kırışmak

kırışmak (third-person singular simple present kırışır)

kırışır (present singular third-person)
kırışmak (infinitive)
kırışan (imperfective impersonal participle)
kırışmış (impersonal participle perfective)
kırışacak (impersonal participle prospective)
kırıştığım (non-prospective participle personal)
kırıştığın (non-prospective participle personal)
kırıştığı (non-prospective participle personal)
kırıştığımız (non-prospective participle personal)
kırıştığınız (non-prospective participle personal)
kırıştıkları (non-prospective participle personal)
kırışacağım (participle personal prospective)
kırışacağın (participle personal prospective)
kırışacağı (participle personal prospective)
kırışacağımız (participle personal prospective)
kırışacağınız (participle personal prospective)
kırışacakları (participle personal prospective)
kırışma (noun-from-verb)
kırışış (adverbial)
kırışırım (aorist first-person indicative present singular)
kırışırsın (aorist indicative present second-person singular)
kırışır (aorist indicative present singular third-person)
kırışırız (aorist first-person indicative plural present)
kırışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırışırlar (aorist indicative plural present third-person)
kırışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırıştım (first-person indicative past perfective singular)
kırıştın (indicative past perfective second-person singular)
kırıştı (indicative past perfective singular third-person)
kırıştık (first-person indicative past perfective plural)
kırıştınız (indicative past perfective plural second-person)
kırıştılar (indicative past perfective plural third-person)
kırışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kırışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kırışacağım (first-person future indicative singular)
kırışacaksın (future indicative second-person singular)
kırışacak (future indicative singular third-person)
kırışacağız (first-person future indicative plural)
kırışacaksınız (future indicative plural second-person)
kırışacaklar (future indicative plural third-person)
kırışmışım (first-person inferential perfective singular)
kırışmışsın (inferential perfective second-person singular)
kırışmış (inferential perfective singular third-person)
kırışmışız (first-person inferential perfective plural)
kırışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırışmışlar (inferential perfective plural third-person)
kırışırmışım (aorist first-person inferential singular)
kırışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırışırmış (aorist inferential singular third-person)
kırışırmışız (aorist first-person inferential plural)
kırışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırışırlarmış (or kırışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kırışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırışsam (conditional first-person singular)
kırışsan (conditional second-person singular)
kırışsa (conditional singular third-person)
kırışsak (conditional first-person plural)
kırışsanız (conditional plural second-person)
kırışsalar (conditional plural third-person)
kırışsaydım (conditional first-person perfective singular)
kırışsaydın (conditional perfective second-person singular)
kırışsaydı (conditional perfective singular third-person)
kırışsaydık (conditional first-person perfective plural)
kırışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırışayım (first-person optative singular)
kırışasın (optative second-person singular)
kırışa (optative singular third-person)
kırışalım (first-person optative plural)
kırışasınız (optative plural second-person)
kırışalar (optative plural third-person)
kırışmaktayım (first-person progressive singular)
kırışmaktasın (progressive second-person singular)
kırışmakta (progressive singular third-person)
kırışmaktayız (first-person plural progressive)
kırışmaktasınız (plural progressive second-person)
kırışmaktalar (plural progressive third-person)
kırışmalıyım (first-person necessitative singular)
kırışmalısın (necessitative second-person singular)
kırışmalı (necessitative singular third-person)
kırışmalıyız (first-person necessitative plural)
kırışmalısınız (necessitative plural second-person)
kırışmalılar (necessitative plural third-person)
kırış (imperative second-person singular)
kırışsın (imperative singular third-person)
kırışın (imperative plural second-person)
kırışsınlar (imperative plural third-person)
kırışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırışacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırışacak mı? (future indicative singular third-person)
kırışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırışsam mı? (conditional first-person singular)
kırışsan mı? (conditional second-person singular)
kırışsa mı? (conditional singular third-person)
kırışsak mı? (conditional first-person plural)
kırışsanız mı? (conditional plural second-person)
kırışsalar mı? (conditional plural third-person)
kırışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırışmakta mısın? (progressive second-person singular)
kırışmakta mı? (progressive singular third-person)
kırışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırışmalı mı? (necessitative singular third-person)
kırışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kırışmamak (infinitive negative)
kırışmayan (imperfective impersonal negative participle)
kırışmamış (impersonal negative participle perfective)
kırışmayacak (impersonal negative participle prospective)
kırışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kırışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kırışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kırışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kırışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kırışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kırışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kırışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kırışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kırışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kırışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kırışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kırışmama (negative noun-from-verb)
kırışmayış (adverbial negative)
kırışmam (aorist first-person indicative present singular)
kırışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kırışmaz (aorist indicative present singular third-person)
kırışmayız (aorist first-person indicative plural present)
kırışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kırışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kırışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kırışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kırışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kırışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kırışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kırışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kırışmadım (first-person indicative past perfective singular)
kırışmadın (indicative past perfective second-person singular)
kırışmadı (indicative past perfective singular third-person)
kırışmadık (first-person indicative past perfective plural)
kırışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kırışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kırışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kırışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kırışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kırışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kırışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kırışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kırışmayacağım (first-person future indicative singular)
kırışmayacaksın (future indicative second-person singular)
kırışmayacak (future indicative singular third-person)
kırışmayacağız (first-person future indicative plural)
kırışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kırışmayacaklar (future indicative plural third-person)
kırışmamışım (first-person inferential perfective singular)
kırışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kırışmamış (inferential perfective singular third-person)
kırışmamışız (first-person inferential perfective plural)
kırışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kırışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kırışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kırışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kırışmazmış (aorist inferential singular third-person)
kırışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kırışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kırışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kırışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kırışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kırışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kırışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kırışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kırışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kırışmasam (conditional first-person singular)
kırışmasan (conditional second-person singular)
kırışmasa (conditional singular third-person)
kırışmasak (conditional first-person plural)
kırışmasanız (conditional plural second-person)
kırışmasalar (conditional plural third-person)
kırışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kırışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kırışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kırışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kırışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kırışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kırışmayayım (first-person optative singular)
kırışmayasın (optative second-person singular)
kırışmaya (optative singular third-person)
kırışmayalım (first-person optative plural)
kırışmayasınız (optative plural second-person)
kırışmayalar (optative plural third-person)
kırışmamaktayım (first-person progressive singular)
kırışmamaktasın (progressive second-person singular)
kırışmamakta (progressive singular third-person)
kırışmamaktayız (first-person plural progressive)
kırışmamaktasınız (plural progressive second-person)
kırışmamaktalar (plural progressive third-person)
kırışmamalıyım (first-person necessitative singular)
kırışmamalısın (necessitative second-person singular)
kırışmamalı (necessitative singular third-person)
kırışmamalıyız (first-person necessitative plural)
kırışmamalısınız (necessitative plural second-person)
kırışmamalılar (necessitative plural third-person)
kırışma (imperative second-person singular)
kırışmasın (imperative singular third-person)
kırışmayın (imperative plural second-person)
kırışmasınlar (imperative plural third-person)
kırışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kırışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kırışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kırışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kırışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kırışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kırışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kırışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kırışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kırışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kırışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kırışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kırışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kırışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kırışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kırışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kırışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kırışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kırışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kırışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kırışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kırışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kırışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kırışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kırışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kırışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kırışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kırışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kırışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kırışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kırışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kırışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kırışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kırışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kırışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kırışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kırışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kırışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kırışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kırışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kırışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kırışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kırışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kırışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kırışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kırışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kırışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kırışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kırışmasam mı? (conditional first-person singular)
kırışmasan mı? (conditional second-person singular)
kırışmasa mı? (conditional singular third-person)
kırışmasak mı? (conditional first-person plural)
kırışmasanız mı? (conditional plural second-person)
kırışmasalar mı? (conditional plural third-person)
kırışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kırışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kırışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kırışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kırışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kırışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kırışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kırışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kırışmamakta mı? (progressive singular third-person)
kırışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kırışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kırışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kırışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kırışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kırışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kırışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kırışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kırışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

kırıştığımız

kırıştığınız

kırışırsınız

kırışırmışım

kırışırmışsın

kırışırmışız

kırışırmışsınız

kırışmışsınız

kırışır mıymışım?

kırışır mıymış?

kırışır mıymışız?

kırışmış mıyım?

kırışmış mısın?

kırışmış mı?

kırışmış mıyız?

kırışmış mısınız?

kırışmadığım

kırışmadığın

kırışmadığımız

kırışmadığınız

kırışmamışım

kırışmamışız

From Ottoman Turkish قیرشمق. Equivalent to kır- + -ış.

(reciprocal) to kill and destroy one another


araşmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

araşmak (infinitive)
araşan (imperfective impersonal participle)
araşmış (impersonal participle perfective)
araşacak (impersonal participle prospective)
araştığım (non-prospective participle personal)
araştığın (non-prospective participle personal)
araştığı (non-prospective participle personal)
araştığımız (non-prospective participle personal)
araştığınız (non-prospective participle personal)
araştıkları (non-prospective participle personal)
araşacağım (participle personal prospective)
araşacağın (participle personal prospective)
araşacağı (participle personal prospective)
araşacağımız (participle personal prospective)
araşacağınız (participle personal prospective)
araşacakları (participle personal prospective)
araşma (noun-from-verb)
araşış (adverbial)
araşırım (aorist first-person indicative present singular)
araşırsın (aorist indicative present second-person singular)
araşır (aorist indicative present singular third-person)
araşırız (aorist first-person indicative plural present)
araşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
araşırlar (aorist indicative plural present third-person)
araşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
araşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
araşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
araşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
araşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
araşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
araştım (first-person indicative past perfective singular)
araştın (indicative past perfective second-person singular)
araştı (indicative past perfective singular third-person)
araştık (first-person indicative past perfective plural)
araştınız (indicative past perfective plural second-person)
araştılar (indicative past perfective plural third-person)
araşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
araşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
araşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
araşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
araşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
araşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or araşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
araşacağım (first-person future indicative singular)
araşacaksın (future indicative second-person singular)
araşacak (future indicative singular third-person)
araşacağız (first-person future indicative plural)
araşacaksınız (future indicative plural second-person)
araşacaklar (future indicative plural third-person)
araşmışım (first-person inferential perfective singular)
araşmışsın (inferential perfective second-person singular)
araşmış (inferential perfective singular third-person)
araşmışız (first-person inferential perfective plural)
araşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
araşmışlar (inferential perfective plural third-person)
araşırmışım (aorist first-person inferential singular)
araşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
araşırmış (aorist inferential singular third-person)
araşırmışız (aorist first-person inferential plural)
araşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
araşırlarmış (or araşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
araşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
araşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
araşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
araşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
araşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
araşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
araşsam (conditional first-person singular)
araşsan (conditional second-person singular)
araşsa (conditional singular third-person)
araşsak (conditional first-person plural)
araşsanız (conditional plural second-person)
araşsalar (conditional plural third-person)
araşsaydım (conditional first-person perfective singular)
araşsaydın (conditional perfective second-person singular)
araşsaydı (conditional perfective singular third-person)
araşsaydık (conditional first-person perfective plural)
araşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
araşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
araşayım (first-person optative singular)
araşasın (optative second-person singular)
araşa (optative singular third-person)
araşalım (first-person optative plural)
araşasınız (optative plural second-person)
araşalar (optative plural third-person)
araşmaktayım (first-person progressive singular)
araşmaktasın (progressive second-person singular)
araşmakta (progressive singular third-person)
araşmaktayız (first-person plural progressive)
araşmaktasınız (plural progressive second-person)
araşmaktalar (plural progressive third-person)
araşmalıyım (first-person necessitative singular)
araşmalısın (necessitative second-person singular)
araşmalı (necessitative singular third-person)
araşmalıyız (first-person necessitative plural)
araşmalısınız (necessitative plural second-person)
araşmalılar (necessitative plural third-person)
araş (imperative second-person singular)
araşsın (imperative singular third-person)
araşın (imperative plural second-person)
araşsınlar (imperative plural third-person)
araşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
araşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
araşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
araşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
araşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
araşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
araşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
araşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
araşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
araşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
araşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
araşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
araştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
araştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
araştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
araştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
araştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
araştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
araşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
araşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
araşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
araşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
araşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
araşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
araşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
araşacak mısın? (future indicative second-person singular)
araşacak mı? (future indicative singular third-person)
araşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
araşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
araşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
araşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
araşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
araşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
araşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
araşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
araşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
araşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
araşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
araşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
araşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
araşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
araşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
araşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
araşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
araşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
araşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
araşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
araşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
araşsam mı? (conditional first-person singular)
araşsan mı? (conditional second-person singular)
araşsa mı? (conditional singular third-person)
araşsak mı? (conditional first-person plural)
araşsanız mı? (conditional plural second-person)
araşsalar mı? (conditional plural third-person)
araşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
araşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
araşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
araşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
araşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
araşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
araşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
araşmakta mısın? (progressive second-person singular)
araşmakta mı? (progressive singular third-person)
araşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
araşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
araşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
araşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
araşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
araşmalı mı? (necessitative singular third-person)
araşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
araşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
araşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
araşmamak (infinitive negative)
araşmayan (imperfective impersonal negative participle)
araşmamış (impersonal negative participle perfective)
araşmayacak (impersonal negative participle prospective)
araşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
araşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
araşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
araşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
araşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
araşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
araşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
araşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
araşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
araşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
araşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
araşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
araşmama (negative noun-from-verb)
araşmayış (adverbial negative)
araşmam (aorist first-person indicative present singular)
araşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
araşmaz (aorist indicative present singular third-person)
araşmayız (aorist first-person indicative plural present)
araşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
araşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
araşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
araşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
araşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
araşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
araşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
araşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
araşmadım (first-person indicative past perfective singular)
araşmadın (indicative past perfective second-person singular)
araşmadı (indicative past perfective singular third-person)
araşmadık (first-person indicative past perfective plural)
araşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
araşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
araşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
araşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
araşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
araşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
araşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
araşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
araşmayacağım (first-person future indicative singular)
araşmayacaksın (future indicative second-person singular)
araşmayacak (future indicative singular third-person)
araşmayacağız (first-person future indicative plural)
araşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
araşmayacaklar (future indicative plural third-person)
araşmamışım (first-person inferential perfective singular)
araşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
araşmamış (inferential perfective singular third-person)
araşmamışız (first-person inferential perfective plural)
araşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
araşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
araşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
araşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
araşmazmış (aorist inferential singular third-person)
araşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
araşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
araşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
araşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
araşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
araşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
araşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
araşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
araşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
araşmasam (conditional first-person singular)
araşmasan (conditional second-person singular)
araşmasa (conditional singular third-person)
araşmasak (conditional first-person plural)
araşmasanız (conditional plural second-person)
araşmasalar (conditional plural third-person)
araşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
araşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
araşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
araşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
araşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
araşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
araşmayayım (first-person optative singular)
araşmayasın (optative second-person singular)
araşmaya (optative singular third-person)
araşmayalım (first-person optative plural)
araşmayasınız (optative plural second-person)
araşmayalar (optative plural third-person)
araşmamaktayım (first-person progressive singular)
araşmamaktasın (progressive second-person singular)
araşmamakta (progressive singular third-person)
araşmamaktayız (first-person plural progressive)
araşmamaktasınız (plural progressive second-person)
araşmamaktalar (plural progressive third-person)
araşmamalıyım (first-person necessitative singular)
araşmamalısın (necessitative second-person singular)
araşmamalı (necessitative singular third-person)
araşmamalıyız (first-person necessitative plural)
araşmamalısınız (necessitative plural second-person)
araşmamalılar (necessitative plural third-person)
araşma (imperative second-person singular)
araşmasın (imperative singular third-person)
araşmayın (imperative plural second-person)
araşmasınlar (imperative plural third-person)
araşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
araşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
araşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
araşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
araşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
araşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
araşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
araşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
araşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
araşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
araşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
araşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
araşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
araşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
araşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
araşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
araşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
araşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
araşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
araşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
araşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
araşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
araşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
araşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
araşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
araşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
araşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
araşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
araşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
araşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
araşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
araşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
araşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
araşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
araşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
araşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
araşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
araşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
araşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
araşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
araşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
araşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
araşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
araşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
araşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
araşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
araşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
araşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
araşmasam mı? (conditional first-person singular)
araşmasan mı? (conditional second-person singular)
araşmasa mı? (conditional singular third-person)
araşmasak mı? (conditional first-person plural)
araşmasanız mı? (conditional plural second-person)
araşmasalar mı? (conditional plural third-person)
araşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
araşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
araşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
araşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
araşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
araşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
araşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
araşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
araşmamakta mı? (progressive singular third-person)
araşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
araşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
araşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
araşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
araşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
araşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
araşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
araşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
araşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اراشمق. Equivalent to ara- (“to call”) + -ş-

(reciprocal) mutually seeking and looking or enquiring for one another

(reciprocal) mutually searching one another


bayramlaşmak

bayramlaşmak (infinitive)
bayramlaşan (imperfective impersonal participle)
bayramlaşmış (impersonal participle perfective)
bayramlaşacak (impersonal participle prospective)
bayramlaştığım (non-prospective participle personal)
bayramlaştığın (non-prospective participle personal)
bayramlaştığı (non-prospective participle personal)
bayramlaştığımız (non-prospective participle personal)
bayramlaştığınız (non-prospective participle personal)
bayramlaştıkları (non-prospective participle personal)
bayramlaşacağım (participle personal prospective)
bayramlaşacağın (participle personal prospective)
bayramlaşacağı (participle personal prospective)
bayramlaşacağımız (participle personal prospective)
bayramlaşacağınız (participle personal prospective)
bayramlaşacakları (participle personal prospective)
bayramlaşma (noun-from-verb)
bayramlaşış (adverbial)
bayramlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
bayramlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
bayramlaşır (aorist indicative present singular third-person)
bayramlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
bayramlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
bayramlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
bayramlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bayramlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bayramlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bayramlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bayramlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bayramlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bayramlaştım (first-person indicative past perfective singular)
bayramlaştın (indicative past perfective second-person singular)
bayramlaştı (indicative past perfective singular third-person)
bayramlaştık (first-person indicative past perfective plural)
bayramlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
bayramlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
bayramlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bayramlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bayramlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bayramlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bayramlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bayramlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or bayramlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bayramlaşacağım (first-person future indicative singular)
bayramlaşacaksın (future indicative second-person singular)
bayramlaşacak (future indicative singular third-person)
bayramlaşacağız (first-person future indicative plural)
bayramlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
bayramlaşacaklar (future indicative plural third-person)
bayramlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
bayramlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
bayramlaşmış (inferential perfective singular third-person)
bayramlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
bayramlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
bayramlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
bayramlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
bayramlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
bayramlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
bayramlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
bayramlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bayramlaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or bayramlaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
bayramlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bayramlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bayramlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bayramlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bayramlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bayramlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bayramlaşsam (conditional first-person singular)
bayramlaşsan (conditional second-person singular)
bayramlaşsa (conditional singular third-person)
bayramlaşsak (conditional first-person plural)
bayramlaşsanız (conditional plural second-person)
bayramlaşsalar (conditional plural third-person)
bayramlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
bayramlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
bayramlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
bayramlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
bayramlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
bayramlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
bayramlaşayım (first-person optative singular)
bayramlaşasın (optative second-person singular)
bayramlaşa (optative singular third-person)
bayramlaşalım (first-person optative plural)
bayramlaşasınız (optative plural second-person)
bayramlaşalar (optative plural third-person)
bayramlaşmaktayım (first-person progressive singular)
bayramlaşmaktasın (progressive second-person singular)
bayramlaşmakta (progressive singular third-person)
bayramlaşmaktayız (first-person plural progressive)
bayramlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
bayramlaşmaktalar (plural progressive third-person)
bayramlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
bayramlaşmalısın (necessitative second-person singular)
bayramlaşmalı (necessitative singular third-person)
bayramlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
bayramlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
bayramlaşmalılar (necessitative plural third-person)
bayramlaş (imperative second-person singular)
bayramlaşsın (imperative singular third-person)
bayramlaşın (imperative plural second-person)
bayramlaşsınlar (imperative plural third-person)
bayramlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bayramlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bayramlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
bayramlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bayramlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bayramlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bayramlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bayramlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bayramlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bayramlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bayramlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bayramlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bayramlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bayramlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bayramlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bayramlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bayramlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bayramlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bayramlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bayramlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bayramlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bayramlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bayramlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bayramlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bayramlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bayramlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
bayramlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
bayramlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bayramlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bayramlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bayramlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bayramlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bayramlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
bayramlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bayramlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bayramlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bayramlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bayramlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bayramlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bayramlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bayramlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bayramlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bayramlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bayramlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bayramlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bayramlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bayramlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bayramlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bayramlaşsam mı? (conditional first-person singular)
bayramlaşsan mı? (conditional second-person singular)
bayramlaşsa mı? (conditional singular third-person)
bayramlaşsak mı? (conditional first-person plural)
bayramlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
bayramlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
bayramlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bayramlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bayramlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bayramlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bayramlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bayramlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bayramlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
bayramlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
bayramlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
bayramlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
bayramlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
bayramlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
bayramlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bayramlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
bayramlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
bayramlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bayramlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bayramlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
bayramlaşmamak (infinitive negative)
bayramlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
bayramlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
bayramlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
bayramlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bayramlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bayramlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bayramlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bayramlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bayramlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bayramlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bayramlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bayramlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bayramlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bayramlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bayramlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bayramlaşmama (negative noun-from-verb)
bayramlaşmayış (adverbial negative)
bayramlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
bayramlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
bayramlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
bayramlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
bayramlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bayramlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
bayramlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bayramlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bayramlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bayramlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bayramlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bayramlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bayramlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
bayramlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
bayramlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
bayramlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
bayramlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
bayramlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
bayramlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bayramlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bayramlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bayramlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bayramlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bayramlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bayramlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
bayramlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
bayramlaşmayacak (future indicative singular third-person)
bayramlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
bayramlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
bayramlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
bayramlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
bayramlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
bayramlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
bayramlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
bayramlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bayramlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
bayramlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
bayramlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bayramlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
bayramlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
bayramlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bayramlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
bayramlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bayramlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bayramlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bayramlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bayramlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bayramlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
bayramlaşmasam (conditional first-person singular)
bayramlaşmasan (conditional second-person singular)
bayramlaşmasa (conditional singular third-person)
bayramlaşmasak (conditional first-person plural)
bayramlaşmasanız (conditional plural second-person)
bayramlaşmasalar (conditional plural third-person)
bayramlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
bayramlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
bayramlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
bayramlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
bayramlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bayramlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bayramlaşmayayım (first-person optative singular)
bayramlaşmayasın (optative second-person singular)
bayramlaşmaya (optative singular third-person)
bayramlaşmayalım (first-person optative plural)
bayramlaşmayasınız (optative plural second-person)
bayramlaşmayalar (optative plural third-person)
bayramlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
bayramlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
bayramlaşmamakta (progressive singular third-person)
bayramlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
bayramlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
bayramlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
bayramlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
bayramlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
bayramlaşmamalı (necessitative singular third-person)
bayramlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
bayramlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
bayramlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
bayramlaşma (imperative second-person singular)
bayramlaşmasın (imperative singular third-person)
bayramlaşmayın (imperative plural second-person)
bayramlaşmasınlar (imperative plural third-person)
bayramlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bayramlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bayramlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bayramlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bayramlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bayramlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bayramlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bayramlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bayramlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bayramlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bayramlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bayramlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bayramlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bayramlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bayramlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bayramlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bayramlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bayramlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bayramlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bayramlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bayramlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bayramlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bayramlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bayramlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bayramlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bayramlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bayramlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
bayramlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bayramlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bayramlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bayramlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bayramlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bayramlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bayramlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bayramlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bayramlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bayramlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bayramlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bayramlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bayramlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bayramlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bayramlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bayramlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bayramlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bayramlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bayramlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bayramlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bayramlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bayramlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
bayramlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
bayramlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
bayramlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
bayramlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
bayramlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
bayramlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bayramlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bayramlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bayramlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bayramlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bayramlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bayramlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bayramlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
bayramlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
bayramlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bayramlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bayramlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bayramlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bayramlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bayramlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
bayramlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bayramlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bayramlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بایراملاشمق. Equivalent to bayram + -la + -ş-


söyleşmek

head

söyleşmek (third-person singular simple present söyleşir)

söyleşir (present singular third-person)
söyleşmek (infinitive)
söyleşen (imperfective impersonal participle)
söyleşmiş (impersonal participle perfective)
söyleşecek (impersonal participle prospective)
söyleştiğim (non-prospective participle personal)
söyleştiğin (non-prospective participle personal)
söyleştiği (non-prospective participle personal)
söyleştiğimiz (non-prospective participle personal)
söyleştiğiniz (non-prospective participle personal)
söyleştikleri (non-prospective participle personal)
söyleşeceğim (participle personal prospective)
söyleşeceğin (participle personal prospective)
söyleşeceği (participle personal prospective)
söyleşeceğimiz (participle personal prospective)
söyleşeceğiniz (participle personal prospective)
söyleşecekleri (participle personal prospective)
söyleşme (noun-from-verb)
söyleşiş (adverbial)
söyleşirim (aorist first-person indicative present singular)
söyleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
söyleşir (aorist indicative present singular third-person)
söyleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
söyleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
söyleşirler (aorist indicative plural present third-person)
söyleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
söyleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
söyleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
söyleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
söyleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
söyleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
söyleştim (first-person indicative past perfective singular)
söyleştin (indicative past perfective second-person singular)
söyleşti (indicative past perfective singular third-person)
söyleştik (first-person indicative past perfective plural)
söyleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
söyleştiler (indicative past perfective plural third-person)
söyleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
söyleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
söyleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
söyleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
söyleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
söyleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or söyleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
söyleşeceğim (first-person future indicative singular)
söyleşeceksin (future indicative second-person singular)
söyleşecek (future indicative singular third-person)
söyleşeceğiz (first-person future indicative plural)
söyleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
söyleşecekler (future indicative plural third-person)
söyleşmişim (first-person inferential perfective singular)
söyleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
söyleşmiş (inferential perfective singular third-person)
söyleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
söyleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
söyleşmişler (inferential perfective plural third-person)
söyleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
söyleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
söyleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
söyleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
söyleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
söyleşirlermiş (or söyleşirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
söyleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
söyleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
söyleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
söyleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
söyleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
söyleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
söyleşsem (conditional first-person singular)
söyleşsen (conditional second-person singular)
söyleşse (conditional singular third-person)
söyleşsek (conditional first-person plural)
söyleşseniz (conditional plural second-person)
söyleşseler (conditional plural third-person)
söyleşseydim (conditional first-person perfective singular)
söyleşseydin (conditional perfective second-person singular)
söyleşseydi (conditional perfective singular third-person)
söyleşseydik (conditional first-person perfective plural)
söyleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
söyleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
söyleşeyim (first-person optative singular)
söyleşesin (optative second-person singular)
söyleşe (optative singular third-person)
söyleşelim (first-person optative plural)
söyleşesiniz (optative plural second-person)
söyleşeler (optative plural third-person)
söyleşmekteyim (first-person progressive singular)
söyleşmektesin (progressive second-person singular)
söyleşmekte (progressive singular third-person)
söyleşmekteyiz (first-person plural progressive)
söyleşmektesiniz (plural progressive second-person)
söyleşmekteler (plural progressive third-person)
söyleşmeliyim (first-person necessitative singular)
söyleşmelisin (necessitative second-person singular)
söyleşmeli (necessitative singular third-person)
söyleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
söyleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
söyleşmeliler (necessitative plural third-person)
söyleş (imperative second-person singular)
söyleşsin (imperative singular third-person)
söyleşin (imperative plural second-person)
söyleşsinler (imperative plural third-person)
söyleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
söyleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
söyleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
söyleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
söyleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
söyleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
söyleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
söyleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
söyleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
söyleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
söyleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
söyleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
söyleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
söyleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
söyleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
söyleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
söyleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
söyleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
söyleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
söyleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
söyleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
söyleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
söyleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
söyleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
söyleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
söyleşecek misin? (future indicative second-person singular)
söyleşecek mi? (future indicative singular third-person)
söyleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
söyleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
söyleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
söyleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
söyleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
söyleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
söyleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
söyleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
söyleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
söyleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
söyleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
söyleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
söyleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
söyleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
söyleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
söyleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
söyleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
söyleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
söyleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
söyleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
söyleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
söyleşsem mi? (conditional first-person singular)
söyleşsen mi? (conditional second-person singular)
söyleşse mi? (conditional singular third-person)
söyleşsek mi? (conditional first-person plural)
söyleşseniz mi? (conditional plural second-person)
söyleşseler mi? (conditional plural third-person)
söyleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
söyleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
söyleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
söyleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
söyleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
söyleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
söyleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
söyleşmekte misin? (progressive second-person singular)
söyleşmekte mi? (progressive singular third-person)
söyleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
söyleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
söyleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
söyleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
söyleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
söyleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
söyleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
söyleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
söyleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
söyleşmemek (infinitive negative)
söyleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
söyleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
söyleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
söyleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
söyleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
söyleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
söyleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
söyleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
söyleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
söyleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
söyleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
söyleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
söyleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
söyleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
söyleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
söyleşmeme (negative noun-from-verb)
söyleşmeyiş (adverbial negative)
söyleşmem (aorist first-person indicative present singular)
söyleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
söyleşmez (aorist indicative present singular third-person)
söyleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
söyleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
söyleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
söyleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
söyleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
söyleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
söyleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
söyleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
söyleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
söyleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
söyleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
söyleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
söyleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
söyleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
söyleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
söyleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
söyleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
söyleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
söyleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
söyleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
söyleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
söyleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
söyleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
söyleşmeyecek (future indicative singular third-person)
söyleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
söyleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
söyleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
söyleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
söyleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
söyleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
söyleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
söyleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
söyleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
söyleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
söyleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
söyleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
söyleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
söyleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
söyleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
söyleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
söyleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
söyleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
söyleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
söyleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
söyleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
söyleşmesem (conditional first-person singular)
söyleşmesen (conditional second-person singular)
söyleşmese (conditional singular third-person)
söyleşmesek (conditional first-person plural)
söyleşmeseniz (conditional plural second-person)
söyleşmeseler (conditional plural third-person)
söyleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
söyleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
söyleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
söyleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
söyleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
söyleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
söyleşmeyeyim (first-person optative singular)
söyleşmeyesin (optative second-person singular)
söyleşmeye (optative singular third-person)
söyleşmeyelim (first-person optative plural)
söyleşmeyesiniz (optative plural second-person)
söyleşmeyeler (optative plural third-person)
söyleşmemekteyim (first-person progressive singular)
söyleşmemektesin (progressive second-person singular)
söyleşmemekte (progressive singular third-person)
söyleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
söyleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
söyleşmemekteler (plural progressive third-person)
söyleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
söyleşmemelisin (necessitative second-person singular)
söyleşmemeli (necessitative singular third-person)
söyleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
söyleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
söyleşmemeliler (necessitative plural third-person)
söyleşme (imperative second-person singular)
söyleşmesin (imperative singular third-person)
söyleşmeyin (imperative plural second-person)
söyleşmesinler (imperative plural third-person)
söyleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
söyleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
söyleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
söyleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
söyleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
söyleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
söyleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
söyleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
söyleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
söyleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
söyleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
söyleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
söyleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
söyleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
söyleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
söyleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
söyleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
söyleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
söyleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
söyleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
söyleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
söyleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
söyleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
söyleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
söyleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
söyleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
söyleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
söyleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
söyleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
söyleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
söyleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
söyleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
söyleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
söyleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
söyleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
söyleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
söyleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
söyleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
söyleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
söyleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
söyleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
söyleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
söyleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
söyleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
söyleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
söyleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
söyleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
söyleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
söyleşmesem mi? (conditional first-person singular)
söyleşmesen mi? (conditional second-person singular)
söyleşmese mi? (conditional singular third-person)
söyleşmesek mi? (conditional first-person plural)
söyleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
söyleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
söyleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
söyleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
söyleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
söyleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
söyleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
söyleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
söyleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
söyleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
söyleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
söyleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
söyleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
söyleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
söyleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
söyleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
söyleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
söyleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
söyleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
söyleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish سویلشمك. Equivalent to söyle- + -ş + -mek.

(intransitive, reciprocal) to converse, to talk with each other