titizlenmek

head

titizlenmek (third-person singular simple present titizlenir)

titizlenir (present singular third-person)
titizlenirim (aorist singular third-person)
titizlenirsin (aorist first-person plural)
titizlenir (aorist plural second-person)
titizleniriz (aorist plural third-person)
titizlenirsiniz (aorist)
titizlenirler (aorist)
titizlenirdim (aorist past)
titizlenirdin (aorist second-person singular)
titizlenirdi (aorist singular third-person)
titizlenirdik (aorist first-person plural)
titizlenirdiniz (aorist plural second-person)
titizlenirlerdi (aorist plural third-person)
titizlenirmişim (aorist inferential)
titizlenirmişsin (aorist second-person singular)
titizlenirmiş (aorist singular third-person)
titizlenirmişiz (aorist first-person plural)
titizlenirmişsiniz (aorist plural second-person)
titizlenirlermiş (aorist plural third-person)
titizlenirsem (aorist conditional)
titizlenirsen (aorist second-person singular)
titizlenirse (aorist singular third-person)
titizlenirsek (aorist first-person plural)
titizlenirseniz (aorist plural second-person)
titizlenirlerse (aorist plural third-person)
titizleniyorum (continuative singular third-person)
titizleniyorsun (continuative first-person plural)
titizleniyor (continuative plural second-person)
titizleniyoruz (continuative plural third-person)
titizleniyorsunuz (continuative)
titizleniyorlar (continuative)
titizleniyordum (continuative past)
titizleniyordun (continuative second-person singular)
titizleniyordu (continuative singular third-person)
titizleniyorduk (continuative first-person plural)
titizleniyordunuz (continuative plural second-person)
titizleniyorlardı (continuative plural third-person)
titizleniyormuşum (continuative inferential)
titizleniyormuşsun (continuative second-person singular)
titizleniyormuş (continuative singular third-person)
titizleniyormuşuz (continuative first-person plural)
titizleniyormuşsunuz (continuative plural second-person)
titizleniyorlarmış (continuative plural third-person)
titizleniyorsam (conditional continuative)
titizleniyorsan (continuative second-person singular)
titizleniyorsa (continuative singular third-person)
titizleniyorsak (continuative first-person plural)
titizleniyorsanız (continuative plural second-person)
titizleniyorlarsa (continuative plural third-person)
titizlenmişim (inferential singular third-person)
titizlenmişsin (first-person inferential plural)
titizlenmiş (inferential plural second-person)
titizlenmişiz (inferential plural third-person)
titizlenmişsiniz (inferential)
titizlenmişler (inferential)
titizlenmiştim (inferential past)
titizlenmiştin (inferential second-person singular)
titizlenmişti (inferential singular third-person)
titizlenmiştik (first-person inferential plural)
titizlenmiştiniz (inferential plural second-person)
titizlenmişlerdi (inferential plural third-person)
titizlenmişmişim (inferential)
titizlenmişmişsin (inferential second-person singular)
titizlenmişmiş (inferential singular third-person)
titizlenmişmişiz (first-person inferential plural)
titizlenmişmişsiniz (inferential plural second-person)
titizlenmişlermiş (inferential plural third-person)
titizlenmişsem (conditional)
titizlenmişsen (inferential second-person singular)
titizlenmişse (inferential singular third-person)
titizlenmişsek (first-person inferential plural)
titizlenmişseniz (inferential plural second-person)
titizlenmişlerse (inferential plural third-person)
titizleneceğim (future singular third-person)
titizleneceksin (first-person future plural)
titizlenecek (future plural second-person)
titizleneceğiz (future plural third-person)
titizleneceksiniz (future)
titizlenecekler (future)
titizlenecektim (future past)
titizlenecektin (future second-person singular)
titizlenecekti (future singular third-person)
titizlenecektik (first-person future plural)
titizlenecektiniz (future plural second-person)
titizleneceklerdi (future plural third-person)
titizlenecekmişim (future inferential)
titizlenecekmişsin (future second-person singular)
titizlenecekmiş (future singular third-person)
titizlenecekmişiz (first-person future plural)
titizlenecekmişsiniz (future plural second-person)
titizleneceklermiş (future plural third-person)
titizleneceksem (conditional future)
titizleneceksen (future second-person singular)
titizlenecekse (future singular third-person)
titizleneceksek (first-person future plural)
titizlenecekseniz (future plural second-person)
titizleneceklerse (future plural third-person)
titizlenmekteyim (progressive singular third-person)
titizlenmektesin (first-person plural progressive)
titizlenmekte (plural progressive second-person)
titizlenmekteyiz (plural progressive third-person)
titizlenmektesiniz (progressive)
titizlenmekteler (progressive)
titizlenmekteydim (past progressive)
titizlenmekteydin (progressive second-person singular)
titizlenmekteydi (progressive singular third-person)
titizlenmekteydik (first-person plural progressive)
titizlenmekteydiniz (plural progressive second-person)
titizlenmektelerdi (plural progressive third-person)
titizlenmekteymişim (inferential progressive)
titizlenmekteymişsin (progressive second-person singular)
titizlenmekteymiş (progressive singular third-person)
titizlenmekteymişiz (first-person plural progressive)
titizlenmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
titizlenmektelermiş (plural progressive third-person)
titizlenmekteysem (conditional progressive)
titizlenmekteysen (progressive second-person singular)
titizlenmekteyse (progressive singular third-person)
titizlenmekteysek (first-person plural progressive)
titizlenmekteyseniz (plural progressive second-person)
titizlenmektelerse (plural progressive third-person)
titizlenmeliyim (necessitative singular third-person)
titizlenmelisin (first-person necessitative plural)
titizlenmeli (necessitative plural second-person)
titizlenmeliyiz (necessitative plural third-person)
titizlenmelisiniz (necessitative)
titizlenmeliler (necessitative)
titizlenmeliydim (necessitative past)
titizlenmeliydin (necessitative second-person singular)
titizlenmeliydi (necessitative singular third-person)
titizlenmeliydik (first-person necessitative plural)
titizlenmeliydiniz (necessitative plural second-person)
titizlenmelilerdi (necessitative plural third-person)
titizlenmeliymişim (inferential)
titizlenmeliymişsin (necessitative second-person singular)
titizlenmeliymiş (necessitative singular third-person)
titizlenmeliymişiz (first-person necessitative plural)
titizlenmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
titizlenmelilermiş (necessitative plural third-person)
titizlenmeliysem (conditional)
titizlenmeliysen (necessitative second-person singular)
titizlenmeliyse (necessitative singular third-person)
titizlenmeliysek (first-person necessitative plural)
titizlenmeliyseniz (necessitative plural second-person)
titizlenmelilerse (necessitative plural third-person)
titizlendim (past singular third-person)
titizlendin (first-person past plural)
titizlendi (past plural second-person)
titizlendik (past plural third-person)
titizlendiniz (past)
titizlendiler (past)
titizlendiysem (conditional past)
titizlendiysen (past second-person singular)
titizlendiyse (past singular third-person)
titizlendiysek (first-person past plural)
titizlendiyseniz (past plural second-person)
titizlendilerse (past plural third-person)
titizlensem (conditional singular third-person)
titizlensen (conditional first-person plural)
titizlense (conditional plural second-person)
titizlensek (conditional plural third-person)
titizlenseniz (conditional)
titizlenseler (conditional)
titizlenseydim (conditional past)
titizlenseydin (conditional second-person singular)
titizlenseydi (conditional singular third-person)
titizlenseydik (conditional first-person plural)
titizlenseydiniz (conditional plural second-person)
titizlenselerdi (conditional plural third-person)
titizlenseymişim (inferential)
titizlenseymişsin (conditional second-person singular)
titizlenseymiş (conditional singular third-person)
titizlenseymişiz (conditional first-person plural)
titizlenseymişsiniz (conditional plural second-person)
titizlenselermiş (conditional plural third-person)
titizleneyim (conditional optative singular)
titizlenesin (optative second-person singular)
titizlene (optative singular third-person)
titizlenelim (first-person optative plural)
titizlenesiniz (optative plural second-person)
titizleneler (optative plural third-person)
titizlen (first-person imperative plural)
titizlensin (imperative plural second-person)
titizlenin (imperative)
titizlensinler (imperative)
titizleniniz (formal imperative second-person singular)
titizleniniz (formal imperative plural second-person)
titizlensene (imperative informal second-person singular)
titizlensenize (imperative informal plural second-person)
titizlenmek (imperative infinitive)
titizlenme (imperative noun-from-verb)
titizlenen (impersonal participle)
titizlenmiş (impersonal participle)
titizlenecek (impersonal participle)
titizlenen (imperfective)
titizlenmiş (impersonal participle perfective)
titizlenecek (impersonal participle prospective)
titizlendiğim (impersonal non-prospective participle)
titizlendiğin (impersonal non-prospective participle)
titizlendiği (impersonal non-prospective participle)
titizlendiğimiz (impersonal non-prospective participle)
titizlendiğiniz (impersonal non-prospective participle)
titizlendikleri (impersonal non-prospective participle personal)
titizleneceğim (impersonal participle prospective)
titizleneceğin (impersonal participle prospective)
titizleneceği (impersonal participle prospective)
titizleneceğimiz (impersonal participle prospective)
titizleneceğiniz (impersonal participle prospective)
titizlenecekleri (impersonal participle personal prospective)
titizlenirken (plural second-person)
titizlenince (plural second-person)
titizlenip (plural second-person)
titizleneli (plural second-person)
titizlenesiye (plural second-person)
titizlendikçe (plural second-person)
titizlenirken
titizlenince (specific)
titizlenip (perfective)
titizleneli
titizlenesiye
titizlendikçe
titizlenerek (imperfective plural)
titizlene titizlene (imperfective plural)
titizlenircesine (imperfective plural)
titizlenerek
titizlene titizlene
titizlenircesine
titizlenmem (aorist singular third-person)
titizlenmezsin (aorist first-person plural)
titizlenmez (aorist plural second-person)
titizlenmeyiz (aorist plural third-person)
titizlenmezsiniz (aorist)
titizlenmezler (aorist)
titizlenmezdim (aorist past)
titizlenmezdin (aorist second-person singular)
titizlenmezdi (aorist singular third-person)
titizlenmezdik (aorist first-person plural)
titizlenmezdiniz (aorist plural second-person)
titizlenmezlerdi (aorist plural third-person)
titizlenmezmişim (aorist inferential)
titizlenmezmişsin (aorist second-person singular)
titizlenmezmiş (aorist singular third-person)
titizlenmezmişiz (aorist first-person plural)
titizlenmezmişsiniz (aorist plural second-person)
titizlenmezlermiş (aorist plural third-person)
titizlenmezsem (aorist conditional)
titizlenmezsen (aorist second-person singular)
titizlenmezse (aorist singular third-person)
titizlenmezsek (aorist first-person plural)
titizlenmezseniz (aorist plural second-person)
titizlenmezlerse (aorist plural third-person)
titizlenmiyorum (continuative singular third-person)
titizlenmiyorsun (continuative first-person plural)
titizlenmiyor (continuative plural second-person)
titizlenmiyoruz (continuative plural third-person)
titizlenmiyorsunuz (continuative)
titizlenmiyorlar (continuative)
titizlenmiyordum (continuative past)
titizlenmiyordun (continuative second-person singular)
titizlenmiyordu (continuative singular third-person)
titizlenmiyorduk (continuative first-person plural)
titizlenmiyordunuz (continuative plural second-person)
titizlenmiyorlardı (continuative plural third-person)
titizlenmiyormuşum (continuative inferential)
titizlenmiyormuşsun (continuative second-person singular)
titizlenmiyormuş (continuative singular third-person)
titizlenmiyormuşuz (continuative first-person plural)
titizlenmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
titizlenmiyorlarmış (continuative plural third-person)
titizlenmiyorsam (conditional continuative)
titizlenmiyorsan (continuative second-person singular)
titizlenmiyorsa (continuative singular third-person)
titizlenmiyorsak (continuative first-person plural)
titizlenmiyorsanız (continuative plural second-person)
titizlenmiyorlarsa (continuative plural third-person)
titizlenmemişim (inferential singular third-person)
titizlenmemişsin (first-person inferential plural)
titizlenmemiş (inferential plural second-person)
titizlenmemişiz (inferential plural third-person)
titizlenmemişsiniz (inferential)
titizlenmemişler (inferential)
titizlenmemiştim (inferential past)
titizlenmemiştin (inferential second-person singular)
titizlenmemişti (inferential singular third-person)
titizlenmemiştik (first-person inferential plural)
titizlenmemiştiniz (inferential plural second-person)
titizlenmemişlerdi (inferential plural third-person)
titizlenmemişmişim (inferential)
titizlenmemişmişsin (inferential second-person singular)
titizlenmemişmiş (inferential singular third-person)
titizlenmemişmişiz (first-person inferential plural)
titizlenmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
titizlenmemişlermiş (inferential plural third-person)
titizlenmemişsem (conditional)
titizlenmemişsen (inferential second-person singular)
titizlenmemişse (inferential singular third-person)
titizlenmemişsek (first-person inferential plural)
titizlenmemişseniz (inferential plural second-person)
titizlenmemişlerse (inferential plural third-person)
titizlenmeyeceğim (future singular third-person)
titizlenmeyeceksin (first-person future plural)
titizlenmeyecek (future plural second-person)
titizlenmeyeceğiz (future plural third-person)
titizlenmeyeceksiniz (future)
titizlenmeyecekler (future)
titizlenmeyecektim (future past)
titizlenmeyecektin (future second-person singular)
titizlenmeyecekti (future singular third-person)
titizlenmeyecektik (first-person future plural)
titizlenmeyecektiniz (future plural second-person)
titizlenmeyeceklerdi (future plural third-person)
titizlenmeyecekmişim (future inferential)
titizlenmeyecekmişsin (future second-person singular)
titizlenmeyecekmiş (future singular third-person)
titizlenmeyecekmişiz (first-person future plural)
titizlenmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
titizlenmeyeceklermiş (future plural third-person)
titizlenmeyeceksem (conditional future)
titizlenmeyeceksen (future second-person singular)
titizlenmeyecekse (future singular third-person)
titizlenmeyeceksek (first-person future plural)
titizlenmeyecekseniz (future plural second-person)
titizlenmeyeceklerse (future plural third-person)
titizlenmemekteyim (progressive singular third-person)
titizlenmemektesin (first-person plural progressive)
titizlenmemekte (plural progressive second-person)
titizlenmemekteyiz (plural progressive third-person)
titizlenmemektesiniz (progressive)
titizlenmemekteler (progressive)
titizlenmemekteydim (past progressive)
titizlenmemekteydin (progressive second-person singular)
titizlenmemekteydi (progressive singular third-person)
titizlenmemekteydik (first-person plural progressive)
titizlenmemekteydiniz (plural progressive second-person)
titizlenmemektelerdi (plural progressive third-person)
titizlenmemekteymişim (inferential progressive)
titizlenmemekteymişsin (progressive second-person singular)
titizlenmemekteymiş (progressive singular third-person)
titizlenmemekteymişiz (first-person plural progressive)
titizlenmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
titizlenmemektelermiş (plural progressive third-person)
titizlenmemekteysem (conditional progressive)
titizlenmemekteysen (progressive second-person singular)
titizlenmemekteyse (progressive singular third-person)
titizlenmemekteysek (first-person plural progressive)
titizlenmemekteyseniz (plural progressive second-person)
titizlenmemektelerse (plural progressive third-person)
titizlenmemeliyim (necessitative singular third-person)
titizlenmemelisin (first-person necessitative plural)
titizlenmemeli (necessitative plural second-person)
titizlenmemeliyiz (necessitative plural third-person)
titizlenmemelisiniz (necessitative)
titizlenmemeliler (necessitative)
titizlenmemeliydim (necessitative past)
titizlenmemeliydin (necessitative second-person singular)
titizlenmemeliydi (necessitative singular third-person)
titizlenmemeliydik (first-person necessitative plural)
titizlenmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
titizlenmemelilerdi (necessitative plural third-person)
titizlenmemeliymişim (inferential)
titizlenmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
titizlenmemeliymiş (necessitative singular third-person)
titizlenmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
titizlenmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
titizlenmemelilermiş (necessitative plural third-person)
titizlenmemeliysem (conditional)
titizlenmemeliysen (necessitative second-person singular)
titizlenmemeliyse (necessitative singular third-person)
titizlenmemeliysek (first-person necessitative plural)
titizlenmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
titizlenmemelilerse (necessitative plural third-person)
titizlenmedim (past singular third-person)
titizlenmedin (first-person past plural)
titizlenmedi (past plural second-person)
titizlenmedik (past plural third-person)
titizlenmediniz (past)
titizlenmediler (past)
titizlenmediysem (conditional past)
titizlenmediysen (past second-person singular)
titizlenmediyse (past singular third-person)
titizlenmediysek (first-person past plural)
titizlenmediyseniz (past plural second-person)
titizlenmedilerse (past plural third-person)
titizlenmesem (conditional singular third-person)
titizlenmesen (conditional first-person plural)
titizlenmese (conditional plural second-person)
titizlenmesek (conditional plural third-person)
titizlenmeseniz (conditional)
titizlenmeseler (conditional)
titizlenmeseydim (conditional past)
titizlenmeseydin (conditional second-person singular)
titizlenmeseydi (conditional singular third-person)
titizlenmeseydik (conditional first-person plural)
titizlenmeseydiniz (conditional plural second-person)
titizlenmeselerdi (conditional plural third-person)
titizlenmeseymişim (inferential)
titizlenmeseymişsin (conditional second-person singular)
titizlenmeseymiş (conditional singular third-person)
titizlenmeseymişiz (conditional first-person plural)
titizlenmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
titizlenmeselermiş (conditional plural third-person)
titizlenmeyeyim (conditional optative singular)
titizlenmeyesin (optative second-person singular)
titizlenmeye (optative singular third-person)
titizlenmeyelim (first-person optative plural)
titizlenmeyesiniz (optative plural second-person)
titizlenmeyeler (optative plural third-person)
titizlenme (first-person imperative plural)
titizlenmesin (imperative plural second-person)
titizlenmeyin (imperative)
titizlenmesinler (imperative)
titizlenmeyiniz (formal imperative second-person singular)
titizlenmeyiniz (formal imperative plural second-person)
titizlenmesene (imperative informal second-person singular)
titizlenmesenize (imperative informal plural second-person)
titizlenmemek (imperative infinitive)
titizlenmeme (imperative noun-from-verb)
titizlenmeyen (impersonal participle)
titizlenmemiş (impersonal participle)
titizlenmeyecek (impersonal participle)
titizlenmeyen (imperfective)
titizlenmemiş (impersonal participle perfective)
titizlenmeyecek (impersonal participle prospective)
titizlenmediğim (impersonal non-prospective participle)
titizlenmediğin (impersonal non-prospective participle)
titizlenmediği (impersonal non-prospective participle)
titizlenmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
titizlenmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
titizlenmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
titizlenmeyeceğim (impersonal participle prospective)
titizlenmeyeceğin (impersonal participle prospective)
titizlenmeyeceği (impersonal participle prospective)
titizlenmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
titizlenmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
titizlenmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
titizlenmezken (plural second-person)
titizlenmeyince (plural second-person)
titizlenmeyip (plural second-person)
titizlenmeyeli (plural second-person)
titizlenmeyesiye (plural second-person)
titizlenmedikçe (plural second-person)
titizlenmezken
titizlenmeyince (specific)
titizlenmeyip (perfective)
titizlenmeyeli
titizlenmeyesiye
titizlenmedikçe
titizlenmeyerek (imperfective plural)
titizlenmeye titizlenmeye (imperfective plural)
titizlenmezcesine (imperfective plural)
titizlenmeyerek
titizlenmeye titizlenmeye
titizlenmezcesine
titizlenebilirim (aorist singular third-person)
titizlenebilirsin (aorist first-person plural)
titizlenebilir (aorist plural second-person)
titizlenebiliriz (aorist plural third-person)
titizlenebilirsiniz (aorist)
titizlenebilirler (aorist)
titizlenebilirdim (aorist past)
titizlenebilirdin (aorist second-person singular)
titizlenebilirdi (aorist singular third-person)
titizlenebilirdik (aorist first-person plural)
titizlenebilirdiniz (aorist plural second-person)
titizlenebilirlerdi (aorist plural third-person)
titizlenebilirmişim (aorist inferential)
titizlenebilirmişsin (aorist second-person singular)
titizlenebilirmiş (aorist singular third-person)
titizlenebilirmişiz (aorist first-person plural)
titizlenebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
titizlenebilirlermiş (aorist plural third-person)
titizlenebilirsem (aorist conditional)
titizlenebilirsen (aorist second-person singular)
titizlenebilirse (aorist singular third-person)
titizlenebilirsek (aorist first-person plural)
titizlenebilirseniz (aorist plural second-person)
titizlenebilirlerse (aorist plural third-person)
titizlenebiliyorum (continuative singular third-person)
titizlenebiliyorsun (continuative first-person plural)
titizlenebiliyor (continuative plural second-person)
titizlenebiliyoruz (continuative plural third-person)
titizlenebiliyorsunuz (continuative)
titizlenebiliyorlar (continuative)
titizlenebiliyordum (continuative past)
titizlenebiliyordun (continuative second-person singular)
titizlenebiliyordu (continuative singular third-person)
titizlenebiliyorduk (continuative first-person plural)
titizlenebiliyordunuz (continuative plural second-person)
titizlenebiliyorlardı (continuative plural third-person)
titizlenebiliyormuşum (continuative inferential)
titizlenebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
titizlenebiliyormuş (continuative singular third-person)
titizlenebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
titizlenebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
titizlenebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
titizlenebiliyorsam (conditional continuative)
titizlenebiliyorsan (continuative second-person singular)
titizlenebiliyorsa (continuative singular third-person)
titizlenebiliyorsak (continuative first-person plural)
titizlenebiliyorsanız (continuative plural second-person)
titizlenebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
titizlenebilmişim (inferential singular third-person)
titizlenebilmişsin (first-person inferential plural)
titizlenebilmiş (inferential plural second-person)
titizlenebilmişiz (inferential plural third-person)
titizlenebilmişsiniz (inferential)
titizlenebilmişler (inferential)
titizlenebilmiştim (inferential past)
titizlenebilmiştin (inferential second-person singular)
titizlenebilmişti (inferential singular third-person)
titizlenebilmiştik (first-person inferential plural)
titizlenebilmiştiniz (inferential plural second-person)
titizlenebilmişlerdi (inferential plural third-person)
titizlenebilmişmişim (inferential)
titizlenebilmişmişsin (inferential second-person singular)
titizlenebilmişmiş (inferential singular third-person)
titizlenebilmişmişiz (first-person inferential plural)
titizlenebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
titizlenebilmişlermiş (inferential plural third-person)
titizlenebilmişsem (conditional)
titizlenebilmişsen (inferential second-person singular)
titizlenebilmişse (inferential singular third-person)
titizlenebilmişsek (first-person inferential plural)
titizlenebilmişseniz (inferential plural second-person)
titizlenebilmişlerse (inferential plural third-person)
titizlenebileceğim (future singular third-person)
titizlenebileceksin (first-person future plural)
titizlenebilecek (future plural second-person)
titizlenebileceğiz (future plural third-person)
titizlenebileceksiniz (future)
titizlenebilecekler (future)
titizlenebilecektim (future past)
titizlenebilecektin (future second-person singular)
titizlenebilecekti (future singular third-person)
titizlenebilecektik (first-person future plural)
titizlenebilecektiniz (future plural second-person)
titizlenebileceklerdi (future plural third-person)
titizlenebilecekmişim (future inferential)
titizlenebilecekmişsin (future second-person singular)
titizlenebilecekmiş (future singular third-person)
titizlenebilecekmişiz (first-person future plural)
titizlenebilecekmişsiniz (future plural second-person)
titizlenebileceklermiş (future plural third-person)
titizlenebileceksem (conditional future)
titizlenebileceksen (future second-person singular)
titizlenebilecekse (future singular third-person)
titizlenebileceksek (first-person future plural)
titizlenebilecekseniz (future plural second-person)
titizlenebileceklerse (future plural third-person)
titizlenebilmekteyim (progressive singular third-person)
titizlenebilmektesin (first-person plural progressive)
titizlenebilmekte (plural progressive second-person)
titizlenebilmekteyiz (plural progressive third-person)
titizlenebilmektesiniz (progressive)
titizlenebilmekteler (progressive)
titizlenebilmekteydim (past progressive)
titizlenebilmekteydin (progressive second-person singular)
titizlenebilmekteydi (progressive singular third-person)
titizlenebilmekteydik (first-person plural progressive)
titizlenebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
titizlenebilmektelerdi (plural progressive third-person)
titizlenebilmekteymişim (inferential progressive)
titizlenebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
titizlenebilmekteymiş (progressive singular third-person)
titizlenebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
titizlenebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
titizlenebilmektelermiş (plural progressive third-person)
titizlenebilmekteysem (conditional progressive)
titizlenebilmekteysen (progressive second-person singular)
titizlenebilmekteyse (progressive singular third-person)
titizlenebilmekteysek (first-person plural progressive)
titizlenebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
titizlenebilmektelerse (plural progressive third-person)
titizlenebilmeliyim (necessitative singular third-person)
titizlenebilmelisin (first-person necessitative plural)
titizlenebilmeli (necessitative plural second-person)
titizlenebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
titizlenebilmelisiniz (necessitative)
titizlenebilmeliler (necessitative)
titizlenebilmeliydim (necessitative past)
titizlenebilmeliydin (necessitative second-person singular)
titizlenebilmeliydi (necessitative singular third-person)
titizlenebilmeliydik (first-person necessitative plural)
titizlenebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
titizlenebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
titizlenebilmeliymişim (inferential)
titizlenebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
titizlenebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
titizlenebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
titizlenebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
titizlenebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
titizlenebilmeliysem (conditional)
titizlenebilmeliysen (necessitative second-person singular)
titizlenebilmeliyse (necessitative singular third-person)
titizlenebilmeliysek (first-person necessitative plural)
titizlenebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
titizlenebilmelilerse (necessitative plural third-person)
titizlenebildim (past singular third-person)
titizlenebildin (first-person past plural)
titizlenebildi (past plural second-person)
titizlenebildik (past plural third-person)
titizlenebildiniz (past)
titizlenebildiler (past)
titizlenebildiysem (conditional past)
titizlenebildiysen (past second-person singular)
titizlenebildiyse (past singular third-person)
titizlenebildiysek (first-person past plural)
titizlenebildiyseniz (past plural second-person)
titizlenebildilerse (past plural third-person)
titizlenebilsem (conditional singular third-person)
titizlenebilsen (conditional first-person plural)
titizlenebilse (conditional plural second-person)
titizlenebilsek (conditional plural third-person)
titizlenebilseniz (conditional)
titizlenebilseler (conditional)
titizlenebilseydim (conditional past)
titizlenebilseydin (conditional second-person singular)
titizlenebilseydi (conditional singular third-person)
titizlenebilseydik (conditional first-person plural)
titizlenebilseydiniz (conditional plural second-person)
titizlenebilselerdi (conditional plural third-person)
titizlenebilseymişim (inferential)
titizlenebilseymişsin (conditional second-person singular)
titizlenebilseymiş (conditional singular third-person)
titizlenebilseymişiz (conditional first-person plural)
titizlenebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
titizlenebilselermiş (conditional plural third-person)
titizlenebileyim (conditional optative singular)
titizlenebilesin (optative second-person singular)
titizlenebile (optative singular third-person)
titizlenebilelim (first-person optative plural)
titizlenebilesiniz (optative plural second-person)
titizlenebileler (optative plural third-person)
titizlenebil (first-person imperative plural)
titizlenebilsin (imperative plural second-person)
titizlenebilin (imperative)
titizlenebilsinler (imperative)
titizlenebiliniz (formal imperative second-person singular)
titizlenebiliniz (formal imperative plural second-person)
titizlenebilsene (imperative informal second-person singular)
titizlenebilsenize (imperative informal plural second-person)
titizlenebilmek (imperative infinitive)
titizlenebilme (imperative noun-from-verb)
titizlenebilen (impersonal participle)
titizlenebilmiş (impersonal participle)
titizlenebilecek (impersonal participle)
titizlenebilen (imperfective)
titizlenebilmiş (impersonal participle perfective)
titizlenebilecek (impersonal participle prospective)
titizlenebildiğim (impersonal non-prospective participle)
titizlenebildiğin (impersonal non-prospective participle)
titizlenebildiği (impersonal non-prospective participle)
titizlenebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
titizlenebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
titizlenebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
titizlenebileceğim (impersonal participle prospective)
titizlenebileceğin (impersonal participle prospective)
titizlenebileceği (impersonal participle prospective)
titizlenebileceğimiz (impersonal participle prospective)
titizlenebileceğiniz (impersonal participle prospective)
titizlenebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
titizlenebilirken (plural second-person)
titizlenebilince (plural second-person)
titizlenebilip (plural second-person)
titizlenebileli (plural second-person)
titizlenebilesiye (plural second-person)
titizlenebildikçe (plural second-person)
titizlenebilirken
titizlenebilince (specific)
titizlenebilip (perfective)
titizlenebileli
titizlenebilesiye
titizlenebildikçe
titizlenebilerek (imperfective plural)
titizlenebile titizlenebile (imperfective plural)
titizlenebilircesine (imperfective plural)
titizlenebilerek
titizlenebile titizlenebile
titizlenebilircesine
titizlenemem (aorist singular third-person)
titizlenemezsin (aorist first-person plural)
titizlenemez (aorist plural second-person)
titizlenemeyiz (aorist plural third-person)
titizlenemezsiniz (aorist)
titizlenemezler (aorist)
titizlenemezdim (aorist past)
titizlenemezdin (aorist second-person singular)
titizlenemezdi (aorist singular third-person)
titizlenemezdik (aorist first-person plural)
titizlenemezdiniz (aorist plural second-person)
titizlenemezlerdi (aorist plural third-person)
titizlenemezmişim (aorist inferential)
titizlenemezmişsin (aorist second-person singular)
titizlenemezmiş (aorist singular third-person)
titizlenemezmişiz (aorist first-person plural)
titizlenemezmişsiniz (aorist plural second-person)
titizlenemezlermiş (aorist plural third-person)
titizlenemezsem (aorist conditional)
titizlenemezsen (aorist second-person singular)
titizlenemezse (aorist singular third-person)
titizlenemezsek (aorist first-person plural)
titizlenemezseniz (aorist plural second-person)
titizlenemezlerse (aorist plural third-person)
titizlenemiyorum (continuative singular third-person)
titizlenemiyorsun (continuative first-person plural)
titizlenemiyor (continuative plural second-person)
titizlenemiyoruz (continuative plural third-person)
titizlenemiyorsunuz (continuative)
titizlenemiyorlar (continuative)
titizlenemiyordum (continuative past)
titizlenemiyordun (continuative second-person singular)
titizlenemiyordu (continuative singular third-person)
titizlenemiyorduk (continuative first-person plural)
titizlenemiyordunuz (continuative plural second-person)
titizlenemiyorlardı (continuative plural third-person)
titizlenemiyormuşum (continuative inferential)
titizlenemiyormuşsun (continuative second-person singular)
titizlenemiyormuş (continuative singular third-person)
titizlenemiyormuşuz (continuative first-person plural)
titizlenemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
titizlenemiyorlarmış (continuative plural third-person)
titizlenemiyorsam (conditional continuative)
titizlenemiyorsan (continuative second-person singular)
titizlenemiyorsa (continuative singular third-person)
titizlenemiyorsak (continuative first-person plural)
titizlenemiyorsanız (continuative plural second-person)
titizlenemiyorlarsa (continuative plural third-person)
titizlenememişim (inferential singular third-person)
titizlenememişsin (first-person inferential plural)
titizlenememiş (inferential plural second-person)
titizlenememişiz (inferential plural third-person)
titizlenememişsiniz (inferential)
titizlenememişler (inferential)
titizlenememiştim (inferential past)
titizlenememiştin (inferential second-person singular)
titizlenememişti (inferential singular third-person)
titizlenememiştik (first-person inferential plural)
titizlenememiştiniz (inferential plural second-person)
titizlenememişlerdi (inferential plural third-person)
titizlenememişmişim (inferential)
titizlenememişmişsin (inferential second-person singular)
titizlenememişmiş (inferential singular third-person)
titizlenememişmişiz (first-person inferential plural)
titizlenememişmişsiniz (inferential plural second-person)
titizlenememişlermiş (inferential plural third-person)
titizlenememişsem (conditional)
titizlenememişsen (inferential second-person singular)
titizlenememişse (inferential singular third-person)
titizlenememişsek (first-person inferential plural)
titizlenememişseniz (inferential plural second-person)
titizlenememişlerse (inferential plural third-person)
titizlenemeyeceğim (future singular third-person)
titizlenemeyeceksin (first-person future plural)
titizlenemeyecek (future plural second-person)
titizlenemeyeceğiz (future plural third-person)
titizlenemeyeceksiniz (future)
titizlenemeyecekler (future)
titizlenemeyecektim (future past)
titizlenemeyecektin (future second-person singular)
titizlenemeyecekti (future singular third-person)
titizlenemeyecektik (first-person future plural)
titizlenemeyecektiniz (future plural second-person)
titizlenemeyeceklerdi (future plural third-person)
titizlenemeyecekmişim (future inferential)
titizlenemeyecekmişsin (future second-person singular)
titizlenemeyecekmiş (future singular third-person)
titizlenemeyecekmişiz (first-person future plural)
titizlenemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
titizlenemeyeceklermiş (future plural third-person)
titizlenemeyeceksem (conditional future)
titizlenemeyeceksen (future second-person singular)
titizlenemeyecekse (future singular third-person)
titizlenemeyeceksek (first-person future plural)
titizlenemeyecekseniz (future plural second-person)
titizlenemeyeceklerse (future plural third-person)
titizlenememekteyim (progressive singular third-person)
titizlenememektesin (first-person plural progressive)
titizlenememekte (plural progressive second-person)
titizlenememekteyiz (plural progressive third-person)
titizlenememektesiniz (progressive)
titizlenememekteler (progressive)
titizlenememekteydim (past progressive)
titizlenememekteydin (progressive second-person singular)
titizlenememekteydi (progressive singular third-person)
titizlenememekteydik (first-person plural progressive)
titizlenememekteydiniz (plural progressive second-person)
titizlenememektelerdi (plural progressive third-person)
titizlenememekteymişim (inferential progressive)
titizlenememekteymişsin (progressive second-person singular)
titizlenememekteymiş (progressive singular third-person)
titizlenememekteymişiz (first-person plural progressive)
titizlenememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
titizlenememektelermiş (plural progressive third-person)
titizlenememekteysem (conditional progressive)
titizlenememekteysen (progressive second-person singular)
titizlenememekteyse (progressive singular third-person)
titizlenememekteysek (first-person plural progressive)
titizlenememekteyseniz (plural progressive second-person)
titizlenememektelerse (plural progressive third-person)
titizlenememeliyim (necessitative singular third-person)
titizlenememelisin (first-person necessitative plural)
titizlenememeli (necessitative plural second-person)
titizlenememeliyiz (necessitative plural third-person)
titizlenememelisiniz (necessitative)
titizlenememeliler (necessitative)
titizlenememeliydim (necessitative past)
titizlenememeliydin (necessitative second-person singular)
titizlenememeliydi (necessitative singular third-person)
titizlenememeliydik (first-person necessitative plural)
titizlenememeliydiniz (necessitative plural second-person)
titizlenememelilerdi (necessitative plural third-person)
titizlenememeliymişim (inferential)
titizlenememeliymişsin (necessitative second-person singular)
titizlenememeliymiş (necessitative singular third-person)
titizlenememeliymişiz (first-person necessitative plural)
titizlenememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
titizlenememelilermiş (necessitative plural third-person)
titizlenememeliysem (conditional)
titizlenememeliysen (necessitative second-person singular)
titizlenememeliyse (necessitative singular third-person)
titizlenememeliysek (first-person necessitative plural)
titizlenememeliyseniz (necessitative plural second-person)
titizlenememelilerse (necessitative plural third-person)
titizlenemedim (past singular third-person)
titizlenemedin (first-person past plural)
titizlenemedi (past plural second-person)
titizlenemedik (past plural third-person)
titizlenemediniz (past)
titizlenemediler (past)
titizlenemediysem (conditional past)
titizlenemediysen (past second-person singular)
titizlenemediyse (past singular third-person)
titizlenemediysek (first-person past plural)
titizlenemediyseniz (past plural second-person)
titizlenemedilerse (past plural third-person)
titizlenemesem (conditional singular third-person)
titizlenemesen (conditional first-person plural)
titizlenemese (conditional plural second-person)
titizlenemesek (conditional plural third-person)
titizlenemeseniz (conditional)
titizlenemeseler (conditional)
titizlenemeseydim (conditional past)
titizlenemeseydin (conditional second-person singular)
titizlenemeseydi (conditional singular third-person)
titizlenemeseydik (conditional first-person plural)
titizlenemeseydiniz (conditional plural second-person)
titizlenemeselerdi (conditional plural third-person)
titizlenemeseymişim (inferential)
titizlenemeseymişsin (conditional second-person singular)
titizlenemeseymiş (conditional singular third-person)
titizlenemeseymişiz (conditional first-person plural)
titizlenemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
titizlenemeselermiş (conditional plural third-person)
titizlenemeyeyim (conditional optative singular)
titizlenemeyesin (optative second-person singular)
titizlenemeye (optative singular third-person)
titizlenemeyelim (first-person optative plural)
titizlenemeyesiniz (optative plural second-person)
titizlenemeyeler (optative plural third-person)
titizleneme (first-person imperative plural)
titizlenemesin (imperative plural second-person)
titizlenemeyin (imperative)
titizlenemesinler (imperative)
titizlenemeyiniz (formal imperative second-person singular)
titizlenemeyiniz (formal imperative plural second-person)
titizlenemesene (imperative informal second-person singular)
titizlenemesenize (imperative informal plural second-person)
titizlenememek (imperative infinitive)
titizlenememe (imperative noun-from-verb)
titizlenemeyen (impersonal participle)
titizlenememiş (impersonal participle)
titizlenemeyecek (impersonal participle)
titizlenemeyen (imperfective)
titizlenememiş (impersonal participle perfective)
titizlenemeyecek (impersonal participle prospective)
titizlenemediğim (impersonal non-prospective participle)
titizlenemediğin (impersonal non-prospective participle)
titizlenemediği (impersonal non-prospective participle)
titizlenemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
titizlenemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
titizlenemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
titizlenemeyeceğim (impersonal participle prospective)
titizlenemeyeceğin (impersonal participle prospective)
titizlenemeyeceği (impersonal participle prospective)
titizlenemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
titizlenemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
titizlenemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
titizlenemezken (plural second-person)
titizlenemeyince (plural second-person)
titizlenemeyip (plural second-person)
titizlenemeyeli (plural second-person)
titizlenemeyesiye (plural second-person)
titizlenemedikçe (plural second-person)
titizlenemezken
titizlenemeyince (specific)
titizlenemeyip (perfective)
titizlenemeyeli
titizlenemeyesiye
titizlenemedikçe
titizlenemeyerek (imperfective plural)
titizlenemeye titizlenemeye (imperfective plural)
titizlenemezcesine (imperfective plural)
titizlenemeyerek
titizlenemeye titizlenemeye
titizlenemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish تتزلنمك (titizlenmek). By surface analysis, titiz (“rigorous”) + -len (verb-forming suffix).


götü yemek

head

götü yemek (third-person singular simple present götü yer)

götü yer (present singular third-person)

Götün yiyorsa teke tek gel.

Götünüz yemiyor, değil mi?


kahretmek

kahretmek (third-person singular simple present kahreder)

kahreder (present singular third-person)
kahretmek (infinitive)
kahreten (imperfective impersonal participle)
kahretmiş (impersonal participle perfective)
kahretecek (impersonal participle prospective)
kahrettiğim (non-prospective participle personal)
kahrettiğin (non-prospective participle personal)
kahrettiği (non-prospective participle personal)
kahrettiğimiz (non-prospective participle personal)
kahrettiğiniz (non-prospective participle personal)
kahrettikleri (non-prospective participle personal)
kahreteceğim (participle personal prospective)
kahreteceğin (participle personal prospective)
kahreteceği (participle personal prospective)
kahreteceğimiz (participle personal prospective)
kahreteceğiniz (participle personal prospective)
kahretecekleri (participle personal prospective)
kahretme (noun-from-verb)
kahretiş (adverbial)
kahrederim (aorist first-person indicative present singular)
kahredersin (aorist indicative present second-person singular)
kahreder (aorist indicative present singular third-person)
kahrederiz (aorist first-person indicative plural present)
kahredersiniz (aorist indicative plural present second-person)
kahrederler (aorist indicative plural present third-person)
kahretiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kahretiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kahretiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kahretiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kahretiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kahretiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kahrettim (first-person indicative past perfective singular)
kahrettin (indicative past perfective second-person singular)
kahretti (indicative past perfective singular third-person)
kahrettik (first-person indicative past perfective plural)
kahrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kahrettiler (indicative past perfective plural third-person)
kahretiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kahretiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kahretiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kahretiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kahretiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kahretiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kahretiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kahreteceğim (first-person future indicative singular)
kahreteceksin (future indicative second-person singular)
kahretecek (future indicative singular third-person)
kahreteceğiz (first-person future indicative plural)
kahreteceksiniz (future indicative plural second-person)
kahretecekler (future indicative plural third-person)
kahretmişim (first-person inferential perfective singular)
kahretmişsin (inferential perfective second-person singular)
kahretmiş (inferential perfective singular third-person)
kahretmişiz (first-person inferential perfective plural)
kahretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kahretmişler (inferential perfective plural third-person)
kahredermişim (aorist first-person inferential singular)
kahredermişsin (aorist inferential second-person singular)
kahredermiş (aorist inferential singular third-person)
kahredermişiz (aorist first-person inferential plural)
kahredermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kahrederlermiş (or kahredermişlar) (aorist inferential plural third-person)
kahretiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kahretiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kahretiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kahretiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kahretiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kahretiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kahretsem (conditional first-person singular)
kahretsen (conditional second-person singular)
kahretse (conditional singular third-person)
kahretsek (conditional first-person plural)
kahretseniz (conditional plural second-person)
kahretseler (conditional plural third-person)
kahretseydim (conditional first-person perfective singular)
kahretseydin (conditional perfective second-person singular)
kahretseydi (conditional perfective singular third-person)
kahretseydik (conditional first-person perfective plural)
kahretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kahretseydiler (conditional perfective plural third-person)
kahreteyim (first-person optative singular)
kahretesin (optative second-person singular)
kahrete (optative singular third-person)
kahretelim (first-person optative plural)
kahretesiniz (optative plural second-person)
kahreteler (optative plural third-person)
kahretmekteyim (first-person progressive singular)
kahretmektesin (progressive second-person singular)
kahretmekte (progressive singular third-person)
kahretmekteyiz (first-person plural progressive)
kahretmektesiniz (plural progressive second-person)
kahretmekteler (plural progressive third-person)
kahretmeliyim (first-person necessitative singular)
kahretmelisin (necessitative second-person singular)
kahretmeli (necessitative singular third-person)
kahretmeliyiz (first-person necessitative plural)
kahretmelisiniz (necessitative plural second-person)
kahretmeliler (necessitative plural third-person)
kahret (imperative second-person singular)
kahretsin (imperative singular third-person)
kahretin (imperative plural second-person)
kahretsinler (imperative plural third-person)
kahreder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kahreder misin? (aorist indicative present second-person singular)
kahreder mi? (aorist indicative present singular third-person)
kahreder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kahreder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kahrederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kahretiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kahretiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kahretiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kahretiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kahretiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kahretiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kahrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kahrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kahretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kahrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kahrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kahrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kahretiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kahretiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kahretiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kahretiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kahretiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kahretiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kahretecek miyim? (first-person future indicative singular)
kahretecek misin? (future indicative second-person singular)
kahretecek mi? (future indicative singular third-person)
kahretecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kahretecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kahretecekler mi? (future indicative plural third-person)
kahretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kahretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kahretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kahretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kahretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kahretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kahreder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kahreder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kahreder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kahreder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kahreder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kahrederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kahretiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kahretiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kahretiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kahretiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kahretiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kahretiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kahretsem mi? (conditional first-person singular)
kahretsen mi? (conditional second-person singular)
kahretse mi? (conditional singular third-person)
kahretsek mi? (conditional first-person plural)
kahretseniz mi? (conditional plural second-person)
kahretseler mi? (conditional plural third-person)
kahretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kahretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kahretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kahretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kahretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kahretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kahretmekte miyim? (first-person progressive singular)
kahretmekte misin? (progressive second-person singular)
kahretmekte mi? (progressive singular third-person)
kahretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kahretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kahretmekteler mi? (plural progressive third-person)
kahretmeli miyim? (first-person necessitative singular)
kahretmeli misin? (necessitative second-person singular)
kahretmeli mi? (necessitative singular third-person)
kahretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kahretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kahretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kahretmemek (infinitive negative)
kahretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kahretmemiş (impersonal negative participle perfective)
kahretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kahretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kahretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kahretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kahretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kahretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kahretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kahretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kahretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kahretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kahretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kahretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kahretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kahretmeme (negative noun-from-verb)
kahretmeyiş (adverbial negative)
kahretmem (aorist first-person indicative present singular)
kahretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kahretmez (aorist indicative present singular third-person)
kahretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kahretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kahretmezler (aorist indicative plural present third-person)
kahretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kahretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kahretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kahretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kahretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kahretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kahretmedim (first-person indicative past perfective singular)
kahretmedin (indicative past perfective second-person singular)
kahretmedi (indicative past perfective singular third-person)
kahretmedik (first-person indicative past perfective plural)
kahretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kahretmediler (indicative past perfective plural third-person)
kahretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kahretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kahretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kahretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kahretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kahretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kahretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kahretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kahretmeyecek (future indicative singular third-person)
kahretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kahretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kahretmeyecekler (future indicative plural third-person)
kahretmemişim (first-person inferential perfective singular)
kahretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kahretmemiş (inferential perfective singular third-person)
kahretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kahretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kahretmemişler (inferential perfective plural third-person)
kahretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kahretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kahretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kahretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kahretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kahretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kahretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kahretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kahretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kahretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kahretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kahretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kahretmesem (conditional first-person singular)
kahretmesen (conditional second-person singular)
kahretmese (conditional singular third-person)
kahretmesek (conditional first-person plural)
kahretmeseniz (conditional plural second-person)
kahretmeseler (conditional plural third-person)
kahretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kahretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kahretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kahretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kahretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kahretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kahretmeyeyim (first-person optative singular)
kahretmeyesin (optative second-person singular)
kahretmeye (optative singular third-person)
kahretmeyelim (first-person optative plural)
kahretmeyesiniz (optative plural second-person)
kahretmeyeler (optative plural third-person)
kahretmemekteyim (first-person progressive singular)
kahretmemektesin (progressive second-person singular)
kahretmemekte (progressive singular third-person)
kahretmemekteyiz (first-person plural progressive)
kahretmemektesiniz (plural progressive second-person)
kahretmemekteler (plural progressive third-person)
kahretmemeliyim (first-person necessitative singular)
kahretmemelisin (necessitative second-person singular)
kahretmemeli (necessitative singular third-person)
kahretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kahretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kahretmemeliler (necessitative plural third-person)
kahretme (imperative second-person singular)
kahretmesin (imperative singular third-person)
kahretmeyin (imperative plural second-person)
kahretmesinler (imperative plural third-person)
kahretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kahretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kahretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kahretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kahretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kahretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kahretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kahretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kahretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kahretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kahretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kahretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kahretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kahretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kahretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kahretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kahretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kahretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kahretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kahretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kahretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kahretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kahretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kahretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kahretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kahretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kahretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kahretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kahretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kahretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kahretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kahretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kahretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kahretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kahretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kahretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kahretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kahretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kahretmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kahretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kahretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kahretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kahretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kahretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kahretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kahretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kahretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kahretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kahretmesem mi? (conditional first-person singular)
kahretmesen mi? (conditional second-person singular)
kahretmese mi? (conditional singular third-person)
kahretmesek mi? (conditional first-person plural)
kahretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kahretmeseler mi? (conditional plural third-person)
kahretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kahretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kahretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kahretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kahretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kahretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kahretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kahretmemekte misin? (progressive second-person singular)
kahretmemekte mi? (progressive singular third-person)
kahretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kahretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kahretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kahretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kahretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kahretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kahretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kahretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kahretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish قهر ایتمك. By surface analysis, kahır + etmek.


ateş açmak

head

ateş açmak (third-person singular simple present ateş açar)

ateş açar (present singular third-person)
ateş açmak (infinitive)
ateş açan (imperfective impersonal participle)
ateş açmış (impersonal participle perfective)
ateş açacak (impersonal participle prospective)
ateş açtığım (non-prospective participle personal)
ateş açtığın (non-prospective participle personal)
ateş açtığı (non-prospective participle personal)
ateş açtığımız (non-prospective participle personal)
ateş açtığınız (non-prospective participle personal)
ateş açtıkları (non-prospective participle personal)
ateş açacağım (participle personal prospective)
ateş açacağın (participle personal prospective)
ateş açacağı (participle personal prospective)
ateş açacağımız (participle personal prospective)
ateş açacağınız (participle personal prospective)
ateş açacakları (participle personal prospective)
ateş açma (noun-from-verb)
ateş açış (adverbial)
ateş açarım (aorist first-person indicative present singular)
ateş açarsın (aorist indicative present second-person singular)
ateş açar (aorist indicative present singular third-person)
ateş açarız (aorist first-person indicative plural present)
ateş açarsınız (aorist indicative plural present second-person)
ateş açarlar (aorist indicative plural present third-person)
ateş açıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açtım (first-person indicative past perfective singular)
ateş açtın (indicative past perfective second-person singular)
ateş açtı (indicative past perfective singular third-person)
ateş açtık (first-person indicative past perfective plural)
ateş açtınız (indicative past perfective plural second-person)
ateş açtılar (indicative past perfective plural third-person)
ateş açıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ateş açıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açacağım (first-person future indicative singular)
ateş açacaksın (future indicative second-person singular)
ateş açacak (future indicative singular third-person)
ateş açacağız (first-person future indicative plural)
ateş açacaksınız (future indicative plural second-person)
ateş açacaklar (future indicative plural third-person)
ateş açmışım (first-person inferential perfective singular)
ateş açmışsın (inferential perfective second-person singular)
ateş açmış (inferential perfective singular third-person)
ateş açmışız (first-person inferential perfective plural)
ateş açmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ateş açmışlar (inferential perfective plural third-person)
ateş açarmışım (aorist first-person inferential singular)
ateş açarmışsın (aorist inferential second-person singular)
ateş açarmış (aorist inferential singular third-person)
ateş açarmışız (aorist first-person inferential plural)
ateş açarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ateş açarlarmış (or ateş açarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ateş açıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ateş açıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ateş açıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ateş açıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ateş açıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ateş açıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ateş açsam (conditional first-person singular)
ateş açsan (conditional second-person singular)
ateş açsa (conditional singular third-person)
ateş açsak (conditional first-person plural)
ateş açsanız (conditional plural second-person)
ateş açsalar (conditional plural third-person)
ateş açsaydım (conditional first-person perfective singular)
ateş açsaydın (conditional perfective second-person singular)
ateş açsaydı (conditional perfective singular third-person)
ateş açsaydık (conditional first-person perfective plural)
ateş açsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ateş açsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ateş açayım (first-person optative singular)
ateş açasın (optative second-person singular)
ateş aça (optative singular third-person)
ateş açalım (first-person optative plural)
ateş açasınız (optative plural second-person)
ateş açalar (optative plural third-person)
ateş açmaktayım (first-person progressive singular)
ateş açmaktasın (progressive second-person singular)
ateş açmakta (progressive singular third-person)
ateş açmaktayız (first-person plural progressive)
ateş açmaktasınız (plural progressive second-person)
ateş açmaktalar (plural progressive third-person)
ateş açmalıyım (first-person necessitative singular)
ateş açmalısın (necessitative second-person singular)
ateş açmalı (necessitative singular third-person)
ateş açmalıyız (first-person necessitative plural)
ateş açmalısınız (necessitative plural second-person)
ateş açmalılar (necessitative plural third-person)
ateş aç (imperative second-person singular)
ateş açsın (imperative singular third-person)
ateş açın (imperative plural second-person)
ateş açsınlar (imperative plural third-person)
ateş açar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ateş açar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ateş açar mı? (aorist indicative present singular third-person)
ateş açar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ateş açar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ateş açarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ateş açıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ateş açtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ateş açtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ateş açtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ateş açtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ateş açtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ateş açıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ateş açacak mısın? (future indicative second-person singular)
ateş açacak mı? (future indicative singular third-person)
ateş açacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ateş açacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ateş açacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ateş açmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ateş açmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ateş açmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ateş açmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ateş açmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ateş açmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ateş açar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ateş açar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ateş açar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ateş açar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ateş açar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ateş açarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ateş açıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ateş açıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ateş açıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ateş açıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ateş açıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ateş açıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ateş açsam mı? (conditional first-person singular)
ateş açsan mı? (conditional second-person singular)
ateş açsa mı? (conditional singular third-person)
ateş açsak mı? (conditional first-person plural)
ateş açsanız mı? (conditional plural second-person)
ateş açsalar mı? (conditional plural third-person)
ateş açsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ateş açsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ateş açsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ateş açsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ateş açsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ateş açsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ateş açmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ateş açmakta mısın? (progressive second-person singular)
ateş açmakta mı? (progressive singular third-person)
ateş açmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ateş açmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ateş açmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ateş açmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ateş açmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ateş açmalı mı? (necessitative singular third-person)
ateş açmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ateş açmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ateş açmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ateş açmamak (infinitive negative)
ateş açmayan (imperfective impersonal negative participle)
ateş açmamış (impersonal negative participle perfective)
ateş açmayacak (impersonal negative participle prospective)
ateş açmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ateş açmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ateş açmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ateş açmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ateş açmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ateş açmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ateş açmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ateş açmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ateş açmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ateş açmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ateş açmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ateş açmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ateş açmama (negative noun-from-verb)
ateş açmayış (adverbial negative)
ateş açmam (aorist first-person indicative present singular)
ateş açmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ateş açmaz (aorist indicative present singular third-person)
ateş açmayız (aorist first-person indicative plural present)
ateş açmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ateş açmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ateş açmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açmadım (first-person indicative past perfective singular)
ateş açmadın (indicative past perfective second-person singular)
ateş açmadı (indicative past perfective singular third-person)
ateş açmadık (first-person indicative past perfective plural)
ateş açmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ateş açmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ateş açmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açmayacağım (first-person future indicative singular)
ateş açmayacaksın (future indicative second-person singular)
ateş açmayacak (future indicative singular third-person)
ateş açmayacağız (first-person future indicative plural)
ateş açmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ateş açmayacaklar (future indicative plural third-person)
ateş açmamışım (first-person inferential perfective singular)
ateş açmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ateş açmamış (inferential perfective singular third-person)
ateş açmamışız (first-person inferential perfective plural)
ateş açmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ateş açmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ateş açmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ateş açmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ateş açmazmış (aorist inferential singular third-person)
ateş açmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ateş açmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ateş açmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ateş açmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ateş açmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ateş açmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ateş açmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ateş açmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ateş açmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ateş açmasam (conditional first-person singular)
ateş açmasan (conditional second-person singular)
ateş açmasa (conditional singular third-person)
ateş açmasak (conditional first-person plural)
ateş açmasanız (conditional plural second-person)
ateş açmasalar (conditional plural third-person)
ateş açmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ateş açmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ateş açmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ateş açmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ateş açmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ateş açmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ateş açmayayım (first-person optative singular)
ateş açmayasın (optative second-person singular)
ateş açmaya (optative singular third-person)
ateş açmayalım (first-person optative plural)
ateş açmayasınız (optative plural second-person)
ateş açmayalar (optative plural third-person)
ateş açmamaktayım (first-person progressive singular)
ateş açmamaktasın (progressive second-person singular)
ateş açmamakta (progressive singular third-person)
ateş açmamaktayız (first-person plural progressive)
ateş açmamaktasınız (plural progressive second-person)
ateş açmamaktalar (plural progressive third-person)
ateş açmamalıyım (first-person necessitative singular)
ateş açmamalısın (necessitative second-person singular)
ateş açmamalı (necessitative singular third-person)
ateş açmamalıyız (first-person necessitative plural)
ateş açmamalısınız (necessitative plural second-person)
ateş açmamalılar (necessitative plural third-person)
ateş açma (imperative second-person singular)
ateş açmasın (imperative singular third-person)
ateş açmayın (imperative plural second-person)
ateş açmasınlar (imperative plural third-person)
ateş açmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ateş açmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ateş açmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ateş açmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ateş açmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ateş açmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ateş açmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ateş açmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ateş açmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ateş açmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ateş açmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ateş açmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ateş açmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ateş açmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ateş açmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ateş açmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ateş açmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ateş açmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ateş açmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ateş açmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ateş açmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ateş açmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ateş açmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ateş açmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ateş açmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ateş açmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ateş açmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ateş açmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ateş açmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ateş açmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ateş açmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ateş açmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ateş açmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ateş açmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ateş açmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ateş açmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ateş açmasam mı? (conditional first-person singular)
ateş açmasan mı? (conditional second-person singular)
ateş açmasa mı? (conditional singular third-person)
ateş açmasak mı? (conditional first-person plural)
ateş açmasanız mı? (conditional plural second-person)
ateş açmasalar mı? (conditional plural third-person)
ateş açmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ateş açmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ateş açmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ateş açmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ateş açmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ateş açmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ateş açmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ateş açmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ateş açmamakta mı? (progressive singular third-person)
ateş açmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ateş açmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ateş açmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ateş açmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ateş açmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ateş açmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ateş açmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ateş açmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ateş açmamalılar mı? (necessitative plural third-person)