tükürmek

head

tükürmek (third-person singular simple present tükürür)

tükürür (present singular third-person)
tükürmek (infinitive)
tüküren (imperfective impersonal participle)
tükürmüş (impersonal participle perfective)
tükürecek (impersonal participle prospective)
tükürdüğüm (non-prospective participle personal)
tükürdüğün (non-prospective participle personal)
tükürdüğü (non-prospective participle personal)
tükürdüğümüz (non-prospective participle personal)
tükürdüğünüz (non-prospective participle personal)
tükürdükleri (non-prospective participle personal)
tüküreceğim (participle personal prospective)
tüküreceğin (participle personal prospective)
tüküreceği (participle personal prospective)
tüküreceğimiz (participle personal prospective)
tüküreceğiniz (participle personal prospective)
tükürecekleri (participle personal prospective)
tükürme (noun-from-verb)
tükürüş (adverbial)
tükürürüm (aorist first-person indicative present singular)
tükürürsün (aorist indicative present second-person singular)
tükürür (aorist indicative present singular third-person)
tükürürüz (aorist first-person indicative plural present)
tükürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
tükürürler (aorist indicative plural present third-person)
tükürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tükürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tükürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
tükürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tükürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tükürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tükürdüm (first-person indicative past perfective singular)
tükürdün (indicative past perfective second-person singular)
tükürdü (indicative past perfective singular third-person)
tükürdük (first-person indicative past perfective plural)
tükürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
tükürdüler (indicative past perfective plural third-person)
tükürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tükürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tükürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tükürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tükürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tükürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tükürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tüküreceğim (first-person future indicative singular)
tüküreceksin (future indicative second-person singular)
tükürecek (future indicative singular third-person)
tüküreceğiz (first-person future indicative plural)
tüküreceksiniz (future indicative plural second-person)
tükürecekler (future indicative plural third-person)
tükürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
tükürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
tükürmüş (inferential perfective singular third-person)
tükürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
tükürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
tükürmüşler (inferential perfective plural third-person)
tükürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
tükürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
tükürürmüş (aorist inferential singular third-person)
tükürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
tükürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
tükürürlermiş (or tükürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
tükürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tükürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tükürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tükürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tükürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tükürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tükürsem (conditional first-person singular)
tükürsen (conditional second-person singular)
tükürse (conditional singular third-person)
tükürsek (conditional first-person plural)
tükürseniz (conditional plural second-person)
tükürseler (conditional plural third-person)
tükürseydim (conditional first-person perfective singular)
tükürseydin (conditional perfective second-person singular)
tükürseydi (conditional perfective singular third-person)
tükürseydik (conditional first-person perfective plural)
tükürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tükürseydiler (conditional perfective plural third-person)
tüküreyim (first-person optative singular)
tüküresin (optative second-person singular)
tüküre (optative singular third-person)
tükürelim (first-person optative plural)
tüküresiniz (optative plural second-person)
tüküreler (optative plural third-person)
tükürmekteyim (first-person progressive singular)
tükürmektesin (progressive second-person singular)
tükürmekte (progressive singular third-person)
tükürmekteyiz (first-person plural progressive)
tükürmektesiniz (plural progressive second-person)
tükürmekteler (plural progressive third-person)
tükürmeliyim (first-person necessitative singular)
tükürmelisin (necessitative second-person singular)
tükürmeli (necessitative singular third-person)
tükürmeliyiz (first-person necessitative plural)
tükürmelisiniz (necessitative plural second-person)
tükürmeliler (necessitative plural third-person)
tükür (imperative second-person singular)
tükürsün (imperative singular third-person)
tükürün (imperative plural second-person)
tükürsünler (imperative plural third-person)
tükürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
tükürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
tükürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
tükürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
tükürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
tükürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tükürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tükürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tükürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tükürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tükürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tükürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tükürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
tükürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
tükürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
tükürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
tükürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
tükürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tükürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tükürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tükürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tükürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tükürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tükürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tükürecek miyim? (first-person future indicative singular)
tükürecek misin? (future indicative second-person singular)
tükürecek mi? (future indicative singular third-person)
tükürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tükürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tükürecekler mi? (future indicative plural third-person)
tükürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
tükürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
tükürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
tükürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
tükürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
tükürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
tükürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
tükürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
tükürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
tükürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
tükürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
tükürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tükürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tükürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tükürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tükürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tükürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tükürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tükürsem mi? (conditional first-person singular)
tükürsen mi? (conditional second-person singular)
tükürse mi? (conditional singular third-person)
tükürsek mi? (conditional first-person plural)
tükürseniz mi? (conditional plural second-person)
tükürseler mi? (conditional plural third-person)
tükürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tükürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tükürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tükürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tükürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tükürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tükürmekte miyim? (first-person progressive singular)
tükürmekte misin? (progressive second-person singular)
tükürmekte mi? (progressive singular third-person)
tükürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tükürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tükürmekteler mi? (plural progressive third-person)
tükürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
tükürmeli misin? (necessitative second-person singular)
tükürmeli mi? (necessitative singular third-person)
tükürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tükürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tükürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tükürmemek (infinitive negative)
tükürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tükürmemiş (impersonal negative participle perfective)
tükürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tükürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tükürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tükürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tükürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tükürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tükürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tükürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tükürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tükürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tükürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tükürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tükürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tükürmeme (negative noun-from-verb)
tükürmeyüş (adverbial negative)
tükürmem (aorist first-person indicative present singular)
tükürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tükürmez (aorist indicative present singular third-person)
tükürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tükürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tükürmezler (aorist indicative plural present third-person)
tükürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tükürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tükürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
tükürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tükürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tükürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tükürmedim (first-person indicative past perfective singular)
tükürmedin (indicative past perfective second-person singular)
tükürmedi (indicative past perfective singular third-person)
tükürmedik (first-person indicative past perfective plural)
tükürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tükürmediler (indicative past perfective plural third-person)
tükürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tükürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tükürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tükürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tükürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tükürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tükürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tükürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tükürmeyecek (future indicative singular third-person)
tükürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tükürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tükürmeyecekler (future indicative plural third-person)
tükürmemişim (first-person inferential perfective singular)
tükürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tükürmemiş (inferential perfective singular third-person)
tükürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tükürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tükürmemişler (inferential perfective plural third-person)
tükürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tükürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tükürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tükürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tükürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tükürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tükürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tükürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tükürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tükürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tükürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tükürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tükürmesem (conditional first-person singular)
tükürmesen (conditional second-person singular)
tükürmese (conditional singular third-person)
tükürmesek (conditional first-person plural)
tükürmeseniz (conditional plural second-person)
tükürmeseler (conditional plural third-person)
tükürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tükürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tükürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tükürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tükürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tükürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tükürmeyeyim (first-person optative singular)
tükürmeyesin (optative second-person singular)
tükürmeye (optative singular third-person)
tükürmeyelim (first-person optative plural)
tükürmeyesiniz (optative plural second-person)
tükürmeyeler (optative plural third-person)
tükürmemekteyim (first-person progressive singular)
tükürmemektesin (progressive second-person singular)
tükürmemekte (progressive singular third-person)
tükürmemekteyiz (first-person plural progressive)
tükürmemektesiniz (plural progressive second-person)
tükürmemekteler (plural progressive third-person)
tükürmemeliyim (first-person necessitative singular)
tükürmemelisin (necessitative second-person singular)
tükürmemeli (necessitative singular third-person)
tükürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tükürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tükürmemeliler (necessitative plural third-person)
tükürme (imperative second-person singular)
tükürmesin (imperative singular third-person)
tükürmeyin (imperative plural second-person)
tükürmesinler (imperative plural third-person)
tükürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tükürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tükürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tükürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tükürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tükürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tükürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tükürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tükürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tükürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tükürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tükürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tükürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tükürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tükürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tükürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tükürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tükürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tükürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tükürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tükürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tükürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tükürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tükürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tükürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tükürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tükürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tükürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tükürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tükürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tükürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tükürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tükürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tükürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tükürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tükürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tükürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tükürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tükürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tükürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tükürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tükürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tükürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tükürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tükürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tükürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tükürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tükürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tükürmesem mi? (conditional first-person singular)
tükürmesen mi? (conditional second-person singular)
tükürmese mi? (conditional singular third-person)
tükürmesek mi? (conditional first-person plural)
tükürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tükürmeseler mi? (conditional plural third-person)
tükürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tükürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tükürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tükürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tükürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tükürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tükürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tükürmemekte misin? (progressive second-person singular)
tükürmemekte mi? (progressive singular third-person)
tükürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tükürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tükürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tükürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tükürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tükürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tükürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tükürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tükürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tükürdüğümüz

tükürdüğünüz

tükürürmüşüm

tükürürmüşüz

Inherited from Ottoman Turkish توكورمك (tükürmek, “to spit”), itself from Proto-Turkic *tüpkür- (“to spit”). Perhaps related further with Proto-Tungusic *tupi- (“to spit”), compare Nanai топин- (topin).

inh+

(transitive) to spit (to evacuate saliva from the mouth)


indirmek

head

indirmek (third-person singular simple present indirir)

indirir (present singular third-person)
indirmek (infinitive)
indiren (imperfective impersonal participle)
indirmiş (impersonal participle perfective)
indirecek (impersonal participle prospective)
indirdiğim (non-prospective participle personal)
indirdiğin (non-prospective participle personal)
indirdiği (non-prospective participle personal)
indirdiğimiz (non-prospective participle personal)
indirdiğiniz (non-prospective participle personal)
indirdikleri (non-prospective participle personal)
indireceğim (participle personal prospective)
indireceğin (participle personal prospective)
indireceği (participle personal prospective)
indireceğimiz (participle personal prospective)
indireceğiniz (participle personal prospective)
indirecekleri (participle personal prospective)
indirme (noun-from-verb)
indiriş (adverbial)
indiririm (aorist first-person indicative present singular)
indirirsin (aorist indicative present second-person singular)
indirir (aorist indicative present singular third-person)
indiririz (aorist first-person indicative plural present)
indirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
indirirler (aorist indicative plural present third-person)
indiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
indiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
indiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
indiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
indiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
indiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
indirdim (first-person indicative past perfective singular)
indirdin (indicative past perfective second-person singular)
indirdi (indicative past perfective singular third-person)
indirdik (first-person indicative past perfective plural)
indirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
indirdiler (indicative past perfective plural third-person)
indiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
indiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
indiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
indiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
indiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
indiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or indiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
indireceğim (first-person future indicative singular)
indireceksin (future indicative second-person singular)
indirecek (future indicative singular third-person)
indireceğiz (first-person future indicative plural)
indireceksiniz (future indicative plural second-person)
indirecekler (future indicative plural third-person)
indirmişim (first-person inferential perfective singular)
indirmişsin (inferential perfective second-person singular)
indirmiş (inferential perfective singular third-person)
indirmişiz (first-person inferential perfective plural)
indirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
indirmişler (inferential perfective plural third-person)
indirirmişim (aorist first-person inferential singular)
indirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
indirirmiş (aorist inferential singular third-person)
indirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
indirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
indirirlermiş (or indirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
indiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
indiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
indiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
indiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
indiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
indiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
indirsem (conditional first-person singular)
indirsen (conditional second-person singular)
indirse (conditional singular third-person)
indirsek (conditional first-person plural)
indirseniz (conditional plural second-person)
indirseler (conditional plural third-person)
indirseydim (conditional first-person perfective singular)
indirseydin (conditional perfective second-person singular)
indirseydi (conditional perfective singular third-person)
indirseydik (conditional first-person perfective plural)
indirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
indirseydiler (conditional perfective plural third-person)
indireyim (first-person optative singular)
indiresin (optative second-person singular)
indire (optative singular third-person)
indirelim (first-person optative plural)
indiresiniz (optative plural second-person)
indireler (optative plural third-person)
indirmekteyim (first-person progressive singular)
indirmektesin (progressive second-person singular)
indirmekte (progressive singular third-person)
indirmekteyiz (first-person plural progressive)
indirmektesiniz (plural progressive second-person)
indirmekteler (plural progressive third-person)
indirmeliyim (first-person necessitative singular)
indirmelisin (necessitative second-person singular)
indirmeli (necessitative singular third-person)
indirmeliyiz (first-person necessitative plural)
indirmelisiniz (necessitative plural second-person)
indirmeliler (necessitative plural third-person)
indir (imperative second-person singular)
indirsin (imperative singular third-person)
indirin (imperative plural second-person)
indirsinler (imperative plural third-person)
indirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
indirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
indirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
indirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
indirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
indirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
indiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
indiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
indiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
indiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
indiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
indiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
indirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
indirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
indirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
indirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
indirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
indirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
indiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
indiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
indiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
indiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
indiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
indiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
indirecek miyim? (first-person future indicative singular)
indirecek misin? (future indicative second-person singular)
indirecek mi? (future indicative singular third-person)
indirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
indirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
indirecekler mi? (future indicative plural third-person)
indirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
indirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
indirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
indirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
indirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
indirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
indirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
indirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
indirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
indirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
indirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
indirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
indiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
indiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
indiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
indiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
indiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
indiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
indirsem mi? (conditional first-person singular)
indirsen mi? (conditional second-person singular)
indirse mi? (conditional singular third-person)
indirsek mi? (conditional first-person plural)
indirseniz mi? (conditional plural second-person)
indirseler mi? (conditional plural third-person)
indirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
indirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
indirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
indirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
indirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
indirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
indirmekte miyim? (first-person progressive singular)
indirmekte misin? (progressive second-person singular)
indirmekte mi? (progressive singular third-person)
indirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
indirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
indirmekteler mi? (plural progressive third-person)
indirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
indirmeli misin? (necessitative second-person singular)
indirmeli mi? (necessitative singular third-person)
indirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
indirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
indirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
indirmemek (infinitive negative)
indirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
indirmemiş (impersonal negative participle perfective)
indirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
indirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
indirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
indirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
indirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
indirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
indirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
indirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
indirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
indirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
indirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
indirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
indirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
indirmeme (negative noun-from-verb)
indirmeyiş (adverbial negative)
indirmem (aorist first-person indicative present singular)
indirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
indirmez (aorist indicative present singular third-person)
indirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
indirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
indirmezler (aorist indicative plural present third-person)
indirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
indirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
indirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
indirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
indirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
indirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
indirmedim (first-person indicative past perfective singular)
indirmedin (indicative past perfective second-person singular)
indirmedi (indicative past perfective singular third-person)
indirmedik (first-person indicative past perfective plural)
indirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
indirmediler (indicative past perfective plural third-person)
indirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
indirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
indirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
indirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
indirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
indirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
indirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
indirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
indirmeyecek (future indicative singular third-person)
indirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
indirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
indirmeyecekler (future indicative plural third-person)
indirmemişim (first-person inferential perfective singular)
indirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
indirmemiş (inferential perfective singular third-person)
indirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
indirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
indirmemişler (inferential perfective plural third-person)
indirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
indirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
indirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
indirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
indirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
indirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
indirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
indirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
indirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
indirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
indirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
indirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
indirmesem (conditional first-person singular)
indirmesen (conditional second-person singular)
indirmese (conditional singular third-person)
indirmesek (conditional first-person plural)
indirmeseniz (conditional plural second-person)
indirmeseler (conditional plural third-person)
indirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
indirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
indirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
indirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
indirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
indirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
indirmeyeyim (first-person optative singular)
indirmeyesin (optative second-person singular)
indirmeye (optative singular third-person)
indirmeyelim (first-person optative plural)
indirmeyesiniz (optative plural second-person)
indirmeyeler (optative plural third-person)
indirmemekteyim (first-person progressive singular)
indirmemektesin (progressive second-person singular)
indirmemekte (progressive singular third-person)
indirmemekteyiz (first-person plural progressive)
indirmemektesiniz (plural progressive second-person)
indirmemekteler (plural progressive third-person)
indirmemeliyim (first-person necessitative singular)
indirmemelisin (necessitative second-person singular)
indirmemeli (necessitative singular third-person)
indirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
indirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
indirmemeliler (necessitative plural third-person)
indirme (imperative second-person singular)
indirmesin (imperative singular third-person)
indirmeyin (imperative plural second-person)
indirmesinler (imperative plural third-person)
indirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
indirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
indirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
indirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
indirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
indirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
indirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
indirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
indirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
indirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
indirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
indirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
indirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
indirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
indirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
indirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
indirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
indirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
indirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
indirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
indirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
indirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
indirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
indirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
indirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
indirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
indirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
indirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
indirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
indirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
indirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
indirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
indirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
indirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
indirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
indirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
indirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
indirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
indirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
indirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
indirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
indirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
indirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
indirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
indirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
indirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
indirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
indirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
indirmesem mi? (conditional first-person singular)
indirmesen mi? (conditional second-person singular)
indirmese mi? (conditional singular third-person)
indirmesek mi? (conditional first-person plural)
indirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
indirmeseler mi? (conditional plural third-person)
indirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
indirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
indirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
indirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
indirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
indirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
indirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
indirmemekte misin? (progressive second-person singular)
indirmemekte mi? (progressive singular third-person)
indirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
indirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
indirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
indirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
indirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
indirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
indirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
indirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
indirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Causative of inmek, inherited from Ottoman Turkish ایندرمك (indirmek), from Ottoman Turkish اینمك (inmek, “to descend, to fall down, to alight”), from Proto-Turkic *ēn- (“to go down”), morphologically in- + -dir (“causative mood”) + -mek


kusma

second-person singular negative imperative of kusmak


dolandırmak

dolandırmak (infinitive)
dolandıran (imperfective impersonal participle)
dolandırmış (impersonal participle perfective)
dolandıracak (impersonal participle prospective)
dolandırdığım (non-prospective participle personal)
dolandırdığın (non-prospective participle personal)
dolandırdığı (non-prospective participle personal)
dolandırdığımız (non-prospective participle personal)
dolandırdığınız (non-prospective participle personal)
dolandırdıkları (non-prospective participle personal)
dolandıracağım (participle personal prospective)
dolandıracağın (participle personal prospective)
dolandıracağı (participle personal prospective)
dolandıracağımız (participle personal prospective)
dolandıracağınız (participle personal prospective)
dolandıracakları (participle personal prospective)
dolandırma (noun-from-verb)
dolandırış (adverbial)
dolandırırım (aorist first-person indicative present singular)
dolandırırsın (aorist indicative present second-person singular)
dolandırır (aorist indicative present singular third-person)
dolandırırız (aorist first-person indicative plural present)
dolandırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
dolandırırlar (aorist indicative plural present third-person)
dolandırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dolandırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dolandırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dolandırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dolandırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dolandırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dolandırdım (first-person indicative past perfective singular)
dolandırdın (indicative past perfective second-person singular)
dolandırdı (indicative past perfective singular third-person)
dolandırdık (first-person indicative past perfective plural)
dolandırdınız (indicative past perfective plural second-person)
dolandırdılar (indicative past perfective plural third-person)
dolandırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dolandırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dolandırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dolandırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dolandırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dolandırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dolandırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dolandıracağım (first-person future indicative singular)
dolandıracaksın (future indicative second-person singular)
dolandıracak (future indicative singular third-person)
dolandıracağız (first-person future indicative plural)
dolandıracaksınız (future indicative plural second-person)
dolandıracaklar (future indicative plural third-person)
dolandırmışım (first-person inferential perfective singular)
dolandırmışsın (inferential perfective second-person singular)
dolandırmış (inferential perfective singular third-person)
dolandırmışız (first-person inferential perfective plural)
dolandırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
dolandırmışlar (inferential perfective plural third-person)
dolandırırmışım (aorist first-person inferential singular)
dolandırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
dolandırırmış (aorist inferential singular third-person)
dolandırırmışız (aorist first-person inferential plural)
dolandırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dolandırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or dolandırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
dolandırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dolandırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dolandırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dolandırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dolandırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dolandırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dolandırsam (conditional first-person singular)
dolandırsan (conditional second-person singular)
dolandırsa (conditional singular third-person)
dolandırsak (conditional first-person plural)
dolandırsanız (conditional plural second-person)
dolandırsalar (conditional plural third-person)
dolandırsaydım (conditional first-person perfective singular)
dolandırsaydın (conditional perfective second-person singular)
dolandırsaydı (conditional perfective singular third-person)
dolandırsaydık (conditional first-person perfective plural)
dolandırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
dolandırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
dolandırayım (first-person optative singular)
dolandırasın (optative second-person singular)
dolandıra (optative singular third-person)
dolandıralım (first-person optative plural)
dolandırasınız (optative plural second-person)
dolandıralar (optative plural third-person)
dolandırmaktayım (first-person progressive singular)
dolandırmaktasın (progressive second-person singular)
dolandırmakta (progressive singular third-person)
dolandırmaktayız (first-person plural progressive)
dolandırmaktasınız (plural progressive second-person)
dolandırmaktalar (plural progressive third-person)
dolandırmalıyım (first-person necessitative singular)
dolandırmalısın (necessitative second-person singular)
dolandırmalı (necessitative singular third-person)
dolandırmalıyız (first-person necessitative plural)
dolandırmalısınız (necessitative plural second-person)
dolandırmalılar (necessitative plural third-person)
dolandır (imperative second-person singular)
dolandırsın (imperative singular third-person)
dolandırın (imperative plural second-person)
dolandırsınlar (imperative plural third-person)
dolandırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dolandırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dolandırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
dolandırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dolandırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dolandırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dolandırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dolandırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dolandırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dolandırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dolandırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dolandırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dolandırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dolandırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dolandırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dolandırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dolandırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dolandırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dolandırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dolandırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dolandırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dolandırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dolandırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dolandırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dolandıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
dolandıracak mısın? (future indicative second-person singular)
dolandıracak mı? (future indicative singular third-person)
dolandıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
dolandıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
dolandıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
dolandırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dolandırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dolandırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
dolandırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dolandırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dolandırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dolandırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dolandırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dolandırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dolandırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dolandırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dolandırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dolandırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dolandırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dolandırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dolandırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dolandırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dolandırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dolandırsam mı? (conditional first-person singular)
dolandırsan mı? (conditional second-person singular)
dolandırsa mı? (conditional singular third-person)
dolandırsak mı? (conditional first-person plural)
dolandırsanız mı? (conditional plural second-person)
dolandırsalar mı? (conditional plural third-person)
dolandırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dolandırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dolandırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dolandırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dolandırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dolandırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dolandırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
dolandırmakta mısın? (progressive second-person singular)
dolandırmakta mı? (progressive singular third-person)
dolandırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
dolandırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
dolandırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
dolandırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dolandırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
dolandırmalı mı? (necessitative singular third-person)
dolandırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dolandırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dolandırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
dolandırmamak (infinitive negative)
dolandırmayan (imperfective impersonal negative participle)
dolandırmamış (impersonal negative participle perfective)
dolandırmayacak (impersonal negative participle prospective)
dolandırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
dolandırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
dolandırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
dolandırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
dolandırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
dolandırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
dolandırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
dolandırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
dolandırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
dolandırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
dolandırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
dolandırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
dolandırmama (negative noun-from-verb)
dolandırmayış (adverbial negative)
dolandırmam (aorist first-person indicative present singular)
dolandırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
dolandırmaz (aorist indicative present singular third-person)
dolandırmayız (aorist first-person indicative plural present)
dolandırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
dolandırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
dolandırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dolandırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dolandırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
dolandırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dolandırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dolandırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dolandırmadım (first-person indicative past perfective singular)
dolandırmadın (indicative past perfective second-person singular)
dolandırmadı (indicative past perfective singular third-person)
dolandırmadık (first-person indicative past perfective plural)
dolandırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
dolandırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
dolandırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dolandırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dolandırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dolandırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dolandırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dolandırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dolandırmayacağım (first-person future indicative singular)
dolandırmayacaksın (future indicative second-person singular)
dolandırmayacak (future indicative singular third-person)
dolandırmayacağız (first-person future indicative plural)
dolandırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
dolandırmayacaklar (future indicative plural third-person)
dolandırmamışım (first-person inferential perfective singular)
dolandırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
dolandırmamış (inferential perfective singular third-person)
dolandırmamışız (first-person inferential perfective plural)
dolandırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
dolandırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
dolandırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
dolandırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
dolandırmazmış (aorist inferential singular third-person)
dolandırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
dolandırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
dolandırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
dolandırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dolandırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dolandırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dolandırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dolandırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dolandırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dolandırmasam (conditional first-person singular)
dolandırmasan (conditional second-person singular)
dolandırmasa (conditional singular third-person)
dolandırmasak (conditional first-person plural)
dolandırmasanız (conditional plural second-person)
dolandırmasalar (conditional plural third-person)
dolandırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
dolandırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
dolandırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
dolandırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
dolandırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
dolandırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
dolandırmayayım (first-person optative singular)
dolandırmayasın (optative second-person singular)
dolandırmaya (optative singular third-person)
dolandırmayalım (first-person optative plural)
dolandırmayasınız (optative plural second-person)
dolandırmayalar (optative plural third-person)
dolandırmamaktayım (first-person progressive singular)
dolandırmamaktasın (progressive second-person singular)
dolandırmamakta (progressive singular third-person)
dolandırmamaktayız (first-person plural progressive)
dolandırmamaktasınız (plural progressive second-person)
dolandırmamaktalar (plural progressive third-person)
dolandırmamalıyım (first-person necessitative singular)
dolandırmamalısın (necessitative second-person singular)
dolandırmamalı (necessitative singular third-person)
dolandırmamalıyız (first-person necessitative plural)
dolandırmamalısınız (necessitative plural second-person)
dolandırmamalılar (necessitative plural third-person)
dolandırma (imperative second-person singular)
dolandırmasın (imperative singular third-person)
dolandırmayın (imperative plural second-person)
dolandırmasınlar (imperative plural third-person)
dolandırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
dolandırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
dolandırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
dolandırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
dolandırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
dolandırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
dolandırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dolandırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dolandırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dolandırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dolandırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dolandırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dolandırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
dolandırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
dolandırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
dolandırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
dolandırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
dolandırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
dolandırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dolandırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dolandırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dolandırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dolandırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dolandırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dolandırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
dolandırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
dolandırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
dolandırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
dolandırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
dolandırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
dolandırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
dolandırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
dolandırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
dolandırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
dolandırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
dolandırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
dolandırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
dolandırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
dolandırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
dolandırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
dolandırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
dolandırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
dolandırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dolandırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dolandırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dolandırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dolandırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dolandırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dolandırmasam mı? (conditional first-person singular)
dolandırmasan mı? (conditional second-person singular)
dolandırmasa mı? (conditional singular third-person)
dolandırmasak mı? (conditional first-person plural)
dolandırmasanız mı? (conditional plural second-person)
dolandırmasalar mı? (conditional plural third-person)
dolandırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
dolandırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
dolandırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
dolandırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
dolandırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
dolandırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
dolandırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
dolandırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
dolandırmamakta mı? (progressive singular third-person)
dolandırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
dolandırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
dolandırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
dolandırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
dolandırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
dolandırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
dolandırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
dolandırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
dolandırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


sanmak

head

sanmak (third-person singular simple present sanır)

sanır (present singular third-person)
sanmak (infinitive)
sanan (imperfective impersonal participle)
sanmış (impersonal participle perfective)
sanacak (impersonal participle prospective)
sandığım (non-prospective participle personal)
sandığın (non-prospective participle personal)
sandığı (non-prospective participle personal)
sandığımız (non-prospective participle personal)
sandığınız (non-prospective participle personal)
sandıkları (non-prospective participle personal)
sanacağım (participle personal prospective)
sanacağın (participle personal prospective)
sanacağı (participle personal prospective)
sanacağımız (participle personal prospective)
sanacağınız (participle personal prospective)
sanacakları (participle personal prospective)
sanma (noun-from-verb)
sanış (adverbial)
sanırım (aorist first-person indicative present singular)
sanırsın (aorist indicative present second-person singular)
sanır (aorist indicative present singular third-person)
sanırız (aorist first-person indicative plural present)
sanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
sanırlar (aorist indicative plural present third-person)
sanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sandım (first-person indicative past perfective singular)
sandın (indicative past perfective second-person singular)
sandı (indicative past perfective singular third-person)
sandık (first-person indicative past perfective plural)
sandınız (indicative past perfective plural second-person)
sandılar (indicative past perfective plural third-person)
sanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sanacağım (first-person future indicative singular)
sanacaksın (future indicative second-person singular)
sanacak (future indicative singular third-person)
sanacağız (first-person future indicative plural)
sanacaksınız (future indicative plural second-person)
sanacaklar (future indicative plural third-person)
sanmışım (first-person inferential perfective singular)
sanmışsın (inferential perfective second-person singular)
sanmış (inferential perfective singular third-person)
sanmışız (first-person inferential perfective plural)
sanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sanmışlar (inferential perfective plural third-person)
sanırmışım (aorist first-person inferential singular)
sanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
sanırmış (aorist inferential singular third-person)
sanırmışız (aorist first-person inferential plural)
sanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sanırlarmış (or sanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sansam (conditional first-person singular)
sansan (conditional second-person singular)
sansa (conditional singular third-person)
sansak (conditional first-person plural)
sansanız (conditional plural second-person)
sansalar (conditional plural third-person)
sansaydım (conditional first-person perfective singular)
sansaydın (conditional perfective second-person singular)
sansaydı (conditional perfective singular third-person)
sansaydık (conditional first-person perfective plural)
sansaydınız (conditional perfective plural second-person)
sansaydılar (conditional perfective plural third-person)
sanayım (first-person optative singular)
sanasın (optative second-person singular)
sana (optative singular third-person)
sanalım (first-person optative plural)
sanasınız (optative plural second-person)
sanalar (optative plural third-person)
sanmaktayım (first-person progressive singular)
sanmaktasın (progressive second-person singular)
sanmakta (progressive singular third-person)
sanmaktayız (first-person plural progressive)
sanmaktasınız (plural progressive second-person)
sanmaktalar (plural progressive third-person)
sanmalıyım (first-person necessitative singular)
sanmalısın (necessitative second-person singular)
sanmalı (necessitative singular third-person)
sanmalıyız (first-person necessitative plural)
sanmalısınız (necessitative plural second-person)
sanmalılar (necessitative plural third-person)
san (imperative second-person singular)
sansın (imperative singular third-person)
sanın (imperative plural second-person)
sansınlar (imperative plural third-person)
sanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
sanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sanacak mısın? (future indicative second-person singular)
sanacak mı? (future indicative singular third-person)
sanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sansam mı? (conditional first-person singular)
sansan mı? (conditional second-person singular)
sansa mı? (conditional singular third-person)
sansak mı? (conditional first-person plural)
sansanız mı? (conditional plural second-person)
sansalar mı? (conditional plural third-person)
sansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sanmakta mısın? (progressive second-person singular)
sanmakta mı? (progressive singular third-person)
sanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sanmalı mı? (necessitative singular third-person)
sanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sanmamak (infinitive negative)
sanmayan (imperfective impersonal negative participle)
sanmamış (impersonal negative participle perfective)
sanmayacak (impersonal negative participle prospective)
sanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sanmama (negative noun-from-verb)
sanmayış (adverbial negative)
sanmam (aorist first-person indicative present singular)
sanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sanmaz (aorist indicative present singular third-person)
sanmayız (aorist first-person indicative plural present)
sanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sanmadım (first-person indicative past perfective singular)
sanmadın (indicative past perfective second-person singular)
sanmadı (indicative past perfective singular third-person)
sanmadık (first-person indicative past perfective plural)
sanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sanmayacağım (first-person future indicative singular)
sanmayacaksın (future indicative second-person singular)
sanmayacak (future indicative singular third-person)
sanmayacağız (first-person future indicative plural)
sanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sanmayacaklar (future indicative plural third-person)
sanmamışım (first-person inferential perfective singular)
sanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sanmamış (inferential perfective singular third-person)
sanmamışız (first-person inferential perfective plural)
sanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sanmazmış (aorist inferential singular third-person)
sanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sanmasam (conditional first-person singular)
sanmasan (conditional second-person singular)
sanmasa (conditional singular third-person)
sanmasak (conditional first-person plural)
sanmasanız (conditional plural second-person)
sanmasalar (conditional plural third-person)
sanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sanmayayım (first-person optative singular)
sanmayasın (optative second-person singular)
sanmaya (optative singular third-person)
sanmayalım (first-person optative plural)
sanmayasınız (optative plural second-person)
sanmayalar (optative plural third-person)
sanmamaktayım (first-person progressive singular)
sanmamaktasın (progressive second-person singular)
sanmamakta (progressive singular third-person)
sanmamaktayız (first-person plural progressive)
sanmamaktasınız (plural progressive second-person)
sanmamaktalar (plural progressive third-person)
sanmamalıyım (first-person necessitative singular)
sanmamalısın (necessitative second-person singular)
sanmamalı (necessitative singular third-person)
sanmamalıyız (first-person necessitative plural)
sanmamalısınız (necessitative plural second-person)
sanmamalılar (necessitative plural third-person)
sanma (imperative second-person singular)
sanmasın (imperative singular third-person)
sanmayın (imperative plural second-person)
sanmasınlar (imperative plural third-person)
sanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sanmasam mı? (conditional first-person singular)
sanmasan mı? (conditional second-person singular)
sanmasa mı? (conditional singular third-person)
sanmasak mı? (conditional first-person plural)
sanmasanız mı? (conditional plural second-person)
sanmasalar mı? (conditional plural third-person)
sanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sanmamakta mı? (progressive singular third-person)
sanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish صانمق (sanmak, “to deem, think, suppose, imagine”), from Proto-Turkic *sā-n-mak (“to be counted, be regarded”), originally passive/reflexive of *sā-mak (“to think, count, regard”). See saymak (“to count, regard”). Cognate with Karakhanid سَنْماقْ (sanmāq, “to be counted, be regarded, to think”).

cog

Evrenin altı günde yaratıldığını sanıyor.

He thinks ([in a mocking manner] imagines) that the universe was created in six days.

Kim olduğunu sanıyorsun?

Tam çıktığımı sanırken, beni geri çektiler.

Just when I thought I was out, they pull me back in.

(transitive) to suppose, think, reckon, assume