bırakmak

head

bırakmak (third-person singular simple present bırakır)

bırakır (present singular third-person)
bırakmak (infinitive)
bırakan (imperfective impersonal participle)
bırakmış (impersonal participle perfective)
bırakacak (impersonal participle prospective)
bıraktığım (non-prospective participle personal)
bıraktığın (non-prospective participle personal)
bıraktığı (non-prospective participle personal)
bıraktığımız (non-prospective participle personal)
bıraktığınız (non-prospective participle personal)
bıraktıkları (non-prospective participle personal)
bırakacağım (participle personal prospective)
bırakacağın (participle personal prospective)
bırakacağı (participle personal prospective)
bırakacağımız (participle personal prospective)
bırakacağınız (participle personal prospective)
bırakacakları (participle personal prospective)
bırakma (noun-from-verb)
bırakış (adverbial)
bırakırım (aorist first-person indicative present singular)
bırakırsın (aorist indicative present second-person singular)
bırakır (aorist indicative present singular third-person)
bırakırız (aorist first-person indicative plural present)
bırakırsınız (aorist indicative plural present second-person)
bırakırlar (aorist indicative plural present third-person)
bırakıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bırakıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bırakıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bırakıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bırakıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bırakıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bıraktım (first-person indicative past perfective singular)
bıraktın (indicative past perfective second-person singular)
bıraktı (indicative past perfective singular third-person)
bıraktık (first-person indicative past perfective plural)
bıraktınız (indicative past perfective plural second-person)
bıraktılar (indicative past perfective plural third-person)
bırakıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bırakıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bırakıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bırakıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bırakıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bırakıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bırakıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bırakacağım (first-person future indicative singular)
bırakacaksın (future indicative second-person singular)
bırakacak (future indicative singular third-person)
bırakacağız (first-person future indicative plural)
bırakacaksınız (future indicative plural second-person)
bırakacaklar (future indicative plural third-person)
bırakmışım (first-person inferential perfective singular)
bırakmışsın (inferential perfective second-person singular)
bırakmış (inferential perfective singular third-person)
bırakmışız (first-person inferential perfective plural)
bırakmışsınız (inferential perfective plural second-person)
bırakmışlar (inferential perfective plural third-person)
bırakırmışım (aorist first-person inferential singular)
bırakırmışsın (aorist inferential second-person singular)
bırakırmış (aorist inferential singular third-person)
bırakırmışız (aorist first-person inferential plural)
bırakırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bırakırlarmış (or bırakırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
bırakıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bırakıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bırakıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bırakıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bırakıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bırakıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bıraksam (conditional first-person singular)
bıraksan (conditional second-person singular)
bıraksa (conditional singular third-person)
bıraksak (conditional first-person plural)
bıraksanız (conditional plural second-person)
bıraksalar (conditional plural third-person)
bıraksaydım (conditional first-person perfective singular)
bıraksaydın (conditional perfective second-person singular)
bıraksaydı (conditional perfective singular third-person)
bıraksaydık (conditional first-person perfective plural)
bıraksaydınız (conditional perfective plural second-person)
bıraksaydılar (conditional perfective plural third-person)
bırakayım (first-person optative singular)
bırakasın (optative second-person singular)
bıraka (optative singular third-person)
bırakalım (first-person optative plural)
bırakasınız (optative plural second-person)
bırakalar (optative plural third-person)
bırakmaktayım (first-person progressive singular)
bırakmaktasın (progressive second-person singular)
bırakmakta (progressive singular third-person)
bırakmaktayız (first-person plural progressive)
bırakmaktasınız (plural progressive second-person)
bırakmaktalar (plural progressive third-person)
bırakmalıyım (first-person necessitative singular)
bırakmalısın (necessitative second-person singular)
bırakmalı (necessitative singular third-person)
bırakmalıyız (first-person necessitative plural)
bırakmalısınız (necessitative plural second-person)
bırakmalılar (necessitative plural third-person)
bırak (imperative second-person singular)
bıraksın (imperative singular third-person)
bırakın (imperative plural second-person)
bıraksınlar (imperative plural third-person)
bırakır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bırakır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bırakır mı? (aorist indicative present singular third-person)
bırakır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bırakır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bırakırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bırakıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bırakıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bırakıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bırakıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bırakıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bırakıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bıraktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bıraktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bıraktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bıraktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bıraktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bıraktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bırakıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bırakıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bırakıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bırakıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bırakıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bırakıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bırakacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bırakacak mısın? (future indicative second-person singular)
bırakacak mı? (future indicative singular third-person)
bırakacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bırakacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bırakacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bırakmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bırakmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bırakmış mı? (inferential perfective singular third-person)
bırakmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bırakmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bırakmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bırakır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bırakır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bırakır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bırakır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bırakır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bırakırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bırakıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bırakıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bırakıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bırakıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bırakıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bırakıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bıraksam mı? (conditional first-person singular)
bıraksan mı? (conditional second-person singular)
bıraksa mı? (conditional singular third-person)
bıraksak mı? (conditional first-person plural)
bıraksanız mı? (conditional plural second-person)
bıraksalar mı? (conditional plural third-person)
bıraksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bıraksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bıraksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bıraksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bıraksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bıraksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bırakmakta mıyım? (first-person progressive singular)
bırakmakta mısın? (progressive second-person singular)
bırakmakta mı? (progressive singular third-person)
bırakmakta mıyız? (first-person plural progressive)
bırakmakta mısınız? (plural progressive second-person)
bırakmaktalar mı? (plural progressive third-person)
bırakmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bırakmalı mısın? (necessitative second-person singular)
bırakmalı mı? (necessitative singular third-person)
bırakmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bırakmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bırakmalılar mı? (necessitative plural third-person)
bırakmamak (infinitive negative)
bırakmayan (imperfective impersonal negative participle)
bırakmamış (impersonal negative participle perfective)
bırakmayacak (impersonal negative participle prospective)
bırakmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bırakmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bırakmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bırakmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bırakmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bırakmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bırakmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bırakmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bırakmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bırakmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bırakmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bırakmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bırakmama (negative noun-from-verb)
bırakmayış (adverbial negative)
bırakmam (aorist first-person indicative present singular)
bırakmazsın (aorist indicative present second-person singular)
bırakmaz (aorist indicative present singular third-person)
bırakmayız (aorist first-person indicative plural present)
bırakmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bırakmazlar (aorist indicative plural present third-person)
bırakmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bırakmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bırakmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bırakmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bırakmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bırakmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bırakmadım (first-person indicative past perfective singular)
bırakmadın (indicative past perfective second-person singular)
bırakmadı (indicative past perfective singular third-person)
bırakmadık (first-person indicative past perfective plural)
bırakmadınız (indicative past perfective plural second-person)
bırakmadılar (indicative past perfective plural third-person)
bırakmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bırakmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bırakmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bırakmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bırakmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bırakmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bırakmayacağım (first-person future indicative singular)
bırakmayacaksın (future indicative second-person singular)
bırakmayacak (future indicative singular third-person)
bırakmayacağız (first-person future indicative plural)
bırakmayacaksınız (future indicative plural second-person)
bırakmayacaklar (future indicative plural third-person)
bırakmamışım (first-person inferential perfective singular)
bırakmamışsın (inferential perfective second-person singular)
bırakmamış (inferential perfective singular third-person)
bırakmamışız (first-person inferential perfective plural)
bırakmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bırakmamışlar (inferential perfective plural third-person)
bırakmazmışım (aorist first-person inferential singular)
bırakmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bırakmazmış (aorist inferential singular third-person)
bırakmazmışız (aorist first-person inferential plural)
bırakmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bırakmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
bırakmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bırakmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bırakmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bırakmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bırakmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bırakmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bırakmasam (conditional first-person singular)
bırakmasan (conditional second-person singular)
bırakmasa (conditional singular third-person)
bırakmasak (conditional first-person plural)
bırakmasanız (conditional plural second-person)
bırakmasalar (conditional plural third-person)
bırakmasaydım (conditional first-person perfective singular)
bırakmasaydın (conditional perfective second-person singular)
bırakmasaydı (conditional perfective singular third-person)
bırakmasaydık (conditional first-person perfective plural)
bırakmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bırakmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bırakmayayım (first-person optative singular)
bırakmayasın (optative second-person singular)
bırakmaya (optative singular third-person)
bırakmayalım (first-person optative plural)
bırakmayasınız (optative plural second-person)
bırakmayalar (optative plural third-person)
bırakmamaktayım (first-person progressive singular)
bırakmamaktasın (progressive second-person singular)
bırakmamakta (progressive singular third-person)
bırakmamaktayız (first-person plural progressive)
bırakmamaktasınız (plural progressive second-person)
bırakmamaktalar (plural progressive third-person)
bırakmamalıyım (first-person necessitative singular)
bırakmamalısın (necessitative second-person singular)
bırakmamalı (necessitative singular third-person)
bırakmamalıyız (first-person necessitative plural)
bırakmamalısınız (necessitative plural second-person)
bırakmamalılar (necessitative plural third-person)
bırakma (imperative second-person singular)
bırakmasın (imperative singular third-person)
bırakmayın (imperative plural second-person)
bırakmasınlar (imperative plural third-person)
bırakmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bırakmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bırakmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bırakmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bırakmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bırakmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bırakmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bırakmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bırakmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bırakmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bırakmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bırakmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bırakmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bırakmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bırakmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bırakmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bırakmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bırakmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bırakmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bırakmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bırakmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bırakmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bırakmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bırakmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bırakmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bırakmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bırakmayacak mı? (future indicative singular third-person)
bırakmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bırakmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bırakmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bırakmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bırakmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bırakmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bırakmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bırakmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bırakmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bırakmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bırakmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bırakmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bırakmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bırakmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bırakmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bırakmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bırakmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bırakmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bırakmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bırakmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bırakmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bırakmasam mı? (conditional first-person singular)
bırakmasan mı? (conditional second-person singular)
bırakmasa mı? (conditional singular third-person)
bırakmasak mı? (conditional first-person plural)
bırakmasanız mı? (conditional plural second-person)
bırakmasalar mı? (conditional plural third-person)
bırakmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bırakmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bırakmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bırakmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bırakmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bırakmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bırakmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bırakmamakta mısın? (progressive second-person singular)
bırakmamakta mı? (progressive singular third-person)
bırakmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bırakmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bırakmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bırakmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bırakmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bırakmamalı mı? (necessitative singular third-person)
bırakmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bırakmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bırakmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish براقمق (bırakmak), from Proto-Turkic *bïrak-. Cognate with Chuvash пӑрах (părah).

sigarayı bırakmak

içmeyi bırakmak


yapışmak

yapışmak (third-person singular simple present yapışır)

yapışır (present singular third-person)
yapışmak (infinitive)
yapışan (imperfective impersonal participle)
yapışmış (impersonal participle perfective)
yapışacak (impersonal participle prospective)
yapıştığım (non-prospective participle personal)
yapıştığın (non-prospective participle personal)
yapıştığı (non-prospective participle personal)
yapıştığımız (non-prospective participle personal)
yapıştığınız (non-prospective participle personal)
yapıştıkları (non-prospective participle personal)
yapışacağım (participle personal prospective)
yapışacağın (participle personal prospective)
yapışacağı (participle personal prospective)
yapışacağımız (participle personal prospective)
yapışacağınız (participle personal prospective)
yapışacakları (participle personal prospective)
yapışma (noun-from-verb)
yapışış (adverbial)
yapışırım (aorist first-person indicative present singular)
yapışırsın (aorist indicative present second-person singular)
yapışır (aorist indicative present singular third-person)
yapışırız (aorist first-person indicative plural present)
yapışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yapışırlar (aorist indicative plural present third-person)
yapışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yapışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yapışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yapışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yapışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yapışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yapıştım (first-person indicative past perfective singular)
yapıştın (indicative past perfective second-person singular)
yapıştı (indicative past perfective singular third-person)
yapıştık (first-person indicative past perfective plural)
yapıştınız (indicative past perfective plural second-person)
yapıştılar (indicative past perfective plural third-person)
yapışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yapışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yapışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yapışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yapışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yapışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yapışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yapışacağım (first-person future indicative singular)
yapışacaksın (future indicative second-person singular)
yapışacak (future indicative singular third-person)
yapışacağız (first-person future indicative plural)
yapışacaksınız (future indicative plural second-person)
yapışacaklar (future indicative plural third-person)
yapışmışım (first-person inferential perfective singular)
yapışmışsın (inferential perfective second-person singular)
yapışmış (inferential perfective singular third-person)
yapışmışız (first-person inferential perfective plural)
yapışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yapışmışlar (inferential perfective plural third-person)
yapışırmışım (aorist first-person inferential singular)
yapışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yapışırmış (aorist inferential singular third-person)
yapışırmışız (aorist first-person inferential plural)
yapışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yapışırlarmış (or yapışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yapışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yapışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yapışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yapışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yapışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yapışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yapışsam (conditional first-person singular)
yapışsan (conditional second-person singular)
yapışsa (conditional singular third-person)
yapışsak (conditional first-person plural)
yapışsanız (conditional plural second-person)
yapışsalar (conditional plural third-person)
yapışsaydım (conditional first-person perfective singular)
yapışsaydın (conditional perfective second-person singular)
yapışsaydı (conditional perfective singular third-person)
yapışsaydık (conditional first-person perfective plural)
yapışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yapışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yapışayım (first-person optative singular)
yapışasın (optative second-person singular)
yapışa (optative singular third-person)
yapışalım (first-person optative plural)
yapışasınız (optative plural second-person)
yapışalar (optative plural third-person)
yapışmaktayım (first-person progressive singular)
yapışmaktasın (progressive second-person singular)
yapışmakta (progressive singular third-person)
yapışmaktayız (first-person plural progressive)
yapışmaktasınız (plural progressive second-person)
yapışmaktalar (plural progressive third-person)
yapışmalıyım (first-person necessitative singular)
yapışmalısın (necessitative second-person singular)
yapışmalı (necessitative singular third-person)
yapışmalıyız (first-person necessitative plural)
yapışmalısınız (necessitative plural second-person)
yapışmalılar (necessitative plural third-person)
yapış (imperative second-person singular)
yapışsın (imperative singular third-person)
yapışın (imperative plural second-person)
yapışsınlar (imperative plural third-person)
yapışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yapışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yapışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yapışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yapışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yapışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yapışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yapışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yapışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yapışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yapışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yapışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yapıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yapıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yapıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yapıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yapıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yapıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yapışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yapışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yapışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yapışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yapışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yapışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yapışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yapışacak mısın? (future indicative second-person singular)
yapışacak mı? (future indicative singular third-person)
yapışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yapışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yapışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yapışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yapışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yapışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yapışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yapışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yapışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yapışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yapışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yapışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yapışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yapışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yapışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yapışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yapışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yapışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yapışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yapışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yapışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yapışsam mı? (conditional first-person singular)
yapışsan mı? (conditional second-person singular)
yapışsa mı? (conditional singular third-person)
yapışsak mı? (conditional first-person plural)
yapışsanız mı? (conditional plural second-person)
yapışsalar mı? (conditional plural third-person)
yapışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yapışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yapışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yapışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yapışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yapışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yapışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yapışmakta mısın? (progressive second-person singular)
yapışmakta mı? (progressive singular third-person)
yapışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yapışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yapışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yapışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yapışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yapışmalı mı? (necessitative singular third-person)
yapışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yapışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yapışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yapışmamak (infinitive negative)
yapışmayan (imperfective impersonal negative participle)
yapışmamış (impersonal negative participle perfective)
yapışmayacak (impersonal negative participle prospective)
yapışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yapışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yapışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yapışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yapışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yapışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yapışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yapışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yapışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yapışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yapışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yapışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yapışmama (negative noun-from-verb)
yapışmayış (adverbial negative)
yapışmam (aorist first-person indicative present singular)
yapışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yapışmaz (aorist indicative present singular third-person)
yapışmayız (aorist first-person indicative plural present)
yapışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yapışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yapışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yapışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yapışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yapışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yapışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yapışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yapışmadım (first-person indicative past perfective singular)
yapışmadın (indicative past perfective second-person singular)
yapışmadı (indicative past perfective singular third-person)
yapışmadık (first-person indicative past perfective plural)
yapışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yapışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yapışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yapışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yapışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yapışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yapışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yapışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yapışmayacağım (first-person future indicative singular)
yapışmayacaksın (future indicative second-person singular)
yapışmayacak (future indicative singular third-person)
yapışmayacağız (first-person future indicative plural)
yapışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yapışmayacaklar (future indicative plural third-person)
yapışmamışım (first-person inferential perfective singular)
yapışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yapışmamış (inferential perfective singular third-person)
yapışmamışız (first-person inferential perfective plural)
yapışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yapışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yapışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yapışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yapışmazmış (aorist inferential singular third-person)
yapışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yapışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yapışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yapışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yapışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yapışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yapışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yapışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yapışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yapışmasam (conditional first-person singular)
yapışmasan (conditional second-person singular)
yapışmasa (conditional singular third-person)
yapışmasak (conditional first-person plural)
yapışmasanız (conditional plural second-person)
yapışmasalar (conditional plural third-person)
yapışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yapışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yapışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yapışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yapışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yapışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yapışmayayım (first-person optative singular)
yapışmayasın (optative second-person singular)
yapışmaya (optative singular third-person)
yapışmayalım (first-person optative plural)
yapışmayasınız (optative plural second-person)
yapışmayalar (optative plural third-person)
yapışmamaktayım (first-person progressive singular)
yapışmamaktasın (progressive second-person singular)
yapışmamakta (progressive singular third-person)
yapışmamaktayız (first-person plural progressive)
yapışmamaktasınız (plural progressive second-person)
yapışmamaktalar (plural progressive third-person)
yapışmamalıyım (first-person necessitative singular)
yapışmamalısın (necessitative second-person singular)
yapışmamalı (necessitative singular third-person)
yapışmamalıyız (first-person necessitative plural)
yapışmamalısınız (necessitative plural second-person)
yapışmamalılar (necessitative plural third-person)
yapışma (imperative second-person singular)
yapışmasın (imperative singular third-person)
yapışmayın (imperative plural second-person)
yapışmasınlar (imperative plural third-person)
yapışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yapışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yapışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yapışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yapışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yapışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yapışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yapışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yapışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yapışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yapışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yapışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yapışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yapışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yapışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yapışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yapışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yapışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yapışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yapışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yapışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yapışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yapışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yapışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yapışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yapışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yapışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yapışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yapışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yapışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yapışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yapışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yapışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yapışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yapışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yapışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yapışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yapışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yapışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yapışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yapışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yapışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yapışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yapışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yapışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yapışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yapışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yapışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yapışmasam mı? (conditional first-person singular)
yapışmasan mı? (conditional second-person singular)
yapışmasa mı? (conditional singular third-person)
yapışmasak mı? (conditional first-person plural)
yapışmasanız mı? (conditional plural second-person)
yapışmasalar mı? (conditional plural third-person)
yapışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yapışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yapışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yapışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yapışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yapışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yapışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yapışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yapışmamakta mı? (progressive singular third-person)
yapışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yapışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yapışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yapışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yapışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yapışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yapışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yapışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yapışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yapıştığımız

yapıştığınız

yapışırmışım

yapışırmışız

From Ottoman Turkish یاپشمق (yapışmak, “to stick, adhere”), from Old Anatolian Turkish [Term?], from Proto-Oghuz [Term?] (compare Azerbaijani yapışmaq (“to stick, adhere”), Turkmen ýapyşmak (“to stick”)), from Proto-Common Turkic (compare Old Turkic [script needed] (yap-, “to glue (tr.)”)/[script needed] (yapış-, “to adhere, stick (intr.)”), Bashkir йәбешеү (yəbeşew, “to stick”), Kazakh жабысу (jabysu, “to cling”), Kyrgyz жабышуу (jabışuu, “to adhere”), Uzbek yopishmoq (“to adhere”), Tuvan чыпшыр (çıpşır, “to stick”), Yakut сыһын (sıhın, “to stick to”) and сибээ (sibee, “to smear”)), from Proto-Turkic *yạpïĺč- (“to glue, stick to”) (compare Chuvash сыпӑҫ (syp̬ăś, “to adhere”)).

inh

(intransitive) to stick (to), adhere (to); to cling to

(intransitive, figuratively) to cling to (someone) like a leech, latch onto (someone) like a leech


boşalmak

head

boşalmak (third-person singular simple present boşalır)

boşalır (present singular third-person)
boşalmak (infinitive)
boşalan (imperfective impersonal participle)
boşalmış (impersonal participle perfective)
boşalacak (impersonal participle prospective)
boşaldığım (non-prospective participle personal)
boşaldığın (non-prospective participle personal)
boşaldığı (non-prospective participle personal)
boşaldığımız (non-prospective participle personal)
boşaldığınız (non-prospective participle personal)
boşaldıkları (non-prospective participle personal)
boşalacağım (participle personal prospective)
boşalacağın (participle personal prospective)
boşalacağı (participle personal prospective)
boşalacağımız (participle personal prospective)
boşalacağınız (participle personal prospective)
boşalacakları (participle personal prospective)
boşalma (noun-from-verb)
boşalış (adverbial)
boşalırım (aorist first-person indicative present singular)
boşalırsın (aorist indicative present second-person singular)
boşalır (aorist indicative present singular third-person)
boşalırız (aorist first-person indicative plural present)
boşalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
boşalırlar (aorist indicative plural present third-person)
boşalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boşalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boşalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
boşalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boşalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boşalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boşaldım (first-person indicative past perfective singular)
boşaldın (indicative past perfective second-person singular)
boşaldı (indicative past perfective singular third-person)
boşaldık (first-person indicative past perfective plural)
boşaldınız (indicative past perfective plural second-person)
boşaldılar (indicative past perfective plural third-person)
boşalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boşalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boşalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boşalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boşalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boşalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or boşalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
boşalacağım (first-person future indicative singular)
boşalacaksın (future indicative second-person singular)
boşalacak (future indicative singular third-person)
boşalacağız (first-person future indicative plural)
boşalacaksınız (future indicative plural second-person)
boşalacaklar (future indicative plural third-person)
boşalmışım (first-person inferential perfective singular)
boşalmışsın (inferential perfective second-person singular)
boşalmış (inferential perfective singular third-person)
boşalmışız (first-person inferential perfective plural)
boşalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
boşalmışlar (inferential perfective plural third-person)
boşalırmışım (aorist first-person inferential singular)
boşalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
boşalırmış (aorist inferential singular third-person)
boşalırmışız (aorist first-person inferential plural)
boşalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boşalırlarmış (or boşalırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
boşalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boşalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boşalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boşalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boşalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boşalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
boşalsam (conditional first-person singular)
boşalsan (conditional second-person singular)
boşalsa (conditional singular third-person)
boşalsak (conditional first-person plural)
boşalsanız (conditional plural second-person)
boşalsalar (conditional plural third-person)
boşalsaydım (conditional first-person perfective singular)
boşalsaydın (conditional perfective second-person singular)
boşalsaydı (conditional perfective singular third-person)
boşalsaydık (conditional first-person perfective plural)
boşalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
boşalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
boşalayım (first-person optative singular)
boşalasın (optative second-person singular)
boşala (optative singular third-person)
boşalalım (first-person optative plural)
boşalasınız (optative plural second-person)
boşalalar (optative plural third-person)
boşalmaktayım (first-person progressive singular)
boşalmaktasın (progressive second-person singular)
boşalmakta (progressive singular third-person)
boşalmaktayız (first-person plural progressive)
boşalmaktasınız (plural progressive second-person)
boşalmaktalar (plural progressive third-person)
boşalmalıyım (first-person necessitative singular)
boşalmalısın (necessitative second-person singular)
boşalmalı (necessitative singular third-person)
boşalmalıyız (first-person necessitative plural)
boşalmalısınız (necessitative plural second-person)
boşalmalılar (necessitative plural third-person)
boşal (imperative second-person singular)
boşalsın (imperative singular third-person)
boşalın (imperative plural second-person)
boşalsınlar (imperative plural third-person)
boşalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boşalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boşalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
boşalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boşalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boşalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boşalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boşalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boşalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boşalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boşalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boşalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boşaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boşaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boşaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boşaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boşaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boşaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boşalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boşalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boşalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boşalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boşalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boşalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boşalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boşalacak mısın? (future indicative second-person singular)
boşalacak mı? (future indicative singular third-person)
boşalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boşalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boşalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boşalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boşalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boşalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
boşalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boşalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boşalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boşalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boşalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boşalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boşalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boşalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boşalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boşalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boşalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boşalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boşalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boşalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boşalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boşalsam mı? (conditional first-person singular)
boşalsan mı? (conditional second-person singular)
boşalsa mı? (conditional singular third-person)
boşalsak mı? (conditional first-person plural)
boşalsanız mı? (conditional plural second-person)
boşalsalar mı? (conditional plural third-person)
boşalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boşalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boşalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boşalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boşalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boşalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boşalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
boşalmakta mısın? (progressive second-person singular)
boşalmakta mı? (progressive singular third-person)
boşalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
boşalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
boşalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
boşalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boşalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
boşalmalı mı? (necessitative singular third-person)
boşalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boşalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boşalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
boşalmamak (infinitive negative)
boşalmayan (imperfective impersonal negative participle)
boşalmamış (impersonal negative participle perfective)
boşalmayacak (impersonal negative participle prospective)
boşalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
boşalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
boşalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
boşalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
boşalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
boşalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
boşalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
boşalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
boşalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
boşalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
boşalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
boşalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
boşalmama (negative noun-from-verb)
boşalmayış (adverbial negative)
boşalmam (aorist first-person indicative present singular)
boşalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
boşalmaz (aorist indicative present singular third-person)
boşalmayız (aorist first-person indicative plural present)
boşalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
boşalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
boşalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boşalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boşalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
boşalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boşalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boşalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boşalmadım (first-person indicative past perfective singular)
boşalmadın (indicative past perfective second-person singular)
boşalmadı (indicative past perfective singular third-person)
boşalmadık (first-person indicative past perfective plural)
boşalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
boşalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
boşalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boşalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boşalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boşalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boşalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boşalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
boşalmayacağım (first-person future indicative singular)
boşalmayacaksın (future indicative second-person singular)
boşalmayacak (future indicative singular third-person)
boşalmayacağız (first-person future indicative plural)
boşalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
boşalmayacaklar (future indicative plural third-person)
boşalmamışım (first-person inferential perfective singular)
boşalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
boşalmamış (inferential perfective singular third-person)
boşalmamışız (first-person inferential perfective plural)
boşalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
boşalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
boşalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
boşalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
boşalmazmış (aorist inferential singular third-person)
boşalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
boşalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boşalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
boşalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boşalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boşalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boşalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boşalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boşalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
boşalmasam (conditional first-person singular)
boşalmasan (conditional second-person singular)
boşalmasa (conditional singular third-person)
boşalmasak (conditional first-person plural)
boşalmasanız (conditional plural second-person)
boşalmasalar (conditional plural third-person)
boşalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
boşalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
boşalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
boşalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
boşalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
boşalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
boşalmayayım (first-person optative singular)
boşalmayasın (optative second-person singular)
boşalmaya (optative singular third-person)
boşalmayalım (first-person optative plural)
boşalmayasınız (optative plural second-person)
boşalmayalar (optative plural third-person)
boşalmamaktayım (first-person progressive singular)
boşalmamaktasın (progressive second-person singular)
boşalmamakta (progressive singular third-person)
boşalmamaktayız (first-person plural progressive)
boşalmamaktasınız (plural progressive second-person)
boşalmamaktalar (plural progressive third-person)
boşalmamalıyım (first-person necessitative singular)
boşalmamalısın (necessitative second-person singular)
boşalmamalı (necessitative singular third-person)
boşalmamalıyız (first-person necessitative plural)
boşalmamalısınız (necessitative plural second-person)
boşalmamalılar (necessitative plural third-person)
boşalma (imperative second-person singular)
boşalmasın (imperative singular third-person)
boşalmayın (imperative plural second-person)
boşalmasınlar (imperative plural third-person)
boşalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boşalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boşalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
boşalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boşalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boşalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boşalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boşalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boşalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boşalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boşalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boşalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boşalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boşalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boşalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boşalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boşalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boşalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boşalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boşalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boşalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boşalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boşalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boşalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boşalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boşalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
boşalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
boşalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boşalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boşalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boşalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boşalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boşalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
boşalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boşalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boşalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boşalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boşalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boşalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boşalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boşalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boşalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boşalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boşalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boşalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boşalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boşalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boşalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boşalmasam mı? (conditional first-person singular)
boşalmasan mı? (conditional second-person singular)
boşalmasa mı? (conditional singular third-person)
boşalmasak mı? (conditional first-person plural)
boşalmasanız mı? (conditional plural second-person)
boşalmasalar mı? (conditional plural third-person)
boşalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boşalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boşalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boşalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boşalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boşalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boşalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
boşalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
boşalmamakta mı? (progressive singular third-person)
boşalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
boşalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
boşalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
boşalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boşalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
boşalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
boşalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boşalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boşalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بوشالمق (boşalmak, “to empty, run out, be emptied; to discharge a gun”).


olma

second-person singular negative imperative of olmak


kok

second-person singular imperative of kokmak


itiraf etmek

head

itiraf etmek (third-person singular simple present itiraf eder)

itiraf eder (present singular third-person)
itiraf etmek (infinitive)
itiraf eden (imperfective impersonal participle)
itiraf etmiş (impersonal participle perfective)
itiraf edecek (impersonal participle prospective)
itiraf ettiğim (non-prospective participle personal)
itiraf ettiğin (non-prospective participle personal)
itiraf ettiği (non-prospective participle personal)
itiraf ettiğimiz (non-prospective participle personal)
itiraf ettiğiniz (non-prospective participle personal)
itiraf ettikleri (non-prospective participle personal)
itiraf edeceğim (participle personal prospective)
itiraf edeceğin (participle personal prospective)
itiraf edeceği (participle personal prospective)
itiraf edeceğimiz (participle personal prospective)
itiraf edeceğiniz (participle personal prospective)
itiraf edecekleri (participle personal prospective)
itiraf etme (noun-from-verb)
itiraf ediş (adverbial)
itiraf ederim (aorist first-person indicative present singular)
itiraf edersin (aorist indicative present second-person singular)
itiraf eder (aorist indicative present singular third-person)
itiraf ederiz (aorist first-person indicative plural present)
itiraf edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
itiraf ederler (aorist indicative plural present third-person)
itiraf ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
itiraf ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
itiraf ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
itiraf ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
itiraf ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
itiraf ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
itiraf ettim (first-person indicative past perfective singular)
itiraf ettin (indicative past perfective second-person singular)
itiraf etti (indicative past perfective singular third-person)
itiraf ettik (first-person indicative past perfective plural)
itiraf ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
itiraf ettiler (indicative past perfective plural third-person)
itiraf ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
itiraf ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
itiraf ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
itiraf ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
itiraf ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
itiraf ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or itiraf ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
itiraf edeceğim (first-person future indicative singular)
itiraf edeceksin (future indicative second-person singular)
itiraf edecek (future indicative singular third-person)
itiraf edeceğiz (first-person future indicative plural)
itiraf edeceksiniz (future indicative plural second-person)
itiraf edecekler (future indicative plural third-person)
itiraf etmişim (first-person inferential perfective singular)
itiraf etmişsin (inferential perfective second-person singular)
itiraf etmiş (inferential perfective singular third-person)
itiraf etmişiz (first-person inferential perfective plural)
itiraf etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
itiraf etmişler (inferential perfective plural third-person)
itiraf edermişim (aorist first-person inferential singular)
itiraf edermişsin (aorist inferential second-person singular)
itiraf edermiş (aorist inferential singular third-person)
itiraf edermişiz (aorist first-person inferential plural)
itiraf edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
itiraf ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or itiraf edermişlar (aorist inferential plural third-person)
itiraf ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
itiraf ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
itiraf ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
itiraf ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
itiraf ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
itiraf ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
itiraf etsem (conditional first-person singular)
itiraf etsen (conditional second-person singular)
itiraf etse (conditional singular third-person)
itiraf etsek (conditional first-person plural)
itiraf etseniz (conditional plural second-person)
itiraf etseler (conditional plural third-person)
itiraf etseydim (conditional first-person perfective singular)
itiraf etseydin (conditional perfective second-person singular)
itiraf etseydi (conditional perfective singular third-person)
itiraf etseydik (conditional first-person perfective plural)
itiraf etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
itiraf etseydiler (conditional perfective plural third-person)
itiraf edeyim (first-person optative singular)
itiraf edesin (optative second-person singular)
itiraf ede (optative singular third-person)
itiraf edelim (first-person optative plural)
itiraf edesiniz (optative plural second-person)
itiraf edeler (optative plural third-person)
itiraf etmekteyim (first-person progressive singular)
itiraf etmektesin (progressive second-person singular)
itiraf etmekte (progressive singular third-person)
itiraf etmekteyiz (first-person plural progressive)
itiraf etmektesiniz (plural progressive second-person)
itiraf etmekteler (plural progressive third-person)
itiraf etmeliyim (first-person necessitative singular)
itiraf etmelisin (necessitative second-person singular)
itiraf etmeli (necessitative singular third-person)
itiraf etmeliyiz (first-person necessitative plural)
itiraf etmelisiniz (necessitative plural second-person)
itiraf etmeliler (necessitative plural third-person)
itiraf et (imperative second-person singular)
itiraf etsin (imperative singular third-person)
itiraf edin (imperative plural second-person)
or itiraf ediniz (imperative plural second-person)
itiraf etsinler (imperative plural third-person)
itiraf eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
itiraf eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
itiraf eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
itiraf eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
itiraf eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
itiraf ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
itiraf ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
itiraf ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
itiraf ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
itiraf ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
itiraf ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
itiraf ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
itiraf ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
itiraf ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
itiraf etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
itiraf ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
itiraf ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
itiraf ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
itiraf ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
itiraf ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
itiraf ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
itiraf ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
itiraf ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
itiraf ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
itiraf edecek miyim? (first-person future indicative singular)
itiraf edecek misin? (future indicative second-person singular)
itiraf edecek mi? (future indicative singular third-person)
itiraf edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
itiraf edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
itiraf edecekler mi? (future indicative plural third-person)
itiraf etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
itiraf etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
itiraf etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
itiraf etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
itiraf etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
itiraf etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
itiraf eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
itiraf eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
itiraf eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
itiraf eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
itiraf eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
itiraf ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
itiraf ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
itiraf ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
itiraf ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
itiraf ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
itiraf ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
itiraf ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
itiraf etsem mi? (conditional first-person singular)
itiraf etsen mi? (conditional second-person singular)
itiraf etse mi? (conditional singular third-person)
itiraf etsek mi? (conditional first-person plural)
itiraf etseniz mi? (conditional plural second-person)
itiraf etseler mi? (conditional plural third-person)
itiraf etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
itiraf etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
itiraf etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
itiraf etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
itiraf etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
itiraf etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
itiraf etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
itiraf etmekte misin? (progressive second-person singular)
itiraf etmekte mi? (progressive singular third-person)
itiraf etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
itiraf etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
itiraf etmekteler mi? (plural progressive third-person)
itiraf etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
itiraf etmeli misin? (necessitative second-person singular)
itiraf etmeli mi? (necessitative singular third-person)
itiraf etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
itiraf etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
itiraf etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
itiraf etmemek (infinitive negative)
itiraf etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
itiraf etmemiş (impersonal negative participle perfective)
itiraf etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
itiraf etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
itiraf etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
itiraf etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
itiraf etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
itiraf etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
itiraf etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
itiraf etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
itiraf etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
itiraf etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
itiraf etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
itiraf etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
itiraf etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
itiraf etmeme (negative noun-from-verb)
itiraf etmeyiş (adverbial negative)
itiraf etmem (aorist first-person indicative present singular)
itiraf etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
itiraf etmez (aorist indicative present singular third-person)
itiraf etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
itiraf etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
itiraf etmezler (aorist indicative plural present third-person)
itiraf etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
itiraf etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
itiraf etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
itiraf etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
itiraf etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
itiraf etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
itiraf etmedim (first-person indicative past perfective singular)
itiraf etmedin (indicative past perfective second-person singular)
itiraf etmedi (indicative past perfective singular third-person)
itiraf etmedik (first-person indicative past perfective plural)
itiraf etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
itiraf etmediler (indicative past perfective plural third-person)
itiraf etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
itiraf etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
itiraf etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
itiraf etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
itiraf etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
itiraf etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
itiraf etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
itiraf etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
itiraf etmeyecek (future indicative singular third-person)
itiraf etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
itiraf etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
itiraf etmeyecekler (future indicative plural third-person)
itiraf etmemişim (first-person inferential perfective singular)
itiraf etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
itiraf etmemiş (inferential perfective singular third-person)
itiraf etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
itiraf etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
itiraf etmemişler (inferential perfective plural third-person)
itiraf etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
itiraf etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
itiraf etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
itiraf etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
itiraf etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
itiraf etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
itiraf etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
itiraf etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
itiraf etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
itiraf etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
itiraf etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
itiraf etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
itiraf etmesem (conditional first-person singular)
itiraf etmesen (conditional second-person singular)
itiraf etmese (conditional singular third-person)
itiraf etmesek (conditional first-person plural)
itiraf etmeseniz (conditional plural second-person)
itiraf etmeseler (conditional plural third-person)
itiraf etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
itiraf etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
itiraf etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
itiraf etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
itiraf etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
itiraf etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
itiraf etmeyeyim (first-person optative singular)
itiraf etmeyesin (optative second-person singular)
itiraf etmeye (optative singular third-person)
itiraf etmeyelim (first-person optative plural)
itiraf etmeyesiniz (optative plural second-person)
itiraf etmeyeler (optative plural third-person)
itiraf etmemekteyim (first-person progressive singular)
itiraf etmemektesin (progressive second-person singular)
itiraf etmemekte (progressive singular third-person)
itiraf etmemekteyiz (first-person plural progressive)
itiraf etmemektesiniz (plural progressive second-person)
itiraf etmemekteler (plural progressive third-person)
itiraf etmemeliyim (first-person necessitative singular)
itiraf etmemelisin (necessitative second-person singular)
itiraf etmemeli (necessitative singular third-person)
itiraf etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
itiraf etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
itiraf etmemeliler (necessitative plural third-person)
itiraf etme (imperative second-person singular)
itiraf etmesin (imperative singular third-person)
itiraf etmeyin (imperative plural second-person)
or itiraf etmeyiniz (imperative plural second-person)
itiraf etmesinler (imperative plural third-person)
itiraf etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
itiraf etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
itiraf etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
itiraf etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
itiraf etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
itiraf etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
itiraf etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
itiraf etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
itiraf etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
itiraf etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
itiraf etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
itiraf etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
itiraf etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
itiraf etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
itiraf etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
itiraf etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
itiraf etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
itiraf etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
itiraf etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
itiraf etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
itiraf etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
itiraf etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
itiraf etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
itiraf etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
itiraf etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
itiraf etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
itiraf etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
itiraf etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
itiraf etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
itiraf etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
itiraf etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
itiraf etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
itiraf etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
itiraf etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
itiraf etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
itiraf etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
itiraf etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
itiraf etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
itiraf etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
itiraf etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
itiraf etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
itiraf etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
itiraf etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
itiraf etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
itiraf etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
itiraf etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
itiraf etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
itiraf etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
itiraf etmesem mi? (conditional first-person singular)
itiraf etmesen mi? (conditional second-person singular)
itiraf etmese mi? (conditional singular third-person)
itiraf etmesek mi? (conditional first-person plural)
itiraf etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
itiraf etmeseler mi? (conditional plural third-person)
itiraf etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
itiraf etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
itiraf etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
itiraf etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
itiraf etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
itiraf etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
itiraf etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
itiraf etmemekte misin? (progressive second-person singular)
itiraf etmemekte mi? (progressive singular third-person)
itiraf etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
itiraf etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
itiraf etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
itiraf etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
itiraf etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
itiraf etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
itiraf etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
itiraf etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
itiraf etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

itiraf ediyorlardı (or itiraf ediyordular)

itiraf ederlermiş (or itiraf edermişlar)


oku

second-person singular imperative of okumak


kus

second-person singular imperative of kusmak


batırmak

head

batırmak (third-person singular simple present batırır)


tartışmak

tartışmak (third-person singular simple present tartışır)

tartışır (present singular third-person)

From Ottoman Turkish طارتشمق (tartışmak). Compare Old Turkic [script needed] (tartış-) ("to be in a competition"). Equivalent to tart- + -ış.

Onunla konuştukça tartışıyoruz.

(reciprocal) to discuss, dispute, argue, debate