kamaştırmak

kamaştırmak (third-person singular simple present kamaştırır)

kamaştırır (present singular third-person)
kamaştırmak (infinitive)
kamaştıran (imperfective impersonal participle)
kamaştırmış (impersonal participle perfective)
kamaştıracak (impersonal participle prospective)
kamaştırdığım (non-prospective participle personal)
kamaştırdığın (non-prospective participle personal)
kamaştırdığı (non-prospective participle personal)
kamaştırdığımız (non-prospective participle personal)
kamaştırdığınız (non-prospective participle personal)
kamaştırdıkları (non-prospective participle personal)
kamaştıracağım (participle personal prospective)
kamaştıracağın (participle personal prospective)
kamaştıracağı (participle personal prospective)
kamaştıracağımız (participle personal prospective)
kamaştıracağınız (participle personal prospective)
kamaştıracakları (participle personal prospective)
kamaştırma (noun-from-verb)
kamaştırış (adverbial)
kamaştırırım (aorist first-person indicative present singular)
kamaştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kamaştırır (aorist indicative present singular third-person)
kamaştırırız (aorist first-person indicative plural present)
kamaştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kamaştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kamaştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kamaştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kamaştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kamaştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kamaştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kamaştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kamaştırdım (first-person indicative past perfective singular)
kamaştırdın (indicative past perfective second-person singular)
kamaştırdı (indicative past perfective singular third-person)
kamaştırdık (first-person indicative past perfective plural)
kamaştırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kamaştırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kamaştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kamaştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kamaştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kamaştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kamaştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kamaştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kamaştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kamaştıracağım (first-person future indicative singular)
kamaştıracaksın (future indicative second-person singular)
kamaştıracak (future indicative singular third-person)
kamaştıracağız (first-person future indicative plural)
kamaştıracaksınız (future indicative plural second-person)
kamaştıracaklar (future indicative plural third-person)
kamaştırmışım (first-person inferential perfective singular)
kamaştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kamaştırmış (inferential perfective singular third-person)
kamaştırmışız (first-person inferential perfective plural)
kamaştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kamaştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kamaştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kamaştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kamaştırırmış (aorist inferential singular third-person)
kamaştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kamaştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kamaştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kamaştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
kamaştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kamaştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kamaştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kamaştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kamaştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kamaştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kamaştırsam (conditional first-person singular)
kamaştırsan (conditional second-person singular)
kamaştırsa (conditional singular third-person)
kamaştırsak (conditional first-person plural)
kamaştırsanız (conditional plural second-person)
kamaştırsalar (conditional plural third-person)
kamaştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kamaştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kamaştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kamaştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kamaştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kamaştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kamaştırayım (first-person optative singular)
kamaştırasın (optative second-person singular)
kamaştıra (optative singular third-person)
kamaştıralım (first-person optative plural)
kamaştırasınız (optative plural second-person)
kamaştıralar (optative plural third-person)
kamaştırmaktayım (first-person progressive singular)
kamaştırmaktasın (progressive second-person singular)
kamaştırmakta (progressive singular third-person)
kamaştırmaktayız (first-person plural progressive)
kamaştırmaktasınız (plural progressive second-person)
kamaştırmaktalar (plural progressive third-person)
kamaştırmalıyım (first-person necessitative singular)
kamaştırmalısın (necessitative second-person singular)
kamaştırmalı (necessitative singular third-person)
kamaştırmalıyız (first-person necessitative plural)
kamaştırmalısınız (necessitative plural second-person)
kamaştırmalılar (necessitative plural third-person)
kamaştır (imperative second-person singular)
kamaştırsın (imperative singular third-person)
kamaştırın (imperative plural second-person)
kamaştırsınlar (imperative plural third-person)
kamaştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kamaştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kamaştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kamaştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kamaştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kamaştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kamaştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kamaştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kamaştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kamaştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kamaştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kamaştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kamaştırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kamaştırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kamaştırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kamaştırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kamaştırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kamaştırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kamaştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kamaştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kamaştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kamaştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kamaştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kamaştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kamaştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kamaştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kamaştıracak mı? (future indicative singular third-person)
kamaştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kamaştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kamaştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kamaştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kamaştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kamaştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kamaştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kamaştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kamaştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kamaştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kamaştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kamaştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kamaştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kamaştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kamaştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kamaştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kamaştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kamaştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kamaştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kamaştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kamaştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kamaştırsam mı? (conditional first-person singular)
kamaştırsan mı? (conditional second-person singular)
kamaştırsa mı? (conditional singular third-person)
kamaştırsak mı? (conditional first-person plural)
kamaştırsanız mı? (conditional plural second-person)
kamaştırsalar mı? (conditional plural third-person)
kamaştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kamaştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kamaştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kamaştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kamaştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kamaştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kamaştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kamaştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kamaştırmakta mı? (progressive singular third-person)
kamaştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kamaştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kamaştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kamaştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kamaştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kamaştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kamaştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kamaştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kamaştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kamaştırmamak (infinitive negative)
kamaştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kamaştırmamış (impersonal negative participle perfective)
kamaştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kamaştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kamaştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kamaştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kamaştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kamaştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kamaştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kamaştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kamaştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kamaştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kamaştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kamaştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kamaştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kamaştırmama (negative noun-from-verb)
kamaştırmayış (adverbial negative)
kamaştırmam (aorist first-person indicative present singular)
kamaştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kamaştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kamaştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kamaştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kamaştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kamaştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kamaştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kamaştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kamaştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kamaştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kamaştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kamaştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kamaştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kamaştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kamaştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kamaştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kamaştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kamaştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kamaştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kamaştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kamaştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kamaştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kamaştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kamaştırmayacağım (first-person future indicative singular)
kamaştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kamaştırmayacak (future indicative singular third-person)
kamaştırmayacağız (first-person future indicative plural)
kamaştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kamaştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kamaştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kamaştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kamaştırmamış (inferential perfective singular third-person)
kamaştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kamaştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kamaştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kamaştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kamaştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kamaştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kamaştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kamaştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kamaştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kamaştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kamaştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kamaştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kamaştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kamaştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kamaştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kamaştırmasam (conditional first-person singular)
kamaştırmasan (conditional second-person singular)
kamaştırmasa (conditional singular third-person)
kamaştırmasak (conditional first-person plural)
kamaştırmasanız (conditional plural second-person)
kamaştırmasalar (conditional plural third-person)
kamaştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kamaştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kamaştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kamaştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kamaştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kamaştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kamaştırmayayım (first-person optative singular)
kamaştırmayasın (optative second-person singular)
kamaştırmaya (optative singular third-person)
kamaştırmayalım (first-person optative plural)
kamaştırmayasınız (optative plural second-person)
kamaştırmayalar (optative plural third-person)
kamaştırmamaktayım (first-person progressive singular)
kamaştırmamaktasın (progressive second-person singular)
kamaştırmamakta (progressive singular third-person)
kamaştırmamaktayız (first-person plural progressive)
kamaştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kamaştırmamaktalar (plural progressive third-person)
kamaştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kamaştırmamalısın (necessitative second-person singular)
kamaştırmamalı (necessitative singular third-person)
kamaştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kamaştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kamaştırmamalılar (necessitative plural third-person)
kamaştırma (imperative second-person singular)
kamaştırmasın (imperative singular third-person)
kamaştırmayın (imperative plural second-person)
kamaştırmasınlar (imperative plural third-person)
kamaştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kamaştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kamaştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kamaştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kamaştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kamaştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kamaştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kamaştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kamaştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kamaştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kamaştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kamaştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kamaştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kamaştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kamaştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kamaştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kamaştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kamaştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kamaştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kamaştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kamaştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kamaştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kamaştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kamaştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kamaştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kamaştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kamaştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kamaştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kamaştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kamaştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kamaştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kamaştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kamaştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kamaştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kamaştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kamaştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kamaştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kamaştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kamaştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kamaştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kamaştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kamaştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kamaştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kamaştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kamaştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kamaştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kamaştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kamaştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kamaştırmasam mı? (conditional first-person singular)
kamaştırmasan mı? (conditional second-person singular)
kamaştırmasa mı? (conditional singular third-person)
kamaştırmasak mı? (conditional first-person plural)
kamaştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kamaştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kamaştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kamaştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kamaştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kamaştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kamaştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kamaştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kamaştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kamaştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kamaştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kamaştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kamaştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kamaştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kamaştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kamaştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kamaştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kamaştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kamaştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kamaştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish قماشدیرمق (kamaştırmak), of Turkic origin. Causative of kamaşmak.

Bütün dünyanın gözlerini kamaştıran servet

1937 September 17, “Kızıl Sultanın milyonlarına kim varis olacak”, in Kurun:

The wealth that dazzles the eyes of the whole world

set teeth on edge
set someone's teeth on edge


öptürmek

head

öptürmek (third-person singular simple present öptürür)

öptürür (present singular third-person)
öptürmek (infinitive)
öptüren (imperfective impersonal participle)
öptürmüş (impersonal participle perfective)
öptürecek (impersonal participle prospective)
öptürdüğüm (non-prospective participle personal)
öptürdüğün (non-prospective participle personal)
öptürdüğü (non-prospective participle personal)
öptürdüğümüz (non-prospective participle personal)
öptürdüğünüz (non-prospective participle personal)
öptürdükleri (non-prospective participle personal)
öptüreceğim (participle personal prospective)
öptüreceğin (participle personal prospective)
öptüreceği (participle personal prospective)
öptüreceğimiz (participle personal prospective)
öptüreceğiniz (participle personal prospective)
öptürecekleri (participle personal prospective)
öptürme (noun-from-verb)
öptürüş (adverbial)
öptürürüm (aorist first-person indicative present singular)
öptürürsün (aorist indicative present second-person singular)
öptürür (aorist indicative present singular third-person)
öptürürüz (aorist first-person indicative plural present)
öptürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öptürürler (aorist indicative plural present third-person)
öptürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öptürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öptürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öptürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öptürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öptürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öptürdüm (first-person indicative past perfective singular)
öptürdün (indicative past perfective second-person singular)
öptürdü (indicative past perfective singular third-person)
öptürdük (first-person indicative past perfective plural)
öptürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
öptürdüler (indicative past perfective plural third-person)
öptürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öptürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öptürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öptürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öptürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öptürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öptürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öptüreceğim (first-person future indicative singular)
öptüreceksin (future indicative second-person singular)
öptürecek (future indicative singular third-person)
öptüreceğiz (first-person future indicative plural)
öptüreceksiniz (future indicative plural second-person)
öptürecekler (future indicative plural third-person)
öptürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öptürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öptürmüş (inferential perfective singular third-person)
öptürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öptürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öptürmüşler (inferential perfective plural third-person)
öptürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öptürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öptürürmüş (aorist inferential singular third-person)
öptürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öptürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öptürürlermiş (or öptürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öptürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öptürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öptürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öptürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öptürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öptürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öptürsem (conditional first-person singular)
öptürsen (conditional second-person singular)
öptürse (conditional singular third-person)
öptürsek (conditional first-person plural)
öptürseniz (conditional plural second-person)
öptürseler (conditional plural third-person)
öptürseydim (conditional first-person perfective singular)
öptürseydin (conditional perfective second-person singular)
öptürseydi (conditional perfective singular third-person)
öptürseydik (conditional first-person perfective plural)
öptürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öptürseydiler (conditional perfective plural third-person)
öptüreyim (first-person optative singular)
öptüresin (optative second-person singular)
öptüre (optative singular third-person)
öptürelim (first-person optative plural)
öptüresiniz (optative plural second-person)
öptüreler (optative plural third-person)
öptürmekteyim (first-person progressive singular)
öptürmektesin (progressive second-person singular)
öptürmekte (progressive singular third-person)
öptürmekteyiz (first-person plural progressive)
öptürmektesiniz (plural progressive second-person)
öptürmekteler (plural progressive third-person)
öptürmeliyim (first-person necessitative singular)
öptürmelisin (necessitative second-person singular)
öptürmeli (necessitative singular third-person)
öptürmeliyiz (first-person necessitative plural)
öptürmelisiniz (necessitative plural second-person)
öptürmeliler (necessitative plural third-person)
öptür (imperative second-person singular)
öptürsün (imperative singular third-person)
öptürün (imperative plural second-person)
öptürsünler (imperative plural third-person)
öptürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öptürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öptürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öptürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öptürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öptürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öptürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öptürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öptürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öptürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öptürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öptürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öptürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öptürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öptürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öptürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öptürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öptürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öptürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öptürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öptürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öptürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öptürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öptürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öptürecek miyim? (first-person future indicative singular)
öptürecek misin? (future indicative second-person singular)
öptürecek mi? (future indicative singular third-person)
öptürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öptürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öptürecekler mi? (future indicative plural third-person)
öptürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öptürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öptürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öptürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öptürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öptürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öptürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öptürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öptürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öptürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öptürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öptürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öptürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öptürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öptürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öptürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öptürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öptürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öptürsem mi? (conditional first-person singular)
öptürsen mi? (conditional second-person singular)
öptürse mi? (conditional singular third-person)
öptürsek mi? (conditional first-person plural)
öptürseniz mi? (conditional plural second-person)
öptürseler mi? (conditional plural third-person)
öptürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öptürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öptürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öptürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öptürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öptürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öptürmekte miyim? (first-person progressive singular)
öptürmekte misin? (progressive second-person singular)
öptürmekte mi? (progressive singular third-person)
öptürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öptürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öptürmekteler mi? (plural progressive third-person)
öptürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öptürmeli misin? (necessitative second-person singular)
öptürmeli mi? (necessitative singular third-person)
öptürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öptürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öptürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öptürmemek (infinitive negative)
öptürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öptürmemiş (impersonal negative participle perfective)
öptürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öptürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öptürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öptürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öptürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öptürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öptürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öptürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öptürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öptürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öptürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öptürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öptürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öptürmeme (negative noun-from-verb)
öptürmeyüş (adverbial negative)
öptürmem (aorist first-person indicative present singular)
öptürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öptürmez (aorist indicative present singular third-person)
öptürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öptürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öptürmezler (aorist indicative plural present third-person)
öptürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öptürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öptürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öptürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öptürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öptürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öptürmedim (first-person indicative past perfective singular)
öptürmedin (indicative past perfective second-person singular)
öptürmedi (indicative past perfective singular third-person)
öptürmedik (first-person indicative past perfective plural)
öptürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öptürmediler (indicative past perfective plural third-person)
öptürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öptürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öptürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öptürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öptürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öptürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öptürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öptürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öptürmeyecek (future indicative singular third-person)
öptürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öptürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öptürmeyecekler (future indicative plural third-person)
öptürmemişim (first-person inferential perfective singular)
öptürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öptürmemiş (inferential perfective singular third-person)
öptürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öptürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öptürmemişler (inferential perfective plural third-person)
öptürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öptürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öptürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öptürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öptürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öptürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öptürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öptürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öptürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öptürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öptürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öptürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öptürmesem (conditional first-person singular)
öptürmesen (conditional second-person singular)
öptürmese (conditional singular third-person)
öptürmesek (conditional first-person plural)
öptürmeseniz (conditional plural second-person)
öptürmeseler (conditional plural third-person)
öptürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öptürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öptürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öptürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öptürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öptürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öptürmeyeyim (first-person optative singular)
öptürmeyesin (optative second-person singular)
öptürmeye (optative singular third-person)
öptürmeyelim (first-person optative plural)
öptürmeyesiniz (optative plural second-person)
öptürmeyeler (optative plural third-person)
öptürmemekteyim (first-person progressive singular)
öptürmemektesin (progressive second-person singular)
öptürmemekte (progressive singular third-person)
öptürmemekteyiz (first-person plural progressive)
öptürmemektesiniz (plural progressive second-person)
öptürmemekteler (plural progressive third-person)
öptürmemeliyim (first-person necessitative singular)
öptürmemelisin (necessitative second-person singular)
öptürmemeli (necessitative singular third-person)
öptürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öptürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öptürmemeliler (necessitative plural third-person)
öptürme (imperative second-person singular)
öptürmesin (imperative singular third-person)
öptürmeyin (imperative plural second-person)
öptürmesinler (imperative plural third-person)
öptürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öptürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öptürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öptürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öptürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öptürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öptürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öptürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öptürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öptürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öptürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öptürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öptürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öptürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öptürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öptürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öptürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öptürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öptürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öptürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öptürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öptürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öptürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öptürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öptürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öptürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öptürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öptürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öptürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öptürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öptürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öptürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öptürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öptürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öptürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öptürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öptürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öptürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öptürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öptürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öptürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öptürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öptürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öptürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öptürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öptürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öptürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öptürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öptürmesem mi? (conditional first-person singular)
öptürmesen mi? (conditional second-person singular)
öptürmese mi? (conditional singular third-person)
öptürmesek mi? (conditional first-person plural)
öptürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öptürmeseler mi? (conditional plural third-person)
öptürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öptürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öptürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öptürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öptürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öptürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öptürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öptürmemekte misin? (progressive second-person singular)
öptürmemekte mi? (progressive singular third-person)
öptürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öptürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öptürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öptürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öptürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öptürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öptürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öptürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öptürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

öptürdüğümüz

öptürdüğünüz

öptürürmüşüm

öptürürmüşüz

Bayramda dedelere yanaklarımı öptürmeyi sevmiyorum çünkü ıslatarak öpüyorlar.

On Eids, I don't like letting old people kiss me on the cheeks because they give a wet kiss.

İçeri girdiğinde sana yüzüğünü öptürecek ve öpmezsen başın belaya girecek, bu iş çok ciddi.

After he walks in he is going to make you kiss his ring and if you don't do it you're gonna be in trouble, this is serious.

causative of öpmek, to let someone kiss or to make someone kiss (used with -e for the person and -i for the part being kissed]


çıkmaz

From Ottoman Turkish چیقماز. Morphologically çık- + -maz.

third-person singular indicative negative aorist of çıkmak


tuvaletini yapmak

head

tuvaletini yapmak (third-person singular simple present tuvaletini yapar)

tuvaletini yapar (present singular third-person)


yansımak

yansımak (third-person singular simple present yansır)

yansır (present singular third-person)
yansımak (infinitive)
yansıyan (imperfective impersonal participle)
yansımış (impersonal participle perfective)
yansıyacak (impersonal participle prospective)
yansıdığım (non-prospective participle personal)
yansıdığın (non-prospective participle personal)
yansıdığı (non-prospective participle personal)
yansıdığımız (non-prospective participle personal)
yansıdığınız (non-prospective participle personal)
yansıdıkları (non-prospective participle personal)
yansıyacağım (participle personal prospective)
yansıyacağın (participle personal prospective)
yansıyacağı (participle personal prospective)
yansıyacağımız (participle personal prospective)
yansıyacağınız (participle personal prospective)
yansıyacakları (participle personal prospective)
yansıma (noun-from-verb)
yansıyış (adverbial)
yansırım (aorist first-person indicative present singular)
yansırsın (aorist indicative present second-person singular)
yansır (aorist indicative present singular third-person)
yansırız (aorist first-person indicative plural present)
yansırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yansırlar (aorist indicative plural present third-person)
yansıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yansıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yansıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yansıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yansıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yansıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yansıdım (first-person indicative past perfective singular)
yansıdın (indicative past perfective second-person singular)
yansıdı (indicative past perfective singular third-person)
yansıdık (first-person indicative past perfective plural)
yansıdınız (indicative past perfective plural second-person)
yansıdılar (indicative past perfective plural third-person)
yansıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yansıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yansıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yansıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yansıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yansıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yansıyacağım (first-person future indicative singular)
yansıyacaksın (future indicative second-person singular)
yansıyacak (future indicative singular third-person)
yansıyacağız (first-person future indicative plural)
yansıyacaksınız (future indicative plural second-person)
yansıyacaklar (future indicative plural third-person)
yansımışım (first-person inferential perfective singular)
yansımışsın (inferential perfective second-person singular)
yansımış (inferential perfective singular third-person)
yansımışız (first-person inferential perfective plural)
yansımışsınız (inferential perfective plural second-person)
yansımışlar (inferential perfective plural third-person)
yansırmışım (aorist first-person inferential singular)
yansırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yansırmış (aorist inferential singular third-person)
yansırmışız (aorist first-person inferential plural)
yansırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yansırmışlar (aorist inferential plural third-person)
yansıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yansıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yansıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yansıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yansıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yansıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yansısam (conditional first-person singular)
yansısan (conditional second-person singular)
yansısa (conditional singular third-person)
yansısak (conditional first-person plural)
yansısanız (conditional plural second-person)
yansısalar (conditional plural third-person)
yansısaydım (conditional first-person perfective singular)
yansısaydın (conditional perfective second-person singular)
yansısaydı (conditional perfective singular third-person)
yansısaydık (conditional first-person perfective plural)
yansısaydınız (conditional perfective plural second-person)
yansısaydılar (conditional perfective plural third-person)
yansıyayım (first-person optative singular)
yansıyasın (optative second-person singular)
yansıya (optative singular third-person)
yansıyalım (first-person optative plural)
yansıyasınız (optative plural second-person)
yansıyalar (optative plural third-person)
yansımaktayım (first-person progressive singular)
yansımaktasın (progressive second-person singular)
yansımakta (progressive singular third-person)
yansımaktayız (first-person plural progressive)
yansımaktasınız (plural progressive second-person)
yansımaktalar (plural progressive third-person)
yansımalıyım (first-person necessitative singular)
yansımalısın (necessitative second-person singular)
yansımalı (necessitative singular third-person)
yansımalıyız (first-person necessitative plural)
yansımalısınız (necessitative plural second-person)
yansımalılar (necessitative plural third-person)
yansı (imperative second-person singular)
yansısın (imperative singular third-person)
yansıyın (imperative plural second-person)
yansısınlar (imperative plural third-person)
yansır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yansır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yansır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yansır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yansır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yansırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yansıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yansıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yansıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yansıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yansıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yansıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yansıdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yansıdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yansıdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yansıdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yansıdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yansıdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yansıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yansıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yansıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yansıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yansıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yansıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yansıyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yansıyacak mısın? (future indicative second-person singular)
yansıyacak mı? (future indicative singular third-person)
yansıyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yansıyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yansıyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yansımış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yansımış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yansımış mı? (inferential perfective singular third-person)
yansımış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yansımış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yansımışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yansır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yansır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yansır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yansır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yansır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yansırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yansıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yansıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yansıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yansıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yansıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yansıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yansısam mı? (conditional first-person singular)
yansısan mı? (conditional second-person singular)
yansısa mı? (conditional singular third-person)
yansısak mı? (conditional first-person plural)
yansısanız mı? (conditional plural second-person)
yansısalar mı? (conditional plural third-person)
yansısa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yansısa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yansısa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yansısa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yansısa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yansısalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yansımakta mıyım? (first-person progressive singular)
yansımakta mısın? (progressive second-person singular)
yansımakta mı? (progressive singular third-person)
yansımakta mıyız? (first-person plural progressive)
yansımakta mısınız? (plural progressive second-person)
yansımaktalar mı? (plural progressive third-person)
yansımalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yansımalı mısın? (necessitative second-person singular)
yansımalı mı? (necessitative singular third-person)
yansımalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yansımalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yansımalılar mı? (necessitative plural third-person)
yansımamak (infinitive negative)
yansımayan (imperfective impersonal negative participle)
yansımamış (impersonal negative participle perfective)
yansımayacak (impersonal negative participle prospective)
yansımadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yansımadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yansımadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yansımadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yansımadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yansımadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yansımayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yansımayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yansımayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yansımayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yansımayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yansımayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yansımama (negative noun-from-verb)
yansımayış (adverbial negative)
yansımam (aorist first-person indicative present singular)
yansımazsın (aorist indicative present second-person singular)
yansımaz (aorist indicative present singular third-person)
yansımayız (aorist first-person indicative plural present)
yansımazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yansımazlar (aorist indicative plural present third-person)
yansımıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yansımıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yansımıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yansımıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yansımıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yansımıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yansımadım (first-person indicative past perfective singular)
yansımadın (indicative past perfective second-person singular)
yansımadı (indicative past perfective singular third-person)
yansımadık (first-person indicative past perfective plural)
yansımadınız (indicative past perfective plural second-person)
yansımadılar (indicative past perfective plural third-person)
yansımıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yansımıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yansımıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yansımıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yansımıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yansımıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yansımayacağım (first-person future indicative singular)
yansımayacaksın (future indicative second-person singular)
yansımayacak (future indicative singular third-person)
yansımayacağız (first-person future indicative plural)
yansımayacaksınız (future indicative plural second-person)
yansımayacaklar (future indicative plural third-person)
yansımamışım (first-person inferential perfective singular)
yansımamışsın (inferential perfective second-person singular)
yansımamış (inferential perfective singular third-person)
yansımamışız (first-person inferential perfective plural)
yansımamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yansımamışlar (inferential perfective plural third-person)
yansımazmışım (aorist first-person inferential singular)
yansımazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yansımazmış (aorist inferential singular third-person)
yansımazmışız (aorist first-person inferential plural)
yansımazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yansımazmışlar (aorist inferential plural third-person)
yansımıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yansımıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yansımıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yansımıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yansımıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yansımıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
yansımasam (conditional first-person singular)
yansımasan (conditional second-person singular)
yansımasa (conditional singular third-person)
yansımasak (conditional first-person plural)
yansımasanız (conditional plural second-person)
yansımasalar (conditional plural third-person)
yansımasaydım (conditional first-person perfective singular)
yansımasaydın (conditional perfective second-person singular)
yansımasaydı (conditional perfective singular third-person)
yansımasaydık (conditional first-person perfective plural)
yansımasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yansımasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yansımayayım (first-person optative singular)
yansımayasın (optative second-person singular)
yansımaya (optative singular third-person)
yansımayalım (first-person optative plural)
yansımayasınız (optative plural second-person)
yansımayalar (optative plural third-person)
yansımamaktayım (first-person progressive singular)
yansımamaktasın (progressive second-person singular)
yansımamakta (progressive singular third-person)
yansımamaktayız (first-person plural progressive)
yansımamaktasınız (plural progressive second-person)
yansımamaktalar (plural progressive third-person)
yansımamalıyım (first-person necessitative singular)
yansımamalısın (necessitative second-person singular)
yansımamalı (necessitative singular third-person)
yansımamalıyız (first-person necessitative plural)
yansımamalısınız (necessitative plural second-person)
yansımamalılar (necessitative plural third-person)
yansıma (imperative second-person singular)
yansımasın (imperative singular third-person)
yansımayın (imperative plural second-person)
yansımasınlar (imperative plural third-person)
yansımaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yansımaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yansımaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yansımaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yansımaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yansımazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yansımıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yansımıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yansımıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yansımıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yansımıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yansımıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yansımadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yansımadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yansımadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yansımadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yansımadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yansımadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yansımıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yansımıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yansımıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yansımıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yansımıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yansımıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yansımayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yansımayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yansımayacak mı? (future indicative singular third-person)
yansımayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yansımayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yansımayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yansımamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yansımamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yansımamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yansımamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yansımamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yansımamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yansımaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yansımaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yansımaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yansımaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yansımaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yansımazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yansımıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yansımıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yansımıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yansımıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yansımıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yansımıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yansımasam mı? (conditional first-person singular)
yansımasan mı? (conditional second-person singular)
yansımasa mı? (conditional singular third-person)
yansımasak mı? (conditional first-person plural)
yansımasanız mı? (conditional plural second-person)
yansımasalar mı? (conditional plural third-person)
yansımasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yansımasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yansımasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yansımasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yansımasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yansımasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yansımamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yansımamakta mısın? (progressive second-person singular)
yansımamakta mı? (progressive singular third-person)
yansımamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yansımamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yansımamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yansımamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yansımamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yansımamalı mı? (necessitative singular third-person)
yansımamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yansımamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yansımamalılar mı? (necessitative plural third-person)


devralmak

devralmak (third-person singular simple present devralır)

devralır (present singular third-person)
devralmak (infinitive)
devralan (imperfective impersonal participle)
devralmış (impersonal participle perfective)
devralacak (impersonal participle prospective)
devraldığım (non-prospective participle personal)
devraldığın (non-prospective participle personal)
devraldığı (non-prospective participle personal)
devraldığımız (non-prospective participle personal)
devraldığınız (non-prospective participle personal)
devraldıkları (non-prospective participle personal)
devralacağım (participle personal prospective)
devralacağın (participle personal prospective)
devralacağı (participle personal prospective)
devralacağımız (participle personal prospective)
devralacağınız (participle personal prospective)
devralacakları (participle personal prospective)
devralma (noun-from-verb)
devralış (adverbial)
devralırım (aorist first-person indicative present singular)
devralırsın (aorist indicative present second-person singular)
devralır (aorist indicative present singular third-person)
devralırız (aorist first-person indicative plural present)
devralırsınız (aorist indicative plural present second-person)
devralırlar (aorist indicative plural present third-person)
devralıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
devralıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
devralıyor (imperfective indicative present singular third-person)
devralıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
devralıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
devralıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
devraldım (first-person indicative past perfective singular)
devraldın (indicative past perfective second-person singular)
devraldı (indicative past perfective singular third-person)
devraldık (first-person indicative past perfective plural)
devraldınız (indicative past perfective plural second-person)
devraldılar (indicative past perfective plural third-person)
devralıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
devralıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
devralıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
devralıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
devralıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
devralıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or devralıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
devralacağım (first-person future indicative singular)
devralacaksın (future indicative second-person singular)
devralacak (future indicative singular third-person)
devralacağız (first-person future indicative plural)
devralacaksınız (future indicative plural second-person)
devralacaklar (future indicative plural third-person)
devralmışım (first-person inferential perfective singular)
devralmışsın (inferential perfective second-person singular)
devralmış (inferential perfective singular third-person)
devralmışız (first-person inferential perfective plural)
devralmışsınız (inferential perfective plural second-person)
devralmışlar (inferential perfective plural third-person)
devralırmışım (aorist first-person inferential singular)
devralırmışsın (aorist inferential second-person singular)
devralırmış (aorist inferential singular third-person)
devralırmışız (aorist first-person inferential plural)
devralırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
devralırlarmış (or devralırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
devralıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
devralıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
devralıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
devralıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
devralıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
devralıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
devralsam (conditional first-person singular)
devralsan (conditional second-person singular)
devralsa (conditional singular third-person)
devralsak (conditional first-person plural)
devralsanız (conditional plural second-person)
devralsalar (conditional plural third-person)
devralsaydım (conditional first-person perfective singular)
devralsaydın (conditional perfective second-person singular)
devralsaydı (conditional perfective singular third-person)
devralsaydık (conditional first-person perfective plural)
devralsaydınız (conditional perfective plural second-person)
devralsaydılar (conditional perfective plural third-person)
devralayım (first-person optative singular)
devralasın (optative second-person singular)
devrala (optative singular third-person)
devralalım (first-person optative plural)
devralasınız (optative plural second-person)
devralalar (optative plural third-person)
devralmaktayım (first-person progressive singular)
devralmaktasın (progressive second-person singular)
devralmakta (progressive singular third-person)
devralmaktayız (first-person plural progressive)
devralmaktasınız (plural progressive second-person)
devralmaktalar (plural progressive third-person)
devralmalıyım (first-person necessitative singular)
devralmalısın (necessitative second-person singular)
devralmalı (necessitative singular third-person)
devralmalıyız (first-person necessitative plural)
devralmalısınız (necessitative plural second-person)
devralmalılar (necessitative plural third-person)
devral (imperative second-person singular)
devralsın (imperative singular third-person)
devralın (imperative plural second-person)
devralsınlar (imperative plural third-person)
devralır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
devralır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
devralır mı? (aorist indicative present singular third-person)
devralır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
devralır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
devralırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
devralıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
devralıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
devralıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
devralıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
devralıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
devralıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
devraldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
devraldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
devraldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
devraldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
devraldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
devraldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
devralıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
devralıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
devralıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
devralıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
devralıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
devralıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
devralacak mıyım? (first-person future indicative singular)
devralacak mısın? (future indicative second-person singular)
devralacak mı? (future indicative singular third-person)
devralacak mıyız? (first-person future indicative plural)
devralacak mısınız? (future indicative plural second-person)
devralacaklar mı? (future indicative plural third-person)
devralmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
devralmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
devralmış mı? (inferential perfective singular third-person)
devralmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
devralmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
devralmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
devralır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
devralır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
devralır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
devralır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
devralır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
devralırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
devralıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
devralıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
devralıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
devralıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
devralıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
devralıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
devralsam mı? (conditional first-person singular)
devralsan mı? (conditional second-person singular)
devralsa mı? (conditional singular third-person)
devralsak mı? (conditional first-person plural)
devralsanız mı? (conditional plural second-person)
devralsalar mı? (conditional plural third-person)
devralsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
devralsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
devralsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
devralsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
devralsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
devralsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
devralmakta mıyım? (first-person progressive singular)
devralmakta mısın? (progressive second-person singular)
devralmakta mı? (progressive singular third-person)
devralmakta mıyız? (first-person plural progressive)
devralmakta mısınız? (plural progressive second-person)
devralmaktalar mı? (plural progressive third-person)
devralmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
devralmalı mısın? (necessitative second-person singular)
devralmalı mı? (necessitative singular third-person)
devralmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
devralmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
devralmalılar mı? (necessitative plural third-person)
devralmamak (infinitive negative)
devralmayan (imperfective impersonal negative participle)
devralmamış (impersonal negative participle perfective)
devralmayacak (impersonal negative participle prospective)
devralmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
devralmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
devralmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
devralmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
devralmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
devralmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
devralmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
devralmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
devralmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
devralmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
devralmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
devralmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
devralmama (negative noun-from-verb)
devralmayış (adverbial negative)
devralmam (aorist first-person indicative present singular)
devralmazsın (aorist indicative present second-person singular)
devralmaz (aorist indicative present singular third-person)
devralmayız (aorist first-person indicative plural present)
devralmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
devralmazlar (aorist indicative plural present third-person)
devralmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
devralmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
devralmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
devralmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
devralmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
devralmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
devralmadım (first-person indicative past perfective singular)
devralmadın (indicative past perfective second-person singular)
devralmadı (indicative past perfective singular third-person)
devralmadık (first-person indicative past perfective plural)
devralmadınız (indicative past perfective plural second-person)
devralmadılar (indicative past perfective plural third-person)
devralmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
devralmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
devralmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
devralmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
devralmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
devralmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
devralmayacağım (first-person future indicative singular)
devralmayacaksın (future indicative second-person singular)
devralmayacak (future indicative singular third-person)
devralmayacağız (first-person future indicative plural)
devralmayacaksınız (future indicative plural second-person)
devralmayacaklar (future indicative plural third-person)
devralmamışım (first-person inferential perfective singular)
devralmamışsın (inferential perfective second-person singular)
devralmamış (inferential perfective singular third-person)
devralmamışız (first-person inferential perfective plural)
devralmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
devralmamışlar (inferential perfective plural third-person)
devralmazmışım (aorist first-person inferential singular)
devralmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
devralmazmış (aorist inferential singular third-person)
devralmazmışız (aorist first-person inferential plural)
devralmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
devralmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
devralmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
devralmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
devralmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
devralmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
devralmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
devralmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
devralmasam (conditional first-person singular)
devralmasan (conditional second-person singular)
devralmasa (conditional singular third-person)
devralmasak (conditional first-person plural)
devralmasanız (conditional plural second-person)
devralmasalar (conditional plural third-person)
devralmasaydım (conditional first-person perfective singular)
devralmasaydın (conditional perfective second-person singular)
devralmasaydı (conditional perfective singular third-person)
devralmasaydık (conditional first-person perfective plural)
devralmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
devralmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
devralmayayım (first-person optative singular)
devralmayasın (optative second-person singular)
devralmaya (optative singular third-person)
devralmayalım (first-person optative plural)
devralmayasınız (optative plural second-person)
devralmayalar (optative plural third-person)
devralmamaktayım (first-person progressive singular)
devralmamaktasın (progressive second-person singular)
devralmamakta (progressive singular third-person)
devralmamaktayız (first-person plural progressive)
devralmamaktasınız (plural progressive second-person)
devralmamaktalar (plural progressive third-person)
devralmamalıyım (first-person necessitative singular)
devralmamalısın (necessitative second-person singular)
devralmamalı (necessitative singular third-person)
devralmamalıyız (first-person necessitative plural)
devralmamalısınız (necessitative plural second-person)
devralmamalılar (necessitative plural third-person)
devralma (imperative second-person singular)
devralmasın (imperative singular third-person)
devralmayın (imperative plural second-person)
devralmasınlar (imperative plural third-person)
devralmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
devralmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
devralmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
devralmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
devralmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
devralmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
devralmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
devralmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
devralmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
devralmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
devralmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
devralmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
devralmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
devralmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
devralmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
devralmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
devralmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
devralmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
devralmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
devralmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
devralmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
devralmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
devralmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
devralmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
devralmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
devralmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
devralmayacak mı? (future indicative singular third-person)
devralmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
devralmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
devralmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
devralmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
devralmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
devralmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
devralmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
devralmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
devralmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
devralmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
devralmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
devralmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
devralmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
devralmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
devralmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
devralmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
devralmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
devralmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
devralmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
devralmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
devralmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
devralmasam mı? (conditional first-person singular)
devralmasan mı? (conditional second-person singular)
devralmasa mı? (conditional singular third-person)
devralmasak mı? (conditional first-person plural)
devralmasanız mı? (conditional plural second-person)
devralmasalar mı? (conditional plural third-person)
devralmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
devralmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
devralmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
devralmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
devralmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
devralmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
devralmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
devralmamakta mısın? (progressive second-person singular)
devralmamakta mı? (progressive singular third-person)
devralmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
devralmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
devralmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
devralmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
devralmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
devralmamalı mı? (necessitative singular third-person)
devralmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
devralmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
devralmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From devir (“cession, transfer”) + almak (“to take”).


bocalamak

head

bocalamak (third-person singular simple present bocalar)

From Ottoman Turkish پوجهلمق (pocalamak), verbal form of پوجه (poca), from Italian poggia, imperative of poggiare. In Turkish the nautical sense is the original.

1929 December 6, headline in Yarın

(please add an English translation of this quotation)


inandık

first-person plural indicative simple past of inanmak


dediler

third-person plural indicative simple past of demek


düşürmek

düşürmek (third-person singular simple present düşürür)

From Ottoman Turkish دوشورمك. See düşmek.

Deyli telgraf yazıyor: Orta şarktaki İngiliz hava filoları geçen ay icinde bütün rekorları kırarak 228 İtalyan tayyaresi düşürmüşlerdir.

1941 January 8, “Bir ayda 228 İtalyan tayyaresi düşürüldü!”, in Yeniyol, Trabzon, page 2: