tanıklık etmek

tr-conj-head

tanıklık ediyorlardı (or tanıklık ediyordular)

tanıklık ederlermiş (or tanıklık edermişlar)

tanıklık etmeyin (or tanıklık etmeyiniz)

tanıklık etmek (infinitive)
tanıklık eden (imperfective impersonal participle)
tanıklık etmiş (impersonal participle perfective)
tanıklık edecek (impersonal participle prospective)
tanıklık ettiğim (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğin (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiği (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tanıklık ettikleri (non-prospective participle personal)
tanıklık edeceğim (participle personal prospective)
tanıklık edeceğin (participle personal prospective)
tanıklık edeceği (participle personal prospective)
tanıklık edeceğimiz (participle personal prospective)
tanıklık edeceğiniz (participle personal prospective)
tanıklık edecekleri (participle personal prospective)
tanıklık etme (noun-from-verb)
tanıklık ediş (adverbial)
tanıklık ederim (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık edersin (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık eder (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık ederler (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık ettim (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık ettin (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etti (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık ettik (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tanıklık ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık edeceğim (first-person future indicative singular)
tanıklık edeceksin (future indicative second-person singular)
tanıklık edecek (future indicative singular third-person)
tanıklık edeceğiz (first-person future indicative plural)
tanıklık edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tanıklık edecekler (future indicative plural third-person)
tanıklık etmişim (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmiş (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmişler (inferential perfective plural third-person)
tanıklık edermişim (aorist first-person inferential singular)
tanıklık edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tanıklık edermiş (aorist inferential singular third-person)
tanıklık edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tanıklık edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tanıklık ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tanıklık edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tanıklık ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etsem (conditional first-person singular)
tanıklık etsen (conditional second-person singular)
tanıklık etse (conditional singular third-person)
tanıklık etsek (conditional first-person plural)
tanıklık etseniz (conditional plural second-person)
tanıklık etseler (conditional plural third-person)
tanıklık etseydim (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etseydin (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etseydi (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etseydik (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tanıklık edeyim (first-person optative singular)
tanıklık edesin (optative second-person singular)
tanıklık ede (optative singular third-person)
tanıklık edelim (first-person optative plural)
tanıklık edesiniz (optative plural second-person)
tanıklık edeler (optative plural third-person)
tanıklık etmekteyim (first-person progressive singular)
tanıklık etmektesin (progressive second-person singular)
tanıklık etmekte (progressive singular third-person)
tanıklık etmekteyiz (first-person plural progressive)
tanıklık etmektesiniz (plural progressive second-person)
tanıklık etmekteler (plural progressive third-person)
tanıklık etmeliyim (first-person necessitative singular)
tanıklık etmelisin (necessitative second-person singular)
tanıklık etmeli (necessitative singular third-person)
tanıklık etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tanıklık etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tanıklık etmeliler (necessitative plural third-person)
tanıklık et (imperative second-person singular)
tanıklık etsin (imperative singular third-person)
tanıklık edin (imperative plural second-person)
or tanıklık ediniz (imperative plural second-person)
tanıklık etsinler (imperative plural third-person)
tanıklık eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tanıklık edecek misin? (future indicative second-person singular)
tanıklık edecek mi? (future indicative singular third-person)
tanıklık edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tanıklık edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tanıklık edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tanıklık etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tanıklık eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tanıklık eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tanıklık eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tanıklık eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tanıklık eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tanıklık ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tanıklık ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etsem mi? (conditional first-person singular)
tanıklık etsen mi? (conditional second-person singular)
tanıklık etse mi? (conditional singular third-person)
tanıklık etsek mi? (conditional first-person plural)
tanıklık etseniz mi? (conditional plural second-person)
tanıklık etseler mi? (conditional plural third-person)
tanıklık etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tanıklık etmekte misin? (progressive second-person singular)
tanıklık etmekte mi? (progressive singular third-person)
tanıklık etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tanıklık etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tanıklık etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tanıklık etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tanıklık etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tanıklık etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tanıklık etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tanıklık etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tanıklık etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tanıklık etmemek (infinitive negative)
tanıklık etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tanıklık etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tanıklık etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tanıklık etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tanıklık etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tanıklık etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tanıklık etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tanıklık etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tanıklık etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tanıklık etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tanıklık etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tanıklık etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tanıklık etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tanıklık etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tanıklık etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tanıklık etmeme (negative noun-from-verb)
tanıklık etmeyiş (adverbial negative)
tanıklık etmem (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık etmez (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tanıklık etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tanıklık etmeyecek (future indicative singular third-person)
tanıklık etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tanıklık etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tanıklık etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tanıklık etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tanıklık etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tanıklık etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tanıklık etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tanıklık etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tanıklık etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tanıklık etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tanıklık etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etmesem (conditional first-person singular)
tanıklık etmesen (conditional second-person singular)
tanıklık etmese (conditional singular third-person)
tanıklık etmesek (conditional first-person plural)
tanıklık etmeseniz (conditional plural second-person)
tanıklık etmeseler (conditional plural third-person)
tanıklık etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmeyeyim (first-person optative singular)
tanıklık etmeyesin (optative second-person singular)
tanıklık etmeye (optative singular third-person)
tanıklık etmeyelim (first-person optative plural)
tanıklık etmeyesiniz (optative plural second-person)
tanıklık etmeyeler (optative plural third-person)
tanıklık etmemekteyim (first-person progressive singular)
tanıklık etmemektesin (progressive second-person singular)
tanıklık etmemekte (progressive singular third-person)
tanıklık etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tanıklık etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tanıklık etmemekteler (plural progressive third-person)
tanıklık etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tanıklık etmemelisin (necessitative second-person singular)
tanıklık etmemeli (necessitative singular third-person)
tanıklık etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tanıklık etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tanıklık etmemeliler (necessitative plural third-person)
tanıklık etme (imperative second-person singular)
tanıklık etmesin (imperative singular third-person)
tanıklık etmeyin (imperative plural second-person)
or tanıklık etmeyiniz (imperative plural second-person)
tanıklık etmesinler (imperative plural third-person)
tanıklık etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tanıklık etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tanıklık etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tanıklık etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tanıklık etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tanıklık etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tanıklık etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tanıklık etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tanıklık etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tanıklık etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tanıklık etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tanıklık etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tanıklık etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tanıklık etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etmesem mi? (conditional first-person singular)
tanıklık etmesen mi? (conditional second-person singular)
tanıklık etmese mi? (conditional singular third-person)
tanıklık etmesek mi? (conditional first-person plural)
tanıklık etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tanıklık etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tanıklık etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tanıklık etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tanıklık etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tanıklık etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tanıklık etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tanıklık etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tanıklık etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tanıklık etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tanıklık etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tanıklık etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tanıklık etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tanıklık etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[t̪ʰɑ.n̪ɯkˈɫ̪ɯ.cʰ‿e̞t̪.me̞c]

(transitive, with dative) to have lived thorough a certain time or a social event, to witness


örtbas etmek

örtbas ediyorlardı (or örtbas ediyordular)

örtbas ederlermiş (or örtbas edermişlar)

örtbas etmek (infinitive)
örtbas eden (imperfective impersonal participle)
örtbas etmiş (impersonal participle perfective)
örtbas edecek (impersonal participle prospective)
örtbas ettiğim (non-prospective participle personal)
örtbas ettiğin (non-prospective participle personal)
örtbas ettiği (non-prospective participle personal)
örtbas ettiğimiz (non-prospective participle personal)
örtbas ettiğiniz (non-prospective participle personal)
örtbas ettikleri (non-prospective participle personal)
örtbas edeceğim (participle personal prospective)
örtbas edeceğin (participle personal prospective)
örtbas edeceği (participle personal prospective)
örtbas edeceğimiz (participle personal prospective)
örtbas edeceğiniz (participle personal prospective)
örtbas edecekleri (participle personal prospective)
örtbas etme (noun-from-verb)
örtbas ediş (adverbial)
örtbas ederim (aorist first-person indicative present singular)
örtbas edersin (aorist indicative present second-person singular)
örtbas eder (aorist indicative present singular third-person)
örtbas ederiz (aorist first-person indicative plural present)
örtbas edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
örtbas ederler (aorist indicative plural present third-person)
örtbas ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
örtbas ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
örtbas ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
örtbas ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
örtbas ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
örtbas ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
örtbas ettim (first-person indicative past perfective singular)
örtbas ettin (indicative past perfective second-person singular)
örtbas etti (indicative past perfective singular third-person)
örtbas ettik (first-person indicative past perfective plural)
örtbas ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
örtbas ettiler (indicative past perfective plural third-person)
örtbas ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
örtbas ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
örtbas ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
örtbas ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
örtbas ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
örtbas ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or örtbas ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
örtbas edeceğim (first-person future indicative singular)
örtbas edeceksin (future indicative second-person singular)
örtbas edecek (future indicative singular third-person)
örtbas edeceğiz (first-person future indicative plural)
örtbas edeceksiniz (future indicative plural second-person)
örtbas edecekler (future indicative plural third-person)
örtbas etmişim (first-person inferential perfective singular)
örtbas etmişsin (inferential perfective second-person singular)
örtbas etmiş (inferential perfective singular third-person)
örtbas etmişiz (first-person inferential perfective plural)
örtbas etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
örtbas etmişler (inferential perfective plural third-person)
örtbas edermişim (aorist first-person inferential singular)
örtbas edermişsin (aorist inferential second-person singular)
örtbas edermiş (aorist inferential singular third-person)
örtbas edermişiz (aorist first-person inferential plural)
örtbas edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
örtbas ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or örtbas edermişlar (aorist inferential plural third-person)
örtbas ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
örtbas ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
örtbas ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
örtbas ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
örtbas ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
örtbas ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
örtbas etsem (conditional first-person singular)
örtbas etsen (conditional second-person singular)
örtbas etse (conditional singular third-person)
örtbas etsek (conditional first-person plural)
örtbas etseniz (conditional plural second-person)
örtbas etseler (conditional plural third-person)
örtbas etseydim (conditional first-person perfective singular)
örtbas etseydin (conditional perfective second-person singular)
örtbas etseydi (conditional perfective singular third-person)
örtbas etseydik (conditional first-person perfective plural)
örtbas etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
örtbas etseydiler (conditional perfective plural third-person)
örtbas edeyim (first-person optative singular)
örtbas edesin (optative second-person singular)
örtbas ede (optative singular third-person)
örtbas edelim (first-person optative plural)
örtbas edesiniz (optative plural second-person)
örtbas edeler (optative plural third-person)
örtbas etmekteyim (first-person progressive singular)
örtbas etmektesin (progressive second-person singular)
örtbas etmekte (progressive singular third-person)
örtbas etmekteyiz (first-person plural progressive)
örtbas etmektesiniz (plural progressive second-person)
örtbas etmekteler (plural progressive third-person)
örtbas etmeliyim (first-person necessitative singular)
örtbas etmelisin (necessitative second-person singular)
örtbas etmeli (necessitative singular third-person)
örtbas etmeliyiz (first-person necessitative plural)
örtbas etmelisiniz (necessitative plural second-person)
örtbas etmeliler (necessitative plural third-person)
örtbas et (imperative second-person singular)
örtbas etsin (imperative singular third-person)
örtbas edin (imperative plural second-person)
or örtbas ediniz (imperative plural second-person)
örtbas etsinler (imperative plural third-person)
örtbas eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
örtbas eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
örtbas eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
örtbas eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
örtbas eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
örtbas ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
örtbas ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
örtbas ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
örtbas ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
örtbas ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
örtbas ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
örtbas ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
örtbas ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
örtbas ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
örtbas etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
örtbas ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
örtbas ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
örtbas ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
örtbas ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
örtbas ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
örtbas ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
örtbas ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
örtbas ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
örtbas ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
örtbas edecek miyim? (first-person future indicative singular)
örtbas edecek misin? (future indicative second-person singular)
örtbas edecek mi? (future indicative singular third-person)
örtbas edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
örtbas edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
örtbas edecekler mi? (future indicative plural third-person)
örtbas etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
örtbas etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
örtbas etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
örtbas etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
örtbas etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
örtbas etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
örtbas eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
örtbas eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
örtbas eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
örtbas eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
örtbas eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
örtbas ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
örtbas ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
örtbas ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
örtbas ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
örtbas ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
örtbas ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
örtbas ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
örtbas etsem mi? (conditional first-person singular)
örtbas etsen mi? (conditional second-person singular)
örtbas etse mi? (conditional singular third-person)
örtbas etsek mi? (conditional first-person plural)
örtbas etseniz mi? (conditional plural second-person)
örtbas etseler mi? (conditional plural third-person)
örtbas etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
örtbas etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
örtbas etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
örtbas etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
örtbas etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
örtbas etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
örtbas etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
örtbas etmekte misin? (progressive second-person singular)
örtbas etmekte mi? (progressive singular third-person)
örtbas etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
örtbas etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
örtbas etmekteler mi? (plural progressive third-person)
örtbas etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
örtbas etmeli misin? (necessitative second-person singular)
örtbas etmeli mi? (necessitative singular third-person)
örtbas etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
örtbas etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
örtbas etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
örtbas etmemek (infinitive negative)
örtbas etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
örtbas etmemiş (impersonal negative participle perfective)
örtbas etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
örtbas etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
örtbas etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
örtbas etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
örtbas etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
örtbas etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
örtbas etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
örtbas etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
örtbas etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
örtbas etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
örtbas etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
örtbas etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
örtbas etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
örtbas etmeme (negative noun-from-verb)
örtbas etmeyiş (adverbial negative)
örtbas etmem (aorist first-person indicative present singular)
örtbas etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
örtbas etmez (aorist indicative present singular third-person)
örtbas etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
örtbas etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
örtbas etmezler (aorist indicative plural present third-person)
örtbas etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
örtbas etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
örtbas etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
örtbas etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
örtbas etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
örtbas etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
örtbas etmedim (first-person indicative past perfective singular)
örtbas etmedin (indicative past perfective second-person singular)
örtbas etmedi (indicative past perfective singular third-person)
örtbas etmedik (first-person indicative past perfective plural)
örtbas etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
örtbas etmediler (indicative past perfective plural third-person)
örtbas etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
örtbas etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
örtbas etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
örtbas etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
örtbas etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
örtbas etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
örtbas etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
örtbas etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
örtbas etmeyecek (future indicative singular third-person)
örtbas etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
örtbas etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
örtbas etmeyecekler (future indicative plural third-person)
örtbas etmemişim (first-person inferential perfective singular)
örtbas etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
örtbas etmemiş (inferential perfective singular third-person)
örtbas etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
örtbas etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
örtbas etmemişler (inferential perfective plural third-person)
örtbas etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
örtbas etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
örtbas etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
örtbas etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
örtbas etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
örtbas etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
örtbas etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
örtbas etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
örtbas etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
örtbas etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
örtbas etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
örtbas etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
örtbas etmesem (conditional first-person singular)
örtbas etmesen (conditional second-person singular)
örtbas etmese (conditional singular third-person)
örtbas etmesek (conditional first-person plural)
örtbas etmeseniz (conditional plural second-person)
örtbas etmeseler (conditional plural third-person)
örtbas etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
örtbas etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
örtbas etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
örtbas etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
örtbas etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
örtbas etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
örtbas etmeyeyim (first-person optative singular)
örtbas etmeyesin (optative second-person singular)
örtbas etmeye (optative singular third-person)
örtbas etmeyelim (first-person optative plural)
örtbas etmeyesiniz (optative plural second-person)
örtbas etmeyeler (optative plural third-person)
örtbas etmemekteyim (first-person progressive singular)
örtbas etmemektesin (progressive second-person singular)
örtbas etmemekte (progressive singular third-person)
örtbas etmemekteyiz (first-person plural progressive)
örtbas etmemektesiniz (plural progressive second-person)
örtbas etmemekteler (plural progressive third-person)
örtbas etmemeliyim (first-person necessitative singular)
örtbas etmemelisin (necessitative second-person singular)
örtbas etmemeli (necessitative singular third-person)
örtbas etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
örtbas etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
örtbas etmemeliler (necessitative plural third-person)
örtbas etme (imperative second-person singular)
örtbas etmesin (imperative singular third-person)
örtbas etmeyin (imperative plural second-person)
or örtbas etmeyiniz (imperative plural second-person)
örtbas etmesinler (imperative plural third-person)
örtbas etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
örtbas etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
örtbas etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
örtbas etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
örtbas etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
örtbas etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
örtbas etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
örtbas etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
örtbas etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
örtbas etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
örtbas etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
örtbas etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
örtbas etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
örtbas etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
örtbas etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
örtbas etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
örtbas etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
örtbas etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
örtbas etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
örtbas etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
örtbas etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
örtbas etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
örtbas etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
örtbas etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
örtbas etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
örtbas etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
örtbas etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
örtbas etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
örtbas etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
örtbas etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
örtbas etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
örtbas etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
örtbas etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
örtbas etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
örtbas etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
örtbas etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
örtbas etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
örtbas etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
örtbas etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
örtbas etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
örtbas etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
örtbas etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
örtbas etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
örtbas etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
örtbas etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
örtbas etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
örtbas etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
örtbas etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
örtbas etmesem mi? (conditional first-person singular)
örtbas etmesen mi? (conditional second-person singular)
örtbas etmese mi? (conditional singular third-person)
örtbas etmesek mi? (conditional first-person plural)
örtbas etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
örtbas etmeseler mi? (conditional plural third-person)
örtbas etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
örtbas etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
örtbas etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
örtbas etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
örtbas etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
örtbas etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
örtbas etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
örtbas etmemekte misin? (progressive second-person singular)
örtbas etmemekte mi? (progressive singular third-person)
örtbas etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
örtbas etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
örtbas etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
örtbas etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
örtbas etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
örtbas etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
örtbas etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
örtbas etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
örtbas etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[ø̞ɾ̞t̪ˈbɑ.s̪‿e̞t̪.me̞c]

Hükümet bu olayı hemen örtbas etti

The government quickly covered this incident up

(transitive, with accusative) to cover up


keşfetme

second-person singular negative imperative of keşfetmek


açıklatma

second-person singular negative imperative of açıklatmak


sorgulama

second-person singular negative imperative of sorgulamak


göç etmek

göç etmek (infinitive)
göç eden (imperfective impersonal participle)
göç etmiş (impersonal participle perfective)
göç edecek (impersonal participle prospective)
göç ettiğim (non-prospective participle personal)
göç ettiğin (non-prospective participle personal)
göç ettiği (non-prospective participle personal)
göç ettiğimiz (non-prospective participle personal)
göç ettiğiniz (non-prospective participle personal)
göç ettikleri (non-prospective participle personal)
göç edeceğim (participle personal prospective)
göç edeceğin (participle personal prospective)
göç edeceği (participle personal prospective)
göç edeceğimiz (participle personal prospective)
göç edeceğiniz (participle personal prospective)
göç edecekleri (participle personal prospective)
göç etme (noun-from-verb)
göç ediş (adverbial)
göç ederim (aorist first-person indicative present singular)
göç edersin (aorist indicative present second-person singular)
göç eder (aorist indicative present singular third-person)
göç ederiz (aorist first-person indicative plural present)
göç edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
göç ederler (aorist indicative plural present third-person)
göç ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
göç ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
göç ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
göç ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
göç ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
göç ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
göç ettim (first-person indicative past perfective singular)
göç ettin (indicative past perfective second-person singular)
göç etti (indicative past perfective singular third-person)
göç ettik (first-person indicative past perfective plural)
göç ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
göç ettiler (indicative past perfective plural third-person)
göç ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
göç ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
göç ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
göç ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
göç ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
göç ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or göç ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
göç edeceğim (first-person future indicative singular)
göç edeceksin (future indicative second-person singular)
göç edecek (future indicative singular third-person)
göç edeceğiz (first-person future indicative plural)
göç edeceksiniz (future indicative plural second-person)
göç edecekler (future indicative plural third-person)
göç etmişim (first-person inferential perfective singular)
göç etmişsin (inferential perfective second-person singular)
göç etmiş (inferential perfective singular third-person)
göç etmişiz (first-person inferential perfective plural)
göç etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
göç etmişler (inferential perfective plural third-person)
göç edermişim (aorist first-person inferential singular)
göç edermişsin (aorist inferential second-person singular)
göç edermiş (aorist inferential singular third-person)
göç edermişiz (aorist first-person inferential plural)
göç edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
göç ederlermiş (or göç edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
göç ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
göç ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
göç ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
göç ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
göç ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
göç ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
göç etsem (conditional first-person singular)
göç etsen (conditional second-person singular)
göç etse (conditional singular third-person)
göç etsek (conditional first-person plural)
göç etseniz (conditional plural second-person)
göç etseler (conditional plural third-person)
göç etseydim (conditional first-person perfective singular)
göç etseydin (conditional perfective second-person singular)
göç etseydi (conditional perfective singular third-person)
göç etseydik (conditional first-person perfective plural)
göç etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
göç etseydiler (conditional perfective plural third-person)
göç edeyim (first-person optative singular)
göç edesin (optative second-person singular)
göç ede (optative singular third-person)
göç edelim (first-person optative plural)
göç edesiniz (optative plural second-person)
göç edeler (optative plural third-person)
göç etmekteyim (first-person progressive singular)
göç etmektesin (progressive second-person singular)
göç etmekte (progressive singular third-person)
göç etmekteyiz (first-person plural progressive)
göç etmektesiniz (plural progressive second-person)
göç etmekteler (plural progressive third-person)
göç etmeliyim (first-person necessitative singular)
göç etmelisin (necessitative second-person singular)
göç etmeli (necessitative singular third-person)
göç etmeliyiz (first-person necessitative plural)
göç etmelisiniz (necessitative plural second-person)
göç etmeliler (necessitative plural third-person)
göç et (imperative second-person singular)
göç etsin (imperative singular third-person)
göç edin (imperative plural second-person)
or göç ediniz (imperative plural second-person)
göç etsinler (imperative plural third-person)
göç eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
göç eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
göç eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
göç eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
göç eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
göç ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
göç ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
göç ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
göç ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
göç ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
göç ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
göç ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
göç ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
göç ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
göç etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
göç ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
göç ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
göç ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
göç ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
göç ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
göç ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
göç ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
göç ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
göç ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
göç edecek miyim? (first-person future indicative singular)
göç edecek misin? (future indicative second-person singular)
göç edecek mi? (future indicative singular third-person)
göç edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
göç edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
göç edecekler mi? (future indicative plural third-person)
göç etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
göç etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
göç etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
göç etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
göç etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
göç etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
göç eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
göç eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
göç eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
göç eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
göç eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
göç ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
göç ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
göç ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
göç ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
göç ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
göç ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
göç ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
göç etsem mi? (conditional first-person singular)
göç etsen mi? (conditional second-person singular)
göç etse mi? (conditional singular third-person)
göç etsek mi? (conditional first-person plural)
göç etseniz mi? (conditional plural second-person)
göç etseler mi? (conditional plural third-person)
göç etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
göç etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
göç etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
göç etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
göç etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
göç etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
göç etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
göç etmekte misin? (progressive second-person singular)
göç etmekte mi? (progressive singular third-person)
göç etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
göç etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
göç etmekteler mi? (plural progressive third-person)
göç etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
göç etmeli misin? (necessitative second-person singular)
göç etmeli mi? (necessitative singular third-person)
göç etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
göç etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
göç etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
göç etmemek (infinitive negative)
göç etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
göç etmemiş (impersonal negative participle perfective)
göç etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
göç etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
göç etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
göç etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
göç etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
göç etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
göç etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
göç etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
göç etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
göç etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
göç etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
göç etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
göç etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
göç etmeme (negative noun-from-verb)
göç etmeyiş (adverbial negative)
göç etmem (aorist first-person indicative present singular)
göç etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
göç etmez (aorist indicative present singular third-person)
göç etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
göç etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
göç etmezler (aorist indicative plural present third-person)
göç etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
göç etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
göç etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
göç etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
göç etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
göç etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
göç etmedim (first-person indicative past perfective singular)
göç etmedin (indicative past perfective second-person singular)
göç etmedi (indicative past perfective singular third-person)
göç etmedik (first-person indicative past perfective plural)
göç etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
göç etmediler (indicative past perfective plural third-person)
göç etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
göç etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
göç etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
göç etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
göç etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
göç etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
göç etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
göç etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
göç etmeyecek (future indicative singular third-person)
göç etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
göç etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
göç etmeyecekler (future indicative plural third-person)
göç etmemişim (first-person inferential perfective singular)
göç etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
göç etmemiş (inferential perfective singular third-person)
göç etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
göç etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
göç etmemişler (inferential perfective plural third-person)
göç etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
göç etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
göç etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
göç etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
göç etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
göç etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
göç etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
göç etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
göç etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
göç etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
göç etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
göç etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
göç etmesem (conditional first-person singular)
göç etmesen (conditional second-person singular)
göç etmese (conditional singular third-person)
göç etmesek (conditional first-person plural)
göç etmeseniz (conditional plural second-person)
göç etmeseler (conditional plural third-person)
göç etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
göç etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
göç etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
göç etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
göç etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
göç etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
göç etmeyeyim (first-person optative singular)
göç etmeyesin (optative second-person singular)
göç etmeye (optative singular third-person)
göç etmeyelim (first-person optative plural)
göç etmeyesiniz (optative plural second-person)
göç etmeyeler (optative plural third-person)
göç etmemekteyim (first-person progressive singular)
göç etmemektesin (progressive second-person singular)
göç etmemekte (progressive singular third-person)
göç etmemekteyiz (first-person plural progressive)
göç etmemektesiniz (plural progressive second-person)
göç etmemekteler (plural progressive third-person)
göç etmemeliyim (first-person necessitative singular)
göç etmemelisin (necessitative second-person singular)
göç etmemeli (necessitative singular third-person)
göç etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
göç etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
göç etmemeliler (necessitative plural third-person)
göç etme (imperative second-person singular)
göç etmesin (imperative singular third-person)
göç etmeyin (imperative plural second-person)
or göç etmeyiniz (imperative plural second-person)
göç etmesinler (imperative plural third-person)
göç etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
göç etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
göç etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
göç etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
göç etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
göç etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
göç etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
göç etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
göç etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
göç etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
göç etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
göç etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
göç etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
göç etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
göç etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
göç etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
göç etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
göç etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
göç etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
göç etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
göç etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
göç etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
göç etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
göç etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
göç etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
göç etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
göç etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
göç etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
göç etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
göç etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
göç etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
göç etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
göç etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
göç etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
göç etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
göç etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
göç etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
göç etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
göç etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
göç etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
göç etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
göç etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
göç etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
göç etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
göç etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
göç etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
göç etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
göç etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
göç etmesem mi? (conditional first-person singular)
göç etmesen mi? (conditional second-person singular)
göç etmese mi? (conditional singular third-person)
göç etmesek mi? (conditional first-person plural)
göç etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
göç etmeseler mi? (conditional plural third-person)
göç etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
göç etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
göç etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
göç etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
göç etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
göç etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
göç etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
göç etmemekte misin? (progressive second-person singular)
göç etmemekte mi? (progressive singular third-person)
göç etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
göç etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
göç etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
göç etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
göç etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
göç etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
göç etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
göç etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
göç etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[ˈɟø̞.t͡ʃ‿e̞t̪.me̞c]

Bu yıl önceki yıldan yüzde yirmi daha fazla göçmen ülkemize göç etti

This year %20 more migrants migrated to our country than the previous year


küstüm

first-person singular indicative simple past of küsmek


kaçtım

first-person singular indicative simple past of kaçmak


gördüm

first-person singular indicative simple past of görmek


andım

first-person singular indicative simple past of anmak


maytap geçmek

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

maytap geçiyorlardı (or maytap geçiyordular)

maytap geçerlermiş (or maytap geçermişlar)

maytap geçmek (infinitive)
maytap geçen (imperfective impersonal participle)
maytap geçmiş (impersonal participle perfective)
maytap geçecek (impersonal participle prospective)
maytap geçtiğim (non-prospective participle personal)
maytap geçtiğin (non-prospective participle personal)
maytap geçtiği (non-prospective participle personal)
maytap geçtiğimiz (non-prospective participle personal)
maytap geçtiğiniz (non-prospective participle personal)
maytap geçtikleri (non-prospective participle personal)
maytap geçeceğim (participle personal prospective)
maytap geçeceğin (participle personal prospective)
maytap geçeceği (participle personal prospective)
maytap geçeceğimiz (participle personal prospective)
maytap geçeceğiniz (participle personal prospective)
maytap geçecekleri (participle personal prospective)
maytap geçme (noun-from-verb)
maytap geçiş (adverbial)
maytap geçerim (aorist first-person indicative present singular)
maytap geçersin (aorist indicative present second-person singular)
maytap geçer (aorist indicative present singular third-person)
maytap geçeriz (aorist first-person indicative plural present)
maytap geçersiniz (aorist indicative plural present second-person)
maytap geçerler (aorist indicative plural present third-person)
maytap geçiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
maytap geçiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
maytap geçiyor (imperfective indicative present singular third-person)
maytap geçiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
maytap geçiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
maytap geçiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
maytap geçtim (first-person indicative past perfective singular)
maytap geçtin (indicative past perfective second-person singular)
maytap geçti (indicative past perfective singular third-person)
maytap geçtik (first-person indicative past perfective plural)
maytap geçtiniz (indicative past perfective plural second-person)
maytap geçtiler (indicative past perfective plural third-person)
maytap geçiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
maytap geçiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
maytap geçiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
maytap geçiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
maytap geçiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
maytap geçiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or maytap geçiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
maytap geçeceğim (first-person future indicative singular)
maytap geçeceksin (future indicative second-person singular)
maytap geçecek (future indicative singular third-person)
maytap geçeceğiz (first-person future indicative plural)
maytap geçeceksiniz (future indicative plural second-person)
maytap geçecekler (future indicative plural third-person)
maytap geçmişim (first-person inferential perfective singular)
maytap geçmişsin (inferential perfective second-person singular)
maytap geçmiş (inferential perfective singular third-person)
maytap geçmişiz (first-person inferential perfective plural)
maytap geçmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
maytap geçmişler (inferential perfective plural third-person)
maytap geçermişim (aorist first-person inferential singular)
maytap geçermişsin (aorist inferential second-person singular)
maytap geçermiş (aorist inferential singular third-person)
maytap geçermişiz (aorist first-person inferential plural)
maytap geçermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
maytap geçerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or maytap geçermişlar (aorist inferential plural third-person)
maytap geçiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
maytap geçiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
maytap geçiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
maytap geçiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
maytap geçiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
maytap geçiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
maytap geçsem (conditional first-person singular)
maytap geçsen (conditional second-person singular)
maytap geçse (conditional singular third-person)
maytap geçsek (conditional first-person plural)
maytap geçseniz (conditional plural second-person)
maytap geçseler (conditional plural third-person)
maytap geçseydim (conditional first-person perfective singular)
maytap geçseydin (conditional perfective second-person singular)
maytap geçseydi (conditional perfective singular third-person)
maytap geçseydik (conditional first-person perfective plural)
maytap geçseydiniz (conditional perfective plural second-person)
maytap geçseydiler (conditional perfective plural third-person)
maytap geçeyim (first-person optative singular)
maytap geçesin (optative second-person singular)
maytap geçe (optative singular third-person)
maytap geçelim (first-person optative plural)
maytap geçesiniz (optative plural second-person)
maytap geçeler (optative plural third-person)
maytap geçmekteyim (first-person progressive singular)
maytap geçmektesin (progressive second-person singular)
maytap geçmekte (progressive singular third-person)
maytap geçmekteyiz (first-person plural progressive)
maytap geçmektesiniz (plural progressive second-person)
maytap geçmekteler (plural progressive third-person)
maytap geçmeliyim (first-person necessitative singular)
maytap geçmelisin (necessitative second-person singular)
maytap geçmeli (necessitative singular third-person)
maytap geçmeliyiz (first-person necessitative plural)
maytap geçmelisiniz (necessitative plural second-person)
maytap geçmeliler (necessitative plural third-person)
maytap geç (imperative second-person singular)
maytap geçsin (imperative singular third-person)
maytap geçin (imperative plural second-person)
maytap geçsinler (imperative plural third-person)
maytap geçer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
maytap geçer misin? (aorist indicative present second-person singular)
maytap geçer mi? (aorist indicative present singular third-person)
maytap geçer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
maytap geçer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
maytap geçerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
maytap geçiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
maytap geçiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
maytap geçiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
maytap geçiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
maytap geçiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
maytap geçiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
maytap geçtim mi? (first-person indicative past perfective singular)
maytap geçtin mi? (indicative past perfective second-person singular)
maytap geçti mi? (indicative past perfective singular third-person)
maytap geçtik mi? (first-person indicative past perfective plural)
maytap geçtiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
maytap geçtiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
maytap geçiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
maytap geçiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
maytap geçiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
maytap geçiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
maytap geçiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
maytap geçiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
maytap geçecek miyim? (first-person future indicative singular)
maytap geçecek misin? (future indicative second-person singular)
maytap geçecek mi? (future indicative singular third-person)
maytap geçecek miyiz? (first-person future indicative plural)
maytap geçecek misiniz? (future indicative plural second-person)
maytap geçecekler mi? (future indicative plural third-person)
maytap geçmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
maytap geçmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
maytap geçmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
maytap geçmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
maytap geçmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
maytap geçmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
maytap geçer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
maytap geçer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
maytap geçer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
maytap geçer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
maytap geçer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
maytap geçerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
maytap geçiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
maytap geçiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
maytap geçiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
maytap geçiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
maytap geçiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
maytap geçiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
maytap geçsem mi? (conditional first-person singular)
maytap geçsen mi? (conditional second-person singular)
maytap geçse mi? (conditional singular third-person)
maytap geçsek mi? (conditional first-person plural)
maytap geçseniz mi? (conditional plural second-person)
maytap geçseler mi? (conditional plural third-person)
maytap geçse miydim? (conditional first-person perfective singular)
maytap geçse miydin? (conditional perfective second-person singular)
maytap geçse miydi? (conditional perfective singular third-person)
maytap geçse miydik? (conditional first-person perfective plural)
maytap geçse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
maytap geçseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
maytap geçmekte miyim? (first-person progressive singular)
maytap geçmekte misin? (progressive second-person singular)
maytap geçmekte mi? (progressive singular third-person)
maytap geçmekte miyiz? (first-person plural progressive)
maytap geçmekte misiniz? (plural progressive second-person)
maytap geçmekteler mi? (plural progressive third-person)
maytap geçmeli miyim? (first-person necessitative singular)
maytap geçmeli misin? (necessitative second-person singular)
maytap geçmeli mi? (necessitative singular third-person)
maytap geçmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
maytap geçmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
maytap geçmeliler mi? (necessitative plural third-person)
maytap geçmemek (infinitive negative)
maytap geçmeyen (imperfective impersonal negative participle)
maytap geçmemiş (impersonal negative participle perfective)
maytap geçmeyecek (impersonal negative participle prospective)
maytap geçmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
maytap geçmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
maytap geçmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
maytap geçmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
maytap geçmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
maytap geçmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
maytap geçmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
maytap geçmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
maytap geçmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
maytap geçmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
maytap geçmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
maytap geçmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
maytap geçmeme (negative noun-from-verb)
maytap geçmeyiş (adverbial negative)
maytap geçmem (aorist first-person indicative present singular)
maytap geçmezsin (aorist indicative present second-person singular)
maytap geçmez (aorist indicative present singular third-person)
maytap geçmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
maytap geçmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
maytap geçmezler (aorist indicative plural present third-person)
maytap geçmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
maytap geçmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
maytap geçmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
maytap geçmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
maytap geçmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
maytap geçmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
maytap geçmedim (first-person indicative past perfective singular)
maytap geçmedin (indicative past perfective second-person singular)
maytap geçmedi (indicative past perfective singular third-person)
maytap geçmedik (first-person indicative past perfective plural)
maytap geçmediniz (indicative past perfective plural second-person)
maytap geçmediler (indicative past perfective plural third-person)
maytap geçmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
maytap geçmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
maytap geçmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
maytap geçmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
maytap geçmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
maytap geçmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
maytap geçmeyeceğim (first-person future indicative singular)
maytap geçmeyeceksin (future indicative second-person singular)
maytap geçmeyecek (future indicative singular third-person)
maytap geçmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
maytap geçmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
maytap geçmeyecekler (future indicative plural third-person)
maytap geçmemişim (first-person inferential perfective singular)
maytap geçmemişsin (inferential perfective second-person singular)
maytap geçmemiş (inferential perfective singular third-person)
maytap geçmemişiz (first-person inferential perfective plural)
maytap geçmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
maytap geçmemişler (inferential perfective plural third-person)
maytap geçmezmişim (aorist first-person inferential singular)
maytap geçmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
maytap geçmezmiş (aorist inferential singular third-person)
maytap geçmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
maytap geçmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
maytap geçmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
maytap geçmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
maytap geçmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
maytap geçmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
maytap geçmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
maytap geçmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
maytap geçmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
maytap geçmesem (conditional first-person singular)
maytap geçmesen (conditional second-person singular)
maytap geçmese (conditional singular third-person)
maytap geçmesek (conditional first-person plural)
maytap geçmeseniz (conditional plural second-person)
maytap geçmeseler (conditional plural third-person)
maytap geçmeseydim (conditional first-person perfective singular)
maytap geçmeseydin (conditional perfective second-person singular)
maytap geçmeseydi (conditional perfective singular third-person)
maytap geçmeseydik (conditional first-person perfective plural)
maytap geçmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
maytap geçmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
maytap geçmeyeyim (first-person optative singular)
maytap geçmeyesin (optative second-person singular)
maytap geçmeye (optative singular third-person)
maytap geçmeyelim (first-person optative plural)
maytap geçmeyesiniz (optative plural second-person)
maytap geçmeyeler (optative plural third-person)
maytap geçmemekteyim (first-person progressive singular)
maytap geçmemektesin (progressive second-person singular)
maytap geçmemekte (progressive singular third-person)
maytap geçmemekteyiz (first-person plural progressive)
maytap geçmemektesiniz (plural progressive second-person)
maytap geçmemekteler (plural progressive third-person)
maytap geçmemeliyim (first-person necessitative singular)
maytap geçmemelisin (necessitative second-person singular)
maytap geçmemeli (necessitative singular third-person)
maytap geçmemeliyiz (first-person necessitative plural)
maytap geçmemelisiniz (necessitative plural second-person)
maytap geçmemeliler (necessitative plural third-person)
maytap geçme (imperative second-person singular)
maytap geçmesin (imperative singular third-person)
maytap geçmeyin (imperative plural second-person)
maytap geçmesinler (imperative plural third-person)
maytap geçmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
maytap geçmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
maytap geçmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
maytap geçmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
maytap geçmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
maytap geçmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
maytap geçmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
maytap geçmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
maytap geçmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
maytap geçmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
maytap geçmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
maytap geçmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
maytap geçmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
maytap geçmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
maytap geçmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
maytap geçmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
maytap geçmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
maytap geçmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
maytap geçmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
maytap geçmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
maytap geçmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
maytap geçmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
maytap geçmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
maytap geçmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
maytap geçmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
maytap geçmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
maytap geçmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
maytap geçmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
maytap geçmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
maytap geçmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
maytap geçmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
maytap geçmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
maytap geçmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
maytap geçmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
maytap geçmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
maytap geçmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
maytap geçmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
maytap geçmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
maytap geçmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
maytap geçmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
maytap geçmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
maytap geçmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
maytap geçmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
maytap geçmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
maytap geçmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
maytap geçmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
maytap geçmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
maytap geçmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
maytap geçmesem mi? (conditional first-person singular)
maytap geçmesen mi? (conditional second-person singular)
maytap geçmese mi? (conditional singular third-person)
maytap geçmesek mi? (conditional first-person plural)
maytap geçmeseniz mi? (conditional plural second-person)
maytap geçmeseler mi? (conditional plural third-person)
maytap geçmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
maytap geçmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
maytap geçmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
maytap geçmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
maytap geçmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
maytap geçmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
maytap geçmemekte miyim? (first-person progressive singular)
maytap geçmemekte misin? (progressive second-person singular)
maytap geçmemekte mi? (progressive singular third-person)
maytap geçmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
maytap geçmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
maytap geçmemekteler mi? (plural progressive third-person)
maytap geçmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
maytap geçmemeli misin? (necessitative second-person singular)
maytap geçmemeli mi? (necessitative singular third-person)
maytap geçmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
maytap geçmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
maytap geçmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Seninle maytap geçiyorlar

(transitive, idiomatic, slang, with ile) to make fun of, to mock, to mess with