aksamak

aksamak (third-person singular simple present aksar)

aksar (present singular third-person)
aksamak (infinitive)
aksayan (imperfective impersonal participle)
aksamış (impersonal participle perfective)
aksayacak (impersonal participle prospective)
aksadığım (non-prospective participle personal)
aksadığın (non-prospective participle personal)
aksadığı (non-prospective participle personal)
aksadığımız (non-prospective participle personal)
aksadığınız (non-prospective participle personal)
aksadıkları (non-prospective participle personal)
aksayacağım (participle personal prospective)
aksayacağın (participle personal prospective)
aksayacağı (participle personal prospective)
aksayacağımız (participle personal prospective)
aksayacağınız (participle personal prospective)
aksayacakları (participle personal prospective)
aksama (noun-from-verb)
aksayış (adverbial)
aksarım (aorist first-person indicative present singular)
aksarsın (aorist indicative present second-person singular)
aksar (aorist indicative present singular third-person)
aksarız (aorist first-person indicative plural present)
aksarsınız (aorist indicative plural present second-person)
aksarlar (aorist indicative plural present third-person)
aksıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aksıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aksıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aksıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aksıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aksıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aksadım (first-person indicative past perfective singular)
aksadın (indicative past perfective second-person singular)
aksadı (indicative past perfective singular third-person)
aksadık (first-person indicative past perfective plural)
aksadınız (indicative past perfective plural second-person)
aksadılar (indicative past perfective plural third-person)
aksıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aksıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aksıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aksıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aksıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aksıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aksayacağım (first-person future indicative singular)
aksayacaksın (future indicative second-person singular)
aksayacak (future indicative singular third-person)
aksayacağız (first-person future indicative plural)
aksayacaksınız (future indicative plural second-person)
aksayacaklar (future indicative plural third-person)
aksamışım (first-person inferential perfective singular)
aksamışsın (inferential perfective second-person singular)
aksamış (inferential perfective singular third-person)
aksamışız (first-person inferential perfective plural)
aksamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aksamışlar (inferential perfective plural third-person)
aksarmışım (aorist first-person inferential singular)
aksarmışsın (aorist inferential second-person singular)
aksarmış (aorist inferential singular third-person)
aksarmışız (aorist first-person inferential plural)
aksarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aksarmışlar (aorist inferential plural third-person)
aksıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aksıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aksıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aksıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aksıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aksıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
aksasam (conditional first-person singular)
aksasan (conditional second-person singular)
aksasa (conditional singular third-person)
aksasak (conditional first-person plural)
aksasanız (conditional plural second-person)
aksasalar (conditional plural third-person)
aksasaydım (conditional first-person perfective singular)
aksasaydın (conditional perfective second-person singular)
aksasaydı (conditional perfective singular third-person)
aksasaydık (conditional first-person perfective plural)
aksasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aksasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aksayayım (first-person optative singular)
aksayasın (optative second-person singular)
aksaya (optative singular third-person)
aksayalım (first-person optative plural)
aksayasınız (optative plural second-person)
aksayalar (optative plural third-person)
aksamaktayım (first-person progressive singular)
aksamaktasın (progressive second-person singular)
aksamakta (progressive singular third-person)
aksamaktayız (first-person plural progressive)
aksamaktasınız (plural progressive second-person)
aksamaktalar (plural progressive third-person)
aksamalıyım (first-person necessitative singular)
aksamalısın (necessitative second-person singular)
aksamalı (necessitative singular third-person)
aksamalıyız (first-person necessitative plural)
aksamalısınız (necessitative plural second-person)
aksamalılar (necessitative plural third-person)
aksa (imperative second-person singular)
aksasın (imperative singular third-person)
aksayın (imperative plural second-person)
aksasınlar (imperative plural third-person)
aksar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aksar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aksar mı? (aorist indicative present singular third-person)
aksar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aksar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aksarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aksıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aksıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aksıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aksıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aksıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aksıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aksadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aksadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aksadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aksadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aksadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aksadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aksıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aksıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aksıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aksıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aksıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aksıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aksayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aksayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aksayacak mı? (future indicative singular third-person)
aksayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aksayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aksayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aksamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aksamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aksamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aksamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aksamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aksamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aksar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aksar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aksar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aksar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aksar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aksarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aksıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aksıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aksıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aksıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aksıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aksıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aksasam mı? (conditional first-person singular)
aksasan mı? (conditional second-person singular)
aksasa mı? (conditional singular third-person)
aksasak mı? (conditional first-person plural)
aksasanız mı? (conditional plural second-person)
aksasalar mı? (conditional plural third-person)
aksasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aksasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aksasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aksasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aksasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aksasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aksamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aksamakta mısın? (progressive second-person singular)
aksamakta mı? (progressive singular third-person)
aksamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aksamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aksamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aksamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aksamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aksamalı mı? (necessitative singular third-person)
aksamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aksamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aksamalılar mı? (necessitative plural third-person)
aksamamak (infinitive negative)
aksamayan (imperfective impersonal negative participle)
aksamamış (impersonal negative participle perfective)
aksamayacak (impersonal negative participle prospective)
aksamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aksamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aksamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aksamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aksamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aksamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aksamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aksamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aksamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aksamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aksamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aksamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aksamama (negative noun-from-verb)
aksamayış (adverbial negative)
aksamam (aorist first-person indicative present singular)
aksamazsın (aorist indicative present second-person singular)
aksamaz (aorist indicative present singular third-person)
aksamayız (aorist first-person indicative plural present)
aksamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aksamazlar (aorist indicative plural present third-person)
aksamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aksamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aksamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aksamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aksamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aksamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aksamadım (first-person indicative past perfective singular)
aksamadın (indicative past perfective second-person singular)
aksamadı (indicative past perfective singular third-person)
aksamadık (first-person indicative past perfective plural)
aksamadınız (indicative past perfective plural second-person)
aksamadılar (indicative past perfective plural third-person)
aksamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aksamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aksamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aksamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aksamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aksamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aksamayacağım (first-person future indicative singular)
aksamayacaksın (future indicative second-person singular)
aksamayacak (future indicative singular third-person)
aksamayacağız (first-person future indicative plural)
aksamayacaksınız (future indicative plural second-person)
aksamayacaklar (future indicative plural third-person)
aksamamışım (first-person inferential perfective singular)
aksamamışsın (inferential perfective second-person singular)
aksamamış (inferential perfective singular third-person)
aksamamışız (first-person inferential perfective plural)
aksamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aksamamışlar (inferential perfective plural third-person)
aksamazmışım (aorist first-person inferential singular)
aksamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aksamazmış (aorist inferential singular third-person)
aksamazmışız (aorist first-person inferential plural)
aksamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aksamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
aksamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aksamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aksamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aksamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aksamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aksamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
aksamasam (conditional first-person singular)
aksamasan (conditional second-person singular)
aksamasa (conditional singular third-person)
aksamasak (conditional first-person plural)
aksamasanız (conditional plural second-person)
aksamasalar (conditional plural third-person)
aksamasaydım (conditional first-person perfective singular)
aksamasaydın (conditional perfective second-person singular)
aksamasaydı (conditional perfective singular third-person)
aksamasaydık (conditional first-person perfective plural)
aksamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aksamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aksamayayım (first-person optative singular)
aksamayasın (optative second-person singular)
aksamaya (optative singular third-person)
aksamayalım (first-person optative plural)
aksamayasınız (optative plural second-person)
aksamayalar (optative plural third-person)
aksamamaktayım (first-person progressive singular)
aksamamaktasın (progressive second-person singular)
aksamamakta (progressive singular third-person)
aksamamaktayız (first-person plural progressive)
aksamamaktasınız (plural progressive second-person)
aksamamaktalar (plural progressive third-person)
aksamamalıyım (first-person necessitative singular)
aksamamalısın (necessitative second-person singular)
aksamamalı (necessitative singular third-person)
aksamamalıyız (first-person necessitative plural)
aksamamalısınız (necessitative plural second-person)
aksamamalılar (necessitative plural third-person)
aksama (imperative second-person singular)
aksamasın (imperative singular third-person)
aksamayın (imperative plural second-person)
aksamasınlar (imperative plural third-person)
aksamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aksamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aksamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aksamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aksamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aksamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aksamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aksamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aksamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aksamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aksamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aksamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aksamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aksamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aksamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aksamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aksamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aksamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aksamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aksamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aksamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aksamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aksamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aksamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aksamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aksamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aksamayacak mı? (future indicative singular third-person)
aksamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aksamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aksamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aksamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aksamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aksamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aksamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aksamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aksamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aksamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aksamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aksamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aksamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aksamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aksamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aksamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aksamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aksamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aksamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aksamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aksamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aksamasam mı? (conditional first-person singular)
aksamasan mı? (conditional second-person singular)
aksamasa mı? (conditional singular third-person)
aksamasak mı? (conditional first-person plural)
aksamasanız mı? (conditional plural second-person)
aksamasalar mı? (conditional plural third-person)
aksamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aksamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aksamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aksamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aksamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aksamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aksamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aksamamakta mısın? (progressive second-person singular)
aksamamakta mı? (progressive singular third-person)
aksamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aksamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aksamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aksamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aksamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aksamamalı mı? (necessitative singular third-person)
aksamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aksamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aksamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آغسامق (aġsamak, “to droop and limp when walking”), from Proto-Turkic *agsa- (“to hobble”), possibly from *ak- (“to flow”) + *-sa- (“suffix deriving desiderative verbs”), equivalent to ak- + -sa + -mak.

suf

(intransitive) To limp, to hobble. (to walk lamely, as if favouring one leg)

(intransitive, figuratively) To drag, to delay.


becermek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

becermek (infinitive)
beceren (imperfective impersonal participle)
becermiş (impersonal participle perfective)
becerecek (impersonal participle prospective)
becerdiğim (non-prospective participle personal)
becerdiğin (non-prospective participle personal)
becerdiği (non-prospective participle personal)
becerdiğimiz (non-prospective participle personal)
becerdiğiniz (non-prospective participle personal)
becerdikleri (non-prospective participle personal)
becereceğim (participle personal prospective)
becereceğin (participle personal prospective)
becereceği (participle personal prospective)
becereceğimiz (participle personal prospective)
becereceğiniz (participle personal prospective)
becerecekleri (participle personal prospective)
becerme (noun-from-verb)
beceriş (adverbial)
beceririm (aorist first-person indicative present singular)
becerirsin (aorist indicative present second-person singular)
becerir (aorist indicative present singular third-person)
beceririz (aorist first-person indicative plural present)
becerirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
becerirler (aorist indicative plural present third-person)
beceriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
beceriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
beceriyor (imperfective indicative present singular third-person)
beceriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
beceriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
beceriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
becerdim (first-person indicative past perfective singular)
becerdin (indicative past perfective second-person singular)
becerdi (indicative past perfective singular third-person)
becerdik (first-person indicative past perfective plural)
becerdiniz (indicative past perfective plural second-person)
becerdiler (indicative past perfective plural third-person)
beceriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
beceriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
beceriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
beceriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
beceriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
beceriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or beceriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
becereceğim (first-person future indicative singular)
becereceksin (future indicative second-person singular)
becerecek (future indicative singular third-person)
becereceğiz (first-person future indicative plural)
becereceksiniz (future indicative plural second-person)
becerecekler (future indicative plural third-person)
becermişim (first-person inferential perfective singular)
becermişsin (inferential perfective second-person singular)
becermiş (inferential perfective singular third-person)
becermişiz (first-person inferential perfective plural)
becermişsiniz (inferential perfective plural second-person)
becermişler (inferential perfective plural third-person)
becerirmişim (aorist first-person inferential singular)
becerirmişsin (aorist inferential second-person singular)
becerirmiş (aorist inferential singular third-person)
becerirmişiz (aorist first-person inferential plural)
becerirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
becerirlermiş (or becerirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
beceriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
beceriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
beceriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
beceriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
beceriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
beceriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
becersem (conditional first-person singular)
becersen (conditional second-person singular)
becerse (conditional singular third-person)
becersek (conditional first-person plural)
becerseniz (conditional plural second-person)
becerseler (conditional plural third-person)
becerseydim (conditional first-person perfective singular)
becerseydin (conditional perfective second-person singular)
becerseydi (conditional perfective singular third-person)
becerseydik (conditional first-person perfective plural)
becerseydiniz (conditional perfective plural second-person)
becerseydiler (conditional perfective plural third-person)
becereyim (first-person optative singular)
beceresin (optative second-person singular)
becere (optative singular third-person)
becerelim (first-person optative plural)
beceresiniz (optative plural second-person)
becereler (optative plural third-person)
becermekteyim (first-person progressive singular)
becermektesin (progressive second-person singular)
becermekte (progressive singular third-person)
becermekteyiz (first-person plural progressive)
becermektesiniz (plural progressive second-person)
becermekteler (plural progressive third-person)
becermeliyim (first-person necessitative singular)
becermelisin (necessitative second-person singular)
becermeli (necessitative singular third-person)
becermeliyiz (first-person necessitative plural)
becermelisiniz (necessitative plural second-person)
becermeliler (necessitative plural third-person)
becer (imperative second-person singular)
becersin (imperative singular third-person)
becerin (imperative plural second-person)
becersinler (imperative plural third-person)
becerir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
becerir misin? (aorist indicative present second-person singular)
becerir mi? (aorist indicative present singular third-person)
becerir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
becerir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
becerirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
beceriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
beceriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
beceriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
beceriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
beceriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
beceriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
becerdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
becerdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
becerdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
becerdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
becerdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
becerdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
beceriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
beceriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
beceriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
beceriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
beceriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
beceriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
becerecek miyim? (first-person future indicative singular)
becerecek misin? (future indicative second-person singular)
becerecek mi? (future indicative singular third-person)
becerecek miyiz? (first-person future indicative plural)
becerecek misiniz? (future indicative plural second-person)
becerecekler mi? (future indicative plural third-person)
becermiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
becermiş misin? (inferential perfective second-person singular)
becermiş mi? (inferential perfective singular third-person)
becermiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
becermiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
becermişler mi? (inferential perfective plural third-person)
becerir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
becerir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
becerir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
becerir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
becerir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
becerirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
beceriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
beceriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
beceriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
beceriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
beceriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
beceriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
becersem mi? (conditional first-person singular)
becersen mi? (conditional second-person singular)
becerse mi? (conditional singular third-person)
becersek mi? (conditional first-person plural)
becerseniz mi? (conditional plural second-person)
becerseler mi? (conditional plural third-person)
becerse miydim? (conditional first-person perfective singular)
becerse miydin? (conditional perfective second-person singular)
becerse miydi? (conditional perfective singular third-person)
becerse miydik? (conditional first-person perfective plural)
becerse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
becerseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
becermekte miyim? (first-person progressive singular)
becermekte misin? (progressive second-person singular)
becermekte mi? (progressive singular third-person)
becermekte miyiz? (first-person plural progressive)
becermekte misiniz? (plural progressive second-person)
becermekteler mi? (plural progressive third-person)
becermeli miyim? (first-person necessitative singular)
becermeli misin? (necessitative second-person singular)
becermeli mi? (necessitative singular third-person)
becermeli miyiz? (first-person necessitative plural)
becermeli misiniz? (necessitative plural second-person)
becermeliler mi? (necessitative plural third-person)
becermemek (infinitive negative)
becermeyen (imperfective impersonal negative participle)
becermemiş (impersonal negative participle perfective)
becermeyecek (impersonal negative participle prospective)
becermediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
becermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
becermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
becermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
becermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
becermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
becermeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
becermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
becermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
becermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
becermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
becermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
becermeme (negative noun-from-verb)
becermeyiş (adverbial negative)
becermem (aorist first-person indicative present singular)
becermezsin (aorist indicative present second-person singular)
becermez (aorist indicative present singular third-person)
becermeyiz (aorist first-person indicative plural present)
becermezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
becermezler (aorist indicative plural present third-person)
becermiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
becermiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
becermiyor (imperfective indicative present singular third-person)
becermiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
becermiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
becermiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
becermedim (first-person indicative past perfective singular)
becermedin (indicative past perfective second-person singular)
becermedi (indicative past perfective singular third-person)
becermedik (first-person indicative past perfective plural)
becermediniz (indicative past perfective plural second-person)
becermediler (indicative past perfective plural third-person)
becermiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
becermiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
becermiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
becermiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
becermiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
becermiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
becermeyeceğim (first-person future indicative singular)
becermeyeceksin (future indicative second-person singular)
becermeyecek (future indicative singular third-person)
becermeyeceğiz (first-person future indicative plural)
becermeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
becermeyecekler (future indicative plural third-person)
becermemişim (first-person inferential perfective singular)
becermemişsin (inferential perfective second-person singular)
becermemiş (inferential perfective singular third-person)
becermemişiz (first-person inferential perfective plural)
becermemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
becermemişler (inferential perfective plural third-person)
becermezmişim (aorist first-person inferential singular)
becermezmişsin (aorist inferential second-person singular)
becermezmiş (aorist inferential singular third-person)
becermezmişiz (aorist first-person inferential plural)
becermezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
becermezlermiş (aorist inferential plural third-person)
becermiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
becermiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
becermiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
becermiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
becermiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
becermiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
becermesem (conditional first-person singular)
becermesen (conditional second-person singular)
becermese (conditional singular third-person)
becermesek (conditional first-person plural)
becermeseniz (conditional plural second-person)
becermeseler (conditional plural third-person)
becermeseydim (conditional first-person perfective singular)
becermeseydin (conditional perfective second-person singular)
becermeseydi (conditional perfective singular third-person)
becermeseydik (conditional first-person perfective plural)
becermeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
becermeseydiler (conditional perfective plural third-person)
becermeyeyim (first-person optative singular)
becermeyesin (optative second-person singular)
becermeye (optative singular third-person)
becermeyelim (first-person optative plural)
becermeyesiniz (optative plural second-person)
becermeyeler (optative plural third-person)
becermemekteyim (first-person progressive singular)
becermemektesin (progressive second-person singular)
becermemekte (progressive singular third-person)
becermemekteyiz (first-person plural progressive)
becermemektesiniz (plural progressive second-person)
becermemekteler (plural progressive third-person)
becermemeliyim (first-person necessitative singular)
becermemelisin (necessitative second-person singular)
becermemeli (necessitative singular third-person)
becermemeliyiz (first-person necessitative plural)
becermemelisiniz (necessitative plural second-person)
becermemeliler (necessitative plural third-person)
becerme (imperative second-person singular)
becermesin (imperative singular third-person)
becermeyin (imperative plural second-person)
becermesinler (imperative plural third-person)
becermez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
becermez misin? (aorist indicative present second-person singular)
becermez mi? (aorist indicative present singular third-person)
becermez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
becermez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
becermezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
becermiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
becermiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
becermiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
becermiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
becermiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
becermiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
becermedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
becermedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
becermedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
becermedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
becermediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
becermediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
becermiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
becermiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
becermiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
becermiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
becermiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
becermiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
becermeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
becermeyecek misin? (future indicative second-person singular)
becermeyecek mi? (future indicative singular third-person)
becermeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
becermeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
becermeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
becermemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
becermemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
becermemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
becermemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
becermemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
becermemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
becermez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
becermez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
becermez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
becermez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
becermez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
becermezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
becermiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
becermiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
becermiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
becermiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
becermiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
becermiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
becermesem mi? (conditional first-person singular)
becermesen mi? (conditional second-person singular)
becermese mi? (conditional singular third-person)
becermesek mi? (conditional first-person plural)
becermeseniz mi? (conditional plural second-person)
becermeseler mi? (conditional plural third-person)
becermese miydim? (conditional first-person perfective singular)
becermese miydin? (conditional perfective second-person singular)
becermese miydi? (conditional perfective singular third-person)
becermese miydik? (conditional first-person perfective plural)
becermese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
becermeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
becermemekte miyim? (first-person progressive singular)
becermemekte misin? (progressive second-person singular)
becermemekte mi? (progressive singular third-person)
becermemekte miyiz? (first-person plural progressive)
becermemekte misiniz? (plural progressive second-person)
becermemekteler mi? (plural progressive third-person)
becermemeli miyim? (first-person necessitative singular)
becermemeli misin? (necessitative second-person singular)
becermemeli mi? (necessitative singular third-person)
becermemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
becermemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
becermemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بجرمك (becermek). Cognate with Azerbaijani bacarmaq, Uyghur [script needed] (becirmäk), Turkmen bejermek, etc.

Git kendini becer.


bilinmek

head

bilinmek (third-person singular simple present bilinir)


uygulamak

uygulamak (third-person singular simple present uygular)

From uymak. Coined by Turkish linguist and state person Hasan Tahsin Banguoğlu and was supposed to displace tatbik etmek.

coin

Lewis, Geoffrey (1999) The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success, Oxford, New York: Oxford University Press, page 155


sürdürmek

head

sürdürmek (third-person singular simple present sürdürür)

sürdürür (present singular third-person)


belirlenmek

belirlenmek (third-person singular simple present belirlenir)

belirlenir (present singular third-person)


getirilmek

getirilmek (third-person singular simple present getirilir)

getirilir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish كتیرلمك (getirilmek).


belirtmek

belirtmek (third-person singular simple present belirtir)

belirtir (present singular third-person)

From Ottoman Turkish بلرتمك (belirtmek). Causative of belirmek.


yakalamak

yakalamak (third-person singular simple present yakalar)

From Ottoman Turkish یاقهلامق (yakalamak), equivalent to yaka (“collar”) + -la + -mak.


fark etmek

fark etmek (third-person singular simple present fark eder)

fark eder (present singular third-person)

By surface analysis, fark (“difference”) + etmek (“to make”).

surf

Pepsi yok, kola var. Fark eder mi?

There is no Pepsi, but there is Coke. Does it matter?

(intransitive) to matter, to be important, to make a difference


kesilmek

head

kesilmek (third-person singular simple present kesilir)

From Ottoman Turkish كسلمك (kesilmek), equivalent to kes- + -il.

1938 July 22, headline in Kurun page 1

(figuratively) to be cut off, to be interrupted


yetmek

yetmek (third-person singular simple present yeter)

yeter (present singular third-person)
yeterim (aorist singular third-person)
yetersin (aorist first-person plural)
yeter (aorist plural second-person)
yeteriz (aorist plural third-person)
yetersiniz (aorist)
yeterler (aorist)
yeterdim (aorist past)
yeterdin (aorist second-person singular)
yeterdi (aorist singular third-person)
yeterdik (aorist first-person plural)
yeterdiniz (aorist plural second-person)
yeterlerdi (aorist plural third-person)
yetermişim (aorist inferential)
yetermişsin (aorist second-person singular)
yetermiş (aorist singular third-person)
yetermişiz (aorist first-person plural)
yetermişsiniz (aorist plural second-person)
yeterlermiş (aorist plural third-person)
yetersem (aorist conditional)
yetersen (aorist second-person singular)
yeterse (aorist singular third-person)
yetersek (aorist first-person plural)
yeterseniz (aorist plural second-person)
yeterlerse (aorist plural third-person)
yetiyorum (continuative singular third-person)
yetiyorsun (continuative first-person plural)
yetiyor (continuative plural second-person)
yetiyoruz (continuative plural third-person)
yetiyorsunuz (continuative)
yetiyorlar (continuative)
yetiyordum (continuative past)
yetiyordun (continuative second-person singular)
yetiyordu (continuative singular third-person)
yetiyorduk (continuative first-person plural)
yetiyordunuz (continuative plural second-person)
yetiyorlardı (continuative plural third-person)
yetiyormuşum (continuative inferential)
yetiyormuşsun (continuative second-person singular)
yetiyormuş (continuative singular third-person)
yetiyormuşuz (continuative first-person plural)
yetiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yetiyorlarmış (continuative plural third-person)
yetiyorsam (conditional continuative)
yetiyorsan (continuative second-person singular)
yetiyorsa (continuative singular third-person)
yetiyorsak (continuative first-person plural)
yetiyorsanız (continuative plural second-person)
yetiyorlarsa (continuative plural third-person)
yetmişim (inferential singular third-person)
yetmişsin (first-person inferential plural)
yetmiş (inferential plural second-person)
yetmişiz (inferential plural third-person)
yetmişsiniz (inferential)
yetmişler (inferential)
yetmiştim (inferential past)
yetmiştin (inferential second-person singular)
yetmişti (inferential singular third-person)
yetmiştik (first-person inferential plural)
yetmiştiniz (inferential plural second-person)
yetmişlerdi (inferential plural third-person)
yetmişmişim (inferential)
yetmişmişsin (inferential second-person singular)
yetmişmiş (inferential singular third-person)
yetmişmişiz (first-person inferential plural)
yetmişmişsiniz (inferential plural second-person)
yetmişlermiş (inferential plural third-person)
yetmişsem (conditional)
yetmişsen (inferential second-person singular)
yetmişse (inferential singular third-person)
yetmişsek (first-person inferential plural)
yetmişseniz (inferential plural second-person)
yetmişlerse (inferential plural third-person)
yeteceğim (future singular third-person)
yeteceksin (first-person future plural)
yetecek (future plural second-person)
yeteceğiz (future plural third-person)
yeteceksiniz (future)
yetecekler (future)
yetecektim (future past)
yetecektin (future second-person singular)
yetecekti (future singular third-person)
yetecektik (first-person future plural)
yetecektiniz (future plural second-person)
yeteceklerdi (future plural third-person)
yetecekmişim (future inferential)
yetecekmişsin (future second-person singular)
yetecekmiş (future singular third-person)
yetecekmişiz (first-person future plural)
yetecekmişsiniz (future plural second-person)
yeteceklermiş (future plural third-person)
yeteceksem (conditional future)
yeteceksen (future second-person singular)
yetecekse (future singular third-person)
yeteceksek (first-person future plural)
yetecekseniz (future plural second-person)
yeteceklerse (future plural third-person)
yetmekteyim (progressive singular third-person)
yetmektesin (first-person plural progressive)
yetmekte (plural progressive second-person)
yetmekteyiz (plural progressive third-person)
yetmektesiniz (progressive)
yetmekteler (progressive)
yetmekteydim (past progressive)
yetmekteydin (progressive second-person singular)
yetmekteydi (progressive singular third-person)
yetmekteydik (first-person plural progressive)
yetmekteydiniz (plural progressive second-person)
yetmektelerdi (plural progressive third-person)
yetmekteymişim (inferential progressive)
yetmekteymişsin (progressive second-person singular)
yetmekteymiş (progressive singular third-person)
yetmekteymişiz (first-person plural progressive)
yetmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yetmektelermiş (plural progressive third-person)
yetmekteysem (conditional progressive)
yetmekteysen (progressive second-person singular)
yetmekteyse (progressive singular third-person)
yetmekteysek (first-person plural progressive)
yetmekteyseniz (plural progressive second-person)
yetmektelerse (plural progressive third-person)
yetmeliyim (necessitative singular third-person)
yetmelisin (first-person necessitative plural)
yetmeli (necessitative plural second-person)
yetmeliyiz (necessitative plural third-person)
yetmelisiniz (necessitative)
yetmeliler (necessitative)
yetmeliydim (necessitative past)
yetmeliydin (necessitative second-person singular)
yetmeliydi (necessitative singular third-person)
yetmeliydik (first-person necessitative plural)
yetmeliydiniz (necessitative plural second-person)
yetmelilerdi (necessitative plural third-person)
yetmeliymişim (inferential)
yetmeliymişsin (necessitative second-person singular)
yetmeliymiş (necessitative singular third-person)
yetmeliymişiz (first-person necessitative plural)
yetmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yetmelilermiş (necessitative plural third-person)
yetmeliysem (conditional)
yetmeliysen (necessitative second-person singular)
yetmeliyse (necessitative singular third-person)
yetmeliysek (first-person necessitative plural)
yetmeliyseniz (necessitative plural second-person)
yetmelilerse (necessitative plural third-person)
yettim (past singular third-person)
yettin (first-person past plural)
yetti (past plural second-person)
yettik (past plural third-person)
yettiniz (past)
yettiler (past)
yettiysem (conditional past)
yettiysen (past second-person singular)
yettiyse (past singular third-person)
yettiysek (first-person past plural)
yettiyseniz (past plural second-person)
yettilerse (past plural third-person)
yetsem (conditional singular third-person)
yetsen (conditional first-person plural)
yetse (conditional plural second-person)
yetsek (conditional plural third-person)
yetseniz (conditional)
yetseler (conditional)
yetseydim (conditional past)
yetseydin (conditional second-person singular)
yetseydi (conditional singular third-person)
yetseydik (conditional first-person plural)
yetseydiniz (conditional plural second-person)
yetselerdi (conditional plural third-person)
yetseymişim (inferential)
yetseymişsin (conditional second-person singular)
yetseymiş (conditional singular third-person)
yetseymişiz (conditional first-person plural)
yetseymişsiniz (conditional plural second-person)
yetselermiş (conditional plural third-person)
yeteyim (conditional optative singular)
yetesin (optative second-person singular)
yete (optative singular third-person)
yetelim (first-person optative plural)
yetesiniz (optative plural second-person)
yeteler (optative plural third-person)
yet (first-person imperative plural)
yetsin (imperative plural second-person)
yetin (imperative)
yetsinler (imperative)
yetiniz (formal imperative second-person singular)
yetiniz (formal imperative plural second-person)
yetsene (imperative informal second-person singular)
yetsenize (imperative informal plural second-person)
yetmek (imperative infinitive)
yetme (imperative noun-from-verb)
yeten (impersonal participle)
yetmiş (impersonal participle)
yetecek (impersonal participle)
yeten (imperfective)
yetmiş (impersonal participle perfective)
yetecek (impersonal participle prospective)
yettiğim (impersonal non-prospective participle)
yettiğin (impersonal non-prospective participle)
yettiği (impersonal non-prospective participle)
yettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
yettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
yettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yeteceğim (impersonal participle prospective)
yeteceğin (impersonal participle prospective)
yeteceği (impersonal participle prospective)
yeteceğimiz (impersonal participle prospective)
yeteceğiniz (impersonal participle prospective)
yetecekleri (impersonal participle personal prospective)
yeterken (plural second-person)
yetince (plural second-person)
yetip (plural second-person)
yeteli (plural second-person)
yetesiye (plural second-person)
yettikçe (plural second-person)
yeterken
yetince (specific)
yetip (perfective)
yeteli
yetesiye
yettikçe
yeterek (imperfective plural)
yete yete (imperfective plural)
yetercesine (imperfective plural)
yeterek
yete yete
yetercesine
yetmem (aorist singular third-person)
yetmezsin (aorist first-person plural)
yetmez (aorist plural second-person)
yetmeyiz (aorist plural third-person)
yetmezsiniz (aorist)
yetmezler (aorist)
yetmezdim (aorist past)
yetmezdin (aorist second-person singular)
yetmezdi (aorist singular third-person)
yetmezdik (aorist first-person plural)
yetmezdiniz (aorist plural second-person)
yetmezlerdi (aorist plural third-person)
yetmezmişim (aorist inferential)
yetmezmişsin (aorist second-person singular)
yetmezmiş (aorist singular third-person)
yetmezmişiz (aorist first-person plural)
yetmezmişsiniz (aorist plural second-person)
yetmezlermiş (aorist plural third-person)
yetmezsem (aorist conditional)
yetmezsen (aorist second-person singular)
yetmezse (aorist singular third-person)
yetmezsek (aorist first-person plural)
yetmezseniz (aorist plural second-person)
yetmezlerse (aorist plural third-person)
yetmiyorum (continuative singular third-person)
yetmiyorsun (continuative first-person plural)
yetmiyor (continuative plural second-person)
yetmiyoruz (continuative plural third-person)
yetmiyorsunuz (continuative)
yetmiyorlar (continuative)
yetmiyordum (continuative past)
yetmiyordun (continuative second-person singular)
yetmiyordu (continuative singular third-person)
yetmiyorduk (continuative first-person plural)
yetmiyordunuz (continuative plural second-person)
yetmiyorlardı (continuative plural third-person)
yetmiyormuşum (continuative inferential)
yetmiyormuşsun (continuative second-person singular)
yetmiyormuş (continuative singular third-person)
yetmiyormuşuz (continuative first-person plural)
yetmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yetmiyorlarmış (continuative plural third-person)
yetmiyorsam (conditional continuative)
yetmiyorsan (continuative second-person singular)
yetmiyorsa (continuative singular third-person)
yetmiyorsak (continuative first-person plural)
yetmiyorsanız (continuative plural second-person)
yetmiyorlarsa (continuative plural third-person)
yetmemişim (inferential singular third-person)
yetmemişsin (first-person inferential plural)
yetmemiş (inferential plural second-person)
yetmemişiz (inferential plural third-person)
yetmemişsiniz (inferential)
yetmemişler (inferential)
yetmemiştim (inferential past)
yetmemiştin (inferential second-person singular)
yetmemişti (inferential singular third-person)
yetmemiştik (first-person inferential plural)
yetmemiştiniz (inferential plural second-person)
yetmemişlerdi (inferential plural third-person)
yetmemişmişim (inferential)
yetmemişmişsin (inferential second-person singular)
yetmemişmiş (inferential singular third-person)
yetmemişmişiz (first-person inferential plural)
yetmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
yetmemişlermiş (inferential plural third-person)
yetmemişsem (conditional)
yetmemişsen (inferential second-person singular)
yetmemişse (inferential singular third-person)
yetmemişsek (first-person inferential plural)
yetmemişseniz (inferential plural second-person)
yetmemişlerse (inferential plural third-person)
yetmeyeceğim (future singular third-person)
yetmeyeceksin (first-person future plural)
yetmeyecek (future plural second-person)
yetmeyeceğiz (future plural third-person)
yetmeyeceksiniz (future)
yetmeyecekler (future)
yetmeyecektim (future past)
yetmeyecektin (future second-person singular)
yetmeyecekti (future singular third-person)
yetmeyecektik (first-person future plural)
yetmeyecektiniz (future plural second-person)
yetmeyeceklerdi (future plural third-person)
yetmeyecekmişim (future inferential)
yetmeyecekmişsin (future second-person singular)
yetmeyecekmiş (future singular third-person)
yetmeyecekmişiz (first-person future plural)
yetmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
yetmeyeceklermiş (future plural third-person)
yetmeyeceksem (conditional future)
yetmeyeceksen (future second-person singular)
yetmeyecekse (future singular third-person)
yetmeyeceksek (first-person future plural)
yetmeyecekseniz (future plural second-person)
yetmeyeceklerse (future plural third-person)
yetmemekteyim (progressive singular third-person)
yetmemektesin (first-person plural progressive)
yetmemekte (plural progressive second-person)
yetmemekteyiz (plural progressive third-person)
yetmemektesiniz (progressive)
yetmemekteler (progressive)
yetmemekteydim (past progressive)
yetmemekteydin (progressive second-person singular)
yetmemekteydi (progressive singular third-person)
yetmemekteydik (first-person plural progressive)
yetmemekteydiniz (plural progressive second-person)
yetmemektelerdi (plural progressive third-person)
yetmemekteymişim (inferential progressive)
yetmemekteymişsin (progressive second-person singular)
yetmemekteymiş (progressive singular third-person)
yetmemekteymişiz (first-person plural progressive)
yetmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yetmemektelermiş (plural progressive third-person)
yetmemekteysem (conditional progressive)
yetmemekteysen (progressive second-person singular)
yetmemekteyse (progressive singular third-person)
yetmemekteysek (first-person plural progressive)
yetmemekteyseniz (plural progressive second-person)
yetmemektelerse (plural progressive third-person)
yetmemeliyim (necessitative singular third-person)
yetmemelisin (first-person necessitative plural)
yetmemeli (necessitative plural second-person)
yetmemeliyiz (necessitative plural third-person)
yetmemelisiniz (necessitative)
yetmemeliler (necessitative)
yetmemeliydim (necessitative past)
yetmemeliydin (necessitative second-person singular)
yetmemeliydi (necessitative singular third-person)
yetmemeliydik (first-person necessitative plural)
yetmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
yetmemelilerdi (necessitative plural third-person)
yetmemeliymişim (inferential)
yetmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
yetmemeliymiş (necessitative singular third-person)
yetmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
yetmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yetmemelilermiş (necessitative plural third-person)
yetmemeliysem (conditional)
yetmemeliysen (necessitative second-person singular)
yetmemeliyse (necessitative singular third-person)
yetmemeliysek (first-person necessitative plural)
yetmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
yetmemelilerse (necessitative plural third-person)
yetmedim (past singular third-person)
yetmedin (first-person past plural)
yetmedi (past plural second-person)
yetmedik (past plural third-person)
yetmediniz (past)
yetmediler (past)
yetmediysem (conditional past)
yetmediysen (past second-person singular)
yetmediyse (past singular third-person)
yetmediysek (first-person past plural)
yetmediyseniz (past plural second-person)
yetmedilerse (past plural third-person)
yetmesem (conditional singular third-person)
yetmesen (conditional first-person plural)
yetmese (conditional plural second-person)
yetmesek (conditional plural third-person)
yetmeseniz (conditional)
yetmeseler (conditional)
yetmeseydim (conditional past)
yetmeseydin (conditional second-person singular)
yetmeseydi (conditional singular third-person)
yetmeseydik (conditional first-person plural)
yetmeseydiniz (conditional plural second-person)
yetmeselerdi (conditional plural third-person)
yetmeseymişim (inferential)
yetmeseymişsin (conditional second-person singular)
yetmeseymiş (conditional singular third-person)
yetmeseymişiz (conditional first-person plural)
yetmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yetmeselermiş (conditional plural third-person)
yetmeyeyim (conditional optative singular)
yetmeyesin (optative second-person singular)
yetmeye (optative singular third-person)
yetmeyelim (first-person optative plural)
yetmeyesiniz (optative plural second-person)
yetmeyeler (optative plural third-person)
yetme (first-person imperative plural)
yetmesin (imperative plural second-person)
yetmeyin (imperative)
yetmesinler (imperative)
yetmeyiniz (formal imperative second-person singular)
yetmeyiniz (formal imperative plural second-person)
yetmesene (imperative informal second-person singular)
yetmesenize (imperative informal plural second-person)
yetmemek (imperative infinitive)
yetmeme (imperative noun-from-verb)
yetmeyen (impersonal participle)
yetmemiş (impersonal participle)
yetmeyecek (impersonal participle)
yetmeyen (imperfective)
yetmemiş (impersonal participle perfective)
yetmeyecek (impersonal participle prospective)
yetmediğim (impersonal non-prospective participle)
yetmediğin (impersonal non-prospective participle)
yetmediği (impersonal non-prospective participle)
yetmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yetmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yetmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yetmeyeceğim (impersonal participle prospective)
yetmeyeceğin (impersonal participle prospective)
yetmeyeceği (impersonal participle prospective)
yetmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yetmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yetmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yetmezken (plural second-person)
yetmeyince (plural second-person)
yetmeyip (plural second-person)
yetmeyeli (plural second-person)
yetmeyesiye (plural second-person)
yetmedikçe (plural second-person)
yetmezken
yetmeyince (specific)
yetmeyip (perfective)
yetmeyeli
yetmeyesiye
yetmedikçe
yetmeyerek (imperfective plural)
yetmeye yetmeye (imperfective plural)
yetmezcesine (imperfective plural)
yetmeyerek
yetmeye yetmeye
yetmezcesine
yetebilirim (aorist singular third-person)
yetebilirsin (aorist first-person plural)
yetebilir (aorist plural second-person)
yetebiliriz (aorist plural third-person)
yetebilirsiniz (aorist)
yetebilirler (aorist)
yetebilirdim (aorist past)
yetebilirdin (aorist second-person singular)
yetebilirdi (aorist singular third-person)
yetebilirdik (aorist first-person plural)
yetebilirdiniz (aorist plural second-person)
yetebilirlerdi (aorist plural third-person)
yetebilirmişim (aorist inferential)
yetebilirmişsin (aorist second-person singular)
yetebilirmiş (aorist singular third-person)
yetebilirmişiz (aorist first-person plural)
yetebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
yetebilirlermiş (aorist plural third-person)
yetebilirsem (aorist conditional)
yetebilirsen (aorist second-person singular)
yetebilirse (aorist singular third-person)
yetebilirsek (aorist first-person plural)
yetebilirseniz (aorist plural second-person)
yetebilirlerse (aorist plural third-person)
yetebiliyorum (continuative singular third-person)
yetebiliyorsun (continuative first-person plural)
yetebiliyor (continuative plural second-person)
yetebiliyoruz (continuative plural third-person)
yetebiliyorsunuz (continuative)
yetebiliyorlar (continuative)
yetebiliyordum (continuative past)
yetebiliyordun (continuative second-person singular)
yetebiliyordu (continuative singular third-person)
yetebiliyorduk (continuative first-person plural)
yetebiliyordunuz (continuative plural second-person)
yetebiliyorlardı (continuative plural third-person)
yetebiliyormuşum (continuative inferential)
yetebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
yetebiliyormuş (continuative singular third-person)
yetebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
yetebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yetebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
yetebiliyorsam (conditional continuative)
yetebiliyorsan (continuative second-person singular)
yetebiliyorsa (continuative singular third-person)
yetebiliyorsak (continuative first-person plural)
yetebiliyorsanız (continuative plural second-person)
yetebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
yetebilmişim (inferential singular third-person)
yetebilmişsin (first-person inferential plural)
yetebilmiş (inferential plural second-person)
yetebilmişiz (inferential plural third-person)
yetebilmişsiniz (inferential)
yetebilmişler (inferential)
yetebilmiştim (inferential past)
yetebilmiştin (inferential second-person singular)
yetebilmişti (inferential singular third-person)
yetebilmiştik (first-person inferential plural)
yetebilmiştiniz (inferential plural second-person)
yetebilmişlerdi (inferential plural third-person)
yetebilmişmişim (inferential)
yetebilmişmişsin (inferential second-person singular)
yetebilmişmiş (inferential singular third-person)
yetebilmişmişiz (first-person inferential plural)
yetebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
yetebilmişlermiş (inferential plural third-person)
yetebilmişsem (conditional)
yetebilmişsen (inferential second-person singular)
yetebilmişse (inferential singular third-person)
yetebilmişsek (first-person inferential plural)
yetebilmişseniz (inferential plural second-person)
yetebilmişlerse (inferential plural third-person)
yetebileceğim (future singular third-person)
yetebileceksin (first-person future plural)
yetebilecek (future plural second-person)
yetebileceğiz (future plural third-person)
yetebileceksiniz (future)
yetebilecekler (future)
yetebilecektim (future past)
yetebilecektin (future second-person singular)
yetebilecekti (future singular third-person)
yetebilecektik (first-person future plural)
yetebilecektiniz (future plural second-person)
yetebileceklerdi (future plural third-person)
yetebilecekmişim (future inferential)
yetebilecekmişsin (future second-person singular)
yetebilecekmiş (future singular third-person)
yetebilecekmişiz (first-person future plural)
yetebilecekmişsiniz (future plural second-person)
yetebileceklermiş (future plural third-person)
yetebileceksem (conditional future)
yetebileceksen (future second-person singular)
yetebilecekse (future singular third-person)
yetebileceksek (first-person future plural)
yetebilecekseniz (future plural second-person)
yetebileceklerse (future plural third-person)
yetebilmekteyim (progressive singular third-person)
yetebilmektesin (first-person plural progressive)
yetebilmekte (plural progressive second-person)
yetebilmekteyiz (plural progressive third-person)
yetebilmektesiniz (progressive)
yetebilmekteler (progressive)
yetebilmekteydim (past progressive)
yetebilmekteydin (progressive second-person singular)
yetebilmekteydi (progressive singular third-person)
yetebilmekteydik (first-person plural progressive)
yetebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
yetebilmektelerdi (plural progressive third-person)
yetebilmekteymişim (inferential progressive)
yetebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
yetebilmekteymiş (progressive singular third-person)
yetebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
yetebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yetebilmektelermiş (plural progressive third-person)
yetebilmekteysem (conditional progressive)
yetebilmekteysen (progressive second-person singular)
yetebilmekteyse (progressive singular third-person)
yetebilmekteysek (first-person plural progressive)
yetebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
yetebilmektelerse (plural progressive third-person)
yetebilmeliyim (necessitative singular third-person)
yetebilmelisin (first-person necessitative plural)
yetebilmeli (necessitative plural second-person)
yetebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
yetebilmelisiniz (necessitative)
yetebilmeliler (necessitative)
yetebilmeliydim (necessitative past)
yetebilmeliydin (necessitative second-person singular)
yetebilmeliydi (necessitative singular third-person)
yetebilmeliydik (first-person necessitative plural)
yetebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
yetebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
yetebilmeliymişim (inferential)
yetebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
yetebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
yetebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
yetebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yetebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
yetebilmeliysem (conditional)
yetebilmeliysen (necessitative second-person singular)
yetebilmeliyse (necessitative singular third-person)
yetebilmeliysek (first-person necessitative plural)
yetebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
yetebilmelilerse (necessitative plural third-person)
yetebildim (past singular third-person)
yetebildin (first-person past plural)
yetebildi (past plural second-person)
yetebildik (past plural third-person)
yetebildiniz (past)
yetebildiler (past)
yetebildiysem (conditional past)
yetebildiysen (past second-person singular)
yetebildiyse (past singular third-person)
yetebildiysek (first-person past plural)
yetebildiyseniz (past plural second-person)
yetebildilerse (past plural third-person)
yetebilsem (conditional singular third-person)
yetebilsen (conditional first-person plural)
yetebilse (conditional plural second-person)
yetebilsek (conditional plural third-person)
yetebilseniz (conditional)
yetebilseler (conditional)
yetebilseydim (conditional past)
yetebilseydin (conditional second-person singular)
yetebilseydi (conditional singular third-person)
yetebilseydik (conditional first-person plural)
yetebilseydiniz (conditional plural second-person)
yetebilselerdi (conditional plural third-person)
yetebilseymişim (inferential)
yetebilseymişsin (conditional second-person singular)
yetebilseymiş (conditional singular third-person)
yetebilseymişiz (conditional first-person plural)
yetebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
yetebilselermiş (conditional plural third-person)
yetebileyim (conditional optative singular)
yetebilesin (optative second-person singular)
yetebile (optative singular third-person)
yetebilelim (first-person optative plural)
yetebilesiniz (optative plural second-person)
yetebileler (optative plural third-person)
yetebil (first-person imperative plural)
yetebilsin (imperative plural second-person)
yetebilin (imperative)
yetebilsinler (imperative)
yetebiliniz (formal imperative second-person singular)
yetebiliniz (formal imperative plural second-person)
yetebilsene (imperative informal second-person singular)
yetebilsenize (imperative informal plural second-person)
yetebilmek (imperative infinitive)
yetebilme (imperative noun-from-verb)
yetebilen (impersonal participle)
yetebilmiş (impersonal participle)
yetebilecek (impersonal participle)
yetebilen (imperfective)
yetebilmiş (impersonal participle perfective)
yetebilecek (impersonal participle prospective)
yetebildiğim (impersonal non-prospective participle)
yetebildiğin (impersonal non-prospective participle)
yetebildiği (impersonal non-prospective participle)
yetebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
yetebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
yetebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yetebileceğim (impersonal participle prospective)
yetebileceğin (impersonal participle prospective)
yetebileceği (impersonal participle prospective)
yetebileceğimiz (impersonal participle prospective)
yetebileceğiniz (impersonal participle prospective)
yetebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
yetebilirken (plural second-person)
yetebilince (plural second-person)
yetebilip (plural second-person)
yetebileli (plural second-person)
yetebilesiye (plural second-person)
yetebildikçe (plural second-person)
yetebilirken
yetebilince (specific)
yetebilip (perfective)
yetebileli
yetebilesiye
yetebildikçe
yetebilerek (imperfective plural)
yetebile yetebile (imperfective plural)
yetebilircesine (imperfective plural)
yetebilerek
yetebile yetebile
yetebilircesine
yetemem (aorist singular third-person)
yetemezsin (aorist first-person plural)
yetemez (aorist plural second-person)
yetemeyiz (aorist plural third-person)
yetemezsiniz (aorist)
yetemezler (aorist)
yetemezdim (aorist past)
yetemezdin (aorist second-person singular)
yetemezdi (aorist singular third-person)
yetemezdik (aorist first-person plural)
yetemezdiniz (aorist plural second-person)
yetemezlerdi (aorist plural third-person)
yetemezmişim (aorist inferential)
yetemezmişsin (aorist second-person singular)
yetemezmiş (aorist singular third-person)
yetemezmişiz (aorist first-person plural)
yetemezmişsiniz (aorist plural second-person)
yetemezlermiş (aorist plural third-person)
yetemezsem (aorist conditional)
yetemezsen (aorist second-person singular)
yetemezse (aorist singular third-person)
yetemezsek (aorist first-person plural)
yetemezseniz (aorist plural second-person)
yetemezlerse (aorist plural third-person)
yetemiyorum (continuative singular third-person)
yetemiyorsun (continuative first-person plural)
yetemiyor (continuative plural second-person)
yetemiyoruz (continuative plural third-person)
yetemiyorsunuz (continuative)
yetemiyorlar (continuative)
yetemiyordum (continuative past)
yetemiyordun (continuative second-person singular)
yetemiyordu (continuative singular third-person)
yetemiyorduk (continuative first-person plural)
yetemiyordunuz (continuative plural second-person)
yetemiyorlardı (continuative plural third-person)
yetemiyormuşum (continuative inferential)
yetemiyormuşsun (continuative second-person singular)
yetemiyormuş (continuative singular third-person)
yetemiyormuşuz (continuative first-person plural)
yetemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yetemiyorlarmış (continuative plural third-person)
yetemiyorsam (conditional continuative)
yetemiyorsan (continuative second-person singular)
yetemiyorsa (continuative singular third-person)
yetemiyorsak (continuative first-person plural)
yetemiyorsanız (continuative plural second-person)
yetemiyorlarsa (continuative plural third-person)
yetememişim (inferential singular third-person)
yetememişsin (first-person inferential plural)
yetememiş (inferential plural second-person)
yetememişiz (inferential plural third-person)
yetememişsiniz (inferential)
yetememişler (inferential)
yetememiştim (inferential past)
yetememiştin (inferential second-person singular)
yetememişti (inferential singular third-person)
yetememiştik (first-person inferential plural)
yetememiştiniz (inferential plural second-person)
yetememişlerdi (inferential plural third-person)
yetememişmişim (inferential)
yetememişmişsin (inferential second-person singular)
yetememişmiş (inferential singular third-person)
yetememişmişiz (first-person inferential plural)
yetememişmişsiniz (inferential plural second-person)
yetememişlermiş (inferential plural third-person)
yetememişsem (conditional)
yetememişsen (inferential second-person singular)
yetememişse (inferential singular third-person)
yetememişsek (first-person inferential plural)
yetememişseniz (inferential plural second-person)
yetememişlerse (inferential plural third-person)
yetemeyeceğim (future singular third-person)
yetemeyeceksin (first-person future plural)
yetemeyecek (future plural second-person)
yetemeyeceğiz (future plural third-person)
yetemeyeceksiniz (future)
yetemeyecekler (future)
yetemeyecektim (future past)
yetemeyecektin (future second-person singular)
yetemeyecekti (future singular third-person)
yetemeyecektik (first-person future plural)
yetemeyecektiniz (future plural second-person)
yetemeyeceklerdi (future plural third-person)
yetemeyecekmişim (future inferential)
yetemeyecekmişsin (future second-person singular)
yetemeyecekmiş (future singular third-person)
yetemeyecekmişiz (first-person future plural)
yetemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
yetemeyeceklermiş (future plural third-person)
yetemeyeceksem (conditional future)
yetemeyeceksen (future second-person singular)
yetemeyecekse (future singular third-person)
yetemeyeceksek (first-person future plural)
yetemeyecekseniz (future plural second-person)
yetemeyeceklerse (future plural third-person)
yetememekteyim (progressive singular third-person)
yetememektesin (first-person plural progressive)
yetememekte (plural progressive second-person)
yetememekteyiz (plural progressive third-person)
yetememektesiniz (progressive)
yetememekteler (progressive)
yetememekteydim (past progressive)
yetememekteydin (progressive second-person singular)
yetememekteydi (progressive singular third-person)
yetememekteydik (first-person plural progressive)
yetememekteydiniz (plural progressive second-person)
yetememektelerdi (plural progressive third-person)
yetememekteymişim (inferential progressive)
yetememekteymişsin (progressive second-person singular)
yetememekteymiş (progressive singular third-person)
yetememekteymişiz (first-person plural progressive)
yetememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yetememektelermiş (plural progressive third-person)
yetememekteysem (conditional progressive)
yetememekteysen (progressive second-person singular)
yetememekteyse (progressive singular third-person)
yetememekteysek (first-person plural progressive)
yetememekteyseniz (plural progressive second-person)
yetememektelerse (plural progressive third-person)
yetememeliyim (necessitative singular third-person)
yetememelisin (first-person necessitative plural)
yetememeli (necessitative plural second-person)
yetememeliyiz (necessitative plural third-person)
yetememelisiniz (necessitative)
yetememeliler (necessitative)
yetememeliydim (necessitative past)
yetememeliydin (necessitative second-person singular)
yetememeliydi (necessitative singular third-person)
yetememeliydik (first-person necessitative plural)
yetememeliydiniz (necessitative plural second-person)
yetememelilerdi (necessitative plural third-person)
yetememeliymişim (inferential)
yetememeliymişsin (necessitative second-person singular)
yetememeliymiş (necessitative singular third-person)
yetememeliymişiz (first-person necessitative plural)
yetememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yetememelilermiş (necessitative plural third-person)
yetememeliysem (conditional)
yetememeliysen (necessitative second-person singular)
yetememeliyse (necessitative singular third-person)
yetememeliysek (first-person necessitative plural)
yetememeliyseniz (necessitative plural second-person)
yetememelilerse (necessitative plural third-person)
yetemedim (past singular third-person)
yetemedin (first-person past plural)
yetemedi (past plural second-person)
yetemedik (past plural third-person)
yetemediniz (past)
yetemediler (past)
yetemediysem (conditional past)
yetemediysen (past second-person singular)
yetemediyse (past singular third-person)
yetemediysek (first-person past plural)
yetemediyseniz (past plural second-person)
yetemedilerse (past plural third-person)
yetemesem (conditional singular third-person)
yetemesen (conditional first-person plural)
yetemese (conditional plural second-person)
yetemesek (conditional plural third-person)
yetemeseniz (conditional)
yetemeseler (conditional)
yetemeseydim (conditional past)
yetemeseydin (conditional second-person singular)
yetemeseydi (conditional singular third-person)
yetemeseydik (conditional first-person plural)
yetemeseydiniz (conditional plural second-person)
yetemeselerdi (conditional plural third-person)
yetemeseymişim (inferential)
yetemeseymişsin (conditional second-person singular)
yetemeseymiş (conditional singular third-person)
yetemeseymişiz (conditional first-person plural)
yetemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yetemeselermiş (conditional plural third-person)
yetemeyeyim (conditional optative singular)
yetemeyesin (optative second-person singular)
yetemeye (optative singular third-person)
yetemeyelim (first-person optative plural)
yetemeyesiniz (optative plural second-person)
yetemeyeler (optative plural third-person)
yeteme (first-person imperative plural)
yetemesin (imperative plural second-person)
yetemeyin (imperative)
yetemesinler (imperative)
yetemeyiniz (formal imperative second-person singular)
yetemeyiniz (formal imperative plural second-person)
yetemesene (imperative informal second-person singular)
yetemesenize (imperative informal plural second-person)
yetememek (imperative infinitive)
yetememe (imperative noun-from-verb)
yetemeyen (impersonal participle)
yetememiş (impersonal participle)
yetemeyecek (impersonal participle)
yetemeyen (imperfective)
yetememiş (impersonal participle perfective)
yetemeyecek (impersonal participle prospective)
yetemediğim (impersonal non-prospective participle)
yetemediğin (impersonal non-prospective participle)
yetemediği (impersonal non-prospective participle)
yetemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yetemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yetemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yetemeyeceğim (impersonal participle prospective)
yetemeyeceğin (impersonal participle prospective)
yetemeyeceği (impersonal participle prospective)
yetemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yetemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yetemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yetemezken (plural second-person)
yetemeyince (plural second-person)
yetemeyip (plural second-person)
yetemeyeli (plural second-person)
yetemeyesiye (plural second-person)
yetemedikçe (plural second-person)
yetemezken
yetemeyince (specific)
yetemeyip (perfective)
yetemeyeli
yetemeyesiye
yetemedikçe
yetemeyerek (imperfective plural)
yetemeye yetemeye (imperfective plural)
yetemezcesine (imperfective plural)
yetemeyerek
yetemeye yetemeye
yetemezcesine

From Ottoman Turkish یتمك (yetmek), from Proto-Turkic *yẹt- (“to reach”).

(intransitive) to do enough; to fulfill.