mutabık kalmak

head

mutabık kalmak (third-person singular simple present mutabık kalır)

mutabık kalır (present singular third-person)
mutabık kalmak (infinitive)
mutabık kalan (imperfective impersonal participle)
mutabık kalmış (impersonal participle perfective)
mutabık kalacak (impersonal participle prospective)
mutabık kaldığım (non-prospective participle personal)
mutabık kaldığın (non-prospective participle personal)
mutabık kaldığı (non-prospective participle personal)
mutabık kaldığımız (non-prospective participle personal)
mutabık kaldığınız (non-prospective participle personal)
mutabık kaldıkları (non-prospective participle personal)
mutabık kalacağım (participle personal prospective)
mutabık kalacağın (participle personal prospective)
mutabık kalacağı (participle personal prospective)
mutabık kalacağımız (participle personal prospective)
mutabık kalacağınız (participle personal prospective)
mutabık kalacakları (participle personal prospective)
mutabık kalma (noun-from-verb)
mutabık kalış (adverbial)
mutabık kalırım (aorist first-person indicative present singular)
mutabık kalırsın (aorist indicative present second-person singular)
mutabık kalır (aorist indicative present singular third-person)
mutabık kalırız (aorist first-person indicative plural present)
mutabık kalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
mutabık kalırlar (aorist indicative plural present third-person)
mutabık kalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mutabık kalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mutabık kalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
mutabık kalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mutabık kalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mutabık kalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mutabık kaldım (first-person indicative past perfective singular)
mutabık kaldın (indicative past perfective second-person singular)
mutabık kaldı (indicative past perfective singular third-person)
mutabık kaldık (first-person indicative past perfective plural)
mutabık kaldınız (indicative past perfective plural second-person)
mutabık kaldılar (indicative past perfective plural third-person)
mutabık kalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mutabık kalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mutabık kalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mutabık kalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mutabık kalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mutabık kalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or mutabık kalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
mutabık kalacağım (first-person future indicative singular)
mutabık kalacaksın (future indicative second-person singular)
mutabık kalacak (future indicative singular third-person)
mutabık kalacağız (first-person future indicative plural)
mutabık kalacaksınız (future indicative plural second-person)
mutabık kalacaklar (future indicative plural third-person)
mutabık kalmışım (first-person inferential perfective singular)
mutabık kalmışsın (inferential perfective second-person singular)
mutabık kalmış (inferential perfective singular third-person)
mutabık kalmışız (first-person inferential perfective plural)
mutabık kalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
mutabık kalmışlar (inferential perfective plural third-person)
mutabık kalırmışım (aorist first-person inferential singular)
mutabık kalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
mutabık kalırmış (aorist inferential singular third-person)
mutabık kalırmışız (aorist first-person inferential plural)
mutabık kalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
mutabık kalırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or mutabık kalırmışlar (aorist inferential plural third-person)
mutabık kalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mutabık kalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mutabık kalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mutabık kalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mutabık kalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mutabık kalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mutabık kalsam (conditional first-person singular)
mutabık kalsan (conditional second-person singular)
mutabık kalsa (conditional singular third-person)
mutabık kalsak (conditional first-person plural)
mutabık kalsanız (conditional plural second-person)
mutabık kalsalar (conditional plural third-person)
mutabık kalsaydım (conditional first-person perfective singular)
mutabık kalsaydın (conditional perfective second-person singular)
mutabık kalsaydı (conditional perfective singular third-person)
mutabık kalsaydık (conditional first-person perfective plural)
mutabık kalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
mutabık kalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
mutabık kalayım (first-person optative singular)
mutabık kalasın (optative second-person singular)
mutabık kala (optative singular third-person)
mutabık kalalım (first-person optative plural)
mutabık kalasınız (optative plural second-person)
mutabık kalalar (optative plural third-person)
mutabık kalmaktayım (first-person progressive singular)
mutabık kalmaktasın (progressive second-person singular)
mutabık kalmakta (progressive singular third-person)
mutabık kalmaktayız (first-person plural progressive)
mutabık kalmaktasınız (plural progressive second-person)
mutabık kalmaktalar (plural progressive third-person)
mutabık kalmalıyım (first-person necessitative singular)
mutabık kalmalısın (necessitative second-person singular)
mutabık kalmalı (necessitative singular third-person)
mutabık kalmalıyız (first-person necessitative plural)
mutabık kalmalısınız (necessitative plural second-person)
mutabık kalmalılar (necessitative plural third-person)
mutabık kal (imperative second-person singular)
mutabık kalsın (imperative singular third-person)
mutabık kalın (imperative plural second-person)
mutabık kalsınlar (imperative plural third-person)
mutabık kalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
mutabık kalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
mutabık kalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
mutabık kalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
mutabık kalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
mutabık kalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
mutabık kalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mutabık kalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mutabık kalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mutabık kalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mutabık kalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mutabık kalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mutabık kaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
mutabık kaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
mutabık kaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
mutabık kaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
mutabık kaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
mutabık kaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
mutabık kalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mutabık kalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mutabık kalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mutabık kalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mutabık kalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mutabık kalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mutabık kalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
mutabık kalacak mısın? (future indicative second-person singular)
mutabık kalacak mı? (future indicative singular third-person)
mutabık kalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
mutabık kalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
mutabık kalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
mutabık kalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
mutabık kalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
mutabık kalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
mutabık kalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
mutabık kalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
mutabık kalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
mutabık kalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
mutabık kalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
mutabık kalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
mutabık kalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
mutabık kalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
mutabık kalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
mutabık kalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mutabık kalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mutabık kalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mutabık kalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mutabık kalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mutabık kalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mutabık kalsam mı? (conditional first-person singular)
mutabık kalsan mı? (conditional second-person singular)
mutabık kalsa mı? (conditional singular third-person)
mutabık kalsak mı? (conditional first-person plural)
mutabık kalsanız mı? (conditional plural second-person)
mutabık kalsalar mı? (conditional plural third-person)
mutabık kalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
mutabık kalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
mutabık kalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
mutabık kalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
mutabık kalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
mutabık kalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
mutabık kalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
mutabık kalmakta mısın? (progressive second-person singular)
mutabık kalmakta mı? (progressive singular third-person)
mutabık kalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
mutabık kalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
mutabık kalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
mutabık kalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
mutabık kalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
mutabık kalmalı mı? (necessitative singular third-person)
mutabık kalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
mutabık kalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
mutabık kalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
mutabık kalmamak (infinitive negative)
mutabık kalmayan (imperfective impersonal negative participle)
mutabık kalmamış (impersonal negative participle perfective)
mutabık kalmayacak (impersonal negative participle prospective)
mutabık kalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
mutabık kalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
mutabık kalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
mutabık kalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
mutabık kalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
mutabık kalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
mutabık kalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
mutabık kalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
mutabık kalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
mutabık kalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
mutabık kalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
mutabık kalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
mutabık kalmama (negative noun-from-verb)
mutabık kalmayış (adverbial negative)
mutabık kalmam (aorist first-person indicative present singular)
mutabık kalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
mutabık kalmaz (aorist indicative present singular third-person)
mutabık kalmayız (aorist first-person indicative plural present)
mutabık kalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
mutabık kalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
mutabık kalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
mutabık kalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
mutabık kalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
mutabık kalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
mutabık kalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
mutabık kalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
mutabık kalmadım (first-person indicative past perfective singular)
mutabık kalmadın (indicative past perfective second-person singular)
mutabık kalmadı (indicative past perfective singular third-person)
mutabık kalmadık (first-person indicative past perfective plural)
mutabık kalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
mutabık kalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
mutabık kalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
mutabık kalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
mutabık kalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
mutabık kalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
mutabık kalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
mutabık kalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
mutabık kalmayacağım (first-person future indicative singular)
mutabık kalmayacaksın (future indicative second-person singular)
mutabık kalmayacak (future indicative singular third-person)
mutabık kalmayacağız (first-person future indicative plural)
mutabık kalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
mutabık kalmayacaklar (future indicative plural third-person)
mutabık kalmamışım (first-person inferential perfective singular)
mutabık kalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
mutabık kalmamış (inferential perfective singular third-person)
mutabık kalmamışız (first-person inferential perfective plural)
mutabık kalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
mutabık kalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
mutabık kalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
mutabık kalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
mutabık kalmazmış (aorist inferential singular third-person)
mutabık kalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
mutabık kalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
mutabık kalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
mutabık kalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
mutabık kalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
mutabık kalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
mutabık kalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
mutabık kalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
mutabık kalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
mutabık kalmasam (conditional first-person singular)
mutabık kalmasan (conditional second-person singular)
mutabık kalmasa (conditional singular third-person)
mutabık kalmasak (conditional first-person plural)
mutabık kalmasanız (conditional plural second-person)
mutabık kalmasalar (conditional plural third-person)
mutabık kalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
mutabık kalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
mutabık kalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
mutabık kalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
mutabık kalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
mutabık kalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
mutabık kalmayayım (first-person optative singular)
mutabık kalmayasın (optative second-person singular)
mutabık kalmaya (optative singular third-person)
mutabık kalmayalım (first-person optative plural)
mutabık kalmayasınız (optative plural second-person)
mutabık kalmayalar (optative plural third-person)
mutabık kalmamaktayım (first-person progressive singular)
mutabık kalmamaktasın (progressive second-person singular)
mutabık kalmamakta (progressive singular third-person)
mutabık kalmamaktayız (first-person plural progressive)
mutabık kalmamaktasınız (plural progressive second-person)
mutabık kalmamaktalar (plural progressive third-person)
mutabık kalmamalıyım (first-person necessitative singular)
mutabık kalmamalısın (necessitative second-person singular)
mutabık kalmamalı (necessitative singular third-person)
mutabık kalmamalıyız (first-person necessitative plural)
mutabık kalmamalısınız (necessitative plural second-person)
mutabık kalmamalılar (necessitative plural third-person)
mutabık kalma (imperative second-person singular)
mutabık kalmasın (imperative singular third-person)
mutabık kalmayın (imperative plural second-person)
mutabık kalmasınlar (imperative plural third-person)
mutabık kalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
mutabık kalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
mutabık kalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
mutabık kalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
mutabık kalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
mutabık kalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
mutabık kalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
mutabık kalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
mutabık kalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
mutabık kalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
mutabık kalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
mutabık kalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
mutabık kalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
mutabık kalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
mutabık kalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
mutabık kalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
mutabık kalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
mutabık kalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
mutabık kalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
mutabık kalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
mutabık kalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
mutabık kalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
mutabık kalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
mutabık kalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
mutabık kalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
mutabık kalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
mutabık kalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
mutabık kalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
mutabık kalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
mutabık kalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
mutabık kalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
mutabık kalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
mutabık kalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
mutabık kalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
mutabık kalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
mutabık kalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
mutabık kalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
mutabık kalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
mutabık kalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
mutabık kalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
mutabık kalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
mutabık kalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
mutabık kalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
mutabık kalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
mutabık kalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
mutabık kalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
mutabık kalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
mutabık kalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
mutabık kalmasam mı? (conditional first-person singular)
mutabık kalmasan mı? (conditional second-person singular)
mutabık kalmasa mı? (conditional singular third-person)
mutabık kalmasak mı? (conditional first-person plural)
mutabık kalmasanız mı? (conditional plural second-person)
mutabık kalmasalar mı? (conditional plural third-person)
mutabık kalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
mutabık kalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
mutabık kalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
mutabık kalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
mutabık kalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
mutabık kalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
mutabık kalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
mutabık kalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
mutabık kalmamakta mı? (progressive singular third-person)
mutabık kalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
mutabık kalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
mutabık kalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
mutabık kalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
mutabık kalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
mutabık kalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
mutabık kalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
mutabık kalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
mutabık kalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

mutabık kalıyorlardı (or mutabık kalıyordular)

mutabık kalırlarmış (or mutabık kalırmışlar)

mutabık (“congruent”) + kalmak (“to stay”)

(dated, intransitive, with -la, or ile) to come to an agreement, to compromise


palazlanmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

palazlanmak (infinitive)
palazlanan (imperfective impersonal participle)
palazlanmış (impersonal participle perfective)
palazlanacak (impersonal participle prospective)
palazlandığım (non-prospective participle personal)
palazlandığın (non-prospective participle personal)
palazlandığı (non-prospective participle personal)
palazlandığımız (non-prospective participle personal)
palazlandığınız (non-prospective participle personal)
palazlandıkları (non-prospective participle personal)
palazlanacağım (participle personal prospective)
palazlanacağın (participle personal prospective)
palazlanacağı (participle personal prospective)
palazlanacağımız (participle personal prospective)
palazlanacağınız (participle personal prospective)
palazlanacakları (participle personal prospective)
palazlanma (noun-from-verb)
palazlanış (adverbial)
palazlanırım (aorist first-person indicative present singular)
palazlanırsın (aorist indicative present second-person singular)
palazlanır (aorist indicative present singular third-person)
palazlanırız (aorist first-person indicative plural present)
palazlanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
palazlanırlar (aorist indicative plural present third-person)
palazlanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
palazlanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
palazlanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
palazlanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
palazlanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
palazlanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
palazlandım (first-person indicative past perfective singular)
palazlandın (indicative past perfective second-person singular)
palazlandı (indicative past perfective singular third-person)
palazlandık (first-person indicative past perfective plural)
palazlandınız (indicative past perfective plural second-person)
palazlandılar (indicative past perfective plural third-person)
palazlanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
palazlanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
palazlanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
palazlanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
palazlanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
palazlanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or palazlanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
palazlanacağım (first-person future indicative singular)
palazlanacaksın (future indicative second-person singular)
palazlanacak (future indicative singular third-person)
palazlanacağız (first-person future indicative plural)
palazlanacaksınız (future indicative plural second-person)
palazlanacaklar (future indicative plural third-person)
palazlanmışım (first-person inferential perfective singular)
palazlanmışsın (inferential perfective second-person singular)
palazlanmış (inferential perfective singular third-person)
palazlanmışız (first-person inferential perfective plural)
palazlanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
palazlanmışlar (inferential perfective plural third-person)
palazlanırmışım (aorist first-person inferential singular)
palazlanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
palazlanırmış (aorist inferential singular third-person)
palazlanırmışız (aorist first-person inferential plural)
palazlanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
palazlanırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or palazlanırmışlar (aorist inferential plural third-person)
palazlanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
palazlanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
palazlanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
palazlanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
palazlanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
palazlanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
palazlansam (conditional first-person singular)
palazlansan (conditional second-person singular)
palazlansa (conditional singular third-person)
palazlansak (conditional first-person plural)
palazlansanız (conditional plural second-person)
palazlansalar (conditional plural third-person)
palazlansaydım (conditional first-person perfective singular)
palazlansaydın (conditional perfective second-person singular)
palazlansaydı (conditional perfective singular third-person)
palazlansaydık (conditional first-person perfective plural)
palazlansaydınız (conditional perfective plural second-person)
palazlansaydılar (conditional perfective plural third-person)
palazlanayım (first-person optative singular)
palazlanasın (optative second-person singular)
palazlana (optative singular third-person)
palazlanalım (first-person optative plural)
palazlanasınız (optative plural second-person)
palazlanalar (optative plural third-person)
palazlanmaktayım (first-person progressive singular)
palazlanmaktasın (progressive second-person singular)
palazlanmakta (progressive singular third-person)
palazlanmaktayız (first-person plural progressive)
palazlanmaktasınız (plural progressive second-person)
palazlanmaktalar (plural progressive third-person)
palazlanmalıyım (first-person necessitative singular)
palazlanmalısın (necessitative second-person singular)
palazlanmalı (necessitative singular third-person)
palazlanmalıyız (first-person necessitative plural)
palazlanmalısınız (necessitative plural second-person)
palazlanmalılar (necessitative plural third-person)
palazlan (imperative second-person singular)
palazlansın (imperative singular third-person)
palazlanın (imperative plural second-person)
palazlansınlar (imperative plural third-person)
palazlanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
palazlanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
palazlanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
palazlanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
palazlanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
palazlanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
palazlanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
palazlanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
palazlanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
palazlanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
palazlanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
palazlanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
palazlandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
palazlandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
palazlandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
palazlandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
palazlandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
palazlandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
palazlanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
palazlanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
palazlanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
palazlanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
palazlanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
palazlanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
palazlanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
palazlanacak mısın? (future indicative second-person singular)
palazlanacak mı? (future indicative singular third-person)
palazlanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
palazlanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
palazlanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
palazlanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
palazlanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
palazlanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
palazlanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
palazlanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
palazlanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
palazlanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
palazlanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
palazlanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
palazlanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
palazlanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
palazlanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
palazlanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
palazlanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
palazlanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
palazlanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
palazlanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
palazlanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
palazlansam mı? (conditional first-person singular)
palazlansan mı? (conditional second-person singular)
palazlansa mı? (conditional singular third-person)
palazlansak mı? (conditional first-person plural)
palazlansanız mı? (conditional plural second-person)
palazlansalar mı? (conditional plural third-person)
palazlansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
palazlansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
palazlansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
palazlansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
palazlansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
palazlansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
palazlanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
palazlanmakta mısın? (progressive second-person singular)
palazlanmakta mı? (progressive singular third-person)
palazlanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
palazlanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
palazlanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
palazlanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
palazlanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
palazlanmalı mı? (necessitative singular third-person)
palazlanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
palazlanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
palazlanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
palazlanmamak (infinitive negative)
palazlanmayan (imperfective impersonal negative participle)
palazlanmamış (impersonal negative participle perfective)
palazlanmayacak (impersonal negative participle prospective)
palazlanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
palazlanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
palazlanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
palazlanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
palazlanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
palazlanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
palazlanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
palazlanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
palazlanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
palazlanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
palazlanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
palazlanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
palazlanmama (negative noun-from-verb)
palazlanmayış (adverbial negative)
palazlanmam (aorist first-person indicative present singular)
palazlanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
palazlanmaz (aorist indicative present singular third-person)
palazlanmayız (aorist first-person indicative plural present)
palazlanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
palazlanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
palazlanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
palazlanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
palazlanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
palazlanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
palazlanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
palazlanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
palazlanmadım (first-person indicative past perfective singular)
palazlanmadın (indicative past perfective second-person singular)
palazlanmadı (indicative past perfective singular third-person)
palazlanmadık (first-person indicative past perfective plural)
palazlanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
palazlanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
palazlanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
palazlanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
palazlanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
palazlanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
palazlanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
palazlanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
palazlanmayacağım (first-person future indicative singular)
palazlanmayacaksın (future indicative second-person singular)
palazlanmayacak (future indicative singular third-person)
palazlanmayacağız (first-person future indicative plural)
palazlanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
palazlanmayacaklar (future indicative plural third-person)
palazlanmamışım (first-person inferential perfective singular)
palazlanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
palazlanmamış (inferential perfective singular third-person)
palazlanmamışız (first-person inferential perfective plural)
palazlanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
palazlanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
palazlanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
palazlanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
palazlanmazmış (aorist inferential singular third-person)
palazlanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
palazlanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
palazlanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
palazlanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
palazlanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
palazlanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
palazlanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
palazlanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
palazlanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
palazlanmasam (conditional first-person singular)
palazlanmasan (conditional second-person singular)
palazlanmasa (conditional singular third-person)
palazlanmasak (conditional first-person plural)
palazlanmasanız (conditional plural second-person)
palazlanmasalar (conditional plural third-person)
palazlanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
palazlanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
palazlanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
palazlanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
palazlanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
palazlanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
palazlanmayayım (first-person optative singular)
palazlanmayasın (optative second-person singular)
palazlanmaya (optative singular third-person)
palazlanmayalım (first-person optative plural)
palazlanmayasınız (optative plural second-person)
palazlanmayalar (optative plural third-person)
palazlanmamaktayım (first-person progressive singular)
palazlanmamaktasın (progressive second-person singular)
palazlanmamakta (progressive singular third-person)
palazlanmamaktayız (first-person plural progressive)
palazlanmamaktasınız (plural progressive second-person)
palazlanmamaktalar (plural progressive third-person)
palazlanmamalıyım (first-person necessitative singular)
palazlanmamalısın (necessitative second-person singular)
palazlanmamalı (necessitative singular third-person)
palazlanmamalıyız (first-person necessitative plural)
palazlanmamalısınız (necessitative plural second-person)
palazlanmamalılar (necessitative plural third-person)
palazlanma (imperative second-person singular)
palazlanmasın (imperative singular third-person)
palazlanmayın (imperative plural second-person)
palazlanmasınlar (imperative plural third-person)
palazlanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
palazlanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
palazlanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
palazlanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
palazlanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
palazlanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
palazlanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
palazlanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
palazlanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
palazlanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
palazlanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
palazlanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
palazlanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
palazlanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
palazlanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
palazlanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
palazlanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
palazlanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
palazlanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
palazlanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
palazlanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
palazlanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
palazlanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
palazlanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
palazlanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
palazlanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
palazlanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
palazlanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
palazlanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
palazlanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
palazlanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
palazlanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
palazlanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
palazlanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
palazlanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
palazlanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
palazlanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
palazlanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
palazlanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
palazlanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
palazlanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
palazlanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
palazlanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
palazlanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
palazlanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
palazlanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
palazlanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
palazlanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
palazlanmasam mı? (conditional first-person singular)
palazlanmasan mı? (conditional second-person singular)
palazlanmasa mı? (conditional singular third-person)
palazlanmasak mı? (conditional first-person plural)
palazlanmasanız mı? (conditional plural second-person)
palazlanmasalar mı? (conditional plural third-person)
palazlanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
palazlanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
palazlanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
palazlanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
palazlanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
palazlanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
palazlanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
palazlanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
palazlanmamakta mı? (progressive singular third-person)
palazlanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
palazlanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
palazlanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
palazlanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
palazlanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
palazlanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
palazlanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
palazlanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
palazlanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/pɑɫɑzɫɑnˈmɑk/

[pʰɑ.ɫ̪ɑz̪.ɫ̪ɑn̪ˈmɑk]

(intransitive, rare) to grow, to become bigger

(intransitive, rare, figurative) to get richer


kumar oynamak

kumar oynamak (infinitive)
kumar oynayan (imperfective impersonal participle)
kumar oynamış (impersonal participle perfective)
kumar oynayacak (impersonal participle prospective)
kumar oynadığım (non-prospective participle personal)
kumar oynadığın (non-prospective participle personal)
kumar oynadığı (non-prospective participle personal)
kumar oynadığımız (non-prospective participle personal)
kumar oynadığınız (non-prospective participle personal)
kumar oynadıkları (non-prospective participle personal)
kumar oynayacağım (participle personal prospective)
kumar oynayacağın (participle personal prospective)
kumar oynayacağı (participle personal prospective)
kumar oynayacağımız (participle personal prospective)
kumar oynayacağınız (participle personal prospective)
kumar oynayacakları (participle personal prospective)
kumar oynama (noun-from-verb)
kumar oynayış (adverbial)
kumar oynarım (aorist first-person indicative present singular)
kumar oynarsın (aorist indicative present second-person singular)
kumar oynar (aorist indicative present singular third-person)
kumar oynarız (aorist first-person indicative plural present)
kumar oynarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kumar oynarlar (aorist indicative plural present third-person)
kumar oynıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kumar oynıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kumar oynıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kumar oynıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kumar oynıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kumar oynıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kumar oynadım (first-person indicative past perfective singular)
kumar oynadın (indicative past perfective second-person singular)
kumar oynadı (indicative past perfective singular third-person)
kumar oynadık (first-person indicative past perfective plural)
kumar oynadınız (indicative past perfective plural second-person)
kumar oynadılar (indicative past perfective plural third-person)
kumar oynıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kumar oynıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kumar oynıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kumar oynıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kumar oynıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kumar oynıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kumar oynayacağım (first-person future indicative singular)
kumar oynayacaksın (future indicative second-person singular)
kumar oynayacak (future indicative singular third-person)
kumar oynayacağız (first-person future indicative plural)
kumar oynayacaksınız (future indicative plural second-person)
kumar oynayacaklar (future indicative plural third-person)
kumar oynamışım (first-person inferential perfective singular)
kumar oynamışsın (inferential perfective second-person singular)
kumar oynamış (inferential perfective singular third-person)
kumar oynamışız (first-person inferential perfective plural)
kumar oynamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kumar oynamışlar (inferential perfective plural third-person)
kumar oynarmışım (aorist first-person inferential singular)
kumar oynarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kumar oynarmış (aorist inferential singular third-person)
kumar oynarmışız (aorist first-person inferential plural)
kumar oynarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kumar oynarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kumar oynıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kumar oynıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kumar oynıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kumar oynıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kumar oynıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kumar oynıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kumar oynasam (conditional first-person singular)
kumar oynasan (conditional second-person singular)
kumar oynasa (conditional singular third-person)
kumar oynasak (conditional first-person plural)
kumar oynasanız (conditional plural second-person)
kumar oynasalar (conditional plural third-person)
kumar oynasaydım (conditional first-person perfective singular)
kumar oynasaydın (conditional perfective second-person singular)
kumar oynasaydı (conditional perfective singular third-person)
kumar oynasaydık (conditional first-person perfective plural)
kumar oynasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kumar oynasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kumar oynayayım (first-person optative singular)
kumar oynayasın (optative second-person singular)
kumar oynaya (optative singular third-person)
kumar oynayalım (first-person optative plural)
kumar oynayasınız (optative plural second-person)
kumar oynayalar (optative plural third-person)
kumar oynamaktayım (first-person progressive singular)
kumar oynamaktasın (progressive second-person singular)
kumar oynamakta (progressive singular third-person)
kumar oynamaktayız (first-person plural progressive)
kumar oynamaktasınız (plural progressive second-person)
kumar oynamaktalar (plural progressive third-person)
kumar oynamalıyım (first-person necessitative singular)
kumar oynamalısın (necessitative second-person singular)
kumar oynamalı (necessitative singular third-person)
kumar oynamalıyız (first-person necessitative plural)
kumar oynamalısınız (necessitative plural second-person)
kumar oynamalılar (necessitative plural third-person)
kumar oyna (imperative second-person singular)
kumar oynasın (imperative singular third-person)
kumar oynayın (imperative plural second-person)
kumar oynasınlar (imperative plural third-person)
kumar oynar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kumar oynar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kumar oynar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kumar oynar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kumar oynar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kumar oynarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kumar oynıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kumar oynıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kumar oynıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kumar oynıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kumar oynıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kumar oynıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kumar oynadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kumar oynadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kumar oynadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kumar oynadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kumar oynadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kumar oynadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kumar oynıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kumar oynıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kumar oynıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kumar oynıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kumar oynıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kumar oynıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kumar oynayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kumar oynayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kumar oynayacak mı? (future indicative singular third-person)
kumar oynayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kumar oynayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kumar oynayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kumar oynamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kumar oynamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kumar oynamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kumar oynamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kumar oynamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kumar oynamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kumar oynar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kumar oynar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kumar oynar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kumar oynar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kumar oynar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kumar oynarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kumar oynıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kumar oynıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kumar oynıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kumar oynıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kumar oynıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kumar oynıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kumar oynasam mı? (conditional first-person singular)
kumar oynasan mı? (conditional second-person singular)
kumar oynasa mı? (conditional singular third-person)
kumar oynasak mı? (conditional first-person plural)
kumar oynasanız mı? (conditional plural second-person)
kumar oynasalar mı? (conditional plural third-person)
kumar oynasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kumar oynasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kumar oynasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kumar oynasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kumar oynasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kumar oynasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kumar oynamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kumar oynamakta mısın? (progressive second-person singular)
kumar oynamakta mı? (progressive singular third-person)
kumar oynamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kumar oynamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kumar oynamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kumar oynamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kumar oynamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kumar oynamalı mı? (necessitative singular third-person)
kumar oynamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kumar oynamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kumar oynamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kumar oynamamak (infinitive negative)
kumar oynamayan (imperfective impersonal negative participle)
kumar oynamamış (impersonal negative participle perfective)
kumar oynamayacak (impersonal negative participle prospective)
kumar oynamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kumar oynamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kumar oynamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kumar oynamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kumar oynamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kumar oynamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kumar oynamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kumar oynamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kumar oynamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kumar oynamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kumar oynamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kumar oynamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kumar oynamama (negative noun-from-verb)
kumar oynamayış (adverbial negative)
kumar oynamam (aorist first-person indicative present singular)
kumar oynamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kumar oynamaz (aorist indicative present singular third-person)
kumar oynamayız (aorist first-person indicative plural present)
kumar oynamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kumar oynamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kumar oynamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kumar oynamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kumar oynamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kumar oynamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kumar oynamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kumar oynamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kumar oynamadım (first-person indicative past perfective singular)
kumar oynamadın (indicative past perfective second-person singular)
kumar oynamadı (indicative past perfective singular third-person)
kumar oynamadık (first-person indicative past perfective plural)
kumar oynamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kumar oynamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kumar oynamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kumar oynamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kumar oynamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kumar oynamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kumar oynamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kumar oynamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kumar oynamayacağım (first-person future indicative singular)
kumar oynamayacaksın (future indicative second-person singular)
kumar oynamayacak (future indicative singular third-person)
kumar oynamayacağız (first-person future indicative plural)
kumar oynamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kumar oynamayacaklar (future indicative plural third-person)
kumar oynamamışım (first-person inferential perfective singular)
kumar oynamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kumar oynamamış (inferential perfective singular third-person)
kumar oynamamışız (first-person inferential perfective plural)
kumar oynamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kumar oynamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kumar oynamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kumar oynamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kumar oynamazmış (aorist inferential singular third-person)
kumar oynamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kumar oynamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kumar oynamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kumar oynamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kumar oynamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kumar oynamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kumar oynamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kumar oynamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kumar oynamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kumar oynamasam (conditional first-person singular)
kumar oynamasan (conditional second-person singular)
kumar oynamasa (conditional singular third-person)
kumar oynamasak (conditional first-person plural)
kumar oynamasanız (conditional plural second-person)
kumar oynamasalar (conditional plural third-person)
kumar oynamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kumar oynamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kumar oynamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kumar oynamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kumar oynamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kumar oynamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kumar oynamayayım (first-person optative singular)
kumar oynamayasın (optative second-person singular)
kumar oynamaya (optative singular third-person)
kumar oynamayalım (first-person optative plural)
kumar oynamayasınız (optative plural second-person)
kumar oynamayalar (optative plural third-person)
kumar oynamamaktayım (first-person progressive singular)
kumar oynamamaktasın (progressive second-person singular)
kumar oynamamakta (progressive singular third-person)
kumar oynamamaktayız (first-person plural progressive)
kumar oynamamaktasınız (plural progressive second-person)
kumar oynamamaktalar (plural progressive third-person)
kumar oynamamalıyım (first-person necessitative singular)
kumar oynamamalısın (necessitative second-person singular)
kumar oynamamalı (necessitative singular third-person)
kumar oynamamalıyız (first-person necessitative plural)
kumar oynamamalısınız (necessitative plural second-person)
kumar oynamamalılar (necessitative plural third-person)
kumar oynama (imperative second-person singular)
kumar oynamasın (imperative singular third-person)
kumar oynamayın (imperative plural second-person)
kumar oynamasınlar (imperative plural third-person)
kumar oynamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kumar oynamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kumar oynamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kumar oynamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kumar oynamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kumar oynamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kumar oynamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kumar oynamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kumar oynamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kumar oynamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kumar oynamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kumar oynamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kumar oynamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kumar oynamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kumar oynamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kumar oynamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kumar oynamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kumar oynamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kumar oynamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kumar oynamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kumar oynamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kumar oynamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kumar oynamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kumar oynamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kumar oynamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kumar oynamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kumar oynamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kumar oynamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kumar oynamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kumar oynamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kumar oynamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kumar oynamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kumar oynamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kumar oynamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kumar oynamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kumar oynamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kumar oynamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kumar oynamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kumar oynamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kumar oynamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kumar oynamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kumar oynamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kumar oynamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kumar oynamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kumar oynamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kumar oynamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kumar oynamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kumar oynamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kumar oynamasam mı? (conditional first-person singular)
kumar oynamasan mı? (conditional second-person singular)
kumar oynamasa mı? (conditional singular third-person)
kumar oynamasak mı? (conditional first-person plural)
kumar oynamasanız mı? (conditional plural second-person)
kumar oynamasalar mı? (conditional plural third-person)
kumar oynamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kumar oynamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kumar oynamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kumar oynamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kumar oynamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kumar oynamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kumar oynamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kumar oynamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kumar oynamamakta mı? (progressive singular third-person)
kumar oynamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kumar oynamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kumar oynamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kumar oynamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kumar oynamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kumar oynamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kumar oynamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kumar oynamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kumar oynamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Kumar oynarken öfkeli birine dönüşür

He becomes an angry person when he is gambling

to play a luck game with the chance of gaining or losing money, to gamble

(figurative) to take a risk for a potential of a positive outcome


saygısızlık etmek

saygısızlık ediyorlardı (or saygısızlık ediyordular)

saygısızlık ederlermiş (or saygısızlık edermişlar)

saygısızlık edin (or saygısızlık ediniz)

saygısızlık etmeyin (or saygısızlık etmeyiniz)

saygısızlık etmek (infinitive)
saygısızlık eden (imperfective impersonal participle)
saygısızlık etmiş (impersonal participle perfective)
saygısızlık edecek (impersonal participle prospective)
saygısızlık ettiğim (non-prospective participle personal)
saygısızlık ettiğin (non-prospective participle personal)
saygısızlık ettiği (non-prospective participle personal)
saygısızlık ettiğimiz (non-prospective participle personal)
saygısızlık ettiğiniz (non-prospective participle personal)
saygısızlık ettikleri (non-prospective participle personal)
saygısızlık edeceğim (participle personal prospective)
saygısızlık edeceğin (participle personal prospective)
saygısızlık edeceği (participle personal prospective)
saygısızlık edeceğimiz (participle personal prospective)
saygısızlık edeceğiniz (participle personal prospective)
saygısızlık edecekleri (participle personal prospective)
saygısızlık etme (noun-from-verb)
saygısızlık ediş (adverbial)
saygısızlık ederim (aorist first-person indicative present singular)
saygısızlık edersin (aorist indicative present second-person singular)
saygısızlık eder (aorist indicative present singular third-person)
saygısızlık ederiz (aorist first-person indicative plural present)
saygısızlık edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
saygısızlık ederler (aorist indicative plural present third-person)
saygısızlık ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saygısızlık ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saygısızlık ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
saygısızlık ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saygısızlık ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saygısızlık ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saygısızlık ettim (first-person indicative past perfective singular)
saygısızlık ettin (indicative past perfective second-person singular)
saygısızlık etti (indicative past perfective singular third-person)
saygısızlık ettik (first-person indicative past perfective plural)
saygısızlık ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
saygısızlık ettiler (indicative past perfective plural third-person)
saygısızlık ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saygısızlık ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saygısızlık ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saygısızlık ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saygısızlık ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saygısızlık ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or saygısızlık ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
saygısızlık edeceğim (first-person future indicative singular)
saygısızlık edeceksin (future indicative second-person singular)
saygısızlık edecek (future indicative singular third-person)
saygısızlık edeceğiz (first-person future indicative plural)
saygısızlık edeceksiniz (future indicative plural second-person)
saygısızlık edecekler (future indicative plural third-person)
saygısızlık etmişim (first-person inferential perfective singular)
saygısızlık etmişsin (inferential perfective second-person singular)
saygısızlık etmiş (inferential perfective singular third-person)
saygısızlık etmişiz (first-person inferential perfective plural)
saygısızlık etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
saygısızlık etmişler (inferential perfective plural third-person)
saygısızlık edermişim (aorist first-person inferential singular)
saygısızlık edermişsin (aorist inferential second-person singular)
saygısızlık edermiş (aorist inferential singular third-person)
saygısızlık edermişiz (aorist first-person inferential plural)
saygısızlık edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
saygısızlık ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or saygısızlık edermişlar (aorist inferential plural third-person)
saygısızlık ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saygısızlık ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saygısızlık ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saygısızlık ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saygısızlık ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saygısızlık ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saygısızlık etsem (conditional first-person singular)
saygısızlık etsen (conditional second-person singular)
saygısızlık etse (conditional singular third-person)
saygısızlık etsek (conditional first-person plural)
saygısızlık etseniz (conditional plural second-person)
saygısızlık etseler (conditional plural third-person)
saygısızlık etseydim (conditional first-person perfective singular)
saygısızlık etseydin (conditional perfective second-person singular)
saygısızlık etseydi (conditional perfective singular third-person)
saygısızlık etseydik (conditional first-person perfective plural)
saygısızlık etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
saygısızlık etseydiler (conditional perfective plural third-person)
saygısızlık edeyim (first-person optative singular)
saygısızlık edesin (optative second-person singular)
saygısızlık ede (optative singular third-person)
saygısızlık edelim (first-person optative plural)
saygısızlık edesiniz (optative plural second-person)
saygısızlık edeler (optative plural third-person)
saygısızlık etmekteyim (first-person progressive singular)
saygısızlık etmektesin (progressive second-person singular)
saygısızlık etmekte (progressive singular third-person)
saygısızlık etmekteyiz (first-person plural progressive)
saygısızlık etmektesiniz (plural progressive second-person)
saygısızlık etmekteler (plural progressive third-person)
saygısızlık etmeliyim (first-person necessitative singular)
saygısızlık etmelisin (necessitative second-person singular)
saygısızlık etmeli (necessitative singular third-person)
saygısızlık etmeliyiz (first-person necessitative plural)
saygısızlık etmelisiniz (necessitative plural second-person)
saygısızlık etmeliler (necessitative plural third-person)
saygısızlık et (imperative second-person singular)
saygısızlık etsin (imperative singular third-person)
saygısızlık edin (imperative plural second-person)
or saygısızlık ediniz (imperative plural second-person)
saygısızlık etsinler (imperative plural third-person)
saygısızlık eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
saygısızlık eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
saygısızlık eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
saygısızlık eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
saygısızlık eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
saygısızlık ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
saygısızlık ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saygısızlık ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saygısızlık ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saygısızlık ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saygısızlık ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saygısızlık ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saygısızlık ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
saygısızlık ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
saygısızlık etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
saygısızlık ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
saygısızlık ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
saygısızlık ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
saygısızlık ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saygısızlık ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saygısızlık ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saygısızlık ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saygısızlık ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saygısızlık ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saygısızlık edecek miyim? (first-person future indicative singular)
saygısızlık edecek misin? (future indicative second-person singular)
saygısızlık edecek mi? (future indicative singular third-person)
saygısızlık edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
saygısızlık edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
saygısızlık edecekler mi? (future indicative plural third-person)
saygısızlık etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
saygısızlık etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
saygısızlık etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
saygısızlık etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
saygısızlık etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
saygısızlık etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
saygısızlık eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
saygısızlık eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
saygısızlık eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
saygısızlık eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
saygısızlık eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
saygısızlık ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
saygısızlık ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saygısızlık ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saygısızlık ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saygısızlık ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saygısızlık ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saygısızlık ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saygısızlık etsem mi? (conditional first-person singular)
saygısızlık etsen mi? (conditional second-person singular)
saygısızlık etse mi? (conditional singular third-person)
saygısızlık etsek mi? (conditional first-person plural)
saygısızlık etseniz mi? (conditional plural second-person)
saygısızlık etseler mi? (conditional plural third-person)
saygısızlık etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
saygısızlık etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
saygısızlık etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
saygısızlık etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
saygısızlık etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
saygısızlık etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
saygısızlık etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
saygısızlık etmekte misin? (progressive second-person singular)
saygısızlık etmekte mi? (progressive singular third-person)
saygısızlık etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
saygısızlık etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
saygısızlık etmekteler mi? (plural progressive third-person)
saygısızlık etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
saygısızlık etmeli misin? (necessitative second-person singular)
saygısızlık etmeli mi? (necessitative singular third-person)
saygısızlık etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
saygısızlık etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
saygısızlık etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
saygısızlık etmemek (infinitive negative)
saygısızlık etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
saygısızlık etmemiş (impersonal negative participle perfective)
saygısızlık etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
saygısızlık etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
saygısızlık etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
saygısızlık etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
saygısızlık etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
saygısızlık etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
saygısızlık etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
saygısızlık etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
saygısızlık etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
saygısızlık etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
saygısızlık etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
saygısızlık etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
saygısızlık etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
saygısızlık etmeme (negative noun-from-verb)
saygısızlık etmeyiş (adverbial negative)
saygısızlık etmem (aorist first-person indicative present singular)
saygısızlık etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
saygısızlık etmez (aorist indicative present singular third-person)
saygısızlık etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
saygısızlık etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
saygısızlık etmezler (aorist indicative plural present third-person)
saygısızlık etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saygısızlık etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saygısızlık etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
saygısızlık etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saygısızlık etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saygısızlık etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saygısızlık etmedim (first-person indicative past perfective singular)
saygısızlık etmedin (indicative past perfective second-person singular)
saygısızlık etmedi (indicative past perfective singular third-person)
saygısızlık etmedik (first-person indicative past perfective plural)
saygısızlık etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
saygısızlık etmediler (indicative past perfective plural third-person)
saygısızlık etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saygısızlık etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saygısızlık etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saygısızlık etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saygısızlık etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saygısızlık etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
saygısızlık etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
saygısızlık etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
saygısızlık etmeyecek (future indicative singular third-person)
saygısızlık etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
saygısızlık etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
saygısızlık etmeyecekler (future indicative plural third-person)
saygısızlık etmemişim (first-person inferential perfective singular)
saygısızlık etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
saygısızlık etmemiş (inferential perfective singular third-person)
saygısızlık etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
saygısızlık etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
saygısızlık etmemişler (inferential perfective plural third-person)
saygısızlık etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
saygısızlık etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
saygısızlık etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
saygısızlık etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
saygısızlık etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
saygısızlık etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
saygısızlık etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saygısızlık etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saygısızlık etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saygısızlık etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saygısızlık etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saygısızlık etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saygısızlık etmesem (conditional first-person singular)
saygısızlık etmesen (conditional second-person singular)
saygısızlık etmese (conditional singular third-person)
saygısızlık etmesek (conditional first-person plural)
saygısızlık etmeseniz (conditional plural second-person)
saygısızlık etmeseler (conditional plural third-person)
saygısızlık etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
saygısızlık etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
saygısızlık etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
saygısızlık etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
saygısızlık etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
saygısızlık etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
saygısızlık etmeyeyim (first-person optative singular)
saygısızlık etmeyesin (optative second-person singular)
saygısızlık etmeye (optative singular third-person)
saygısızlık etmeyelim (first-person optative plural)
saygısızlık etmeyesiniz (optative plural second-person)
saygısızlık etmeyeler (optative plural third-person)
saygısızlık etmemekteyim (first-person progressive singular)
saygısızlık etmemektesin (progressive second-person singular)
saygısızlık etmemekte (progressive singular third-person)
saygısızlık etmemekteyiz (first-person plural progressive)
saygısızlık etmemektesiniz (plural progressive second-person)
saygısızlık etmemekteler (plural progressive third-person)
saygısızlık etmemeliyim (first-person necessitative singular)
saygısızlık etmemelisin (necessitative second-person singular)
saygısızlık etmemeli (necessitative singular third-person)
saygısızlık etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
saygısızlık etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
saygısızlık etmemeliler (necessitative plural third-person)
saygısızlık etme (imperative second-person singular)
saygısızlık etmesin (imperative singular third-person)
saygısızlık etmeyin (imperative plural second-person)
or saygısızlık etmeyiniz (imperative plural second-person)
saygısızlık etmesinler (imperative plural third-person)
saygısızlık etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
saygısızlık etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
saygısızlık etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
saygısızlık etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
saygısızlık etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
saygısızlık etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
saygısızlık etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saygısızlık etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saygısızlık etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saygısızlık etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saygısızlık etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saygısızlık etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saygısızlık etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
saygısızlık etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
saygısızlık etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
saygısızlık etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
saygısızlık etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
saygısızlık etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
saygısızlık etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saygısızlık etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saygısızlık etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saygısızlık etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saygısızlık etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saygısızlık etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saygısızlık etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
saygısızlık etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
saygısızlık etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
saygısızlık etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
saygısızlık etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
saygısızlık etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
saygısızlık etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
saygısızlık etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
saygısızlık etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
saygısızlık etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
saygısızlık etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
saygısızlık etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
saygısızlık etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
saygısızlık etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
saygısızlık etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
saygısızlık etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
saygısızlık etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
saygısızlık etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
saygısızlık etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saygısızlık etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saygısızlık etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saygısızlık etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saygısızlık etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saygısızlık etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saygısızlık etmesem mi? (conditional first-person singular)
saygısızlık etmesen mi? (conditional second-person singular)
saygısızlık etmese mi? (conditional singular third-person)
saygısızlık etmesek mi? (conditional first-person plural)
saygısızlık etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
saygısızlık etmeseler mi? (conditional plural third-person)
saygısızlık etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
saygısızlık etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
saygısızlık etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
saygısızlık etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
saygısızlık etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
saygısızlık etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
saygısızlık etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
saygısızlık etmemekte misin? (progressive second-person singular)
saygısızlık etmemekte mi? (progressive singular third-person)
saygısızlık etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
saygısızlık etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
saygısızlık etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
saygısızlık etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
saygısızlık etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
saygısızlık etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
saygısızlık etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
saygısızlık etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
saygısızlık etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[s̪ɑj.ɡɯ.s̪ɯz̪ˈɫ̪ɯ.cʰ‿e̞t̪.me̞c]

Bana saygısızlık etme