
sabote etmedik (first-person indicative past perfective plural)
sabote etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sabote etmediler (indicative past perfective plural third-person)
sabote etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sabote etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sabote etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sabote etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sabote etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sabote etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sabote etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sabote etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sabote etmeyecek (future indicative singular third-person)
sabote etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sabote etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sabote etmeyecekler (future indicative plural third-person)
sabote etmemişim (first-person inferential perfective singular)
sabote etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sabote etmemiş (inferential perfective singular third-person)
sabote etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sabote etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sabote etmemişler (inferential perfective plural third-person)
sabote etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sabote etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sabote etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sabote etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sabote etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sabote etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sabote etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sabote etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sabote etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sabote etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sabote etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sabote etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sabote etmesem (conditional first-person singular)
sabote etmesen (conditional second-person singular)
sabote etmese (conditional singular third-person)
sabote etmesek (conditional first-person plural)
sabote etmeseniz (conditional plural second-person)
sabote etmeseler (conditional plural third-person)
sabote etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sabote etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sabote etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sabote etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sabote etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sabote etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sabote etmeyeyim (first-person optative singular)
sabote etmeyesin (optative second-person singular)
sabote etmeye (optative singular third-person)
sabote etmeyelim (first-person optative plural)
sabote etmeyesiniz (optative plural second-person)
sabote etmeyeler (optative plural third-person)
sabote etmemekteyim (first-person progressive singular)
sabote etmemektesin (progressive second-person singular)
sabote etmemekte (progressive singular third-person)
sabote etmemekteyiz (first-person plural progressive)
sabote etmemektesiniz (plural progressive second-person)
sabote etmemekteler (plural progressive third-person)
sabote etmemeliyim (first-person necessitative singular)
sabote etmemelisin (necessitative second-person singular)
sabote etmemeli (necessitative singular third-person)
sabote etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sabote etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sabote etmemeliler (necessitative plural third-person)
sabote etme (imperative second-person singular)
sabote etmesin (imperative singular third-person)
sabote etmeyin (imperative plural second-person)
or sabote etmeyiniz (imperative plural second-person)
sabote etmesinler (imperative plural third-person)
sabote etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sabote etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sabote etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sabote etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sabote etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sabote etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sabote etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sabote etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sabote etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sabote etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sabote etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sabote etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sabote etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sabote etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sabote etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sabote etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sabote etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sabote etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sabote etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sabote etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sabote etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sabote etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sabote etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sabote etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sabote etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sabote etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sabote etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sabote etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sabote etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sabote etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sabote etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sabote etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sabote etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sabote etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sabote etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sabote etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sabote etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sabote etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sabote etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
sabote etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sabote etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sabote etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sabote etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sabote etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sabote etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sabote etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sabote etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sabote etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sabote etmesem mi? (conditional first-person singular)
sabote etmesen mi? (conditional second-person singular)
sabote etmese mi? (conditional singular third-person)
sabote etmesek mi? (conditional first-person plural)
sabote etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sabote etmeseler mi? (conditional plural third-person)
sabote etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sabote etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sabote etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sabote etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sabote etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sabote etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sabote etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sabote etmemekte misin? (progressive second-person singular)
sabote etmemekte mi? (progressive singular third-person)
sabote etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sabote etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sabote etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sabote etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sabote etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sabote etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sabote etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sabote etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sabote etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

sabote ediyorlardı (or sabote ediyordular)

sabote ederlermiş (or sabote edermişlar)