büktürülmek

head

büktürülmek (third-person singular simple present büktürülür)

büktürülür (present singular third-person)
büktürülmek (infinitive)
büktürülen (imperfective impersonal participle)
büktürülmüş (impersonal participle perfective)
büktürülecek (impersonal participle prospective)
büktürültüğüm (non-prospective participle personal)
büktürültüğün (non-prospective participle personal)
büktürültüğü (non-prospective participle personal)
büktürültüğümüz (non-prospective participle personal)
büktürültüğünüz (non-prospective participle personal)
büktürültükleri (non-prospective participle personal)
büktürüleceğim (participle personal prospective)
büktürüleceğin (participle personal prospective)
büktürüleceği (participle personal prospective)
büktürüleceğimiz (participle personal prospective)
büktürüleceğiniz (participle personal prospective)
büktürülecekleri (participle personal prospective)
büktürülme (noun-from-verb)
büktürülüş (adverbial)
büktürülürüm (aorist first-person indicative present singular)
büktürülürsün (aorist indicative present second-person singular)
büktürülür (aorist indicative present singular third-person)
büktürülürüz (aorist first-person indicative plural present)
büktürülürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
büktürülürler (aorist indicative plural present third-person)
büktürülüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büktürülüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büktürülüyor (imperfective indicative present singular third-person)
büktürülüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büktürülüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büktürülüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büktürültüm (first-person indicative past perfective singular)
büktürültün (indicative past perfective second-person singular)
büktürültü (indicative past perfective singular third-person)
büktürültük (first-person indicative past perfective plural)
büktürültünüz (indicative past perfective plural second-person)
büktürültüler (indicative past perfective plural third-person)
büktürülüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büktürülüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büktürülüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büktürülüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büktürülüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büktürülüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or büktürülüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
büktürüleceğim (first-person future indicative singular)
büktürüleceksin (future indicative second-person singular)
büktürülecek (future indicative singular third-person)
büktürüleceğiz (first-person future indicative plural)
büktürüleceksiniz (future indicative plural second-person)
büktürülecekler (future indicative plural third-person)
büktürülmüşüm (first-person inferential perfective singular)
büktürülmüşsün (inferential perfective second-person singular)
büktürülmüş (inferential perfective singular third-person)
büktürülmüşüz (first-person inferential perfective plural)
büktürülmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
büktürülmüşler (inferential perfective plural third-person)
büktürülürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
büktürülürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
büktürülürmüş (aorist inferential singular third-person)
büktürülürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
büktürülürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
büktürülürlermiş (aorist inferential plural third-person)
or büktürülürmüşlar (aorist inferential plural third-person)
büktürülüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büktürülüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büktürülüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büktürülüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büktürülüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büktürülüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büktürülsem (conditional first-person singular)
büktürülsen (conditional second-person singular)
büktürülse (conditional singular third-person)
büktürülsek (conditional first-person plural)
büktürülseniz (conditional plural second-person)
büktürülseler (conditional plural third-person)
büktürülseydim (conditional first-person perfective singular)
büktürülseydin (conditional perfective second-person singular)
büktürülseydi (conditional perfective singular third-person)
büktürülseydik (conditional first-person perfective plural)
büktürülseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büktürülseydiler (conditional perfective plural third-person)
büktürüleyim (first-person optative singular)
büktürülesin (optative second-person singular)
büktürüle (optative singular third-person)
büktürülelim (first-person optative plural)
büktürülesiniz (optative plural second-person)
büktürüleler (optative plural third-person)
büktürülmekteyim (first-person progressive singular)
büktürülmektesin (progressive second-person singular)
büktürülmekte (progressive singular third-person)
büktürülmekteyiz (first-person plural progressive)
büktürülmektesiniz (plural progressive second-person)
büktürülmekteler (plural progressive third-person)
büktürülmeliyim (first-person necessitative singular)
büktürülmelisin (necessitative second-person singular)
büktürülmeli (necessitative singular third-person)
büktürülmeliyiz (first-person necessitative plural)
büktürülmelisiniz (necessitative plural second-person)
büktürülmeliler (necessitative plural third-person)
büktürül (imperative second-person singular)
büktürülsün (imperative singular third-person)
büktürülün (imperative plural second-person)
büktürülsünler (imperative plural third-person)
büktürülür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
büktürülür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
büktürülür mü? (aorist indicative present singular third-person)
büktürülür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
büktürülür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
büktürülürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büktürülüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büktürülüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büktürülüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büktürülüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büktürülüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büktürülüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büktürültüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
büktürültün mü? (indicative past perfective second-person singular)
büktürültü mü? (indicative past perfective singular third-person)
büktürültük mü? (first-person indicative past perfective plural)
büktürültünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
büktürültüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büktürülüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büktürülüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büktürülüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büktürülüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büktürülüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büktürülüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büktürülecek miyim? (first-person future indicative singular)
büktürülecek misin? (future indicative second-person singular)
büktürülecek mi? (future indicative singular third-person)
büktürülecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büktürülecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büktürülecekler mi? (future indicative plural third-person)
büktürülmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
büktürülmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
büktürülmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
büktürülmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
büktürülmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
büktürülmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
büktürülür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
büktürülür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
büktürülür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
büktürülür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
büktürülür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
büktürülürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büktürülüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büktürülüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büktürülüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büktürülüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büktürülüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büktürülüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büktürülsem mi? (conditional first-person singular)
büktürülsen mi? (conditional second-person singular)
büktürülse mi? (conditional singular third-person)
büktürülsek mi? (conditional first-person plural)
büktürülseniz mi? (conditional plural second-person)
büktürülseler mi? (conditional plural third-person)
büktürülse miydim? (conditional first-person perfective singular)
büktürülse miydin? (conditional perfective second-person singular)
büktürülse miydi? (conditional perfective singular third-person)
büktürülse miydik? (conditional first-person perfective plural)
büktürülse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büktürülseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büktürülmekte miyim? (first-person progressive singular)
büktürülmekte misin? (progressive second-person singular)
büktürülmekte mi? (progressive singular third-person)
büktürülmekte miyiz? (first-person plural progressive)
büktürülmekte misiniz? (plural progressive second-person)
büktürülmekteler mi? (plural progressive third-person)
büktürülmeli miyim? (first-person necessitative singular)
büktürülmeli misin? (necessitative second-person singular)
büktürülmeli mi? (necessitative singular third-person)
büktürülmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büktürülmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büktürülmeliler mi? (necessitative plural third-person)
büktürülmemek (infinitive negative)
büktürülmeyen (imperfective impersonal negative participle)
büktürülmemiş (impersonal negative participle perfective)
büktürülmeyecek (impersonal negative participle prospective)
büktürülmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
büktürülmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
büktürülmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
büktürülmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
büktürülmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
büktürülmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
büktürülmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
büktürülmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
büktürülmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
büktürülmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
büktürülmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
büktürülmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
büktürülmeme (negative noun-from-verb)
büktürülmeyüş (adverbial negative)
büktürülmem (aorist first-person indicative present singular)
büktürülmezsin (aorist indicative present second-person singular)
büktürülmez (aorist indicative present singular third-person)
büktürülmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
büktürülmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
büktürülmezler (aorist indicative plural present third-person)
büktürülmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büktürülmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büktürülmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
büktürülmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büktürülmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büktürülmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büktürülmedim (first-person indicative past perfective singular)
büktürülmedin (indicative past perfective second-person singular)
büktürülmedi (indicative past perfective singular third-person)
büktürülmedik (first-person indicative past perfective plural)
büktürülmediniz (indicative past perfective plural second-person)
büktürülmediler (indicative past perfective plural third-person)
büktürülmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büktürülmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büktürülmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büktürülmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büktürülmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büktürülmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
büktürülmeyeceğim (first-person future indicative singular)
büktürülmeyeceksin (future indicative second-person singular)
büktürülmeyecek (future indicative singular third-person)
büktürülmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
büktürülmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büktürülmeyecekler (future indicative plural third-person)
büktürülmemişim (first-person inferential perfective singular)
büktürülmemişsin (inferential perfective second-person singular)
büktürülmemiş (inferential perfective singular third-person)
büktürülmemişiz (first-person inferential perfective plural)
büktürülmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büktürülmemişler (inferential perfective plural third-person)
büktürülmezmişim (aorist first-person inferential singular)
büktürülmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
büktürülmezmiş (aorist inferential singular third-person)
büktürülmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
büktürülmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büktürülmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
büktürülmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büktürülmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büktürülmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büktürülmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büktürülmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büktürülmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büktürülmesem (conditional first-person singular)
büktürülmesen (conditional second-person singular)
büktürülmese (conditional singular third-person)
büktürülmesek (conditional first-person plural)
büktürülmeseniz (conditional plural second-person)
büktürülmeseler (conditional plural third-person)
büktürülmeseydim (conditional first-person perfective singular)
büktürülmeseydin (conditional perfective second-person singular)
büktürülmeseydi (conditional perfective singular third-person)
büktürülmeseydik (conditional first-person perfective plural)
büktürülmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büktürülmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
büktürülmeyeyim (first-person optative singular)
büktürülmeyesin (optative second-person singular)
büktürülmeye (optative singular third-person)
büktürülmeyelim (first-person optative plural)
büktürülmeyesiniz (optative plural second-person)
büktürülmeyeler (optative plural third-person)
büktürülmemekteyim (first-person progressive singular)
büktürülmemektesin (progressive second-person singular)
büktürülmemekte (progressive singular third-person)
büktürülmemekteyiz (first-person plural progressive)
büktürülmemektesiniz (plural progressive second-person)
büktürülmemekteler (plural progressive third-person)
büktürülmemeliyim (first-person necessitative singular)
büktürülmemelisin (necessitative second-person singular)
büktürülmemeli (necessitative singular third-person)
büktürülmemeliyiz (first-person necessitative plural)
büktürülmemelisiniz (necessitative plural second-person)
büktürülmemeliler (necessitative plural third-person)
büktürülme (imperative second-person singular)
büktürülmesin (imperative singular third-person)
büktürülmeyin (imperative plural second-person)
büktürülmesinler (imperative plural third-person)
büktürülmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büktürülmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
büktürülmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
büktürülmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büktürülmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büktürülmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büktürülmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büktürülmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büktürülmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büktürülmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büktürülmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büktürülmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büktürülmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büktürülmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büktürülmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büktürülmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büktürülmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büktürülmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büktürülmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büktürülmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büktürülmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büktürülmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büktürülmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büktürülmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büktürülmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büktürülmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
büktürülmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
büktürülmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büktürülmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büktürülmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büktürülmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büktürülmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büktürülmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büktürülmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büktürülmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büktürülmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büktürülmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büktürülmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büktürülmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büktürülmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büktürülmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büktürülmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büktürülmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büktürülmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büktürülmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büktürülmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büktürülmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büktürülmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büktürülmesem mi? (conditional first-person singular)
büktürülmesen mi? (conditional second-person singular)
büktürülmese mi? (conditional singular third-person)
büktürülmesek mi? (conditional first-person plural)
büktürülmeseniz mi? (conditional plural second-person)
büktürülmeseler mi? (conditional plural third-person)
büktürülmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
büktürülmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
büktürülmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
büktürülmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
büktürülmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büktürülmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büktürülmemekte miyim? (first-person progressive singular)
büktürülmemekte misin? (progressive second-person singular)
büktürülmemekte mi? (progressive singular third-person)
büktürülmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
büktürülmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
büktürülmemekteler mi? (plural progressive third-person)
büktürülmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
büktürülmemeli misin? (necessitative second-person singular)
büktürülmemeli mi? (necessitative singular third-person)
büktürülmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büktürülmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büktürülmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

büktürültüğü


evlen

Artık evlen! Yakında otuz olacaksın, kızım!

Marry soon! My daughter, you will be thirty shortly.

second-person singular imperative of evlenmek


kovmaz

third-person singular indicative negative aorist of kovmak


kovma

second-person singular negative imperative of kovmak


gelinmez

third-person singular indicative negative aorist of gelinmek


gidilmez

third-person singular indicative negative aorist of gidilmek


kovulmaz

third-person singular indicative negative aorist of kovulmak


kovulur

third-person singular indicative aorist of kovulmak


yazmaz

third-person singular indicative negative aorist of yazmak


kovdurur

third-person singular indicative aorist of kovdurmak


kovdurtur

third-person singular indicative aorist of kovdurtmak


kovdurtmaz

third-person singular indicative negative aorist of kovdurtmak


kovdurmaz

third-person singular indicative negative aorist of kovdurmak


kovmak

head

kovmak (third-person singular simple present kovar)

kovar (present singular third-person)
kovmak (infinitive)
kovan (imperfective impersonal participle)
kovmuş (impersonal participle perfective)
kovacak (impersonal participle prospective)
kovduğum (non-prospective participle personal)
kovduğun (non-prospective participle personal)
kovduğu (non-prospective participle personal)
kovduğumuz (non-prospective participle personal)
kovduğunuz (non-prospective participle personal)
kovdukları (non-prospective participle personal)
kovacağım (participle personal prospective)
kovacağın (participle personal prospective)
kovacağı (participle personal prospective)
kovacağımız (participle personal prospective)
kovacağınız (participle personal prospective)
kovacakları (participle personal prospective)
kovma (noun-from-verb)
kovuş (adverbial)
kovarım (aorist first-person indicative present singular)
kovarsın (aorist indicative present second-person singular)
kovar (aorist indicative present singular third-person)
kovarız (aorist first-person indicative plural present)
kovarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kovarlar (aorist indicative plural present third-person)
kovuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kovuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kovuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kovuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kovuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kovuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kovdum (first-person indicative past perfective singular)
kovdun (indicative past perfective second-person singular)
kovdu (indicative past perfective singular third-person)
kovduk (first-person indicative past perfective plural)
kovdunuz (indicative past perfective plural second-person)
kovdular (indicative past perfective plural third-person)
kovuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kovuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kovuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kovuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kovuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kovuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kovuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kovacağım (first-person future indicative singular)
kovacaksın (future indicative second-person singular)
kovacak (future indicative singular third-person)
kovacağız (first-person future indicative plural)
kovacaksınız (future indicative plural second-person)
kovacaklar (future indicative plural third-person)
kovmışım (first-person inferential perfective singular)
kovmışsın (inferential perfective second-person singular)
kovmış (inferential perfective singular third-person)
kovmışız (first-person inferential perfective plural)
kovmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
kovmışlar (inferential perfective plural third-person)
kovarmışım (aorist first-person inferential singular)
kovarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kovarmış (aorist inferential singular third-person)
kovarmışız (aorist first-person inferential plural)
kovarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kovarlarmış (or kovarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kovuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kovuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kovuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kovuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kovuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kovuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kovsam (conditional first-person singular)
kovsan (conditional second-person singular)
kovsa (conditional singular third-person)
kovsak (conditional first-person plural)
kovsanız (conditional plural second-person)
kovsalar (conditional plural third-person)
kovsaydım (conditional first-person perfective singular)
kovsaydın (conditional perfective second-person singular)
kovsaydı (conditional perfective singular third-person)
kovsaydık (conditional first-person perfective plural)
kovsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kovsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kovayım (first-person optative singular)
kovasın (optative second-person singular)
kova (optative singular third-person)
kovalım (first-person optative plural)
kovasınız (optative plural second-person)
kovalar (optative plural third-person)
kovmaktayım (first-person progressive singular)
kovmaktasın (progressive second-person singular)
kovmakta (progressive singular third-person)
kovmaktayız (first-person plural progressive)
kovmaktasınız (plural progressive second-person)
kovmaktalar (plural progressive third-person)
kovmalıyım (first-person necessitative singular)
kovmalısın (necessitative second-person singular)
kovmalı (necessitative singular third-person)
kovmalıyız (first-person necessitative plural)
kovmalısınız (necessitative plural second-person)
kovmalılar (necessitative plural third-person)
kov (imperative second-person singular)
kovsun (imperative singular third-person)
kovun (imperative plural second-person)
kovsunlar (imperative plural third-person)
kovar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kovar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kovar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kovar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kovar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kovarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kovuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kovuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kovuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kovuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kovuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kovuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kovdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kovdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kovdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kovduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kovdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kovdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kovuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kovuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kovuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kovuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kovuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kovuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kovacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kovacak mısın? (future indicative second-person singular)
kovacak mı? (future indicative singular third-person)
kovacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kovacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kovacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kovmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kovmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kovmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kovmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kovmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kovmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kovar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
kovar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
kovar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
kovar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
kovar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
kovarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kovuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kovuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kovuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kovuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kovuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kovuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kovsam mı? (conditional first-person singular)
kovsan mı? (conditional second-person singular)
kovsa mı? (conditional singular third-person)
kovsak mı? (conditional first-person plural)
kovsanız mı? (conditional plural second-person)
kovsalar mı? (conditional plural third-person)
kovsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kovsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kovsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kovsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kovsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kovsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kovmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kovmakta mısın? (progressive second-person singular)
kovmakta mı? (progressive singular third-person)
kovmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kovmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kovmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kovmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kovmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kovmalı mı? (necessitative singular third-person)
kovmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kovmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kovmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kovmamak (infinitive negative)
kovmayan (imperfective impersonal negative participle)
kovmamış (impersonal negative participle perfective)
kovmayacak (impersonal negative participle prospective)
kovmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kovmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kovmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kovmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kovmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kovmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kovmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kovmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kovmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kovmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kovmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kovmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kovmama (negative noun-from-verb)
kovmayuş (adverbial negative)
kovmam (aorist first-person indicative present singular)
kovmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kovmaz (aorist indicative present singular third-person)
kovmayız (aorist first-person indicative plural present)
kovmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kovmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kovmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kovmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kovmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kovmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kovmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kovmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kovmadım (first-person indicative past perfective singular)
kovmadın (indicative past perfective second-person singular)
kovmadı (indicative past perfective singular third-person)
kovmadık (first-person indicative past perfective plural)
kovmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kovmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kovmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kovmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kovmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kovmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kovmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kovmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kovmayacağım (first-person future indicative singular)
kovmayacaksın (future indicative second-person singular)
kovmayacak (future indicative singular third-person)
kovmayacağız (first-person future indicative plural)
kovmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kovmayacaklar (future indicative plural third-person)
kovmamışım (first-person inferential perfective singular)
kovmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kovmamış (inferential perfective singular third-person)
kovmamışız (first-person inferential perfective plural)
kovmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kovmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kovmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kovmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kovmazmış (aorist inferential singular third-person)
kovmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kovmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kovmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kovmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kovmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kovmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kovmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kovmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kovmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kovmasam (conditional first-person singular)
kovmasan (conditional second-person singular)
kovmasa (conditional singular third-person)
kovmasak (conditional first-person plural)
kovmasanız (conditional plural second-person)
kovmasalar (conditional plural third-person)
kovmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kovmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kovmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kovmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kovmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kovmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kovmayayım (first-person optative singular)
kovmayasın (optative second-person singular)
kovmaya (optative singular third-person)
kovmayalım (first-person optative plural)
kovmayasınız (optative plural second-person)
kovmayalar (optative plural third-person)
kovmamaktayım (first-person progressive singular)
kovmamaktasın (progressive second-person singular)
kovmamakta (progressive singular third-person)
kovmamaktayız (first-person plural progressive)
kovmamaktasınız (plural progressive second-person)
kovmamaktalar (plural progressive third-person)
kovmamalıyım (first-person necessitative singular)
kovmamalısın (necessitative second-person singular)
kovmamalı (necessitative singular third-person)
kovmamalıyız (first-person necessitative plural)
kovmamalısınız (necessitative plural second-person)
kovmamalılar (necessitative plural third-person)
kovma (imperative second-person singular)
kovmasın (imperative singular third-person)
kovmayın (imperative plural second-person)
kovmasınlar (imperative plural third-person)
kovmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kovmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kovmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kovmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kovmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kovmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kovmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kovmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kovmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kovmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kovmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kovmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kovmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kovmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kovmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kovmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kovmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kovmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kovmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kovmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kovmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kovmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kovmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kovmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kovmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kovmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kovmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kovmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kovmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kovmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kovmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kovmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kovmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kovmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kovmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kovmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kovmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kovmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kovmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kovmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kovmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kovmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kovmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kovmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kovmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kovmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kovmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kovmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kovmasam mı? (conditional first-person singular)
kovmasan mı? (conditional second-person singular)
kovmasa mı? (conditional singular third-person)
kovmasak mı? (conditional first-person plural)
kovmasanız mı? (conditional plural second-person)
kovmasalar mı? (conditional plural third-person)
kovmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kovmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kovmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kovmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kovmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kovmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kovmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kovmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kovmamakta mı? (progressive singular third-person)
kovmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kovmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kovmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kovmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kovmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kovmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kovmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kovmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kovmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish قوغمق (koğmak, kovmak, “to expel, drive away, follow up”), from Proto-Turkic *kob- (“to follow, chase”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (kov-, “to follow, chase”), Azerbaijani qovmaq (“to drive away”), Bashkir ҡыуыу (qıwıw, “to chase”), Chuvash хума (huma, “to drive, hunt, chase”), Kazakh қуу (quu, “to chase, banish”), Kyrgyz куу (kuu, “to chase, hunt, drive”), Southern Altai куу- (kuu-, “to pursue, chase, follow”), Turkmen kowmak (“to dismiss, fire, discharge, exile”), Uzbek quvmoq (“to banish, drive”).

cog

Köpek kurdu kovdu.

(transitive) to drive away, kick out, expel, get rid of

Beni işten kovdun.

(transitive) to fire, sack (to terminate an employee’s employment)


kovulmak

head

kovulmak (third-person singular simple present kovulur)

kovulur (present singular third-person)
kovulmak (infinitive)
kovulan (imperfective impersonal participle)
kovulmuş (impersonal participle perfective)
kovulacak (impersonal participle prospective)
kovulduğum (non-prospective participle personal)
kovulduğun (non-prospective participle personal)
kovulduğu (non-prospective participle personal)
kovulduğumuz (non-prospective participle personal)
kovulduğunuz (non-prospective participle personal)
kovuldukları (non-prospective participle personal)
kovulacağım (participle personal prospective)
kovulacağın (participle personal prospective)
kovulacağı (participle personal prospective)
kovulacağımız (participle personal prospective)
kovulacağınız (participle personal prospective)
kovulacakları (participle personal prospective)
kovulma (noun-from-verb)
kovuluş (adverbial)
kovulurum (aorist first-person indicative present singular)
kovulursun (aorist indicative present second-person singular)
kovulur (aorist indicative present singular third-person)
kovuluruz (aorist first-person indicative plural present)
kovulursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kovulurlar (aorist indicative plural present third-person)
kovuluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kovuluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kovuluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kovuluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kovuluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kovuluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kovuldum (first-person indicative past perfective singular)
kovuldun (indicative past perfective second-person singular)
kovuldu (indicative past perfective singular third-person)
kovulduk (first-person indicative past perfective plural)
kovuldunuz (indicative past perfective plural second-person)
kovuldular (indicative past perfective plural third-person)
kovuluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kovuluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kovuluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kovuluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kovuluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kovuluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kovuluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kovulacağım (first-person future indicative singular)
kovulacaksın (future indicative second-person singular)
kovulacak (future indicative singular third-person)
kovulacağız (first-person future indicative plural)
kovulacaksınız (future indicative plural second-person)
kovulacaklar (future indicative plural third-person)
kovulmuşum (first-person inferential perfective singular)
kovulmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kovulmuş (inferential perfective singular third-person)
kovulmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kovulmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kovulmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kovulurmuşum (aorist first-person inferential singular)
kovulurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kovulurmuş (aorist inferential singular third-person)
kovulurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kovulurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kovulurlarmış (or kovulurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
kovuluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kovuluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kovuluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kovuluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kovuluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kovuluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kovulsam (conditional first-person singular)
kovulsan (conditional second-person singular)
kovulsa (conditional singular third-person)
kovulsak (conditional first-person plural)
kovulsanız (conditional plural second-person)
kovulsalar (conditional plural third-person)
kovulsaydım (conditional first-person perfective singular)
kovulsaydın (conditional perfective second-person singular)
kovulsaydı (conditional perfective singular third-person)
kovulsaydık (conditional first-person perfective plural)
kovulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kovulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kovulayım (first-person optative singular)
kovulasın (optative second-person singular)
kovula (optative singular third-person)
kovulalım (first-person optative plural)
kovulasınız (optative plural second-person)
kovulalar (optative plural third-person)
kovulmaktayım (first-person progressive singular)
kovulmaktasın (progressive second-person singular)
kovulmakta (progressive singular third-person)
kovulmaktayız (first-person plural progressive)
kovulmaktasınız (plural progressive second-person)
kovulmaktalar (plural progressive third-person)
kovulmalıyım (first-person necessitative singular)
kovulmalısın (necessitative second-person singular)
kovulmalı (necessitative singular third-person)
kovulmalıyız (first-person necessitative plural)
kovulmalısınız (necessitative plural second-person)
kovulmalılar (necessitative plural third-person)
kovul (imperative second-person singular)
kovulsun (imperative singular third-person)
kovulun (imperative plural second-person)
kovulsunlar (imperative plural third-person)
kovulur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kovulur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kovulur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kovulur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kovulur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kovulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kovuluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kovuluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kovuluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kovuluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kovuluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kovuluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kovuldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kovuldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kovuldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kovulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kovuldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kovuldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kovuluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kovuluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kovuluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kovuluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kovuluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kovuluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kovulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kovulacak mısın? (future indicative second-person singular)
kovulacak mı? (future indicative singular third-person)
kovulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kovulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kovulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kovulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kovulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kovulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kovulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kovulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kovulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kovulur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kovulur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kovulur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kovulur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kovulur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kovulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kovuluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kovuluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kovuluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kovuluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kovuluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kovuluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kovulsam mı? (conditional first-person singular)
kovulsan mı? (conditional second-person singular)
kovulsa mı? (conditional singular third-person)
kovulsak mı? (conditional first-person plural)
kovulsanız mı? (conditional plural second-person)
kovulsalar mı? (conditional plural third-person)
kovulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kovulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kovulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kovulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kovulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kovulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kovulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kovulmakta mısın? (progressive second-person singular)
kovulmakta mı? (progressive singular third-person)
kovulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kovulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kovulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kovulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kovulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kovulmalı mı? (necessitative singular third-person)
kovulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kovulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kovulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kovulmamak (infinitive negative)
kovulmayan (imperfective impersonal negative participle)
kovulmamış (impersonal negative participle perfective)
kovulmayacak (impersonal negative participle prospective)
kovulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kovulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kovulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kovulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kovulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kovulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kovulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kovulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kovulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kovulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kovulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kovulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kovulmama (negative noun-from-verb)
kovulmayuş (adverbial negative)
kovulmam (aorist first-person indicative present singular)
kovulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kovulmaz (aorist indicative present singular third-person)
kovulmayız (aorist first-person indicative plural present)
kovulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kovulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kovulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kovulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kovulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kovulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kovulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kovulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kovulmadım (first-person indicative past perfective singular)
kovulmadın (indicative past perfective second-person singular)
kovulmadı (indicative past perfective singular third-person)
kovulmadık (first-person indicative past perfective plural)
kovulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kovulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kovulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kovulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kovulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kovulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kovulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kovulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kovulmayacağım (first-person future indicative singular)
kovulmayacaksın (future indicative second-person singular)
kovulmayacak (future indicative singular third-person)
kovulmayacağız (first-person future indicative plural)
kovulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kovulmayacaklar (future indicative plural third-person)
kovulmamışım (first-person inferential perfective singular)
kovulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kovulmamış (inferential perfective singular third-person)
kovulmamışız (first-person inferential perfective plural)
kovulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kovulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kovulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kovulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kovulmazmış (aorist inferential singular third-person)
kovulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kovulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kovulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kovulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kovulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kovulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kovulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kovulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kovulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kovulmasam (conditional first-person singular)
kovulmasan (conditional second-person singular)
kovulmasa (conditional singular third-person)
kovulmasak (conditional first-person plural)
kovulmasanız (conditional plural second-person)
kovulmasalar (conditional plural third-person)
kovulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kovulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kovulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kovulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kovulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kovulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kovulmayayım (first-person optative singular)
kovulmayasın (optative second-person singular)
kovulmaya (optative singular third-person)
kovulmayalım (first-person optative plural)
kovulmayasınız (optative plural second-person)
kovulmayalar (optative plural third-person)
kovulmamaktayım (first-person progressive singular)
kovulmamaktasın (progressive second-person singular)
kovulmamakta (progressive singular third-person)
kovulmamaktayız (first-person plural progressive)
kovulmamaktasınız (plural progressive second-person)
kovulmamaktalar (plural progressive third-person)
kovulmamalıyım (first-person necessitative singular)
kovulmamalısın (necessitative second-person singular)
kovulmamalı (necessitative singular third-person)
kovulmamalıyız (first-person necessitative plural)
kovulmamalısınız (necessitative plural second-person)
kovulmamalılar (necessitative plural third-person)
kovulma (imperative second-person singular)
kovulmasın (imperative singular third-person)
kovulmayın (imperative plural second-person)
kovulmasınlar (imperative plural third-person)
kovulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kovulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kovulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kovulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kovulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kovulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kovulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kovulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kovulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kovulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kovulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kovulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kovulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kovulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kovulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kovulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kovulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kovulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kovulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kovulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kovulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kovulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kovulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kovulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kovulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kovulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kovulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kovulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kovulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kovulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kovulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kovulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kovulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kovulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kovulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kovulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kovulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kovulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kovulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kovulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kovulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kovulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kovulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kovulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kovulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kovulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kovulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kovulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kovulmasam mı? (conditional first-person singular)
kovulmasan mı? (conditional second-person singular)
kovulmasa mı? (conditional singular third-person)
kovulmasak mı? (conditional first-person plural)
kovulmasanız mı? (conditional plural second-person)
kovulmasalar mı? (conditional plural third-person)
kovulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kovulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kovulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kovulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kovulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kovulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kovulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kovulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kovulmamakta mı? (progressive singular third-person)
kovulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kovulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kovulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kovulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kovulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kovulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kovulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kovulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kovulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Adamlar tarafından tehdit edilip evden kovuldu.

[He/She/It] has been kicked out by the man, who threatened [him/her/it].

Yaptığı düzensizlikler ortaya çıktınca hemen işten kovuldu.

When the irregularities he made surfaced, he has been sacked from his job immediately.


kovdurmak

head

kovdurmak (third-person singular simple present kovdurur)

kovdurur (present singular third-person)
kovdurmak (infinitive)
kovduran (imperfective impersonal participle)
kovdurmuş (impersonal participle perfective)
kovduracak (impersonal participle prospective)
kovdurduğum (non-prospective participle personal)
kovdurduğun (non-prospective participle personal)
kovdurduğu (non-prospective participle personal)
kovdurduğumuz (non-prospective participle personal)
kovdurduğunuz (non-prospective participle personal)
kovdurdukları (non-prospective participle personal)
kovduracağım (participle personal prospective)
kovduracağın (participle personal prospective)
kovduracağı (participle personal prospective)
kovduracağımız (participle personal prospective)
kovduracağınız (participle personal prospective)
kovduracakları (participle personal prospective)
kovdurma (noun-from-verb)
kovduruş (adverbial)
kovdururum (aorist first-person indicative present singular)
kovdurursun (aorist indicative present second-person singular)
kovdurur (aorist indicative present singular third-person)
kovdururuz (aorist first-person indicative plural present)
kovdurursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kovdururlar (aorist indicative plural present third-person)
kovduruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kovduruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kovduruyor (imperfective indicative present singular third-person)
kovduruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kovduruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kovduruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kovdurdum (first-person indicative past perfective singular)
kovdurdun (indicative past perfective second-person singular)
kovdurdu (indicative past perfective singular third-person)
kovdurduk (first-person indicative past perfective plural)
kovdurdunuz (indicative past perfective plural second-person)
kovdurdular (indicative past perfective plural third-person)
kovduruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kovduruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kovduruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kovduruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kovduruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kovduruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kovduruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kovduracağım (first-person future indicative singular)
kovduracaksın (future indicative second-person singular)
kovduracak (future indicative singular third-person)
kovduracağız (first-person future indicative plural)
kovduracaksınız (future indicative plural second-person)
kovduracaklar (future indicative plural third-person)
kovdurmuşum (first-person inferential perfective singular)
kovdurmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kovdurmuş (inferential perfective singular third-person)
kovdurmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kovdurmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kovdurmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kovdururmuşum (aorist first-person inferential singular)
kovdururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kovdururmuş (aorist inferential singular third-person)
kovdururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kovdururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kovdururlarmış (or kovdururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
kovduruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kovduruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kovduruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kovduruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kovduruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kovduruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kovdursam (conditional first-person singular)
kovdursan (conditional second-person singular)
kovdursa (conditional singular third-person)
kovdursak (conditional first-person plural)
kovdursanız (conditional plural second-person)
kovdursalar (conditional plural third-person)
kovdursaydım (conditional first-person perfective singular)
kovdursaydın (conditional perfective second-person singular)
kovdursaydı (conditional perfective singular third-person)
kovdursaydık (conditional first-person perfective plural)
kovdursaydınız (conditional perfective plural second-person)
kovdursaydılar (conditional perfective plural third-person)
kovdurayım (first-person optative singular)
kovdurasın (optative second-person singular)
kovdura (optative singular third-person)
kovduralım (first-person optative plural)
kovdurasınız (optative plural second-person)
kovduralar (optative plural third-person)
kovdurmaktayım (first-person progressive singular)
kovdurmaktasın (progressive second-person singular)
kovdurmakta (progressive singular third-person)
kovdurmaktayız (first-person plural progressive)
kovdurmaktasınız (plural progressive second-person)
kovdurmaktalar (plural progressive third-person)
kovdurmalıyım (first-person necessitative singular)
kovdurmalısın (necessitative second-person singular)
kovdurmalı (necessitative singular third-person)
kovdurmalıyız (first-person necessitative plural)
kovdurmalısınız (necessitative plural second-person)
kovdurmalılar (necessitative plural third-person)
kovdur (imperative second-person singular)
kovdursun (imperative singular third-person)
kovdurun (imperative plural second-person)
kovdursunlar (imperative plural third-person)
kovdurur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kovdurur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kovdurur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kovdurur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kovdurur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kovdururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kovduruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kovduruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kovduruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kovduruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kovduruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kovduruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kovdurdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kovdurdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kovdurdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kovdurduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kovdurdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kovdurdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kovduruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kovduruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kovduruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kovduruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kovduruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kovduruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kovduracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kovduracak mısın? (future indicative second-person singular)
kovduracak mı? (future indicative singular third-person)
kovduracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kovduracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kovduracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kovdurmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kovdurmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kovdurmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kovdurmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kovdurmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kovdurmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kovdurur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kovdurur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kovdurur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kovdurur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kovdurur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kovdururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kovduruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kovduruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kovduruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kovduruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kovduruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kovduruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kovdursam mı? (conditional first-person singular)
kovdursan mı? (conditional second-person singular)
kovdursa mı? (conditional singular third-person)
kovdursak mı? (conditional first-person plural)
kovdursanız mı? (conditional plural second-person)
kovdursalar mı? (conditional plural third-person)
kovdursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kovdursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kovdursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kovdursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kovdursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kovdursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kovdurmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kovdurmakta mısın? (progressive second-person singular)
kovdurmakta mı? (progressive singular third-person)
kovdurmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kovdurmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kovdurmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kovdurmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kovdurmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kovdurmalı mı? (necessitative singular third-person)
kovdurmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kovdurmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kovdurmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kovdurmamak (infinitive negative)
kovdurmayan (imperfective impersonal negative participle)
kovdurmamış (impersonal negative participle perfective)
kovdurmayacak (impersonal negative participle prospective)
kovdurmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kovdurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kovdurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kovdurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kovdurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kovdurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kovdurmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kovdurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kovdurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kovdurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kovdurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kovdurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kovdurmama (negative noun-from-verb)
kovdurmayuş (adverbial negative)
kovdurmam (aorist first-person indicative present singular)
kovdurmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kovdurmaz (aorist indicative present singular third-person)
kovdurmayız (aorist first-person indicative plural present)
kovdurmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kovdurmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kovdurmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kovdurmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kovdurmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kovdurmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kovdurmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kovdurmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kovdurmadım (first-person indicative past perfective singular)
kovdurmadın (indicative past perfective second-person singular)
kovdurmadı (indicative past perfective singular third-person)
kovdurmadık (first-person indicative past perfective plural)
kovdurmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kovdurmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kovdurmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kovdurmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kovdurmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kovdurmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kovdurmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kovdurmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kovdurmayacağım (first-person future indicative singular)
kovdurmayacaksın (future indicative second-person singular)
kovdurmayacak (future indicative singular third-person)
kovdurmayacağız (first-person future indicative plural)
kovdurmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kovdurmayacaklar (future indicative plural third-person)
kovdurmamışım (first-person inferential perfective singular)
kovdurmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kovdurmamış (inferential perfective singular third-person)
kovdurmamışız (first-person inferential perfective plural)
kovdurmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kovdurmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kovdurmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kovdurmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kovdurmazmış (aorist inferential singular third-person)
kovdurmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kovdurmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kovdurmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kovdurmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kovdurmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kovdurmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kovdurmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kovdurmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kovdurmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kovdurmasam (conditional first-person singular)
kovdurmasan (conditional second-person singular)
kovdurmasa (conditional singular third-person)
kovdurmasak (conditional first-person plural)
kovdurmasanız (conditional plural second-person)
kovdurmasalar (conditional plural third-person)
kovdurmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kovdurmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kovdurmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kovdurmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kovdurmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kovdurmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kovdurmayayım (first-person optative singular)
kovdurmayasın (optative second-person singular)
kovdurmaya (optative singular third-person)
kovdurmayalım (first-person optative plural)
kovdurmayasınız (optative plural second-person)
kovdurmayalar (optative plural third-person)
kovdurmamaktayım (first-person progressive singular)
kovdurmamaktasın (progressive second-person singular)
kovdurmamakta (progressive singular third-person)
kovdurmamaktayız (first-person plural progressive)
kovdurmamaktasınız (plural progressive second-person)
kovdurmamaktalar (plural progressive third-person)
kovdurmamalıyım (first-person necessitative singular)
kovdurmamalısın (necessitative second-person singular)
kovdurmamalı (necessitative singular third-person)
kovdurmamalıyız (first-person necessitative plural)
kovdurmamalısınız (necessitative plural second-person)
kovdurmamalılar (necessitative plural third-person)
kovdurma (imperative second-person singular)
kovdurmasın (imperative singular third-person)
kovdurmayın (imperative plural second-person)
kovdurmasınlar (imperative plural third-person)
kovdurmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kovdurmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kovdurmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kovdurmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kovdurmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kovdurmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kovdurmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kovdurmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kovdurmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kovdurmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kovdurmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kovdurmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kovdurmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kovdurmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kovdurmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kovdurmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kovdurmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kovdurmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kovdurmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kovdurmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kovdurmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kovdurmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kovdurmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kovdurmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kovdurmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kovdurmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kovdurmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kovdurmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kovdurmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kovdurmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kovdurmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kovdurmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kovdurmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kovdurmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kovdurmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kovdurmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kovdurmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kovdurmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kovdurmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kovdurmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kovdurmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kovdurmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kovdurmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kovdurmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kovdurmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kovdurmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kovdurmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kovdurmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kovdurmasam mı? (conditional first-person singular)
kovdurmasan mı? (conditional second-person singular)
kovdurmasa mı? (conditional singular third-person)
kovdurmasak mı? (conditional first-person plural)
kovdurmasanız mı? (conditional plural second-person)
kovdurmasalar mı? (conditional plural third-person)
kovdurmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kovdurmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kovdurmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kovdurmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kovdurmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kovdurmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kovdurmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kovdurmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kovdurmamakta mı? (progressive singular third-person)
kovdurmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kovdurmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kovdurmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kovdurmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kovdurmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kovdurmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kovdurmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kovdurmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kovdurmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

causative of kovmak: to let somebody fire/sack somebody else