uyuşukluk yapmak

head

uyuşukluk yapmak (third-person singular simple present uyuşukluk eder)

uyuşukluk eder (present singular third-person)
uyuşukluk yapmak (infinitive)
uyuşukluk yapan (imperfective impersonal participle)
uyuşukluk yapmış (impersonal participle perfective)
uyuşukluk yapacak (impersonal participle prospective)
uyuşukluk yaptığım (non-prospective participle personal)
uyuşukluk yaptığın (non-prospective participle personal)
uyuşukluk yaptığı (non-prospective participle personal)
uyuşukluk yaptığımız (non-prospective participle personal)
uyuşukluk yaptığınız (non-prospective participle personal)
uyuşukluk yaptıkları (non-prospective participle personal)
uyuşukluk yapacağım (participle personal prospective)
uyuşukluk yapacağın (participle personal prospective)
uyuşukluk yapacağı (participle personal prospective)
uyuşukluk yapacağımız (participle personal prospective)
uyuşukluk yapacağınız (participle personal prospective)
uyuşukluk yapacakları (participle personal prospective)
uyuşukluk yapma (noun-from-verb)
uyuşukluk yapış (adverbial)
uyuşukluk yaparım (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapar (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk yaparız (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk yaptım (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk yaptın (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk yaptı (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk yaptık (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uyuşukluk yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk yapacağım (first-person future indicative singular)
uyuşukluk yapacaksın (future indicative second-person singular)
uyuşukluk yapacak (future indicative singular third-person)
uyuşukluk yapacağız (first-person future indicative plural)
uyuşukluk yapacaksınız (future indicative plural second-person)
uyuşukluk yapacaklar (future indicative plural third-person)
uyuşukluk yapmışım (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmış (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmışız (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk yaparmış (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or uyuşukluk yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk yapsam (conditional first-person singular)
uyuşukluk yapsan (conditional second-person singular)
uyuşukluk yapsa (conditional singular third-person)
uyuşukluk yapsak (conditional first-person plural)
uyuşukluk yapsanız (conditional plural second-person)
uyuşukluk yapsalar (conditional plural third-person)
uyuşukluk yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk yapayım (first-person optative singular)
uyuşukluk yapasın (optative second-person singular)
uyuşukluk yapa (optative singular third-person)
uyuşukluk yapalım (first-person optative plural)
uyuşukluk yapasınız (optative plural second-person)
uyuşukluk yapalar (optative plural third-person)
uyuşukluk yapmaktayım (first-person progressive singular)
uyuşukluk yapmaktasın (progressive second-person singular)
uyuşukluk yapmakta (progressive singular third-person)
uyuşukluk yapmaktayız (first-person plural progressive)
uyuşukluk yapmaktasınız (plural progressive second-person)
uyuşukluk yapmaktalar (plural progressive third-person)
uyuşukluk yapmalıyım (first-person necessitative singular)
uyuşukluk yapmalısın (necessitative second-person singular)
uyuşukluk yapmalı (necessitative singular third-person)
uyuşukluk yapmalıyız (first-person necessitative plural)
uyuşukluk yapmalısınız (necessitative plural second-person)
uyuşukluk yapmalılar (necessitative plural third-person)
uyuşukluk yap (imperative second-person singular)
uyuşukluk yapsın (imperative singular third-person)
uyuşukluk yapın (imperative plural second-person)
uyuşukluk yapsınlar (imperative plural third-person)
uyuşukluk yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyuşukluk yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyuşukluk yapacak mı? (future indicative singular third-person)
uyuşukluk yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyuşukluk yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyuşukluk yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyuşukluk yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk yapsam mı? (conditional first-person singular)
uyuşukluk yapsan mı? (conditional second-person singular)
uyuşukluk yapsa mı? (conditional singular third-person)
uyuşukluk yapsak mı? (conditional first-person plural)
uyuşukluk yapsanız mı? (conditional plural second-person)
uyuşukluk yapsalar mı? (conditional plural third-person)
uyuşukluk yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyuşukluk yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
uyuşukluk yapmakta mı? (progressive singular third-person)
uyuşukluk yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyuşukluk yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyuşukluk yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyuşukluk yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyuşukluk yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyuşukluk yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
uyuşukluk yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyuşukluk yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyuşukluk yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uyuşukluk yapmamak (infinitive negative)
uyuşukluk yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
uyuşukluk yapmamış (impersonal negative participle perfective)
uyuşukluk yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
uyuşukluk yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uyuşukluk yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uyuşukluk yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uyuşukluk yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uyuşukluk yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uyuşukluk yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uyuşukluk yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uyuşukluk yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uyuşukluk yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uyuşukluk yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uyuşukluk yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uyuşukluk yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uyuşukluk yapmama (negative noun-from-verb)
uyuşukluk yapmayış (adverbial negative)
uyuşukluk yapmam (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk yapmayacağım (first-person future indicative singular)
uyuşukluk yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
uyuşukluk yapmayacak (future indicative singular third-person)
uyuşukluk yapmayacağız (first-person future indicative plural)
uyuşukluk yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uyuşukluk yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
uyuşukluk yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmamış (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk yapmasam (conditional first-person singular)
uyuşukluk yapmasan (conditional second-person singular)
uyuşukluk yapmasa (conditional singular third-person)
uyuşukluk yapmasak (conditional first-person plural)
uyuşukluk yapmasanız (conditional plural second-person)
uyuşukluk yapmasalar (conditional plural third-person)
uyuşukluk yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmayayım (first-person optative singular)
uyuşukluk yapmayasın (optative second-person singular)
uyuşukluk yapmaya (optative singular third-person)
uyuşukluk yapmayalım (first-person optative plural)
uyuşukluk yapmayasınız (optative plural second-person)
uyuşukluk yapmayalar (optative plural third-person)
uyuşukluk yapmamaktayım (first-person progressive singular)
uyuşukluk yapmamaktasın (progressive second-person singular)
uyuşukluk yapmamakta (progressive singular third-person)
uyuşukluk yapmamaktayız (first-person plural progressive)
uyuşukluk yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
uyuşukluk yapmamaktalar (plural progressive third-person)
uyuşukluk yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
uyuşukluk yapmamalısın (necessitative second-person singular)
uyuşukluk yapmamalı (necessitative singular third-person)
uyuşukluk yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
uyuşukluk yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
uyuşukluk yapmamalılar (necessitative plural third-person)
uyuşukluk yapma (imperative second-person singular)
uyuşukluk yapmasın (imperative singular third-person)
uyuşukluk yapmayın (imperative plural second-person)
uyuşukluk yapmasınlar (imperative plural third-person)
uyuşukluk yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyuşukluk yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyuşukluk yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uyuşukluk yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyuşukluk yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyuşukluk yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyuşukluk yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk yapmasam mı? (conditional first-person singular)
uyuşukluk yapmasan mı? (conditional second-person singular)
uyuşukluk yapmasa mı? (conditional singular third-person)
uyuşukluk yapmasak mı? (conditional first-person plural)
uyuşukluk yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
uyuşukluk yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
uyuşukluk yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyuşukluk yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uyuşukluk yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
uyuşukluk yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyuşukluk yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyuşukluk yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyuşukluk yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyuşukluk yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyuşukluk yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uyuşukluk yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyuşukluk yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyuşukluk yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

uyuşukluk yapıyorlardı (or uyuşukluk yapıyordular)

uyuşukluk yaparlarmış (or uyuşukluk yaparmışlar)

Equivalent to uyuşukluk (“laziness, sloth”) + yapmak (“to make, to do”)


transa geçmek

head

transa geçmek (third-person singular simple present -er)

-er (present singular third-person)
transa geçmek (infinitive)
transa geçen (imperfective impersonal participle)
transa geçmiş (impersonal participle perfective)
transa geçecek (impersonal participle prospective)
transa geçtiğim (non-prospective participle personal)
transa geçtiğin (non-prospective participle personal)
transa geçtiği (non-prospective participle personal)
transa geçtiğimiz (non-prospective participle personal)
transa geçtiğiniz (non-prospective participle personal)
transa geçtikleri (non-prospective participle personal)
transa geçeceğim (participle personal prospective)
transa geçeceğin (participle personal prospective)
transa geçeceği (participle personal prospective)
transa geçeceğimiz (participle personal prospective)
transa geçeceğiniz (participle personal prospective)
transa geçecekleri (participle personal prospective)
transa geçme (noun-from-verb)
transa geçiş (adverbial)
transa geçerim (aorist first-person indicative present singular)
transa geçersin (aorist indicative present second-person singular)
transa geçer (aorist indicative present singular third-person)
transa geçeriz (aorist first-person indicative plural present)
transa geçersiniz (aorist indicative plural present second-person)
transa geçerler (aorist indicative plural present third-person)
transa geçiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
transa geçiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
transa geçiyor (imperfective indicative present singular third-person)
transa geçiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
transa geçiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
transa geçiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
transa geçtim (first-person indicative past perfective singular)
transa geçtin (indicative past perfective second-person singular)
transa geçti (indicative past perfective singular third-person)
transa geçtik (first-person indicative past perfective plural)
transa geçtiniz (indicative past perfective plural second-person)
transa geçtiler (indicative past perfective plural third-person)
transa geçiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
transa geçiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
transa geçiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
transa geçiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
transa geçiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
transa geçiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or transa geçiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
transa geçeceğim (first-person future indicative singular)
transa geçeceksin (future indicative second-person singular)
transa geçecek (future indicative singular third-person)
transa geçeceğiz (first-person future indicative plural)
transa geçeceksiniz (future indicative plural second-person)
transa geçecekler (future indicative plural third-person)
transa geçmişim (first-person inferential perfective singular)
transa geçmişsin (inferential perfective second-person singular)
transa geçmiş (inferential perfective singular third-person)
transa geçmişiz (first-person inferential perfective plural)
transa geçmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
transa geçmişler (inferential perfective plural third-person)
transa geçermişim (aorist first-person inferential singular)
transa geçermişsin (aorist inferential second-person singular)
transa geçermiş (aorist inferential singular third-person)
transa geçermişiz (aorist first-person inferential plural)
transa geçermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
transa geçerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or transa geçermişlar (aorist inferential plural third-person)
transa geçiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
transa geçiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
transa geçiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
transa geçiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
transa geçiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
transa geçiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
transa geçsem (conditional first-person singular)
transa geçsen (conditional second-person singular)
transa geçse (conditional singular third-person)
transa geçsek (conditional first-person plural)
transa geçseniz (conditional plural second-person)
transa geçseler (conditional plural third-person)
transa geçseydim (conditional first-person perfective singular)
transa geçseydin (conditional perfective second-person singular)
transa geçseydi (conditional perfective singular third-person)
transa geçseydik (conditional first-person perfective plural)
transa geçseydiniz (conditional perfective plural second-person)
transa geçseydiler (conditional perfective plural third-person)
transa geçeyim (first-person optative singular)
transa geçesin (optative second-person singular)
transa geçe (optative singular third-person)
transa geçelim (first-person optative plural)
transa geçesiniz (optative plural second-person)
transa geçeler (optative plural third-person)
transa geçmekteyim (first-person progressive singular)
transa geçmektesin (progressive second-person singular)
transa geçmekte (progressive singular third-person)
transa geçmekteyiz (first-person plural progressive)
transa geçmektesiniz (plural progressive second-person)
transa geçmekteler (plural progressive third-person)
transa geçmeliyim (first-person necessitative singular)
transa geçmelisin (necessitative second-person singular)
transa geçmeli (necessitative singular third-person)
transa geçmeliyiz (first-person necessitative plural)
transa geçmelisiniz (necessitative plural second-person)
transa geçmeliler (necessitative plural third-person)
transa geç (imperative second-person singular)
transa geçsin (imperative singular third-person)
transa geçin (imperative plural second-person)
transa geçsinler (imperative plural third-person)
transa geçer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
transa geçer misin? (aorist indicative present second-person singular)
transa geçer mi? (aorist indicative present singular third-person)
transa geçer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
transa geçer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
transa geçerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
transa geçiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
transa geçiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
transa geçiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
transa geçiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
transa geçiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
transa geçiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
transa geçtim mi? (first-person indicative past perfective singular)
transa geçtin mi? (indicative past perfective second-person singular)
transa geçti mi? (indicative past perfective singular third-person)
transa geçtik mi? (first-person indicative past perfective plural)
transa geçtiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
transa geçtiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
transa geçiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
transa geçiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
transa geçiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
transa geçiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
transa geçiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
transa geçiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
transa geçecek miyim? (first-person future indicative singular)
transa geçecek misin? (future indicative second-person singular)
transa geçecek mi? (future indicative singular third-person)
transa geçecek miyiz? (first-person future indicative plural)
transa geçecek misiniz? (future indicative plural second-person)
transa geçecekler mi? (future indicative plural third-person)
transa geçmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
transa geçmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
transa geçmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
transa geçmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
transa geçmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
transa geçmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
transa geçer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
transa geçer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
transa geçer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
transa geçer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
transa geçer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
transa geçerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
transa geçiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
transa geçiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
transa geçiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
transa geçiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
transa geçiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
transa geçiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
transa geçsem mi? (conditional first-person singular)
transa geçsen mi? (conditional second-person singular)
transa geçse mi? (conditional singular third-person)
transa geçsek mi? (conditional first-person plural)
transa geçseniz mi? (conditional plural second-person)
transa geçseler mi? (conditional plural third-person)
transa geçse miydim? (conditional first-person perfective singular)
transa geçse miydin? (conditional perfective second-person singular)
transa geçse miydi? (conditional perfective singular third-person)
transa geçse miydik? (conditional first-person perfective plural)
transa geçse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
transa geçseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
transa geçmekte miyim? (first-person progressive singular)
transa geçmekte misin? (progressive second-person singular)
transa geçmekte mi? (progressive singular third-person)
transa geçmekte miyiz? (first-person plural progressive)
transa geçmekte misiniz? (plural progressive second-person)
transa geçmekteler mi? (plural progressive third-person)
transa geçmeli miyim? (first-person necessitative singular)
transa geçmeli misin? (necessitative second-person singular)
transa geçmeli mi? (necessitative singular third-person)
transa geçmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
transa geçmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
transa geçmeliler mi? (necessitative plural third-person)
transa geçmemek (infinitive negative)
transa geçmeyen (imperfective impersonal negative participle)
transa geçmemiş (impersonal negative participle perfective)
transa geçmeyecek (impersonal negative participle prospective)
transa geçmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
transa geçmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
transa geçmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
transa geçmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
transa geçmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
transa geçmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
transa geçmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
transa geçmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
transa geçmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
transa geçmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
transa geçmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
transa geçmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
transa geçmeme (negative noun-from-verb)
transa geçmeyiş (adverbial negative)
transa geçmem (aorist first-person indicative present singular)
transa geçmezsin (aorist indicative present second-person singular)
transa geçmez (aorist indicative present singular third-person)
transa geçmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
transa geçmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
transa geçmezler (aorist indicative plural present third-person)
transa geçmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
transa geçmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
transa geçmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
transa geçmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
transa geçmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
transa geçmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
transa geçmedim (first-person indicative past perfective singular)
transa geçmedin (indicative past perfective second-person singular)
transa geçmedi (indicative past perfective singular third-person)
transa geçmedik (first-person indicative past perfective plural)
transa geçmediniz (indicative past perfective plural second-person)
transa geçmediler (indicative past perfective plural third-person)
transa geçmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
transa geçmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
transa geçmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
transa geçmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
transa geçmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
transa geçmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
transa geçmeyeceğim (first-person future indicative singular)
transa geçmeyeceksin (future indicative second-person singular)
transa geçmeyecek (future indicative singular third-person)
transa geçmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
transa geçmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
transa geçmeyecekler (future indicative plural third-person)
transa geçmemişim (first-person inferential perfective singular)
transa geçmemişsin (inferential perfective second-person singular)
transa geçmemiş (inferential perfective singular third-person)
transa geçmemişiz (first-person inferential perfective plural)
transa geçmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
transa geçmemişler (inferential perfective plural third-person)
transa geçmezmişim (aorist first-person inferential singular)
transa geçmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
transa geçmezmiş (aorist inferential singular third-person)
transa geçmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
transa geçmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
transa geçmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
transa geçmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
transa geçmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
transa geçmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
transa geçmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
transa geçmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
transa geçmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
transa geçmesem (conditional first-person singular)
transa geçmesen (conditional second-person singular)
transa geçmese (conditional singular third-person)
transa geçmesek (conditional first-person plural)
transa geçmeseniz (conditional plural second-person)
transa geçmeseler (conditional plural third-person)
transa geçmeseydim (conditional first-person perfective singular)
transa geçmeseydin (conditional perfective second-person singular)
transa geçmeseydi (conditional perfective singular third-person)
transa geçmeseydik (conditional first-person perfective plural)
transa geçmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
transa geçmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
transa geçmeyeyim (first-person optative singular)
transa geçmeyesin (optative second-person singular)
transa geçmeye (optative singular third-person)
transa geçmeyelim (first-person optative plural)
transa geçmeyesiniz (optative plural second-person)
transa geçmeyeler (optative plural third-person)
transa geçmemekteyim (first-person progressive singular)
transa geçmemektesin (progressive second-person singular)
transa geçmemekte (progressive singular third-person)
transa geçmemekteyiz (first-person plural progressive)
transa geçmemektesiniz (plural progressive second-person)
transa geçmemekteler (plural progressive third-person)
transa geçmemeliyim (first-person necessitative singular)
transa geçmemelisin (necessitative second-person singular)
transa geçmemeli (necessitative singular third-person)
transa geçmemeliyiz (first-person necessitative plural)
transa geçmemelisiniz (necessitative plural second-person)
transa geçmemeliler (necessitative plural third-person)
transa geçme (imperative second-person singular)
transa geçmesin (imperative singular third-person)
transa geçmeyin (imperative plural second-person)
transa geçmesinler (imperative plural third-person)
transa geçmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
transa geçmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
transa geçmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
transa geçmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
transa geçmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
transa geçmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
transa geçmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
transa geçmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
transa geçmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
transa geçmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
transa geçmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
transa geçmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
transa geçmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
transa geçmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
transa geçmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
transa geçmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
transa geçmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
transa geçmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
transa geçmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
transa geçmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
transa geçmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
transa geçmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
transa geçmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
transa geçmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
transa geçmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
transa geçmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
transa geçmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
transa geçmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
transa geçmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
transa geçmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
transa geçmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
transa geçmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
transa geçmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
transa geçmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
transa geçmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
transa geçmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
transa geçmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
transa geçmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
transa geçmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
transa geçmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
transa geçmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
transa geçmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
transa geçmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
transa geçmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
transa geçmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
transa geçmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
transa geçmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
transa geçmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
transa geçmesem mi? (conditional first-person singular)
transa geçmesen mi? (conditional second-person singular)
transa geçmese mi? (conditional singular third-person)
transa geçmesek mi? (conditional first-person plural)
transa geçmeseniz mi? (conditional plural second-person)
transa geçmeseler mi? (conditional plural third-person)
transa geçmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
transa geçmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
transa geçmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
transa geçmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
transa geçmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
transa geçmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
transa geçmemekte miyim? (first-person progressive singular)
transa geçmemekte misin? (progressive second-person singular)
transa geçmemekte mi? (progressive singular third-person)
transa geçmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
transa geçmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
transa geçmemekteler mi? (plural progressive third-person)
transa geçmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
transa geçmemeli misin? (necessitative second-person singular)
transa geçmemeli mi? (necessitative singular third-person)
transa geçmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
transa geçmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
transa geçmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

transa geçiyorlardı (or transa geçiyordular)

transa geçerlermiş (or transa geçermişlar)

[t̪ʰɯ.ɾ̞ɑn̪ˈs̪ɑ ɟe̞t͡ʃˈme̞c]

Equivalent to trans (“trance”) + -a (“dative suffix”) + geçmek (“to enter”)

affix

Medyum, ruhlarla konuşurkan transa geçti

The medium entered the state of trance while she was communicating with spirits

(intransitive) to enter the state of trance


aylaklık etmek

head

aylaklık etmek (third-person singular simple present aylaklık eder)

aylaklık eder (present singular third-person)
aylaklık etmek (infinitive)
aylaklık eden (imperfective impersonal participle)
aylaklık etmiş (impersonal participle perfective)
aylaklık edecek (impersonal participle prospective)
aylaklık ettiğim (non-prospective participle personal)
aylaklık ettiğin (non-prospective participle personal)
aylaklık ettiği (non-prospective participle personal)
aylaklık ettiğimiz (non-prospective participle personal)
aylaklık ettiğiniz (non-prospective participle personal)
aylaklık ettikleri (non-prospective participle personal)
aylaklık edeceğim (participle personal prospective)
aylaklık edeceğin (participle personal prospective)
aylaklık edeceği (participle personal prospective)
aylaklık edeceğimiz (participle personal prospective)
aylaklık edeceğiniz (participle personal prospective)
aylaklık edecekleri (participle personal prospective)
aylaklık etme (noun-from-verb)
aylaklık ediş (adverbial)
aylaklık ederim (aorist first-person indicative present singular)
aylaklık edersin (aorist indicative present second-person singular)
aylaklık eder (aorist indicative present singular third-person)
aylaklık ederiz (aorist first-person indicative plural present)
aylaklık edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
aylaklık ederler (aorist indicative plural present third-person)
aylaklık ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aylaklık ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aylaklık ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
aylaklık ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aylaklık ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aylaklık ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aylaklık ettim (first-person indicative past perfective singular)
aylaklık ettin (indicative past perfective second-person singular)
aylaklık etti (indicative past perfective singular third-person)
aylaklık ettik (first-person indicative past perfective plural)
aylaklık ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
aylaklık ettiler (indicative past perfective plural third-person)
aylaklık ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aylaklık ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aylaklık ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aylaklık ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aylaklık ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aylaklık ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or aylaklık ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aylaklık edeceğim (first-person future indicative singular)
aylaklık edeceksin (future indicative second-person singular)
aylaklık edecek (future indicative singular third-person)
aylaklık edeceğiz (first-person future indicative plural)
aylaklık edeceksiniz (future indicative plural second-person)
aylaklık edecekler (future indicative plural third-person)
aylaklık etmişim (first-person inferential perfective singular)
aylaklık etmişsin (inferential perfective second-person singular)
aylaklık etmiş (inferential perfective singular third-person)
aylaklık etmişiz (first-person inferential perfective plural)
aylaklık etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
aylaklık etmişler (inferential perfective plural third-person)
aylaklık edermişim (aorist first-person inferential singular)
aylaklık edermişsin (aorist inferential second-person singular)
aylaklık edermiş (aorist inferential singular third-person)
aylaklık edermişiz (aorist first-person inferential plural)
aylaklık edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
aylaklık ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or aylaklık edermişlar (aorist inferential plural third-person)
aylaklık ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aylaklık ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aylaklık ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aylaklık ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aylaklık ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aylaklık ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aylaklık etsem (conditional first-person singular)
aylaklık etsen (conditional second-person singular)
aylaklık etse (conditional singular third-person)
aylaklık etsek (conditional first-person plural)
aylaklık etseniz (conditional plural second-person)
aylaklık etseler (conditional plural third-person)
aylaklık etseydim (conditional first-person perfective singular)
aylaklık etseydin (conditional perfective second-person singular)
aylaklık etseydi (conditional perfective singular third-person)
aylaklık etseydik (conditional first-person perfective plural)
aylaklık etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
aylaklık etseydiler (conditional perfective plural third-person)
aylaklık edeyim (first-person optative singular)
aylaklık edesin (optative second-person singular)
aylaklık ede (optative singular third-person)
aylaklık edelim (first-person optative plural)
aylaklık edesiniz (optative plural second-person)
aylaklık edeler (optative plural third-person)
aylaklık etmekteyim (first-person progressive singular)
aylaklık etmektesin (progressive second-person singular)
aylaklık etmekte (progressive singular third-person)
aylaklık etmekteyiz (first-person plural progressive)
aylaklık etmektesiniz (plural progressive second-person)
aylaklık etmekteler (plural progressive third-person)
aylaklık etmeliyim (first-person necessitative singular)
aylaklık etmelisin (necessitative second-person singular)
aylaklık etmeli (necessitative singular third-person)
aylaklık etmeliyiz (first-person necessitative plural)
aylaklık etmelisiniz (necessitative plural second-person)
aylaklık etmeliler (necessitative plural third-person)
aylaklık et (imperative second-person singular)
aylaklık etsin (imperative singular third-person)
aylaklık edin (imperative plural second-person)
or aylaklık ediniz (imperative plural second-person)
aylaklık etsinler (imperative plural third-person)
aylaklık eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
aylaklık eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
aylaklık eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
aylaklık eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
aylaklık eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
aylaklık ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
aylaklık ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aylaklık ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aylaklık ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aylaklık ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aylaklık ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aylaklık ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aylaklık ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
aylaklık ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
aylaklık etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
aylaklık ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
aylaklık ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
aylaklık ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
aylaklık ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aylaklık ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aylaklık ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aylaklık ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aylaklık ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aylaklık ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aylaklık edecek miyim? (first-person future indicative singular)
aylaklık edecek misin? (future indicative second-person singular)
aylaklık edecek mi? (future indicative singular third-person)
aylaklık edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
aylaklık edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
aylaklık edecekler mi? (future indicative plural third-person)
aylaklık etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
aylaklık etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
aylaklık etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
aylaklık etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
aylaklık etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
aylaklık etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
aylaklık eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
aylaklık eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
aylaklık eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
aylaklık eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
aylaklık eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
aylaklık ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
aylaklık ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aylaklık ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aylaklık ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aylaklık ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aylaklık ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aylaklık ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aylaklık etsem mi? (conditional first-person singular)
aylaklık etsen mi? (conditional second-person singular)
aylaklık etse mi? (conditional singular third-person)
aylaklık etsek mi? (conditional first-person plural)
aylaklık etseniz mi? (conditional plural second-person)
aylaklık etseler mi? (conditional plural third-person)
aylaklık etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
aylaklık etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
aylaklık etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
aylaklık etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
aylaklık etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
aylaklık etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
aylaklık etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
aylaklık etmekte misin? (progressive second-person singular)
aylaklık etmekte mi? (progressive singular third-person)
aylaklık etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
aylaklık etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
aylaklık etmekteler mi? (plural progressive third-person)
aylaklık etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
aylaklık etmeli misin? (necessitative second-person singular)
aylaklık etmeli mi? (necessitative singular third-person)
aylaklık etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
aylaklık etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
aylaklık etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
aylaklık etmemek (infinitive negative)
aylaklık etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
aylaklık etmemiş (impersonal negative participle perfective)
aylaklık etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
aylaklık etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
aylaklık etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
aylaklık etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
aylaklık etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
aylaklık etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
aylaklık etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
aylaklık etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
aylaklık etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
aylaklık etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
aylaklık etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
aylaklık etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
aylaklık etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
aylaklık etmeme (negative noun-from-verb)
aylaklık etmeyiş (adverbial negative)
aylaklık etmem (aorist first-person indicative present singular)
aylaklık etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
aylaklık etmez (aorist indicative present singular third-person)
aylaklık etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
aylaklık etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
aylaklık etmezler (aorist indicative plural present third-person)
aylaklık etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aylaklık etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aylaklık etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
aylaklık etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aylaklık etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aylaklık etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aylaklık etmedim (first-person indicative past perfective singular)
aylaklık etmedin (indicative past perfective second-person singular)
aylaklık etmedi (indicative past perfective singular third-person)
aylaklık etmedik (first-person indicative past perfective plural)
aylaklık etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
aylaklık etmediler (indicative past perfective plural third-person)
aylaklık etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aylaklık etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aylaklık etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aylaklık etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aylaklık etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aylaklık etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aylaklık etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
aylaklık etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
aylaklık etmeyecek (future indicative singular third-person)
aylaklık etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
aylaklık etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
aylaklık etmeyecekler (future indicative plural third-person)
aylaklık etmemişim (first-person inferential perfective singular)
aylaklık etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
aylaklık etmemiş (inferential perfective singular third-person)
aylaklık etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
aylaklık etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
aylaklık etmemişler (inferential perfective plural third-person)
aylaklık etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
aylaklık etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
aylaklık etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
aylaklık etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
aylaklık etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
aylaklık etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
aylaklık etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aylaklık etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aylaklık etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aylaklık etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aylaklık etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aylaklık etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aylaklık etmesem (conditional first-person singular)
aylaklık etmesen (conditional second-person singular)
aylaklık etmese (conditional singular third-person)
aylaklık etmesek (conditional first-person plural)
aylaklık etmeseniz (conditional plural second-person)
aylaklık etmeseler (conditional plural third-person)
aylaklık etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
aylaklık etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
aylaklık etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
aylaklık etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
aylaklık etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
aylaklık etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
aylaklık etmeyeyim (first-person optative singular)
aylaklık etmeyesin (optative second-person singular)
aylaklık etmeye (optative singular third-person)
aylaklık etmeyelim (first-person optative plural)
aylaklık etmeyesiniz (optative plural second-person)
aylaklık etmeyeler (optative plural third-person)
aylaklık etmemekteyim (first-person progressive singular)
aylaklık etmemektesin (progressive second-person singular)
aylaklık etmemekte (progressive singular third-person)
aylaklık etmemekteyiz (first-person plural progressive)
aylaklık etmemektesiniz (plural progressive second-person)
aylaklık etmemekteler (plural progressive third-person)
aylaklık etmemeliyim (first-person necessitative singular)
aylaklık etmemelisin (necessitative second-person singular)
aylaklık etmemeli (necessitative singular third-person)
aylaklık etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
aylaklık etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
aylaklık etmemeliler (necessitative plural third-person)
aylaklık etme (imperative second-person singular)
aylaklık etmesin (imperative singular third-person)
aylaklık etmeyin (imperative plural second-person)
or aylaklık etmeyiniz (imperative plural second-person)
aylaklık etmesinler (imperative plural third-person)
aylaklık etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
aylaklık etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
aylaklık etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
aylaklık etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
aylaklık etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
aylaklık etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
aylaklık etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aylaklık etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aylaklık etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aylaklık etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aylaklık etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aylaklık etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aylaklık etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
aylaklık etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
aylaklık etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
aylaklık etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
aylaklık etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
aylaklık etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
aylaklık etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aylaklık etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aylaklık etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aylaklık etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aylaklık etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aylaklık etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aylaklık etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
aylaklık etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
aylaklık etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
aylaklık etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
aylaklık etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
aylaklık etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
aylaklık etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
aylaklık etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
aylaklık etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
aylaklık etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
aylaklık etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
aylaklık etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
aylaklık etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
aylaklık etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
aylaklık etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
aylaklık etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
aylaklık etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
aylaklık etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
aylaklık etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aylaklık etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aylaklık etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aylaklık etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aylaklık etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aylaklık etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aylaklık etmesem mi? (conditional first-person singular)
aylaklık etmesen mi? (conditional second-person singular)
aylaklık etmese mi? (conditional singular third-person)
aylaklık etmesek mi? (conditional first-person plural)
aylaklık etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
aylaklık etmeseler mi? (conditional plural third-person)
aylaklık etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
aylaklık etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
aylaklık etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
aylaklık etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
aylaklık etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
aylaklık etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
aylaklık etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
aylaklık etmemekte misin? (progressive second-person singular)
aylaklık etmemekte mi? (progressive singular third-person)
aylaklık etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
aylaklık etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
aylaklık etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
aylaklık etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
aylaklık etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
aylaklık etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
aylaklık etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
aylaklık etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
aylaklık etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aylaklık ediyorlardı (or aylaklık ediyordular)

aylaklık ederlermiş (or aylaklık edermişlar)

aylaklık etmeyin (or aylaklık etmeyiniz)

[ɑj.ɫ̪ɑkˌɫ̪ɯ.cʰ‿e̞t̪ˈme̞c]

Equivalent to aylaklık (“laziness”) + etmek (“to do, to make”)

affix

Aylaklık etme ve işlerini yapmaya başla

Stom being lazy and start doing your work


muhafaza etmek

head

muhafaza etmek (third-person singular simple present muhafaza eder)

muhafaza eder (present singular third-person)
muhafaza etmek (infinitive)
muhafaza eden (imperfective impersonal participle)
muhafaza etmiş (impersonal participle perfective)
muhafaza edecek (impersonal participle prospective)
muhafaza ettiğim (non-prospective participle personal)
muhafaza ettiğin (non-prospective participle personal)
muhafaza ettiği (non-prospective participle personal)
muhafaza ettiğimiz (non-prospective participle personal)
muhafaza ettiğiniz (non-prospective participle personal)
muhafaza ettikleri (non-prospective participle personal)
muhafaza edeceğim (participle personal prospective)
muhafaza edeceğin (participle personal prospective)
muhafaza edeceği (participle personal prospective)
muhafaza edeceğimiz (participle personal prospective)
muhafaza edeceğiniz (participle personal prospective)
muhafaza edecekleri (participle personal prospective)
muhafaza etme (noun-from-verb)
muhafaza ediş (adverbial)
muhafaza ederim (aorist first-person indicative present singular)
muhafaza edersin (aorist indicative present second-person singular)
muhafaza eder (aorist indicative present singular third-person)
muhafaza ederiz (aorist first-person indicative plural present)
muhafaza edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
muhafaza ederler (aorist indicative plural present third-person)
muhafaza ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
muhafaza ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
muhafaza ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
muhafaza ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
muhafaza ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
muhafaza ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
muhafaza ettim (first-person indicative past perfective singular)
muhafaza ettin (indicative past perfective second-person singular)
muhafaza etti (indicative past perfective singular third-person)
muhafaza ettik (first-person indicative past perfective plural)
muhafaza ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
muhafaza ettiler (indicative past perfective plural third-person)
muhafaza ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
muhafaza ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
muhafaza ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
muhafaza ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
muhafaza ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
muhafaza ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or muhafaza ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
muhafaza edeceğim (first-person future indicative singular)
muhafaza edeceksin (future indicative second-person singular)
muhafaza edecek (future indicative singular third-person)
muhafaza edeceğiz (first-person future indicative plural)
muhafaza edeceksiniz (future indicative plural second-person)
muhafaza edecekler (future indicative plural third-person)
muhafaza etmişim (first-person inferential perfective singular)
muhafaza etmişsin (inferential perfective second-person singular)
muhafaza etmiş (inferential perfective singular third-person)
muhafaza etmişiz (first-person inferential perfective plural)
muhafaza etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
muhafaza etmişler (inferential perfective plural third-person)
muhafaza edermişim (aorist first-person inferential singular)
muhafaza edermişsin (aorist inferential second-person singular)
muhafaza edermiş (aorist inferential singular third-person)
muhafaza edermişiz (aorist first-person inferential plural)
muhafaza edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
muhafaza ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or muhafaza edermişlar (aorist inferential plural third-person)
muhafaza ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
muhafaza ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
muhafaza ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
muhafaza ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
muhafaza ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
muhafaza ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
muhafaza etsem (conditional first-person singular)
muhafaza etsen (conditional second-person singular)
muhafaza etse (conditional singular third-person)
muhafaza etsek (conditional first-person plural)
muhafaza etseniz (conditional plural second-person)
muhafaza etseler (conditional plural third-person)
muhafaza etseydim (conditional first-person perfective singular)
muhafaza etseydin (conditional perfective second-person singular)
muhafaza etseydi (conditional perfective singular third-person)
muhafaza etseydik (conditional first-person perfective plural)
muhafaza etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
muhafaza etseydiler (conditional perfective plural third-person)
muhafaza edeyim (first-person optative singular)
muhafaza edesin (optative second-person singular)
muhafaza ede (optative singular third-person)
muhafaza edelim (first-person optative plural)
muhafaza edesiniz (optative plural second-person)
muhafaza edeler (optative plural third-person)
muhafaza etmekteyim (first-person progressive singular)
muhafaza etmektesin (progressive second-person singular)
muhafaza etmekte (progressive singular third-person)
muhafaza etmekteyiz (first-person plural progressive)
muhafaza etmektesiniz (plural progressive second-person)
muhafaza etmekteler (plural progressive third-person)
muhafaza etmeliyim (first-person necessitative singular)
muhafaza etmelisin (necessitative second-person singular)
muhafaza etmeli (necessitative singular third-person)
muhafaza etmeliyiz (first-person necessitative plural)
muhafaza etmelisiniz (necessitative plural second-person)
muhafaza etmeliler (necessitative plural third-person)
muhafaza et (imperative second-person singular)
muhafaza etsin (imperative singular third-person)
muhafaza edin (imperative plural second-person)
or muhafaza ediniz (imperative plural second-person)
muhafaza etsinler (imperative plural third-person)
muhafaza eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
muhafaza eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
muhafaza eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
muhafaza eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
muhafaza eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
muhafaza ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
muhafaza ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
muhafaza ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
muhafaza ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
muhafaza ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
muhafaza ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
muhafaza ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
muhafaza ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
muhafaza ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
muhafaza etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
muhafaza ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
muhafaza ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
muhafaza ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
muhafaza ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
muhafaza ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
muhafaza ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
muhafaza ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
muhafaza ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
muhafaza ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
muhafaza edecek miyim? (first-person future indicative singular)
muhafaza edecek misin? (future indicative second-person singular)
muhafaza edecek mi? (future indicative singular third-person)
muhafaza edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
muhafaza edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
muhafaza edecekler mi? (future indicative plural third-person)
muhafaza etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
muhafaza etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
muhafaza etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
muhafaza etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
muhafaza etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
muhafaza etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
muhafaza eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
muhafaza eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
muhafaza eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
muhafaza eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
muhafaza eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
muhafaza ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
muhafaza ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
muhafaza ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
muhafaza ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
muhafaza ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
muhafaza ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
muhafaza ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
muhafaza etsem mi? (conditional first-person singular)
muhafaza etsen mi? (conditional second-person singular)
muhafaza etse mi? (conditional singular third-person)
muhafaza etsek mi? (conditional first-person plural)
muhafaza etseniz mi? (conditional plural second-person)
muhafaza etseler mi? (conditional plural third-person)
muhafaza etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
muhafaza etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
muhafaza etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
muhafaza etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
muhafaza etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
muhafaza etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
muhafaza etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
muhafaza etmekte misin? (progressive second-person singular)
muhafaza etmekte mi? (progressive singular third-person)
muhafaza etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
muhafaza etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
muhafaza etmekteler mi? (plural progressive third-person)
muhafaza etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
muhafaza etmeli misin? (necessitative second-person singular)
muhafaza etmeli mi? (necessitative singular third-person)
muhafaza etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
muhafaza etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
muhafaza etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
muhafaza etmemek (infinitive negative)
muhafaza etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
muhafaza etmemiş (impersonal negative participle perfective)
muhafaza etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
muhafaza etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
muhafaza etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
muhafaza etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
muhafaza etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
muhafaza etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
muhafaza etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
muhafaza etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
muhafaza etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
muhafaza etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
muhafaza etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
muhafaza etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
muhafaza etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
muhafaza etmeme (negative noun-from-verb)
muhafaza etmeyiş (adverbial negative)
muhafaza etmem (aorist first-person indicative present singular)
muhafaza etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
muhafaza etmez (aorist indicative present singular third-person)
muhafaza etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
muhafaza etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
muhafaza etmezler (aorist indicative plural present third-person)
muhafaza etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
muhafaza etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
muhafaza etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
muhafaza etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
muhafaza etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
muhafaza etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
muhafaza etmedim (first-person indicative past perfective singular)
muhafaza etmedin (indicative past perfective second-person singular)
muhafaza etmedi (indicative past perfective singular third-person)
muhafaza etmedik (first-person indicative past perfective plural)
muhafaza etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
muhafaza etmediler (indicative past perfective plural third-person)
muhafaza etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
muhafaza etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
muhafaza etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
muhafaza etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
muhafaza etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
muhafaza etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
muhafaza etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
muhafaza etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
muhafaza etmeyecek (future indicative singular third-person)
muhafaza etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
muhafaza etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
muhafaza etmeyecekler (future indicative plural third-person)
muhafaza etmemişim (first-person inferential perfective singular)
muhafaza etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
muhafaza etmemiş (inferential perfective singular third-person)
muhafaza etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
muhafaza etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
muhafaza etmemişler (inferential perfective plural third-person)
muhafaza etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
muhafaza etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
muhafaza etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
muhafaza etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
muhafaza etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
muhafaza etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
muhafaza etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
muhafaza etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
muhafaza etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
muhafaza etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
muhafaza etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
muhafaza etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
muhafaza etmesem (conditional first-person singular)
muhafaza etmesen (conditional second-person singular)
muhafaza etmese (conditional singular third-person)
muhafaza etmesek (conditional first-person plural)
muhafaza etmeseniz (conditional plural second-person)
muhafaza etmeseler (conditional plural third-person)
muhafaza etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
muhafaza etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
muhafaza etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
muhafaza etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
muhafaza etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
muhafaza etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
muhafaza etmeyeyim (first-person optative singular)
muhafaza etmeyesin (optative second-person singular)
muhafaza etmeye (optative singular third-person)
muhafaza etmeyelim (first-person optative plural)
muhafaza etmeyesiniz (optative plural second-person)
muhafaza etmeyeler (optative plural third-person)
muhafaza etmemekteyim (first-person progressive singular)
muhafaza etmemektesin (progressive second-person singular)
muhafaza etmemekte (progressive singular third-person)
muhafaza etmemekteyiz (first-person plural progressive)
muhafaza etmemektesiniz (plural progressive second-person)
muhafaza etmemekteler (plural progressive third-person)
muhafaza etmemeliyim (first-person necessitative singular)
muhafaza etmemelisin (necessitative second-person singular)
muhafaza etmemeli (necessitative singular third-person)
muhafaza etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
muhafaza etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
muhafaza etmemeliler (necessitative plural third-person)
muhafaza etme (imperative second-person singular)
muhafaza etmesin (imperative singular third-person)
muhafaza etmeyin (imperative plural second-person)
or muhafaza etmeyiniz (imperative plural second-person)
muhafaza etmesinler (imperative plural third-person)
muhafaza etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
muhafaza etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
muhafaza etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
muhafaza etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
muhafaza etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
muhafaza etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
muhafaza etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
muhafaza etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
muhafaza etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
muhafaza etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
muhafaza etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
muhafaza etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
muhafaza etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
muhafaza etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
muhafaza etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
muhafaza etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
muhafaza etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
muhafaza etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
muhafaza etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
muhafaza etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
muhafaza etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
muhafaza etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
muhafaza etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
muhafaza etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
muhafaza etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
muhafaza etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
muhafaza etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
muhafaza etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
muhafaza etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
muhafaza etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
muhafaza etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
muhafaza etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
muhafaza etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
muhafaza etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
muhafaza etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
muhafaza etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
muhafaza etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
muhafaza etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
muhafaza etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
muhafaza etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
muhafaza etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
muhafaza etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
muhafaza etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
muhafaza etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
muhafaza etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
muhafaza etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
muhafaza etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
muhafaza etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
muhafaza etmesem mi? (conditional first-person singular)
muhafaza etmesen mi? (conditional second-person singular)
muhafaza etmese mi? (conditional singular third-person)
muhafaza etmesek mi? (conditional first-person plural)
muhafaza etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
muhafaza etmeseler mi? (conditional plural third-person)
muhafaza etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
muhafaza etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
muhafaza etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
muhafaza etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
muhafaza etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
muhafaza etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
muhafaza etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
muhafaza etmemekte misin? (progressive second-person singular)
muhafaza etmemekte mi? (progressive singular third-person)
muhafaza etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
muhafaza etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
muhafaza etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
muhafaza etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
muhafaza etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
muhafaza etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
muhafaza etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
muhafaza etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
muhafaza etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

muhafaza ediyorlardı (or muhafaza ediyordular)

muhafaza ederlermiş (or muhafaza edermişlar)

muhafaza etmeyin (or muhafaza etmeyiniz)

Equivalent to muhafaza (“to protect”) + etmek (“to do”)

affix

Dilini muhafaza edemeyen vatanını da muhafaza edemez

That one who cannot protect their language cannot protect their homeland as well

(transitive) To protect, to defend, to preserve [+accusative]