savmak

savmak (third-person singular simple present savar)

savar (present singular third-person)
savmak (infinitive)
savan (imperfective impersonal participle)
savmış (impersonal participle perfective)
savacak (impersonal participle prospective)
savdığım (non-prospective participle personal)
savdığın (non-prospective participle personal)
savdığı (non-prospective participle personal)
savdığımız (non-prospective participle personal)
savdığınız (non-prospective participle personal)
savdıkları (non-prospective participle personal)
savacağım (participle personal prospective)
savacağın (participle personal prospective)
savacağı (participle personal prospective)
savacağımız (participle personal prospective)
savacağınız (participle personal prospective)
savacakları (participle personal prospective)
savma (noun-from-verb)
savış (adverbial)
savarım (aorist first-person indicative present singular)
savarsın (aorist indicative present second-person singular)
savar (aorist indicative present singular third-person)
savarız (aorist first-person indicative plural present)
savarsınız (aorist indicative plural present second-person)
savarlar (aorist indicative plural present third-person)
savıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
savıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
savıyor (imperfective indicative present singular third-person)
savıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
savıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
savıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
savdım (first-person indicative past perfective singular)
savdın (indicative past perfective second-person singular)
savdı (indicative past perfective singular third-person)
savdık (first-person indicative past perfective plural)
savdınız (indicative past perfective plural second-person)
savdılar (indicative past perfective plural third-person)
savıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
savıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
savıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
savıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
savıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
savıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or savıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
savacağım (first-person future indicative singular)
savacaksın (future indicative second-person singular)
savacak (future indicative singular third-person)
savacağız (first-person future indicative plural)
savacaksınız (future indicative plural second-person)
savacaklar (future indicative plural third-person)
savmışım (first-person inferential perfective singular)
savmışsın (inferential perfective second-person singular)
savmış (inferential perfective singular third-person)
savmışız (first-person inferential perfective plural)
savmışsınız (inferential perfective plural second-person)
savmışlar (inferential perfective plural third-person)
savarmışım (aorist first-person inferential singular)
savarmışsın (aorist inferential second-person singular)
savarmış (aorist inferential singular third-person)
savarmışız (aorist first-person inferential plural)
savarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
savarlarmış (or savarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
savıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
savıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
savıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
savıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
savıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
savıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
savsam (conditional first-person singular)
savsan (conditional second-person singular)
savsa (conditional singular third-person)
savsak (conditional first-person plural)
savsanız (conditional plural second-person)
savsalar (conditional plural third-person)
savsaydım (conditional first-person perfective singular)
savsaydın (conditional perfective second-person singular)
savsaydı (conditional perfective singular third-person)
savsaydık (conditional first-person perfective plural)
savsaydınız (conditional perfective plural second-person)
savsaydılar (conditional perfective plural third-person)
savayım (first-person optative singular)
savasın (optative second-person singular)
sava (optative singular third-person)
savalım (first-person optative plural)
savasınız (optative plural second-person)
savalar (optative plural third-person)
savmaktayım (first-person progressive singular)
savmaktasın (progressive second-person singular)
savmakta (progressive singular third-person)
savmaktayız (first-person plural progressive)
savmaktasınız (plural progressive second-person)
savmaktalar (plural progressive third-person)
savmalıyım (first-person necessitative singular)
savmalısın (necessitative second-person singular)
savmalı (necessitative singular third-person)
savmalıyız (first-person necessitative plural)
savmalısınız (necessitative plural second-person)
savmalılar (necessitative plural third-person)
sav (imperative second-person singular)
savsın (imperative singular third-person)
savın (imperative plural second-person)
savsınlar (imperative plural third-person)
savar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
savar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
savar mı? (aorist indicative present singular third-person)
savar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
savar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
savarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
savıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
savıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
savıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
savıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
savıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
savıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
savdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
savdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
savdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
savdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
savdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
savdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
savıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
savıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
savıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
savıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
savıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
savıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
savacak mıyım? (first-person future indicative singular)
savacak mısın? (future indicative second-person singular)
savacak mı? (future indicative singular third-person)
savacak mıyız? (first-person future indicative plural)
savacak mısınız? (future indicative plural second-person)
savacaklar mı? (future indicative plural third-person)
savmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
savmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
savmış mı? (inferential perfective singular third-person)
savmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
savmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
savmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
savar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
savar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
savar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
savar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
savar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
savarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
savıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
savıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
savıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
savıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
savıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
savıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
savsam mı? (conditional first-person singular)
savsan mı? (conditional second-person singular)
savsa mı? (conditional singular third-person)
savsak mı? (conditional first-person plural)
savsanız mı? (conditional plural second-person)
savsalar mı? (conditional plural third-person)
savsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
savsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
savsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
savsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
savsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
savsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
savmakta mıyım? (first-person progressive singular)
savmakta mısın? (progressive second-person singular)
savmakta mı? (progressive singular third-person)
savmakta mıyız? (first-person plural progressive)
savmakta mısınız? (plural progressive second-person)
savmaktalar mı? (plural progressive third-person)
savmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
savmalı mısın? (necessitative second-person singular)
savmalı mı? (necessitative singular third-person)
savmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
savmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
savmalılar mı? (necessitative plural third-person)
savmamak (infinitive negative)
savmayan (imperfective impersonal negative participle)
savmamış (impersonal negative participle perfective)
savmayacak (impersonal negative participle prospective)
savmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
savmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
savmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
savmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
savmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
savmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
savmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
savmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
savmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
savmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
savmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
savmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
savmama (negative noun-from-verb)
savmayış (adverbial negative)
savmam (aorist first-person indicative present singular)
savmazsın (aorist indicative present second-person singular)
savmaz (aorist indicative present singular third-person)
savmayız (aorist first-person indicative plural present)
savmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
savmazlar (aorist indicative plural present third-person)
savmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
savmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
savmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
savmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
savmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
savmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
savmadım (first-person indicative past perfective singular)
savmadın (indicative past perfective second-person singular)
savmadı (indicative past perfective singular third-person)
savmadık (first-person indicative past perfective plural)
savmadınız (indicative past perfective plural second-person)
savmadılar (indicative past perfective plural third-person)
savmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
savmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
savmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
savmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
savmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
savmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
savmayacağım (first-person future indicative singular)
savmayacaksın (future indicative second-person singular)
savmayacak (future indicative singular third-person)
savmayacağız (first-person future indicative plural)
savmayacaksınız (future indicative plural second-person)
savmayacaklar (future indicative plural third-person)
savmamışım (first-person inferential perfective singular)
savmamışsın (inferential perfective second-person singular)
savmamış (inferential perfective singular third-person)
savmamışız (first-person inferential perfective plural)
savmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
savmamışlar (inferential perfective plural third-person)
savmazmışım (aorist first-person inferential singular)
savmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
savmazmış (aorist inferential singular third-person)
savmazmışız (aorist first-person inferential plural)
savmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
savmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
savmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
savmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
savmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
savmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
savmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
savmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
savmasam (conditional first-person singular)
savmasan (conditional second-person singular)
savmasa (conditional singular third-person)
savmasak (conditional first-person plural)
savmasanız (conditional plural second-person)
savmasalar (conditional plural third-person)
savmasaydım (conditional first-person perfective singular)
savmasaydın (conditional perfective second-person singular)
savmasaydı (conditional perfective singular third-person)
savmasaydık (conditional first-person perfective plural)
savmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
savmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
savmayayım (first-person optative singular)
savmayasın (optative second-person singular)
savmaya (optative singular third-person)
savmayalım (first-person optative plural)
savmayasınız (optative plural second-person)
savmayalar (optative plural third-person)
savmamaktayım (first-person progressive singular)
savmamaktasın (progressive second-person singular)
savmamakta (progressive singular third-person)
savmamaktayız (first-person plural progressive)
savmamaktasınız (plural progressive second-person)
savmamaktalar (plural progressive third-person)
savmamalıyım (first-person necessitative singular)
savmamalısın (necessitative second-person singular)
savmamalı (necessitative singular third-person)
savmamalıyız (first-person necessitative plural)
savmamalısınız (necessitative plural second-person)
savmamalılar (necessitative plural third-person)
savma (imperative second-person singular)
savmasın (imperative singular third-person)
savmayın (imperative plural second-person)
savmasınlar (imperative plural third-person)
savmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
savmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
savmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
savmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
savmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
savmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
savmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
savmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
savmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
savmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
savmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
savmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
savmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
savmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
savmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
savmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
savmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
savmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
savmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
savmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
savmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
savmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
savmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
savmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
savmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
savmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
savmayacak mı? (future indicative singular third-person)
savmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
savmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
savmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
savmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
savmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
savmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
savmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
savmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
savmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
savmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
savmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
savmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
savmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
savmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
savmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
savmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
savmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
savmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
savmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
savmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
savmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
savmasam mı? (conditional first-person singular)
savmasan mı? (conditional second-person singular)
savmasa mı? (conditional singular third-person)
savmasak mı? (conditional first-person plural)
savmasanız mı? (conditional plural second-person)
savmasalar mı? (conditional plural third-person)
savmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
savmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
savmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
savmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
savmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
savmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
savmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
savmamakta mısın? (progressive second-person singular)
savmamakta mı? (progressive singular third-person)
savmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
savmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
savmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
savmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
savmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
savmamalı mı? (necessitative singular third-person)
savmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
savmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
savmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish صاومق, from Proto-Turkic *sab- (“to stop, finish, to be stopped”).

inh

uçaksavar


benimsemek

head

benimsemek (third-person singular simple present benimser)

benimser (present singular third-person)
benimsemek (infinitive)
benimseyen (imperfective impersonal participle)
benimsemiş (impersonal participle perfective)
benimseyecek (impersonal participle prospective)
benimsediğim (non-prospective participle personal)
benimsediğin (non-prospective participle personal)
benimsediği (non-prospective participle personal)
benimsediğimiz (non-prospective participle personal)
benimsediğiniz (non-prospective participle personal)
benimsedikleri (non-prospective participle personal)
benimseyeceğim (participle personal prospective)
benimseyeceğin (participle personal prospective)
benimseyeceği (participle personal prospective)
benimseyeceğimiz (participle personal prospective)
benimseyeceğiniz (participle personal prospective)
benimseyecekleri (participle personal prospective)
benimseme (noun-from-verb)
benimseyiş (adverbial)
benimserim (aorist first-person indicative present singular)
benimsersin (aorist indicative present second-person singular)
benimser (aorist indicative present singular third-person)
benimseriz (aorist first-person indicative plural present)
benimsersiniz (aorist indicative plural present second-person)
benimserler (aorist indicative plural present third-person)
benimsiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
benimsiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
benimsiyor (imperfective indicative present singular third-person)
benimsiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
benimsiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
benimsiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
benimsedim (first-person indicative past perfective singular)
benimsedin (indicative past perfective second-person singular)
benimsedi (indicative past perfective singular third-person)
benimsedik (first-person indicative past perfective plural)
benimsediniz (indicative past perfective plural second-person)
benimsediler (indicative past perfective plural third-person)
benimsiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
benimsiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
benimsiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
benimsiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
benimsiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
benimsiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
benimseyeceğim (first-person future indicative singular)
benimseyeceksin (future indicative second-person singular)
benimseyecek (future indicative singular third-person)
benimseyeceğiz (first-person future indicative plural)
benimseyeceksiniz (future indicative plural second-person)
benimseyecekler (future indicative plural third-person)
benimsemişim (first-person inferential perfective singular)
benimsemişsin (inferential perfective second-person singular)
benimsemiş (inferential perfective singular third-person)
benimsemişiz (first-person inferential perfective plural)
benimsemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
benimsemişler (inferential perfective plural third-person)
benimsermişim (aorist first-person inferential singular)
benimsermişsin (aorist inferential second-person singular)
benimsermiş (aorist inferential singular third-person)
benimsermişiz (aorist first-person inferential plural)
benimsermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
benimsermişler (aorist inferential plural third-person)
benimsiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
benimsiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
benimsiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
benimsiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
benimsiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
benimsiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
benimsesem (conditional first-person singular)
benimsesen (conditional second-person singular)
benimsese (conditional singular third-person)
benimsesek (conditional first-person plural)
benimseseniz (conditional plural second-person)
benimseseler (conditional plural third-person)
benimseseydim (conditional first-person perfective singular)
benimseseydin (conditional perfective second-person singular)
benimseseydi (conditional perfective singular third-person)
benimseseydik (conditional first-person perfective plural)
benimseseydiniz (conditional perfective plural second-person)
benimseseydiler (conditional perfective plural third-person)
benimseyeyim (first-person optative singular)
benimseyesin (optative second-person singular)
benimseye (optative singular third-person)
benimseyelim (first-person optative plural)
benimseyesiniz (optative plural second-person)
benimseyeler (optative plural third-person)
benimsemekteyim (first-person progressive singular)
benimsemektesin (progressive second-person singular)
benimsemekte (progressive singular third-person)
benimsemekteyiz (first-person plural progressive)
benimsemektesiniz (plural progressive second-person)
benimsemekteler (plural progressive third-person)
benimsemeliyim (first-person necessitative singular)
benimsemelisin (necessitative second-person singular)
benimsemeli (necessitative singular third-person)
benimsemeliyiz (first-person necessitative plural)
benimsemelisiniz (necessitative plural second-person)
benimsemeliler (necessitative plural third-person)
benimse (imperative second-person singular)
benimsesin (imperative singular third-person)
benimseyin (imperative plural second-person)
benimsesinler (imperative plural third-person)
benimser miyim? (aorist first-person indicative present singular)
benimser misin? (aorist indicative present second-person singular)
benimser mi? (aorist indicative present singular third-person)
benimser miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
benimser misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
benimserler mi? (aorist indicative plural present third-person)
benimsiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
benimsiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
benimsiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
benimsiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
benimsiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
benimsiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
benimsedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
benimsedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
benimsedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
benimsedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
benimsediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
benimsediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
benimsiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
benimsiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
benimsiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
benimsiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
benimsiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
benimsiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
benimseyecek miyim? (first-person future indicative singular)
benimseyecek misin? (future indicative second-person singular)
benimseyecek mi? (future indicative singular third-person)
benimseyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
benimseyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
benimseyecekler mi? (future indicative plural third-person)
benimsemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
benimsemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
benimsemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
benimsemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
benimsemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
benimsemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
benimser miymişim? (aorist first-person inferential singular)
benimser miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
benimser miymiş? (aorist inferential singular third-person)
benimser miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
benimser miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
benimserler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
benimsiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
benimsiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
benimsiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
benimsiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
benimsiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
benimsiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
benimsesem mi? (conditional first-person singular)
benimsesen mi? (conditional second-person singular)
benimsese mi? (conditional singular third-person)
benimsesek mi? (conditional first-person plural)
benimseseniz mi? (conditional plural second-person)
benimseseler mi? (conditional plural third-person)
benimsese miydim? (conditional first-person perfective singular)
benimsese miydin? (conditional perfective second-person singular)
benimsese miydi? (conditional perfective singular third-person)
benimsese miydik? (conditional first-person perfective plural)
benimsese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
benimseseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
benimsemekte miyim? (first-person progressive singular)
benimsemekte misin? (progressive second-person singular)
benimsemekte mi? (progressive singular third-person)
benimsemekte miyiz? (first-person plural progressive)
benimsemekte misiniz? (plural progressive second-person)
benimsemekteler mi? (plural progressive third-person)
benimsemeli miyim? (first-person necessitative singular)
benimsemeli misin? (necessitative second-person singular)
benimsemeli mi? (necessitative singular third-person)
benimsemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
benimsemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
benimsemeliler mi? (necessitative plural third-person)
benimsememek (infinitive negative)
benimsemeyen (imperfective impersonal negative participle)
benimsememiş (impersonal negative participle perfective)
benimsemeyecek (impersonal negative participle prospective)
benimsemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
benimsemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
benimsemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
benimsemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
benimsemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
benimsemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
benimsemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
benimsemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
benimsemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
benimsemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
benimsemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
benimsemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
benimsememe (negative noun-from-verb)
benimsemeyiş (adverbial negative)
benimsemem (aorist first-person indicative present singular)
benimsemezsin (aorist indicative present second-person singular)
benimsemez (aorist indicative present singular third-person)
benimsemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
benimsemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
benimsemezler (aorist indicative plural present third-person)
benimsemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
benimsemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
benimsemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
benimsemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
benimsemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
benimsemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
benimsemedim (first-person indicative past perfective singular)
benimsemedin (indicative past perfective second-person singular)
benimsemedi (indicative past perfective singular third-person)
benimsemedik (first-person indicative past perfective plural)
benimsemediniz (indicative past perfective plural second-person)
benimsemediler (indicative past perfective plural third-person)
benimsemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
benimsemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
benimsemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
benimsemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
benimsemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
benimsemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
benimsemeyeceğim (first-person future indicative singular)
benimsemeyeceksin (future indicative second-person singular)
benimsemeyecek (future indicative singular third-person)
benimsemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
benimsemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
benimsemeyecekler (future indicative plural third-person)
benimsememişim (first-person inferential perfective singular)
benimsememişsin (inferential perfective second-person singular)
benimsememiş (inferential perfective singular third-person)
benimsememişiz (first-person inferential perfective plural)
benimsememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
benimsememişler (inferential perfective plural third-person)
benimsemezmişim (aorist first-person inferential singular)
benimsemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
benimsemezmiş (aorist inferential singular third-person)
benimsemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
benimsemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
benimsemezmişler (aorist inferential plural third-person)
benimsemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
benimsemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
benimsemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
benimsemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
benimsemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
benimsemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
benimsemesem (conditional first-person singular)
benimsemesen (conditional second-person singular)
benimsemese (conditional singular third-person)
benimsemesek (conditional first-person plural)
benimsemeseniz (conditional plural second-person)
benimsemeseler (conditional plural third-person)
benimsemeseydim (conditional first-person perfective singular)
benimsemeseydin (conditional perfective second-person singular)
benimsemeseydi (conditional perfective singular third-person)
benimsemeseydik (conditional first-person perfective plural)
benimsemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
benimsemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
benimsemeyeyim (first-person optative singular)
benimsemeyesin (optative second-person singular)
benimsemeye (optative singular third-person)
benimsemeyelim (first-person optative plural)
benimsemeyesiniz (optative plural second-person)
benimsemeyeler (optative plural third-person)
benimsememekteyim (first-person progressive singular)
benimsememektesin (progressive second-person singular)
benimsememekte (progressive singular third-person)
benimsememekteyiz (first-person plural progressive)
benimsememektesiniz (plural progressive second-person)
benimsememekteler (plural progressive third-person)
benimsememeliyim (first-person necessitative singular)
benimsememelisin (necessitative second-person singular)
benimsememeli (necessitative singular third-person)
benimsememeliyiz (first-person necessitative plural)
benimsememelisiniz (necessitative plural second-person)
benimsememeliler (necessitative plural third-person)
benimseme (imperative second-person singular)
benimsemesin (imperative singular third-person)
benimsemeyin (imperative plural second-person)
benimsemesinler (imperative plural third-person)
benimsemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
benimsemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
benimsemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
benimsemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
benimsemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
benimsemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
benimsemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
benimsemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
benimsemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
benimsemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
benimsemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
benimsemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
benimsemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
benimsemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
benimsemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
benimsemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
benimsemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
benimsemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
benimsemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
benimsemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
benimsemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
benimsemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
benimsemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
benimsemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
benimsemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
benimsemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
benimsemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
benimsemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
benimsemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
benimsemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
benimsememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
benimsememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
benimsememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
benimsememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
benimsememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
benimsememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
benimsemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
benimsemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
benimsemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
benimsemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
benimsemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
benimsemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
benimsemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
benimsemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
benimsemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
benimsemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
benimsemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
benimsemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
benimsemesem mi? (conditional first-person singular)
benimsemesen mi? (conditional second-person singular)
benimsemese mi? (conditional singular third-person)
benimsemesek mi? (conditional first-person plural)
benimsemeseniz mi? (conditional plural second-person)
benimsemeseler mi? (conditional plural third-person)
benimsemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
benimsemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
benimsemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
benimsemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
benimsemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
benimsemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
benimsememekte miyim? (first-person progressive singular)
benimsememekte misin? (progressive second-person singular)
benimsememekte mi? (progressive singular third-person)
benimsememekte miyiz? (first-person plural progressive)
benimsememekte misiniz? (plural progressive second-person)
benimsememekteler mi? (plural progressive third-person)
benimsememeli miyim? (first-person necessitative singular)
benimsememeli misin? (necessitative second-person singular)
benimsememeli mi? (necessitative singular third-person)
benimsememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
benimsememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
benimsememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بنمسهمك (benimsemek), equivalent to benim + -se. Compare Azerbaijani mənimsəmək.


idare etmek

tr-conj-head

idare ediyorlardı (or idare ediyordular)

idare etmek (infinitive)
idare eden (imperfective impersonal participle)
idare etmiş (impersonal participle perfective)
idare edecek (impersonal participle prospective)
idare ettiğim (non-prospective participle personal)
idare ettiğin (non-prospective participle personal)
idare ettiği (non-prospective participle personal)
idare ettiğimiz (non-prospective participle personal)
idare ettiğiniz (non-prospective participle personal)
idare ettikleri (non-prospective participle personal)
idare edeceğim (participle personal prospective)
idare edeceğin (participle personal prospective)
idare edeceği (participle personal prospective)
idare edeceğimiz (participle personal prospective)
idare edeceğiniz (participle personal prospective)
idare edecekleri (participle personal prospective)
idare etme (noun-from-verb)
idare ediş (adverbial)
idare ederim (aorist first-person indicative present singular)
idare edersin (aorist indicative present second-person singular)
idare eder (aorist indicative present singular third-person)
idare ederiz (aorist first-person indicative plural present)
idare edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
idare ederler (aorist indicative plural present third-person)
idare ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
idare ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
idare ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
idare ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
idare ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
idare ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
idare ettim (first-person indicative past perfective singular)
idare ettin (indicative past perfective second-person singular)
idare etti (indicative past perfective singular third-person)
idare ettik (first-person indicative past perfective plural)
idare ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
idare ettiler (indicative past perfective plural third-person)
idare ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
idare ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
idare ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
idare ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
idare ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
idare ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or idare ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
idare edeceğim (first-person future indicative singular)
idare edeceksin (future indicative second-person singular)
idare edecek (future indicative singular third-person)
idare edeceğiz (first-person future indicative plural)
idare edeceksiniz (future indicative plural second-person)
idare edecekler (future indicative plural third-person)
idare etmişim (first-person inferential perfective singular)
idare etmişsin (inferential perfective second-person singular)
idare etmiş (inferential perfective singular third-person)
idare etmişiz (first-person inferential perfective plural)
idare etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
idare etmişler (inferential perfective plural third-person)
idare edermişim (aorist first-person inferential singular)
idare edermişsin (aorist inferential second-person singular)
idare edermiş (aorist inferential singular third-person)
idare edermişiz (aorist first-person inferential plural)
idare edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
idare ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or idare edermişlar (aorist inferential plural third-person)
idare ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
idare ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
idare ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
idare ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
idare ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
idare ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
idare etsem (conditional first-person singular)
idare etsen (conditional second-person singular)
idare etse (conditional singular third-person)
idare etsek (conditional first-person plural)
idare etseniz (conditional plural second-person)
idare etseler (conditional plural third-person)
idare etseydim (conditional first-person perfective singular)
idare etseydin (conditional perfective second-person singular)
idare etseydi (conditional perfective singular third-person)
idare etseydik (conditional first-person perfective plural)
idare etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
idare etseydiler (conditional perfective plural third-person)
idare edeyim (first-person optative singular)
idare edesin (optative second-person singular)
idare ede (optative singular third-person)
idare edelim (first-person optative plural)
idare edesiniz (optative plural second-person)
idare edeler (optative plural third-person)
idare etmekteyim (first-person progressive singular)
idare etmektesin (progressive second-person singular)
idare etmekte (progressive singular third-person)
idare etmekteyiz (first-person plural progressive)
idare etmektesiniz (plural progressive second-person)
idare etmekteler (plural progressive third-person)
idare etmeliyim (first-person necessitative singular)
idare etmelisin (necessitative second-person singular)
idare etmeli (necessitative singular third-person)
idare etmeliyiz (first-person necessitative plural)
idare etmelisiniz (necessitative plural second-person)
idare etmeliler (necessitative plural third-person)
idare et (imperative second-person singular)
idare etsin (imperative singular third-person)
idare edin (imperative plural second-person)
or idare ediniz (imperative plural second-person)
idare etsinler (imperative plural third-person)
idare eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
idare eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
idare eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
idare eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
idare eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
idare ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
idare ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
idare ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
idare ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
idare ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
idare ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
idare ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
idare ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
idare ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
idare etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
idare ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
idare ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
idare ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
idare ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
idare ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
idare ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
idare ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
idare ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
idare ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
idare edecek miyim? (first-person future indicative singular)
idare edecek misin? (future indicative second-person singular)
idare edecek mi? (future indicative singular third-person)
idare edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
idare edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
idare edecekler mi? (future indicative plural third-person)
idare etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
idare etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
idare etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
idare etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
idare etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
idare etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
idare eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
idare eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
idare eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
idare eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
idare eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
idare ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
idare ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
idare ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
idare ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
idare ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
idare ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
idare ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
idare etsem mi? (conditional first-person singular)
idare etsen mi? (conditional second-person singular)
idare etse mi? (conditional singular third-person)
idare etsek mi? (conditional first-person plural)
idare etseniz mi? (conditional plural second-person)
idare etseler mi? (conditional plural third-person)
idare etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
idare etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
idare etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
idare etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
idare etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
idare etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
idare etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
idare etmekte misin? (progressive second-person singular)
idare etmekte mi? (progressive singular third-person)
idare etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
idare etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
idare etmekteler mi? (plural progressive third-person)
idare etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
idare etmeli misin? (necessitative second-person singular)
idare etmeli mi? (necessitative singular third-person)
idare etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
idare etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
idare etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
idare etmemek (infinitive negative)
idare etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
idare etmemiş (impersonal negative participle perfective)
idare etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
idare etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
idare etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
idare etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
idare etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
idare etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
idare etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
idare etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
idare etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
idare etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
idare etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
idare etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
idare etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
idare etmeme (negative noun-from-verb)
idare etmeyiş (adverbial negative)
idare etmem (aorist first-person indicative present singular)
idare etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
idare etmez (aorist indicative present singular third-person)
idare etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
idare etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
idare etmezler (aorist indicative plural present third-person)
idare etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
idare etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
idare etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
idare etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
idare etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
idare etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
idare etmedim (first-person indicative past perfective singular)
idare etmedin (indicative past perfective second-person singular)
idare etmedi (indicative past perfective singular third-person)
idare etmedik (first-person indicative past perfective plural)
idare etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
idare etmediler (indicative past perfective plural third-person)
idare etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
idare etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
idare etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
idare etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
idare etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
idare etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
idare etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
idare etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
idare etmeyecek (future indicative singular third-person)
idare etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
idare etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
idare etmeyecekler (future indicative plural third-person)
idare etmemişim (first-person inferential perfective singular)
idare etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
idare etmemiş (inferential perfective singular third-person)
idare etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
idare etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
idare etmemişler (inferential perfective plural third-person)
idare etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
idare etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
idare etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
idare etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
idare etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
idare etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
idare etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
idare etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
idare etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
idare etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
idare etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
idare etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
idare etmesem (conditional first-person singular)
idare etmesen (conditional second-person singular)
idare etmese (conditional singular third-person)
idare etmesek (conditional first-person plural)
idare etmeseniz (conditional plural second-person)
idare etmeseler (conditional plural third-person)
idare etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
idare etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
idare etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
idare etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
idare etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
idare etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
idare etmeyeyim (first-person optative singular)
idare etmeyesin (optative second-person singular)
idare etmeye (optative singular third-person)
idare etmeyelim (first-person optative plural)
idare etmeyesiniz (optative plural second-person)
idare etmeyeler (optative plural third-person)
idare etmemekteyim (first-person progressive singular)
idare etmemektesin (progressive second-person singular)
idare etmemekte (progressive singular third-person)
idare etmemekteyiz (first-person plural progressive)
idare etmemektesiniz (plural progressive second-person)
idare etmemekteler (plural progressive third-person)
idare etmemeliyim (first-person necessitative singular)
idare etmemelisin (necessitative second-person singular)
idare etmemeli (necessitative singular third-person)
idare etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
idare etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
idare etmemeliler (necessitative plural third-person)
idare etme (imperative second-person singular)
idare etmesin (imperative singular third-person)
idare etmeyin (imperative plural second-person)
or idare etmeyiniz (imperative plural second-person)
idare etmesinler (imperative plural third-person)
idare etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
idare etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
idare etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
idare etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
idare etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
idare etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
idare etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
idare etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
idare etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
idare etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
idare etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
idare etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
idare etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
idare etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
idare etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
idare etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
idare etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
idare etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
idare etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
idare etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
idare etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
idare etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
idare etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
idare etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
idare etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
idare etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
idare etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
idare etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
idare etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
idare etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
idare etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
idare etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
idare etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
idare etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
idare etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
idare etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
idare etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
idare etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
idare etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
idare etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
idare etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
idare etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
idare etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
idare etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
idare etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
idare etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
idare etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
idare etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
idare etmesem mi? (conditional first-person singular)
idare etmesen mi? (conditional second-person singular)
idare etmese mi? (conditional singular third-person)
idare etmesek mi? (conditional first-person plural)
idare etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
idare etmeseler mi? (conditional plural third-person)
idare etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
idare etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
idare etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
idare etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
idare etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
idare etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
idare etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
idare etmemekte misin? (progressive second-person singular)
idare etmemekte mi? (progressive singular third-person)
idare etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
idare etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
idare etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
idare etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
idare etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
idare etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
idare etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
idare etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
idare etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

(transitive) To be in charge of something; to manage, to govern.

(transitive) To use thriftily, frugally; to make do.

(transitive) To turn a blind eye, to overlook, to tolerate.


oluşmak

head

oluşmak (third-person singular simple present oluşur)

oluşur (present singular third-person)
oluşmak (infinitive)
oluşan (imperfective impersonal participle)
oluşmuş (impersonal participle perfective)
oluşacak (impersonal participle prospective)
oluştuğum (non-prospective participle personal)
oluştuğun (non-prospective participle personal)
oluştuğu (non-prospective participle personal)
oluştuğumuz (non-prospective participle personal)
oluştuğunuz (non-prospective participle personal)
oluştukları (non-prospective participle personal)
oluşacağım (participle personal prospective)
oluşacağın (participle personal prospective)
oluşacağı (participle personal prospective)
oluşacağımız (participle personal prospective)
oluşacağınız (participle personal prospective)
oluşacakları (participle personal prospective)
oluşma (noun-from-verb)
oluşuş (adverbial)
oluşurum (aorist first-person indicative present singular)
oluşursun (aorist indicative present second-person singular)
oluşur (aorist indicative present singular third-person)
oluşuruz (aorist first-person indicative plural present)
oluşursunuz (aorist indicative plural present second-person)
oluşurlar (aorist indicative plural present third-person)
oluşuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oluşuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oluşuyor (imperfective indicative present singular third-person)
oluşuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oluşuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oluşuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oluştum (first-person indicative past perfective singular)
oluştun (indicative past perfective second-person singular)
oluştu (indicative past perfective singular third-person)
oluştuk (first-person indicative past perfective plural)
oluştunuz (indicative past perfective plural second-person)
oluştular (indicative past perfective plural third-person)
oluşuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oluşuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oluşuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oluşuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oluşuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oluşuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or oluşuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
oluşacağım (first-person future indicative singular)
oluşacaksın (future indicative second-person singular)
oluşacak (future indicative singular third-person)
oluşacağız (first-person future indicative plural)
oluşacaksınız (future indicative plural second-person)
oluşacaklar (future indicative plural third-person)
oluşmuşum (first-person inferential perfective singular)
oluşmuşsun (inferential perfective second-person singular)
oluşmuş (inferential perfective singular third-person)
oluşmuşuz (first-person inferential perfective plural)
oluşmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
oluşmuşlar (inferential perfective plural third-person)
oluşurmuşum (aorist first-person inferential singular)
oluşurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
oluşurmuş (aorist inferential singular third-person)
oluşurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
oluşurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
oluşurlarmış (or oluşurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
oluşuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oluşuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oluşuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oluşuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oluşuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oluşuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oluşsam (conditional first-person singular)
oluşsan (conditional second-person singular)
oluşsa (conditional singular third-person)
oluşsak (conditional first-person plural)
oluşsanız (conditional plural second-person)
oluşsalar (conditional plural third-person)
oluşsaydım (conditional first-person perfective singular)
oluşsaydın (conditional perfective second-person singular)
oluşsaydı (conditional perfective singular third-person)
oluşsaydık (conditional first-person perfective plural)
oluşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
oluşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
oluşayım (first-person optative singular)
oluşasın (optative second-person singular)
oluşa (optative singular third-person)
oluşalım (first-person optative plural)
oluşasınız (optative plural second-person)
oluşalar (optative plural third-person)
oluşmaktayım (first-person progressive singular)
oluşmaktasın (progressive second-person singular)
oluşmakta (progressive singular third-person)
oluşmaktayız (first-person plural progressive)
oluşmaktasınız (plural progressive second-person)
oluşmaktalar (plural progressive third-person)
oluşmalıyım (first-person necessitative singular)
oluşmalısın (necessitative second-person singular)
oluşmalı (necessitative singular third-person)
oluşmalıyız (first-person necessitative plural)
oluşmalısınız (necessitative plural second-person)
oluşmalılar (necessitative plural third-person)
oluş (imperative second-person singular)
oluşsun (imperative singular third-person)
oluşun (imperative plural second-person)
oluşsunlar (imperative plural third-person)
oluşur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
oluşur musun? (aorist indicative present second-person singular)
oluşur mu? (aorist indicative present singular third-person)
oluşur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
oluşur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
oluşurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oluşuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oluşuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oluşuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oluşuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oluşuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oluşuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oluştum mu? (first-person indicative past perfective singular)
oluştun mu? (indicative past perfective second-person singular)
oluştu mu? (indicative past perfective singular third-person)
oluştuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
oluştunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
oluştular mı? (indicative past perfective plural third-person)
oluşuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oluşuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oluşuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oluşuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oluşuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oluşuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oluşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oluşacak mısın? (future indicative second-person singular)
oluşacak mı? (future indicative singular third-person)
oluşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oluşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oluşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oluşmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
oluşmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
oluşmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
oluşmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
oluşmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
oluşmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oluşur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
oluşur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
oluşur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
oluşur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
oluşur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
oluşurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oluşuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oluşuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oluşuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oluşuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oluşuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oluşuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oluşsam mı? (conditional first-person singular)
oluşsan mı? (conditional second-person singular)
oluşsa mı? (conditional singular third-person)
oluşsak mı? (conditional first-person plural)
oluşsanız mı? (conditional plural second-person)
oluşsalar mı? (conditional plural third-person)
oluşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oluşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oluşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oluşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oluşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oluşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oluşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
oluşmakta mısın? (progressive second-person singular)
oluşmakta mı? (progressive singular third-person)
oluşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
oluşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
oluşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
oluşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oluşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
oluşmalı mı? (necessitative singular third-person)
oluşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oluşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oluşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
oluşmamak (infinitive negative)
oluşmayan (imperfective impersonal negative participle)
oluşmamış (impersonal negative participle perfective)
oluşmayacak (impersonal negative participle prospective)
oluşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
oluşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
oluşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
oluşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
oluşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
oluşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
oluşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
oluşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
oluşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
oluşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
oluşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
oluşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
oluşmama (negative noun-from-verb)
oluşmayuş (adverbial negative)
oluşmam (aorist first-person indicative present singular)
oluşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
oluşmaz (aorist indicative present singular third-person)
oluşmayız (aorist first-person indicative plural present)
oluşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
oluşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
oluşmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oluşmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oluşmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
oluşmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oluşmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oluşmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oluşmadım (first-person indicative past perfective singular)
oluşmadın (indicative past perfective second-person singular)
oluşmadı (indicative past perfective singular third-person)
oluşmadık (first-person indicative past perfective plural)
oluşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
oluşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
oluşmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oluşmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oluşmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oluşmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oluşmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oluşmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
oluşmayacağım (first-person future indicative singular)
oluşmayacaksın (future indicative second-person singular)
oluşmayacak (future indicative singular third-person)
oluşmayacağız (first-person future indicative plural)
oluşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
oluşmayacaklar (future indicative plural third-person)
oluşmamışım (first-person inferential perfective singular)
oluşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
oluşmamış (inferential perfective singular third-person)
oluşmamışız (first-person inferential perfective plural)
oluşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
oluşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
oluşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
oluşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
oluşmazmış (aorist inferential singular third-person)
oluşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
oluşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
oluşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
oluşmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oluşmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oluşmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oluşmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oluşmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oluşmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oluşmasam (conditional first-person singular)
oluşmasan (conditional second-person singular)
oluşmasa (conditional singular third-person)
oluşmasak (conditional first-person plural)
oluşmasanız (conditional plural second-person)
oluşmasalar (conditional plural third-person)
oluşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
oluşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
oluşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
oluşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
oluşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
oluşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
oluşmayayım (first-person optative singular)
oluşmayasın (optative second-person singular)
oluşmaya (optative singular third-person)
oluşmayalım (first-person optative plural)
oluşmayasınız (optative plural second-person)
oluşmayalar (optative plural third-person)
oluşmamaktayım (first-person progressive singular)
oluşmamaktasın (progressive second-person singular)
oluşmamakta (progressive singular third-person)
oluşmamaktayız (first-person plural progressive)
oluşmamaktasınız (plural progressive second-person)
oluşmamaktalar (plural progressive third-person)
oluşmamalıyım (first-person necessitative singular)
oluşmamalısın (necessitative second-person singular)
oluşmamalı (necessitative singular third-person)
oluşmamalıyız (first-person necessitative plural)
oluşmamalısınız (necessitative plural second-person)
oluşmamalılar (necessitative plural third-person)
oluşma (imperative second-person singular)
oluşmasın (imperative singular third-person)
oluşmayın (imperative plural second-person)
oluşmasınlar (imperative plural third-person)
oluşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
oluşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
oluşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
oluşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
oluşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
oluşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oluşmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oluşmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oluşmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oluşmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oluşmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oluşmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oluşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
oluşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
oluşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
oluşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
oluşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
oluşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
oluşmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oluşmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oluşmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oluşmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oluşmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oluşmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oluşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oluşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
oluşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
oluşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oluşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oluşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oluşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
oluşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
oluşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
oluşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
oluşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
oluşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oluşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
oluşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
oluşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
oluşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
oluşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
oluşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oluşmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oluşmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oluşmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oluşmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oluşmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oluşmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oluşmasam mı? (conditional first-person singular)
oluşmasan mı? (conditional second-person singular)
oluşmasa mı? (conditional singular third-person)
oluşmasak mı? (conditional first-person plural)
oluşmasanız mı? (conditional plural second-person)
oluşmasalar mı? (conditional plural third-person)
oluşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oluşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oluşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oluşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oluşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oluşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oluşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
oluşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
oluşmamakta mı? (progressive singular third-person)
oluşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
oluşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
oluşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
oluşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oluşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
oluşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
oluşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oluşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oluşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Peri bacaları nasıl oluşmuştur?

Bir toz bulutu çok küçük partiküllerden oluşur.

A dust cloud consists of many small particles.