heyecanlanmak

head

heyecanlanmak (third-person singular simple present heyecanlanır)

heyecanlanır (present singular third-person)
heyecanlanmak (infinitive)
heyecanlanan (imperfective impersonal participle)
heyecanlanmış (impersonal participle perfective)
heyecanlanacak (impersonal participle prospective)
heyecanlandığım (non-prospective participle personal)
heyecanlandığın (non-prospective participle personal)
heyecanlandığı (non-prospective participle personal)
heyecanlandığımız (non-prospective participle personal)
heyecanlandığınız (non-prospective participle personal)
heyecanlandıkları (non-prospective participle personal)
heyecanlanacağım (participle personal prospective)
heyecanlanacağın (participle personal prospective)
heyecanlanacağı (participle personal prospective)
heyecanlanacağımız (participle personal prospective)
heyecanlanacağınız (participle personal prospective)
heyecanlanacakları (participle personal prospective)
heyecanlanma (noun-from-verb)
heyecanlanış (adverbial)
heyecanlanırım (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlanır (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlanırız (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandım (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandın (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandı (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandık (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandınız (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandılar (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or heyecanlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlanacağım (first-person future indicative singular)
heyecanlanacaksın (future indicative second-person singular)
heyecanlanacak (future indicative singular third-person)
heyecanlanacağız (first-person future indicative plural)
heyecanlanacaksınız (future indicative plural second-person)
heyecanlanacaklar (future indicative plural third-person)
heyecanlanmışım (first-person inferential perfective singular)
heyecanlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
heyecanlanmış (inferential perfective singular third-person)
heyecanlanmışız (first-person inferential perfective plural)
heyecanlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
heyecanlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
heyecanlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
heyecanlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
heyecanlanırmış (aorist inferential singular third-person)
heyecanlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
heyecanlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
heyecanlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or heyecanlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
heyecanlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlansam (conditional first-person singular)
heyecanlansan (conditional second-person singular)
heyecanlansa (conditional singular third-person)
heyecanlansak (conditional first-person plural)
heyecanlansanız (conditional plural second-person)
heyecanlansalar (conditional plural third-person)
heyecanlansaydım (conditional first-person perfective singular)
heyecanlansaydın (conditional perfective second-person singular)
heyecanlansaydı (conditional perfective singular third-person)
heyecanlansaydık (conditional first-person perfective plural)
heyecanlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
heyecanlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
heyecanlanayım (first-person optative singular)
heyecanlanasın (optative second-person singular)
heyecanlana (optative singular third-person)
heyecanlanalım (first-person optative plural)
heyecanlanasınız (optative plural second-person)
heyecanlanalar (optative plural third-person)
heyecanlanmaktayım (first-person progressive singular)
heyecanlanmaktasın (progressive second-person singular)
heyecanlanmakta (progressive singular third-person)
heyecanlanmaktayız (first-person plural progressive)
heyecanlanmaktasınız (plural progressive second-person)
heyecanlanmaktalar (plural progressive third-person)
heyecanlanmalıyım (first-person necessitative singular)
heyecanlanmalısın (necessitative second-person singular)
heyecanlanmalı (necessitative singular third-person)
heyecanlanmalıyız (first-person necessitative plural)
heyecanlanmalısınız (necessitative plural second-person)
heyecanlanmalılar (necessitative plural third-person)
heyecanlan (imperative second-person singular)
heyecanlansın (imperative singular third-person)
heyecanlanın (imperative plural second-person)
heyecanlansınlar (imperative plural third-person)
heyecanlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
heyecanlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
heyecanlanacak mı? (future indicative singular third-person)
heyecanlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
heyecanlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
heyecanlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
heyecanlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
heyecanlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
heyecanlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
heyecanlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
heyecanlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
heyecanlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
heyecanlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
heyecanlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
heyecanlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
heyecanlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
heyecanlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
heyecanlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
heyecanlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlansam mı? (conditional first-person singular)
heyecanlansan mı? (conditional second-person singular)
heyecanlansa mı? (conditional singular third-person)
heyecanlansak mı? (conditional first-person plural)
heyecanlansanız mı? (conditional plural second-person)
heyecanlansalar mı? (conditional plural third-person)
heyecanlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
heyecanlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
heyecanlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
heyecanlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
heyecanlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
heyecanlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
heyecanlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
heyecanlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
heyecanlanmakta mı? (progressive singular third-person)
heyecanlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
heyecanlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
heyecanlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
heyecanlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
heyecanlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
heyecanlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
heyecanlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
heyecanlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
heyecanlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
heyecanlanmamak (infinitive negative)
heyecanlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
heyecanlanmamış (impersonal negative participle perfective)
heyecanlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
heyecanlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
heyecanlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
heyecanlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
heyecanlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
heyecanlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
heyecanlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
heyecanlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
heyecanlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
heyecanlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
heyecanlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
heyecanlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
heyecanlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
heyecanlanmama (negative noun-from-verb)
heyecanlanmayış (adverbial negative)
heyecanlanmam (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlanmayacağım (first-person future indicative singular)
heyecanlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
heyecanlanmayacak (future indicative singular third-person)
heyecanlanmayacağız (first-person future indicative plural)
heyecanlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
heyecanlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
heyecanlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
heyecanlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
heyecanlanmamış (inferential perfective singular third-person)
heyecanlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
heyecanlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
heyecanlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
heyecanlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
heyecanlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
heyecanlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
heyecanlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
heyecanlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
heyecanlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
heyecanlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlanmasam (conditional first-person singular)
heyecanlanmasan (conditional second-person singular)
heyecanlanmasa (conditional singular third-person)
heyecanlanmasak (conditional first-person plural)
heyecanlanmasanız (conditional plural second-person)
heyecanlanmasalar (conditional plural third-person)
heyecanlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
heyecanlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
heyecanlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
heyecanlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
heyecanlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
heyecanlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
heyecanlanmayayım (first-person optative singular)
heyecanlanmayasın (optative second-person singular)
heyecanlanmaya (optative singular third-person)
heyecanlanmayalım (first-person optative plural)
heyecanlanmayasınız (optative plural second-person)
heyecanlanmayalar (optative plural third-person)
heyecanlanmamaktayım (first-person progressive singular)
heyecanlanmamaktasın (progressive second-person singular)
heyecanlanmamakta (progressive singular third-person)
heyecanlanmamaktayız (first-person plural progressive)
heyecanlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
heyecanlanmamaktalar (plural progressive third-person)
heyecanlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
heyecanlanmamalısın (necessitative second-person singular)
heyecanlanmamalı (necessitative singular third-person)
heyecanlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
heyecanlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
heyecanlanmamalılar (necessitative plural third-person)
heyecanlanma (imperative second-person singular)
heyecanlanmasın (imperative singular third-person)
heyecanlanmayın (imperative plural second-person)
heyecanlanmasınlar (imperative plural third-person)
heyecanlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
heyecanlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
heyecanlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
heyecanlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
heyecanlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
heyecanlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
heyecanlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
heyecanlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
heyecanlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
heyecanlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
heyecanlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
heyecanlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
heyecanlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
heyecanlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
heyecanlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
heyecanlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
heyecanlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
heyecanlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
heyecanlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlanmasam mı? (conditional first-person singular)
heyecanlanmasan mı? (conditional second-person singular)
heyecanlanmasa mı? (conditional singular third-person)
heyecanlanmasak mı? (conditional first-person plural)
heyecanlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
heyecanlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
heyecanlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
heyecanlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
heyecanlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
heyecanlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
heyecanlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
heyecanlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
heyecanlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
heyecanlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
heyecanlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
heyecanlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
heyecanlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
heyecanlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
heyecanlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
heyecanlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
heyecanlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
heyecanlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
heyecanlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
heyecanlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


heyecanlandırtmak

heyecanlandırtmak (third-person singular simple present heyecanlandırtır)

heyecanlandırtır (present singular third-person)
heyecanlandırtmak (infinitive)
heyecanlandırtan (imperfective impersonal participle)
heyecanlandırtmış (impersonal participle perfective)
heyecanlandırtacak (impersonal participle prospective)
heyecanlandırttığım (non-prospective participle personal)
heyecanlandırttığın (non-prospective participle personal)
heyecanlandırttığı (non-prospective participle personal)
heyecanlandırttığımız (non-prospective participle personal)
heyecanlandırttığınız (non-prospective participle personal)
heyecanlandırttıkları (non-prospective participle personal)
heyecanlandırtacağım (participle personal prospective)
heyecanlandırtacağın (participle personal prospective)
heyecanlandırtacağı (participle personal prospective)
heyecanlandırtacağımız (participle personal prospective)
heyecanlandırtacağınız (participle personal prospective)
heyecanlandırtacakları (participle personal prospective)
heyecanlandırtma (noun-from-verb)
heyecanlandırtış (adverbial)
heyecanlandırtırım (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırtır (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırtırız (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırttım (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırttın (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırttı (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırttık (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırttınız (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırttılar (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or heyecanlandırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandırtacağım (first-person future indicative singular)
heyecanlandırtacaksın (future indicative second-person singular)
heyecanlandırtacak (future indicative singular third-person)
heyecanlandırtacağız (first-person future indicative plural)
heyecanlandırtacaksınız (future indicative plural second-person)
heyecanlandırtacaklar (future indicative plural third-person)
heyecanlandırtmışım (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırtmış (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırtmışız (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırtırmış (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırtırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or heyecanlandırtırmışlar (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırtsam (conditional first-person singular)
heyecanlandırtsan (conditional second-person singular)
heyecanlandırtsa (conditional singular third-person)
heyecanlandırtsak (conditional first-person plural)
heyecanlandırtsanız (conditional plural second-person)
heyecanlandırtsalar (conditional plural third-person)
heyecanlandırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırtayım (first-person optative singular)
heyecanlandırtasın (optative second-person singular)
heyecanlandırta (optative singular third-person)
heyecanlandırtalım (first-person optative plural)
heyecanlandırtasınız (optative plural second-person)
heyecanlandırtalar (optative plural third-person)
heyecanlandırtmaktayım (first-person progressive singular)
heyecanlandırtmaktasın (progressive second-person singular)
heyecanlandırtmakta (progressive singular third-person)
heyecanlandırtmaktayız (first-person plural progressive)
heyecanlandırtmaktasınız (plural progressive second-person)
heyecanlandırtmaktalar (plural progressive third-person)
heyecanlandırtmalıyım (first-person necessitative singular)
heyecanlandırtmalısın (necessitative second-person singular)
heyecanlandırtmalı (necessitative singular third-person)
heyecanlandırtmalıyız (first-person necessitative plural)
heyecanlandırtmalısınız (necessitative plural second-person)
heyecanlandırtmalılar (necessitative plural third-person)
heyecanlandırt (imperative second-person singular)
heyecanlandırtsın (imperative singular third-person)
heyecanlandırtın (imperative plural second-person)
heyecanlandırtsınlar (imperative plural third-person)
heyecanlandırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
heyecanlandırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
heyecanlandırtacak mı? (future indicative singular third-person)
heyecanlandırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
heyecanlandırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
heyecanlandırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
heyecanlandırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırtsam mı? (conditional first-person singular)
heyecanlandırtsan mı? (conditional second-person singular)
heyecanlandırtsa mı? (conditional singular third-person)
heyecanlandırtsak mı? (conditional first-person plural)
heyecanlandırtsanız mı? (conditional plural second-person)
heyecanlandırtsalar mı? (conditional plural third-person)
heyecanlandırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
heyecanlandırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
heyecanlandırtmakta mı? (progressive singular third-person)
heyecanlandırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
heyecanlandırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
heyecanlandırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
heyecanlandırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
heyecanlandırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
heyecanlandırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
heyecanlandırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
heyecanlandırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
heyecanlandırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
heyecanlandırtmamak (infinitive negative)
heyecanlandırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
heyecanlandırtmamış (impersonal negative participle perfective)
heyecanlandırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
heyecanlandırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
heyecanlandırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
heyecanlandırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
heyecanlandırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
heyecanlandırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
heyecanlandırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
heyecanlandırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
heyecanlandırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
heyecanlandırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
heyecanlandırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
heyecanlandırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
heyecanlandırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
heyecanlandırtmama (negative noun-from-verb)
heyecanlandırtmayış (adverbial negative)
heyecanlandırtmam (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandırtmayacağım (first-person future indicative singular)
heyecanlandırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
heyecanlandırtmayacak (future indicative singular third-person)
heyecanlandırtmayacağız (first-person future indicative plural)
heyecanlandırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
heyecanlandırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
heyecanlandırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırtmamış (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırtmasam (conditional first-person singular)
heyecanlandırtmasan (conditional second-person singular)
heyecanlandırtmasa (conditional singular third-person)
heyecanlandırtmasak (conditional first-person plural)
heyecanlandırtmasanız (conditional plural second-person)
heyecanlandırtmasalar (conditional plural third-person)
heyecanlandırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırtmayayım (first-person optative singular)
heyecanlandırtmayasın (optative second-person singular)
heyecanlandırtmaya (optative singular third-person)
heyecanlandırtmayalım (first-person optative plural)
heyecanlandırtmayasınız (optative plural second-person)
heyecanlandırtmayalar (optative plural third-person)
heyecanlandırtmamaktayım (first-person progressive singular)
heyecanlandırtmamaktasın (progressive second-person singular)
heyecanlandırtmamakta (progressive singular third-person)
heyecanlandırtmamaktayız (first-person plural progressive)
heyecanlandırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
heyecanlandırtmamaktalar (plural progressive third-person)
heyecanlandırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
heyecanlandırtmamalısın (necessitative second-person singular)
heyecanlandırtmamalı (necessitative singular third-person)
heyecanlandırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
heyecanlandırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
heyecanlandırtmamalılar (necessitative plural third-person)
heyecanlandırtma (imperative second-person singular)
heyecanlandırtmasın (imperative singular third-person)
heyecanlandırtmayın (imperative plural second-person)
heyecanlandırtmasınlar (imperative plural third-person)
heyecanlandırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
heyecanlandırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
heyecanlandırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
heyecanlandırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
heyecanlandırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
heyecanlandırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
heyecanlandırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
heyecanlandırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
heyecanlandırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
heyecanlandırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
heyecanlandırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
heyecanlandırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
heyecanlandırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
heyecanlandırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
heyecanlandırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
heyecanlandırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
heyecanlandırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
heyecanlandırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
heyecanlandırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
heyecanlandırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
heyecanlandırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
heyecanlandırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
heyecanlandırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
heyecanlandırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
heyecanlandırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
heyecanlandırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
heyecanlandırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
heyecanlandırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
heyecanlandırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
heyecanlandırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
heyecanlandırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
heyecanlandırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
heyecanlandırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
heyecanlandırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
heyecanlandırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
heyecanlandırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
heyecanlandırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
heyecanlandırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
heyecanlandırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
heyecanlandırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
heyecanlandırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
heyecanlandırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
heyecanlandırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
heyecanlandırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
heyecanlandırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
heyecanlandırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
heyecanlandırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
heyecanlandırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
heyecanlandırtmasam mı? (conditional first-person singular)
heyecanlandırtmasan mı? (conditional second-person singular)
heyecanlandırtmasa mı? (conditional singular third-person)
heyecanlandırtmasak mı? (conditional first-person plural)
heyecanlandırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
heyecanlandırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
heyecanlandırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
heyecanlandırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
heyecanlandırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
heyecanlandırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
heyecanlandırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
heyecanlandırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
heyecanlandırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
heyecanlandırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
heyecanlandırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
heyecanlandırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
heyecanlandırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
heyecanlandırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
heyecanlandırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
heyecanlandırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
heyecanlandırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
heyecanlandırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
heyecanlandırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
heyecanlandırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

to find somebodz to excite, stir, or thrill somebody else


gerinmek

head

gerinmek (third-person singular simple present gerinir)

gerinir (present singular third-person)
gerinmek (infinitive)
gerinen (imperfective impersonal participle)
gerinmiş (impersonal participle perfective)
gerinecek (impersonal participle prospective)
gerindiğim (non-prospective participle personal)
gerindiğin (non-prospective participle personal)
gerindiği (non-prospective participle personal)
gerindiğimiz (non-prospective participle personal)
gerindiğiniz (non-prospective participle personal)
gerindikleri (non-prospective participle personal)
gerineceğim (participle personal prospective)
gerineceğin (participle personal prospective)
gerineceği (participle personal prospective)
gerineceğimiz (participle personal prospective)
gerineceğiniz (participle personal prospective)
gerinecekleri (participle personal prospective)
gerinme (noun-from-verb)
geriniş (adverbial)
gerinirim (aorist first-person indicative present singular)
gerinirsin (aorist indicative present second-person singular)
gerinir (aorist indicative present singular third-person)
geriniriz (aorist first-person indicative plural present)
gerinirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gerinirler (aorist indicative plural present third-person)
geriniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geriniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geriniyor (imperfective indicative present singular third-person)
geriniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geriniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geriniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gerindim (first-person indicative past perfective singular)
gerindin (indicative past perfective second-person singular)
gerindi (indicative past perfective singular third-person)
gerindik (first-person indicative past perfective plural)
gerindiniz (indicative past perfective plural second-person)
gerindiler (indicative past perfective plural third-person)
geriniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geriniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geriniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geriniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geriniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geriniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geriniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gerineceğim (first-person future indicative singular)
gerineceksin (future indicative second-person singular)
gerinecek (future indicative singular third-person)
gerineceğiz (first-person future indicative plural)
gerineceksiniz (future indicative plural second-person)
gerinecekler (future indicative plural third-person)
gerinmişim (first-person inferential perfective singular)
gerinmişsin (inferential perfective second-person singular)
gerinmiş (inferential perfective singular third-person)
gerinmişiz (first-person inferential perfective plural)
gerinmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gerinmişler (inferential perfective plural third-person)
gerinirmişim (aorist first-person inferential singular)
gerinirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gerinirmiş (aorist inferential singular third-person)
gerinirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gerinirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gerinirlermiş (or gerinirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
geriniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geriniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geriniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geriniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geriniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geriniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gerinsem (conditional first-person singular)
gerinsen (conditional second-person singular)
gerinse (conditional singular third-person)
gerinsek (conditional first-person plural)
gerinseniz (conditional plural second-person)
gerinseler (conditional plural third-person)
gerinseydim (conditional first-person perfective singular)
gerinseydin (conditional perfective second-person singular)
gerinseydi (conditional perfective singular third-person)
gerinseydik (conditional first-person perfective plural)
gerinseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gerinseydiler (conditional perfective plural third-person)
gerineyim (first-person optative singular)
gerinesin (optative second-person singular)
gerine (optative singular third-person)
gerinelim (first-person optative plural)
gerinesiniz (optative plural second-person)
gerineler (optative plural third-person)
gerinmekteyim (first-person progressive singular)
gerinmektesin (progressive second-person singular)
gerinmekte (progressive singular third-person)
gerinmekteyiz (first-person plural progressive)
gerinmektesiniz (plural progressive second-person)
gerinmekteler (plural progressive third-person)
gerinmeliyim (first-person necessitative singular)
gerinmelisin (necessitative second-person singular)
gerinmeli (necessitative singular third-person)
gerinmeliyiz (first-person necessitative plural)
gerinmelisiniz (necessitative plural second-person)
gerinmeliler (necessitative plural third-person)
gerin (imperative second-person singular)
gerinsin (imperative singular third-person)
gerinin (imperative plural second-person)
gerinsinler (imperative plural third-person)
gerinir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gerinir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gerinir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gerinir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gerinir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gerinirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geriniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geriniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geriniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geriniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geriniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geriniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gerindim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gerindin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gerindi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gerindik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gerindiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gerindiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geriniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geriniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geriniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geriniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geriniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geriniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gerinecek miyim? (first-person future indicative singular)
gerinecek misin? (future indicative second-person singular)
gerinecek mi? (future indicative singular third-person)
gerinecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gerinecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gerinecekler mi? (future indicative plural third-person)
gerinmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gerinmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gerinmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gerinmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gerinmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gerinmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gerinir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gerinir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gerinir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gerinir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gerinir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gerinirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geriniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geriniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geriniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geriniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geriniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geriniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gerinsem mi? (conditional first-person singular)
gerinsen mi? (conditional second-person singular)
gerinse mi? (conditional singular third-person)
gerinsek mi? (conditional first-person plural)
gerinseniz mi? (conditional plural second-person)
gerinseler mi? (conditional plural third-person)
gerinse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gerinse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gerinse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gerinse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gerinse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gerinseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gerinmekte miyim? (first-person progressive singular)
gerinmekte misin? (progressive second-person singular)
gerinmekte mi? (progressive singular third-person)
gerinmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gerinmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gerinmekteler mi? (plural progressive third-person)
gerinmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gerinmeli misin? (necessitative second-person singular)
gerinmeli mi? (necessitative singular third-person)
gerinmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gerinmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gerinmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gerinmemek (infinitive negative)
gerinmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gerinmemiş (impersonal negative participle perfective)
gerinmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gerinmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gerinmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gerinmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gerinmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gerinmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gerinmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gerinmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gerinmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gerinmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gerinmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gerinmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gerinmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gerinmeme (negative noun-from-verb)
gerinmeyiş (adverbial negative)
gerinmem (aorist first-person indicative present singular)
gerinmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gerinmez (aorist indicative present singular third-person)
gerinmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gerinmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gerinmezler (aorist indicative plural present third-person)
gerinmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gerinmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gerinmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gerinmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gerinmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gerinmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gerinmedim (first-person indicative past perfective singular)
gerinmedin (indicative past perfective second-person singular)
gerinmedi (indicative past perfective singular third-person)
gerinmedik (first-person indicative past perfective plural)
gerinmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gerinmediler (indicative past perfective plural third-person)
gerinmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gerinmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gerinmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gerinmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gerinmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gerinmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gerinmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gerinmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gerinmeyecek (future indicative singular third-person)
gerinmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gerinmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gerinmeyecekler (future indicative plural third-person)
gerinmemişim (first-person inferential perfective singular)
gerinmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gerinmemiş (inferential perfective singular third-person)
gerinmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gerinmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gerinmemişler (inferential perfective plural third-person)
gerinmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gerinmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gerinmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gerinmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gerinmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gerinmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gerinmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gerinmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gerinmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gerinmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gerinmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gerinmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gerinmesem (conditional first-person singular)
gerinmesen (conditional second-person singular)
gerinmese (conditional singular third-person)
gerinmesek (conditional first-person plural)
gerinmeseniz (conditional plural second-person)
gerinmeseler (conditional plural third-person)
gerinmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gerinmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gerinmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gerinmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gerinmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gerinmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gerinmeyeyim (first-person optative singular)
gerinmeyesin (optative second-person singular)
gerinmeye (optative singular third-person)
gerinmeyelim (first-person optative plural)
gerinmeyesiniz (optative plural second-person)
gerinmeyeler (optative plural third-person)
gerinmemekteyim (first-person progressive singular)
gerinmemektesin (progressive second-person singular)
gerinmemekte (progressive singular third-person)
gerinmemekteyiz (first-person plural progressive)
gerinmemektesiniz (plural progressive second-person)
gerinmemekteler (plural progressive third-person)
gerinmemeliyim (first-person necessitative singular)
gerinmemelisin (necessitative second-person singular)
gerinmemeli (necessitative singular third-person)
gerinmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gerinmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gerinmemeliler (necessitative plural third-person)
gerinme (imperative second-person singular)
gerinmesin (imperative singular third-person)
gerinmeyin (imperative plural second-person)
gerinmesinler (imperative plural third-person)
gerinmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gerinmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gerinmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gerinmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gerinmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gerinmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gerinmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gerinmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gerinmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gerinmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gerinmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gerinmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gerinmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gerinmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gerinmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gerinmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gerinmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gerinmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gerinmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gerinmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gerinmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gerinmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gerinmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gerinmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gerinmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gerinmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gerinmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gerinmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gerinmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gerinmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gerinmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gerinmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gerinmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gerinmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gerinmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gerinmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gerinmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gerinmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gerinmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gerinmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gerinmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gerinmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gerinmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gerinmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gerinmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gerinmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gerinmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gerinmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gerinmesem mi? (conditional first-person singular)
gerinmesen mi? (conditional second-person singular)
gerinmese mi? (conditional singular third-person)
gerinmesek mi? (conditional first-person plural)
gerinmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gerinmeseler mi? (conditional plural third-person)
gerinmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gerinmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gerinmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gerinmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gerinmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gerinmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gerinmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gerinmemekte misin? (progressive second-person singular)
gerinmemekte mi? (progressive singular third-person)
gerinmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gerinmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gerinmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gerinmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gerinmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gerinmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gerinmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gerinmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gerinmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish گرنمك. By surface analysis, ger- + -in + -mek.


titretmek

titretmek (third-person singular simple present titretir)

titretir (present singular third-person)
titretmek (infinitive)
titreten (imperfective impersonal participle)
titretmiş (impersonal participle perfective)
titretecek (impersonal participle prospective)
titrettiğim (non-prospective participle personal)
titrettiğin (non-prospective participle personal)
titrettiği (non-prospective participle personal)
titrettiğimiz (non-prospective participle personal)
titrettiğiniz (non-prospective participle personal)
titrettikleri (non-prospective participle personal)
titreteceğim (participle personal prospective)
titreteceğin (participle personal prospective)
titreteceği (participle personal prospective)
titreteceğimiz (participle personal prospective)
titreteceğiniz (participle personal prospective)
titretecekleri (participle personal prospective)
titretme (noun-from-verb)
titretiş (adverbial)
titretirim (aorist first-person indicative present singular)
titretirsin (aorist indicative present second-person singular)
titretir (aorist indicative present singular third-person)
titretiriz (aorist first-person indicative plural present)
titretirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
titretirler (aorist indicative plural present third-person)
titretiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
titretiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
titretiyor (imperfective indicative present singular third-person)
titretiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
titretiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
titretiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
titrettim (first-person indicative past perfective singular)
titrettin (indicative past perfective second-person singular)
titretti (indicative past perfective singular third-person)
titrettik (first-person indicative past perfective plural)
titrettiniz (indicative past perfective plural second-person)
titrettiler (indicative past perfective plural third-person)
titretiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
titretiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
titretiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
titretiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
titretiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
titretiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or titretiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
titreteceğim (first-person future indicative singular)
titreteceksin (future indicative second-person singular)
titretecek (future indicative singular third-person)
titreteceğiz (first-person future indicative plural)
titreteceksiniz (future indicative plural second-person)
titretecekler (future indicative plural third-person)
titretmişim (first-person inferential perfective singular)
titretmişsin (inferential perfective second-person singular)
titretmiş (inferential perfective singular third-person)
titretmişiz (first-person inferential perfective plural)
titretmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
titretmişler (inferential perfective plural third-person)
titretirmişim (aorist first-person inferential singular)
titretirmişsin (aorist inferential second-person singular)
titretirmiş (aorist inferential singular third-person)
titretirmişiz (aorist first-person inferential plural)
titretirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
titretirlermiş (or titretirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
titretiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
titretiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
titretiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
titretiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
titretiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
titretiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
titretsem (conditional first-person singular)
titretsen (conditional second-person singular)
titretse (conditional singular third-person)
titretsek (conditional first-person plural)
titretseniz (conditional plural second-person)
titretseler (conditional plural third-person)
titretseydim (conditional first-person perfective singular)
titretseydin (conditional perfective second-person singular)
titretseydi (conditional perfective singular third-person)
titretseydik (conditional first-person perfective plural)
titretseydiniz (conditional perfective plural second-person)
titretseydiler (conditional perfective plural third-person)
titreteyim (first-person optative singular)
titretesin (optative second-person singular)
titrete (optative singular third-person)
titretelim (first-person optative plural)
titretesiniz (optative plural second-person)
titreteler (optative plural third-person)
titretmekteyim (first-person progressive singular)
titretmektesin (progressive second-person singular)
titretmekte (progressive singular third-person)
titretmekteyiz (first-person plural progressive)
titretmektesiniz (plural progressive second-person)
titretmekteler (plural progressive third-person)
titretmeliyim (first-person necessitative singular)
titretmelisin (necessitative second-person singular)
titretmeli (necessitative singular third-person)
titretmeliyiz (first-person necessitative plural)
titretmelisiniz (necessitative plural second-person)
titretmeliler (necessitative plural third-person)
titret (imperative second-person singular)
titretsin (imperative singular third-person)
titretin (imperative plural second-person)
titretsinler (imperative plural third-person)
titretir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
titretir misin? (aorist indicative present second-person singular)
titretir mi? (aorist indicative present singular third-person)
titretir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
titretir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
titretirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
titretiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
titretiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
titretiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
titretiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
titretiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
titretiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
titrettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
titrettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
titretti mi? (indicative past perfective singular third-person)
titrettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
titrettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
titrettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
titretiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
titretiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
titretiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
titretiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
titretiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
titretiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
titretecek miyim? (first-person future indicative singular)
titretecek misin? (future indicative second-person singular)
titretecek mi? (future indicative singular third-person)
titretecek miyiz? (first-person future indicative plural)
titretecek misiniz? (future indicative plural second-person)
titretecekler mi? (future indicative plural third-person)
titretmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
titretmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
titretmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
titretmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
titretmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
titretmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
titretir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
titretir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
titretir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
titretir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
titretir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
titretirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
titretiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
titretiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
titretiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
titretiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
titretiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
titretiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
titretsem mi? (conditional first-person singular)
titretsen mi? (conditional second-person singular)
titretse mi? (conditional singular third-person)
titretsek mi? (conditional first-person plural)
titretseniz mi? (conditional plural second-person)
titretseler mi? (conditional plural third-person)
titretse miydim? (conditional first-person perfective singular)
titretse miydin? (conditional perfective second-person singular)
titretse miydi? (conditional perfective singular third-person)
titretse miydik? (conditional first-person perfective plural)
titretse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
titretseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
titretmekte miyim? (first-person progressive singular)
titretmekte misin? (progressive second-person singular)
titretmekte mi? (progressive singular third-person)
titretmekte miyiz? (first-person plural progressive)
titretmekte misiniz? (plural progressive second-person)
titretmekteler mi? (plural progressive third-person)
titretmeli miyim? (first-person necessitative singular)
titretmeli misin? (necessitative second-person singular)
titretmeli mi? (necessitative singular third-person)
titretmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
titretmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
titretmeliler mi? (necessitative plural third-person)
titretmemek (infinitive negative)
titretmeyen (imperfective impersonal negative participle)
titretmemiş (impersonal negative participle perfective)
titretmeyecek (impersonal negative participle prospective)
titretmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
titretmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
titretmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
titretmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
titretmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
titretmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
titretmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
titretmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
titretmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
titretmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
titretmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
titretmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
titretmeme (negative noun-from-verb)
titretmeyiş (adverbial negative)
titretmem (aorist first-person indicative present singular)
titretmezsin (aorist indicative present second-person singular)
titretmez (aorist indicative present singular third-person)
titretmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
titretmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
titretmezler (aorist indicative plural present third-person)
titretmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
titretmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
titretmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
titretmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
titretmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
titretmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
titretmedim (first-person indicative past perfective singular)
titretmedin (indicative past perfective second-person singular)
titretmedi (indicative past perfective singular third-person)
titretmedik (first-person indicative past perfective plural)
titretmediniz (indicative past perfective plural second-person)
titretmediler (indicative past perfective plural third-person)
titretmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
titretmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
titretmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
titretmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
titretmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
titretmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
titretmeyeceğim (first-person future indicative singular)
titretmeyeceksin (future indicative second-person singular)
titretmeyecek (future indicative singular third-person)
titretmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
titretmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
titretmeyecekler (future indicative plural third-person)
titretmemişim (first-person inferential perfective singular)
titretmemişsin (inferential perfective second-person singular)
titretmemiş (inferential perfective singular third-person)
titretmemişiz (first-person inferential perfective plural)
titretmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
titretmemişler (inferential perfective plural third-person)
titretmezmişim (aorist first-person inferential singular)
titretmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
titretmezmiş (aorist inferential singular third-person)
titretmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
titretmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
titretmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
titretmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
titretmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
titretmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
titretmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
titretmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
titretmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
titretmesem (conditional first-person singular)
titretmesen (conditional second-person singular)
titretmese (conditional singular third-person)
titretmesek (conditional first-person plural)
titretmeseniz (conditional plural second-person)
titretmeseler (conditional plural third-person)
titretmeseydim (conditional first-person perfective singular)
titretmeseydin (conditional perfective second-person singular)
titretmeseydi (conditional perfective singular third-person)
titretmeseydik (conditional first-person perfective plural)
titretmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
titretmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
titretmeyeyim (first-person optative singular)
titretmeyesin (optative second-person singular)
titretmeye (optative singular third-person)
titretmeyelim (first-person optative plural)
titretmeyesiniz (optative plural second-person)
titretmeyeler (optative plural third-person)
titretmemekteyim (first-person progressive singular)
titretmemektesin (progressive second-person singular)
titretmemekte (progressive singular third-person)
titretmemekteyiz (first-person plural progressive)
titretmemektesiniz (plural progressive second-person)
titretmemekteler (plural progressive third-person)
titretmemeliyim (first-person necessitative singular)
titretmemelisin (necessitative second-person singular)
titretmemeli (necessitative singular third-person)
titretmemeliyiz (first-person necessitative plural)
titretmemelisiniz (necessitative plural second-person)
titretmemeliler (necessitative plural third-person)
titretme (imperative second-person singular)
titretmesin (imperative singular third-person)
titretmeyin (imperative plural second-person)
titretmesinler (imperative plural third-person)
titretmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
titretmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
titretmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
titretmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
titretmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
titretmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
titretmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
titretmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
titretmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
titretmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
titretmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
titretmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
titretmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
titretmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
titretmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
titretmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
titretmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
titretmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
titretmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
titretmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
titretmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
titretmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
titretmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
titretmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
titretmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
titretmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
titretmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
titretmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
titretmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
titretmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
titretmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
titretmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
titretmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
titretmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
titretmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
titretmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
titretmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
titretmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
titretmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
titretmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
titretmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
titretmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
titretmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
titretmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
titretmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
titretmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
titretmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
titretmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
titretmesem mi? (conditional first-person singular)
titretmesen mi? (conditional second-person singular)
titretmese mi? (conditional singular third-person)
titretmesek mi? (conditional first-person plural)
titretmeseniz mi? (conditional plural second-person)
titretmeseler mi? (conditional plural third-person)
titretmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
titretmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
titretmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
titretmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
titretmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
titretmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
titretmemekte miyim? (first-person progressive singular)
titretmemekte misin? (progressive second-person singular)
titretmemekte mi? (progressive singular third-person)
titretmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
titretmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
titretmemekteler mi? (plural progressive third-person)
titretmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
titretmemeli misin? (necessitative second-person singular)
titretmemeli mi? (necessitative singular third-person)
titretmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
titretmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
titretmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

to let somebody tremble, vibrate, or thrill


gelinir

third-person singular indicative aorist of gelinmek


programlanır

third-person singular indicative aorist of programlanmak


programlattırır

third-person singular indicative aorist of programlattırmak


gidilir

third-person singular indicative aorist of gidilmek


programlatır

third-person singular indicative aorist of programlatmak


programlar

third-person singular indicative aorist of programlamak