dövmek

dövmek (third-person singular simple present döver)

döver (present singular third-person)
dövmek (infinitive)
döven (imperfective impersonal participle)
dövmüş (impersonal participle perfective)
dövecek (impersonal participle prospective)
dövdüğüm (non-prospective participle personal)
dövdüğün (non-prospective participle personal)
dövdüğü (non-prospective participle personal)
dövdüğümüz (non-prospective participle personal)
dövdüğünüz (non-prospective participle personal)
dövdükleri (non-prospective participle personal)
döveceğim (participle personal prospective)
döveceğin (participle personal prospective)
döveceği (participle personal prospective)
döveceğimiz (participle personal prospective)
döveceğiniz (participle personal prospective)
dövecekleri (participle personal prospective)
dövme (noun-from-verb)
dövüş (adverbial)
döverim (aorist first-person indicative present singular)
döversin (aorist indicative present second-person singular)
döver (aorist indicative present singular third-person)
döveriz (aorist first-person indicative plural present)
döversiniz (aorist indicative plural present second-person)
döverler (aorist indicative plural present third-person)
dövüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dövüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dövüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dövüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dövüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dövüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dövdüm (first-person indicative past perfective singular)
dövdün (indicative past perfective second-person singular)
dövdü (indicative past perfective singular third-person)
dövdük (first-person indicative past perfective plural)
dövdünüz (indicative past perfective plural second-person)
dövdüler (indicative past perfective plural third-person)
dövüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dövüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dövüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dövüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dövüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dövüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dövüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
döveceğim (first-person future indicative singular)
döveceksin (future indicative second-person singular)
dövecek (future indicative singular third-person)
döveceğiz (first-person future indicative plural)
döveceksiniz (future indicative plural second-person)
dövecekler (future indicative plural third-person)
dövmişim (first-person inferential perfective singular)
dövmişsin (inferential perfective second-person singular)
dövmiş (inferential perfective singular third-person)
dövmişiz (first-person inferential perfective plural)
dövmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
dövmişler (inferential perfective plural third-person)
dövermişim (aorist first-person inferential singular)
dövermişsin (aorist inferential second-person singular)
dövermiş (aorist inferential singular third-person)
dövermişiz (aorist first-person inferential plural)
dövermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
döverlermiş (or dövermişlar) (aorist inferential plural third-person)
dövüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dövüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dövüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dövüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dövüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dövüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dövsem (conditional first-person singular)
dövsen (conditional second-person singular)
dövse (conditional singular third-person)
dövsek (conditional first-person plural)
dövseniz (conditional plural second-person)
dövseler (conditional plural third-person)
dövseydim (conditional first-person perfective singular)
dövseydin (conditional perfective second-person singular)
dövseydi (conditional perfective singular third-person)
dövseydik (conditional first-person perfective plural)
dövseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dövseydiler (conditional perfective plural third-person)
döveyim (first-person optative singular)
dövesin (optative second-person singular)
döve (optative singular third-person)
dövelim (first-person optative plural)
dövesiniz (optative plural second-person)
döveler (optative plural third-person)
dövmekteyim (first-person progressive singular)
dövmektesin (progressive second-person singular)
dövmekte (progressive singular third-person)
dövmekteyiz (first-person plural progressive)
dövmektesiniz (plural progressive second-person)
dövmekteler (plural progressive third-person)
dövmeliyim (first-person necessitative singular)
dövmelisin (necessitative second-person singular)
dövmeli (necessitative singular third-person)
dövmeliyiz (first-person necessitative plural)
dövmelisiniz (necessitative plural second-person)
dövmeliler (necessitative plural third-person)
döv (imperative second-person singular)
dövsün (imperative singular third-person)
dövün (imperative plural second-person)
dövsünler (imperative plural third-person)
döver miyim? (aorist first-person indicative present singular)
döver misin? (aorist indicative present second-person singular)
döver mi? (aorist indicative present singular third-person)
döver miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
döver misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
döverler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dövüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dövüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dövüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dövüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dövüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dövüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dövdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
dövdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
dövdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
dövdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
dövdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
dövdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dövüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dövüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dövüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dövüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dövüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dövüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dövecek miyim? (first-person future indicative singular)
dövecek misin? (future indicative second-person singular)
dövecek mi? (future indicative singular third-person)
dövecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dövecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dövecekler mi? (future indicative plural third-person)
dövmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dövmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dövmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dövmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dövmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dövmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
döver miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
döver miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
döver miymüş? (aorist inferential singular third-person)
döver miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
döver miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
döverler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dövüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dövüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dövüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dövüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dövüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dövüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dövsem mi? (conditional first-person singular)
dövsen mi? (conditional second-person singular)
dövse mi? (conditional singular third-person)
dövsek mi? (conditional first-person plural)
dövseniz mi? (conditional plural second-person)
dövseler mi? (conditional plural third-person)
dövse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dövse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dövse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dövse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dövse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dövseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dövmekte miyim? (first-person progressive singular)
dövmekte misin? (progressive second-person singular)
dövmekte mi? (progressive singular third-person)
dövmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dövmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dövmekteler mi? (plural progressive third-person)
dövmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dövmeli misin? (necessitative second-person singular)
dövmeli mi? (necessitative singular third-person)
dövmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dövmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dövmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dövmemek (infinitive negative)
dövmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dövmemiş (impersonal negative participle perfective)
dövmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dövmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dövmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dövmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dövmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dövmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dövmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dövmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dövmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dövmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dövmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dövmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dövmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dövmeme (negative noun-from-verb)
dövmeyüş (adverbial negative)
dövmem (aorist first-person indicative present singular)
dövmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dövmez (aorist indicative present singular third-person)
dövmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dövmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dövmezler (aorist indicative plural present third-person)
dövmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dövmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dövmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dövmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dövmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dövmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dövmedim (first-person indicative past perfective singular)
dövmedin (indicative past perfective second-person singular)
dövmedi (indicative past perfective singular third-person)
dövmedik (first-person indicative past perfective plural)
dövmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dövmediler (indicative past perfective plural third-person)
dövmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dövmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dövmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dövmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dövmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dövmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dövmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dövmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dövmeyecek (future indicative singular third-person)
dövmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dövmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dövmeyecekler (future indicative plural third-person)
dövmemişim (first-person inferential perfective singular)
dövmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dövmemiş (inferential perfective singular third-person)
dövmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dövmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dövmemişler (inferential perfective plural third-person)
dövmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dövmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dövmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dövmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dövmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dövmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dövmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dövmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dövmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dövmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dövmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dövmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dövmesem (conditional first-person singular)
dövmesen (conditional second-person singular)
dövmese (conditional singular third-person)
dövmesek (conditional first-person plural)
dövmeseniz (conditional plural second-person)
dövmeseler (conditional plural third-person)
dövmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dövmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dövmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dövmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dövmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dövmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dövmeyeyim (first-person optative singular)
dövmeyesin (optative second-person singular)
dövmeye (optative singular third-person)
dövmeyelim (first-person optative plural)
dövmeyesiniz (optative plural second-person)
dövmeyeler (optative plural third-person)
dövmemekteyim (first-person progressive singular)
dövmemektesin (progressive second-person singular)
dövmemekte (progressive singular third-person)
dövmemekteyiz (first-person plural progressive)
dövmemektesiniz (plural progressive second-person)
dövmemekteler (plural progressive third-person)
dövmemeliyim (first-person necessitative singular)
dövmemelisin (necessitative second-person singular)
dövmemeli (necessitative singular third-person)
dövmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dövmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dövmemeliler (necessitative plural third-person)
dövme (imperative second-person singular)
dövmesin (imperative singular third-person)
dövmeyin (imperative plural second-person)
dövmesinler (imperative plural third-person)
dövmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dövmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dövmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dövmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dövmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dövmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dövmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dövmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dövmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dövmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dövmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dövmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dövmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dövmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dövmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dövmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dövmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dövmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dövmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dövmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dövmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dövmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dövmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dövmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dövmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dövmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dövmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dövmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dövmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dövmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dövmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dövmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dövmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dövmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dövmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dövmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dövmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dövmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dövmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dövmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dövmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dövmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dövmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dövmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dövmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dövmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dövmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dövmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dövmesem mi? (conditional first-person singular)
dövmesen mi? (conditional second-person singular)
dövmese mi? (conditional singular third-person)
dövmesek mi? (conditional first-person plural)
dövmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dövmeseler mi? (conditional plural third-person)
dövmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dövmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dövmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dövmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dövmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dövmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dövmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dövmemekte misin? (progressive second-person singular)
dövmemekte mi? (progressive singular third-person)
dövmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dövmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dövmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dövmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dövmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dövmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dövmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dövmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dövmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish دوگمك (dögmek, döǧmek, döymek, dövmek, “to beat, to pound”), from Proto-Turkic *tȫg- (“to pound”).

inh

1939 September 8, headline in Cumhuriyet

French gunners shelled the Western front yesterday, operations continue

Fransız topçusu dün Garb cephesini dövdü, harekât devam ediyor


açılmak

head

açılmak (third-person singular simple present açılır)

açılır (present singular third-person)
açılmak (infinitive)
açılan (imperfective impersonal participle)
açılmış (impersonal participle perfective)
açılacak (impersonal participle prospective)
açıldığım (non-prospective participle personal)
açıldığın (non-prospective participle personal)
açıldığı (non-prospective participle personal)
açıldığımız (non-prospective participle personal)
açıldığınız (non-prospective participle personal)
açıldıkları (non-prospective participle personal)
açılacağım (participle personal prospective)
açılacağın (participle personal prospective)
açılacağı (participle personal prospective)
açılacağımız (participle personal prospective)
açılacağınız (participle personal prospective)
açılacakları (participle personal prospective)
açılma (noun-from-verb)
açılış (adverbial)
açılırım (aorist first-person indicative present singular)
açılırsın (aorist indicative present second-person singular)
açılır (aorist indicative present singular third-person)
açılırız (aorist first-person indicative plural present)
açılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar (aorist indicative plural present third-person)
açılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım (first-person indicative past perfective singular)
açıldın (indicative past perfective second-person singular)
açıldı (indicative past perfective singular third-person)
açıldık (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar (indicative past perfective plural third-person)
açılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or açılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
açılacağım (first-person future indicative singular)
açılacaksın (future indicative second-person singular)
açılacak (future indicative singular third-person)
açılacağız (first-person future indicative plural)
açılacaksınız (future indicative plural second-person)
açılacaklar (future indicative plural third-person)
açılmışım (first-person inferential perfective singular)
açılmışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmış (inferential perfective singular third-person)
açılmışız (first-person inferential perfective plural)
açılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar (inferential perfective plural third-person)
açılırmışım (aorist first-person inferential singular)
açılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılırmış (aorist inferential singular third-person)
açılırmışız (aorist first-person inferential plural)
açılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılırlarmış (or açılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
açılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılsam (conditional first-person singular)
açılsan (conditional second-person singular)
açılsa (conditional singular third-person)
açılsak (conditional first-person plural)
açılsanız (conditional plural second-person)
açılsalar (conditional plural third-person)
açılsaydım (conditional first-person perfective singular)
açılsaydın (conditional perfective second-person singular)
açılsaydı (conditional perfective singular third-person)
açılsaydık (conditional first-person perfective plural)
açılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılayım (first-person optative singular)
açılasın (optative second-person singular)
açıla (optative singular third-person)
açılalım (first-person optative plural)
açılasınız (optative plural second-person)
açılalar (optative plural third-person)
açılmaktayım (first-person progressive singular)
açılmaktasın (progressive second-person singular)
açılmakta (progressive singular third-person)
açılmaktayız (first-person plural progressive)
açılmaktasınız (plural progressive second-person)
açılmaktalar (plural progressive third-person)
açılmalıyım (first-person necessitative singular)
açılmalısın (necessitative second-person singular)
açılmalı (necessitative singular third-person)
açılmalıyız (first-person necessitative plural)
açılmalısınız (necessitative plural second-person)
açılmalılar (necessitative plural third-person)
açıl (imperative second-person singular)
açılsın (imperative singular third-person)
açılın (imperative plural second-person)
açılsınlar (imperative plural third-person)
açılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılacak mı? (future indicative singular third-person)
açılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılsam mı? (conditional first-person singular)
açılsan mı? (conditional second-person singular)
açılsa mı? (conditional singular third-person)
açılsak mı? (conditional first-person plural)
açılsanız mı? (conditional plural second-person)
açılsalar mı? (conditional plural third-person)
açılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmakta mı? (progressive singular third-person)
açılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
açılmamak (infinitive negative)
açılmayan (imperfective impersonal negative participle)
açılmamış (impersonal negative participle perfective)
açılmayacak (impersonal negative participle prospective)
açılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
açılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
açılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
açılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
açılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
açılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
açılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
açılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
açılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
açılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
açılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
açılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
açılmama (negative noun-from-verb)
açılmayış (adverbial negative)
açılmam (aorist first-person indicative present singular)
açılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz (aorist indicative present singular third-person)
açılmayız (aorist first-person indicative plural present)
açılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacağım (first-person future indicative singular)
açılmayacaksın (future indicative second-person singular)
açılmayacak (future indicative singular third-person)
açılmayacağız (first-person future indicative plural)
açılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar (future indicative plural third-person)
açılmamışım (first-person inferential perfective singular)
açılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmamış (inferential perfective singular third-person)
açılmamışız (first-person inferential perfective plural)
açılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
açılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
açılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılmazmış (aorist inferential singular third-person)
açılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
açılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
açılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam (conditional first-person singular)
açılmasan (conditional second-person singular)
açılmasa (conditional singular third-person)
açılmasak (conditional first-person plural)
açılmasanız (conditional plural second-person)
açılmasalar (conditional plural third-person)
açılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
açılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
açılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
açılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
açılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılmayayım (first-person optative singular)
açılmayasın (optative second-person singular)
açılmaya (optative singular third-person)
açılmayalım (first-person optative plural)
açılmayasınız (optative plural second-person)
açılmayalar (optative plural third-person)
açılmamaktayım (first-person progressive singular)
açılmamaktasın (progressive second-person singular)
açılmamakta (progressive singular third-person)
açılmamaktayız (first-person plural progressive)
açılmamaktasınız (plural progressive second-person)
açılmamaktalar (plural progressive third-person)
açılmamalıyım (first-person necessitative singular)
açılmamalısın (necessitative second-person singular)
açılmamalı (necessitative singular third-person)
açılmamalıyız (first-person necessitative plural)
açılmamalısınız (necessitative plural second-person)
açılmamalılar (necessitative plural third-person)
açılma (imperative second-person singular)
açılmasın (imperative singular third-person)
açılmayın (imperative plural second-person)
açılmasınlar (imperative plural third-person)
açılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
açılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam mı? (conditional first-person singular)
açılmasan mı? (conditional second-person singular)
açılmasa mı? (conditional singular third-person)
açılmasak mı? (conditional first-person plural)
açılmasanız mı? (conditional plural second-person)
açılmasalar mı? (conditional plural third-person)
açılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmamakta mı? (progressive singular third-person)
açılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

açılırmışsın

açılırmışsınız

açılmışsınız

1940 August 7, headline in Vakit

English fleet left Gibraltar for the Mediterranean

İngiliz filosu Cebelüttarıktan Akdenize açıldı


eklenmek

head

eklenmek (third-person singular simple present eklenir)

eklenir (present singular third-person)
eklenmek (infinitive)
eklenen (imperfective impersonal participle)
eklenmiş (impersonal participle perfective)
eklenecek (impersonal participle prospective)
eklendiğim (non-prospective participle personal)
eklendiğin (non-prospective participle personal)
eklendiği (non-prospective participle personal)
eklendiğimiz (non-prospective participle personal)
eklendiğiniz (non-prospective participle personal)
eklendikleri (non-prospective participle personal)
ekleneceğim (participle personal prospective)
ekleneceğin (participle personal prospective)
ekleneceği (participle personal prospective)
ekleneceğimiz (participle personal prospective)
ekleneceğiniz (participle personal prospective)
eklenecekleri (participle personal prospective)
eklenme (noun-from-verb)
ekleniş (adverbial)
eklenirim (aorist first-person indicative present singular)
eklenirsin (aorist indicative present second-person singular)
eklenir (aorist indicative present singular third-person)
ekleniriz (aorist first-person indicative plural present)
eklenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eklenirler (aorist indicative plural present third-person)
ekleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ekleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ekleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
ekleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ekleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ekleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eklendim (first-person indicative past perfective singular)
eklendin (indicative past perfective second-person singular)
eklendi (indicative past perfective singular third-person)
eklendik (first-person indicative past perfective plural)
eklendiniz (indicative past perfective plural second-person)
eklendiler (indicative past perfective plural third-person)
ekleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ekleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ekleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ekleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ekleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ekleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ekleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ekleneceğim (first-person future indicative singular)
ekleneceksin (future indicative second-person singular)
eklenecek (future indicative singular third-person)
ekleneceğiz (first-person future indicative plural)
ekleneceksiniz (future indicative plural second-person)
eklenecekler (future indicative plural third-person)
eklenmişim (first-person inferential perfective singular)
eklenmişsin (inferential perfective second-person singular)
eklenmiş (inferential perfective singular third-person)
eklenmişiz (first-person inferential perfective plural)
eklenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eklenmişler (inferential perfective plural third-person)
eklenirmişim (aorist first-person inferential singular)
eklenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
eklenirmiş (aorist inferential singular third-person)
eklenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
eklenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eklenirlermiş (or eklenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
ekleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ekleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ekleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ekleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ekleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ekleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eklensem (conditional first-person singular)
eklensen (conditional second-person singular)
eklense (conditional singular third-person)
eklensek (conditional first-person plural)
eklenseniz (conditional plural second-person)
eklenseler (conditional plural third-person)
eklenseydim (conditional first-person perfective singular)
eklenseydin (conditional perfective second-person singular)
eklenseydi (conditional perfective singular third-person)
eklenseydik (conditional first-person perfective plural)
eklenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eklenseydiler (conditional perfective plural third-person)
ekleneyim (first-person optative singular)
eklenesin (optative second-person singular)
eklene (optative singular third-person)
eklenelim (first-person optative plural)
eklenesiniz (optative plural second-person)
ekleneler (optative plural third-person)
eklenmekteyim (first-person progressive singular)
eklenmektesin (progressive second-person singular)
eklenmekte (progressive singular third-person)
eklenmekteyiz (first-person plural progressive)
eklenmektesiniz (plural progressive second-person)
eklenmekteler (plural progressive third-person)
eklenmeliyim (first-person necessitative singular)
eklenmelisin (necessitative second-person singular)
eklenmeli (necessitative singular third-person)
eklenmeliyiz (first-person necessitative plural)
eklenmelisiniz (necessitative plural second-person)
eklenmeliler (necessitative plural third-person)
eklen (imperative second-person singular)
eklensin (imperative singular third-person)
eklenin (imperative plural second-person)
eklensinler (imperative plural third-person)
eklenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eklenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
eklenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
eklenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eklenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eklenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ekleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ekleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ekleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ekleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ekleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ekleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eklendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eklendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eklendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eklendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eklendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eklendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ekleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ekleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ekleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ekleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ekleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ekleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eklenecek miyim? (first-person future indicative singular)
eklenecek misin? (future indicative second-person singular)
eklenecek mi? (future indicative singular third-person)
eklenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eklenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eklenecekler mi? (future indicative plural third-person)
eklenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eklenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eklenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eklenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eklenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eklenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eklenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eklenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eklenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eklenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eklenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eklenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ekleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ekleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ekleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ekleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ekleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ekleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eklensem mi? (conditional first-person singular)
eklensen mi? (conditional second-person singular)
eklense mi? (conditional singular third-person)
eklensek mi? (conditional first-person plural)
eklenseniz mi? (conditional plural second-person)
eklenseler mi? (conditional plural third-person)
eklense miydim? (conditional first-person perfective singular)
eklense miydin? (conditional perfective second-person singular)
eklense miydi? (conditional perfective singular third-person)
eklense miydik? (conditional first-person perfective plural)
eklense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eklenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eklenmekte miyim? (first-person progressive singular)
eklenmekte misin? (progressive second-person singular)
eklenmekte mi? (progressive singular third-person)
eklenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
eklenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
eklenmekteler mi? (plural progressive third-person)
eklenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
eklenmeli misin? (necessitative second-person singular)
eklenmeli mi? (necessitative singular third-person)
eklenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eklenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eklenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
eklenmemek (infinitive negative)
eklenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
eklenmemiş (impersonal negative participle perfective)
eklenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
eklenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
eklenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
eklenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
eklenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
eklenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
eklenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
eklenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
eklenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
eklenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
eklenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
eklenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
eklenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
eklenmeme (negative noun-from-verb)
eklenmeyiş (adverbial negative)
eklenmem (aorist first-person indicative present singular)
eklenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
eklenmez (aorist indicative present singular third-person)
eklenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
eklenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eklenmezler (aorist indicative plural present third-person)
eklenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eklenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eklenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eklenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eklenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eklenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eklenmedim (first-person indicative past perfective singular)
eklenmedin (indicative past perfective second-person singular)
eklenmedi (indicative past perfective singular third-person)
eklenmedik (first-person indicative past perfective plural)
eklenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
eklenmediler (indicative past perfective plural third-person)
eklenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eklenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eklenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eklenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eklenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eklenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
eklenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
eklenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
eklenmeyecek (future indicative singular third-person)
eklenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eklenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eklenmeyecekler (future indicative plural third-person)
eklenmemişim (first-person inferential perfective singular)
eklenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
eklenmemiş (inferential perfective singular third-person)
eklenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
eklenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eklenmemişler (inferential perfective plural third-person)
eklenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
eklenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
eklenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
eklenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
eklenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eklenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
eklenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eklenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eklenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eklenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eklenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eklenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eklenmesem (conditional first-person singular)
eklenmesen (conditional second-person singular)
eklenmese (conditional singular third-person)
eklenmesek (conditional first-person plural)
eklenmeseniz (conditional plural second-person)
eklenmeseler (conditional plural third-person)
eklenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
eklenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
eklenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
eklenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
eklenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eklenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eklenmeyeyim (first-person optative singular)
eklenmeyesin (optative second-person singular)
eklenmeye (optative singular third-person)
eklenmeyelim (first-person optative plural)
eklenmeyesiniz (optative plural second-person)
eklenmeyeler (optative plural third-person)
eklenmemekteyim (first-person progressive singular)
eklenmemektesin (progressive second-person singular)
eklenmemekte (progressive singular third-person)
eklenmemekteyiz (first-person plural progressive)
eklenmemektesiniz (plural progressive second-person)
eklenmemekteler (plural progressive third-person)
eklenmemeliyim (first-person necessitative singular)
eklenmemelisin (necessitative second-person singular)
eklenmemeli (necessitative singular third-person)
eklenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
eklenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
eklenmemeliler (necessitative plural third-person)
eklenme (imperative second-person singular)
eklenmesin (imperative singular third-person)
eklenmeyin (imperative plural second-person)
eklenmesinler (imperative plural third-person)
eklenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eklenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
eklenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
eklenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eklenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eklenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eklenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eklenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eklenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eklenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eklenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eklenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eklenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eklenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eklenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eklenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eklenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eklenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eklenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eklenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eklenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eklenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eklenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eklenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eklenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eklenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eklenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eklenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eklenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eklenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eklenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eklenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eklenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eklenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eklenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eklenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eklenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eklenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eklenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eklenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eklenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eklenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eklenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eklenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eklenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eklenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eklenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eklenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eklenmesem mi? (conditional first-person singular)
eklenmesen mi? (conditional second-person singular)
eklenmese mi? (conditional singular third-person)
eklenmesek mi? (conditional first-person plural)
eklenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
eklenmeseler mi? (conditional plural third-person)
eklenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eklenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eklenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eklenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eklenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eklenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eklenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
eklenmemekte misin? (progressive second-person singular)
eklenmemekte mi? (progressive singular third-person)
eklenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
eklenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
eklenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
eklenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
eklenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
eklenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
eklenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eklenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eklenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اكلنمك (eklenmek).


yakalanmak

head

yakalanmak (third-person singular simple present yakalanır)

yakalanır (present singular third-person)
yakalanmak (infinitive)
yakalanan (imperfective impersonal participle)
yakalanmış (impersonal participle perfective)
yakalanacak (impersonal participle prospective)
yakalandığım (non-prospective participle personal)
yakalandığın (non-prospective participle personal)
yakalandığı (non-prospective participle personal)
yakalandığımız (non-prospective participle personal)
yakalandığınız (non-prospective participle personal)
yakalandıkları (non-prospective participle personal)
yakalanacağım (participle personal prospective)
yakalanacağın (participle personal prospective)
yakalanacağı (participle personal prospective)
yakalanacağımız (participle personal prospective)
yakalanacağınız (participle personal prospective)
yakalanacakları (participle personal prospective)
yakalanma (noun-from-verb)
yakalanış (adverbial)
yakalanırım (aorist first-person indicative present singular)
yakalanırsın (aorist indicative present second-person singular)
yakalanır (aorist indicative present singular third-person)
yakalanırız (aorist first-person indicative plural present)
yakalanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakalanırlar (aorist indicative plural present third-person)
yakalanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakalanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakalanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakalanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakalanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakalanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakalandım (first-person indicative past perfective singular)
yakalandın (indicative past perfective second-person singular)
yakalandı (indicative past perfective singular third-person)
yakalandık (first-person indicative past perfective plural)
yakalandınız (indicative past perfective plural second-person)
yakalandılar (indicative past perfective plural third-person)
yakalanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakalanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakalanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakalanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakalanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakalanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yakalanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yakalanacağım (first-person future indicative singular)
yakalanacaksın (future indicative second-person singular)
yakalanacak (future indicative singular third-person)
yakalanacağız (first-person future indicative plural)
yakalanacaksınız (future indicative plural second-person)
yakalanacaklar (future indicative plural third-person)
yakalanmışım (first-person inferential perfective singular)
yakalanmışsın (inferential perfective second-person singular)
yakalanmış (inferential perfective singular third-person)
yakalanmışız (first-person inferential perfective plural)
yakalanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakalanmışlar (inferential perfective plural third-person)
yakalanırmışım (aorist first-person inferential singular)
yakalanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakalanırmış (aorist inferential singular third-person)
yakalanırmışız (aorist first-person inferential plural)
yakalanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakalanırlarmış (or yakalanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yakalanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakalanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakalanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakalanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakalanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakalanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakalansam (conditional first-person singular)
yakalansan (conditional second-person singular)
yakalansa (conditional singular third-person)
yakalansak (conditional first-person plural)
yakalansanız (conditional plural second-person)
yakalansalar (conditional plural third-person)
yakalansaydım (conditional first-person perfective singular)
yakalansaydın (conditional perfective second-person singular)
yakalansaydı (conditional perfective singular third-person)
yakalansaydık (conditional first-person perfective plural)
yakalansaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakalansaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakalanayım (first-person optative singular)
yakalanasın (optative second-person singular)
yakalana (optative singular third-person)
yakalanalım (first-person optative plural)
yakalanasınız (optative plural second-person)
yakalanalar (optative plural third-person)
yakalanmaktayım (first-person progressive singular)
yakalanmaktasın (progressive second-person singular)
yakalanmakta (progressive singular third-person)
yakalanmaktayız (first-person plural progressive)
yakalanmaktasınız (plural progressive second-person)
yakalanmaktalar (plural progressive third-person)
yakalanmalıyım (first-person necessitative singular)
yakalanmalısın (necessitative second-person singular)
yakalanmalı (necessitative singular third-person)
yakalanmalıyız (first-person necessitative plural)
yakalanmalısınız (necessitative plural second-person)
yakalanmalılar (necessitative plural third-person)
yakalan (imperative second-person singular)
yakalansın (imperative singular third-person)
yakalanın (imperative plural second-person)
yakalansınlar (imperative plural third-person)
yakalanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakalanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakalanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakalanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakalanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakalanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakalanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakalanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakalanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakalanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakalanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakalanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakalandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakalandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakalandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakalandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakalandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakalandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakalanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakalanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakalanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakalanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakalanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakalanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakalanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakalanacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakalanacak mı? (future indicative singular third-person)
yakalanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakalanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakalanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakalanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakalanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakalanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakalanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakalanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakalanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakalanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakalanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakalanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakalanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakalanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakalanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakalanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakalanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakalanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakalanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakalanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakalanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakalansam mı? (conditional first-person singular)
yakalansan mı? (conditional second-person singular)
yakalansa mı? (conditional singular third-person)
yakalansak mı? (conditional first-person plural)
yakalansanız mı? (conditional plural second-person)
yakalansalar mı? (conditional plural third-person)
yakalansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakalansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakalansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakalansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakalansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakalansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakalanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakalanmakta mısın? (progressive second-person singular)
yakalanmakta mı? (progressive singular third-person)
yakalanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakalanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakalanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakalanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakalanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakalanmalı mı? (necessitative singular third-person)
yakalanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakalanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakalanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yakalanmamak (infinitive negative)
yakalanmayan (imperfective impersonal negative participle)
yakalanmamış (impersonal negative participle perfective)
yakalanmayacak (impersonal negative participle prospective)
yakalanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yakalanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yakalanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yakalanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yakalanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yakalanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yakalanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yakalanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yakalanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yakalanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yakalanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yakalanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yakalanmama (negative noun-from-verb)
yakalanmayış (adverbial negative)
yakalanmam (aorist first-person indicative present singular)
yakalanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yakalanmaz (aorist indicative present singular third-person)
yakalanmayız (aorist first-person indicative plural present)
yakalanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakalanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yakalanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakalanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakalanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakalanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakalanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakalanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakalanmadım (first-person indicative past perfective singular)
yakalanmadın (indicative past perfective second-person singular)
yakalanmadı (indicative past perfective singular third-person)
yakalanmadık (first-person indicative past perfective plural)
yakalanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yakalanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yakalanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakalanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakalanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakalanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakalanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakalanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yakalanmayacağım (first-person future indicative singular)
yakalanmayacaksın (future indicative second-person singular)
yakalanmayacak (future indicative singular third-person)
yakalanmayacağız (first-person future indicative plural)
yakalanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yakalanmayacaklar (future indicative plural third-person)
yakalanmamışım (first-person inferential perfective singular)
yakalanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yakalanmamış (inferential perfective singular third-person)
yakalanmamışız (first-person inferential perfective plural)
yakalanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakalanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yakalanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yakalanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakalanmazmış (aorist inferential singular third-person)
yakalanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yakalanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakalanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yakalanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakalanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakalanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakalanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakalanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakalanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakalanmasam (conditional first-person singular)
yakalanmasan (conditional second-person singular)
yakalanmasa (conditional singular third-person)
yakalanmasak (conditional first-person plural)
yakalanmasanız (conditional plural second-person)
yakalanmasalar (conditional plural third-person)
yakalanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yakalanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yakalanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yakalanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yakalanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakalanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakalanmayayım (first-person optative singular)
yakalanmayasın (optative second-person singular)
yakalanmaya (optative singular third-person)
yakalanmayalım (first-person optative plural)
yakalanmayasınız (optative plural second-person)
yakalanmayalar (optative plural third-person)
yakalanmamaktayım (first-person progressive singular)
yakalanmamaktasın (progressive second-person singular)
yakalanmamakta (progressive singular third-person)
yakalanmamaktayız (first-person plural progressive)
yakalanmamaktasınız (plural progressive second-person)
yakalanmamaktalar (plural progressive third-person)
yakalanmamalıyım (first-person necessitative singular)
yakalanmamalısın (necessitative second-person singular)
yakalanmamalı (necessitative singular third-person)
yakalanmamalıyız (first-person necessitative plural)
yakalanmamalısınız (necessitative plural second-person)
yakalanmamalılar (necessitative plural third-person)
yakalanma (imperative second-person singular)
yakalanmasın (imperative singular third-person)
yakalanmayın (imperative plural second-person)
yakalanmasınlar (imperative plural third-person)
yakalanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakalanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakalanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakalanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakalanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakalanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakalanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakalanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakalanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakalanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakalanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakalanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakalanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakalanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakalanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakalanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakalanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakalanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakalanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakalanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakalanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakalanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakalanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakalanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakalanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakalanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakalanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yakalanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakalanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakalanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakalanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakalanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakalanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakalanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakalanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakalanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakalanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakalanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakalanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakalanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakalanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakalanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakalanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakalanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakalanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakalanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakalanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakalanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakalanmasam mı? (conditional first-person singular)
yakalanmasan mı? (conditional second-person singular)
yakalanmasa mı? (conditional singular third-person)
yakalanmasak mı? (conditional first-person plural)
yakalanmasanız mı? (conditional plural second-person)
yakalanmasalar mı? (conditional plural third-person)
yakalanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakalanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakalanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakalanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakalanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakalanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakalanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakalanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yakalanmamakta mı? (progressive singular third-person)
yakalanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakalanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakalanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakalanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakalanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakalanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yakalanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakalanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakalanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یاقهلانمق (yakalanmak), equivalent to yakala- + -n + -mak.