programlattırmak

programlattırmak (third-person singular simple present programlattırır)

programlattırır (present singular third-person)
programlattırmak (infinitive)
programlattıran (imperfective impersonal participle)
programlattırmış (impersonal participle perfective)
programlattıracak (impersonal participle prospective)
programlattırdığım (non-prospective participle personal)
programlattırdığın (non-prospective participle personal)
programlattırdığı (non-prospective participle personal)
programlattırdığımız (non-prospective participle personal)
programlattırdığınız (non-prospective participle personal)
programlattırdıkları (non-prospective participle personal)
programlattıracağım (participle personal prospective)
programlattıracağın (participle personal prospective)
programlattıracağı (participle personal prospective)
programlattıracağımız (participle personal prospective)
programlattıracağınız (participle personal prospective)
programlattıracakları (participle personal prospective)
programlattırma (noun-from-verb)
programlattırış (adverbial)
programlattırırım (aorist first-person indicative present singular)
programlattırırsın (aorist indicative present second-person singular)
programlattırır (aorist indicative present singular third-person)
programlattırırız (aorist first-person indicative plural present)
programlattırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
programlattırırlar (aorist indicative plural present third-person)
programlattırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
programlattırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
programlattırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
programlattırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
programlattırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
programlattırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
programlattırdım (first-person indicative past perfective singular)
programlattırdın (indicative past perfective second-person singular)
programlattırdı (indicative past perfective singular third-person)
programlattırdık (first-person indicative past perfective plural)
programlattırdınız (indicative past perfective plural second-person)
programlattırdılar (indicative past perfective plural third-person)
programlattırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
programlattırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
programlattırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
programlattırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
programlattırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
programlattırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or programlattırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
programlattıracağım (first-person future indicative singular)
programlattıracaksın (future indicative second-person singular)
programlattıracak (future indicative singular third-person)
programlattıracağız (first-person future indicative plural)
programlattıracaksınız (future indicative plural second-person)
programlattıracaklar (future indicative plural third-person)
programlattırmışım (first-person inferential perfective singular)
programlattırmışsın (inferential perfective second-person singular)
programlattırmış (inferential perfective singular third-person)
programlattırmışız (first-person inferential perfective plural)
programlattırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
programlattırmışlar (inferential perfective plural third-person)
programlattırırmışım (aorist first-person inferential singular)
programlattırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
programlattırırmış (aorist inferential singular third-person)
programlattırırmışız (aorist first-person inferential plural)
programlattırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
programlattırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or programlattırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
programlattırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
programlattırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
programlattırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
programlattırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
programlattırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
programlattırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
programlattırsam (conditional first-person singular)
programlattırsan (conditional second-person singular)
programlattırsa (conditional singular third-person)
programlattırsak (conditional first-person plural)
programlattırsanız (conditional plural second-person)
programlattırsalar (conditional plural third-person)
programlattırsaydım (conditional first-person perfective singular)
programlattırsaydın (conditional perfective second-person singular)
programlattırsaydı (conditional perfective singular third-person)
programlattırsaydık (conditional first-person perfective plural)
programlattırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
programlattırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
programlattırayım (first-person optative singular)
programlattırasın (optative second-person singular)
programlattıra (optative singular third-person)
programlattıralım (first-person optative plural)
programlattırasınız (optative plural second-person)
programlattıralar (optative plural third-person)
programlattırmaktayım (first-person progressive singular)
programlattırmaktasın (progressive second-person singular)
programlattırmakta (progressive singular third-person)
programlattırmaktayız (first-person plural progressive)
programlattırmaktasınız (plural progressive second-person)
programlattırmaktalar (plural progressive third-person)
programlattırmalıyım (first-person necessitative singular)
programlattırmalısın (necessitative second-person singular)
programlattırmalı (necessitative singular third-person)
programlattırmalıyız (first-person necessitative plural)
programlattırmalısınız (necessitative plural second-person)
programlattırmalılar (necessitative plural third-person)
programlattır (imperative second-person singular)
programlattırsın (imperative singular third-person)
programlattırın (imperative plural second-person)
programlattırsınlar (imperative plural third-person)
programlattırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
programlattırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
programlattırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
programlattırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
programlattırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
programlattırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
programlattırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
programlattırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
programlattırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
programlattırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
programlattırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
programlattırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
programlattırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
programlattırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
programlattırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
programlattırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
programlattırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
programlattırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
programlattırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
programlattırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
programlattırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
programlattırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
programlattırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
programlattırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
programlattıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
programlattıracak mısın? (future indicative second-person singular)
programlattıracak mı? (future indicative singular third-person)
programlattıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
programlattıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
programlattıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
programlattırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
programlattırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
programlattırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
programlattırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
programlattırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
programlattırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
programlattırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
programlattırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
programlattırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
programlattırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
programlattırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
programlattırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
programlattırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
programlattırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
programlattırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
programlattırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
programlattırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
programlattırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
programlattırsam mı? (conditional first-person singular)
programlattırsan mı? (conditional second-person singular)
programlattırsa mı? (conditional singular third-person)
programlattırsak mı? (conditional first-person plural)
programlattırsanız mı? (conditional plural second-person)
programlattırsalar mı? (conditional plural third-person)
programlattırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
programlattırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
programlattırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
programlattırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
programlattırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
programlattırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
programlattırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
programlattırmakta mısın? (progressive second-person singular)
programlattırmakta mı? (progressive singular third-person)
programlattırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
programlattırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
programlattırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
programlattırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
programlattırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
programlattırmalı mı? (necessitative singular third-person)
programlattırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
programlattırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
programlattırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
programlattırmamak (infinitive negative)
programlattırmayan (imperfective impersonal negative participle)
programlattırmamış (impersonal negative participle perfective)
programlattırmayacak (impersonal negative participle prospective)
programlattırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
programlattırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
programlattırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
programlattırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
programlattırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
programlattırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
programlattırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
programlattırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
programlattırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
programlattırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
programlattırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
programlattırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
programlattırmama (negative noun-from-verb)
programlattırmayış (adverbial negative)
programlattırmam (aorist first-person indicative present singular)
programlattırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
programlattırmaz (aorist indicative present singular third-person)
programlattırmayız (aorist first-person indicative plural present)
programlattırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
programlattırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
programlattırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
programlattırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
programlattırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
programlattırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
programlattırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
programlattırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
programlattırmadım (first-person indicative past perfective singular)
programlattırmadın (indicative past perfective second-person singular)
programlattırmadı (indicative past perfective singular third-person)
programlattırmadık (first-person indicative past perfective plural)
programlattırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
programlattırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
programlattırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
programlattırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
programlattırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
programlattırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
programlattırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
programlattırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
programlattırmayacağım (first-person future indicative singular)
programlattırmayacaksın (future indicative second-person singular)
programlattırmayacak (future indicative singular third-person)
programlattırmayacağız (first-person future indicative plural)
programlattırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
programlattırmayacaklar (future indicative plural third-person)
programlattırmamışım (first-person inferential perfective singular)
programlattırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
programlattırmamış (inferential perfective singular third-person)
programlattırmamışız (first-person inferential perfective plural)
programlattırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
programlattırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
programlattırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
programlattırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
programlattırmazmış (aorist inferential singular third-person)
programlattırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
programlattırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
programlattırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
programlattırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
programlattırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
programlattırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
programlattırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
programlattırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
programlattırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
programlattırmasam (conditional first-person singular)
programlattırmasan (conditional second-person singular)
programlattırmasa (conditional singular third-person)
programlattırmasak (conditional first-person plural)
programlattırmasanız (conditional plural second-person)
programlattırmasalar (conditional plural third-person)
programlattırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
programlattırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
programlattırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
programlattırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
programlattırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
programlattırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
programlattırmayayım (first-person optative singular)
programlattırmayasın (optative second-person singular)
programlattırmaya (optative singular third-person)
programlattırmayalım (first-person optative plural)
programlattırmayasınız (optative plural second-person)
programlattırmayalar (optative plural third-person)
programlattırmamaktayım (first-person progressive singular)
programlattırmamaktasın (progressive second-person singular)
programlattırmamakta (progressive singular third-person)
programlattırmamaktayız (first-person plural progressive)
programlattırmamaktasınız (plural progressive second-person)
programlattırmamaktalar (plural progressive third-person)
programlattırmamalıyım (first-person necessitative singular)
programlattırmamalısın (necessitative second-person singular)
programlattırmamalı (necessitative singular third-person)
programlattırmamalıyız (first-person necessitative plural)
programlattırmamalısınız (necessitative plural second-person)
programlattırmamalılar (necessitative plural third-person)
programlattırma (imperative second-person singular)
programlattırmasın (imperative singular third-person)
programlattırmayın (imperative plural second-person)
programlattırmasınlar (imperative plural third-person)
programlattırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
programlattırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
programlattırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
programlattırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
programlattırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
programlattırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
programlattırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
programlattırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
programlattırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
programlattırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
programlattırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
programlattırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
programlattırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
programlattırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
programlattırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
programlattırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
programlattırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
programlattırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
programlattırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
programlattırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
programlattırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
programlattırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
programlattırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
programlattırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
programlattırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
programlattırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
programlattırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
programlattırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
programlattırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
programlattırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
programlattırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
programlattırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
programlattırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
programlattırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
programlattırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
programlattırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
programlattırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
programlattırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
programlattırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
programlattırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
programlattırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
programlattırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
programlattırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
programlattırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
programlattırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
programlattırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
programlattırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
programlattırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
programlattırmasam mı? (conditional first-person singular)
programlattırmasan mı? (conditional second-person singular)
programlattırmasa mı? (conditional singular third-person)
programlattırmasak mı? (conditional first-person plural)
programlattırmasanız mı? (conditional plural second-person)
programlattırmasalar mı? (conditional plural third-person)
programlattırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
programlattırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
programlattırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
programlattırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
programlattırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
programlattırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
programlattırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
programlattırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
programlattırmamakta mı? (progressive singular third-person)
programlattırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
programlattırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
programlattırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
programlattırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
programlattırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
programlattırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
programlattırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
programlattırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
programlattırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(programming) to find somebody who lets somebody else program


aldırmak

head

aldırmak (third-person singular simple present aldırır)

aldırır (present singular third-person)
aldırmak (infinitive)
aldıran (imperfective impersonal participle)
aldırmış (impersonal participle perfective)
aldıracak (impersonal participle prospective)
aldırdığım (non-prospective participle personal)
aldırdığın (non-prospective participle personal)
aldırdığı (non-prospective participle personal)
aldırdığımız (non-prospective participle personal)
aldırdığınız (non-prospective participle personal)
aldırdıkları (non-prospective participle personal)
aldıracağım (participle personal prospective)
aldıracağın (participle personal prospective)
aldıracağı (participle personal prospective)
aldıracağımız (participle personal prospective)
aldıracağınız (participle personal prospective)
aldıracakları (participle personal prospective)
aldırma (noun-from-verb)
aldırış (adverbial)
aldırırım (aorist first-person indicative present singular)
aldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
aldırır (aorist indicative present singular third-person)
aldırırız (aorist first-person indicative plural present)
aldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
aldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
aldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldırdım (first-person indicative past perfective singular)
aldırdın (indicative past perfective second-person singular)
aldırdı (indicative past perfective singular third-person)
aldırdık (first-person indicative past perfective plural)
aldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
aldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
aldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or aldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aldıracağım (first-person future indicative singular)
aldıracaksın (future indicative second-person singular)
aldıracak (future indicative singular third-person)
aldıracağız (first-person future indicative plural)
aldıracaksınız (future indicative plural second-person)
aldıracaklar (future indicative plural third-person)
aldırmışım (first-person inferential perfective singular)
aldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
aldırmış (inferential perfective singular third-person)
aldırmışız (first-person inferential perfective plural)
aldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
aldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
aldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
aldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
aldırırmış (aorist inferential singular third-person)
aldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
aldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aldırırlarmış (or aldırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
aldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aldırsam (conditional first-person singular)
aldırsan (conditional second-person singular)
aldırsa (conditional singular third-person)
aldırsak (conditional first-person plural)
aldırsanız (conditional plural second-person)
aldırsalar (conditional plural third-person)
aldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
aldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
aldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
aldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
aldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
aldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
aldırayım (first-person optative singular)
aldırasın (optative second-person singular)
aldıra (optative singular third-person)
aldıralım (first-person optative plural)
aldırasınız (optative plural second-person)
aldıralar (optative plural third-person)
aldırmaktayım (first-person progressive singular)
aldırmaktasın (progressive second-person singular)
aldırmakta (progressive singular third-person)
aldırmaktayız (first-person plural progressive)
aldırmaktasınız (plural progressive second-person)
aldırmaktalar (plural progressive third-person)
aldırmalıyım (first-person necessitative singular)
aldırmalısın (necessitative second-person singular)
aldırmalı (necessitative singular third-person)
aldırmalıyız (first-person necessitative plural)
aldırmalısınız (necessitative plural second-person)
aldırmalılar (necessitative plural third-person)
aldır (imperative second-person singular)
aldırsın (imperative singular third-person)
aldırın (imperative plural second-person)
aldırsınlar (imperative plural third-person)
aldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
aldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
aldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
aldıracak mı? (future indicative singular third-person)
aldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
aldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
aldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
aldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
aldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aldırsam mı? (conditional first-person singular)
aldırsan mı? (conditional second-person singular)
aldırsa mı? (conditional singular third-person)
aldırsak mı? (conditional first-person plural)
aldırsanız mı? (conditional plural second-person)
aldırsalar mı? (conditional plural third-person)
aldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
aldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
aldırmakta mı? (progressive singular third-person)
aldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
aldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
aldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
aldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
aldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
aldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
aldırmamak (infinitive negative)
aldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
aldırmamış (impersonal negative participle perfective)
aldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
aldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aldırmama (negative noun-from-verb)
aldırmayış (adverbial negative)
aldırmam (aorist first-person indicative present singular)
aldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
aldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
aldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
aldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
aldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
aldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
aldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
aldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
aldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
aldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
aldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aldırmayacağım (first-person future indicative singular)
aldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
aldırmayacak (future indicative singular third-person)
aldırmayacağız (first-person future indicative plural)
aldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
aldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
aldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
aldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
aldırmamış (inferential perfective singular third-person)
aldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
aldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
aldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
aldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
aldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
aldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
aldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aldırmasam (conditional first-person singular)
aldırmasan (conditional second-person singular)
aldırmasa (conditional singular third-person)
aldırmasak (conditional first-person plural)
aldırmasanız (conditional plural second-person)
aldırmasalar (conditional plural third-person)
aldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
aldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
aldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
aldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
aldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aldırmayayım (first-person optative singular)
aldırmayasın (optative second-person singular)
aldırmaya (optative singular third-person)
aldırmayalım (first-person optative plural)
aldırmayasınız (optative plural second-person)
aldırmayalar (optative plural third-person)
aldırmamaktayım (first-person progressive singular)
aldırmamaktasın (progressive second-person singular)
aldırmamakta (progressive singular third-person)
aldırmamaktayız (first-person plural progressive)
aldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
aldırmamaktalar (plural progressive third-person)
aldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
aldırmamalısın (necessitative second-person singular)
aldırmamalı (necessitative singular third-person)
aldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
aldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
aldırmamalılar (necessitative plural third-person)
aldırma (imperative second-person singular)
aldırmasın (imperative singular third-person)
aldırmayın (imperative plural second-person)
aldırmasınlar (imperative plural third-person)
aldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
aldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aldırmasam mı? (conditional first-person singular)
aldırmasan mı? (conditional second-person singular)
aldırmasa mı? (conditional singular third-person)
aldırmasak mı? (conditional first-person plural)
aldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
aldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
aldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
aldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
aldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
aldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


verdirtmek

head

verdirtmek (third-person singular simple present verdirtir)

verdirtir (present singular third-person)
verdirtmek (infinitive)
verdirten (imperfective impersonal participle)
verdirtmiş (impersonal participle perfective)
verdirtecek (impersonal participle prospective)
verdirtdiğim (non-prospective participle personal)
verdirtdiğin (non-prospective participle personal)
verdirtdiği (non-prospective participle personal)
verdirtdiğimiz (non-prospective participle personal)
verdirtdiğiniz (non-prospective participle personal)
verdirtdikleri (non-prospective participle personal)
verdirteceğim (participle personal prospective)
verdirteceğin (participle personal prospective)
verdirteceği (participle personal prospective)
verdirteceğimiz (participle personal prospective)
verdirteceğiniz (participle personal prospective)
verdirtecekleri (participle personal prospective)
verdirtme (noun-from-verb)
verdirtiş (adverbial)
verdirtirim (aorist first-person indicative present singular)
verdirtirsin (aorist indicative present second-person singular)
verdirtir (aorist indicative present singular third-person)
verdirtiriz (aorist first-person indicative plural present)
verdirtirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verdirtirler (aorist indicative plural present third-person)
verdirtiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verdirtiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verdirtiyor (imperfective indicative present singular third-person)
verdirtiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verdirtiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verdirtiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verdirtdim (first-person indicative past perfective singular)
verdirtdin (indicative past perfective second-person singular)
verdirtdi (indicative past perfective singular third-person)
verdirtdik (first-person indicative past perfective plural)
verdirtdiniz (indicative past perfective plural second-person)
verdirtdiler (indicative past perfective plural third-person)
verdirtiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verdirtiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verdirtiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verdirtiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verdirtiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verdirtiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or verdirtiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
verdirteceğim (first-person future indicative singular)
verdirteceksin (future indicative second-person singular)
verdirtecek (future indicative singular third-person)
verdirteceğiz (first-person future indicative plural)
verdirteceksiniz (future indicative plural second-person)
verdirtecekler (future indicative plural third-person)
verdirtmişim (first-person inferential perfective singular)
verdirtmişsin (inferential perfective second-person singular)
verdirtmiş (inferential perfective singular third-person)
verdirtmişiz (first-person inferential perfective plural)
verdirtmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verdirtmişler (inferential perfective plural third-person)
verdirtirmişim (aorist first-person inferential singular)
verdirtirmişsin (aorist inferential second-person singular)
verdirtirmiş (aorist inferential singular third-person)
verdirtirmişiz (aorist first-person inferential plural)
verdirtirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verdirtirlermiş (or verdirtirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
verdirtiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verdirtiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verdirtiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verdirtiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verdirtiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verdirtiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verdirtsem (conditional first-person singular)
verdirtsen (conditional second-person singular)
verdirtse (conditional singular third-person)
verdirtsek (conditional first-person plural)
verdirtseniz (conditional plural second-person)
verdirtseler (conditional plural third-person)
verdirtseydim (conditional first-person perfective singular)
verdirtseydin (conditional perfective second-person singular)
verdirtseydi (conditional perfective singular third-person)
verdirtseydik (conditional first-person perfective plural)
verdirtseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verdirtseydiler (conditional perfective plural third-person)
verdirteyim (first-person optative singular)
verdirtesin (optative second-person singular)
verdirte (optative singular third-person)
verdirtelim (first-person optative plural)
verdirtesiniz (optative plural second-person)
verdirteler (optative plural third-person)
verdirtmekteyim (first-person progressive singular)
verdirtmektesin (progressive second-person singular)
verdirtmekte (progressive singular third-person)
verdirtmekteyiz (first-person plural progressive)
verdirtmektesiniz (plural progressive second-person)
verdirtmekteler (plural progressive third-person)
verdirtmeliyim (first-person necessitative singular)
verdirtmelisin (necessitative second-person singular)
verdirtmeli (necessitative singular third-person)
verdirtmeliyiz (first-person necessitative plural)
verdirtmelisiniz (necessitative plural second-person)
verdirtmeliler (necessitative plural third-person)
verdirt (imperative second-person singular)
verdirtsin (imperative singular third-person)
verdirtin (imperative plural second-person)
verdirtsinler (imperative plural third-person)
verdirtir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verdirtir misin? (aorist indicative present second-person singular)
verdirtir mi? (aorist indicative present singular third-person)
verdirtir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verdirtir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verdirtirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verdirtiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verdirtiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verdirtiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verdirtiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verdirtiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verdirtiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verdirtdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verdirtdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verdirtdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verdirtdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verdirtdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verdirtdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verdirtiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verdirtiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verdirtiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verdirtiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verdirtiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verdirtiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verdirtecek miyim? (first-person future indicative singular)
verdirtecek misin? (future indicative second-person singular)
verdirtecek mi? (future indicative singular third-person)
verdirtecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verdirtecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verdirtecekler mi? (future indicative plural third-person)
verdirtmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verdirtmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verdirtmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verdirtmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verdirtmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verdirtmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verdirtir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verdirtir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verdirtir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verdirtir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verdirtir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verdirtirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verdirtiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verdirtiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verdirtiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verdirtiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verdirtiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verdirtiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verdirtsem mi? (conditional first-person singular)
verdirtsen mi? (conditional second-person singular)
verdirtse mi? (conditional singular third-person)
verdirtsek mi? (conditional first-person plural)
verdirtseniz mi? (conditional plural second-person)
verdirtseler mi? (conditional plural third-person)
verdirtse miydim? (conditional first-person perfective singular)
verdirtse miydin? (conditional perfective second-person singular)
verdirtse miydi? (conditional perfective singular third-person)
verdirtse miydik? (conditional first-person perfective plural)
verdirtse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verdirtseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verdirtmekte miyim? (first-person progressive singular)
verdirtmekte misin? (progressive second-person singular)
verdirtmekte mi? (progressive singular third-person)
verdirtmekte miyiz? (first-person plural progressive)
verdirtmekte misiniz? (plural progressive second-person)
verdirtmekteler mi? (plural progressive third-person)
verdirtmeli miyim? (first-person necessitative singular)
verdirtmeli misin? (necessitative second-person singular)
verdirtmeli mi? (necessitative singular third-person)
verdirtmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verdirtmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verdirtmeliler mi? (necessitative plural third-person)
verdirtmemek (infinitive negative)
verdirtmeyen (imperfective impersonal negative participle)
verdirtmemiş (impersonal negative participle perfective)
verdirtmeyecek (impersonal negative participle prospective)
verdirtmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
verdirtmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
verdirtmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
verdirtmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
verdirtmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
verdirtmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
verdirtmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
verdirtmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
verdirtmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
verdirtmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
verdirtmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
verdirtmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
verdirtmeme (negative noun-from-verb)
verdirtmeyiş (adverbial negative)
verdirtmem (aorist first-person indicative present singular)
verdirtmezsin (aorist indicative present second-person singular)
verdirtmez (aorist indicative present singular third-person)
verdirtmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
verdirtmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verdirtmezler (aorist indicative plural present third-person)
verdirtmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verdirtmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verdirtmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
verdirtmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verdirtmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verdirtmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verdirtmedim (first-person indicative past perfective singular)
verdirtmedin (indicative past perfective second-person singular)
verdirtmedi (indicative past perfective singular third-person)
verdirtmedik (first-person indicative past perfective plural)
verdirtmediniz (indicative past perfective plural second-person)
verdirtmediler (indicative past perfective plural third-person)
verdirtmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verdirtmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verdirtmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verdirtmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verdirtmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verdirtmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
verdirtmeyeceğim (first-person future indicative singular)
verdirtmeyeceksin (future indicative second-person singular)
verdirtmeyecek (future indicative singular third-person)
verdirtmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
verdirtmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
verdirtmeyecekler (future indicative plural third-person)
verdirtmemişim (first-person inferential perfective singular)
verdirtmemişsin (inferential perfective second-person singular)
verdirtmemiş (inferential perfective singular third-person)
verdirtmemişiz (first-person inferential perfective plural)
verdirtmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verdirtmemişler (inferential perfective plural third-person)
verdirtmezmişim (aorist first-person inferential singular)
verdirtmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
verdirtmezmiş (aorist inferential singular third-person)
verdirtmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
verdirtmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verdirtmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
verdirtmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verdirtmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verdirtmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verdirtmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verdirtmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verdirtmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verdirtmesem (conditional first-person singular)
verdirtmesen (conditional second-person singular)
verdirtmese (conditional singular third-person)
verdirtmesek (conditional first-person plural)
verdirtmeseniz (conditional plural second-person)
verdirtmeseler (conditional plural third-person)
verdirtmeseydim (conditional first-person perfective singular)
verdirtmeseydin (conditional perfective second-person singular)
verdirtmeseydi (conditional perfective singular third-person)
verdirtmeseydik (conditional first-person perfective plural)
verdirtmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verdirtmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
verdirtmeyeyim (first-person optative singular)
verdirtmeyesin (optative second-person singular)
verdirtmeye (optative singular third-person)
verdirtmeyelim (first-person optative plural)
verdirtmeyesiniz (optative plural second-person)
verdirtmeyeler (optative plural third-person)
verdirtmemekteyim (first-person progressive singular)
verdirtmemektesin (progressive second-person singular)
verdirtmemekte (progressive singular third-person)
verdirtmemekteyiz (first-person plural progressive)
verdirtmemektesiniz (plural progressive second-person)
verdirtmemekteler (plural progressive third-person)
verdirtmemeliyim (first-person necessitative singular)
verdirtmemelisin (necessitative second-person singular)
verdirtmemeli (necessitative singular third-person)
verdirtmemeliyiz (first-person necessitative plural)
verdirtmemelisiniz (necessitative plural second-person)
verdirtmemeliler (necessitative plural third-person)
verdirtme (imperative second-person singular)
verdirtmesin (imperative singular third-person)
verdirtmeyin (imperative plural second-person)
verdirtmesinler (imperative plural third-person)
verdirtmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verdirtmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
verdirtmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
verdirtmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verdirtmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verdirtmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verdirtmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verdirtmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verdirtmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verdirtmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verdirtmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verdirtmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verdirtmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verdirtmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verdirtmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verdirtmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verdirtmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verdirtmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verdirtmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verdirtmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verdirtmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verdirtmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verdirtmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verdirtmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verdirtmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
verdirtmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
verdirtmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
verdirtmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verdirtmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verdirtmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
verdirtmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verdirtmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verdirtmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verdirtmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verdirtmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verdirtmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verdirtmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verdirtmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verdirtmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verdirtmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verdirtmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verdirtmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verdirtmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verdirtmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verdirtmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verdirtmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verdirtmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verdirtmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verdirtmesem mi? (conditional first-person singular)
verdirtmesen mi? (conditional second-person singular)
verdirtmese mi? (conditional singular third-person)
verdirtmesek mi? (conditional first-person plural)
verdirtmeseniz mi? (conditional plural second-person)
verdirtmeseler mi? (conditional plural third-person)
verdirtmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
verdirtmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
verdirtmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
verdirtmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
verdirtmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verdirtmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verdirtmemekte miyim? (first-person progressive singular)
verdirtmemekte misin? (progressive second-person singular)
verdirtmemekte mi? (progressive singular third-person)
verdirtmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
verdirtmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
verdirtmemekteler mi? (plural progressive third-person)
verdirtmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
verdirtmemeli misin? (necessitative second-person singular)
verdirtmemeli mi? (necessitative singular third-person)
verdirtmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verdirtmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verdirtmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Bana biraz para verdirt.

Find somebody who finds somebody who gives me some money.

to find somebody who finds somebody to give

Zafer'e verdirttin mi?

Did you find somebody who finds somebody for Zafer to put out?

lit. Did you find somebody who finds somebody who gives it to Zafer?

(slang) to find somebody who finds somebody to have sex, to find somebody who finds somebody to put out


nefes aldırtmak

nefes almak (third-person singular simple present nefes aldırtır)

nefes almak (canonical)
nefes aldırtır (present singular third-person)
nefes aldırtmak (infinitive)
nefes aldırtan (imperfective impersonal participle)
nefes aldırtmış (impersonal participle perfective)
nefes aldırtacak (impersonal participle prospective)
nefes aldırtdığım (non-prospective participle personal)
nefes aldırtdığın (non-prospective participle personal)
nefes aldırtdığı (non-prospective participle personal)
nefes aldırtdığımız (non-prospective participle personal)
nefes aldırtdığınız (non-prospective participle personal)
nefes aldırtdıkları (non-prospective participle personal)
nefes aldırtacağım (participle personal prospective)
nefes aldırtacağın (participle personal prospective)
nefes aldırtacağı (participle personal prospective)
nefes aldırtacağımız (participle personal prospective)
nefes aldırtacağınız (participle personal prospective)
nefes aldırtacakları (participle personal prospective)
nefes aldırtma (noun-from-verb)
nefes aldırtış (adverbial)
nefes aldırtırım (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırtır (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırtırız (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırtdım (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırtdın (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırtdı (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırtdık (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırtdınız (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırtdılar (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or nefes aldırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldırtacağım (first-person future indicative singular)
nefes aldırtacaksın (future indicative second-person singular)
nefes aldırtacak (future indicative singular third-person)
nefes aldırtacağız (first-person future indicative plural)
nefes aldırtacaksınız (future indicative plural second-person)
nefes aldırtacaklar (future indicative plural third-person)
nefes aldırtmışım (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırtmış (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırtmışız (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırtırmış (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırtırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or nefes aldırtırmışlar (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırtsam (conditional first-person singular)
nefes aldırtsan (conditional second-person singular)
nefes aldırtsa (conditional singular third-person)
nefes aldırtsak (conditional first-person plural)
nefes aldırtsanız (conditional plural second-person)
nefes aldırtsalar (conditional plural third-person)
nefes aldırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırtayım (first-person optative singular)
nefes aldırtasın (optative second-person singular)
nefes aldırta (optative singular third-person)
nefes aldırtalım (first-person optative plural)
nefes aldırtasınız (optative plural second-person)
nefes aldırtalar (optative plural third-person)
nefes aldırtmaktayım (first-person progressive singular)
nefes aldırtmaktasın (progressive second-person singular)
nefes aldırtmakta (progressive singular third-person)
nefes aldırtmaktayız (first-person plural progressive)
nefes aldırtmaktasınız (plural progressive second-person)
nefes aldırtmaktalar (plural progressive third-person)
nefes aldırtmalıyım (first-person necessitative singular)
nefes aldırtmalısın (necessitative second-person singular)
nefes aldırtmalı (necessitative singular third-person)
nefes aldırtmalıyız (first-person necessitative plural)
nefes aldırtmalısınız (necessitative plural second-person)
nefes aldırtmalılar (necessitative plural third-person)
nefes aldırt (imperative second-person singular)
nefes aldırtsın (imperative singular third-person)
nefes aldırtın (imperative plural second-person)
nefes aldırtsınlar (imperative plural third-person)
nefes aldırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırtdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırtdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırtdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırtdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırtdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırtdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
nefes aldırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
nefes aldırtacak mı? (future indicative singular third-person)
nefes aldırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
nefes aldırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
nefes aldırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
nefes aldırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırtsam mı? (conditional first-person singular)
nefes aldırtsan mı? (conditional second-person singular)
nefes aldırtsa mı? (conditional singular third-person)
nefes aldırtsak mı? (conditional first-person plural)
nefes aldırtsanız mı? (conditional plural second-person)
nefes aldırtsalar mı? (conditional plural third-person)
nefes aldırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
nefes aldırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
nefes aldırtmakta mı? (progressive singular third-person)
nefes aldırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
nefes aldırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
nefes aldırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
nefes aldırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
nefes aldırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
nefes aldırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
nefes aldırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
nefes aldırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
nefes aldırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
nefes aldırtmamak (infinitive negative)
nefes aldırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
nefes aldırtmamış (impersonal negative participle perfective)
nefes aldırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
nefes aldırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
nefes aldırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
nefes aldırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
nefes aldırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
nefes aldırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
nefes aldırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
nefes aldırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
nefes aldırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
nefes aldırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
nefes aldırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
nefes aldırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
nefes aldırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
nefes aldırtmama (negative noun-from-verb)
nefes aldırtmayış (adverbial negative)
nefes aldırtmam (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldırtmayacağım (first-person future indicative singular)
nefes aldırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
nefes aldırtmayacak (future indicative singular third-person)
nefes aldırtmayacağız (first-person future indicative plural)
nefes aldırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
nefes aldırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
nefes aldırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırtmamış (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırtmasam (conditional first-person singular)
nefes aldırtmasan (conditional second-person singular)
nefes aldırtmasa (conditional singular third-person)
nefes aldırtmasak (conditional first-person plural)
nefes aldırtmasanız (conditional plural second-person)
nefes aldırtmasalar (conditional plural third-person)
nefes aldırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırtmayayım (first-person optative singular)
nefes aldırtmayasın (optative second-person singular)
nefes aldırtmaya (optative singular third-person)
nefes aldırtmayalım (first-person optative plural)
nefes aldırtmayasınız (optative plural second-person)
nefes aldırtmayalar (optative plural third-person)
nefes aldırtmamaktayım (first-person progressive singular)
nefes aldırtmamaktasın (progressive second-person singular)
nefes aldırtmamakta (progressive singular third-person)
nefes aldırtmamaktayız (first-person plural progressive)
nefes aldırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
nefes aldırtmamaktalar (plural progressive third-person)
nefes aldırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
nefes aldırtmamalısın (necessitative second-person singular)
nefes aldırtmamalı (necessitative singular third-person)
nefes aldırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
nefes aldırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
nefes aldırtmamalılar (necessitative plural third-person)
nefes aldırtma (imperative second-person singular)
nefes aldırtmasın (imperative singular third-person)
nefes aldırtmayın (imperative plural second-person)
nefes aldırtmasınlar (imperative plural third-person)
nefes aldırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
nefes aldırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
nefes aldırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
nefes aldırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
nefes aldırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
nefes aldırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
nefes aldırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırtmasam mı? (conditional first-person singular)
nefes aldırtmasan mı? (conditional second-person singular)
nefes aldırtmasa mı? (conditional singular third-person)
nefes aldırtmasak mı? (conditional first-person plural)
nefes aldırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
nefes aldırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
nefes aldırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
nefes aldırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
nefes aldırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
nefes aldırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
nefes aldırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
nefes aldırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
nefes aldırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
nefes aldırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
nefes aldırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
nefes aldırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
nefes aldırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
nefes aldırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

nefes aldırtıyorlardı (or nefes aldırtıyordular)

nefes aldırtırlarmış (or nefes aldırtırmışlar)

to let somebody breathe, to let somebody inhale