kulunlamak

kulunlamak (third-person singular simple present kulunlar)

kulunlar (present singular third-person)
kulunlamak (infinitive)
kulunlayan (imperfective impersonal participle)
kulunlamış (impersonal participle perfective)
kulunlayacak (impersonal participle prospective)
kulunladığım (non-prospective participle personal)
kulunladığın (non-prospective participle personal)
kulunladığı (non-prospective participle personal)
kulunladığımız (non-prospective participle personal)
kulunladığınız (non-prospective participle personal)
kulunladıkları (non-prospective participle personal)
kulunlayacağım (participle personal prospective)
kulunlayacağın (participle personal prospective)
kulunlayacağı (participle personal prospective)
kulunlayacağımız (participle personal prospective)
kulunlayacağınız (participle personal prospective)
kulunlayacakları (participle personal prospective)
kulunlama (noun-from-verb)
kulunlayış (adverbial)
kulunlarım (aorist first-person indicative present singular)
kulunlarsın (aorist indicative present second-person singular)
kulunlar (aorist indicative present singular third-person)
kulunlarız (aorist first-person indicative plural present)
kulunlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kulunlarlar (aorist indicative plural present third-person)
kulunluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kulunluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kulunluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kulunluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kulunluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kulunluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kulunladım (first-person indicative past perfective singular)
kulunladın (indicative past perfective second-person singular)
kulunladı (indicative past perfective singular third-person)
kulunladık (first-person indicative past perfective plural)
kulunladınız (indicative past perfective plural second-person)
kulunladılar (indicative past perfective plural third-person)
kulunluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kulunluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kulunluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kulunluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kulunluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kulunluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kulunlayacağım (first-person future indicative singular)
kulunlayacaksın (future indicative second-person singular)
kulunlayacak (future indicative singular third-person)
kulunlayacağız (first-person future indicative plural)
kulunlayacaksınız (future indicative plural second-person)
kulunlayacaklar (future indicative plural third-person)
kulunlamışım (first-person inferential perfective singular)
kulunlamışsın (inferential perfective second-person singular)
kulunlamış (inferential perfective singular third-person)
kulunlamışız (first-person inferential perfective plural)
kulunlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kulunlamışlar (inferential perfective plural third-person)
kulunlarmışım (aorist first-person inferential singular)
kulunlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kulunlarmış (aorist inferential singular third-person)
kulunlarmışız (aorist first-person inferential plural)
kulunlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kulunlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kulunluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kulunluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kulunluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kulunluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kulunluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kulunluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kulunlasam (conditional first-person singular)
kulunlasan (conditional second-person singular)
kulunlasa (conditional singular third-person)
kulunlasak (conditional first-person plural)
kulunlasanız (conditional plural second-person)
kulunlasalar (conditional plural third-person)
kulunlasaydım (conditional first-person perfective singular)
kulunlasaydın (conditional perfective second-person singular)
kulunlasaydı (conditional perfective singular third-person)
kulunlasaydık (conditional first-person perfective plural)
kulunlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kulunlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kulunlayayım (first-person optative singular)
kulunlayasın (optative second-person singular)
kulunlaya (optative singular third-person)
kulunlayalım (first-person optative plural)
kulunlayasınız (optative plural second-person)
kulunlayalar (optative plural third-person)
kulunlamaktayım (first-person progressive singular)
kulunlamaktasın (progressive second-person singular)
kulunlamakta (progressive singular third-person)
kulunlamaktayız (first-person plural progressive)
kulunlamaktasınız (plural progressive second-person)
kulunlamaktalar (plural progressive third-person)
kulunlamalıyım (first-person necessitative singular)
kulunlamalısın (necessitative second-person singular)
kulunlamalı (necessitative singular third-person)
kulunlamalıyız (first-person necessitative plural)
kulunlamalısınız (necessitative plural second-person)
kulunlamalılar (necessitative plural third-person)
kulunla (imperative second-person singular)
kulunlasın (imperative singular third-person)
kulunlayın (imperative plural second-person)
kulunlasınlar (imperative plural third-person)
kulunlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kulunlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kulunlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kulunlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kulunlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kulunlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kulunluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kulunluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kulunluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kulunluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kulunluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kulunluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kulunladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kulunladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kulunladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kulunladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kulunladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kulunladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kulunluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kulunluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kulunluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kulunluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kulunluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kulunluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kulunlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kulunlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kulunlayacak mı? (future indicative singular third-person)
kulunlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kulunlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kulunlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kulunlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kulunlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kulunlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kulunlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kulunlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kulunlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kulunlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kulunlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kulunlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kulunlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kulunlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kulunlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kulunluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kulunluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kulunluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kulunluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kulunluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kulunluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kulunlasam mı? (conditional first-person singular)
kulunlasan mı? (conditional second-person singular)
kulunlasa mı? (conditional singular third-person)
kulunlasak mı? (conditional first-person plural)
kulunlasanız mı? (conditional plural second-person)
kulunlasalar mı? (conditional plural third-person)
kulunlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kulunlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kulunlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kulunlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kulunlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kulunlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kulunlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kulunlamakta mısın? (progressive second-person singular)
kulunlamakta mı? (progressive singular third-person)
kulunlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kulunlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kulunlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kulunlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kulunlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kulunlamalı mı? (necessitative singular third-person)
kulunlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kulunlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kulunlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kulunlamamak (infinitive negative)
kulunlamayan (imperfective impersonal negative participle)
kulunlamamış (impersonal negative participle perfective)
kulunlamayacak (impersonal negative participle prospective)
kulunlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kulunlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kulunlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kulunlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kulunlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kulunlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kulunlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kulunlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kulunlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kulunlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kulunlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kulunlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kulunlamama (negative noun-from-verb)
kulunlamayış (adverbial negative)
kulunlamam (aorist first-person indicative present singular)
kulunlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kulunlamaz (aorist indicative present singular third-person)
kulunlamayız (aorist first-person indicative plural present)
kulunlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kulunlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kulunlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kulunlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kulunlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kulunlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kulunlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kulunlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kulunlamadım (first-person indicative past perfective singular)
kulunlamadın (indicative past perfective second-person singular)
kulunlamadı (indicative past perfective singular third-person)
kulunlamadık (first-person indicative past perfective plural)
kulunlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kulunlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kulunlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kulunlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kulunlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kulunlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kulunlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kulunlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kulunlamayacağım (first-person future indicative singular)
kulunlamayacaksın (future indicative second-person singular)
kulunlamayacak (future indicative singular third-person)
kulunlamayacağız (first-person future indicative plural)
kulunlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kulunlamayacaklar (future indicative plural third-person)
kulunlamamışım (first-person inferential perfective singular)
kulunlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kulunlamamış (inferential perfective singular third-person)
kulunlamamışız (first-person inferential perfective plural)
kulunlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kulunlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kulunlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kulunlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kulunlamazmış (aorist inferential singular third-person)
kulunlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kulunlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kulunlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kulunlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kulunlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kulunlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kulunlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kulunlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kulunlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kulunlamasam (conditional first-person singular)
kulunlamasan (conditional second-person singular)
kulunlamasa (conditional singular third-person)
kulunlamasak (conditional first-person plural)
kulunlamasanız (conditional plural second-person)
kulunlamasalar (conditional plural third-person)
kulunlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kulunlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kulunlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kulunlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kulunlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kulunlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kulunlamayayım (first-person optative singular)
kulunlamayasın (optative second-person singular)
kulunlamaya (optative singular third-person)
kulunlamayalım (first-person optative plural)
kulunlamayasınız (optative plural second-person)
kulunlamayalar (optative plural third-person)
kulunlamamaktayım (first-person progressive singular)
kulunlamamaktasın (progressive second-person singular)
kulunlamamakta (progressive singular third-person)
kulunlamamaktayız (first-person plural progressive)
kulunlamamaktasınız (plural progressive second-person)
kulunlamamaktalar (plural progressive third-person)
kulunlamamalıyım (first-person necessitative singular)
kulunlamamalısın (necessitative second-person singular)
kulunlamamalı (necessitative singular third-person)
kulunlamamalıyız (first-person necessitative plural)
kulunlamamalısınız (necessitative plural second-person)
kulunlamamalılar (necessitative plural third-person)
kulunlama (imperative second-person singular)
kulunlamasın (imperative singular third-person)
kulunlamayın (imperative plural second-person)
kulunlamasınlar (imperative plural third-person)
kulunlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kulunlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kulunlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kulunlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kulunlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kulunlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kulunlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kulunlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kulunlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kulunlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kulunlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kulunlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kulunlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kulunlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kulunlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kulunlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kulunlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kulunlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kulunlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kulunlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kulunlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kulunlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kulunlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kulunlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kulunlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kulunlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kulunlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kulunlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kulunlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kulunlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kulunlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kulunlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kulunlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kulunlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kulunlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kulunlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kulunlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kulunlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kulunlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kulunlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kulunlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kulunlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kulunlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kulunlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kulunlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kulunlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kulunlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kulunlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kulunlamasam mı? (conditional first-person singular)
kulunlamasan mı? (conditional second-person singular)
kulunlamasa mı? (conditional singular third-person)
kulunlamasak mı? (conditional first-person plural)
kulunlamasanız mı? (conditional plural second-person)
kulunlamasalar mı? (conditional plural third-person)
kulunlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kulunlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kulunlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kulunlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kulunlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kulunlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kulunlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kulunlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kulunlamamakta mı? (progressive singular third-person)
kulunlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kulunlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kulunlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kulunlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kulunlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kulunlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kulunlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kulunlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kulunlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قولونلامق (kulunlamak), equivalent to kulun (“foal”) + -la.


ağarmak

head

ağarmak (third-person singular simple present ağarır)

ağarır (present singular third-person)
ağarmak (infinitive)
ağaran (imperfective impersonal participle)
ağarmış (impersonal participle perfective)
ağaracak (impersonal participle prospective)
ağardığım (non-prospective participle personal)
ağardığın (non-prospective participle personal)
ağardığı (non-prospective participle personal)
ağardığımız (non-prospective participle personal)
ağardığınız (non-prospective participle personal)
ağardıkları (non-prospective participle personal)
ağaracağım (participle personal prospective)
ağaracağın (participle personal prospective)
ağaracağı (participle personal prospective)
ağaracağımız (participle personal prospective)
ağaracağınız (participle personal prospective)
ağaracakları (participle personal prospective)
ağarma (noun-from-verb)
ağarış (adverbial)
ağarırım (aorist first-person indicative present singular)
ağarırsın (aorist indicative present second-person singular)
ağarır (aorist indicative present singular third-person)
ağarırız (aorist first-person indicative plural present)
ağarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağarırlar (aorist indicative plural present third-person)
ağarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağardım (first-person indicative past perfective singular)
ağardın (indicative past perfective second-person singular)
ağardı (indicative past perfective singular third-person)
ağardık (first-person indicative past perfective plural)
ağardınız (indicative past perfective plural second-person)
ağardılar (indicative past perfective plural third-person)
ağarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ağarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağaracağım (first-person future indicative singular)
ağaracaksın (future indicative second-person singular)
ağaracak (future indicative singular third-person)
ağaracağız (first-person future indicative plural)
ağaracaksınız (future indicative plural second-person)
ağaracaklar (future indicative plural third-person)
ağarmışım (first-person inferential perfective singular)
ağarmışsın (inferential perfective second-person singular)
ağarmış (inferential perfective singular third-person)
ağarmışız (first-person inferential perfective plural)
ağarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağarmışlar (inferential perfective plural third-person)
ağarırmışım (aorist first-person inferential singular)
ağarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağarırmış (aorist inferential singular third-person)
ağarırmışız (aorist first-person inferential plural)
ağarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağarırlarmış (or ağarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ağarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağarsam (conditional first-person singular)
ağarsan (conditional second-person singular)
ağarsa (conditional singular third-person)
ağarsak (conditional first-person plural)
ağarsanız (conditional plural second-person)
ağarsalar (conditional plural third-person)
ağarsaydım (conditional first-person perfective singular)
ağarsaydın (conditional perfective second-person singular)
ağarsaydı (conditional perfective singular third-person)
ağarsaydık (conditional first-person perfective plural)
ağarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağarayım (first-person optative singular)
ağarasın (optative second-person singular)
ağara (optative singular third-person)
ağaralım (first-person optative plural)
ağarasınız (optative plural second-person)
ağaralar (optative plural third-person)
ağarmaktayım (first-person progressive singular)
ağarmaktasın (progressive second-person singular)
ağarmakta (progressive singular third-person)
ağarmaktayız (first-person plural progressive)
ağarmaktasınız (plural progressive second-person)
ağarmaktalar (plural progressive third-person)
ağarmalıyım (first-person necessitative singular)
ağarmalısın (necessitative second-person singular)
ağarmalı (necessitative singular third-person)
ağarmalıyız (first-person necessitative plural)
ağarmalısınız (necessitative plural second-person)
ağarmalılar (necessitative plural third-person)
ağar (imperative second-person singular)
ağarsın (imperative singular third-person)
ağarın (imperative plural second-person)
ağarsınlar (imperative plural third-person)
ağarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağaracak mısın? (future indicative second-person singular)
ağaracak mı? (future indicative singular third-person)
ağaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağarsam mı? (conditional first-person singular)
ağarsan mı? (conditional second-person singular)
ağarsa mı? (conditional singular third-person)
ağarsak mı? (conditional first-person plural)
ağarsanız mı? (conditional plural second-person)
ağarsalar mı? (conditional plural third-person)
ağarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağarmakta mısın? (progressive second-person singular)
ağarmakta mı? (progressive singular third-person)
ağarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağarmalı mı? (necessitative singular third-person)
ağarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağarmamak (infinitive negative)
ağarmayan (imperfective impersonal negative participle)
ağarmamış (impersonal negative participle perfective)
ağarmayacak (impersonal negative participle prospective)
ağarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağarmama (negative noun-from-verb)
ağarmayış (adverbial negative)
ağarmam (aorist first-person indicative present singular)
ağarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağarmaz (aorist indicative present singular third-person)
ağarmayız (aorist first-person indicative plural present)
ağarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağarmadım (first-person indicative past perfective singular)
ağarmadın (indicative past perfective second-person singular)
ağarmadı (indicative past perfective singular third-person)
ağarmadık (first-person indicative past perfective plural)
ağarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağarmayacağım (first-person future indicative singular)
ağarmayacaksın (future indicative second-person singular)
ağarmayacak (future indicative singular third-person)
ağarmayacağız (first-person future indicative plural)
ağarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağarmayacaklar (future indicative plural third-person)
ağarmamışım (first-person inferential perfective singular)
ağarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağarmamış (inferential perfective singular third-person)
ağarmamışız (first-person inferential perfective plural)
ağarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağarmazmış (aorist inferential singular third-person)
ağarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ağarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ağarmasam (conditional first-person singular)
ağarmasan (conditional second-person singular)
ağarmasa (conditional singular third-person)
ağarmasak (conditional first-person plural)
ağarmasanız (conditional plural second-person)
ağarmasalar (conditional plural third-person)
ağarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağarmayayım (first-person optative singular)
ağarmayasın (optative second-person singular)
ağarmaya (optative singular third-person)
ağarmayalım (first-person optative plural)
ağarmayasınız (optative plural second-person)
ağarmayalar (optative plural third-person)
ağarmamaktayım (first-person progressive singular)
ağarmamaktasın (progressive second-person singular)
ağarmamakta (progressive singular third-person)
ağarmamaktayız (first-person plural progressive)
ağarmamaktasınız (plural progressive second-person)
ağarmamaktalar (plural progressive third-person)
ağarmamalıyım (first-person necessitative singular)
ağarmamalısın (necessitative second-person singular)
ağarmamalı (necessitative singular third-person)
ağarmamalıyız (first-person necessitative plural)
ağarmamalısınız (necessitative plural second-person)
ağarmamalılar (necessitative plural third-person)
ağarma (imperative second-person singular)
ağarmasın (imperative singular third-person)
ağarmayın (imperative plural second-person)
ağarmasınlar (imperative plural third-person)
ağarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağarmasam mı? (conditional first-person singular)
ağarmasan mı? (conditional second-person singular)
ağarmasa mı? (conditional singular third-person)
ağarmasak mı? (conditional first-person plural)
ağarmasanız mı? (conditional plural second-person)
ağarmasalar mı? (conditional plural third-person)
ağarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağarmamakta mı? (progressive singular third-person)
ağarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish آغارمق (ağarmak), equivalent to ak (“white”) + -ar (“verb-forming suffix”).


kutlamak

head

kutlamak (third-person singular simple present kutlar)

kutlar (present singular third-person)
kutlamak (infinitive)
kutlayan (imperfective impersonal participle)
kutlamış (impersonal participle perfective)
kutlayacak (impersonal participle prospective)
kutladığım (non-prospective participle personal)
kutladığın (non-prospective participle personal)
kutladığı (non-prospective participle personal)
kutladığımız (non-prospective participle personal)
kutladığınız (non-prospective participle personal)
kutladıkları (non-prospective participle personal)
kutlayacağım (participle personal prospective)
kutlayacağın (participle personal prospective)
kutlayacağı (participle personal prospective)
kutlayacağımız (participle personal prospective)
kutlayacağınız (participle personal prospective)
kutlayacakları (participle personal prospective)
kutlama (noun-from-verb)
kutlayış (adverbial)
kutlarım (aorist first-person indicative present singular)
kutlarsın (aorist indicative present second-person singular)
kutlar (aorist indicative present singular third-person)
kutlarız (aorist first-person indicative plural present)
kutlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kutlarlar (aorist indicative plural present third-person)
kutluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kutluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kutluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kutluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kutluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kutluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kutladım (first-person indicative past perfective singular)
kutladın (indicative past perfective second-person singular)
kutladı (indicative past perfective singular third-person)
kutladık (first-person indicative past perfective plural)
kutladınız (indicative past perfective plural second-person)
kutladılar (indicative past perfective plural third-person)
kutluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kutluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kutluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kutluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kutluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kutluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kutlayacağım (first-person future indicative singular)
kutlayacaksın (future indicative second-person singular)
kutlayacak (future indicative singular third-person)
kutlayacağız (first-person future indicative plural)
kutlayacaksınız (future indicative plural second-person)
kutlayacaklar (future indicative plural third-person)
kutlamışım (first-person inferential perfective singular)
kutlamışsın (inferential perfective second-person singular)
kutlamış (inferential perfective singular third-person)
kutlamışız (first-person inferential perfective plural)
kutlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kutlamışlar (inferential perfective plural third-person)
kutlarmışım (aorist first-person inferential singular)
kutlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kutlarmış (aorist inferential singular third-person)
kutlarmışız (aorist first-person inferential plural)
kutlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kutlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kutluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kutluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kutluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kutluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kutluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kutluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kutlasam (conditional first-person singular)
kutlasan (conditional second-person singular)
kutlasa (conditional singular third-person)
kutlasak (conditional first-person plural)
kutlasanız (conditional plural second-person)
kutlasalar (conditional plural third-person)
kutlasaydım (conditional first-person perfective singular)
kutlasaydın (conditional perfective second-person singular)
kutlasaydı (conditional perfective singular third-person)
kutlasaydık (conditional first-person perfective plural)
kutlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kutlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kutlayayım (first-person optative singular)
kutlayasın (optative second-person singular)
kutlaya (optative singular third-person)
kutlayalım (first-person optative plural)
kutlayasınız (optative plural second-person)
kutlayalar (optative plural third-person)
kutlamaktayım (first-person progressive singular)
kutlamaktasın (progressive second-person singular)
kutlamakta (progressive singular third-person)
kutlamaktayız (first-person plural progressive)
kutlamaktasınız (plural progressive second-person)
kutlamaktalar (plural progressive third-person)
kutlamalıyım (first-person necessitative singular)
kutlamalısın (necessitative second-person singular)
kutlamalı (necessitative singular third-person)
kutlamalıyız (first-person necessitative plural)
kutlamalısınız (necessitative plural second-person)
kutlamalılar (necessitative plural third-person)
kutla (imperative second-person singular)
kutlasın (imperative singular third-person)
kutlayın (imperative plural second-person)
kutlasınlar (imperative plural third-person)
kutlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kutlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kutlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kutlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kutlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kutlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kutluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kutluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kutluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kutluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kutluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kutluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kutladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kutladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kutladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kutladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kutladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kutladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kutluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kutluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kutluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kutluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kutluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kutluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kutlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kutlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kutlayacak mı? (future indicative singular third-person)
kutlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kutlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kutlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kutlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kutlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kutlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kutlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kutlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kutlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kutlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kutlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kutlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kutlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kutlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kutlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kutluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kutluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kutluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kutluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kutluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kutluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kutlasam mı? (conditional first-person singular)
kutlasan mı? (conditional second-person singular)
kutlasa mı? (conditional singular third-person)
kutlasak mı? (conditional first-person plural)
kutlasanız mı? (conditional plural second-person)
kutlasalar mı? (conditional plural third-person)
kutlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kutlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kutlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kutlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kutlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kutlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kutlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kutlamakta mısın? (progressive second-person singular)
kutlamakta mı? (progressive singular third-person)
kutlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kutlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kutlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kutlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kutlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kutlamalı mı? (necessitative singular third-person)
kutlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kutlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kutlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kutlamamak (infinitive negative)
kutlamayan (imperfective impersonal negative participle)
kutlamamış (impersonal negative participle perfective)
kutlamayacak (impersonal negative participle prospective)
kutlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kutlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kutlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kutlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kutlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kutlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kutlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kutlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kutlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kutlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kutlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kutlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kutlamama (negative noun-from-verb)
kutlamayış (adverbial negative)
kutlamam (aorist first-person indicative present singular)
kutlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kutlamaz (aorist indicative present singular third-person)
kutlamayız (aorist first-person indicative plural present)
kutlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kutlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kutlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kutlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kutlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kutlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kutlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kutlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kutlamadım (first-person indicative past perfective singular)
kutlamadın (indicative past perfective second-person singular)
kutlamadı (indicative past perfective singular third-person)
kutlamadık (first-person indicative past perfective plural)
kutlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kutlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kutlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kutlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kutlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kutlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kutlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kutlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kutlamayacağım (first-person future indicative singular)
kutlamayacaksın (future indicative second-person singular)
kutlamayacak (future indicative singular third-person)
kutlamayacağız (first-person future indicative plural)
kutlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kutlamayacaklar (future indicative plural third-person)
kutlamamışım (first-person inferential perfective singular)
kutlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kutlamamış (inferential perfective singular third-person)
kutlamamışız (first-person inferential perfective plural)
kutlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kutlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kutlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kutlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kutlamazmış (aorist inferential singular third-person)
kutlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kutlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kutlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kutlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kutlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kutlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kutlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kutlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kutlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kutlamasam (conditional first-person singular)
kutlamasan (conditional second-person singular)
kutlamasa (conditional singular third-person)
kutlamasak (conditional first-person plural)
kutlamasanız (conditional plural second-person)
kutlamasalar (conditional plural third-person)
kutlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kutlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kutlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kutlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kutlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kutlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kutlamayayım (first-person optative singular)
kutlamayasın (optative second-person singular)
kutlamaya (optative singular third-person)
kutlamayalım (first-person optative plural)
kutlamayasınız (optative plural second-person)
kutlamayalar (optative plural third-person)
kutlamamaktayım (first-person progressive singular)
kutlamamaktasın (progressive second-person singular)
kutlamamakta (progressive singular third-person)
kutlamamaktayız (first-person plural progressive)
kutlamamaktasınız (plural progressive second-person)
kutlamamaktalar (plural progressive third-person)
kutlamamalıyım (first-person necessitative singular)
kutlamamalısın (necessitative second-person singular)
kutlamamalı (necessitative singular third-person)
kutlamamalıyız (first-person necessitative plural)
kutlamamalısınız (necessitative plural second-person)
kutlamamalılar (necessitative plural third-person)
kutlama (imperative second-person singular)
kutlamasın (imperative singular third-person)
kutlamayın (imperative plural second-person)
kutlamasınlar (imperative plural third-person)
kutlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kutlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kutlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kutlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kutlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kutlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kutlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kutlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kutlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kutlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kutlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kutlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kutlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kutlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kutlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kutlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kutlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kutlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kutlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kutlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kutlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kutlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kutlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kutlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kutlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kutlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kutlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kutlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kutlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kutlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kutlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kutlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kutlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kutlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kutlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kutlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kutlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kutlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kutlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kutlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kutlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kutlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kutlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kutlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kutlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kutlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kutlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kutlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kutlamasam mı? (conditional first-person singular)
kutlamasan mı? (conditional second-person singular)
kutlamasa mı? (conditional singular third-person)
kutlamasak mı? (conditional first-person plural)
kutlamasanız mı? (conditional plural second-person)
kutlamasalar mı? (conditional plural third-person)
kutlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kutlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kutlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kutlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kutlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kutlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kutlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kutlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kutlamamakta mı? (progressive singular third-person)
kutlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kutlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kutlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kutlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kutlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kutlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kutlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kutlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kutlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)


sahneleme

second-person singular negative imperative of sahnelemek


sahnelenme

second-person singular negative imperative of sahnelenmek


sahneletme

second-person singular negative imperative of sahneletmek


serpilme

second-person singular negative imperative of serpilmek


aratmamak

aratmamak (third-person singular simple present aratmaz)

Benim mutlulukla ne zorum var ki?
Bana cehennemi aratmıyor!

2015, “İtirazım Var [I Oppose]”, in İlham Behlül Pektaş (lyrics), Rıfat Şanlıel (music), Beni Büyüten Şarkılar, Vol.1 [The Songs That Raised Me, Vol.1], performed by Hayko Cepkin:

What problem do I have with happiness?
It doesn't make me miss the hell!

(idiomatic) to replace someone or something; not to make miss them


internet etmek

internet etmek (third-person singular simple present internet eder)

internet eder (present singular third-person)

(Internet slang) Filter-avoidance spelling of intihar etmek (“to commit suicide”).