ışımak

head

ışımak (third-person singular simple present ışır)

ışır (present singular third-person)
ışımak (infinitive)
ışıyan (imperfective impersonal participle)
ışımış (impersonal participle perfective)
ışıyacak (impersonal participle prospective)
ışıdığım (non-prospective participle personal)
ışıdığın (non-prospective participle personal)
ışıdığı (non-prospective participle personal)
ışıdığımız (non-prospective participle personal)
ışıdığınız (non-prospective participle personal)
ışıdıkları (non-prospective participle personal)
ışıyacağım (participle personal prospective)
ışıyacağın (participle personal prospective)
ışıyacağı (participle personal prospective)
ışıyacağımız (participle personal prospective)
ışıyacağınız (participle personal prospective)
ışıyacakları (participle personal prospective)
ışıma (noun-from-verb)
ışıyış (adverbial)
ışırım (aorist first-person indicative present singular)
ışırsın (aorist indicative present second-person singular)
ışır (aorist indicative present singular third-person)
ışırız (aorist first-person indicative plural present)
ışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ışırlar (aorist indicative plural present third-person)
ışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ışıdım (first-person indicative past perfective singular)
ışıdın (indicative past perfective second-person singular)
ışıdı (indicative past perfective singular third-person)
ışıdık (first-person indicative past perfective plural)
ışıdınız (indicative past perfective plural second-person)
ışıdılar (indicative past perfective plural third-person)
ışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ışıyacağım (first-person future indicative singular)
ışıyacaksın (future indicative second-person singular)
ışıyacak (future indicative singular third-person)
ışıyacağız (first-person future indicative plural)
ışıyacaksınız (future indicative plural second-person)
ışıyacaklar (future indicative plural third-person)
ışımışım (first-person inferential perfective singular)
ışımışsın (inferential perfective second-person singular)
ışımış (inferential perfective singular third-person)
ışımışız (first-person inferential perfective plural)
ışımışsınız (inferential perfective plural second-person)
ışımışlar (inferential perfective plural third-person)
ışırmışım (aorist first-person inferential singular)
ışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ışırmış (aorist inferential singular third-person)
ışırmışız (aorist first-person inferential plural)
ışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ışırmışlar (aorist inferential plural third-person)
ışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ışıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ışısam (conditional first-person singular)
ışısan (conditional second-person singular)
ışısa (conditional singular third-person)
ışısak (conditional first-person plural)
ışısanız (conditional plural second-person)
ışısalar (conditional plural third-person)
ışısaydım (conditional first-person perfective singular)
ışısaydın (conditional perfective second-person singular)
ışısaydı (conditional perfective singular third-person)
ışısaydık (conditional first-person perfective plural)
ışısaydınız (conditional perfective plural second-person)
ışısaydılar (conditional perfective plural third-person)
ışıyayım (first-person optative singular)
ışıyasın (optative second-person singular)
ışıya (optative singular third-person)
ışıyalım (first-person optative plural)
ışıyasınız (optative plural second-person)
ışıyalar (optative plural third-person)
ışımaktayım (first-person progressive singular)
ışımaktasın (progressive second-person singular)
ışımakta (progressive singular third-person)
ışımaktayız (first-person plural progressive)
ışımaktasınız (plural progressive second-person)
ışımaktalar (plural progressive third-person)
ışımalıyım (first-person necessitative singular)
ışımalısın (necessitative second-person singular)
ışımalı (necessitative singular third-person)
ışımalıyız (first-person necessitative plural)
ışımalısınız (necessitative plural second-person)
ışımalılar (necessitative plural third-person)
ışı (imperative second-person singular)
ışısın (imperative singular third-person)
ışıyın (imperative plural second-person)
ışısınlar (imperative plural third-person)
ışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ışıdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ışıdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ışıdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ışıdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ışıdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ışıdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ışıyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ışıyacak mısın? (future indicative second-person singular)
ışıyacak mı? (future indicative singular third-person)
ışıyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ışıyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ışıyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ışımış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ışımış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ışımış mı? (inferential perfective singular third-person)
ışımış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ışımış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ışımışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ışısam mı? (conditional first-person singular)
ışısan mı? (conditional second-person singular)
ışısa mı? (conditional singular third-person)
ışısak mı? (conditional first-person plural)
ışısanız mı? (conditional plural second-person)
ışısalar mı? (conditional plural third-person)
ışısa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ışısa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ışısa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ışısa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ışısa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ışısalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ışımakta mıyım? (first-person progressive singular)
ışımakta mısın? (progressive second-person singular)
ışımakta mı? (progressive singular third-person)
ışımakta mıyız? (first-person plural progressive)
ışımakta mısınız? (plural progressive second-person)
ışımaktalar mı? (plural progressive third-person)
ışımalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ışımalı mısın? (necessitative second-person singular)
ışımalı mı? (necessitative singular third-person)
ışımalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ışımalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ışımalılar mı? (necessitative plural third-person)
ışımamak (infinitive negative)
ışımayan (imperfective impersonal negative participle)
ışımamış (impersonal negative participle perfective)
ışımayacak (impersonal negative participle prospective)
ışımadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ışımadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ışımadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ışımadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ışımadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ışımadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ışımayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ışımayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ışımayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ışımayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ışımayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ışımayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ışımama (negative noun-from-verb)
ışımayış (adverbial negative)
ışımam (aorist first-person indicative present singular)
ışımazsın (aorist indicative present second-person singular)
ışımaz (aorist indicative present singular third-person)
ışımayız (aorist first-person indicative plural present)
ışımazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ışımazlar (aorist indicative plural present third-person)
ışımıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ışımıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ışımıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ışımıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ışımıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ışımıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ışımadım (first-person indicative past perfective singular)
ışımadın (indicative past perfective second-person singular)
ışımadı (indicative past perfective singular third-person)
ışımadık (first-person indicative past perfective plural)
ışımadınız (indicative past perfective plural second-person)
ışımadılar (indicative past perfective plural third-person)
ışımıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ışımıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ışımıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ışımıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ışımıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ışımıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ışımayacağım (first-person future indicative singular)
ışımayacaksın (future indicative second-person singular)
ışımayacak (future indicative singular third-person)
ışımayacağız (first-person future indicative plural)
ışımayacaksınız (future indicative plural second-person)
ışımayacaklar (future indicative plural third-person)
ışımamışım (first-person inferential perfective singular)
ışımamışsın (inferential perfective second-person singular)
ışımamış (inferential perfective singular third-person)
ışımamışız (first-person inferential perfective plural)
ışımamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ışımamışlar (inferential perfective plural third-person)
ışımazmışım (aorist first-person inferential singular)
ışımazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ışımazmış (aorist inferential singular third-person)
ışımazmışız (aorist first-person inferential plural)
ışımazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ışımazmışlar (aorist inferential plural third-person)
ışımıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ışımıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ışımıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ışımıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ışımıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ışımıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ışımasam (conditional first-person singular)
ışımasan (conditional second-person singular)
ışımasa (conditional singular third-person)
ışımasak (conditional first-person plural)
ışımasanız (conditional plural second-person)
ışımasalar (conditional plural third-person)
ışımasaydım (conditional first-person perfective singular)
ışımasaydın (conditional perfective second-person singular)
ışımasaydı (conditional perfective singular third-person)
ışımasaydık (conditional first-person perfective plural)
ışımasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ışımasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ışımayayım (first-person optative singular)
ışımayasın (optative second-person singular)
ışımaya (optative singular third-person)
ışımayalım (first-person optative plural)
ışımayasınız (optative plural second-person)
ışımayalar (optative plural third-person)
ışımamaktayım (first-person progressive singular)
ışımamaktasın (progressive second-person singular)
ışımamakta (progressive singular third-person)
ışımamaktayız (first-person plural progressive)
ışımamaktasınız (plural progressive second-person)
ışımamaktalar (plural progressive third-person)
ışımamalıyım (first-person necessitative singular)
ışımamalısın (necessitative second-person singular)
ışımamalı (necessitative singular third-person)
ışımamalıyız (first-person necessitative plural)
ışımamalısınız (necessitative plural second-person)
ışımamalılar (necessitative plural third-person)
ışıma (imperative second-person singular)
ışımasın (imperative singular third-person)
ışımayın (imperative plural second-person)
ışımasınlar (imperative plural third-person)
ışımaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ışımaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ışımaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ışımaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ışımaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ışımazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ışımıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ışımıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ışımıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ışımıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ışımıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ışımıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ışımadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ışımadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ışımadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ışımadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ışımadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ışımadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ışımıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ışımıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ışımıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ışımıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ışımıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ışımıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ışımayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ışımayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ışımayacak mı? (future indicative singular third-person)
ışımayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ışımayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ışımayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ışımamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ışımamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ışımamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ışımamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ışımamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ışımamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ışımaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ışımaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ışımaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ışımaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ışımaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ışımazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ışımıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ışımıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ışımıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ışımıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ışımıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ışımıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ışımasam mı? (conditional first-person singular)
ışımasan mı? (conditional second-person singular)
ışımasa mı? (conditional singular third-person)
ışımasak mı? (conditional first-person plural)
ışımasanız mı? (conditional plural second-person)
ışımasalar mı? (conditional plural third-person)
ışımasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ışımasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ışımasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ışımasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ışımasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ışımasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ışımamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ışımamakta mısın? (progressive second-person singular)
ışımamakta mı? (progressive singular third-person)
ışımamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ışımamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ışımamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ışımamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ışımamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ışımamalı mı? (necessitative singular third-person)
ışımamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ışımamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ışımamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

ışıyacağımız

ışıyacağınız

ışırmışsınız

ışımalısınız

ışır mısınız?

ışıdınız mı?

ışır mıymışım?

ışır mıymışsın?

ışır mıymış?

ışır mıymışız?

ışır mıymışsınız?

ışımış mıyım?

ışımış mısın?

ışımış mıyız?

ışımış mısınız?

ışımışlar mı?

ışımadığımız

ışımadığınız

ışımazmışsın

ışımazmışsınız

ışımamışsınız

ışımamış mıyım?

ışımamış mısın?

ışımamış mı?

ışımamış mıyız?

ışımamış mısınız?

From Ottoman Turkish ایشیمق (ışımak), akin to Old Turkic [script needed] (yaşu-, “to shine”), from Proto-Turkic *yạĺ(č)- (“to blaze, flame”).
Cognate with Chuvash ҫиҫме (śiśme, “to shine”).

inh

(intransitive) to radiate light, radiate, beam, shine


ağlattırır

third-person singular indicative aorist of ağlattırmak


ağlatır

third-person singular indicative aorist of ağlatmak


ağla

second-person singular imperative of ağlamak


ağlaşır

third-person singular indicative aorist of ağlaşmak


ağlar

third-person singular indicative aorist of ağlamak


devinir

third-person singular indicative aorist of devinmek


hareket eder

third-person singular indicative aorist of hareket etmek


bitirtmek

head

bitirtmek (third-person singular simple present bitirtir)

bitirtir (present singular third-person)
bitirtmek (infinitive)
bitirten (imperfective impersonal participle)
bitirtmiş (impersonal participle perfective)
bitirtecek (impersonal participle prospective)
bitirtdiğim (non-prospective participle personal)
bitirtdiğin (non-prospective participle personal)
bitirtdiği (non-prospective participle personal)
bitirtdiğimiz (non-prospective participle personal)
bitirtdiğiniz (non-prospective participle personal)
bitirtdikleri (non-prospective participle personal)
bitirteceğim (participle personal prospective)
bitirteceğin (participle personal prospective)
bitirteceği (participle personal prospective)
bitirteceğimiz (participle personal prospective)
bitirteceğiniz (participle personal prospective)
bitirtecekleri (participle personal prospective)
bitirtme (noun-from-verb)
bitirtiş (adverbial)
bitirtirim (aorist first-person indicative present singular)
bitirtirsin (aorist indicative present second-person singular)
bitirtir (aorist indicative present singular third-person)
bitirtiriz (aorist first-person indicative plural present)
bitirtirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bitirtirler (aorist indicative plural present third-person)
bitirtiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bitirtiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bitirtiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bitirtiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bitirtiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bitirtiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bitirtdim (first-person indicative past perfective singular)
bitirtdin (indicative past perfective second-person singular)
bitirtdi (indicative past perfective singular third-person)
bitirtdik (first-person indicative past perfective plural)
bitirtdiniz (indicative past perfective plural second-person)
bitirtdiler (indicative past perfective plural third-person)
bitirtiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bitirtiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bitirtiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bitirtiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bitirtiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bitirtiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bitirtiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bitirteceğim (first-person future indicative singular)
bitirteceksin (future indicative second-person singular)
bitirtecek (future indicative singular third-person)
bitirteceğiz (first-person future indicative plural)
bitirteceksiniz (future indicative plural second-person)
bitirtecekler (future indicative plural third-person)
bitirtmişim (first-person inferential perfective singular)
bitirtmişsin (inferential perfective second-person singular)
bitirtmiş (inferential perfective singular third-person)
bitirtmişiz (first-person inferential perfective plural)
bitirtmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bitirtmişler (inferential perfective plural third-person)
bitirtirmişim (aorist first-person inferential singular)
bitirtirmişsin (aorist inferential second-person singular)
bitirtirmiş (aorist inferential singular third-person)
bitirtirmişiz (aorist first-person inferential plural)
bitirtirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bitirtirlermiş (or bitirtirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
bitirtiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bitirtiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bitirtiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bitirtiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bitirtiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bitirtiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bitirtsem (conditional first-person singular)
bitirtsen (conditional second-person singular)
bitirtse (conditional singular third-person)
bitirtsek (conditional first-person plural)
bitirtseniz (conditional plural second-person)
bitirtseler (conditional plural third-person)
bitirtseydim (conditional first-person perfective singular)
bitirtseydin (conditional perfective second-person singular)
bitirtseydi (conditional perfective singular third-person)
bitirtseydik (conditional first-person perfective plural)
bitirtseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bitirtseydiler (conditional perfective plural third-person)
bitirteyim (first-person optative singular)
bitirtesin (optative second-person singular)
bitirte (optative singular third-person)
bitirtelim (first-person optative plural)
bitirtesiniz (optative plural second-person)
bitirteler (optative plural third-person)
bitirtmekteyim (first-person progressive singular)
bitirtmektesin (progressive second-person singular)
bitirtmekte (progressive singular third-person)
bitirtmekteyiz (first-person plural progressive)
bitirtmektesiniz (plural progressive second-person)
bitirtmekteler (plural progressive third-person)
bitirtmeliyim (first-person necessitative singular)
bitirtmelisin (necessitative second-person singular)
bitirtmeli (necessitative singular third-person)
bitirtmeliyiz (first-person necessitative plural)
bitirtmelisiniz (necessitative plural second-person)
bitirtmeliler (necessitative plural third-person)
bitirt (imperative second-person singular)
bitirtsin (imperative singular third-person)
bitirtin (imperative plural second-person)
bitirtsinler (imperative plural third-person)
bitirtir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bitirtir misin? (aorist indicative present second-person singular)
bitirtir mi? (aorist indicative present singular third-person)
bitirtir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bitirtir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bitirtirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bitirtiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bitirtiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bitirtiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bitirtiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bitirtiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bitirtiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bitirtdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bitirtdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bitirtdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bitirtdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bitirtdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bitirtdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bitirtiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bitirtiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bitirtiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bitirtiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bitirtiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bitirtiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bitirtecek miyim? (first-person future indicative singular)
bitirtecek misin? (future indicative second-person singular)
bitirtecek mi? (future indicative singular third-person)
bitirtecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bitirtecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bitirtecekler mi? (future indicative plural third-person)
bitirtmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bitirtmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bitirtmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bitirtmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bitirtmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bitirtmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bitirtir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bitirtir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bitirtir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bitirtir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bitirtir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bitirtirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bitirtiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bitirtiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bitirtiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bitirtiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bitirtiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bitirtiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bitirtsem mi? (conditional first-person singular)
bitirtsen mi? (conditional second-person singular)
bitirtse mi? (conditional singular third-person)
bitirtsek mi? (conditional first-person plural)
bitirtseniz mi? (conditional plural second-person)
bitirtseler mi? (conditional plural third-person)
bitirtse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bitirtse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bitirtse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bitirtse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bitirtse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bitirtseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bitirtmekte miyim? (first-person progressive singular)
bitirtmekte misin? (progressive second-person singular)
bitirtmekte mi? (progressive singular third-person)
bitirtmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bitirtmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bitirtmekteler mi? (plural progressive third-person)
bitirtmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bitirtmeli misin? (necessitative second-person singular)
bitirtmeli mi? (necessitative singular third-person)
bitirtmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bitirtmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bitirtmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bitirtmemek (infinitive negative)
bitirtmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bitirtmemiş (impersonal negative participle perfective)
bitirtmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bitirtmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bitirtmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bitirtmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bitirtmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bitirtmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bitirtmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bitirtmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bitirtmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bitirtmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bitirtmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bitirtmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bitirtmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bitirtmeme (negative noun-from-verb)
bitirtmeyiş (adverbial negative)
bitirtmem (aorist first-person indicative present singular)
bitirtmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bitirtmez (aorist indicative present singular third-person)
bitirtmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bitirtmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bitirtmezler (aorist indicative plural present third-person)
bitirtmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bitirtmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bitirtmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bitirtmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bitirtmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bitirtmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bitirtmedim (first-person indicative past perfective singular)
bitirtmedin (indicative past perfective second-person singular)
bitirtmedi (indicative past perfective singular third-person)
bitirtmedik (first-person indicative past perfective plural)
bitirtmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bitirtmediler (indicative past perfective plural third-person)
bitirtmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bitirtmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bitirtmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bitirtmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bitirtmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bitirtmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bitirtmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bitirtmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bitirtmeyecek (future indicative singular third-person)
bitirtmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bitirtmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bitirtmeyecekler (future indicative plural third-person)
bitirtmemişim (first-person inferential perfective singular)
bitirtmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bitirtmemiş (inferential perfective singular third-person)
bitirtmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bitirtmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bitirtmemişler (inferential perfective plural third-person)
bitirtmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bitirtmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bitirtmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bitirtmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bitirtmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bitirtmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bitirtmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bitirtmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bitirtmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bitirtmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bitirtmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bitirtmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bitirtmesem (conditional first-person singular)
bitirtmesen (conditional second-person singular)
bitirtmese (conditional singular third-person)
bitirtmesek (conditional first-person plural)
bitirtmeseniz (conditional plural second-person)
bitirtmeseler (conditional plural third-person)
bitirtmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bitirtmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bitirtmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bitirtmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bitirtmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bitirtmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bitirtmeyeyim (first-person optative singular)
bitirtmeyesin (optative second-person singular)
bitirtmeye (optative singular third-person)
bitirtmeyelim (first-person optative plural)
bitirtmeyesiniz (optative plural second-person)
bitirtmeyeler (optative plural third-person)
bitirtmemekteyim (first-person progressive singular)
bitirtmemektesin (progressive second-person singular)
bitirtmemekte (progressive singular third-person)
bitirtmemekteyiz (first-person plural progressive)
bitirtmemektesiniz (plural progressive second-person)
bitirtmemekteler (plural progressive third-person)
bitirtmemeliyim (first-person necessitative singular)
bitirtmemelisin (necessitative second-person singular)
bitirtmemeli (necessitative singular third-person)
bitirtmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bitirtmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bitirtmemeliler (necessitative plural third-person)
bitirtme (imperative second-person singular)
bitirtmesin (imperative singular third-person)
bitirtmeyin (imperative plural second-person)
bitirtmesinler (imperative plural third-person)
bitirtmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bitirtmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bitirtmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bitirtmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bitirtmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bitirtmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bitirtmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bitirtmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bitirtmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bitirtmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bitirtmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bitirtmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bitirtmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bitirtmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bitirtmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bitirtmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bitirtmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bitirtmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bitirtmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bitirtmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bitirtmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bitirtmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bitirtmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bitirtmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bitirtmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bitirtmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bitirtmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bitirtmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bitirtmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bitirtmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bitirtmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bitirtmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bitirtmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bitirtmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bitirtmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bitirtmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bitirtmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bitirtmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bitirtmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bitirtmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bitirtmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bitirtmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bitirtmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bitirtmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bitirtmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bitirtmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bitirtmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bitirtmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bitirtmesem mi? (conditional first-person singular)
bitirtmesen mi? (conditional second-person singular)
bitirtmese mi? (conditional singular third-person)
bitirtmesek mi? (conditional first-person plural)
bitirtmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bitirtmeseler mi? (conditional plural third-person)
bitirtmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bitirtmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bitirtmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bitirtmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bitirtmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bitirtmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bitirtmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bitirtmemekte misin? (progressive second-person singular)
bitirtmemekte mi? (progressive singular third-person)
bitirtmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bitirtmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bitirtmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bitirtmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bitirtmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bitirtmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bitirtmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bitirtmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bitirtmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From bitmek (“to end, to finish”) + -ir + -t.

Şefim bu işi çabucak bitirtir.

to let somebody finish, to let somebody complete


hava atar

third-person singular indicative aorist of hava atmak


teşhir eder

third-person singular indicative aorist of teşhir etmek


bitirttirmek

head

bitirttirmek (third-person singular simple present bitirttirir)

bitirttirir (present singular third-person)
bitirttirmek (infinitive)
bitirttiren (imperfective impersonal participle)
bitirttirmiş (impersonal participle perfective)
bitirttirecek (impersonal participle prospective)
bitirttirdiğim (non-prospective participle personal)
bitirttirdiğin (non-prospective participle personal)
bitirttirdiği (non-prospective participle personal)
bitirttirdiğimiz (non-prospective participle personal)
bitirttirdiğiniz (non-prospective participle personal)
bitirttirdikleri (non-prospective participle personal)
bitirttireceğim (participle personal prospective)
bitirttireceğin (participle personal prospective)
bitirttireceği (participle personal prospective)
bitirttireceğimiz (participle personal prospective)
bitirttireceğiniz (participle personal prospective)
bitirttirecekleri (participle personal prospective)
bitirttirme (noun-from-verb)
bitirttiriş (adverbial)
bitirttiririm (aorist first-person indicative present singular)
bitirttirirsin (aorist indicative present second-person singular)
bitirttirir (aorist indicative present singular third-person)
bitirttiririz (aorist first-person indicative plural present)
bitirttirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bitirttirirler (aorist indicative plural present third-person)
bitirttiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bitirttiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bitirttiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
bitirttiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bitirttiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bitirttiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bitirttirdim (first-person indicative past perfective singular)
bitirttirdin (indicative past perfective second-person singular)
bitirttirdi (indicative past perfective singular third-person)
bitirttirdik (first-person indicative past perfective plural)
bitirttirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
bitirttirdiler (indicative past perfective plural third-person)
bitirttiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bitirttiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bitirttiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bitirttiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bitirttiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bitirttiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bitirttiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bitirttireceğim (first-person future indicative singular)
bitirttireceksin (future indicative second-person singular)
bitirttirecek (future indicative singular third-person)
bitirttireceğiz (first-person future indicative plural)
bitirttireceksiniz (future indicative plural second-person)
bitirttirecekler (future indicative plural third-person)
bitirttirmişim (first-person inferential perfective singular)
bitirttirmişsin (inferential perfective second-person singular)
bitirttirmiş (inferential perfective singular third-person)
bitirttirmişiz (first-person inferential perfective plural)
bitirttirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bitirttirmişler (inferential perfective plural third-person)
bitirttirirmişim (aorist first-person inferential singular)
bitirttirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
bitirttirirmiş (aorist inferential singular third-person)
bitirttirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
bitirttirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bitirttirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or bitirttirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
bitirttiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bitirttiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bitirttiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bitirttiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bitirttiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bitirttiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bitirttirsem (conditional first-person singular)
bitirttirsen (conditional second-person singular)
bitirttirse (conditional singular third-person)
bitirttirsek (conditional first-person plural)
bitirttirseniz (conditional plural second-person)
bitirttirseler (conditional plural third-person)
bitirttirseydim (conditional first-person perfective singular)
bitirttirseydin (conditional perfective second-person singular)
bitirttirseydi (conditional perfective singular third-person)
bitirttirseydik (conditional first-person perfective plural)
bitirttirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bitirttirseydiler (conditional perfective plural third-person)
bitirttireyim (first-person optative singular)
bitirttiresin (optative second-person singular)
bitirttire (optative singular third-person)
bitirttirelim (first-person optative plural)
bitirttiresiniz (optative plural second-person)
bitirttireler (optative plural third-person)
bitirttirmekteyim (first-person progressive singular)
bitirttirmektesin (progressive second-person singular)
bitirttirmekte (progressive singular third-person)
bitirttirmekteyiz (first-person plural progressive)
bitirttirmektesiniz (plural progressive second-person)
bitirttirmekteler (plural progressive third-person)
bitirttirmeliyim (first-person necessitative singular)
bitirttirmelisin (necessitative second-person singular)
bitirttirmeli (necessitative singular third-person)
bitirttirmeliyiz (first-person necessitative plural)
bitirttirmelisiniz (necessitative plural second-person)
bitirttirmeliler (necessitative plural third-person)
bitirttir (imperative second-person singular)
bitirttirsin (imperative singular third-person)
bitirttirin (imperative plural second-person)
bitirttirsinler (imperative plural third-person)
bitirttirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bitirttirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
bitirttirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
bitirttirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bitirttirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bitirttirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bitirttiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bitirttiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bitirttiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bitirttiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bitirttiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bitirttiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bitirttirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bitirttirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bitirttirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bitirttirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bitirttirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bitirttirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bitirttiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bitirttiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bitirttiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bitirttiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bitirttiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bitirttiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bitirttirecek miyim? (first-person future indicative singular)
bitirttirecek misin? (future indicative second-person singular)
bitirttirecek mi? (future indicative singular third-person)
bitirttirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bitirttirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bitirttirecekler mi? (future indicative plural third-person)
bitirttirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bitirttirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bitirttirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bitirttirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bitirttirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bitirttirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bitirttirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bitirttirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bitirttirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bitirttirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bitirttirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bitirttirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bitirttiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bitirttiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bitirttiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bitirttiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bitirttiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bitirttiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bitirttirsem mi? (conditional first-person singular)
bitirttirsen mi? (conditional second-person singular)
bitirttirse mi? (conditional singular third-person)
bitirttirsek mi? (conditional first-person plural)
bitirttirseniz mi? (conditional plural second-person)
bitirttirseler mi? (conditional plural third-person)
bitirttirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bitirttirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bitirttirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bitirttirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bitirttirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bitirttirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bitirttirmekte miyim? (first-person progressive singular)
bitirttirmekte misin? (progressive second-person singular)
bitirttirmekte mi? (progressive singular third-person)
bitirttirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bitirttirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bitirttirmekteler mi? (plural progressive third-person)
bitirttirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bitirttirmeli misin? (necessitative second-person singular)
bitirttirmeli mi? (necessitative singular third-person)
bitirttirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bitirttirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bitirttirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bitirttirmemek (infinitive negative)
bitirttirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bitirttirmemiş (impersonal negative participle perfective)
bitirttirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bitirttirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bitirttirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bitirttirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bitirttirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bitirttirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bitirttirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bitirttirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bitirttirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bitirttirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bitirttirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bitirttirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bitirttirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bitirttirmeme (negative noun-from-verb)
bitirttirmeyiş (adverbial negative)
bitirttirmem (aorist first-person indicative present singular)
bitirttirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bitirttirmez (aorist indicative present singular third-person)
bitirttirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bitirttirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bitirttirmezler (aorist indicative plural present third-person)
bitirttirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bitirttirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bitirttirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bitirttirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bitirttirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bitirttirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bitirttirmedim (first-person indicative past perfective singular)
bitirttirmedin (indicative past perfective second-person singular)
bitirttirmedi (indicative past perfective singular third-person)
bitirttirmedik (first-person indicative past perfective plural)
bitirttirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bitirttirmediler (indicative past perfective plural third-person)
bitirttirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bitirttirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bitirttirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bitirttirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bitirttirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bitirttirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bitirttirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bitirttirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bitirttirmeyecek (future indicative singular third-person)
bitirttirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bitirttirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bitirttirmeyecekler (future indicative plural third-person)
bitirttirmemişim (first-person inferential perfective singular)
bitirttirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bitirttirmemiş (inferential perfective singular third-person)
bitirttirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bitirttirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bitirttirmemişler (inferential perfective plural third-person)
bitirttirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bitirttirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bitirttirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bitirttirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bitirttirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bitirttirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bitirttirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bitirttirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bitirttirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bitirttirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bitirttirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bitirttirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bitirttirmesem (conditional first-person singular)
bitirttirmesen (conditional second-person singular)
bitirttirmese (conditional singular third-person)
bitirttirmesek (conditional first-person plural)
bitirttirmeseniz (conditional plural second-person)
bitirttirmeseler (conditional plural third-person)
bitirttirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bitirttirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bitirttirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bitirttirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bitirttirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bitirttirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bitirttirmeyeyim (first-person optative singular)
bitirttirmeyesin (optative second-person singular)
bitirttirmeye (optative singular third-person)
bitirttirmeyelim (first-person optative plural)
bitirttirmeyesiniz (optative plural second-person)
bitirttirmeyeler (optative plural third-person)
bitirttirmemekteyim (first-person progressive singular)
bitirttirmemektesin (progressive second-person singular)
bitirttirmemekte (progressive singular third-person)
bitirttirmemekteyiz (first-person plural progressive)
bitirttirmemektesiniz (plural progressive second-person)
bitirttirmemekteler (plural progressive third-person)
bitirttirmemeliyim (first-person necessitative singular)
bitirttirmemelisin (necessitative second-person singular)
bitirttirmemeli (necessitative singular third-person)
bitirttirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bitirttirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bitirttirmemeliler (necessitative plural third-person)
bitirttirme (imperative second-person singular)
bitirttirmesin (imperative singular third-person)
bitirttirmeyin (imperative plural second-person)
bitirttirmesinler (imperative plural third-person)
bitirttirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bitirttirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bitirttirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bitirttirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bitirttirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bitirttirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bitirttirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bitirttirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bitirttirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bitirttirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bitirttirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bitirttirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bitirttirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bitirttirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bitirttirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bitirttirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bitirttirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bitirttirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bitirttirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bitirttirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bitirttirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bitirttirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bitirttirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bitirttirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bitirttirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bitirttirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bitirttirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bitirttirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bitirttirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bitirttirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bitirttirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bitirttirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bitirttirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bitirttirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bitirttirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bitirttirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bitirttirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bitirttirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bitirttirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bitirttirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bitirttirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bitirttirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bitirttirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bitirttirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bitirttirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bitirttirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bitirttirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bitirttirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bitirttirmesem mi? (conditional first-person singular)
bitirttirmesen mi? (conditional second-person singular)
bitirttirmese mi? (conditional singular third-person)
bitirttirmesek mi? (conditional first-person plural)
bitirttirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bitirttirmeseler mi? (conditional plural third-person)
bitirttirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bitirttirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bitirttirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bitirttirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bitirttirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bitirttirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bitirttirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bitirttirmemekte misin? (progressive second-person singular)
bitirttirmemekte mi? (progressive singular third-person)
bitirttirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bitirttirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bitirttirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bitirttirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bitirttirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bitirttirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bitirttirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bitirttirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bitirttirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Şefim bu işi çabucak bitirttirir.

My chef will find somebody who lets this work finish rapidly.

to let somebody find somebody else to finish, to let somebody find somebody else to complete


sıralanır

third-person singular indicative aorist of sıralanmak


sıralatır

third-person singular indicative aorist of sıralatmak


sıralar

third-person singular indicative aorist of sıralamak


anlamaz

third-person singular indicative negative aorist of anlamak


anlar

third-person singular indicative aorist of anlamak


hareket etmek

hareket etmek (third-person singular simple present hareket eder)

hareket eder (present singular third-person)
hareket etmek (infinitive)
hareket eden (imperfective impersonal participle)
hareket etmiş (impersonal participle perfective)
hareket edecek (impersonal participle prospective)
hareket ettiğim (non-prospective participle personal)
hareket ettiğin (non-prospective participle personal)
hareket ettiği (non-prospective participle personal)
hareket ettiğimiz (non-prospective participle personal)
hareket ettiğiniz (non-prospective participle personal)
hareket ettikleri (non-prospective participle personal)
hareket edeceğim (participle personal prospective)
hareket edeceğin (participle personal prospective)
hareket edeceği (participle personal prospective)
hareket edeceğimiz (participle personal prospective)
hareket edeceğiniz (participle personal prospective)
hareket edecekleri (participle personal prospective)
hareket etme (noun-from-verb)
hareket ediş (adverbial)
hareket ederim (aorist first-person indicative present singular)
hareket edersin (aorist indicative present second-person singular)
hareket eder (aorist indicative present singular third-person)
hareket ederiz (aorist first-person indicative plural present)
hareket edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
hareket ederler (aorist indicative plural present third-person)
hareket ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hareket ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hareket ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
hareket ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hareket ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hareket ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hareket ettim (first-person indicative past perfective singular)
hareket ettin (indicative past perfective second-person singular)
hareket etti (indicative past perfective singular third-person)
hareket ettik (first-person indicative past perfective plural)
hareket ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
hareket ettiler (indicative past perfective plural third-person)
hareket ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hareket ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hareket ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hareket ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hareket ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hareket ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hareket ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hareket edeceğim (first-person future indicative singular)
hareket edeceksin (future indicative second-person singular)
hareket edecek (future indicative singular third-person)
hareket edeceğiz (first-person future indicative plural)
hareket edeceksiniz (future indicative plural second-person)
hareket edecekler (future indicative plural third-person)
hareket etmişim (first-person inferential perfective singular)
hareket etmişsin (inferential perfective second-person singular)
hareket etmiş (inferential perfective singular third-person)
hareket etmişiz (first-person inferential perfective plural)
hareket etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hareket etmişler (inferential perfective plural third-person)
hareket edermişim (aorist first-person inferential singular)
hareket edermişsin (aorist inferential second-person singular)
hareket edermiş (aorist inferential singular third-person)
hareket edermişiz (aorist first-person inferential plural)
hareket edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hareket ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or hareket edermişlar (aorist inferential plural third-person)
hareket ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hareket ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hareket ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hareket ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hareket ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hareket ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hareket etsem (conditional first-person singular)
hareket etsen (conditional second-person singular)
hareket etse (conditional singular third-person)
hareket etsek (conditional first-person plural)
hareket etseniz (conditional plural second-person)
hareket etseler (conditional plural third-person)
hareket etseydim (conditional first-person perfective singular)
hareket etseydin (conditional perfective second-person singular)
hareket etseydi (conditional perfective singular third-person)
hareket etseydik (conditional first-person perfective plural)
hareket etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hareket etseydiler (conditional perfective plural third-person)
hareket edeyim (first-person optative singular)
hareket edesin (optative second-person singular)
hareket ede (optative singular third-person)
hareket edelim (first-person optative plural)
hareket edesiniz (optative plural second-person)
hareket edeler (optative plural third-person)
hareket etmekteyim (first-person progressive singular)
hareket etmektesin (progressive second-person singular)
hareket etmekte (progressive singular third-person)
hareket etmekteyiz (first-person plural progressive)
hareket etmektesiniz (plural progressive second-person)
hareket etmekteler (plural progressive third-person)
hareket etmeliyim (first-person necessitative singular)
hareket etmelisin (necessitative second-person singular)
hareket etmeli (necessitative singular third-person)
hareket etmeliyiz (first-person necessitative plural)
hareket etmelisiniz (necessitative plural second-person)
hareket etmeliler (necessitative plural third-person)
hareket et (imperative second-person singular)
hareket etsin (imperative singular third-person)
hareket edin (imperative plural second-person)
or hareket ediniz (imperative plural second-person)
hareket etsinler (imperative plural third-person)
hareket eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hareket eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
hareket eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
hareket eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hareket eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hareket ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hareket ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hareket ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hareket ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hareket ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hareket ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hareket ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hareket ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hareket ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hareket etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
hareket ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hareket ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hareket ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hareket ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hareket ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hareket ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hareket ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hareket ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hareket ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hareket edecek miyim? (first-person future indicative singular)
hareket edecek misin? (future indicative second-person singular)
hareket edecek mi? (future indicative singular third-person)
hareket edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hareket edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hareket edecekler mi? (future indicative plural third-person)
hareket etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hareket etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hareket etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hareket etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hareket etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hareket etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hareket eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hareket eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hareket eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
hareket eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hareket eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hareket ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hareket ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hareket ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hareket ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hareket ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hareket ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hareket ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hareket etsem mi? (conditional first-person singular)
hareket etsen mi? (conditional second-person singular)
hareket etse mi? (conditional singular third-person)
hareket etsek mi? (conditional first-person plural)
hareket etseniz mi? (conditional plural second-person)
hareket etseler mi? (conditional plural third-person)
hareket etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
hareket etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
hareket etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
hareket etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
hareket etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hareket etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hareket etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
hareket etmekte misin? (progressive second-person singular)
hareket etmekte mi? (progressive singular third-person)
hareket etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
hareket etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
hareket etmekteler mi? (plural progressive third-person)
hareket etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
hareket etmeli misin? (necessitative second-person singular)
hareket etmeli mi? (necessitative singular third-person)
hareket etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hareket etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hareket etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
hareket etmemek (infinitive negative)
hareket etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
hareket etmemiş (impersonal negative participle perfective)
hareket etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
hareket etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
hareket etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
hareket etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
hareket etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
hareket etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
hareket etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
hareket etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
hareket etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
hareket etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
hareket etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
hareket etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
hareket etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
hareket etmeme (negative noun-from-verb)
hareket etmeyiş (adverbial negative)
hareket etmem (aorist first-person indicative present singular)
hareket etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
hareket etmez (aorist indicative present singular third-person)
hareket etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
hareket etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
hareket etmezler (aorist indicative plural present third-person)
hareket etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hareket etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hareket etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
hareket etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hareket etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hareket etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hareket etmedim (first-person indicative past perfective singular)
hareket etmedin (indicative past perfective second-person singular)
hareket etmedi (indicative past perfective singular third-person)
hareket etmedik (first-person indicative past perfective plural)
hareket etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
hareket etmediler (indicative past perfective plural third-person)
hareket etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hareket etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hareket etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hareket etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hareket etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hareket etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hareket etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
hareket etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
hareket etmeyecek (future indicative singular third-person)
hareket etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
hareket etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
hareket etmeyecekler (future indicative plural third-person)
hareket etmemişim (first-person inferential perfective singular)
hareket etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
hareket etmemiş (inferential perfective singular third-person)
hareket etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
hareket etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hareket etmemişler (inferential perfective plural third-person)
hareket etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
hareket etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
hareket etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
hareket etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
hareket etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hareket etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
hareket etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hareket etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hareket etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hareket etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hareket etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hareket etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hareket etmesem (conditional first-person singular)
hareket etmesen (conditional second-person singular)
hareket etmese (conditional singular third-person)
hareket etmesek (conditional first-person plural)
hareket etmeseniz (conditional plural second-person)
hareket etmeseler (conditional plural third-person)
hareket etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
hareket etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
hareket etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
hareket etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
hareket etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hareket etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
hareket etmeyeyim (first-person optative singular)
hareket etmeyesin (optative second-person singular)
hareket etmeye (optative singular third-person)
hareket etmeyelim (first-person optative plural)
hareket etmeyesiniz (optative plural second-person)
hareket etmeyeler (optative plural third-person)
hareket etmemekteyim (first-person progressive singular)
hareket etmemektesin (progressive second-person singular)
hareket etmemekte (progressive singular third-person)
hareket etmemekteyiz (first-person plural progressive)
hareket etmemektesiniz (plural progressive second-person)
hareket etmemekteler (plural progressive third-person)
hareket etmemeliyim (first-person necessitative singular)
hareket etmemelisin (necessitative second-person singular)
hareket etmemeli (necessitative singular third-person)
hareket etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
hareket etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
hareket etmemeliler (necessitative plural third-person)
hareket etme (imperative second-person singular)
hareket etmesin (imperative singular third-person)
hareket etmeyin (imperative plural second-person)
or hareket etmeyiniz (imperative plural second-person)
hareket etmesinler (imperative plural third-person)
hareket etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hareket etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
hareket etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
hareket etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hareket etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hareket etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hareket etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hareket etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hareket etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hareket etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hareket etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hareket etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hareket etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hareket etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hareket etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
hareket etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hareket etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hareket etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hareket etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hareket etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hareket etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hareket etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hareket etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hareket etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hareket etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
hareket etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
hareket etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
hareket etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hareket etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hareket etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
hareket etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hareket etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hareket etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hareket etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hareket etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hareket etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hareket etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hareket etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hareket etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
hareket etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hareket etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hareket etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hareket etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hareket etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hareket etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hareket etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hareket etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hareket etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hareket etmesem mi? (conditional first-person singular)
hareket etmesen mi? (conditional second-person singular)
hareket etmese mi? (conditional singular third-person)
hareket etmesek mi? (conditional first-person plural)
hareket etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
hareket etmeseler mi? (conditional plural third-person)
hareket etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
hareket etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
hareket etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
hareket etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
hareket etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hareket etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hareket etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
hareket etmemekte misin? (progressive second-person singular)
hareket etmemekte mi? (progressive singular third-person)
hareket etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
hareket etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
hareket etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
hareket etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
hareket etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
hareket etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
hareket etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hareket etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hareket etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

hareket ediyorlardı (or hareket ediyordular)

hareket ederlermiş (or hareket edermişlar)