dönüşmek

dönüşmek (third-person singular simple present dönüşür)

dönüşür (present singular third-person)
dönüşmek (infinitive)
dönüşen (imperfective impersonal participle)
dönüşmüş (impersonal participle perfective)
dönüşecek (impersonal participle prospective)
dönüştüğüm (non-prospective participle personal)
dönüştüğün (non-prospective participle personal)
dönüştüğü (non-prospective participle personal)
dönüştüğümüz (non-prospective participle personal)
dönüştüğünüz (non-prospective participle personal)
dönüştükleri (non-prospective participle personal)
dönüşeceğim (participle personal prospective)
dönüşeceğin (participle personal prospective)
dönüşeceği (participle personal prospective)
dönüşeceğimiz (participle personal prospective)
dönüşeceğiniz (participle personal prospective)
dönüşecekleri (participle personal prospective)
dönüşme (noun-from-verb)
dönüşüş (adverbial)
dönüşürim (aorist first-person indicative present singular)
dönüşürsin (aorist indicative present second-person singular)
dönüşür (aorist indicative present singular third-person)
dönüşüriz (aorist first-person indicative plural present)
dönüşürsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dönüşürler (aorist indicative plural present third-person)
dönüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dönüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dönüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dönüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dönüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dönüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dönüştüm (first-person indicative past perfective singular)
dönüştün (indicative past perfective second-person singular)
dönüştü (indicative past perfective singular third-person)
dönüştük (first-person indicative past perfective plural)
dönüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
dönüştüler (indicative past perfective plural third-person)
dönüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dönüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dönüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dönüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dönüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dönüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dönüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dönüşeceğim (first-person future indicative singular)
dönüşeceksin (future indicative second-person singular)
dönüşecek (future indicative singular third-person)
dönüşeceğiz (first-person future indicative plural)
dönüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
dönüşecekler (future indicative plural third-person)
dönüşmişim (first-person inferential perfective singular)
dönüşmişsin (inferential perfective second-person singular)
dönüşmiş (inferential perfective singular third-person)
dönüşmişiz (first-person inferential perfective plural)
dönüşmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
dönüşmişler (inferential perfective plural third-person)
dönüşürmişim (aorist first-person inferential singular)
dönüşürmişsin (aorist inferential second-person singular)
dönüşürmiş (aorist inferential singular third-person)
dönüşürmişiz (aorist first-person inferential plural)
dönüşürmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dönüşürlermiş (or dönüşürmişlar) (aorist inferential plural third-person)
dönüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dönüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dönüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dönüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dönüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dönüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dönüşsem (conditional first-person singular)
dönüşsen (conditional second-person singular)
dönüşse (conditional singular third-person)
dönüşsek (conditional first-person plural)
dönüşseniz (conditional plural second-person)
dönüşseler (conditional plural third-person)
dönüşseydim (conditional first-person perfective singular)
dönüşseydin (conditional perfective second-person singular)
dönüşseydi (conditional perfective singular third-person)
dönüşseydik (conditional first-person perfective plural)
dönüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dönüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
dönüşeyim (first-person optative singular)
dönüşesin (optative second-person singular)
dönüşe (optative singular third-person)
dönüşelim (first-person optative plural)
dönüşesiniz (optative plural second-person)
dönüşeler (optative plural third-person)
dönüşmekteyim (first-person progressive singular)
dönüşmektesin (progressive second-person singular)
dönüşmekte (progressive singular third-person)
dönüşmekteyiz (first-person plural progressive)
dönüşmektesiniz (plural progressive second-person)
dönüşmekteler (plural progressive third-person)
dönüşmeliyim (first-person necessitative singular)
dönüşmelisin (necessitative second-person singular)
dönüşmeli (necessitative singular third-person)
dönüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
dönüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
dönüşmeliler (necessitative plural third-person)
dönüş (imperative second-person singular)
dönüşsün (imperative singular third-person)
dönüşün (imperative plural second-person)
dönüşsünler (imperative plural third-person)
dönüşür miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dönüşür misin? (aorist indicative present second-person singular)
dönüşür mi? (aorist indicative present singular third-person)
dönüşür miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dönüşür misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dönüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dönüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dönüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dönüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dönüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dönüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dönüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dönüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
dönüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
dönüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
dönüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
dönüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
dönüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dönüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dönüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dönüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dönüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dönüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dönüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dönüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
dönüşecek misin? (future indicative second-person singular)
dönüşecek mi? (future indicative singular third-person)
dönüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dönüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dönüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
dönüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dönüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dönüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dönüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dönüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dönüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
dönüşür miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
dönüşür miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
dönüşür miymüş? (aorist inferential singular third-person)
dönüşür miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
dönüşür miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dönüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dönüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dönüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dönüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dönüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dönüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dönüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dönüşsem mi? (conditional first-person singular)
dönüşsen mi? (conditional second-person singular)
dönüşse mi? (conditional singular third-person)
dönüşsek mi? (conditional first-person plural)
dönüşseniz mi? (conditional plural second-person)
dönüşseler mi? (conditional plural third-person)
dönüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dönüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dönüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dönüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dönüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dönüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dönüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
dönüşmekte misin? (progressive second-person singular)
dönüşmekte mi? (progressive singular third-person)
dönüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dönüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dönüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
dönüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dönüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
dönüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
dönüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dönüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dönüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dönüşmemek (infinitive negative)
dönüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dönüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
dönüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dönüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dönüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dönüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dönüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dönüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dönüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dönüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dönüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dönüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dönüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dönüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dönüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dönüşmeme (negative noun-from-verb)
dönüşmeyüş (adverbial negative)
dönüşmem (aorist first-person indicative present singular)
dönüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dönüşmez (aorist indicative present singular third-person)
dönüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dönüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dönüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
dönüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dönüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dönüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dönüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dönüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dönüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dönüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
dönüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
dönüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
dönüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
dönüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dönüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
dönüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dönüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dönüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dönüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dönüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dönüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dönüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dönüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dönüşmeyecek (future indicative singular third-person)
dönüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dönüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dönüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
dönüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
dönüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dönüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
dönüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dönüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dönüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
dönüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dönüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dönüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dönüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dönüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dönüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dönüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dönüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dönüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dönüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dönüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dönüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dönüşmesem (conditional first-person singular)
dönüşmesen (conditional second-person singular)
dönüşmese (conditional singular third-person)
dönüşmesek (conditional first-person plural)
dönüşmeseniz (conditional plural second-person)
dönüşmeseler (conditional plural third-person)
dönüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dönüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dönüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dönüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dönüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dönüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dönüşmeyeyim (first-person optative singular)
dönüşmeyesin (optative second-person singular)
dönüşmeye (optative singular third-person)
dönüşmeyelim (first-person optative plural)
dönüşmeyesiniz (optative plural second-person)
dönüşmeyeler (optative plural third-person)
dönüşmemekteyim (first-person progressive singular)
dönüşmemektesin (progressive second-person singular)
dönüşmemekte (progressive singular third-person)
dönüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
dönüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
dönüşmemekteler (plural progressive third-person)
dönüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
dönüşmemelisin (necessitative second-person singular)
dönüşmemeli (necessitative singular third-person)
dönüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dönüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dönüşmemeliler (necessitative plural third-person)
dönüşme (imperative second-person singular)
dönüşmesin (imperative singular third-person)
dönüşmeyin (imperative plural second-person)
dönüşmesinler (imperative plural third-person)
dönüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dönüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dönüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dönüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dönüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dönüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dönüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dönüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dönüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dönüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dönüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dönüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dönüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dönüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dönüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dönüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dönüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dönüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dönüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dönüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dönüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dönüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dönüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dönüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dönüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dönüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dönüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dönüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dönüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dönüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dönüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dönüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dönüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dönüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dönüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dönüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dönüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dönüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dönüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dönüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dönüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dönüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dönüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dönüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dönüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dönüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dönüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dönüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dönüşmesem mi? (conditional first-person singular)
dönüşmesen mi? (conditional second-person singular)
dönüşmese mi? (conditional singular third-person)
dönüşmesek mi? (conditional first-person plural)
dönüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dönüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
dönüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dönüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dönüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dönüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dönüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dönüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dönüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dönüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
dönüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
dönüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dönüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dönüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dönüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dönüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dönüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dönüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dönüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dönüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

dönüştüğümüz

dönüştüğünüz

dönüşmüş müyüm?

dönüşmüş müsün?

dönüşmüş mü?

dönüşmüş müyüz?

dönüşmüş müsünüz?

Gülüşü içli bir duyarlığa dönüştü yüzünde.

His smile turned into a sincere sensitivity on his face.


görüşmek

head

görüşmek (third-person singular simple present görüşür)

görüşür (present singular third-person)
görüşmek (infinitive)
görüşen (imperfective impersonal participle)
görüşmüş (impersonal participle perfective)
görüşecek (impersonal participle prospective)
görüştüğüm (non-prospective participle personal)
görüştüğün (non-prospective participle personal)
görüştüğü (non-prospective participle personal)
görüştüğümüz (non-prospective participle personal)
görüştüğünüz (non-prospective participle personal)
görüştükleri (non-prospective participle personal)
görüşeceğim (participle personal prospective)
görüşeceğin (participle personal prospective)
görüşeceği (participle personal prospective)
görüşeceğimiz (participle personal prospective)
görüşeceğiniz (participle personal prospective)
görüşecekleri (participle personal prospective)
görüşme (noun-from-verb)
görüşüş (adverbial)
görüşürüm (aorist first-person indicative present singular)
görüşürsün (aorist indicative present second-person singular)
görüşür (aorist indicative present singular third-person)
görüşürüz (aorist first-person indicative plural present)
görüşürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
görüşürler (aorist indicative plural present third-person)
görüşüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görüşüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görüşüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görüşüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görüşüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görüşüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
görüştüm (first-person indicative past perfective singular)
görüştün (indicative past perfective second-person singular)
görüştü (indicative past perfective singular third-person)
görüştük (first-person indicative past perfective plural)
görüştünüz (indicative past perfective plural second-person)
görüştüler (indicative past perfective plural third-person)
görüşüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görüşüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görüşüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görüşüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görüşüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görüşüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or görüşüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
görüşeceğim (first-person future indicative singular)
görüşeceksin (future indicative second-person singular)
görüşecek (future indicative singular third-person)
görüşeceğiz (first-person future indicative plural)
görüşeceksiniz (future indicative plural second-person)
görüşecekler (future indicative plural third-person)
görüşmüşüm (first-person inferential perfective singular)
görüşmüşsün (inferential perfective second-person singular)
görüşmüş (inferential perfective singular third-person)
görüşmüşüz (first-person inferential perfective plural)
görüşmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
görüşmüşler (inferential perfective plural third-person)
görüşürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
görüşürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
görüşürmüş (aorist inferential singular third-person)
görüşürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
görüşürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
görüşürlermiş (or görüşürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
görüşüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görüşüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görüşüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görüşüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görüşüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görüşüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görüşsem (conditional first-person singular)
görüşsen (conditional second-person singular)
görüşse (conditional singular third-person)
görüşsek (conditional first-person plural)
görüşseniz (conditional plural second-person)
görüşseler (conditional plural third-person)
görüşseydim (conditional first-person perfective singular)
görüşseydin (conditional perfective second-person singular)
görüşseydi (conditional perfective singular third-person)
görüşseydik (conditional first-person perfective plural)
görüşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görüşseydiler (conditional perfective plural third-person)
görüşeyim (first-person optative singular)
görüşesin (optative second-person singular)
görüşe (optative singular third-person)
görüşelim (first-person optative plural)
görüşesiniz (optative plural second-person)
görüşeler (optative plural third-person)
görüşmekteyim (first-person progressive singular)
görüşmektesin (progressive second-person singular)
görüşmekte (progressive singular third-person)
görüşmekteyiz (first-person plural progressive)
görüşmektesiniz (plural progressive second-person)
görüşmekteler (plural progressive third-person)
görüşmeliyim (first-person necessitative singular)
görüşmelisin (necessitative second-person singular)
görüşmeli (necessitative singular third-person)
görüşmeliyiz (first-person necessitative plural)
görüşmelisiniz (necessitative plural second-person)
görüşmeliler (necessitative plural third-person)
görüş (imperative second-person singular)
görüşsün (imperative singular third-person)
görüşün (imperative plural second-person)
görüşsünler (imperative plural third-person)
görüşür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
görüşür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
görüşür mü? (aorist indicative present singular third-person)
görüşür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
görüşür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
görüşürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görüşüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görüşüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görüşüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görüşüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görüşüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görüşüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
görüştüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
görüştün mü? (indicative past perfective second-person singular)
görüştü mü? (indicative past perfective singular third-person)
görüştük mü? (first-person indicative past perfective plural)
görüştünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
görüştüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görüşüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görüşüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görüşüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görüşüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görüşüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görüşüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görüşecek miyim? (first-person future indicative singular)
görüşecek misin? (future indicative second-person singular)
görüşecek mi? (future indicative singular third-person)
görüşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görüşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görüşecekler mi? (future indicative plural third-person)
görüşmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
görüşmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
görüşmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
görüşmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
görüşmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
görüşmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
görüşür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
görüşür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
görüşür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
görüşür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
görüşür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
görüşürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görüşüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görüşüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görüşüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görüşüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görüşüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görüşüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görüşsem mi? (conditional first-person singular)
görüşsen mi? (conditional second-person singular)
görüşse mi? (conditional singular third-person)
görüşsek mi? (conditional first-person plural)
görüşseniz mi? (conditional plural second-person)
görüşseler mi? (conditional plural third-person)
görüşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
görüşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
görüşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
görüşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
görüşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görüşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görüşmekte miyim? (first-person progressive singular)
görüşmekte misin? (progressive second-person singular)
görüşmekte mi? (progressive singular third-person)
görüşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
görüşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
görüşmekteler mi? (plural progressive third-person)
görüşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
görüşmeli misin? (necessitative second-person singular)
görüşmeli mi? (necessitative singular third-person)
görüşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görüşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görüşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
görüşmemek (infinitive negative)
görüşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
görüşmemiş (impersonal negative participle perfective)
görüşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
görüşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
görüşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
görüşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
görüşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
görüşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
görüşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
görüşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
görüşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
görüşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
görüşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
görüşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
görüşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
görüşmeme (negative noun-from-verb)
görüşmeyüş (adverbial negative)
görüşmem (aorist first-person indicative present singular)
görüşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
görüşmez (aorist indicative present singular third-person)
görüşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
görüşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
görüşmezler (aorist indicative plural present third-person)
görüşmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
görüşmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
görüşmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
görüşmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
görüşmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
görüşmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
görüşmedim (first-person indicative past perfective singular)
görüşmedin (indicative past perfective second-person singular)
görüşmedi (indicative past perfective singular third-person)
görüşmedik (first-person indicative past perfective plural)
görüşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
görüşmediler (indicative past perfective plural third-person)
görüşmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
görüşmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
görüşmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
görüşmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
görüşmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
görüşmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
görüşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
görüşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
görüşmeyecek (future indicative singular third-person)
görüşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
görüşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
görüşmeyecekler (future indicative plural third-person)
görüşmemişim (first-person inferential perfective singular)
görüşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
görüşmemiş (inferential perfective singular third-person)
görüşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
görüşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
görüşmemişler (inferential perfective plural third-person)
görüşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
görüşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
görüşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
görüşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
görüşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
görüşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
görüşmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
görüşmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
görüşmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
görüşmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
görüşmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
görüşmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
görüşmesem (conditional first-person singular)
görüşmesen (conditional second-person singular)
görüşmese (conditional singular third-person)
görüşmesek (conditional first-person plural)
görüşmeseniz (conditional plural second-person)
görüşmeseler (conditional plural third-person)
görüşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
görüşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
görüşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
görüşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
görüşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
görüşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
görüşmeyeyim (first-person optative singular)
görüşmeyesin (optative second-person singular)
görüşmeye (optative singular third-person)
görüşmeyelim (first-person optative plural)
görüşmeyesiniz (optative plural second-person)
görüşmeyeler (optative plural third-person)
görüşmemekteyim (first-person progressive singular)
görüşmemektesin (progressive second-person singular)
görüşmemekte (progressive singular third-person)
görüşmemekteyiz (first-person plural progressive)
görüşmemektesiniz (plural progressive second-person)
görüşmemekteler (plural progressive third-person)
görüşmemeliyim (first-person necessitative singular)
görüşmemelisin (necessitative second-person singular)
görüşmemeli (necessitative singular third-person)
görüşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
görüşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
görüşmemeliler (necessitative plural third-person)
görüşme (imperative second-person singular)
görüşmesin (imperative singular third-person)
görüşmeyin (imperative plural second-person)
görüşmesinler (imperative plural third-person)
görüşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
görüşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
görüşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
görüşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
görüşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
görüşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
görüşmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
görüşmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
görüşmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
görüşmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
görüşmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
görüşmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
görüşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
görüşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
görüşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
görüşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
görüşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
görüşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
görüşmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
görüşmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
görüşmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
görüşmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
görüşmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
görüşmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
görüşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
görüşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
görüşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
görüşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
görüşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
görüşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
görüşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
görüşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
görüşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
görüşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
görüşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
görüşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
görüşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
görüşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
görüşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
görüşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
görüşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
görüşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
görüşmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
görüşmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
görüşmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
görüşmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
görüşmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
görüşmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
görüşmesem mi? (conditional first-person singular)
görüşmesen mi? (conditional second-person singular)
görüşmese mi? (conditional singular third-person)
görüşmesek mi? (conditional first-person plural)
görüşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
görüşmeseler mi? (conditional plural third-person)
görüşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
görüşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
görüşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
görüşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
görüşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
görüşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
görüşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
görüşmemekte misin? (progressive second-person singular)
görüşmemekte mi? (progressive singular third-person)
görüşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
görüşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
görüşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
görüşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
görüşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
görüşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
görüşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
görüşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
görüşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

görüştüğümüz

görüştüğünüz

görüşürsünüz

görüşürmüşüm

görüşürmüşsün

görüşürmüşüz

görüşürmüşsünüz

görüşmüşsünüz

görüşür müymüşüm?

görüşür müymüş?

görüşür müymüşüz?

görüşmüş müyüm?

görüşmüş müsün?

görüşmüş mü?

görüşmüş müyüz?

görüşmüş müsünüz?

From Ottoman Turkish كورشمك (görüşmek). Equivalent to gör- + -üş-.


izlemek

head

izlemek (third-person singular simple present izler)

izler (present singular third-person)
izlemek (infinitive)
izleyen (imperfective impersonal participle)
izlemiş (impersonal participle perfective)
izleyecek (impersonal participle prospective)
izlediğim (non-prospective participle personal)
izlediğin (non-prospective participle personal)
izlediği (non-prospective participle personal)
izlediğimiz (non-prospective participle personal)
izlediğiniz (non-prospective participle personal)
izledikleri (non-prospective participle personal)
izleyeceğim (participle personal prospective)
izleyeceğin (participle personal prospective)
izleyeceği (participle personal prospective)
izleyeceğimiz (participle personal prospective)
izleyeceğiniz (participle personal prospective)
izleyecekleri (participle personal prospective)
izleme (noun-from-verb)
izleyiş (adverbial)
izlerim (aorist first-person indicative present singular)
izlersin (aorist indicative present second-person singular)
izler (aorist indicative present singular third-person)
izleriz (aorist first-person indicative plural present)
izlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
izlerler (aorist indicative plural present third-person)
izliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
izliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
izliyor (imperfective indicative present singular third-person)
izliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
izliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
izliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
izledim (first-person indicative past perfective singular)
izledin (indicative past perfective second-person singular)
izledi (indicative past perfective singular third-person)
izledik (first-person indicative past perfective plural)
izlediniz (indicative past perfective plural second-person)
izlediler (indicative past perfective plural third-person)
izliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
izliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
izliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
izliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
izliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
izliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
izleyeceğim (first-person future indicative singular)
izleyeceksin (future indicative second-person singular)
izleyecek (future indicative singular third-person)
izleyeceğiz (first-person future indicative plural)
izleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
izleyecekler (future indicative plural third-person)
izlemişim (first-person inferential perfective singular)
izlemişsin (inferential perfective second-person singular)
izlemiş (inferential perfective singular third-person)
izlemişiz (first-person inferential perfective plural)
izlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
izlemişler (inferential perfective plural third-person)
izlermişim (aorist first-person inferential singular)
izlermişsin (aorist inferential second-person singular)
izlermiş (aorist inferential singular third-person)
izlermişiz (aorist first-person inferential plural)
izlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
izlermişler (aorist inferential plural third-person)
izliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
izliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
izliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
izliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
izliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
izliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
izlesem (conditional first-person singular)
izlesen (conditional second-person singular)
izlese (conditional singular third-person)
izlesek (conditional first-person plural)
izleseniz (conditional plural second-person)
izleseler (conditional plural third-person)
izleseydim (conditional first-person perfective singular)
izleseydin (conditional perfective second-person singular)
izleseydi (conditional perfective singular third-person)
izleseydik (conditional first-person perfective plural)
izleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
izleseydiler (conditional perfective plural third-person)
izleyeyim (first-person optative singular)
izleyesin (optative second-person singular)
izleye (optative singular third-person)
izleyelim (first-person optative plural)
izleyesiniz (optative plural second-person)
izleyeler (optative plural third-person)
izlemekteyim (first-person progressive singular)
izlemektesin (progressive second-person singular)
izlemekte (progressive singular third-person)
izlemekteyiz (first-person plural progressive)
izlemektesiniz (plural progressive second-person)
izlemekteler (plural progressive third-person)
izlemeliyim (first-person necessitative singular)
izlemelisin (necessitative second-person singular)
izlemeli (necessitative singular third-person)
izlemeliyiz (first-person necessitative plural)
izlemelisiniz (necessitative plural second-person)
izlemeliler (necessitative plural third-person)
izle (imperative second-person singular)
izlesin (imperative singular third-person)
izleyin (imperative plural second-person)
izlesinler (imperative plural third-person)
izler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
izler misin? (aorist indicative present second-person singular)
izler mi? (aorist indicative present singular third-person)
izler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
izler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
izlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
izliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
izliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
izliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
izliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
izliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
izliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
izledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
izledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
izledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
izledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
izlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
izlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
izliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
izliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
izliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
izliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
izliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
izliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
izleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
izleyecek misin? (future indicative second-person singular)
izleyecek mi? (future indicative singular third-person)
izleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
izleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
izleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
izlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
izlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
izlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
izlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
izlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
izlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
izler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
izler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
izler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
izler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
izler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
izlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
izliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
izliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
izliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
izliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
izliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
izliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
izlesem mi? (conditional first-person singular)
izlesen mi? (conditional second-person singular)
izlese mi? (conditional singular third-person)
izlesek mi? (conditional first-person plural)
izleseniz mi? (conditional plural second-person)
izleseler mi? (conditional plural third-person)
izlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
izlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
izlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
izlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
izlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
izleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
izlemekte miyim? (first-person progressive singular)
izlemekte misin? (progressive second-person singular)
izlemekte mi? (progressive singular third-person)
izlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
izlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
izlemekteler mi? (plural progressive third-person)
izlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
izlemeli misin? (necessitative second-person singular)
izlemeli mi? (necessitative singular third-person)
izlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
izlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
izlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
izlememek (infinitive negative)
izlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
izlememiş (impersonal negative participle perfective)
izlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
izlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
izlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
izlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
izlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
izlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
izlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
izlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
izlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
izlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
izlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
izlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
izlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
izlememe (negative noun-from-verb)
izlemeyiş (adverbial negative)
izlemem (aorist first-person indicative present singular)
izlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
izlemez (aorist indicative present singular third-person)
izlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
izlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
izlemezler (aorist indicative plural present third-person)
izlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
izlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
izlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
izlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
izlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
izlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
izlemedim (first-person indicative past perfective singular)
izlemedin (indicative past perfective second-person singular)
izlemedi (indicative past perfective singular third-person)
izlemedik (first-person indicative past perfective plural)
izlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
izlemediler (indicative past perfective plural third-person)
izlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
izlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
izlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
izlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
izlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
izlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
izlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
izlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
izlemeyecek (future indicative singular third-person)
izlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
izlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
izlemeyecekler (future indicative plural third-person)
izlememişim (first-person inferential perfective singular)
izlememişsin (inferential perfective second-person singular)
izlememiş (inferential perfective singular third-person)
izlememişiz (first-person inferential perfective plural)
izlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
izlememişler (inferential perfective plural third-person)
izlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
izlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
izlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
izlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
izlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
izlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
izlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
izlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
izlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
izlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
izlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
izlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
izlemesem (conditional first-person singular)
izlemesen (conditional second-person singular)
izlemese (conditional singular third-person)
izlemesek (conditional first-person plural)
izlemeseniz (conditional plural second-person)
izlemeseler (conditional plural third-person)
izlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
izlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
izlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
izlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
izlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
izlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
izlemeyeyim (first-person optative singular)
izlemeyesin (optative second-person singular)
izlemeye (optative singular third-person)
izlemeyelim (first-person optative plural)
izlemeyesiniz (optative plural second-person)
izlemeyeler (optative plural third-person)
izlememekteyim (first-person progressive singular)
izlememektesin (progressive second-person singular)
izlememekte (progressive singular third-person)
izlememekteyiz (first-person plural progressive)
izlememektesiniz (plural progressive second-person)
izlememekteler (plural progressive third-person)
izlememeliyim (first-person necessitative singular)
izlememelisin (necessitative second-person singular)
izlememeli (necessitative singular third-person)
izlememeliyiz (first-person necessitative plural)
izlememelisiniz (necessitative plural second-person)
izlememeliler (necessitative plural third-person)
izleme (imperative second-person singular)
izlemesin (imperative singular third-person)
izlemeyin (imperative plural second-person)
izlemesinler (imperative plural third-person)
izlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
izlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
izlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
izlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
izlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
izlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
izlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
izlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
izlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
izlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
izlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
izlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
izlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
izlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
izlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
izlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
izlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
izlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
izlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
izlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
izlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
izlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
izlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
izlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
izlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
izlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
izlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
izlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
izlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
izlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
izlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
izlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
izlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
izlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
izlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
izlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
izlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
izlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
izlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
izlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
izlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
izlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
izlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
izlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
izlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
izlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
izlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
izlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
izlemesem mi? (conditional first-person singular)
izlemesen mi? (conditional second-person singular)
izlemese mi? (conditional singular third-person)
izlemesek mi? (conditional first-person plural)
izlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
izlemeseler mi? (conditional plural third-person)
izlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
izlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
izlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
izlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
izlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
izlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
izlememekte miyim? (first-person progressive singular)
izlememekte misin? (progressive second-person singular)
izlememekte mi? (progressive singular third-person)
izlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
izlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
izlememekteler mi? (plural progressive third-person)
izlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
izlememeli misin? (necessitative second-person singular)
izlememeli mi? (necessitative singular third-person)
izlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
izlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
izlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Old Anatolian Turkish [script needed] (izle-, “to trace”), ultimately from Proto-Turkic *īŕ (“trace”). See modern Turkish word iz. Cognate with Kazakh іздеу (ızdeu), Southern Altai истеер (isteer, “to watch”).

cog

(transitive) to watch, view; to observe.


verilmek

head

verilmek (third-person singular simple present verilir)

verilir (present singular third-person)
verilmek (infinitive)
verilen (imperfective impersonal participle)
verilmiş (impersonal participle perfective)
verilecek (impersonal participle prospective)
verildiğim (non-prospective participle personal)
verildiğin (non-prospective participle personal)
verildiği (non-prospective participle personal)
verildiğimiz (non-prospective participle personal)
verildiğiniz (non-prospective participle personal)
verildikleri (non-prospective participle personal)
verileceğim (participle personal prospective)
verileceğin (participle personal prospective)
verileceği (participle personal prospective)
verileceğimiz (participle personal prospective)
verileceğiniz (participle personal prospective)
verilecekleri (participle personal prospective)
verilme (noun-from-verb)
veriliş (adverbial)
verilirim (aorist first-person indicative present singular)
verilirsin (aorist indicative present second-person singular)
verilir (aorist indicative present singular third-person)
veriliriz (aorist first-person indicative plural present)
verilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verilirler (aorist indicative plural present third-person)
veriliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
veriliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
veriliyor (imperfective indicative present singular third-person)
veriliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
veriliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
veriliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verildim (first-person indicative past perfective singular)
verildin (indicative past perfective second-person singular)
verildi (indicative past perfective singular third-person)
verildik (first-person indicative past perfective plural)
verildiniz (indicative past perfective plural second-person)
verildiler (indicative past perfective plural third-person)
veriliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
veriliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
veriliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
veriliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
veriliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
veriliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or veriliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
verileceğim (first-person future indicative singular)
verileceksin (future indicative second-person singular)
verilecek (future indicative singular third-person)
verileceğiz (first-person future indicative plural)
verileceksiniz (future indicative plural second-person)
verilecekler (future indicative plural third-person)
verilmişim (first-person inferential perfective singular)
verilmişsin (inferential perfective second-person singular)
verilmiş (inferential perfective singular third-person)
verilmişiz (first-person inferential perfective plural)
verilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verilmişler (inferential perfective plural third-person)
verilirmişim (aorist first-person inferential singular)
verilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
verilirmiş (aorist inferential singular third-person)
verilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
verilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verilirlermiş (or verilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
veriliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
veriliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
veriliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
veriliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
veriliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
veriliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verilsem (conditional first-person singular)
verilsen (conditional second-person singular)
verilse (conditional singular third-person)
verilsek (conditional first-person plural)
verilseniz (conditional plural second-person)
verilseler (conditional plural third-person)
verilseydim (conditional first-person perfective singular)
verilseydin (conditional perfective second-person singular)
verilseydi (conditional perfective singular third-person)
verilseydik (conditional first-person perfective plural)
verilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verilseydiler (conditional perfective plural third-person)
verileyim (first-person optative singular)
verilesin (optative second-person singular)
verile (optative singular third-person)
verilelim (first-person optative plural)
verilesiniz (optative plural second-person)
verileler (optative plural third-person)
verilmekteyim (first-person progressive singular)
verilmektesin (progressive second-person singular)
verilmekte (progressive singular third-person)
verilmekteyiz (first-person plural progressive)
verilmektesiniz (plural progressive second-person)
verilmekteler (plural progressive third-person)
verilmeliyim (first-person necessitative singular)
verilmelisin (necessitative second-person singular)
verilmeli (necessitative singular third-person)
verilmeliyiz (first-person necessitative plural)
verilmelisiniz (necessitative plural second-person)
verilmeliler (necessitative plural third-person)
veril (imperative second-person singular)
verilsin (imperative singular third-person)
verilin (imperative plural second-person)
verilsinler (imperative plural third-person)
verilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
verilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
verilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
veriliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
veriliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
veriliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
veriliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
veriliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
veriliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
veriliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
veriliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
veriliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
veriliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
veriliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
veriliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verilecek miyim? (first-person future indicative singular)
verilecek misin? (future indicative second-person singular)
verilecek mi? (future indicative singular third-person)
verilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verilecekler mi? (future indicative plural third-person)
verilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
veriliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
veriliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
veriliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
veriliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
veriliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
veriliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verilsem mi? (conditional first-person singular)
verilsen mi? (conditional second-person singular)
verilse mi? (conditional singular third-person)
verilsek mi? (conditional first-person plural)
verilseniz mi? (conditional plural second-person)
verilseler mi? (conditional plural third-person)
verilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
verilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
verilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
verilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
verilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verilmekte miyim? (first-person progressive singular)
verilmekte misin? (progressive second-person singular)
verilmekte mi? (progressive singular third-person)
verilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
verilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
verilmekteler mi? (plural progressive third-person)
verilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
verilmeli misin? (necessitative second-person singular)
verilmeli mi? (necessitative singular third-person)
verilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
verilmemek (infinitive negative)
verilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
verilmemiş (impersonal negative participle perfective)
verilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
verilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
verilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
verilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
verilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
verilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
verilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
verilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
verilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
verilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
verilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
verilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
verilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
verilmeme (negative noun-from-verb)
verilmeyiş (adverbial negative)
verilmem (aorist first-person indicative present singular)
verilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
verilmez (aorist indicative present singular third-person)
verilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
verilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verilmezler (aorist indicative plural present third-person)
verilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
verilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verilmedim (first-person indicative past perfective singular)
verilmedin (indicative past perfective second-person singular)
verilmedi (indicative past perfective singular third-person)
verilmedik (first-person indicative past perfective plural)
verilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
verilmediler (indicative past perfective plural third-person)
verilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
verilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
verilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
verilmeyecek (future indicative singular third-person)
verilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
verilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
verilmeyecekler (future indicative plural third-person)
verilmemişim (first-person inferential perfective singular)
verilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
verilmemiş (inferential perfective singular third-person)
verilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
verilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verilmemişler (inferential perfective plural third-person)
verilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
verilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
verilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
verilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
verilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
verilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verilmesem (conditional first-person singular)
verilmesen (conditional second-person singular)
verilmese (conditional singular third-person)
verilmesek (conditional first-person plural)
verilmeseniz (conditional plural second-person)
verilmeseler (conditional plural third-person)
verilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
verilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
verilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
verilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
verilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
verilmeyeyim (first-person optative singular)
verilmeyesin (optative second-person singular)
verilmeye (optative singular third-person)
verilmeyelim (first-person optative plural)
verilmeyesiniz (optative plural second-person)
verilmeyeler (optative plural third-person)
verilmemekteyim (first-person progressive singular)
verilmemektesin (progressive second-person singular)
verilmemekte (progressive singular third-person)
verilmemekteyiz (first-person plural progressive)
verilmemektesiniz (plural progressive second-person)
verilmemekteler (plural progressive third-person)
verilmemeliyim (first-person necessitative singular)
verilmemelisin (necessitative second-person singular)
verilmemeli (necessitative singular third-person)
verilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
verilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
verilmemeliler (necessitative plural third-person)
verilme (imperative second-person singular)
verilmesin (imperative singular third-person)
verilmeyin (imperative plural second-person)
verilmesinler (imperative plural third-person)
verilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
verilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
verilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
verilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
verilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
verilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
verilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verilmesem mi? (conditional first-person singular)
verilmesen mi? (conditional second-person singular)
verilmese mi? (conditional singular third-person)
verilmesek mi? (conditional first-person plural)
verilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
verilmeseler mi? (conditional plural third-person)
verilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
verilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
verilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
verilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
verilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
verilmemekte misin? (progressive second-person singular)
verilmemekte mi? (progressive singular third-person)
verilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
verilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
verilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
verilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
verilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
verilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
verilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ویرلمك (virilmek, verilmek). Passive form of vermek.