sattırmak

sattırmak (third-person singular simple present sattırır)

sattırır (present singular third-person)
sattırmak (infinitive)
sattıran (imperfective impersonal participle)
sattırmış (impersonal participle perfective)
sattıracak (impersonal participle prospective)
sattırtığım (non-prospective participle personal)
sattırtığın (non-prospective participle personal)
sattırtığı (non-prospective participle personal)
sattırtığımız (non-prospective participle personal)
sattırtığınız (non-prospective participle personal)
sattırtıkları (non-prospective participle personal)
sattıracağım (participle personal prospective)
sattıracağın (participle personal prospective)
sattıracağı (participle personal prospective)
sattıracağımız (participle personal prospective)
sattıracağınız (participle personal prospective)
sattıracakları (participle personal prospective)
sattırma (noun-from-verb)
sattırış (adverbial)
sattırırım (aorist first-person indicative present singular)
sattırırsın (aorist indicative present second-person singular)
sattırır (aorist indicative present singular third-person)
sattırırız (aorist first-person indicative plural present)
sattırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sattırırlar (aorist indicative plural present third-person)
sattırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sattırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sattırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sattırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sattırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sattırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sattırtım (first-person indicative past perfective singular)
sattırtın (indicative past perfective second-person singular)
sattırtı (indicative past perfective singular third-person)
sattırtık (first-person indicative past perfective plural)
sattırtınız (indicative past perfective plural second-person)
sattırtılar (indicative past perfective plural third-person)
sattırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sattırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sattırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sattırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sattırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sattırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sattırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sattıracağım (first-person future indicative singular)
sattıracaksın (future indicative second-person singular)
sattıracak (future indicative singular third-person)
sattıracağız (first-person future indicative plural)
sattıracaksınız (future indicative plural second-person)
sattıracaklar (future indicative plural third-person)
sattırmışım (first-person inferential perfective singular)
sattırmışsın (inferential perfective second-person singular)
sattırmış (inferential perfective singular third-person)
sattırmışız (first-person inferential perfective plural)
sattırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sattırmışlar (inferential perfective plural third-person)
sattırırmışım (aorist first-person inferential singular)
sattırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sattırırmış (aorist inferential singular third-person)
sattırırmışız (aorist first-person inferential plural)
sattırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sattırırlarmış (or sattırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sattırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sattırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sattırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sattırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sattırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sattırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sattırsam (conditional first-person singular)
sattırsan (conditional second-person singular)
sattırsa (conditional singular third-person)
sattırsak (conditional first-person plural)
sattırsanız (conditional plural second-person)
sattırsalar (conditional plural third-person)
sattırsaydım (conditional first-person perfective singular)
sattırsaydın (conditional perfective second-person singular)
sattırsaydı (conditional perfective singular third-person)
sattırsaydık (conditional first-person perfective plural)
sattırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sattırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sattırayım (first-person optative singular)
sattırasın (optative second-person singular)
sattıra (optative singular third-person)
sattıralım (first-person optative plural)
sattırasınız (optative plural second-person)
sattıralar (optative plural third-person)
sattırmaktayım (first-person progressive singular)
sattırmaktasın (progressive second-person singular)
sattırmakta (progressive singular third-person)
sattırmaktayız (first-person plural progressive)
sattırmaktasınız (plural progressive second-person)
sattırmaktalar (plural progressive third-person)
sattırmalıyım (first-person necessitative singular)
sattırmalısın (necessitative second-person singular)
sattırmalı (necessitative singular third-person)
sattırmalıyız (first-person necessitative plural)
sattırmalısınız (necessitative plural second-person)
sattırmalılar (necessitative plural third-person)
sattır (imperative second-person singular)
sattırsın (imperative singular third-person)
sattırın (imperative plural second-person)
sattırsınlar (imperative plural third-person)
sattırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sattırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sattırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sattırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sattırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sattırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sattırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sattırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sattırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sattırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sattırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sattırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sattırtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sattırtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sattırtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sattırtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sattırtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sattırtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sattırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sattırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sattırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sattırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sattırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sattırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sattıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
sattıracak mısın? (future indicative second-person singular)
sattıracak mı? (future indicative singular third-person)
sattıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
sattıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
sattıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
sattırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sattırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sattırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sattırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sattırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sattırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sattırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sattırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sattırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sattırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sattırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sattırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sattırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sattırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sattırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sattırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sattırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sattırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sattırsam mı? (conditional first-person singular)
sattırsan mı? (conditional second-person singular)
sattırsa mı? (conditional singular third-person)
sattırsak mı? (conditional first-person plural)
sattırsanız mı? (conditional plural second-person)
sattırsalar mı? (conditional plural third-person)
sattırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sattırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sattırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sattırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sattırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sattırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sattırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sattırmakta mısın? (progressive second-person singular)
sattırmakta mı? (progressive singular third-person)
sattırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sattırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sattırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sattırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sattırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sattırmalı mı? (necessitative singular third-person)
sattırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sattırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sattırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sattırmamak (infinitive negative)
sattırmayan (imperfective impersonal negative participle)
sattırmamış (impersonal negative participle perfective)
sattırmayacak (impersonal negative participle prospective)
sattırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sattırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sattırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sattırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sattırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sattırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sattırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sattırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sattırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sattırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sattırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sattırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sattırmama (negative noun-from-verb)
sattırmayış (adverbial negative)
sattırmam (aorist first-person indicative present singular)
sattırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sattırmaz (aorist indicative present singular third-person)
sattırmayız (aorist first-person indicative plural present)
sattırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sattırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sattırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sattırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sattırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sattırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sattırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sattırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sattırmadım (first-person indicative past perfective singular)
sattırmadın (indicative past perfective second-person singular)
sattırmadı (indicative past perfective singular third-person)
sattırmadık (first-person indicative past perfective plural)
sattırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sattırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sattırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sattırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sattırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sattırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sattırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sattırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sattırmayacağım (first-person future indicative singular)
sattırmayacaksın (future indicative second-person singular)
sattırmayacak (future indicative singular third-person)
sattırmayacağız (first-person future indicative plural)
sattırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sattırmayacaklar (future indicative plural third-person)
sattırmamışım (first-person inferential perfective singular)
sattırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sattırmamış (inferential perfective singular third-person)
sattırmamışız (first-person inferential perfective plural)
sattırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sattırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sattırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sattırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sattırmazmış (aorist inferential singular third-person)
sattırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sattırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sattırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sattırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sattırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sattırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sattırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sattırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sattırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sattırmasam (conditional first-person singular)
sattırmasan (conditional second-person singular)
sattırmasa (conditional singular third-person)
sattırmasak (conditional first-person plural)
sattırmasanız (conditional plural second-person)
sattırmasalar (conditional plural third-person)
sattırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sattırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sattırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sattırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sattırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sattırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sattırmayayım (first-person optative singular)
sattırmayasın (optative second-person singular)
sattırmaya (optative singular third-person)
sattırmayalım (first-person optative plural)
sattırmayasınız (optative plural second-person)
sattırmayalar (optative plural third-person)
sattırmamaktayım (first-person progressive singular)
sattırmamaktasın (progressive second-person singular)
sattırmamakta (progressive singular third-person)
sattırmamaktayız (first-person plural progressive)
sattırmamaktasınız (plural progressive second-person)
sattırmamaktalar (plural progressive third-person)
sattırmamalıyım (first-person necessitative singular)
sattırmamalısın (necessitative second-person singular)
sattırmamalı (necessitative singular third-person)
sattırmamalıyız (first-person necessitative plural)
sattırmamalısınız (necessitative plural second-person)
sattırmamalılar (necessitative plural third-person)
sattırma (imperative second-person singular)
sattırmasın (imperative singular third-person)
sattırmayın (imperative plural second-person)
sattırmasınlar (imperative plural third-person)
sattırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sattırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sattırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sattırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sattırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sattırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sattırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sattırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sattırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sattırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sattırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sattırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sattırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sattırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sattırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sattırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sattırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sattırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sattırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sattırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sattırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sattırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sattırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sattırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sattırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sattırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sattırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sattırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sattırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sattırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sattırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sattırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sattırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sattırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sattırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sattırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sattırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sattırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sattırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sattırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sattırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sattırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sattırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sattırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sattırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sattırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sattırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sattırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sattırmasam mı? (conditional first-person singular)
sattırmasan mı? (conditional second-person singular)
sattırmasa mı? (conditional singular third-person)
sattırmasak mı? (conditional first-person plural)
sattırmasanız mı? (conditional plural second-person)
sattırmasalar mı? (conditional plural third-person)
sattırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sattırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sattırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sattırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sattırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sattırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sattırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sattırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sattırmamakta mı? (progressive singular third-person)
sattırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sattırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sattırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sattırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sattırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sattırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sattırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sattırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sattırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Bu eski masayı eskiciye sattıracağım.

I will let this old table sell the junkman.

(causative) to let somebody sell something


sattırtmak

head

sattırtmak (third-person singular simple present sattırtır)

sattırtır (present singular third-person)
sattırtırmak (infinitive)
sattırtıran (imperfective impersonal participle)
sattırtırmış (impersonal participle perfective)
sattırtıracak (impersonal participle prospective)
sattırtırdığım (non-prospective participle personal)
sattırtırdığın (non-prospective participle personal)
sattırtırdığı (non-prospective participle personal)
sattırtırdığımız (non-prospective participle personal)
sattırtırdığınız (non-prospective participle personal)
sattırtırdıkları (non-prospective participle personal)
sattırtıracağım (participle personal prospective)
sattırtıracağın (participle personal prospective)
sattırtıracağı (participle personal prospective)
sattırtıracağımız (participle personal prospective)
sattırtıracağınız (participle personal prospective)
sattırtıracakları (participle personal prospective)
sattırtırma (noun-from-verb)
sattırtırış (adverbial)
sattırtırım (aorist first-person indicative present singular)
sattırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
sattırtır (aorist indicative present singular third-person)
sattırtırız (aorist first-person indicative plural present)
sattırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sattırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
sattırtırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sattırtırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sattırtırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sattırtırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sattırtırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sattırtırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sattırtırdım (first-person indicative past perfective singular)
sattırtırdın (indicative past perfective second-person singular)
sattırtırdı (indicative past perfective singular third-person)
sattırtırdık (first-person indicative past perfective plural)
sattırtırdınız (indicative past perfective plural second-person)
sattırtırdılar (indicative past perfective plural third-person)
sattırtırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sattırtırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sattırtırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sattırtırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sattırtırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sattırtırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sattırtırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sattırtıracağım (first-person future indicative singular)
sattırtıracaksın (future indicative second-person singular)
sattırtıracak (future indicative singular third-person)
sattırtıracağız (first-person future indicative plural)
sattırtıracaksınız (future indicative plural second-person)
sattırtıracaklar (future indicative plural third-person)
sattırtırmışım (first-person inferential perfective singular)
sattırtırmışsın (inferential perfective second-person singular)
sattırtırmış (inferential perfective singular third-person)
sattırtırmışız (first-person inferential perfective plural)
sattırtırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sattırtırmışlar (inferential perfective plural third-person)
sattırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
sattırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sattırtırmış (aorist inferential singular third-person)
sattırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
sattırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sattırtırlarmış (or sattırtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sattırtırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sattırtırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sattırtırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sattırtırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sattırtırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sattırtırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sattırtırsam (conditional first-person singular)
sattırtırsan (conditional second-person singular)
sattırtırsa (conditional singular third-person)
sattırtırsak (conditional first-person plural)
sattırtırsanız (conditional plural second-person)
sattırtırsalar (conditional plural third-person)
sattırtırsaydım (conditional first-person perfective singular)
sattırtırsaydın (conditional perfective second-person singular)
sattırtırsaydı (conditional perfective singular third-person)
sattırtırsaydık (conditional first-person perfective plural)
sattırtırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sattırtırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sattırtırayım (first-person optative singular)
sattırtırasın (optative second-person singular)
sattırtıra (optative singular third-person)
sattırtıralım (first-person optative plural)
sattırtırasınız (optative plural second-person)
sattırtıralar (optative plural third-person)
sattırtırmaktayım (first-person progressive singular)
sattırtırmaktasın (progressive second-person singular)
sattırtırmakta (progressive singular third-person)
sattırtırmaktayız (first-person plural progressive)
sattırtırmaktasınız (plural progressive second-person)
sattırtırmaktalar (plural progressive third-person)
sattırtırmalıyım (first-person necessitative singular)
sattırtırmalısın (necessitative second-person singular)
sattırtırmalı (necessitative singular third-person)
sattırtırmalıyız (first-person necessitative plural)
sattırtırmalısınız (necessitative plural second-person)
sattırtırmalılar (necessitative plural third-person)
sattırtır (imperative second-person singular)
sattırtırsın (imperative singular third-person)
sattırtırın (imperative plural second-person)
sattırtırsınlar (imperative plural third-person)
sattırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sattırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sattırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sattırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sattırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sattırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sattırtırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sattırtırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sattırtırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sattırtırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sattırtırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sattırtırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sattırtırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sattırtırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sattırtırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sattırtırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sattırtırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sattırtırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sattırtırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sattırtırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sattırtırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sattırtırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sattırtırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sattırtırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sattırtıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
sattırtıracak mısın? (future indicative second-person singular)
sattırtıracak mı? (future indicative singular third-person)
sattırtıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
sattırtıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
sattırtıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
sattırtırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sattırtırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sattırtırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sattırtırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sattırtırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sattırtırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sattırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sattırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sattırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sattırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sattırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sattırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sattırtırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sattırtırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sattırtırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sattırtırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sattırtırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sattırtırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sattırtırsam mı? (conditional first-person singular)
sattırtırsan mı? (conditional second-person singular)
sattırtırsa mı? (conditional singular third-person)
sattırtırsak mı? (conditional first-person plural)
sattırtırsanız mı? (conditional plural second-person)
sattırtırsalar mı? (conditional plural third-person)
sattırtırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sattırtırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sattırtırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sattırtırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sattırtırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sattırtırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sattırtırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sattırtırmakta mısın? (progressive second-person singular)
sattırtırmakta mı? (progressive singular third-person)
sattırtırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sattırtırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sattırtırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sattırtırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sattırtırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sattırtırmalı mı? (necessitative singular third-person)
sattırtırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sattırtırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sattırtırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sattırtırmamak (infinitive negative)
sattırtırmayan (imperfective impersonal negative participle)
sattırtırmamış (impersonal negative participle perfective)
sattırtırmayacak (impersonal negative participle prospective)
sattırtırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sattırtırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sattırtırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sattırtırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sattırtırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sattırtırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sattırtırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sattırtırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sattırtırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sattırtırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sattırtırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sattırtırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sattırtırmama (negative noun-from-verb)
sattırtırmayış (adverbial negative)
sattırtırmam (aorist first-person indicative present singular)
sattırtırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sattırtırmaz (aorist indicative present singular third-person)
sattırtırmayız (aorist first-person indicative plural present)
sattırtırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sattırtırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sattırtırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sattırtırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sattırtırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sattırtırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sattırtırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sattırtırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sattırtırmadım (first-person indicative past perfective singular)
sattırtırmadın (indicative past perfective second-person singular)
sattırtırmadı (indicative past perfective singular third-person)
sattırtırmadık (first-person indicative past perfective plural)
sattırtırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sattırtırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sattırtırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sattırtırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sattırtırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sattırtırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sattırtırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sattırtırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sattırtırmayacağım (first-person future indicative singular)
sattırtırmayacaksın (future indicative second-person singular)
sattırtırmayacak (future indicative singular third-person)
sattırtırmayacağız (first-person future indicative plural)
sattırtırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sattırtırmayacaklar (future indicative plural third-person)
sattırtırmamışım (first-person inferential perfective singular)
sattırtırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sattırtırmamış (inferential perfective singular third-person)
sattırtırmamışız (first-person inferential perfective plural)
sattırtırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sattırtırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sattırtırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sattırtırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sattırtırmazmış (aorist inferential singular third-person)
sattırtırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sattırtırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sattırtırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sattırtırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sattırtırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sattırtırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sattırtırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sattırtırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sattırtırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sattırtırmasam (conditional first-person singular)
sattırtırmasan (conditional second-person singular)
sattırtırmasa (conditional singular third-person)
sattırtırmasak (conditional first-person plural)
sattırtırmasanız (conditional plural second-person)
sattırtırmasalar (conditional plural third-person)
sattırtırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sattırtırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sattırtırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sattırtırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sattırtırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sattırtırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sattırtırmayayım (first-person optative singular)
sattırtırmayasın (optative second-person singular)
sattırtırmaya (optative singular third-person)
sattırtırmayalım (first-person optative plural)
sattırtırmayasınız (optative plural second-person)
sattırtırmayalar (optative plural third-person)
sattırtırmamaktayım (first-person progressive singular)
sattırtırmamaktasın (progressive second-person singular)
sattırtırmamakta (progressive singular third-person)
sattırtırmamaktayız (first-person plural progressive)
sattırtırmamaktasınız (plural progressive second-person)
sattırtırmamaktalar (plural progressive third-person)
sattırtırmamalıyım (first-person necessitative singular)
sattırtırmamalısın (necessitative second-person singular)
sattırtırmamalı (necessitative singular third-person)
sattırtırmamalıyız (first-person necessitative plural)
sattırtırmamalısınız (necessitative plural second-person)
sattırtırmamalılar (necessitative plural third-person)
sattırtırma (imperative second-person singular)
sattırtırmasın (imperative singular third-person)
sattırtırmayın (imperative plural second-person)
sattırtırmasınlar (imperative plural third-person)
sattırtırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sattırtırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sattırtırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sattırtırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sattırtırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sattırtırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sattırtırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sattırtırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sattırtırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sattırtırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sattırtırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sattırtırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sattırtırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sattırtırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sattırtırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sattırtırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sattırtırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sattırtırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sattırtırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sattırtırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sattırtırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sattırtırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sattırtırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sattırtırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sattırtırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sattırtırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sattırtırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sattırtırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sattırtırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sattırtırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sattırtırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sattırtırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sattırtırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sattırtırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sattırtırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sattırtırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sattırtırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sattırtırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sattırtırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sattırtırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sattırtırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sattırtırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sattırtırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sattırtırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sattırtırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sattırtırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sattırtırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sattırtırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sattırtırmasam mı? (conditional first-person singular)
sattırtırmasan mı? (conditional second-person singular)
sattırtırmasa mı? (conditional singular third-person)
sattırtırmasak mı? (conditional first-person plural)
sattırtırmasanız mı? (conditional plural second-person)
sattırtırmasalar mı? (conditional plural third-person)
sattırtırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sattırtırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sattırtırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sattırtırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sattırtırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sattırtırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sattırtırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sattırtırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sattırtırmamakta mı? (progressive singular third-person)
sattırtırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sattırtırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sattırtırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sattırtırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sattırtırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sattırtırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sattırtırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sattırtırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sattırtırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Bu eski masayı Ali'ye sattırtacağım.

I will let Ali find somebody to sell this old table.

to find somebody who lets somebody sell something


giyilir

third-person singular indicative aorist of giyilmek


içine doğmak

head

içine doğmak (third-person singular simple present içine doğar)

içine doğar (present singular third-person)
içine doğmak (infinitive)
içine doğan (imperfective impersonal participle)
içine doğmuş (impersonal participle perfective)
içine doğacak (impersonal participle prospective)
içine doğduğum (non-prospective participle personal)
içine doğduğun (non-prospective participle personal)
içine doğduğu (non-prospective participle personal)
içine doğduğumuz (non-prospective participle personal)
içine doğduğunuz (non-prospective participle personal)
içine doğdukları (non-prospective participle personal)
içine doğacağım (participle personal prospective)
içine doğacağın (participle personal prospective)
içine doğacağı (participle personal prospective)
içine doğacağımız (participle personal prospective)
içine doğacağınız (participle personal prospective)
içine doğacakları (participle personal prospective)
içine doğma (noun-from-verb)
içine doğuş (adverbial)
içine doğarım (aorist first-person indicative present singular)
içine doğarsın (aorist indicative present second-person singular)
içine doğar (aorist indicative present singular third-person)
içine doğarız (aorist first-person indicative plural present)
içine doğarsınız (aorist indicative plural present second-person)
içine doğarlar (aorist indicative plural present third-person)
içine doğuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
içine doğuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
içine doğuyor (imperfective indicative present singular third-person)
içine doğuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
içine doğuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
içine doğuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
içine doğdum (first-person indicative past perfective singular)
içine doğdun (indicative past perfective second-person singular)
içine doğdu (indicative past perfective singular third-person)
içine doğduk (first-person indicative past perfective plural)
içine doğdunuz (indicative past perfective plural second-person)
içine doğdular (indicative past perfective plural third-person)
içine doğuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
içine doğuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
içine doğuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
içine doğuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
içine doğuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
içine doğuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or içine doğuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
içine doğacağım (first-person future indicative singular)
içine doğacaksın (future indicative second-person singular)
içine doğacak (future indicative singular third-person)
içine doğacağız (first-person future indicative plural)
içine doğacaksınız (future indicative plural second-person)
içine doğacaklar (future indicative plural third-person)
içine doğmışım (first-person inferential perfective singular)
içine doğmışsın (inferential perfective second-person singular)
içine doğmış (inferential perfective singular third-person)
içine doğmışız (first-person inferential perfective plural)
içine doğmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
içine doğmışlar (inferential perfective plural third-person)
içine doğarmışım (aorist first-person inferential singular)
içine doğarmışsın (aorist inferential second-person singular)
içine doğarmış (aorist inferential singular third-person)
içine doğarmışız (aorist first-person inferential plural)
içine doğarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
içine doğarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or içine doğarmışlar (aorist inferential plural third-person)
içine doğuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
içine doğuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
içine doğuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
içine doğuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
içine doğuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
içine doğuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
içine doğsam (conditional first-person singular)
içine doğsan (conditional second-person singular)
içine doğsa (conditional singular third-person)
içine doğsak (conditional first-person plural)
içine doğsanız (conditional plural second-person)
içine doğsalar (conditional plural third-person)
içine doğsaydım (conditional first-person perfective singular)
içine doğsaydın (conditional perfective second-person singular)
içine doğsaydı (conditional perfective singular third-person)
içine doğsaydık (conditional first-person perfective plural)
içine doğsaydınız (conditional perfective plural second-person)
içine doğsaydılar (conditional perfective plural third-person)
içine doğayım (first-person optative singular)
içine doğasın (optative second-person singular)
içine doğa (optative singular third-person)
içine doğalım (first-person optative plural)
içine doğasınız (optative plural second-person)
içine doğalar (optative plural third-person)
içine doğmaktayım (first-person progressive singular)
içine doğmaktasın (progressive second-person singular)
içine doğmakta (progressive singular third-person)
içine doğmaktayız (first-person plural progressive)
içine doğmaktasınız (plural progressive second-person)
içine doğmaktalar (plural progressive third-person)
içine doğmalıyım (first-person necessitative singular)
içine doğmalısın (necessitative second-person singular)
içine doğmalı (necessitative singular third-person)
içine doğmalıyız (first-person necessitative plural)
içine doğmalısınız (necessitative plural second-person)
içine doğmalılar (necessitative plural third-person)
içine doğ (imperative second-person singular)
içine doğsun (imperative singular third-person)
içine doğun (imperative plural second-person)
içine doğsunlar (imperative plural third-person)
içine doğar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
içine doğar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
içine doğar mı? (aorist indicative present singular third-person)
içine doğar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
içine doğar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
içine doğarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
içine doğuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
içine doğuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
içine doğuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
içine doğuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
içine doğuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
içine doğuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
içine doğdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
içine doğdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
içine doğdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
içine doğduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
içine doğdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
içine doğdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
içine doğuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
içine doğuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
içine doğuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
içine doğuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
içine doğuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
içine doğuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
içine doğacak mıyım? (first-person future indicative singular)
içine doğacak mısın? (future indicative second-person singular)
içine doğacak mı? (future indicative singular third-person)
içine doğacak mıyız? (first-person future indicative plural)
içine doğacak mısınız? (future indicative plural second-person)
içine doğacaklar mı? (future indicative plural third-person)
içine doğmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
içine doğmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
içine doğmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
içine doğmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
içine doğmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
içine doğmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
içine doğar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
içine doğar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
içine doğar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
içine doğar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
içine doğar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
içine doğarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
içine doğuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
içine doğuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
içine doğuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
içine doğuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
içine doğuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
içine doğuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
içine doğsam mı? (conditional first-person singular)
içine doğsan mı? (conditional second-person singular)
içine doğsa mı? (conditional singular third-person)
içine doğsak mı? (conditional first-person plural)
içine doğsanız mı? (conditional plural second-person)
içine doğsalar mı? (conditional plural third-person)
içine doğsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
içine doğsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
içine doğsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
içine doğsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
içine doğsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
içine doğsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
içine doğmakta mıyım? (first-person progressive singular)
içine doğmakta mısın? (progressive second-person singular)
içine doğmakta mı? (progressive singular third-person)
içine doğmakta mıyız? (first-person plural progressive)
içine doğmakta mısınız? (plural progressive second-person)
içine doğmaktalar mı? (plural progressive third-person)
içine doğmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
içine doğmalı mısın? (necessitative second-person singular)
içine doğmalı mı? (necessitative singular third-person)
içine doğmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
içine doğmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
içine doğmalılar mı? (necessitative plural third-person)
içine doğmamak (infinitive negative)
içine doğmayan (imperfective impersonal negative participle)
içine doğmamış (impersonal negative participle perfective)
içine doğmayacak (impersonal negative participle prospective)
içine doğmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
içine doğmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
içine doğmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
içine doğmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
içine doğmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
içine doğmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
içine doğmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
içine doğmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
içine doğmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
içine doğmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
içine doğmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
içine doğmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
içine doğmama (negative noun-from-verb)
içine doğmayuş (adverbial negative)
içine doğmam (aorist first-person indicative present singular)
içine doğmazsın (aorist indicative present second-person singular)
içine doğmaz (aorist indicative present singular third-person)
içine doğmayız (aorist first-person indicative plural present)
içine doğmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
içine doğmazlar (aorist indicative plural present third-person)
içine doğmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
içine doğmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
içine doğmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
içine doğmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
içine doğmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
içine doğmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
içine doğmadım (first-person indicative past perfective singular)
içine doğmadın (indicative past perfective second-person singular)
içine doğmadı (indicative past perfective singular third-person)
içine doğmadık (first-person indicative past perfective plural)
içine doğmadınız (indicative past perfective plural second-person)
içine doğmadılar (indicative past perfective plural third-person)
içine doğmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
içine doğmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
içine doğmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
içine doğmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
içine doğmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
içine doğmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
içine doğmayacağım (first-person future indicative singular)
içine doğmayacaksın (future indicative second-person singular)
içine doğmayacak (future indicative singular third-person)
içine doğmayacağız (first-person future indicative plural)
içine doğmayacaksınız (future indicative plural second-person)
içine doğmayacaklar (future indicative plural third-person)
içine doğmamışım (first-person inferential perfective singular)
içine doğmamışsın (inferential perfective second-person singular)
içine doğmamış (inferential perfective singular third-person)
içine doğmamışız (first-person inferential perfective plural)
içine doğmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
içine doğmamışlar (inferential perfective plural third-person)
içine doğmazmışım (aorist first-person inferential singular)
içine doğmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
içine doğmazmış (aorist inferential singular third-person)
içine doğmazmışız (aorist first-person inferential plural)
içine doğmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
içine doğmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
içine doğmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
içine doğmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
içine doğmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
içine doğmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
içine doğmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
içine doğmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
içine doğmasam (conditional first-person singular)
içine doğmasan (conditional second-person singular)
içine doğmasa (conditional singular third-person)
içine doğmasak (conditional first-person plural)
içine doğmasanız (conditional plural second-person)
içine doğmasalar (conditional plural third-person)
içine doğmasaydım (conditional first-person perfective singular)
içine doğmasaydın (conditional perfective second-person singular)
içine doğmasaydı (conditional perfective singular third-person)
içine doğmasaydık (conditional first-person perfective plural)
içine doğmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
içine doğmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
içine doğmayayım (first-person optative singular)
içine doğmayasın (optative second-person singular)
içine doğmaya (optative singular third-person)
içine doğmayalım (first-person optative plural)
içine doğmayasınız (optative plural second-person)
içine doğmayalar (optative plural third-person)
içine doğmamaktayım (first-person progressive singular)
içine doğmamaktasın (progressive second-person singular)
içine doğmamakta (progressive singular third-person)
içine doğmamaktayız (first-person plural progressive)
içine doğmamaktasınız (plural progressive second-person)
içine doğmamaktalar (plural progressive third-person)
içine doğmamalıyım (first-person necessitative singular)
içine doğmamalısın (necessitative second-person singular)
içine doğmamalı (necessitative singular third-person)
içine doğmamalıyız (first-person necessitative plural)
içine doğmamalısınız (necessitative plural second-person)
içine doğmamalılar (necessitative plural third-person)
içine doğma (imperative second-person singular)
içine doğmasın (imperative singular third-person)
içine doğmayın (imperative plural second-person)
içine doğmasınlar (imperative plural third-person)
içine doğmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
içine doğmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
içine doğmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
içine doğmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
içine doğmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
içine doğmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
içine doğmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
içine doğmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
içine doğmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
içine doğmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
içine doğmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
içine doğmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
içine doğmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
içine doğmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
içine doğmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
içine doğmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
içine doğmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
içine doğmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
içine doğmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
içine doğmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
içine doğmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
içine doğmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
içine doğmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
içine doğmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
içine doğmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
içine doğmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
içine doğmayacak mı? (future indicative singular third-person)
içine doğmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
içine doğmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
içine doğmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
içine doğmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
içine doğmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
içine doğmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
içine doğmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
içine doğmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
içine doğmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
içine doğmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
içine doğmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
içine doğmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
içine doğmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
içine doğmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
içine doğmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
içine doğmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
içine doğmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
içine doğmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
içine doğmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
içine doğmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
içine doğmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
içine doğmasam mı? (conditional first-person singular)
içine doğmasan mı? (conditional second-person singular)
içine doğmasa mı? (conditional singular third-person)
içine doğmasak mı? (conditional first-person plural)
içine doğmasanız mı? (conditional plural second-person)
içine doğmasalar mı? (conditional plural third-person)
içine doğmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
içine doğmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
içine doğmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
içine doğmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
içine doğmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
içine doğmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
içine doğmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
içine doğmamakta mısın? (progressive second-person singular)
içine doğmamakta mı? (progressive singular third-person)
içine doğmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
içine doğmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
içine doğmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
içine doğmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
içine doğmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
içine doğmamalı mı? (necessitative singular third-person)
içine doğmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
içine doğmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
içine doğmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

içine doğuyorlardı (or içine doğuyordular)

içine doğarlarmış (or içine doğarmışlar)

Derived from Ottoman Turkish ایچه طوغمق (içe doġmaḳ, “to rise to the inner perception, to dawn upon the mind”), equivalent to compound of iç (“inner, the inside, internal”) + -i (possessive suffix) + -(n)e (dative suffix with "n" as buffer consonant) + doğmak (“to be born, to arise”), literally “(for something) to be born into one, to arise in one”.

com+

(intransitive, idiomatic) To have a hunch or feeling that something is or was going to happen; to feel in one's water, to feel in one's bones.


koşulur

third-person singular indicative aorist of koşulmak


koşturur

third-person singular indicative aorist of koşturmak


koşturtur

third-person singular indicative aorist of koşturtmak


gelir

third-person singular indicative aorist of gelmek


biplemek

head

biplemek (third-person singular simple present bipler)

bipler (present singular third-person)
biplerim (first-person singular)
bipliyorum (first-person singular)
bipledim (first-person singular)
bipliyordum (first-person singular)
biplersin (second-person singular)
bipliyorsun (second-person singular)
bipledin (second-person singular)
bipliyordun (second-person singular)
bipler (singular third-person)
bipliyor (singular third-person)
bipledi (singular third-person)
bipliyordu (singular third-person)
bipleriz (first-person plural)
bipliyoruz (first-person plural)
bipledik (first-person plural)
bipliyorduk (first-person plural)
biplersiniz (plural second-person)
bipliyorsunuz (plural second-person)
biplediniz (plural second-person)
bipliyordunuz (plural second-person)
biplerler (plural third-person)
bipliyorlar (plural third-person)
biplediler (plural third-person)
bipliyorlardı (plural third-person)


koşulmak

koşulmak (third-person singular simple present koşulur)

koşulur (present singular third-person)
koşulmak (infinitive)
koşulan (imperfective impersonal participle)
koşulmuş (impersonal participle perfective)
koşulacak (impersonal participle prospective)
koşulduğum (non-prospective participle personal)
koşulduğun (non-prospective participle personal)
koşulduğu (non-prospective participle personal)
koşulduğumuz (non-prospective participle personal)
koşulduğunuz (non-prospective participle personal)
koşuldukları (non-prospective participle personal)
koşulacağım (participle personal prospective)
koşulacağın (participle personal prospective)
koşulacağı (participle personal prospective)
koşulacağımız (participle personal prospective)
koşulacağınız (participle personal prospective)
koşulacakları (participle personal prospective)
koşulma (noun-from-verb)
koşuluş (adverbial)
koşulurım (aorist first-person indicative present singular)
koşulursın (aorist indicative present second-person singular)
koşulur (aorist indicative present singular third-person)
koşulurız (aorist first-person indicative plural present)
koşulursınız (aorist indicative plural present second-person)
koşulurlar (aorist indicative plural present third-person)
koşuluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koşuluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koşuluyor (imperfective indicative present singular third-person)
koşuluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koşuluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koşuluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koşuldum (first-person indicative past perfective singular)
koşuldun (indicative past perfective second-person singular)
koşuldu (indicative past perfective singular third-person)
koşulduk (first-person indicative past perfective plural)
koşuldunuz (indicative past perfective plural second-person)
koşuldular (indicative past perfective plural third-person)
koşuluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koşuluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koşuluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koşuluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koşuluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koşuluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or koşuluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
koşulacağım (first-person future indicative singular)
koşulacaksın (future indicative second-person singular)
koşulacak (future indicative singular third-person)
koşulacağız (first-person future indicative plural)
koşulacaksınız (future indicative plural second-person)
koşulacaklar (future indicative plural third-person)
koşulmışım (first-person inferential perfective singular)
koşulmışsın (inferential perfective second-person singular)
koşulmış (inferential perfective singular third-person)
koşulmışız (first-person inferential perfective plural)
koşulmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
koşulmışlar (inferential perfective plural third-person)
koşulurmışım (aorist first-person inferential singular)
koşulurmışsın (aorist inferential second-person singular)
koşulurmış (aorist inferential singular third-person)
koşulurmışız (aorist first-person inferential plural)
koşulurmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koşulurlarmış (or koşulurmışlar) (aorist inferential plural third-person)
koşuluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koşuluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koşuluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koşuluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koşuluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koşuluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koşulsam (conditional first-person singular)
koşulsan (conditional second-person singular)
koşulsa (conditional singular third-person)
koşulsak (conditional first-person plural)
koşulsanız (conditional plural second-person)
koşulsalar (conditional plural third-person)
koşulsaydım (conditional first-person perfective singular)
koşulsaydın (conditional perfective second-person singular)
koşulsaydı (conditional perfective singular third-person)
koşulsaydık (conditional first-person perfective plural)
koşulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
koşulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
koşulayım (first-person optative singular)
koşulasın (optative second-person singular)
koşula (optative singular third-person)
koşulalım (first-person optative plural)
koşulasınız (optative plural second-person)
koşulalar (optative plural third-person)
koşulmaktayım (first-person progressive singular)
koşulmaktasın (progressive second-person singular)
koşulmakta (progressive singular third-person)
koşulmaktayız (first-person plural progressive)
koşulmaktasınız (plural progressive second-person)
koşulmaktalar (plural progressive third-person)
koşulmalıyım (first-person necessitative singular)
koşulmalısın (necessitative second-person singular)
koşulmalı (necessitative singular third-person)
koşulmalıyız (first-person necessitative plural)
koşulmalısınız (necessitative plural second-person)
koşulmalılar (necessitative plural third-person)
koşul (imperative second-person singular)
koşulsun (imperative singular third-person)
koşulun (imperative plural second-person)
koşulsunlar (imperative plural third-person)
koşulur mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koşulur mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koşulur mı? (aorist indicative present singular third-person)
koşulur mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koşulur mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koşulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koşuluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koşuluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koşuluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koşuluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koşuluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koşuluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koşuldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
koşuldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
koşuldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
koşulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
koşuldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
koşuldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
koşuluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koşuluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koşuluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koşuluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koşuluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koşuluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koşulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koşulacak mısın? (future indicative second-person singular)
koşulacak mı? (future indicative singular third-person)
koşulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koşulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koşulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koşulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
koşulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
koşulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
koşulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
koşulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
koşulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koşulur mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
koşulur mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
koşulur mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
koşulur mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
koşulur mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
koşulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koşuluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koşuluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koşuluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koşuluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koşuluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koşuluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koşulsam mı? (conditional first-person singular)
koşulsan mı? (conditional second-person singular)
koşulsa mı? (conditional singular third-person)
koşulsak mı? (conditional first-person plural)
koşulsanız mı? (conditional plural second-person)
koşulsalar mı? (conditional plural third-person)
koşulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koşulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koşulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koşulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koşulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koşulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koşulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
koşulmakta mısın? (progressive second-person singular)
koşulmakta mı? (progressive singular third-person)
koşulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
koşulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
koşulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
koşulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koşulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
koşulmalı mı? (necessitative singular third-person)
koşulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koşulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koşulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
koşulmamak (infinitive negative)
koşulmayan (imperfective impersonal negative participle)
koşulmamış (impersonal negative participle perfective)
koşulmayacak (impersonal negative participle prospective)
koşulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
koşulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
koşulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
koşulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
koşulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
koşulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
koşulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
koşulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
koşulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
koşulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
koşulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
koşulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
koşulmama (negative noun-from-verb)
koşulmayuş (adverbial negative)
koşulmam (aorist first-person indicative present singular)
koşulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
koşulmaz (aorist indicative present singular third-person)
koşulmayız (aorist first-person indicative plural present)
koşulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
koşulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
koşulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
koşulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
koşulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
koşulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
koşulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
koşulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
koşulmadım (first-person indicative past perfective singular)
koşulmadın (indicative past perfective second-person singular)
koşulmadı (indicative past perfective singular third-person)
koşulmadık (first-person indicative past perfective plural)
koşulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
koşulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
koşulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
koşulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
koşulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
koşulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
koşulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
koşulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
koşulmayacağım (first-person future indicative singular)
koşulmayacaksın (future indicative second-person singular)
koşulmayacak (future indicative singular third-person)
koşulmayacağız (first-person future indicative plural)
koşulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
koşulmayacaklar (future indicative plural third-person)
koşulmamışım (first-person inferential perfective singular)
koşulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
koşulmamış (inferential perfective singular third-person)
koşulmamışız (first-person inferential perfective plural)
koşulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
koşulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
koşulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
koşulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
koşulmazmış (aorist inferential singular third-person)
koşulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
koşulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
koşulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
koşulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
koşulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
koşulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
koşulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
koşulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
koşulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
koşulmasam (conditional first-person singular)
koşulmasan (conditional second-person singular)
koşulmasa (conditional singular third-person)
koşulmasak (conditional first-person plural)
koşulmasanız (conditional plural second-person)
koşulmasalar (conditional plural third-person)
koşulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
koşulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
koşulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
koşulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
koşulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
koşulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
koşulmayayım (first-person optative singular)
koşulmayasın (optative second-person singular)
koşulmaya (optative singular third-person)
koşulmayalım (first-person optative plural)
koşulmayasınız (optative plural second-person)
koşulmayalar (optative plural third-person)
koşulmamaktayım (first-person progressive singular)
koşulmamaktasın (progressive second-person singular)
koşulmamakta (progressive singular third-person)
koşulmamaktayız (first-person plural progressive)
koşulmamaktasınız (plural progressive second-person)
koşulmamaktalar (plural progressive third-person)
koşulmamalıyım (first-person necessitative singular)
koşulmamalısın (necessitative second-person singular)
koşulmamalı (necessitative singular third-person)
koşulmamalıyız (first-person necessitative plural)
koşulmamalısınız (necessitative plural second-person)
koşulmamalılar (necessitative plural third-person)
koşulma (imperative second-person singular)
koşulmasın (imperative singular third-person)
koşulmayın (imperative plural second-person)
koşulmasınlar (imperative plural third-person)
koşulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
koşulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
koşulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
koşulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
koşulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
koşulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
koşulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
koşulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
koşulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
koşulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
koşulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
koşulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
koşulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
koşulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
koşulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
koşulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
koşulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
koşulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
koşulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
koşulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
koşulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
koşulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
koşulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
koşulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
koşulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
koşulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
koşulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
koşulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
koşulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
koşulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
koşulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
koşulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
koşulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
koşulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
koşulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
koşulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
koşulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
koşulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
koşulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
koşulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
koşulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
koşulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
koşulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
koşulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
koşulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
koşulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
koşulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
koşulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
koşulmasam mı? (conditional first-person singular)
koşulmasan mı? (conditional second-person singular)
koşulmasa mı? (conditional singular third-person)
koşulmasak mı? (conditional first-person plural)
koşulmasanız mı? (conditional plural second-person)
koşulmasalar mı? (conditional plural third-person)
koşulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
koşulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
koşulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
koşulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
koşulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
koşulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
koşulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
koşulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
koşulmamakta mı? (progressive singular third-person)
koşulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
koşulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
koşulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
koşulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
koşulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
koşulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
koşulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
koşulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
koşulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)