çıldırtmak

çıldırtmak (third-person singular simple present çıldırtır)

çıldırtır (present singular third-person)
çıldırtmak (infinitive)
çıldırtan (imperfective impersonal participle)
çıldırtmış (impersonal participle perfective)
çıldırtacak (impersonal participle prospective)
çıldırtdığım (non-prospective participle personal)
çıldırtdığın (non-prospective participle personal)
çıldırtdığı (non-prospective participle personal)
çıldırtdığımız (non-prospective participle personal)
çıldırtdığınız (non-prospective participle personal)
çıldırtdıkları (non-prospective participle personal)
çıldırtacağım (participle personal prospective)
çıldırtacağın (participle personal prospective)
çıldırtacağı (participle personal prospective)
çıldırtacağımız (participle personal prospective)
çıldırtacağınız (participle personal prospective)
çıldırtacakları (participle personal prospective)
çıldırtma (noun-from-verb)
çıldırtış (adverbial)
çıldırtırım (aorist first-person indicative present singular)
çıldırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
çıldırtır (aorist indicative present singular third-person)
çıldırtırız (aorist first-person indicative plural present)
çıldırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıldırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
çıldırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırtdım (first-person indicative past perfective singular)
çıldırtdın (indicative past perfective second-person singular)
çıldırtdı (indicative past perfective singular third-person)
çıldırtdık (first-person indicative past perfective plural)
çıldırtdınız (indicative past perfective plural second-person)
çıldırtdılar (indicative past perfective plural third-person)
çıldırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çıldırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çıldırtacağım (first-person future indicative singular)
çıldırtacaksın (future indicative second-person singular)
çıldırtacak (future indicative singular third-person)
çıldırtacağız (first-person future indicative plural)
çıldırtacaksınız (future indicative plural second-person)
çıldırtacaklar (future indicative plural third-person)
çıldırtmışım (first-person inferential perfective singular)
çıldırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
çıldırtmış (inferential perfective singular third-person)
çıldırtmışız (first-person inferential perfective plural)
çıldırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıldırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
çıldırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
çıldırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıldırtırmış (aorist inferential singular third-person)
çıldırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
çıldırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıldırtırlarmış (or çıldırtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çıldırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıldırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıldırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıldırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıldırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıldırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıldırtsam (conditional first-person singular)
çıldırtsan (conditional second-person singular)
çıldırtsa (conditional singular third-person)
çıldırtsak (conditional first-person plural)
çıldırtsanız (conditional plural second-person)
çıldırtsalar (conditional plural third-person)
çıldırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
çıldırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
çıldırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
çıldırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
çıldırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıldırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıldırtayım (first-person optative singular)
çıldırtasın (optative second-person singular)
çıldırta (optative singular third-person)
çıldırtalım (first-person optative plural)
çıldırtasınız (optative plural second-person)
çıldırtalar (optative plural third-person)
çıldırtmaktayım (first-person progressive singular)
çıldırtmaktasın (progressive second-person singular)
çıldırtmakta (progressive singular third-person)
çıldırtmaktayız (first-person plural progressive)
çıldırtmaktasınız (plural progressive second-person)
çıldırtmaktalar (plural progressive third-person)
çıldırtmalıyım (first-person necessitative singular)
çıldırtmalısın (necessitative second-person singular)
çıldırtmalı (necessitative singular third-person)
çıldırtmalıyız (first-person necessitative plural)
çıldırtmalısınız (necessitative plural second-person)
çıldırtmalılar (necessitative plural third-person)
çıldırt (imperative second-person singular)
çıldırtsın (imperative singular third-person)
çıldırtın (imperative plural second-person)
çıldırtsınlar (imperative plural third-person)
çıldırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıldırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıldırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıldırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıldırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıldırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıldırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırtdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıldırtdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıldırtdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıldırtdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıldırtdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıldırtdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıldırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıldırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıldırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıldırtacak mı? (future indicative singular third-person)
çıldırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıldırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıldırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıldırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıldırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıldırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıldırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıldırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıldırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıldırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıldırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıldırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıldırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıldırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıldırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıldırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıldırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıldırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıldırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıldırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıldırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıldırtsam mı? (conditional first-person singular)
çıldırtsan mı? (conditional second-person singular)
çıldırtsa mı? (conditional singular third-person)
çıldırtsak mı? (conditional first-person plural)
çıldırtsanız mı? (conditional plural second-person)
çıldırtsalar mı? (conditional plural third-person)
çıldırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıldırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıldırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıldırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıldırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıldırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıldırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıldırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
çıldırtmakta mı? (progressive singular third-person)
çıldırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıldırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıldırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıldırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıldırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıldırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
çıldırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıldırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıldırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çıldırtmamak (infinitive negative)
çıldırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
çıldırtmamış (impersonal negative participle perfective)
çıldırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
çıldırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çıldırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çıldırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çıldırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çıldırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çıldırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çıldırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çıldırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çıldırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çıldırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çıldırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çıldırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çıldırtmama (negative noun-from-verb)
çıldırtmayış (adverbial negative)
çıldırtmam (aorist first-person indicative present singular)
çıldırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çıldırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
çıldırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
çıldırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıldırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çıldırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
çıldırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
çıldırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
çıldırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
çıldırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çıldırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çıldırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çıldırtmayacağım (first-person future indicative singular)
çıldırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
çıldırtmayacak (future indicative singular third-person)
çıldırtmayacağız (first-person future indicative plural)
çıldırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çıldırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
çıldırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
çıldırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çıldırtmamış (inferential perfective singular third-person)
çıldırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
çıldırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıldırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çıldırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çıldırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıldırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
çıldırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çıldırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıldırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çıldırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıldırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıldırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıldırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıldırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıldırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıldırtmasam (conditional first-person singular)
çıldırtmasan (conditional second-person singular)
çıldırtmasa (conditional singular third-person)
çıldırtmasak (conditional first-person plural)
çıldırtmasanız (conditional plural second-person)
çıldırtmasalar (conditional plural third-person)
çıldırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çıldırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çıldırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çıldırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çıldırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıldırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıldırtmayayım (first-person optative singular)
çıldırtmayasın (optative second-person singular)
çıldırtmaya (optative singular third-person)
çıldırtmayalım (first-person optative plural)
çıldırtmayasınız (optative plural second-person)
çıldırtmayalar (optative plural third-person)
çıldırtmamaktayım (first-person progressive singular)
çıldırtmamaktasın (progressive second-person singular)
çıldırtmamakta (progressive singular third-person)
çıldırtmamaktayız (first-person plural progressive)
çıldırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
çıldırtmamaktalar (plural progressive third-person)
çıldırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
çıldırtmamalısın (necessitative second-person singular)
çıldırtmamalı (necessitative singular third-person)
çıldırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
çıldırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
çıldırtmamalılar (necessitative plural third-person)
çıldırtma (imperative second-person singular)
çıldırtmasın (imperative singular third-person)
çıldırtmayın (imperative plural second-person)
çıldırtmasınlar (imperative plural third-person)
çıldırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıldırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıldırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıldırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıldırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıldırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıldırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıldırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıldırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıldırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıldırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıldırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıldırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıldırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıldırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıldırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıldırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıldırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıldırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıldırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıldırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıldırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıldırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıldırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıldırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıldırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıldırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çıldırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıldırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıldırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıldırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıldırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıldırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıldırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıldırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıldırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıldırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıldırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıldırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıldırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıldırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıldırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıldırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıldırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıldırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıldırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıldırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıldırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıldırtmasam mı? (conditional first-person singular)
çıldırtmasan mı? (conditional second-person singular)
çıldırtmasa mı? (conditional singular third-person)
çıldırtmasak mı? (conditional first-person plural)
çıldırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
çıldırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
çıldırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıldırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıldırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıldırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıldırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıldırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıldırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıldırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çıldırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
çıldırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıldırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıldırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıldırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıldırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıldırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çıldırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıldırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıldırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

çıldırtdığım

çıldırtdığın

çıldırtdığımız

çıldırtdığınız

çıldırtırmışım

çıldırtırmış

çıldırtırmışız

çıldırtmışım

çıldırtmışız

From Ottoman Turkish چلدرتمق (çıldırtmak, “to make or let go mad”), causative of چلدرمق (çıldırmak, “to go mad”). Equivalent to çıldır- (“to go crazy”) + -t- (“causative suffix”) + -mak (“infinitive suffix”).

inh

Beni çıldırtıyorsun


yavrulamaz

third-person singular indicative negative aorist of yavrulamak


yavrular

third-person singular indicative aorist of yavrulamak


sevdi

third-person singular indicative simple past of sevmek


farketmek

head

farketmek (third-person singular simple present farkeder)

farkeder (present singular third-person)


dökmek

dökmek (third-person singular simple present döker)

döker (present singular third-person)
dökmek (infinitive)
döken (imperfective impersonal participle)
dökmüş (impersonal participle perfective)
dökecek (impersonal participle prospective)
döktüğüm (non-prospective participle personal)
döktüğün (non-prospective participle personal)
döktüğü (non-prospective participle personal)
döktüğümüz (non-prospective participle personal)
döktüğünüz (non-prospective participle personal)
döktükleri (non-prospective participle personal)
dökeceğim (participle personal prospective)
dökeceğin (participle personal prospective)
dökeceği (participle personal prospective)
dökeceğimiz (participle personal prospective)
dökeceğiniz (participle personal prospective)
dökecekleri (participle personal prospective)
dökme (noun-from-verb)
döküş (adverbial)
dökerim (aorist first-person indicative present singular)
dökersin (aorist indicative present second-person singular)
döker (aorist indicative present singular third-person)
dökeriz (aorist first-person indicative plural present)
dökersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dökerler (aorist indicative plural present third-person)
döküyorum (first-person imperfective indicative present singular)
döküyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
döküyor (imperfective indicative present singular third-person)
döküyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
döküyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
döküyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
döktüm (first-person indicative past perfective singular)
döktün (indicative past perfective second-person singular)
döktü (indicative past perfective singular third-person)
döktük (first-person indicative past perfective plural)
döktünüz (indicative past perfective plural second-person)
döktüler (indicative past perfective plural third-person)
döküyordum (first-person imperfective indicative past singular)
döküyordun (imperfective indicative past second-person singular)
döküyordu (imperfective indicative past singular third-person)
döküyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
döküyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
döküyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or döküyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dökeceğim (first-person future indicative singular)
dökeceksin (future indicative second-person singular)
dökecek (future indicative singular third-person)
dökeceğiz (first-person future indicative plural)
dökeceksiniz (future indicative plural second-person)
dökecekler (future indicative plural third-person)
dökmişim (first-person inferential perfective singular)
dökmişsin (inferential perfective second-person singular)
dökmiş (inferential perfective singular third-person)
dökmişiz (first-person inferential perfective plural)
dökmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
dökmişler (inferential perfective plural third-person)
dökermişim (aorist first-person inferential singular)
dökermişsin (aorist inferential second-person singular)
dökermiş (aorist inferential singular third-person)
dökermişiz (aorist first-person inferential plural)
dökermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dökerlermiş (or dökermişlar) (aorist inferential plural third-person)
döküyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
döküyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
döküyormuş (imperfective inferential singular third-person)
döküyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
döküyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
döküyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
döksem (conditional first-person singular)
döksen (conditional second-person singular)
dökse (conditional singular third-person)
döksek (conditional first-person plural)
dökseniz (conditional plural second-person)
dökseler (conditional plural third-person)
dökseydim (conditional first-person perfective singular)
dökseydin (conditional perfective second-person singular)
dökseydi (conditional perfective singular third-person)
dökseydik (conditional first-person perfective plural)
dökseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dökseydiler (conditional perfective plural third-person)
dökeyim (first-person optative singular)
dökesin (optative second-person singular)
döke (optative singular third-person)
dökelim (first-person optative plural)
dökesiniz (optative plural second-person)
dökeler (optative plural third-person)
dökmekteyim (first-person progressive singular)
dökmektesin (progressive second-person singular)
dökmekte (progressive singular third-person)
dökmekteyiz (first-person plural progressive)
dökmektesiniz (plural progressive second-person)
dökmekteler (plural progressive third-person)
dökmeliyim (first-person necessitative singular)
dökmelisin (necessitative second-person singular)
dökmeli (necessitative singular third-person)
dökmeliyiz (first-person necessitative plural)
dökmelisiniz (necessitative plural second-person)
dökmeliler (necessitative plural third-person)
dök (imperative second-person singular)
döksün (imperative singular third-person)
dökün (imperative plural second-person)
döksünler (imperative plural third-person)
döker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
döker misin? (aorist indicative present second-person singular)
döker mi? (aorist indicative present singular third-person)
döker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
döker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dökerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
döküyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
döküyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
döküyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
döküyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
döküyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
döküyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
döktüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
döktün mü? (indicative past perfective second-person singular)
döktü mü? (indicative past perfective singular third-person)
döktük mü? (first-person indicative past perfective plural)
döktünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
döktüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
döküyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
döküyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
döküyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
döküyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
döküyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
döküyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dökecek miyim? (first-person future indicative singular)
dökecek misin? (future indicative second-person singular)
dökecek mi? (future indicative singular third-person)
dökecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dökecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dökecekler mi? (future indicative plural third-person)
dökmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dökmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dökmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dökmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dökmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dökmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
döker miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
döker miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
döker miymüş? (aorist inferential singular third-person)
döker miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
döker miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dökerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
döküyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
döküyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
döküyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
döküyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
döküyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
döküyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
döksem mi? (conditional first-person singular)
döksen mi? (conditional second-person singular)
dökse mi? (conditional singular third-person)
döksek mi? (conditional first-person plural)
dökseniz mi? (conditional plural second-person)
dökseler mi? (conditional plural third-person)
dökse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dökse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dökse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dökse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dökse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dökseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dökmekte miyim? (first-person progressive singular)
dökmekte misin? (progressive second-person singular)
dökmekte mi? (progressive singular third-person)
dökmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dökmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dökmekteler mi? (plural progressive third-person)
dökmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dökmeli misin? (necessitative second-person singular)
dökmeli mi? (necessitative singular third-person)
dökmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dökmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dökmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dökmemek (infinitive negative)
dökmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dökmemiş (impersonal negative participle perfective)
dökmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dökmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dökmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dökmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dökmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dökmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dökmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dökmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dökmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dökmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dökmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dökmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dökmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dökmeme (negative noun-from-verb)
dökmeyüş (adverbial negative)
dökmem (aorist first-person indicative present singular)
dökmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dökmez (aorist indicative present singular third-person)
dökmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dökmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dökmezler (aorist indicative plural present third-person)
dökmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dökmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dökmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dökmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dökmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dökmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dökmedim (first-person indicative past perfective singular)
dökmedin (indicative past perfective second-person singular)
dökmedi (indicative past perfective singular third-person)
dökmedik (first-person indicative past perfective plural)
dökmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dökmediler (indicative past perfective plural third-person)
dökmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dökmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dökmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dökmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dökmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dökmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dökmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dökmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dökmeyecek (future indicative singular third-person)
dökmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dökmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dökmeyecekler (future indicative plural third-person)
dökmemişim (first-person inferential perfective singular)
dökmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dökmemiş (inferential perfective singular third-person)
dökmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dökmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dökmemişler (inferential perfective plural third-person)
dökmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dökmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dökmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dökmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dökmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dökmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dökmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dökmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dökmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dökmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dökmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dökmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dökmesem (conditional first-person singular)
dökmesen (conditional second-person singular)
dökmese (conditional singular third-person)
dökmesek (conditional first-person plural)
dökmeseniz (conditional plural second-person)
dökmeseler (conditional plural third-person)
dökmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dökmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dökmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dökmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dökmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dökmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dökmeyeyim (first-person optative singular)
dökmeyesin (optative second-person singular)
dökmeye (optative singular third-person)
dökmeyelim (first-person optative plural)
dökmeyesiniz (optative plural second-person)
dökmeyeler (optative plural third-person)
dökmemekteyim (first-person progressive singular)
dökmemektesin (progressive second-person singular)
dökmemekte (progressive singular third-person)
dökmemekteyiz (first-person plural progressive)
dökmemektesiniz (plural progressive second-person)
dökmemekteler (plural progressive third-person)
dökmemeliyim (first-person necessitative singular)
dökmemelisin (necessitative second-person singular)
dökmemeli (necessitative singular third-person)
dökmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dökmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dökmemeliler (necessitative plural third-person)
dökme (imperative second-person singular)
dökmesin (imperative singular third-person)
dökmeyin (imperative plural second-person)
dökmesinler (imperative plural third-person)
dökmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dökmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dökmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dökmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dökmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dökmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dökmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dökmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dökmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dökmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dökmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dökmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dökmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dökmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dökmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dökmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dökmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dökmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dökmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dökmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dökmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dökmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dökmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dökmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dökmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dökmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dökmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dökmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dökmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dökmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dökmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dökmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dökmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dökmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dökmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dökmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dökmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dökmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dökmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dökmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dökmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dökmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dökmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dökmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dökmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dökmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dökmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dökmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dökmesem mi? (conditional first-person singular)
dökmesen mi? (conditional second-person singular)
dökmese mi? (conditional singular third-person)
dökmesek mi? (conditional first-person plural)
dökmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dökmeseler mi? (conditional plural third-person)
dökmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dökmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dökmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dökmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dökmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dökmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dökmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dökmemekte misin? (progressive second-person singular)
dökmemekte mi? (progressive singular third-person)
dökmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dökmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dökmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dökmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dökmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dökmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dökmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dökmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dökmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish دوكمك (dökmek, “to pour, throw away, spill, scatter, cast”), from Proto-Turkic *tök-mek (“to pour out”).
Cognate with Karakhanid تُكْماكْ (tökmēk, “to pour, shed, scatter”), Old Uyghur [script needed] (tök-, “to pour out”), Azerbaijani tökmək (“to pour”), Crimean Tatar tökmek (“to pour”), Bashkir түгеү (tügew, “to pour”), Chuvash тӑк (tăk, “to pour (intr.)”), Kazakh төгу (tögu, “to pour”), Khakas тӧгерге (“to pour”), Kyrgyz төгүү (tögüü, “to pour”), Southern Altai тӧк- (tök-, “to pour”), Turkmen dökmek (“to pour”), Tuvan төгер (töger, “to pour”), Uyghur تۆكمەك (tökmek, “to pour out”), Uzbek toʻkmoq (“to pour”), Yakut тох (toq, “to pour, spill, throw out”).

cog

Çayına süt döktü.

Dengesini yitirince sütü döktü.

When he lost his balance he spilt the milk.

Çöpü döktü.

(transitive) to throw out, empty (a container)

Oyuncaklarını ortalığa döktü.

Demir döktü.

(transitive) to pour into a mold; to cast

(transitive) to spend a lot of money on, spend freely

(transitive) to fail (the majority of students in a class)


meydan okumak

meydan okumak (infinitive)
meydan okuyan (imperfective impersonal participle)
meydan okumuş (impersonal participle perfective)
meydan okuyacak (impersonal participle prospective)
meydan okuduğum (non-prospective participle personal)
meydan okuduğun (non-prospective participle personal)
meydan okuduğu (non-prospective participle personal)
meydan okuduğumuz (non-prospective participle personal)
meydan okuduğunuz (non-prospective participle personal)
meydan okudukları (non-prospective participle personal)
meydan okuyacağım (participle personal prospective)
meydan okuyacağın (participle personal prospective)
meydan okuyacağı (participle personal prospective)
meydan okuyacağımız (participle personal prospective)
meydan okuyacağınız (participle personal prospective)
meydan okuyacakları (participle personal prospective)
meydan okuma (noun-from-verb)
meydan okuyuş (adverbial)
meydan okurum (aorist first-person indicative present singular)
meydan okursun (aorist indicative present second-person singular)
meydan okur (aorist indicative present singular third-person)
meydan okuruz (aorist first-person indicative plural present)
meydan okursunuz (aorist indicative plural present second-person)
meydan okurlar (aorist indicative plural present third-person)
meydan okuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
meydan okuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
meydan okuyor (imperfective indicative present singular third-person)
meydan okuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
meydan okuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
meydan okuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
meydan okudum (first-person indicative past perfective singular)
meydan okudun (indicative past perfective second-person singular)
meydan okudu (indicative past perfective singular third-person)
meydan okuduk (first-person indicative past perfective plural)
meydan okudunuz (indicative past perfective plural second-person)
meydan okudular (indicative past perfective plural third-person)
meydan okuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
meydan okuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
meydan okuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
meydan okuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
meydan okuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
meydan okuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
meydan okuyacağım (first-person future indicative singular)
meydan okuyacaksın (future indicative second-person singular)
meydan okuyacak (future indicative singular third-person)
meydan okuyacağız (first-person future indicative plural)
meydan okuyacaksınız (future indicative plural second-person)
meydan okuyacaklar (future indicative plural third-person)
meydan okumışım (first-person inferential perfective singular)
meydan okumışsın (inferential perfective second-person singular)
meydan okumış (inferential perfective singular third-person)
meydan okumışız (first-person inferential perfective plural)
meydan okumışsınız (inferential perfective plural second-person)
meydan okumışlar (inferential perfective plural third-person)
meydan okurmışım (aorist first-person inferential singular)
meydan okurmışsın (aorist inferential second-person singular)
meydan okurmış (aorist inferential singular third-person)
meydan okurmışız (aorist first-person inferential plural)
meydan okurmışsınız (aorist inferential plural second-person)
meydan okurmışlar (aorist inferential plural third-person)
meydan okuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
meydan okuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
meydan okuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
meydan okuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
meydan okuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
meydan okuyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
meydan okusam (conditional first-person singular)
meydan okusan (conditional second-person singular)
meydan okusa (conditional singular third-person)
meydan okusak (conditional first-person plural)
meydan okusanız (conditional plural second-person)
meydan okusalar (conditional plural third-person)
meydan okusaydım (conditional first-person perfective singular)
meydan okusaydın (conditional perfective second-person singular)
meydan okusaydı (conditional perfective singular third-person)
meydan okusaydık (conditional first-person perfective plural)
meydan okusaydınız (conditional perfective plural second-person)
meydan okusaydılar (conditional perfective plural third-person)
meydan okuyayım (first-person optative singular)
meydan okuyasın (optative second-person singular)
meydan okuya (optative singular third-person)
meydan okuyalım (first-person optative plural)
meydan okuyasınız (optative plural second-person)
meydan okuyalar (optative plural third-person)
meydan okumaktayım (first-person progressive singular)
meydan okumaktasın (progressive second-person singular)
meydan okumakta (progressive singular third-person)
meydan okumaktayız (first-person plural progressive)
meydan okumaktasınız (plural progressive second-person)
meydan okumaktalar (plural progressive third-person)
meydan okumalıyım (first-person necessitative singular)
meydan okumalısın (necessitative second-person singular)
meydan okumalı (necessitative singular third-person)
meydan okumalıyız (first-person necessitative plural)
meydan okumalısınız (necessitative plural second-person)
meydan okumalılar (necessitative plural third-person)
meydan oku (imperative second-person singular)
meydan okusun (imperative singular third-person)
meydan okuyun (imperative plural second-person)
meydan okusunlar (imperative plural third-person)
meydan okur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
meydan okur musun? (aorist indicative present second-person singular)
meydan okur mu? (aorist indicative present singular third-person)
meydan okur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
meydan okur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
meydan okurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
meydan okuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
meydan okuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
meydan okuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
meydan okuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
meydan okuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
meydan okuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
meydan okudum mu? (first-person indicative past perfective singular)
meydan okudun mu? (indicative past perfective second-person singular)
meydan okudu mu? (indicative past perfective singular third-person)
meydan okuduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
meydan okudunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
meydan okudular mu? (indicative past perfective plural third-person)
meydan okuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
meydan okuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
meydan okuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
meydan okuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
meydan okuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
meydan okuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
meydan okuyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
meydan okuyacak mısın? (future indicative second-person singular)
meydan okuyacak mı? (future indicative singular third-person)
meydan okuyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
meydan okuyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
meydan okuyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
meydan okumış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
meydan okumış mısın? (inferential perfective second-person singular)
meydan okumış mı? (inferential perfective singular third-person)
meydan okumış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
meydan okumış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
meydan okumışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
meydan okur muymışum? (aorist first-person inferential singular)
meydan okur muymışsun? (aorist inferential second-person singular)
meydan okur muymış? (aorist inferential singular third-person)
meydan okur muymışuz? (aorist first-person inferential plural)
meydan okur muymışsunuz? (aorist inferential plural second-person)
meydan okurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
meydan okuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
meydan okuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
meydan okuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
meydan okuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
meydan okuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
meydan okuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
meydan okusam mı? (conditional first-person singular)
meydan okusan mı? (conditional second-person singular)
meydan okusa mı? (conditional singular third-person)
meydan okusak mı? (conditional first-person plural)
meydan okusanız mı? (conditional plural second-person)
meydan okusalar mı? (conditional plural third-person)
meydan okusa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
meydan okusa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
meydan okusa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
meydan okusa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
meydan okusa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
meydan okusalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
meydan okumakta mıyım? (first-person progressive singular)
meydan okumakta mısın? (progressive second-person singular)
meydan okumakta mı? (progressive singular third-person)
meydan okumakta mıyız? (first-person plural progressive)
meydan okumakta mısınız? (plural progressive second-person)
meydan okumaktalar mı? (plural progressive third-person)
meydan okumalı mıyım? (first-person necessitative singular)
meydan okumalı mısın? (necessitative second-person singular)
meydan okumalı mı? (necessitative singular third-person)
meydan okumalı mıyız? (first-person necessitative plural)
meydan okumalı mısınız? (necessitative plural second-person)
meydan okumalılar mı? (necessitative plural third-person)
meydan okumamak (infinitive negative)
meydan okumayan (imperfective impersonal negative participle)
meydan okumamış (impersonal negative participle perfective)
meydan okumayacak (impersonal negative participle prospective)
meydan okumadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
meydan okumadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
meydan okumadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
meydan okumadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
meydan okumadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
meydan okumadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
meydan okumayacağım (first-person negative participle prospective singular)
meydan okumayacağın (negative participle prospective second-person singular)
meydan okumayacağı (negative participle prospective singular third-person)
meydan okumayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
meydan okumayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
meydan okumayacakları (negative participle plural prospective third-person)
meydan okumama (negative noun-from-verb)
meydan okumayuş (adverbial negative)
meydan okumam (aorist first-person indicative present singular)
meydan okumazsın (aorist indicative present second-person singular)
meydan okumaz (aorist indicative present singular third-person)
meydan okumayız (aorist first-person indicative plural present)
meydan okumazsınız (aorist indicative plural present second-person)
meydan okumazlar (aorist indicative plural present third-person)
meydan okumuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
meydan okumuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
meydan okumuyor (imperfective indicative present singular third-person)
meydan okumuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
meydan okumuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
meydan okumuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
meydan okumadım (first-person indicative past perfective singular)
meydan okumadın (indicative past perfective second-person singular)
meydan okumadı (indicative past perfective singular third-person)
meydan okumadık (first-person indicative past perfective plural)
meydan okumadınız (indicative past perfective plural second-person)
meydan okumadılar (indicative past perfective plural third-person)
meydan okumuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
meydan okumuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
meydan okumuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
meydan okumuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
meydan okumuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
meydan okumuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
meydan okumayacağım (first-person future indicative singular)
meydan okumayacaksın (future indicative second-person singular)
meydan okumayacak (future indicative singular third-person)
meydan okumayacağız (first-person future indicative plural)
meydan okumayacaksınız (future indicative plural second-person)
meydan okumayacaklar (future indicative plural third-person)
meydan okumamışım (first-person inferential perfective singular)
meydan okumamışsın (inferential perfective second-person singular)
meydan okumamış (inferential perfective singular third-person)
meydan okumamışız (first-person inferential perfective plural)
meydan okumamışsınız (inferential perfective plural second-person)
meydan okumamışlar (inferential perfective plural third-person)
meydan okumazmışım (aorist first-person inferential singular)
meydan okumazmışsın (aorist inferential second-person singular)
meydan okumazmış (aorist inferential singular third-person)
meydan okumazmışız (aorist first-person inferential plural)
meydan okumazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
meydan okumazmışlar (aorist inferential plural third-person)
meydan okumuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
meydan okumuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
meydan okumuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
meydan okumuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
meydan okumuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
meydan okumuyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
meydan okumasam (conditional first-person singular)
meydan okumasan (conditional second-person singular)
meydan okumasa (conditional singular third-person)
meydan okumasak (conditional first-person plural)
meydan okumasanız (conditional plural second-person)
meydan okumasalar (conditional plural third-person)
meydan okumasaydım (conditional first-person perfective singular)
meydan okumasaydın (conditional perfective second-person singular)
meydan okumasaydı (conditional perfective singular third-person)
meydan okumasaydık (conditional first-person perfective plural)
meydan okumasaydınız (conditional perfective plural second-person)
meydan okumasaydılar (conditional perfective plural third-person)
meydan okumayayım (first-person optative singular)
meydan okumayasın (optative second-person singular)
meydan okumaya (optative singular third-person)
meydan okumayalım (first-person optative plural)
meydan okumayasınız (optative plural second-person)
meydan okumayalar (optative plural third-person)
meydan okumamaktayım (first-person progressive singular)
meydan okumamaktasın (progressive second-person singular)
meydan okumamakta (progressive singular third-person)
meydan okumamaktayız (first-person plural progressive)
meydan okumamaktasınız (plural progressive second-person)
meydan okumamaktalar (plural progressive third-person)
meydan okumamalıyım (first-person necessitative singular)
meydan okumamalısın (necessitative second-person singular)
meydan okumamalı (necessitative singular third-person)
meydan okumamalıyız (first-person necessitative plural)
meydan okumamalısınız (necessitative plural second-person)
meydan okumamalılar (necessitative plural third-person)
meydan okuma (imperative second-person singular)
meydan okumasın (imperative singular third-person)
meydan okumayın (imperative plural second-person)
meydan okumasınlar (imperative plural third-person)
meydan okumaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
meydan okumaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
meydan okumaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
meydan okumaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
meydan okumaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
meydan okumazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
meydan okumuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
meydan okumuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
meydan okumuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
meydan okumuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
meydan okumuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
meydan okumuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
meydan okumadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
meydan okumadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
meydan okumadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
meydan okumadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
meydan okumadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
meydan okumadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
meydan okumuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
meydan okumuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
meydan okumuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
meydan okumuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
meydan okumuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
meydan okumuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
meydan okumayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
meydan okumayacak mısın? (future indicative second-person singular)
meydan okumayacak mı? (future indicative singular third-person)
meydan okumayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
meydan okumayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
meydan okumayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
meydan okumamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
meydan okumamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
meydan okumamış mı? (inferential perfective singular third-person)
meydan okumamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
meydan okumamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
meydan okumamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
meydan okumaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
meydan okumaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
meydan okumaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
meydan okumaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
meydan okumaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
meydan okumazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
meydan okumuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
meydan okumuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
meydan okumuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
meydan okumuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
meydan okumuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
meydan okumuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
meydan okumasam mı? (conditional first-person singular)
meydan okumasan mı? (conditional second-person singular)
meydan okumasa mı? (conditional singular third-person)
meydan okumasak mı? (conditional first-person plural)
meydan okumasanız mı? (conditional plural second-person)
meydan okumasalar mı? (conditional plural third-person)
meydan okumasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
meydan okumasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
meydan okumasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
meydan okumasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
meydan okumasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
meydan okumasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
meydan okumamakta mıyım? (first-person progressive singular)
meydan okumamakta mısın? (progressive second-person singular)
meydan okumamakta mı? (progressive singular third-person)
meydan okumamakta mıyız? (first-person plural progressive)
meydan okumamakta mısınız? (plural progressive second-person)
meydan okumamaktalar mı? (plural progressive third-person)
meydan okumamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
meydan okumamalı mısın? (necessitative second-person singular)
meydan okumamalı mı? (necessitative singular third-person)
meydan okumamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
meydan okumamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
meydan okumamalılar mı? (necessitative plural third-person)


farkına varmak

head

farkına varmak (third-person singular simple present farkına varır)

farkına varır (present singular third-person)
farkına varmak (infinitive)
farkına varan (imperfective impersonal participle)
farkına varmış (impersonal participle perfective)
farkına varacak (impersonal participle prospective)
farkına vardığım (non-prospective participle personal)
farkına vardığın (non-prospective participle personal)
farkına vardığı (non-prospective participle personal)
farkına vardığımız (non-prospective participle personal)
farkına vardığınız (non-prospective participle personal)
farkına vardıkları (non-prospective participle personal)
farkına varacağım (participle personal prospective)
farkına varacağın (participle personal prospective)
farkına varacağı (participle personal prospective)
farkına varacağımız (participle personal prospective)
farkına varacağınız (participle personal prospective)
farkına varacakları (participle personal prospective)
farkına varma (noun-from-verb)
farkına varış (adverbial)
farkına varırım (aorist first-person indicative present singular)
farkına varırsın (aorist indicative present second-person singular)
farkına varır (aorist indicative present singular third-person)
farkına varırız (aorist first-person indicative plural present)
farkına varırsınız (aorist indicative plural present second-person)
farkına varırlar (aorist indicative plural present third-person)
farkına varıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
farkına varıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
farkına varıyor (imperfective indicative present singular third-person)
farkına varıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
farkına varıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
farkına varıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
farkına vardım (first-person indicative past perfective singular)
farkına vardın (indicative past perfective second-person singular)
farkına vardı (indicative past perfective singular third-person)
farkına vardık (first-person indicative past perfective plural)
farkına vardınız (indicative past perfective plural second-person)
farkına vardılar (indicative past perfective plural third-person)
farkına varıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
farkına varıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
farkına varıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
farkına varıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
farkına varıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
farkına varıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or farkına varıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
farkına varacağım (first-person future indicative singular)
farkına varacaksın (future indicative second-person singular)
farkına varacak (future indicative singular third-person)
farkına varacağız (first-person future indicative plural)
farkına varacaksınız (future indicative plural second-person)
farkına varacaklar (future indicative plural third-person)
farkına varmışım (first-person inferential perfective singular)
farkına varmışsın (inferential perfective second-person singular)
farkına varmış (inferential perfective singular third-person)
farkına varmışız (first-person inferential perfective plural)
farkına varmışsınız (inferential perfective plural second-person)
farkına varmışlar (inferential perfective plural third-person)
farkına varırmışım (aorist first-person inferential singular)
farkına varırmışsın (aorist inferential second-person singular)
farkına varırmış (aorist inferential singular third-person)
farkına varırmışız (aorist first-person inferential plural)
farkına varırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
farkına varırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or farkına varırmışlar (aorist inferential plural third-person)
farkına varıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
farkına varıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
farkına varıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
farkına varıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
farkına varıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
farkına varıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
farkına varsam (conditional first-person singular)
farkına varsan (conditional second-person singular)
farkına varsa (conditional singular third-person)
farkına varsak (conditional first-person plural)
farkına varsanız (conditional plural second-person)
farkına varsalar (conditional plural third-person)
farkına varsaydım (conditional first-person perfective singular)
farkına varsaydın (conditional perfective second-person singular)
farkına varsaydı (conditional perfective singular third-person)
farkına varsaydık (conditional first-person perfective plural)
farkına varsaydınız (conditional perfective plural second-person)
farkına varsaydılar (conditional perfective plural third-person)
farkına varayım (first-person optative singular)
farkına varasın (optative second-person singular)
farkına vara (optative singular third-person)
farkına varalım (first-person optative plural)
farkına varasınız (optative plural second-person)
farkına varalar (optative plural third-person)
farkına varmaktayım (first-person progressive singular)
farkına varmaktasın (progressive second-person singular)
farkına varmakta (progressive singular third-person)
farkına varmaktayız (first-person plural progressive)
farkına varmaktasınız (plural progressive second-person)
farkına varmaktalar (plural progressive third-person)
farkına varmalıyım (first-person necessitative singular)
farkına varmalısın (necessitative second-person singular)
farkına varmalı (necessitative singular third-person)
farkına varmalıyız (first-person necessitative plural)
farkına varmalısınız (necessitative plural second-person)
farkına varmalılar (necessitative plural third-person)
farkına var (imperative second-person singular)
farkına varsın (imperative singular third-person)
farkına varın (imperative plural second-person)
farkına varsınlar (imperative plural third-person)
farkına varır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
farkına varır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
farkına varır mı? (aorist indicative present singular third-person)
farkına varır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
farkına varır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
farkına varırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
farkına varıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
farkına varıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
farkına varıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
farkına varıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
farkına varıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
farkına varıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
farkına vardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
farkına vardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
farkına vardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
farkına vardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
farkına vardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
farkına vardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
farkına varıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
farkına varıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
farkına varıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
farkına varıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
farkına varıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
farkına varıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
farkına varacak mıyım? (first-person future indicative singular)
farkına varacak mısın? (future indicative second-person singular)
farkına varacak mı? (future indicative singular third-person)
farkına varacak mıyız? (first-person future indicative plural)
farkına varacak mısınız? (future indicative plural second-person)
farkına varacaklar mı? (future indicative plural third-person)
farkına varmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
farkına varmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
farkına varmış mı? (inferential perfective singular third-person)
farkına varmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
farkına varmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
farkına varmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
farkına varır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
farkına varır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
farkına varır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
farkına varır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
farkına varır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
farkına varırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
farkına varıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
farkına varıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
farkına varıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
farkına varıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
farkına varıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
farkına varıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
farkına varsam mı? (conditional first-person singular)
farkına varsan mı? (conditional second-person singular)
farkına varsa mı? (conditional singular third-person)
farkına varsak mı? (conditional first-person plural)
farkına varsanız mı? (conditional plural second-person)
farkına varsalar mı? (conditional plural third-person)
farkına varsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
farkına varsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
farkına varsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
farkına varsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
farkına varsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
farkına varsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
farkına varmakta mıyım? (first-person progressive singular)
farkına varmakta mısın? (progressive second-person singular)
farkına varmakta mı? (progressive singular third-person)
farkına varmakta mıyız? (first-person plural progressive)
farkına varmakta mısınız? (plural progressive second-person)
farkına varmaktalar mı? (plural progressive third-person)
farkına varmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
farkına varmalı mısın? (necessitative second-person singular)
farkına varmalı mı? (necessitative singular third-person)
farkına varmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
farkına varmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
farkına varmalılar mı? (necessitative plural third-person)
farkına varmamak (infinitive negative)
farkına varmayan (imperfective impersonal negative participle)
farkına varmamış (impersonal negative participle perfective)
farkına varmayacak (impersonal negative participle prospective)
farkına varmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
farkına varmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
farkına varmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
farkına varmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
farkına varmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
farkına varmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
farkına varmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
farkına varmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
farkına varmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
farkına varmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
farkına varmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
farkına varmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
farkına varmama (negative noun-from-verb)
farkına varmayış (adverbial negative)
farkına varmam (aorist first-person indicative present singular)
farkına varmazsın (aorist indicative present second-person singular)
farkına varmaz (aorist indicative present singular third-person)
farkına varmayız (aorist first-person indicative plural present)
farkına varmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
farkına varmazlar (aorist indicative plural present third-person)
farkına varmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
farkına varmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
farkına varmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
farkına varmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
farkına varmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
farkına varmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
farkına varmadım (first-person indicative past perfective singular)
farkına varmadın (indicative past perfective second-person singular)
farkına varmadı (indicative past perfective singular third-person)
farkına varmadık (first-person indicative past perfective plural)
farkına varmadınız (indicative past perfective plural second-person)
farkına varmadılar (indicative past perfective plural third-person)
farkına varmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
farkına varmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
farkına varmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
farkına varmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
farkına varmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
farkına varmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
farkına varmayacağım (first-person future indicative singular)
farkına varmayacaksın (future indicative second-person singular)
farkına varmayacak (future indicative singular third-person)
farkına varmayacağız (first-person future indicative plural)
farkına varmayacaksınız (future indicative plural second-person)
farkına varmayacaklar (future indicative plural third-person)
farkına varmamışım (first-person inferential perfective singular)
farkına varmamışsın (inferential perfective second-person singular)
farkına varmamış (inferential perfective singular third-person)
farkına varmamışız (first-person inferential perfective plural)
farkına varmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
farkına varmamışlar (inferential perfective plural third-person)
farkına varmazmışım (aorist first-person inferential singular)
farkına varmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
farkına varmazmış (aorist inferential singular third-person)
farkına varmazmışız (aorist first-person inferential plural)
farkına varmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
farkına varmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
farkına varmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
farkına varmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
farkına varmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
farkına varmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
farkına varmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
farkına varmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
farkına varmasam (conditional first-person singular)
farkına varmasan (conditional second-person singular)
farkına varmasa (conditional singular third-person)
farkına varmasak (conditional first-person plural)
farkına varmasanız (conditional plural second-person)
farkına varmasalar (conditional plural third-person)
farkına varmasaydım (conditional first-person perfective singular)
farkına varmasaydın (conditional perfective second-person singular)
farkına varmasaydı (conditional perfective singular third-person)
farkına varmasaydık (conditional first-person perfective plural)
farkına varmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
farkına varmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
farkına varmayayım (first-person optative singular)
farkına varmayasın (optative second-person singular)
farkına varmaya (optative singular third-person)
farkına varmayalım (first-person optative plural)
farkına varmayasınız (optative plural second-person)
farkına varmayalar (optative plural third-person)
farkına varmamaktayım (first-person progressive singular)
farkına varmamaktasın (progressive second-person singular)
farkına varmamakta (progressive singular third-person)
farkına varmamaktayız (first-person plural progressive)
farkına varmamaktasınız (plural progressive second-person)
farkına varmamaktalar (plural progressive third-person)
farkına varmamalıyım (first-person necessitative singular)
farkına varmamalısın (necessitative second-person singular)
farkına varmamalı (necessitative singular third-person)
farkına varmamalıyız (first-person necessitative plural)
farkına varmamalısınız (necessitative plural second-person)
farkına varmamalılar (necessitative plural third-person)
farkına varma (imperative second-person singular)
farkına varmasın (imperative singular third-person)
farkına varmayın (imperative plural second-person)
farkına varmasınlar (imperative plural third-person)
farkına varmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
farkına varmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
farkına varmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
farkına varmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
farkına varmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
farkına varmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
farkına varmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
farkına varmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
farkına varmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
farkına varmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
farkına varmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
farkına varmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
farkına varmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
farkına varmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
farkına varmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
farkına varmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
farkına varmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
farkına varmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
farkına varmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
farkına varmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
farkına varmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
farkına varmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
farkına varmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
farkına varmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
farkına varmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
farkına varmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
farkına varmayacak mı? (future indicative singular third-person)
farkına varmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
farkına varmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
farkına varmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
farkına varmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
farkına varmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
farkına varmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
farkına varmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
farkına varmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
farkına varmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
farkına varmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
farkına varmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
farkına varmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
farkına varmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
farkına varmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
farkına varmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
farkına varmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
farkına varmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
farkına varmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
farkına varmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
farkına varmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
farkına varmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
farkına varmasam mı? (conditional first-person singular)
farkına varmasan mı? (conditional second-person singular)
farkına varmasa mı? (conditional singular third-person)
farkına varmasak mı? (conditional first-person plural)
farkına varmasanız mı? (conditional plural second-person)
farkına varmasalar mı? (conditional plural third-person)
farkına varmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
farkına varmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
farkına varmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
farkına varmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
farkına varmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
farkına varmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
farkına varmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
farkına varmamakta mısın? (progressive second-person singular)
farkına varmamakta mı? (progressive singular third-person)
farkına varmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
farkına varmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
farkına varmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
farkına varmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
farkına varmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
farkına varmamalı mı? (necessitative singular third-person)
farkına varmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
farkına varmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
farkına varmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

farkına varıyorlardı (or farkına varıyordular)

farkına varırlarmış (or farkına varırmışlar)

By surface analysis, fark (“difference”) + -ı + -na + var- (“to arrive, to reach”) + -mak.

surf

Fate var farkına gençliğinin / Ve de farkına var neyi seçtiğinin

2018, “1000 Parça [1000 Pieces]”, in X, performed by Fate Fat:

Fate, be aware that you’re young / And be aware of what you’ve chosen


özgemek

head

özgemek (third-person singular simple present özger)

Beni görünce yüzü özger.

His/her face changes when he/she sees me.


yüzme

second-person singular negative imperative of yüzmek