uyuşukluk etmek

head

uyuşukluk etmek (third-person singular simple present uyuşukluk eder)

uyuşukluk eder (present singular third-person)
uyuşukluk etmek (infinitive)
uyuşukluk eden (imperfective impersonal participle)
uyuşukluk etmiş (impersonal participle perfective)
uyuşukluk edecek (impersonal participle prospective)
uyuşukluk ettiğim (non-prospective participle personal)
uyuşukluk ettiğin (non-prospective participle personal)
uyuşukluk ettiği (non-prospective participle personal)
uyuşukluk ettiğimiz (non-prospective participle personal)
uyuşukluk ettiğiniz (non-prospective participle personal)
uyuşukluk ettikleri (non-prospective participle personal)
uyuşukluk edeceğim (participle personal prospective)
uyuşukluk edeceğin (participle personal prospective)
uyuşukluk edeceği (participle personal prospective)
uyuşukluk edeceğimiz (participle personal prospective)
uyuşukluk edeceğiniz (participle personal prospective)
uyuşukluk edecekleri (participle personal prospective)
uyuşukluk etme (noun-from-verb)
uyuşukluk ediş (adverbial)
uyuşukluk ederim (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk edersin (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk eder (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk ederiz (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk ederler (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk ettim (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk ettin (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk etti (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk ettik (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk ettiler (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uyuşukluk ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk edeceğim (first-person future indicative singular)
uyuşukluk edeceksin (future indicative second-person singular)
uyuşukluk edecek (future indicative singular third-person)
uyuşukluk edeceğiz (first-person future indicative plural)
uyuşukluk edeceksiniz (future indicative plural second-person)
uyuşukluk edecekler (future indicative plural third-person)
uyuşukluk etmişim (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk etmişsin (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk etmiş (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk etmişiz (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk etmişler (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk edermişim (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk edermişsin (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk edermiş (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk edermişiz (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or uyuşukluk edermişlar (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk etsem (conditional first-person singular)
uyuşukluk etsen (conditional second-person singular)
uyuşukluk etse (conditional singular third-person)
uyuşukluk etsek (conditional first-person plural)
uyuşukluk etseniz (conditional plural second-person)
uyuşukluk etseler (conditional plural third-person)
uyuşukluk etseydim (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk etseydin (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk etseydi (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk etseydik (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk etseydiler (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk edeyim (first-person optative singular)
uyuşukluk edesin (optative second-person singular)
uyuşukluk ede (optative singular third-person)
uyuşukluk edelim (first-person optative plural)
uyuşukluk edesiniz (optative plural second-person)
uyuşukluk edeler (optative plural third-person)
uyuşukluk etmekteyim (first-person progressive singular)
uyuşukluk etmektesin (progressive second-person singular)
uyuşukluk etmekte (progressive singular third-person)
uyuşukluk etmekteyiz (first-person plural progressive)
uyuşukluk etmektesiniz (plural progressive second-person)
uyuşukluk etmekteler (plural progressive third-person)
uyuşukluk etmeliyim (first-person necessitative singular)
uyuşukluk etmelisin (necessitative second-person singular)
uyuşukluk etmeli (necessitative singular third-person)
uyuşukluk etmeliyiz (first-person necessitative plural)
uyuşukluk etmelisiniz (necessitative plural second-person)
uyuşukluk etmeliler (necessitative plural third-person)
uyuşukluk et (imperative second-person singular)
uyuşukluk etsin (imperative singular third-person)
uyuşukluk edin (imperative plural second-person)
or uyuşukluk ediniz (imperative plural second-person)
uyuşukluk etsinler (imperative plural third-person)
uyuşukluk eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk edecek miyim? (first-person future indicative singular)
uyuşukluk edecek misin? (future indicative second-person singular)
uyuşukluk edecek mi? (future indicative singular third-person)
uyuşukluk edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
uyuşukluk edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
uyuşukluk edecekler mi? (future indicative plural third-person)
uyuşukluk etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk etsem mi? (conditional first-person singular)
uyuşukluk etsen mi? (conditional second-person singular)
uyuşukluk etse mi? (conditional singular third-person)
uyuşukluk etsek mi? (conditional first-person plural)
uyuşukluk etseniz mi? (conditional plural second-person)
uyuşukluk etseler mi? (conditional plural third-person)
uyuşukluk etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
uyuşukluk etmekte misin? (progressive second-person singular)
uyuşukluk etmekte mi? (progressive singular third-person)
uyuşukluk etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
uyuşukluk etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
uyuşukluk etmekteler mi? (plural progressive third-person)
uyuşukluk etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
uyuşukluk etmeli misin? (necessitative second-person singular)
uyuşukluk etmeli mi? (necessitative singular third-person)
uyuşukluk etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
uyuşukluk etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
uyuşukluk etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
uyuşukluk etmemek (infinitive negative)
uyuşukluk etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
uyuşukluk etmemiş (impersonal negative participle perfective)
uyuşukluk etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
uyuşukluk etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
uyuşukluk etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
uyuşukluk etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
uyuşukluk etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
uyuşukluk etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
uyuşukluk etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
uyuşukluk etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
uyuşukluk etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
uyuşukluk etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
uyuşukluk etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
uyuşukluk etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
uyuşukluk etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
uyuşukluk etmeme (negative noun-from-verb)
uyuşukluk etmeyiş (adverbial negative)
uyuşukluk etmem (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk etmez (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk etmezler (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk etmedim (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk etmedin (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk etmedi (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk etmedik (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk etmediler (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
uyuşukluk etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
uyuşukluk etmeyecek (future indicative singular third-person)
uyuşukluk etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
uyuşukluk etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
uyuşukluk etmeyecekler (future indicative plural third-person)
uyuşukluk etmemişim (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk etmemiş (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk etmemişler (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk etmesem (conditional first-person singular)
uyuşukluk etmesen (conditional second-person singular)
uyuşukluk etmese (conditional singular third-person)
uyuşukluk etmesek (conditional first-person plural)
uyuşukluk etmeseniz (conditional plural second-person)
uyuşukluk etmeseler (conditional plural third-person)
uyuşukluk etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk etmeyeyim (first-person optative singular)
uyuşukluk etmeyesin (optative second-person singular)
uyuşukluk etmeye (optative singular third-person)
uyuşukluk etmeyelim (first-person optative plural)
uyuşukluk etmeyesiniz (optative plural second-person)
uyuşukluk etmeyeler (optative plural third-person)
uyuşukluk etmemekteyim (first-person progressive singular)
uyuşukluk etmemektesin (progressive second-person singular)
uyuşukluk etmemekte (progressive singular third-person)
uyuşukluk etmemekteyiz (first-person plural progressive)
uyuşukluk etmemektesiniz (plural progressive second-person)
uyuşukluk etmemekteler (plural progressive third-person)
uyuşukluk etmemeliyim (first-person necessitative singular)
uyuşukluk etmemelisin (necessitative second-person singular)
uyuşukluk etmemeli (necessitative singular third-person)
uyuşukluk etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
uyuşukluk etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
uyuşukluk etmemeliler (necessitative plural third-person)
uyuşukluk etme (imperative second-person singular)
uyuşukluk etmesin (imperative singular third-person)
uyuşukluk etmeyin (imperative plural second-person)
or uyuşukluk etmeyiniz (imperative plural second-person)
uyuşukluk etmesinler (imperative plural third-person)
uyuşukluk etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
uyuşukluk etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
uyuşukluk etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
uyuşukluk etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
uyuşukluk etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
uyuşukluk etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
uyuşukluk etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuşukluk etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuşukluk etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuşukluk etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuşukluk etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuşukluk etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuşukluk etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
uyuşukluk etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
uyuşukluk etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
uyuşukluk etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
uyuşukluk etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
uyuşukluk etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
uyuşukluk etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuşukluk etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuşukluk etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuşukluk etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuşukluk etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuşukluk etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuşukluk etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
uyuşukluk etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
uyuşukluk etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
uyuşukluk etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
uyuşukluk etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
uyuşukluk etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
uyuşukluk etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
uyuşukluk etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
uyuşukluk etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
uyuşukluk etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
uyuşukluk etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
uyuşukluk etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
uyuşukluk etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
uyuşukluk etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
uyuşukluk etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
uyuşukluk etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
uyuşukluk etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
uyuşukluk etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
uyuşukluk etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuşukluk etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuşukluk etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuşukluk etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuşukluk etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuşukluk etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuşukluk etmesem mi? (conditional first-person singular)
uyuşukluk etmesen mi? (conditional second-person singular)
uyuşukluk etmese mi? (conditional singular third-person)
uyuşukluk etmesek mi? (conditional first-person plural)
uyuşukluk etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
uyuşukluk etmeseler mi? (conditional plural third-person)
uyuşukluk etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
uyuşukluk etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
uyuşukluk etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
uyuşukluk etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
uyuşukluk etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
uyuşukluk etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
uyuşukluk etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
uyuşukluk etmemekte misin? (progressive second-person singular)
uyuşukluk etmemekte mi? (progressive singular third-person)
uyuşukluk etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
uyuşukluk etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
uyuşukluk etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
uyuşukluk etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
uyuşukluk etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
uyuşukluk etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
uyuşukluk etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
uyuşukluk etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
uyuşukluk etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

uyuşukluk ediyorlardı (or uyuşukluk ediyordular)

uyuşukluk ederlermiş (or uyuşukluk edermişlar)

uyuşukluk etmeyin (or uyuşukluk etmeyiniz)

Equivalent to uyuşukluk (“laziness, sloth”) + etmek (“to do, to make”)

affix

Uyuşukluk etme de gel dışarı çıkalım

(intransitive) to be lazy, to do nothing


tembellik etmek

head

tembellik etmek (third-person singular simple present -er)

-er (present singular third-person)
tembellik etmek (infinitive)
tembellik eden (imperfective impersonal participle)
tembellik etmiş (impersonal participle perfective)
tembellik edecek (impersonal participle prospective)
tembellik ettiğim (non-prospective participle personal)
tembellik ettiğin (non-prospective participle personal)
tembellik ettiği (non-prospective participle personal)
tembellik ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tembellik ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tembellik ettikleri (non-prospective participle personal)
tembellik edeceğim (participle personal prospective)
tembellik edeceğin (participle personal prospective)
tembellik edeceği (participle personal prospective)
tembellik edeceğimiz (participle personal prospective)
tembellik edeceğiniz (participle personal prospective)
tembellik edecekleri (participle personal prospective)
tembellik etme (noun-from-verb)
tembellik ediş (adverbial)
tembellik ederim (aorist first-person indicative present singular)
tembellik edersin (aorist indicative present second-person singular)
tembellik eder (aorist indicative present singular third-person)
tembellik ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tembellik edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tembellik ederler (aorist indicative plural present third-person)
tembellik ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tembellik ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tembellik ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tembellik ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tembellik ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tembellik ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tembellik ettim (first-person indicative past perfective singular)
tembellik ettin (indicative past perfective second-person singular)
tembellik etti (indicative past perfective singular third-person)
tembellik ettik (first-person indicative past perfective plural)
tembellik ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tembellik ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tembellik ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tembellik ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tembellik ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tembellik ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tembellik ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tembellik ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tembellik ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tembellik edeceğim (first-person future indicative singular)
tembellik edeceksin (future indicative second-person singular)
tembellik edecek (future indicative singular third-person)
tembellik edeceğiz (first-person future indicative plural)
tembellik edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tembellik edecekler (future indicative plural third-person)
tembellik etmişim (first-person inferential perfective singular)
tembellik etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tembellik etmiş (inferential perfective singular third-person)
tembellik etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tembellik etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tembellik etmişler (inferential perfective plural third-person)
tembellik edermişim (aorist first-person inferential singular)
tembellik edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tembellik edermiş (aorist inferential singular third-person)
tembellik edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tembellik edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tembellik ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tembellik edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tembellik ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tembellik ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tembellik ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tembellik ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tembellik ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tembellik ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tembellik etsem (conditional first-person singular)
tembellik etsen (conditional second-person singular)
tembellik etse (conditional singular third-person)
tembellik etsek (conditional first-person plural)
tembellik etseniz (conditional plural second-person)
tembellik etseler (conditional plural third-person)
tembellik etseydim (conditional first-person perfective singular)
tembellik etseydin (conditional perfective second-person singular)
tembellik etseydi (conditional perfective singular third-person)
tembellik etseydik (conditional first-person perfective plural)
tembellik etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tembellik etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tembellik edeyim (first-person optative singular)
tembellik edesin (optative second-person singular)
tembellik ede (optative singular third-person)
tembellik edelim (first-person optative plural)
tembellik edesiniz (optative plural second-person)
tembellik edeler (optative plural third-person)
tembellik etmekteyim (first-person progressive singular)
tembellik etmektesin (progressive second-person singular)
tembellik etmekte (progressive singular third-person)
tembellik etmekteyiz (first-person plural progressive)
tembellik etmektesiniz (plural progressive second-person)
tembellik etmekteler (plural progressive third-person)
tembellik etmeliyim (first-person necessitative singular)
tembellik etmelisin (necessitative second-person singular)
tembellik etmeli (necessitative singular third-person)
tembellik etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tembellik etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tembellik etmeliler (necessitative plural third-person)
tembellik et (imperative second-person singular)
tembellik etsin (imperative singular third-person)
tembellik edin (imperative plural second-person)
or tembellik ediniz (imperative plural second-person)
tembellik etsinler (imperative plural third-person)
tembellik eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tembellik eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tembellik eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tembellik eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tembellik eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tembellik ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tembellik ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tembellik ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tembellik ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tembellik ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tembellik ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tembellik ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tembellik ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tembellik ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tembellik etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tembellik ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tembellik ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tembellik ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tembellik ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tembellik ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tembellik ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tembellik ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tembellik ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tembellik ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tembellik edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tembellik edecek misin? (future indicative second-person singular)
tembellik edecek mi? (future indicative singular third-person)
tembellik edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tembellik edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tembellik edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tembellik etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tembellik etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tembellik etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tembellik etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tembellik etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tembellik etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tembellik eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tembellik eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tembellik eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tembellik eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tembellik eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tembellik ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tembellik ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tembellik ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tembellik ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tembellik ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tembellik ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tembellik ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tembellik etsem mi? (conditional first-person singular)
tembellik etsen mi? (conditional second-person singular)
tembellik etse mi? (conditional singular third-person)
tembellik etsek mi? (conditional first-person plural)
tembellik etseniz mi? (conditional plural second-person)
tembellik etseler mi? (conditional plural third-person)
tembellik etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tembellik etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tembellik etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tembellik etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tembellik etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tembellik etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tembellik etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tembellik etmekte misin? (progressive second-person singular)
tembellik etmekte mi? (progressive singular third-person)
tembellik etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tembellik etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tembellik etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tembellik etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tembellik etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tembellik etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tembellik etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tembellik etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tembellik etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tembellik etmemek (infinitive negative)
tembellik etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tembellik etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tembellik etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tembellik etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tembellik etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tembellik etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tembellik etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tembellik etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tembellik etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tembellik etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tembellik etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tembellik etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tembellik etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tembellik etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tembellik etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tembellik etmeme (negative noun-from-verb)
tembellik etmeyiş (adverbial negative)
tembellik etmem (aorist first-person indicative present singular)
tembellik etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tembellik etmez (aorist indicative present singular third-person)
tembellik etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tembellik etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tembellik etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tembellik etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tembellik etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tembellik etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tembellik etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tembellik etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tembellik etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tembellik etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tembellik etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tembellik etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tembellik etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tembellik etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tembellik etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tembellik etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tembellik etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tembellik etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tembellik etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tembellik etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tembellik etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tembellik etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tembellik etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tembellik etmeyecek (future indicative singular third-person)
tembellik etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tembellik etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tembellik etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tembellik etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tembellik etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tembellik etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tembellik etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tembellik etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tembellik etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tembellik etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tembellik etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tembellik etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tembellik etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tembellik etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tembellik etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tembellik etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tembellik etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tembellik etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tembellik etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tembellik etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tembellik etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tembellik etmesem (conditional first-person singular)
tembellik etmesen (conditional second-person singular)
tembellik etmese (conditional singular third-person)
tembellik etmesek (conditional first-person plural)
tembellik etmeseniz (conditional plural second-person)
tembellik etmeseler (conditional plural third-person)
tembellik etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tembellik etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tembellik etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tembellik etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tembellik etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tembellik etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tembellik etmeyeyim (first-person optative singular)
tembellik etmeyesin (optative second-person singular)
tembellik etmeye (optative singular third-person)
tembellik etmeyelim (first-person optative plural)
tembellik etmeyesiniz (optative plural second-person)
tembellik etmeyeler (optative plural third-person)
tembellik etmemekteyim (first-person progressive singular)
tembellik etmemektesin (progressive second-person singular)
tembellik etmemekte (progressive singular third-person)
tembellik etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tembellik etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tembellik etmemekteler (plural progressive third-person)
tembellik etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tembellik etmemelisin (necessitative second-person singular)
tembellik etmemeli (necessitative singular third-person)
tembellik etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tembellik etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tembellik etmemeliler (necessitative plural third-person)
tembellik etme (imperative second-person singular)
tembellik etmesin (imperative singular third-person)
tembellik etmeyin (imperative plural second-person)
or tembellik etmeyiniz (imperative plural second-person)
tembellik etmesinler (imperative plural third-person)
tembellik etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tembellik etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tembellik etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tembellik etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tembellik etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tembellik etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tembellik etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tembellik etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tembellik etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tembellik etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tembellik etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tembellik etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tembellik etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tembellik etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tembellik etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tembellik etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tembellik etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tembellik etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tembellik etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tembellik etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tembellik etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tembellik etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tembellik etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tembellik etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tembellik etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tembellik etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tembellik etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tembellik etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tembellik etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tembellik etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tembellik etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tembellik etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tembellik etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tembellik etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tembellik etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tembellik etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tembellik etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tembellik etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tembellik etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tembellik etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tembellik etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tembellik etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tembellik etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tembellik etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tembellik etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tembellik etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tembellik etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tembellik etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tembellik etmesem mi? (conditional first-person singular)
tembellik etmesen mi? (conditional second-person singular)
tembellik etmese mi? (conditional singular third-person)
tembellik etmesek mi? (conditional first-person plural)
tembellik etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tembellik etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tembellik etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tembellik etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tembellik etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tembellik etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tembellik etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tembellik etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tembellik etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tembellik etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tembellik etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tembellik etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tembellik etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tembellik etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tembellik etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tembellik etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tembellik etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tembellik etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tembellik etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tembellik etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tembellik ediyorlardı (or tembellik ediyordular)

tembellik ederlermiş (or tembellik edermişlar)

tembellik etmeyin (or tembellik etmeyiniz)

Equivalent to tembellik (“laziness”) + etmek (“to do, to make”)

affix

Tembellik etti ödevlerini yapmadı

She was lazy so she didn't do her homeworks


evrilmek

head

evrilmek (third-person singular simple present evrilir)

evrilir (present singular third-person)
evrilmek (infinitive)
evrilen (imperfective impersonal participle)
evrilmiş (impersonal participle perfective)
evrilecek (impersonal participle prospective)
evrildiğim (non-prospective participle personal)
evrildiğin (non-prospective participle personal)
evrildiği (non-prospective participle personal)
evrildiğimiz (non-prospective participle personal)
evrildiğiniz (non-prospective participle personal)
evrildikleri (non-prospective participle personal)
evrileceğim (participle personal prospective)
evrileceğin (participle personal prospective)
evrileceği (participle personal prospective)
evrileceğimiz (participle personal prospective)
evrileceğiniz (participle personal prospective)
evrilecekleri (participle personal prospective)
evrilme (noun-from-verb)
evriliş (adverbial)
evrilirim (aorist first-person indicative present singular)
evrilirsin (aorist indicative present second-person singular)
evrilir (aorist indicative present singular third-person)
evriliriz (aorist first-person indicative plural present)
evrilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
evrilirler (aorist indicative plural present third-person)
evriliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
evriliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
evriliyor (imperfective indicative present singular third-person)
evriliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
evriliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
evriliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
evrildim (first-person indicative past perfective singular)
evrildin (indicative past perfective second-person singular)
evrildi (indicative past perfective singular third-person)
evrildik (first-person indicative past perfective plural)
evrildiniz (indicative past perfective plural second-person)
evrildiler (indicative past perfective plural third-person)
evriliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
evriliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
evriliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
evriliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
evriliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
evriliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or evriliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
evrileceğim (first-person future indicative singular)
evrileceksin (future indicative second-person singular)
evrilecek (future indicative singular third-person)
evrileceğiz (first-person future indicative plural)
evrileceksiniz (future indicative plural second-person)
evrilecekler (future indicative plural third-person)
evrilmişim (first-person inferential perfective singular)
evrilmişsin (inferential perfective second-person singular)
evrilmiş (inferential perfective singular third-person)
evrilmişiz (first-person inferential perfective plural)
evrilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
evrilmişler (inferential perfective plural third-person)
evrilirmişim (aorist first-person inferential singular)
evrilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
evrilirmiş (aorist inferential singular third-person)
evrilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
evrilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
evrilirlermiş (or evrilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
evriliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
evriliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
evriliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
evriliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
evriliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
evriliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
evrilsem (conditional first-person singular)
evrilsen (conditional second-person singular)
evrilse (conditional singular third-person)
evrilsek (conditional first-person plural)
evrilseniz (conditional plural second-person)
evrilseler (conditional plural third-person)
evrilseydim (conditional first-person perfective singular)
evrilseydin (conditional perfective second-person singular)
evrilseydi (conditional perfective singular third-person)
evrilseydik (conditional first-person perfective plural)
evrilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
evrilseydiler (conditional perfective plural third-person)
evrileyim (first-person optative singular)
evrilesin (optative second-person singular)
evrile (optative singular third-person)
evrilelim (first-person optative plural)
evrilesiniz (optative plural second-person)
evrileler (optative plural third-person)
evrilmekteyim (first-person progressive singular)
evrilmektesin (progressive second-person singular)
evrilmekte (progressive singular third-person)
evrilmekteyiz (first-person plural progressive)
evrilmektesiniz (plural progressive second-person)
evrilmekteler (plural progressive third-person)
evrilmeliyim (first-person necessitative singular)
evrilmelisin (necessitative second-person singular)
evrilmeli (necessitative singular third-person)
evrilmeliyiz (first-person necessitative plural)
evrilmelisiniz (necessitative plural second-person)
evrilmeliler (necessitative plural third-person)
evril (imperative second-person singular)
evrilsin (imperative singular third-person)
evrilin (imperative plural second-person)
evrilsinler (imperative plural third-person)
evrilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
evrilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
evrilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
evrilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
evrilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
evrilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
evriliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
evriliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
evriliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
evriliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
evriliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
evriliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
evrildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
evrildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
evrildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
evrildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
evrildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
evrildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
evriliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
evriliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
evriliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
evriliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
evriliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
evriliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
evrilecek miyim? (first-person future indicative singular)
evrilecek misin? (future indicative second-person singular)
evrilecek mi? (future indicative singular third-person)
evrilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
evrilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
evrilecekler mi? (future indicative plural third-person)
evrilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
evrilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
evrilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
evrilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
evrilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
evrilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
evrilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
evrilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
evrilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
evrilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
evrilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
evrilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
evriliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
evriliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
evriliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
evriliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
evriliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
evriliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
evrilsem mi? (conditional first-person singular)
evrilsen mi? (conditional second-person singular)
evrilse mi? (conditional singular third-person)
evrilsek mi? (conditional first-person plural)
evrilseniz mi? (conditional plural second-person)
evrilseler mi? (conditional plural third-person)
evrilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
evrilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
evrilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
evrilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
evrilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
evrilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
evrilmekte miyim? (first-person progressive singular)
evrilmekte misin? (progressive second-person singular)
evrilmekte mi? (progressive singular third-person)
evrilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
evrilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
evrilmekteler mi? (plural progressive third-person)
evrilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
evrilmeli misin? (necessitative second-person singular)
evrilmeli mi? (necessitative singular third-person)
evrilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
evrilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
evrilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
evrilmemek (infinitive negative)
evrilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
evrilmemiş (impersonal negative participle perfective)
evrilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
evrilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
evrilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
evrilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
evrilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
evrilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
evrilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
evrilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
evrilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
evrilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
evrilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
evrilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
evrilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
evrilmeme (negative noun-from-verb)
evrilmeyiş (adverbial negative)
evrilmem (aorist first-person indicative present singular)
evrilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
evrilmez (aorist indicative present singular third-person)
evrilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
evrilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
evrilmezler (aorist indicative plural present third-person)
evrilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
evrilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
evrilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
evrilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
evrilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
evrilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
evrilmedim (first-person indicative past perfective singular)
evrilmedin (indicative past perfective second-person singular)
evrilmedi (indicative past perfective singular third-person)
evrilmedik (first-person indicative past perfective plural)
evrilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
evrilmediler (indicative past perfective plural third-person)
evrilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
evrilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
evrilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
evrilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
evrilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
evrilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
evrilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
evrilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
evrilmeyecek (future indicative singular third-person)
evrilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
evrilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
evrilmeyecekler (future indicative plural third-person)
evrilmemişim (first-person inferential perfective singular)
evrilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
evrilmemiş (inferential perfective singular third-person)
evrilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
evrilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
evrilmemişler (inferential perfective plural third-person)
evrilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
evrilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
evrilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
evrilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
evrilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
evrilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
evrilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
evrilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
evrilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
evrilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
evrilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
evrilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
evrilmesem (conditional first-person singular)
evrilmesen (conditional second-person singular)
evrilmese (conditional singular third-person)
evrilmesek (conditional first-person plural)
evrilmeseniz (conditional plural second-person)
evrilmeseler (conditional plural third-person)
evrilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
evrilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
evrilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
evrilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
evrilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
evrilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
evrilmeyeyim (first-person optative singular)
evrilmeyesin (optative second-person singular)
evrilmeye (optative singular third-person)
evrilmeyelim (first-person optative plural)
evrilmeyesiniz (optative plural second-person)
evrilmeyeler (optative plural third-person)
evrilmemekteyim (first-person progressive singular)
evrilmemektesin (progressive second-person singular)
evrilmemekte (progressive singular third-person)
evrilmemekteyiz (first-person plural progressive)
evrilmemektesiniz (plural progressive second-person)
evrilmemekteler (plural progressive third-person)
evrilmemeliyim (first-person necessitative singular)
evrilmemelisin (necessitative second-person singular)
evrilmemeli (necessitative singular third-person)
evrilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
evrilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
evrilmemeliler (necessitative plural third-person)
evrilme (imperative second-person singular)
evrilmesin (imperative singular third-person)
evrilmeyin (imperative plural second-person)
evrilmesinler (imperative plural third-person)
evrilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
evrilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
evrilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
evrilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
evrilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
evrilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
evrilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
evrilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
evrilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
evrilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
evrilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
evrilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
evrilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
evrilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
evrilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
evrilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
evrilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
evrilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
evrilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
evrilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
evrilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
evrilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
evrilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
evrilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
evrilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
evrilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
evrilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
evrilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
evrilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
evrilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
evrilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
evrilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
evrilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
evrilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
evrilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
evrilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
evrilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
evrilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
evrilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
evrilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
evrilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
evrilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
evrilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
evrilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
evrilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
evrilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
evrilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
evrilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
evrilmesem mi? (conditional first-person singular)
evrilmesen mi? (conditional second-person singular)
evrilmese mi? (conditional singular third-person)
evrilmesek mi? (conditional first-person plural)
evrilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
evrilmeseler mi? (conditional plural third-person)
evrilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
evrilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
evrilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
evrilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
evrilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
evrilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
evrilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
evrilmemekte misin? (progressive second-person singular)
evrilmemekte mi? (progressive singular third-person)
evrilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
evrilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
evrilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
evrilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
evrilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
evrilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
evrilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
evrilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
evrilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Equivalent to evir- (“to weave, to roll, to spin”) + -il + -mek

affix

(intransitive) to be woven, to be rolled

Maymunlardan değil, maymunlarla evrildik

We evolved together with monkeys, not from monkeys


transa girmek

head

transa girmek (third-person singular simple present -er)

-er (present singular third-person)
transa girmek (infinitive)
transa giren (imperfective impersonal participle)
transa girmiş (impersonal participle perfective)
transa girecek (impersonal participle prospective)
transa girdiğim (non-prospective participle personal)
transa girdiğin (non-prospective participle personal)
transa girdiği (non-prospective participle personal)
transa girdiğimiz (non-prospective participle personal)
transa girdiğiniz (non-prospective participle personal)
transa girdikleri (non-prospective participle personal)
transa gireceğim (participle personal prospective)
transa gireceğin (participle personal prospective)
transa gireceği (participle personal prospective)
transa gireceğimiz (participle personal prospective)
transa gireceğiniz (participle personal prospective)
transa girecekleri (participle personal prospective)
transa girme (noun-from-verb)
transa giriş (adverbial)
transa girerim (aorist first-person indicative present singular)
transa girersin (aorist indicative present second-person singular)
transa girer (aorist indicative present singular third-person)
transa gireriz (aorist first-person indicative plural present)
transa girersiniz (aorist indicative plural present second-person)
transa girerler (aorist indicative plural present third-person)
transa giriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
transa giriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
transa giriyor (imperfective indicative present singular third-person)
transa giriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
transa giriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
transa giriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
transa girdim (first-person indicative past perfective singular)
transa girdin (indicative past perfective second-person singular)
transa girdi (indicative past perfective singular third-person)
transa girdik (first-person indicative past perfective plural)
transa girdiniz (indicative past perfective plural second-person)
transa girdiler (indicative past perfective plural third-person)
transa giriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
transa giriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
transa giriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
transa giriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
transa giriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
transa giriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or transa giriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
transa gireceğim (first-person future indicative singular)
transa gireceksin (future indicative second-person singular)
transa girecek (future indicative singular third-person)
transa gireceğiz (first-person future indicative plural)
transa gireceksiniz (future indicative plural second-person)
transa girecekler (future indicative plural third-person)
transa girmişim (first-person inferential perfective singular)
transa girmişsin (inferential perfective second-person singular)
transa girmiş (inferential perfective singular third-person)
transa girmişiz (first-person inferential perfective plural)
transa girmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
transa girmişler (inferential perfective plural third-person)
transa girermişim (aorist first-person inferential singular)
transa girermişsin (aorist inferential second-person singular)
transa girermiş (aorist inferential singular third-person)
transa girermişiz (aorist first-person inferential plural)
transa girermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
transa girerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or transa girermişlar (aorist inferential plural third-person)
transa giriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
transa giriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
transa giriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
transa giriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
transa giriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
transa giriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
transa girsem (conditional first-person singular)
transa girsen (conditional second-person singular)
transa girse (conditional singular third-person)
transa girsek (conditional first-person plural)
transa girseniz (conditional plural second-person)
transa girseler (conditional plural third-person)
transa girseydim (conditional first-person perfective singular)
transa girseydin (conditional perfective second-person singular)
transa girseydi (conditional perfective singular third-person)
transa girseydik (conditional first-person perfective plural)
transa girseydiniz (conditional perfective plural second-person)
transa girseydiler (conditional perfective plural third-person)
transa gireyim (first-person optative singular)
transa giresin (optative second-person singular)
transa gire (optative singular third-person)
transa girelim (first-person optative plural)
transa giresiniz (optative plural second-person)
transa gireler (optative plural third-person)
transa girmekteyim (first-person progressive singular)
transa girmektesin (progressive second-person singular)
transa girmekte (progressive singular third-person)
transa girmekteyiz (first-person plural progressive)
transa girmektesiniz (plural progressive second-person)
transa girmekteler (plural progressive third-person)
transa girmeliyim (first-person necessitative singular)
transa girmelisin (necessitative second-person singular)
transa girmeli (necessitative singular third-person)
transa girmeliyiz (first-person necessitative plural)
transa girmelisiniz (necessitative plural second-person)
transa girmeliler (necessitative plural third-person)
transa gir (imperative second-person singular)
transa girsin (imperative singular third-person)
transa girin (imperative plural second-person)
transa girsinler (imperative plural third-person)
transa girer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
transa girer misin? (aorist indicative present second-person singular)
transa girer mi? (aorist indicative present singular third-person)
transa girer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
transa girer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
transa girerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
transa giriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
transa giriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
transa giriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
transa giriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
transa giriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
transa giriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
transa girdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
transa girdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
transa girdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
transa girdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
transa girdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
transa girdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
transa giriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
transa giriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
transa giriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
transa giriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
transa giriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
transa giriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
transa girecek miyim? (first-person future indicative singular)
transa girecek misin? (future indicative second-person singular)
transa girecek mi? (future indicative singular third-person)
transa girecek miyiz? (first-person future indicative plural)
transa girecek misiniz? (future indicative plural second-person)
transa girecekler mi? (future indicative plural third-person)
transa girmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
transa girmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
transa girmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
transa girmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
transa girmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
transa girmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
transa girer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
transa girer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
transa girer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
transa girer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
transa girer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
transa girerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
transa giriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
transa giriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
transa giriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
transa giriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
transa giriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
transa giriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
transa girsem mi? (conditional first-person singular)
transa girsen mi? (conditional second-person singular)
transa girse mi? (conditional singular third-person)
transa girsek mi? (conditional first-person plural)
transa girseniz mi? (conditional plural second-person)
transa girseler mi? (conditional plural third-person)
transa girse miydim? (conditional first-person perfective singular)
transa girse miydin? (conditional perfective second-person singular)
transa girse miydi? (conditional perfective singular third-person)
transa girse miydik? (conditional first-person perfective plural)
transa girse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
transa girseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
transa girmekte miyim? (first-person progressive singular)
transa girmekte misin? (progressive second-person singular)
transa girmekte mi? (progressive singular third-person)
transa girmekte miyiz? (first-person plural progressive)
transa girmekte misiniz? (plural progressive second-person)
transa girmekteler mi? (plural progressive third-person)
transa girmeli miyim? (first-person necessitative singular)
transa girmeli misin? (necessitative second-person singular)
transa girmeli mi? (necessitative singular third-person)
transa girmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
transa girmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
transa girmeliler mi? (necessitative plural third-person)
transa girmemek (infinitive negative)
transa girmeyen (imperfective impersonal negative participle)
transa girmemiş (impersonal negative participle perfective)
transa girmeyecek (impersonal negative participle prospective)
transa girmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
transa girmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
transa girmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
transa girmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
transa girmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
transa girmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
transa girmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
transa girmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
transa girmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
transa girmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
transa girmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
transa girmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
transa girmeme (negative noun-from-verb)
transa girmeyiş (adverbial negative)
transa girmem (aorist first-person indicative present singular)
transa girmezsin (aorist indicative present second-person singular)
transa girmez (aorist indicative present singular third-person)
transa girmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
transa girmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
transa girmezler (aorist indicative plural present third-person)
transa girmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
transa girmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
transa girmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
transa girmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
transa girmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
transa girmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
transa girmedim (first-person indicative past perfective singular)
transa girmedin (indicative past perfective second-person singular)
transa girmedi (indicative past perfective singular third-person)
transa girmedik (first-person indicative past perfective plural)
transa girmediniz (indicative past perfective plural second-person)
transa girmediler (indicative past perfective plural third-person)
transa girmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
transa girmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
transa girmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
transa girmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
transa girmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
transa girmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
transa girmeyeceğim (first-person future indicative singular)
transa girmeyeceksin (future indicative second-person singular)
transa girmeyecek (future indicative singular third-person)
transa girmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
transa girmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
transa girmeyecekler (future indicative plural third-person)
transa girmemişim (first-person inferential perfective singular)
transa girmemişsin (inferential perfective second-person singular)
transa girmemiş (inferential perfective singular third-person)
transa girmemişiz (first-person inferential perfective plural)
transa girmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
transa girmemişler (inferential perfective plural third-person)
transa girmezmişim (aorist first-person inferential singular)
transa girmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
transa girmezmiş (aorist inferential singular third-person)
transa girmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
transa girmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
transa girmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
transa girmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
transa girmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
transa girmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
transa girmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
transa girmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
transa girmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
transa girmesem (conditional first-person singular)
transa girmesen (conditional second-person singular)
transa girmese (conditional singular third-person)
transa girmesek (conditional first-person plural)
transa girmeseniz (conditional plural second-person)
transa girmeseler (conditional plural third-person)
transa girmeseydim (conditional first-person perfective singular)
transa girmeseydin (conditional perfective second-person singular)
transa girmeseydi (conditional perfective singular third-person)
transa girmeseydik (conditional first-person perfective plural)
transa girmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
transa girmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
transa girmeyeyim (first-person optative singular)
transa girmeyesin (optative second-person singular)
transa girmeye (optative singular third-person)
transa girmeyelim (first-person optative plural)
transa girmeyesiniz (optative plural second-person)
transa girmeyeler (optative plural third-person)
transa girmemekteyim (first-person progressive singular)
transa girmemektesin (progressive second-person singular)
transa girmemekte (progressive singular third-person)
transa girmemekteyiz (first-person plural progressive)
transa girmemektesiniz (plural progressive second-person)
transa girmemekteler (plural progressive third-person)
transa girmemeliyim (first-person necessitative singular)
transa girmemelisin (necessitative second-person singular)
transa girmemeli (necessitative singular third-person)
transa girmemeliyiz (first-person necessitative plural)
transa girmemelisiniz (necessitative plural second-person)
transa girmemeliler (necessitative plural third-person)
transa girme (imperative second-person singular)
transa girmesin (imperative singular third-person)
transa girmeyin (imperative plural second-person)
transa girmesinler (imperative plural third-person)
transa girmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
transa girmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
transa girmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
transa girmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
transa girmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
transa girmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
transa girmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
transa girmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
transa girmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
transa girmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
transa girmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
transa girmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
transa girmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
transa girmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
transa girmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
transa girmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
transa girmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
transa girmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
transa girmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
transa girmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
transa girmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
transa girmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
transa girmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
transa girmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
transa girmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
transa girmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
transa girmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
transa girmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
transa girmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
transa girmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
transa girmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
transa girmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
transa girmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
transa girmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
transa girmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
transa girmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
transa girmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
transa girmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
transa girmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
transa girmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
transa girmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
transa girmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
transa girmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
transa girmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
transa girmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
transa girmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
transa girmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
transa girmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
transa girmesem mi? (conditional first-person singular)
transa girmesen mi? (conditional second-person singular)
transa girmese mi? (conditional singular third-person)
transa girmesek mi? (conditional first-person plural)
transa girmeseniz mi? (conditional plural second-person)
transa girmeseler mi? (conditional plural third-person)
transa girmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
transa girmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
transa girmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
transa girmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
transa girmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
transa girmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
transa girmemekte miyim? (first-person progressive singular)
transa girmemekte misin? (progressive second-person singular)
transa girmemekte mi? (progressive singular third-person)
transa girmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
transa girmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
transa girmemekteler mi? (plural progressive third-person)
transa girmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
transa girmemeli misin? (necessitative second-person singular)
transa girmemeli mi? (necessitative singular third-person)
transa girmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
transa girmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
transa girmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

transa giriyorlardı (or transa giriyordular)

transa girerlermiş (or transa girermişlar)

[t̪ʰɯ.ɾ̞ɑn̪ˈs̪ɑ ɟiɾ̞ˈme̞c]

Equivalent to trans (“trance”) + -a (“dative suffix”) + girmek (“to enter”)

affix

Medyum, ruhlarla konuşurkan transa girdi

The medium entered the state of trance while she was communicating with spirits

(intransitive) to enter the state of trance