yedirmek

yedirmek (third-person singular simple present yedirir)

yedirir (present singular third-person)
yedirmek (infinitive)
yediren (imperfective impersonal participle)
yedirmiş (impersonal participle perfective)
yedirecek (impersonal participle prospective)
yedirdiğim (non-prospective participle personal)
yedirdiğin (non-prospective participle personal)
yedirdiği (non-prospective participle personal)
yedirdiğimiz (non-prospective participle personal)
yedirdiğiniz (non-prospective participle personal)
yedirdikleri (non-prospective participle personal)
yedireceğim (participle personal prospective)
yedireceğin (participle personal prospective)
yedireceği (participle personal prospective)
yedireceğimiz (participle personal prospective)
yedireceğiniz (participle personal prospective)
yedirecekleri (participle personal prospective)
yedirme (noun-from-verb)
yediriş (adverbial)
yediririm (aorist first-person indicative present singular)
yedirirsin (aorist indicative present second-person singular)
yedirir (aorist indicative present singular third-person)
yediririz (aorist first-person indicative plural present)
yedirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yedirirler (aorist indicative plural present third-person)
yediriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yediriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yediriyor (imperfective indicative present singular third-person)
yediriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yediriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yediriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yedirdim (first-person indicative past perfective singular)
yedirdin (indicative past perfective second-person singular)
yedirdi (indicative past perfective singular third-person)
yedirdik (first-person indicative past perfective plural)
yedirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
yedirdiler (indicative past perfective plural third-person)
yediriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yediriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yediriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yediriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yediriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yediriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yediriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yedireceğim (first-person future indicative singular)
yedireceksin (future indicative second-person singular)
yedirecek (future indicative singular third-person)
yedireceğiz (first-person future indicative plural)
yedireceksiniz (future indicative plural second-person)
yedirecekler (future indicative plural third-person)
yedirmişim (first-person inferential perfective singular)
yedirmişsin (inferential perfective second-person singular)
yedirmiş (inferential perfective singular third-person)
yedirmişiz (first-person inferential perfective plural)
yedirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yedirmişler (inferential perfective plural third-person)
yedirirmişim (aorist first-person inferential singular)
yedirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yedirirmiş (aorist inferential singular third-person)
yedirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yedirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yedirirlermiş (or yedirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yediriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yediriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yediriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yediriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yediriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yediriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yedirsem (conditional first-person singular)
yedirsen (conditional second-person singular)
yedirse (conditional singular third-person)
yedirsek (conditional first-person plural)
yedirseniz (conditional plural second-person)
yedirseler (conditional plural third-person)
yedirseydim (conditional first-person perfective singular)
yedirseydin (conditional perfective second-person singular)
yedirseydi (conditional perfective singular third-person)
yedirseydik (conditional first-person perfective plural)
yedirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yedirseydiler (conditional perfective plural third-person)
yedireyim (first-person optative singular)
yediresin (optative second-person singular)
yedire (optative singular third-person)
yedirelim (first-person optative plural)
yediresiniz (optative plural second-person)
yedireler (optative plural third-person)
yedirmekteyim (first-person progressive singular)
yedirmektesin (progressive second-person singular)
yedirmekte (progressive singular third-person)
yedirmekteyiz (first-person plural progressive)
yedirmektesiniz (plural progressive second-person)
yedirmekteler (plural progressive third-person)
yedirmeliyim (first-person necessitative singular)
yedirmelisin (necessitative second-person singular)
yedirmeli (necessitative singular third-person)
yedirmeliyiz (first-person necessitative plural)
yedirmelisiniz (necessitative plural second-person)
yedirmeliler (necessitative plural third-person)
yedir (imperative second-person singular)
yedirsin (imperative singular third-person)
yedirin (imperative plural second-person)
yedirsinler (imperative plural third-person)
yedirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yedirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yedirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yedirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yedirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yedirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yediriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yediriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yediriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yediriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yediriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yediriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yedirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yedirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yedirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yedirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yedirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yedirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yediriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yediriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yediriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yediriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yediriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yediriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yedirecek miyim? (first-person future indicative singular)
yedirecek misin? (future indicative second-person singular)
yedirecek mi? (future indicative singular third-person)
yedirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yedirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yedirecekler mi? (future indicative plural third-person)
yedirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yedirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yedirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yedirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yedirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yedirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yedirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yedirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yedirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yedirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yedirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yedirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yediriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yediriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yediriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yediriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yediriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yediriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yedirsem mi? (conditional first-person singular)
yedirsen mi? (conditional second-person singular)
yedirse mi? (conditional singular third-person)
yedirsek mi? (conditional first-person plural)
yedirseniz mi? (conditional plural second-person)
yedirseler mi? (conditional plural third-person)
yedirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yedirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yedirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yedirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yedirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yedirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yedirmekte miyim? (first-person progressive singular)
yedirmekte misin? (progressive second-person singular)
yedirmekte mi? (progressive singular third-person)
yedirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yedirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yedirmekteler mi? (plural progressive third-person)
yedirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yedirmeli misin? (necessitative second-person singular)
yedirmeli mi? (necessitative singular third-person)
yedirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yedirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yedirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yedirmemek (infinitive negative)
yedirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yedirmemiş (impersonal negative participle perfective)
yedirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yedirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yedirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yedirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yedirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yedirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yedirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yedirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yedirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yedirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yedirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yedirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yedirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yedirmeme (negative noun-from-verb)
yedirmeyiş (adverbial negative)
yedirmem (aorist first-person indicative present singular)
yedirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yedirmez (aorist indicative present singular third-person)
yedirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yedirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yedirmezler (aorist indicative plural present third-person)
yedirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yedirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yedirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yedirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yedirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yedirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yedirmedim (first-person indicative past perfective singular)
yedirmedin (indicative past perfective second-person singular)
yedirmedi (indicative past perfective singular third-person)
yedirmedik (first-person indicative past perfective plural)
yedirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yedirmediler (indicative past perfective plural third-person)
yedirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yedirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yedirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yedirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yedirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yedirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yedirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yedirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yedirmeyecek (future indicative singular third-person)
yedirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yedirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yedirmeyecekler (future indicative plural third-person)
yedirmemişim (first-person inferential perfective singular)
yedirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yedirmemiş (inferential perfective singular third-person)
yedirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yedirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yedirmemişler (inferential perfective plural third-person)
yedirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yedirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yedirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yedirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yedirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yedirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yedirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yedirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yedirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yedirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yedirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yedirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yedirmesem (conditional first-person singular)
yedirmesen (conditional second-person singular)
yedirmese (conditional singular third-person)
yedirmesek (conditional first-person plural)
yedirmeseniz (conditional plural second-person)
yedirmeseler (conditional plural third-person)
yedirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yedirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yedirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yedirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yedirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yedirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yedirmeyeyim (first-person optative singular)
yedirmeyesin (optative second-person singular)
yedirmeye (optative singular third-person)
yedirmeyelim (first-person optative plural)
yedirmeyesiniz (optative plural second-person)
yedirmeyeler (optative plural third-person)
yedirmemekteyim (first-person progressive singular)
yedirmemektesin (progressive second-person singular)
yedirmemekte (progressive singular third-person)
yedirmemekteyiz (first-person plural progressive)
yedirmemektesiniz (plural progressive second-person)
yedirmemekteler (plural progressive third-person)
yedirmemeliyim (first-person necessitative singular)
yedirmemelisin (necessitative second-person singular)
yedirmemeli (necessitative singular third-person)
yedirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yedirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yedirmemeliler (necessitative plural third-person)
yedirme (imperative second-person singular)
yedirmesin (imperative singular third-person)
yedirmeyin (imperative plural second-person)
yedirmesinler (imperative plural third-person)
yedirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yedirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yedirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yedirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yedirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yedirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yedirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yedirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yedirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yedirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yedirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yedirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yedirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yedirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yedirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yedirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yedirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yedirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yedirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yedirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yedirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yedirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yedirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yedirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yedirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yedirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yedirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yedirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yedirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yedirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yedirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yedirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yedirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yedirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yedirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yedirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yedirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yedirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yedirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yedirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yedirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yedirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yedirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yedirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yedirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yedirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yedirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yedirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yedirmesem mi? (conditional first-person singular)
yedirmesen mi? (conditional second-person singular)
yedirmese mi? (conditional singular third-person)
yedirmesek mi? (conditional first-person plural)
yedirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yedirmeseler mi? (conditional plural third-person)
yedirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yedirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yedirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yedirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yedirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yedirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yedirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yedirmemekte misin? (progressive second-person singular)
yedirmemekte mi? (progressive singular third-person)
yedirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yedirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yedirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yedirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yedirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yedirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yedirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yedirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yedirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


yaşasın

third-person singular imperative of yaşamak


verniklemez

third-person singular indicative negative aorist of verniklemek


verniklemek

head

verniklemek (third-person singular simple present vernikler)

vernikler (present singular third-person)

From Ottoman Turkish ورنیكلهمك (verniklemek), By surface analysis, vernik + -le + -mek.


vernikler

third-person singular indicative aorist of verniklemek


sevil

second-person singular imperative of sevilmek


sevmez

third-person singular indicative negative aorist of sevmek


sevilmez

third-person singular indicative negative aorist of sevilmek


uymadı

third-person singular indicative negative simple past of uymak


geldim

first-person singular indicative simple past of gelmek


gitti

third-person singular indicative simple past of gitmek


sevilir

third-person singular indicative aorist of sevilmek


gitmedim

first-person singular indicative negative simple past of gitmek


gittim

first-person singular indicative simple past of gitmek


uydum

first-person singular indicative simple past of uymak


tecrit etmek

head

tecrit etmek (third-person singular simple present tecrit eder)

tecrit eder (present singular third-person)
tecrit etmek (infinitive)
tecrit eden (imperfective impersonal participle)
tecrit etmiş (impersonal participle perfective)
tecrit edecek (impersonal participle prospective)
tecrit ettiğim (non-prospective participle personal)
tecrit ettiğin (non-prospective participle personal)
tecrit ettiği (non-prospective participle personal)
tecrit ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tecrit ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tecrit ettikleri (non-prospective participle personal)
tecrit edeceğim (participle personal prospective)
tecrit edeceğin (participle personal prospective)
tecrit edeceği (participle personal prospective)
tecrit edeceğimiz (participle personal prospective)
tecrit edeceğiniz (participle personal prospective)
tecrit edecekleri (participle personal prospective)
tecrit etme (noun-from-verb)
tecrit ediş (adverbial)
tecrit ederim (aorist first-person indicative present singular)
tecrit edersin (aorist indicative present second-person singular)
tecrit eder (aorist indicative present singular third-person)
tecrit ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tecrit edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tecrit ederler (aorist indicative plural present third-person)
tecrit ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit ettim (first-person indicative past perfective singular)
tecrit ettin (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etti (indicative past perfective singular third-person)
tecrit ettik (first-person indicative past perfective plural)
tecrit ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tecrit ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tecrit ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tecrit ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit edeceğim (first-person future indicative singular)
tecrit edeceksin (future indicative second-person singular)
tecrit edecek (future indicative singular third-person)
tecrit edeceğiz (first-person future indicative plural)
tecrit edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tecrit edecekler (future indicative plural third-person)
tecrit etmişim (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmiş (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmişler (inferential perfective plural third-person)
tecrit edermişim (aorist first-person inferential singular)
tecrit edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tecrit edermiş (aorist inferential singular third-person)
tecrit edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tecrit edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tecrit ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tecrit edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tecrit ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tecrit ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tecrit ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tecrit ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tecrit ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tecrit ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etsem (conditional first-person singular)
tecrit etsen (conditional second-person singular)
tecrit etse (conditional singular third-person)
tecrit etsek (conditional first-person plural)
tecrit etseniz (conditional plural second-person)
tecrit etseler (conditional plural third-person)
tecrit etseydim (conditional first-person perfective singular)
tecrit etseydin (conditional perfective second-person singular)
tecrit etseydi (conditional perfective singular third-person)
tecrit etseydik (conditional first-person perfective plural)
tecrit etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tecrit etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tecrit edeyim (first-person optative singular)
tecrit edesin (optative second-person singular)
tecrit ede (optative singular third-person)
tecrit edelim (first-person optative plural)
tecrit edesiniz (optative plural second-person)
tecrit edeler (optative plural third-person)
tecrit etmekteyim (first-person progressive singular)
tecrit etmektesin (progressive second-person singular)
tecrit etmekte (progressive singular third-person)
tecrit etmekteyiz (first-person plural progressive)
tecrit etmektesiniz (plural progressive second-person)
tecrit etmekteler (plural progressive third-person)
tecrit etmeliyim (first-person necessitative singular)
tecrit etmelisin (necessitative second-person singular)
tecrit etmeli (necessitative singular third-person)
tecrit etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tecrit etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tecrit etmeliler (necessitative plural third-person)
tecrit et (imperative second-person singular)
tecrit etsin (imperative singular third-person)
tecrit edin (imperative plural second-person)
or tecrit ediniz (imperative plural second-person)
tecrit etsinler (imperative plural third-person)
tecrit eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tecrit eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tecrit eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tecrit eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tecrit eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tecrit ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tecrit ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tecrit ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tecrit ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tecrit ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tecrit ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tecrit ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tecrit edecek misin? (future indicative second-person singular)
tecrit edecek mi? (future indicative singular third-person)
tecrit edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tecrit edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tecrit edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tecrit etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tecrit eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tecrit eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tecrit eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tecrit eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tecrit eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tecrit ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tecrit ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tecrit ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tecrit ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tecrit ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tecrit ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tecrit ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etsem mi? (conditional first-person singular)
tecrit etsen mi? (conditional second-person singular)
tecrit etse mi? (conditional singular third-person)
tecrit etsek mi? (conditional first-person plural)
tecrit etseniz mi? (conditional plural second-person)
tecrit etseler mi? (conditional plural third-person)
tecrit etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tecrit etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tecrit etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tecrit etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tecrit etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tecrit etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tecrit etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tecrit etmekte misin? (progressive second-person singular)
tecrit etmekte mi? (progressive singular third-person)
tecrit etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tecrit etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tecrit etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tecrit etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tecrit etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tecrit etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tecrit etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tecrit etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tecrit etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tecrit etmemek (infinitive negative)
tecrit etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tecrit etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tecrit etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tecrit etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tecrit etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tecrit etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tecrit etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tecrit etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tecrit etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tecrit etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tecrit etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tecrit etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tecrit etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tecrit etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tecrit etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tecrit etmeme (negative noun-from-verb)
tecrit etmeyiş (adverbial negative)
tecrit etmem (aorist first-person indicative present singular)
tecrit etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tecrit etmez (aorist indicative present singular third-person)
tecrit etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tecrit etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tecrit etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tecrit etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tecrit etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tecrit etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tecrit etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tecrit etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tecrit etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tecrit etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tecrit etmeyecek (future indicative singular third-person)
tecrit etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tecrit etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tecrit etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tecrit etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tecrit etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tecrit etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tecrit etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tecrit etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tecrit etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tecrit etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tecrit etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tecrit etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tecrit etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tecrit etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tecrit etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tecrit etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etmesem (conditional first-person singular)
tecrit etmesen (conditional second-person singular)
tecrit etmese (conditional singular third-person)
tecrit etmesek (conditional first-person plural)
tecrit etmeseniz (conditional plural second-person)
tecrit etmeseler (conditional plural third-person)
tecrit etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tecrit etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tecrit etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tecrit etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tecrit etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tecrit etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tecrit etmeyeyim (first-person optative singular)
tecrit etmeyesin (optative second-person singular)
tecrit etmeye (optative singular third-person)
tecrit etmeyelim (first-person optative plural)
tecrit etmeyesiniz (optative plural second-person)
tecrit etmeyeler (optative plural third-person)
tecrit etmemekteyim (first-person progressive singular)
tecrit etmemektesin (progressive second-person singular)
tecrit etmemekte (progressive singular third-person)
tecrit etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tecrit etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tecrit etmemekteler (plural progressive third-person)
tecrit etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tecrit etmemelisin (necessitative second-person singular)
tecrit etmemeli (necessitative singular third-person)
tecrit etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tecrit etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tecrit etmemeliler (necessitative plural third-person)
tecrit etme (imperative second-person singular)
tecrit etmesin (imperative singular third-person)
tecrit etmeyin (imperative plural second-person)
or tecrit etmeyiniz (imperative plural second-person)
tecrit etmesinler (imperative plural third-person)
tecrit etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tecrit etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tecrit etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tecrit etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tecrit etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tecrit etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tecrit etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tecrit etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tecrit etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tecrit etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tecrit etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tecrit etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tecrit etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tecrit etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tecrit etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tecrit etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tecrit etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tecrit etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tecrit etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tecrit etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tecrit etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tecrit etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tecrit etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tecrit etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tecrit etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tecrit etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tecrit etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tecrit etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tecrit etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tecrit etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etmesem mi? (conditional first-person singular)
tecrit etmesen mi? (conditional second-person singular)
tecrit etmese mi? (conditional singular third-person)
tecrit etmesek mi? (conditional first-person plural)
tecrit etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tecrit etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tecrit etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tecrit etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tecrit etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tecrit etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tecrit etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tecrit etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tecrit etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tecrit etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tecrit etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tecrit etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tecrit etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tecrit etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tecrit etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tecrit etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tecrit etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tecrit etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tecrit etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tecrit etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tecrit ediyorlardı (or tecrit ediyordular)

tecrit ederlermiş (or tecrit edermişlar)


ilklendirmez

third-person singular indicative negative aorist of ilklendirmek


ilklendirmem

first-person singular indicative negative aorist of ilklendirmek


başla

second-person singular present simple imperative positive degree of başlamak


başlamaz

third-person singular indicative negative aorist of başlamak


dinlemez

third-person singular indicative negative aorist of dinlemek


dinler

third-person singular indicative aorist of dinlemek


başlama

second-person singular negative imperative of başlamak


yarmaz

third-person singular indicative negative aorist of yarmak


yarar

third-person singular indicative aorist of yarmak


yarmak

head

yarmak (third-person singular simple present yarar)

yarar (present singular third-person)
yarmak (infinitive)
yaran (imperfective impersonal participle)
yarmış (impersonal participle perfective)
yaracak (impersonal participle prospective)
yardığım (non-prospective participle personal)
yardığın (non-prospective participle personal)
yardığı (non-prospective participle personal)
yardığımız (non-prospective participle personal)
yardığınız (non-prospective participle personal)
yardıkları (non-prospective participle personal)
yaracağım (participle personal prospective)
yaracağın (participle personal prospective)
yaracağı (participle personal prospective)
yaracağımız (participle personal prospective)
yaracağınız (participle personal prospective)
yaracakları (participle personal prospective)
yarma (noun-from-verb)
yarış (adverbial)
yararım (aorist first-person indicative present singular)
yararsın (aorist indicative present second-person singular)
yarar (aorist indicative present singular third-person)
yararız (aorist first-person indicative plural present)
yararsınız (aorist indicative plural present second-person)
yararlar (aorist indicative plural present third-person)
yarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yardım (first-person indicative past perfective singular)
yardın (indicative past perfective second-person singular)
yardı (indicative past perfective singular third-person)
yardık (first-person indicative past perfective plural)
yardınız (indicative past perfective plural second-person)
yardılar (indicative past perfective plural third-person)
yarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yaracağım (first-person future indicative singular)
yaracaksın (future indicative second-person singular)
yaracak (future indicative singular third-person)
yaracağız (first-person future indicative plural)
yaracaksınız (future indicative plural second-person)
yaracaklar (future indicative plural third-person)
yarmışım (first-person inferential perfective singular)
yarmışsın (inferential perfective second-person singular)
yarmış (inferential perfective singular third-person)
yarmışız (first-person inferential perfective plural)
yarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yarmışlar (inferential perfective plural third-person)
yararmışım (aorist first-person inferential singular)
yararmışsın (aorist inferential second-person singular)
yararmış (aorist inferential singular third-person)
yararmışız (aorist first-person inferential plural)
yararmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yararlarmış (or yararmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yarsam (conditional first-person singular)
yarsan (conditional second-person singular)
yarsa (conditional singular third-person)
yarsak (conditional first-person plural)
yarsanız (conditional plural second-person)
yarsalar (conditional plural third-person)
yarsaydım (conditional first-person perfective singular)
yarsaydın (conditional perfective second-person singular)
yarsaydı (conditional perfective singular third-person)
yarsaydık (conditional first-person perfective plural)
yarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yarayım (first-person optative singular)
yarasın (optative second-person singular)
yara (optative singular third-person)
yaralım (first-person optative plural)
yarasınız (optative plural second-person)
yaralar (optative plural third-person)
yarmaktayım (first-person progressive singular)
yarmaktasın (progressive second-person singular)
yarmakta (progressive singular third-person)
yarmaktayız (first-person plural progressive)
yarmaktasınız (plural progressive second-person)
yarmaktalar (plural progressive third-person)
yarmalıyım (first-person necessitative singular)
yarmalısın (necessitative second-person singular)
yarmalı (necessitative singular third-person)
yarmalıyız (first-person necessitative plural)
yarmalısınız (necessitative plural second-person)
yarmalılar (necessitative plural third-person)
yar (imperative second-person singular)
yarsın (imperative singular third-person)
yarın (imperative plural second-person)
yarsınlar (imperative plural third-person)
yarar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yarar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yarar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yarar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yarar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yararlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
yaracak mısın? (future indicative second-person singular)
yaracak mı? (future indicative singular third-person)
yaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
yaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
yaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
yarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yarar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yarar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yarar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yarar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yarar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yararlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yarsam mı? (conditional first-person singular)
yarsan mı? (conditional second-person singular)
yarsa mı? (conditional singular third-person)
yarsak mı? (conditional first-person plural)
yarsanız mı? (conditional plural second-person)
yarsalar mı? (conditional plural third-person)
yarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yarmakta mısın? (progressive second-person singular)
yarmakta mı? (progressive singular third-person)
yarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yarmalı mı? (necessitative singular third-person)
yarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yarmamak (infinitive negative)
yarmayan (imperfective impersonal negative participle)
yarmamış (impersonal negative participle perfective)
yarmayacak (impersonal negative participle prospective)
yarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yarmama (negative noun-from-verb)
yarmayış (adverbial negative)
yarmam (aorist first-person indicative present singular)
yarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yarmaz (aorist indicative present singular third-person)
yarmayız (aorist first-person indicative plural present)
yarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yarmadım (first-person indicative past perfective singular)
yarmadın (indicative past perfective second-person singular)
yarmadı (indicative past perfective singular third-person)
yarmadık (first-person indicative past perfective plural)
yarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yarmayacağım (first-person future indicative singular)
yarmayacaksın (future indicative second-person singular)
yarmayacak (future indicative singular third-person)
yarmayacağız (first-person future indicative plural)
yarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yarmayacaklar (future indicative plural third-person)
yarmamışım (first-person inferential perfective singular)
yarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yarmamış (inferential perfective singular third-person)
yarmamışız (first-person inferential perfective plural)
yarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yarmazmış (aorist inferential singular third-person)
yarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yarmasam (conditional first-person singular)
yarmasan (conditional second-person singular)
yarmasa (conditional singular third-person)
yarmasak (conditional first-person plural)
yarmasanız (conditional plural second-person)
yarmasalar (conditional plural third-person)
yarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yarmayayım (first-person optative singular)
yarmayasın (optative second-person singular)
yarmaya (optative singular third-person)
yarmayalım (first-person optative plural)
yarmayasınız (optative plural second-person)
yarmayalar (optative plural third-person)
yarmamaktayım (first-person progressive singular)
yarmamaktasın (progressive second-person singular)
yarmamakta (progressive singular third-person)
yarmamaktayız (first-person plural progressive)
yarmamaktasınız (plural progressive second-person)
yarmamaktalar (plural progressive third-person)
yarmamalıyım (first-person necessitative singular)
yarmamalısın (necessitative second-person singular)
yarmamalı (necessitative singular third-person)
yarmamalıyız (first-person necessitative plural)
yarmamalısınız (necessitative plural second-person)
yarmamalılar (necessitative plural third-person)
yarma (imperative second-person singular)
yarmasın (imperative singular third-person)
yarmayın (imperative plural second-person)
yarmasınlar (imperative plural third-person)
yarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yarmasam mı? (conditional first-person singular)
yarmasan mı? (conditional second-person singular)
yarmasa mı? (conditional singular third-person)
yarmasak mı? (conditional first-person plural)
yarmasanız mı? (conditional plural second-person)
yarmasalar mı? (conditional plural third-person)
yarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yarmamakta mı? (progressive singular third-person)
yarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

Inherited from Ottoman Turkish یارمق (yarmak, “to split, rend”), from Proto-Turkic *yār- (“to split”).
Akin to Proto-Mongolic *jara- (“to split open, open wide”) (Mongolian ярах (jarax, “to cleave, thrust, draw open”)).
cognates
Cognate with Old Uyghur [script needed] (yar-, “to split, divide”), Karakhanid [script needed] (yarmāk, “to split, cleave, divide”), Azerbaijani yarmaq (“to cut through”), Bashkir ярыу (yarıw, “to split”), Chagatai [script needed] (yarmaq, “to split”), Chuvash ҫур (śur, “to cut, split”), Kazakh жару (jaru, “to split”), Khakas чарарға (çararğa, “to split, divide”), Kyrgyz жаруу (jaruu, “to split”), Southern Altai јарар (ǰarar, “to cut, hack, split”), Tatar яру (yaru, “to split”), Turkmen ýārmak (“to cut up”), Tuvan чарар (çarar, “to split”), Uyghur يارماق (yarmaq, “to split”), Uzbek yormoq (“to split”), Yakut саркаах (sarkaaq, “split (adj.)”).

cog

(transitive) to split, cleave, rend; slit


çürür

third-person singular indicative aorist of çürümek


çürümez

third-person singular indicative negative aorist of çürümek


itilmez

third-person singular indicative negative aorist of itilmek


itmez

third-person singular indicative negative aorist of itmek


itilir

third-person singular indicative aorist of itilmek


kapı yapar

third-person singular indicative aorist of kapı yapmak


kapı yapmaz

third-person singular indicative negative aorist of kapı yapmak


kapı yapmamak

head

kapı yapmamak (third-person singular simple present kapı yapmaz)

kapı yapmaz (present singular third-person)

(idiomatic, negative infinitive of kapı yapmak) Not to lead up to a subject or request gently, cut to the chase.


ittirmez

third-person singular indicative negative aorist of ittirmek


ittirir

third-person singular indicative aorist of ittirmek


ittirtmez

third-person singular indicative negative aorist of ittirtmek


ittirtir

third-person singular indicative aorist of ittirtmek


ittirilmez

third-person singular indicative negative aorist of ittirilmek


ittirilir

third-person singular indicative aorist of ittirilmek


ittirtilmez

third-person singular indicative negative aorist of ittirtilmek


ittirtilir

third-person singular indicative aorist of ittirtilmek


itilmek

itilmek (third-person singular simple present itilir)

itilir (present singular third-person)
itilmek (infinitive)
itilen (imperfective impersonal participle)
itilmiş (impersonal participle perfective)
itilecek (impersonal participle prospective)
itildiğim (non-prospective participle personal)
itildiğin (non-prospective participle personal)
itildiği (non-prospective participle personal)
itildiğimiz (non-prospective participle personal)
itildiğiniz (non-prospective participle personal)
itildikleri (non-prospective participle personal)
itileceğim (participle personal prospective)
itileceğin (participle personal prospective)
itileceği (participle personal prospective)
itileceğimiz (participle personal prospective)
itileceğiniz (participle personal prospective)
itilecekleri (participle personal prospective)
itilme (noun-from-verb)
itiliş (adverbial)
itilirim (aorist first-person indicative present singular)
itilirsin (aorist indicative present second-person singular)
itilir (aorist indicative present singular third-person)
itiliriz (aorist first-person indicative plural present)
itilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
itilirler (aorist indicative plural present third-person)
itiliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
itiliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
itiliyor (imperfective indicative present singular third-person)
itiliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
itiliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
itiliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
itildim (first-person indicative past perfective singular)
itildin (indicative past perfective second-person singular)
itildi (indicative past perfective singular third-person)
itildik (first-person indicative past perfective plural)
itildiniz (indicative past perfective plural second-person)
itildiler (indicative past perfective plural third-person)
itiliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
itiliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
itiliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
itiliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
itiliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
itiliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or itiliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
itileceğim (first-person future indicative singular)
itileceksin (future indicative second-person singular)
itilecek (future indicative singular third-person)
itileceğiz (first-person future indicative plural)
itileceksiniz (future indicative plural second-person)
itilecekler (future indicative plural third-person)
itilmişim (first-person inferential perfective singular)
itilmişsin (inferential perfective second-person singular)
itilmiş (inferential perfective singular third-person)
itilmişiz (first-person inferential perfective plural)
itilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
itilmişler (inferential perfective plural third-person)
itilirmişim (aorist first-person inferential singular)
itilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
itilirmiş (aorist inferential singular third-person)
itilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
itilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
itilirlermiş (or itilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
itiliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
itiliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
itiliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
itiliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
itiliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
itiliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
itilsem (conditional first-person singular)
itilsen (conditional second-person singular)
itilse (conditional singular third-person)
itilsek (conditional first-person plural)
itilseniz (conditional plural second-person)
itilseler (conditional plural third-person)
itilseydim (conditional first-person perfective singular)
itilseydin (conditional perfective second-person singular)
itilseydi (conditional perfective singular third-person)
itilseydik (conditional first-person perfective plural)
itilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
itilseydiler (conditional perfective plural third-person)
itileyim (first-person optative singular)
itilesin (optative second-person singular)
itile (optative singular third-person)
itilelim (first-person optative plural)
itilesiniz (optative plural second-person)
itileler (optative plural third-person)
itilmekteyim (first-person progressive singular)
itilmektesin (progressive second-person singular)
itilmekte (progressive singular third-person)
itilmekteyiz (first-person plural progressive)
itilmektesiniz (plural progressive second-person)
itilmekteler (plural progressive third-person)
itilmeliyim (first-person necessitative singular)
itilmelisin (necessitative second-person singular)
itilmeli (necessitative singular third-person)
itilmeliyiz (first-person necessitative plural)
itilmelisiniz (necessitative plural second-person)
itilmeliler (necessitative plural third-person)
itil (imperative second-person singular)
itilsin (imperative singular third-person)
itilin (imperative plural second-person)
itilsinler (imperative plural third-person)
itilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
itilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
itilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
itilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
itilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
itilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
itiliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
itiliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
itiliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
itiliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
itiliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
itiliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
itildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
itildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
itildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
itildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
itildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
itildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
itiliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
itiliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
itiliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
itiliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
itiliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
itiliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
itilecek miyim? (first-person future indicative singular)
itilecek misin? (future indicative second-person singular)
itilecek mi? (future indicative singular third-person)
itilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
itilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
itilecekler mi? (future indicative plural third-person)
itilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
itilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
itilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
itilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
itilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
itilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
itilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
itilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
itilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
itilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
itilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
itilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
itiliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
itiliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
itiliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
itiliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
itiliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
itiliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
itilsem mi? (conditional first-person singular)
itilsen mi? (conditional second-person singular)
itilse mi? (conditional singular third-person)
itilsek mi? (conditional first-person plural)
itilseniz mi? (conditional plural second-person)
itilseler mi? (conditional plural third-person)
itilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
itilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
itilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
itilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
itilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
itilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
itilmekte miyim? (first-person progressive singular)
itilmekte misin? (progressive second-person singular)
itilmekte mi? (progressive singular third-person)
itilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
itilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
itilmekteler mi? (plural progressive third-person)
itilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
itilmeli misin? (necessitative second-person singular)
itilmeli mi? (necessitative singular third-person)
itilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
itilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
itilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
itilmemek (infinitive negative)
itilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
itilmemiş (impersonal negative participle perfective)
itilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
itilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
itilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
itilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
itilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
itilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
itilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
itilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
itilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
itilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
itilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
itilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
itilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
itilmeme (negative noun-from-verb)
itilmeyiş (adverbial negative)
itilmem (aorist first-person indicative present singular)
itilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
itilmez (aorist indicative present singular third-person)
itilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
itilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
itilmezler (aorist indicative plural present third-person)
itilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
itilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
itilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
itilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
itilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
itilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
itilmedim (first-person indicative past perfective singular)
itilmedin (indicative past perfective second-person singular)
itilmedi (indicative past perfective singular third-person)
itilmedik (first-person indicative past perfective plural)
itilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
itilmediler (indicative past perfective plural third-person)
itilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
itilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
itilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
itilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
itilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
itilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
itilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
itilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
itilmeyecek (future indicative singular third-person)
itilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
itilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
itilmeyecekler (future indicative plural third-person)
itilmemişim (first-person inferential perfective singular)
itilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
itilmemiş (inferential perfective singular third-person)
itilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
itilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
itilmemişler (inferential perfective plural third-person)
itilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
itilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
itilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
itilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
itilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
itilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
itilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
itilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
itilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
itilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
itilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
itilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
itilmesem (conditional first-person singular)
itilmesen (conditional second-person singular)
itilmese (conditional singular third-person)
itilmesek (conditional first-person plural)
itilmeseniz (conditional plural second-person)
itilmeseler (conditional plural third-person)
itilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
itilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
itilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
itilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
itilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
itilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
itilmeyeyim (first-person optative singular)
itilmeyesin (optative second-person singular)
itilmeye (optative singular third-person)
itilmeyelim (first-person optative plural)
itilmeyesiniz (optative plural second-person)
itilmeyeler (optative plural third-person)
itilmemekteyim (first-person progressive singular)
itilmemektesin (progressive second-person singular)
itilmemekte (progressive singular third-person)
itilmemekteyiz (first-person plural progressive)
itilmemektesiniz (plural progressive second-person)
itilmemekteler (plural progressive third-person)
itilmemeliyim (first-person necessitative singular)
itilmemelisin (necessitative second-person singular)
itilmemeli (necessitative singular third-person)
itilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
itilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
itilmemeliler (necessitative plural third-person)
itilme (imperative second-person singular)
itilmesin (imperative singular third-person)
itilmeyin (imperative plural second-person)
itilmesinler (imperative plural third-person)
itilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
itilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
itilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
itilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
itilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
itilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
itilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
itilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
itilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
itilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
itilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
itilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
itilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
itilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
itilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
itilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
itilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
itilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
itilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
itilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
itilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
itilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
itilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
itilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
itilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
itilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
itilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
itilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
itilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
itilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
itilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
itilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
itilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
itilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
itilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
itilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
itilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
itilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
itilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
itilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
itilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
itilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
itilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
itilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
itilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
itilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
itilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
itilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
itilmesem mi? (conditional first-person singular)
itilmesen mi? (conditional second-person singular)
itilmese mi? (conditional singular third-person)
itilmesek mi? (conditional first-person plural)
itilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
itilmeseler mi? (conditional plural third-person)
itilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
itilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
itilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
itilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
itilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
itilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
itilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
itilmemekte misin? (progressive second-person singular)
itilmemekte mi? (progressive singular third-person)
itilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
itilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
itilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
itilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
itilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
itilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
itilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
itilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
itilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>