silah bırakmak

head

silah bırakmak (third-person singular simple present silah bırakır)

silah bırakır (present singular third-person)
silah bırakmak (infinitive)
silah bırakan (imperfective impersonal participle)
silah bırakmış (impersonal participle perfective)
silah bırakacak (impersonal participle prospective)
silah bıraktığım (non-prospective participle personal)
silah bıraktığın (non-prospective participle personal)
silah bıraktığı (non-prospective participle personal)
silah bıraktığımız (non-prospective participle personal)
silah bıraktığınız (non-prospective participle personal)
silah bıraktıkları (non-prospective participle personal)
silah bırakacağım (participle personal prospective)
silah bırakacağın (participle personal prospective)
silah bırakacağı (participle personal prospective)
silah bırakacağımız (participle personal prospective)
silah bırakacağınız (participle personal prospective)
silah bırakacakları (participle personal prospective)
silah bırakma (noun-from-verb)
silah bırakış (adverbial)
silah bırakırım (aorist first-person indicative present singular)
silah bırakırsın (aorist indicative present second-person singular)
silah bırakır (aorist indicative present singular third-person)
silah bırakırız (aorist first-person indicative plural present)
silah bırakırsınız (aorist indicative plural present second-person)
silah bırakırlar (aorist indicative plural present third-person)
silah bırakıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
silah bırakıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
silah bırakıyor (imperfective indicative present singular third-person)
silah bırakıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
silah bırakıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
silah bırakıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
silah bıraktım (first-person indicative past perfective singular)
silah bıraktın (indicative past perfective second-person singular)
silah bıraktı (indicative past perfective singular third-person)
silah bıraktık (first-person indicative past perfective plural)
silah bıraktınız (indicative past perfective plural second-person)
silah bıraktılar (indicative past perfective plural third-person)
silah bırakıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
silah bırakıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
silah bırakıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
silah bırakıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
silah bırakıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
silah bırakıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or silah bırakıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
silah bırakacağım (first-person future indicative singular)
silah bırakacaksın (future indicative second-person singular)
silah bırakacak (future indicative singular third-person)
silah bırakacağız (first-person future indicative plural)
silah bırakacaksınız (future indicative plural second-person)
silah bırakacaklar (future indicative plural third-person)
silah bırakmışım (first-person inferential perfective singular)
silah bırakmışsın (inferential perfective second-person singular)
silah bırakmış (inferential perfective singular third-person)
silah bırakmışız (first-person inferential perfective plural)
silah bırakmışsınız (inferential perfective plural second-person)
silah bırakmışlar (inferential perfective plural third-person)
silah bırakırmışım (aorist first-person inferential singular)
silah bırakırmışsın (aorist inferential second-person singular)
silah bırakırmış (aorist inferential singular third-person)
silah bırakırmışız (aorist first-person inferential plural)
silah bırakırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
silah bırakırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or silah bırakırmışlar (aorist inferential plural third-person)
silah bırakıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
silah bırakıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
silah bırakıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
silah bırakıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
silah bırakıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
silah bırakıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
silah bıraksam (conditional first-person singular)
silah bıraksan (conditional second-person singular)
silah bıraksa (conditional singular third-person)
silah bıraksak (conditional first-person plural)
silah bıraksanız (conditional plural second-person)
silah bıraksalar (conditional plural third-person)
silah bıraksaydım (conditional first-person perfective singular)
silah bıraksaydın (conditional perfective second-person singular)
silah bıraksaydı (conditional perfective singular third-person)
silah bıraksaydık (conditional first-person perfective plural)
silah bıraksaydınız (conditional perfective plural second-person)
silah bıraksaydılar (conditional perfective plural third-person)
silah bırakayım (first-person optative singular)
silah bırakasın (optative second-person singular)
silah bıraka (optative singular third-person)
silah bırakalım (first-person optative plural)
silah bırakasınız (optative plural second-person)
silah bırakalar (optative plural third-person)
silah bırakmaktayım (first-person progressive singular)
silah bırakmaktasın (progressive second-person singular)
silah bırakmakta (progressive singular third-person)
silah bırakmaktayız (first-person plural progressive)
silah bırakmaktasınız (plural progressive second-person)
silah bırakmaktalar (plural progressive third-person)
silah bırakmalıyım (first-person necessitative singular)
silah bırakmalısın (necessitative second-person singular)
silah bırakmalı (necessitative singular third-person)
silah bırakmalıyız (first-person necessitative plural)
silah bırakmalısınız (necessitative plural second-person)
silah bırakmalılar (necessitative plural third-person)
silah bırak (imperative second-person singular)
silah bıraksın (imperative singular third-person)
silah bırakın (imperative plural second-person)
silah bıraksınlar (imperative plural third-person)
silah bırakır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
silah bırakır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
silah bırakır mı? (aorist indicative present singular third-person)
silah bırakır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
silah bırakır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
silah bırakırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
silah bırakıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
silah bırakıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
silah bırakıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
silah bırakıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
silah bırakıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
silah bırakıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
silah bıraktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
silah bıraktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
silah bıraktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
silah bıraktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
silah bıraktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
silah bıraktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
silah bırakıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
silah bırakıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
silah bırakıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
silah bırakıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
silah bırakıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
silah bırakıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
silah bırakacak mıyım? (first-person future indicative singular)
silah bırakacak mısın? (future indicative second-person singular)
silah bırakacak mı? (future indicative singular third-person)
silah bırakacak mıyız? (first-person future indicative plural)
silah bırakacak mısınız? (future indicative plural second-person)
silah bırakacaklar mı? (future indicative plural third-person)
silah bırakmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
silah bırakmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
silah bırakmış mı? (inferential perfective singular third-person)
silah bırakmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
silah bırakmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
silah bırakmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
silah bırakır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
silah bırakır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
silah bırakır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
silah bırakır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
silah bırakır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
silah bırakırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
silah bırakıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
silah bırakıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
silah bırakıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
silah bırakıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
silah bırakıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
silah bırakıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
silah bıraksam mı? (conditional first-person singular)
silah bıraksan mı? (conditional second-person singular)
silah bıraksa mı? (conditional singular third-person)
silah bıraksak mı? (conditional first-person plural)
silah bıraksanız mı? (conditional plural second-person)
silah bıraksalar mı? (conditional plural third-person)
silah bıraksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
silah bıraksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
silah bıraksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
silah bıraksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
silah bıraksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
silah bıraksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
silah bırakmakta mıyım? (first-person progressive singular)
silah bırakmakta mısın? (progressive second-person singular)
silah bırakmakta mı? (progressive singular third-person)
silah bırakmakta mıyız? (first-person plural progressive)
silah bırakmakta mısınız? (plural progressive second-person)
silah bırakmaktalar mı? (plural progressive third-person)
silah bırakmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
silah bırakmalı mısın? (necessitative second-person singular)
silah bırakmalı mı? (necessitative singular third-person)
silah bırakmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
silah bırakmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
silah bırakmalılar mı? (necessitative plural third-person)
silah bırakmamak (infinitive negative)
silah bırakmayan (imperfective impersonal negative participle)
silah bırakmamış (impersonal negative participle perfective)
silah bırakmayacak (impersonal negative participle prospective)
silah bırakmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
silah bırakmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
silah bırakmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
silah bırakmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
silah bırakmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
silah bırakmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
silah bırakmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
silah bırakmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
silah bırakmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
silah bırakmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
silah bırakmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
silah bırakmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
silah bırakmama (negative noun-from-verb)
silah bırakmayış (adverbial negative)
silah bırakmam (aorist first-person indicative present singular)
silah bırakmazsın (aorist indicative present second-person singular)
silah bırakmaz (aorist indicative present singular third-person)
silah bırakmayız (aorist first-person indicative plural present)
silah bırakmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
silah bırakmazlar (aorist indicative plural present third-person)
silah bırakmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
silah bırakmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
silah bırakmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
silah bırakmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
silah bırakmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
silah bırakmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
silah bırakmadım (first-person indicative past perfective singular)
silah bırakmadın (indicative past perfective second-person singular)
silah bırakmadı (indicative past perfective singular third-person)
silah bırakmadık (first-person indicative past perfective plural)
silah bırakmadınız (indicative past perfective plural second-person)
silah bırakmadılar (indicative past perfective plural third-person)
silah bırakmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
silah bırakmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
silah bırakmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
silah bırakmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
silah bırakmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
silah bırakmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
silah bırakmayacağım (first-person future indicative singular)
silah bırakmayacaksın (future indicative second-person singular)
silah bırakmayacak (future indicative singular third-person)
silah bırakmayacağız (first-person future indicative plural)
silah bırakmayacaksınız (future indicative plural second-person)
silah bırakmayacaklar (future indicative plural third-person)
silah bırakmamışım (first-person inferential perfective singular)
silah bırakmamışsın (inferential perfective second-person singular)
silah bırakmamış (inferential perfective singular third-person)
silah bırakmamışız (first-person inferential perfective plural)
silah bırakmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
silah bırakmamışlar (inferential perfective plural third-person)
silah bırakmazmışım (aorist first-person inferential singular)
silah bırakmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
silah bırakmazmış (aorist inferential singular third-person)
silah bırakmazmışız (aorist first-person inferential plural)
silah bırakmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
silah bırakmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
silah bırakmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
silah bırakmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
silah bırakmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
silah bırakmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
silah bırakmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
silah bırakmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
silah bırakmasam (conditional first-person singular)
silah bırakmasan (conditional second-person singular)
silah bırakmasa (conditional singular third-person)
silah bırakmasak (conditional first-person plural)
silah bırakmasanız (conditional plural second-person)
silah bırakmasalar (conditional plural third-person)
silah bırakmasaydım (conditional first-person perfective singular)
silah bırakmasaydın (conditional perfective second-person singular)
silah bırakmasaydı (conditional perfective singular third-person)
silah bırakmasaydık (conditional first-person perfective plural)
silah bırakmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
silah bırakmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
silah bırakmayayım (first-person optative singular)
silah bırakmayasın (optative second-person singular)
silah bırakmaya (optative singular third-person)
silah bırakmayalım (first-person optative plural)
silah bırakmayasınız (optative plural second-person)
silah bırakmayalar (optative plural third-person)
silah bırakmamaktayım (first-person progressive singular)
silah bırakmamaktasın (progressive second-person singular)
silah bırakmamakta (progressive singular third-person)
silah bırakmamaktayız (first-person plural progressive)
silah bırakmamaktasınız (plural progressive second-person)
silah bırakmamaktalar (plural progressive third-person)
silah bırakmamalıyım (first-person necessitative singular)
silah bırakmamalısın (necessitative second-person singular)
silah bırakmamalı (necessitative singular third-person)
silah bırakmamalıyız (first-person necessitative plural)
silah bırakmamalısınız (necessitative plural second-person)
silah bırakmamalılar (necessitative plural third-person)
silah bırakma (imperative second-person singular)
silah bırakmasın (imperative singular third-person)
silah bırakmayın (imperative plural second-person)
silah bırakmasınlar (imperative plural third-person)
silah bırakmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
silah bırakmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
silah bırakmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
silah bırakmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
silah bırakmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
silah bırakmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
silah bırakmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
silah bırakmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
silah bırakmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
silah bırakmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
silah bırakmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
silah bırakmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
silah bırakmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
silah bırakmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
silah bırakmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
silah bırakmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
silah bırakmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
silah bırakmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
silah bırakmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
silah bırakmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
silah bırakmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
silah bırakmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
silah bırakmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
silah bırakmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
silah bırakmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
silah bırakmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
silah bırakmayacak mı? (future indicative singular third-person)
silah bırakmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
silah bırakmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
silah bırakmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
silah bırakmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
silah bırakmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
silah bırakmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
silah bırakmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
silah bırakmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
silah bırakmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
silah bırakmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
silah bırakmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
silah bırakmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
silah bırakmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
silah bırakmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
silah bırakmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
silah bırakmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
silah bırakmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
silah bırakmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
silah bırakmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
silah bırakmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
silah bırakmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
silah bırakmasam mı? (conditional first-person singular)
silah bırakmasan mı? (conditional second-person singular)
silah bırakmasa mı? (conditional singular third-person)
silah bırakmasak mı? (conditional first-person plural)
silah bırakmasanız mı? (conditional plural second-person)
silah bırakmasalar mı? (conditional plural third-person)
silah bırakmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
silah bırakmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
silah bırakmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
silah bırakmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
silah bırakmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
silah bırakmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
silah bırakmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
silah bırakmamakta mısın? (progressive second-person singular)
silah bırakmamakta mı? (progressive singular third-person)
silah bırakmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
silah bırakmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
silah bırakmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
silah bırakmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
silah bırakmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
silah bırakmamalı mı? (necessitative singular third-person)
silah bırakmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
silah bırakmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
silah bırakmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

silah bırakıyorlardı (or silah bırakıyordular)

silah bırakırlarmış (or silah bırakırmışlar)

From silah + bırakmak, Ottoman Turkish سلاح (silah), from Arabic سِلَاح (silāḥ).

(transitive) to lay down arms, to dearm oneself.


kamaşmak

head

kamaşmak (third-person singular simple present kamaşır)

kamaşır (present singular third-person)
kamaşmak (infinitive)
kamaşan (imperfective impersonal participle)
kamaşmış (impersonal participle perfective)
kamaşacak (impersonal participle prospective)
kamaştığım (non-prospective participle personal)
kamaştığın (non-prospective participle personal)
kamaştığı (non-prospective participle personal)
kamaştığımız (non-prospective participle personal)
kamaştığınız (non-prospective participle personal)
kamaştıkları (non-prospective participle personal)
kamaşacağım (participle personal prospective)
kamaşacağın (participle personal prospective)
kamaşacağı (participle personal prospective)
kamaşacağımız (participle personal prospective)
kamaşacağınız (participle personal prospective)
kamaşacakları (participle personal prospective)
kamaşma (noun-from-verb)
kamaşış (adverbial)
kamaşırım (aorist first-person indicative present singular)
kamaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
kamaşır (aorist indicative present singular third-person)
kamaşırız (aorist first-person indicative plural present)
kamaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kamaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
kamaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kamaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kamaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kamaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kamaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kamaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kamaştım (first-person indicative past perfective singular)
kamaştın (indicative past perfective second-person singular)
kamaştı (indicative past perfective singular third-person)
kamaştık (first-person indicative past perfective plural)
kamaştınız (indicative past perfective plural second-person)
kamaştılar (indicative past perfective plural third-person)
kamaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kamaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kamaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kamaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kamaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kamaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kamaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kamaşacağım (first-person future indicative singular)
kamaşacaksın (future indicative second-person singular)
kamaşacak (future indicative singular third-person)
kamaşacağız (first-person future indicative plural)
kamaşacaksınız (future indicative plural second-person)
kamaşacaklar (future indicative plural third-person)
kamaşmışım (first-person inferential perfective singular)
kamaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
kamaşmış (inferential perfective singular third-person)
kamaşmışız (first-person inferential perfective plural)
kamaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kamaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
kamaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
kamaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kamaşırmış (aorist inferential singular third-person)
kamaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
kamaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kamaşırlarmış (or kamaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kamaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kamaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kamaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kamaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kamaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kamaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kamaşsam (conditional first-person singular)
kamaşsan (conditional second-person singular)
kamaşsa (conditional singular third-person)
kamaşsak (conditional first-person plural)
kamaşsanız (conditional plural second-person)
kamaşsalar (conditional plural third-person)
kamaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
kamaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
kamaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
kamaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
kamaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kamaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kamaşayım (first-person optative singular)
kamaşasın (optative second-person singular)
kamaşa (optative singular third-person)
kamaşalım (first-person optative plural)
kamaşasınız (optative plural second-person)
kamaşalar (optative plural third-person)
kamaşmaktayım (first-person progressive singular)
kamaşmaktasın (progressive second-person singular)
kamaşmakta (progressive singular third-person)
kamaşmaktayız (first-person plural progressive)
kamaşmaktasınız (plural progressive second-person)
kamaşmaktalar (plural progressive third-person)
kamaşmalıyım (first-person necessitative singular)
kamaşmalısın (necessitative second-person singular)
kamaşmalı (necessitative singular third-person)
kamaşmalıyız (first-person necessitative plural)
kamaşmalısınız (necessitative plural second-person)
kamaşmalılar (necessitative plural third-person)
kamaş (imperative second-person singular)
kamaşsın (imperative singular third-person)
kamaşın (imperative plural second-person)
kamaşsınlar (imperative plural third-person)
kamaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kamaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kamaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kamaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kamaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kamaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kamaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kamaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kamaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kamaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kamaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kamaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kamaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kamaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kamaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kamaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kamaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kamaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kamaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kamaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kamaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kamaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kamaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kamaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kamaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kamaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
kamaşacak mı? (future indicative singular third-person)
kamaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kamaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kamaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kamaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kamaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kamaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kamaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kamaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kamaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kamaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kamaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kamaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kamaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kamaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kamaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kamaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kamaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kamaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kamaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kamaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kamaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kamaşsam mı? (conditional first-person singular)
kamaşsan mı? (conditional second-person singular)
kamaşsa mı? (conditional singular third-person)
kamaşsak mı? (conditional first-person plural)
kamaşsanız mı? (conditional plural second-person)
kamaşsalar mı? (conditional plural third-person)
kamaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kamaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kamaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kamaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kamaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kamaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kamaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kamaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
kamaşmakta mı? (progressive singular third-person)
kamaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kamaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kamaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kamaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kamaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kamaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
kamaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kamaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kamaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kamaşmamak (infinitive negative)
kamaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
kamaşmamış (impersonal negative participle perfective)
kamaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
kamaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kamaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kamaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kamaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kamaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kamaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kamaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kamaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kamaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kamaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kamaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kamaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kamaşmama (negative noun-from-verb)
kamaşmayış (adverbial negative)
kamaşmam (aorist first-person indicative present singular)
kamaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kamaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
kamaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
kamaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kamaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kamaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kamaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kamaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kamaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kamaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kamaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kamaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
kamaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
kamaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
kamaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
kamaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kamaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kamaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kamaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kamaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kamaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kamaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kamaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kamaşmayacağım (first-person future indicative singular)
kamaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
kamaşmayacak (future indicative singular third-person)
kamaşmayacağız (first-person future indicative plural)
kamaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kamaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
kamaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
kamaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kamaşmamış (inferential perfective singular third-person)
kamaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
kamaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kamaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kamaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kamaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kamaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
kamaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kamaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kamaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kamaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kamaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kamaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kamaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kamaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kamaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kamaşmasam (conditional first-person singular)
kamaşmasan (conditional second-person singular)
kamaşmasa (conditional singular third-person)
kamaşmasak (conditional first-person plural)
kamaşmasanız (conditional plural second-person)
kamaşmasalar (conditional plural third-person)
kamaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kamaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kamaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kamaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kamaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kamaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kamaşmayayım (first-person optative singular)
kamaşmayasın (optative second-person singular)
kamaşmaya (optative singular third-person)
kamaşmayalım (first-person optative plural)
kamaşmayasınız (optative plural second-person)
kamaşmayalar (optative plural third-person)
kamaşmamaktayım (first-person progressive singular)
kamaşmamaktasın (progressive second-person singular)
kamaşmamakta (progressive singular third-person)
kamaşmamaktayız (first-person plural progressive)
kamaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
kamaşmamaktalar (plural progressive third-person)
kamaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
kamaşmamalısın (necessitative second-person singular)
kamaşmamalı (necessitative singular third-person)
kamaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
kamaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
kamaşmamalılar (necessitative plural third-person)
kamaşma (imperative second-person singular)
kamaşmasın (imperative singular third-person)
kamaşmayın (imperative plural second-person)
kamaşmasınlar (imperative plural third-person)
kamaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kamaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kamaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kamaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kamaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kamaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kamaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kamaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kamaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kamaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kamaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kamaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kamaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kamaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kamaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kamaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kamaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kamaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kamaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kamaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kamaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kamaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kamaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kamaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kamaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kamaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kamaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kamaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kamaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kamaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kamaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kamaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kamaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kamaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kamaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kamaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kamaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kamaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kamaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kamaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kamaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kamaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kamaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kamaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kamaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kamaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kamaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kamaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kamaşmasam mı? (conditional first-person singular)
kamaşmasan mı? (conditional second-person singular)
kamaşmasa mı? (conditional singular third-person)
kamaşmasak mı? (conditional first-person plural)
kamaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
kamaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
kamaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kamaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kamaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kamaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kamaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kamaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kamaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kamaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kamaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
kamaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kamaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kamaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kamaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kamaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kamaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kamaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kamaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kamaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish قماشمق (ḳamaşmaḳ, “for the eyes to be dazzled, for the teeth to be set on the edge”), from Proto-Turkic *kamaĺ- (eye or teeth to tingle, to prickle), from Proto-Turkic *kama- (to become blunt, to go numb).

inh

(intransitive) For tongue, palate or teeth to become numb or tingle because of something sour.

(intransitive) For eyes to rapidly and involuntarily blink due to touching or a bright light.


silahlanmak

head

silahlanmak (third-person singular simple present silahlanır)

silahlanır (present singular third-person)
silahlanmak (infinitive)
silahlanan (imperfective impersonal participle)
silahlanmış (impersonal participle perfective)
silahlanacak (impersonal participle prospective)
silahlandığım (non-prospective participle personal)
silahlandığın (non-prospective participle personal)
silahlandığı (non-prospective participle personal)
silahlandığımız (non-prospective participle personal)
silahlandığınız (non-prospective participle personal)
silahlandıkları (non-prospective participle personal)
silahlanacağım (participle personal prospective)
silahlanacağın (participle personal prospective)
silahlanacağı (participle personal prospective)
silahlanacağımız (participle personal prospective)
silahlanacağınız (participle personal prospective)
silahlanacakları (participle personal prospective)
silahlanma (noun-from-verb)
silahlanış (adverbial)
silahlanırım (aorist first-person indicative present singular)
silahlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
silahlanır (aorist indicative present singular third-person)
silahlanırız (aorist first-person indicative plural present)
silahlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
silahlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
silahlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
silahlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
silahlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
silahlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
silahlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
silahlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
silahlandım (first-person indicative past perfective singular)
silahlandın (indicative past perfective second-person singular)
silahlandı (indicative past perfective singular third-person)
silahlandık (first-person indicative past perfective plural)
silahlandınız (indicative past perfective plural second-person)
silahlandılar (indicative past perfective plural third-person)
silahlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
silahlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
silahlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
silahlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
silahlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
silahlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or silahlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
silahlanacağım (first-person future indicative singular)
silahlanacaksın (future indicative second-person singular)
silahlanacak (future indicative singular third-person)
silahlanacağız (first-person future indicative plural)
silahlanacaksınız (future indicative plural second-person)
silahlanacaklar (future indicative plural third-person)
silahlanmışım (first-person inferential perfective singular)
silahlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
silahlanmış (inferential perfective singular third-person)
silahlanmışız (first-person inferential perfective plural)
silahlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
silahlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
silahlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
silahlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
silahlanırmış (aorist inferential singular third-person)
silahlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
silahlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
silahlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or silahlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
silahlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
silahlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
silahlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
silahlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
silahlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
silahlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
silahlansam (conditional first-person singular)
silahlansan (conditional second-person singular)
silahlansa (conditional singular third-person)
silahlansak (conditional first-person plural)
silahlansanız (conditional plural second-person)
silahlansalar (conditional plural third-person)
silahlansaydım (conditional first-person perfective singular)
silahlansaydın (conditional perfective second-person singular)
silahlansaydı (conditional perfective singular third-person)
silahlansaydık (conditional first-person perfective plural)
silahlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
silahlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
silahlanayım (first-person optative singular)
silahlanasın (optative second-person singular)
silahlana (optative singular third-person)
silahlanalım (first-person optative plural)
silahlanasınız (optative plural second-person)
silahlanalar (optative plural third-person)
silahlanmaktayım (first-person progressive singular)
silahlanmaktasın (progressive second-person singular)
silahlanmakta (progressive singular third-person)
silahlanmaktayız (first-person plural progressive)
silahlanmaktasınız (plural progressive second-person)
silahlanmaktalar (plural progressive third-person)
silahlanmalıyım (first-person necessitative singular)
silahlanmalısın (necessitative second-person singular)
silahlanmalı (necessitative singular third-person)
silahlanmalıyız (first-person necessitative plural)
silahlanmalısınız (necessitative plural second-person)
silahlanmalılar (necessitative plural third-person)
silahlan (imperative second-person singular)
silahlansın (imperative singular third-person)
silahlanın (imperative plural second-person)
silahlansınlar (imperative plural third-person)
silahlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
silahlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
silahlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
silahlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
silahlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
silahlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
silahlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
silahlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
silahlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
silahlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
silahlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
silahlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
silahlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
silahlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
silahlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
silahlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
silahlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
silahlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
silahlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
silahlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
silahlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
silahlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
silahlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
silahlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
silahlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
silahlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
silahlanacak mı? (future indicative singular third-person)
silahlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
silahlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
silahlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
silahlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
silahlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
silahlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
silahlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
silahlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
silahlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
silahlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
silahlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
silahlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
silahlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
silahlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
silahlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
silahlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
silahlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
silahlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
silahlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
silahlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
silahlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
silahlansam mı? (conditional first-person singular)
silahlansan mı? (conditional second-person singular)
silahlansa mı? (conditional singular third-person)
silahlansak mı? (conditional first-person plural)
silahlansanız mı? (conditional plural second-person)
silahlansalar mı? (conditional plural third-person)
silahlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
silahlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
silahlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
silahlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
silahlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
silahlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
silahlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
silahlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
silahlanmakta mı? (progressive singular third-person)
silahlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
silahlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
silahlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
silahlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
silahlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
silahlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
silahlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
silahlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
silahlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
silahlanmamak (infinitive negative)
silahlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
silahlanmamış (impersonal negative participle perfective)
silahlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
silahlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
silahlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
silahlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
silahlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
silahlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
silahlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
silahlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
silahlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
silahlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
silahlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
silahlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
silahlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
silahlanmama (negative noun-from-verb)
silahlanmayış (adverbial negative)
silahlanmam (aorist first-person indicative present singular)
silahlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
silahlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
silahlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
silahlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
silahlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
silahlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
silahlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
silahlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
silahlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
silahlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
silahlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
silahlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
silahlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
silahlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
silahlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
silahlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
silahlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
silahlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
silahlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
silahlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
silahlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
silahlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
silahlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
silahlanmayacağım (first-person future indicative singular)
silahlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
silahlanmayacak (future indicative singular third-person)
silahlanmayacağız (first-person future indicative plural)
silahlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
silahlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
silahlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
silahlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
silahlanmamış (inferential perfective singular third-person)
silahlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
silahlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
silahlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
silahlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
silahlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
silahlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
silahlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
silahlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
silahlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
silahlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
silahlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
silahlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
silahlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
silahlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
silahlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
silahlanmasam (conditional first-person singular)
silahlanmasan (conditional second-person singular)
silahlanmasa (conditional singular third-person)
silahlanmasak (conditional first-person plural)
silahlanmasanız (conditional plural second-person)
silahlanmasalar (conditional plural third-person)
silahlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
silahlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
silahlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
silahlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
silahlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
silahlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
silahlanmayayım (first-person optative singular)
silahlanmayasın (optative second-person singular)
silahlanmaya (optative singular third-person)
silahlanmayalım (first-person optative plural)
silahlanmayasınız (optative plural second-person)
silahlanmayalar (optative plural third-person)
silahlanmamaktayım (first-person progressive singular)
silahlanmamaktasın (progressive second-person singular)
silahlanmamakta (progressive singular third-person)
silahlanmamaktayız (first-person plural progressive)
silahlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
silahlanmamaktalar (plural progressive third-person)
silahlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
silahlanmamalısın (necessitative second-person singular)
silahlanmamalı (necessitative singular third-person)
silahlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
silahlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
silahlanmamalılar (necessitative plural third-person)
silahlanma (imperative second-person singular)
silahlanmasın (imperative singular third-person)
silahlanmayın (imperative plural second-person)
silahlanmasınlar (imperative plural third-person)
silahlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
silahlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
silahlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
silahlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
silahlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
silahlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
silahlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
silahlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
silahlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
silahlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
silahlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
silahlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
silahlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
silahlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
silahlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
silahlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
silahlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
silahlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
silahlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
silahlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
silahlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
silahlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
silahlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
silahlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
silahlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
silahlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
silahlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
silahlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
silahlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
silahlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
silahlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
silahlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
silahlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
silahlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
silahlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
silahlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
silahlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
silahlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
silahlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
silahlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
silahlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
silahlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
silahlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
silahlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
silahlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
silahlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
silahlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
silahlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
silahlanmasam mı? (conditional first-person singular)
silahlanmasan mı? (conditional second-person singular)
silahlanmasa mı? (conditional singular third-person)
silahlanmasak mı? (conditional first-person plural)
silahlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
silahlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
silahlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
silahlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
silahlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
silahlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
silahlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
silahlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
silahlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
silahlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
silahlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
silahlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
silahlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
silahlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
silahlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
silahlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
silahlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
silahlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
silahlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
silahlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سلاحلنمق (silaḥlanmaḳ, “to arm one's self”), from سلاح (silaḥ), equivalent to silah + -la + -n + -mak. Cognates with Azerbaijani silahlanmaq.

inh+

(reflexive) To take up arms, to arm oneself, to acquire a weapon, to become a gunowner


kazık atmak

head

kazık atmak (third-person singular simple present kazık atar)

kazık atar (present singular third-person)
kazık atmak (infinitive)
kazık atan (imperfective impersonal participle)
kazık atmış (impersonal participle perfective)
kazık atacak (impersonal participle prospective)
kazık attığım (non-prospective participle personal)
kazık attığın (non-prospective participle personal)
kazık attığı (non-prospective participle personal)
kazık attığımız (non-prospective participle personal)
kazık attığınız (non-prospective participle personal)
kazık attıkları (non-prospective participle personal)
kazık atacağım (participle personal prospective)
kazık atacağın (participle personal prospective)
kazık atacağı (participle personal prospective)
kazık atacağımız (participle personal prospective)
kazık atacağınız (participle personal prospective)
kazık atacakları (participle personal prospective)
kazık atma (noun-from-verb)
kazık atış (adverbial)
kazık atarım (aorist first-person indicative present singular)
kazık atarsın (aorist indicative present second-person singular)
kazık atar (aorist indicative present singular third-person)
kazık atarız (aorist first-person indicative plural present)
kazık atarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kazık atarlar (aorist indicative plural present third-person)
kazık atıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kazık atıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kazık atıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kazık atıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kazık atıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kazık atıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kazık attım (first-person indicative past perfective singular)
kazık attın (indicative past perfective second-person singular)
kazık attı (indicative past perfective singular third-person)
kazık attık (first-person indicative past perfective plural)
kazık attınız (indicative past perfective plural second-person)
kazık attılar (indicative past perfective plural third-person)
kazık atıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kazık atıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kazık atıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kazık atıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kazık atıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kazık atıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kazık atıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kazık atacağım (first-person future indicative singular)
kazık atacaksın (future indicative second-person singular)
kazık atacak (future indicative singular third-person)
kazık atacağız (first-person future indicative plural)
kazık atacaksınız (future indicative plural second-person)
kazık atacaklar (future indicative plural third-person)
kazık atmışım (first-person inferential perfective singular)
kazık atmışsın (inferential perfective second-person singular)
kazık atmış (inferential perfective singular third-person)
kazık atmışız (first-person inferential perfective plural)
kazık atmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kazık atmışlar (inferential perfective plural third-person)
kazık atarmışım (aorist first-person inferential singular)
kazık atarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kazık atarmış (aorist inferential singular third-person)
kazık atarmışız (aorist first-person inferential plural)
kazık atarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kazık atarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kazık atarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kazık atıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kazık atıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kazık atıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kazık atıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kazık atıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kazık atıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kazık atsam (conditional first-person singular)
kazık atsan (conditional second-person singular)
kazık atsa (conditional singular third-person)
kazık atsak (conditional first-person plural)
kazık atsanız (conditional plural second-person)
kazık atsalar (conditional plural third-person)
kazık atsaydım (conditional first-person perfective singular)
kazık atsaydın (conditional perfective second-person singular)
kazık atsaydı (conditional perfective singular third-person)
kazık atsaydık (conditional first-person perfective plural)
kazık atsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kazık atsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kazık atayım (first-person optative singular)
kazık atasın (optative second-person singular)
kazık ata (optative singular third-person)
kazık atalım (first-person optative plural)
kazık atasınız (optative plural second-person)
kazık atalar (optative plural third-person)
kazık atmaktayım (first-person progressive singular)
kazık atmaktasın (progressive second-person singular)
kazık atmakta (progressive singular third-person)
kazık atmaktayız (first-person plural progressive)
kazık atmaktasınız (plural progressive second-person)
kazık atmaktalar (plural progressive third-person)
kazık atmalıyım (first-person necessitative singular)
kazık atmalısın (necessitative second-person singular)
kazık atmalı (necessitative singular third-person)
kazık atmalıyız (first-person necessitative plural)
kazık atmalısınız (necessitative plural second-person)
kazık atmalılar (necessitative plural third-person)
kazık at (imperative second-person singular)
kazık atsın (imperative singular third-person)
kazık atın (imperative plural second-person)
kazık atsınlar (imperative plural third-person)
kazık atar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kazık atar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kazık atar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kazık atar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kazık atar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kazık atarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kazık atıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kazık atıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kazık atıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kazık atıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kazık atıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kazık atıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kazık attım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kazık attın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kazık attı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kazık attık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kazık attınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kazık attılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kazık atıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kazık atıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kazık atıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kazık atıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kazık atıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kazık atıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kazık atacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kazık atacak mısın? (future indicative second-person singular)
kazık atacak mı? (future indicative singular third-person)
kazık atacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kazık atacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kazık atacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kazık atmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kazık atmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kazık atmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kazık atmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kazık atmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kazık atmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kazık atar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kazık atar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kazık atar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kazık atar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kazık atar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kazık atarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kazık atıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kazık atıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kazık atıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kazık atıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kazık atıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kazık atıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kazık atsam mı? (conditional first-person singular)
kazık atsan mı? (conditional second-person singular)
kazık atsa mı? (conditional singular third-person)
kazık atsak mı? (conditional first-person plural)
kazık atsanız mı? (conditional plural second-person)
kazık atsalar mı? (conditional plural third-person)
kazık atsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kazık atsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kazık atsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kazık atsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kazık atsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kazık atsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kazık atmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kazık atmakta mısın? (progressive second-person singular)
kazık atmakta mı? (progressive singular third-person)
kazık atmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kazık atmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kazık atmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kazık atmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kazık atmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kazık atmalı mı? (necessitative singular third-person)
kazık atmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kazık atmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kazık atmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kazık atmamak (infinitive negative)
kazık atmayan (imperfective impersonal negative participle)
kazık atmamış (impersonal negative participle perfective)
kazık atmayacak (impersonal negative participle prospective)
kazık atmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kazık atmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kazık atmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kazık atmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kazık atmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kazık atmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kazık atmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kazık atmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kazık atmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kazık atmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kazık atmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kazık atmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kazık atmama (negative noun-from-verb)
kazık atmayış (adverbial negative)
kazık atmam (aorist first-person indicative present singular)
kazık atmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kazık atmaz (aorist indicative present singular third-person)
kazık atmayız (aorist first-person indicative plural present)
kazık atmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kazık atmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kazık atmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kazık atmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kazık atmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kazık atmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kazık atmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kazık atmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kazık atmadım (first-person indicative past perfective singular)
kazık atmadın (indicative past perfective second-person singular)
kazık atmadı (indicative past perfective singular third-person)
kazık atmadık (first-person indicative past perfective plural)
kazık atmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kazık atmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kazık atmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kazık atmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kazık atmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kazık atmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kazık atmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kazık atmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kazık atmayacağım (first-person future indicative singular)
kazık atmayacaksın (future indicative second-person singular)
kazık atmayacak (future indicative singular third-person)
kazık atmayacağız (first-person future indicative plural)
kazık atmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kazık atmayacaklar (future indicative plural third-person)
kazık atmamışım (first-person inferential perfective singular)
kazık atmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kazık atmamış (inferential perfective singular third-person)
kazık atmamışız (first-person inferential perfective plural)
kazık atmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kazık atmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kazık atmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kazık atmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kazık atmazmış (aorist inferential singular third-person)
kazık atmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kazık atmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kazık atmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kazık atmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kazık atmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kazık atmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kazık atmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kazık atmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kazık atmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kazık atmasam (conditional first-person singular)
kazık atmasan (conditional second-person singular)
kazık atmasa (conditional singular third-person)
kazık atmasak (conditional first-person plural)
kazık atmasanız (conditional plural second-person)
kazık atmasalar (conditional plural third-person)
kazık atmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kazık atmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kazık atmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kazık atmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kazık atmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kazık atmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kazık atmayayım (first-person optative singular)
kazık atmayasın (optative second-person singular)
kazık atmaya (optative singular third-person)
kazık atmayalım (first-person optative plural)
kazık atmayasınız (optative plural second-person)
kazık atmayalar (optative plural third-person)
kazık atmamaktayım (first-person progressive singular)
kazık atmamaktasın (progressive second-person singular)
kazık atmamakta (progressive singular third-person)
kazık atmamaktayız (first-person plural progressive)
kazık atmamaktasınız (plural progressive second-person)
kazık atmamaktalar (plural progressive third-person)
kazık atmamalıyım (first-person necessitative singular)
kazık atmamalısın (necessitative second-person singular)
kazık atmamalı (necessitative singular third-person)
kazık atmamalıyız (first-person necessitative plural)
kazık atmamalısınız (necessitative plural second-person)
kazık atmamalılar (necessitative plural third-person)
kazık atma (imperative second-person singular)
kazık atmasın (imperative singular third-person)
kazık atmayın (imperative plural second-person)
kazık atmasınlar (imperative plural third-person)
kazık atmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kazık atmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kazık atmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kazık atmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kazık atmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kazık atmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kazık atmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kazık atmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kazık atmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kazık atmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kazık atmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kazık atmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kazık atmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kazık atmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kazık atmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kazık atmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kazık atmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kazık atmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kazık atmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kazık atmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kazık atmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kazık atmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kazık atmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kazık atmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kazık atmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kazık atmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kazık atmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kazık atmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kazık atmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kazık atmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kazık atmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kazık atmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kazık atmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kazık atmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kazık atmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kazık atmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kazık atmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kazık atmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kazık atmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kazık atmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kazık atmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kazık atmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kazık atmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kazık atmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kazık atmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kazık atmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kazık atmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kazık atmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kazık atmasam mı? (conditional first-person singular)
kazık atmasan mı? (conditional second-person singular)
kazık atmasa mı? (conditional singular third-person)
kazık atmasak mı? (conditional first-person plural)
kazık atmasanız mı? (conditional plural second-person)
kazık atmasalar mı? (conditional plural third-person)
kazık atmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kazık atmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kazık atmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kazık atmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kazık atmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kazık atmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kazık atmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kazık atmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kazık atmamakta mı? (progressive singular third-person)
kazık atmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kazık atmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kazık atmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kazık atmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kazık atmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kazık atmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kazık atmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kazık atmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kazık atmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kazık atıyorlardı (or kazık atıyordular)

(transitive, idiomatic) To deceive, to cheat, to swindle.

(transitive, idiomatic) To overcharge, to rip off.


değiştirme

second-person singular negative imperative of değiştirmek


sıkıştırmak

head

sıkıştırmak (third-person singular simple present sıkıştırır)

sıkıştırır (present singular third-person)