telefonlaşmak

telefonlaşmak (infinitive)
telefonlaşan (imperfective impersonal participle)
telefonlaşmış (impersonal participle perfective)
telefonlaşacak (impersonal participle prospective)
telefonlaştığım (non-prospective participle personal)
telefonlaştığın (non-prospective participle personal)
telefonlaştığı (non-prospective participle personal)
telefonlaştığımız (non-prospective participle personal)
telefonlaştığınız (non-prospective participle personal)
telefonlaştıkları (non-prospective participle personal)
telefonlaşacağım (participle personal prospective)
telefonlaşacağın (participle personal prospective)
telefonlaşacağı (participle personal prospective)
telefonlaşacağımız (participle personal prospective)
telefonlaşacağınız (participle personal prospective)
telefonlaşacakları (participle personal prospective)
telefonlaşma (noun-from-verb)
telefonlaşış (adverbial)
telefonlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
telefonlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
telefonlaşır (aorist indicative present singular third-person)
telefonlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
telefonlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
telefonlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
telefonlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
telefonlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
telefonlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
telefonlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
telefonlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
telefonlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
telefonlaştım (first-person indicative past perfective singular)
telefonlaştın (indicative past perfective second-person singular)
telefonlaştı (indicative past perfective singular third-person)
telefonlaştık (first-person indicative past perfective plural)
telefonlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
telefonlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
telefonlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
telefonlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
telefonlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
telefonlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
telefonlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
telefonlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or telefonlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
telefonlaşacağım (first-person future indicative singular)
telefonlaşacaksın (future indicative second-person singular)
telefonlaşacak (future indicative singular third-person)
telefonlaşacağız (first-person future indicative plural)
telefonlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
telefonlaşacaklar (future indicative plural third-person)
telefonlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
telefonlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
telefonlaşmış (inferential perfective singular third-person)
telefonlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
telefonlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
telefonlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
telefonlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
telefonlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
telefonlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
telefonlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
telefonlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
telefonlaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or telefonlaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
telefonlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
telefonlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
telefonlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
telefonlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
telefonlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
telefonlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
telefonlaşsam (conditional first-person singular)
telefonlaşsan (conditional second-person singular)
telefonlaşsa (conditional singular third-person)
telefonlaşsak (conditional first-person plural)
telefonlaşsanız (conditional plural second-person)
telefonlaşsalar (conditional plural third-person)
telefonlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
telefonlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
telefonlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
telefonlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
telefonlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
telefonlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
telefonlaşayım (first-person optative singular)
telefonlaşasın (optative second-person singular)
telefonlaşa (optative singular third-person)
telefonlaşalım (first-person optative plural)
telefonlaşasınız (optative plural second-person)
telefonlaşalar (optative plural third-person)
telefonlaşmaktayım (first-person progressive singular)
telefonlaşmaktasın (progressive second-person singular)
telefonlaşmakta (progressive singular third-person)
telefonlaşmaktayız (first-person plural progressive)
telefonlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
telefonlaşmaktalar (plural progressive third-person)
telefonlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
telefonlaşmalısın (necessitative second-person singular)
telefonlaşmalı (necessitative singular third-person)
telefonlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
telefonlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
telefonlaşmalılar (necessitative plural third-person)
telefonlaş (imperative second-person singular)
telefonlaşsın (imperative singular third-person)
telefonlaşın (imperative plural second-person)
telefonlaşsınlar (imperative plural third-person)
telefonlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
telefonlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
telefonlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
telefonlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
telefonlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
telefonlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
telefonlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
telefonlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
telefonlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
telefonlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
telefonlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
telefonlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
telefonlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
telefonlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
telefonlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
telefonlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
telefonlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
telefonlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
telefonlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
telefonlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
telefonlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
telefonlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
telefonlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
telefonlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
telefonlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
telefonlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
telefonlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
telefonlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
telefonlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
telefonlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
telefonlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
telefonlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
telefonlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
telefonlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
telefonlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
telefonlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
telefonlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
telefonlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
telefonlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
telefonlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
telefonlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
telefonlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
telefonlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
telefonlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
telefonlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
telefonlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
telefonlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
telefonlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
telefonlaşsam mı? (conditional first-person singular)
telefonlaşsan mı? (conditional second-person singular)
telefonlaşsa mı? (conditional singular third-person)
telefonlaşsak mı? (conditional first-person plural)
telefonlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
telefonlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
telefonlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
telefonlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
telefonlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
telefonlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
telefonlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
telefonlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
telefonlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
telefonlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
telefonlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
telefonlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
telefonlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
telefonlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
telefonlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
telefonlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
telefonlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
telefonlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
telefonlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
telefonlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
telefonlaşmamak (infinitive negative)
telefonlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
telefonlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
telefonlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
telefonlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
telefonlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
telefonlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
telefonlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
telefonlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
telefonlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
telefonlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
telefonlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
telefonlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
telefonlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
telefonlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
telefonlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
telefonlaşmama (negative noun-from-verb)
telefonlaşmayış (adverbial negative)
telefonlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
telefonlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
telefonlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
telefonlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
telefonlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
telefonlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
telefonlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
telefonlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
telefonlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
telefonlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
telefonlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
telefonlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
telefonlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
telefonlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
telefonlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
telefonlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
telefonlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
telefonlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
telefonlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
telefonlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
telefonlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
telefonlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
telefonlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
telefonlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
telefonlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
telefonlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
telefonlaşmayacak (future indicative singular third-person)
telefonlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
telefonlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
telefonlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
telefonlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
telefonlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
telefonlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
telefonlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
telefonlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
telefonlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
telefonlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
telefonlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
telefonlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
telefonlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
telefonlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
telefonlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
telefonlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
telefonlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
telefonlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
telefonlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
telefonlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
telefonlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
telefonlaşmasam (conditional first-person singular)
telefonlaşmasan (conditional second-person singular)
telefonlaşmasa (conditional singular third-person)
telefonlaşmasak (conditional first-person plural)
telefonlaşmasanız (conditional plural second-person)
telefonlaşmasalar (conditional plural third-person)
telefonlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
telefonlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
telefonlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
telefonlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
telefonlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
telefonlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
telefonlaşmayayım (first-person optative singular)
telefonlaşmayasın (optative second-person singular)
telefonlaşmaya (optative singular third-person)
telefonlaşmayalım (first-person optative plural)
telefonlaşmayasınız (optative plural second-person)
telefonlaşmayalar (optative plural third-person)
telefonlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
telefonlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
telefonlaşmamakta (progressive singular third-person)
telefonlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
telefonlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
telefonlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
telefonlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
telefonlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
telefonlaşmamalı (necessitative singular third-person)
telefonlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
telefonlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
telefonlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
telefonlaşma (imperative second-person singular)
telefonlaşmasın (imperative singular third-person)
telefonlaşmayın (imperative plural second-person)
telefonlaşmasınlar (imperative plural third-person)
telefonlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
telefonlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
telefonlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
telefonlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
telefonlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
telefonlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
telefonlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
telefonlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
telefonlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
telefonlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
telefonlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
telefonlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
telefonlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
telefonlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
telefonlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
telefonlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
telefonlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
telefonlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
telefonlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
telefonlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
telefonlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
telefonlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
telefonlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
telefonlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
telefonlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
telefonlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
telefonlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
telefonlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
telefonlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
telefonlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
telefonlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
telefonlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
telefonlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
telefonlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
telefonlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
telefonlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
telefonlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
telefonlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
telefonlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
telefonlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
telefonlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
telefonlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
telefonlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
telefonlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
telefonlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
telefonlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
telefonlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
telefonlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
telefonlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
telefonlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
telefonlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
telefonlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
telefonlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
telefonlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
telefonlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
telefonlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
telefonlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
telefonlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
telefonlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
telefonlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
telefonlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
telefonlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
telefonlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
telefonlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
telefonlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
telefonlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
telefonlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
telefonlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
telefonlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
telefonlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
telefonlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
telefonlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(reciprocal) to telecommunicate together


buruşmak

head

buruşmak (third-person singular simple present buruşur)

buruşur (present singular third-person)
buruşmak (infinitive)
buruşan (imperfective impersonal participle)
buruşmuş (impersonal participle perfective)
buruşacak (impersonal participle prospective)
buruştuğum (non-prospective participle personal)
buruştuğun (non-prospective participle personal)
buruştuğu (non-prospective participle personal)
buruştuğumuz (non-prospective participle personal)
buruştuğunuz (non-prospective participle personal)
buruştukları (non-prospective participle personal)
buruşacağım (participle personal prospective)
buruşacağın (participle personal prospective)
buruşacağı (participle personal prospective)
buruşacağımız (participle personal prospective)
buruşacağınız (participle personal prospective)
buruşacakları (participle personal prospective)
buruşma (noun-from-verb)
buruşuş (adverbial)
buruşurum (aorist first-person indicative present singular)
buruşursun (aorist indicative present second-person singular)
buruşur (aorist indicative present singular third-person)
buruşuruz (aorist first-person indicative plural present)
buruşursunuz (aorist indicative plural present second-person)
buruşurlar (aorist indicative plural present third-person)
buruşuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
buruşuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
buruşuyor (imperfective indicative present singular third-person)
buruşuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
buruşuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
buruşuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
buruştum (first-person indicative past perfective singular)
buruştun (indicative past perfective second-person singular)
buruştu (indicative past perfective singular third-person)
buruştuk (first-person indicative past perfective plural)
buruştunuz (indicative past perfective plural second-person)
buruştular (indicative past perfective plural third-person)
buruşuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
buruşuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
buruşuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
buruşuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
buruşuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
buruşuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or buruşuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
buruşacağım (first-person future indicative singular)
buruşacaksın (future indicative second-person singular)
buruşacak (future indicative singular third-person)
buruşacağız (first-person future indicative plural)
buruşacaksınız (future indicative plural second-person)
buruşacaklar (future indicative plural third-person)
buruşmuşum (first-person inferential perfective singular)
buruşmuşsun (inferential perfective second-person singular)
buruşmuş (inferential perfective singular third-person)
buruşmuşuz (first-person inferential perfective plural)
buruşmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
buruşmuşlar (inferential perfective plural third-person)
buruşurmuşum (aorist first-person inferential singular)
buruşurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
buruşurmuş (aorist inferential singular third-person)
buruşurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
buruşurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
buruşurlarmış (or buruşurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
buruşuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
buruşuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
buruşuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
buruşuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
buruşuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
buruşuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
buruşsam (conditional first-person singular)
buruşsan (conditional second-person singular)
buruşsa (conditional singular third-person)
buruşsak (conditional first-person plural)
buruşsanız (conditional plural second-person)
buruşsalar (conditional plural third-person)
buruşsaydım (conditional first-person perfective singular)
buruşsaydın (conditional perfective second-person singular)
buruşsaydı (conditional perfective singular third-person)
buruşsaydık (conditional first-person perfective plural)
buruşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
buruşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
buruşayım (first-person optative singular)
buruşasın (optative second-person singular)
buruşa (optative singular third-person)
buruşalım (first-person optative plural)
buruşasınız (optative plural second-person)
buruşalar (optative plural third-person)
buruşmaktayım (first-person progressive singular)
buruşmaktasın (progressive second-person singular)
buruşmakta (progressive singular third-person)
buruşmaktayız (first-person plural progressive)
buruşmaktasınız (plural progressive second-person)
buruşmaktalar (plural progressive third-person)
buruşmalıyım (first-person necessitative singular)
buruşmalısın (necessitative second-person singular)
buruşmalı (necessitative singular third-person)
buruşmalıyız (first-person necessitative plural)
buruşmalısınız (necessitative plural second-person)
buruşmalılar (necessitative plural third-person)
buruş (imperative second-person singular)
buruşsun (imperative singular third-person)
buruşun (imperative plural second-person)
buruşsunlar (imperative plural third-person)
buruşur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
buruşur musun? (aorist indicative present second-person singular)
buruşur mu? (aorist indicative present singular third-person)
buruşur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
buruşur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
buruşurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
buruşuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
buruşuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
buruşuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
buruşuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
buruşuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
buruşuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
buruştum mu? (first-person indicative past perfective singular)
buruştun mu? (indicative past perfective second-person singular)
buruştu mu? (indicative past perfective singular third-person)
buruştuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
buruştunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
buruştular mı? (indicative past perfective plural third-person)
buruşuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
buruşuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
buruşuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
buruşuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
buruşuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
buruşuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
buruşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
buruşacak mısın? (future indicative second-person singular)
buruşacak mı? (future indicative singular third-person)
buruşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
buruşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
buruşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
buruşmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
buruşmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
buruşmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
buruşmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
buruşmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
buruşmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
buruşur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
buruşur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
buruşur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
buruşur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
buruşur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
buruşurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
buruşuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
buruşuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
buruşuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
buruşuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
buruşuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
buruşuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
buruşsam mı? (conditional first-person singular)
buruşsan mı? (conditional second-person singular)
buruşsa mı? (conditional singular third-person)
buruşsak mı? (conditional first-person plural)
buruşsanız mı? (conditional plural second-person)
buruşsalar mı? (conditional plural third-person)
buruşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
buruşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
buruşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
buruşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
buruşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
buruşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
buruşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
buruşmakta mısın? (progressive second-person singular)
buruşmakta mı? (progressive singular third-person)
buruşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
buruşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
buruşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
buruşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
buruşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
buruşmalı mı? (necessitative singular third-person)
buruşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
buruşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
buruşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
buruşmamak (infinitive negative)
buruşmayan (imperfective impersonal negative participle)
buruşmamış (impersonal negative participle perfective)
buruşmayacak (impersonal negative participle prospective)
buruşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
buruşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
buruşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
buruşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
buruşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
buruşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
buruşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
buruşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
buruşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
buruşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
buruşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
buruşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
buruşmama (negative noun-from-verb)
buruşmayuş (adverbial negative)
buruşmam (aorist first-person indicative present singular)
buruşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
buruşmaz (aorist indicative present singular third-person)
buruşmayız (aorist first-person indicative plural present)
buruşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
buruşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
buruşmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
buruşmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
buruşmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
buruşmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
buruşmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
buruşmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
buruşmadım (first-person indicative past perfective singular)
buruşmadın (indicative past perfective second-person singular)
buruşmadı (indicative past perfective singular third-person)
buruşmadık (first-person indicative past perfective plural)
buruşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
buruşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
buruşmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
buruşmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
buruşmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
buruşmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
buruşmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
buruşmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
buruşmayacağım (first-person future indicative singular)
buruşmayacaksın (future indicative second-person singular)
buruşmayacak (future indicative singular third-person)
buruşmayacağız (first-person future indicative plural)
buruşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
buruşmayacaklar (future indicative plural third-person)
buruşmamışım (first-person inferential perfective singular)
buruşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
buruşmamış (inferential perfective singular third-person)
buruşmamışız (first-person inferential perfective plural)
buruşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
buruşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
buruşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
buruşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
buruşmazmış (aorist inferential singular third-person)
buruşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
buruşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
buruşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
buruşmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
buruşmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
buruşmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
buruşmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
buruşmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
buruşmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
buruşmasam (conditional first-person singular)
buruşmasan (conditional second-person singular)
buruşmasa (conditional singular third-person)
buruşmasak (conditional first-person plural)
buruşmasanız (conditional plural second-person)
buruşmasalar (conditional plural third-person)
buruşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
buruşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
buruşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
buruşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
buruşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
buruşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
buruşmayayım (first-person optative singular)
buruşmayasın (optative second-person singular)
buruşmaya (optative singular third-person)
buruşmayalım (first-person optative plural)
buruşmayasınız (optative plural second-person)
buruşmayalar (optative plural third-person)
buruşmamaktayım (first-person progressive singular)
buruşmamaktasın (progressive second-person singular)
buruşmamakta (progressive singular third-person)
buruşmamaktayız (first-person plural progressive)
buruşmamaktasınız (plural progressive second-person)
buruşmamaktalar (plural progressive third-person)
buruşmamalıyım (first-person necessitative singular)
buruşmamalısın (necessitative second-person singular)
buruşmamalı (necessitative singular third-person)
buruşmamalıyız (first-person necessitative plural)
buruşmamalısınız (necessitative plural second-person)
buruşmamalılar (necessitative plural third-person)
buruşma (imperative second-person singular)
buruşmasın (imperative singular third-person)
buruşmayın (imperative plural second-person)
buruşmasınlar (imperative plural third-person)
buruşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
buruşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
buruşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
buruşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
buruşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
buruşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
buruşmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
buruşmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
buruşmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
buruşmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
buruşmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
buruşmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
buruşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
buruşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
buruşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
buruşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
buruşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
buruşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
buruşmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
buruşmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
buruşmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
buruşmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
buruşmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
buruşmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
buruşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
buruşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
buruşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
buruşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
buruşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
buruşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
buruşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
buruşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
buruşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
buruşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
buruşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
buruşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
buruşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
buruşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
buruşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
buruşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
buruşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
buruşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
buruşmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
buruşmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
buruşmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
buruşmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
buruşmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
buruşmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
buruşmasam mı? (conditional first-person singular)
buruşmasan mı? (conditional second-person singular)
buruşmasa mı? (conditional singular third-person)
buruşmasak mı? (conditional first-person plural)
buruşmasanız mı? (conditional plural second-person)
buruşmasalar mı? (conditional plural third-person)
buruşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
buruşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
buruşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
buruşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
buruşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
buruşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
buruşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
buruşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
buruşmamakta mı? (progressive singular third-person)
buruşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
buruşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
buruşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
buruşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
buruşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
buruşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
buruşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
buruşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
buruşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish بورشمق. Equivalent to bur- + -uş.

(intransitive) to become puckered, wrinkled, crumpled, shriveled


mahkemeleşmek

mahkemeleşmek (infinitive)
mahkemeleşen (imperfective impersonal participle)
mahkemeleşmiş (impersonal participle perfective)
mahkemeleşecek (impersonal participle prospective)
mahkemeleştiğim (non-prospective participle personal)
mahkemeleştiğin (non-prospective participle personal)
mahkemeleştiği (non-prospective participle personal)
mahkemeleştiğimiz (non-prospective participle personal)
mahkemeleştiğiniz (non-prospective participle personal)
mahkemeleştikleri (non-prospective participle personal)
mahkemeleşeceğim (participle personal prospective)
mahkemeleşeceğin (participle personal prospective)
mahkemeleşeceği (participle personal prospective)
mahkemeleşeceğimiz (participle personal prospective)
mahkemeleşeceğiniz (participle personal prospective)
mahkemeleşecekleri (participle personal prospective)
mahkemeleşme (noun-from-verb)
mahkemeleşiş (adverbial)
mahkemeleşirim (aorist first-person indicative present singular)
mahkemeleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
mahkemeleşir (aorist indicative present singular third-person)
mahkemeleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
mahkemeleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
mahkemeleşirler (aorist indicative plural present third-person)
mahkemeleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mahkemeleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mahkemeleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
mahkemeleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mahkemeleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mahkemeleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mahkemeleştim (first-person indicative past perfective singular)
mahkemeleştin (indicative past perfective second-person singular)
mahkemeleşti (indicative past perfective singular third-person)
mahkemeleştik (first-person indicative past perfective plural)
mahkemeleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
mahkemeleştiler (indicative past perfective plural third-person)
mahkemeleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mahkemeleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mahkemeleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mahkemeleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mahkemeleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mahkemeleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or mahkemeleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
mahkemeleşeceğim (first-person future indicative singular)
mahkemeleşeceksin (future indicative second-person singular)
mahkemeleşecek (future indicative singular third-person)
mahkemeleşeceğiz (first-person future indicative plural)
mahkemeleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
mahkemeleşecekler (future indicative plural third-person)
mahkemeleşmişim (first-person inferential perfective singular)
mahkemeleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
mahkemeleşmiş (inferential perfective singular third-person)
mahkemeleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
mahkemeleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
mahkemeleşmişler (inferential perfective plural third-person)
mahkemeleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
mahkemeleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
mahkemeleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
mahkemeleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
mahkemeleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
mahkemeleşirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or mahkemeleşirmişlar (aorist inferential plural third-person)
mahkemeleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mahkemeleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mahkemeleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mahkemeleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mahkemeleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mahkemeleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mahkemeleşsem (conditional first-person singular)
mahkemeleşsen (conditional second-person singular)
mahkemeleşse (conditional singular third-person)
mahkemeleşsek (conditional first-person plural)
mahkemeleşseniz (conditional plural second-person)
mahkemeleşseler (conditional plural third-person)
mahkemeleşseydim (conditional first-person perfective singular)
mahkemeleşseydin (conditional perfective second-person singular)
mahkemeleşseydi (conditional perfective singular third-person)
mahkemeleşseydik (conditional first-person perfective plural)
mahkemeleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
mahkemeleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
mahkemeleşeyim (first-person optative singular)
mahkemeleşesin (optative second-person singular)
mahkemeleşe (optative singular third-person)
mahkemeleşelim (first-person optative plural)
mahkemeleşesiniz (optative plural second-person)
mahkemeleşeler (optative plural third-person)
mahkemeleşmekteyim (first-person progressive singular)
mahkemeleşmektesin (progressive second-person singular)
mahkemeleşmekte (progressive singular third-person)
mahkemeleşmekteyiz (first-person plural progressive)
mahkemeleşmektesiniz (plural progressive second-person)
mahkemeleşmekteler (plural progressive third-person)
mahkemeleşmeliyim (first-person necessitative singular)
mahkemeleşmelisin (necessitative second-person singular)
mahkemeleşmeli (necessitative singular third-person)
mahkemeleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
mahkemeleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
mahkemeleşmeliler (necessitative plural third-person)
mahkemeleş (imperative second-person singular)
mahkemeleşsin (imperative singular third-person)
mahkemeleşin (imperative plural second-person)
mahkemeleşsinler (imperative plural third-person)
mahkemeleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
mahkemeleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
mahkemeleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
mahkemeleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
mahkemeleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
mahkemeleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
mahkemeleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mahkemeleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mahkemeleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mahkemeleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mahkemeleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mahkemeleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mahkemeleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
mahkemeleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
mahkemeleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
mahkemeleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
mahkemeleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
mahkemeleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
mahkemeleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mahkemeleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mahkemeleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mahkemeleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mahkemeleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mahkemeleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mahkemeleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
mahkemeleşecek misin? (future indicative second-person singular)
mahkemeleşecek mi? (future indicative singular third-person)
mahkemeleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
mahkemeleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
mahkemeleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
mahkemeleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
mahkemeleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
mahkemeleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
mahkemeleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
mahkemeleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
mahkemeleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
mahkemeleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
mahkemeleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
mahkemeleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
mahkemeleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
mahkemeleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
mahkemeleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
mahkemeleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mahkemeleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mahkemeleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mahkemeleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mahkemeleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mahkemeleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mahkemeleşsem mi? (conditional first-person singular)
mahkemeleşsen mi? (conditional second-person singular)
mahkemeleşse mi? (conditional singular third-person)
mahkemeleşsek mi? (conditional first-person plural)
mahkemeleşseniz mi? (conditional plural second-person)
mahkemeleşseler mi? (conditional plural third-person)
mahkemeleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
mahkemeleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
mahkemeleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
mahkemeleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
mahkemeleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
mahkemeleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
mahkemeleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
mahkemeleşmekte misin? (progressive second-person singular)
mahkemeleşmekte mi? (progressive singular third-person)
mahkemeleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
mahkemeleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
mahkemeleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
mahkemeleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
mahkemeleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
mahkemeleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
mahkemeleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
mahkemeleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
mahkemeleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
mahkemeleşmemek (infinitive negative)
mahkemeleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
mahkemeleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
mahkemeleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
mahkemeleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
mahkemeleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
mahkemeleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
mahkemeleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
mahkemeleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
mahkemeleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
mahkemeleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
mahkemeleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
mahkemeleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
mahkemeleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
mahkemeleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
mahkemeleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
mahkemeleşmeme (negative noun-from-verb)
mahkemeleşmeyiş (adverbial negative)
mahkemeleşmem (aorist first-person indicative present singular)
mahkemeleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
mahkemeleşmez (aorist indicative present singular third-person)
mahkemeleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
mahkemeleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
mahkemeleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
mahkemeleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mahkemeleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mahkemeleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
mahkemeleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mahkemeleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mahkemeleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mahkemeleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
mahkemeleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
mahkemeleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
mahkemeleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
mahkemeleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
mahkemeleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
mahkemeleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mahkemeleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mahkemeleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mahkemeleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mahkemeleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mahkemeleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
mahkemeleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
mahkemeleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
mahkemeleşmeyecek (future indicative singular third-person)
mahkemeleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
mahkemeleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
mahkemeleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
mahkemeleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
mahkemeleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
mahkemeleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
mahkemeleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
mahkemeleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
mahkemeleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
mahkemeleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
mahkemeleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
mahkemeleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
mahkemeleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
mahkemeleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
mahkemeleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
mahkemeleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mahkemeleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mahkemeleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mahkemeleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mahkemeleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mahkemeleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mahkemeleşmesem (conditional first-person singular)
mahkemeleşmesen (conditional second-person singular)
mahkemeleşmese (conditional singular third-person)
mahkemeleşmesek (conditional first-person plural)
mahkemeleşmeseniz (conditional plural second-person)
mahkemeleşmeseler (conditional plural third-person)
mahkemeleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
mahkemeleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
mahkemeleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
mahkemeleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
mahkemeleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
mahkemeleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
mahkemeleşmeyeyim (first-person optative singular)
mahkemeleşmeyesin (optative second-person singular)
mahkemeleşmeye (optative singular third-person)
mahkemeleşmeyelim (first-person optative plural)
mahkemeleşmeyesiniz (optative plural second-person)
mahkemeleşmeyeler (optative plural third-person)
mahkemeleşmemekteyim (first-person progressive singular)
mahkemeleşmemektesin (progressive second-person singular)
mahkemeleşmemekte (progressive singular third-person)
mahkemeleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
mahkemeleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
mahkemeleşmemekteler (plural progressive third-person)
mahkemeleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
mahkemeleşmemelisin (necessitative second-person singular)
mahkemeleşmemeli (necessitative singular third-person)
mahkemeleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
mahkemeleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
mahkemeleşmemeliler (necessitative plural third-person)
mahkemeleşme (imperative second-person singular)
mahkemeleşmesin (imperative singular third-person)
mahkemeleşmeyin (imperative plural second-person)
mahkemeleşmesinler (imperative plural third-person)
mahkemeleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
mahkemeleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
mahkemeleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
mahkemeleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
mahkemeleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
mahkemeleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
mahkemeleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mahkemeleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mahkemeleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mahkemeleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mahkemeleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mahkemeleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mahkemeleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
mahkemeleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
mahkemeleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
mahkemeleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
mahkemeleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
mahkemeleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
mahkemeleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mahkemeleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mahkemeleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mahkemeleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mahkemeleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mahkemeleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mahkemeleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
mahkemeleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
mahkemeleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
mahkemeleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
mahkemeleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
mahkemeleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
mahkemeleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
mahkemeleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
mahkemeleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
mahkemeleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
mahkemeleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
mahkemeleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
mahkemeleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
mahkemeleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
mahkemeleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
mahkemeleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
mahkemeleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
mahkemeleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
mahkemeleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mahkemeleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mahkemeleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mahkemeleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mahkemeleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mahkemeleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mahkemeleşmesem mi? (conditional first-person singular)
mahkemeleşmesen mi? (conditional second-person singular)
mahkemeleşmese mi? (conditional singular third-person)
mahkemeleşmesek mi? (conditional first-person plural)
mahkemeleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
mahkemeleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
mahkemeleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
mahkemeleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
mahkemeleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
mahkemeleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
mahkemeleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
mahkemeleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
mahkemeleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
mahkemeleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
mahkemeleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
mahkemeleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
mahkemeleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
mahkemeleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
mahkemeleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
mahkemeleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
mahkemeleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
mahkemeleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
mahkemeleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
mahkemeleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to mahkeme (“tribunal”) + -le + -ş + -mek.

(reciprocal) to sue each other, to litigate


randevulaşmak

randevulaşmak (infinitive)
randevulaşan (imperfective impersonal participle)
randevulaşmış (impersonal participle perfective)
randevulaşacak (impersonal participle prospective)
randevulaştığım (non-prospective participle personal)
randevulaştığın (non-prospective participle personal)
randevulaştığı (non-prospective participle personal)
randevulaştığımız (non-prospective participle personal)
randevulaştığınız (non-prospective participle personal)
randevulaştıkları (non-prospective participle personal)
randevulaşacağım (participle personal prospective)
randevulaşacağın (participle personal prospective)
randevulaşacağı (participle personal prospective)
randevulaşacağımız (participle personal prospective)
randevulaşacağınız (participle personal prospective)
randevulaşacakları (participle personal prospective)
randevulaşma (noun-from-verb)
randevulaşış (adverbial)
randevulaşırım (aorist first-person indicative present singular)
randevulaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
randevulaşır (aorist indicative present singular third-person)
randevulaşırız (aorist first-person indicative plural present)
randevulaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
randevulaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
randevulaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
randevulaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
randevulaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
randevulaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
randevulaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
randevulaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
randevulaştım (first-person indicative past perfective singular)
randevulaştın (indicative past perfective second-person singular)
randevulaştı (indicative past perfective singular third-person)
randevulaştık (first-person indicative past perfective plural)
randevulaştınız (indicative past perfective plural second-person)
randevulaştılar (indicative past perfective plural third-person)
randevulaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
randevulaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
randevulaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
randevulaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
randevulaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
randevulaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or randevulaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
randevulaşacağım (first-person future indicative singular)
randevulaşacaksın (future indicative second-person singular)
randevulaşacak (future indicative singular third-person)
randevulaşacağız (first-person future indicative plural)
randevulaşacaksınız (future indicative plural second-person)
randevulaşacaklar (future indicative plural third-person)
randevulaşmışım (first-person inferential perfective singular)
randevulaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
randevulaşmış (inferential perfective singular third-person)
randevulaşmışız (first-person inferential perfective plural)
randevulaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
randevulaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
randevulaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
randevulaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
randevulaşırmış (aorist inferential singular third-person)
randevulaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
randevulaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
randevulaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or randevulaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
randevulaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
randevulaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
randevulaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
randevulaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
randevulaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
randevulaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
randevulaşsam (conditional first-person singular)
randevulaşsan (conditional second-person singular)
randevulaşsa (conditional singular third-person)
randevulaşsak (conditional first-person plural)
randevulaşsanız (conditional plural second-person)
randevulaşsalar (conditional plural third-person)
randevulaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
randevulaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
randevulaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
randevulaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
randevulaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
randevulaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
randevulaşayım (first-person optative singular)
randevulaşasın (optative second-person singular)
randevulaşa (optative singular third-person)
randevulaşalım (first-person optative plural)
randevulaşasınız (optative plural second-person)
randevulaşalar (optative plural third-person)
randevulaşmaktayım (first-person progressive singular)
randevulaşmaktasın (progressive second-person singular)
randevulaşmakta (progressive singular third-person)
randevulaşmaktayız (first-person plural progressive)
randevulaşmaktasınız (plural progressive second-person)
randevulaşmaktalar (plural progressive third-person)
randevulaşmalıyım (first-person necessitative singular)
randevulaşmalısın (necessitative second-person singular)
randevulaşmalı (necessitative singular third-person)
randevulaşmalıyız (first-person necessitative plural)
randevulaşmalısınız (necessitative plural second-person)
randevulaşmalılar (necessitative plural third-person)
randevulaş (imperative second-person singular)
randevulaşsın (imperative singular third-person)
randevulaşın (imperative plural second-person)
randevulaşsınlar (imperative plural third-person)
randevulaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
randevulaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
randevulaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
randevulaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
randevulaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
randevulaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
randevulaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
randevulaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
randevulaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
randevulaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
randevulaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
randevulaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
randevulaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
randevulaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
randevulaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
randevulaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
randevulaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
randevulaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
randevulaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
randevulaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
randevulaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
randevulaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
randevulaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
randevulaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
randevulaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
randevulaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
randevulaşacak mı? (future indicative singular third-person)
randevulaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
randevulaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
randevulaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
randevulaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
randevulaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
randevulaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
randevulaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
randevulaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
randevulaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
randevulaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
randevulaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
randevulaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
randevulaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
randevulaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
randevulaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
randevulaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
randevulaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
randevulaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
randevulaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
randevulaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
randevulaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
randevulaşsam mı? (conditional first-person singular)
randevulaşsan mı? (conditional second-person singular)
randevulaşsa mı? (conditional singular third-person)
randevulaşsak mı? (conditional first-person plural)
randevulaşsanız mı? (conditional plural second-person)
randevulaşsalar mı? (conditional plural third-person)
randevulaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
randevulaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
randevulaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
randevulaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
randevulaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
randevulaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
randevulaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
randevulaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
randevulaşmakta mı? (progressive singular third-person)
randevulaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
randevulaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
randevulaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
randevulaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
randevulaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
randevulaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
randevulaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
randevulaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
randevulaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
randevulaşmamak (infinitive negative)
randevulaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
randevulaşmamış (impersonal negative participle perfective)
randevulaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
randevulaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
randevulaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
randevulaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
randevulaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
randevulaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
randevulaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
randevulaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
randevulaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
randevulaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
randevulaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
randevulaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
randevulaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
randevulaşmama (negative noun-from-verb)
randevulaşmayış (adverbial negative)
randevulaşmam (aorist first-person indicative present singular)
randevulaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
randevulaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
randevulaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
randevulaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
randevulaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
randevulaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
randevulaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
randevulaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
randevulaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
randevulaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
randevulaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
randevulaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
randevulaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
randevulaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
randevulaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
randevulaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
randevulaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
randevulaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
randevulaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
randevulaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
randevulaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
randevulaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
randevulaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
randevulaşmayacağım (first-person future indicative singular)
randevulaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
randevulaşmayacak (future indicative singular third-person)
randevulaşmayacağız (first-person future indicative plural)
randevulaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
randevulaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
randevulaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
randevulaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
randevulaşmamış (inferential perfective singular third-person)
randevulaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
randevulaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
randevulaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
randevulaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
randevulaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
randevulaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
randevulaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
randevulaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
randevulaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
randevulaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
randevulaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
randevulaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
randevulaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
randevulaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
randevulaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
randevulaşmasam (conditional first-person singular)
randevulaşmasan (conditional second-person singular)
randevulaşmasa (conditional singular third-person)
randevulaşmasak (conditional first-person plural)
randevulaşmasanız (conditional plural second-person)
randevulaşmasalar (conditional plural third-person)
randevulaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
randevulaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
randevulaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
randevulaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
randevulaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
randevulaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
randevulaşmayayım (first-person optative singular)
randevulaşmayasın (optative second-person singular)
randevulaşmaya (optative singular third-person)
randevulaşmayalım (first-person optative plural)
randevulaşmayasınız (optative plural second-person)
randevulaşmayalar (optative plural third-person)
randevulaşmamaktayım (first-person progressive singular)
randevulaşmamaktasın (progressive second-person singular)
randevulaşmamakta (progressive singular third-person)
randevulaşmamaktayız (first-person plural progressive)
randevulaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
randevulaşmamaktalar (plural progressive third-person)
randevulaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
randevulaşmamalısın (necessitative second-person singular)
randevulaşmamalı (necessitative singular third-person)
randevulaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
randevulaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
randevulaşmamalılar (necessitative plural third-person)
randevulaşma (imperative second-person singular)
randevulaşmasın (imperative singular third-person)
randevulaşmayın (imperative plural second-person)
randevulaşmasınlar (imperative plural third-person)
randevulaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
randevulaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
randevulaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
randevulaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
randevulaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
randevulaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
randevulaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
randevulaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
randevulaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
randevulaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
randevulaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
randevulaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
randevulaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
randevulaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
randevulaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
randevulaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
randevulaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
randevulaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
randevulaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
randevulaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
randevulaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
randevulaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
randevulaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
randevulaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
randevulaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
randevulaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
randevulaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
randevulaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
randevulaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
randevulaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
randevulaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
randevulaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
randevulaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
randevulaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
randevulaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
randevulaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
randevulaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
randevulaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
randevulaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
randevulaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
randevulaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
randevulaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
randevulaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
randevulaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
randevulaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
randevulaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
randevulaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
randevulaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
randevulaşmasam mı? (conditional first-person singular)
randevulaşmasan mı? (conditional second-person singular)
randevulaşmasa mı? (conditional singular third-person)
randevulaşmasak mı? (conditional first-person plural)
randevulaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
randevulaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
randevulaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
randevulaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
randevulaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
randevulaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
randevulaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
randevulaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
randevulaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
randevulaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
randevulaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
randevulaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
randevulaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
randevulaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
randevulaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
randevulaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
randevulaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
randevulaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
randevulaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
randevulaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(reciprocal) to rendezvous with each other