pişirmek

head

pişirmek (third-person singular simple present pişirir)

pişirir (present singular third-person)
pişirmek (infinitive)
pişiren (imperfective impersonal participle)
pişirmiş (impersonal participle perfective)
pişirecek (impersonal participle prospective)
pişirdiğim (non-prospective participle personal)
pişirdiğin (non-prospective participle personal)
pişirdiği (non-prospective participle personal)
pişirdiğimiz (non-prospective participle personal)
pişirdiğiniz (non-prospective participle personal)
pişirdikleri (non-prospective participle personal)
pişireceğim (participle personal prospective)
pişireceğin (participle personal prospective)
pişireceği (participle personal prospective)
pişireceğimiz (participle personal prospective)
pişireceğiniz (participle personal prospective)
pişirecekleri (participle personal prospective)
pişirme (noun-from-verb)
pişiriş (adverbial)
pişiririm (aorist first-person indicative present singular)
pişirirsin (aorist indicative present second-person singular)
pişirir (aorist indicative present singular third-person)
pişiririz (aorist first-person indicative plural present)
pişirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pişirirler (aorist indicative plural present third-person)
pişiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pişiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pişiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
pişiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pişiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pişiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pişirdim (first-person indicative past perfective singular)
pişirdin (indicative past perfective second-person singular)
pişirdi (indicative past perfective singular third-person)
pişirdik (first-person indicative past perfective plural)
pişirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
pişirdiler (indicative past perfective plural third-person)
pişiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pişiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pişiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pişiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pişiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pişiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or pişiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
pişireceğim (first-person future indicative singular)
pişireceksin (future indicative second-person singular)
pişirecek (future indicative singular third-person)
pişireceğiz (first-person future indicative plural)
pişireceksiniz (future indicative plural second-person)
pişirecekler (future indicative plural third-person)
pişirmişim (first-person inferential perfective singular)
pişirmişsin (inferential perfective second-person singular)
pişirmiş (inferential perfective singular third-person)
pişirmişiz (first-person inferential perfective plural)
pişirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pişirmişler (inferential perfective plural third-person)
pişirirmişim (aorist first-person inferential singular)
pişirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
pişirirmiş (aorist inferential singular third-person)
pişirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
pişirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pişirirlermiş (or pişirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
pişiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pişiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pişiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pişiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pişiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pişiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pişirsem (conditional first-person singular)
pişirsen (conditional second-person singular)
pişirse (conditional singular third-person)
pişirsek (conditional first-person plural)
pişirseniz (conditional plural second-person)
pişirseler (conditional plural third-person)
pişirseydim (conditional first-person perfective singular)
pişirseydin (conditional perfective second-person singular)
pişirseydi (conditional perfective singular third-person)
pişirseydik (conditional first-person perfective plural)
pişirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pişirseydiler (conditional perfective plural third-person)
pişireyim (first-person optative singular)
pişiresin (optative second-person singular)
pişire (optative singular third-person)
pişirelim (first-person optative plural)
pişiresiniz (optative plural second-person)
pişireler (optative plural third-person)
pişirmekteyim (first-person progressive singular)
pişirmektesin (progressive second-person singular)
pişirmekte (progressive singular third-person)
pişirmekteyiz (first-person plural progressive)
pişirmektesiniz (plural progressive second-person)
pişirmekteler (plural progressive third-person)
pişirmeliyim (first-person necessitative singular)
pişirmelisin (necessitative second-person singular)
pişirmeli (necessitative singular third-person)
pişirmeliyiz (first-person necessitative plural)
pişirmelisiniz (necessitative plural second-person)
pişirmeliler (necessitative plural third-person)
pişir (imperative second-person singular)
pişirsin (imperative singular third-person)
pişirin (imperative plural second-person)
pişirsinler (imperative plural third-person)
pişirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pişirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
pişirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
pişirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pişirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pişirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pişiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pişiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pişiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pişiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pişiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pişiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pişirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pişirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pişirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pişirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pişirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pişirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pişiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pişiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pişiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pişiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pişiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pişiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pişirecek miyim? (first-person future indicative singular)
pişirecek misin? (future indicative second-person singular)
pişirecek mi? (future indicative singular third-person)
pişirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pişirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pişirecekler mi? (future indicative plural third-person)
pişirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pişirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pişirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pişirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pişirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pişirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pişirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pişirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pişirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pişirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pişirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pişirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pişiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pişiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pişiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pişiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pişiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pişiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pişirsem mi? (conditional first-person singular)
pişirsen mi? (conditional second-person singular)
pişirse mi? (conditional singular third-person)
pişirsek mi? (conditional first-person plural)
pişirseniz mi? (conditional plural second-person)
pişirseler mi? (conditional plural third-person)
pişirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
pişirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
pişirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
pişirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
pişirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pişirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pişirmekte miyim? (first-person progressive singular)
pişirmekte misin? (progressive second-person singular)
pişirmekte mi? (progressive singular third-person)
pişirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
pişirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
pişirmekteler mi? (plural progressive third-person)
pişirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
pişirmeli misin? (necessitative second-person singular)
pişirmeli mi? (necessitative singular third-person)
pişirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pişirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pişirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
pişirmemek (infinitive negative)
pişirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
pişirmemiş (impersonal negative participle perfective)
pişirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
pişirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
pişirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
pişirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
pişirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
pişirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
pişirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
pişirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
pişirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
pişirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
pişirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
pişirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
pişirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
pişirmeme (negative noun-from-verb)
pişirmeyiş (adverbial negative)
pişirmem (aorist first-person indicative present singular)
pişirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
pişirmez (aorist indicative present singular third-person)
pişirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
pişirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
pişirmezler (aorist indicative plural present third-person)
pişirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
pişirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
pişirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
pişirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
pişirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
pişirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
pişirmedim (first-person indicative past perfective singular)
pişirmedin (indicative past perfective second-person singular)
pişirmedi (indicative past perfective singular third-person)
pişirmedik (first-person indicative past perfective plural)
pişirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
pişirmediler (indicative past perfective plural third-person)
pişirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
pişirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
pişirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
pişirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
pişirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
pişirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
pişirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
pişirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
pişirmeyecek (future indicative singular third-person)
pişirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
pişirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
pişirmeyecekler (future indicative plural third-person)
pişirmemişim (first-person inferential perfective singular)
pişirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
pişirmemiş (inferential perfective singular third-person)
pişirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
pişirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
pişirmemişler (inferential perfective plural third-person)
pişirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
pişirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
pişirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
pişirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
pişirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
pişirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
pişirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
pişirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
pişirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
pişirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
pişirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
pişirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
pişirmesem (conditional first-person singular)
pişirmesen (conditional second-person singular)
pişirmese (conditional singular third-person)
pişirmesek (conditional first-person plural)
pişirmeseniz (conditional plural second-person)
pişirmeseler (conditional plural third-person)
pişirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
pişirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
pişirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
pişirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
pişirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
pişirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
pişirmeyeyim (first-person optative singular)
pişirmeyesin (optative second-person singular)
pişirmeye (optative singular third-person)
pişirmeyelim (first-person optative plural)
pişirmeyesiniz (optative plural second-person)
pişirmeyeler (optative plural third-person)
pişirmemekteyim (first-person progressive singular)
pişirmemektesin (progressive second-person singular)
pişirmemekte (progressive singular third-person)
pişirmemekteyiz (first-person plural progressive)
pişirmemektesiniz (plural progressive second-person)
pişirmemekteler (plural progressive third-person)
pişirmemeliyim (first-person necessitative singular)
pişirmemelisin (necessitative second-person singular)
pişirmemeli (necessitative singular third-person)
pişirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
pişirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
pişirmemeliler (necessitative plural third-person)
pişirme (imperative second-person singular)
pişirmesin (imperative singular third-person)
pişirmeyin (imperative plural second-person)
pişirmesinler (imperative plural third-person)
pişirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
pişirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
pişirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
pişirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
pişirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
pişirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
pişirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
pişirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
pişirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
pişirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
pişirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
pişirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
pişirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
pişirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
pişirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
pişirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
pişirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
pişirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
pişirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
pişirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
pişirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
pişirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
pişirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
pişirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
pişirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
pişirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
pişirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
pişirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
pişirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
pişirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
pişirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
pişirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
pişirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
pişirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
pişirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
pişirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
pişirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
pişirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
pişirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
pişirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
pişirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
pişirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
pişirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
pişirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
pişirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
pişirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
pişirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
pişirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
pişirmesem mi? (conditional first-person singular)
pişirmesen mi? (conditional second-person singular)
pişirmese mi? (conditional singular third-person)
pişirmesek mi? (conditional first-person plural)
pişirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
pişirmeseler mi? (conditional plural third-person)
pişirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
pişirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
pişirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
pişirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
pişirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
pişirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
pişirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
pişirmemekte misin? (progressive second-person singular)
pişirmemekte mi? (progressive singular third-person)
pişirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
pişirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
pişirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
pişirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
pişirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
pişirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
pişirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
pişirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
pişirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


yorulmak

yorulmak (third-person singular simple present yorulur)

From Ottoman Turkish یورلمق (yorulmak, “to be tired”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (yorul-, “to be tired”). According to Nişanyan the term is derived from Old Anatolian Turkish [script needed] (yorı-, “to walk”), see yürümek for more. Or alternatively passive of yormak (“to tire”), however Nişanyan also thinks yor- is a back-formation from this verb.

cog

Bugün okulda çok yoruldum.

(intransitive) to get tired, tire (become tired)


yorulmak

yorulur (present singular third-person)
yorulmak (infinitive)
yorulan (imperfective impersonal participle)
yorulmuş (impersonal participle perfective)
yorulacak (impersonal participle prospective)
yorulduğum (non-prospective participle personal)
yorulduğun (non-prospective participle personal)
yorulduğu (non-prospective participle personal)
yorulduğumuz (non-prospective participle personal)
yorulduğunuz (non-prospective participle personal)
yoruldukları (non-prospective participle personal)
yorulacağım (participle personal prospective)
yorulacağın (participle personal prospective)
yorulacağı (participle personal prospective)
yorulacağımız (participle personal prospective)
yorulacağınız (participle personal prospective)
yorulacakları (participle personal prospective)
yorulma (noun-from-verb)
yoruluş (adverbial)
yorulurum (aorist first-person indicative present singular)
yorulursun (aorist indicative present second-person singular)
yorulur (aorist indicative present singular third-person)
yoruluruz (aorist first-person indicative plural present)
yorulursunuz (aorist indicative plural present second-person)
yorulurlar (aorist indicative plural present third-person)
yoruluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yoruluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yoruluyor (imperfective indicative present singular third-person)
yoruluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yoruluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yoruluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yoruldum (first-person indicative past perfective singular)
yoruldun (indicative past perfective second-person singular)
yoruldu (indicative past perfective singular third-person)
yorulduk (first-person indicative past perfective plural)
yoruldunuz (indicative past perfective plural second-person)
yoruldular (indicative past perfective plural third-person)
yoruluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yoruluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yoruluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yoruluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yoruluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yoruluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yoruluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yorulacağım (first-person future indicative singular)
yorulacaksın (future indicative second-person singular)
yorulacak (future indicative singular third-person)
yorulacağız (first-person future indicative plural)
yorulacaksınız (future indicative plural second-person)
yorulacaklar (future indicative plural third-person)
yorulmuşum (first-person inferential perfective singular)
yorulmuşsun (inferential perfective second-person singular)
yorulmuş (inferential perfective singular third-person)
yorulmuşuz (first-person inferential perfective plural)
yorulmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
yorulmuşlar (inferential perfective plural third-person)
yorulurmuşum (aorist first-person inferential singular)
yorulurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
yorulurmuş (aorist inferential singular third-person)
yorulurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
yorulurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
yorulurlarmış (or yorulurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
yoruluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yoruluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yoruluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yoruluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yoruluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yoruluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yorulsam (conditional first-person singular)
yorulsan (conditional second-person singular)
yorulsa (conditional singular third-person)
yorulsak (conditional first-person plural)
yorulsanız (conditional plural second-person)
yorulsalar (conditional plural third-person)
yorulsaydım (conditional first-person perfective singular)
yorulsaydın (conditional perfective second-person singular)
yorulsaydı (conditional perfective singular third-person)
yorulsaydık (conditional first-person perfective plural)
yorulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yorulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yorulayım (first-person optative singular)
yorulasın (optative second-person singular)
yorula (optative singular third-person)
yorulalım (first-person optative plural)
yorulasınız (optative plural second-person)
yorulalar (optative plural third-person)
yorulmaktayım (first-person progressive singular)
yorulmaktasın (progressive second-person singular)
yorulmakta (progressive singular third-person)
yorulmaktayız (first-person plural progressive)
yorulmaktasınız (plural progressive second-person)
yorulmaktalar (plural progressive third-person)
yorulmalıyım (first-person necessitative singular)
yorulmalısın (necessitative second-person singular)
yorulmalı (necessitative singular third-person)
yorulmalıyız (first-person necessitative plural)
yorulmalısınız (necessitative plural second-person)
yorulmalılar (necessitative plural third-person)
yorul (imperative second-person singular)
yorulsun (imperative singular third-person)
yorulun (imperative plural second-person)
yorulsunlar (imperative plural third-person)
yorulur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
yorulur musun? (aorist indicative present second-person singular)
yorulur mu? (aorist indicative present singular third-person)
yorulur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
yorulur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
yorulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yoruluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yoruluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yoruluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yoruluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yoruluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yoruluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yoruldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
yoruldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
yoruldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
yorulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
yoruldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
yoruldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
yoruluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yoruluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yoruluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yoruluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yoruluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yoruluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yorulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yorulacak mısın? (future indicative second-person singular)
yorulacak mı? (future indicative singular third-person)
yorulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yorulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yorulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yorulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
yorulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
yorulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
yorulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
yorulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
yorulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yorulur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
yorulur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
yorulur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
yorulur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
yorulur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
yorulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yoruluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yoruluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yoruluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yoruluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yoruluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yoruluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yorulsam mı? (conditional first-person singular)
yorulsan mı? (conditional second-person singular)
yorulsa mı? (conditional singular third-person)
yorulsak mı? (conditional first-person plural)
yorulsanız mı? (conditional plural second-person)
yorulsalar mı? (conditional plural third-person)
yorulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yorulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yorulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yorulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yorulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yorulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yorulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yorulmakta mısın? (progressive second-person singular)
yorulmakta mı? (progressive singular third-person)
yorulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yorulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yorulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yorulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yorulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yorulmalı mı? (necessitative singular third-person)
yorulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yorulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yorulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yorulmamak (infinitive negative)
yorulmayan (imperfective impersonal negative participle)
yorulmamış (impersonal negative participle perfective)
yorulmayacak (impersonal negative participle prospective)
yorulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yorulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yorulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yorulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yorulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yorulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yorulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yorulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yorulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yorulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yorulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yorulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yorulmama (negative noun-from-verb)
yorulmayuş (adverbial negative)
yorulmam (aorist first-person indicative present singular)
yorulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yorulmaz (aorist indicative present singular third-person)
yorulmayız (aorist first-person indicative plural present)
yorulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yorulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yorulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yorulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yorulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
yorulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yorulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yorulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yorulmadım (first-person indicative past perfective singular)
yorulmadın (indicative past perfective second-person singular)
yorulmadı (indicative past perfective singular third-person)
yorulmadık (first-person indicative past perfective plural)
yorulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yorulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yorulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yorulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yorulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yorulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yorulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yorulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yorulmayacağım (first-person future indicative singular)
yorulmayacaksın (future indicative second-person singular)
yorulmayacak (future indicative singular third-person)
yorulmayacağız (first-person future indicative plural)
yorulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yorulmayacaklar (future indicative plural third-person)
yorulmamışım (first-person inferential perfective singular)
yorulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yorulmamış (inferential perfective singular third-person)
yorulmamışız (first-person inferential perfective plural)
yorulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yorulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yorulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yorulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yorulmazmış (aorist inferential singular third-person)
yorulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yorulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yorulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yorulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yorulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yorulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yorulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yorulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yorulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yorulmasam (conditional first-person singular)
yorulmasan (conditional second-person singular)
yorulmasa (conditional singular third-person)
yorulmasak (conditional first-person plural)
yorulmasanız (conditional plural second-person)
yorulmasalar (conditional plural third-person)
yorulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yorulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yorulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yorulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yorulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yorulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yorulmayayım (first-person optative singular)
yorulmayasın (optative second-person singular)
yorulmaya (optative singular third-person)
yorulmayalım (first-person optative plural)
yorulmayasınız (optative plural second-person)
yorulmayalar (optative plural third-person)
yorulmamaktayım (first-person progressive singular)
yorulmamaktasın (progressive second-person singular)
yorulmamakta (progressive singular third-person)
yorulmamaktayız (first-person plural progressive)
yorulmamaktasınız (plural progressive second-person)
yorulmamaktalar (plural progressive third-person)
yorulmamalıyım (first-person necessitative singular)
yorulmamalısın (necessitative second-person singular)
yorulmamalı (necessitative singular third-person)
yorulmamalıyız (first-person necessitative plural)
yorulmamalısınız (necessitative plural second-person)
yorulmamalılar (necessitative plural third-person)
yorulma (imperative second-person singular)
yorulmasın (imperative singular third-person)
yorulmayın (imperative plural second-person)
yorulmasınlar (imperative plural third-person)
yorulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yorulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yorulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yorulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yorulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yorulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yorulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yorulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yorulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yorulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yorulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yorulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yorulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yorulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yorulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yorulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yorulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yorulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yorulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yorulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yorulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yorulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yorulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yorulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yorulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yorulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yorulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yorulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yorulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yorulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yorulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yorulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yorulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yorulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yorulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yorulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yorulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yorulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yorulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yorulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yorulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yorulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yorulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yorulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yorulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yorulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yorulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yorulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yorulmasam mı? (conditional first-person singular)
yorulmasan mı? (conditional second-person singular)
yorulmasa mı? (conditional singular third-person)
yorulmasak mı? (conditional first-person plural)
yorulmasanız mı? (conditional plural second-person)
yorulmasalar mı? (conditional plural third-person)
yorulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yorulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yorulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yorulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yorulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yorulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yorulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yorulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yorulmamakta mı? (progressive singular third-person)
yorulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yorulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yorulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yorulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yorulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yorulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yorulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yorulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yorulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


çalmak

head

çalmak (third-person singular simple present çalar)

çalar (present singular third-person)
çalmak (infinitive)
çalan (imperfective impersonal participle)
çalmış (impersonal participle perfective)
çalacak (impersonal participle prospective)
çaldığım (non-prospective participle personal)
çaldığın (non-prospective participle personal)
çaldığı (non-prospective participle personal)
çaldığımız (non-prospective participle personal)
çaldığınız (non-prospective participle personal)
çaldıkları (non-prospective participle personal)
çalacağım (participle personal prospective)
çalacağın (participle personal prospective)
çalacağı (participle personal prospective)
çalacağımız (participle personal prospective)
çalacağınız (participle personal prospective)
çalacakları (participle personal prospective)
çalma (noun-from-verb)
çalış (adverbial)
çalarım (aorist first-person indicative present singular)
çalarsın (aorist indicative present second-person singular)
çalar (aorist indicative present singular third-person)
çalarız (aorist first-person indicative plural present)
çalarsınız (aorist indicative plural present second-person)
çalarlar (aorist indicative plural present third-person)
çalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çaldım (first-person indicative past perfective singular)
çaldın (indicative past perfective second-person singular)
çaldı (indicative past perfective singular third-person)
çaldık (first-person indicative past perfective plural)
çaldınız (indicative past perfective plural second-person)
çaldılar (indicative past perfective plural third-person)
çalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çalacağım (first-person future indicative singular)
çalacaksın (future indicative second-person singular)
çalacak (future indicative singular third-person)
çalacağız (first-person future indicative plural)
çalacaksınız (future indicative plural second-person)
çalacaklar (future indicative plural third-person)
çalmışım (first-person inferential perfective singular)
çalmışsın (inferential perfective second-person singular)
çalmış (inferential perfective singular third-person)
çalmışız (first-person inferential perfective plural)
çalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çalmışlar (inferential perfective plural third-person)
çalarmışım (aorist first-person inferential singular)
çalarmışsın (aorist inferential second-person singular)
çalarmış (aorist inferential singular third-person)
çalarmışız (aorist first-person inferential plural)
çalarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çalarlarmış (or çalarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çalsam (conditional first-person singular)
çalsan (conditional second-person singular)
çalsa (conditional singular third-person)
çalsak (conditional first-person plural)
çalsanız (conditional plural second-person)
çalsalar (conditional plural third-person)
çalsaydım (conditional first-person perfective singular)
çalsaydın (conditional perfective second-person singular)
çalsaydı (conditional perfective singular third-person)
çalsaydık (conditional first-person perfective plural)
çalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çalayım (first-person optative singular)
çalasın (optative second-person singular)
çala (optative singular third-person)
çalalım (first-person optative plural)
çalasınız (optative plural second-person)
çalalar (optative plural third-person)
çalmaktayım (first-person progressive singular)
çalmaktasın (progressive second-person singular)
çalmakta (progressive singular third-person)
çalmaktayız (first-person plural progressive)
çalmaktasınız (plural progressive second-person)
çalmaktalar (plural progressive third-person)
çalmalıyım (first-person necessitative singular)
çalmalısın (necessitative second-person singular)
çalmalı (necessitative singular third-person)
çalmalıyız (first-person necessitative plural)
çalmalısınız (necessitative plural second-person)
çalmalılar (necessitative plural third-person)
çal (imperative second-person singular)
çalsın (imperative singular third-person)
çalın (imperative plural second-person)
çalsınlar (imperative plural third-person)
çalar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çalar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çalar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çalar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çalar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çalarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çalacak mısın? (future indicative second-person singular)
çalacak mı? (future indicative singular third-person)
çalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çalar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çalar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çalar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çalar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çalar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çalarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çalsam mı? (conditional first-person singular)
çalsan mı? (conditional second-person singular)
çalsa mı? (conditional singular third-person)
çalsak mı? (conditional first-person plural)
çalsanız mı? (conditional plural second-person)
çalsalar mı? (conditional plural third-person)
çalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çalmakta mısın? (progressive second-person singular)
çalmakta mı? (progressive singular third-person)
çalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çalmalı mı? (necessitative singular third-person)
çalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çalmamak (infinitive negative)
çalmayan (imperfective impersonal negative participle)
çalmamış (impersonal negative participle perfective)
çalmayacak (impersonal negative participle prospective)
çalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çalmama (negative noun-from-verb)
çalmayış (adverbial negative)
çalmam (aorist first-person indicative present singular)
çalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çalmaz (aorist indicative present singular third-person)
çalmayız (aorist first-person indicative plural present)
çalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çalmadım (first-person indicative past perfective singular)
çalmadın (indicative past perfective second-person singular)
çalmadı (indicative past perfective singular third-person)
çalmadık (first-person indicative past perfective plural)
çalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çalmayacağım (first-person future indicative singular)
çalmayacaksın (future indicative second-person singular)
çalmayacak (future indicative singular third-person)
çalmayacağız (first-person future indicative plural)
çalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çalmayacaklar (future indicative plural third-person)
çalmamışım (first-person inferential perfective singular)
çalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çalmamış (inferential perfective singular third-person)
çalmamışız (first-person inferential perfective plural)
çalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çalmazmış (aorist inferential singular third-person)
çalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çalmasam (conditional first-person singular)
çalmasan (conditional second-person singular)
çalmasa (conditional singular third-person)
çalmasak (conditional first-person plural)
çalmasanız (conditional plural second-person)
çalmasalar (conditional plural third-person)
çalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çalmayayım (first-person optative singular)
çalmayasın (optative second-person singular)
çalmaya (optative singular third-person)
çalmayalım (first-person optative plural)
çalmayasınız (optative plural second-person)
çalmayalar (optative plural third-person)
çalmamaktayım (first-person progressive singular)
çalmamaktasın (progressive second-person singular)
çalmamakta (progressive singular third-person)
çalmamaktayız (first-person plural progressive)
çalmamaktasınız (plural progressive second-person)
çalmamaktalar (plural progressive third-person)
çalmamalıyım (first-person necessitative singular)
çalmamalısın (necessitative second-person singular)
çalmamalı (necessitative singular third-person)
çalmamalıyız (first-person necessitative plural)
çalmamalısınız (necessitative plural second-person)
çalmamalılar (necessitative plural third-person)
çalma (imperative second-person singular)
çalmasın (imperative singular third-person)
çalmayın (imperative plural second-person)
çalmasınlar (imperative plural third-person)
çalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çalmasam mı? (conditional first-person singular)
çalmasan mı? (conditional second-person singular)
çalmasa mı? (conditional singular third-person)
çalmasak mı? (conditional first-person plural)
çalmasanız mı? (conditional plural second-person)
çalmasalar mı? (conditional plural third-person)
çalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çalmamakta mı? (progressive singular third-person)
çalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

[t͡ʃɑɫ̪ ˈmɑk]

From Ottoman Turkish چالمق (çalmak), from Proto-Turkic *čal- (“to knock (down), hit, agitate”).

inh

Hırsızlar annemin çantasını çaldı

Çok iyi piyano çalarım

(transitive) to play (produce music using a musical instrument; use a device to hear a recording)

Favori şarkım çalıyor

(intransitive) to play (produce music; be played from a recording)

Eve girdiğimde telefon çalıyordu

the phone was ringing when I entered the house

Duş alıyorken kapı (or "zil") çaldı

the doorbell rang while I was taking a shower

Kapıyı (or "zili") hep üç kez çalar

[He/She/It] rings the door(bell) always three times.

(dated, regional, transitive) to hit, to throw

(dated, regional, transitive) to smear, to add


dokunmak

head

dokunmak (third-person singular simple present dokunur)

From Ottoman Turkish طوقونمق (dokunmak, “to touch, be in contact, affect, concern, injure, excite emotion”), reflexive form of Proto-Turkic *tokï- (“to hit, knock, strike”).
Cognate with Old Turkic [script needed] (tokı-, “to hit, knock”), Karakhanid [script needed] (tokın-, “to hit, bump into”), Azerbaijani toxunmaq (“to touch”), Kazakh тоқылдау (toqyldau, “to knock”), Tuvan токкулаар (tokkulaar, “to tap, knock”), Uyghur توقۇنماق (toqunmaq, “to touch”), Uzbek toʻqinmoq (“to touch”).

cog

Bana dokundun!

(intransitive) to disturb, meddle with, upset, affect adversely


dokunmak

dokunur (present singular third-person)
dokunmak (infinitive)
dokunan (imperfective impersonal participle)
dokunmuş (impersonal participle perfective)
dokunacak (impersonal participle prospective)
dokunduğum (non-prospective participle personal)
dokunduğun (non-prospective participle personal)
dokunduğu (non-prospective participle personal)
dokunduğumuz (non-prospective participle personal)
dokunduğunuz (non-prospective participle personal)
dokundukları (non-prospective participle personal)
dokunacağım (participle personal prospective)
dokunacağın (participle personal prospective)
dokunacağı (participle personal prospective)
dokunacağımız (participle personal prospective)
dokunacağınız (participle personal prospective)
dokunacakları (participle personal prospective)
dokunma (noun-from-verb)
dokunuş (adverbial)
dokunurum (aorist first-person indicative present singular)
dokunursun (aorist indicative present second-person singular)
dokunur (aorist indicative present singular third-person)
dokunuruz (aorist first-person indicative plural present)
dokunursunuz (aorist indicative plural present second-person)
dokunurlar (aorist indicative plural present third-person)
dokunuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dokunuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dokunuyor (imperfective indicative present singular third-person)
dokunuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dokunuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dokunuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dokundum (first-person indicative past perfective singular)
dokundun (indicative past perfective second-person singular)
dokundu (indicative past perfective singular third-person)
dokunduk (first-person indicative past perfective plural)
dokundunuz (indicative past perfective plural second-person)
dokundular (indicative past perfective plural third-person)
dokunuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dokunuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dokunuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dokunuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dokunuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dokunuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dokunuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dokunacağım (first-person future indicative singular)
dokunacaksın (future indicative second-person singular)
dokunacak (future indicative singular third-person)
dokunacağız (first-person future indicative plural)
dokunacaksınız (future indicative plural second-person)
dokunacaklar (future indicative plural third-person)
dokunmuşum (first-person inferential perfective singular)
dokunmuşsun (inferential perfective second-person singular)
dokunmuş (inferential perfective singular third-person)
dokunmuşuz (first-person inferential perfective plural)
dokunmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
dokunmuşlar (inferential perfective plural third-person)
dokunurmuşum (aorist first-person inferential singular)
dokunurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
dokunurmuş (aorist inferential singular third-person)
dokunurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
dokunurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
dokunurlarmış (or dokunurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
dokunuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dokunuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dokunuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dokunuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dokunuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dokunuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dokunsam (conditional first-person singular)
dokunsan (conditional second-person singular)
dokunsa (conditional singular third-person)
dokunsak (conditional first-person plural)
dokunsanız (conditional plural second-person)
dokunsalar (conditional plural third-person)
dokunsaydım (conditional first-person perfective singular)
dokunsaydın (conditional perfective second-person singular)
dokunsaydı (conditional perfective singular third-person)
dokunsaydık (conditional first-person perfective plural)
dokunsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dokunsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dokunayım (first-person optative singular)
dokunasın (optative second-person singular)
dokuna (optative singular third-person)
dokunalım (first-person optative plural)
dokunasınız (optative plural second-person)
dokunalar (optative plural third-person)
dokunmaktayım (first-person progressive singular)
dokunmaktasın (progressive second-person singular)
dokunmakta (progressive singular third-person)
dokunmaktayız (first-person plural progressive)
dokunmaktasınız (plural progressive second-person)
dokunmaktalar (plural progressive third-person)
dokunmalıyım (first-person necessitative singular)
dokunmalısın (necessitative second-person singular)
dokunmalı (necessitative singular third-person)
dokunmalıyız (first-person necessitative plural)
dokunmalısınız (necessitative plural second-person)
dokunmalılar (necessitative plural third-person)
dokun (imperative second-person singular)
dokunsun (imperative singular third-person)
dokunun (imperative plural second-person)
dokunsunlar (imperative plural third-person)
dokunur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
dokunur musun? (aorist indicative present second-person singular)
dokunur mu? (aorist indicative present singular third-person)
dokunur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
dokunur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
dokunurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dokunuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dokunuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dokunuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dokunuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dokunuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dokunuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dokundum mu? (first-person indicative past perfective singular)
dokundun mu? (indicative past perfective second-person singular)
dokundu mu? (indicative past perfective singular third-person)
dokunduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
dokundunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
dokundular mı? (indicative past perfective plural third-person)
dokunuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dokunuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dokunuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dokunuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dokunuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dokunuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dokunacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dokunacak mısın? (future indicative second-person singular)
dokunacak mı? (future indicative singular third-person)
dokunacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dokunacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dokunacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dokunmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
dokunmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
dokunmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
dokunmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
dokunmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
dokunmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dokunur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
dokunur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
dokunur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
dokunur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
dokunur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
dokunurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dokunuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dokunuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dokunuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dokunuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dokunuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dokunuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dokunsam mı? (conditional first-person singular)
dokunsan mı? (conditional second-person singular)
dokunsa mı? (conditional singular third-person)
dokunsak mı? (conditional first-person plural)
dokunsanız mı? (conditional plural second-person)
dokunsalar mı? (conditional plural third-person)
dokunsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dokunsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dokunsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dokunsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dokunsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dokunsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dokunmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dokunmakta mısın? (progressive second-person singular)
dokunmakta mı? (progressive singular third-person)
dokunmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dokunmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dokunmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dokunmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dokunmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dokunmalı mı? (necessitative singular third-person)
dokunmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dokunmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dokunmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dokunmamak (infinitive negative)
dokunmayan (imperfective impersonal negative participle)
dokunmamış (impersonal negative participle perfective)
dokunmayacak (impersonal negative participle prospective)
dokunmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dokunmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dokunmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dokunmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dokunmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dokunmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dokunmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dokunmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dokunmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dokunmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dokunmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dokunmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dokunmama (negative noun-from-verb)
dokunmayuş (adverbial negative)
dokunmam (aorist first-person indicative present singular)
dokunmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dokunmaz (aorist indicative present singular third-person)
dokunmayız (aorist first-person indicative plural present)
dokunmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dokunmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dokunmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dokunmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dokunmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
dokunmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dokunmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dokunmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dokunmadım (first-person indicative past perfective singular)
dokunmadın (indicative past perfective second-person singular)
dokunmadı (indicative past perfective singular third-person)
dokunmadık (first-person indicative past perfective plural)
dokunmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dokunmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dokunmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dokunmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dokunmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dokunmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dokunmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dokunmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dokunmayacağım (first-person future indicative singular)
dokunmayacaksın (future indicative second-person singular)
dokunmayacak (future indicative singular third-person)
dokunmayacağız (first-person future indicative plural)
dokunmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dokunmayacaklar (future indicative plural third-person)
dokunmamışım (first-person inferential perfective singular)
dokunmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dokunmamış (inferential perfective singular third-person)
dokunmamışız (first-person inferential perfective plural)
dokunmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dokunmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dokunmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dokunmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dokunmazmış (aorist inferential singular third-person)
dokunmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dokunmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dokunmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dokunmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dokunmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dokunmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dokunmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dokunmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dokunmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dokunmasam (conditional first-person singular)
dokunmasan (conditional second-person singular)
dokunmasa (conditional singular third-person)
dokunmasak (conditional first-person plural)
dokunmasanız (conditional plural second-person)
dokunmasalar (conditional plural third-person)
dokunmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dokunmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dokunmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dokunmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dokunmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dokunmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dokunmayayım (first-person optative singular)
dokunmayasın (optative second-person singular)
dokunmaya (optative singular third-person)
dokunmayalım (first-person optative plural)
dokunmayasınız (optative plural second-person)
dokunmayalar (optative plural third-person)
dokunmamaktayım (first-person progressive singular)
dokunmamaktasın (progressive second-person singular)
dokunmamakta (progressive singular third-person)
dokunmamaktayız (first-person plural progressive)
dokunmamaktasınız (plural progressive second-person)
dokunmamaktalar (plural progressive third-person)
dokunmamalıyım (first-person necessitative singular)
dokunmamalısın (necessitative second-person singular)
dokunmamalı (necessitative singular third-person)
dokunmamalıyız (first-person necessitative plural)
dokunmamalısınız (necessitative plural second-person)
dokunmamalılar (necessitative plural third-person)
dokunma (imperative second-person singular)
dokunmasın (imperative singular third-person)
dokunmayın (imperative plural second-person)
dokunmasınlar (imperative plural third-person)
dokunmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dokunmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dokunmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dokunmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dokunmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dokunmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dokunmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dokunmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dokunmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dokunmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dokunmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dokunmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dokunmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dokunmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dokunmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dokunmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dokunmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dokunmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dokunmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dokunmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dokunmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dokunmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dokunmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dokunmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dokunmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dokunmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dokunmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dokunmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dokunmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dokunmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dokunmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dokunmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dokunmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dokunmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dokunmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dokunmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dokunmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dokunmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dokunmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dokunmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dokunmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dokunmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dokunmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dokunmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dokunmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dokunmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dokunmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dokunmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dokunmasam mı? (conditional first-person singular)
dokunmasan mı? (conditional second-person singular)
dokunmasa mı? (conditional singular third-person)
dokunmasak mı? (conditional first-person plural)
dokunmasanız mı? (conditional plural second-person)
dokunmasalar mı? (conditional plural third-person)
dokunmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dokunmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dokunmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dokunmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dokunmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dokunmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dokunmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dokunmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dokunmamakta mı? (progressive singular third-person)
dokunmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dokunmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dokunmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dokunmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dokunmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dokunmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dokunmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dokunmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dokunmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Reflexive/passive form of dokumak (“to weave”).