karıştırmak

head

karıştırmak (third-person singular simple present karıştırır)

karıştırır (present singular third-person)
karıştırmak (infinitive)
karıştıran (imperfective impersonal participle)
karıştırmış (impersonal participle perfective)
karıştıracak (impersonal participle prospective)
karıştırdığım (non-prospective participle personal)
karıştırdığın (non-prospective participle personal)
karıştırdığı (non-prospective participle personal)
karıştırdığımız (non-prospective participle personal)
karıştırdığınız (non-prospective participle personal)
karıştırdıkları (non-prospective participle personal)
karıştıracağım (participle personal prospective)
karıştıracağın (participle personal prospective)
karıştıracağı (participle personal prospective)
karıştıracağımız (participle personal prospective)
karıştıracağınız (participle personal prospective)
karıştıracakları (participle personal prospective)
karıştırma (noun-from-verb)
karıştırış (adverbial)
karıştırırım (aorist first-person indicative present singular)
karıştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
karıştırır (aorist indicative present singular third-person)
karıştırırız (aorist first-person indicative plural present)
karıştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
karıştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
karıştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırdım (first-person indicative past perfective singular)
karıştırdın (indicative past perfective second-person singular)
karıştırdı (indicative past perfective singular third-person)
karıştırdık (first-person indicative past perfective plural)
karıştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
karıştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
karıştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or karıştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
karıştıracağım (first-person future indicative singular)
karıştıracaksın (future indicative second-person singular)
karıştıracak (future indicative singular third-person)
karıştıracağız (first-person future indicative plural)
karıştıracaksınız (future indicative plural second-person)
karıştıracaklar (future indicative plural third-person)
karıştırmışım (first-person inferential perfective singular)
karıştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
karıştırmış (inferential perfective singular third-person)
karıştırmışız (first-person inferential perfective plural)
karıştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
karıştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
karıştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
karıştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
karıştırırmış (aorist inferential singular third-person)
karıştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
karıştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
karıştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or karıştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
karıştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
karıştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
karıştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
karıştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
karıştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
karıştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
karıştırsam (conditional first-person singular)
karıştırsan (conditional second-person singular)
karıştırsa (conditional singular third-person)
karıştırsak (conditional first-person plural)
karıştırsanız (conditional plural second-person)
karıştırsalar (conditional plural third-person)
karıştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
karıştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
karıştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
karıştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
karıştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
karıştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
karıştırayım (first-person optative singular)
karıştırasın (optative second-person singular)
karıştıra (optative singular third-person)
karıştıralım (first-person optative plural)
karıştırasınız (optative plural second-person)
karıştıralar (optative plural third-person)
karıştırmaktayım (first-person progressive singular)
karıştırmaktasın (progressive second-person singular)
karıştırmakta (progressive singular third-person)
karıştırmaktayız (first-person plural progressive)
karıştırmaktasınız (plural progressive second-person)
karıştırmaktalar (plural progressive third-person)
karıştırmalıyım (first-person necessitative singular)
karıştırmalısın (necessitative second-person singular)
karıştırmalı (necessitative singular third-person)
karıştırmalıyız (first-person necessitative plural)
karıştırmalısınız (necessitative plural second-person)
karıştırmalılar (necessitative plural third-person)
karıştır (imperative second-person singular)
karıştırsın (imperative singular third-person)
karıştırın (imperative plural second-person)
karıştırsınlar (imperative plural third-person)
karıştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
karıştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
karıştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
karıştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
karıştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
karıştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
karıştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
karıştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
karıştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
karıştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
karıştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
karıştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
karıştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
karıştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
karıştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
karıştıracak mı? (future indicative singular third-person)
karıştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
karıştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
karıştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
karıştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
karıştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
karıştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
karıştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
karıştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
karıştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
karıştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
karıştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
karıştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
karıştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
karıştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
karıştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
karıştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
karıştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
karıştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
karıştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
karıştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
karıştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
karıştırsam mı? (conditional first-person singular)
karıştırsan mı? (conditional second-person singular)
karıştırsa mı? (conditional singular third-person)
karıştırsak mı? (conditional first-person plural)
karıştırsanız mı? (conditional plural second-person)
karıştırsalar mı? (conditional plural third-person)
karıştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
karıştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
karıştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
karıştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
karıştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
karıştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
karıştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
karıştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
karıştırmakta mı? (progressive singular third-person)
karıştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
karıştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
karıştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
karıştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
karıştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
karıştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
karıştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
karıştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
karıştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
karıştırmamak (infinitive negative)
karıştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
karıştırmamış (impersonal negative participle perfective)
karıştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
karıştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
karıştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
karıştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
karıştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
karıştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
karıştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
karıştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
karıştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
karıştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
karıştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
karıştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
karıştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
karıştırmama (negative noun-from-verb)
karıştırmayış (adverbial negative)
karıştırmam (aorist first-person indicative present singular)
karıştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
karıştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
karıştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
karıştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
karıştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
karıştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
karıştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
karıştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
karıştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
karıştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
karıştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
karıştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
karıştırmayacağım (first-person future indicative singular)
karıştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
karıştırmayacak (future indicative singular third-person)
karıştırmayacağız (first-person future indicative plural)
karıştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
karıştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
karıştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
karıştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
karıştırmamış (inferential perfective singular third-person)
karıştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
karıştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
karıştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
karıştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
karıştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
karıştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
karıştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
karıştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
karıştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
karıştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
karıştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
karıştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
karıştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
karıştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
karıştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
karıştırmasam (conditional first-person singular)
karıştırmasan (conditional second-person singular)
karıştırmasa (conditional singular third-person)
karıştırmasak (conditional first-person plural)
karıştırmasanız (conditional plural second-person)
karıştırmasalar (conditional plural third-person)
karıştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
karıştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
karıştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
karıştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
karıştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
karıştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
karıştırmayayım (first-person optative singular)
karıştırmayasın (optative second-person singular)
karıştırmaya (optative singular third-person)
karıştırmayalım (first-person optative plural)
karıştırmayasınız (optative plural second-person)
karıştırmayalar (optative plural third-person)
karıştırmamaktayım (first-person progressive singular)
karıştırmamaktasın (progressive second-person singular)
karıştırmamakta (progressive singular third-person)
karıştırmamaktayız (first-person plural progressive)
karıştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
karıştırmamaktalar (plural progressive third-person)
karıştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
karıştırmamalısın (necessitative second-person singular)
karıştırmamalı (necessitative singular third-person)
karıştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
karıştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
karıştırmamalılar (necessitative plural third-person)
karıştırma (imperative second-person singular)
karıştırmasın (imperative singular third-person)
karıştırmayın (imperative plural second-person)
karıştırmasınlar (imperative plural third-person)
karıştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
karıştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
karıştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
karıştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
karıştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
karıştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
karıştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
karıştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
karıştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
karıştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
karıştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
karıştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
karıştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
karıştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
karıştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
karıştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
karıştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
karıştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
karıştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
karıştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
karıştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
karıştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
karıştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
karıştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
karıştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
karıştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
karıştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
karıştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
karıştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
karıştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
karıştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
karıştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
karıştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
karıştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
karıştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
karıştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
karıştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
karıştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
karıştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
karıştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
karıştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
karıştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
karıştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
karıştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
karıştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
karıştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
karıştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
karıştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
karıştırmasam mı? (conditional first-person singular)
karıştırmasan mı? (conditional second-person singular)
karıştırmasa mı? (conditional singular third-person)
karıştırmasak mı? (conditional first-person plural)
karıştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
karıştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
karıştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
karıştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
karıştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
karıştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
karıştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
karıştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
karıştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
karıştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
karıştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
karıştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
karıştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
karıştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
karıştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
karıştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
karıştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
karıştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
karıştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
karıştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

karıştırdığı

→ Ladino: karishtrear

Causative form of karışmak. Doublet of Turkish karmak in terms of third and fourth meaning.

to confuse, to mistake one thing for another


ölümsüzleştirmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

ölümsüzleştirmek (infinitive)
ölümsüzleştiren (imperfective impersonal participle)
ölümsüzleştirmiş (impersonal participle perfective)
ölümsüzleştirecek (impersonal participle prospective)
ölümsüzleştirdiğim (non-prospective participle personal)
ölümsüzleştirdiğin (non-prospective participle personal)
ölümsüzleştirdiği (non-prospective participle personal)
ölümsüzleştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
ölümsüzleştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
ölümsüzleştirdikleri (non-prospective participle personal)
ölümsüzleştireceğim (participle personal prospective)
ölümsüzleştireceğin (participle personal prospective)
ölümsüzleştireceği (participle personal prospective)
ölümsüzleştireceğimiz (participle personal prospective)
ölümsüzleştireceğiniz (participle personal prospective)
ölümsüzleştirecekleri (participle personal prospective)
ölümsüzleştirme (noun-from-verb)
ölümsüzleştiriş (adverbial)
ölümsüzleştiririm (aorist first-person indicative present singular)
ölümsüzleştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
ölümsüzleştirir (aorist indicative present singular third-person)
ölümsüzleştiririz (aorist first-person indicative plural present)
ölümsüzleştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölümsüzleştirirler (aorist indicative plural present third-person)
ölümsüzleştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölümsüzleştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölümsüzleştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölümsüzleştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölümsüzleştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölümsüzleştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölümsüzleştirdim (first-person indicative past perfective singular)
ölümsüzleştirdin (indicative past perfective second-person singular)
ölümsüzleştirdi (indicative past perfective singular third-person)
ölümsüzleştirdik (first-person indicative past perfective plural)
ölümsüzleştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
ölümsüzleştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
ölümsüzleştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölümsüzleştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölümsüzleştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölümsüzleştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölümsüzleştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölümsüzleştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ölümsüzleştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ölümsüzleştireceğim (first-person future indicative singular)
ölümsüzleştireceksin (future indicative second-person singular)
ölümsüzleştirecek (future indicative singular third-person)
ölümsüzleştireceğiz (first-person future indicative plural)
ölümsüzleştireceksiniz (future indicative plural second-person)
ölümsüzleştirecekler (future indicative plural third-person)
ölümsüzleştirmişim (first-person inferential perfective singular)
ölümsüzleştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmiş (inferential perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
ölümsüzleştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmişler (inferential perfective plural third-person)
ölümsüzleştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
ölümsüzleştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölümsüzleştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
ölümsüzleştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölümsüzleştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölümsüzleştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or ölümsüzleştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
ölümsüzleştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölümsüzleştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölümsüzleştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölümsüzleştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölümsüzleştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölümsüzleştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölümsüzleştirsem (conditional first-person singular)
ölümsüzleştirsen (conditional second-person singular)
ölümsüzleştirse (conditional singular third-person)
ölümsüzleştirsek (conditional first-person plural)
ölümsüzleştirseniz (conditional plural second-person)
ölümsüzleştirseler (conditional plural third-person)
ölümsüzleştirseydim (conditional first-person perfective singular)
ölümsüzleştirseydin (conditional perfective second-person singular)
ölümsüzleştirseydi (conditional perfective singular third-person)
ölümsüzleştirseydik (conditional first-person perfective plural)
ölümsüzleştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölümsüzleştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölümsüzleştireyim (first-person optative singular)
ölümsüzleştiresin (optative second-person singular)
ölümsüzleştire (optative singular third-person)
ölümsüzleştirelim (first-person optative plural)
ölümsüzleştiresiniz (optative plural second-person)
ölümsüzleştireler (optative plural third-person)
ölümsüzleştirmekteyim (first-person progressive singular)
ölümsüzleştirmektesin (progressive second-person singular)
ölümsüzleştirmekte (progressive singular third-person)
ölümsüzleştirmekteyiz (first-person plural progressive)
ölümsüzleştirmektesiniz (plural progressive second-person)
ölümsüzleştirmekteler (plural progressive third-person)
ölümsüzleştirmeliyim (first-person necessitative singular)
ölümsüzleştirmelisin (necessitative second-person singular)
ölümsüzleştirmeli (necessitative singular third-person)
ölümsüzleştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölümsüzleştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölümsüzleştirmeliler (necessitative plural third-person)
ölümsüzleştir (imperative second-person singular)
ölümsüzleştirsin (imperative singular third-person)
ölümsüzleştirin (imperative plural second-person)
ölümsüzleştirsinler (imperative plural third-person)
ölümsüzleştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölümsüzleştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölümsüzleştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölümsüzleştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölümsüzleştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölümsüzleştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölümsüzleştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölümsüzleştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölümsüzleştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölümsüzleştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölümsüzleştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölümsüzleştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölümsüzleştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölümsüzleştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölümsüzleştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölümsüzleştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölümsüzleştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölümsüzleştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölümsüzleştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölümsüzleştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölümsüzleştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölümsüzleştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölümsüzleştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölümsüzleştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölümsüzleştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölümsüzleştirecek misin? (future indicative second-person singular)
ölümsüzleştirecek mi? (future indicative singular third-person)
ölümsüzleştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölümsüzleştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölümsüzleştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölümsüzleştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölümsüzleştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölümsüzleştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölümsüzleştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölümsüzleştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölümsüzleştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölümsüzleştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölümsüzleştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölümsüzleştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölümsüzleştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölümsüzleştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölümsüzleştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölümsüzleştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölümsüzleştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölümsüzleştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölümsüzleştirsem mi? (conditional first-person singular)
ölümsüzleştirsen mi? (conditional second-person singular)
ölümsüzleştirse mi? (conditional singular third-person)
ölümsüzleştirsek mi? (conditional first-person plural)
ölümsüzleştirseniz mi? (conditional plural second-person)
ölümsüzleştirseler mi? (conditional plural third-person)
ölümsüzleştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölümsüzleştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölümsüzleştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölümsüzleştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölümsüzleştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölümsüzleştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölümsüzleştirmekte misin? (progressive second-person singular)
ölümsüzleştirmekte mi? (progressive singular third-person)
ölümsüzleştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölümsüzleştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölümsüzleştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölümsüzleştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölümsüzleştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölümsüzleştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölümsüzleştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölümsüzleştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölümsüzleştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölümsüzleştirmemek (infinitive negative)
ölümsüzleştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölümsüzleştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölümsüzleştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölümsüzleştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölümsüzleştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölümsüzleştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölümsüzleştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölümsüzleştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölümsüzleştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölümsüzleştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölümsüzleştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölümsüzleştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölümsüzleştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölümsüzleştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölümsüzleştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölümsüzleştirmeme (negative noun-from-verb)
ölümsüzleştirmeyiş (adverbial negative)
ölümsüzleştirmem (aorist first-person indicative present singular)
ölümsüzleştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölümsüzleştirmez (aorist indicative present singular third-person)
ölümsüzleştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölümsüzleştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölümsüzleştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölümsüzleştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölümsüzleştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölümsüzleştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölümsüzleştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölümsüzleştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölümsüzleştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölümsüzleştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölümsüzleştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölümsüzleştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölümsüzleştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölümsüzleştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölümsüzleştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölümsüzleştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölümsüzleştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölümsüzleştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölümsüzleştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölümsüzleştirmeyecek (future indicative singular third-person)
ölümsüzleştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölümsüzleştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölümsüzleştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölümsüzleştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölümsüzleştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölümsüzleştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölümsüzleştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölümsüzleştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölümsüzleştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölümsüzleştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölümsüzleştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölümsüzleştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölümsüzleştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölümsüzleştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölümsüzleştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölümsüzleştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölümsüzleştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölümsüzleştirmesem (conditional first-person singular)
ölümsüzleştirmesen (conditional second-person singular)
ölümsüzleştirmese (conditional singular third-person)
ölümsüzleştirmesek (conditional first-person plural)
ölümsüzleştirmeseniz (conditional plural second-person)
ölümsüzleştirmeseler (conditional plural third-person)
ölümsüzleştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölümsüzleştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölümsüzleştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmeyeyim (first-person optative singular)
ölümsüzleştirmeyesin (optative second-person singular)
ölümsüzleştirmeye (optative singular third-person)
ölümsüzleştirmeyelim (first-person optative plural)
ölümsüzleştirmeyesiniz (optative plural second-person)
ölümsüzleştirmeyeler (optative plural third-person)
ölümsüzleştirmemekteyim (first-person progressive singular)
ölümsüzleştirmemektesin (progressive second-person singular)
ölümsüzleştirmemekte (progressive singular third-person)
ölümsüzleştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölümsüzleştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölümsüzleştirmemekteler (plural progressive third-person)
ölümsüzleştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölümsüzleştirmemelisin (necessitative second-person singular)
ölümsüzleştirmemeli (necessitative singular third-person)
ölümsüzleştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölümsüzleştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölümsüzleştirmemeliler (necessitative plural third-person)
ölümsüzleştirme (imperative second-person singular)
ölümsüzleştirmesin (imperative singular third-person)
ölümsüzleştirmeyin (imperative plural second-person)
ölümsüzleştirmesinler (imperative plural third-person)
ölümsüzleştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölümsüzleştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölümsüzleştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölümsüzleştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölümsüzleştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölümsüzleştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölümsüzleştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölümsüzleştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölümsüzleştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölümsüzleştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölümsüzleştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölümsüzleştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölümsüzleştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölümsüzleştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölümsüzleştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölümsüzleştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölümsüzleştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölümsüzleştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölümsüzleştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölümsüzleştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölümsüzleştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölümsüzleştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölümsüzleştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölümsüzleştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölümsüzleştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölümsüzleştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölümsüzleştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölümsüzleştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölümsüzleştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölümsüzleştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölümsüzleştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölümsüzleştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölümsüzleştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölümsüzleştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölümsüzleştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölümsüzleştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölümsüzleştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölümsüzleştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölümsüzleştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölümsüzleştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölümsüzleştirmesem mi? (conditional first-person singular)
ölümsüzleştirmesen mi? (conditional second-person singular)
ölümsüzleştirmese mi? (conditional singular third-person)
ölümsüzleştirmesek mi? (conditional first-person plural)
ölümsüzleştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölümsüzleştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölümsüzleştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölümsüzleştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölümsüzleştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölümsüzleştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölümsüzleştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölümsüzleştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölümsüzleştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölümsüzleştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölümsüzleştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölümsüzleştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölümsüzleştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölümsüzleştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölümsüzleştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölümsüzleştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölümsüzleştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölümsüzleştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölümsüzleştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölümsüzleştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


bildirmek

head

bildirmek (third-person singular simple present bildirir)

bildirir (present singular third-person)
bildirmek (infinitive)
bildiren (imperfective impersonal participle)
bildirmiş (impersonal participle perfective)
bildirecek (impersonal participle prospective)
bildirdiğim (non-prospective participle personal)
bildirdiğin (non-prospective participle personal)
bildirdiği (non-prospective participle personal)
bildirdiğimiz (non-prospective participle personal)
bildirdiğiniz (non-prospective participle personal)
bildirdikleri (non-prospective participle personal)
bildireceğim (participle personal prospective)
bildireceğin (participle personal prospective)
bildireceği (participle personal prospective)
bildireceğimiz (participle personal prospective)
bildireceğiniz (participle personal prospective)
bildirecekleri (participle personal prospective)
bildirme (noun-from-verb)
bildiriş (adverbial)
bildiririm (aorist first-person indicative present singular)
bildirirsin (aorist indicative present second-person singular)
bildirir (aorist indicative present singular third-person)
bildiririz (aorist first-person indicative plural present)
bildirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bildirirler (aorist indicative plural present third-person)
bildiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bildiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bildiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
bildiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bildiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bildiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bildirdim (first-person indicative past perfective singular)
bildirdin (indicative past perfective second-person singular)
bildirdi (indicative past perfective singular third-person)
bildirdik (first-person indicative past perfective plural)
bildirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
bildirdiler (indicative past perfective plural third-person)
bildiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bildiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bildiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bildiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bildiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bildiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bildiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bildireceğim (first-person future indicative singular)
bildireceksin (future indicative second-person singular)
bildirecek (future indicative singular third-person)
bildireceğiz (first-person future indicative plural)
bildireceksiniz (future indicative plural second-person)
bildirecekler (future indicative plural third-person)
bildirmişim (first-person inferential perfective singular)
bildirmişsin (inferential perfective second-person singular)
bildirmiş (inferential perfective singular third-person)
bildirmişiz (first-person inferential perfective plural)
bildirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bildirmişler (inferential perfective plural third-person)
bildirirmişim (aorist first-person inferential singular)
bildirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
bildirirmiş (aorist inferential singular third-person)
bildirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
bildirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bildirirlermiş (or bildirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
bildiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bildiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bildiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bildiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bildiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bildiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bildirsem (conditional first-person singular)
bildirsen (conditional second-person singular)
bildirse (conditional singular third-person)
bildirsek (conditional first-person plural)
bildirseniz (conditional plural second-person)
bildirseler (conditional plural third-person)
bildirseydim (conditional first-person perfective singular)
bildirseydin (conditional perfective second-person singular)
bildirseydi (conditional perfective singular third-person)
bildirseydik (conditional first-person perfective plural)
bildirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bildirseydiler (conditional perfective plural third-person)
bildireyim (first-person optative singular)
bildiresin (optative second-person singular)
bildire (optative singular third-person)
bildirelim (first-person optative plural)
bildiresiniz (optative plural second-person)
bildireler (optative plural third-person)
bildirmekteyim (first-person progressive singular)
bildirmektesin (progressive second-person singular)
bildirmekte (progressive singular third-person)
bildirmekteyiz (first-person plural progressive)
bildirmektesiniz (plural progressive second-person)
bildirmekteler (plural progressive third-person)
bildirmeliyim (first-person necessitative singular)
bildirmelisin (necessitative second-person singular)
bildirmeli (necessitative singular third-person)
bildirmeliyiz (first-person necessitative plural)
bildirmelisiniz (necessitative plural second-person)
bildirmeliler (necessitative plural third-person)
bildir (imperative second-person singular)
bildirsin (imperative singular third-person)
bildirin (imperative plural second-person)
bildirsinler (imperative plural third-person)
bildirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bildirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
bildirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
bildirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bildirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bildirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bildiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bildiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bildiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bildiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bildiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bildiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bildirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bildirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bildirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bildirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bildirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bildirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bildiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bildiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bildiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bildiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bildiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bildiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bildirecek miyim? (first-person future indicative singular)
bildirecek misin? (future indicative second-person singular)
bildirecek mi? (future indicative singular third-person)
bildirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bildirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bildirecekler mi? (future indicative plural third-person)
bildirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bildirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bildirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bildirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bildirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bildirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bildirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bildirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bildirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bildirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bildirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bildirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bildiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bildiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bildiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bildiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bildiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bildiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bildirsem mi? (conditional first-person singular)
bildirsen mi? (conditional second-person singular)
bildirse mi? (conditional singular third-person)
bildirsek mi? (conditional first-person plural)
bildirseniz mi? (conditional plural second-person)
bildirseler mi? (conditional plural third-person)
bildirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
bildirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
bildirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
bildirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
bildirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bildirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bildirmekte miyim? (first-person progressive singular)
bildirmekte misin? (progressive second-person singular)
bildirmekte mi? (progressive singular third-person)
bildirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
bildirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
bildirmekteler mi? (plural progressive third-person)
bildirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
bildirmeli misin? (necessitative second-person singular)
bildirmeli mi? (necessitative singular third-person)
bildirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bildirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bildirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
bildirmemek (infinitive negative)
bildirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
bildirmemiş (impersonal negative participle perfective)
bildirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
bildirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
bildirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
bildirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
bildirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
bildirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
bildirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
bildirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
bildirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
bildirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
bildirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
bildirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
bildirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
bildirmeme (negative noun-from-verb)
bildirmeyiş (adverbial negative)
bildirmem (aorist first-person indicative present singular)
bildirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
bildirmez (aorist indicative present singular third-person)
bildirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
bildirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
bildirmezler (aorist indicative plural present third-person)
bildirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bildirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bildirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
bildirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bildirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bildirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bildirmedim (first-person indicative past perfective singular)
bildirmedin (indicative past perfective second-person singular)
bildirmedi (indicative past perfective singular third-person)
bildirmedik (first-person indicative past perfective plural)
bildirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
bildirmediler (indicative past perfective plural third-person)
bildirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bildirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bildirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bildirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bildirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bildirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bildirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
bildirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
bildirmeyecek (future indicative singular third-person)
bildirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
bildirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
bildirmeyecekler (future indicative plural third-person)
bildirmemişim (first-person inferential perfective singular)
bildirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
bildirmemiş (inferential perfective singular third-person)
bildirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
bildirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
bildirmemişler (inferential perfective plural third-person)
bildirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
bildirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
bildirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
bildirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
bildirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
bildirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
bildirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bildirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bildirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bildirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bildirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bildirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bildirmesem (conditional first-person singular)
bildirmesen (conditional second-person singular)
bildirmese (conditional singular third-person)
bildirmesek (conditional first-person plural)
bildirmeseniz (conditional plural second-person)
bildirmeseler (conditional plural third-person)
bildirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
bildirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
bildirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
bildirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
bildirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
bildirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
bildirmeyeyim (first-person optative singular)
bildirmeyesin (optative second-person singular)
bildirmeye (optative singular third-person)
bildirmeyelim (first-person optative plural)
bildirmeyesiniz (optative plural second-person)
bildirmeyeler (optative plural third-person)
bildirmemekteyim (first-person progressive singular)
bildirmemektesin (progressive second-person singular)
bildirmemekte (progressive singular third-person)
bildirmemekteyiz (first-person plural progressive)
bildirmemektesiniz (plural progressive second-person)
bildirmemekteler (plural progressive third-person)
bildirmemeliyim (first-person necessitative singular)
bildirmemelisin (necessitative second-person singular)
bildirmemeli (necessitative singular third-person)
bildirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
bildirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
bildirmemeliler (necessitative plural third-person)
bildirme (imperative second-person singular)
bildirmesin (imperative singular third-person)
bildirmeyin (imperative plural second-person)
bildirmesinler (imperative plural third-person)
bildirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
bildirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
bildirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
bildirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
bildirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
bildirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
bildirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bildirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bildirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bildirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bildirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bildirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bildirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
bildirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
bildirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
bildirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
bildirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
bildirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
bildirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bildirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bildirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bildirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bildirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bildirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bildirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
bildirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
bildirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
bildirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
bildirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
bildirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
bildirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
bildirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
bildirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
bildirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
bildirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
bildirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
bildirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
bildirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
bildirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
bildirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
bildirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
bildirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
bildirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bildirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bildirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bildirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bildirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bildirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bildirmesem mi? (conditional first-person singular)
bildirmesen mi? (conditional second-person singular)
bildirmese mi? (conditional singular third-person)
bildirmesek mi? (conditional first-person plural)
bildirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
bildirmeseler mi? (conditional plural third-person)
bildirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
bildirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
bildirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
bildirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
bildirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
bildirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
bildirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
bildirmemekte misin? (progressive second-person singular)
bildirmemekte mi? (progressive singular third-person)
bildirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
bildirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
bildirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
bildirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
bildirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
bildirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
bildirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
bildirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
bildirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بلدرمك (bildirmek). By surface analysis, bil- + -dir.


öğretmek

öğretmek (third-person singular simple present öğretir)

öğretir (present singular third-person)
öğretmek (infinitive)
öğreten (imperfective impersonal participle)
öğretmiş (impersonal participle perfective)
öğretecek (impersonal participle prospective)
öğrettiğim (non-prospective participle personal)
öğrettiğin (non-prospective participle personal)
öğrettiği (non-prospective participle personal)
öğrettiğimiz (non-prospective participle personal)
öğrettiğiniz (non-prospective participle personal)
öğrettikleri (non-prospective participle personal)
öğreteceğim (participle personal prospective)
öğreteceğin (participle personal prospective)
öğreteceği (participle personal prospective)
öğreteceğimiz (participle personal prospective)
öğreteceğiniz (participle personal prospective)
öğretecekleri (participle personal prospective)
öğretme (noun-from-verb)
öğretiş (adverbial)
öğretirim (aorist first-person indicative present singular)
öğretirsin (aorist indicative present second-person singular)
öğretir (aorist indicative present singular third-person)
öğretiriz (aorist first-person indicative plural present)
öğretirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öğretirler (aorist indicative plural present third-person)
öğretiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öğretiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öğretiyor (imperfective indicative present singular third-person)
öğretiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öğretiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öğretiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öğrettim (first-person indicative past perfective singular)
öğrettin (indicative past perfective second-person singular)
öğretti (indicative past perfective singular third-person)
öğrettik (first-person indicative past perfective plural)
öğrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
öğrettiler (indicative past perfective plural third-person)
öğretiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öğretiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öğretiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öğretiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öğretiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öğretiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öğretiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öğreteceğim (first-person future indicative singular)
öğreteceksin (future indicative second-person singular)
öğretecek (future indicative singular third-person)
öğreteceğiz (first-person future indicative plural)
öğreteceksiniz (future indicative plural second-person)
öğretecekler (future indicative plural third-person)
öğretmişim (first-person inferential perfective singular)
öğretmişsin (inferential perfective second-person singular)
öğretmiş (inferential perfective singular third-person)
öğretmişiz (first-person inferential perfective plural)
öğretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öğretmişler (inferential perfective plural third-person)
öğretirmişim (aorist first-person inferential singular)
öğretirmişsin (aorist inferential second-person singular)
öğretirmiş (aorist inferential singular third-person)
öğretirmişiz (aorist first-person inferential plural)
öğretirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öğretirlermiş (or öğretirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
öğretiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öğretiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öğretiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öğretiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öğretiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öğretiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öğretsem (conditional first-person singular)
öğretsen (conditional second-person singular)
öğretse (conditional singular third-person)
öğretsek (conditional first-person plural)
öğretseniz (conditional plural second-person)
öğretseler (conditional plural third-person)
öğretseydim (conditional first-person perfective singular)
öğretseydin (conditional perfective second-person singular)
öğretseydi (conditional perfective singular third-person)
öğretseydik (conditional first-person perfective plural)
öğretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öğretseydiler (conditional perfective plural third-person)
öğreteyim (first-person optative singular)
öğretesin (optative second-person singular)
öğrete (optative singular third-person)
öğretelim (first-person optative plural)
öğretesiniz (optative plural second-person)
öğreteler (optative plural third-person)
öğretmekteyim (first-person progressive singular)
öğretmektesin (progressive second-person singular)
öğretmekte (progressive singular third-person)
öğretmekteyiz (first-person plural progressive)
öğretmektesiniz (plural progressive second-person)
öğretmekteler (plural progressive third-person)
öğretmeliyim (first-person necessitative singular)
öğretmelisin (necessitative second-person singular)
öğretmeli (necessitative singular third-person)
öğretmeliyiz (first-person necessitative plural)
öğretmelisiniz (necessitative plural second-person)
öğretmeliler (necessitative plural third-person)
öğret (imperative second-person singular)
öğretsin (imperative singular third-person)
öğretin (imperative plural second-person)
öğretsinler (imperative plural third-person)
öğretir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öğretir misin? (aorist indicative present second-person singular)
öğretir mi? (aorist indicative present singular third-person)
öğretir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öğretir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öğretirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öğretiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öğretiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öğretiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öğretiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öğretiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öğretiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öğrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öğrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öğretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
öğrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öğrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öğrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öğretiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öğretiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öğretiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öğretiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öğretiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öğretiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öğretecek miyim? (first-person future indicative singular)
öğretecek misin? (future indicative second-person singular)
öğretecek mi? (future indicative singular third-person)
öğretecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öğretecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öğretecekler mi? (future indicative plural third-person)
öğretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öğretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öğretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öğretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öğretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öğretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öğretir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öğretir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öğretir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öğretir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öğretir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öğretirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öğretiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öğretiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öğretiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öğretiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öğretiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öğretiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öğretsem mi? (conditional first-person singular)
öğretsen mi? (conditional second-person singular)
öğretse mi? (conditional singular third-person)
öğretsek mi? (conditional first-person plural)
öğretseniz mi? (conditional plural second-person)
öğretseler mi? (conditional plural third-person)
öğretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öğretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öğretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öğretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öğretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öğretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öğretmekte miyim? (first-person progressive singular)
öğretmekte misin? (progressive second-person singular)
öğretmekte mi? (progressive singular third-person)
öğretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öğretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öğretmekteler mi? (plural progressive third-person)
öğretmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öğretmeli misin? (necessitative second-person singular)
öğretmeli mi? (necessitative singular third-person)
öğretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öğretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öğretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öğretmemek (infinitive negative)
öğretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öğretmemiş (impersonal negative participle perfective)
öğretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öğretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öğretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öğretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öğretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öğretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öğretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öğretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öğretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öğretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öğretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öğretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öğretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öğretmeme (negative noun-from-verb)
öğretmeyiş (adverbial negative)
öğretmem (aorist first-person indicative present singular)
öğretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öğretmez (aorist indicative present singular third-person)
öğretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öğretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öğretmezler (aorist indicative plural present third-person)
öğretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öğretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öğretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
öğretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öğretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öğretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öğretmedim (first-person indicative past perfective singular)
öğretmedin (indicative past perfective second-person singular)
öğretmedi (indicative past perfective singular third-person)
öğretmedik (first-person indicative past perfective plural)
öğretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öğretmediler (indicative past perfective plural third-person)
öğretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öğretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öğretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öğretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öğretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öğretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öğretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öğretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öğretmeyecek (future indicative singular third-person)
öğretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öğretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öğretmeyecekler (future indicative plural third-person)
öğretmemişim (first-person inferential perfective singular)
öğretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öğretmemiş (inferential perfective singular third-person)
öğretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öğretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öğretmemişler (inferential perfective plural third-person)
öğretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öğretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öğretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öğretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öğretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öğretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öğretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öğretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öğretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öğretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öğretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öğretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öğretmesem (conditional first-person singular)
öğretmesen (conditional second-person singular)
öğretmese (conditional singular third-person)
öğretmesek (conditional first-person plural)
öğretmeseniz (conditional plural second-person)
öğretmeseler (conditional plural third-person)
öğretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öğretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öğretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öğretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öğretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öğretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öğretmeyeyim (first-person optative singular)
öğretmeyesin (optative second-person singular)
öğretmeye (optative singular third-person)
öğretmeyelim (first-person optative plural)
öğretmeyesiniz (optative plural second-person)
öğretmeyeler (optative plural third-person)
öğretmemekteyim (first-person progressive singular)
öğretmemektesin (progressive second-person singular)
öğretmemekte (progressive singular third-person)
öğretmemekteyiz (first-person plural progressive)
öğretmemektesiniz (plural progressive second-person)
öğretmemekteler (plural progressive third-person)
öğretmemeliyim (first-person necessitative singular)
öğretmemelisin (necessitative second-person singular)
öğretmemeli (necessitative singular third-person)
öğretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öğretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öğretmemeliler (necessitative plural third-person)
öğretme (imperative second-person singular)
öğretmesin (imperative singular third-person)
öğretmeyin (imperative plural second-person)
öğretmesinler (imperative plural third-person)
öğretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öğretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öğretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öğretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öğretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öğretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öğretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öğretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öğretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öğretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öğretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öğretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öğretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öğretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öğretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öğretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öğretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öğretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öğretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öğretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öğretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öğretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öğretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öğretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öğretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öğretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öğretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öğretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öğretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öğretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öğretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öğretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öğretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öğretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öğretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öğretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öğretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öğretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öğretmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öğretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öğretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öğretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öğretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öğretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öğretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öğretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öğretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öğretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öğretmesem mi? (conditional first-person singular)
öğretmesen mi? (conditional second-person singular)
öğretmese mi? (conditional singular third-person)
öğretmesek mi? (conditional first-person plural)
öğretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öğretmeseler mi? (conditional plural third-person)
öğretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öğretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öğretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öğretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öğretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öğretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öğretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öğretmemekte misin? (progressive second-person singular)
öğretmemekte mi? (progressive singular third-person)
öğretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öğretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öğretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öğretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öğretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öğretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öğretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öğretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öğretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)