kaydolmak

kaydolmak (infinitive)
kaydolan (imperfective impersonal participle)
kaydolmuş (impersonal participle perfective)
kaydolacak (impersonal participle prospective)
kaydolduğum (non-prospective participle personal)
kaydolduğun (non-prospective participle personal)
kaydolduğu (non-prospective participle personal)
kaydolduğumuz (non-prospective participle personal)
kaydolduğunuz (non-prospective participle personal)
kaydoldukları (non-prospective participle personal)
kaydolacağım (participle personal prospective)
kaydolacağın (participle personal prospective)
kaydolacağı (participle personal prospective)
kaydolacağımız (participle personal prospective)
kaydolacağınız (participle personal prospective)
kaydolacakları (participle personal prospective)
kaydolma (noun-from-verb)
kaydoluş (adverbial)
kaydolurum (aorist first-person indicative present singular)
kaydolursun (aorist indicative present second-person singular)
kaydolur (aorist indicative present singular third-person)
kaydoluruz (aorist first-person indicative plural present)
kaydolursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kaydolurlar (aorist indicative plural present third-person)
kaydoluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaydoluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaydoluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaydoluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaydoluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaydoluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaydoldum (first-person indicative past perfective singular)
kaydoldun (indicative past perfective second-person singular)
kaydoldu (indicative past perfective singular third-person)
kaydolduk (first-person indicative past perfective plural)
kaydoldunuz (indicative past perfective plural second-person)
kaydoldular (indicative past perfective plural third-person)
kaydoluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaydoluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaydoluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaydoluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaydoluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaydoluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaydoluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaydolacağım (first-person future indicative singular)
kaydolacaksın (future indicative second-person singular)
kaydolacak (future indicative singular third-person)
kaydolacağız (first-person future indicative plural)
kaydolacaksınız (future indicative plural second-person)
kaydolacaklar (future indicative plural third-person)
kaydolmuşum (first-person inferential perfective singular)
kaydolmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kaydolmuş (inferential perfective singular third-person)
kaydolmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kaydolmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kaydolmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kaydolurmuşum (aorist first-person inferential singular)
kaydolurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kaydolurmuş (aorist inferential singular third-person)
kaydolurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kaydolurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kaydolurlarmış (or kaydolurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
kaydoluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaydoluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaydoluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaydoluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaydoluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaydoluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaydolsam (conditional first-person singular)
kaydolsan (conditional second-person singular)
kaydolsa (conditional singular third-person)
kaydolsak (conditional first-person plural)
kaydolsanız (conditional plural second-person)
kaydolsalar (conditional plural third-person)
kaydolsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaydolsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaydolsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaydolsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaydolsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaydolsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaydolayım (first-person optative singular)
kaydolasın (optative second-person singular)
kaydola (optative singular third-person)
kaydolalım (first-person optative plural)
kaydolasınız (optative plural second-person)
kaydolalar (optative plural third-person)
kaydolmaktayım (first-person progressive singular)
kaydolmaktasın (progressive second-person singular)
kaydolmakta (progressive singular third-person)
kaydolmaktayız (first-person plural progressive)
kaydolmaktasınız (plural progressive second-person)
kaydolmaktalar (plural progressive third-person)
kaydolmalıyım (first-person necessitative singular)
kaydolmalısın (necessitative second-person singular)
kaydolmalı (necessitative singular third-person)
kaydolmalıyız (first-person necessitative plural)
kaydolmalısınız (necessitative plural second-person)
kaydolmalılar (necessitative plural third-person)
kaydol (imperative second-person singular)
kaydolsun (imperative singular third-person)
kaydolun (imperative plural second-person)
kaydolsunlar (imperative plural third-person)
kaydolur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kaydolur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kaydolur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kaydolur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kaydolur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kaydolurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaydoluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaydoluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaydoluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaydoluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaydoluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaydoluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaydoldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kaydoldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kaydoldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kaydolduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kaydoldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kaydoldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaydoluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaydoluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaydoluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaydoluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaydoluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaydoluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaydolacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaydolacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaydolacak mı? (future indicative singular third-person)
kaydolacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaydolacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaydolacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaydolmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kaydolmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kaydolmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kaydolmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kaydolmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kaydolmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaydolur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kaydolur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kaydolur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kaydolur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kaydolur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kaydolurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaydoluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaydoluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaydoluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaydoluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaydoluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaydoluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaydolsam mı? (conditional first-person singular)
kaydolsan mı? (conditional second-person singular)
kaydolsa mı? (conditional singular third-person)
kaydolsak mı? (conditional first-person plural)
kaydolsanız mı? (conditional plural second-person)
kaydolsalar mı? (conditional plural third-person)
kaydolsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaydolsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaydolsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaydolsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaydolsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaydolsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaydolmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaydolmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaydolmakta mı? (progressive singular third-person)
kaydolmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaydolmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaydolmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaydolmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaydolmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaydolmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaydolmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaydolmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaydolmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaydolmamak (infinitive negative)
kaydolmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaydolmamış (impersonal negative participle perfective)
kaydolmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaydolmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaydolmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaydolmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaydolmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaydolmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaydolmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaydolmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaydolmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaydolmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaydolmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaydolmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaydolmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaydolmama (negative noun-from-verb)
kaydolmayuş (adverbial negative)
kaydolmam (aorist first-person indicative present singular)
kaydolmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaydolmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaydolmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaydolmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaydolmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaydolmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaydolmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaydolmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaydolmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaydolmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaydolmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaydolmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaydolmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaydolmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaydolmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaydolmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaydolmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaydolmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaydolmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaydolmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaydolmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaydolmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaydolmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaydolmayacağım (first-person future indicative singular)
kaydolmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaydolmayacak (future indicative singular third-person)
kaydolmayacağız (first-person future indicative plural)
kaydolmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaydolmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaydolmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaydolmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaydolmamış (inferential perfective singular third-person)
kaydolmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaydolmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaydolmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaydolmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaydolmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaydolmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaydolmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaydolmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaydolmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaydolmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaydolmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaydolmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaydolmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaydolmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaydolmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaydolmasam (conditional first-person singular)
kaydolmasan (conditional second-person singular)
kaydolmasa (conditional singular third-person)
kaydolmasak (conditional first-person plural)
kaydolmasanız (conditional plural second-person)
kaydolmasalar (conditional plural third-person)
kaydolmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaydolmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaydolmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaydolmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaydolmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaydolmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaydolmayayım (first-person optative singular)
kaydolmayasın (optative second-person singular)
kaydolmaya (optative singular third-person)
kaydolmayalım (first-person optative plural)
kaydolmayasınız (optative plural second-person)
kaydolmayalar (optative plural third-person)
kaydolmamaktayım (first-person progressive singular)
kaydolmamaktasın (progressive second-person singular)
kaydolmamakta (progressive singular third-person)
kaydolmamaktayız (first-person plural progressive)
kaydolmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaydolmamaktalar (plural progressive third-person)
kaydolmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaydolmamalısın (necessitative second-person singular)
kaydolmamalı (necessitative singular third-person)
kaydolmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaydolmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaydolmamalılar (necessitative plural third-person)
kaydolma (imperative second-person singular)
kaydolmasın (imperative singular third-person)
kaydolmayın (imperative plural second-person)
kaydolmasınlar (imperative plural third-person)
kaydolmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaydolmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaydolmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaydolmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaydolmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaydolmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaydolmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaydolmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaydolmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaydolmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaydolmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaydolmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaydolmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaydolmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaydolmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaydolmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaydolmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaydolmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaydolmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaydolmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaydolmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaydolmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaydolmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaydolmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaydolmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaydolmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaydolmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaydolmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaydolmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaydolmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaydolmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaydolmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaydolmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaydolmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaydolmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaydolmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaydolmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaydolmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaydolmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaydolmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaydolmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaydolmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaydolmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaydolmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaydolmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaydolmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaydolmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaydolmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaydolmasam mı? (conditional first-person singular)
kaydolmasan mı? (conditional second-person singular)
kaydolmasa mı? (conditional singular third-person)
kaydolmasak mı? (conditional first-person plural)
kaydolmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaydolmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaydolmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaydolmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaydolmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaydolmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaydolmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaydolmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaydolmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaydolmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaydolmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaydolmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaydolmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaydolmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaydolmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaydolmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaydolmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaydolmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaydolmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaydolmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قید اولمق. Equivalent to kayıt + olmak.

(intransitive) to enroll, to sign up, to register


hafiflemek

hafiflemek (infinitive)
hafifleyen (imperfective impersonal participle)
hafiflemiş (impersonal participle perfective)
hafifleyecek (impersonal participle prospective)
hafiflediğim (non-prospective participle personal)
hafiflediğin (non-prospective participle personal)
hafiflediği (non-prospective participle personal)
hafiflediğimiz (non-prospective participle personal)
hafiflediğiniz (non-prospective participle personal)
hafifledikleri (non-prospective participle personal)
hafifleyeceğim (participle personal prospective)
hafifleyeceğin (participle personal prospective)
hafifleyeceği (participle personal prospective)
hafifleyeceğimiz (participle personal prospective)
hafifleyeceğiniz (participle personal prospective)
hafifleyecekleri (participle personal prospective)
hafifleme (noun-from-verb)
hafifleyiş (adverbial)
hafiflerim (aorist first-person indicative present singular)
hafiflersin (aorist indicative present second-person singular)
hafifler (aorist indicative present singular third-person)
hafifleriz (aorist first-person indicative plural present)
hafiflersiniz (aorist indicative plural present second-person)
hafiflerler (aorist indicative plural present third-person)
hafifliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hafifliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hafifliyor (imperfective indicative present singular third-person)
hafifliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hafifliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hafifliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hafifledim (first-person indicative past perfective singular)
hafifledin (indicative past perfective second-person singular)
hafifledi (indicative past perfective singular third-person)
hafifledik (first-person indicative past perfective plural)
hafiflediniz (indicative past perfective plural second-person)
hafiflediler (indicative past perfective plural third-person)
hafifliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hafifliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hafifliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hafifliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hafifliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hafifliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hafifleyeceğim (first-person future indicative singular)
hafifleyeceksin (future indicative second-person singular)
hafifleyecek (future indicative singular third-person)
hafifleyeceğiz (first-person future indicative plural)
hafifleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
hafifleyecekler (future indicative plural third-person)
hafiflemişim (first-person inferential perfective singular)
hafiflemişsin (inferential perfective second-person singular)
hafiflemiş (inferential perfective singular third-person)
hafiflemişiz (first-person inferential perfective plural)
hafiflemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hafiflemişler (inferential perfective plural third-person)
hafiflermişim (aorist first-person inferential singular)
hafiflermişsin (aorist inferential second-person singular)
hafiflermiş (aorist inferential singular third-person)
hafiflermişiz (aorist first-person inferential plural)
hafiflermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hafiflermişler (aorist inferential plural third-person)
hafifliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hafifliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hafifliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hafifliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hafifliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hafifliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
hafiflesem (conditional first-person singular)
hafiflesen (conditional second-person singular)
hafiflese (conditional singular third-person)
hafiflesek (conditional first-person plural)
hafifleseniz (conditional plural second-person)
hafifleseler (conditional plural third-person)
hafifleseydim (conditional first-person perfective singular)
hafifleseydin (conditional perfective second-person singular)
hafifleseydi (conditional perfective singular third-person)
hafifleseydik (conditional first-person perfective plural)
hafifleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hafifleseydiler (conditional perfective plural third-person)
hafifleyeyim (first-person optative singular)
hafifleyesin (optative second-person singular)
hafifleye (optative singular third-person)
hafifleyelim (first-person optative plural)
hafifleyesiniz (optative plural second-person)
hafifleyeler (optative plural third-person)
hafiflemekteyim (first-person progressive singular)
hafiflemektesin (progressive second-person singular)
hafiflemekte (progressive singular third-person)
hafiflemekteyiz (first-person plural progressive)
hafiflemektesiniz (plural progressive second-person)
hafiflemekteler (plural progressive third-person)
hafiflemeliyim (first-person necessitative singular)
hafiflemelisin (necessitative second-person singular)
hafiflemeli (necessitative singular third-person)
hafiflemeliyiz (first-person necessitative plural)
hafiflemelisiniz (necessitative plural second-person)
hafiflemeliler (necessitative plural third-person)
hafifle (imperative second-person singular)
hafiflesin (imperative singular third-person)
hafifleyin (imperative plural second-person)
hafiflesinler (imperative plural third-person)
hafifler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hafifler misin? (aorist indicative present second-person singular)
hafifler mi? (aorist indicative present singular third-person)
hafifler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hafifler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hafiflerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hafifliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hafifliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hafifliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hafifliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hafifliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hafifliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hafifledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hafifledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hafifledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
hafifledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hafiflediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hafiflediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hafifliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hafifliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hafifliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hafifliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hafifliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hafifliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hafifleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
hafifleyecek misin? (future indicative second-person singular)
hafifleyecek mi? (future indicative singular third-person)
hafifleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hafifleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hafifleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
hafiflemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hafiflemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hafiflemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hafiflemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hafiflemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hafiflemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hafifler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hafifler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hafifler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
hafifler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hafifler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hafiflerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hafifliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hafifliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hafifliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hafifliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hafifliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hafifliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hafiflesem mi? (conditional first-person singular)
hafiflesen mi? (conditional second-person singular)
hafiflese mi? (conditional singular third-person)
hafiflesek mi? (conditional first-person plural)
hafifleseniz mi? (conditional plural second-person)
hafifleseler mi? (conditional plural third-person)
hafiflese miydim? (conditional first-person perfective singular)
hafiflese miydin? (conditional perfective second-person singular)
hafiflese miydi? (conditional perfective singular third-person)
hafiflese miydik? (conditional first-person perfective plural)
hafiflese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hafifleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hafiflemekte miyim? (first-person progressive singular)
hafiflemekte misin? (progressive second-person singular)
hafiflemekte mi? (progressive singular third-person)
hafiflemekte miyiz? (first-person plural progressive)
hafiflemekte misiniz? (plural progressive second-person)
hafiflemekteler mi? (plural progressive third-person)
hafiflemeli miyim? (first-person necessitative singular)
hafiflemeli misin? (necessitative second-person singular)
hafiflemeli mi? (necessitative singular third-person)
hafiflemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hafiflemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hafiflemeliler mi? (necessitative plural third-person)
hafiflememek (infinitive negative)
hafiflemeyen (imperfective impersonal negative participle)
hafiflememiş (impersonal negative participle perfective)
hafiflemeyecek (impersonal negative participle prospective)
hafiflemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
hafiflemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
hafiflemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
hafiflemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
hafiflemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
hafiflemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
hafiflemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
hafiflemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
hafiflemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
hafiflemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
hafiflemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
hafiflemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
hafiflememe (negative noun-from-verb)
hafiflemeyiş (adverbial negative)
hafiflemem (aorist first-person indicative present singular)
hafiflemezsin (aorist indicative present second-person singular)
hafiflemez (aorist indicative present singular third-person)
hafiflemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
hafiflemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
hafiflemezler (aorist indicative plural present third-person)
hafiflemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hafiflemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hafiflemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
hafiflemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hafiflemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hafiflemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hafiflemedim (first-person indicative past perfective singular)
hafiflemedin (indicative past perfective second-person singular)
hafiflemedi (indicative past perfective singular third-person)
hafiflemedik (first-person indicative past perfective plural)
hafiflemediniz (indicative past perfective plural second-person)
hafiflemediler (indicative past perfective plural third-person)
hafiflemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hafiflemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hafiflemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hafiflemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hafiflemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hafiflemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hafiflemeyeceğim (first-person future indicative singular)
hafiflemeyeceksin (future indicative second-person singular)
hafiflemeyecek (future indicative singular third-person)
hafiflemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
hafiflemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
hafiflemeyecekler (future indicative plural third-person)
hafiflememişim (first-person inferential perfective singular)
hafiflememişsin (inferential perfective second-person singular)
hafiflememiş (inferential perfective singular third-person)
hafiflememişiz (first-person inferential perfective plural)
hafiflememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hafiflememişler (inferential perfective plural third-person)
hafiflemezmişim (aorist first-person inferential singular)
hafiflemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
hafiflemezmiş (aorist inferential singular third-person)
hafiflemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
hafiflemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hafiflemezmişler (aorist inferential plural third-person)
hafiflemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hafiflemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hafiflemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hafiflemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hafiflemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hafiflemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
hafiflemesem (conditional first-person singular)
hafiflemesen (conditional second-person singular)
hafiflemese (conditional singular third-person)
hafiflemesek (conditional first-person plural)
hafiflemeseniz (conditional plural second-person)
hafiflemeseler (conditional plural third-person)
hafiflemeseydim (conditional first-person perfective singular)
hafiflemeseydin (conditional perfective second-person singular)
hafiflemeseydi (conditional perfective singular third-person)
hafiflemeseydik (conditional first-person perfective plural)
hafiflemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hafiflemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
hafiflemeyeyim (first-person optative singular)
hafiflemeyesin (optative second-person singular)
hafiflemeye (optative singular third-person)
hafiflemeyelim (first-person optative plural)
hafiflemeyesiniz (optative plural second-person)
hafiflemeyeler (optative plural third-person)
hafiflememekteyim (first-person progressive singular)
hafiflememektesin (progressive second-person singular)
hafiflememekte (progressive singular third-person)
hafiflememekteyiz (first-person plural progressive)
hafiflememektesiniz (plural progressive second-person)
hafiflememekteler (plural progressive third-person)
hafiflememeliyim (first-person necessitative singular)
hafiflememelisin (necessitative second-person singular)
hafiflememeli (necessitative singular third-person)
hafiflememeliyiz (first-person necessitative plural)
hafiflememelisiniz (necessitative plural second-person)
hafiflememeliler (necessitative plural third-person)
hafifleme (imperative second-person singular)
hafiflemesin (imperative singular third-person)
hafiflemeyin (imperative plural second-person)
hafiflemesinler (imperative plural third-person)
hafiflemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hafiflemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
hafiflemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
hafiflemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hafiflemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hafiflemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hafiflemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hafiflemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hafiflemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hafiflemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hafiflemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hafiflemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hafiflemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hafiflemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hafiflemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
hafiflemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hafiflemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hafiflemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hafiflemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hafiflemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hafiflemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hafiflemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hafiflemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hafiflemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hafiflemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
hafiflemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
hafiflemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
hafiflemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hafiflemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hafiflemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
hafiflememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hafiflememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hafiflememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hafiflememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hafiflememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hafiflememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hafiflemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hafiflemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hafiflemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
hafiflemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hafiflemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hafiflemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hafiflemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hafiflemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hafiflemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hafiflemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hafiflemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hafiflemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hafiflemesem mi? (conditional first-person singular)
hafiflemesen mi? (conditional second-person singular)
hafiflemese mi? (conditional singular third-person)
hafiflemesek mi? (conditional first-person plural)
hafiflemeseniz mi? (conditional plural second-person)
hafiflemeseler mi? (conditional plural third-person)
hafiflemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
hafiflemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
hafiflemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
hafiflemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
hafiflemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hafiflemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hafiflememekte miyim? (first-person progressive singular)
hafiflememekte misin? (progressive second-person singular)
hafiflememekte mi? (progressive singular third-person)
hafiflememekte miyiz? (first-person plural progressive)
hafiflememekte misiniz? (plural progressive second-person)
hafiflememekteler mi? (plural progressive third-person)
hafiflememeli miyim? (first-person necessitative singular)
hafiflememeli misin? (necessitative second-person singular)
hafiflememeli mi? (necessitative singular third-person)
hafiflememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hafiflememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hafiflememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish خفیفلهمك. Equivalent to hafif (“light”) + -le.


kıvırmak

head

kıvırmak (third-person singular simple present kıvırır)

kıvırır (present singular third-person)
kıvırımak (infinitive)
kıvırıyan (imperfective impersonal participle)
kıvırımış (impersonal participle perfective)
kıvırıyacak (impersonal participle prospective)
kıvırıdığım (non-prospective participle personal)
kıvırıdığın (non-prospective participle personal)
kıvırıdığı (non-prospective participle personal)
kıvırıdığımız (non-prospective participle personal)
kıvırıdığınız (non-prospective participle personal)
kıvırıdıkları (non-prospective participle personal)
kıvırıyacağım (participle personal prospective)
kıvırıyacağın (participle personal prospective)
kıvırıyacağı (participle personal prospective)
kıvırıyacağımız (participle personal prospective)
kıvırıyacağınız (participle personal prospective)
kıvırıyacakları (participle personal prospective)
kıvırıma (noun-from-verb)
kıvırıyış (adverbial)
kıvırırım (aorist first-person indicative present singular)
kıvırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kıvırır (aorist indicative present singular third-person)
kıvırırız (aorist first-person indicative plural present)
kıvırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kıvırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kıvırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kıvırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kıvırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kıvırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kıvırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kıvırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kıvırıdım (first-person indicative past perfective singular)
kıvırıdın (indicative past perfective second-person singular)
kıvırıdı (indicative past perfective singular third-person)
kıvırıdık (first-person indicative past perfective plural)
kıvırıdınız (indicative past perfective plural second-person)
kıvırıdılar (indicative past perfective plural third-person)
kıvırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kıvırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kıvırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kıvırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kıvırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kıvırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kıvırıyacağım (first-person future indicative singular)
kıvırıyacaksın (future indicative second-person singular)
kıvırıyacak (future indicative singular third-person)
kıvırıyacağız (first-person future indicative plural)
kıvırıyacaksınız (future indicative plural second-person)
kıvırıyacaklar (future indicative plural third-person)
kıvırımışım (first-person inferential perfective singular)
kıvırımışsın (inferential perfective second-person singular)
kıvırımış (inferential perfective singular third-person)
kıvırımışız (first-person inferential perfective plural)
kıvırımışsınız (inferential perfective plural second-person)
kıvırımışlar (inferential perfective plural third-person)
kıvırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kıvırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kıvırırmış (aorist inferential singular third-person)
kıvırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kıvırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kıvırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kıvırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kıvırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kıvırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kıvırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kıvırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kıvırıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kıvırısam (conditional first-person singular)
kıvırısan (conditional second-person singular)
kıvırısa (conditional singular third-person)
kıvırısak (conditional first-person plural)
kıvırısanız (conditional plural second-person)
kıvırısalar (conditional plural third-person)
kıvırısaydım (conditional first-person perfective singular)
kıvırısaydın (conditional perfective second-person singular)
kıvırısaydı (conditional perfective singular third-person)
kıvırısaydık (conditional first-person perfective plural)
kıvırısaydınız (conditional perfective plural second-person)
kıvırısaydılar (conditional perfective plural third-person)
kıvırıyayım (first-person optative singular)
kıvırıyasın (optative second-person singular)
kıvırıya (optative singular third-person)
kıvırıyalım (first-person optative plural)
kıvırıyasınız (optative plural second-person)
kıvırıyalar (optative plural third-person)
kıvırımaktayım (first-person progressive singular)
kıvırımaktasın (progressive second-person singular)
kıvırımakta (progressive singular third-person)
kıvırımaktayız (first-person plural progressive)
kıvırımaktasınız (plural progressive second-person)
kıvırımaktalar (plural progressive third-person)
kıvırımalıyım (first-person necessitative singular)
kıvırımalısın (necessitative second-person singular)
kıvırımalı (necessitative singular third-person)
kıvırımalıyız (first-person necessitative plural)
kıvırımalısınız (necessitative plural second-person)
kıvırımalılar (necessitative plural third-person)
kıvırı (imperative second-person singular)
kıvırısın (imperative singular third-person)
kıvırıyın (imperative plural second-person)
kıvırısınlar (imperative plural third-person)
kıvırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kıvırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kıvırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kıvırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kıvırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kıvırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kıvırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kıvırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kıvırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kıvırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kıvırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kıvırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kıvırıdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kıvırıdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kıvırıdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kıvırıdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kıvırıdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kıvırıdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kıvırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kıvırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kıvırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kıvırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kıvırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kıvırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kıvırıyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kıvırıyacak mısın? (future indicative second-person singular)
kıvırıyacak mı? (future indicative singular third-person)
kıvırıyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kıvırıyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kıvırıyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kıvırımış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kıvırımış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kıvırımış mı? (inferential perfective singular third-person)
kıvırımış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kıvırımış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kıvırımışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kıvırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kıvırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kıvırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kıvırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kıvırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kıvırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kıvırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kıvırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kıvırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kıvırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kıvırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kıvırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kıvırısam mı? (conditional first-person singular)
kıvırısan mı? (conditional second-person singular)
kıvırısa mı? (conditional singular third-person)
kıvırısak mı? (conditional first-person plural)
kıvırısanız mı? (conditional plural second-person)
kıvırısalar mı? (conditional plural third-person)
kıvırısa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kıvırısa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kıvırısa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kıvırısa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kıvırısa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kıvırısalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kıvırımakta mıyım? (first-person progressive singular)
kıvırımakta mısın? (progressive second-person singular)
kıvırımakta mı? (progressive singular third-person)
kıvırımakta mıyız? (first-person plural progressive)
kıvırımakta mısınız? (plural progressive second-person)
kıvırımaktalar mı? (plural progressive third-person)
kıvırımalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kıvırımalı mısın? (necessitative second-person singular)
kıvırımalı mı? (necessitative singular third-person)
kıvırımalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kıvırımalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kıvırımalılar mı? (necessitative plural third-person)
kıvırımamak (infinitive negative)
kıvırımayan (imperfective impersonal negative participle)
kıvırımamış (impersonal negative participle perfective)
kıvırımayacak (impersonal negative participle prospective)
kıvırımadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kıvırımadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kıvırımadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kıvırımadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kıvırımadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kıvırımadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kıvırımayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kıvırımayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kıvırımayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kıvırımayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kıvırımayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kıvırımayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kıvırımama (negative noun-from-verb)
kıvırımayış (adverbial negative)
kıvırımam (aorist first-person indicative present singular)
kıvırımazsın (aorist indicative present second-person singular)
kıvırımaz (aorist indicative present singular third-person)
kıvırımayız (aorist first-person indicative plural present)
kıvırımazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kıvırımazlar (aorist indicative plural present third-person)
kıvırımıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kıvırımıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kıvırımıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kıvırımıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kıvırımıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kıvırımıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kıvırımadım (first-person indicative past perfective singular)
kıvırımadın (indicative past perfective second-person singular)
kıvırımadı (indicative past perfective singular third-person)
kıvırımadık (first-person indicative past perfective plural)
kıvırımadınız (indicative past perfective plural second-person)
kıvırımadılar (indicative past perfective plural third-person)
kıvırımıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kıvırımıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kıvırımıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kıvırımıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kıvırımıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kıvırımıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kıvırımayacağım (first-person future indicative singular)
kıvırımayacaksın (future indicative second-person singular)
kıvırımayacak (future indicative singular third-person)
kıvırımayacağız (first-person future indicative plural)
kıvırımayacaksınız (future indicative plural second-person)
kıvırımayacaklar (future indicative plural third-person)
kıvırımamışım (first-person inferential perfective singular)
kıvırımamışsın (inferential perfective second-person singular)
kıvırımamış (inferential perfective singular third-person)
kıvırımamışız (first-person inferential perfective plural)
kıvırımamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kıvırımamışlar (inferential perfective plural third-person)
kıvırımazmışım (aorist first-person inferential singular)
kıvırımazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kıvırımazmış (aorist inferential singular third-person)
kıvırımazmışız (aorist first-person inferential plural)
kıvırımazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kıvırımazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kıvırımıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kıvırımıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kıvırımıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kıvırımıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kıvırımıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kıvırımıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kıvırımasam (conditional first-person singular)
kıvırımasan (conditional second-person singular)
kıvırımasa (conditional singular third-person)
kıvırımasak (conditional first-person plural)
kıvırımasanız (conditional plural second-person)
kıvırımasalar (conditional plural third-person)
kıvırımasaydım (conditional first-person perfective singular)
kıvırımasaydın (conditional perfective second-person singular)
kıvırımasaydı (conditional perfective singular third-person)
kıvırımasaydık (conditional first-person perfective plural)
kıvırımasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kıvırımasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kıvırımayayım (first-person optative singular)
kıvırımayasın (optative second-person singular)
kıvırımaya (optative singular third-person)
kıvırımayalım (first-person optative plural)
kıvırımayasınız (optative plural second-person)
kıvırımayalar (optative plural third-person)
kıvırımamaktayım (first-person progressive singular)
kıvırımamaktasın (progressive second-person singular)
kıvırımamakta (progressive singular third-person)
kıvırımamaktayız (first-person plural progressive)
kıvırımamaktasınız (plural progressive second-person)
kıvırımamaktalar (plural progressive third-person)
kıvırımamalıyım (first-person necessitative singular)
kıvırımamalısın (necessitative second-person singular)
kıvırımamalı (necessitative singular third-person)
kıvırımamalıyız (first-person necessitative plural)
kıvırımamalısınız (necessitative plural second-person)
kıvırımamalılar (necessitative plural third-person)
kıvırıma (imperative second-person singular)
kıvırımasın (imperative singular third-person)
kıvırımayın (imperative plural second-person)
kıvırımasınlar (imperative plural third-person)
kıvırımaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kıvırımaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kıvırımaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kıvırımaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kıvırımaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kıvırımazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kıvırımıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kıvırımıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kıvırımıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kıvırımıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kıvırımıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kıvırımıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kıvırımadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kıvırımadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kıvırımadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kıvırımadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kıvırımadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kıvırımadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kıvırımıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kıvırımıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kıvırımıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kıvırımıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kıvırımıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kıvırımıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kıvırımayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kıvırımayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kıvırımayacak mı? (future indicative singular third-person)
kıvırımayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kıvırımayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kıvırımayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kıvırımamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kıvırımamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kıvırımamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kıvırımamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kıvırımamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kıvırımamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kıvırımaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kıvırımaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kıvırımaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kıvırımaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kıvırımaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kıvırımazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kıvırımıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kıvırımıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kıvırımıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kıvırımıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kıvırımıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kıvırımıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kıvırımasam mı? (conditional first-person singular)
kıvırımasan mı? (conditional second-person singular)
kıvırımasa mı? (conditional singular third-person)
kıvırımasak mı? (conditional first-person plural)
kıvırımasanız mı? (conditional plural second-person)
kıvırımasalar mı? (conditional plural third-person)
kıvırımasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kıvırımasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kıvırımasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kıvırımasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kıvırımasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kıvırımasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kıvırımamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kıvırımamakta mısın? (progressive second-person singular)
kıvırımamakta mı? (progressive singular third-person)
kıvırımamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kıvırımamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kıvırımamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kıvırımamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kıvırımamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kıvırımamalı mı? (necessitative singular third-person)
kıvırımamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kıvırımamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kıvırımamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kıvırıdığımız

kıvırıdığınız

kıvırırmışım

kıvırırmışız

kıvırımışsın

kıvırımışsınız

kıvırımış mı?

kıvırımadığı


iliklemek

iliklemek (infinitive)
ilikleyen (imperfective impersonal participle)
iliklemiş (impersonal participle perfective)
ilikleyecek (impersonal participle prospective)
iliklediğim (non-prospective participle personal)
iliklediğin (non-prospective participle personal)
iliklediği (non-prospective participle personal)
iliklediğimiz (non-prospective participle personal)
iliklediğiniz (non-prospective participle personal)
ilikledikleri (non-prospective participle personal)
ilikleyeceğim (participle personal prospective)
ilikleyeceğin (participle personal prospective)
ilikleyeceği (participle personal prospective)
ilikleyeceğimiz (participle personal prospective)
ilikleyeceğiniz (participle personal prospective)
ilikleyecekleri (participle personal prospective)
ilikleme (noun-from-verb)
ilikleyiş (adverbial)
iliklerim (aorist first-person indicative present singular)
iliklersin (aorist indicative present second-person singular)
ilikler (aorist indicative present singular third-person)
ilikleriz (aorist first-person indicative plural present)
iliklersiniz (aorist indicative plural present second-person)
iliklerler (aorist indicative plural present third-person)
ilikliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilikliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilikliyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilikliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilikliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilikliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilikledim (first-person indicative past perfective singular)
ilikledin (indicative past perfective second-person singular)
ilikledi (indicative past perfective singular third-person)
ilikledik (first-person indicative past perfective plural)
iliklediniz (indicative past perfective plural second-person)
iliklediler (indicative past perfective plural third-person)
ilikliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilikliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilikliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilikliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilikliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilikliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ilikleyeceğim (first-person future indicative singular)
ilikleyeceksin (future indicative second-person singular)
ilikleyecek (future indicative singular third-person)
ilikleyeceğiz (first-person future indicative plural)
ilikleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilikleyecekler (future indicative plural third-person)
iliklemişim (first-person inferential perfective singular)
iliklemişsin (inferential perfective second-person singular)
iliklemiş (inferential perfective singular third-person)
iliklemişiz (first-person inferential perfective plural)
iliklemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
iliklemişler (inferential perfective plural third-person)
iliklermişim (aorist first-person inferential singular)
iliklermişsin (aorist inferential second-person singular)
iliklermiş (aorist inferential singular third-person)
iliklermişiz (aorist first-person inferential plural)
iliklermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
iliklermişler (aorist inferential plural third-person)
ilikliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilikliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilikliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilikliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilikliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilikliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
iliklesem (conditional first-person singular)
iliklesen (conditional second-person singular)
iliklese (conditional singular third-person)
iliklesek (conditional first-person plural)
ilikleseniz (conditional plural second-person)
ilikleseler (conditional plural third-person)
ilikleseydim (conditional first-person perfective singular)
ilikleseydin (conditional perfective second-person singular)
ilikleseydi (conditional perfective singular third-person)
ilikleseydik (conditional first-person perfective plural)
ilikleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilikleseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilikleyeyim (first-person optative singular)
ilikleyesin (optative second-person singular)
ilikleye (optative singular third-person)
ilikleyelim (first-person optative plural)
ilikleyesiniz (optative plural second-person)
ilikleyeler (optative plural third-person)
iliklemekteyim (first-person progressive singular)
iliklemektesin (progressive second-person singular)
iliklemekte (progressive singular third-person)
iliklemekteyiz (first-person plural progressive)
iliklemektesiniz (plural progressive second-person)
iliklemekteler (plural progressive third-person)
iliklemeliyim (first-person necessitative singular)
iliklemelisin (necessitative second-person singular)
iliklemeli (necessitative singular third-person)
iliklemeliyiz (first-person necessitative plural)
iliklemelisiniz (necessitative plural second-person)
iliklemeliler (necessitative plural third-person)
ilikle (imperative second-person singular)
iliklesin (imperative singular third-person)
ilikleyin (imperative plural second-person)
iliklesinler (imperative plural third-person)
ilikler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilikler misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilikler mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilikler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilikler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
iliklerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilikliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilikliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilikliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilikliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilikliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilikliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilikledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilikledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilikledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilikledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
iliklediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
iliklediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilikliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilikliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilikliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilikliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilikliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilikliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilikleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilikleyecek misin? (future indicative second-person singular)
ilikleyecek mi? (future indicative singular third-person)
ilikleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilikleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilikleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
iliklemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
iliklemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
iliklemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
iliklemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
iliklemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
iliklemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilikler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilikler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilikler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilikler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilikler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
iliklerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilikliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilikliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilikliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilikliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilikliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilikliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
iliklesem mi? (conditional first-person singular)
iliklesen mi? (conditional second-person singular)
iliklese mi? (conditional singular third-person)
iliklesek mi? (conditional first-person plural)
ilikleseniz mi? (conditional plural second-person)
ilikleseler mi? (conditional plural third-person)
iliklese miydim? (conditional first-person perfective singular)
iliklese miydin? (conditional perfective second-person singular)
iliklese miydi? (conditional perfective singular third-person)
iliklese miydik? (conditional first-person perfective plural)
iliklese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilikleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
iliklemekte miyim? (first-person progressive singular)
iliklemekte misin? (progressive second-person singular)
iliklemekte mi? (progressive singular third-person)
iliklemekte miyiz? (first-person plural progressive)
iliklemekte misiniz? (plural progressive second-person)
iliklemekteler mi? (plural progressive third-person)
iliklemeli miyim? (first-person necessitative singular)
iliklemeli misin? (necessitative second-person singular)
iliklemeli mi? (necessitative singular third-person)
iliklemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
iliklemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
iliklemeliler mi? (necessitative plural third-person)
iliklememek (infinitive negative)
iliklemeyen (imperfective impersonal negative participle)
iliklememiş (impersonal negative participle perfective)
iliklemeyecek (impersonal negative participle prospective)
iliklemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
iliklemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
iliklemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
iliklemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
iliklemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
iliklemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
iliklemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
iliklemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
iliklemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
iliklemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
iliklemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
iliklemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
iliklememe (negative noun-from-verb)
iliklemeyiş (adverbial negative)
iliklemem (aorist first-person indicative present singular)
iliklemezsin (aorist indicative present second-person singular)
iliklemez (aorist indicative present singular third-person)
iliklemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
iliklemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
iliklemezler (aorist indicative plural present third-person)
iliklemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
iliklemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
iliklemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
iliklemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
iliklemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
iliklemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
iliklemedim (first-person indicative past perfective singular)
iliklemedin (indicative past perfective second-person singular)
iliklemedi (indicative past perfective singular third-person)
iliklemedik (first-person indicative past perfective plural)
iliklemediniz (indicative past perfective plural second-person)
iliklemediler (indicative past perfective plural third-person)
iliklemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
iliklemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
iliklemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
iliklemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
iliklemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
iliklemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
iliklemeyeceğim (first-person future indicative singular)
iliklemeyeceksin (future indicative second-person singular)
iliklemeyecek (future indicative singular third-person)
iliklemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
iliklemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
iliklemeyecekler (future indicative plural third-person)
iliklememişim (first-person inferential perfective singular)
iliklememişsin (inferential perfective second-person singular)
iliklememiş (inferential perfective singular third-person)
iliklememişiz (first-person inferential perfective plural)
iliklememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
iliklememişler (inferential perfective plural third-person)
iliklemezmişim (aorist first-person inferential singular)
iliklemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
iliklemezmiş (aorist inferential singular third-person)
iliklemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
iliklemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
iliklemezmişler (aorist inferential plural third-person)
iliklemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
iliklemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
iliklemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
iliklemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
iliklemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
iliklemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
iliklemesem (conditional first-person singular)
iliklemesen (conditional second-person singular)
iliklemese (conditional singular third-person)
iliklemesek (conditional first-person plural)
iliklemeseniz (conditional plural second-person)
iliklemeseler (conditional plural third-person)
iliklemeseydim (conditional first-person perfective singular)
iliklemeseydin (conditional perfective second-person singular)
iliklemeseydi (conditional perfective singular third-person)
iliklemeseydik (conditional first-person perfective plural)
iliklemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
iliklemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
iliklemeyeyim (first-person optative singular)
iliklemeyesin (optative second-person singular)
iliklemeye (optative singular third-person)
iliklemeyelim (first-person optative plural)
iliklemeyesiniz (optative plural second-person)
iliklemeyeler (optative plural third-person)
iliklememekteyim (first-person progressive singular)
iliklememektesin (progressive second-person singular)
iliklememekte (progressive singular third-person)
iliklememekteyiz (first-person plural progressive)
iliklememektesiniz (plural progressive second-person)
iliklememekteler (plural progressive third-person)
iliklememeliyim (first-person necessitative singular)
iliklememelisin (necessitative second-person singular)
iliklememeli (necessitative singular third-person)
iliklememeliyiz (first-person necessitative plural)
iliklememelisiniz (necessitative plural second-person)
iliklememeliler (necessitative plural third-person)
ilikleme (imperative second-person singular)
iliklemesin (imperative singular third-person)
iliklemeyin (imperative plural second-person)
iliklemesinler (imperative plural third-person)
iliklemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
iliklemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
iliklemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
iliklemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
iliklemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
iliklemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
iliklemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
iliklemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
iliklemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
iliklemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
iliklemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
iliklemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
iliklemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
iliklemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
iliklemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
iliklemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
iliklemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
iliklemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
iliklemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
iliklemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
iliklemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
iliklemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
iliklemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
iliklemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
iliklemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
iliklemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
iliklemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
iliklemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
iliklemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
iliklemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
iliklememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
iliklememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
iliklememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
iliklememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
iliklememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
iliklememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
iliklemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
iliklemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
iliklemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
iliklemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
iliklemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
iliklemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
iliklemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
iliklemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
iliklemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
iliklemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
iliklemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
iliklemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
iliklemesem mi? (conditional first-person singular)
iliklemesen mi? (conditional second-person singular)
iliklemese mi? (conditional singular third-person)
iliklemesek mi? (conditional first-person plural)
iliklemeseniz mi? (conditional plural second-person)
iliklemeseler mi? (conditional plural third-person)
iliklemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
iliklemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
iliklemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
iliklemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
iliklemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
iliklemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
iliklememekte miyim? (first-person progressive singular)
iliklememekte misin? (progressive second-person singular)
iliklememekte mi? (progressive singular third-person)
iliklememekte miyiz? (first-person plural progressive)
iliklememekte misiniz? (plural progressive second-person)
iliklememekteler mi? (plural progressive third-person)
iliklememeli miyim? (first-person necessitative singular)
iliklememeli misin? (necessitative second-person singular)
iliklememeli mi? (necessitative singular third-person)
iliklememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
iliklememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
iliklememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ایلیكلمك. Equivalent to ilik + -le.