duş almak

duş almak (infinitive)
duş alan (imperfective impersonal participle)
duş almış (impersonal participle perfective)
duş alacak (impersonal participle prospective)
duş aldığım (non-prospective participle personal)
duş aldığın (non-prospective participle personal)
duş aldığı (non-prospective participle personal)
duş aldığımız (non-prospective participle personal)
duş aldığınız (non-prospective participle personal)
duş aldıkları (non-prospective participle personal)
duş alacağım (participle personal prospective)
duş alacağın (participle personal prospective)
duş alacağı (participle personal prospective)
duş alacağımız (participle personal prospective)
duş alacağınız (participle personal prospective)
duş alacakları (participle personal prospective)
duş alma (noun-from-verb)
duş alış (adverbial)
duş alırım (aorist first-person indicative present singular)
duş alırsın (aorist indicative present second-person singular)
duş alır (aorist indicative present singular third-person)
duş alırız (aorist first-person indicative plural present)
duş alırsınız (aorist indicative plural present second-person)
duş alırlar (aorist indicative plural present third-person)
duş alıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
duş alıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
duş alıyor (imperfective indicative present singular third-person)
duş alıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
duş alıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
duş alıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
duş aldım (first-person indicative past perfective singular)
duş aldın (indicative past perfective second-person singular)
duş aldı (indicative past perfective singular third-person)
duş aldık (first-person indicative past perfective plural)
duş aldınız (indicative past perfective plural second-person)
duş aldılar (indicative past perfective plural third-person)
duş alıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
duş alıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
duş alıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
duş alıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
duş alıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
duş alıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or duş alıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
duş alacağım (first-person future indicative singular)
duş alacaksın (future indicative second-person singular)
duş alacak (future indicative singular third-person)
duş alacağız (first-person future indicative plural)
duş alacaksınız (future indicative plural second-person)
duş alacaklar (future indicative plural third-person)
duş almışım (first-person inferential perfective singular)
duş almışsın (inferential perfective second-person singular)
duş almış (inferential perfective singular third-person)
duş almışız (first-person inferential perfective plural)
duş almışsınız (inferential perfective plural second-person)
duş almışlar (inferential perfective plural third-person)
duş alırmışım (aorist first-person inferential singular)
duş alırmışsın (aorist inferential second-person singular)
duş alırmış (aorist inferential singular third-person)
duş alırmışız (aorist first-person inferential plural)
duş alırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
duş alırlarmış (or duş alırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
duş alıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
duş alıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
duş alıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
duş alıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
duş alıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
duş alıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
duş alsam (conditional first-person singular)
duş alsan (conditional second-person singular)
duş alsa (conditional singular third-person)
duş alsak (conditional first-person plural)
duş alsanız (conditional plural second-person)
duş alsalar (conditional plural third-person)
duş alsaydım (conditional first-person perfective singular)
duş alsaydın (conditional perfective second-person singular)
duş alsaydı (conditional perfective singular third-person)
duş alsaydık (conditional first-person perfective plural)
duş alsaydınız (conditional perfective plural second-person)
duş alsaydılar (conditional perfective plural third-person)
duş alayım (first-person optative singular)
duş alasın (optative second-person singular)
duş ala (optative singular third-person)
duş alalım (first-person optative plural)
duş alasınız (optative plural second-person)
duş alalar (optative plural third-person)
duş almaktayım (first-person progressive singular)
duş almaktasın (progressive second-person singular)
duş almakta (progressive singular third-person)
duş almaktayız (first-person plural progressive)
duş almaktasınız (plural progressive second-person)
duş almaktalar (plural progressive third-person)
duş almalıyım (first-person necessitative singular)
duş almalısın (necessitative second-person singular)
duş almalı (necessitative singular third-person)
duş almalıyız (first-person necessitative plural)
duş almalısınız (necessitative plural second-person)
duş almalılar (necessitative plural third-person)
duş al (imperative second-person singular)
duş alsın (imperative singular third-person)
duş alın (imperative plural second-person)
duş alsınlar (imperative plural third-person)
duş alır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
duş alır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
duş alır mı? (aorist indicative present singular third-person)
duş alır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
duş alır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
duş alırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
duş alıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
duş alıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
duş alıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
duş alıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
duş alıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
duş alıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
duş aldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
duş aldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
duş aldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
duş aldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
duş aldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
duş aldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
duş alıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
duş alıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
duş alıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
duş alıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
duş alıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
duş alıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
duş alacak mıyım? (first-person future indicative singular)
duş alacak mısın? (future indicative second-person singular)
duş alacak mı? (future indicative singular third-person)
duş alacak mıyız? (first-person future indicative plural)
duş alacak mısınız? (future indicative plural second-person)
duş alacaklar mı? (future indicative plural third-person)
duş almış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
duş almış mısın? (inferential perfective second-person singular)
duş almış mı? (inferential perfective singular third-person)
duş almış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
duş almış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
duş almışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
duş alır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
duş alır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
duş alır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
duş alır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
duş alır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
duş alırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
duş alıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
duş alıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
duş alıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
duş alıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
duş alıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
duş alıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
duş alsam mı? (conditional first-person singular)
duş alsan mı? (conditional second-person singular)
duş alsa mı? (conditional singular third-person)
duş alsak mı? (conditional first-person plural)
duş alsanız mı? (conditional plural second-person)
duş alsalar mı? (conditional plural third-person)
duş alsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
duş alsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
duş alsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
duş alsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
duş alsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
duş alsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
duş almakta mıyım? (first-person progressive singular)
duş almakta mısın? (progressive second-person singular)
duş almakta mı? (progressive singular third-person)
duş almakta mıyız? (first-person plural progressive)
duş almakta mısınız? (plural progressive second-person)
duş almaktalar mı? (plural progressive third-person)
duş almalı mıyım? (first-person necessitative singular)
duş almalı mısın? (necessitative second-person singular)
duş almalı mı? (necessitative singular third-person)
duş almalı mıyız? (first-person necessitative plural)
duş almalı mısınız? (necessitative plural second-person)
duş almalılar mı? (necessitative plural third-person)
duş almamak (infinitive negative)
duş almayan (imperfective impersonal negative participle)
duş almamış (impersonal negative participle perfective)
duş almayacak (impersonal negative participle prospective)
duş almadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
duş almadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
duş almadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
duş almadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
duş almadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
duş almadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
duş almayacağım (first-person negative participle prospective singular)
duş almayacağın (negative participle prospective second-person singular)
duş almayacağı (negative participle prospective singular third-person)
duş almayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
duş almayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
duş almayacakları (negative participle plural prospective third-person)
duş almama (negative noun-from-verb)
duş almayış (adverbial negative)
duş almam (aorist first-person indicative present singular)
duş almazsın (aorist indicative present second-person singular)
duş almaz (aorist indicative present singular third-person)
duş almayız (aorist first-person indicative plural present)
duş almazsınız (aorist indicative plural present second-person)
duş almazlar (aorist indicative plural present third-person)
duş almıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
duş almıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
duş almıyor (imperfective indicative present singular third-person)
duş almıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
duş almıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
duş almıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
duş almadım (first-person indicative past perfective singular)
duş almadın (indicative past perfective second-person singular)
duş almadı (indicative past perfective singular third-person)
duş almadık (first-person indicative past perfective plural)
duş almadınız (indicative past perfective plural second-person)
duş almadılar (indicative past perfective plural third-person)
duş almıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
duş almıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
duş almıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
duş almıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
duş almıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
duş almıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
duş almayacağım (first-person future indicative singular)
duş almayacaksın (future indicative second-person singular)
duş almayacak (future indicative singular third-person)
duş almayacağız (first-person future indicative plural)
duş almayacaksınız (future indicative plural second-person)
duş almayacaklar (future indicative plural third-person)
duş almamışım (first-person inferential perfective singular)
duş almamışsın (inferential perfective second-person singular)
duş almamış (inferential perfective singular third-person)
duş almamışız (first-person inferential perfective plural)
duş almamışsınız (inferential perfective plural second-person)
duş almamışlar (inferential perfective plural third-person)
duş almazmışım (aorist first-person inferential singular)
duş almazmışsın (aorist inferential second-person singular)
duş almazmış (aorist inferential singular third-person)
duş almazmışız (aorist first-person inferential plural)
duş almazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
duş almazlarmış (aorist inferential plural third-person)
duş almıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
duş almıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
duş almıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
duş almıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
duş almıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
duş almıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
duş almasam (conditional first-person singular)
duş almasan (conditional second-person singular)
duş almasa (conditional singular third-person)
duş almasak (conditional first-person plural)
duş almasanız (conditional plural second-person)
duş almasalar (conditional plural third-person)
duş almasaydım (conditional first-person perfective singular)
duş almasaydın (conditional perfective second-person singular)
duş almasaydı (conditional perfective singular third-person)
duş almasaydık (conditional first-person perfective plural)
duş almasaydınız (conditional perfective plural second-person)
duş almasaydılar (conditional perfective plural third-person)
duş almayayım (first-person optative singular)
duş almayasın (optative second-person singular)
duş almaya (optative singular third-person)
duş almayalım (first-person optative plural)
duş almayasınız (optative plural second-person)
duş almayalar (optative plural third-person)
duş almamaktayım (first-person progressive singular)
duş almamaktasın (progressive second-person singular)
duş almamakta (progressive singular third-person)
duş almamaktayız (first-person plural progressive)
duş almamaktasınız (plural progressive second-person)
duş almamaktalar (plural progressive third-person)
duş almamalıyım (first-person necessitative singular)
duş almamalısın (necessitative second-person singular)
duş almamalı (necessitative singular third-person)
duş almamalıyız (first-person necessitative plural)
duş almamalısınız (necessitative plural second-person)
duş almamalılar (necessitative plural third-person)
duş alma (imperative second-person singular)
duş almasın (imperative singular third-person)
duş almayın (imperative plural second-person)
duş almasınlar (imperative plural third-person)
duş almaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
duş almaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
duş almaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
duş almaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
duş almaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
duş almazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
duş almıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
duş almıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
duş almıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
duş almıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
duş almıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
duş almıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
duş almadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
duş almadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
duş almadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
duş almadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
duş almadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
duş almadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
duş almıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
duş almıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
duş almıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
duş almıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
duş almıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
duş almıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
duş almayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
duş almayacak mısın? (future indicative second-person singular)
duş almayacak mı? (future indicative singular third-person)
duş almayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
duş almayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
duş almayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
duş almamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
duş almamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
duş almamış mı? (inferential perfective singular third-person)
duş almamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
duş almamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
duş almamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
duş almaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
duş almaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
duş almaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
duş almaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
duş almaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
duş almazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
duş almıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
duş almıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
duş almıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
duş almıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
duş almıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
duş almıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
duş almasam mı? (conditional first-person singular)
duş almasan mı? (conditional second-person singular)
duş almasa mı? (conditional singular third-person)
duş almasak mı? (conditional first-person plural)
duş almasanız mı? (conditional plural second-person)
duş almasalar mı? (conditional plural third-person)
duş almasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
duş almasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
duş almasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
duş almasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
duş almasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
duş almasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
duş almamakta mıyım? (first-person progressive singular)
duş almamakta mısın? (progressive second-person singular)
duş almamakta mı? (progressive singular third-person)
duş almamakta mıyız? (first-person plural progressive)
duş almamakta mısınız? (plural progressive second-person)
duş almamaktalar mı? (plural progressive third-person)
duş almamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
duş almamalı mısın? (necessitative second-person singular)
duş almamalı mı? (necessitative singular third-person)
duş almamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
duş almamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
duş almamalılar mı? (necessitative plural third-person)

hemen bir duş alacağım


acıkıyordu

third-person singular past continuous of acıkmak


acıkıyorduk

first-person plural past continuous of acıkmak


acıkıyordum

first-person singular past continuous of acıkmak


acıktınız

second-person plural indicative simple past of acıkmak


acıktık

first-person plural indicative simple past of acıkmak


acıktılar

third-person plural indicative simple past of acıkmak


veriyorum

first-person singular present continuous of vermek


veriyorlar

third-person plural present continuous of vermek


acıkıyordun

second-person singular past continuous of acıkmak


verirsin

second-person singular indicative aorist of vermek


veriyordun

second-person singular past continuous of vermek


veriyoruz

first-person plural present continuous of vermek


veriyorduk

first-person plural past continuous of vermek


veriyor

third-person singular present continuous of vermek


veririz

first-person plural indicative aorist of vermek


acıkıyordunuz

second-person plural/singular past continuous of acıkmak


acıkıyorlardı

third-person plural past continuous of acıkmak


vereceksiniz

second-person plural indicative future of vermek


veriyorsunuz

inflection of vermek:
second-person plural present continuous

second-person singular polite present continuous


veriyordunuz

inflection of vermek:
second-person plural past continuous

second-person singular polite past continuous


veriyorlardı

third-person plural past continuous of vermek


veriyordu

third-person singular past continuous of vermek


veriyorsun

second-person singular present continuous of vermek


verdim

first-person singular indicative simple past of vermek


vereceksin

second-person singular indicative future of vermek


verecek

third-person singular indicative future of vermek


veriyordum

first-person singular past continuous of vermek


verdiniz

second-person plural indicative simple past of vermek


verdiler

third-person plural indicative simple past of vermek


verecekler

third-person plural indicative future of vermek


vereceğim

first-person singular indicative future of vermek


verirsiniz

second-person plural indicative aorist of vermek


verirler

third-person plural indicative aorist of vermek


verdik

first-person plural indicative simple past of vermek


veririm

first-person singular indicative aorist of vermek


vereceğiz

first-person plural indicative future of vermek


verir

third-person singular indicative aorist of vermek


verdin

second-person singular indicative simple past of vermek


sabunlamak

* Turkish "sabun" (soap) + "-la" (with) + "-mak" (infinitive suffix)


onarmak

head

onarmak (third-person singular simple present onarır)

onarır (present singular third-person)
onarmak (infinitive)
onaran (imperfective impersonal participle)
onarmış (impersonal participle perfective)
onaracak (impersonal participle prospective)
onardığım (non-prospective participle personal)
onardığın (non-prospective participle personal)
onardığı (non-prospective participle personal)
onardığımız (non-prospective participle personal)
onardığınız (non-prospective participle personal)
onardıkları (non-prospective participle personal)
onaracağım (participle personal prospective)
onaracağın (participle personal prospective)
onaracağı (participle personal prospective)
onaracağımız (participle personal prospective)
onaracağınız (participle personal prospective)
onaracakları (participle personal prospective)
onarma (noun-from-verb)
onarış (adverbial)
onarırım (aorist first-person indicative present singular)
onarırsın (aorist indicative present second-person singular)
onarır (aorist indicative present singular third-person)
onarırız (aorist first-person indicative plural present)
onarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
onarırlar (aorist indicative plural present third-person)
onarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
onarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
onarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
onarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
onarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
onarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
onardım (first-person indicative past perfective singular)
onardın (indicative past perfective second-person singular)
onardı (indicative past perfective singular third-person)
onardık (first-person indicative past perfective plural)
onardınız (indicative past perfective plural second-person)
onardılar (indicative past perfective plural third-person)
onarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
onarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
onarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
onarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
onarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
onarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or onarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
onaracağım (first-person future indicative singular)
onaracaksın (future indicative second-person singular)
onaracak (future indicative singular third-person)
onaracağız (first-person future indicative plural)
onaracaksınız (future indicative plural second-person)
onaracaklar (future indicative plural third-person)
onarmışım (first-person inferential perfective singular)
onarmışsın (inferential perfective second-person singular)
onarmış (inferential perfective singular third-person)
onarmışız (first-person inferential perfective plural)
onarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
onarmışlar (inferential perfective plural third-person)
onarırmışım (aorist first-person inferential singular)
onarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
onarırmış (aorist inferential singular third-person)
onarırmışız (aorist first-person inferential plural)
onarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
onarırlarmış (or onarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
onarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
onarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
onarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
onarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
onarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
onarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
onarsam (conditional first-person singular)
onarsan (conditional second-person singular)
onarsa (conditional singular third-person)
onarsak (conditional first-person plural)
onarsanız (conditional plural second-person)
onarsalar (conditional plural third-person)
onarsaydım (conditional first-person perfective singular)
onarsaydın (conditional perfective second-person singular)
onarsaydı (conditional perfective singular third-person)
onarsaydık (conditional first-person perfective plural)
onarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
onarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
onarayım (first-person optative singular)
onarasın (optative second-person singular)
onara (optative singular third-person)
onaralım (first-person optative plural)
onarasınız (optative plural second-person)
onaralar (optative plural third-person)
onarmaktayım (first-person progressive singular)
onarmaktasın (progressive second-person singular)
onarmakta (progressive singular third-person)
onarmaktayız (first-person plural progressive)
onarmaktasınız (plural progressive second-person)
onarmaktalar (plural progressive third-person)
onarmalıyım (first-person necessitative singular)
onarmalısın (necessitative second-person singular)
onarmalı (necessitative singular third-person)
onarmalıyız (first-person necessitative plural)
onarmalısınız (necessitative plural second-person)
onarmalılar (necessitative plural third-person)
onar (imperative second-person singular)
onarsın (imperative singular third-person)
onarın (imperative plural second-person)
onarsınlar (imperative plural third-person)
onarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
onarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
onarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
onarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
onarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
onarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
onarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
onarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
onarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
onarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
onarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
onarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
onardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
onardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
onardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
onardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
onardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
onardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
onarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
onarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
onarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
onarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
onarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
onarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
onaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
onaracak mısın? (future indicative second-person singular)
onaracak mı? (future indicative singular third-person)
onaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
onaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
onaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
onarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
onarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
onarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
onarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
onarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
onarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
onarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
onarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
onarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
onarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
onarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
onarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
onarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
onarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
onarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
onarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
onarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
onarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
onarsam mı? (conditional first-person singular)
onarsan mı? (conditional second-person singular)
onarsa mı? (conditional singular third-person)
onarsak mı? (conditional first-person plural)
onarsanız mı? (conditional plural second-person)
onarsalar mı? (conditional plural third-person)
onarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
onarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
onarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
onarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
onarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
onarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
onarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
onarmakta mısın? (progressive second-person singular)
onarmakta mı? (progressive singular third-person)
onarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
onarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
onarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
onarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
onarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
onarmalı mı? (necessitative singular third-person)
onarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
onarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
onarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
onarmamak (infinitive negative)
onarmayan (imperfective impersonal negative participle)
onarmamış (impersonal negative participle perfective)
onarmayacak (impersonal negative participle prospective)
onarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
onarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
onarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
onarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
onarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
onarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
onarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
onarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
onarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
onarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
onarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
onarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
onarmama (negative noun-from-verb)
onarmayış (adverbial negative)
onarmam (aorist first-person indicative present singular)
onarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
onarmaz (aorist indicative present singular third-person)
onarmayız (aorist first-person indicative plural present)
onarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
onarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
onarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
onarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
onarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
onarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
onarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
onarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
onarmadım (first-person indicative past perfective singular)
onarmadın (indicative past perfective second-person singular)
onarmadı (indicative past perfective singular third-person)
onarmadık (first-person indicative past perfective plural)
onarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
onarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
onarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
onarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
onarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
onarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
onarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
onarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
onarmayacağım (first-person future indicative singular)
onarmayacaksın (future indicative second-person singular)
onarmayacak (future indicative singular third-person)
onarmayacağız (first-person future indicative plural)
onarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
onarmayacaklar (future indicative plural third-person)
onarmamışım (first-person inferential perfective singular)
onarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
onarmamış (inferential perfective singular third-person)
onarmamışız (first-person inferential perfective plural)
onarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
onarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
onarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
onarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
onarmazmış (aorist inferential singular third-person)
onarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
onarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
onarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
onarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
onarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
onarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
onarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
onarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
onarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
onarmasam (conditional first-person singular)
onarmasan (conditional second-person singular)
onarmasa (conditional singular third-person)
onarmasak (conditional first-person plural)
onarmasanız (conditional plural second-person)
onarmasalar (conditional plural third-person)
onarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
onarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
onarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
onarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
onarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
onarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
onarmayayım (first-person optative singular)
onarmayasın (optative second-person singular)
onarmaya (optative singular third-person)
onarmayalım (first-person optative plural)
onarmayasınız (optative plural second-person)
onarmayalar (optative plural third-person)
onarmamaktayım (first-person progressive singular)
onarmamaktasın (progressive second-person singular)
onarmamakta (progressive singular third-person)
onarmamaktayız (first-person plural progressive)
onarmamaktasınız (plural progressive second-person)
onarmamaktalar (plural progressive third-person)
onarmamalıyım (first-person necessitative singular)
onarmamalısın (necessitative second-person singular)
onarmamalı (necessitative singular third-person)
onarmamalıyız (first-person necessitative plural)
onarmamalısınız (necessitative plural second-person)
onarmamalılar (necessitative plural third-person)
onarma (imperative second-person singular)
onarmasın (imperative singular third-person)
onarmayın (imperative plural second-person)
onarmasınlar (imperative plural third-person)
onarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
onarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
onarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
onarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
onarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
onarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
onarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
onarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
onarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
onarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
onarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
onarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
onarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
onarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
onarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
onarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
onarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
onarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
onarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
onarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
onarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
onarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
onarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
onarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
onarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
onarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
onarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
onarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
onarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
onarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
onarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
onarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
onarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
onarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
onarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
onarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
onarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
onarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
onarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
onarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
onarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
onarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
onarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
onarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
onarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
onarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
onarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
onarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
onarmasam mı? (conditional first-person singular)
onarmasan mı? (conditional second-person singular)
onarmasa mı? (conditional singular third-person)
onarmasak mı? (conditional first-person plural)
onarmasanız mı? (conditional plural second-person)
onarmasalar mı? (conditional plural third-person)
onarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
onarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
onarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
onarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
onarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
onarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
onarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
onarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
onarmamakta mı? (progressive singular third-person)
onarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
onarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
onarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
onarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
onarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
onarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
onarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
onarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
onarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish اوڭارمق (oñarmak), from Old Turkic [script needed] (oŋar-).

Arabamı onaracağız.


fakirleştirmek

fakirleştirmek (infinitive)
fakirleştiren (imperfective impersonal participle)
fakirleştirmiş (impersonal participle perfective)
fakirleştirecek (impersonal participle prospective)
fakirleştirdiğim (non-prospective participle personal)
fakirleştirdiğin (non-prospective participle personal)
fakirleştirdiği (non-prospective participle personal)
fakirleştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
fakirleştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
fakirleştirdikleri (non-prospective participle personal)
fakirleştireceğim (participle personal prospective)
fakirleştireceğin (participle personal prospective)
fakirleştireceği (participle personal prospective)
fakirleştireceğimiz (participle personal prospective)
fakirleştireceğiniz (participle personal prospective)
fakirleştirecekleri (participle personal prospective)
fakirleştirme (noun-from-verb)
fakirleştiriş (adverbial)
fakirleştiririm (aorist first-person indicative present singular)
fakirleştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
fakirleştirir (aorist indicative present singular third-person)
fakirleştiririz (aorist first-person indicative plural present)
fakirleştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
fakirleştirirler (aorist indicative plural present third-person)
fakirleştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fakirleştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fakirleştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
fakirleştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fakirleştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fakirleştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fakirleştirdim (first-person indicative past perfective singular)
fakirleştirdin (indicative past perfective second-person singular)
fakirleştirdi (indicative past perfective singular third-person)
fakirleştirdik (first-person indicative past perfective plural)
fakirleştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
fakirleştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
fakirleştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fakirleştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fakirleştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fakirleştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fakirleştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fakirleştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fakirleştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fakirleştireceğim (first-person future indicative singular)
fakirleştireceksin (future indicative second-person singular)
fakirleştirecek (future indicative singular third-person)
fakirleştireceğiz (first-person future indicative plural)
fakirleştireceksiniz (future indicative plural second-person)
fakirleştirecekler (future indicative plural third-person)
fakirleştirmişim (first-person inferential perfective singular)
fakirleştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
fakirleştirmiş (inferential perfective singular third-person)
fakirleştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
fakirleştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fakirleştirmişler (inferential perfective plural third-person)
fakirleştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
fakirleştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
fakirleştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
fakirleştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
fakirleştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fakirleştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or fakirleştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
fakirleştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fakirleştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fakirleştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fakirleştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fakirleştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fakirleştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fakirleştirsem (conditional first-person singular)
fakirleştirsen (conditional second-person singular)
fakirleştirse (conditional singular third-person)
fakirleştirsek (conditional first-person plural)
fakirleştirseniz (conditional plural second-person)
fakirleştirseler (conditional plural third-person)
fakirleştirseydim (conditional first-person perfective singular)
fakirleştirseydin (conditional perfective second-person singular)
fakirleştirseydi (conditional perfective singular third-person)
fakirleştirseydik (conditional first-person perfective plural)
fakirleştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fakirleştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
fakirleştireyim (first-person optative singular)
fakirleştiresin (optative second-person singular)
fakirleştire (optative singular third-person)
fakirleştirelim (first-person optative plural)
fakirleştiresiniz (optative plural second-person)
fakirleştireler (optative plural third-person)
fakirleştirmekteyim (first-person progressive singular)
fakirleştirmektesin (progressive second-person singular)
fakirleştirmekte (progressive singular third-person)
fakirleştirmekteyiz (first-person plural progressive)
fakirleştirmektesiniz (plural progressive second-person)
fakirleştirmekteler (plural progressive third-person)
fakirleştirmeliyim (first-person necessitative singular)
fakirleştirmelisin (necessitative second-person singular)
fakirleştirmeli (necessitative singular third-person)
fakirleştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
fakirleştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
fakirleştirmeliler (necessitative plural third-person)
fakirleştir (imperative second-person singular)
fakirleştirsin (imperative singular third-person)
fakirleştirin (imperative plural second-person)
fakirleştirsinler (imperative plural third-person)
fakirleştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fakirleştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
fakirleştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
fakirleştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fakirleştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fakirleştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fakirleştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fakirleştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fakirleştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fakirleştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fakirleştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fakirleştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fakirleştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fakirleştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fakirleştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
fakirleştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fakirleştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fakirleştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fakirleştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fakirleştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fakirleştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fakirleştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fakirleştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fakirleştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fakirleştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
fakirleştirecek misin? (future indicative second-person singular)
fakirleştirecek mi? (future indicative singular third-person)
fakirleştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fakirleştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fakirleştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
fakirleştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fakirleştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fakirleştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fakirleştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fakirleştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fakirleştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fakirleştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fakirleştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fakirleştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fakirleştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fakirleştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fakirleştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fakirleştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fakirleştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fakirleştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fakirleştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fakirleştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fakirleştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fakirleştirsem mi? (conditional first-person singular)
fakirleştirsen mi? (conditional second-person singular)
fakirleştirse mi? (conditional singular third-person)
fakirleştirsek mi? (conditional first-person plural)
fakirleştirseniz mi? (conditional plural second-person)
fakirleştirseler mi? (conditional plural third-person)
fakirleştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
fakirleştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
fakirleştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
fakirleştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
fakirleştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fakirleştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fakirleştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
fakirleştirmekte misin? (progressive second-person singular)
fakirleştirmekte mi? (progressive singular third-person)
fakirleştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
fakirleştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
fakirleştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
fakirleştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
fakirleştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
fakirleştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
fakirleştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fakirleştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fakirleştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
fakirleştirmemek (infinitive negative)
fakirleştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
fakirleştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
fakirleştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
fakirleştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
fakirleştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
fakirleştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
fakirleştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
fakirleştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
fakirleştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
fakirleştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
fakirleştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
fakirleştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
fakirleştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
fakirleştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
fakirleştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
fakirleştirmeme (negative noun-from-verb)
fakirleştirmeyiş (adverbial negative)
fakirleştirmem (aorist first-person indicative present singular)
fakirleştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
fakirleştirmez (aorist indicative present singular third-person)
fakirleştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
fakirleştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
fakirleştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
fakirleştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fakirleştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fakirleştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fakirleştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fakirleştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fakirleştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fakirleştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
fakirleştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
fakirleştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
fakirleştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
fakirleştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
fakirleştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
fakirleştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fakirleştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fakirleştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fakirleştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fakirleştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fakirleştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fakirleştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
fakirleştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
fakirleştirmeyecek (future indicative singular third-person)
fakirleştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
fakirleştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
fakirleştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
fakirleştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
fakirleştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
fakirleştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
fakirleştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
fakirleştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fakirleştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
fakirleştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
fakirleştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
fakirleştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
fakirleştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
fakirleştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fakirleştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
fakirleştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fakirleştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fakirleştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fakirleştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fakirleştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fakirleştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fakirleştirmesem (conditional first-person singular)
fakirleştirmesen (conditional second-person singular)
fakirleştirmese (conditional singular third-person)
fakirleştirmesek (conditional first-person plural)
fakirleştirmeseniz (conditional plural second-person)
fakirleştirmeseler (conditional plural third-person)
fakirleştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
fakirleştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
fakirleştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
fakirleştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
fakirleştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fakirleştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
fakirleştirmeyeyim (first-person optative singular)
fakirleştirmeyesin (optative second-person singular)
fakirleştirmeye (optative singular third-person)
fakirleştirmeyelim (first-person optative plural)
fakirleştirmeyesiniz (optative plural second-person)
fakirleştirmeyeler (optative plural third-person)
fakirleştirmemekteyim (first-person progressive singular)
fakirleştirmemektesin (progressive second-person singular)
fakirleştirmemekte (progressive singular third-person)
fakirleştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
fakirleştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
fakirleştirmemekteler (plural progressive third-person)
fakirleştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
fakirleştirmemelisin (necessitative second-person singular)
fakirleştirmemeli (necessitative singular third-person)
fakirleştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
fakirleştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
fakirleştirmemeliler (necessitative plural third-person)
fakirleştirme (imperative second-person singular)
fakirleştirmesin (imperative singular third-person)
fakirleştirmeyin (imperative plural second-person)
fakirleştirmesinler (imperative plural third-person)
fakirleştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fakirleştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
fakirleştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
fakirleştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fakirleştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fakirleştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fakirleştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fakirleştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fakirleştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fakirleştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fakirleştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fakirleştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fakirleştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fakirleştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fakirleştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
fakirleştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fakirleştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fakirleştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fakirleştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fakirleştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fakirleştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fakirleştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fakirleştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fakirleştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fakirleştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
fakirleştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
fakirleştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
fakirleştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fakirleştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fakirleştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
fakirleştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fakirleştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fakirleştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fakirleştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fakirleştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fakirleştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fakirleştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fakirleştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fakirleştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fakirleştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fakirleştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fakirleştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fakirleştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fakirleştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fakirleştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fakirleştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fakirleştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fakirleştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fakirleştirmesem mi? (conditional first-person singular)
fakirleştirmesen mi? (conditional second-person singular)
fakirleştirmese mi? (conditional singular third-person)
fakirleştirmesek mi? (conditional first-person plural)
fakirleştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
fakirleştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
fakirleştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
fakirleştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
fakirleştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
fakirleştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
fakirleştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fakirleştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fakirleştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
fakirleştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
fakirleştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
fakirleştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
fakirleştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
fakirleştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
fakirleştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
fakirleştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
fakirleştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
fakirleştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fakirleştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fakirleştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


yıkmak

head

yıkmak (third-person singular simple present yıkar)

yıkar (present singular third-person)
yıkmak (infinitive)
yıkan (imperfective impersonal participle)
yıkmış (impersonal participle perfective)
yıkacak (impersonal participle prospective)
yıktığım (non-prospective participle personal)
yıktığın (non-prospective participle personal)
yıktığı (non-prospective participle personal)
yıktığımız (non-prospective participle personal)
yıktığınız (non-prospective participle personal)
yıktıkları (non-prospective participle personal)
yıkacağım (participle personal prospective)
yıkacağın (participle personal prospective)
yıkacağı (participle personal prospective)
yıkacağımız (participle personal prospective)
yıkacağınız (participle personal prospective)
yıkacakları (participle personal prospective)
yıkma (noun-from-verb)
yıkış (adverbial)
yıkarım (aorist first-person indicative present singular)
yıkarsın (aorist indicative present second-person singular)
yıkar (aorist indicative present singular third-person)
yıkarız (aorist first-person indicative plural present)
yıkarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yıkarlar (aorist indicative plural present third-person)
yıkıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yıkıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yıkıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yıkıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yıkıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yıkıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yıktım (first-person indicative past perfective singular)
yıktın (indicative past perfective second-person singular)
yıktı (indicative past perfective singular third-person)
yıktık (first-person indicative past perfective plural)
yıktınız (indicative past perfective plural second-person)
yıktılar (indicative past perfective plural third-person)
yıkıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yıkıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yıkıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yıkıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yıkıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yıkıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yıkıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yıkacağım (first-person future indicative singular)
yıkacaksın (future indicative second-person singular)
yıkacak (future indicative singular third-person)
yıkacağız (first-person future indicative plural)
yıkacaksınız (future indicative plural second-person)
yıkacaklar (future indicative plural third-person)
yıkmışım (first-person inferential perfective singular)
yıkmışsın (inferential perfective second-person singular)
yıkmış (inferential perfective singular third-person)
yıkmışız (first-person inferential perfective plural)
yıkmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yıkmışlar (inferential perfective plural third-person)
yıkarmışım (aorist first-person inferential singular)
yıkarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yıkarmış (aorist inferential singular third-person)
yıkarmışız (aorist first-person inferential plural)
yıkarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yıkarlarmış (or yıkarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yıkıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yıkıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yıkıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yıkıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yıkıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yıkıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yıksam (conditional first-person singular)
yıksan (conditional second-person singular)
yıksa (conditional singular third-person)
yıksak (conditional first-person plural)
yıksanız (conditional plural second-person)
yıksalar (conditional plural third-person)
yıksaydım (conditional first-person perfective singular)
yıksaydın (conditional perfective second-person singular)
yıksaydı (conditional perfective singular third-person)
yıksaydık (conditional first-person perfective plural)
yıksaydınız (conditional perfective plural second-person)
yıksaydılar (conditional perfective plural third-person)
yıkayım (first-person optative singular)
yıkasın (optative second-person singular)
yıka (optative singular third-person)
yıkalım (first-person optative plural)
yıkasınız (optative plural second-person)
yıkalar (optative plural third-person)
yıkmaktayım (first-person progressive singular)
yıkmaktasın (progressive second-person singular)
yıkmakta (progressive singular third-person)
yıkmaktayız (first-person plural progressive)
yıkmaktasınız (plural progressive second-person)
yıkmaktalar (plural progressive third-person)
yıkmalıyım (first-person necessitative singular)
yıkmalısın (necessitative second-person singular)
yıkmalı (necessitative singular third-person)
yıkmalıyız (first-person necessitative plural)
yıkmalısınız (necessitative plural second-person)
yıkmalılar (necessitative plural third-person)
yık (imperative second-person singular)
yıksın (imperative singular third-person)
yıkın (imperative plural second-person)
yıksınlar (imperative plural third-person)
yıkar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yıkar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yıkar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yıkar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yıkar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yıkarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yıkıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yıkıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yıkıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yıkıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yıkıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yıkıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yıktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yıktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yıktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yıktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yıktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yıktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yıkıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yıkıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yıkıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yıkıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yıkıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yıkıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yıkacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yıkacak mısın? (future indicative second-person singular)
yıkacak mı? (future indicative singular third-person)
yıkacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yıkacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yıkacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yıkmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yıkmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yıkmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yıkmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yıkmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yıkmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yıkar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yıkar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yıkar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yıkar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yıkar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yıkarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yıkıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yıkıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yıkıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yıkıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yıkıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yıkıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yıksam mı? (conditional first-person singular)
yıksan mı? (conditional second-person singular)
yıksa mı? (conditional singular third-person)
yıksak mı? (conditional first-person plural)
yıksanız mı? (conditional plural second-person)
yıksalar mı? (conditional plural third-person)
yıksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yıksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yıksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yıksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yıksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yıksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yıkmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yıkmakta mısın? (progressive second-person singular)
yıkmakta mı? (progressive singular third-person)
yıkmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yıkmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yıkmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yıkmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yıkmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yıkmalı mı? (necessitative singular third-person)
yıkmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yıkmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yıkmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yıkmamak (infinitive negative)
yıkmayan (imperfective impersonal negative participle)
yıkmamış (impersonal negative participle perfective)
yıkmayacak (impersonal negative participle prospective)
yıkmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yıkmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yıkmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yıkmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yıkmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yıkmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yıkmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yıkmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yıkmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yıkmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yıkmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yıkmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yıkmama (negative noun-from-verb)
yıkmayış (adverbial negative)
yıkmam (aorist first-person indicative present singular)
yıkmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yıkmaz (aorist indicative present singular third-person)
yıkmayız (aorist first-person indicative plural present)
yıkmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yıkmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yıkmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yıkmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yıkmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yıkmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yıkmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yıkmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yıkmadım (first-person indicative past perfective singular)
yıkmadın (indicative past perfective second-person singular)
yıkmadı (indicative past perfective singular third-person)
yıkmadık (first-person indicative past perfective plural)
yıkmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yıkmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yıkmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yıkmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yıkmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yıkmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yıkmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yıkmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yıkmayacağım (first-person future indicative singular)
yıkmayacaksın (future indicative second-person singular)
yıkmayacak (future indicative singular third-person)
yıkmayacağız (first-person future indicative plural)
yıkmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yıkmayacaklar (future indicative plural third-person)
yıkmamışım (first-person inferential perfective singular)
yıkmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yıkmamış (inferential perfective singular third-person)
yıkmamışız (first-person inferential perfective plural)
yıkmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yıkmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yıkmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yıkmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yıkmazmış (aorist inferential singular third-person)
yıkmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yıkmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yıkmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yıkmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yıkmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yıkmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yıkmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yıkmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yıkmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yıkmasam (conditional first-person singular)
yıkmasan (conditional second-person singular)
yıkmasa (conditional singular third-person)
yıkmasak (conditional first-person plural)
yıkmasanız (conditional plural second-person)
yıkmasalar (conditional plural third-person)
yıkmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yıkmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yıkmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yıkmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yıkmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yıkmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yıkmayayım (first-person optative singular)
yıkmayasın (optative second-person singular)
yıkmaya (optative singular third-person)
yıkmayalım (first-person optative plural)
yıkmayasınız (optative plural second-person)
yıkmayalar (optative plural third-person)
yıkmamaktayım (first-person progressive singular)
yıkmamaktasın (progressive second-person singular)
yıkmamakta (progressive singular third-person)
yıkmamaktayız (first-person plural progressive)
yıkmamaktasınız (plural progressive second-person)
yıkmamaktalar (plural progressive third-person)
yıkmamalıyım (first-person necessitative singular)
yıkmamalısın (necessitative second-person singular)
yıkmamalı (necessitative singular third-person)
yıkmamalıyız (first-person necessitative plural)
yıkmamalısınız (necessitative plural second-person)
yıkmamalılar (necessitative plural third-person)
yıkma (imperative second-person singular)
yıkmasın (imperative singular third-person)
yıkmayın (imperative plural second-person)
yıkmasınlar (imperative plural third-person)
yıkmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yıkmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yıkmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yıkmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yıkmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yıkmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yıkmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yıkmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yıkmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yıkmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yıkmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yıkmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yıkmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yıkmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yıkmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yıkmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yıkmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yıkmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yıkmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yıkmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yıkmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yıkmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yıkmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yıkmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yıkmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yıkmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yıkmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yıkmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yıkmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yıkmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yıkmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yıkmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yıkmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yıkmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yıkmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yıkmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yıkmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yıkmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yıkmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yıkmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yıkmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yıkmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yıkmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yıkmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yıkmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yıkmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yıkmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yıkmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yıkmasam mı? (conditional first-person singular)
yıkmasan mı? (conditional second-person singular)
yıkmasa mı? (conditional singular third-person)
yıkmasak mı? (conditional first-person plural)
yıkmasanız mı? (conditional plural second-person)
yıkmasalar mı? (conditional plural third-person)
yıkmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yıkmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yıkmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yıkmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yıkmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yıkmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yıkmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yıkmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yıkmamakta mı? (progressive singular third-person)
yıkmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yıkmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yıkmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yıkmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yıkmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yıkmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yıkmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yıkmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yıkmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish ییقمق (yıkmak, “to pull down, demolish, ruin, unload”), from Proto-Turkic *yïk- (“to crush”).