efkârlanmak

efkârlanmak (third-person singular simple present efkârlanır)

efkârlanır (present singular third-person)
efkârlanırım (aorist singular third-person)
efkârlanırsın (aorist first-person plural)
efkârlanır (aorist plural second-person)
efkârlanırız (aorist plural third-person)
efkârlanırsınız (aorist)
efkârlanırlar (aorist)
efkârlanırdım (aorist past)
efkârlanırdın (aorist second-person singular)
efkârlanırdı (aorist singular third-person)
efkârlanırdık (aorist first-person plural)
efkârlanırdınız (aorist plural second-person)
efkârlanırlardı (aorist plural third-person)
efkârlanırmışım (aorist inferential)
efkârlanırmışsın (aorist second-person singular)
efkârlanırmış (aorist singular third-person)
efkârlanırmışız (aorist first-person plural)
efkârlanırmışsınız (aorist plural second-person)
efkârlanırlarmış (aorist plural third-person)
efkârlanırsam (aorist conditional)
efkârlanırsan (aorist second-person singular)
efkârlanırsa (aorist singular third-person)
efkârlanırsak (aorist first-person plural)
efkârlanırsanız (aorist plural second-person)
efkârlanırlarsa (aorist plural third-person)
efkârlanıyorum (continuative singular third-person)
efkârlanıyorsun (continuative first-person plural)
efkârlanıyor (continuative plural second-person)
efkârlanıyoruz (continuative plural third-person)
efkârlanıyorsunuz (continuative)
efkârlanıyorlar (continuative)
efkârlanıyordum (continuative past)
efkârlanıyordun (continuative second-person singular)
efkârlanıyordu (continuative singular third-person)
efkârlanıyorduk (continuative first-person plural)
efkârlanıyordunuz (continuative plural second-person)
efkârlanıyorlardı (continuative plural third-person)
efkârlanıyormuşum (continuative inferential)
efkârlanıyormuşsun (continuative second-person singular)
efkârlanıyormuş (continuative singular third-person)
efkârlanıyormuşuz (continuative first-person plural)
efkârlanıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
efkârlanıyorlarmış (continuative plural third-person)
efkârlanıyorsam (conditional continuative)
efkârlanıyorsan (continuative second-person singular)
efkârlanıyorsa (continuative singular third-person)
efkârlanıyorsak (continuative first-person plural)
efkârlanıyorsanız (continuative plural second-person)
efkârlanıyorlarsa (continuative plural third-person)
efkârlanmışım (inferential singular third-person)
efkârlanmışsın (first-person inferential plural)
efkârlanmış (inferential plural second-person)
efkârlanmışız (inferential plural third-person)
efkârlanmışsınız (inferential)
efkârlanmışlar (inferential)
efkârlanmıştım (inferential past)
efkârlanmıştın (inferential second-person singular)
efkârlanmıştı (inferential singular third-person)
efkârlanmıştık (first-person inferential plural)
efkârlanmıştınız (inferential plural second-person)
efkârlanmışlardı (inferential plural third-person)
efkârlanmışmışım (inferential)
efkârlanmışmışsın (inferential second-person singular)
efkârlanmışmış (inferential singular third-person)
efkârlanmışmışız (first-person inferential plural)
efkârlanmışmışsınız (inferential plural second-person)
efkârlanmışlarmış (inferential plural third-person)
efkârlanmışsam (conditional)
efkârlanmışsan (inferential second-person singular)
efkârlanmışsa (inferential singular third-person)
efkârlanmışsak (first-person inferential plural)
efkârlanmışsanız (inferential plural second-person)
efkârlanmışlarsa (inferential plural third-person)
efkârlanacağım (future singular third-person)
efkârlanacaksın (first-person future plural)
efkârlanacak (future plural second-person)
efkârlanacağız (future plural third-person)
efkârlanacaksınız (future)
efkârlanacaklar (future)
efkârlanacaktım (future past)
efkârlanacaktın (future second-person singular)
efkârlanacaktı (future singular third-person)
efkârlanacaktık (first-person future plural)
efkârlanacaktınız (future plural second-person)
efkârlanacaklardı (future plural third-person)
efkârlanacakmışım (future inferential)
efkârlanacakmışsın (future second-person singular)
efkârlanacakmış (future singular third-person)
efkârlanacakmışız (first-person future plural)
efkârlanacakmışsınız (future plural second-person)
efkârlanacaklarmış (future plural third-person)
efkârlanacaksam (conditional future)
efkârlanacaksan (future second-person singular)
efkârlanacaksa (future singular third-person)
efkârlanacaksak (first-person future plural)
efkârlanacaksanız (future plural second-person)
efkârlanacaklarsa (future plural third-person)
efkârlanmaktayım (progressive singular third-person)
efkârlanmaktasın (first-person plural progressive)
efkârlanmakta (plural progressive second-person)
efkârlanmaktayız (plural progressive third-person)
efkârlanmaktasınız (progressive)
efkârlanmaktalar (progressive)
efkârlanmaktaydım (past progressive)
efkârlanmaktaydın (progressive second-person singular)
efkârlanmaktaydı (progressive singular third-person)
efkârlanmaktaydık (first-person plural progressive)
efkârlanmaktaydınız (plural progressive second-person)
efkârlanmaktalardı (plural progressive third-person)
efkârlanmaktaymışım (inferential progressive)
efkârlanmaktaymışsın (progressive second-person singular)
efkârlanmaktaymış (progressive singular third-person)
efkârlanmaktaymışız (first-person plural progressive)
efkârlanmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
efkârlanmaktalarmış (plural progressive third-person)
efkârlanmaktaysam (conditional progressive)
efkârlanmaktaysan (progressive second-person singular)
efkârlanmaktaysa (progressive singular third-person)
efkârlanmaktaysak (first-person plural progressive)
efkârlanmaktaysanız (plural progressive second-person)
efkârlanmaktalarsa (plural progressive third-person)
efkârlanmalıyım (necessitative singular third-person)
efkârlanmalısın (first-person necessitative plural)
efkârlanmalı (necessitative plural second-person)
efkârlanmalıyız (necessitative plural third-person)
efkârlanmalısınız (necessitative)
efkârlanmalılar (necessitative)
efkârlanmalıydım (necessitative past)
efkârlanmalıydın (necessitative second-person singular)
efkârlanmalıydı (necessitative singular third-person)
efkârlanmalıydık (first-person necessitative plural)
efkârlanmalıydınız (necessitative plural second-person)
efkârlanmalılardı (necessitative plural third-person)
efkârlanmalıymışım (inferential)
efkârlanmalıymışsın (necessitative second-person singular)
efkârlanmalıymış (necessitative singular third-person)
efkârlanmalıymışız (first-person necessitative plural)
efkârlanmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
efkârlanmalılarmış (necessitative plural third-person)
efkârlanmalıysam (conditional)
efkârlanmalıysan (necessitative second-person singular)
efkârlanmalıysa (necessitative singular third-person)
efkârlanmalıysak (first-person necessitative plural)
efkârlanmalıysanız (necessitative plural second-person)
efkârlanmalılarsa (necessitative plural third-person)
efkârlandım (past singular third-person)
efkârlandın (first-person past plural)
efkârlandı (past plural second-person)
efkârlandık (past plural third-person)
efkârlandınız (past)
efkârlandılar (past)
efkârlandıysam (conditional past)
efkârlandıysan (past second-person singular)
efkârlandıysa (past singular third-person)
efkârlandıysak (first-person past plural)
efkârlandıysanız (past plural second-person)
efkârlandılarsa (past plural third-person)
efkârlansam (conditional singular third-person)
efkârlansan (conditional first-person plural)
efkârlansa (conditional plural second-person)
efkârlansak (conditional plural third-person)
efkârlansanız (conditional)
efkârlansalar (conditional)
efkârlansaydım (conditional past)
efkârlansaydın (conditional second-person singular)
efkârlansaydı (conditional singular third-person)
efkârlansaydık (conditional first-person plural)
efkârlansaydınız (conditional plural second-person)
efkârlansalardı (conditional plural third-person)
efkârlansaymışım (inferential)
efkârlansaymışsın (conditional second-person singular)
efkârlansaymış (conditional singular third-person)
efkârlansaymışız (conditional first-person plural)
efkârlansaymışsınız (conditional plural second-person)
efkârlansalarmış (conditional plural third-person)
efkârlanayım (conditional optative singular)
efkârlanasın (optative second-person singular)
efkârlana (optative singular third-person)
efkârlanalım (first-person optative plural)
efkârlanasınız (optative plural second-person)
efkârlanalar (optative plural third-person)
efkârlan (first-person imperative plural)
efkârlansın (imperative plural second-person)
efkârlanın (imperative)
efkârlansınlar (imperative)
efkârlanınız (formal imperative second-person singular)
efkârlanınız (formal imperative plural second-person)
efkârlansana (imperative informal second-person singular)
efkârlansanıza (imperative informal plural second-person)
efkârlanmak (imperative infinitive)
efkârlanma (imperative noun-from-verb)
efkârlanan (impersonal participle)
efkârlanmış (impersonal participle)
efkârlanacak (impersonal participle)
efkârlanan (imperfective)
efkârlanmış (impersonal participle perfective)
efkârlanacak (impersonal participle prospective)
efkârlandığım (impersonal non-prospective participle)
efkârlandığın (impersonal non-prospective participle)
efkârlandığı (impersonal non-prospective participle)
efkârlandığımız (impersonal non-prospective participle)
efkârlandığınız (impersonal non-prospective participle)
efkârlandıkları (impersonal non-prospective participle personal)
efkârlanacağım (impersonal participle prospective)
efkârlanacağın (impersonal participle prospective)
efkârlanacağı (impersonal participle prospective)
efkârlanacağımız (impersonal participle prospective)
efkârlanacağınız (impersonal participle prospective)
efkârlanacakları (impersonal participle personal prospective)
efkârlanırken (plural second-person)
efkârlanınca (plural second-person)
efkârlanıp (plural second-person)
efkârlanalı (plural second-person)
efkârlanasıya (plural second-person)
efkârlandıkça (plural second-person)
efkârlanırken
efkârlanınca (specific)
efkârlanıp (perfective)
efkârlanalı
efkârlanasıya
efkârlandıkça
efkârlanarak (imperfective plural)
efkârlana efkârlana (imperfective plural)
efkârlanırcasına (imperfective plural)
efkârlanarak
efkârlana efkârlana
efkârlanırcasına
efkârlanmam (aorist singular third-person)
efkârlanmazsın (aorist first-person plural)
efkârlanmaz (aorist plural second-person)
efkârlanmayız (aorist plural third-person)
efkârlanmazsınız (aorist)
efkârlanmazlar (aorist)
efkârlanmazdım (aorist past)
efkârlanmazdın (aorist second-person singular)
efkârlanmazdı (aorist singular third-person)
efkârlanmazdık (aorist first-person plural)
efkârlanmazdınız (aorist plural second-person)
efkârlanmazlardı (aorist plural third-person)
efkârlanmazmışım (aorist inferential)
efkârlanmazmışsın (aorist second-person singular)
efkârlanmazmış (aorist singular third-person)
efkârlanmazmışız (aorist first-person plural)
efkârlanmazmışsınız (aorist plural second-person)
efkârlanmazlarmış (aorist plural third-person)
efkârlanmazsam (aorist conditional)
efkârlanmazsan (aorist second-person singular)
efkârlanmazsa (aorist singular third-person)
efkârlanmazsak (aorist first-person plural)
efkârlanmazsanız (aorist plural second-person)
efkârlanmazlarsa (aorist plural third-person)
efkârlanmıyorum (continuative singular third-person)
efkârlanmıyorsun (continuative first-person plural)
efkârlanmıyor (continuative plural second-person)
efkârlanmıyoruz (continuative plural third-person)
efkârlanmıyorsunuz (continuative)
efkârlanmıyorlar (continuative)
efkârlanmıyordum (continuative past)
efkârlanmıyordun (continuative second-person singular)
efkârlanmıyordu (continuative singular third-person)
efkârlanmıyorduk (continuative first-person plural)
efkârlanmıyordunuz (continuative plural second-person)
efkârlanmıyorlardı (continuative plural third-person)
efkârlanmıyormuşum (continuative inferential)
efkârlanmıyormuşsun (continuative second-person singular)
efkârlanmıyormuş (continuative singular third-person)
efkârlanmıyormuşuz (continuative first-person plural)
efkârlanmıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
efkârlanmıyorlarmış (continuative plural third-person)
efkârlanmıyorsam (conditional continuative)
efkârlanmıyorsan (continuative second-person singular)
efkârlanmıyorsa (continuative singular third-person)
efkârlanmıyorsak (continuative first-person plural)
efkârlanmıyorsanız (continuative plural second-person)
efkârlanmıyorlarsa (continuative plural third-person)
efkârlanmamışım (inferential singular third-person)
efkârlanmamışsın (first-person inferential plural)
efkârlanmamış (inferential plural second-person)
efkârlanmamışız (inferential plural third-person)
efkârlanmamışsınız (inferential)
efkârlanmamışlar (inferential)
efkârlanmamıştım (inferential past)
efkârlanmamıştın (inferential second-person singular)
efkârlanmamıştı (inferential singular third-person)
efkârlanmamıştık (first-person inferential plural)
efkârlanmamıştınız (inferential plural second-person)
efkârlanmamışlardı (inferential plural third-person)
efkârlanmamışmışım (inferential)
efkârlanmamışmışsın (inferential second-person singular)
efkârlanmamışmış (inferential singular third-person)
efkârlanmamışmışız (first-person inferential plural)
efkârlanmamışmışsınız (inferential plural second-person)
efkârlanmamışlarmış (inferential plural third-person)
efkârlanmamışsam (conditional)
efkârlanmamışsan (inferential second-person singular)
efkârlanmamışsa (inferential singular third-person)
efkârlanmamışsak (first-person inferential plural)
efkârlanmamışsanız (inferential plural second-person)
efkârlanmamışlarsa (inferential plural third-person)
efkârlanmayacağım (future singular third-person)
efkârlanmayacaksın (first-person future plural)
efkârlanmayacak (future plural second-person)
efkârlanmayacağız (future plural third-person)
efkârlanmayacaksınız (future)
efkârlanmayacaklar (future)
efkârlanmayacaktım (future past)
efkârlanmayacaktın (future second-person singular)
efkârlanmayacaktı (future singular third-person)
efkârlanmayacaktık (first-person future plural)
efkârlanmayacaktınız (future plural second-person)
efkârlanmayacaklardı (future plural third-person)
efkârlanmayacakmışım (future inferential)
efkârlanmayacakmışsın (future second-person singular)
efkârlanmayacakmış (future singular third-person)
efkârlanmayacakmışız (first-person future plural)
efkârlanmayacakmışsınız (future plural second-person)
efkârlanmayacaklarmış (future plural third-person)
efkârlanmayacaksam (conditional future)
efkârlanmayacaksan (future second-person singular)
efkârlanmayacaksa (future singular third-person)
efkârlanmayacaksak (first-person future plural)
efkârlanmayacaksanız (future plural second-person)
efkârlanmayacaklarsa (future plural third-person)
efkârlanmamaktayım (progressive singular third-person)
efkârlanmamaktasın (first-person plural progressive)
efkârlanmamakta (plural progressive second-person)
efkârlanmamaktayız (plural progressive third-person)
efkârlanmamaktasınız (progressive)
efkârlanmamaktalar (progressive)
efkârlanmamaktaydım (past progressive)
efkârlanmamaktaydın (progressive second-person singular)
efkârlanmamaktaydı (progressive singular third-person)
efkârlanmamaktaydık (first-person plural progressive)
efkârlanmamaktaydınız (plural progressive second-person)
efkârlanmamaktalardı (plural progressive third-person)
efkârlanmamaktaymışım (inferential progressive)
efkârlanmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
efkârlanmamaktaymış (progressive singular third-person)
efkârlanmamaktaymışız (first-person plural progressive)
efkârlanmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
efkârlanmamaktalarmış (plural progressive third-person)
efkârlanmamaktaysam (conditional progressive)
efkârlanmamaktaysan (progressive second-person singular)
efkârlanmamaktaysa (progressive singular third-person)
efkârlanmamaktaysak (first-person plural progressive)
efkârlanmamaktaysanız (plural progressive second-person)
efkârlanmamaktalarsa (plural progressive third-person)
efkârlanmamalıyım (necessitative singular third-person)
efkârlanmamalısın (first-person necessitative plural)
efkârlanmamalı (necessitative plural second-person)
efkârlanmamalıyız (necessitative plural third-person)
efkârlanmamalısınız (necessitative)
efkârlanmamalılar (necessitative)
efkârlanmamalıydım (necessitative past)
efkârlanmamalıydın (necessitative second-person singular)
efkârlanmamalıydı (necessitative singular third-person)
efkârlanmamalıydık (first-person necessitative plural)
efkârlanmamalıydınız (necessitative plural second-person)
efkârlanmamalılardı (necessitative plural third-person)
efkârlanmamalıymışım (inferential)
efkârlanmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
efkârlanmamalıymış (necessitative singular third-person)
efkârlanmamalıymışız (first-person necessitative plural)
efkârlanmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
efkârlanmamalılarmış (necessitative plural third-person)
efkârlanmamalıysam (conditional)
efkârlanmamalıysan (necessitative second-person singular)
efkârlanmamalıysa (necessitative singular third-person)
efkârlanmamalıysak (first-person necessitative plural)
efkârlanmamalıysanız (necessitative plural second-person)
efkârlanmamalılarsa (necessitative plural third-person)
efkârlanmadım (past singular third-person)
efkârlanmadın (first-person past plural)
efkârlanmadı (past plural second-person)
efkârlanmadık (past plural third-person)
efkârlanmadınız (past)
efkârlanmadılar (past)
efkârlanmadıysam (conditional past)
efkârlanmadıysan (past second-person singular)
efkârlanmadıysa (past singular third-person)
efkârlanmadıysak (first-person past plural)
efkârlanmadıysanız (past plural second-person)
efkârlanmadılarsa (past plural third-person)
efkârlanmasam (conditional singular third-person)
efkârlanmasan (conditional first-person plural)
efkârlanmasa (conditional plural second-person)
efkârlanmasak (conditional plural third-person)
efkârlanmasanız (conditional)
efkârlanmasalar (conditional)
efkârlanmasaydım (conditional past)
efkârlanmasaydın (conditional second-person singular)
efkârlanmasaydı (conditional singular third-person)
efkârlanmasaydık (conditional first-person plural)
efkârlanmasaydınız (conditional plural second-person)
efkârlanmasalardı (conditional plural third-person)
efkârlanmasaymışım (inferential)
efkârlanmasaymışsın (conditional second-person singular)
efkârlanmasaymış (conditional singular third-person)
efkârlanmasaymışız (conditional first-person plural)
efkârlanmasaymışsınız (conditional plural second-person)
efkârlanmasalarmış (conditional plural third-person)
efkârlanmayayım (conditional optative singular)
efkârlanmayasın (optative second-person singular)
efkârlanmaya (optative singular third-person)
efkârlanmayalım (first-person optative plural)
efkârlanmayasınız (optative plural second-person)
efkârlanmayalar (optative plural third-person)
efkârlanma (first-person imperative plural)
efkârlanmasın (imperative plural second-person)
efkârlanmayın (imperative)
efkârlanmasınlar (imperative)
efkârlanmayınız (formal imperative second-person singular)
efkârlanmayınız (formal imperative plural second-person)
efkârlanmasana (imperative informal second-person singular)
efkârlanmasanıza (imperative informal plural second-person)
efkârlanmamak (imperative infinitive)
efkârlanmama (imperative noun-from-verb)
efkârlanmayan (impersonal participle)
efkârlanmamış (impersonal participle)
efkârlanmayacak (impersonal participle)
efkârlanmayan (imperfective)
efkârlanmamış (impersonal participle perfective)
efkârlanmayacak (impersonal participle prospective)
efkârlanmadığım (impersonal non-prospective participle)
efkârlanmadığın (impersonal non-prospective participle)
efkârlanmadığı (impersonal non-prospective participle)
efkârlanmadığımız (impersonal non-prospective participle)
efkârlanmadığınız (impersonal non-prospective participle)
efkârlanmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
efkârlanmayacağım (impersonal participle prospective)
efkârlanmayacağın (impersonal participle prospective)
efkârlanmayacağı (impersonal participle prospective)
efkârlanmayacağımız (impersonal participle prospective)
efkârlanmayacağınız (impersonal participle prospective)
efkârlanmayacakları (impersonal participle personal prospective)
efkârlanmazken (plural second-person)
efkârlanmayınca (plural second-person)
efkârlanmayıp (plural second-person)
efkârlanmayalı (plural second-person)
efkârlanmayasıya (plural second-person)
efkârlanmadıkça (plural second-person)
efkârlanmazken
efkârlanmayınca (specific)
efkârlanmayıp (perfective)
efkârlanmayalı
efkârlanmayasıya
efkârlanmadıkça
efkârlanmayarak (imperfective plural)
efkârlanmaya efkârlanmaya (imperfective plural)
efkârlanmazcasına (imperfective plural)
efkârlanmayarak
efkârlanmaya efkârlanmaya
efkârlanmazcasına
efkârlanabilirim (aorist singular third-person)
efkârlanabilirsin (aorist first-person plural)
efkârlanabilir (aorist plural second-person)
efkârlanabiliriz (aorist plural third-person)
efkârlanabilirsiniz (aorist)
efkârlanabilirler (aorist)
efkârlanabilirdim (aorist past)
efkârlanabilirdin (aorist second-person singular)
efkârlanabilirdi (aorist singular third-person)
efkârlanabilirdik (aorist first-person plural)
efkârlanabilirdiniz (aorist plural second-person)
efkârlanabilirlerdi (aorist plural third-person)
efkârlanabilirmişim (aorist inferential)
efkârlanabilirmişsin (aorist second-person singular)
efkârlanabilirmiş (aorist singular third-person)
efkârlanabilirmişiz (aorist first-person plural)
efkârlanabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
efkârlanabilirlermiş (aorist plural third-person)
efkârlanabilirsem (aorist conditional)
efkârlanabilirsen (aorist second-person singular)
efkârlanabilirse (aorist singular third-person)
efkârlanabilirsek (aorist first-person plural)
efkârlanabilirseniz (aorist plural second-person)
efkârlanabilirlerse (aorist plural third-person)
efkârlanabiliyorum (continuative singular third-person)
efkârlanabiliyorsun (continuative first-person plural)
efkârlanabiliyor (continuative plural second-person)
efkârlanabiliyoruz (continuative plural third-person)
efkârlanabiliyorsunuz (continuative)
efkârlanabiliyorlar (continuative)
efkârlanabiliyordum (continuative past)
efkârlanabiliyordun (continuative second-person singular)
efkârlanabiliyordu (continuative singular third-person)
efkârlanabiliyorduk (continuative first-person plural)
efkârlanabiliyordunuz (continuative plural second-person)
efkârlanabiliyorlardı (continuative plural third-person)
efkârlanabiliyormuşum (continuative inferential)
efkârlanabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
efkârlanabiliyormuş (continuative singular third-person)
efkârlanabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
efkârlanabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
efkârlanabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
efkârlanabiliyorsam (conditional continuative)
efkârlanabiliyorsan (continuative second-person singular)
efkârlanabiliyorsa (continuative singular third-person)
efkârlanabiliyorsak (continuative first-person plural)
efkârlanabiliyorsanız (continuative plural second-person)
efkârlanabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
efkârlanabilmişim (inferential singular third-person)
efkârlanabilmişsin (first-person inferential plural)
efkârlanabilmiş (inferential plural second-person)
efkârlanabilmişiz (inferential plural third-person)
efkârlanabilmişsiniz (inferential)
efkârlanabilmişler (inferential)
efkârlanabilmiştim (inferential past)
efkârlanabilmiştin (inferential second-person singular)
efkârlanabilmişti (inferential singular third-person)
efkârlanabilmiştik (first-person inferential plural)
efkârlanabilmiştiniz (inferential plural second-person)
efkârlanabilmişlerdi (inferential plural third-person)
efkârlanabilmişmişim (inferential)
efkârlanabilmişmişsin (inferential second-person singular)
efkârlanabilmişmiş (inferential singular third-person)
efkârlanabilmişmişiz (first-person inferential plural)
efkârlanabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
efkârlanabilmişlermiş (inferential plural third-person)
efkârlanabilmişsem (conditional)
efkârlanabilmişsen (inferential second-person singular)
efkârlanabilmişse (inferential singular third-person)
efkârlanabilmişsek (first-person inferential plural)
efkârlanabilmişseniz (inferential plural second-person)
efkârlanabilmişlerse (inferential plural third-person)
efkârlanabileceğim (future singular third-person)
efkârlanabileceksin (first-person future plural)
efkârlanabilecek (future plural second-person)
efkârlanabileceğiz (future plural third-person)
efkârlanabileceksiniz (future)
efkârlanabilecekler (future)
efkârlanabilecektim (future past)
efkârlanabilecektin (future second-person singular)
efkârlanabilecekti (future singular third-person)
efkârlanabilecektik (first-person future plural)
efkârlanabilecektiniz (future plural second-person)
efkârlanabileceklerdi (future plural third-person)
efkârlanabilecekmişim (future inferential)
efkârlanabilecekmişsin (future second-person singular)
efkârlanabilecekmiş (future singular third-person)
efkârlanabilecekmişiz (first-person future plural)
efkârlanabilecekmişsiniz (future plural second-person)
efkârlanabileceklermiş (future plural third-person)
efkârlanabileceksem (conditional future)
efkârlanabileceksen (future second-person singular)
efkârlanabilecekse (future singular third-person)
efkârlanabileceksek (first-person future plural)
efkârlanabilecekseniz (future plural second-person)
efkârlanabileceklerse (future plural third-person)
efkârlanabilmekteyim (progressive singular third-person)
efkârlanabilmektesin (first-person plural progressive)
efkârlanabilmekte (plural progressive second-person)
efkârlanabilmekteyiz (plural progressive third-person)
efkârlanabilmektesiniz (progressive)
efkârlanabilmekteler (progressive)
efkârlanabilmekteydim (past progressive)
efkârlanabilmekteydin (progressive second-person singular)
efkârlanabilmekteydi (progressive singular third-person)
efkârlanabilmekteydik (first-person plural progressive)
efkârlanabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
efkârlanabilmektelerdi (plural progressive third-person)
efkârlanabilmekteymişim (inferential progressive)
efkârlanabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
efkârlanabilmekteymiş (progressive singular third-person)
efkârlanabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
efkârlanabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
efkârlanabilmektelermiş (plural progressive third-person)
efkârlanabilmekteysem (conditional progressive)
efkârlanabilmekteysen (progressive second-person singular)
efkârlanabilmekteyse (progressive singular third-person)
efkârlanabilmekteysek (first-person plural progressive)
efkârlanabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
efkârlanabilmektelerse (plural progressive third-person)
efkârlanabilmeliyim (necessitative singular third-person)
efkârlanabilmelisin (first-person necessitative plural)
efkârlanabilmeli (necessitative plural second-person)
efkârlanabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
efkârlanabilmelisiniz (necessitative)
efkârlanabilmeliler (necessitative)
efkârlanabilmeliydim (necessitative past)
efkârlanabilmeliydin (necessitative second-person singular)
efkârlanabilmeliydi (necessitative singular third-person)
efkârlanabilmeliydik (first-person necessitative plural)
efkârlanabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
efkârlanabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
efkârlanabilmeliymişim (inferential)
efkârlanabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
efkârlanabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
efkârlanabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
efkârlanabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
efkârlanabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
efkârlanabilmeliysem (conditional)
efkârlanabilmeliysen (necessitative second-person singular)
efkârlanabilmeliyse (necessitative singular third-person)
efkârlanabilmeliysek (first-person necessitative plural)
efkârlanabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
efkârlanabilmelilerse (necessitative plural third-person)
efkârlanabildim (past singular third-person)
efkârlanabildin (first-person past plural)
efkârlanabildi (past plural second-person)
efkârlanabildik (past plural third-person)
efkârlanabildiniz (past)
efkârlanabildiler (past)
efkârlanabildiysem (conditional past)
efkârlanabildiysen (past second-person singular)
efkârlanabildiyse (past singular third-person)
efkârlanabildiysek (first-person past plural)
efkârlanabildiyseniz (past plural second-person)
efkârlanabildilerse (past plural third-person)
efkârlanabilsem (conditional singular third-person)
efkârlanabilsen (conditional first-person plural)
efkârlanabilse (conditional plural second-person)
efkârlanabilsek (conditional plural third-person)
efkârlanabilseniz (conditional)
efkârlanabilseler (conditional)
efkârlanabilseydim (conditional past)
efkârlanabilseydin (conditional second-person singular)
efkârlanabilseydi (conditional singular third-person)
efkârlanabilseydik (conditional first-person plural)
efkârlanabilseydiniz (conditional plural second-person)
efkârlanabilselerdi (conditional plural third-person)
efkârlanabilseymişim (inferential)
efkârlanabilseymişsin (conditional second-person singular)
efkârlanabilseymiş (conditional singular third-person)
efkârlanabilseymişiz (conditional first-person plural)
efkârlanabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
efkârlanabilselermiş (conditional plural third-person)
efkârlanabileyim (conditional optative singular)
efkârlanabilesin (optative second-person singular)
efkârlanabile (optative singular third-person)
efkârlanabilelim (first-person optative plural)
efkârlanabilesiniz (optative plural second-person)
efkârlanabileler (optative plural third-person)
efkârlanabil (first-person imperative plural)
efkârlanabilsin (imperative plural second-person)
efkârlanabilin (imperative)
efkârlanabilsinler (imperative)
efkârlanabiliniz (formal imperative second-person singular)
efkârlanabiliniz (formal imperative plural second-person)
efkârlanabilsene (imperative informal second-person singular)
efkârlanabilsenize (imperative informal plural second-person)
efkârlanabilmek (imperative infinitive)
efkârlanabilme (imperative noun-from-verb)
efkârlanabilen (impersonal participle)
efkârlanabilmiş (impersonal participle)
efkârlanabilecek (impersonal participle)
efkârlanabilen (imperfective)
efkârlanabilmiş (impersonal participle perfective)
efkârlanabilecek (impersonal participle prospective)
efkârlanabildiğim (impersonal non-prospective participle)
efkârlanabildiğin (impersonal non-prospective participle)
efkârlanabildiği (impersonal non-prospective participle)
efkârlanabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
efkârlanabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
efkârlanabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
efkârlanabileceğim (impersonal participle prospective)
efkârlanabileceğin (impersonal participle prospective)
efkârlanabileceği (impersonal participle prospective)
efkârlanabileceğimiz (impersonal participle prospective)
efkârlanabileceğiniz (impersonal participle prospective)
efkârlanabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
efkârlanabilirken (plural second-person)
efkârlanabilince (plural second-person)
efkârlanabilip (plural second-person)
efkârlanabileli (plural second-person)
efkârlanabilesiye (plural second-person)
efkârlanabildikçe (plural second-person)
efkârlanabilirken
efkârlanabilince (specific)
efkârlanabilip (perfective)
efkârlanabileli
efkârlanabilesiye
efkârlanabildikçe
efkârlanabilerek (imperfective plural)
efkârlanabile efkârlanabile (imperfective plural)
efkârlanabilircesine (imperfective plural)
efkârlanabilerek
efkârlanabile efkârlanabile
efkârlanabilircesine
efkârlanamam (aorist singular third-person)
efkârlanamazsın (aorist first-person plural)
efkârlanamaz (aorist plural second-person)
efkârlanamayız (aorist plural third-person)
efkârlanamazsınız (aorist)
efkârlanamazlar (aorist)
efkârlanamazdım (aorist past)
efkârlanamazdın (aorist second-person singular)
efkârlanamazdı (aorist singular third-person)
efkârlanamazdık (aorist first-person plural)
efkârlanamazdınız (aorist plural second-person)
efkârlanamazlardı (aorist plural third-person)
efkârlanamazmışım (aorist inferential)
efkârlanamazmışsın (aorist second-person singular)
efkârlanamazmış (aorist singular third-person)
efkârlanamazmışız (aorist first-person plural)
efkârlanamazmışsınız (aorist plural second-person)
efkârlanamazlarmış (aorist plural third-person)
efkârlanamazsam (aorist conditional)
efkârlanamazsan (aorist second-person singular)
efkârlanamazsa (aorist singular third-person)
efkârlanamazsak (aorist first-person plural)
efkârlanamazsanız (aorist plural second-person)
efkârlanamazlarsa (aorist plural third-person)
efkârlanamıyorum (continuative singular third-person)
efkârlanamıyorsun (continuative first-person plural)
efkârlanamıyor (continuative plural second-person)
efkârlanamıyoruz (continuative plural third-person)
efkârlanamıyorsunuz (continuative)
efkârlanamıyorlar (continuative)
efkârlanamıyordum (continuative past)
efkârlanamıyordun (continuative second-person singular)
efkârlanamıyordu (continuative singular third-person)
efkârlanamıyorduk (continuative first-person plural)
efkârlanamıyordunuz (continuative plural second-person)
efkârlanamıyorlardı (continuative plural third-person)
efkârlanamıyormuşum (continuative inferential)
efkârlanamıyormuşsun (continuative second-person singular)
efkârlanamıyormuş (continuative singular third-person)
efkârlanamıyormuşuz (continuative first-person plural)
efkârlanamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
efkârlanamıyorlarmış (continuative plural third-person)
efkârlanamıyorsam (conditional continuative)
efkârlanamıyorsan (continuative second-person singular)
efkârlanamıyorsa (continuative singular third-person)
efkârlanamıyorsak (continuative first-person plural)
efkârlanamıyorsanız (continuative plural second-person)
efkârlanamıyorlarsa (continuative plural third-person)
efkârlanamamışım (inferential singular third-person)
efkârlanamamışsın (first-person inferential plural)
efkârlanamamış (inferential plural second-person)
efkârlanamamışız (inferential plural third-person)
efkârlanamamışsınız (inferential)
efkârlanamamışlar (inferential)
efkârlanamamıştım (inferential past)
efkârlanamamıştın (inferential second-person singular)
efkârlanamamıştı (inferential singular third-person)
efkârlanamamıştık (first-person inferential plural)
efkârlanamamıştınız (inferential plural second-person)
efkârlanamamışlardı (inferential plural third-person)
efkârlanamamışmışım (inferential)
efkârlanamamışmışsın (inferential second-person singular)
efkârlanamamışmış (inferential singular third-person)
efkârlanamamışmışız (first-person inferential plural)
efkârlanamamışmışsınız (inferential plural second-person)
efkârlanamamışlarmış (inferential plural third-person)
efkârlanamamışsam (conditional)
efkârlanamamışsan (inferential second-person singular)
efkârlanamamışsa (inferential singular third-person)
efkârlanamamışsak (first-person inferential plural)
efkârlanamamışsanız (inferential plural second-person)
efkârlanamamışlarsa (inferential plural third-person)
efkârlanamayacağım (future singular third-person)
efkârlanamayacaksın (first-person future plural)
efkârlanamayacak (future plural second-person)
efkârlanamayacağız (future plural third-person)
efkârlanamayacaksınız (future)
efkârlanamayacaklar (future)
efkârlanamayacaktım (future past)
efkârlanamayacaktın (future second-person singular)
efkârlanamayacaktı (future singular third-person)
efkârlanamayacaktık (first-person future plural)
efkârlanamayacaktınız (future plural second-person)
efkârlanamayacaklardı (future plural third-person)
efkârlanamayacakmışım (future inferential)
efkârlanamayacakmışsın (future second-person singular)
efkârlanamayacakmış (future singular third-person)
efkârlanamayacakmışız (first-person future plural)
efkârlanamayacakmışsınız (future plural second-person)
efkârlanamayacaklarmış (future plural third-person)
efkârlanamayacaksam (conditional future)
efkârlanamayacaksan (future second-person singular)
efkârlanamayacaksa (future singular third-person)
efkârlanamayacaksak (first-person future plural)
efkârlanamayacaksanız (future plural second-person)
efkârlanamayacaklarsa (future plural third-person)
efkârlanamamaktayım (progressive singular third-person)
efkârlanamamaktasın (first-person plural progressive)
efkârlanamamakta (plural progressive second-person)
efkârlanamamaktayız (plural progressive third-person)
efkârlanamamaktasınız (progressive)
efkârlanamamaktalar (progressive)
efkârlanamamaktaydım (past progressive)
efkârlanamamaktaydın (progressive second-person singular)
efkârlanamamaktaydı (progressive singular third-person)
efkârlanamamaktaydık (first-person plural progressive)
efkârlanamamaktaydınız (plural progressive second-person)
efkârlanamamaktalardı (plural progressive third-person)
efkârlanamamaktaymışım (inferential progressive)
efkârlanamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
efkârlanamamaktaymış (progressive singular third-person)
efkârlanamamaktaymışız (first-person plural progressive)
efkârlanamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
efkârlanamamaktalarmış (plural progressive third-person)
efkârlanamamaktaysam (conditional progressive)
efkârlanamamaktaysan (progressive second-person singular)
efkârlanamamaktaysa (progressive singular third-person)
efkârlanamamaktaysak (first-person plural progressive)
efkârlanamamaktaysanız (plural progressive second-person)
efkârlanamamaktalarsa (plural progressive third-person)
efkârlanamamalıyım (necessitative singular third-person)
efkârlanamamalısın (first-person necessitative plural)
efkârlanamamalı (necessitative plural second-person)
efkârlanamamalıyız (necessitative plural third-person)
efkârlanamamalısınız (necessitative)
efkârlanamamalılar (necessitative)
efkârlanamamalıydım (necessitative past)
efkârlanamamalıydın (necessitative second-person singular)
efkârlanamamalıydı (necessitative singular third-person)
efkârlanamamalıydık (first-person necessitative plural)
efkârlanamamalıydınız (necessitative plural second-person)
efkârlanamamalılardı (necessitative plural third-person)
efkârlanamamalıymışım (inferential)
efkârlanamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
efkârlanamamalıymış (necessitative singular third-person)
efkârlanamamalıymışız (first-person necessitative plural)
efkârlanamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
efkârlanamamalılarmış (necessitative plural third-person)
efkârlanamamalıysam (conditional)
efkârlanamamalıysan (necessitative second-person singular)
efkârlanamamalıysa (necessitative singular third-person)
efkârlanamamalıysak (first-person necessitative plural)
efkârlanamamalıysanız (necessitative plural second-person)
efkârlanamamalılarsa (necessitative plural third-person)
efkârlanamadım (past singular third-person)
efkârlanamadın (first-person past plural)
efkârlanamadı (past plural second-person)
efkârlanamadık (past plural third-person)
efkârlanamadınız (past)
efkârlanamadılar (past)
efkârlanamadıysam (conditional past)
efkârlanamadıysan (past second-person singular)
efkârlanamadıysa (past singular third-person)
efkârlanamadıysak (first-person past plural)
efkârlanamadıysanız (past plural second-person)
efkârlanamadılarsa (past plural third-person)
efkârlanamasam (conditional singular third-person)
efkârlanamasan (conditional first-person plural)
efkârlanamasa (conditional plural second-person)
efkârlanamasak (conditional plural third-person)
efkârlanamasanız (conditional)
efkârlanamasalar (conditional)
efkârlanamasaydım (conditional past)
efkârlanamasaydın (conditional second-person singular)
efkârlanamasaydı (conditional singular third-person)
efkârlanamasaydık (conditional first-person plural)
efkârlanamasaydınız (conditional plural second-person)
efkârlanamasalardı (conditional plural third-person)
efkârlanamasaymışım (inferential)
efkârlanamasaymışsın (conditional second-person singular)
efkârlanamasaymış (conditional singular third-person)
efkârlanamasaymışız (conditional first-person plural)
efkârlanamasaymışsınız (conditional plural second-person)
efkârlanamasalarmış (conditional plural third-person)
efkârlanamayayım (conditional optative singular)
efkârlanamayasın (optative second-person singular)
efkârlanamaya (optative singular third-person)
efkârlanamayalım (first-person optative plural)
efkârlanamayasınız (optative plural second-person)
efkârlanamayalar (optative plural third-person)
efkârlanama (first-person imperative plural)
efkârlanamasın (imperative plural second-person)
efkârlanamayın (imperative)
efkârlanamasınlar (imperative)
efkârlanamayınız (formal imperative second-person singular)
efkârlanamayınız (formal imperative plural second-person)
efkârlanamasana (imperative informal second-person singular)
efkârlanamasanıza (imperative informal plural second-person)
efkârlanamamak (imperative infinitive)
efkârlanamama (imperative noun-from-verb)
efkârlanamayan (impersonal participle)
efkârlanamamış (impersonal participle)
efkârlanamayacak (impersonal participle)
efkârlanamayan (imperfective)
efkârlanamamış (impersonal participle perfective)
efkârlanamayacak (impersonal participle prospective)
efkârlanamadığım (impersonal non-prospective participle)
efkârlanamadığın (impersonal non-prospective participle)
efkârlanamadığı (impersonal non-prospective participle)
efkârlanamadığımız (impersonal non-prospective participle)
efkârlanamadığınız (impersonal non-prospective participle)
efkârlanamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
efkârlanamayacağım (impersonal participle prospective)
efkârlanamayacağın (impersonal participle prospective)
efkârlanamayacağı (impersonal participle prospective)
efkârlanamayacağımız (impersonal participle prospective)
efkârlanamayacağınız (impersonal participle prospective)
efkârlanamayacakları (impersonal participle personal prospective)
efkârlanamazken (plural second-person)
efkârlanamayınca (plural second-person)
efkârlanamayıp (plural second-person)
efkârlanamayalı (plural second-person)
efkârlanamayasıya (plural second-person)
efkârlanamadıkça (plural second-person)
efkârlanamazken
efkârlanamayınca (specific)
efkârlanamayıp (perfective)
efkârlanamayalı
efkârlanamayasıya
efkârlanamadıkça
efkârlanamayarak (imperfective plural)
efkârlanamaya efkârlanamaya (imperfective plural)
efkârlanamazcasına (imperfective plural)
efkârlanamayarak
efkârlanamaya efkârlanamaya
efkârlanamazcasına

Inherited from Ottoman Turkish افكارلانمق. Equivalent to efkâr (“worry”) + -lan (verb-forming suffix).


eğirmek

head

eğirmek (third-person singular simple present eğirir)

eğirir (present singular third-person)
eğirmek (infinitive)
eğiren (imperfective impersonal participle)
eğirmiş (impersonal participle perfective)
eğirecek (impersonal participle prospective)
eğirdiğim (non-prospective participle personal)
eğirdiğin (non-prospective participle personal)
eğirdiği (non-prospective participle personal)
eğirdiğimiz (non-prospective participle personal)
eğirdiğiniz (non-prospective participle personal)
eğirdikleri (non-prospective participle personal)
eğireceğim (participle personal prospective)
eğireceğin (participle personal prospective)
eğireceği (participle personal prospective)
eğireceğimiz (participle personal prospective)
eğireceğiniz (participle personal prospective)
eğirecekleri (participle personal prospective)
eğirme (noun-from-verb)
eğiriş (adverbial)
eğiririm (aorist first-person indicative present singular)
eğirirsin (aorist indicative present second-person singular)
eğirir (aorist indicative present singular third-person)
eğiririz (aorist first-person indicative plural present)
eğirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eğirirler (aorist indicative plural present third-person)
eğiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eğiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eğiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
eğiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eğiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eğiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eğirdim (first-person indicative past perfective singular)
eğirdin (indicative past perfective second-person singular)
eğirdi (indicative past perfective singular third-person)
eğirdik (first-person indicative past perfective plural)
eğirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
eğirdiler (indicative past perfective plural third-person)
eğiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eğiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eğiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eğiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eğiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eğiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or eğiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
eğireceğim (first-person future indicative singular)
eğireceksin (future indicative second-person singular)
eğirecek (future indicative singular third-person)
eğireceğiz (first-person future indicative plural)
eğireceksiniz (future indicative plural second-person)
eğirecekler (future indicative plural third-person)
eğirmişim (first-person inferential perfective singular)
eğirmişsin (inferential perfective second-person singular)
eğirmiş (inferential perfective singular third-person)
eğirmişiz (first-person inferential perfective plural)
eğirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eğirmişler (inferential perfective plural third-person)
eğirirmişim (aorist first-person inferential singular)
eğirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
eğirirmiş (aorist inferential singular third-person)
eğirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
eğirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eğirirlermiş (or eğirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
eğiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eğiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eğiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eğiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eğiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eğiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eğirsem (conditional first-person singular)
eğirsen (conditional second-person singular)
eğirse (conditional singular third-person)
eğirsek (conditional first-person plural)
eğirseniz (conditional plural second-person)
eğirseler (conditional plural third-person)
eğirseydim (conditional first-person perfective singular)
eğirseydin (conditional perfective second-person singular)
eğirseydi (conditional perfective singular third-person)
eğirseydik (conditional first-person perfective plural)
eğirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eğirseydiler (conditional perfective plural third-person)
eğireyim (first-person optative singular)
eğiresin (optative second-person singular)
eğire (optative singular third-person)
eğirelim (first-person optative plural)
eğiresiniz (optative plural second-person)
eğireler (optative plural third-person)
eğirmekteyim (first-person progressive singular)
eğirmektesin (progressive second-person singular)
eğirmekte (progressive singular third-person)
eğirmekteyiz (first-person plural progressive)
eğirmektesiniz (plural progressive second-person)
eğirmekteler (plural progressive third-person)
eğirmeliyim (first-person necessitative singular)
eğirmelisin (necessitative second-person singular)
eğirmeli (necessitative singular third-person)
eğirmeliyiz (first-person necessitative plural)
eğirmelisiniz (necessitative plural second-person)
eğirmeliler (necessitative plural third-person)
eğir (imperative second-person singular)
eğirsin (imperative singular third-person)
eğirin (imperative plural second-person)
eğirsinler (imperative plural third-person)
eğirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eğirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
eğirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
eğirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eğirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eğirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eğiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eğiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eğiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eğiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eğiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eğiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eğirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eğirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eğirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eğirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eğirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eğirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eğiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eğiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eğiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eğiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eğiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eğiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eğirecek miyim? (first-person future indicative singular)
eğirecek misin? (future indicative second-person singular)
eğirecek mi? (future indicative singular third-person)
eğirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eğirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eğirecekler mi? (future indicative plural third-person)
eğirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eğirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eğirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eğirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eğirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eğirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eğirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eğirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eğirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eğirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eğirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eğirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eğiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eğiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eğiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eğiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eğiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eğiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eğirsem mi? (conditional first-person singular)
eğirsen mi? (conditional second-person singular)
eğirse mi? (conditional singular third-person)
eğirsek mi? (conditional first-person plural)
eğirseniz mi? (conditional plural second-person)
eğirseler mi? (conditional plural third-person)
eğirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
eğirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
eğirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
eğirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
eğirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eğirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eğirmekte miyim? (first-person progressive singular)
eğirmekte misin? (progressive second-person singular)
eğirmekte mi? (progressive singular third-person)
eğirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
eğirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
eğirmekteler mi? (plural progressive third-person)
eğirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
eğirmeli misin? (necessitative second-person singular)
eğirmeli mi? (necessitative singular third-person)
eğirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eğirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eğirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
eğirmemek (infinitive negative)
eğirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
eğirmemiş (impersonal negative participle perfective)
eğirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
eğirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
eğirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
eğirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
eğirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
eğirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
eğirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
eğirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
eğirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
eğirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
eğirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
eğirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
eğirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
eğirmeme (negative noun-from-verb)
eğirmeyiş (adverbial negative)
eğirmem (aorist first-person indicative present singular)
eğirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
eğirmez (aorist indicative present singular third-person)
eğirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
eğirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eğirmezler (aorist indicative plural present third-person)
eğirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eğirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eğirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eğirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eğirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eğirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eğirmedim (first-person indicative past perfective singular)
eğirmedin (indicative past perfective second-person singular)
eğirmedi (indicative past perfective singular third-person)
eğirmedik (first-person indicative past perfective plural)
eğirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
eğirmediler (indicative past perfective plural third-person)
eğirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eğirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eğirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eğirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eğirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eğirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
eğirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
eğirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
eğirmeyecek (future indicative singular third-person)
eğirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eğirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eğirmeyecekler (future indicative plural third-person)
eğirmemişim (first-person inferential perfective singular)
eğirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
eğirmemiş (inferential perfective singular third-person)
eğirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
eğirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eğirmemişler (inferential perfective plural third-person)
eğirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
eğirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
eğirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
eğirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
eğirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eğirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
eğirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eğirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eğirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eğirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eğirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eğirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eğirmesem (conditional first-person singular)
eğirmesen (conditional second-person singular)
eğirmese (conditional singular third-person)
eğirmesek (conditional first-person plural)
eğirmeseniz (conditional plural second-person)
eğirmeseler (conditional plural third-person)
eğirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
eğirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
eğirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
eğirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
eğirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eğirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eğirmeyeyim (first-person optative singular)
eğirmeyesin (optative second-person singular)
eğirmeye (optative singular third-person)
eğirmeyelim (first-person optative plural)
eğirmeyesiniz (optative plural second-person)
eğirmeyeler (optative plural third-person)
eğirmemekteyim (first-person progressive singular)
eğirmemektesin (progressive second-person singular)
eğirmemekte (progressive singular third-person)
eğirmemekteyiz (first-person plural progressive)
eğirmemektesiniz (plural progressive second-person)
eğirmemekteler (plural progressive third-person)
eğirmemeliyim (first-person necessitative singular)
eğirmemelisin (necessitative second-person singular)
eğirmemeli (necessitative singular third-person)
eğirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
eğirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
eğirmemeliler (necessitative plural third-person)
eğirme (imperative second-person singular)
eğirmesin (imperative singular third-person)
eğirmeyin (imperative plural second-person)
eğirmesinler (imperative plural third-person)
eğirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eğirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
eğirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
eğirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eğirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eğirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eğirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eğirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eğirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eğirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eğirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eğirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eğirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eğirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eğirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eğirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eğirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eğirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eğirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eğirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eğirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eğirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eğirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eğirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eğirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eğirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eğirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eğirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eğirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eğirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eğirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eğirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eğirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eğirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eğirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eğirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eğirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eğirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eğirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eğirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eğirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eğirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eğirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eğirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eğirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eğirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eğirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eğirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eğirmesem mi? (conditional first-person singular)
eğirmesen mi? (conditional second-person singular)
eğirmese mi? (conditional singular third-person)
eğirmesek mi? (conditional first-person plural)
eğirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
eğirmeseler mi? (conditional plural third-person)
eğirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eğirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eğirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eğirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eğirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eğirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eğirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
eğirmemekte misin? (progressive second-person singular)
eğirmemekte mi? (progressive singular third-person)
eğirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
eğirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
eğirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
eğirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
eğirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
eğirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
eğirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eğirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eğirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish اكرمك. From Proto-Turkic *egir-. Compare to Kumyk ийирмек (iyirmek), Southern Altai ийирер (iyirer), Khalaj heyirmək, Uzbek yigirmoq, Old Uyghur [script needed] (eŋir-) and Northern Altai ийирерге (iyirerge). Compare also Mongolian ээрэх (eerex).


ayıklanma

second-person singular negative imperative of ayıklanmak (to be weeded out)


harca

second-person singular imperative of harcamak