fevt olmak

fevt olmak (infinitive)
fevt olan (imperfective impersonal participle)
fevt olmuş (impersonal participle perfective)
fevt olacak (impersonal participle prospective)
fevt olduğum (non-prospective participle personal)
fevt olduğun (non-prospective participle personal)
fevt olduğu (non-prospective participle personal)
fevt olduğumuz (non-prospective participle personal)
fevt olduğunuz (non-prospective participle personal)
fevt oldukları (non-prospective participle personal)
fevt olacağım (participle personal prospective)
fevt olacağın (participle personal prospective)
fevt olacağı (participle personal prospective)
fevt olacağımız (participle personal prospective)
fevt olacağınız (participle personal prospective)
fevt olacakları (participle personal prospective)
fevt olma (noun-from-verb)
fevt oluş (adverbial)
fevt olurum (aorist first-person indicative present singular)
fevt olursun (aorist indicative present second-person singular)
fevt olur (aorist indicative present singular third-person)
fevt oluruz (aorist first-person indicative plural present)
fevt olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
fevt olurlar (aorist indicative plural present third-person)
fevt oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fevt oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fevt oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
fevt oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fevt oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fevt oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fevt oldum (first-person indicative past perfective singular)
fevt oldun (indicative past perfective second-person singular)
fevt oldu (indicative past perfective singular third-person)
fevt olduk (first-person indicative past perfective plural)
fevt oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
fevt oldular (indicative past perfective plural third-person)
fevt oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fevt oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fevt oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fevt oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fevt oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fevt oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fevt oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fevt olacağım (first-person future indicative singular)
fevt olacaksın (future indicative second-person singular)
fevt olacak (future indicative singular third-person)
fevt olacağız (first-person future indicative plural)
fevt olacaksınız (future indicative plural second-person)
fevt olacaklar (future indicative plural third-person)
fevt olmuşum (first-person inferential perfective singular)
fevt olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
fevt olmuş (inferential perfective singular third-person)
fevt olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
fevt olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
fevt olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
fevt olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
fevt olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
fevt olurmuş (aorist inferential singular third-person)
fevt olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
fevt olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
fevt olurlarmış (or fevt olurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
fevt oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fevt oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fevt oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fevt oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fevt oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fevt oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fevt olsam (conditional first-person singular)
fevt olsan (conditional second-person singular)
fevt olsa (conditional singular third-person)
fevt olsak (conditional first-person plural)
fevt olsanız (conditional plural second-person)
fevt olsalar (conditional plural third-person)
fevt olsaydım (conditional first-person perfective singular)
fevt olsaydın (conditional perfective second-person singular)
fevt olsaydı (conditional perfective singular third-person)
fevt olsaydık (conditional first-person perfective plural)
fevt olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
fevt olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
fevt olayım (first-person optative singular)
fevt olasın (optative second-person singular)
fevt ola (optative singular third-person)
fevt olalım (first-person optative plural)
fevt olasınız (optative plural second-person)
fevt olalar (optative plural third-person)
fevt olmaktayım (first-person progressive singular)
fevt olmaktasın (progressive second-person singular)
fevt olmakta (progressive singular third-person)
fevt olmaktayız (first-person plural progressive)
fevt olmaktasınız (plural progressive second-person)
fevt olmaktalar (plural progressive third-person)
fevt olmalıyım (first-person necessitative singular)
fevt olmalısın (necessitative second-person singular)
fevt olmalı (necessitative singular third-person)
fevt olmalıyız (first-person necessitative plural)
fevt olmalısınız (necessitative plural second-person)
fevt olmalılar (necessitative plural third-person)
fevt ol (imperative second-person singular)
fevt olsun (imperative singular third-person)
fevt olun (imperative plural second-person)
fevt olsunlar (imperative plural third-person)
fevt olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
fevt olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
fevt olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
fevt olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
fevt olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
fevt olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fevt oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fevt oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fevt oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fevt oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fevt oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fevt oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fevt oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
fevt oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
fevt oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
fevt olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
fevt oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
fevt oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
fevt oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fevt oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fevt oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fevt oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fevt oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fevt oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fevt olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fevt olacak mısın? (future indicative second-person singular)
fevt olacak mı? (future indicative singular third-person)
fevt olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fevt olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fevt olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fevt olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
fevt olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
fevt olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
fevt olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
fevt olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
fevt olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fevt olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
fevt olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
fevt olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
fevt olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
fevt olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
fevt olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fevt oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fevt oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fevt oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fevt oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fevt oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fevt oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fevt olsam mı? (conditional first-person singular)
fevt olsan mı? (conditional second-person singular)
fevt olsa mı? (conditional singular third-person)
fevt olsak mı? (conditional first-person plural)
fevt olsanız mı? (conditional plural second-person)
fevt olsalar mı? (conditional plural third-person)
fevt olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fevt olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fevt olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fevt olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fevt olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fevt olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fevt olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
fevt olmakta mısın? (progressive second-person singular)
fevt olmakta mı? (progressive singular third-person)
fevt olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
fevt olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
fevt olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
fevt olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fevt olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
fevt olmalı mı? (necessitative singular third-person)
fevt olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fevt olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fevt olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
fevt olmamak (infinitive negative)
fevt olmayan (imperfective impersonal negative participle)
fevt olmamış (impersonal negative participle perfective)
fevt olmayacak (impersonal negative participle prospective)
fevt olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
fevt olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
fevt olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
fevt olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
fevt olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
fevt olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
fevt olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
fevt olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
fevt olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
fevt olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
fevt olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
fevt olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
fevt olmama (negative noun-from-verb)
fevt olmayuş (adverbial negative)
fevt olmam (aorist first-person indicative present singular)
fevt olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
fevt olmaz (aorist indicative present singular third-person)
fevt olmayız (aorist first-person indicative plural present)
fevt olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
fevt olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
fevt olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fevt olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fevt olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
fevt olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fevt olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fevt olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fevt olmadım (first-person indicative past perfective singular)
fevt olmadın (indicative past perfective second-person singular)
fevt olmadı (indicative past perfective singular third-person)
fevt olmadık (first-person indicative past perfective plural)
fevt olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
fevt olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
fevt olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fevt olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fevt olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fevt olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fevt olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fevt olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fevt olmayacağım (first-person future indicative singular)
fevt olmayacaksın (future indicative second-person singular)
fevt olmayacak (future indicative singular third-person)
fevt olmayacağız (first-person future indicative plural)
fevt olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
fevt olmayacaklar (future indicative plural third-person)
fevt olmamışım (first-person inferential perfective singular)
fevt olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
fevt olmamış (inferential perfective singular third-person)
fevt olmamışız (first-person inferential perfective plural)
fevt olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
fevt olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
fevt olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
fevt olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
fevt olmazmış (aorist inferential singular third-person)
fevt olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
fevt olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fevt olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
fevt olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fevt olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fevt olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fevt olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fevt olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fevt olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fevt olmasam (conditional first-person singular)
fevt olmasan (conditional second-person singular)
fevt olmasa (conditional singular third-person)
fevt olmasak (conditional first-person plural)
fevt olmasanız (conditional plural second-person)
fevt olmasalar (conditional plural third-person)
fevt olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
fevt olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
fevt olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
fevt olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
fevt olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
fevt olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
fevt olmayayım (first-person optative singular)
fevt olmayasın (optative second-person singular)
fevt olmaya (optative singular third-person)
fevt olmayalım (first-person optative plural)
fevt olmayasınız (optative plural second-person)
fevt olmayalar (optative plural third-person)
fevt olmamaktayım (first-person progressive singular)
fevt olmamaktasın (progressive second-person singular)
fevt olmamakta (progressive singular third-person)
fevt olmamaktayız (first-person plural progressive)
fevt olmamaktasınız (plural progressive second-person)
fevt olmamaktalar (plural progressive third-person)
fevt olmamalıyım (first-person necessitative singular)
fevt olmamalısın (necessitative second-person singular)
fevt olmamalı (necessitative singular third-person)
fevt olmamalıyız (first-person necessitative plural)
fevt olmamalısınız (necessitative plural second-person)
fevt olmamalılar (necessitative plural third-person)
fevt olma (imperative second-person singular)
fevt olmasın (imperative singular third-person)
fevt olmayın (imperative plural second-person)
fevt olmasınlar (imperative plural third-person)
fevt olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fevt olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fevt olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
fevt olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fevt olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fevt olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fevt olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fevt olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fevt olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fevt olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fevt olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fevt olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fevt olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fevt olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fevt olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fevt olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fevt olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fevt olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fevt olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fevt olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fevt olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fevt olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fevt olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fevt olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fevt olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fevt olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
fevt olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
fevt olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fevt olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fevt olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fevt olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fevt olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fevt olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
fevt olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fevt olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fevt olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fevt olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fevt olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fevt olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fevt olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fevt olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fevt olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fevt olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fevt olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fevt olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fevt olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fevt olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fevt olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fevt olmasam mı? (conditional first-person singular)
fevt olmasan mı? (conditional second-person singular)
fevt olmasa mı? (conditional singular third-person)
fevt olmasak mı? (conditional first-person plural)
fevt olmasanız mı? (conditional plural second-person)
fevt olmasalar mı? (conditional plural third-person)
fevt olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fevt olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fevt olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fevt olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fevt olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fevt olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fevt olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
fevt olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
fevt olmamakta mı? (progressive singular third-person)
fevt olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
fevt olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
fevt olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
fevt olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fevt olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
fevt olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
fevt olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fevt olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fevt olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


dedikodu yapmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

dedilkodu yapıyorlardı (or dedilkodu yapıyordular)

dedikodu yaparlarmış (or dedikodu yaparmışlar)

dedilkodu yapmak (infinitive)
dedilkodu yapan (imperfective impersonal participle)
dedilkodu yapmış (impersonal participle perfective)
dedilkodu yapacak (impersonal participle prospective)
dedilkodu yaptığım (non-prospective participle personal)
dedilkodu yaptığın (non-prospective participle personal)
dedilkodu yaptığı (non-prospective participle personal)
dedilkodu yaptığımız (non-prospective participle personal)
dedilkodu yaptığınız (non-prospective participle personal)
dedilkodu yaptıkları (non-prospective participle personal)
dedilkodu yapacağım (participle personal prospective)
dedilkodu yapacağın (participle personal prospective)
dedilkodu yapacağı (participle personal prospective)
dedilkodu yapacağımız (participle personal prospective)
dedilkodu yapacağınız (participle personal prospective)
dedilkodu yapacakları (participle personal prospective)
dedilkodu yapma (noun-from-verb)
dedilkodu yapış (adverbial)
dedikodu yaparım (aorist first-person indicative present singular)
dedikodu yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
dedikodu yapar (aorist indicative present singular third-person)
dedikodu yaparız (aorist first-person indicative plural present)
dedikodu yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
dedikodu yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
dedilkodu yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dedilkodu yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dedilkodu yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dedilkodu yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dedilkodu yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dedilkodu yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dedilkodu yaptım (first-person indicative past perfective singular)
dedilkodu yaptın (indicative past perfective second-person singular)
dedilkodu yaptı (indicative past perfective singular third-person)
dedilkodu yaptık (first-person indicative past perfective plural)
dedilkodu yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
dedilkodu yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
dedilkodu yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dedilkodu yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dedilkodu yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dedilkodu yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dedilkodu yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dedilkodu yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dedilkodu yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dedilkodu yapacağım (first-person future indicative singular)
dedilkodu yapacaksın (future indicative second-person singular)
dedilkodu yapacak (future indicative singular third-person)
dedilkodu yapacağız (first-person future indicative plural)
dedilkodu yapacaksınız (future indicative plural second-person)
dedilkodu yapacaklar (future indicative plural third-person)
dedilkodu yapmışım (first-person inferential perfective singular)
dedilkodu yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
dedilkodu yapmış (inferential perfective singular third-person)
dedilkodu yapmışız (first-person inferential perfective plural)
dedilkodu yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dedilkodu yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
dedikodu yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
dedikodu yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
dedikodu yaparmış (aorist inferential singular third-person)
dedikodu yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
dedikodu yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dedikodu yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or dedikodu yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
dedilkodu yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dedilkodu yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dedilkodu yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dedilkodu yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dedilkodu yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dedilkodu yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dedilkodu yapsam (conditional first-person singular)
dedilkodu yapsan (conditional second-person singular)
dedilkodu yapsa (conditional singular third-person)
dedilkodu yapsak (conditional first-person plural)
dedilkodu yapsanız (conditional plural second-person)
dedilkodu yapsalar (conditional plural third-person)
dedilkodu yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
dedilkodu yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
dedilkodu yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
dedilkodu yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
dedilkodu yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dedilkodu yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dedilkodu yapayım (first-person optative singular)
dedilkodu yapasın (optative second-person singular)
dedilkodu yapa (optative singular third-person)
dedilkodu yapalım (first-person optative plural)
dedilkodu yapasınız (optative plural second-person)
dedilkodu yapalar (optative plural third-person)
dedilkodu yapmaktayım (first-person progressive singular)
dedilkodu yapmaktasın (progressive second-person singular)
dedilkodu yapmakta (progressive singular third-person)
dedilkodu yapmaktayız (first-person plural progressive)
dedilkodu yapmaktasınız (plural progressive second-person)
dedilkodu yapmaktalar (plural progressive third-person)
dedilkodu yapmalıyım (first-person necessitative singular)
dedilkodu yapmalısın (necessitative second-person singular)
dedilkodu yapmalı (necessitative singular third-person)
dedilkodu yapmalıyız (first-person necessitative plural)
dedilkodu yapmalısınız (necessitative plural second-person)
dedilkodu yapmalılar (necessitative plural third-person)
dedilkodu yap (imperative second-person singular)
dedilkodu yapsın (imperative singular third-person)
dedilkodu yapın (imperative plural second-person)
dedilkodu yapsınlar (imperative plural third-person)
dedikodu yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dedikodu yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dedikodu yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
dedikodu yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dedikodu yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dedikodu yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dedilkodu yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dedilkodu yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dedilkodu yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dedilkodu yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dedilkodu yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dedilkodu yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dedilkodu yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dedilkodu yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dedilkodu yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dedilkodu yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dedilkodu yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dedilkodu yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dedilkodu yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dedilkodu yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dedilkodu yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dedilkodu yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dedilkodu yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dedilkodu yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dedilkodu yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dedilkodu yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
dedilkodu yapacak mı? (future indicative singular third-person)
dedilkodu yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dedilkodu yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dedilkodu yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dedilkodu yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dedilkodu yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dedilkodu yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dedilkodu yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dedilkodu yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dedilkodu yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dedikodu yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dedikodu yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dedikodu yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dedikodu yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dedikodu yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dedikodu yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dedilkodu yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dedilkodu yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dedilkodu yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dedilkodu yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dedilkodu yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dedilkodu yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dedilkodu yapsam mı? (conditional first-person singular)
dedilkodu yapsan mı? (conditional second-person singular)
dedilkodu yapsa mı? (conditional singular third-person)
dedilkodu yapsak mı? (conditional first-person plural)
dedilkodu yapsanız mı? (conditional plural second-person)
dedilkodu yapsalar mı? (conditional plural third-person)
dedilkodu yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dedilkodu yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dedilkodu yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dedilkodu yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dedilkodu yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dedilkodu yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dedilkodu yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dedilkodu yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
dedilkodu yapmakta mı? (progressive singular third-person)
dedilkodu yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dedilkodu yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dedilkodu yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dedilkodu yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dedilkodu yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dedilkodu yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
dedilkodu yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dedilkodu yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dedilkodu yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dedilkodu yapmamak (infinitive negative)
dedilkodu yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
dedilkodu yapmamış (impersonal negative participle perfective)
dedilkodu yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
dedilkodu yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dedilkodu yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dedilkodu yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dedilkodu yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dedilkodu yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dedilkodu yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dedilkodu yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dedilkodu yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dedilkodu yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dedilkodu yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dedilkodu yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dedilkodu yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dedilkodu yapmama (negative noun-from-verb)
dedilkodu yapmayış (adverbial negative)
dedilkodu yapmam (aorist first-person indicative present singular)
dedilkodu yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dedilkodu yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
dedilkodu yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
dedilkodu yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dedilkodu yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dedilkodu yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dedilkodu yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dedilkodu yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dedilkodu yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dedilkodu yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dedilkodu yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dedilkodu yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
dedilkodu yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
dedilkodu yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
dedilkodu yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
dedilkodu yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dedilkodu yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dedilkodu yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dedilkodu yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dedilkodu yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dedilkodu yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dedilkodu yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dedilkodu yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dedilkodu yapmayacağım (first-person future indicative singular)
dedilkodu yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
dedilkodu yapmayacak (future indicative singular third-person)
dedilkodu yapmayacağız (first-person future indicative plural)
dedilkodu yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dedilkodu yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
dedilkodu yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
dedilkodu yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dedilkodu yapmamış (inferential perfective singular third-person)
dedilkodu yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
dedilkodu yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dedilkodu yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dedilkodu yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dedilkodu yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dedilkodu yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
dedilkodu yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dedilkodu yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dedilkodu yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dedilkodu yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dedilkodu yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dedilkodu yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dedilkodu yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dedilkodu yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dedilkodu yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dedilkodu yapmasam (conditional first-person singular)
dedilkodu yapmasan (conditional second-person singular)
dedilkodu yapmasa (conditional singular third-person)
dedilkodu yapmasak (conditional first-person plural)
dedilkodu yapmasanız (conditional plural second-person)
dedilkodu yapmasalar (conditional plural third-person)
dedilkodu yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dedilkodu yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dedilkodu yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dedilkodu yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dedilkodu yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dedilkodu yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dedilkodu yapmayayım (first-person optative singular)
dedilkodu yapmayasın (optative second-person singular)
dedilkodu yapmaya (optative singular third-person)
dedilkodu yapmayalım (first-person optative plural)
dedilkodu yapmayasınız (optative plural second-person)
dedilkodu yapmayalar (optative plural third-person)
dedilkodu yapmamaktayım (first-person progressive singular)
dedilkodu yapmamaktasın (progressive second-person singular)
dedilkodu yapmamakta (progressive singular third-person)
dedilkodu yapmamaktayız (first-person plural progressive)
dedilkodu yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
dedilkodu yapmamaktalar (plural progressive third-person)
dedilkodu yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
dedilkodu yapmamalısın (necessitative second-person singular)
dedilkodu yapmamalı (necessitative singular third-person)
dedilkodu yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
dedilkodu yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
dedilkodu yapmamalılar (necessitative plural third-person)
dedilkodu yapma (imperative second-person singular)
dedilkodu yapmasın (imperative singular third-person)
dedilkodu yapmayın (imperative plural second-person)
dedilkodu yapmasınlar (imperative plural third-person)
dedilkodu yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dedilkodu yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dedilkodu yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dedilkodu yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dedilkodu yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dedilkodu yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dedilkodu yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dedilkodu yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dedilkodu yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dedilkodu yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dedilkodu yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dedilkodu yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dedilkodu yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dedilkodu yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dedilkodu yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dedilkodu yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dedilkodu yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dedilkodu yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dedilkodu yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dedilkodu yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dedilkodu yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dedilkodu yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dedilkodu yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dedilkodu yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dedilkodu yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dedilkodu yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dedilkodu yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dedilkodu yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dedilkodu yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dedilkodu yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dedilkodu yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dedilkodu yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dedilkodu yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dedilkodu yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dedilkodu yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dedilkodu yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dedilkodu yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dedilkodu yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dedilkodu yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dedilkodu yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dedilkodu yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dedilkodu yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dedilkodu yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dedilkodu yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dedilkodu yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dedilkodu yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dedilkodu yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dedilkodu yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dedilkodu yapmasam mı? (conditional first-person singular)
dedilkodu yapmasan mı? (conditional second-person singular)
dedilkodu yapmasa mı? (conditional singular third-person)
dedilkodu yapmasak mı? (conditional first-person plural)
dedilkodu yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
dedilkodu yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
dedilkodu yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dedilkodu yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dedilkodu yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dedilkodu yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dedilkodu yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dedilkodu yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dedilkodu yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dedilkodu yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dedilkodu yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
dedilkodu yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dedilkodu yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dedilkodu yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dedilkodu yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dedilkodu yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dedilkodu yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dedilkodu yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dedilkodu yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dedilkodu yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


avlar

third-person singular indicative aorist of avlamak


ağda yapmak

ağda yapıyorlardı (or ağda yapıyordular)

ağda yapmak (infinitive)
ağda yapan (imperfective impersonal participle)
ağda yapmış (impersonal participle perfective)
ağda yapacak (impersonal participle prospective)
ağda yaptığım (non-prospective participle personal)
ağda yaptığın (non-prospective participle personal)
ağda yaptığı (non-prospective participle personal)
ağda yaptığımız (non-prospective participle personal)
ağda yaptığınız (non-prospective participle personal)
ağda yaptıkları (non-prospective participle personal)
ağda yapacağım (participle personal prospective)
ağda yapacağın (participle personal prospective)
ağda yapacağı (participle personal prospective)
ağda yapacağımız (participle personal prospective)
ağda yapacağınız (participle personal prospective)
ağda yapacakları (participle personal prospective)
ağda yapma (noun-from-verb)
ağda yapış (adverbial)
ağd yaparım (aorist first-person indicative present singular)
ağd yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
ağd yapar (aorist indicative present singular third-person)
ağd yaparız (aorist first-person indicative plural present)
ağd yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağd yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
ağda yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağda yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağda yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağda yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağda yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağda yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağda yaptım (first-person indicative past perfective singular)
ağda yaptın (indicative past perfective second-person singular)
ağda yaptı (indicative past perfective singular third-person)
ağda yaptık (first-person indicative past perfective plural)
ağda yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
ağda yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
ağda yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağda yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağda yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağda yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağda yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağda yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ağda yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağda yapacağım (first-person future indicative singular)
ağda yapacaksın (future indicative second-person singular)
ağda yapacak (future indicative singular third-person)
ağda yapacağız (first-person future indicative plural)
ağda yapacaksınız (future indicative plural second-person)
ağda yapacaklar (future indicative plural third-person)
ağda yapmışım (first-person inferential perfective singular)
ağda yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
ağda yapmış (inferential perfective singular third-person)
ağda yapmışız (first-person inferential perfective plural)
ağda yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağda yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
ağd yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
ağd yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağd yaparmış (aorist inferential singular third-person)
ağd yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
ağd yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağd yaparlarmış (or ağd yaparmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ağda yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağda yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağda yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağda yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağda yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağda yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağda yapsam (conditional first-person singular)
ağda yapsan (conditional second-person singular)
ağda yapsa (conditional singular third-person)
ağda yapsak (conditional first-person plural)
ağda yapsanız (conditional plural second-person)
ağda yapsalar (conditional plural third-person)
ağda yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
ağda yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
ağda yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
ağda yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
ağda yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağda yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağda yapayım (first-person optative singular)
ağda yapasın (optative second-person singular)
ağda yapa (optative singular third-person)
ağda yapalım (first-person optative plural)
ağda yapasınız (optative plural second-person)
ağda yapalar (optative plural third-person)
ağda yapmaktayım (first-person progressive singular)
ağda yapmaktasın (progressive second-person singular)
ağda yapmakta (progressive singular third-person)
ağda yapmaktayız (first-person plural progressive)
ağda yapmaktasınız (plural progressive second-person)
ağda yapmaktalar (plural progressive third-person)
ağda yapmalıyım (first-person necessitative singular)
ağda yapmalısın (necessitative second-person singular)
ağda yapmalı (necessitative singular third-person)
ağda yapmalıyız (first-person necessitative plural)
ağda yapmalısınız (necessitative plural second-person)
ağda yapmalılar (necessitative plural third-person)
ağda yap (imperative second-person singular)
ağda yapsın (imperative singular third-person)
ağda yapın (imperative plural second-person)
ağda yapsınlar (imperative plural third-person)
ağd yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağd yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağd yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağd yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağd yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağd yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağda yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağda yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağda yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağda yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağda yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağda yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağda yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağda yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağda yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağda yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağda yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağda yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağda yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağda yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağda yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağda yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağda yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağda yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağda yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağda yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağda yapacak mı? (future indicative singular third-person)
ağda yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağda yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağda yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağda yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağda yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağda yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağda yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağda yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağda yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağd yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağd yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağd yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağd yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağd yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağd yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağda yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağda yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağda yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağda yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağda yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağda yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağda yapsam mı? (conditional first-person singular)
ağda yapsan mı? (conditional second-person singular)
ağda yapsa mı? (conditional singular third-person)
ağda yapsak mı? (conditional first-person plural)
ağda yapsanız mı? (conditional plural second-person)
ağda yapsalar mı? (conditional plural third-person)
ağda yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağda yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağda yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağda yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağda yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağda yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağda yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağda yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
ağda yapmakta mı? (progressive singular third-person)
ağda yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağda yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağda yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağda yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağda yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağda yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
ağda yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağda yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağda yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağda yapmamak (infinitive negative)
ağda yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
ağda yapmamış (impersonal negative participle perfective)
ağda yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
ağda yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağda yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağda yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağda yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağda yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağda yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağda yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağda yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağda yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağda yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağda yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağda yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağda yapmama (negative noun-from-verb)
ağda yapmayış (adverbial negative)
ağda yapmam (aorist first-person indicative present singular)
ağda yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağda yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
ağda yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
ağda yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağda yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağda yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağda yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağda yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağda yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağda yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağda yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağda yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
ağda yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
ağda yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
ağda yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
ağda yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağda yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağda yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağda yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağda yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağda yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağda yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağda yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağda yapmayacağım (first-person future indicative singular)
ağda yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
ağda yapmayacak (future indicative singular third-person)
ağda yapmayacağız (first-person future indicative plural)
ağda yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağda yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
ağda yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
ağda yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağda yapmamış (inferential perfective singular third-person)
ağda yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
ağda yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağda yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağda yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağda yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağda yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
ağda yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağda yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağda yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ağda yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağda yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağda yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağda yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağda yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağda yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağda yapmasam (conditional first-person singular)
ağda yapmasan (conditional second-person singular)
ağda yapmasa (conditional singular third-person)
ağda yapmasak (conditional first-person plural)
ağda yapmasanız (conditional plural second-person)
ağda yapmasalar (conditional plural third-person)
ağda yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağda yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağda yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağda yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağda yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağda yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağda yapmayayım (first-person optative singular)
ağda yapmayasın (optative second-person singular)
ağda yapmaya (optative singular third-person)
ağda yapmayalım (first-person optative plural)
ağda yapmayasınız (optative plural second-person)
ağda yapmayalar (optative plural third-person)
ağda yapmamaktayım (first-person progressive singular)
ağda yapmamaktasın (progressive second-person singular)
ağda yapmamakta (progressive singular third-person)
ağda yapmamaktayız (first-person plural progressive)
ağda yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
ağda yapmamaktalar (plural progressive third-person)
ağda yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
ağda yapmamalısın (necessitative second-person singular)
ağda yapmamalı (necessitative singular third-person)
ağda yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
ağda yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
ağda yapmamalılar (necessitative plural third-person)
ağda yapma (imperative second-person singular)
ağda yapmasın (imperative singular third-person)
ağda yapmayın (imperative plural second-person)
ağda yapmasınlar (imperative plural third-person)
ağda yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağda yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağda yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağda yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağda yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağda yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağda yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağda yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağda yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağda yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağda yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağda yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağda yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağda yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağda yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağda yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağda yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağda yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağda yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağda yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağda yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağda yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağda yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağda yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağda yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağda yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağda yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağda yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağda yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağda yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağda yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağda yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağda yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağda yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağda yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağda yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağda yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağda yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağda yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağda yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağda yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağda yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağda yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağda yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağda yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağda yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağda yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağda yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağda yapmasam mı? (conditional first-person singular)
ağda yapmasan mı? (conditional second-person singular)
ağda yapmasa mı? (conditional singular third-person)
ağda yapmasak mı? (conditional first-person plural)
ağda yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
ağda yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
ağda yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağda yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağda yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağda yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağda yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağda yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağda yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağda yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağda yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
ağda yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağda yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağda yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağda yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağda yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağda yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağda yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağda yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağda yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


şifrelemek

to encrypt (to conceal information by means of a code or cipher)


öfkelendirmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

öfkelendirmek (infinitive)
öfkelendiren (imperfective impersonal participle)
öfkelendirmiş (impersonal participle perfective)
öfkelendirecek (impersonal participle prospective)
öfkelendirdiğim (non-prospective participle personal)
öfkelendirdiğin (non-prospective participle personal)
öfkelendirdiği (non-prospective participle personal)
öfkelendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
öfkelendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
öfkelendirdikleri (non-prospective participle personal)
öfkelendireceğim (participle personal prospective)
öfkelendireceğin (participle personal prospective)
öfkelendireceği (participle personal prospective)
öfkelendireceğimiz (participle personal prospective)
öfkelendireceğiniz (participle personal prospective)
öfkelendirecekleri (participle personal prospective)
öfkelendirme (noun-from-verb)
öfkelendiriş (adverbial)
öfkelendiririm (aorist first-person indicative present singular)
öfkelendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
öfkelendirir (aorist indicative present singular third-person)
öfkelendiririz (aorist first-person indicative plural present)
öfkelendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öfkelendirirler (aorist indicative plural present third-person)
öfkelendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öfkelendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öfkelendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
öfkelendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öfkelendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öfkelendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öfkelendirdim (first-person indicative past perfective singular)
öfkelendirdin (indicative past perfective second-person singular)
öfkelendirdi (indicative past perfective singular third-person)
öfkelendirdik (first-person indicative past perfective plural)
öfkelendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
öfkelendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
öfkelendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öfkelendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öfkelendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öfkelendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öfkelendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öfkelendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öfkelendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öfkelendireceğim (first-person future indicative singular)
öfkelendireceksin (future indicative second-person singular)
öfkelendirecek (future indicative singular third-person)
öfkelendireceğiz (first-person future indicative plural)
öfkelendireceksiniz (future indicative plural second-person)
öfkelendirecekler (future indicative plural third-person)
öfkelendirmişim (first-person inferential perfective singular)
öfkelendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
öfkelendirmiş (inferential perfective singular third-person)
öfkelendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
öfkelendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öfkelendirmişler (inferential perfective plural third-person)
öfkelendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
öfkelendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
öfkelendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
öfkelendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
öfkelendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öfkelendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or öfkelendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
öfkelendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öfkelendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öfkelendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öfkelendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öfkelendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öfkelendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öfkelendirsem (conditional first-person singular)
öfkelendirsen (conditional second-person singular)
öfkelendirse (conditional singular third-person)
öfkelendirsek (conditional first-person plural)
öfkelendirseniz (conditional plural second-person)
öfkelendirseler (conditional plural third-person)
öfkelendirseydim (conditional first-person perfective singular)
öfkelendirseydin (conditional perfective second-person singular)
öfkelendirseydi (conditional perfective singular third-person)
öfkelendirseydik (conditional first-person perfective plural)
öfkelendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öfkelendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
öfkelendireyim (first-person optative singular)
öfkelendiresin (optative second-person singular)
öfkelendire (optative singular third-person)
öfkelendirelim (first-person optative plural)
öfkelendiresiniz (optative plural second-person)
öfkelendireler (optative plural third-person)
öfkelendirmekteyim (first-person progressive singular)
öfkelendirmektesin (progressive second-person singular)
öfkelendirmekte (progressive singular third-person)
öfkelendirmekteyiz (first-person plural progressive)
öfkelendirmektesiniz (plural progressive second-person)
öfkelendirmekteler (plural progressive third-person)
öfkelendirmeliyim (first-person necessitative singular)
öfkelendirmelisin (necessitative second-person singular)
öfkelendirmeli (necessitative singular third-person)
öfkelendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
öfkelendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
öfkelendirmeliler (necessitative plural third-person)
öfkelendir (imperative second-person singular)
öfkelendirsin (imperative singular third-person)
öfkelendirin (imperative plural second-person)
öfkelendirsinler (imperative plural third-person)
öfkelendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öfkelendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
öfkelendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
öfkelendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öfkelendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öfkelendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öfkelendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öfkelendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öfkelendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öfkelendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öfkelendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öfkelendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öfkelendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öfkelendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öfkelendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öfkelendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öfkelendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öfkelendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öfkelendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öfkelendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öfkelendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öfkelendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öfkelendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öfkelendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öfkelendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
öfkelendirecek misin? (future indicative second-person singular)
öfkelendirecek mi? (future indicative singular third-person)
öfkelendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öfkelendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öfkelendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
öfkelendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öfkelendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öfkelendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öfkelendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öfkelendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öfkelendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öfkelendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öfkelendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öfkelendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öfkelendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öfkelendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öfkelendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öfkelendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öfkelendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öfkelendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öfkelendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öfkelendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öfkelendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öfkelendirsem mi? (conditional first-person singular)
öfkelendirsen mi? (conditional second-person singular)
öfkelendirse mi? (conditional singular third-person)
öfkelendirsek mi? (conditional first-person plural)
öfkelendirseniz mi? (conditional plural second-person)
öfkelendirseler mi? (conditional plural third-person)
öfkelendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öfkelendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öfkelendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öfkelendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öfkelendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öfkelendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öfkelendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
öfkelendirmekte misin? (progressive second-person singular)
öfkelendirmekte mi? (progressive singular third-person)
öfkelendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öfkelendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öfkelendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
öfkelendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öfkelendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
öfkelendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
öfkelendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öfkelendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öfkelendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öfkelendirmemek (infinitive negative)
öfkelendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öfkelendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
öfkelendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öfkelendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öfkelendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öfkelendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öfkelendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öfkelendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öfkelendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öfkelendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öfkelendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öfkelendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öfkelendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öfkelendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öfkelendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öfkelendirmeme (negative noun-from-verb)
öfkelendirmeyiş (adverbial negative)
öfkelendirmem (aorist first-person indicative present singular)
öfkelendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öfkelendirmez (aorist indicative present singular third-person)
öfkelendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öfkelendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öfkelendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
öfkelendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öfkelendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öfkelendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
öfkelendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öfkelendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öfkelendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öfkelendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
öfkelendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
öfkelendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
öfkelendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
öfkelendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öfkelendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
öfkelendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öfkelendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öfkelendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öfkelendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öfkelendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öfkelendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öfkelendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öfkelendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öfkelendirmeyecek (future indicative singular third-person)
öfkelendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öfkelendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öfkelendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
öfkelendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
öfkelendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öfkelendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
öfkelendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öfkelendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öfkelendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
öfkelendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öfkelendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öfkelendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öfkelendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öfkelendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öfkelendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öfkelendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öfkelendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öfkelendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öfkelendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öfkelendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öfkelendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öfkelendirmesem (conditional first-person singular)
öfkelendirmesen (conditional second-person singular)
öfkelendirmese (conditional singular third-person)
öfkelendirmesek (conditional first-person plural)
öfkelendirmeseniz (conditional plural second-person)
öfkelendirmeseler (conditional plural third-person)
öfkelendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öfkelendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öfkelendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öfkelendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öfkelendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öfkelendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öfkelendirmeyeyim (first-person optative singular)
öfkelendirmeyesin (optative second-person singular)
öfkelendirmeye (optative singular third-person)
öfkelendirmeyelim (first-person optative plural)
öfkelendirmeyesiniz (optative plural second-person)
öfkelendirmeyeler (optative plural third-person)
öfkelendirmemekteyim (first-person progressive singular)
öfkelendirmemektesin (progressive second-person singular)
öfkelendirmemekte (progressive singular third-person)
öfkelendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
öfkelendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
öfkelendirmemekteler (plural progressive third-person)
öfkelendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
öfkelendirmemelisin (necessitative second-person singular)
öfkelendirmemeli (necessitative singular third-person)
öfkelendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öfkelendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öfkelendirmemeliler (necessitative plural third-person)
öfkelendirme (imperative second-person singular)
öfkelendirmesin (imperative singular third-person)
öfkelendirmeyin (imperative plural second-person)
öfkelendirmesinler (imperative plural third-person)
öfkelendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öfkelendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öfkelendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öfkelendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öfkelendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öfkelendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öfkelendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öfkelendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öfkelendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öfkelendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öfkelendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öfkelendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öfkelendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öfkelendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öfkelendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öfkelendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öfkelendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öfkelendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öfkelendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öfkelendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öfkelendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öfkelendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öfkelendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öfkelendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öfkelendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öfkelendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öfkelendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öfkelendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öfkelendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öfkelendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öfkelendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öfkelendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öfkelendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öfkelendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öfkelendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öfkelendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öfkelendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öfkelendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öfkelendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öfkelendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öfkelendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öfkelendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öfkelendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öfkelendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öfkelendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öfkelendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öfkelendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öfkelendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öfkelendirmesem mi? (conditional first-person singular)
öfkelendirmesen mi? (conditional second-person singular)
öfkelendirmese mi? (conditional singular third-person)
öfkelendirmesek mi? (conditional first-person plural)
öfkelendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öfkelendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
öfkelendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öfkelendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öfkelendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öfkelendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öfkelendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öfkelendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öfkelendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öfkelendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
öfkelendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
öfkelendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öfkelendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öfkelendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öfkelendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öfkelendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öfkelendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öfkelendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öfkelendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öfkelendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)