alay etmek

alay etmek (third-person singular simple present alay eder)

alay eder (present singular third-person)
alay etmek (infinitive)
alay eden (imperfective impersonal participle)
alay etmiş (impersonal participle perfective)
alay edecek (impersonal participle prospective)
alay ettiğim (non-prospective participle personal)
alay ettiğin (non-prospective participle personal)
alay ettiği (non-prospective participle personal)
alay ettiğimiz (non-prospective participle personal)
alay ettiğiniz (non-prospective participle personal)
alay ettikleri (non-prospective participle personal)
alay edeceğim (participle personal prospective)
alay edeceğin (participle personal prospective)
alay edeceği (participle personal prospective)
alay edeceğimiz (participle personal prospective)
alay edeceğiniz (participle personal prospective)
alay edecekleri (participle personal prospective)
alay etme (noun-from-verb)
alay ediş (adverbial)
alay ederim (aorist first-person indicative present singular)
alay edersin (aorist indicative present second-person singular)
alay eder (aorist indicative present singular third-person)
alay ederiz (aorist first-person indicative plural present)
alay edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
alay ederler (aorist indicative plural present third-person)
alay ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alay ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alay ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
alay ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alay ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alay ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alay ettim (first-person indicative past perfective singular)
alay ettin (indicative past perfective second-person singular)
alay etti (indicative past perfective singular third-person)
alay ettik (first-person indicative past perfective plural)
alay ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
alay ettiler (indicative past perfective plural third-person)
alay ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alay ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alay ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alay ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alay ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alay ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or alay ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
alay edeceğim (first-person future indicative singular)
alay edeceksin (future indicative second-person singular)
alay edecek (future indicative singular third-person)
alay edeceğiz (first-person future indicative plural)
alay edeceksiniz (future indicative plural second-person)
alay edecekler (future indicative plural third-person)
alay etmişim (first-person inferential perfective singular)
alay etmişsin (inferential perfective second-person singular)
alay etmiş (inferential perfective singular third-person)
alay etmişiz (first-person inferential perfective plural)
alay etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
alay etmişler (inferential perfective plural third-person)
alay edermişim (aorist first-person inferential singular)
alay edermişsin (aorist inferential second-person singular)
alay edermiş (aorist inferential singular third-person)
alay edermişiz (aorist first-person inferential plural)
alay edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
alay ederlermiş (or alay edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
alay ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alay ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alay ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alay ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alay ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alay ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alay etsem (conditional first-person singular)
alay etsen (conditional second-person singular)
alay etse (conditional singular third-person)
alay etsek (conditional first-person plural)
alay etseniz (conditional plural second-person)
alay etseler (conditional plural third-person)
alay etseydim (conditional first-person perfective singular)
alay etseydin (conditional perfective second-person singular)
alay etseydi (conditional perfective singular third-person)
alay etseydik (conditional first-person perfective plural)
alay etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
alay etseydiler (conditional perfective plural third-person)
alay edeyim (first-person optative singular)
alay edesin (optative second-person singular)
alay ede (optative singular third-person)
alay edelim (first-person optative plural)
alay edesiniz (optative plural second-person)
alay edeler (optative plural third-person)
alay etmekteyim (first-person progressive singular)
alay etmektesin (progressive second-person singular)
alay etmekte (progressive singular third-person)
alay etmekteyiz (first-person plural progressive)
alay etmektesiniz (plural progressive second-person)
alay etmekteler (plural progressive third-person)
alay etmeliyim (first-person necessitative singular)
alay etmelisin (necessitative second-person singular)
alay etmeli (necessitative singular third-person)
alay etmeliyiz (first-person necessitative plural)
alay etmelisiniz (necessitative plural second-person)
alay etmeliler (necessitative plural third-person)
alay et (imperative second-person singular)
alay etsin (imperative singular third-person)
alay edin (imperative plural second-person)
or alay ediniz (imperative plural second-person)
alay etsinler (imperative plural third-person)
alay eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
alay eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
alay eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
alay eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
alay eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
alay ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
alay ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alay ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alay ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alay ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alay ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alay ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alay ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
alay ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
alay etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
alay ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
alay ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
alay ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
alay ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alay ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alay ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alay ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alay ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alay ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alay edecek miyim? (first-person future indicative singular)
alay edecek misin? (future indicative second-person singular)
alay edecek mi? (future indicative singular third-person)
alay edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
alay edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
alay edecekler mi? (future indicative plural third-person)
alay etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
alay etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
alay etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
alay etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
alay etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
alay etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
alay eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
alay eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
alay eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
alay eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
alay eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
alay ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
alay ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alay ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alay ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alay ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alay ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alay ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alay etsem mi? (conditional first-person singular)
alay etsen mi? (conditional second-person singular)
alay etse mi? (conditional singular third-person)
alay etsek mi? (conditional first-person plural)
alay etseniz mi? (conditional plural second-person)
alay etseler mi? (conditional plural third-person)
alay etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
alay etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
alay etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
alay etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
alay etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
alay etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
alay etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
alay etmekte misin? (progressive second-person singular)
alay etmekte mi? (progressive singular third-person)
alay etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
alay etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
alay etmekteler mi? (plural progressive third-person)
alay etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
alay etmeli misin? (necessitative second-person singular)
alay etmeli mi? (necessitative singular third-person)
alay etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
alay etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
alay etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
alay etmemek (infinitive negative)
alay etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
alay etmemiş (impersonal negative participle perfective)
alay etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
alay etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
alay etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
alay etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
alay etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
alay etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
alay etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
alay etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
alay etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
alay etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
alay etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
alay etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
alay etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
alay etmeme (negative noun-from-verb)
alay etmeyiş (adverbial negative)
alay etmem (aorist first-person indicative present singular)
alay etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
alay etmez (aorist indicative present singular third-person)
alay etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
alay etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
alay etmezler (aorist indicative plural present third-person)
alay etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alay etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alay etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
alay etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alay etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alay etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alay etmedim (first-person indicative past perfective singular)
alay etmedin (indicative past perfective second-person singular)
alay etmedi (indicative past perfective singular third-person)
alay etmedik (first-person indicative past perfective plural)
alay etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
alay etmediler (indicative past perfective plural third-person)
alay etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alay etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alay etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alay etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alay etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alay etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
alay etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
alay etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
alay etmeyecek (future indicative singular third-person)
alay etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
alay etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
alay etmeyecekler (future indicative plural third-person)
alay etmemişim (first-person inferential perfective singular)
alay etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
alay etmemiş (inferential perfective singular third-person)
alay etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
alay etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
alay etmemişler (inferential perfective plural third-person)
alay etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
alay etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
alay etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
alay etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
alay etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
alay etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
alay etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alay etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alay etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alay etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alay etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alay etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alay etmesem (conditional first-person singular)
alay etmesen (conditional second-person singular)
alay etmese (conditional singular third-person)
alay etmesek (conditional first-person plural)
alay etmeseniz (conditional plural second-person)
alay etmeseler (conditional plural third-person)
alay etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
alay etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
alay etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
alay etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
alay etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
alay etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
alay etmeyeyim (first-person optative singular)
alay etmeyesin (optative second-person singular)
alay etmeye (optative singular third-person)
alay etmeyelim (first-person optative plural)
alay etmeyesiniz (optative plural second-person)
alay etmeyeler (optative plural third-person)
alay etmemekteyim (first-person progressive singular)
alay etmemektesin (progressive second-person singular)
alay etmemekte (progressive singular third-person)
alay etmemekteyiz (first-person plural progressive)
alay etmemektesiniz (plural progressive second-person)
alay etmemekteler (plural progressive third-person)
alay etmemeliyim (first-person necessitative singular)
alay etmemelisin (necessitative second-person singular)
alay etmemeli (necessitative singular third-person)
alay etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
alay etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
alay etmemeliler (necessitative plural third-person)
alay etme (imperative second-person singular)
alay etmesin (imperative singular third-person)
alay etmeyin (imperative plural second-person)
or alay etmeyiniz (imperative plural second-person)
alay etmesinler (imperative plural third-person)
alay etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
alay etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
alay etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
alay etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
alay etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
alay etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
alay etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alay etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alay etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alay etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alay etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alay etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alay etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
alay etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
alay etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
alay etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
alay etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
alay etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
alay etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alay etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alay etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alay etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alay etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alay etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alay etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
alay etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
alay etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
alay etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
alay etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
alay etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
alay etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
alay etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
alay etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
alay etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
alay etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
alay etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
alay etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
alay etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
alay etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
alay etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
alay etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
alay etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
alay etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alay etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alay etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alay etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alay etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alay etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alay etmesem mi? (conditional first-person singular)
alay etmesen mi? (conditional second-person singular)
alay etmese mi? (conditional singular third-person)
alay etmesek mi? (conditional first-person plural)
alay etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
alay etmeseler mi? (conditional plural third-person)
alay etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
alay etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
alay etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
alay etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
alay etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
alay etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
alay etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
alay etmemekte misin? (progressive second-person singular)
alay etmemekte mi? (progressive singular third-person)
alay etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
alay etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
alay etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
alay etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
alay etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
alay etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
alay etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
alay etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
alay etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


şekerler

third-person singular indicative aorist of şekerlemek


üzerinden geçmek

Bugün kitabın ikinci bölümünün birinci kısmının üzerinden geçeceğiz.


iyi gitmek

head

iyi gitmek (third-person singular simple present iyi gider)

iyi gider (present singular third-person)


iyi yolda olur

third-person singular indicative aorist of iyi yolda olmak


gelişir

third-person singular indicative aorist of gelişmek


iyi gider

third-person singular indicative aorist of iyi gitmek


geliştirir

third-person singular indicative aorist of geliştirmek


develope etmek

develope etmek (third-person singular simple present develope eder)

develope eder (present singular third-person)


develope eder

third-person singular indicative aorist of develope etmek


ilişki kurmak

ilişki kurmak (third-person singular simple present ilişki kurar)

ilişki kurar (present singular third-person)


savsaklar

third-person singular indicative aorist of savsaklamak


ilişki kurar

third-person singular indicative aorist of ilişki kurmak


baştan savma yapmak

baştan savma yapmak (third-person singular simple present baştan savma yapar)

baştan savma yapar (present singular third-person)


iyi yolda olmak

iyi yolda olmak (third-person singular simple present iyi yolda olur)

iyi yolda olur (present singular third-person)


baştan savma yapar

baştan savma yapmak
baştan savma yapmak#Turkish

third-person singular indicative aorist of baştan savma yapmak


kişneme

second-person singular negative imperative of kişnemek


savsaklamak

savsaklamak (third-person singular simple present savsaklar)

savsaklar (present singular third-person)
savsaklamak (infinitive)
savsaklayan (imperfective impersonal participle)
savsaklamış (impersonal participle perfective)
savsaklayacak (impersonal participle prospective)
savsakladığım (non-prospective participle personal)
savsakladığın (non-prospective participle personal)
savsakladığı (non-prospective participle personal)
savsakladığımız (non-prospective participle personal)
savsakladığınız (non-prospective participle personal)
savsakladıkları (non-prospective participle personal)
savsaklayacağım (participle personal prospective)
savsaklayacağın (participle personal prospective)
savsaklayacağı (participle personal prospective)
savsaklayacağımız (participle personal prospective)
savsaklayacağınız (participle personal prospective)
savsaklayacakları (participle personal prospective)
savsaklama (noun-from-verb)
savsaklayış (adverbial)
savsaklarım (aorist first-person indicative present singular)
savsaklarsın (aorist indicative present second-person singular)
savsaklar (aorist indicative present singular third-person)
savsaklarız (aorist first-person indicative plural present)
savsaklarsınız (aorist indicative plural present second-person)
savsaklarlar (aorist indicative plural present third-person)
savsaklıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
savsaklıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
savsaklıyor (imperfective indicative present singular third-person)
savsaklıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
savsaklıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
savsaklıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
savsakladım (first-person indicative past perfective singular)
savsakladın (indicative past perfective second-person singular)
savsakladı (indicative past perfective singular third-person)
savsakladık (first-person indicative past perfective plural)
savsakladınız (indicative past perfective plural second-person)
savsakladılar (indicative past perfective plural third-person)
savsaklıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
savsaklıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
savsaklıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
savsaklıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
savsaklıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
savsaklıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
savsaklayacağım (first-person future indicative singular)
savsaklayacaksın (future indicative second-person singular)
savsaklayacak (future indicative singular third-person)
savsaklayacağız (first-person future indicative plural)
savsaklayacaksınız (future indicative plural second-person)
savsaklayacaklar (future indicative plural third-person)
savsaklamışım (first-person inferential perfective singular)
savsaklamışsın (inferential perfective second-person singular)
savsaklamış (inferential perfective singular third-person)
savsaklamışız (first-person inferential perfective plural)
savsaklamışsınız (inferential perfective plural second-person)
savsaklamışlar (inferential perfective plural third-person)
savsaklarmışım (aorist first-person inferential singular)
savsaklarmışsın (aorist inferential second-person singular)
savsaklarmış (aorist inferential singular third-person)
savsaklarmışız (aorist first-person inferential plural)
savsaklarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
savsaklarmışlar (aorist inferential plural third-person)
savsaklıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
savsaklıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
savsaklıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
savsaklıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
savsaklıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
savsaklıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
savsaklasam (conditional first-person singular)
savsaklasan (conditional second-person singular)
savsaklasa (conditional singular third-person)
savsaklasak (conditional first-person plural)
savsaklasanız (conditional plural second-person)
savsaklasalar (conditional plural third-person)
savsaklasaydım (conditional first-person perfective singular)
savsaklasaydın (conditional perfective second-person singular)
savsaklasaydı (conditional perfective singular third-person)
savsaklasaydık (conditional first-person perfective plural)
savsaklasaydınız (conditional perfective plural second-person)
savsaklasaydılar (conditional perfective plural third-person)
savsaklayayım (first-person optative singular)
savsaklayasın (optative second-person singular)
savsaklaya (optative singular third-person)
savsaklayalım (first-person optative plural)
savsaklayasınız (optative plural second-person)
savsaklayalar (optative plural third-person)
savsaklamaktayım (first-person progressive singular)
savsaklamaktasın (progressive second-person singular)
savsaklamakta (progressive singular third-person)
savsaklamaktayız (first-person plural progressive)
savsaklamaktasınız (plural progressive second-person)
savsaklamaktalar (plural progressive third-person)
savsaklamalıyım (first-person necessitative singular)
savsaklamalısın (necessitative second-person singular)
savsaklamalı (necessitative singular third-person)
savsaklamalıyız (first-person necessitative plural)
savsaklamalısınız (necessitative plural second-person)
savsaklamalılar (necessitative plural third-person)
savsakla (imperative second-person singular)
savsaklasın (imperative singular third-person)
savsaklayın (imperative plural second-person)
savsaklasınlar (imperative plural third-person)
savsaklar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
savsaklar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
savsaklar mı? (aorist indicative present singular third-person)
savsaklar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
savsaklar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
savsaklarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
savsaklıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
savsaklıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
savsaklıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
savsaklıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
savsaklıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
savsaklıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
savsakladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
savsakladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
savsakladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
savsakladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
savsakladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
savsakladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
savsaklıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
savsaklıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
savsaklıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
savsaklıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
savsaklıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
savsaklıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
savsaklayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
savsaklayacak mısın? (future indicative second-person singular)
savsaklayacak mı? (future indicative singular third-person)
savsaklayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
savsaklayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
savsaklayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
savsaklamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
savsaklamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
savsaklamış mı? (inferential perfective singular third-person)
savsaklamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
savsaklamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
savsaklamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
savsaklar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
savsaklar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
savsaklar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
savsaklar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
savsaklar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
savsaklarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
savsaklıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
savsaklıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
savsaklıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
savsaklıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
savsaklıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
savsaklıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
savsaklasam mı? (conditional first-person singular)
savsaklasan mı? (conditional second-person singular)
savsaklasa mı? (conditional singular third-person)
savsaklasak mı? (conditional first-person plural)
savsaklasanız mı? (conditional plural second-person)
savsaklasalar mı? (conditional plural third-person)
savsaklasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
savsaklasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
savsaklasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
savsaklasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
savsaklasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
savsaklasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
savsaklamakta mıyım? (first-person progressive singular)
savsaklamakta mısın? (progressive second-person singular)
savsaklamakta mı? (progressive singular third-person)
savsaklamakta mıyız? (first-person plural progressive)
savsaklamakta mısınız? (plural progressive second-person)
savsaklamaktalar mı? (plural progressive third-person)
savsaklamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
savsaklamalı mısın? (necessitative second-person singular)
savsaklamalı mı? (necessitative singular third-person)
savsaklamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
savsaklamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
savsaklamalılar mı? (necessitative plural third-person)
savsaklamamak (infinitive negative)
savsaklamayan (imperfective impersonal negative participle)
savsaklamamış (impersonal negative participle perfective)
savsaklamayacak (impersonal negative participle prospective)
savsaklamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
savsaklamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
savsaklamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
savsaklamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
savsaklamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
savsaklamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
savsaklamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
savsaklamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
savsaklamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
savsaklamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
savsaklamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
savsaklamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
savsaklamama (negative noun-from-verb)
savsaklamayış (adverbial negative)
savsaklamam (aorist first-person indicative present singular)
savsaklamazsın (aorist indicative present second-person singular)
savsaklamaz (aorist indicative present singular third-person)
savsaklamayız (aorist first-person indicative plural present)
savsaklamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
savsaklamazlar (aorist indicative plural present third-person)
savsaklamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
savsaklamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
savsaklamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
savsaklamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
savsaklamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
savsaklamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
savsaklamadım (first-person indicative past perfective singular)
savsaklamadın (indicative past perfective second-person singular)
savsaklamadı (indicative past perfective singular third-person)
savsaklamadık (first-person indicative past perfective plural)
savsaklamadınız (indicative past perfective plural second-person)
savsaklamadılar (indicative past perfective plural third-person)
savsaklamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
savsaklamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
savsaklamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
savsaklamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
savsaklamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
savsaklamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
savsaklamayacağım (first-person future indicative singular)
savsaklamayacaksın (future indicative second-person singular)
savsaklamayacak (future indicative singular third-person)
savsaklamayacağız (first-person future indicative plural)
savsaklamayacaksınız (future indicative plural second-person)
savsaklamayacaklar (future indicative plural third-person)
savsaklamamışım (first-person inferential perfective singular)
savsaklamamışsın (inferential perfective second-person singular)
savsaklamamış (inferential perfective singular third-person)
savsaklamamışız (first-person inferential perfective plural)
savsaklamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
savsaklamamışlar (inferential perfective plural third-person)
savsaklamazmışım (aorist first-person inferential singular)
savsaklamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
savsaklamazmış (aorist inferential singular third-person)
savsaklamazmışız (aorist first-person inferential plural)
savsaklamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
savsaklamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
savsaklamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
savsaklamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
savsaklamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
savsaklamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
savsaklamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
savsaklamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
savsaklamasam (conditional first-person singular)
savsaklamasan (conditional second-person singular)
savsaklamasa (conditional singular third-person)
savsaklamasak (conditional first-person plural)
savsaklamasanız (conditional plural second-person)
savsaklamasalar (conditional plural third-person)
savsaklamasaydım (conditional first-person perfective singular)
savsaklamasaydın (conditional perfective second-person singular)
savsaklamasaydı (conditional perfective singular third-person)
savsaklamasaydık (conditional first-person perfective plural)
savsaklamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
savsaklamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
savsaklamayayım (first-person optative singular)
savsaklamayasın (optative second-person singular)
savsaklamaya (optative singular third-person)
savsaklamayalım (first-person optative plural)
savsaklamayasınız (optative plural second-person)
savsaklamayalar (optative plural third-person)
savsaklamamaktayım (first-person progressive singular)
savsaklamamaktasın (progressive second-person singular)
savsaklamamakta (progressive singular third-person)
savsaklamamaktayız (first-person plural progressive)
savsaklamamaktasınız (plural progressive second-person)
savsaklamamaktalar (plural progressive third-person)
savsaklamamalıyım (first-person necessitative singular)
savsaklamamalısın (necessitative second-person singular)
savsaklamamalı (necessitative singular third-person)
savsaklamamalıyız (first-person necessitative plural)
savsaklamamalısınız (necessitative plural second-person)
savsaklamamalılar (necessitative plural third-person)
savsaklama (imperative second-person singular)
savsaklamasın (imperative singular third-person)
savsaklamayın (imperative plural second-person)
savsaklamasınlar (imperative plural third-person)
savsaklamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
savsaklamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
savsaklamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
savsaklamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
savsaklamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
savsaklamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
savsaklamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
savsaklamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
savsaklamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
savsaklamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
savsaklamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
savsaklamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
savsaklamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
savsaklamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
savsaklamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
savsaklamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
savsaklamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
savsaklamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
savsaklamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
savsaklamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
savsaklamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
savsaklamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
savsaklamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
savsaklamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
savsaklamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
savsaklamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
savsaklamayacak mı? (future indicative singular third-person)
savsaklamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
savsaklamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
savsaklamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
savsaklamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
savsaklamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
savsaklamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
savsaklamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
savsaklamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
savsaklamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
savsaklamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
savsaklamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
savsaklamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
savsaklamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
savsaklamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
savsaklamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
savsaklamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
savsaklamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
savsaklamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
savsaklamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
savsaklamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
savsaklamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
savsaklamasam mı? (conditional first-person singular)
savsaklamasan mı? (conditional second-person singular)
savsaklamasa mı? (conditional singular third-person)
savsaklamasak mı? (conditional first-person plural)
savsaklamasanız mı? (conditional plural second-person)
savsaklamasalar mı? (conditional plural third-person)
savsaklamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
savsaklamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
savsaklamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
savsaklamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
savsaklamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
savsaklamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
savsaklamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
savsaklamamakta mısın? (progressive second-person singular)
savsaklamamakta mı? (progressive singular third-person)
savsaklamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
savsaklamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
savsaklamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
savsaklamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
savsaklamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
savsaklamamalı mı? (necessitative singular third-person)
savsaklamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
savsaklamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
savsaklamamalılar mı? (necessitative plural third-person)


geri almak

From Ottoman Turkish گیرو آلمق (gerü almak).


çalınır

third-person singular indicative aorist of çalınmak


yazar

third-person singular indicative aorist of yazmak


atışır

third-person singular indicative aorist of atışmak


atıştırır

third-person singular indicative aorist of atıştırmak


hindi sesi çıkarmak

hindi sesi çıkarmak (third-person singular simple present hindi sesi çıkarır)

hindi sesi çıkarır (present singular third-person)


yaptırır

third-person singular indicative aorist of yaptırmak


ettirir

third-person singular indicative aorist of ettirmek


yaptırtır

third-person singular indicative aorist of yaptırtmak


ettirtir

third-person singular indicative aorist of ettirtmek


çözmek

çözmek (third-person singular simple present çözer)

çözer (present singular third-person)
çözmek (infinitive)
çözen (imperfective impersonal participle)
çözmüş (impersonal participle perfective)
çözecek (impersonal participle prospective)
çözdüğüm (non-prospective participle personal)
çözdüğün (non-prospective participle personal)
çözdüğü (non-prospective participle personal)
çözdüğümüz (non-prospective participle personal)
çözdüğünüz (non-prospective participle personal)
çözdükleri (non-prospective participle personal)
çözeceğim (participle personal prospective)
çözeceğin (participle personal prospective)
çözeceği (participle personal prospective)
çözeceğimiz (participle personal prospective)
çözeceğiniz (participle personal prospective)
çözecekleri (participle personal prospective)
çözme (noun-from-verb)
çözüş (adverbial)
çözerim (aorist first-person indicative present singular)
çözersin (aorist indicative present second-person singular)
çözer (aorist indicative present singular third-person)
çözeriz (aorist first-person indicative plural present)
çözersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çözerler (aorist indicative plural present third-person)
çözüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çözüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çözüyor (imperfective indicative present singular third-person)
çözüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çözüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çözüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çözdüm (first-person indicative past perfective singular)
çözdün (indicative past perfective second-person singular)
çözdü (indicative past perfective singular third-person)
çözdük (first-person indicative past perfective plural)
çözdünüz (indicative past perfective plural second-person)
çözdüler (indicative past perfective plural third-person)
çözüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çözüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çözüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çözüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çözüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çözüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çözüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çözeceğim (first-person future indicative singular)
çözeceksin (future indicative second-person singular)
çözecek (future indicative singular third-person)
çözeceğiz (first-person future indicative plural)
çözeceksiniz (future indicative plural second-person)
çözecekler (future indicative plural third-person)
çözmişim (first-person inferential perfective singular)
çözmişsin (inferential perfective second-person singular)
çözmiş (inferential perfective singular third-person)
çözmişiz (first-person inferential perfective plural)
çözmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
çözmişler (inferential perfective plural third-person)
çözermişim (aorist first-person inferential singular)
çözermişsin (aorist inferential second-person singular)
çözermiş (aorist inferential singular third-person)
çözermişiz (aorist first-person inferential plural)
çözermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çözerlermiş (or çözermişlar) (aorist inferential plural third-person)
çözüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çözüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çözüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çözüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çözüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çözüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çözsem (conditional first-person singular)
çözsen (conditional second-person singular)
çözse (conditional singular third-person)
çözsek (conditional first-person plural)
çözseniz (conditional plural second-person)
çözseler (conditional plural third-person)
çözseydim (conditional first-person perfective singular)
çözseydin (conditional perfective second-person singular)
çözseydi (conditional perfective singular third-person)
çözseydik (conditional first-person perfective plural)
çözseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çözseydiler (conditional perfective plural third-person)
çözeyim (first-person optative singular)
çözesin (optative second-person singular)
çöze (optative singular third-person)
çözelim (first-person optative plural)
çözesiniz (optative plural second-person)
çözeler (optative plural third-person)
çözmekteyim (first-person progressive singular)
çözmektesin (progressive second-person singular)
çözmekte (progressive singular third-person)
çözmekteyiz (first-person plural progressive)
çözmektesiniz (plural progressive second-person)
çözmekteler (plural progressive third-person)
çözmeliyim (first-person necessitative singular)
çözmelisin (necessitative second-person singular)
çözmeli (necessitative singular third-person)
çözmeliyiz (first-person necessitative plural)
çözmelisiniz (necessitative plural second-person)
çözmeliler (necessitative plural third-person)
çöz (imperative second-person singular)
çözsün (imperative singular third-person)
çözün (imperative plural second-person)
çözsünler (imperative plural third-person)
çözer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çözer misin? (aorist indicative present second-person singular)
çözer mi? (aorist indicative present singular third-person)
çözer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çözer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çözerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çözüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çözüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çözüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çözüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çözüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çözüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çözdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
çözdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
çözdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
çözdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
çözdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
çözdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çözüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çözüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çözüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çözüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çözüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çözüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çözecek miyim? (first-person future indicative singular)
çözecek misin? (future indicative second-person singular)
çözecek mi? (future indicative singular third-person)
çözecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çözecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çözecekler mi? (future indicative plural third-person)
çözmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
çözmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
çözmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
çözmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
çözmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
çözmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
çözer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
çözer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
çözer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
çözer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
çözer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çözerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çözüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çözüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çözüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çözüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çözüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çözüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çözsem mi? (conditional first-person singular)
çözsen mi? (conditional second-person singular)
çözse mi? (conditional singular third-person)
çözsek mi? (conditional first-person plural)
çözseniz mi? (conditional plural second-person)
çözseler mi? (conditional plural third-person)
çözse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çözse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çözse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çözse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çözse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çözseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çözmekte miyim? (first-person progressive singular)
çözmekte misin? (progressive second-person singular)
çözmekte mi? (progressive singular third-person)
çözmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çözmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çözmekteler mi? (plural progressive third-person)
çözmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çözmeli misin? (necessitative second-person singular)
çözmeli mi? (necessitative singular third-person)
çözmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çözmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çözmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çözmemek (infinitive negative)
çözmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çözmemiş (impersonal negative participle perfective)
çözmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çözmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çözmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çözmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çözmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çözmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çözmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çözmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çözmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çözmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çözmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çözmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çözmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çözmeme (negative noun-from-verb)
çözmeyüş (adverbial negative)
çözmem (aorist first-person indicative present singular)
çözmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çözmez (aorist indicative present singular third-person)
çözmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çözmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çözmezler (aorist indicative plural present third-person)
çözmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çözmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çözmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
çözmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çözmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çözmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çözmedim (first-person indicative past perfective singular)
çözmedin (indicative past perfective second-person singular)
çözmedi (indicative past perfective singular third-person)
çözmedik (first-person indicative past perfective plural)
çözmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çözmediler (indicative past perfective plural third-person)
çözmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çözmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çözmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çözmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çözmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çözmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çözmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çözmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çözmeyecek (future indicative singular third-person)
çözmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çözmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çözmeyecekler (future indicative plural third-person)
çözmemişim (first-person inferential perfective singular)
çözmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çözmemiş (inferential perfective singular third-person)
çözmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çözmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çözmemişler (inferential perfective plural third-person)
çözmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çözmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çözmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çözmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çözmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çözmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çözmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çözmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çözmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çözmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çözmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çözmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çözmesem (conditional first-person singular)
çözmesen (conditional second-person singular)
çözmese (conditional singular third-person)
çözmesek (conditional first-person plural)
çözmeseniz (conditional plural second-person)
çözmeseler (conditional plural third-person)
çözmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çözmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çözmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çözmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çözmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çözmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çözmeyeyim (first-person optative singular)
çözmeyesin (optative second-person singular)
çözmeye (optative singular third-person)
çözmeyelim (first-person optative plural)
çözmeyesiniz (optative plural second-person)
çözmeyeler (optative plural third-person)
çözmemekteyim (first-person progressive singular)
çözmemektesin (progressive second-person singular)
çözmemekte (progressive singular third-person)
çözmemekteyiz (first-person plural progressive)
çözmemektesiniz (plural progressive second-person)
çözmemekteler (plural progressive third-person)
çözmemeliyim (first-person necessitative singular)
çözmemelisin (necessitative second-person singular)
çözmemeli (necessitative singular third-person)
çözmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çözmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çözmemeliler (necessitative plural third-person)
çözme (imperative second-person singular)
çözmesin (imperative singular third-person)
çözmeyin (imperative plural second-person)
çözmesinler (imperative plural third-person)
çözmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çözmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çözmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çözmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çözmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çözmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çözmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çözmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çözmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çözmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çözmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çözmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çözmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çözmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çözmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çözmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çözmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çözmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çözmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çözmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çözmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çözmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çözmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çözmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çözmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çözmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çözmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çözmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çözmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çözmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çözmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çözmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çözmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çözmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çözmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çözmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çözmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çözmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çözmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çözmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çözmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çözmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çözmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çözmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çözmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çözmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çözmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çözmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çözmesem mi? (conditional first-person singular)
çözmesen mi? (conditional second-person singular)
çözmese mi? (conditional singular third-person)
çözmesek mi? (conditional first-person plural)
çözmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çözmeseler mi? (conditional plural third-person)
çözmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çözmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çözmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çözmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çözmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çözmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çözmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çözmemekte misin? (progressive second-person singular)
çözmemekte mi? (progressive singular third-person)
çözmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çözmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çözmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çözmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çözmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çözmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çözmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çözmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çözmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

çözmüş müyüm?

çözmüş müsün?

çözmüş müyüz?

çözmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish چوزمك (çözmek, “to untie, unfasten, loosen, unravel, solve”), from Proto-Turkic [Term?]. Cognate with Karakhanid [script needed] (çöžmēk, “to pull, stretch”), Azerbaijani çözmək (“to resolve”), Chagatai [script needed] (çözmek, “to take off, pull off, disperse”), Khorezmian Turkic [script needed] (çöz-, “to loosen, untie”), Kipchak [Arabic needed] (çöz-, “to untwist, untie”), Turkmen çözmek (“to untie, unleash, solve”).

cog

(transitive) to untie, unfasten, unbutton

(transitive) to unravel, disentangle, undo

(transitive) to solve, resolve, decipher, figure out, reason


olur

third-person singular indicative aorist of olmak


satılır

third-person singular indicative aorist of satılmak


geciktiririz

first-person plural present of geciktirmek


geciktirir

third-person singular indicative aorist of geciktirmek


geciktirtir

third-person singular indicative aorist of geciktirtmek


gecikir

third-person singular indicative aorist of gecikmek


ettirmek

head

ettirmek (third-person singular simple present ettirir)

ettirir (present singular third-person)
ettirmek (infinitive)
ettiren (imperfective impersonal participle)
ettirmiş (impersonal participle perfective)
ettirecek (impersonal participle prospective)
ettirdiğim (non-prospective participle personal)
ettirdiğin (non-prospective participle personal)
ettirdiği (non-prospective participle personal)
ettirdiğimiz (non-prospective participle personal)
ettirdiğiniz (non-prospective participle personal)
ettirdikleri (non-prospective participle personal)
ettireceğim (participle personal prospective)
ettireceğin (participle personal prospective)
ettireceği (participle personal prospective)
ettireceğimiz (participle personal prospective)
ettireceğiniz (participle personal prospective)
ettirecekleri (participle personal prospective)
ettirme (noun-from-verb)
ettiriş (adverbial)
ettiririm (aorist first-person indicative present singular)
ettirirsin (aorist indicative present second-person singular)
ettirir (aorist indicative present singular third-person)
ettiririz (aorist first-person indicative plural present)
ettirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ettirirler (aorist indicative plural present third-person)
ettiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ettiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ettiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
ettiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ettiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ettiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ettirdim (first-person indicative past perfective singular)
ettirdin (indicative past perfective second-person singular)
ettirdi (indicative past perfective singular third-person)
ettirdik (first-person indicative past perfective plural)
ettirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
ettirdiler (indicative past perfective plural third-person)
ettiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ettiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ettiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ettiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ettiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ettiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ettiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ettireceğim (first-person future indicative singular)
ettireceksin (future indicative second-person singular)
ettirecek (future indicative singular third-person)
ettireceğiz (first-person future indicative plural)
ettireceksiniz (future indicative plural second-person)
ettirecekler (future indicative plural third-person)
ettirmişim (first-person inferential perfective singular)
ettirmişsin (inferential perfective second-person singular)
ettirmiş (inferential perfective singular third-person)
ettirmişiz (first-person inferential perfective plural)
ettirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ettirmişler (inferential perfective plural third-person)
ettirirmişim (aorist first-person inferential singular)
ettirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ettirirmiş (aorist inferential singular third-person)
ettirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ettirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ettirirlermiş (or ettirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
ettiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ettiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ettiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ettiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ettiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ettiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ettirsem (conditional first-person singular)
ettirsen (conditional second-person singular)
ettirse (conditional singular third-person)
ettirsek (conditional first-person plural)
ettirseniz (conditional plural second-person)
ettirseler (conditional plural third-person)
ettirseydim (conditional first-person perfective singular)
ettirseydin (conditional perfective second-person singular)
ettirseydi (conditional perfective singular third-person)
ettirseydik (conditional first-person perfective plural)
ettirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ettirseydiler (conditional perfective plural third-person)
ettireyim (first-person optative singular)
ettiresin (optative second-person singular)
ettire (optative singular third-person)
ettirelim (first-person optative plural)
ettiresiniz (optative plural second-person)
ettireler (optative plural third-person)
ettirmekteyim (first-person progressive singular)
ettirmektesin (progressive second-person singular)
ettirmekte (progressive singular third-person)
ettirmekteyiz (first-person plural progressive)
ettirmektesiniz (plural progressive second-person)
ettirmekteler (plural progressive third-person)
ettirmeliyim (first-person necessitative singular)
ettirmelisin (necessitative second-person singular)
ettirmeli (necessitative singular third-person)
ettirmeliyiz (first-person necessitative plural)
ettirmelisiniz (necessitative plural second-person)
ettirmeliler (necessitative plural third-person)
ettir (imperative second-person singular)
ettirsin (imperative singular third-person)
ettirin (imperative plural second-person)
ettirsinler (imperative plural third-person)
ettirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ettirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ettirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ettirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ettirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ettirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ettiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ettiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ettiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ettiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ettiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ettiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ettirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ettirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ettirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ettirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ettirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ettirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ettiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ettiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ettiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ettiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ettiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ettiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ettirecek miyim? (first-person future indicative singular)
ettirecek misin? (future indicative second-person singular)
ettirecek mi? (future indicative singular third-person)
ettirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ettirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ettirecekler mi? (future indicative plural third-person)
ettirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ettirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ettirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ettirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ettirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ettirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ettirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ettirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ettirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ettirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ettirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ettirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ettiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ettiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ettiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ettiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ettiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ettiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ettirsem mi? (conditional first-person singular)
ettirsen mi? (conditional second-person singular)
ettirse mi? (conditional singular third-person)
ettirsek mi? (conditional first-person plural)
ettirseniz mi? (conditional plural second-person)
ettirseler mi? (conditional plural third-person)
ettirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ettirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ettirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ettirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ettirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ettirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ettirmekte miyim? (first-person progressive singular)
ettirmekte misin? (progressive second-person singular)
ettirmekte mi? (progressive singular third-person)
ettirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ettirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ettirmekteler mi? (plural progressive third-person)
ettirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ettirmeli misin? (necessitative second-person singular)
ettirmeli mi? (necessitative singular third-person)
ettirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ettirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ettirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ettirmemek (infinitive negative)
ettirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ettirmemiş (impersonal negative participle perfective)
ettirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ettirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ettirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ettirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ettirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ettirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ettirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ettirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ettirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ettirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ettirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ettirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ettirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ettirmeme (negative noun-from-verb)
ettirmeyiş (adverbial negative)
ettirmem (aorist first-person indicative present singular)
ettirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ettirmez (aorist indicative present singular third-person)
ettirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ettirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ettirmezler (aorist indicative plural present third-person)
ettirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ettirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ettirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ettirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ettirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ettirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ettirmedim (first-person indicative past perfective singular)
ettirmedin (indicative past perfective second-person singular)
ettirmedi (indicative past perfective singular third-person)
ettirmedik (first-person indicative past perfective plural)
ettirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ettirmediler (indicative past perfective plural third-person)
ettirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ettirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ettirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ettirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ettirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ettirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ettirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ettirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ettirmeyecek (future indicative singular third-person)
ettirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ettirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ettirmeyecekler (future indicative plural third-person)
ettirmemişim (first-person inferential perfective singular)
ettirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ettirmemiş (inferential perfective singular third-person)
ettirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ettirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ettirmemişler (inferential perfective plural third-person)
ettirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ettirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ettirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ettirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ettirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ettirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ettirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ettirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ettirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ettirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ettirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ettirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ettirmesem (conditional first-person singular)
ettirmesen (conditional second-person singular)
ettirmese (conditional singular third-person)
ettirmesek (conditional first-person plural)
ettirmeseniz (conditional plural second-person)
ettirmeseler (conditional plural third-person)
ettirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ettirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ettirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ettirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ettirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ettirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ettirmeyeyim (first-person optative singular)
ettirmeyesin (optative second-person singular)
ettirmeye (optative singular third-person)
ettirmeyelim (first-person optative plural)
ettirmeyesiniz (optative plural second-person)
ettirmeyeler (optative plural third-person)
ettirmemekteyim (first-person progressive singular)
ettirmemektesin (progressive second-person singular)
ettirmemekte (progressive singular third-person)
ettirmemekteyiz (first-person plural progressive)
ettirmemektesiniz (plural progressive second-person)
ettirmemekteler (plural progressive third-person)
ettirmemeliyim (first-person necessitative singular)
ettirmemelisin (necessitative second-person singular)
ettirmemeli (necessitative singular third-person)
ettirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ettirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ettirmemeliler (necessitative plural third-person)
ettirme (imperative second-person singular)
ettirmesin (imperative singular third-person)
ettirmeyin (imperative plural second-person)
ettirmesinler (imperative plural third-person)
ettirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ettirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ettirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ettirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ettirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ettirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ettirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ettirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ettirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ettirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ettirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ettirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ettirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ettirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ettirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ettirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ettirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ettirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ettirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ettirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ettirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ettirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ettirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ettirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ettirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ettirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ettirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ettirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ettirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ettirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ettirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ettirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ettirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ettirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ettirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ettirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ettirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ettirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ettirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ettirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ettirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ettirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ettirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ettirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ettirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ettirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ettirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ettirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ettirmesem mi? (conditional first-person singular)
ettirmesen mi? (conditional second-person singular)
ettirmese mi? (conditional singular third-person)
ettirmesek mi? (conditional first-person plural)
ettirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ettirmeseler mi? (conditional plural third-person)
ettirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ettirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ettirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ettirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ettirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ettirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ettirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ettirmemekte misin? (progressive second-person singular)
ettirmemekte mi? (progressive singular third-person)
ettirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ettirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ettirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ettirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ettirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ettirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ettirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ettirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ettirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish ایتدیرمك, ایتدرمك (ettirmek), equivalent to et- + -tir (causative) + -mek (infinitive)

suf

(transitive) to get something done

Bütün Dünya'yı nasıl dans ettirirsin?