uçmak

head

uçmak (third-person singular simple present uçar)

uçar (present singular third-person)
uçmak (infinitive)
uçan (imperfective impersonal participle)
uçmuş (impersonal participle perfective)
uçacak (impersonal participle prospective)
uçtuğum (non-prospective participle personal)
uçtuğun (non-prospective participle personal)
uçtuğu (non-prospective participle personal)
uçtuğumuz (non-prospective participle personal)
uçtuğunuz (non-prospective participle personal)
uçtukları (non-prospective participle personal)
uçacağım (participle personal prospective)
uçacağın (participle personal prospective)
uçacağı (participle personal prospective)
uçacağımız (participle personal prospective)
uçacağınız (participle personal prospective)
uçacakları (participle personal prospective)
uçma (noun-from-verb)
uçuş (adverbial)
uçarım (aorist first-person indicative present singular)
uçarsın (aorist indicative present second-person singular)
uçar (aorist indicative present singular third-person)
uçarız (aorist first-person indicative plural present)
uçarsınız (aorist indicative plural present second-person)
uçarlar (aorist indicative plural present third-person)
uçuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uçuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uçuyor (imperfective indicative present singular third-person)
uçuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uçuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uçuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uçtum (first-person indicative past perfective singular)
uçtun (indicative past perfective second-person singular)
uçtu (indicative past perfective singular third-person)
uçtuk (first-person indicative past perfective plural)
uçtunuz (indicative past perfective plural second-person)
uçtular (indicative past perfective plural third-person)
uçuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uçuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uçuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uçuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uçuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uçuyorlardı (or uçuyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
uçacağım (first-person future indicative singular)
uçacaksın (future indicative second-person singular)
uçacak (future indicative singular third-person)
uçacağız (first-person future indicative plural)
uçacaksınız (future indicative plural second-person)
uçacaklar (future indicative plural third-person)
uçmışım (first-person inferential perfective singular)
uçmışsın (inferential perfective second-person singular)
uçmış (inferential perfective singular third-person)
uçmışız (first-person inferential perfective plural)
uçmışsınuz (inferential perfective plural second-person)
uçmışlar (inferential perfective plural third-person)
uçarmışım (aorist first-person inferential singular)
uçarmışsın (aorist inferential second-person singular)
uçarmış (aorist inferential singular third-person)
uçarmışız (aorist first-person inferential plural)
uçarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uçarlarmış (or uçarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
uçuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uçuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uçuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uçuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uçuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uçuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uçsam (conditional first-person singular)
uçsan (conditional second-person singular)
uçsa (conditional singular third-person)
uçsak (conditional first-person plural)
uçsanız (conditional plural second-person)
uçsalar (conditional plural third-person)
uçsaydım (conditional first-person perfective singular)
uçsaydın (conditional perfective second-person singular)
uçsaydı (conditional perfective singular third-person)
uçsaydık (conditional first-person perfective plural)
uçsaydınız (conditional perfective plural second-person)
uçsaydılar (conditional perfective plural third-person)
uçayım (first-person optative singular)
uçasın (optative second-person singular)
uça (optative singular third-person)
uçalım (first-person optative plural)
uçasınız (optative plural second-person)
uçalar (optative plural third-person)
uçmaktayım (first-person progressive singular)
uçmaktasın (progressive second-person singular)
uçmakta (progressive singular third-person)
uçmaktayız (first-person plural progressive)
uçmaktasınız (plural progressive second-person)
uçmaktalar (plural progressive third-person)
uçmalıyım (first-person necessitative singular)
uçmalısın (necessitative second-person singular)
uçmalı (necessitative singular third-person)
uçmalıyız (first-person necessitative plural)
uçmalısınız (necessitative plural second-person)
uçmalılar (necessitative plural third-person)
uç (imperative second-person singular)
uçsun (imperative singular third-person)
uçun (imperative plural second-person)
uçsunlar (imperative plural third-person)
uçar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uçar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uçar mı? (aorist indicative present singular third-person)
uçar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uçar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uçarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uçuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uçuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uçuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uçuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uçuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uçuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uçtum mu? (first-person indicative past perfective singular)
uçtun mu? (indicative past perfective second-person singular)
uçtu mu? (indicative past perfective singular third-person)
uçtuk mu? (first-person indicative past perfective plural)
uçtunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
uçtular mı? (indicative past perfective plural third-person)
uçuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uçuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uçuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uçuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uçuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uçuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uçacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uçacak mısın? (future indicative second-person singular)
uçacak mı? (future indicative singular third-person)
uçacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uçacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uçacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uçmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
uçmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
uçmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
uçmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
uçmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
uçmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uçar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
uçar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
uçar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
uçar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
uçar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
uçarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uçuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uçuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uçuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uçuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uçuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uçuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uçsam mı? (conditional first-person singular)
uçsan mı? (conditional second-person singular)
uçsa mı? (conditional singular third-person)
uçsak mı? (conditional first-person plural)
uçsanız mı? (conditional plural second-person)
uçsalar mı? (conditional plural third-person)
uçsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uçsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uçsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uçsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uçsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uçsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uçmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uçmakta mısın? (progressive second-person singular)
uçmakta mı? (progressive singular third-person)
uçmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uçmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uçmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uçmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uçmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uçmalı mı? (necessitative singular third-person)
uçmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uçmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uçmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uçmamak (infinitive negative)
uçmayan (imperfective impersonal negative participle)
uçmamış (impersonal negative participle perfective)
uçmayacak (impersonal negative participle prospective)
uçmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uçmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uçmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uçmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uçmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uçmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uçmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uçmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uçmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uçmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uçmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uçmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uçmama (negative noun-from-verb)
uçmayuş (adverbial negative)
uçmam (aorist first-person indicative present singular)
uçmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uçmaz (aorist indicative present singular third-person)
uçmayız (aorist first-person indicative plural present)
uçmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uçmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uçmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uçmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uçmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
uçmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uçmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uçmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uçmadım (first-person indicative past perfective singular)
uçmadın (indicative past perfective second-person singular)
uçmadı (indicative past perfective singular third-person)
uçmadık (first-person indicative past perfective plural)
uçmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uçmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uçmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uçmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uçmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uçmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uçmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uçmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uçmayacağım (first-person future indicative singular)
uçmayacaksın (future indicative second-person singular)
uçmayacak (future indicative singular third-person)
uçmayacağız (first-person future indicative plural)
uçmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uçmayacaklar (future indicative plural third-person)
uçmamışım (first-person inferential perfective singular)
uçmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uçmamış (inferential perfective singular third-person)
uçmamışız (first-person inferential perfective plural)
uçmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uçmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uçmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uçmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uçmazmış (aorist inferential singular third-person)
uçmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uçmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uçmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uçmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uçmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uçmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uçmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uçmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uçmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uçmasam (conditional first-person singular)
uçmasan (conditional second-person singular)
uçmasa (conditional singular third-person)
uçmasak (conditional first-person plural)
uçmasanız (conditional plural second-person)
uçmasalar (conditional plural third-person)
uçmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uçmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uçmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uçmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uçmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uçmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uçmayayım (first-person optative singular)
uçmayasın (optative second-person singular)
uçmaya (optative singular third-person)
uçmayalım (first-person optative plural)
uçmayasınız (optative plural second-person)
uçmayalar (optative plural third-person)
uçmamaktayım (first-person progressive singular)
uçmamaktasın (progressive second-person singular)
uçmamakta (progressive singular third-person)
uçmamaktayız (first-person plural progressive)
uçmamaktasınız (plural progressive second-person)
uçmamaktalar (plural progressive third-person)
uçmamalıyım (first-person necessitative singular)
uçmamalısın (necessitative second-person singular)
uçmamalı (necessitative singular third-person)
uçmamalıyız (first-person necessitative plural)
uçmamalısınız (necessitative plural second-person)
uçmamalılar (necessitative plural third-person)
uçma (imperative second-person singular)
uçmasın (imperative singular third-person)
uçmayın (imperative plural second-person)
uçmasınlar (imperative plural third-person)
uçmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uçmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uçmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uçmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uçmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uçmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uçmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uçmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uçmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uçmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uçmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uçmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uçmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uçmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uçmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uçmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uçmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uçmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uçmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uçmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uçmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uçmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uçmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uçmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uçmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uçmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uçmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uçmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uçmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uçmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uçmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uçmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uçmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uçmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uçmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uçmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uçmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uçmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uçmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uçmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uçmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uçmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uçmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uçmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uçmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uçmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uçmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uçmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uçmasam mı? (conditional first-person singular)
uçmasan mı? (conditional second-person singular)
uçmasa mı? (conditional singular third-person)
uçmasak mı? (conditional first-person plural)
uçmasanız mı? (conditional plural second-person)
uçmasalar mı? (conditional plural third-person)
uçmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uçmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uçmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uçmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uçmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uçmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uçmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uçmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uçmamakta mı? (progressive singular third-person)
uçmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uçmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uçmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uçmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uçmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uçmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uçmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uçmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uçmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوچمق (“to fly, rise into the air, evaporate”), from Proto-Turkic *uč-. Compare Old Turkic 𐰆𐰲 (uč-).

inh+

bir kuş uçuyor

yarın Moskova'ya uçacağım


alıkoymak

head

alıkoymak (third-person singular simple present alıkoyar)

alıkoyar (present singular third-person)

From Ottoman Turkish آلیقویمق, equivalent to almak + koymak.


boza

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

third-person singular optative of bozmak


akmak

head

akmak (third-person singular simple present akar)

akar (present singular third-person)
akmak (infinitive)
akan (imperfective impersonal participle)
akmış (impersonal participle perfective)
akacak (impersonal participle prospective)
aktığım (non-prospective participle personal)
aktığın (non-prospective participle personal)
aktığı (non-prospective participle personal)
aktığımız (non-prospective participle personal)
aktığınız (non-prospective participle personal)
aktıkları (non-prospective participle personal)
akacağım (participle personal prospective)
akacağın (participle personal prospective)
akacağı (participle personal prospective)
akacağımız (participle personal prospective)
akacağınız (participle personal prospective)
akacakları (participle personal prospective)
akma (noun-from-verb)
akış (adverbial)
akarım (aorist first-person indicative present singular)
akarsın (aorist indicative present second-person singular)
akar (aorist indicative present singular third-person)
akarız (aorist first-person indicative plural present)
akarsınız (aorist indicative plural present second-person)
akarlar (aorist indicative plural present third-person)
akıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
akıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
akıyor (imperfective indicative present singular third-person)
akıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
akıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
akıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aktım (first-person indicative past perfective singular)
aktın (indicative past perfective second-person singular)
aktı (indicative past perfective singular third-person)
aktık (first-person indicative past perfective plural)
aktınız (indicative past perfective plural second-person)
aktılar (indicative past perfective plural third-person)
akıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
akıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
akıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
akıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
akıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
akıyorlardı (or akıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
akacağım (first-person future indicative singular)
akacaksın (future indicative second-person singular)
akacak (future indicative singular third-person)
akacağız (first-person future indicative plural)
akacaksınız (future indicative plural second-person)
akacaklar (future indicative plural third-person)
akmışım (first-person inferential perfective singular)
akmışsın (inferential perfective second-person singular)
akmış (inferential perfective singular third-person)
akmışız (first-person inferential perfective plural)
akmışsınız (inferential perfective plural second-person)
akmışlar (inferential perfective plural third-person)
akarmışım (aorist first-person inferential singular)
akarmışsın (aorist inferential second-person singular)
akarmış (aorist inferential singular third-person)
akarmışız (aorist first-person inferential plural)
akarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
akarlarmış (or akarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
akıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
akıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
akıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
akıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
akıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
akıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aksam (conditional first-person singular)
aksan (conditional second-person singular)
aksa (conditional singular third-person)
aksak (conditional first-person plural)
aksanız (conditional plural second-person)
aksalar (conditional plural third-person)
aksaydım (conditional first-person perfective singular)
aksaydın (conditional perfective second-person singular)
aksaydı (conditional perfective singular third-person)
aksaydık (conditional first-person perfective plural)
aksaydınız (conditional perfective plural second-person)
aksaydılar (conditional perfective plural third-person)
akayım (first-person optative singular)
akasın (optative second-person singular)
aka (optative singular third-person)
akalım (first-person optative plural)
akasınız (optative plural second-person)
akalar (optative plural third-person)
akmaktayım (first-person progressive singular)
akmaktasın (progressive second-person singular)
akmakta (progressive singular third-person)
akmaktayız (first-person plural progressive)
akmaktasınız (plural progressive second-person)
akmaktalar (plural progressive third-person)
akmalıyım (first-person necessitative singular)
akmalısın (necessitative second-person singular)
akmalı (necessitative singular third-person)
akmalıyız (first-person necessitative plural)
akmalısınız (necessitative plural second-person)
akmalılar (necessitative plural third-person)
ak (imperative second-person singular)
aksın (imperative singular third-person)
akın (imperative plural second-person)
aksınlar (imperative plural third-person)
akar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
akar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
akar mı? (aorist indicative present singular third-person)
akar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
akar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
akarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
akıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
akıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
akıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
akıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
akıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
akıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
akıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
akıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
akıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
akıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
akıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
akıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
akacak mıyım? (first-person future indicative singular)
akacak mısın? (future indicative second-person singular)
akacak mı? (future indicative singular third-person)
akacak mıyız? (first-person future indicative plural)
akacak mısınız? (future indicative plural second-person)
akacaklar mı? (future indicative plural third-person)
akmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
akmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
akmış mı? (inferential perfective singular third-person)
akmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
akmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
akmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
akar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
akar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
akar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
akar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
akar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
akarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
akıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
akıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
akıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
akıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
akıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
akıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aksam mı? (conditional first-person singular)
aksan mı? (conditional second-person singular)
aksa mı? (conditional singular third-person)
aksak mı? (conditional first-person plural)
aksanız mı? (conditional plural second-person)
aksalar mı? (conditional plural third-person)
aksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
akmakta mıyım? (first-person progressive singular)
akmakta mısın? (progressive second-person singular)
akmakta mı? (progressive singular third-person)
akmakta mıyız? (first-person plural progressive)
akmakta mısınız? (plural progressive second-person)
akmaktalar mı? (plural progressive third-person)
akmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
akmalı mısın? (necessitative second-person singular)
akmalı mı? (necessitative singular third-person)
akmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
akmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
akmalılar mı? (necessitative plural third-person)
akmamak (infinitive negative)
akmayan (imperfective impersonal negative participle)
akmamış (impersonal negative participle perfective)
akmayacak (impersonal negative participle prospective)
akmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
akmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
akmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
akmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
akmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
akmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
akmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
akmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
akmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
akmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
akmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
akmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
akmama (negative noun-from-verb)
akmayış (adverbial negative)
akmam (aorist first-person indicative present singular)
akmazsın (aorist indicative present second-person singular)
akmaz (aorist indicative present singular third-person)
akmayız (aorist first-person indicative plural present)
akmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
akmazlar (aorist indicative plural present third-person)
akmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
akmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
akmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
akmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
akmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
akmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
akmadım (first-person indicative past perfective singular)
akmadın (indicative past perfective second-person singular)
akmadı (indicative past perfective singular third-person)
akmadık (first-person indicative past perfective plural)
akmadınız (indicative past perfective plural second-person)
akmadılar (indicative past perfective plural third-person)
akmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
akmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
akmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
akmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
akmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
akmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
akmayacağım (first-person future indicative singular)
akmayacaksın (future indicative second-person singular)
akmayacak (future indicative singular third-person)
akmayacağız (first-person future indicative plural)
akmayacaksınız (future indicative plural second-person)
akmayacaklar (future indicative plural third-person)
akmamışım (first-person inferential perfective singular)
akmamışsın (inferential perfective second-person singular)
akmamış (inferential perfective singular third-person)
akmamışız (first-person inferential perfective plural)
akmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
akmamışlar (inferential perfective plural third-person)
akmazmışım (aorist first-person inferential singular)
akmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
akmazmış (aorist inferential singular third-person)
akmazmışız (aorist first-person inferential plural)
akmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
akmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
akmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
akmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
akmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
akmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
akmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
akmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
akmasam (conditional first-person singular)
akmasan (conditional second-person singular)
akmasa (conditional singular third-person)
akmasak (conditional first-person plural)
akmasanız (conditional plural second-person)
akmasalar (conditional plural third-person)
akmasaydım (conditional first-person perfective singular)
akmasaydın (conditional perfective second-person singular)
akmasaydı (conditional perfective singular third-person)
akmasaydık (conditional first-person perfective plural)
akmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
akmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
akmayayım (first-person optative singular)
akmayasın (optative second-person singular)
akmaya (optative singular third-person)
akmayalım (first-person optative plural)
akmayasınız (optative plural second-person)
akmayalar (optative plural third-person)
akmamaktayım (first-person progressive singular)
akmamaktasın (progressive second-person singular)
akmamakta (progressive singular third-person)
akmamaktayız (first-person plural progressive)
akmamaktasınız (plural progressive second-person)
akmamaktalar (plural progressive third-person)
akmamalıyım (first-person necessitative singular)
akmamalısın (necessitative second-person singular)
akmamalı (necessitative singular third-person)
akmamalıyız (first-person necessitative plural)
akmamalısınız (necessitative plural second-person)
akmamalılar (necessitative plural third-person)
akma (imperative second-person singular)
akmasın (imperative singular third-person)
akmayın (imperative plural second-person)
akmasınlar (imperative plural third-person)
akmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
akmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
akmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
akmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
akmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
akmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
akmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
akmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
akmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
akmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
akmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
akmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
akmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
akmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
akmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
akmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
akmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
akmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
akmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
akmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
akmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
akmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
akmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
akmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
akmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
akmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
akmayacak mı? (future indicative singular third-person)
akmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
akmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
akmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
akmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
akmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
akmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
akmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
akmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
akmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
akmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
akmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
akmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
akmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
akmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
akmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
akmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
akmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
akmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
akmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
akmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
akmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
akmasam mı? (conditional first-person singular)
akmasan mı? (conditional second-person singular)
akmasa mı? (conditional singular third-person)
akmasak mı? (conditional first-person plural)
akmasanız mı? (conditional plural second-person)
akmasalar mı? (conditional plural third-person)
akmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
akmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
akmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
akmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
akmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
akmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
akmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
akmamakta mısın? (progressive second-person singular)
akmamakta mı? (progressive singular third-person)
akmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
akmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
akmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
akmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
akmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
akmamalı mı? (necessitative singular third-person)
akmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
akmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
akmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish آقمق, from Proto-Turkic *ak-, *iak- (“to flow”). Cognate with Old Turkic [script needed] (ak-). Cognate with Azerbaijani axmaq, Crimean Tatar aqmaq, Uzbek oqmoq, Uyghur ئاقماق (aqmaq), Khorezmian Turkic اقماق, Kumyk акъмакъ (aqmaq), Turkmen akymak, Bashkir ағыу (ağıw), Kazakh ағу (ağu), Kyrgyz агуу (aguu), Southern Altai агар (agar), Shor ағарға, Khalaj aqqar.

(intransitive) to flow (move as a fluid)


aşmak

head

aşmak (third-person singular simple present aşar)

aşar (present singular third-person)
aşmak (infinitive)
aşan (imperfective impersonal participle)
aşmış (impersonal participle perfective)
aşacak (impersonal participle prospective)
aştığım (non-prospective participle personal)
aştığın (non-prospective participle personal)
aştığı (non-prospective participle personal)
aştığımız (non-prospective participle personal)
aştığınız (non-prospective participle personal)
aştıkları (non-prospective participle personal)
aşacağım (participle personal prospective)
aşacağın (participle personal prospective)
aşacağı (participle personal prospective)
aşacağımız (participle personal prospective)
aşacağınız (participle personal prospective)
aşacakları (participle personal prospective)
aşma (noun-from-verb)
aşış (adverbial)
aşarım (aorist first-person indicative present singular)
aşarsın (aorist indicative present second-person singular)
aşar (aorist indicative present singular third-person)
aşarız (aorist first-person indicative plural present)
aşarsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşarlar (aorist indicative plural present third-person)
aşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aştım (first-person indicative past perfective singular)
aştın (indicative past perfective second-person singular)
aştı (indicative past perfective singular third-person)
aştık (first-person indicative past perfective plural)
aştınız (indicative past perfective plural second-person)
aştılar (indicative past perfective plural third-person)
aşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşıyorlardı (or aşıyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
aşacağım (first-person future indicative singular)
aşacaksın (future indicative second-person singular)
aşacak (future indicative singular third-person)
aşacağız (first-person future indicative plural)
aşacaksınız (future indicative plural second-person)
aşacaklar (future indicative plural third-person)
aşmışım (first-person inferential perfective singular)
aşmışsın (inferential perfective second-person singular)
aşmış (inferential perfective singular third-person)
aşmışız (first-person inferential perfective plural)
aşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşmışlar (inferential perfective plural third-person)
aşarmışım (aorist first-person inferential singular)
aşarmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşarmış (aorist inferential singular third-person)
aşarmışız (aorist first-person inferential plural)
aşarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşarlarmış (or aşarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
aşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aşsam (conditional first-person singular)
aşsan (conditional second-person singular)
aşsa (conditional singular third-person)
aşsak (conditional first-person plural)
aşsanız (conditional plural second-person)
aşsalar (conditional plural third-person)
aşsaydım (conditional first-person perfective singular)
aşsaydın (conditional perfective second-person singular)
aşsaydı (conditional perfective singular third-person)
aşsaydık (conditional first-person perfective plural)
aşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşayım (first-person optative singular)
aşasın (optative second-person singular)
aşa (optative singular third-person)
aşalım (first-person optative plural)
aşasınız (optative plural second-person)
aşalar (optative plural third-person)
aşmaktayım (first-person progressive singular)
aşmaktasın (progressive second-person singular)
aşmakta (progressive singular third-person)
aşmaktayız (first-person plural progressive)
aşmaktasınız (plural progressive second-person)
aşmaktalar (plural progressive third-person)
aşmalıyım (first-person necessitative singular)
aşmalısın (necessitative second-person singular)
aşmalı (necessitative singular third-person)
aşmalıyız (first-person necessitative plural)
aşmalısınız (necessitative plural second-person)
aşmalılar (necessitative plural third-person)
aş (imperative second-person singular)
aşsın (imperative singular third-person)
aşın (imperative plural second-person)
aşsınlar (imperative plural third-person)
aşar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşar mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşacak mı? (future indicative singular third-person)
aşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşsam mı? (conditional first-person singular)
aşsan mı? (conditional second-person singular)
aşsa mı? (conditional singular third-person)
aşsak mı? (conditional first-person plural)
aşsanız mı? (conditional plural second-person)
aşsalar mı? (conditional plural third-person)
aşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşmakta mısın? (progressive second-person singular)
aşmakta mı? (progressive singular third-person)
aşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşmalı mı? (necessitative singular third-person)
aşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
aşmamak (infinitive negative)
aşmayan (imperfective impersonal negative participle)
aşmamış (impersonal negative participle perfective)
aşmayacak (impersonal negative participle prospective)
aşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
aşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
aşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
aşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
aşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
aşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
aşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
aşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
aşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
aşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
aşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
aşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
aşmama (negative noun-from-verb)
aşmayış (adverbial negative)
aşmam (aorist first-person indicative present singular)
aşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
aşmaz (aorist indicative present singular third-person)
aşmayız (aorist first-person indicative plural present)
aşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
aşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
aşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
aşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
aşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
aşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
aşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
aşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
aşmadım (first-person indicative past perfective singular)
aşmadın (indicative past perfective second-person singular)
aşmadı (indicative past perfective singular third-person)
aşmadık (first-person indicative past perfective plural)
aşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
aşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
aşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
aşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
aşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
aşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
aşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
aşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
aşmayacağım (first-person future indicative singular)
aşmayacaksın (future indicative second-person singular)
aşmayacak (future indicative singular third-person)
aşmayacağız (first-person future indicative plural)
aşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
aşmayacaklar (future indicative plural third-person)
aşmamışım (first-person inferential perfective singular)
aşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
aşmamış (inferential perfective singular third-person)
aşmamışız (first-person inferential perfective plural)
aşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
aşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
aşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
aşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
aşmazmış (aorist inferential singular third-person)
aşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
aşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
aşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
aşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
aşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
aşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
aşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
aşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
aşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
aşmasam (conditional first-person singular)
aşmasan (conditional second-person singular)
aşmasa (conditional singular third-person)
aşmasak (conditional first-person plural)
aşmasanız (conditional plural second-person)
aşmasalar (conditional plural third-person)
aşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
aşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
aşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
aşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
aşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
aşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
aşmayayım (first-person optative singular)
aşmayasın (optative second-person singular)
aşmaya (optative singular third-person)
aşmayalım (first-person optative plural)
aşmayasınız (optative plural second-person)
aşmayalar (optative plural third-person)
aşmamaktayım (first-person progressive singular)
aşmamaktasın (progressive second-person singular)
aşmamakta (progressive singular third-person)
aşmamaktayız (first-person plural progressive)
aşmamaktasınız (plural progressive second-person)
aşmamaktalar (plural progressive third-person)
aşmamalıyım (first-person necessitative singular)
aşmamalısın (necessitative second-person singular)
aşmamalı (necessitative singular third-person)
aşmamalıyız (first-person necessitative plural)
aşmamalısınız (necessitative plural second-person)
aşmamalılar (necessitative plural third-person)
aşma (imperative second-person singular)
aşmasın (imperative singular third-person)
aşmayın (imperative plural second-person)
aşmasınlar (imperative plural third-person)
aşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
aşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
aşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
aşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
aşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
aşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
aşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
aşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
aşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
aşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
aşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
aşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
aşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
aşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
aşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
aşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
aşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
aşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
aşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
aşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
aşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
aşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
aşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
aşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
aşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
aşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
aşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
aşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
aşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
aşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
aşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
aşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
aşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
aşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
aşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
aşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
aşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
aşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
aşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
aşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
aşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
aşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
aşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
aşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
aşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
aşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
aşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
aşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
aşmasam mı? (conditional first-person singular)
aşmasan mı? (conditional second-person singular)
aşmasa mı? (conditional singular third-person)
aşmasak mı? (conditional first-person plural)
aşmasanız mı? (conditional plural second-person)
aşmasalar mı? (conditional plural third-person)
aşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
aşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
aşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
aşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
aşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
aşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
aşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
aşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
aşmamakta mı? (progressive singular third-person)
aşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
aşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
aşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
aşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
aşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
aşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
aşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
aşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
aşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish آشمق (aşmak, “to pass, go beyond, pass the limits”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (aş-, “to cross, overflow”), from Proto-Turkic *(i)āĺ- (“to cross (a mountain), to surpass”).
cognates
Cognate with Old Turkic 𐰽𐰑𐰢 (s¹d¹m /aşdım/, “I crossed”), Karakhanid [script needed] (āşmāk, “to cross”), Old Uyghur 𐽰𐽰𐽿𐽹𐽰𐽷 (aş-, “to cross, to overcome”), Azerbaijani aşmaq (“to get across”), Bashkir ашыу (aşıw, “to go over, surpass”), Kazakh асу (asu, “to cross, exceed”), Khakas азарға (azarğa, “to surpass, overcome”), Kyrgyz ашуу (aşuu, “to cross, to be in excess”), Southern Altai ажар (ažar, “to cross”), Turkmen āşmak (“to cross”), Tuvan ажар (ajar, “to surpass”), Uyghur ئاشماق (ashmaq, “to cross, exceed, surpass”), Uzbek oshmoq (“to cross, surpass”), Yakut аас (aas, “to go past, pass”).

cog

(transitive) to cross, traverse (a mountain, a river, a sea); to go through (a forest); to traverse (a road)

to surpass, exceed, to be more than, to be in excess of

(transitive) to transcend; to pass beyond the limits of something.


dondurma

From Ottoman Turkish طوڭدرمه (doŋdurma). Morphologically dondurmak + -ma.

second-person singular negative imperative of dondurmak


açar

third-person singular indicative aorist of açmak


etse

third-person singular conditional simple of etmek


dile

second-person singular imperative of dilemek


kayın

second-person plural imperative of kaymak


hatırlamak

head

hatırlamak (third-person singular simple present hatırlar)

hatırlar (present singular third-person)
hatırlamak (infinitive)
hatırlayan (imperfective impersonal participle)
hatırlamış (impersonal participle perfective)
hatırlayacak (impersonal participle prospective)
hatırladığım (non-prospective participle personal)
hatırladığın (non-prospective participle personal)
hatırladığı (non-prospective participle personal)
hatırladığımız (non-prospective participle personal)
hatırladığınız (non-prospective participle personal)
hatırladıkları (non-prospective participle personal)
hatırlayacağım (participle personal prospective)
hatırlayacağın (participle personal prospective)
hatırlayacağı (participle personal prospective)
hatırlayacağımız (participle personal prospective)
hatırlayacağınız (participle personal prospective)
hatırlayacakları (participle personal prospective)
hatırlama (noun-from-verb)
hatırlayış (adverbial)
hatırlarım (aorist first-person indicative present singular)
hatırlarsın (aorist indicative present second-person singular)
hatırlar (aorist indicative present singular third-person)
hatırlarız (aorist first-person indicative plural present)
hatırlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
hatırlarlar (aorist indicative plural present third-person)
hatırlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hatırlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hatırlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hatırlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hatırlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hatırlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hatırladım (first-person indicative past perfective singular)
hatırladın (indicative past perfective second-person singular)
hatırladı (indicative past perfective singular third-person)
hatırladık (first-person indicative past perfective plural)
hatırladınız (indicative past perfective plural second-person)
hatırladılar (indicative past perfective plural third-person)
hatırlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hatırlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hatırlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hatırlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hatırlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hatırlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hatırlayacağım (first-person future indicative singular)
hatırlayacaksın (future indicative second-person singular)
hatırlayacak (future indicative singular third-person)
hatırlayacağız (first-person future indicative plural)
hatırlayacaksınız (future indicative plural second-person)
hatırlayacaklar (future indicative plural third-person)
hatırlamışım (first-person inferential perfective singular)
hatırlamışsın (inferential perfective second-person singular)
hatırlamış (inferential perfective singular third-person)
hatırlamışız (first-person inferential perfective plural)
hatırlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hatırlamışlar (inferential perfective plural third-person)
hatırlarmışım (aorist first-person inferential singular)
hatırlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
hatırlarmış (aorist inferential singular third-person)
hatırlarmışız (aorist first-person inferential plural)
hatırlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hatırlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
hatırlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hatırlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hatırlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hatırlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hatırlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hatırlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
hatırlasam (conditional first-person singular)
hatırlasan (conditional second-person singular)
hatırlasa (conditional singular third-person)
hatırlasak (conditional first-person plural)
hatırlasanız (conditional plural second-person)
hatırlasalar (conditional plural third-person)
hatırlasaydım (conditional first-person perfective singular)
hatırlasaydın (conditional perfective second-person singular)
hatırlasaydı (conditional perfective singular third-person)
hatırlasaydık (conditional first-person perfective plural)
hatırlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hatırlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hatırlayayım (first-person optative singular)
hatırlayasın (optative second-person singular)
hatırlaya (optative singular third-person)
hatırlayalım (first-person optative plural)
hatırlayasınız (optative plural second-person)
hatırlayalar (optative plural third-person)
hatırlamaktayım (first-person progressive singular)
hatırlamaktasın (progressive second-person singular)
hatırlamakta (progressive singular third-person)
hatırlamaktayız (first-person plural progressive)
hatırlamaktasınız (plural progressive second-person)
hatırlamaktalar (plural progressive third-person)
hatırlamalıyım (first-person necessitative singular)
hatırlamalısın (necessitative second-person singular)
hatırlamalı (necessitative singular third-person)
hatırlamalıyız (first-person necessitative plural)
hatırlamalısınız (necessitative plural second-person)
hatırlamalılar (necessitative plural third-person)
hatırla (imperative second-person singular)
hatırlasın (imperative singular third-person)
hatırlayın (imperative plural second-person)
hatırlasınlar (imperative plural third-person)
hatırlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hatırlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hatırlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
hatırlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hatırlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hatırlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hatırlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hatırlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hatırlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hatırlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hatırlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hatırlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hatırladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hatırladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hatırladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hatırladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hatırladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hatırladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hatırlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hatırlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hatırlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hatırlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hatırlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hatırlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hatırlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hatırlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hatırlayacak mı? (future indicative singular third-person)
hatırlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hatırlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hatırlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hatırlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hatırlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hatırlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hatırlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hatırlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hatırlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hatırlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hatırlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hatırlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hatırlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hatırlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hatırlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hatırlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hatırlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hatırlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hatırlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hatırlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hatırlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hatırlasam mı? (conditional first-person singular)
hatırlasan mı? (conditional second-person singular)
hatırlasa mı? (conditional singular third-person)
hatırlasak mı? (conditional first-person plural)
hatırlasanız mı? (conditional plural second-person)
hatırlasalar mı? (conditional plural third-person)
hatırlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hatırlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hatırlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hatırlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hatırlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hatırlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hatırlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hatırlamakta mısın? (progressive second-person singular)
hatırlamakta mı? (progressive singular third-person)
hatırlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hatırlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hatırlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hatırlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hatırlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hatırlamalı mı? (necessitative singular third-person)
hatırlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hatırlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hatırlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
hatırlamamak (infinitive negative)
hatırlamayan (imperfective impersonal negative participle)
hatırlamamış (impersonal negative participle perfective)
hatırlamayacak (impersonal negative participle prospective)
hatırlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
hatırlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
hatırlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
hatırlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
hatırlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
hatırlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
hatırlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
hatırlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
hatırlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
hatırlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
hatırlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
hatırlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
hatırlamama (negative noun-from-verb)
hatırlamayış (adverbial negative)
hatırlamam (aorist first-person indicative present singular)
hatırlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
hatırlamaz (aorist indicative present singular third-person)
hatırlamayız (aorist first-person indicative plural present)
hatırlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
hatırlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
hatırlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hatırlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hatırlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
hatırlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hatırlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hatırlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hatırlamadım (first-person indicative past perfective singular)
hatırlamadın (indicative past perfective second-person singular)
hatırlamadı (indicative past perfective singular third-person)
hatırlamadık (first-person indicative past perfective plural)
hatırlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
hatırlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
hatırlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hatırlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hatırlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hatırlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hatırlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hatırlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hatırlamayacağım (first-person future indicative singular)
hatırlamayacaksın (future indicative second-person singular)
hatırlamayacak (future indicative singular third-person)
hatırlamayacağız (first-person future indicative plural)
hatırlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
hatırlamayacaklar (future indicative plural third-person)
hatırlamamışım (first-person inferential perfective singular)
hatırlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
hatırlamamış (inferential perfective singular third-person)
hatırlamamışız (first-person inferential perfective plural)
hatırlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
hatırlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
hatırlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
hatırlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
hatırlamazmış (aorist inferential singular third-person)
hatırlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
hatırlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
hatırlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
hatırlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hatırlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hatırlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hatırlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hatırlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hatırlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
hatırlamasam (conditional first-person singular)
hatırlamasan (conditional second-person singular)
hatırlamasa (conditional singular third-person)
hatırlamasak (conditional first-person plural)
hatırlamasanız (conditional plural second-person)
hatırlamasalar (conditional plural third-person)
hatırlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
hatırlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
hatırlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
hatırlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
hatırlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
hatırlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
hatırlamayayım (first-person optative singular)
hatırlamayasın (optative second-person singular)
hatırlamaya (optative singular third-person)
hatırlamayalım (first-person optative plural)
hatırlamayasınız (optative plural second-person)
hatırlamayalar (optative plural third-person)
hatırlamamaktayım (first-person progressive singular)
hatırlamamaktasın (progressive second-person singular)
hatırlamamakta (progressive singular third-person)
hatırlamamaktayız (first-person plural progressive)
hatırlamamaktasınız (plural progressive second-person)
hatırlamamaktalar (plural progressive third-person)
hatırlamamalıyım (first-person necessitative singular)
hatırlamamalısın (necessitative second-person singular)
hatırlamamalı (necessitative singular third-person)
hatırlamamalıyız (first-person necessitative plural)
hatırlamamalısınız (necessitative plural second-person)
hatırlamamalılar (necessitative plural third-person)
hatırlama (imperative second-person singular)
hatırlamasın (imperative singular third-person)
hatırlamayın (imperative plural second-person)
hatırlamasınlar (imperative plural third-person)
hatırlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
hatırlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
hatırlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
hatırlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
hatırlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
hatırlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
hatırlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hatırlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hatırlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hatırlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hatırlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hatırlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hatırlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
hatırlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
hatırlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
hatırlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
hatırlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
hatırlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
hatırlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hatırlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hatırlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hatırlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hatırlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hatırlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hatırlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
hatırlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
hatırlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
hatırlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
hatırlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
hatırlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
hatırlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
hatırlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
hatırlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
hatırlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
hatırlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
hatırlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
hatırlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
hatırlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
hatırlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
hatırlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
hatırlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
hatırlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
hatırlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hatırlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hatırlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hatırlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hatırlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hatırlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hatırlamasam mı? (conditional first-person singular)
hatırlamasan mı? (conditional second-person singular)
hatırlamasa mı? (conditional singular third-person)
hatırlamasak mı? (conditional first-person plural)
hatırlamasanız mı? (conditional plural second-person)
hatırlamasalar mı? (conditional plural third-person)
hatırlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
hatırlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
hatırlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
hatırlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
hatırlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
hatırlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
hatırlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
hatırlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
hatırlamamakta mı? (progressive singular third-person)
hatırlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
hatırlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
hatırlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
hatırlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
hatırlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
hatırlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
hatırlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
hatırlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
hatırlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish خاطرلامق (hatırlamak), equivalent to hatır + -la + -mak.

Formülü hatırladım.

(transitive) to remember, to recall from one's memory; to have an image in one's memory


vermem

first-person singular indicative negative aorist of vermek


karın

second-person plural imperative of karmak


bağırsak

first-person plural conditional simple of bağırmak


geç

second-person singular imperative of geçmek


kaşağılar

ka‧şa‧ğı‧lar

third-person singular indicative aorist of kaşağılamak


kızan

Inherited from Ottoman Turkish قیزان (kızan), from Proto-Turkic *kï̄ŕ- + *-gan.


toplar

third-person singular indicative aorist of toplamak