kızarmak

kızarmak (infinitive)
kızaran (imperfective impersonal participle)
kızarmış (impersonal participle perfective)
kızaracak (impersonal participle prospective)
kızardığım (non-prospective participle personal)
kızardığın (non-prospective participle personal)
kızardığı (non-prospective participle personal)
kızardığımız (non-prospective participle personal)
kızardığınız (non-prospective participle personal)
kızardıkları (non-prospective participle personal)
kızaracağım (participle personal prospective)
kızaracağın (participle personal prospective)
kızaracağı (participle personal prospective)
kızaracağımız (participle personal prospective)
kızaracağınız (participle personal prospective)
kızaracakları (participle personal prospective)
kızarma (noun-from-verb)
kızarış (adverbial)
kızarırım (aorist first-person indicative present singular)
kızarırsın (aorist indicative present second-person singular)
kızarır (aorist indicative present singular third-person)
kızarırız (aorist first-person indicative plural present)
kızarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kızarırlar (aorist indicative plural present third-person)
kızarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kızarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kızarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kızarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kızarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kızarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kızardım (first-person indicative past perfective singular)
kızardın (indicative past perfective second-person singular)
kızardı (indicative past perfective singular third-person)
kızardık (first-person indicative past perfective plural)
kızardınız (indicative past perfective plural second-person)
kızardılar (indicative past perfective plural third-person)
kızarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kızarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kızarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kızarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kızarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kızarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kızarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kızaracağım (first-person future indicative singular)
kızaracaksın (future indicative second-person singular)
kızaracak (future indicative singular third-person)
kızaracağız (first-person future indicative plural)
kızaracaksınız (future indicative plural second-person)
kızaracaklar (future indicative plural third-person)
kızarmışım (first-person inferential perfective singular)
kızarmışsın (inferential perfective second-person singular)
kızarmış (inferential perfective singular third-person)
kızarmışız (first-person inferential perfective plural)
kızarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kızarmışlar (inferential perfective plural third-person)
kızarırmışım (aorist first-person inferential singular)
kızarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kızarırmış (aorist inferential singular third-person)
kızarırmışız (aorist first-person inferential plural)
kızarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kızarırlarmış (or kızarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kızarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kızarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kızarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kızarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kızarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kızarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kızarsam (conditional first-person singular)
kızarsan (conditional second-person singular)
kızarsa (conditional singular third-person)
kızarsak (conditional first-person plural)
kızarsanız (conditional plural second-person)
kızarsalar (conditional plural third-person)
kızarsaydım (conditional first-person perfective singular)
kızarsaydın (conditional perfective second-person singular)
kızarsaydı (conditional perfective singular third-person)
kızarsaydık (conditional first-person perfective plural)
kızarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kızarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kızarayım (first-person optative singular)
kızarasın (optative second-person singular)
kızara (optative singular third-person)
kızaralım (first-person optative plural)
kızarasınız (optative plural second-person)
kızaralar (optative plural third-person)
kızarmaktayım (first-person progressive singular)
kızarmaktasın (progressive second-person singular)
kızarmakta (progressive singular third-person)
kızarmaktayız (first-person plural progressive)
kızarmaktasınız (plural progressive second-person)
kızarmaktalar (plural progressive third-person)
kızarmalıyım (first-person necessitative singular)
kızarmalısın (necessitative second-person singular)
kızarmalı (necessitative singular third-person)
kızarmalıyız (first-person necessitative plural)
kızarmalısınız (necessitative plural second-person)
kızarmalılar (necessitative plural third-person)
kızar (imperative second-person singular)
kızarsın (imperative singular third-person)
kızarın (imperative plural second-person)
kızarsınlar (imperative plural third-person)
kızarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kızarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kızarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kızarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kızarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kızarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kızarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kızarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kızarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kızarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kızarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kızarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kızardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kızardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kızardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kızardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kızardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kızardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kızarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kızarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kızarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kızarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kızarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kızarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kızaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kızaracak mısın? (future indicative second-person singular)
kızaracak mı? (future indicative singular third-person)
kızaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kızaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kızaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kızarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kızarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kızarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kızarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kızarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kızarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kızarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kızarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kızarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kızarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kızarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kızarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kızarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kızarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kızarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kızarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kızarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kızarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kızarsam mı? (conditional first-person singular)
kızarsan mı? (conditional second-person singular)
kızarsa mı? (conditional singular third-person)
kızarsak mı? (conditional first-person plural)
kızarsanız mı? (conditional plural second-person)
kızarsalar mı? (conditional plural third-person)
kızarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kızarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kızarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kızarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kızarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kızarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kızarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kızarmakta mısın? (progressive second-person singular)
kızarmakta mı? (progressive singular third-person)
kızarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kızarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kızarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kızarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kızarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kızarmalı mı? (necessitative singular third-person)
kızarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kızarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kızarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kızarmamak (infinitive negative)
kızarmayan (imperfective impersonal negative participle)
kızarmamış (impersonal negative participle perfective)
kızarmayacak (impersonal negative participle prospective)
kızarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kızarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kızarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kızarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kızarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kızarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kızarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kızarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kızarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kızarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kızarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kızarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kızarmama (negative noun-from-verb)
kızarmayış (adverbial negative)
kızarmam (aorist first-person indicative present singular)
kızarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kızarmaz (aorist indicative present singular third-person)
kızarmayız (aorist first-person indicative plural present)
kızarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kızarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kızarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kızarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kızarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kızarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kızarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kızarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kızarmadım (first-person indicative past perfective singular)
kızarmadın (indicative past perfective second-person singular)
kızarmadı (indicative past perfective singular third-person)
kızarmadık (first-person indicative past perfective plural)
kızarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kızarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kızarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kızarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kızarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kızarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kızarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kızarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kızarmayacağım (first-person future indicative singular)
kızarmayacaksın (future indicative second-person singular)
kızarmayacak (future indicative singular third-person)
kızarmayacağız (first-person future indicative plural)
kızarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kızarmayacaklar (future indicative plural third-person)
kızarmamışım (first-person inferential perfective singular)
kızarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kızarmamış (inferential perfective singular third-person)
kızarmamışız (first-person inferential perfective plural)
kızarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kızarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kızarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kızarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kızarmazmış (aorist inferential singular third-person)
kızarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kızarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kızarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kızarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kızarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kızarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kızarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kızarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kızarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kızarmasam (conditional first-person singular)
kızarmasan (conditional second-person singular)
kızarmasa (conditional singular third-person)
kızarmasak (conditional first-person plural)
kızarmasanız (conditional plural second-person)
kızarmasalar (conditional plural third-person)
kızarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kızarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kızarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kızarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kızarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kızarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kızarmayayım (first-person optative singular)
kızarmayasın (optative second-person singular)
kızarmaya (optative singular third-person)
kızarmayalım (first-person optative plural)
kızarmayasınız (optative plural second-person)
kızarmayalar (optative plural third-person)
kızarmamaktayım (first-person progressive singular)
kızarmamaktasın (progressive second-person singular)
kızarmamakta (progressive singular third-person)
kızarmamaktayız (first-person plural progressive)
kızarmamaktasınız (plural progressive second-person)
kızarmamaktalar (plural progressive third-person)
kızarmamalıyım (first-person necessitative singular)
kızarmamalısın (necessitative second-person singular)
kızarmamalı (necessitative singular third-person)
kızarmamalıyız (first-person necessitative plural)
kızarmamalısınız (necessitative plural second-person)
kızarmamalılar (necessitative plural third-person)
kızarma (imperative second-person singular)
kızarmasın (imperative singular third-person)
kızarmayın (imperative plural second-person)
kızarmasınlar (imperative plural third-person)
kızarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kızarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kızarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kızarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kızarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kızarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kızarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kızarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kızarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kızarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kızarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kızarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kızarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kızarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kızarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kızarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kızarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kızarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kızarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kızarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kızarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kızarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kızarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kızarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kızarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kızarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kızarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kızarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kızarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kızarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kızarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kızarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kızarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kızarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kızarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kızarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kızarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kızarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kızarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kızarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kızarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kızarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kızarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kızarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kızarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kızarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kızarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kızarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kızarmasam mı? (conditional first-person singular)
kızarmasan mı? (conditional second-person singular)
kızarmasa mı? (conditional singular third-person)
kızarmasak mı? (conditional first-person plural)
kızarmasanız mı? (conditional plural second-person)
kızarmasalar mı? (conditional plural third-person)
kızarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kızarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kızarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kızarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kızarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kızarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kızarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kızarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kızarmamakta mı? (progressive singular third-person)
kızarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kızarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kızarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kızarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kızarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kızarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kızarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kızarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kızarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(intransitive) (of some fruits and veggies) to ripe, ripen

Patateslere hakaret etsen utanıp daha çok kızarırlardı. (a joke using sense 3 and 4 together)

Had you insulted the potatoes, they would be embarrassed and they would be fried better / they would blush more.


buzamak

From Turkish buzağılamak or from Proto-Turkic *buŕa-. Cognate with Ottoman Turkish بوزلمق (buzalamak, “to bear a calf”) (15th century).


kontrol etmek

head

kontrol etmek (third-person singular simple present kontrol eder)

kontrol eder (present singular third-person)
kontrol etmek (infinitive)
kontrol eden (imperfective impersonal participle)
kontrol etmiş (impersonal participle perfective)
kontrol edecek (impersonal participle prospective)
kontrol ettiğim (non-prospective participle personal)
kontrol ettiğin (non-prospective participle personal)
kontrol ettiği (non-prospective participle personal)
kontrol ettiğimiz (non-prospective participle personal)
kontrol ettiğiniz (non-prospective participle personal)
kontrol ettikleri (non-prospective participle personal)
kontrol edeceğim (participle personal prospective)
kontrol edeceğin (participle personal prospective)
kontrol edeceği (participle personal prospective)
kontrol edeceğimiz (participle personal prospective)
kontrol edeceğiniz (participle personal prospective)
kontrol edecekleri (participle personal prospective)
kontrol etme (noun-from-verb)
kontrol ediş (adverbial)
kontrol ederim (aorist first-person indicative present singular)
kontrol edersin (aorist indicative present second-person singular)
kontrol eder (aorist indicative present singular third-person)
kontrol ederiz (aorist first-person indicative plural present)
kontrol edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
kontrol ederler (aorist indicative plural present third-person)
kontrol ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kontrol ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kontrol ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
kontrol ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kontrol ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kontrol ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kontrol ettim (first-person indicative past perfective singular)
kontrol ettin (indicative past perfective second-person singular)
kontrol etti (indicative past perfective singular third-person)
kontrol ettik (first-person indicative past perfective plural)
kontrol ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kontrol ettiler (indicative past perfective plural third-person)
kontrol ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kontrol ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kontrol ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kontrol ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kontrol ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kontrol ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kontrol ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kontrol edeceğim (first-person future indicative singular)
kontrol edeceksin (future indicative second-person singular)
kontrol edecek (future indicative singular third-person)
kontrol edeceğiz (first-person future indicative plural)
kontrol edeceksiniz (future indicative plural second-person)
kontrol edecekler (future indicative plural third-person)
kontrol etmişim (first-person inferential perfective singular)
kontrol etmişsin (inferential perfective second-person singular)
kontrol etmiş (inferential perfective singular third-person)
kontrol etmişiz (first-person inferential perfective plural)
kontrol etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kontrol etmişler (inferential perfective plural third-person)
kontrol edermişim (aorist first-person inferential singular)
kontrol edermişsin (aorist inferential second-person singular)
kontrol edermiş (aorist inferential singular third-person)
kontrol edermişiz (aorist first-person inferential plural)
kontrol edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kontrol ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or kontrol edermişlar (aorist inferential plural third-person)
kontrol ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kontrol ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kontrol ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kontrol ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kontrol ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kontrol ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kontrol etsem (conditional first-person singular)
kontrol etsen (conditional second-person singular)
kontrol etse (conditional singular third-person)
kontrol etsek (conditional first-person plural)
kontrol etseniz (conditional plural second-person)
kontrol etseler (conditional plural third-person)
kontrol etseydim (conditional first-person perfective singular)
kontrol etseydin (conditional perfective second-person singular)
kontrol etseydi (conditional perfective singular third-person)
kontrol etseydik (conditional first-person perfective plural)
kontrol etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kontrol etseydiler (conditional perfective plural third-person)
kontrol edeyim (first-person optative singular)
kontrol edesin (optative second-person singular)
kontrol ede (optative singular third-person)
kontrol edelim (first-person optative plural)
kontrol edesiniz (optative plural second-person)
kontrol edeler (optative plural third-person)
kontrol etmekteyim (first-person progressive singular)
kontrol etmektesin (progressive second-person singular)
kontrol etmekte (progressive singular third-person)
kontrol etmekteyiz (first-person plural progressive)
kontrol etmektesiniz (plural progressive second-person)
kontrol etmekteler (plural progressive third-person)
kontrol etmeliyim (first-person necessitative singular)
kontrol etmelisin (necessitative second-person singular)
kontrol etmeli (necessitative singular third-person)
kontrol etmeliyiz (first-person necessitative plural)
kontrol etmelisiniz (necessitative plural second-person)
kontrol etmeliler (necessitative plural third-person)
kontrol et (imperative second-person singular)
kontrol etsin (imperative singular third-person)
kontrol edin (imperative plural second-person)
or kontrol ediniz (imperative plural second-person)
kontrol etsinler (imperative plural third-person)
kontrol eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kontrol eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
kontrol eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
kontrol eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kontrol eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kontrol ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kontrol ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kontrol ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kontrol ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kontrol ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kontrol ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kontrol ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kontrol ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kontrol ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kontrol etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kontrol ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kontrol ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kontrol ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kontrol ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kontrol ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kontrol ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kontrol ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kontrol ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kontrol ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kontrol edecek miyim? (first-person future indicative singular)
kontrol edecek misin? (future indicative second-person singular)
kontrol edecek mi? (future indicative singular third-person)
kontrol edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kontrol edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kontrol edecekler mi? (future indicative plural third-person)
kontrol etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kontrol etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kontrol etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kontrol etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kontrol etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kontrol etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kontrol eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kontrol eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kontrol eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kontrol eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kontrol eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kontrol ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kontrol ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kontrol ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kontrol ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kontrol ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kontrol ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kontrol ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kontrol etsem mi? (conditional first-person singular)
kontrol etsen mi? (conditional second-person singular)
kontrol etse mi? (conditional singular third-person)
kontrol etsek mi? (conditional first-person plural)
kontrol etseniz mi? (conditional plural second-person)
kontrol etseler mi? (conditional plural third-person)
kontrol etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kontrol etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kontrol etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kontrol etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kontrol etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kontrol etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kontrol etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
kontrol etmekte misin? (progressive second-person singular)
kontrol etmekte mi? (progressive singular third-person)
kontrol etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kontrol etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kontrol etmekteler mi? (plural progressive third-person)
kontrol etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
kontrol etmeli misin? (necessitative second-person singular)
kontrol etmeli mi? (necessitative singular third-person)
kontrol etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kontrol etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kontrol etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kontrol etmemek (infinitive negative)
kontrol etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kontrol etmemiş (impersonal negative participle perfective)
kontrol etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kontrol etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kontrol etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kontrol etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kontrol etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kontrol etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kontrol etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kontrol etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kontrol etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kontrol etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kontrol etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kontrol etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kontrol etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kontrol etmeme (negative noun-from-verb)
kontrol etmeyiş (adverbial negative)
kontrol etmem (aorist first-person indicative present singular)
kontrol etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kontrol etmez (aorist indicative present singular third-person)
kontrol etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kontrol etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kontrol etmezler (aorist indicative plural present third-person)
kontrol etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kontrol etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kontrol etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kontrol etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kontrol etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kontrol etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kontrol etmedim (first-person indicative past perfective singular)
kontrol etmedin (indicative past perfective second-person singular)
kontrol etmedi (indicative past perfective singular third-person)
kontrol etmedik (first-person indicative past perfective plural)
kontrol etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kontrol etmediler (indicative past perfective plural third-person)
kontrol etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kontrol etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kontrol etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kontrol etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kontrol etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kontrol etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kontrol etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kontrol etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kontrol etmeyecek (future indicative singular third-person)
kontrol etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kontrol etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kontrol etmeyecekler (future indicative plural third-person)
kontrol etmemişim (first-person inferential perfective singular)
kontrol etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kontrol etmemiş (inferential perfective singular third-person)
kontrol etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kontrol etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kontrol etmemişler (inferential perfective plural third-person)
kontrol etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kontrol etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kontrol etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kontrol etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kontrol etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kontrol etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kontrol etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kontrol etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kontrol etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kontrol etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kontrol etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kontrol etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kontrol etmesem (conditional first-person singular)
kontrol etmesen (conditional second-person singular)
kontrol etmese (conditional singular third-person)
kontrol etmesek (conditional first-person plural)
kontrol etmeseniz (conditional plural second-person)
kontrol etmeseler (conditional plural third-person)
kontrol etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kontrol etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kontrol etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kontrol etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kontrol etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kontrol etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kontrol etmeyeyim (first-person optative singular)
kontrol etmeyesin (optative second-person singular)
kontrol etmeye (optative singular third-person)
kontrol etmeyelim (first-person optative plural)
kontrol etmeyesiniz (optative plural second-person)
kontrol etmeyeler (optative plural third-person)
kontrol etmemekteyim (first-person progressive singular)
kontrol etmemektesin (progressive second-person singular)
kontrol etmemekte (progressive singular third-person)
kontrol etmemekteyiz (first-person plural progressive)
kontrol etmemektesiniz (plural progressive second-person)
kontrol etmemekteler (plural progressive third-person)
kontrol etmemeliyim (first-person necessitative singular)
kontrol etmemelisin (necessitative second-person singular)
kontrol etmemeli (necessitative singular third-person)
kontrol etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kontrol etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kontrol etmemeliler (necessitative plural third-person)
kontrol etme (imperative second-person singular)
kontrol etmesin (imperative singular third-person)
kontrol etmeyin (imperative plural second-person)
or kontrol etmeyiniz (imperative plural second-person)
kontrol etmesinler (imperative plural third-person)
kontrol etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kontrol etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kontrol etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kontrol etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kontrol etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kontrol etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kontrol etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kontrol etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kontrol etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kontrol etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kontrol etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kontrol etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kontrol etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kontrol etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kontrol etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kontrol etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kontrol etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kontrol etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kontrol etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kontrol etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kontrol etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kontrol etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kontrol etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kontrol etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kontrol etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kontrol etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kontrol etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kontrol etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kontrol etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kontrol etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kontrol etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kontrol etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kontrol etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kontrol etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kontrol etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kontrol etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kontrol etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kontrol etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kontrol etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
kontrol etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kontrol etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kontrol etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kontrol etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kontrol etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kontrol etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kontrol etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kontrol etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kontrol etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kontrol etmesem mi? (conditional first-person singular)
kontrol etmesen mi? (conditional second-person singular)
kontrol etmese mi? (conditional singular third-person)
kontrol etmesek mi? (conditional first-person plural)
kontrol etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kontrol etmeseler mi? (conditional plural third-person)
kontrol etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kontrol etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kontrol etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kontrol etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kontrol etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kontrol etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kontrol etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kontrol etmemekte misin? (progressive second-person singular)
kontrol etmemekte mi? (progressive singular third-person)
kontrol etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kontrol etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kontrol etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kontrol etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kontrol etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kontrol etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kontrol etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kontrol etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kontrol etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kontrol ediyorlardı (or kontrol ediyordular)

kontrol ederlermiş (or kontrol edermişlar)


aşermek

head

aşermek (third-person singular simple present aşerir or (rare) aşerer)

aşerir (present singular third-person)
aşerer (present rare singular third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آشیرمك, equivalent to aş (“cooked food”) + ermek.

(for a pregnant woman) to crave odd foods


geçilmek

geçilmek (third-person singular simple present geçilir)


püskürtmek

püskürtmek (third-person singular simple present püskürtür)

püskürtür (present singular third-person)

From Ottoman Turkish پوسكورتمك (püskürtmek).


yürüme

Inherited from Ottoman Turkish یورومه (yürüme).

second-person singular negative imperative of yürümek


dölenmek

From Ottoman Turkish دولنمك (“to rest”), Old Anatolian Turkish دولنمك (dölenmek), ultimately Proto-Turkic *döle-. Cognate with Turkish dölek. Çağbayır considers senses third to sixth to be derived from the preceding.

to calm down, to get used to quiet down on way (dialect, Ankara, Niğde)

to disperse regularly (for herd) (dialect, Ankara)

to settle down properly (dialect, Niğde, Adana)


dölenmek

Cognate with Turkish döletmek (“to fix”) (dialect, Mersin).

to be fixed (dialect, Ankara, Çankırı, Kırşehir, Kayseri, Niğde)


sayıklamak

sayıklamak (third-person singular simple present sayıklar)

sayıklar (present singular third-person)
sayıklamak (infinitive)
sayıklayan (imperfective impersonal participle)
sayıklamış (impersonal participle perfective)
sayıklayacak (impersonal participle prospective)
sayıkladığım (non-prospective participle personal)
sayıkladığın (non-prospective participle personal)
sayıkladığı (non-prospective participle personal)
sayıkladığımız (non-prospective participle personal)
sayıkladığınız (non-prospective participle personal)
sayıkladıkları (non-prospective participle personal)
sayıklayacağım (participle personal prospective)
sayıklayacağın (participle personal prospective)
sayıklayacağı (participle personal prospective)
sayıklayacağımız (participle personal prospective)
sayıklayacağınız (participle personal prospective)
sayıklayacakları (participle personal prospective)
sayıklama (noun-from-verb)
sayıklayış (adverbial)
sayıklarım (aorist first-person indicative present singular)
sayıklarsın (aorist indicative present second-person singular)
sayıklar (aorist indicative present singular third-person)
sayıklarız (aorist first-person indicative plural present)
sayıklarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sayıklarlar (aorist indicative plural present third-person)
sayıklıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sayıklıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sayıklıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sayıklıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sayıklıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sayıklıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sayıkladım (first-person indicative past perfective singular)
sayıkladın (indicative past perfective second-person singular)
sayıkladı (indicative past perfective singular third-person)
sayıkladık (first-person indicative past perfective plural)
sayıkladınız (indicative past perfective plural second-person)
sayıkladılar (indicative past perfective plural third-person)
sayıklıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sayıklıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sayıklıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sayıklıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sayıklıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sayıklıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sayıklayacağım (first-person future indicative singular)
sayıklayacaksın (future indicative second-person singular)
sayıklayacak (future indicative singular third-person)
sayıklayacağız (first-person future indicative plural)
sayıklayacaksınız (future indicative plural second-person)
sayıklayacaklar (future indicative plural third-person)
sayıklamışım (first-person inferential perfective singular)
sayıklamışsın (inferential perfective second-person singular)
sayıklamış (inferential perfective singular third-person)
sayıklamışız (first-person inferential perfective plural)
sayıklamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sayıklamışlar (inferential perfective plural third-person)
sayıklarmışım (aorist first-person inferential singular)
sayıklarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sayıklarmış (aorist inferential singular third-person)
sayıklarmışız (aorist first-person inferential plural)
sayıklarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sayıklarmışlar (aorist inferential plural third-person)
sayıklıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sayıklıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sayıklıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sayıklıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sayıklıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sayıklıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sayıklasam (conditional first-person singular)
sayıklasan (conditional second-person singular)
sayıklasa (conditional singular third-person)
sayıklasak (conditional first-person plural)
sayıklasanız (conditional plural second-person)
sayıklasalar (conditional plural third-person)
sayıklasaydım (conditional first-person perfective singular)
sayıklasaydın (conditional perfective second-person singular)
sayıklasaydı (conditional perfective singular third-person)
sayıklasaydık (conditional first-person perfective plural)
sayıklasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sayıklasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sayıklayayım (first-person optative singular)
sayıklayasın (optative second-person singular)
sayıklaya (optative singular third-person)
sayıklayalım (first-person optative plural)
sayıklayasınız (optative plural second-person)
sayıklayalar (optative plural third-person)
sayıklamaktayım (first-person progressive singular)
sayıklamaktasın (progressive second-person singular)
sayıklamakta (progressive singular third-person)
sayıklamaktayız (first-person plural progressive)
sayıklamaktasınız (plural progressive second-person)
sayıklamaktalar (plural progressive third-person)
sayıklamalıyım (first-person necessitative singular)
sayıklamalısın (necessitative second-person singular)
sayıklamalı (necessitative singular third-person)
sayıklamalıyız (first-person necessitative plural)
sayıklamalısınız (necessitative plural second-person)
sayıklamalılar (necessitative plural third-person)
sayıkla (imperative second-person singular)
sayıklasın (imperative singular third-person)
sayıklayın (imperative plural second-person)
sayıklasınlar (imperative plural third-person)
sayıklar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sayıklar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sayıklar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sayıklar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sayıklar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sayıklarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sayıklıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sayıklıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sayıklıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sayıklıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sayıklıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sayıklıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sayıkladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sayıkladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sayıkladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sayıkladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sayıkladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sayıkladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sayıklıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sayıklıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sayıklıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sayıklıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sayıklıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sayıklıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sayıklayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sayıklayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sayıklayacak mı? (future indicative singular third-person)
sayıklayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sayıklayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sayıklayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sayıklamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sayıklamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sayıklamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sayıklamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sayıklamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sayıklamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sayıklar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sayıklar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sayıklar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sayıklar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sayıklar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sayıklarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sayıklıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sayıklıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sayıklıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sayıklıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sayıklıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sayıklıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sayıklasam mı? (conditional first-person singular)
sayıklasan mı? (conditional second-person singular)
sayıklasa mı? (conditional singular third-person)
sayıklasak mı? (conditional first-person plural)
sayıklasanız mı? (conditional plural second-person)
sayıklasalar mı? (conditional plural third-person)
sayıklasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sayıklasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sayıklasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sayıklasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sayıklasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sayıklasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sayıklamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sayıklamakta mısın? (progressive second-person singular)
sayıklamakta mı? (progressive singular third-person)
sayıklamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sayıklamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sayıklamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sayıklamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sayıklamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sayıklamalı mı? (necessitative singular third-person)
sayıklamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sayıklamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sayıklamalılar mı? (necessitative plural third-person)
sayıklamamak (infinitive negative)
sayıklamayan (imperfective impersonal negative participle)
sayıklamamış (impersonal negative participle perfective)
sayıklamayacak (impersonal negative participle prospective)
sayıklamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sayıklamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sayıklamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sayıklamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sayıklamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sayıklamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sayıklamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sayıklamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sayıklamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sayıklamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sayıklamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sayıklamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sayıklamama (negative noun-from-verb)
sayıklamayış (adverbial negative)
sayıklamam (aorist first-person indicative present singular)
sayıklamazsın (aorist indicative present second-person singular)
sayıklamaz (aorist indicative present singular third-person)
sayıklamayız (aorist first-person indicative plural present)
sayıklamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sayıklamazlar (aorist indicative plural present third-person)
sayıklamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sayıklamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sayıklamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sayıklamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sayıklamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sayıklamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sayıklamadım (first-person indicative past perfective singular)
sayıklamadın (indicative past perfective second-person singular)
sayıklamadı (indicative past perfective singular third-person)
sayıklamadık (first-person indicative past perfective plural)
sayıklamadınız (indicative past perfective plural second-person)
sayıklamadılar (indicative past perfective plural third-person)
sayıklamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sayıklamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sayıklamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sayıklamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sayıklamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sayıklamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sayıklamayacağım (first-person future indicative singular)
sayıklamayacaksın (future indicative second-person singular)
sayıklamayacak (future indicative singular third-person)
sayıklamayacağız (first-person future indicative plural)
sayıklamayacaksınız (future indicative plural second-person)
sayıklamayacaklar (future indicative plural third-person)
sayıklamamışım (first-person inferential perfective singular)
sayıklamamışsın (inferential perfective second-person singular)
sayıklamamış (inferential perfective singular third-person)
sayıklamamışız (first-person inferential perfective plural)
sayıklamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sayıklamamışlar (inferential perfective plural third-person)
sayıklamazmışım (aorist first-person inferential singular)
sayıklamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sayıklamazmış (aorist inferential singular third-person)
sayıklamazmışız (aorist first-person inferential plural)
sayıklamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sayıklamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
sayıklamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sayıklamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sayıklamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sayıklamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sayıklamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sayıklamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
sayıklamasam (conditional first-person singular)
sayıklamasan (conditional second-person singular)
sayıklamasa (conditional singular third-person)
sayıklamasak (conditional first-person plural)
sayıklamasanız (conditional plural second-person)
sayıklamasalar (conditional plural third-person)
sayıklamasaydım (conditional first-person perfective singular)
sayıklamasaydın (conditional perfective second-person singular)
sayıklamasaydı (conditional perfective singular third-person)
sayıklamasaydık (conditional first-person perfective plural)
sayıklamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sayıklamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sayıklamayayım (first-person optative singular)
sayıklamayasın (optative second-person singular)
sayıklamaya (optative singular third-person)
sayıklamayalım (first-person optative plural)
sayıklamayasınız (optative plural second-person)
sayıklamayalar (optative plural third-person)
sayıklamamaktayım (first-person progressive singular)
sayıklamamaktasın (progressive second-person singular)
sayıklamamakta (progressive singular third-person)
sayıklamamaktayız (first-person plural progressive)
sayıklamamaktasınız (plural progressive second-person)
sayıklamamaktalar (plural progressive third-person)
sayıklamamalıyım (first-person necessitative singular)
sayıklamamalısın (necessitative second-person singular)
sayıklamamalı (necessitative singular third-person)
sayıklamamalıyız (first-person necessitative plural)
sayıklamamalısınız (necessitative plural second-person)
sayıklamamalılar (necessitative plural third-person)
sayıklama (imperative second-person singular)
sayıklamasın (imperative singular third-person)
sayıklamayın (imperative plural second-person)
sayıklamasınlar (imperative plural third-person)
sayıklamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sayıklamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sayıklamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sayıklamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sayıklamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sayıklamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sayıklamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sayıklamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sayıklamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sayıklamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sayıklamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sayıklamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sayıklamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sayıklamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sayıklamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sayıklamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sayıklamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sayıklamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sayıklamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sayıklamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sayıklamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sayıklamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sayıklamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sayıklamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sayıklamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sayıklamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sayıklamayacak mı? (future indicative singular third-person)
sayıklamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sayıklamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sayıklamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sayıklamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sayıklamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sayıklamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sayıklamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sayıklamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sayıklamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sayıklamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sayıklamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sayıklamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sayıklamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sayıklamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sayıklamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sayıklamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sayıklamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sayıklamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sayıklamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sayıklamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sayıklamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sayıklamasam mı? (conditional first-person singular)
sayıklamasan mı? (conditional second-person singular)
sayıklamasa mı? (conditional singular third-person)
sayıklamasak mı? (conditional first-person plural)
sayıklamasanız mı? (conditional plural second-person)
sayıklamasalar mı? (conditional plural third-person)
sayıklamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sayıklamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sayıklamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sayıklamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sayıklamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sayıklamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sayıklamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sayıklamamakta mısın? (progressive second-person singular)
sayıklamamakta mı? (progressive singular third-person)
sayıklamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sayıklamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sayıklamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sayıklamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sayıklamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sayıklamamalı mı? (necessitative singular third-person)
sayıklamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sayıklamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sayıklamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish صایقلامق (sayıklamak).

to be delirious; to rave; to talk incoherently; to talk nonsense


kımıldamak

kımıldamak (third-person singular simple present kımıldar)

kımıldar (present singular third-person)
kımıldamak (infinitive)
kımıldayan (imperfective impersonal participle)
kımıldamış (impersonal participle perfective)
kımıldayacak (impersonal participle prospective)
kımıldadığım (non-prospective participle personal)
kımıldadığın (non-prospective participle personal)
kımıldadığı (non-prospective participle personal)
kımıldadığımız (non-prospective participle personal)
kımıldadığınız (non-prospective participle personal)
kımıldadıkları (non-prospective participle personal)
kımıldayacağım (participle personal prospective)
kımıldayacağın (participle personal prospective)
kımıldayacağı (participle personal prospective)
kımıldayacağımız (participle personal prospective)
kımıldayacağınız (participle personal prospective)
kımıldayacakları (participle personal prospective)
kımıldama (noun-from-verb)
kımıldayış (adverbial)
kımıldarım (aorist first-person indicative present singular)
kımıldarsın (aorist indicative present second-person singular)
kımıldar (aorist indicative present singular third-person)
kımıldarız (aorist first-person indicative plural present)
kımıldarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kımıldarlar (aorist indicative plural present third-person)
kımıldıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kımıldıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kımıldıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kımıldıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kımıldıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kımıldıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kımıldadım (first-person indicative past perfective singular)
kımıldadın (indicative past perfective second-person singular)
kımıldadı (indicative past perfective singular third-person)
kımıldadık (first-person indicative past perfective plural)
kımıldadınız (indicative past perfective plural second-person)
kımıldadılar (indicative past perfective plural third-person)
kımıldıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kımıldıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kımıldıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kımıldıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kımıldıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kımıldıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kımıldayacağım (first-person future indicative singular)
kımıldayacaksın (future indicative second-person singular)
kımıldayacak (future indicative singular third-person)
kımıldayacağız (first-person future indicative plural)
kımıldayacaksınız (future indicative plural second-person)
kımıldayacaklar (future indicative plural third-person)
kımıldamışım (first-person inferential perfective singular)
kımıldamışsın (inferential perfective second-person singular)
kımıldamış (inferential perfective singular third-person)
kımıldamışız (first-person inferential perfective plural)
kımıldamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kımıldamışlar (inferential perfective plural third-person)
kımıldarmışım (aorist first-person inferential singular)
kımıldarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kımıldarmış (aorist inferential singular third-person)
kımıldarmışız (aorist first-person inferential plural)
kımıldarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kımıldarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kımıldıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kımıldıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kımıldıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kımıldıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kımıldıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kımıldıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kımıldasam (conditional first-person singular)
kımıldasan (conditional second-person singular)
kımıldasa (conditional singular third-person)
kımıldasak (conditional first-person plural)
kımıldasanız (conditional plural second-person)
kımıldasalar (conditional plural third-person)
kımıldasaydım (conditional first-person perfective singular)
kımıldasaydın (conditional perfective second-person singular)
kımıldasaydı (conditional perfective singular third-person)
kımıldasaydık (conditional first-person perfective plural)
kımıldasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kımıldasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kımıldayayım (first-person optative singular)
kımıldayasın (optative second-person singular)
kımıldaya (optative singular third-person)
kımıldayalım (first-person optative plural)
kımıldayasınız (optative plural second-person)
kımıldayalar (optative plural third-person)
kımıldamaktayım (first-person progressive singular)
kımıldamaktasın (progressive second-person singular)
kımıldamakta (progressive singular third-person)
kımıldamaktayız (first-person plural progressive)
kımıldamaktasınız (plural progressive second-person)
kımıldamaktalar (plural progressive third-person)
kımıldamalıyım (first-person necessitative singular)
kımıldamalısın (necessitative second-person singular)
kımıldamalı (necessitative singular third-person)
kımıldamalıyız (first-person necessitative plural)
kımıldamalısınız (necessitative plural second-person)
kımıldamalılar (necessitative plural third-person)
kımılda (imperative second-person singular)
kımıldasın (imperative singular third-person)
kımıldayın (imperative plural second-person)
kımıldasınlar (imperative plural third-person)
kımıldar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kımıldar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kımıldar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kımıldar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kımıldar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kımıldarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kımıldıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kımıldıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kımıldıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kımıldıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kımıldıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kımıldıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kımıldadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kımıldadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kımıldadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kımıldadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kımıldadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kımıldadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kımıldıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kımıldıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kımıldıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kımıldıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kımıldıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kımıldıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kımıldayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kımıldayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kımıldayacak mı? (future indicative singular third-person)
kımıldayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kımıldayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kımıldayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kımıldamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kımıldamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kımıldamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kımıldamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kımıldamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kımıldamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kımıldar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kımıldar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kımıldar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kımıldar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kımıldar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kımıldarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kımıldıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kımıldıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kımıldıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kımıldıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kımıldıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kımıldıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kımıldasam mı? (conditional first-person singular)
kımıldasan mı? (conditional second-person singular)
kımıldasa mı? (conditional singular third-person)
kımıldasak mı? (conditional first-person plural)
kımıldasanız mı? (conditional plural second-person)
kımıldasalar mı? (conditional plural third-person)
kımıldasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kımıldasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kımıldasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kımıldasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kımıldasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kımıldasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kımıldamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kımıldamakta mısın? (progressive second-person singular)
kımıldamakta mı? (progressive singular third-person)
kımıldamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kımıldamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kımıldamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kımıldamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kımıldamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kımıldamalı mı? (necessitative singular third-person)
kımıldamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kımıldamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kımıldamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kımıldamamak (infinitive negative)
kımıldamayan (imperfective impersonal negative participle)
kımıldamamış (impersonal negative participle perfective)
kımıldamayacak (impersonal negative participle prospective)
kımıldamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kımıldamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kımıldamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kımıldamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kımıldamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kımıldamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kımıldamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kımıldamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kımıldamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kımıldamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kımıldamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kımıldamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kımıldamama (negative noun-from-verb)
kımıldamayış (adverbial negative)
kımıldamam (aorist first-person indicative present singular)
kımıldamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kımıldamaz (aorist indicative present singular third-person)
kımıldamayız (aorist first-person indicative plural present)
kımıldamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kımıldamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kımıldamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kımıldamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kımıldamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kımıldamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kımıldamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kımıldamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kımıldamadım (first-person indicative past perfective singular)
kımıldamadın (indicative past perfective second-person singular)
kımıldamadı (indicative past perfective singular third-person)
kımıldamadık (first-person indicative past perfective plural)
kımıldamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kımıldamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kımıldamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kımıldamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kımıldamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kımıldamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kımıldamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kımıldamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kımıldamayacağım (first-person future indicative singular)
kımıldamayacaksın (future indicative second-person singular)
kımıldamayacak (future indicative singular third-person)
kımıldamayacağız (first-person future indicative plural)
kımıldamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kımıldamayacaklar (future indicative plural third-person)
kımıldamamışım (first-person inferential perfective singular)
kımıldamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kımıldamamış (inferential perfective singular third-person)
kımıldamamışız (first-person inferential perfective plural)
kımıldamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kımıldamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kımıldamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kımıldamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kımıldamazmış (aorist inferential singular third-person)
kımıldamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kımıldamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kımıldamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kımıldamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kımıldamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kımıldamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kımıldamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kımıldamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kımıldamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kımıldamasam (conditional first-person singular)
kımıldamasan (conditional second-person singular)
kımıldamasa (conditional singular third-person)
kımıldamasak (conditional first-person plural)
kımıldamasanız (conditional plural second-person)
kımıldamasalar (conditional plural third-person)
kımıldamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kımıldamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kımıldamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kımıldamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kımıldamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kımıldamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kımıldamayayım (first-person optative singular)
kımıldamayasın (optative second-person singular)
kımıldamaya (optative singular third-person)
kımıldamayalım (first-person optative plural)
kımıldamayasınız (optative plural second-person)
kımıldamayalar (optative plural third-person)
kımıldamamaktayım (first-person progressive singular)
kımıldamamaktasın (progressive second-person singular)
kımıldamamakta (progressive singular third-person)
kımıldamamaktayız (first-person plural progressive)
kımıldamamaktasınız (plural progressive second-person)
kımıldamamaktalar (plural progressive third-person)
kımıldamamalıyım (first-person necessitative singular)
kımıldamamalısın (necessitative second-person singular)
kımıldamamalı (necessitative singular third-person)
kımıldamamalıyız (first-person necessitative plural)
kımıldamamalısınız (necessitative plural second-person)
kımıldamamalılar (necessitative plural third-person)
kımıldama (imperative second-person singular)
kımıldamasın (imperative singular third-person)
kımıldamayın (imperative plural second-person)
kımıldamasınlar (imperative plural third-person)
kımıldamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kımıldamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kımıldamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kımıldamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kımıldamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kımıldamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kımıldamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kımıldamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kımıldamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kımıldamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kımıldamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kımıldamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kımıldamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kımıldamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kımıldamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kımıldamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kımıldamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kımıldamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kımıldamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kımıldamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kımıldamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kımıldamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kımıldamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kımıldamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kımıldamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kımıldamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kımıldamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kımıldamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kımıldamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kımıldamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kımıldamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kımıldamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kımıldamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kımıldamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kımıldamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kımıldamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kımıldamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kımıldamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kımıldamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kımıldamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kımıldamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kımıldamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kımıldamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kımıldamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kımıldamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kımıldamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kımıldamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kımıldamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kımıldamasam mı? (conditional first-person singular)
kımıldamasan mı? (conditional second-person singular)
kımıldamasa mı? (conditional singular third-person)
kımıldamasak mı? (conditional first-person plural)
kımıldamasanız mı? (conditional plural second-person)
kımıldamasalar mı? (conditional plural third-person)
kımıldamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kımıldamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kımıldamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kımıldamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kımıldamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kımıldamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kımıldamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kımıldamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kımıldamamakta mı? (progressive singular third-person)
kımıldamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kımıldamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kımıldamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kımıldamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kımıldamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kımıldamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kımıldamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kımıldamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kımıldamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قملدامق, قیمیلدامق (kımıldamak). Compare to Southern Altai кыймыкта- (kïymïkta-, “to move”), etc.

cog

(intransitive) to move slightly, to stir


uydurma

second-person singular negative imperative of uydurmak


üleşmek

head

üleşmek (third-person singular simple present üleşir)

From Ottoman Turkish اولشمك (üleşmek), from Proto-Turkic *üle-.