uyuyakalmak

uyuyakalmak (third-person singular simple present uyuyakalır)

uyuyakalır (present singular third-person)
uyuyakalmak (infinitive)
uyuyakalan (imperfective impersonal participle)
uyuyakalmış (impersonal participle perfective)
uyuyakalacak (impersonal participle prospective)
uyuyakaldığım (non-prospective participle personal)
uyuyakaldığın (non-prospective participle personal)
uyuyakaldığı (non-prospective participle personal)
uyuyakaldığımız (non-prospective participle personal)
uyuyakaldığınız (non-prospective participle personal)
uyuyakaldıkları (non-prospective participle personal)
uyuyakalacağım (participle personal prospective)
uyuyakalacağın (participle personal prospective)
uyuyakalacağı (participle personal prospective)
uyuyakalacağımız (participle personal prospective)
uyuyakalacağınız (participle personal prospective)
uyuyakalacakları (participle personal prospective)
uyuyakalma (noun-from-verb)
uyuyakalış (adverbial)
uyuyakalırım (aorist first-person indicative present singular)
uyuyakalırsın (aorist indicative present second-person singular)
uyuyakalır (aorist indicative present singular third-person)
uyuyakalırız (aorist first-person indicative plural present)
uyuyakalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyuyakalırlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuyakalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuyakalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuyakalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuyakalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuyakalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuyakalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuyakaldım (first-person indicative past perfective singular)
uyuyakaldın (indicative past perfective second-person singular)
uyuyakaldı (indicative past perfective singular third-person)
uyuyakaldık (first-person indicative past perfective plural)
uyuyakaldınız (indicative past perfective plural second-person)
uyuyakaldılar (indicative past perfective plural third-person)
uyuyakalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuyakalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuyakalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuyakalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuyakalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuyakalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uyuyakalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uyuyakalacağım (first-person future indicative singular)
uyuyakalacaksın (future indicative second-person singular)
uyuyakalacak (future indicative singular third-person)
uyuyakalacağız (first-person future indicative plural)
uyuyakalacaksınız (future indicative plural second-person)
uyuyakalacaklar (future indicative plural third-person)
uyuyakalmışım (first-person inferential perfective singular)
uyuyakalmışsın (inferential perfective second-person singular)
uyuyakalmış (inferential perfective singular third-person)
uyuyakalmışız (first-person inferential perfective plural)
uyuyakalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyuyakalmışlar (inferential perfective plural third-person)
uyuyakalırmışım (aorist first-person inferential singular)
uyuyakalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyuyakalırmış (aorist inferential singular third-person)
uyuyakalırmışız (aorist first-person inferential plural)
uyuyakalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyuyakalırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or uyuyakalırmışlar (aorist inferential plural third-person)
uyuyakalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuyakalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuyakalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuyakalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuyakalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuyakalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuyakalsam (conditional first-person singular)
uyuyakalsan (conditional second-person singular)
uyuyakalsa (conditional singular third-person)
uyuyakalsak (conditional first-person plural)
uyuyakalsanız (conditional plural second-person)
uyuyakalsalar (conditional plural third-person)
uyuyakalsaydım (conditional first-person perfective singular)
uyuyakalsaydın (conditional perfective second-person singular)
uyuyakalsaydı (conditional perfective singular third-person)
uyuyakalsaydık (conditional first-person perfective plural)
uyuyakalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyuyakalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyuyakalayım (first-person optative singular)
uyuyakalasın (optative second-person singular)
uyuyakala (optative singular third-person)
uyuyakalalım (first-person optative plural)
uyuyakalasınız (optative plural second-person)
uyuyakalalar (optative plural third-person)
uyuyakalmaktayım (first-person progressive singular)
uyuyakalmaktasın (progressive second-person singular)
uyuyakalmakta (progressive singular third-person)
uyuyakalmaktayız (first-person plural progressive)
uyuyakalmaktasınız (plural progressive second-person)
uyuyakalmaktalar (plural progressive third-person)
uyuyakalmalıyım (first-person necessitative singular)
uyuyakalmalısın (necessitative second-person singular)
uyuyakalmalı (necessitative singular third-person)
uyuyakalmalıyız (first-person necessitative plural)
uyuyakalmalısınız (necessitative plural second-person)
uyuyakalmalılar (necessitative plural third-person)
uyuyakal (imperative second-person singular)
uyuyakalsın (imperative singular third-person)
uyuyakalın (imperative plural second-person)
uyuyakalsınlar (imperative plural third-person)
uyuyakalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyuyakalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyuyakalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyuyakalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyuyakalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyuyakalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuyakalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuyakalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuyakalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuyakalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuyakalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuyakalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuyakaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyuyakaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyuyakaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyuyakaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyuyakaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyuyakaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuyakalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuyakalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuyakalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuyakalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuyakalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuyakalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuyakalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyuyakalacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyuyakalacak mı? (future indicative singular third-person)
uyuyakalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyuyakalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyuyakalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyuyakalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyuyakalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyuyakalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyuyakalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyuyakalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyuyakalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyuyakalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyuyakalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyuyakalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyuyakalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyuyakalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyuyakalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuyakalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuyakalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuyakalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuyakalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuyakalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuyakalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuyakalsam mı? (conditional first-person singular)
uyuyakalsan mı? (conditional second-person singular)
uyuyakalsa mı? (conditional singular third-person)
uyuyakalsak mı? (conditional first-person plural)
uyuyakalsanız mı? (conditional plural second-person)
uyuyakalsalar mı? (conditional plural third-person)
uyuyakalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyuyakalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyuyakalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyuyakalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyuyakalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyuyakalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyuyakalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyuyakalmakta mısın? (progressive second-person singular)
uyuyakalmakta mı? (progressive singular third-person)
uyuyakalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyuyakalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyuyakalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyuyakalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyuyakalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyuyakalmalı mı? (necessitative singular third-person)
uyuyakalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyuyakalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyuyakalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uyuyakalmamak (infinitive negative)
uyuyakalmayan (imperfective impersonal negative participle)
uyuyakalmamış (impersonal negative participle perfective)
uyuyakalmayacak (impersonal negative participle prospective)
uyuyakalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uyuyakalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uyuyakalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uyuyakalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uyuyakalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uyuyakalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uyuyakalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uyuyakalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uyuyakalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uyuyakalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uyuyakalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uyuyakalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uyuyakalmama (negative noun-from-verb)
uyuyakalmayış (adverbial negative)
uyuyakalmam (aorist first-person indicative present singular)
uyuyakalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uyuyakalmaz (aorist indicative present singular third-person)
uyuyakalmayız (aorist first-person indicative plural present)
uyuyakalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyuyakalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuyakalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuyakalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuyakalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuyakalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuyakalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuyakalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uyuyakalmadım (first-person indicative past perfective singular)
uyuyakalmadın (indicative past perfective second-person singular)
uyuyakalmadı (indicative past perfective singular third-person)
uyuyakalmadık (first-person indicative past perfective plural)
uyuyakalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uyuyakalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uyuyakalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuyakalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuyakalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuyakalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuyakalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuyakalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uyuyakalmayacağım (first-person future indicative singular)
uyuyakalmayacaksın (future indicative second-person singular)
uyuyakalmayacak (future indicative singular third-person)
uyuyakalmayacağız (first-person future indicative plural)
uyuyakalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uyuyakalmayacaklar (future indicative plural third-person)
uyuyakalmamışım (first-person inferential perfective singular)
uyuyakalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uyuyakalmamış (inferential perfective singular third-person)
uyuyakalmamışız (first-person inferential perfective plural)
uyuyakalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uyuyakalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uyuyakalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uyuyakalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyuyakalmazmış (aorist inferential singular third-person)
uyuyakalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uyuyakalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyuyakalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uyuyakalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuyakalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuyakalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuyakalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuyakalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuyakalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uyuyakalmasam (conditional first-person singular)
uyuyakalmasan (conditional second-person singular)
uyuyakalmasa (conditional singular third-person)
uyuyakalmasak (conditional first-person plural)
uyuyakalmasanız (conditional plural second-person)
uyuyakalmasalar (conditional plural third-person)
uyuyakalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uyuyakalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uyuyakalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uyuyakalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uyuyakalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uyuyakalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyuyakalmayayım (first-person optative singular)
uyuyakalmayasın (optative second-person singular)
uyuyakalmaya (optative singular third-person)
uyuyakalmayalım (first-person optative plural)
uyuyakalmayasınız (optative plural second-person)
uyuyakalmayalar (optative plural third-person)
uyuyakalmamaktayım (first-person progressive singular)
uyuyakalmamaktasın (progressive second-person singular)
uyuyakalmamakta (progressive singular third-person)
uyuyakalmamaktayız (first-person plural progressive)
uyuyakalmamaktasınız (plural progressive second-person)
uyuyakalmamaktalar (plural progressive third-person)
uyuyakalmamalıyım (first-person necessitative singular)
uyuyakalmamalısın (necessitative second-person singular)
uyuyakalmamalı (necessitative singular third-person)
uyuyakalmamalıyız (first-person necessitative plural)
uyuyakalmamalısınız (necessitative plural second-person)
uyuyakalmamalılar (necessitative plural third-person)
uyuyakalma (imperative second-person singular)
uyuyakalmasın (imperative singular third-person)
uyuyakalmayın (imperative plural second-person)
uyuyakalmasınlar (imperative plural third-person)
uyuyakalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyuyakalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyuyakalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyuyakalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyuyakalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyuyakalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuyakalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuyakalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuyakalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuyakalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuyakalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuyakalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uyuyakalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uyuyakalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uyuyakalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uyuyakalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uyuyakalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uyuyakalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuyakalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuyakalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuyakalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuyakalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuyakalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuyakalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyuyakalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyuyakalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyuyakalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uyuyakalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyuyakalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyuyakalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uyuyakalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uyuyakalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uyuyakalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uyuyakalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uyuyakalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uyuyakalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyuyakalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uyuyakalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uyuyakalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uyuyakalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uyuyakalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyuyakalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuyakalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuyakalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuyakalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuyakalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuyakalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuyakalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uyuyakalmasam mı? (conditional first-person singular)
uyuyakalmasan mı? (conditional second-person singular)
uyuyakalmasa mı? (conditional singular third-person)
uyuyakalmasak mı? (conditional first-person plural)
uyuyakalmasanız mı? (conditional plural second-person)
uyuyakalmasalar mı? (conditional plural third-person)
uyuyakalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uyuyakalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uyuyakalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uyuyakalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uyuyakalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uyuyakalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uyuyakalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uyuyakalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uyuyakalmamakta mı? (progressive singular third-person)
uyuyakalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uyuyakalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uyuyakalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uyuyakalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uyuyakalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uyuyakalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uyuyakalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uyuyakalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uyuyakalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


yönelmek

head

yönelmek (third-person singular simple present yönelir)

yönelir (present singular third-person)
yönelmek (infinitive)
yönelen (imperfective impersonal participle)
yönelmiş (impersonal participle perfective)
yönelecek (impersonal participle prospective)
yöneldiğim (non-prospective participle personal)
yöneldiğin (non-prospective participle personal)
yöneldiği (non-prospective participle personal)
yöneldiğimiz (non-prospective participle personal)
yöneldiğiniz (non-prospective participle personal)
yöneldikleri (non-prospective participle personal)
yöneleceğim (participle personal prospective)
yöneleceğin (participle personal prospective)
yöneleceği (participle personal prospective)
yöneleceğimiz (participle personal prospective)
yöneleceğiniz (participle personal prospective)
yönelecekleri (participle personal prospective)
yönelme (noun-from-verb)
yöneliş (adverbial)
yönelirim (aorist first-person indicative present singular)
yönelirsin (aorist indicative present second-person singular)
yönelir (aorist indicative present singular third-person)
yöneliriz (aorist first-person indicative plural present)
yönelirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yönelirler (aorist indicative plural present third-person)
yöneliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yöneliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yöneliyor (imperfective indicative present singular third-person)
yöneliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yöneliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yöneliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yöneldim (first-person indicative past perfective singular)
yöneldin (indicative past perfective second-person singular)
yöneldi (indicative past perfective singular third-person)
yöneldik (first-person indicative past perfective plural)
yöneldiniz (indicative past perfective plural second-person)
yöneldiler (indicative past perfective plural third-person)
yöneliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yöneliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yöneliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yöneliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yöneliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yöneliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yöneliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yöneleceğim (first-person future indicative singular)
yöneleceksin (future indicative second-person singular)
yönelecek (future indicative singular third-person)
yöneleceğiz (first-person future indicative plural)
yöneleceksiniz (future indicative plural second-person)
yönelecekler (future indicative plural third-person)
yönelmişim (first-person inferential perfective singular)
yönelmişsin (inferential perfective second-person singular)
yönelmiş (inferential perfective singular third-person)
yönelmişiz (first-person inferential perfective plural)
yönelmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yönelmişler (inferential perfective plural third-person)
yönelirmişim (aorist first-person inferential singular)
yönelirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yönelirmiş (aorist inferential singular third-person)
yönelirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yönelirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yönelirlermiş (or yönelirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
yöneliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yöneliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yöneliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yöneliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yöneliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yöneliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yönelsem (conditional first-person singular)
yönelsen (conditional second-person singular)
yönelse (conditional singular third-person)
yönelsek (conditional first-person plural)
yönelseniz (conditional plural second-person)
yönelseler (conditional plural third-person)
yönelseydim (conditional first-person perfective singular)
yönelseydin (conditional perfective second-person singular)
yönelseydi (conditional perfective singular third-person)
yönelseydik (conditional first-person perfective plural)
yönelseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yönelseydiler (conditional perfective plural third-person)
yöneleyim (first-person optative singular)
yönelesin (optative second-person singular)
yönele (optative singular third-person)
yönelelim (first-person optative plural)
yönelesiniz (optative plural second-person)
yöneleler (optative plural third-person)
yönelmekteyim (first-person progressive singular)
yönelmektesin (progressive second-person singular)
yönelmekte (progressive singular third-person)
yönelmekteyiz (first-person plural progressive)
yönelmektesiniz (plural progressive second-person)
yönelmekteler (plural progressive third-person)
yönelmeliyim (first-person necessitative singular)
yönelmelisin (necessitative second-person singular)
yönelmeli (necessitative singular third-person)
yönelmeliyiz (first-person necessitative plural)
yönelmelisiniz (necessitative plural second-person)
yönelmeliler (necessitative plural third-person)
yönel (imperative second-person singular)
yönelsin (imperative singular third-person)
yönelin (imperative plural second-person)
yönelsinler (imperative plural third-person)
yönelir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yönelir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yönelir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yönelir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yönelir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yönelirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yöneliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yöneliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yöneliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yöneliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yöneliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yöneliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yöneldim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yöneldin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yöneldi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yöneldik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yöneldiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yöneldiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yöneliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yöneliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yöneliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yöneliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yöneliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yöneliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yönelecek miyim? (first-person future indicative singular)
yönelecek misin? (future indicative second-person singular)
yönelecek mi? (future indicative singular third-person)
yönelecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yönelecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yönelecekler mi? (future indicative plural third-person)
yönelmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yönelmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yönelmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yönelmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yönelmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yönelmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yönelir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yönelir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yönelir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yönelir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yönelir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yönelirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yöneliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yöneliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yöneliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yöneliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yöneliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yöneliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yönelsem mi? (conditional first-person singular)
yönelsen mi? (conditional second-person singular)
yönelse mi? (conditional singular third-person)
yönelsek mi? (conditional first-person plural)
yönelseniz mi? (conditional plural second-person)
yönelseler mi? (conditional plural third-person)
yönelse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yönelse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yönelse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yönelse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yönelse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yönelseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yönelmekte miyim? (first-person progressive singular)
yönelmekte misin? (progressive second-person singular)
yönelmekte mi? (progressive singular third-person)
yönelmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yönelmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yönelmekteler mi? (plural progressive third-person)
yönelmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yönelmeli misin? (necessitative second-person singular)
yönelmeli mi? (necessitative singular third-person)
yönelmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yönelmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yönelmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yönelmemek (infinitive negative)
yönelmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yönelmemiş (impersonal negative participle perfective)
yönelmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yönelmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yönelmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yönelmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yönelmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yönelmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yönelmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yönelmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yönelmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yönelmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yönelmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yönelmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yönelmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yönelmeme (negative noun-from-verb)
yönelmeyiş (adverbial negative)
yönelmem (aorist first-person indicative present singular)
yönelmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yönelmez (aorist indicative present singular third-person)
yönelmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yönelmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yönelmezler (aorist indicative plural present third-person)
yönelmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yönelmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yönelmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yönelmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yönelmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yönelmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yönelmedim (first-person indicative past perfective singular)
yönelmedin (indicative past perfective second-person singular)
yönelmedi (indicative past perfective singular third-person)
yönelmedik (first-person indicative past perfective plural)
yönelmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yönelmediler (indicative past perfective plural third-person)
yönelmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yönelmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yönelmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yönelmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yönelmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yönelmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yönelmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yönelmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yönelmeyecek (future indicative singular third-person)
yönelmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yönelmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yönelmeyecekler (future indicative plural third-person)
yönelmemişim (first-person inferential perfective singular)
yönelmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yönelmemiş (inferential perfective singular third-person)
yönelmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yönelmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yönelmemişler (inferential perfective plural third-person)
yönelmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yönelmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yönelmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yönelmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yönelmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yönelmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yönelmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yönelmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yönelmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yönelmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yönelmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yönelmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yönelmesem (conditional first-person singular)
yönelmesen (conditional second-person singular)
yönelmese (conditional singular third-person)
yönelmesek (conditional first-person plural)
yönelmeseniz (conditional plural second-person)
yönelmeseler (conditional plural third-person)
yönelmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yönelmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yönelmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yönelmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yönelmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yönelmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yönelmeyeyim (first-person optative singular)
yönelmeyesin (optative second-person singular)
yönelmeye (optative singular third-person)
yönelmeyelim (first-person optative plural)
yönelmeyesiniz (optative plural second-person)
yönelmeyeler (optative plural third-person)
yönelmemekteyim (first-person progressive singular)
yönelmemektesin (progressive second-person singular)
yönelmemekte (progressive singular third-person)
yönelmemekteyiz (first-person plural progressive)
yönelmemektesiniz (plural progressive second-person)
yönelmemekteler (plural progressive third-person)
yönelmemeliyim (first-person necessitative singular)
yönelmemelisin (necessitative second-person singular)
yönelmemeli (necessitative singular third-person)
yönelmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yönelmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yönelmemeliler (necessitative plural third-person)
yönelme (imperative second-person singular)
yönelmesin (imperative singular third-person)
yönelmeyin (imperative plural second-person)
yönelmesinler (imperative plural third-person)
yönelmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yönelmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yönelmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yönelmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yönelmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yönelmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yönelmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yönelmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yönelmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yönelmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yönelmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yönelmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yönelmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yönelmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yönelmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yönelmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yönelmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yönelmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yönelmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yönelmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yönelmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yönelmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yönelmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yönelmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yönelmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yönelmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yönelmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yönelmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yönelmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yönelmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yönelmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yönelmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yönelmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yönelmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yönelmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yönelmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yönelmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yönelmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yönelmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yönelmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yönelmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yönelmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yönelmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yönelmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yönelmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yönelmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yönelmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yönelmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yönelmesem mi? (conditional first-person singular)
yönelmesen mi? (conditional second-person singular)
yönelmese mi? (conditional singular third-person)
yönelmesek mi? (conditional first-person plural)
yönelmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yönelmeseler mi? (conditional plural third-person)
yönelmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yönelmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yönelmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yönelmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yönelmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yönelmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yönelmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yönelmemekte misin? (progressive second-person singular)
yönelmemekte mi? (progressive singular third-person)
yönelmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yönelmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yönelmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yönelmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yönelmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yönelmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yönelmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yönelmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yönelmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish یونلمك (yönülmek), from یون (yön), equivalent to yön (“direction”) + -el (verb-forming suffix) + -mek.

af

(intransitive, with dative) To direct one's way, to turn, to face.

(intransitive, figuratively, with dative) To gravitate towards, to adopt as purpose.

(intransitive, figuratively, with dative) To target.


yönlendirmek

head

yönlendirmek (third-person singular simple present yönlendirir)

yönlendirir (present singular third-person)
yönlendirmek (infinitive)
yönlendiren (imperfective impersonal participle)
yönlendirmiş (impersonal participle perfective)
yönlendirecek (impersonal participle prospective)
yönlendirdiğim (non-prospective participle personal)
yönlendirdiğin (non-prospective participle personal)
yönlendirdiği (non-prospective participle personal)
yönlendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
yönlendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
yönlendirdikleri (non-prospective participle personal)
yönlendireceğim (participle personal prospective)
yönlendireceğin (participle personal prospective)
yönlendireceği (participle personal prospective)
yönlendireceğimiz (participle personal prospective)
yönlendireceğiniz (participle personal prospective)
yönlendirecekleri (participle personal prospective)
yönlendirme (noun-from-verb)
yönlendiriş (adverbial)
yönlendiririm (aorist first-person indicative present singular)
yönlendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
yönlendirir (aorist indicative present singular third-person)
yönlendiririz (aorist first-person indicative plural present)
yönlendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yönlendirirler (aorist indicative plural present third-person)
yönlendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yönlendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yönlendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
yönlendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yönlendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yönlendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yönlendirdim (first-person indicative past perfective singular)
yönlendirdin (indicative past perfective second-person singular)
yönlendirdi (indicative past perfective singular third-person)
yönlendirdik (first-person indicative past perfective plural)
yönlendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
yönlendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
yönlendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yönlendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yönlendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yönlendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yönlendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yönlendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yönlendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yönlendireceğim (first-person future indicative singular)
yönlendireceksin (future indicative second-person singular)
yönlendirecek (future indicative singular third-person)
yönlendireceğiz (first-person future indicative plural)
yönlendireceksiniz (future indicative plural second-person)
yönlendirecekler (future indicative plural third-person)
yönlendirmişim (first-person inferential perfective singular)
yönlendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
yönlendirmiş (inferential perfective singular third-person)
yönlendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
yönlendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yönlendirmişler (inferential perfective plural third-person)
yönlendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
yönlendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
yönlendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
yönlendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
yönlendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yönlendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or yönlendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
yönlendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yönlendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yönlendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yönlendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yönlendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yönlendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yönlendirsem (conditional first-person singular)
yönlendirsen (conditional second-person singular)
yönlendirse (conditional singular third-person)
yönlendirsek (conditional first-person plural)
yönlendirseniz (conditional plural second-person)
yönlendirseler (conditional plural third-person)
yönlendirseydim (conditional first-person perfective singular)
yönlendirseydin (conditional perfective second-person singular)
yönlendirseydi (conditional perfective singular third-person)
yönlendirseydik (conditional first-person perfective plural)
yönlendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yönlendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
yönlendireyim (first-person optative singular)
yönlendiresin (optative second-person singular)
yönlendire (optative singular third-person)
yönlendirelim (first-person optative plural)
yönlendiresiniz (optative plural second-person)
yönlendireler (optative plural third-person)
yönlendirmekteyim (first-person progressive singular)
yönlendirmektesin (progressive second-person singular)
yönlendirmekte (progressive singular third-person)
yönlendirmekteyiz (first-person plural progressive)
yönlendirmektesiniz (plural progressive second-person)
yönlendirmekteler (plural progressive third-person)
yönlendirmeliyim (first-person necessitative singular)
yönlendirmelisin (necessitative second-person singular)
yönlendirmeli (necessitative singular third-person)
yönlendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
yönlendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
yönlendirmeliler (necessitative plural third-person)
yönlendir (imperative second-person singular)
yönlendirsin (imperative singular third-person)
yönlendirin (imperative plural second-person)
yönlendirsinler (imperative plural third-person)
yönlendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yönlendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
yönlendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
yönlendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yönlendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yönlendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yönlendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yönlendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yönlendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yönlendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yönlendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yönlendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yönlendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yönlendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yönlendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yönlendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yönlendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yönlendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yönlendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yönlendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yönlendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yönlendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yönlendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yönlendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yönlendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
yönlendirecek misin? (future indicative second-person singular)
yönlendirecek mi? (future indicative singular third-person)
yönlendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yönlendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yönlendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
yönlendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yönlendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yönlendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yönlendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yönlendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yönlendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yönlendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yönlendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yönlendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yönlendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yönlendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yönlendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yönlendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yönlendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yönlendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yönlendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yönlendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yönlendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yönlendirsem mi? (conditional first-person singular)
yönlendirsen mi? (conditional second-person singular)
yönlendirse mi? (conditional singular third-person)
yönlendirsek mi? (conditional first-person plural)
yönlendirseniz mi? (conditional plural second-person)
yönlendirseler mi? (conditional plural third-person)
yönlendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
yönlendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
yönlendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
yönlendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
yönlendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yönlendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yönlendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
yönlendirmekte misin? (progressive second-person singular)
yönlendirmekte mi? (progressive singular third-person)
yönlendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
yönlendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
yönlendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
yönlendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
yönlendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
yönlendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
yönlendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yönlendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yönlendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
yönlendirmemek (infinitive negative)
yönlendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
yönlendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
yönlendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
yönlendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
yönlendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
yönlendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
yönlendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
yönlendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
yönlendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
yönlendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
yönlendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
yönlendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
yönlendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
yönlendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
yönlendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
yönlendirmeme (negative noun-from-verb)
yönlendirmeyiş (adverbial negative)
yönlendirmem (aorist first-person indicative present singular)
yönlendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
yönlendirmez (aorist indicative present singular third-person)
yönlendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
yönlendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
yönlendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
yönlendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yönlendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yönlendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
yönlendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yönlendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yönlendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yönlendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
yönlendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
yönlendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
yönlendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
yönlendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
yönlendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
yönlendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yönlendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yönlendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yönlendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yönlendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yönlendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yönlendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
yönlendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
yönlendirmeyecek (future indicative singular third-person)
yönlendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
yönlendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
yönlendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
yönlendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
yönlendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
yönlendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
yönlendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
yönlendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
yönlendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
yönlendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
yönlendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
yönlendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
yönlendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
yönlendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
yönlendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
yönlendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yönlendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yönlendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yönlendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yönlendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yönlendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yönlendirmesem (conditional first-person singular)
yönlendirmesen (conditional second-person singular)
yönlendirmese (conditional singular third-person)
yönlendirmesek (conditional first-person plural)
yönlendirmeseniz (conditional plural second-person)
yönlendirmeseler (conditional plural third-person)
yönlendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
yönlendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
yönlendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
yönlendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
yönlendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
yönlendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
yönlendirmeyeyim (first-person optative singular)
yönlendirmeyesin (optative second-person singular)
yönlendirmeye (optative singular third-person)
yönlendirmeyelim (first-person optative plural)
yönlendirmeyesiniz (optative plural second-person)
yönlendirmeyeler (optative plural third-person)
yönlendirmemekteyim (first-person progressive singular)
yönlendirmemektesin (progressive second-person singular)
yönlendirmemekte (progressive singular third-person)
yönlendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
yönlendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
yönlendirmemekteler (plural progressive third-person)
yönlendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
yönlendirmemelisin (necessitative second-person singular)
yönlendirmemeli (necessitative singular third-person)
yönlendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
yönlendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
yönlendirmemeliler (necessitative plural third-person)
yönlendirme (imperative second-person singular)
yönlendirmesin (imperative singular third-person)
yönlendirmeyin (imperative plural second-person)
yönlendirmesinler (imperative plural third-person)
yönlendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
yönlendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
yönlendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
yönlendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
yönlendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
yönlendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
yönlendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yönlendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yönlendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yönlendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yönlendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yönlendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yönlendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
yönlendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
yönlendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
yönlendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
yönlendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
yönlendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
yönlendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yönlendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yönlendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yönlendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yönlendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yönlendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yönlendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
yönlendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
yönlendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
yönlendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
yönlendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
yönlendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
yönlendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
yönlendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
yönlendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
yönlendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
yönlendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
yönlendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
yönlendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
yönlendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
yönlendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
yönlendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
yönlendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
yönlendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
yönlendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yönlendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yönlendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yönlendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yönlendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yönlendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yönlendirmesem mi? (conditional first-person singular)
yönlendirmesen mi? (conditional second-person singular)
yönlendirmese mi? (conditional singular third-person)
yönlendirmesek mi? (conditional first-person plural)
yönlendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
yönlendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
yönlendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
yönlendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
yönlendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
yönlendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
yönlendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
yönlendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
yönlendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
yönlendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
yönlendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
yönlendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
yönlendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
yönlendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
yönlendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
yönlendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
yönlendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
yönlendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
yönlendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
yönlendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From yön (“direction”) + -le (“a kind of derivative suffix”) + -n (“reflexive voice”) + -dir (“causative voice”) + -mek (“to”).

affix

to direct something towards, to move something to a different way

to make someone decide to think differently


-ekalmak

head

-ekalmak (third-person singular simple present -ekalır)

-ekalır (present singular third-person)
-ekalmak (infinitive)
-ekalan (imperfective impersonal participle)
-ekalmış (impersonal participle perfective)
-ekalacak (impersonal participle prospective)
-ekaldığım (non-prospective participle personal)
-ekaldığın (non-prospective participle personal)
-ekaldığı (non-prospective participle personal)
-ekaldığımız (non-prospective participle personal)
-ekaldığınız (non-prospective participle personal)
-ekaldıkları (non-prospective participle personal)
-ekalacağım (participle personal prospective)
-ekalacağın (participle personal prospective)
-ekalacağı (participle personal prospective)
-ekalacağımız (participle personal prospective)
-ekalacağınız (participle personal prospective)
-ekalacakları (participle personal prospective)
-ekalma (noun-from-verb)
-ekalış (adverbial)
-ekalırım (aorist first-person indicative present singular)
-ekalırsın (aorist indicative present second-person singular)
-ekalır (aorist indicative present singular third-person)
-ekalırız (aorist first-person indicative plural present)
-ekalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
-ekalırlar (aorist indicative plural present third-person)
-ekalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
-ekalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
-ekalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
-ekalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
-ekalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
-ekalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
-ekaldım (first-person indicative past perfective singular)
-ekaldın (indicative past perfective second-person singular)
-ekaldı (indicative past perfective singular third-person)
-ekaldık (first-person indicative past perfective plural)
-ekaldınız (indicative past perfective plural second-person)
-ekaldılar (indicative past perfective plural third-person)
-ekalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
-ekalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
-ekalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
-ekalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
-ekalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
-ekalıyorlardı (or -ekalıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
-ekalacağım (first-person future indicative singular)
-ekalacaksın (future indicative second-person singular)
-ekalacak (future indicative singular third-person)
-ekalacağız (first-person future indicative plural)
-ekalacaksınız (future indicative plural second-person)
-ekalacaklar (future indicative plural third-person)
-ekalmışım (first-person inferential perfective singular)
-ekalmışsın (inferential perfective second-person singular)
-ekalmış (inferential perfective singular third-person)
-ekalmışız (first-person inferential perfective plural)
-ekalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
-ekalmışlar (inferential perfective plural third-person)
-ekalırmışım (aorist first-person inferential singular)
-ekalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
-ekalırmış (aorist inferential singular third-person)
-ekalırmışız (aorist first-person inferential plural)
-ekalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
-ekalırlarmış (or -ekalırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
-ekalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
-ekalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
-ekalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
-ekalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
-ekalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
-ekalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
-ekalsam (conditional first-person singular)
-ekalsan (conditional second-person singular)
-ekalsa (conditional singular third-person)
-ekalsak (conditional first-person plural)
-ekalsanız (conditional plural second-person)
-ekalsalar (conditional plural third-person)
-ekalsaydım (conditional first-person perfective singular)
-ekalsaydın (conditional perfective second-person singular)
-ekalsaydı (conditional perfective singular third-person)
-ekalsaydık (conditional first-person perfective plural)
-ekalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
-ekalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
-ekalayım (first-person optative singular)
-ekalasın (optative second-person singular)
-ekala (optative singular third-person)
-ekalalım (first-person optative plural)
-ekalasınız (optative plural second-person)
-ekalalar (optative plural third-person)
-ekalmaktayım (first-person progressive singular)
-ekalmaktasın (progressive second-person singular)
-ekalmakta (progressive singular third-person)
-ekalmaktayız (first-person plural progressive)
-ekalmaktasınız (plural progressive second-person)
-ekalmaktalar (plural progressive third-person)
-ekalmalıyım (first-person necessitative singular)
-ekalmalısın (necessitative second-person singular)
-ekalmalı (necessitative singular third-person)
-ekalmalıyız (first-person necessitative plural)
-ekalmalısınız (necessitative plural second-person)
-ekalmalılar (necessitative plural third-person)
-ekal (imperative second-person singular)
-ekalsın (imperative singular third-person)
-ekalın (imperative plural second-person)
-ekalsınlar (imperative plural third-person)
-ekalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
-ekalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
-ekalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
-ekalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
-ekalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
-ekalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
-ekalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
-ekalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
-ekalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
-ekalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
-ekalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
-ekalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
-ekaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
-ekaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
-ekaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
-ekaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
-ekaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
-ekaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
-ekalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
-ekalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
-ekalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
-ekalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
-ekalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
-ekalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
-ekalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
-ekalacak mısın? (future indicative second-person singular)
-ekalacak mı? (future indicative singular third-person)
-ekalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
-ekalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
-ekalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
-ekalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
-ekalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
-ekalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
-ekalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
-ekalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
-ekalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
-ekalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
-ekalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
-ekalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
-ekalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
-ekalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
-ekalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
-ekalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
-ekalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
-ekalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
-ekalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
-ekalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
-ekalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
-ekalsam mı? (conditional first-person singular)
-ekalsan mı? (conditional second-person singular)
-ekalsa mı? (conditional singular third-person)
-ekalsak mı? (conditional first-person plural)
-ekalsanız mı? (conditional plural second-person)
-ekalsalar mı? (conditional plural third-person)
-ekalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
-ekalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
-ekalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
-ekalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
-ekalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
-ekalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
-ekalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
-ekalmakta mısın? (progressive second-person singular)
-ekalmakta mı? (progressive singular third-person)
-ekalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
-ekalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
-ekalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
-ekalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
-ekalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
-ekalmalı mı? (necessitative singular third-person)
-ekalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
-ekalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
-ekalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
-ekalmamak (infinitive negative)
-ekalmayan (imperfective impersonal negative participle)
-ekalmamış (impersonal negative participle perfective)
-ekalmayacak (impersonal negative participle prospective)
-ekalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
-ekalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
-ekalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
-ekalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
-ekalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
-ekalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
-ekalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
-ekalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
-ekalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
-ekalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
-ekalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
-ekalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
-ekalmama (negative noun-from-verb)
-ekalmayış (adverbial negative)
-ekalmam (aorist first-person indicative present singular)
-ekalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
-ekalmaz (aorist indicative present singular third-person)
-ekalmayız (aorist first-person indicative plural present)
-ekalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
-ekalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
-ekalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
-ekalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
-ekalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
-ekalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
-ekalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
-ekalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
-ekalmadım (first-person indicative past perfective singular)
-ekalmadın (indicative past perfective second-person singular)
-ekalmadı (indicative past perfective singular third-person)
-ekalmadık (first-person indicative past perfective plural)
-ekalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
-ekalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
-ekalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
-ekalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
-ekalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
-ekalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
-ekalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
-ekalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
-ekalmayacağım (first-person future indicative singular)
-ekalmayacaksın (future indicative second-person singular)
-ekalmayacak (future indicative singular third-person)
-ekalmayacağız (first-person future indicative plural)
-ekalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
-ekalmayacaklar (future indicative plural third-person)
-ekalmamışım (first-person inferential perfective singular)
-ekalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
-ekalmamış (inferential perfective singular third-person)
-ekalmamışız (first-person inferential perfective plural)
-ekalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
-ekalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
-ekalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
-ekalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
-ekalmazmış (aorist inferential singular third-person)
-ekalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
-ekalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
-ekalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
-ekalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
-ekalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
-ekalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
-ekalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
-ekalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
-ekalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
-ekalmasam (conditional first-person singular)
-ekalmasan (conditional second-person singular)
-ekalmasa (conditional singular third-person)
-ekalmasak (conditional first-person plural)
-ekalmasanız (conditional plural second-person)
-ekalmasalar (conditional plural third-person)
-ekalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
-ekalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
-ekalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
-ekalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
-ekalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
-ekalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
-ekalmayayım (first-person optative singular)
-ekalmayasın (optative second-person singular)
-ekalmaya (optative singular third-person)
-ekalmayalım (first-person optative plural)
-ekalmayasınız (optative plural second-person)
-ekalmayalar (optative plural third-person)
-ekalmamaktayım (first-person progressive singular)
-ekalmamaktasın (progressive second-person singular)
-ekalmamakta (progressive singular third-person)
-ekalmamaktayız (first-person plural progressive)
-ekalmamaktasınız (plural progressive second-person)
-ekalmamaktalar (plural progressive third-person)
-ekalmamalıyım (first-person necessitative singular)
-ekalmamalısın (necessitative second-person singular)
-ekalmamalı (necessitative singular third-person)
-ekalmamalıyız (first-person necessitative plural)
-ekalmamalısınız (necessitative plural second-person)
-ekalmamalılar (necessitative plural third-person)
-ekalma (imperative second-person singular)
-ekalmasın (imperative singular third-person)
-ekalmayın (imperative plural second-person)
-ekalmasınlar (imperative plural third-person)
-ekalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
-ekalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
-ekalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
-ekalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
-ekalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
-ekalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
-ekalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
-ekalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
-ekalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
-ekalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
-ekalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
-ekalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
-ekalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
-ekalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
-ekalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
-ekalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
-ekalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
-ekalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
-ekalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
-ekalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
-ekalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
-ekalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
-ekalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
-ekalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
-ekalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
-ekalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
-ekalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
-ekalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
-ekalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
-ekalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
-ekalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
-ekalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
-ekalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
-ekalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
-ekalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
-ekalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
-ekalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
-ekalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
-ekalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
-ekalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
-ekalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
-ekalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
-ekalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
-ekalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
-ekalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
-ekalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
-ekalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
-ekalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
-ekalmasam mı? (conditional first-person singular)
-ekalmasan mı? (conditional second-person singular)
-ekalmasa mı? (conditional singular third-person)
-ekalmasak mı? (conditional first-person plural)
-ekalmasanız mı? (conditional plural second-person)
-ekalmasalar mı? (conditional plural third-person)
-ekalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
-ekalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
-ekalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
-ekalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
-ekalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
-ekalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
-ekalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
-ekalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
-ekalmamakta mı? (progressive singular third-person)
-ekalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
-ekalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
-ekalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
-ekalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
-ekalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
-ekalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
-ekalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
-ekalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
-ekalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From subjunctive mood -e/-a and kalmak (“to stay”).

To stay like that without doing anything else. (It's too dated verb and it's rarely used)