boğulmak

head

boğulmak (third-person singular simple present boğulur)

boğulur (present singular third-person)
boğulmak (infinitive)
boğulan (imperfective impersonal participle)
boğulmuş (impersonal participle perfective)
boğulacak (impersonal participle prospective)
boğulduğum (non-prospective participle personal)
boğulduğun (non-prospective participle personal)
boğulduğu (non-prospective participle personal)
boğulduğumuz (non-prospective participle personal)
boğulduğunuz (non-prospective participle personal)
boğuldukları (non-prospective participle personal)
boğulacağım (participle personal prospective)
boğulacağın (participle personal prospective)
boğulacağı (participle personal prospective)
boğulacağımız (participle personal prospective)
boğulacağınız (participle personal prospective)
boğulacakları (participle personal prospective)
boğulma (noun-from-verb)
boğuluş (adverbial)
boğulurum (aorist first-person indicative present singular)
boğulursun (aorist indicative present second-person singular)
boğulur (aorist indicative present singular third-person)
boğuluruz (aorist first-person indicative plural present)
boğulursunuz (aorist indicative plural present second-person)
boğulurlar (aorist indicative plural present third-person)
boğuluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boğuluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boğuluyor (imperfective indicative present singular third-person)
boğuluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boğuluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boğuluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boğuldum (first-person indicative past perfective singular)
boğuldun (indicative past perfective second-person singular)
boğuldu (indicative past perfective singular third-person)
boğulduk (first-person indicative past perfective plural)
boğuldunuz (indicative past perfective plural second-person)
boğuldular (indicative past perfective plural third-person)
boğuluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boğuluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boğuluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boğuluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boğuluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boğuluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or boğuluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
boğulacağım (first-person future indicative singular)
boğulacaksın (future indicative second-person singular)
boğulacak (future indicative singular third-person)
boğulacağız (first-person future indicative plural)
boğulacaksınız (future indicative plural second-person)
boğulacaklar (future indicative plural third-person)
boğulmuşum (first-person inferential perfective singular)
boğulmuşsun (inferential perfective second-person singular)
boğulmuş (inferential perfective singular third-person)
boğulmuşuz (first-person inferential perfective plural)
boğulmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
boğulmuşlar (inferential perfective plural third-person)
boğulurmuşum (aorist first-person inferential singular)
boğulurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
boğulurmuş (aorist inferential singular third-person)
boğulurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
boğulurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
boğulurlarmış (or boğulurmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
boğuluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boğuluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boğuluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boğuluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boğuluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boğuluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
boğulsam (conditional first-person singular)
boğulsan (conditional second-person singular)
boğulsa (conditional singular third-person)
boğulsak (conditional first-person plural)
boğulsanız (conditional plural second-person)
boğulsalar (conditional plural third-person)
boğulsaydım (conditional first-person perfective singular)
boğulsaydın (conditional perfective second-person singular)
boğulsaydı (conditional perfective singular third-person)
boğulsaydık (conditional first-person perfective plural)
boğulsaydınız (conditional perfective plural second-person)
boğulsaydılar (conditional perfective plural third-person)
boğulayım (first-person optative singular)
boğulasın (optative second-person singular)
boğula (optative singular third-person)
boğulalım (first-person optative plural)
boğulasınız (optative plural second-person)
boğulalar (optative plural third-person)
boğulmaktayım (first-person progressive singular)
boğulmaktasın (progressive second-person singular)
boğulmakta (progressive singular third-person)
boğulmaktayız (first-person plural progressive)
boğulmaktasınız (plural progressive second-person)
boğulmaktalar (plural progressive third-person)
boğulmalıyım (first-person necessitative singular)
boğulmalısın (necessitative second-person singular)
boğulmalı (necessitative singular third-person)
boğulmalıyız (first-person necessitative plural)
boğulmalısınız (necessitative plural second-person)
boğulmalılar (necessitative plural third-person)
boğul (imperative second-person singular)
boğulsun (imperative singular third-person)
boğulun (imperative plural second-person)
boğulsunlar (imperative plural third-person)
boğulur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
boğulur musun? (aorist indicative present second-person singular)
boğulur mu? (aorist indicative present singular third-person)
boğulur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
boğulur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
boğulurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boğuluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boğuluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boğuluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boğuluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boğuluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boğuluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boğuldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
boğuldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
boğuldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
boğulduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
boğuldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
boğuldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
boğuluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boğuluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boğuluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boğuluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boğuluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boğuluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boğulacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boğulacak mısın? (future indicative second-person singular)
boğulacak mı? (future indicative singular third-person)
boğulacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boğulacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boğulacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boğulmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
boğulmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
boğulmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
boğulmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
boğulmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
boğulmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boğulur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
boğulur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
boğulur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
boğulur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
boğulur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
boğulurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boğuluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boğuluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boğuluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boğuluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boğuluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boğuluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boğulsam mı? (conditional first-person singular)
boğulsan mı? (conditional second-person singular)
boğulsa mı? (conditional singular third-person)
boğulsak mı? (conditional first-person plural)
boğulsanız mı? (conditional plural second-person)
boğulsalar mı? (conditional plural third-person)
boğulsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boğulsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boğulsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boğulsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boğulsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boğulsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boğulmakta mıyım? (first-person progressive singular)
boğulmakta mısın? (progressive second-person singular)
boğulmakta mı? (progressive singular third-person)
boğulmakta mıyız? (first-person plural progressive)
boğulmakta mısınız? (plural progressive second-person)
boğulmaktalar mı? (plural progressive third-person)
boğulmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boğulmalı mısın? (necessitative second-person singular)
boğulmalı mı? (necessitative singular third-person)
boğulmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boğulmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boğulmalılar mı? (necessitative plural third-person)
boğulmamak (infinitive negative)
boğulmayan (imperfective impersonal negative participle)
boğulmamış (impersonal negative participle perfective)
boğulmayacak (impersonal negative participle prospective)
boğulmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
boğulmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
boğulmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
boğulmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
boğulmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
boğulmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
boğulmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
boğulmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
boğulmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
boğulmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
boğulmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
boğulmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
boğulmama (negative noun-from-verb)
boğulmayuş (adverbial negative)
boğulmam (aorist first-person indicative present singular)
boğulmazsın (aorist indicative present second-person singular)
boğulmaz (aorist indicative present singular third-person)
boğulmayız (aorist first-person indicative plural present)
boğulmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
boğulmazlar (aorist indicative plural present third-person)
boğulmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
boğulmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
boğulmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
boğulmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
boğulmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
boğulmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
boğulmadım (first-person indicative past perfective singular)
boğulmadın (indicative past perfective second-person singular)
boğulmadı (indicative past perfective singular third-person)
boğulmadık (first-person indicative past perfective plural)
boğulmadınız (indicative past perfective plural second-person)
boğulmadılar (indicative past perfective plural third-person)
boğulmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
boğulmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
boğulmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
boğulmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
boğulmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
boğulmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
boğulmayacağım (first-person future indicative singular)
boğulmayacaksın (future indicative second-person singular)
boğulmayacak (future indicative singular third-person)
boğulmayacağız (first-person future indicative plural)
boğulmayacaksınız (future indicative plural second-person)
boğulmayacaklar (future indicative plural third-person)
boğulmamışım (first-person inferential perfective singular)
boğulmamışsın (inferential perfective second-person singular)
boğulmamış (inferential perfective singular third-person)
boğulmamışız (first-person inferential perfective plural)
boğulmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
boğulmamışlar (inferential perfective plural third-person)
boğulmazmışım (aorist first-person inferential singular)
boğulmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
boğulmazmış (aorist inferential singular third-person)
boğulmazmışız (aorist first-person inferential plural)
boğulmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
boğulmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
boğulmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
boğulmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
boğulmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
boğulmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
boğulmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
boğulmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
boğulmasam (conditional first-person singular)
boğulmasan (conditional second-person singular)
boğulmasa (conditional singular third-person)
boğulmasak (conditional first-person plural)
boğulmasanız (conditional plural second-person)
boğulmasalar (conditional plural third-person)
boğulmasaydım (conditional first-person perfective singular)
boğulmasaydın (conditional perfective second-person singular)
boğulmasaydı (conditional perfective singular third-person)
boğulmasaydık (conditional first-person perfective plural)
boğulmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
boğulmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
boğulmayayım (first-person optative singular)
boğulmayasın (optative second-person singular)
boğulmaya (optative singular third-person)
boğulmayalım (first-person optative plural)
boğulmayasınız (optative plural second-person)
boğulmayalar (optative plural third-person)
boğulmamaktayım (first-person progressive singular)
boğulmamaktasın (progressive second-person singular)
boğulmamakta (progressive singular third-person)
boğulmamaktayız (first-person plural progressive)
boğulmamaktasınız (plural progressive second-person)
boğulmamaktalar (plural progressive third-person)
boğulmamalıyım (first-person necessitative singular)
boğulmamalısın (necessitative second-person singular)
boğulmamalı (necessitative singular third-person)
boğulmamalıyız (first-person necessitative plural)
boğulmamalısınız (necessitative plural second-person)
boğulmamalılar (necessitative plural third-person)
boğulma (imperative second-person singular)
boğulmasın (imperative singular third-person)
boğulmayın (imperative plural second-person)
boğulmasınlar (imperative plural third-person)
boğulmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
boğulmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
boğulmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
boğulmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
boğulmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
boğulmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
boğulmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
boğulmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
boğulmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
boğulmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
boğulmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
boğulmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
boğulmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
boğulmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
boğulmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
boğulmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
boğulmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
boğulmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
boğulmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
boğulmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
boğulmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
boğulmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
boğulmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
boğulmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
boğulmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
boğulmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
boğulmayacak mı? (future indicative singular third-person)
boğulmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
boğulmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
boğulmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
boğulmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
boğulmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
boğulmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
boğulmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
boğulmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
boğulmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
boğulmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
boğulmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
boğulmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
boğulmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
boğulmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
boğulmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
boğulmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
boğulmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
boğulmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
boğulmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
boğulmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
boğulmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
boğulmasam mı? (conditional first-person singular)
boğulmasan mı? (conditional second-person singular)
boğulmasa mı? (conditional singular third-person)
boğulmasak mı? (conditional first-person plural)
boğulmasanız mı? (conditional plural second-person)
boğulmasalar mı? (conditional plural third-person)
boğulmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
boğulmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
boğulmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
boğulmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
boğulmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
boğulmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
boğulmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
boğulmamakta mısın? (progressive second-person singular)
boğulmamakta mı? (progressive singular third-person)
boğulmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
boğulmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
boğulmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
boğulmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
boğulmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
boğulmamalı mı? (necessitative singular third-person)
boğulmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
boğulmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
boğulmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish بوغلمق (boğulmak). Compare Crimean Tatar boğulmaq (“to drown”), Azerbaijani boğulmaq (“to drown”).

(intransitive) to drown (to die from suffocation while immersed in water or other fluid)


yatar

third-person singular indicative aorist of yatmak


avlanır

third-person singular indicative aorist of avlanmak


kımıldar

third-person singular indicative aorist of kımıldamak


maaş bağlar

third-person singular indicative aorist of maaş bağlamak


sallanır

third-person singular indicative aorist of sallanmak


hükmetmek

hükmetmek (third-person singular simple present hükmeder)

hükmeder (present singular third-person)
hükmetmek (infinitive)
hükmeden (imperfective impersonal participle)
hükmetmiş (impersonal participle perfective)
hükmedecek (impersonal participle prospective)
hükmettiğim (non-prospective participle personal)
hükmettiğin (non-prospective participle personal)
hükmettiği (non-prospective participle personal)
hükmettiğimiz (non-prospective participle personal)
hükmettiğiniz (non-prospective participle personal)
hükmettikleri (non-prospective participle personal)
hükmedeceğim (participle personal prospective)
hükmedeceğin (participle personal prospective)
hükmedeceği (participle personal prospective)
hükmedeceğimiz (participle personal prospective)
hükmedeceğiniz (participle personal prospective)
hükmedecekleri (participle personal prospective)
hükmetme (noun-from-verb)
hükmediş (adverbial)
hükmederim (aorist first-person indicative present singular)
hükmedersin (aorist indicative present second-person singular)
hükmeder (aorist indicative present singular third-person)
hükmederiz (aorist first-person indicative plural present)
hükmedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
hükmederler (aorist indicative plural present third-person)
hükmediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hükmediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hükmediyor (imperfective indicative present singular third-person)
hükmediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hükmediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hükmediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hükmettim (first-person indicative past perfective singular)
hükmettin (indicative past perfective second-person singular)
hükmetti (indicative past perfective singular third-person)
hükmettik (first-person indicative past perfective plural)
hükmettiniz (indicative past perfective plural second-person)
hükmettiler (indicative past perfective plural third-person)
hükmediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hükmediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hükmediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hükmediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hükmediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hükmediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or hükmediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
hükmedeceğim (first-person future indicative singular)
hükmedeceksin (future indicative second-person singular)
hükmedecek (future indicative singular third-person)
hükmedeceğiz (first-person future indicative plural)
hükmedeceksiniz (future indicative plural second-person)
hükmedecekler (future indicative plural third-person)
hükmetmişim (first-person inferential perfective singular)
hükmetmişsin (inferential perfective second-person singular)
hükmetmiş (inferential perfective singular third-person)
hükmetmişiz (first-person inferential perfective plural)
hükmetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hükmetmişler (inferential perfective plural third-person)
hükmedermişim (aorist first-person inferential singular)
hükmedermişsin (aorist inferential second-person singular)
hükmedermiş (aorist inferential singular third-person)
hükmedermişiz (aorist first-person inferential plural)
hükmedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hükmederlermiş (or hükmedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
hükmediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hükmediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hükmediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hükmediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hükmediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hükmediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hükmetsem (conditional first-person singular)
hükmetsen (conditional second-person singular)
hükmetse (conditional singular third-person)
hükmetsek (conditional first-person plural)
hükmetseniz (conditional plural second-person)
hükmetseler (conditional plural third-person)
hükmetseydim (conditional first-person perfective singular)
hükmetseydin (conditional perfective second-person singular)
hükmetseydi (conditional perfective singular third-person)
hükmetseydik (conditional first-person perfective plural)
hükmetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hükmetseydiler (conditional perfective plural third-person)
hükmedeyim (first-person optative singular)
hükmedesin (optative second-person singular)
hükmede (optative singular third-person)
hükmedelim (first-person optative plural)
hükmedesiniz (optative plural second-person)
hükmedeler (optative plural third-person)
hükmetmekteyim (first-person progressive singular)
hükmetmektesin (progressive second-person singular)
hükmetmekte (progressive singular third-person)
hükmetmekteyiz (first-person plural progressive)
hükmetmektesiniz (plural progressive second-person)
hükmetmekteler (plural progressive third-person)
hükmetmeliyim (first-person necessitative singular)
hükmetmelisin (necessitative second-person singular)
hükmetmeli (necessitative singular third-person)
hükmetmeliyiz (first-person necessitative plural)
hükmetmelisiniz (necessitative plural second-person)
hükmetmeliler (necessitative plural third-person)
hükmet (imperative second-person singular)
hükmetsin (imperative singular third-person)
hükmedin (imperative plural second-person)
or hükmediniz (imperative plural second-person)
hükmetsinler (imperative plural third-person)
hükmeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hükmeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
hükmeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
hükmeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hükmeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hükmederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hükmediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hükmediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hükmediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hükmediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hükmediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hükmediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hükmettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hükmettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hükmetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
hükmettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hükmettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hükmettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hükmediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hükmediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hükmediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hükmediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hükmediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hükmediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hükmedecek miyim? (first-person future indicative singular)
hükmedecek misin? (future indicative second-person singular)
hükmedecek mi? (future indicative singular third-person)
hükmedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hükmedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hükmedecekler mi? (future indicative plural third-person)
hükmetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hükmetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hükmetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hükmetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hükmetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hükmetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hükmeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hükmeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hükmeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
hükmeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hükmeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hükmederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hükmediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hükmediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hükmediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hükmediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hükmediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hükmediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hükmetsem mi? (conditional first-person singular)
hükmetsen mi? (conditional second-person singular)
hükmetse mi? (conditional singular third-person)
hükmetsek mi? (conditional first-person plural)
hükmetseniz mi? (conditional plural second-person)
hükmetseler mi? (conditional plural third-person)
hükmetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
hükmetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
hükmetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
hükmetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
hükmetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hükmetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hükmetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
hükmetmekte misin? (progressive second-person singular)
hükmetmekte mi? (progressive singular third-person)
hükmetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
hükmetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
hükmetmekteler mi? (plural progressive third-person)
hükmetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
hükmetmeli misin? (necessitative second-person singular)
hükmetmeli mi? (necessitative singular third-person)
hükmetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hükmetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hükmetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
hükmetmemek (infinitive negative)
hükmetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
hükmetmemiş (impersonal negative participle perfective)
hükmetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
hükmetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
hükmetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
hükmetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
hükmetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
hükmetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
hükmetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
hükmetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
hükmetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
hükmetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
hükmetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
hükmetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
hükmetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
hükmetmeme (negative noun-from-verb)
hükmetmeyiş (adverbial negative)
hükmetmem (aorist first-person indicative present singular)
hükmetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
hükmetmez (aorist indicative present singular third-person)
hükmetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
hükmetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
hükmetmezler (aorist indicative plural present third-person)
hükmetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
hükmetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
hükmetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
hükmetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
hükmetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
hükmetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
hükmetmedim (first-person indicative past perfective singular)
hükmetmedin (indicative past perfective second-person singular)
hükmetmedi (indicative past perfective singular third-person)
hükmetmedik (first-person indicative past perfective plural)
hükmetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
hükmetmediler (indicative past perfective plural third-person)
hükmetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
hükmetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
hükmetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
hükmetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
hükmetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
hükmetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
hükmetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
hükmetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
hükmetmeyecek (future indicative singular third-person)
hükmetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
hükmetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
hükmetmeyecekler (future indicative plural third-person)
hükmetmemişim (first-person inferential perfective singular)
hükmetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
hükmetmemiş (inferential perfective singular third-person)
hükmetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
hükmetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
hükmetmemişler (inferential perfective plural third-person)
hükmetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
hükmetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
hükmetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
hükmetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
hükmetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
hükmetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
hükmetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
hükmetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
hükmetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
hükmetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
hükmetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
hükmetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
hükmetmesem (conditional first-person singular)
hükmetmesen (conditional second-person singular)
hükmetmese (conditional singular third-person)
hükmetmesek (conditional first-person plural)
hükmetmeseniz (conditional plural second-person)
hükmetmeseler (conditional plural third-person)
hükmetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
hükmetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
hükmetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
hükmetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
hükmetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
hükmetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
hükmetmeyeyim (first-person optative singular)
hükmetmeyesin (optative second-person singular)
hükmetmeye (optative singular third-person)
hükmetmeyelim (first-person optative plural)
hükmetmeyesiniz (optative plural second-person)
hükmetmeyeler (optative plural third-person)
hükmetmemekteyim (first-person progressive singular)
hükmetmemektesin (progressive second-person singular)
hükmetmemekte (progressive singular third-person)
hükmetmemekteyiz (first-person plural progressive)
hükmetmemektesiniz (plural progressive second-person)
hükmetmemekteler (plural progressive third-person)
hükmetmemeliyim (first-person necessitative singular)
hükmetmemelisin (necessitative second-person singular)
hükmetmemeli (necessitative singular third-person)
hükmetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
hükmetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
hükmetmemeliler (necessitative plural third-person)
hükmetme (imperative second-person singular)
hükmetmesin (imperative singular third-person)
hükmetmeyin (imperative plural second-person)
or hükmetmeyiniz (imperative plural second-person)
hükmetmesinler (imperative plural third-person)
hükmetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
hükmetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
hükmetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
hükmetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
hükmetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
hükmetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
hükmetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
hükmetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
hükmetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
hükmetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
hükmetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
hükmetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
hükmetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
hükmetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
hükmetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
hükmetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
hükmetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
hükmetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
hükmetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
hükmetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
hükmetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
hükmetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
hükmetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
hükmetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
hükmetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
hükmetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
hükmetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
hükmetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
hükmetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
hükmetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
hükmetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
hükmetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
hükmetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
hükmetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
hükmetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
hükmetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
hükmetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
hükmetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
hükmetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
hükmetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
hükmetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
hükmetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
hükmetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
hükmetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
hükmetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
hükmetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
hükmetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
hükmetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
hükmetmesem mi? (conditional first-person singular)
hükmetmesen mi? (conditional second-person singular)
hükmetmese mi? (conditional singular third-person)
hükmetmesek mi? (conditional first-person plural)
hükmetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
hükmetmeseler mi? (conditional plural third-person)
hükmetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
hükmetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
hükmetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
hükmetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
hükmetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
hükmetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
hükmetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
hükmetmemekte misin? (progressive second-person singular)
hükmetmemekte mi? (progressive singular third-person)
hükmetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
hükmetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
hükmetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
hükmetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
hükmetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
hükmetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
hükmetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
hükmetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
hükmetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish حكم ایتمك (hükm etmek), by surface analysis, hüküm + etmek


yakıştırmak

yakıştırmak (third-person singular simple present yakıştırır)

yakıştırır (present singular third-person)
yakıştırmak (infinitive)
yakıştıran (imperfective impersonal participle)
yakıştırmış (impersonal participle perfective)
yakıştıracak (impersonal participle prospective)
yakıştıracağım (participle personal prospective)
yakıştıracağın (participle personal prospective)
yakıştıracağı (participle personal prospective)
yakıştıracağımız (participle personal prospective)
yakıştıracağınız (participle personal prospective)
yakıştıracakları (participle personal prospective)
yakıştırma (noun-from-verb)
yakıştırış (adverbial)
yakıştırırım (aorist first-person indicative present singular)
yakıştırırsın (aorist indicative present second-person singular)
yakıştırır (aorist indicative present singular third-person)
yakıştırırız (aorist first-person indicative plural present)
yakıştırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakıştırırlar (aorist indicative plural present third-person)
yakıştırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakıştırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakıştırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakıştırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakıştırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakıştırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakıştırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakıştırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakıştırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakıştırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakıştırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakıştırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yakıştırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yakıştıracağım (first-person future indicative singular)
yakıştıracaksın (future indicative second-person singular)
yakıştıracak (future indicative singular third-person)
yakıştıracağız (first-person future indicative plural)
yakıştıracaksınız (future indicative plural second-person)
yakıştıracaklar (future indicative plural third-person)
yakıştırmışım (first-person inferential perfective singular)
yakıştırmışsın (inferential perfective second-person singular)
yakıştırmış (inferential perfective singular third-person)
yakıştırmışız (first-person inferential perfective plural)
yakıştırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakıştırmışlar (inferential perfective plural third-person)
yakıştırırmışım (aorist first-person inferential singular)
yakıştırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakıştırırmış (aorist inferential singular third-person)
yakıştırırmışız (aorist first-person inferential plural)
yakıştırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakıştırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or yakıştırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
yakıştırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakıştırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakıştırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakıştırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakıştırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakıştırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakıştırsam (conditional first-person singular)
yakıştırsan (conditional second-person singular)
yakıştırsa (conditional singular third-person)
yakıştırsak (conditional first-person plural)
yakıştırsanız (conditional plural second-person)
yakıştırsalar (conditional plural third-person)
yakıştırsaydım (conditional first-person perfective singular)
yakıştırsaydın (conditional perfective second-person singular)
yakıştırsaydı (conditional perfective singular third-person)
yakıştırsaydık (conditional first-person perfective plural)
yakıştırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakıştırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakıştırayım (first-person optative singular)
yakıştırasın (optative second-person singular)
yakıştıra (optative singular third-person)
yakıştıralım (first-person optative plural)
yakıştırasınız (optative plural second-person)
yakıştıralar (optative plural third-person)
yakıştırmaktayım (first-person progressive singular)
yakıştırmaktasın (progressive second-person singular)
yakıştırmakta (progressive singular third-person)
yakıştırmaktayız (first-person plural progressive)
yakıştırmaktasınız (plural progressive second-person)
yakıştırmaktalar (plural progressive third-person)
yakıştırmalıyım (first-person necessitative singular)
yakıştırmalısın (necessitative second-person singular)
yakıştırmalı (necessitative singular third-person)
yakıştırmalıyız (first-person necessitative plural)
yakıştırmalısınız (necessitative plural second-person)
yakıştırmalılar (necessitative plural third-person)
yakıştır (imperative second-person singular)
yakıştırsın (imperative singular third-person)
yakıştırın (imperative plural second-person)
yakıştırsınlar (imperative plural third-person)
yakıştırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakıştırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakıştırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakıştırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakıştırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakıştırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakıştırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakıştırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakıştırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakıştırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakıştırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakıştırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakıştır{{{5}}}ım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakıştır{{{5}}}ın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakıştır{{{5}}}ı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakıştır{{{5}}}ık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakıştır{{{5}}}ınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakıştır{{{5}}}ılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakıştırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakıştırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakıştırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakıştırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakıştırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakıştırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakıştıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakıştıracak mısın? (future indicative second-person singular)
yakıştıracak mı? (future indicative singular third-person)
yakıştıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakıştıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakıştıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakıştırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakıştırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakıştırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakıştırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakıştırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakıştırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakıştırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakıştırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakıştırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakıştırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakıştırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakıştırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakıştırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakıştırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakıştırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakıştırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakıştırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakıştırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakıştırsam mı? (conditional first-person singular)
yakıştırsan mı? (conditional second-person singular)
yakıştırsa mı? (conditional singular third-person)
yakıştırsak mı? (conditional first-person plural)
yakıştırsanız mı? (conditional plural second-person)
yakıştırsalar mı? (conditional plural third-person)
yakıştırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakıştırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakıştırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakıştırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakıştırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakıştırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakıştırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakıştırmakta mısın? (progressive second-person singular)
yakıştırmakta mı? (progressive singular third-person)
yakıştırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakıştırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakıştırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakıştırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakıştırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakıştırmalı mı? (necessitative singular third-person)
yakıştırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakıştırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakıştırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yakıştırmamak (infinitive negative)
yakıştırmayan (imperfective impersonal negative participle)
yakıştırmamış (impersonal negative participle perfective)
yakıştırmayacak (impersonal negative participle prospective)
yakıştırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yakıştırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yakıştırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yakıştırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yakıştırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yakıştırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yakıştırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yakıştırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yakıştırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yakıştırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yakıştırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yakıştırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yakıştırmama (negative noun-from-verb)
yakıştırmayış (adverbial negative)
yakıştırmam (aorist first-person indicative present singular)
yakıştırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yakıştırmaz (aorist indicative present singular third-person)
yakıştırmayız (aorist first-person indicative plural present)
yakıştırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakıştırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yakıştırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakıştırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakıştırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakıştırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakıştırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakıştırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakıştırmadım (first-person indicative past perfective singular)
yakıştırmadın (indicative past perfective second-person singular)
yakıştırmadı (indicative past perfective singular third-person)
yakıştırmadık (first-person indicative past perfective plural)
yakıştırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yakıştırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yakıştırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakıştırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakıştırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakıştırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakıştırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakıştırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yakıştırmayacağım (first-person future indicative singular)
yakıştırmayacaksın (future indicative second-person singular)
yakıştırmayacak (future indicative singular third-person)
yakıştırmayacağız (first-person future indicative plural)
yakıştırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yakıştırmayacaklar (future indicative plural third-person)
yakıştırmamışım (first-person inferential perfective singular)
yakıştırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yakıştırmamış (inferential perfective singular third-person)
yakıştırmamışız (first-person inferential perfective plural)
yakıştırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakıştırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yakıştırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yakıştırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakıştırmazmış (aorist inferential singular third-person)
yakıştırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yakıştırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakıştırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yakıştırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakıştırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakıştırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakıştırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakıştırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakıştırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakıştırmasam (conditional first-person singular)
yakıştırmasan (conditional second-person singular)
yakıştırmasa (conditional singular third-person)
yakıştırmasak (conditional first-person plural)
yakıştırmasanız (conditional plural second-person)
yakıştırmasalar (conditional plural third-person)
yakıştırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yakıştırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yakıştırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yakıştırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yakıştırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakıştırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakıştırmayayım (first-person optative singular)
yakıştırmayasın (optative second-person singular)
yakıştırmaya (optative singular third-person)
yakıştırmayalım (first-person optative plural)
yakıştırmayasınız (optative plural second-person)
yakıştırmayalar (optative plural third-person)
yakıştırmamaktayım (first-person progressive singular)
yakıştırmamaktasın (progressive second-person singular)
yakıştırmamakta (progressive singular third-person)
yakıştırmamaktayız (first-person plural progressive)
yakıştırmamaktasınız (plural progressive second-person)
yakıştırmamaktalar (plural progressive third-person)
yakıştırmamalıyım (first-person necessitative singular)
yakıştırmamalısın (necessitative second-person singular)
yakıştırmamalı (necessitative singular third-person)
yakıştırmamalıyız (first-person necessitative plural)
yakıştırmamalısınız (necessitative plural second-person)
yakıştırmamalılar (necessitative plural third-person)
yakıştırma (imperative second-person singular)
yakıştırmasın (imperative singular third-person)
yakıştırmayın (imperative plural second-person)
yakıştırmasınlar (imperative plural third-person)
yakıştırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakıştırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakıştırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakıştırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakıştırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakıştırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakıştırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakıştırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakıştırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakıştırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakıştırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakıştırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakıştırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakıştırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakıştırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakıştırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakıştırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakıştırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakıştırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakıştırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakıştırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakıştırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakıştırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakıştırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakıştırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakıştırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakıştırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yakıştırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakıştırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakıştırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakıştırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakıştırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakıştırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakıştırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakıştırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakıştırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakıştırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakıştırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakıştırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakıştırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakıştırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakıştırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakıştırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakıştırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakıştırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakıştırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakıştırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakıştırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakıştırmasam mı? (conditional first-person singular)
yakıştırmasan mı? (conditional second-person singular)
yakıştırmasa mı? (conditional singular third-person)
yakıştırmasak mı? (conditional first-person plural)
yakıştırmasanız mı? (conditional plural second-person)
yakıştırmasalar mı? (conditional plural third-person)
yakıştırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakıştırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakıştırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakıştırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakıştırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakıştırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakıştırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakıştırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yakıştırmamakta mı? (progressive singular third-person)
yakıştırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakıştırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakıştırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakıştırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakıştırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakıştırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yakıştırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakıştırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakıştırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yakış- + -tır (causative) + -mak (infinitive)

suf

Bunu sana yakıştıramadım. (Literally, "I have not been able to make this suit you.".)

This doesn't suit you/This isn't something expected from you.


dileme

second-person singular negative imperative of dilemek


maaş bağlamak

head

maaş bağlamak (third-person singular simple present maaş bağlar)

maaş bağlar (present singular third-person)
maaş bağlamak (infinitive)
maaş bağlayan (imperfective impersonal participle)
maaş bağlamış (impersonal participle perfective)
maaş bağlayacak (impersonal participle prospective)
maaş bağladığım (non-prospective participle personal)
maaş bağladığın (non-prospective participle personal)
maaş bağladığı (non-prospective participle personal)
maaş bağladığımız (non-prospective participle personal)
maaş bağladığınız (non-prospective participle personal)
maaş bağladıkları (non-prospective participle personal)
maaş bağlayacağım (participle personal prospective)
maaş bağlayacağın (participle personal prospective)
maaş bağlayacağı (participle personal prospective)
maaş bağlayacağımız (participle personal prospective)
maaş bağlayacağınız (participle personal prospective)
maaş bağlayacakları (participle personal prospective)
maaş bağlama (noun-from-verb)
maaş bağlayış (adverbial)
maaş bağlarım (aorist first-person indicative present singular)
maaş bağlarsın (aorist indicative present second-person singular)
maaş bağlar (aorist indicative present singular third-person)
maaş bağlarız (aorist first-person indicative plural present)
maaş bağlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
maaş bağlarlar (aorist indicative plural present third-person)
maaş bağlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
maaş bağlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
maaş bağlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
maaş bağlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
maaş bağlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
maaş bağlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
maaş bağladım (first-person indicative past perfective singular)
maaş bağladın (indicative past perfective second-person singular)
maaş bağladı (indicative past perfective singular third-person)
maaş bağladık (first-person indicative past perfective plural)
maaş bağladınız (indicative past perfective plural second-person)
maaş bağladılar (indicative past perfective plural third-person)
maaş bağlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
maaş bağlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
maaş bağlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
maaş bağlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
maaş bağlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
maaş bağlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
maaş bağlayacağım (first-person future indicative singular)
maaş bağlayacaksın (future indicative second-person singular)
maaş bağlayacak (future indicative singular third-person)
maaş bağlayacağız (first-person future indicative plural)
maaş bağlayacaksınız (future indicative plural second-person)
maaş bağlayacaklar (future indicative plural third-person)
maaş bağlamışım (first-person inferential perfective singular)
maaş bağlamışsın (inferential perfective second-person singular)
maaş bağlamış (inferential perfective singular third-person)
maaş bağlamışız (first-person inferential perfective plural)
maaş bağlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
maaş bağlamışlar (inferential perfective plural third-person)
maaş bağlarmışım (aorist first-person inferential singular)
maaş bağlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
maaş bağlarmış (aorist inferential singular third-person)
maaş bağlarmışız (aorist first-person inferential plural)
maaş bağlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
maaş bağlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
maaş bağlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
maaş bağlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
maaş bağlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
maaş bağlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
maaş bağlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
maaş bağlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
maaş bağlasam (conditional first-person singular)
maaş bağlasan (conditional second-person singular)
maaş bağlasa (conditional singular third-person)
maaş bağlasak (conditional first-person plural)
maaş bağlasanız (conditional plural second-person)
maaş bağlasalar (conditional plural third-person)
maaş bağlasaydım (conditional first-person perfective singular)
maaş bağlasaydın (conditional perfective second-person singular)
maaş bağlasaydı (conditional perfective singular third-person)
maaş bağlasaydık (conditional first-person perfective plural)
maaş bağlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
maaş bağlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
maaş bağlayayım (first-person optative singular)
maaş bağlayasın (optative second-person singular)
maaş bağlaya (optative singular third-person)
maaş bağlayalım (first-person optative plural)
maaş bağlayasınız (optative plural second-person)
maaş bağlayalar (optative plural third-person)
maaş bağlamaktayım (first-person progressive singular)
maaş bağlamaktasın (progressive second-person singular)
maaş bağlamakta (progressive singular third-person)
maaş bağlamaktayız (first-person plural progressive)
maaş bağlamaktasınız (plural progressive second-person)
maaş bağlamaktalar (plural progressive third-person)
maaş bağlamalıyım (first-person necessitative singular)
maaş bağlamalısın (necessitative second-person singular)
maaş bağlamalı (necessitative singular third-person)
maaş bağlamalıyız (first-person necessitative plural)
maaş bağlamalısınız (necessitative plural second-person)
maaş bağlamalılar (necessitative plural third-person)
maaş bağla (imperative second-person singular)
maaş bağlasın (imperative singular third-person)
maaş bağlayın (imperative plural second-person)
maaş bağlasınlar (imperative plural third-person)
maaş bağlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
maaş bağlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
maaş bağlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
maaş bağlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
maaş bağlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
maaş bağlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
maaş bağlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
maaş bağlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
maaş bağlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
maaş bağlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
maaş bağlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
maaş bağlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
maaş bağladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
maaş bağladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
maaş bağladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
maaş bağladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
maaş bağladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
maaş bağladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
maaş bağlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
maaş bağlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
maaş bağlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
maaş bağlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
maaş bağlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
maaş bağlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
maaş bağlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
maaş bağlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
maaş bağlayacak mı? (future indicative singular third-person)
maaş bağlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
maaş bağlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
maaş bağlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
maaş bağlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
maaş bağlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
maaş bağlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
maaş bağlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
maaş bağlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
maaş bağlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
maaş bağlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
maaş bağlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
maaş bağlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
maaş bağlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
maaş bağlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
maaş bağlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
maaş bağlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
maaş bağlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
maaş bağlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
maaş bağlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
maaş bağlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
maaş bağlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
maaş bağlasam mı? (conditional first-person singular)
maaş bağlasan mı? (conditional second-person singular)
maaş bağlasa mı? (conditional singular third-person)
maaş bağlasak mı? (conditional first-person plural)
maaş bağlasanız mı? (conditional plural second-person)
maaş bağlasalar mı? (conditional plural third-person)
maaş bağlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
maaş bağlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
maaş bağlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
maaş bağlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
maaş bağlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
maaş bağlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
maaş bağlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
maaş bağlamakta mısın? (progressive second-person singular)
maaş bağlamakta mı? (progressive singular third-person)
maaş bağlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
maaş bağlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
maaş bağlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
maaş bağlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
maaş bağlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
maaş bağlamalı mı? (necessitative singular third-person)
maaş bağlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
maaş bağlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
maaş bağlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
maaş bağlamamak (infinitive negative)
maaş bağlamayan (imperfective impersonal negative participle)
maaş bağlamamış (impersonal negative participle perfective)
maaş bağlamayacak (impersonal negative participle prospective)
maaş bağlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
maaş bağlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
maaş bağlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
maaş bağlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
maaş bağlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
maaş bağlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
maaş bağlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
maaş bağlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
maaş bağlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
maaş bağlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
maaş bağlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
maaş bağlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
maaş bağlamama (negative noun-from-verb)
maaş bağlamayış (adverbial negative)
maaş bağlamam (aorist first-person indicative present singular)
maaş bağlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
maaş bağlamaz (aorist indicative present singular third-person)
maaş bağlamayız (aorist first-person indicative plural present)
maaş bağlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
maaş bağlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
maaş bağlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
maaş bağlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
maaş bağlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
maaş bağlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
maaş bağlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
maaş bağlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
maaş bağlamadım (first-person indicative past perfective singular)
maaş bağlamadın (indicative past perfective second-person singular)
maaş bağlamadı (indicative past perfective singular third-person)
maaş bağlamadık (first-person indicative past perfective plural)
maaş bağlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
maaş bağlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
maaş bağlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
maaş bağlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
maaş bağlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
maaş bağlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
maaş bağlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
maaş bağlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
maaş bağlamayacağım (first-person future indicative singular)
maaş bağlamayacaksın (future indicative second-person singular)
maaş bağlamayacak (future indicative singular third-person)
maaş bağlamayacağız (first-person future indicative plural)
maaş bağlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
maaş bağlamayacaklar (future indicative plural third-person)
maaş bağlamamışım (first-person inferential perfective singular)
maaş bağlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
maaş bağlamamış (inferential perfective singular third-person)
maaş bağlamamışız (first-person inferential perfective plural)
maaş bağlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
maaş bağlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
maaş bağlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
maaş bağlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
maaş bağlamazmış (aorist inferential singular third-person)
maaş bağlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
maaş bağlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
maaş bağlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
maaş bağlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
maaş bağlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
maaş bağlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
maaş bağlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
maaş bağlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
maaş bağlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
maaş bağlamasam (conditional first-person singular)
maaş bağlamasan (conditional second-person singular)
maaş bağlamasa (conditional singular third-person)
maaş bağlamasak (conditional first-person plural)
maaş bağlamasanız (conditional plural second-person)
maaş bağlamasalar (conditional plural third-person)
maaş bağlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
maaş bağlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
maaş bağlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
maaş bağlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
maaş bağlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
maaş bağlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
maaş bağlamayayım (first-person optative singular)
maaş bağlamayasın (optative second-person singular)
maaş bağlamaya (optative singular third-person)
maaş bağlamayalım (first-person optative plural)
maaş bağlamayasınız (optative plural second-person)
maaş bağlamayalar (optative plural third-person)
maaş bağlamamaktayım (first-person progressive singular)
maaş bağlamamaktasın (progressive second-person singular)
maaş bağlamamakta (progressive singular third-person)
maaş bağlamamaktayız (first-person plural progressive)
maaş bağlamamaktasınız (plural progressive second-person)
maaş bağlamamaktalar (plural progressive third-person)
maaş bağlamamalıyım (first-person necessitative singular)
maaş bağlamamalısın (necessitative second-person singular)
maaş bağlamamalı (necessitative singular third-person)
maaş bağlamamalıyız (first-person necessitative plural)
maaş bağlamamalısınız (necessitative plural second-person)
maaş bağlamamalılar (necessitative plural third-person)
maaş bağlama (imperative second-person singular)
maaş bağlamasın (imperative singular third-person)
maaş bağlamayın (imperative plural second-person)
maaş bağlamasınlar (imperative plural third-person)
maaş bağlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
maaş bağlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
maaş bağlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
maaş bağlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
maaş bağlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
maaş bağlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
maaş bağlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
maaş bağlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
maaş bağlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
maaş bağlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
maaş bağlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
maaş bağlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
maaş bağlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
maaş bağlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
maaş bağlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
maaş bağlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
maaş bağlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
maaş bağlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
maaş bağlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
maaş bağlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
maaş bağlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
maaş bağlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
maaş bağlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
maaş bağlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
maaş bağlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
maaş bağlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
maaş bağlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
maaş bağlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
maaş bağlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
maaş bağlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
maaş bağlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
maaş bağlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
maaş bağlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
maaş bağlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
maaş bağlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
maaş bağlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
maaş bağlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
maaş bağlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
maaş bağlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
maaş bağlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
maaş bağlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
maaş bağlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
maaş bağlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
maaş bağlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
maaş bağlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
maaş bağlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
maaş bağlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
maaş bağlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
maaş bağlamasam mı? (conditional first-person singular)
maaş bağlamasan mı? (conditional second-person singular)
maaş bağlamasa mı? (conditional singular third-person)
maaş bağlamasak mı? (conditional first-person plural)
maaş bağlamasanız mı? (conditional plural second-person)
maaş bağlamasalar mı? (conditional plural third-person)
maaş bağlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
maaş bağlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
maaş bağlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
maaş bağlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
maaş bağlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
maaş bağlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
maaş bağlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
maaş bağlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
maaş bağlamamakta mı? (progressive singular third-person)
maaş bağlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
maaş bağlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
maaş bağlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
maaş bağlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
maaş bağlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
maaş bağlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
maaş bağlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
maaş bağlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
maaş bağlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/mɑːʃ ˈbɑːɫɑmak/

Maaşımı ne zaman bağlayacaklar?

(intransitive) to put (someone) on a salary


oynama

second-person singular negative imperative of oynamak


hoşlan

second-person singular imperative of hoşlanmak


koş

second-person singular imperative of koşmak


koşma

second-person singular negative imperative of koşmak


yapacağız

first-person plural indicative future of yapmak


suçlanma

second-person singular negative imperative of suçlanmak


selamlama

second-person singular negative imperative of selamlamak