kapatmak

kapatmak (third-person singular simple present kapatır)

kapatır (present singular third-person)
kapatmak (infinitive)
kapatan (imperfective impersonal participle)
kapatmış (impersonal participle perfective)
kapatacak (impersonal participle prospective)
kapattığım (non-prospective participle personal)
kapattığın (non-prospective participle personal)
kapattığı (non-prospective participle personal)
kapattığımız (non-prospective participle personal)
kapattığınız (non-prospective participle personal)
kapattıkları (non-prospective participle personal)
kapatacağım (participle personal prospective)
kapatacağın (participle personal prospective)
kapatacağı (participle personal prospective)
kapatacağımız (participle personal prospective)
kapatacağınız (participle personal prospective)
kapatacakları (participle personal prospective)
kapatma (noun-from-verb)
kapatış (adverbial)
kapatırım (aorist first-person indicative present singular)
kapatırsın (aorist indicative present second-person singular)
kapatır (aorist indicative present singular third-person)
kapatırız (aorist first-person indicative plural present)
kapatırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kapatırlar (aorist indicative plural present third-person)
kapatıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kapatıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kapatıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kapatıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kapatıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kapatıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kapattım (first-person indicative past perfective singular)
kapattın (indicative past perfective second-person singular)
kapattı (indicative past perfective singular third-person)
kapattık (first-person indicative past perfective plural)
kapattınız (indicative past perfective plural second-person)
kapattılar (indicative past perfective plural third-person)
kapatıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kapatıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kapatıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kapatıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kapatıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kapatıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kapatıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kapatacağım (first-person future indicative singular)
kapatacaksın (future indicative second-person singular)
kapatacak (future indicative singular third-person)
kapatacağız (first-person future indicative plural)
kapatacaksınız (future indicative plural second-person)
kapatacaklar (future indicative plural third-person)
kapatmışım (first-person inferential perfective singular)
kapatmışsın (inferential perfective second-person singular)
kapatmış (inferential perfective singular third-person)
kapatmışız (first-person inferential perfective plural)
kapatmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kapatmışlar (inferential perfective plural third-person)
kapatırmışım (aorist first-person inferential singular)
kapatırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kapatırmış (aorist inferential singular third-person)
kapatırmışız (aorist first-person inferential plural)
kapatırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kapatırlarmış (or kapatırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kapatıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kapatıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kapatıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kapatıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kapatıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kapatıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kapatsam (conditional first-person singular)
kapatsan (conditional second-person singular)
kapatsa (conditional singular third-person)
kapatsak (conditional first-person plural)
kapatsanız (conditional plural second-person)
kapatsalar (conditional plural third-person)
kapatsaydım (conditional first-person perfective singular)
kapatsaydın (conditional perfective second-person singular)
kapatsaydı (conditional perfective singular third-person)
kapatsaydık (conditional first-person perfective plural)
kapatsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kapatsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kapatayım (first-person optative singular)
kapatasın (optative second-person singular)
kapata (optative singular third-person)
kapatalım (first-person optative plural)
kapatasınız (optative plural second-person)
kapatalar (optative plural third-person)
kapatmaktayım (first-person progressive singular)
kapatmaktasın (progressive second-person singular)
kapatmakta (progressive singular third-person)
kapatmaktayız (first-person plural progressive)
kapatmaktasınız (plural progressive second-person)
kapatmaktalar (plural progressive third-person)
kapatmalıyım (first-person necessitative singular)
kapatmalısın (necessitative second-person singular)
kapatmalı (necessitative singular third-person)
kapatmalıyız (first-person necessitative plural)
kapatmalısınız (necessitative plural second-person)
kapatmalılar (necessitative plural third-person)
kapat (imperative second-person singular)
kapatsın (imperative singular third-person)
kapatın (imperative plural second-person)
kapatsınlar (imperative plural third-person)
kapatır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kapatır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kapatır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kapatır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kapatır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kapatırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kapatıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kapatıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kapatıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kapatıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kapatıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kapatıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kapattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kapattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kapattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kapattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kapattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kapattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kapatıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kapatıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kapatıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kapatıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kapatıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kapatıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kapatacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kapatacak mısın? (future indicative second-person singular)
kapatacak mı? (future indicative singular third-person)
kapatacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kapatacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kapatacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kapatmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kapatmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kapatmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kapatmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kapatmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kapatmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kapatır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kapatır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kapatır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kapatır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kapatır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kapatırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kapatıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kapatıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kapatıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kapatıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kapatıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kapatıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kapatsam mı? (conditional first-person singular)
kapatsan mı? (conditional second-person singular)
kapatsa mı? (conditional singular third-person)
kapatsak mı? (conditional first-person plural)
kapatsanız mı? (conditional plural second-person)
kapatsalar mı? (conditional plural third-person)
kapatsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kapatsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kapatsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kapatsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kapatsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kapatsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kapatmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kapatmakta mısın? (progressive second-person singular)
kapatmakta mı? (progressive singular third-person)
kapatmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kapatmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kapatmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kapatmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kapatmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kapatmalı mı? (necessitative singular third-person)
kapatmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kapatmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kapatmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kapatmamak (infinitive negative)
kapatmayan (imperfective impersonal negative participle)
kapatmamış (impersonal negative participle perfective)
kapatmayacak (impersonal negative participle prospective)
kapatmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kapatmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kapatmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kapatmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kapatmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kapatmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kapatmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kapatmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kapatmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kapatmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kapatmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kapatmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kapatmama (negative noun-from-verb)
kapatmayış (adverbial negative)
kapatmam (aorist first-person indicative present singular)
kapatmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kapatmaz (aorist indicative present singular third-person)
kapatmayız (aorist first-person indicative plural present)
kapatmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kapatmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kapatmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kapatmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kapatmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kapatmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kapatmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kapatmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kapatmadım (first-person indicative past perfective singular)
kapatmadın (indicative past perfective second-person singular)
kapatmadı (indicative past perfective singular third-person)
kapatmadık (first-person indicative past perfective plural)
kapatmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kapatmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kapatmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kapatmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kapatmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kapatmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kapatmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kapatmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kapatmayacağım (first-person future indicative singular)
kapatmayacaksın (future indicative second-person singular)
kapatmayacak (future indicative singular third-person)
kapatmayacağız (first-person future indicative plural)
kapatmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kapatmayacaklar (future indicative plural third-person)
kapatmamışım (first-person inferential perfective singular)
kapatmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kapatmamış (inferential perfective singular third-person)
kapatmamışız (first-person inferential perfective plural)
kapatmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kapatmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kapatmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kapatmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kapatmazmış (aorist inferential singular third-person)
kapatmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kapatmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kapatmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kapatmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kapatmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kapatmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kapatmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kapatmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kapatmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kapatmasam (conditional first-person singular)
kapatmasan (conditional second-person singular)
kapatmasa (conditional singular third-person)
kapatmasak (conditional first-person plural)
kapatmasanız (conditional plural second-person)
kapatmasalar (conditional plural third-person)
kapatmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kapatmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kapatmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kapatmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kapatmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kapatmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kapatmayayım (first-person optative singular)
kapatmayasın (optative second-person singular)
kapatmaya (optative singular third-person)
kapatmayalım (first-person optative plural)
kapatmayasınız (optative plural second-person)
kapatmayalar (optative plural third-person)
kapatmamaktayım (first-person progressive singular)
kapatmamaktasın (progressive second-person singular)
kapatmamakta (progressive singular third-person)
kapatmamaktayız (first-person plural progressive)
kapatmamaktasınız (plural progressive second-person)
kapatmamaktalar (plural progressive third-person)
kapatmamalıyım (first-person necessitative singular)
kapatmamalısın (necessitative second-person singular)
kapatmamalı (necessitative singular third-person)
kapatmamalıyız (first-person necessitative plural)
kapatmamalısınız (necessitative plural second-person)
kapatmamalılar (necessitative plural third-person)
kapatma (imperative second-person singular)
kapatmasın (imperative singular third-person)
kapatmayın (imperative plural second-person)
kapatmasınlar (imperative plural third-person)
kapatmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kapatmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kapatmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kapatmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kapatmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kapatmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kapatmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kapatmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kapatmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kapatmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kapatmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kapatmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kapatmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kapatmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kapatmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kapatmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kapatmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kapatmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kapatmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kapatmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kapatmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kapatmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kapatmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kapatmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kapatmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kapatmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kapatmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kapatmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kapatmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kapatmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kapatmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kapatmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kapatmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kapatmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kapatmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kapatmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kapatmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kapatmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kapatmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kapatmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kapatmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kapatmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kapatmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kapatmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kapatmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kapatmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kapatmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kapatmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kapatmasam mı? (conditional first-person singular)
kapatmasan mı? (conditional second-person singular)
kapatmasa mı? (conditional singular third-person)
kapatmasak mı? (conditional first-person plural)
kapatmasanız mı? (conditional plural second-person)
kapatmasalar mı? (conditional plural third-person)
kapatmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kapatmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kapatmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kapatmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kapatmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kapatmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kapatmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kapatmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kapatmamakta mı? (progressive singular third-person)
kapatmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kapatmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kapatmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kapatmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kapatmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kapatmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kapatmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kapatmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kapatmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قپاتمق. Equivalent to kapamak (“to close”) + -t.

Kapıyı kapatın!


kirletmek

head

kirletmek (third-person singular simple present kirletir)

kirletir (present singular third-person)
kirletmek (infinitive)
kirleten (imperfective impersonal participle)
kirletmiş (impersonal participle perfective)
kirletecek (impersonal participle prospective)
kirlettiğim (non-prospective participle personal)
kirlettiğin (non-prospective participle personal)
kirlettiği (non-prospective participle personal)
kirlettiğimiz (non-prospective participle personal)
kirlettiğiniz (non-prospective participle personal)
kirlettikleri (non-prospective participle personal)
kirleteceğim (participle personal prospective)
kirleteceğin (participle personal prospective)
kirleteceği (participle personal prospective)
kirleteceğimiz (participle personal prospective)
kirleteceğiniz (participle personal prospective)
kirletecekleri (participle personal prospective)
kirletme (noun-from-verb)
kirletiş (adverbial)
kirletirim (aorist first-person indicative present singular)
kirletirsin (aorist indicative present second-person singular)
kirletir (aorist indicative present singular third-person)
kirletiriz (aorist first-person indicative plural present)
kirletirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kirletirler (aorist indicative plural present third-person)
kirletiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kirletiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kirletiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kirletiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kirletiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kirletiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kirlettim (first-person indicative past perfective singular)
kirlettin (indicative past perfective second-person singular)
kirletti (indicative past perfective singular third-person)
kirlettik (first-person indicative past perfective plural)
kirlettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kirlettiler (indicative past perfective plural third-person)
kirletiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kirletiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kirletiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kirletiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kirletiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kirletiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kirletiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kirleteceğim (first-person future indicative singular)
kirleteceksin (future indicative second-person singular)
kirletecek (future indicative singular third-person)
kirleteceğiz (first-person future indicative plural)
kirleteceksiniz (future indicative plural second-person)
kirletecekler (future indicative plural third-person)
kirletmişim (first-person inferential perfective singular)
kirletmişsin (inferential perfective second-person singular)
kirletmiş (inferential perfective singular third-person)
kirletmişiz (first-person inferential perfective plural)
kirletmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kirletmişler (inferential perfective plural third-person)
kirletirmişim (aorist first-person inferential singular)
kirletirmişsin (aorist inferential second-person singular)
kirletirmiş (aorist inferential singular third-person)
kirletirmişiz (aorist first-person inferential plural)
kirletirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kirletirlermiş (or kirletirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
kirletiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kirletiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kirletiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kirletiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kirletiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kirletiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kirletsem (conditional first-person singular)
kirletsen (conditional second-person singular)
kirletse (conditional singular third-person)
kirletsek (conditional first-person plural)
kirletseniz (conditional plural second-person)
kirletseler (conditional plural third-person)
kirletseydim (conditional first-person perfective singular)
kirletseydin (conditional perfective second-person singular)
kirletseydi (conditional perfective singular third-person)
kirletseydik (conditional first-person perfective plural)
kirletseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kirletseydiler (conditional perfective plural third-person)
kirleteyim (first-person optative singular)
kirletesin (optative second-person singular)
kirlete (optative singular third-person)
kirletelim (first-person optative plural)
kirletesiniz (optative plural second-person)
kirleteler (optative plural third-person)
kirletmekteyim (first-person progressive singular)
kirletmektesin (progressive second-person singular)
kirletmekte (progressive singular third-person)
kirletmekteyiz (first-person plural progressive)
kirletmektesiniz (plural progressive second-person)
kirletmekteler (plural progressive third-person)
kirletmeliyim (first-person necessitative singular)
kirletmelisin (necessitative second-person singular)
kirletmeli (necessitative singular third-person)
kirletmeliyiz (first-person necessitative plural)
kirletmelisiniz (necessitative plural second-person)
kirletmeliler (necessitative plural third-person)
kirlet (imperative second-person singular)
kirletsin (imperative singular third-person)
kirletin (imperative plural second-person)
kirletsinler (imperative plural third-person)
kirletir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kirletir misin? (aorist indicative present second-person singular)
kirletir mi? (aorist indicative present singular third-person)
kirletir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kirletir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kirletirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kirletiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kirletiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kirletiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kirletiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kirletiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kirletiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kirlettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kirlettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kirletti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kirlettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kirlettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kirlettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kirletiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kirletiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kirletiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kirletiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kirletiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kirletiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kirletecek miyim? (first-person future indicative singular)
kirletecek misin? (future indicative second-person singular)
kirletecek mi? (future indicative singular third-person)
kirletecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kirletecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kirletecekler mi? (future indicative plural third-person)
kirletmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kirletmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kirletmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kirletmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kirletmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kirletmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kirletir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kirletir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kirletir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kirletir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kirletir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kirletirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kirletiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kirletiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kirletiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kirletiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kirletiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kirletiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kirletsem mi? (conditional first-person singular)
kirletsen mi? (conditional second-person singular)
kirletse mi? (conditional singular third-person)
kirletsek mi? (conditional first-person plural)
kirletseniz mi? (conditional plural second-person)
kirletseler mi? (conditional plural third-person)
kirletse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kirletse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kirletse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kirletse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kirletse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kirletseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kirletmekte miyim? (first-person progressive singular)
kirletmekte misin? (progressive second-person singular)
kirletmekte mi? (progressive singular third-person)
kirletmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kirletmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kirletmekteler mi? (plural progressive third-person)
kirletmeli miyim? (first-person necessitative singular)
kirletmeli misin? (necessitative second-person singular)
kirletmeli mi? (necessitative singular third-person)
kirletmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kirletmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kirletmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kirletmemek (infinitive negative)
kirletmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kirletmemiş (impersonal negative participle perfective)
kirletmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kirletmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kirletmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kirletmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kirletmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kirletmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kirletmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kirletmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kirletmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kirletmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kirletmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kirletmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kirletmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kirletmeme (negative noun-from-verb)
kirletmeyiş (adverbial negative)
kirletmem (aorist first-person indicative present singular)
kirletmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kirletmez (aorist indicative present singular third-person)
kirletmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kirletmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kirletmezler (aorist indicative plural present third-person)
kirletmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kirletmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kirletmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kirletmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kirletmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kirletmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kirletmedim (first-person indicative past perfective singular)
kirletmedin (indicative past perfective second-person singular)
kirletmedi (indicative past perfective singular third-person)
kirletmedik (first-person indicative past perfective plural)
kirletmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kirletmediler (indicative past perfective plural third-person)
kirletmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kirletmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kirletmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kirletmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kirletmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kirletmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kirletmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kirletmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kirletmeyecek (future indicative singular third-person)
kirletmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kirletmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kirletmeyecekler (future indicative plural third-person)
kirletmemişim (first-person inferential perfective singular)
kirletmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kirletmemiş (inferential perfective singular third-person)
kirletmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kirletmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kirletmemişler (inferential perfective plural third-person)
kirletmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kirletmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kirletmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kirletmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kirletmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kirletmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kirletmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kirletmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kirletmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kirletmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kirletmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kirletmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kirletmesem (conditional first-person singular)
kirletmesen (conditional second-person singular)
kirletmese (conditional singular third-person)
kirletmesek (conditional first-person plural)
kirletmeseniz (conditional plural second-person)
kirletmeseler (conditional plural third-person)
kirletmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kirletmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kirletmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kirletmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kirletmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kirletmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kirletmeyeyim (first-person optative singular)
kirletmeyesin (optative second-person singular)
kirletmeye (optative singular third-person)
kirletmeyelim (first-person optative plural)
kirletmeyesiniz (optative plural second-person)
kirletmeyeler (optative plural third-person)
kirletmemekteyim (first-person progressive singular)
kirletmemektesin (progressive second-person singular)
kirletmemekte (progressive singular third-person)
kirletmemekteyiz (first-person plural progressive)
kirletmemektesiniz (plural progressive second-person)
kirletmemekteler (plural progressive third-person)
kirletmemeliyim (first-person necessitative singular)
kirletmemelisin (necessitative second-person singular)
kirletmemeli (necessitative singular third-person)
kirletmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kirletmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kirletmemeliler (necessitative plural third-person)
kirletme (imperative second-person singular)
kirletmesin (imperative singular third-person)
kirletmeyin (imperative plural second-person)
kirletmesinler (imperative plural third-person)
kirletmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kirletmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kirletmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kirletmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kirletmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kirletmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kirletmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kirletmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kirletmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kirletmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kirletmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kirletmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kirletmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kirletmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kirletmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kirletmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kirletmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kirletmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kirletmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kirletmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kirletmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kirletmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kirletmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kirletmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kirletmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kirletmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kirletmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kirletmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kirletmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kirletmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kirletmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kirletmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kirletmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kirletmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kirletmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kirletmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kirletmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kirletmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kirletmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kirletmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kirletmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kirletmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kirletmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kirletmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kirletmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kirletmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kirletmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kirletmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kirletmesem mi? (conditional first-person singular)
kirletmesen mi? (conditional second-person singular)
kirletmese mi? (conditional singular third-person)
kirletmesek mi? (conditional first-person plural)
kirletmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kirletmeseler mi? (conditional plural third-person)
kirletmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kirletmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kirletmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kirletmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kirletmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kirletmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kirletmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kirletmemekte misin? (progressive second-person singular)
kirletmemekte mi? (progressive singular third-person)
kirletmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kirletmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kirletmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kirletmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kirletmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kirletmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kirletmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kirletmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kirletmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish كیرلتمك (kirletmek).


uyarmak

head

uyarmak (third-person singular simple present uyarır)

uyarır (present singular third-person)
uyarmak (infinitive)
uyaran (imperfective impersonal participle)
uyarmış (impersonal participle perfective)
uyaracak (impersonal participle prospective)
uyardığım (non-prospective participle personal)
uyardığın (non-prospective participle personal)
uyardığı (non-prospective participle personal)
uyardığımız (non-prospective participle personal)
uyardığınız (non-prospective participle personal)
uyardıkları (non-prospective participle personal)
uyaracağım (participle personal prospective)
uyaracağın (participle personal prospective)
uyaracağı (participle personal prospective)
uyaracağımız (participle personal prospective)
uyaracağınız (participle personal prospective)
uyaracakları (participle personal prospective)
uyarma (noun-from-verb)
uyarış (adverbial)
uyarırım (aorist first-person indicative present singular)
uyarırsın (aorist indicative present second-person singular)
uyarır (aorist indicative present singular third-person)
uyarırız (aorist first-person indicative plural present)
uyarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyarırlar (aorist indicative plural present third-person)
uyarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyardım (first-person indicative past perfective singular)
uyardın (indicative past perfective second-person singular)
uyardı (indicative past perfective singular third-person)
uyardık (first-person indicative past perfective plural)
uyardınız (indicative past perfective plural second-person)
uyardılar (indicative past perfective plural third-person)
uyarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uyarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uyaracağım (first-person future indicative singular)
uyaracaksın (future indicative second-person singular)
uyaracak (future indicative singular third-person)
uyaracağız (first-person future indicative plural)
uyaracaksınız (future indicative plural second-person)
uyaracaklar (future indicative plural third-person)
uyarmışım (first-person inferential perfective singular)
uyarmışsın (inferential perfective second-person singular)
uyarmış (inferential perfective singular third-person)
uyarmışız (first-person inferential perfective plural)
uyarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyarmışlar (inferential perfective plural third-person)
uyarırmışım (aorist first-person inferential singular)
uyarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyarırmış (aorist inferential singular third-person)
uyarırmışız (aorist first-person inferential plural)
uyarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyarırlarmış (or uyarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
uyarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyarsam (conditional first-person singular)
uyarsan (conditional second-person singular)
uyarsa (conditional singular third-person)
uyarsak (conditional first-person plural)
uyarsanız (conditional plural second-person)
uyarsalar (conditional plural third-person)
uyarsaydım (conditional first-person perfective singular)
uyarsaydın (conditional perfective second-person singular)
uyarsaydı (conditional perfective singular third-person)
uyarsaydık (conditional first-person perfective plural)
uyarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyarayım (first-person optative singular)
uyarasın (optative second-person singular)
uyara (optative singular third-person)
uyaralım (first-person optative plural)
uyarasınız (optative plural second-person)
uyaralar (optative plural third-person)
uyarmaktayım (first-person progressive singular)
uyarmaktasın (progressive second-person singular)
uyarmakta (progressive singular third-person)
uyarmaktayız (first-person plural progressive)
uyarmaktasınız (plural progressive second-person)
uyarmaktalar (plural progressive third-person)
uyarmalıyım (first-person necessitative singular)
uyarmalısın (necessitative second-person singular)
uyarmalı (necessitative singular third-person)
uyarmalıyız (first-person necessitative plural)
uyarmalısınız (necessitative plural second-person)
uyarmalılar (necessitative plural third-person)
uyar (imperative second-person singular)
uyarsın (imperative singular third-person)
uyarın (imperative plural second-person)
uyarsınlar (imperative plural third-person)
uyarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyaracak mısın? (future indicative second-person singular)
uyaracak mı? (future indicative singular third-person)
uyaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyarsam mı? (conditional first-person singular)
uyarsan mı? (conditional second-person singular)
uyarsa mı? (conditional singular third-person)
uyarsak mı? (conditional first-person plural)
uyarsanız mı? (conditional plural second-person)
uyarsalar mı? (conditional plural third-person)
uyarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyarmakta mısın? (progressive second-person singular)
uyarmakta mı? (progressive singular third-person)
uyarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyarmalı mı? (necessitative singular third-person)
uyarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uyarmamak (infinitive negative)
uyarmayan (imperfective impersonal negative participle)
uyarmamış (impersonal negative participle perfective)
uyarmayacak (impersonal negative participle prospective)
uyarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uyarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uyarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uyarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uyarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uyarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uyarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uyarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uyarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uyarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uyarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uyarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uyarmama (negative noun-from-verb)
uyarmayış (adverbial negative)
uyarmam (aorist first-person indicative present singular)
uyarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uyarmaz (aorist indicative present singular third-person)
uyarmayız (aorist first-person indicative plural present)
uyarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uyarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyarmadım (first-person indicative past perfective singular)
uyarmadın (indicative past perfective second-person singular)
uyarmadı (indicative past perfective singular third-person)
uyarmadık (first-person indicative past perfective plural)
uyarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uyarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uyarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uyarmayacağım (first-person future indicative singular)
uyarmayacaksın (future indicative second-person singular)
uyarmayacak (future indicative singular third-person)
uyarmayacağız (first-person future indicative plural)
uyarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uyarmayacaklar (future indicative plural third-person)
uyarmamışım (first-person inferential perfective singular)
uyarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uyarmamış (inferential perfective singular third-person)
uyarmamışız (first-person inferential perfective plural)
uyarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uyarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uyarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyarmazmış (aorist inferential singular third-person)
uyarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uyarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uyarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyarmasam (conditional first-person singular)
uyarmasan (conditional second-person singular)
uyarmasa (conditional singular third-person)
uyarmasak (conditional first-person plural)
uyarmasanız (conditional plural second-person)
uyarmasalar (conditional plural third-person)
uyarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uyarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uyarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uyarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uyarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyarmayayım (first-person optative singular)
uyarmayasın (optative second-person singular)
uyarmaya (optative singular third-person)
uyarmayalım (first-person optative plural)
uyarmayasınız (optative plural second-person)
uyarmayalar (optative plural third-person)
uyarmamaktayım (first-person progressive singular)
uyarmamaktasın (progressive second-person singular)
uyarmamakta (progressive singular third-person)
uyarmamaktayız (first-person plural progressive)
uyarmamaktasınız (plural progressive second-person)
uyarmamaktalar (plural progressive third-person)
uyarmamalıyım (first-person necessitative singular)
uyarmamalısın (necessitative second-person singular)
uyarmamalı (necessitative singular third-person)
uyarmamalıyız (first-person necessitative plural)
uyarmamalısınız (necessitative plural second-person)
uyarmamalılar (necessitative plural third-person)
uyarma (imperative second-person singular)
uyarmasın (imperative singular third-person)
uyarmayın (imperative plural second-person)
uyarmasınlar (imperative plural third-person)
uyarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uyarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyarmasam mı? (conditional first-person singular)
uyarmasan mı? (conditional second-person singular)
uyarmasa mı? (conditional singular third-person)
uyarmasak mı? (conditional first-person plural)
uyarmasanız mı? (conditional plural second-person)
uyarmasalar mı? (conditional plural third-person)
uyarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uyarmamakta mı? (progressive singular third-person)
uyarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uyarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اویارمق (uyarmak, oyarmak, “to wake, rouse, stir up”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (oyar-, “to wake”), from Proto-Turkic *od-gur- (“to wake”), causative of the unattested stem *od-. Compare uyanmak (“to wake up”), passive/reflexive of the same root. Cognate with Old Turkic 𐰆𐰑𐰍𐰆𐰺 (odɣur-, “to wake”).

inh

(transitive) to excite, induce, stimulate


ağlarım

first-person singular indicative aorist of ağlamak


gülerim

first-person singular indicative aorist of gülmek


alkışlarım

first-person singular indicative aorist of alkışlamak


üşenirim

first-person singular indicative aorist of üşenmek


açarım

first-person singular indicative aorist of açmak


yanarım

first-person singular present simple of yanmak


kaparım

first-person singular indicative aorist of kapmak


kaparım

first-person singular indicative aorist of kapamak


temizlemek

head

temizlemek (third-person singular simple present temizler)

temizler (present singular third-person)
temizlemek (infinitive)
temizleyen (imperfective impersonal participle)
temizlemiş (impersonal participle perfective)
temizleyecek (impersonal participle prospective)
temizlediğim (non-prospective participle personal)
temizlediğin (non-prospective participle personal)
temizlediği (non-prospective participle personal)
temizlediğimiz (non-prospective participle personal)
temizlediğiniz (non-prospective participle personal)
temizledikleri (non-prospective participle personal)
temizleyeceğim (participle personal prospective)
temizleyeceğin (participle personal prospective)
temizleyeceği (participle personal prospective)
temizleyeceğimiz (participle personal prospective)
temizleyeceğiniz (participle personal prospective)
temizleyecekleri (participle personal prospective)
temizleme (noun-from-verb)
temizleyiş (adverbial)
temizlerim (aorist first-person indicative present singular)
temizlersin (aorist indicative present second-person singular)
temizler (aorist indicative present singular third-person)
temizleriz (aorist first-person indicative plural present)
temizlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
temizlerler (aorist indicative plural present third-person)
temizliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
temizliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
temizliyor (imperfective indicative present singular third-person)
temizliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
temizliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
temizliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
temizledim (first-person indicative past perfective singular)
temizledin (indicative past perfective second-person singular)
temizledi (indicative past perfective singular third-person)
temizledik (first-person indicative past perfective plural)
temizlediniz (indicative past perfective plural second-person)
temizlediler (indicative past perfective plural third-person)
temizliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
temizliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
temizliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
temizliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
temizliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
temizliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
temizleyeceğim (first-person future indicative singular)
temizleyeceksin (future indicative second-person singular)
temizleyecek (future indicative singular third-person)
temizleyeceğiz (first-person future indicative plural)
temizleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
temizleyecekler (future indicative plural third-person)
temizlemişim (first-person inferential perfective singular)
temizlemişsin (inferential perfective second-person singular)
temizlemiş (inferential perfective singular third-person)
temizlemişiz (first-person inferential perfective plural)
temizlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
temizlemişler (inferential perfective plural third-person)
temizlermişim (aorist first-person inferential singular)
temizlermişsin (aorist inferential second-person singular)
temizlermiş (aorist inferential singular third-person)
temizlermişiz (aorist first-person inferential plural)
temizlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
temizlermişler (aorist inferential plural third-person)
temizliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
temizliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
temizliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
temizliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
temizliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
temizliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
temizlesem (conditional first-person singular)
temizlesen (conditional second-person singular)
temizlese (conditional singular third-person)
temizlesek (conditional first-person plural)
temizleseniz (conditional plural second-person)
temizleseler (conditional plural third-person)
temizleseydim (conditional first-person perfective singular)
temizleseydin (conditional perfective second-person singular)
temizleseydi (conditional perfective singular third-person)
temizleseydik (conditional first-person perfective plural)
temizleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
temizleseydiler (conditional perfective plural third-person)
temizleyeyim (first-person optative singular)
temizleyesin (optative second-person singular)
temizleye (optative singular third-person)
temizleyelim (first-person optative plural)
temizleyesiniz (optative plural second-person)
temizleyeler (optative plural third-person)
temizlemekteyim (first-person progressive singular)
temizlemektesin (progressive second-person singular)
temizlemekte (progressive singular third-person)
temizlemekteyiz (first-person plural progressive)
temizlemektesiniz (plural progressive second-person)
temizlemekteler (plural progressive third-person)
temizlemeliyim (first-person necessitative singular)
temizlemelisin (necessitative second-person singular)
temizlemeli (necessitative singular third-person)
temizlemeliyiz (first-person necessitative plural)
temizlemelisiniz (necessitative plural second-person)
temizlemeliler (necessitative plural third-person)
temizle (imperative second-person singular)
temizlesin (imperative singular third-person)
temizleyin (imperative plural second-person)
temizlesinler (imperative plural third-person)
temizler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
temizler misin? (aorist indicative present second-person singular)
temizler mi? (aorist indicative present singular third-person)
temizler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
temizler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
temizlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
temizliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
temizliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
temizliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
temizliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
temizliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
temizliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
temizledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
temizledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
temizledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
temizledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
temizlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
temizlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
temizliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
temizliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
temizliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
temizliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
temizliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
temizliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
temizleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
temizleyecek misin? (future indicative second-person singular)
temizleyecek mi? (future indicative singular third-person)
temizleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
temizleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
temizleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
temizlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
temizlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
temizlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
temizlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
temizlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
temizlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
temizler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
temizler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
temizler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
temizler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
temizler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
temizlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
temizliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
temizliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
temizliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
temizliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
temizliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
temizliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
temizlesem mi? (conditional first-person singular)
temizlesen mi? (conditional second-person singular)
temizlese mi? (conditional singular third-person)
temizlesek mi? (conditional first-person plural)
temizleseniz mi? (conditional plural second-person)
temizleseler mi? (conditional plural third-person)
temizlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
temizlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
temizlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
temizlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
temizlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
temizleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
temizlemekte miyim? (first-person progressive singular)
temizlemekte misin? (progressive second-person singular)
temizlemekte mi? (progressive singular third-person)
temizlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
temizlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
temizlemekteler mi? (plural progressive third-person)
temizlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
temizlemeli misin? (necessitative second-person singular)
temizlemeli mi? (necessitative singular third-person)
temizlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
temizlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
temizlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
temizlememek (infinitive negative)
temizlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
temizlememiş (impersonal negative participle perfective)
temizlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
temizlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
temizlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
temizlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
temizlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
temizlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
temizlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
temizlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
temizlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
temizlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
temizlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
temizlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
temizlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
temizlememe (negative noun-from-verb)
temizlemeyiş (adverbial negative)
temizlemem (aorist first-person indicative present singular)
temizlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
temizlemez (aorist indicative present singular third-person)
temizlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
temizlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
temizlemezler (aorist indicative plural present third-person)
temizlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
temizlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
temizlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
temizlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
temizlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
temizlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
temizlemedim (first-person indicative past perfective singular)
temizlemedin (indicative past perfective second-person singular)
temizlemedi (indicative past perfective singular third-person)
temizlemedik (first-person indicative past perfective plural)
temizlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
temizlemediler (indicative past perfective plural third-person)
temizlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
temizlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
temizlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
temizlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
temizlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
temizlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
temizlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
temizlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
temizlemeyecek (future indicative singular third-person)
temizlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
temizlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
temizlemeyecekler (future indicative plural third-person)
temizlememişim (first-person inferential perfective singular)
temizlememişsin (inferential perfective second-person singular)
temizlememiş (inferential perfective singular third-person)
temizlememişiz (first-person inferential perfective plural)
temizlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
temizlememişler (inferential perfective plural third-person)
temizlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
temizlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
temizlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
temizlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
temizlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
temizlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
temizlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
temizlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
temizlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
temizlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
temizlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
temizlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
temizlemesem (conditional first-person singular)
temizlemesen (conditional second-person singular)
temizlemese (conditional singular third-person)
temizlemesek (conditional first-person plural)
temizlemeseniz (conditional plural second-person)
temizlemeseler (conditional plural third-person)
temizlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
temizlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
temizlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
temizlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
temizlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
temizlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
temizlemeyeyim (first-person optative singular)
temizlemeyesin (optative second-person singular)
temizlemeye (optative singular third-person)
temizlemeyelim (first-person optative plural)
temizlemeyesiniz (optative plural second-person)
temizlemeyeler (optative plural third-person)
temizlememekteyim (first-person progressive singular)
temizlememektesin (progressive second-person singular)
temizlememekte (progressive singular third-person)
temizlememekteyiz (first-person plural progressive)
temizlememektesiniz (plural progressive second-person)
temizlememekteler (plural progressive third-person)
temizlememeliyim (first-person necessitative singular)
temizlememelisin (necessitative second-person singular)
temizlememeli (necessitative singular third-person)
temizlememeliyiz (first-person necessitative plural)
temizlememelisiniz (necessitative plural second-person)
temizlememeliler (necessitative plural third-person)
temizleme (imperative second-person singular)
temizlemesin (imperative singular third-person)
temizlemeyin (imperative plural second-person)
temizlemesinler (imperative plural third-person)
temizlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
temizlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
temizlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
temizlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
temizlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
temizlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
temizlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
temizlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
temizlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
temizlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
temizlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
temizlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
temizlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
temizlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
temizlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
temizlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
temizlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
temizlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
temizlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
temizlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
temizlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
temizlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
temizlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
temizlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
temizlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
temizlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
temizlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
temizlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
temizlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
temizlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
temizlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
temizlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
temizlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
temizlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
temizlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
temizlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
temizlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
temizlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
temizlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
temizlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
temizlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
temizlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
temizlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
temizlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
temizlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
temizlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
temizlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
temizlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
temizlemesem mi? (conditional first-person singular)
temizlemesen mi? (conditional second-person singular)
temizlemese mi? (conditional singular third-person)
temizlemesek mi? (conditional first-person plural)
temizlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
temizlemeseler mi? (conditional plural third-person)
temizlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
temizlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
temizlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
temizlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
temizlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
temizlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
temizlememekte miyim? (first-person progressive singular)
temizlememekte misin? (progressive second-person singular)
temizlememekte mi? (progressive singular third-person)
temizlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
temizlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
temizlememekteler mi? (plural progressive third-person)
temizlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
temizlememeli misin? (necessitative second-person singular)
temizlememeli mi? (necessitative singular third-person)
temizlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
temizlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
temizlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تمیزلمك. Verbal form of temiz.