koymak

head

koymak (third-person singular simple present koyar)

koyar (present singular third-person)
koymak (infinitive)
koyan (imperfective impersonal participle)
koymuş (impersonal participle perfective)
koyacak (impersonal participle prospective)
koyduğum (non-prospective participle personal)
koyduğun (non-prospective participle personal)
koyduğu (non-prospective participle personal)
koyduğumuz (non-prospective participle personal)
koyduğunuz (non-prospective participle personal)
koydukları (non-prospective participle personal)
koyacağım (participle personal prospective)
koyacağın (participle personal prospective)
koyacağı (participle personal prospective)
koyacağımız (participle personal prospective)
koyacağınız (participle personal prospective)
koyacakları (participle personal prospective)
koyma (noun-from-verb)
koyuş (adverbial)
koyarım (aorist first-person indicative present singular)
koyarsın (aorist indicative present second-person singular)
koyar (aorist indicative present singular third-person)
koyarız (aorist first-person indicative plural present)
koyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
koyarlar (aorist indicative plural present third-person)
koyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
koyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koydum (first-person indicative past perfective singular)
koydun (indicative past perfective second-person singular)
koydu (indicative past perfective singular third-person)
koyduk (first-person indicative past perfective plural)
koydunuz (indicative past perfective plural second-person)
koydular (indicative past perfective plural third-person)
koyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koyuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or koyuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
koyacağım (first-person future indicative singular)
koyacaksın (future indicative second-person singular)
koyacak (future indicative singular third-person)
koyacağız (first-person future indicative plural)
koyacaksınız (future indicative plural second-person)
koyacaklar (future indicative plural third-person)
koymışım (first-person inferential perfective singular)
koymışsın (inferential perfective second-person singular)
koymış (inferential perfective singular third-person)
koymışız (first-person inferential perfective plural)
koymışsınuz (inferential perfective plural second-person)
koymışlar (inferential perfective plural third-person)
koyarmışım (aorist first-person inferential singular)
koyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
koyarmış (aorist inferential singular third-person)
koyarmışız (aorist first-person inferential plural)
koyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koyarlarmış (or koyarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
koyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koyuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koysam (conditional first-person singular)
koysan (conditional second-person singular)
koysa (conditional singular third-person)
koysak (conditional first-person plural)
koysanız (conditional plural second-person)
koysalar (conditional plural third-person)
koysaydım (conditional first-person perfective singular)
koysaydın (conditional perfective second-person singular)
koysaydı (conditional perfective singular third-person)
koysaydık (conditional first-person perfective plural)
koysaydınız (conditional perfective plural second-person)
koysaydılar (conditional perfective plural third-person)
koyayım (first-person optative singular)
koyasın (optative second-person singular)
koya (optative singular third-person)
koyalım (first-person optative plural)
koyasınız (optative plural second-person)
koyalar (optative plural third-person)
koymaktayım (first-person progressive singular)
koymaktasın (progressive second-person singular)
koymakta (progressive singular third-person)
koymaktayız (first-person plural progressive)
koymaktasınız (plural progressive second-person)
koymaktalar (plural progressive third-person)
koymalıyım (first-person necessitative singular)
koymalısın (necessitative second-person singular)
koymalı (necessitative singular third-person)
koymalıyız (first-person necessitative plural)
koymalısınız (necessitative plural second-person)
koymalılar (necessitative plural third-person)
koy (imperative second-person singular)
koysun (imperative singular third-person)
koyun (imperative plural second-person)
koysunlar (imperative plural third-person)
koyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
koyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koydum mu? (first-person indicative past perfective singular)
koydun mu? (indicative past perfective second-person singular)
koydu mu? (indicative past perfective singular third-person)
koyduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
koydunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
koydular mı? (indicative past perfective plural third-person)
koyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koyacak mısın? (future indicative second-person singular)
koyacak mı? (future indicative singular third-person)
koyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koymuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
koymuş musun? (inferential perfective second-person singular)
koymuş mu? (inferential perfective singular third-person)
koymuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
koymuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
koymuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koyar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
koyar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
koyar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
koyar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
koyar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
koyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koysam mı? (conditional first-person singular)
koysan mı? (conditional second-person singular)
koysa mı? (conditional singular third-person)
koysak mı? (conditional first-person plural)
koysanız mı? (conditional plural second-person)
koysalar mı? (conditional plural third-person)
koysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koymakta mıyım? (first-person progressive singular)
koymakta mısın? (progressive second-person singular)
koymakta mı? (progressive singular third-person)
koymakta mıyız? (first-person plural progressive)
koymakta mısınız? (plural progressive second-person)
koymaktalar mı? (plural progressive third-person)
koymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koymalı mısın? (necessitative second-person singular)
koymalı mı? (necessitative singular third-person)
koymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koymalılar mı? (necessitative plural third-person)
koymamak (infinitive negative)
koymayan (imperfective impersonal negative participle)
koymamış (impersonal negative participle perfective)
koymayacak (impersonal negative participle prospective)
koymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
koymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
koymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
koymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
koymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
koymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
koymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
koymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
koymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
koymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
koymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
koymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
koymama (negative noun-from-verb)
koymayuş (adverbial negative)
koymam (aorist first-person indicative present singular)
koymazsın (aorist indicative present second-person singular)
koymaz (aorist indicative present singular third-person)
koymayız (aorist first-person indicative plural present)
koymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
koymazlar (aorist indicative plural present third-person)
koymuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koymuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koymuyor (imperfective indicative present singular third-person)
koymuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koymuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koymuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koymadım (first-person indicative past perfective singular)
koymadın (indicative past perfective second-person singular)
koymadı (indicative past perfective singular third-person)
koymadık (first-person indicative past perfective plural)
koymadınız (indicative past perfective plural second-person)
koymadılar (indicative past perfective plural third-person)
koymuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koymuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koymuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koymuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koymuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koymuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
koymayacağım (first-person future indicative singular)
koymayacaksın (future indicative second-person singular)
koymayacak (future indicative singular third-person)
koymayacağız (first-person future indicative plural)
koymayacaksınız (future indicative plural second-person)
koymayacaklar (future indicative plural third-person)
koymamışım (first-person inferential perfective singular)
koymamışsın (inferential perfective second-person singular)
koymamış (inferential perfective singular third-person)
koymamışız (first-person inferential perfective plural)
koymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
koymamışlar (inferential perfective plural third-person)
koymazmışım (aorist first-person inferential singular)
koymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
koymazmış (aorist inferential singular third-person)
koymazmışız (aorist first-person inferential plural)
koymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
koymuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koymuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koymuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koymuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koymuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koymuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koymasam (conditional first-person singular)
koymasan (conditional second-person singular)
koymasa (conditional singular third-person)
koymasak (conditional first-person plural)
koymasanız (conditional plural second-person)
koymasalar (conditional plural third-person)
koymasaydım (conditional first-person perfective singular)
koymasaydın (conditional perfective second-person singular)
koymasaydı (conditional perfective singular third-person)
koymasaydık (conditional first-person perfective plural)
koymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
koymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
koymayayım (first-person optative singular)
koymayasın (optative second-person singular)
koymaya (optative singular third-person)
koymayalım (first-person optative plural)
koymayasınız (optative plural second-person)
koymayalar (optative plural third-person)
koymamaktayım (first-person progressive singular)
koymamaktasın (progressive second-person singular)
koymamakta (progressive singular third-person)
koymamaktayız (first-person plural progressive)
koymamaktasınız (plural progressive second-person)
koymamaktalar (plural progressive third-person)
koymamalıyım (first-person necessitative singular)
koymamalısın (necessitative second-person singular)
koymamalı (necessitative singular third-person)
koymamalıyız (first-person necessitative plural)
koymamalısınız (necessitative plural second-person)
koymamalılar (necessitative plural third-person)
koyma (imperative second-person singular)
koymasın (imperative singular third-person)
koymayın (imperative plural second-person)
koymasınlar (imperative plural third-person)
koymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
koymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koymuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koymuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koymuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koymuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koymuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koymuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
koymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
koymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
koymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
koymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
koymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
koymuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koymuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koymuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koymuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koymuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koymuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
koymayacak mı? (future indicative singular third-person)
koymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
koymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
koymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
koymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
koymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
koymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
koymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
koymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
koymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
koymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
koymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koymuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koymuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koymuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koymuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koymuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koymuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koymasam mı? (conditional first-person singular)
koymasan mı? (conditional second-person singular)
koymasa mı? (conditional singular third-person)
koymasak mı? (conditional first-person plural)
koymasanız mı? (conditional plural second-person)
koymasalar mı? (conditional plural third-person)
koymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
koymamakta mısın? (progressive second-person singular)
koymamakta mı? (progressive singular third-person)
koymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
koymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
koymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
koymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
koymamalı mı? (necessitative singular third-person)
koymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish قویمق (koymak), from Proto-Turkic *kod-.

inh+

Şu şişeyi masanın üstüne koy.


kesmek

head

kesmek (third-person singular simple present keser)

keser (present singular third-person)
kesmek (infinitive)
kesen (imperfective impersonal participle)
kesmiş (impersonal participle perfective)
kesecek (impersonal participle prospective)
kestiğim (non-prospective participle personal)
kestiğin (non-prospective participle personal)
kestiği (non-prospective participle personal)
kestiğimiz (non-prospective participle personal)
kestiğiniz (non-prospective participle personal)
kestikleri (non-prospective participle personal)
keseceğim (participle personal prospective)
keseceğin (participle personal prospective)
keseceği (participle personal prospective)
keseceğimiz (participle personal prospective)
keseceğiniz (participle personal prospective)
kesecekleri (participle personal prospective)
kesme (noun-from-verb)
kesiş (adverbial)
keserim (aorist first-person indicative present singular)
kesersin (aorist indicative present second-person singular)
keser (aorist indicative present singular third-person)
keseriz (aorist first-person indicative plural present)
kesersiniz (aorist indicative plural present second-person)
keserler (aorist indicative plural present third-person)
kesiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kesiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kesiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kesiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kesiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kesiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kestim (first-person indicative past perfective singular)
kestin (indicative past perfective second-person singular)
kesti (indicative past perfective singular third-person)
kestik (first-person indicative past perfective plural)
kestiniz (indicative past perfective plural second-person)
kestiler (indicative past perfective plural third-person)
kesiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kesiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kesiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kesiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kesiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kesiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kesiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
keseceğim (first-person future indicative singular)
keseceksin (future indicative second-person singular)
kesecek (future indicative singular third-person)
keseceğiz (first-person future indicative plural)
keseceksiniz (future indicative plural second-person)
kesecekler (future indicative plural third-person)
kesmişim (first-person inferential perfective singular)
kesmişsin (inferential perfective second-person singular)
kesmiş (inferential perfective singular third-person)
kesmişiz (first-person inferential perfective plural)
kesmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kesmişler (inferential perfective plural third-person)
kesermişim (aorist first-person inferential singular)
kesermişsin (aorist inferential second-person singular)
kesermiş (aorist inferential singular third-person)
kesermişiz (aorist first-person inferential plural)
kesermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
keserlermiş (or kesermişlar) (aorist inferential plural third-person)
kesiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kesiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kesiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kesiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kesiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kesiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kessem (conditional first-person singular)
kessen (conditional second-person singular)
kesse (conditional singular third-person)
kessek (conditional first-person plural)
kesseniz (conditional plural second-person)
kesseler (conditional plural third-person)
kesseydim (conditional first-person perfective singular)
kesseydin (conditional perfective second-person singular)
kesseydi (conditional perfective singular third-person)
kesseydik (conditional first-person perfective plural)
kesseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kesseydiler (conditional perfective plural third-person)
keseyim (first-person optative singular)
kesesin (optative second-person singular)
kese (optative singular third-person)
keselim (first-person optative plural)
kesesiniz (optative plural second-person)
keseler (optative plural third-person)
kesmekteyim (first-person progressive singular)
kesmektesin (progressive second-person singular)
kesmekte (progressive singular third-person)
kesmekteyiz (first-person plural progressive)
kesmektesiniz (plural progressive second-person)
kesmekteler (plural progressive third-person)
kesmeliyim (first-person necessitative singular)
kesmelisin (necessitative second-person singular)
kesmeli (necessitative singular third-person)
kesmeliyiz (first-person necessitative plural)
kesmelisiniz (necessitative plural second-person)
kesmeliler (necessitative plural third-person)
kes (imperative second-person singular)
kessin (imperative singular third-person)
kesin (imperative plural second-person)
kessinler (imperative plural third-person)
keser miyim? (aorist first-person indicative present singular)
keser misin? (aorist indicative present second-person singular)
keser mi? (aorist indicative present singular third-person)
keser miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
keser misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
keserler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kesiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kesiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kesiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kesiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kesiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kesiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kestim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kestin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kesti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kestik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kestiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kestiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kesiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kesiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kesiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kesiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kesiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kesiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kesecek miyim? (first-person future indicative singular)
kesecek misin? (future indicative second-person singular)
kesecek mi? (future indicative singular third-person)
kesecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kesecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kesecekler mi? (future indicative plural third-person)
kesmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kesmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kesmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kesmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kesmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kesmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
keser miymişim? (aorist first-person inferential singular)
keser miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
keser miymiş? (aorist inferential singular third-person)
keser miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
keser miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
keserler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kesiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kesiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kesiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kesiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kesiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kesiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kessem mi? (conditional first-person singular)
kessen mi? (conditional second-person singular)
kesse mi? (conditional singular third-person)
kessek mi? (conditional first-person plural)
kesseniz mi? (conditional plural second-person)
kesseler mi? (conditional plural third-person)
kesse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kesse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kesse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kesse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kesse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kesseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kesmekte miyim? (first-person progressive singular)
kesmekte misin? (progressive second-person singular)
kesmekte mi? (progressive singular third-person)
kesmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kesmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kesmekteler mi? (plural progressive third-person)
kesmeli miyim? (first-person necessitative singular)
kesmeli misin? (necessitative second-person singular)
kesmeli mi? (necessitative singular third-person)
kesmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kesmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kesmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kesmemek (infinitive negative)
kesmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kesmemiş (impersonal negative participle perfective)
kesmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kesmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kesmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kesmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kesmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kesmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kesmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kesmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kesmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kesmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kesmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kesmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kesmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kesmeme (negative noun-from-verb)
kesmeyiş (adverbial negative)
kesmem (aorist first-person indicative present singular)
kesmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kesmez (aorist indicative present singular third-person)
kesmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kesmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kesmezler (aorist indicative plural present third-person)
kesmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kesmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kesmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kesmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kesmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kesmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kesmedim (first-person indicative past perfective singular)
kesmedin (indicative past perfective second-person singular)
kesmedi (indicative past perfective singular third-person)
kesmedik (first-person indicative past perfective plural)
kesmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kesmediler (indicative past perfective plural third-person)
kesmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kesmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kesmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kesmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kesmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kesmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kesmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kesmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kesmeyecek (future indicative singular third-person)
kesmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kesmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kesmeyecekler (future indicative plural third-person)
kesmemişim (first-person inferential perfective singular)
kesmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kesmemiş (inferential perfective singular third-person)
kesmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kesmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kesmemişler (inferential perfective plural third-person)
kesmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kesmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kesmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kesmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kesmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kesmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kesmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kesmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kesmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kesmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kesmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kesmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kesmesem (conditional first-person singular)
kesmesen (conditional second-person singular)
kesmese (conditional singular third-person)
kesmesek (conditional first-person plural)
kesmeseniz (conditional plural second-person)
kesmeseler (conditional plural third-person)
kesmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kesmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kesmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kesmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kesmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kesmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kesmeyeyim (first-person optative singular)
kesmeyesin (optative second-person singular)
kesmeye (optative singular third-person)
kesmeyelim (first-person optative plural)
kesmeyesiniz (optative plural second-person)
kesmeyeler (optative plural third-person)
kesmemekteyim (first-person progressive singular)
kesmemektesin (progressive second-person singular)
kesmemekte (progressive singular third-person)
kesmemekteyiz (first-person plural progressive)
kesmemektesiniz (plural progressive second-person)
kesmemekteler (plural progressive third-person)
kesmemeliyim (first-person necessitative singular)
kesmemelisin (necessitative second-person singular)
kesmemeli (necessitative singular third-person)
kesmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kesmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kesmemeliler (necessitative plural third-person)
kesme (imperative second-person singular)
kesmesin (imperative singular third-person)
kesmeyin (imperative plural second-person)
kesmesinler (imperative plural third-person)
kesmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kesmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kesmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kesmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kesmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kesmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kesmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kesmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kesmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kesmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kesmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kesmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kesmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kesmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kesmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kesmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kesmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kesmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kesmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kesmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kesmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kesmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kesmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kesmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kesmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kesmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kesmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kesmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kesmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kesmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kesmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kesmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kesmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kesmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kesmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kesmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kesmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kesmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kesmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kesmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kesmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kesmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kesmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kesmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kesmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kesmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kesmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kesmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kesmesem mi? (conditional first-person singular)
kesmesen mi? (conditional second-person singular)
kesmese mi? (conditional singular third-person)
kesmesek mi? (conditional first-person plural)
kesmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kesmeseler mi? (conditional plural third-person)
kesmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kesmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kesmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kesmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kesmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kesmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kesmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kesmemekte misin? (progressive second-person singular)
kesmemekte mi? (progressive singular third-person)
kesmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kesmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kesmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kesmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kesmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kesmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kesmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kesmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kesmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish كسمك (kesmek), from Proto-Turkic *kes- (“to cut”). Cognate with Old Turkic [script needed] (kés-), Chuvash кас (kas).

Şu kabloyu kestim.

Bağlantı kesilince yeniden aramadı.

When the communication was interrupted, [he/she/it] didn't call again.

Ağlamayı kes!

Sakalını kesti.

En iyi itemler ejderhaları kesince düşüyor.

The best loot drops when you slay dragons.


hata yapmak

tr-conj-head

hata yapıyorlardı (or hata yapıyordular)

hata yapmak (infinitive)
hata yapan (imperfective impersonal participle)
hata yapmış (impersonal participle perfective)
hata yapacak (impersonal participle prospective)
hata yaptığım (non-prospective participle personal)
hata yaptığın (non-prospective participle personal)
hata yaptığı (non-prospective participle personal)
hata yaptığımız (non-prospective participle personal)
hata yaptığınız (non-prospective participle personal)
hata yaptıkları (non-prospective participle personal)
hata yapacağım (participle personal prospective)
hata yapacağın (participle personal prospective)
hata yapacağı (participle personal prospective)
hata yapacağımız (participle personal prospective)
hata yapacağınız (participle personal prospective)
hata yapacakları (participle personal prospective)
hata yapma (noun-from-verb)
hata yapış (adverbial)
hata yaparım (aorist first-person indicative present singular)
hata yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
hata yapar (aorist indicative present singular third-person)
hata yaparız (aorist first-person indicative plural present)
hata yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
hata yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
hata yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hata yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hata yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hata yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hata yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hata yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hata yaptım (first-person indicative past perfective singular)
hata yaptın (indicative past perfective second-person singular)
hata yaptı (indicative past perfective singular third-person)
hata yaptık (first-person indicative past perfective plural)
hata yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
hata yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
hata yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hata yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hata yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hata yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hata yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hata yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hata yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hata yapacağım (first-person future indicative singular)
hata yapacaksın (future indicative second-person singular)
hata yapacak (future indicative singular third-person)
hata yapacağız (first-person future indicative plural)
hata yapacaksınız (future indicative plural second-person)
hata yapacaklar (future indicative plural third-person)
hata yapmışım (first-person inferential perfective singular)
hata yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
hata yapmış (inferential perfective singular third-person)
hata yapmışız (first-person inferential perfective plural)
hata yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
hata yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
hata yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
hata yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
hata yaparmış (aorist inferential singular third-person)
hata yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
hata yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hata yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or hata yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
hata yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hata yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hata yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hata yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hata yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hata yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hata yapsam (conditional first-person singular)
hata yapsan (conditional second-person singular)
hata yapsa (conditional singular third-person)
hata yapsak (conditional first-person plural)
hata yapsanız (conditional plural second-person)
hata yapsalar (conditional plural third-person)
hata yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
hata yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
hata yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
hata yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
hata yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
hata yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
hata yapayım (first-person optative singular)
hata yapasın (optative second-person singular)
hata yapa (optative singular third-person)
hata yapalım (first-person optative plural)
hata yapasınız (optative plural second-person)
hata yapalar (optative plural third-person)
hata yapmaktayım (first-person progressive singular)
hata yapmaktasın (progressive second-person singular)
hata yapmakta (progressive singular third-person)
hata yapmaktayız (first-person plural progressive)
hata yapmaktasınız (plural progressive second-person)
hata yapmaktalar (plural progressive third-person)
hata yapmalıyım (first-person necessitative singular)
hata yapmalısın (necessitative second-person singular)
hata yapmalı (necessitative singular third-person)
hata yapmalıyız (first-person necessitative plural)
hata yapmalısınız (necessitative plural second-person)
hata yapmalılar (necessitative plural third-person)
hata yap (imperative second-person singular)
hata yapsın (imperative singular third-person)
hata yapın (imperative plural second-person)
hata yapsınlar (imperative plural third-person)
hata yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hata yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hata yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
hata yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hata yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hata yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hata yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hata yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hata yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hata yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hata yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hata yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hata yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hata yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hata yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hata yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hata yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hata yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hata yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hata yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hata yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hata yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hata yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hata yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hata yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hata yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
hata yapacak mı? (future indicative singular third-person)
hata yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hata yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hata yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hata yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hata yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hata yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
hata yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hata yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hata yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hata yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hata yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hata yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hata yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hata yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hata yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hata yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hata yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hata yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hata yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hata yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hata yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hata yapsam mı? (conditional first-person singular)
hata yapsan mı? (conditional second-person singular)
hata yapsa mı? (conditional singular third-person)
hata yapsak mı? (conditional first-person plural)
hata yapsanız mı? (conditional plural second-person)
hata yapsalar mı? (conditional plural third-person)
hata yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hata yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hata yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hata yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hata yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hata yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hata yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
hata yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
hata yapmakta mı? (progressive singular third-person)
hata yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
hata yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
hata yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
hata yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hata yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
hata yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
hata yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hata yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hata yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
hata yapmamak (infinitive negative)
hata yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
hata yapmamış (impersonal negative participle perfective)
hata yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
hata yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hata yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hata yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hata yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hata yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hata yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hata yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hata yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hata yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hata yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hata yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hata yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hata yapmama (negative noun-from-verb)
hata yapmayış (adverbial negative)
hata yapmam (aorist first-person indicative present singular)
hata yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
hata yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
hata yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
hata yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hata yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
hata yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hata yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hata yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hata yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hata yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hata yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hata yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
hata yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
hata yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
hata yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
hata yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
hata yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
hata yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hata yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hata yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hata yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hata yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hata yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hata yapmayacağım (first-person future indicative singular)
hata yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
hata yapmayacak (future indicative singular third-person)
hata yapmayacağız (first-person future indicative plural)
hata yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
hata yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
hata yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
hata yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
hata yapmamış (inferential perfective singular third-person)
hata yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
hata yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hata yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
hata yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
hata yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hata yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
hata yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
hata yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hata yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
hata yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hata yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hata yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hata yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hata yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hata yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hata yapmasam (conditional first-person singular)
hata yapmasan (conditional second-person singular)
hata yapmasa (conditional singular third-person)
hata yapmasak (conditional first-person plural)
hata yapmasanız (conditional plural second-person)
hata yapmasalar (conditional plural third-person)
hata yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
hata yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
hata yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
hata yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
hata yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hata yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hata yapmayayım (first-person optative singular)
hata yapmayasın (optative second-person singular)
hata yapmaya (optative singular third-person)
hata yapmayalım (first-person optative plural)
hata yapmayasınız (optative plural second-person)
hata yapmayalar (optative plural third-person)
hata yapmamaktayım (first-person progressive singular)
hata yapmamaktasın (progressive second-person singular)
hata yapmamakta (progressive singular third-person)
hata yapmamaktayız (first-person plural progressive)
hata yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
hata yapmamaktalar (plural progressive third-person)
hata yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
hata yapmamalısın (necessitative second-person singular)
hata yapmamalı (necessitative singular third-person)
hata yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
hata yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
hata yapmamalılar (necessitative plural third-person)
hata yapma (imperative second-person singular)
hata yapmasın (imperative singular third-person)
hata yapmayın (imperative plural second-person)
hata yapmasınlar (imperative plural third-person)
hata yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hata yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hata yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hata yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hata yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hata yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hata yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hata yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hata yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hata yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hata yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hata yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hata yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hata yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hata yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hata yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hata yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hata yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hata yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hata yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hata yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hata yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hata yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hata yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hata yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hata yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hata yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
hata yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hata yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hata yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hata yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hata yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hata yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hata yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hata yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hata yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hata yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hata yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hata yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hata yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hata yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hata yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hata yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hata yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hata yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hata yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hata yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hata yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hata yapmasam mı? (conditional first-person singular)
hata yapmasan mı? (conditional second-person singular)
hata yapmasa mı? (conditional singular third-person)
hata yapmasak mı? (conditional first-person plural)
hata yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
hata yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
hata yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hata yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hata yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hata yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hata yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hata yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hata yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hata yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
hata yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
hata yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hata yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hata yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hata yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hata yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hata yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
hata yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hata yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hata yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


yetiştirmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yetiştirmek (infinitive)
yetiştiren (imperfective impersonal participle)
yetiştirmiş (impersonal participle perfective)
yetiştirecek (impersonal participle prospective)
yetiştirdiğim (non-prospective participle personal)
yetiştirdiğin (non-prospective participle personal)
yetiştirdiği (non-prospective participle personal)
yetiştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
yetiştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
yetiştirdikleri (non-prospective participle personal)
yetiştireceğim (participle personal prospective)
yetiştireceğin (participle personal prospective)
yetiştireceği (participle personal prospective)
yetiştireceğimiz (participle personal prospective)
yetiştireceğiniz (participle personal prospective)
yetiştirecekleri (participle personal prospective)
yetiştirme (noun-from-verb)
yetiştiriş (adverbial)
yetiştiririm (aorist first-person indicative present singular)
yetiştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
yetiştirir (aorist indicative present singular third-person)
yetiştiririz (aorist first-person indicative plural present)
yetiştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yetiştirirler (aorist indicative plural present third-person)
yetiştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yetiştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yetiştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
yetiştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yetiştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yetiştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yetiştirdim (first-person indicative past perfective singular)
yetiştirdin (indicative past perfective second-person singular)
yetiştirdi (indicative past perfective singular third-person)
yetiştirdik (first-person indicative past perfective plural)
yetiştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
yetiştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
yetiştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yetiştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yetiştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yetiştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yetiştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yetiştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yetiştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yetiştireceğim (first-person future indicative singular)
yetiştireceksin (future indicative second-person singular)
yetiştirecek (future indicative singular third-person)
yetiştireceğiz (first-person future indicative plural)
yetiştireceksiniz (future indicative plural second-person)
yetiştirecekler (future indicative plural third-person)
yetiştirmişim (first-person inferential perfective singular)
yetiştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
yetiştirmiş (inferential perfective singular third-person)
yetiştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
yetiştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yetiştirmişler (inferential perfective plural third-person)
yetiştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
yetiştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yetiştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
yetiştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yetiştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yetiştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or yetiştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
yetiştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yetiştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yetiştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yetiştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yetiştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yetiştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yetiştirsem (conditional first-person singular)
yetiştirsen (conditional second-person singular)
yetiştirse (conditional singular third-person)
yetiştirsek (conditional first-person plural)
yetiştirseniz (conditional plural second-person)
yetiştirseler (conditional plural third-person)
yetiştirseydim (conditional first-person perfective singular)
yetiştirseydin (conditional perfective second-person singular)
yetiştirseydi (conditional perfective singular third-person)
yetiştirseydik (conditional first-person perfective plural)
yetiştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yetiştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
yetiştireyim (first-person optative singular)
yetiştiresin (optative second-person singular)
yetiştire (optative singular third-person)
yetiştirelim (first-person optative plural)
yetiştiresiniz (optative plural second-person)
yetiştireler (optative plural third-person)
yetiştirmekteyim (first-person progressive singular)
yetiştirmektesin (progressive second-person singular)
yetiştirmekte (progressive singular third-person)
yetiştirmekteyiz (first-person plural progressive)
yetiştirmektesiniz (plural progressive second-person)
yetiştirmekteler (plural progressive third-person)
yetiştirmeliyim (first-person necessitative singular)
yetiştirmelisin (necessitative second-person singular)
yetiştirmeli (necessitative singular third-person)
yetiştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
yetiştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
yetiştirmeliler (necessitative plural third-person)
yetiştir (imperative second-person singular)
yetiştirsin (imperative singular third-person)
yetiştirin (imperative plural second-person)
yetiştirsinler (imperative plural third-person)
yetiştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yetiştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yetiştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yetiştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yetiştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yetiştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yetiştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yetiştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yetiştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yetiştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yetiştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yetiştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yetiştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yetiştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yetiştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yetiştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yetiştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yetiştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yetiştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yetiştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yetiştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yetiştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yetiştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yetiştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yetiştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
yetiştirecek misin? (future indicative second-person singular)
yetiştirecek mi? (future indicative singular third-person)
yetiştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yetiştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yetiştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
yetiştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yetiştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yetiştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yetiştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yetiştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yetiştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yetiştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yetiştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yetiştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yetiştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yetiştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yetiştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yetiştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yetiştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yetiştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yetiştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yetiştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yetiştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yetiştirsem mi? (conditional first-person singular)
yetiştirsen mi? (conditional second-person singular)
yetiştirse mi? (conditional singular third-person)
yetiştirsek mi? (conditional first-person plural)
yetiştirseniz mi? (conditional plural second-person)
yetiştirseler mi? (conditional plural third-person)
yetiştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yetiştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yetiştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yetiştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yetiştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yetiştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yetiştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
yetiştirmekte misin? (progressive second-person singular)
yetiştirmekte mi? (progressive singular third-person)
yetiştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yetiştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yetiştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
yetiştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yetiştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
yetiştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
yetiştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yetiştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yetiştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yetiştirmemek (infinitive negative)
yetiştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yetiştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
yetiştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yetiştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yetiştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yetiştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yetiştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yetiştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yetiştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yetiştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yetiştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yetiştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yetiştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yetiştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yetiştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yetiştirmeme (negative noun-from-verb)
yetiştirmeyiş (adverbial negative)
yetiştirmem (aorist first-person indicative present singular)
yetiştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yetiştirmez (aorist indicative present singular third-person)
yetiştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yetiştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yetiştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
yetiştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yetiştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yetiştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yetiştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yetiştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yetiştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yetiştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
yetiştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
yetiştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
yetiştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
yetiştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yetiştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
yetiştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yetiştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yetiştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yetiştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yetiştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yetiştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yetiştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yetiştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yetiştirmeyecek (future indicative singular third-person)
yetiştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yetiştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yetiştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
yetiştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
yetiştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yetiştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
yetiştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yetiştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yetiştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
yetiştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yetiştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yetiştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yetiştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yetiştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yetiştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yetiştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yetiştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yetiştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yetiştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yetiştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yetiştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yetiştirmesem (conditional first-person singular)
yetiştirmesen (conditional second-person singular)
yetiştirmese (conditional singular third-person)
yetiştirmesek (conditional first-person plural)
yetiştirmeseniz (conditional plural second-person)
yetiştirmeseler (conditional plural third-person)
yetiştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yetiştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yetiştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yetiştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yetiştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yetiştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yetiştirmeyeyim (first-person optative singular)
yetiştirmeyesin (optative second-person singular)
yetiştirmeye (optative singular third-person)
yetiştirmeyelim (first-person optative plural)
yetiştirmeyesiniz (optative plural second-person)
yetiştirmeyeler (optative plural third-person)
yetiştirmemekteyim (first-person progressive singular)
yetiştirmemektesin (progressive second-person singular)
yetiştirmemekte (progressive singular third-person)
yetiştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
yetiştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
yetiştirmemekteler (plural progressive third-person)
yetiştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
yetiştirmemelisin (necessitative second-person singular)
yetiştirmemeli (necessitative singular third-person)
yetiştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yetiştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yetiştirmemeliler (necessitative plural third-person)
yetiştirme (imperative second-person singular)
yetiştirmesin (imperative singular third-person)
yetiştirmeyin (imperative plural second-person)
yetiştirmesinler (imperative plural third-person)
yetiştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yetiştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yetiştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yetiştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yetiştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yetiştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yetiştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yetiştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yetiştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yetiştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yetiştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yetiştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yetiştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yetiştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yetiştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yetiştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yetiştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yetiştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yetiştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yetiştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yetiştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yetiştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yetiştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yetiştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yetiştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yetiştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yetiştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yetiştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yetiştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yetiştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yetiştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yetiştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yetiştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yetiştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yetiştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yetiştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yetiştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yetiştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yetiştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yetiştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yetiştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yetiştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yetiştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yetiştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yetiştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yetiştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yetiştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yetiştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yetiştirmesem mi? (conditional first-person singular)
yetiştirmesen mi? (conditional second-person singular)
yetiştirmese mi? (conditional singular third-person)
yetiştirmesek mi? (conditional first-person plural)
yetiştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yetiştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
yetiştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yetiştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yetiştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yetiştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yetiştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yetiştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yetiştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yetiştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
yetiştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
yetiştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yetiştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yetiştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yetiştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yetiştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yetiştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yetiştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yetiştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yetiştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یتشدرمك (yetişdirmek), from the same root as yetmek.