seks yapmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

seks yapıyorlardı (or seks yapıyordular)

seks yapmak (infinitive)
seks yapan (imperfective impersonal participle)
seks yapmış (impersonal participle perfective)
seks yapacak (impersonal participle prospective)
seks yaptığım (non-prospective participle personal)
seks yaptığın (non-prospective participle personal)
seks yaptığı (non-prospective participle personal)
seks yaptığımız (non-prospective participle personal)
seks yaptığınız (non-prospective participle personal)
seks yaptıkları (non-prospective participle personal)
seks yapacağım (participle personal prospective)
seks yapacağın (participle personal prospective)
seks yapacağı (participle personal prospective)
seks yapacağımız (participle personal prospective)
seks yapacağınız (participle personal prospective)
seks yapacakları (participle personal prospective)
seks yapma (noun-from-verb)
seks yapış (adverbial)
seks yaparım (aorist first-person indicative present singular)
seks yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
seks yapar (aorist indicative present singular third-person)
seks yaparız (aorist first-person indicative plural present)
seks yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
seks yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
seks yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seks yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seks yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
seks yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seks yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seks yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seks yaptım (first-person indicative past perfective singular)
seks yaptın (indicative past perfective second-person singular)
seks yaptı (indicative past perfective singular third-person)
seks yaptık (first-person indicative past perfective plural)
seks yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
seks yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
seks yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seks yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seks yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seks yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seks yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seks yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or seks yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
seks yapacağım (first-person future indicative singular)
seks yapacaksın (future indicative second-person singular)
seks yapacak (future indicative singular third-person)
seks yapacağız (first-person future indicative plural)
seks yapacaksınız (future indicative plural second-person)
seks yapacaklar (future indicative plural third-person)
seks yapmışım (first-person inferential perfective singular)
seks yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
seks yapmış (inferential perfective singular third-person)
seks yapmışız (first-person inferential perfective plural)
seks yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
seks yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
seks yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
seks yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
seks yaparmış (aorist inferential singular third-person)
seks yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
seks yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
seks yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or seks yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
seks yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seks yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seks yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seks yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seks yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seks yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seks yapsam (conditional first-person singular)
seks yapsan (conditional second-person singular)
seks yapsa (conditional singular third-person)
seks yapsak (conditional first-person plural)
seks yapsanız (conditional plural second-person)
seks yapsalar (conditional plural third-person)
seks yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
seks yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
seks yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
seks yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
seks yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
seks yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
seks yapayım (first-person optative singular)
seks yapasın (optative second-person singular)
seks yapa (optative singular third-person)
seks yapalım (first-person optative plural)
seks yapasınız (optative plural second-person)
seks yapalar (optative plural third-person)
seks yapmaktayım (first-person progressive singular)
seks yapmaktasın (progressive second-person singular)
seks yapmakta (progressive singular third-person)
seks yapmaktayız (first-person plural progressive)
seks yapmaktasınız (plural progressive second-person)
seks yapmaktalar (plural progressive third-person)
seks yapmalıyım (first-person necessitative singular)
seks yapmalısın (necessitative second-person singular)
seks yapmalı (necessitative singular third-person)
seks yapmalıyız (first-person necessitative plural)
seks yapmalısınız (necessitative plural second-person)
seks yapmalılar (necessitative plural third-person)
seks yap (imperative second-person singular)
seks yapsın (imperative singular third-person)
seks yapın (imperative plural second-person)
seks yapsınlar (imperative plural third-person)
seks yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
seks yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
seks yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
seks yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
seks yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
seks yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
seks yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seks yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seks yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seks yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seks yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seks yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seks yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
seks yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
seks yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
seks yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
seks yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
seks yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
seks yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seks yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seks yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seks yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seks yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seks yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seks yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
seks yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
seks yapacak mı? (future indicative singular third-person)
seks yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
seks yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
seks yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
seks yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
seks yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
seks yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
seks yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
seks yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
seks yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
seks yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
seks yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
seks yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
seks yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
seks yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
seks yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
seks yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seks yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seks yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seks yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seks yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seks yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seks yapsam mı? (conditional first-person singular)
seks yapsan mı? (conditional second-person singular)
seks yapsa mı? (conditional singular third-person)
seks yapsak mı? (conditional first-person plural)
seks yapsanız mı? (conditional plural second-person)
seks yapsalar mı? (conditional plural third-person)
seks yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
seks yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
seks yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
seks yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
seks yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
seks yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
seks yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
seks yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
seks yapmakta mı? (progressive singular third-person)
seks yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
seks yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
seks yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
seks yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
seks yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
seks yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
seks yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
seks yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
seks yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
seks yapmamak (infinitive negative)
seks yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
seks yapmamış (impersonal negative participle perfective)
seks yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
seks yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
seks yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
seks yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
seks yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
seks yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
seks yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
seks yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
seks yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
seks yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
seks yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
seks yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
seks yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
seks yapmama (negative noun-from-verb)
seks yapmayış (adverbial negative)
seks yapmam (aorist first-person indicative present singular)
seks yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
seks yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
seks yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
seks yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
seks yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
seks yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
seks yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
seks yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
seks yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
seks yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
seks yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
seks yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
seks yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
seks yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
seks yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
seks yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
seks yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
seks yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
seks yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
seks yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
seks yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
seks yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
seks yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
seks yapmayacağım (first-person future indicative singular)
seks yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
seks yapmayacak (future indicative singular third-person)
seks yapmayacağız (first-person future indicative plural)
seks yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
seks yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
seks yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
seks yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
seks yapmamış (inferential perfective singular third-person)
seks yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
seks yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
seks yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
seks yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
seks yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
seks yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
seks yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
seks yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
seks yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
seks yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
seks yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
seks yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
seks yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
seks yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
seks yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seks yapmasam (conditional first-person singular)
seks yapmasan (conditional second-person singular)
seks yapmasa (conditional singular third-person)
seks yapmasak (conditional first-person plural)
seks yapmasanız (conditional plural second-person)
seks yapmasalar (conditional plural third-person)
seks yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
seks yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
seks yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
seks yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
seks yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
seks yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
seks yapmayayım (first-person optative singular)
seks yapmayasın (optative second-person singular)
seks yapmaya (optative singular third-person)
seks yapmayalım (first-person optative plural)
seks yapmayasınız (optative plural second-person)
seks yapmayalar (optative plural third-person)
seks yapmamaktayım (first-person progressive singular)
seks yapmamaktasın (progressive second-person singular)
seks yapmamakta (progressive singular third-person)
seks yapmamaktayız (first-person plural progressive)
seks yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
seks yapmamaktalar (plural progressive third-person)
seks yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
seks yapmamalısın (necessitative second-person singular)
seks yapmamalı (necessitative singular third-person)
seks yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
seks yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
seks yapmamalılar (necessitative plural third-person)
seks yapma (imperative second-person singular)
seks yapmasın (imperative singular third-person)
seks yapmayın (imperative plural second-person)
seks yapmasınlar (imperative plural third-person)
seks yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
seks yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
seks yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
seks yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
seks yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
seks yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
seks yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
seks yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
seks yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
seks yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
seks yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
seks yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
seks yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
seks yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
seks yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
seks yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
seks yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
seks yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
seks yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
seks yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
seks yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
seks yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
seks yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
seks yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
seks yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
seks yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
seks yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
seks yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
seks yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
seks yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
seks yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
seks yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
seks yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
seks yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
seks yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
seks yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
seks yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
seks yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
seks yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
seks yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
seks yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
seks yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
seks yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
seks yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
seks yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
seks yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
seks yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
seks yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seks yapmasam mı? (conditional first-person singular)
seks yapmasan mı? (conditional second-person singular)
seks yapmasa mı? (conditional singular third-person)
seks yapmasak mı? (conditional first-person plural)
seks yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
seks yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
seks yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
seks yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
seks yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
seks yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
seks yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
seks yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
seks yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
seks yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
seks yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
seks yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
seks yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
seks yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
seks yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
seks yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
seks yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
seks yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
seks yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
seks yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

* Turkish "seks" (sex) + "yapmak" (to make)


aşık olmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

aşık olmak (infinitive)
aşık olan (imperfective impersonal participle)
aşık olmuş (impersonal participle perfective)
aşık olacak (impersonal participle prospective)
aşık olduğum (non-prospective participle personal)
aşık olduğun (non-prospective participle personal)
aşık olduğu (non-prospective participle personal)
aşık olduğumuz (non-prospective participle personal)
aşık olduğunuz (non-prospective participle personal)
aşık oldukları (non-prospective participle personal)
aşık olacağım (participle personal prospective)
aşık olacağın (participle personal prospective)
aşık olacağı (participle personal prospective)
aşık olacağımız (participle personal prospective)
aşık olacağınız (participle personal prospective)
aşık olacakları (participle personal prospective)
aşık olma (noun-from-verb)
aşık oluş (adverbial)
aşık olurum (aorist first-person indicative present singular)
aşık olursun (aorist indicative present second-person singular)
aşık olur (aorist indicative present singular third-person)
aşık oluruz (aorist first-person indicative plural present)
aşık olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
aşık olurlar (aorist indicative plural present third-person)
aşık oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşık oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşık oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşık oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşık oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşık oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşık oldum (first-person indicative past perfective singular)
aşık oldun (indicative past perfective second-person singular)
aşık oldu (indicative past perfective singular third-person)
aşık olduk (first-person indicative past perfective plural)
aşık oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
aşık oldular (indicative past perfective plural third-person)
aşık oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşık oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşık oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşık oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşık oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşık oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or aşık oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
aşık olacağım (first-person future indicative singular)
aşık olacaksın (future indicative second-person singular)
aşık olacak (future indicative singular third-person)
aşık olacağız (first-person future indicative plural)
aşık olacaksınız (future indicative plural second-person)
aşık olacaklar (future indicative plural third-person)
aşık olmuşum (first-person inferential perfective singular)
aşık olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
aşık olmuş (inferential perfective singular third-person)
aşık olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
aşık olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
aşık olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
aşık olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
aşık olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
aşık olurmuş (aorist inferential singular third-person)
aşık olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
aşık olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
aşık olurlarmış (or aşık olurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
aşık oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşık oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşık oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşık oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşık oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşık oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aşık olsam (conditional first-person singular)
aşık olsan (conditional second-person singular)
aşık olsa (conditional singular third-person)
aşık olsak (conditional first-person plural)
aşık olsanız (conditional plural second-person)
aşık olsalar (conditional plural third-person)
aşık olsaydım (conditional first-person perfective singular)
aşık olsaydın (conditional perfective second-person singular)
aşık olsaydı (conditional perfective singular third-person)
aşık olsaydık (conditional first-person perfective plural)
aşık olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşık olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşık olayım (first-person optative singular)
aşık olasın (optative second-person singular)
aşık ola (optative singular third-person)
aşık olalım (first-person optative plural)
aşık olasınız (optative plural second-person)
aşık olalar (optative plural third-person)
aşık olmaktayım (first-person progressive singular)
aşık olmaktasın (progressive second-person singular)
aşık olmakta (progressive singular third-person)
aşık olmaktayız (first-person plural progressive)
aşık olmaktasınız (plural progressive second-person)
aşık olmaktalar (plural progressive third-person)
aşık olmalıyım (first-person necessitative singular)
aşık olmalısın (necessitative second-person singular)
aşık olmalı (necessitative singular third-person)
aşık olmalıyız (first-person necessitative plural)
aşık olmalısınız (necessitative plural second-person)
aşık olmalılar (necessitative plural third-person)
aşık ol (imperative second-person singular)
aşık olsun (imperative singular third-person)
aşık olun (imperative plural second-person)
aşık olsunlar (imperative plural third-person)
aşık olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
aşık olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
aşık olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
aşık olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
aşık olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
aşık olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşık oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşık oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşık oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşık oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşık oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşık oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşık oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
aşık oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
aşık oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
aşık olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
aşık oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
aşık oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşık oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşık oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşık oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşık oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşık oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşık oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşık olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşık olacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşık olacak mı? (future indicative singular third-person)
aşık olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşık olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşık olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşık olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
aşık olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
aşık olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
aşık olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
aşık olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
aşık olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşık olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
aşık olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
aşık olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
aşık olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
aşık olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
aşık olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşık oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşık oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşık oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşık oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşık oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşık oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşık olsam mı? (conditional first-person singular)
aşık olsan mı? (conditional second-person singular)
aşık olsa mı? (conditional singular third-person)
aşık olsak mı? (conditional first-person plural)
aşık olsanız mı? (conditional plural second-person)
aşık olsalar mı? (conditional plural third-person)
aşık olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşık olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşık olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşık olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşık olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşık olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşık olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşık olmakta mısın? (progressive second-person singular)
aşık olmakta mı? (progressive singular third-person)
aşık olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşık olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşık olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşık olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşık olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşık olmalı mı? (necessitative singular third-person)
aşık olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşık olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşık olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
aşık olmamak (infinitive negative)
aşık olmayan (imperfective impersonal negative participle)
aşık olmamış (impersonal negative participle perfective)
aşık olmayacak (impersonal negative participle prospective)
aşık olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aşık olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aşık olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aşık olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aşık olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aşık olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aşık olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aşık olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aşık olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aşık olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aşık olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aşık olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aşık olmama (negative noun-from-verb)
aşık olmayuş (adverbial negative)
aşık olmam (aorist first-person indicative present singular)
aşık olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
aşık olmaz (aorist indicative present singular third-person)
aşık olmayız (aorist first-person indicative plural present)
aşık olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşık olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
aşık olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşık olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşık olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşık olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşık olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşık olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşık olmadım (first-person indicative past perfective singular)
aşık olmadın (indicative past perfective second-person singular)
aşık olmadı (indicative past perfective singular third-person)
aşık olmadık (first-person indicative past perfective plural)
aşık olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
aşık olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
aşık olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşık olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşık olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşık olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşık olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşık olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aşık olmayacağım (first-person future indicative singular)
aşık olmayacaksın (future indicative second-person singular)
aşık olmayacak (future indicative singular third-person)
aşık olmayacağız (first-person future indicative plural)
aşık olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
aşık olmayacaklar (future indicative plural third-person)
aşık olmamışım (first-person inferential perfective singular)
aşık olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
aşık olmamış (inferential perfective singular third-person)
aşık olmamışız (first-person inferential perfective plural)
aşık olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşık olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
aşık olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
aşık olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşık olmazmış (aorist inferential singular third-person)
aşık olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
aşık olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşık olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
aşık olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşık olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşık olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşık olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşık olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşık olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aşık olmasam (conditional first-person singular)
aşık olmasan (conditional second-person singular)
aşık olmasa (conditional singular third-person)
aşık olmasak (conditional first-person plural)
aşık olmasanız (conditional plural second-person)
aşık olmasalar (conditional plural third-person)
aşık olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
aşık olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
aşık olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
aşık olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
aşık olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşık olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşık olmayayım (first-person optative singular)
aşık olmayasın (optative second-person singular)
aşık olmaya (optative singular third-person)
aşık olmayalım (first-person optative plural)
aşık olmayasınız (optative plural second-person)
aşık olmayalar (optative plural third-person)
aşık olmamaktayım (first-person progressive singular)
aşık olmamaktasın (progressive second-person singular)
aşık olmamakta (progressive singular third-person)
aşık olmamaktayız (first-person plural progressive)
aşık olmamaktasınız (plural progressive second-person)
aşık olmamaktalar (plural progressive third-person)
aşık olmamalıyım (first-person necessitative singular)
aşık olmamalısın (necessitative second-person singular)
aşık olmamalı (necessitative singular third-person)
aşık olmamalıyız (first-person necessitative plural)
aşık olmamalısınız (necessitative plural second-person)
aşık olmamalılar (necessitative plural third-person)
aşık olma (imperative second-person singular)
aşık olmasın (imperative singular third-person)
aşık olmayın (imperative plural second-person)
aşık olmasınlar (imperative plural third-person)
aşık olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşık olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşık olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşık olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşık olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşık olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşık olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşık olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşık olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşık olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşık olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşık olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşık olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aşık olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aşık olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aşık olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aşık olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aşık olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşık olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşık olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşık olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşık olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşık olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşık olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşık olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşık olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşık olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
aşık olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşık olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşık olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşık olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşık olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşık olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşık olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşık olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşık olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşık olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşık olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşık olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşık olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşık olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşık olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşık olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşık olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşık olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşık olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşık olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşık olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşık olmasam mı? (conditional first-person singular)
aşık olmasan mı? (conditional second-person singular)
aşık olmasa mı? (conditional singular third-person)
aşık olmasak mı? (conditional first-person plural)
aşık olmasanız mı? (conditional plural second-person)
aşık olmasalar mı? (conditional plural third-person)
aşık olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşık olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşık olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşık olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşık olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşık olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşık olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşık olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
aşık olmamakta mı? (progressive singular third-person)
aşık olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşık olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşık olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşık olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşık olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşık olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
aşık olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşık olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşık olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[ɑːʃɯk oɫmɑk]

Mert'e aşık oldum.


tutmak

head

tutmak (third-person singular simple present tutar)

tutar (present singular third-person)
tutmak (infinitive)
tutan (imperfective impersonal participle)
tutmuş (impersonal participle perfective)
tutacak (impersonal participle prospective)
tuttuğum (non-prospective participle personal)
tuttuğun (non-prospective participle personal)
tuttuğu (non-prospective participle personal)
tuttuğumuz (non-prospective participle personal)
tuttuğunuz (non-prospective participle personal)
tuttukları (non-prospective participle personal)
tutacağım (participle personal prospective)
tutacağın (participle personal prospective)
tutacağı (participle personal prospective)
tutacağımız (participle personal prospective)
tutacağınız (participle personal prospective)
tutacakları (participle personal prospective)
tutma (noun-from-verb)
tutuş (adverbial)
tutarım (aorist first-person indicative present singular)
tutarsın (aorist indicative present second-person singular)
tutar (aorist indicative present singular third-person)
tutarız (aorist first-person indicative plural present)
tutarsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutarlar (aorist indicative plural present third-person)
tutuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutuyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tuttum (first-person indicative past perfective singular)
tuttun (indicative past perfective second-person singular)
tuttu (indicative past perfective singular third-person)
tuttuk (first-person indicative past perfective plural)
tuttunuz (indicative past perfective plural second-person)
tuttular (indicative past perfective plural third-person)
tutuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tutuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tutacağım (first-person future indicative singular)
tutacaksın (future indicative second-person singular)
tutacak (future indicative singular third-person)
tutacağız (first-person future indicative plural)
tutacaksınız (future indicative plural second-person)
tutacaklar (future indicative plural third-person)
tutmışım (first-person inferential perfective singular)
tutmışsın (inferential perfective second-person singular)
tutmış (inferential perfective singular third-person)
tutmışız (first-person inferential perfective plural)
tutmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
tutmışlar (inferential perfective plural third-person)
tutarmışım (aorist first-person inferential singular)
tutarmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutarmış (aorist inferential singular third-person)
tutarmışız (aorist first-person inferential plural)
tutarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutarlarmış (or tutarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tutuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tutsam (conditional first-person singular)
tutsan (conditional second-person singular)
tutsa (conditional singular third-person)
tutsak (conditional first-person plural)
tutsanız (conditional plural second-person)
tutsalar (conditional plural third-person)
tutsaydım (conditional first-person perfective singular)
tutsaydın (conditional perfective second-person singular)
tutsaydı (conditional perfective singular third-person)
tutsaydık (conditional first-person perfective plural)
tutsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutayım (first-person optative singular)
tutasın (optative second-person singular)
tuta (optative singular third-person)
tutalım (first-person optative plural)
tutasınız (optative plural second-person)
tutalar (optative plural third-person)
tutmaktayım (first-person progressive singular)
tutmaktasın (progressive second-person singular)
tutmakta (progressive singular third-person)
tutmaktayız (first-person plural progressive)
tutmaktasınız (plural progressive second-person)
tutmaktalar (plural progressive third-person)
tutmalıyım (first-person necessitative singular)
tutmalısın (necessitative second-person singular)
tutmalı (necessitative singular third-person)
tutmalıyız (first-person necessitative plural)
tutmalısınız (necessitative plural second-person)
tutmalılar (necessitative plural third-person)
tut (imperative second-person singular)
tutsun (imperative singular third-person)
tutun (imperative plural second-person)
tutsunlar (imperative plural third-person)
tutar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutar mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tuttum mu? (first-person indicative past perfective singular)
tuttun mu? (indicative past perfective second-person singular)
tuttu mu? (indicative past perfective singular third-person)
tuttuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
tuttunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
tuttular mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutacak mı? (future indicative singular third-person)
tutacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
tutmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
tutmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
tutmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
tutmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
tutmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
tutar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
tutar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
tutar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
tutar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutsam mı? (conditional first-person singular)
tutsan mı? (conditional second-person singular)
tutsa mı? (conditional singular third-person)
tutsak mı? (conditional first-person plural)
tutsanız mı? (conditional plural second-person)
tutsalar mı? (conditional plural third-person)
tutsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutmakta mısın? (progressive second-person singular)
tutmakta mı? (progressive singular third-person)
tutmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutmalı mı? (necessitative singular third-person)
tutmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tutmamak (infinitive negative)
tutmayan (imperfective impersonal negative participle)
tutmamış (impersonal negative participle perfective)
tutmayacak (impersonal negative participle prospective)
tutmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tutmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tutmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tutmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tutmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tutmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tutmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tutmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tutmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tutmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tutmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tutmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tutmama (negative noun-from-verb)
tutmayuş (adverbial negative)
tutmam (aorist first-person indicative present singular)
tutmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tutmaz (aorist indicative present singular third-person)
tutmayız (aorist first-person indicative plural present)
tutmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tutmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutmadım (first-person indicative past perfective singular)
tutmadın (indicative past perfective second-person singular)
tutmadı (indicative past perfective singular third-person)
tutmadık (first-person indicative past perfective plural)
tutmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tutmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tutmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tutmayacağım (first-person future indicative singular)
tutmayacaksın (future indicative second-person singular)
tutmayacak (future indicative singular third-person)
tutmayacağız (first-person future indicative plural)
tutmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tutmayacaklar (future indicative plural third-person)
tutmamışım (first-person inferential perfective singular)
tutmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tutmamış (inferential perfective singular third-person)
tutmamışız (first-person inferential perfective plural)
tutmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tutmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tutmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tutmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutmazmış (aorist inferential singular third-person)
tutmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tutmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tutmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tutmasam (conditional first-person singular)
tutmasan (conditional second-person singular)
tutmasa (conditional singular third-person)
tutmasak (conditional first-person plural)
tutmasanız (conditional plural second-person)
tutmasalar (conditional plural third-person)
tutmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tutmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tutmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tutmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tutmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutmayayım (first-person optative singular)
tutmayasın (optative second-person singular)
tutmaya (optative singular third-person)
tutmayalım (first-person optative plural)
tutmayasınız (optative plural second-person)
tutmayalar (optative plural third-person)
tutmamaktayım (first-person progressive singular)
tutmamaktasın (progressive second-person singular)
tutmamakta (progressive singular third-person)
tutmamaktayız (first-person plural progressive)
tutmamaktasınız (plural progressive second-person)
tutmamaktalar (plural progressive third-person)
tutmamalıyım (first-person necessitative singular)
tutmamalısın (necessitative second-person singular)
tutmamalı (necessitative singular third-person)
tutmamalıyız (first-person necessitative plural)
tutmamalısınız (necessitative plural second-person)
tutmamalılar (necessitative plural third-person)
tutma (imperative second-person singular)
tutmasın (imperative singular third-person)
tutmayın (imperative plural second-person)
tutmasınlar (imperative plural third-person)
tutmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tutmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tutmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tutmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tutmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tutmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tutmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tutmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tutmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tutmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tutmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tutmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tutmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tutmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tutmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tutmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutmasam mı? (conditional first-person singular)
tutmasan mı? (conditional second-person singular)
tutmasa mı? (conditional singular third-person)
tutmasak mı? (conditional first-person plural)
tutmasanız mı? (conditional plural second-person)
tutmasalar mı? (conditional plural third-person)
tutmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tutmamakta mı? (progressive singular third-person)
tutmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tutmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طوتمق (tutmak, “to hold, keep, catch, take, seize, capture, imprison, preserve, retain, occupy, fill, hire, esteem, account, advice, govern”), from Proto-Turkic *tut- (“to grasp”).
Cognate with Old Turkic 𐱃𐰆𐱃 (tut-, “to keep, catch, own”), Azerbaijani tutmaq (“to catch, keep”), Bashkir тотоу (totow, “to keep, hold”), Chuvash тытма (tytma, “to keep, hold”), Khakas & Shor тударға (tudarğa, “to keep, hold, catch, seize, rule, hold back”), Kyrgyz тутуу (tutuu, “to catch”), Turkmen tutmak (“to hold, keep, catch, hire, fill”), Tuvan тудар (tudar, “to hold, catch, grab”), Uzbek tutmoq (“to take, hold, catch”), Yakut тут (tut, “to hold, seize, grab, catch”).

cog

(transitive) to hold; to take hold of; to grip; to grab

(transitive) to rent, hire, take on, employ

(transitive) to take up, cover, envelop, fill

(transitive) to back, support, approve of, like

(transitive) to keep (one's promise, one's word)

(transitive) to accord with, be consistent with, jibe with, agree with

(transitive) to do, make sth. (in a certain way)

(intransitive) (for someone's curse) to be realized, come true, come to pass

(intransitive) (for something) to total, come to a total of, come to, amount to, add up to

(intransitive) (for an amount of time) to pass


sürmek

head

sürmek (third-person singular simple present sürer)

sürer (present singular third-person)
sürmek (infinitive)
süren (imperfective impersonal participle)
sürmüş (impersonal participle perfective)
sürecek (impersonal participle prospective)
sürdüğüm (non-prospective participle personal)
sürdüğün (non-prospective participle personal)
sürdüğü (non-prospective participle personal)
sürdüğümüz (non-prospective participle personal)
sürdüğünüz (non-prospective participle personal)
sürdükleri (non-prospective participle personal)
süreceğim (participle personal prospective)
süreceğin (participle personal prospective)
süreceği (participle personal prospective)
süreceğimiz (participle personal prospective)
süreceğiniz (participle personal prospective)
sürecekleri (participle personal prospective)
sürme (noun-from-verb)
sürüş (adverbial)
sürerim (aorist first-person indicative present singular)
sürersin (aorist indicative present second-person singular)
sürer (aorist indicative present singular third-person)
süreriz (aorist first-person indicative plural present)
sürersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sürerler (aorist indicative plural present third-person)
sürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
sürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sürdüm (first-person indicative past perfective singular)
sürdün (indicative past perfective second-person singular)
sürdü (indicative past perfective singular third-person)
sürdük (first-person indicative past perfective plural)
sürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
sürdüler (indicative past perfective plural third-person)
sürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
süreceğim (first-person future indicative singular)
süreceksin (future indicative second-person singular)
sürecek (future indicative singular third-person)
süreceğiz (first-person future indicative plural)
süreceksiniz (future indicative plural second-person)
sürecekler (future indicative plural third-person)
sürmişim (first-person inferential perfective singular)
sürmişsin (inferential perfective second-person singular)
sürmiş (inferential perfective singular third-person)
sürmişiz (first-person inferential perfective plural)
sürmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
sürmişler (inferential perfective plural third-person)
sürermişim (aorist first-person inferential singular)
sürermişsin (aorist inferential second-person singular)
sürermiş (aorist inferential singular third-person)
sürermişiz (aorist first-person inferential plural)
sürermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sürerlermiş (or sürermişlar) (aorist inferential plural third-person)
sürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sürsem (conditional first-person singular)
sürsen (conditional second-person singular)
sürse (conditional singular third-person)
sürsek (conditional first-person plural)
sürseniz (conditional plural second-person)
sürseler (conditional plural third-person)
sürseydim (conditional first-person perfective singular)
sürseydin (conditional perfective second-person singular)
sürseydi (conditional perfective singular third-person)
sürseydik (conditional first-person perfective plural)
sürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sürseydiler (conditional perfective plural third-person)
süreyim (first-person optative singular)
süresin (optative second-person singular)
süre (optative singular third-person)
sürelim (first-person optative plural)
süresiniz (optative plural second-person)
süreler (optative plural third-person)
sürmekteyim (first-person progressive singular)
sürmektesin (progressive second-person singular)
sürmekte (progressive singular third-person)
sürmekteyiz (first-person plural progressive)
sürmektesiniz (plural progressive second-person)
sürmekteler (plural progressive third-person)
sürmeliyim (first-person necessitative singular)
sürmelisin (necessitative second-person singular)
sürmeli (necessitative singular third-person)
sürmeliyiz (first-person necessitative plural)
sürmelisiniz (necessitative plural second-person)
sürmeliler (necessitative plural third-person)
sür (imperative second-person singular)
sürsün (imperative singular third-person)
sürün (imperative plural second-person)
sürsünler (imperative plural third-person)
sürer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sürer misin? (aorist indicative present second-person singular)
sürer mi? (aorist indicative present singular third-person)
sürer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sürer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sürerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
sürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
sürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
sürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
sürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
sürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sürecek miyim? (first-person future indicative singular)
sürecek misin? (future indicative second-person singular)
sürecek mi? (future indicative singular third-person)
sürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sürecekler mi? (future indicative plural third-person)
sürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
sürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
sürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
sürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
sürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
sürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
sürer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
sürer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
sürer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
sürer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
sürer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sürerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sürsem mi? (conditional first-person singular)
sürsen mi? (conditional second-person singular)
sürse mi? (conditional singular third-person)
sürsek mi? (conditional first-person plural)
sürseniz mi? (conditional plural second-person)
sürseler mi? (conditional plural third-person)
sürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sürmekte miyim? (first-person progressive singular)
sürmekte misin? (progressive second-person singular)
sürmekte mi? (progressive singular third-person)
sürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sürmekteler mi? (plural progressive third-person)
sürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sürmeli misin? (necessitative second-person singular)
sürmeli mi? (necessitative singular third-person)
sürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sürmemek (infinitive negative)
sürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sürmemiş (impersonal negative participle perfective)
sürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sürmeme (negative noun-from-verb)
sürmeyüş (adverbial negative)
sürmem (aorist first-person indicative present singular)
sürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sürmez (aorist indicative present singular third-person)
sürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sürmezler (aorist indicative plural present third-person)
sürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
sürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sürmedim (first-person indicative past perfective singular)
sürmedin (indicative past perfective second-person singular)
sürmedi (indicative past perfective singular third-person)
sürmedik (first-person indicative past perfective plural)
sürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sürmediler (indicative past perfective plural third-person)
sürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sürmeyecek (future indicative singular third-person)
sürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sürmeyecekler (future indicative plural third-person)
sürmemişim (first-person inferential perfective singular)
sürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sürmemiş (inferential perfective singular third-person)
sürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sürmemişler (inferential perfective plural third-person)
sürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sürmesem (conditional first-person singular)
sürmesen (conditional second-person singular)
sürmese (conditional singular third-person)
sürmesek (conditional first-person plural)
sürmeseniz (conditional plural second-person)
sürmeseler (conditional plural third-person)
sürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sürmeyeyim (first-person optative singular)
sürmeyesin (optative second-person singular)
sürmeye (optative singular third-person)
sürmeyelim (first-person optative plural)
sürmeyesiniz (optative plural second-person)
sürmeyeler (optative plural third-person)
sürmemekteyim (first-person progressive singular)
sürmemektesin (progressive second-person singular)
sürmemekte (progressive singular third-person)
sürmemekteyiz (first-person plural progressive)
sürmemektesiniz (plural progressive second-person)
sürmemekteler (plural progressive third-person)
sürmemeliyim (first-person necessitative singular)
sürmemelisin (necessitative second-person singular)
sürmemeli (necessitative singular third-person)
sürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sürmemeliler (necessitative plural third-person)
sürme (imperative second-person singular)
sürmesin (imperative singular third-person)
sürmeyin (imperative plural second-person)
sürmesinler (imperative plural third-person)
sürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sürmesem mi? (conditional first-person singular)
sürmesen mi? (conditional second-person singular)
sürmese mi? (conditional singular third-person)
sürmesek mi? (conditional first-person plural)
sürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sürmeseler mi? (conditional plural third-person)
sürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sürmemekte misin? (progressive second-person singular)
sürmemekte mi? (progressive singular third-person)
sürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish سورمك (sürmek, “to drive before one, to drive away, to banish, to advance, to sell in open market, to continue, to rub on or against, to shoot out, to protrude”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (sür-, “to drive away, to spend time, to go ahead, (for time) to elapse, to rub, to smear”), from Proto-Turkic *sǖr- (“to drive before one, to lead, to drive away”). Although, both senses "to drive, to banish" and "to rub" were originated from the same root, it was not until Old Anatolian Turkish era when the verb went through semantic expansion and took on the latter meaning and began to be used in the sense "to cast away disease or ugliness via balms, ointments or medicine".
Cognates
Azerbaijani sürmək (“to continue, to last”)
Bashkir һөрөү (höröw, “to exile, to plow”)
Chagatai [script needed] (sürmek, “to drive, to drive away, to plough land”)
Chuvash сирме (sirme, “to move away”)
Khakas сӱрерге (sürerge, “to drive, to chase, to expel”)
Kipchak [Arabic needed] (sür-, “to banish”)
Kyrgyz сүрүү (sürüü, “to move forward, to rub, to scrape”)
Southern Altai сӱрер (sürer, “to drive, to chase”)
Tatar сөрү (sörü, “to drive, to exile, to plow”)
Turkmen sürmek (“to drive, to smear, to daub”)
Tuvan сүрер (sürer, “to clean, to purify”)
Uyghur سۈرمەك (sürmek, “to move, to shift, to pursue, to chase, to spread, to smear, to apply”)
Uzbek surmoq (“to move, to propel, to rub”)
Yakut үүр (üür, “to drive, to expel”)

inh

to drive before one, to lead, to drive away

cog

Azerbaijani sürmək (“to continue, to last”)

Bashkir һөрөү (höröw, “to exile, to plow”)

Kipchak [Arabic needed] (sür-, “to banish”)

Southern Altai сӱрер (sürer, “to drive, to chase”)

Tatar сөрү (sörü, “to drive, to exile, to plow”)

Turkmen sürmek (“to drive, to smear, to daub”)

Tuvan сүрер (sürer, “to clean, to purify”)

Uzbek surmoq (“to move, to propel, to rub”)

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">sürmək</i> (“to continue, to last”)

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">һөрөү</i> (höröw, “to exile, to plow”)

Chagatai <small>[script needed]</small> (sürmek, “to drive, to drive away, to plough land”)

Chuvash <i class="Cyrl mention" lang="cv">сирме</i> (sirme, “to move away”)

Khakas <i class="Cyrl mention" lang="kjh">сӱрерге</i> (sürerge, “to drive, to chase, to expel”)

Kipchak <small>[Arabic needed]</small> (sür-, “to banish”)

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">сүрүү</i> (sürüü, “to move forward, to rub, to scrape”)

Southern Altai <i class="Cyrl mention" lang="alt">сӱрер</i> (sürer, “to drive, to chase”)

Tatar <i class="Cyrl mention" lang="tt">сөрү</i> (sörü, “to drive, to exile, to plow”)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">sürmek</i> (“to drive, to smear, to daub”)

Tuvan <i class="Cyrl mention" lang="tyv">сүрер</i> (sürer, “to clean, to purify”)

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">سۈرمەك</i> (sürmek, “to move, to shift, to pursue, to chase, to spread, to smear, to apply”)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">surmoq</i> (“to move, to propel, to rub”)

Yakut <i class="Cyrl mention" lang="sah">үүр</i> (üür, “to drive, to expel”)

Araba sürüyoruz.

Bisiklet süreceğim.

(transitive, with dative) To operate a wheeled vehicle; to drive, to ride.

To operate a wheeled vehicle; to drive, to ride.

Bu sonsuza dek sürecek mi?

(intransitive) To continue to happen, to go on, to last, to take a certain amount of time.

Bir sıçrayışta arabaya atlayarak hayvanları sürdü.

He jumped into the cart in one leap and drove the animals.

(transitive, with dative) (of animals) To huddle before one and compel to move forward; to drive.

Bu şartlar altında Rommel tüm tanklarını savaşa sürmek zorunda kaldı.

Under these circumstances Rommel was forced to send all of his tanks onto the battlefield.

(transitive, with dative) To push forward, to send, to drive.

Matarayı ateşe sürdü, suyun kaynamasını bekledi.

He held the canteen over the fire, waited for it to boil.

Fırın ısınınca tepsiyi fırına sürün.

Once the oven heats up, place the tray in the oven.

(transitive, with dative) (of a container or a cooking utensil) To hold over or to place on fire, a stove or in an oven.

Yüzümü saçlarına sürmek için başımı eğdim.

I tilted my head to touch it to her hair.

Elini ekrana sürme, iz oluyor.

Don't touch the screen with your hand, it leaves a mark.

(transitive, with dative) To cause to touch, to make touch.

Sultan IV. Murat, Hezarfen Ahmet Çelebi'yi uçuşundan sonra bir kese altın verip Cezayir'e sürdü.

After giving Hezarfen Ahmet Çelebi a pouch of golden coins, Sultan Murat IV exiled him to Algeria.

(transitive, with dative) To exile, send into exile, to expel, to cast out, to banish.

Bir dilim ekmeğin üstüne tereyağ ile reçel sürdü ve afiyetle yedi.

She spread butter and jam on a slice of bread and ate it with gusto.

(transitive, with dative) To spread something on a surface in a thin layer; to rub, to smear, to apply.

Albümün baharda piyasaya sürülmesi planlandı.

The album was planned to be released to the market in spring.

(transitive, with dative) To put on the market; to put up for sale, to launch, to release, to make available for purchase.

Tutuklanan zanlı sahte para sürmekten yargılanıyor.

The suspect arrested is being tried for releasing fake money.

(transitive, with dative) To release money into circulation illegally.

To release money into circulation illegally.

göçebe hayatı sürmek

saltanat sürmek

to reign, to rule (literally, “to remain the ruler, to maintain (one's) sultanate”)

sağlıklı bir ilişki sürmek

(transitive) To remain in a certain state or situation; to lead, to maintain.

Çiftçi tarlasını sürüyordu.

(transitive) To turn over the soil to prepare a field for planting; to plough, to till.

(intransitive) (of time) To pass, to elapse.

(transitive, intransitive, with dative) (of plants) To sprout, to germinate, to grow in size, to shoot forth, to grow roots, to strike roots.