kaydetmek

kaydetmek (third-person singular simple present kaydeder)

kaydeder (present singular third-person)
kaydetmek (infinitive)
kaydeden (imperfective impersonal participle)
kaydetmiş (impersonal participle perfective)
kaydedecek (impersonal participle prospective)
kaydettiğim (non-prospective participle personal)
kaydettiğin (non-prospective participle personal)
kaydettiği (non-prospective participle personal)
kaydettiğimiz (non-prospective participle personal)
kaydettiğiniz (non-prospective participle personal)
kaydettikleri (non-prospective participle personal)
kaydedeceğim (participle personal prospective)
kaydedeceğin (participle personal prospective)
kaydedeceği (participle personal prospective)
kaydedeceğimiz (participle personal prospective)
kaydedeceğiniz (participle personal prospective)
kaydedecekleri (participle personal prospective)
kaydetme (noun-from-verb)
kaydediş (adverbial)
kaydederim (aorist first-person indicative present singular)
kaydedersin (aorist indicative present second-person singular)
kaydeder (aorist indicative present singular third-person)
kaydederiz (aorist first-person indicative plural present)
kaydedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
kaydederler (aorist indicative plural present third-person)
kaydediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaydediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaydediyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaydediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaydediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaydediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaydettim (first-person indicative past perfective singular)
kaydettin (indicative past perfective second-person singular)
kaydetti (indicative past perfective singular third-person)
kaydettik (first-person indicative past perfective plural)
kaydettiniz (indicative past perfective plural second-person)
kaydettiler (indicative past perfective plural third-person)
kaydediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaydediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaydediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaydediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaydediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaydediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaydediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaydedeceğim (first-person future indicative singular)
kaydedeceksin (future indicative second-person singular)
kaydedecek (future indicative singular third-person)
kaydedeceğiz (first-person future indicative plural)
kaydedeceksiniz (future indicative plural second-person)
kaydedecekler (future indicative plural third-person)
kaydetmişim (first-person inferential perfective singular)
kaydetmişsin (inferential perfective second-person singular)
kaydetmiş (inferential perfective singular third-person)
kaydetmişiz (first-person inferential perfective plural)
kaydetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kaydetmişler (inferential perfective plural third-person)
kaydedermişim (aorist first-person inferential singular)
kaydedermişsin (aorist inferential second-person singular)
kaydedermiş (aorist inferential singular third-person)
kaydedermişiz (aorist first-person inferential plural)
kaydedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kaydederlermiş (or kaydedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
kaydediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaydediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaydediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaydediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaydediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaydediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaydetsem (conditional first-person singular)
kaydetsen (conditional second-person singular)
kaydetse (conditional singular third-person)
kaydetsek (conditional first-person plural)
kaydetseniz (conditional plural second-person)
kaydetseler (conditional plural third-person)
kaydetseydim (conditional first-person perfective singular)
kaydetseydin (conditional perfective second-person singular)
kaydetseydi (conditional perfective singular third-person)
kaydetseydik (conditional first-person perfective plural)
kaydetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kaydetseydiler (conditional perfective plural third-person)
kaydedeyim (first-person optative singular)
kaydedesin (optative second-person singular)
kaydede (optative singular third-person)
kaydedelim (first-person optative plural)
kaydedesiniz (optative plural second-person)
kaydedeler (optative plural third-person)
kaydetmekteyim (first-person progressive singular)
kaydetmektesin (progressive second-person singular)
kaydetmekte (progressive singular third-person)
kaydetmekteyiz (first-person plural progressive)
kaydetmektesiniz (plural progressive second-person)
kaydetmekteler (plural progressive third-person)
kaydetmeliyim (first-person necessitative singular)
kaydetmelisin (necessitative second-person singular)
kaydetmeli (necessitative singular third-person)
kaydetmeliyiz (first-person necessitative plural)
kaydetmelisiniz (necessitative plural second-person)
kaydetmeliler (necessitative plural third-person)
kaydet (imperative second-person singular)
kaydetsin (imperative singular third-person)
kaydedin (imperative plural second-person)
or kaydediniz (imperative plural second-person)
kaydetsinler (imperative plural third-person)
kaydeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kaydeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
kaydeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
kaydeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kaydeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kaydederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kaydediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaydediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaydediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaydediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaydediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaydediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaydettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kaydettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kaydetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
kaydettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kaydettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kaydettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kaydediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaydediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaydediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaydediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaydediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaydediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaydedecek miyim? (first-person future indicative singular)
kaydedecek misin? (future indicative second-person singular)
kaydedecek mi? (future indicative singular third-person)
kaydedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kaydedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kaydedecekler mi? (future indicative plural third-person)
kaydetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kaydetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kaydetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kaydetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kaydetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kaydetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kaydeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kaydeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kaydeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
kaydeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kaydeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kaydederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kaydediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaydediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaydediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaydediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaydediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaydediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaydetsem mi? (conditional first-person singular)
kaydetsen mi? (conditional second-person singular)
kaydetse mi? (conditional singular third-person)
kaydetsek mi? (conditional first-person plural)
kaydetseniz mi? (conditional plural second-person)
kaydetseler mi? (conditional plural third-person)
kaydetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
kaydetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
kaydetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
kaydetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
kaydetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kaydetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kaydetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
kaydetmekte misin? (progressive second-person singular)
kaydetmekte mi? (progressive singular third-person)
kaydetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
kaydetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
kaydetmekteler mi? (plural progressive third-person)
kaydetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
kaydetmeli misin? (necessitative second-person singular)
kaydetmeli mi? (necessitative singular third-person)
kaydetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kaydetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kaydetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
kaydetmemek (infinitive negative)
kaydetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
kaydetmemiş (impersonal negative participle perfective)
kaydetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
kaydetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
kaydetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
kaydetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
kaydetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
kaydetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
kaydetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
kaydetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
kaydetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
kaydetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
kaydetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
kaydetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
kaydetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
kaydetmeme (negative noun-from-verb)
kaydetmeyiş (adverbial negative)
kaydetmem (aorist first-person indicative present singular)
kaydetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
kaydetmez (aorist indicative present singular third-person)
kaydetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
kaydetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
kaydetmezler (aorist indicative plural present third-person)
kaydetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaydetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaydetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaydetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaydetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaydetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaydetmedim (first-person indicative past perfective singular)
kaydetmedin (indicative past perfective second-person singular)
kaydetmedi (indicative past perfective singular third-person)
kaydetmedik (first-person indicative past perfective plural)
kaydetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
kaydetmediler (indicative past perfective plural third-person)
kaydetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaydetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaydetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaydetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaydetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaydetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaydetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
kaydetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
kaydetmeyecek (future indicative singular third-person)
kaydetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
kaydetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
kaydetmeyecekler (future indicative plural third-person)
kaydetmemişim (first-person inferential perfective singular)
kaydetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
kaydetmemiş (inferential perfective singular third-person)
kaydetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
kaydetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
kaydetmemişler (inferential perfective plural third-person)
kaydetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
kaydetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
kaydetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
kaydetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
kaydetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
kaydetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
kaydetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaydetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaydetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaydetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaydetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaydetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaydetmesem (conditional first-person singular)
kaydetmesen (conditional second-person singular)
kaydetmese (conditional singular third-person)
kaydetmesek (conditional first-person plural)
kaydetmeseniz (conditional plural second-person)
kaydetmeseler (conditional plural third-person)
kaydetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
kaydetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
kaydetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
kaydetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
kaydetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
kaydetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
kaydetmeyeyim (first-person optative singular)
kaydetmeyesin (optative second-person singular)
kaydetmeye (optative singular third-person)
kaydetmeyelim (first-person optative plural)
kaydetmeyesiniz (optative plural second-person)
kaydetmeyeler (optative plural third-person)
kaydetmemekteyim (first-person progressive singular)
kaydetmemektesin (progressive second-person singular)
kaydetmemekte (progressive singular third-person)
kaydetmemekteyiz (first-person plural progressive)
kaydetmemektesiniz (plural progressive second-person)
kaydetmemekteler (plural progressive third-person)
kaydetmemeliyim (first-person necessitative singular)
kaydetmemelisin (necessitative second-person singular)
kaydetmemeli (necessitative singular third-person)
kaydetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
kaydetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
kaydetmemeliler (necessitative plural third-person)
kaydetme (imperative second-person singular)
kaydetmesin (imperative singular third-person)
kaydetmeyin (imperative plural second-person)
or kaydetmeyiniz (imperative plural second-person)
kaydetmesinler (imperative plural third-person)
kaydetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
kaydetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
kaydetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
kaydetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
kaydetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
kaydetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
kaydetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaydetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaydetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaydetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaydetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaydetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaydetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
kaydetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
kaydetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
kaydetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
kaydetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
kaydetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
kaydetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaydetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaydetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaydetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaydetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaydetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaydetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
kaydetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
kaydetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
kaydetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
kaydetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
kaydetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
kaydetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
kaydetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
kaydetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
kaydetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
kaydetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
kaydetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
kaydetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
kaydetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
kaydetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
kaydetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
kaydetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
kaydetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
kaydetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaydetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaydetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaydetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaydetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaydetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaydetmesem mi? (conditional first-person singular)
kaydetmesen mi? (conditional second-person singular)
kaydetmese mi? (conditional singular third-person)
kaydetmesek mi? (conditional first-person plural)
kaydetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
kaydetmeseler mi? (conditional plural third-person)
kaydetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
kaydetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
kaydetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
kaydetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
kaydetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
kaydetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
kaydetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
kaydetmemekte misin? (progressive second-person singular)
kaydetmemekte mi? (progressive singular third-person)
kaydetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
kaydetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
kaydetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
kaydetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
kaydetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
kaydetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
kaydetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
kaydetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
kaydetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قید ایتمك. Equivalent to kayıt + etmek.

to record (to make a record of information; to make an audio or video recording of)

(computing) to save (to write a file to a disk)


sekme

second-person singular negative imperative of sekmek


uğrar

third-person singular indicative aorist of uğramak


uğratmaz

third-person singular indicative negative aorist of uğratmak


uğratır

third-person singular indicative aorist of uğratmak


uğratılmaz

third-person singular indicative negative aorist of uğratılmak


uğratılır

third-person singular indicative aorist of uğratılmak


büktürülmez

third-person singular indicative negative aorist of büktürülmek


büktürülür

third-person singular indicative aorist of büktürülmek


büktürtülür

third-person singular indicative aorist of büktürtülmek


büktürtülmez

third-person singular indicative negative aorist of büktürtülmek


bükülmem

first-person singular indicative negative aorist of bükülmek


uğramaz

third-person singular indicative negative aorist of uğramak


büktürtülmek

head

büktürtülmek (third-person singular simple present büktürtülür)

büktürtülür (present singular third-person)
büktürtülmek (infinitive)
büktürtülen (imperfective impersonal participle)
büktürtülmüş (impersonal participle perfective)
büktürtülecek (impersonal participle prospective)
büktürtüldüğüm (non-prospective participle personal)
büktürtüldüğün (non-prospective participle personal)
büktürtüldüğü (non-prospective participle personal)
büktürtüldüğümüz (non-prospective participle personal)
büktürtüldüğünüz (non-prospective participle personal)
büktürtüldükleri (non-prospective participle personal)
büktürtüleceğim (participle personal prospective)
büktürtüleceğin (participle personal prospective)
büktürtüleceği (participle personal prospective)
büktürtüleceğimiz (participle personal prospective)
büktürtüleceğiniz (participle personal prospective)
büktürtülecekleri (participle personal prospective)
büktürtülme (noun-from-verb)
büktürtülüş (adverbial)
büktürtülürüm (aorist first-person indicative present singular)
büktürtülürsün (aorist indicative present second-person singular)
büktürtülür (aorist indicative present singular third-person)
büktürtülürüz (aorist first-person indicative plural present)
büktürtülürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
büktürtülürler (aorist indicative plural present third-person)
büktürtülüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büktürtülüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büktürtülüyor (imperfective indicative present singular third-person)
büktürtülüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büktürtülüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büktürtülüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büktürtüldüm (first-person indicative past perfective singular)
büktürtüldün (indicative past perfective second-person singular)
büktürtüldü (indicative past perfective singular third-person)
büktürtüldük (first-person indicative past perfective plural)
büktürtüldünüz (indicative past perfective plural second-person)
büktürtüldüler (indicative past perfective plural third-person)
büktürtülüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büktürtülüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büktürtülüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büktürtülüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büktürtülüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büktürtülüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or büktürtülüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
büktürtüleceğim (first-person future indicative singular)
büktürtüleceksin (future indicative second-person singular)
büktürtülecek (future indicative singular third-person)
büktürtüleceğiz (first-person future indicative plural)
büktürtüleceksiniz (future indicative plural second-person)
büktürtülecekler (future indicative plural third-person)
büktürtülmüşüm (first-person inferential perfective singular)
büktürtülmüşsün (inferential perfective second-person singular)
büktürtülmüş (inferential perfective singular third-person)
büktürtülmüşüz (first-person inferential perfective plural)
büktürtülmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
büktürtülmüşler (inferential perfective plural third-person)
büktürtülürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
büktürtülürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
büktürtülürmüş (aorist inferential singular third-person)
büktürtülürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
büktürtülürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
büktürtülürlermiş (aorist inferential plural third-person)
or büktürtülürmüşlar (aorist inferential plural third-person)
büktürtülüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büktürtülüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büktürtülüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büktürtülüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büktürtülüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büktürtülüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büktürtülsem (conditional first-person singular)
büktürtülsen (conditional second-person singular)
büktürtülse (conditional singular third-person)
büktürtülsek (conditional first-person plural)
büktürtülseniz (conditional plural second-person)
büktürtülseler (conditional plural third-person)
büktürtülseydim (conditional first-person perfective singular)
büktürtülseydin (conditional perfective second-person singular)
büktürtülseydi (conditional perfective singular third-person)
büktürtülseydik (conditional first-person perfective plural)
büktürtülseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büktürtülseydiler (conditional perfective plural third-person)
büktürtüleyim (first-person optative singular)
büktürtülesin (optative second-person singular)
büktürtüle (optative singular third-person)
büktürtülelim (first-person optative plural)
büktürtülesiniz (optative plural second-person)
büktürtüleler (optative plural third-person)
büktürtülmekteyim (first-person progressive singular)
büktürtülmektesin (progressive second-person singular)
büktürtülmekte (progressive singular third-person)
büktürtülmekteyiz (first-person plural progressive)
büktürtülmektesiniz (plural progressive second-person)
büktürtülmekteler (plural progressive third-person)
büktürtülmeliyim (first-person necessitative singular)
büktürtülmelisin (necessitative second-person singular)
büktürtülmeli (necessitative singular third-person)
büktürtülmeliyiz (first-person necessitative plural)
büktürtülmelisiniz (necessitative plural second-person)
büktürtülmeliler (necessitative plural third-person)
büktürtül (imperative second-person singular)
büktürtülsün (imperative singular third-person)
büktürtülün (imperative plural second-person)
büktürtülsünler (imperative plural third-person)
büktürtülür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
büktürtülür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
büktürtülür mü? (aorist indicative present singular third-person)
büktürtülür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
büktürtülür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
büktürtülürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büktürtülüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büktürtülüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büktürtülüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büktürtülüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büktürtülüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büktürtülüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büktürtüldüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
büktürtüldün mü? (indicative past perfective second-person singular)
büktürtüldü mü? (indicative past perfective singular third-person)
büktürtüldük mü? (first-person indicative past perfective plural)
büktürtüldünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
büktürtüldüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büktürtülüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büktürtülüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büktürtülüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büktürtülüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büktürtülüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büktürtülüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büktürtülecek miyim? (first-person future indicative singular)
büktürtülecek misin? (future indicative second-person singular)
büktürtülecek mi? (future indicative singular third-person)
büktürtülecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büktürtülecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büktürtülecekler mi? (future indicative plural third-person)
büktürtülmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
büktürtülmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
büktürtülmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
büktürtülmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
büktürtülmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
büktürtülmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
büktürtülür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
büktürtülür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
büktürtülür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
büktürtülür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
büktürtülür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
büktürtülürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büktürtülüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büktürtülüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büktürtülüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büktürtülüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büktürtülüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büktürtülüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büktürtülsem mi? (conditional first-person singular)
büktürtülsen mi? (conditional second-person singular)
büktürtülse mi? (conditional singular third-person)
büktürtülsek mi? (conditional first-person plural)
büktürtülseniz mi? (conditional plural second-person)
büktürtülseler mi? (conditional plural third-person)
büktürtülse miydim? (conditional first-person perfective singular)
büktürtülse miydin? (conditional perfective second-person singular)
büktürtülse miydi? (conditional perfective singular third-person)
büktürtülse miydik? (conditional first-person perfective plural)
büktürtülse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büktürtülseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büktürtülmekte miyim? (first-person progressive singular)
büktürtülmekte misin? (progressive second-person singular)
büktürtülmekte mi? (progressive singular third-person)
büktürtülmekte miyiz? (first-person plural progressive)
büktürtülmekte misiniz? (plural progressive second-person)
büktürtülmekteler mi? (plural progressive third-person)
büktürtülmeli miyim? (first-person necessitative singular)
büktürtülmeli misin? (necessitative second-person singular)
büktürtülmeli mi? (necessitative singular third-person)
büktürtülmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büktürtülmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büktürtülmeliler mi? (necessitative plural third-person)
büktürtülmemek (infinitive negative)
büktürtülmeyen (imperfective impersonal negative participle)
büktürtülmemiş (impersonal negative participle perfective)
büktürtülmeyecek (impersonal negative participle prospective)
büktürtülmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
büktürtülmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
büktürtülmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
büktürtülmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
büktürtülmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
büktürtülmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
büktürtülmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
büktürtülmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
büktürtülmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
büktürtülmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
büktürtülmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
büktürtülmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
büktürtülmeme (negative noun-from-verb)
büktürtülmeyüş (adverbial negative)
büktürtülmem (aorist first-person indicative present singular)
büktürtülmezsin (aorist indicative present second-person singular)
büktürtülmez (aorist indicative present singular third-person)
büktürtülmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
büktürtülmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
büktürtülmezler (aorist indicative plural present third-person)
büktürtülmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
büktürtülmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
büktürtülmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
büktürtülmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
büktürtülmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
büktürtülmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
büktürtülmedim (first-person indicative past perfective singular)
büktürtülmedin (indicative past perfective second-person singular)
büktürtülmedi (indicative past perfective singular third-person)
büktürtülmedik (first-person indicative past perfective plural)
büktürtülmediniz (indicative past perfective plural second-person)
büktürtülmediler (indicative past perfective plural third-person)
büktürtülmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
büktürtülmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
büktürtülmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
büktürtülmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
büktürtülmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
büktürtülmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
büktürtülmeyeceğim (first-person future indicative singular)
büktürtülmeyeceksin (future indicative second-person singular)
büktürtülmeyecek (future indicative singular third-person)
büktürtülmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
büktürtülmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
büktürtülmeyecekler (future indicative plural third-person)
büktürtülmemişim (first-person inferential perfective singular)
büktürtülmemişsin (inferential perfective second-person singular)
büktürtülmemiş (inferential perfective singular third-person)
büktürtülmemişiz (first-person inferential perfective plural)
büktürtülmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
büktürtülmemişler (inferential perfective plural third-person)
büktürtülmezmişim (aorist first-person inferential singular)
büktürtülmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
büktürtülmezmiş (aorist inferential singular third-person)
büktürtülmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
büktürtülmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
büktürtülmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
büktürtülmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
büktürtülmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
büktürtülmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
büktürtülmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
büktürtülmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
büktürtülmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
büktürtülmesem (conditional first-person singular)
büktürtülmesen (conditional second-person singular)
büktürtülmese (conditional singular third-person)
büktürtülmesek (conditional first-person plural)
büktürtülmeseniz (conditional plural second-person)
büktürtülmeseler (conditional plural third-person)
büktürtülmeseydim (conditional first-person perfective singular)
büktürtülmeseydin (conditional perfective second-person singular)
büktürtülmeseydi (conditional perfective singular third-person)
büktürtülmeseydik (conditional first-person perfective plural)
büktürtülmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
büktürtülmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
büktürtülmeyeyim (first-person optative singular)
büktürtülmeyesin (optative second-person singular)
büktürtülmeye (optative singular third-person)
büktürtülmeyelim (first-person optative plural)
büktürtülmeyesiniz (optative plural second-person)
büktürtülmeyeler (optative plural third-person)
büktürtülmemekteyim (first-person progressive singular)
büktürtülmemektesin (progressive second-person singular)
büktürtülmemekte (progressive singular third-person)
büktürtülmemekteyiz (first-person plural progressive)
büktürtülmemektesiniz (plural progressive second-person)
büktürtülmemekteler (plural progressive third-person)
büktürtülmemeliyim (first-person necessitative singular)
büktürtülmemelisin (necessitative second-person singular)
büktürtülmemeli (necessitative singular third-person)
büktürtülmemeliyiz (first-person necessitative plural)
büktürtülmemelisiniz (necessitative plural second-person)
büktürtülmemeliler (necessitative plural third-person)
büktürtülme (imperative second-person singular)
büktürtülmesin (imperative singular third-person)
büktürtülmeyin (imperative plural second-person)
büktürtülmesinler (imperative plural third-person)
büktürtülmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
büktürtülmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
büktürtülmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
büktürtülmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
büktürtülmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
büktürtülmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
büktürtülmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
büktürtülmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
büktürtülmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
büktürtülmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
büktürtülmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
büktürtülmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
büktürtülmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
büktürtülmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
büktürtülmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
büktürtülmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
büktürtülmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
büktürtülmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
büktürtülmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
büktürtülmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
büktürtülmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
büktürtülmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
büktürtülmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
büktürtülmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
büktürtülmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
büktürtülmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
büktürtülmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
büktürtülmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
büktürtülmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
büktürtülmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
büktürtülmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
büktürtülmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
büktürtülmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
büktürtülmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
büktürtülmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
büktürtülmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
büktürtülmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
büktürtülmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
büktürtülmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
büktürtülmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
büktürtülmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
büktürtülmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
büktürtülmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
büktürtülmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
büktürtülmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
büktürtülmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
büktürtülmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
büktürtülmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
büktürtülmesem mi? (conditional first-person singular)
büktürtülmesen mi? (conditional second-person singular)
büktürtülmese mi? (conditional singular third-person)
büktürtülmesek mi? (conditional first-person plural)
büktürtülmeseniz mi? (conditional plural second-person)
büktürtülmeseler mi? (conditional plural third-person)
büktürtülmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
büktürtülmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
büktürtülmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
büktürtülmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
büktürtülmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
büktürtülmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
büktürtülmemekte miyim? (first-person progressive singular)
büktürtülmemekte misin? (progressive second-person singular)
büktürtülmemekte mi? (progressive singular third-person)
büktürtülmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
büktürtülmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
büktürtülmemekteler mi? (plural progressive third-person)
büktürtülmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
büktürtülmemeli misin? (necessitative second-person singular)
büktürtülmemeli mi? (necessitative singular third-person)
büktürtülmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
büktürtülmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
büktürtülmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

To be bend by somebody found by somebody else

To be curved by somebody found by somebody else

To be entwisted by somebody found by somebody else

To be folded by somebody found by somebody else

To be inflected by somebody found by somebody else


uğratılmak

head

uğratılmak (third-person singular simple present uğratılır)

uğratılır (present singular third-person)
uğratılmak (infinitive)
uğratılan (imperfective impersonal participle)
uğratılmış (impersonal participle perfective)
uğratılacak (impersonal participle prospective)
uğratıldığım (non-prospective participle personal)
uğratıldığın (non-prospective participle personal)
uğratıldığı (non-prospective participle personal)
uğratıldığımız (non-prospective participle personal)
uğratıldığınız (non-prospective participle personal)
uğratıldıkları (non-prospective participle personal)
uğratılacağım (participle personal prospective)
uğratılacağın (participle personal prospective)
uğratılacağı (participle personal prospective)
uğratılacağımız (participle personal prospective)
uğratılacağınız (participle personal prospective)
uğratılacakları (participle personal prospective)
uğratılma (noun-from-verb)
uğratılış (adverbial)
uğratılırım (aorist first-person indicative present singular)
uğratılırsın (aorist indicative present second-person singular)
uğratılır (aorist indicative present singular third-person)
uğratılırız (aorist first-person indicative plural present)
uğratılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
uğratılırlar (aorist indicative plural present third-person)
uğratılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uğratılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uğratılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uğratılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uğratılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uğratılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uğratıldım (first-person indicative past perfective singular)
uğratıldın (indicative past perfective second-person singular)
uğratıldı (indicative past perfective singular third-person)
uğratıldık (first-person indicative past perfective plural)
uğratıldınız (indicative past perfective plural second-person)
uğratıldılar (indicative past perfective plural third-person)
uğratılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uğratılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uğratılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uğratılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uğratılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uğratılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or uğratılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uğratılacağım (first-person future indicative singular)
uğratılacaksın (future indicative second-person singular)
uğratılacak (future indicative singular third-person)
uğratılacağız (first-person future indicative plural)
uğratılacaksınız (future indicative plural second-person)
uğratılacaklar (future indicative plural third-person)
uğratılmışım (first-person inferential perfective singular)
uğratılmışsın (inferential perfective second-person singular)
uğratılmış (inferential perfective singular third-person)
uğratılmışız (first-person inferential perfective plural)
uğratılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
uğratılmışlar (inferential perfective plural third-person)
uğratılırmışım (aorist first-person inferential singular)
uğratılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
uğratılırmış (aorist inferential singular third-person)
uğratılırmışız (aorist first-person inferential plural)
uğratılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uğratılırlarmış (or uğratılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
uğratılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uğratılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uğratılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uğratılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uğratılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uğratılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uğratılsam (conditional first-person singular)
uğratılsan (conditional second-person singular)
uğratılsa (conditional singular third-person)
uğratılsak (conditional first-person plural)
uğratılsanız (conditional plural second-person)
uğratılsalar (conditional plural third-person)
uğratılsaydım (conditional first-person perfective singular)
uğratılsaydın (conditional perfective second-person singular)
uğratılsaydı (conditional perfective singular third-person)
uğratılsaydık (conditional first-person perfective plural)
uğratılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
uğratılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
uğratılayım (first-person optative singular)
uğratılasın (optative second-person singular)
uğratıla (optative singular third-person)
uğratılalım (first-person optative plural)
uğratılasınız (optative plural second-person)
uğratılalar (optative plural third-person)
uğratılmaktayım (first-person progressive singular)
uğratılmaktasın (progressive second-person singular)
uğratılmakta (progressive singular third-person)
uğratılmaktayız (first-person plural progressive)
uğratılmaktasınız (plural progressive second-person)
uğratılmaktalar (plural progressive third-person)
uğratılmalıyım (first-person necessitative singular)
uğratılmalısın (necessitative second-person singular)
uğratılmalı (necessitative singular third-person)
uğratılmalıyız (first-person necessitative plural)
uğratılmalısınız (necessitative plural second-person)
uğratılmalılar (necessitative plural third-person)
uğratıl (imperative second-person singular)
uğratılsın (imperative singular third-person)
uğratılın (imperative plural second-person)
uğratılsınlar (imperative plural third-person)
uğratılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uğratılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uğratılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
uğratılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uğratılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uğratılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uğratılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uğratılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uğratılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uğratılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uğratılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uğratılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uğratıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uğratıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uğratıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uğratıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uğratıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uğratıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uğratılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uğratılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uğratılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uğratılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uğratılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uğratılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uğratılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uğratılacak mısın? (future indicative second-person singular)
uğratılacak mı? (future indicative singular third-person)
uğratılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uğratılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uğratılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uğratılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uğratılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uğratılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
uğratılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uğratılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uğratılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uğratılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uğratılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uğratılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uğratılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uğratılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uğratılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uğratılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uğratılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uğratılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uğratılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uğratılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uğratılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uğratılsam mı? (conditional first-person singular)
uğratılsan mı? (conditional second-person singular)
uğratılsa mı? (conditional singular third-person)
uğratılsak mı? (conditional first-person plural)
uğratılsanız mı? (conditional plural second-person)
uğratılsalar mı? (conditional plural third-person)
uğratılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uğratılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uğratılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uğratılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uğratılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uğratılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uğratılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
uğratılmakta mısın? (progressive second-person singular)
uğratılmakta mı? (progressive singular third-person)
uğratılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
uğratılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
uğratılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
uğratılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uğratılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
uğratılmalı mı? (necessitative singular third-person)
uğratılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uğratılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uğratılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
uğratılmamak (infinitive negative)
uğratılmayan (imperfective impersonal negative participle)
uğratılmamış (impersonal negative participle perfective)
uğratılmayacak (impersonal negative participle prospective)
uğratılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uğratılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uğratılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uğratılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uğratılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uğratılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uğratılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uğratılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uğratılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uğratılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uğratılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uğratılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uğratılmama (negative noun-from-verb)
uğratılmayış (adverbial negative)
uğratılmam (aorist first-person indicative present singular)
uğratılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
uğratılmaz (aorist indicative present singular third-person)
uğratılmayız (aorist first-person indicative plural present)
uğratılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uğratılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
uğratılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uğratılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uğratılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uğratılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uğratılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uğratılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uğratılmadım (first-person indicative past perfective singular)
uğratılmadın (indicative past perfective second-person singular)
uğratılmadı (indicative past perfective singular third-person)
uğratılmadık (first-person indicative past perfective plural)
uğratılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
uğratılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
uğratılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uğratılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uğratılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uğratılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uğratılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uğratılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uğratılmayacağım (first-person future indicative singular)
uğratılmayacaksın (future indicative second-person singular)
uğratılmayacak (future indicative singular third-person)
uğratılmayacağız (first-person future indicative plural)
uğratılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
uğratılmayacaklar (future indicative plural third-person)
uğratılmamışım (first-person inferential perfective singular)
uğratılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
uğratılmamış (inferential perfective singular third-person)
uğratılmamışız (first-person inferential perfective plural)
uğratılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uğratılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
uğratılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
uğratılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uğratılmazmış (aorist inferential singular third-person)
uğratılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
uğratılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uğratılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uğratılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uğratılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uğratılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uğratılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uğratılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uğratılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uğratılmasam (conditional first-person singular)
uğratılmasan (conditional second-person singular)
uğratılmasa (conditional singular third-person)
uğratılmasak (conditional first-person plural)
uğratılmasanız (conditional plural second-person)
uğratılmasalar (conditional plural third-person)
uğratılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
uğratılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
uğratılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
uğratılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
uğratılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uğratılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uğratılmayayım (first-person optative singular)
uğratılmayasın (optative second-person singular)
uğratılmaya (optative singular third-person)
uğratılmayalım (first-person optative plural)
uğratılmayasınız (optative plural second-person)
uğratılmayalar (optative plural third-person)
uğratılmamaktayım (first-person progressive singular)
uğratılmamaktasın (progressive second-person singular)
uğratılmamakta (progressive singular third-person)
uğratılmamaktayız (first-person plural progressive)
uğratılmamaktasınız (plural progressive second-person)
uğratılmamaktalar (plural progressive third-person)
uğratılmamalıyım (first-person necessitative singular)
uğratılmamalısın (necessitative second-person singular)
uğratılmamalı (necessitative singular third-person)
uğratılmamalıyız (first-person necessitative plural)
uğratılmamalısınız (necessitative plural second-person)
uğratılmamalılar (necessitative plural third-person)
uğratılma (imperative second-person singular)
uğratılmasın (imperative singular third-person)
uğratılmayın (imperative plural second-person)
uğratılmasınlar (imperative plural third-person)
uğratılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uğratılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uğratılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uğratılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uğratılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uğratılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uğratılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uğratılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uğratılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uğratılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uğratılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uğratılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uğratılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uğratılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uğratılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uğratılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uğratılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uğratılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uğratılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uğratılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uğratılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uğratılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uğratılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uğratılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uğratılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uğratılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uğratılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
uğratılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uğratılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uğratılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uğratılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uğratılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uğratılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uğratılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uğratılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uğratılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uğratılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uğratılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uğratılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uğratılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uğratılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uğratılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uğratılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uğratılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uğratılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uğratılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uğratılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uğratılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uğratılmasam mı? (conditional first-person singular)
uğratılmasan mı? (conditional second-person singular)
uğratılmasa mı? (conditional singular third-person)
uğratılmasak mı? (conditional first-person plural)
uğratılmasanız mı? (conditional plural second-person)
uğratılmasalar mı? (conditional plural third-person)
uğratılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uğratılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uğratılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uğratılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uğratılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uğratılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uğratılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uğratılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
uğratılmamakta mı? (progressive singular third-person)
uğratılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uğratılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uğratılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uğratılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uğratılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uğratılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
uğratılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uğratılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uğratılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


uğramak

uğramak (third-person singular simple present uğrar)

uğrar (present singular third-person)
uğramak (infinitive)
uğrayan (imperfective impersonal participle)
uğramış (impersonal participle perfective)
uğrayacak (impersonal participle prospective)
uğradığım (non-prospective participle personal)
uğradığın (non-prospective participle personal)
uğradığı (non-prospective participle personal)
uğradığımız (non-prospective participle personal)
uğradığınız (non-prospective participle personal)
uğradıkları (non-prospective participle personal)
uğrayacağım (participle personal prospective)
uğrayacağın (participle personal prospective)
uğrayacağı (participle personal prospective)
uğrayacağımız (participle personal prospective)
uğrayacağınız (participle personal prospective)
uğrayacakları (participle personal prospective)
uğrama (noun-from-verb)
uğrayış (adverbial)
uğrarım (aorist first-person indicative present singular)
uğrarsın (aorist indicative present second-person singular)
uğrar (aorist indicative present singular third-person)
uğrarız (aorist first-person indicative plural present)
uğrarsınız (aorist indicative plural present second-person)
uğrarlar (aorist indicative plural present third-person)
uğruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uğruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uğruyor (imperfective indicative present singular third-person)
uğruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uğruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uğruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uğradım (first-person indicative past perfective singular)
uğradın (indicative past perfective second-person singular)
uğradı (indicative past perfective singular third-person)
uğradık (first-person indicative past perfective plural)
uğradınız (indicative past perfective plural second-person)
uğradılar (indicative past perfective plural third-person)
uğruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uğruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uğruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uğruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uğruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uğruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uğrayacağım (first-person future indicative singular)
uğrayacaksın (future indicative second-person singular)
uğrayacak (future indicative singular third-person)
uğrayacağız (first-person future indicative plural)
uğrayacaksınız (future indicative plural second-person)
uğrayacaklar (future indicative plural third-person)
uğramışım (first-person inferential perfective singular)
uğramışsın (inferential perfective second-person singular)
uğramış (inferential perfective singular third-person)
uğramışız (first-person inferential perfective plural)
uğramışsınız (inferential perfective plural second-person)
uğramışlar (inferential perfective plural third-person)
uğrarmışım (aorist first-person inferential singular)
uğrarmışsın (aorist inferential second-person singular)
uğrarmış (aorist inferential singular third-person)
uğrarmışız (aorist first-person inferential plural)
uğrarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uğrarmışlar (aorist inferential plural third-person)
uğruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uğruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uğruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uğruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uğruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uğruyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
uğrasam (conditional first-person singular)
uğrasan (conditional second-person singular)
uğrasa (conditional singular third-person)
uğrasak (conditional first-person plural)
uğrasanız (conditional plural second-person)
uğrasalar (conditional plural third-person)
uğrasaydım (conditional first-person perfective singular)
uğrasaydın (conditional perfective second-person singular)
uğrasaydı (conditional perfective singular third-person)
uğrasaydık (conditional first-person perfective plural)
uğrasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uğrasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uğrayayım (first-person optative singular)
uğrayasın (optative second-person singular)
uğraya (optative singular third-person)
uğrayalım (first-person optative plural)
uğrayasınız (optative plural second-person)
uğrayalar (optative plural third-person)
uğramaktayım (first-person progressive singular)
uğramaktasın (progressive second-person singular)
uğramakta (progressive singular third-person)
uğramaktayız (first-person plural progressive)
uğramaktasınız (plural progressive second-person)
uğramaktalar (plural progressive third-person)
uğramalıyım (first-person necessitative singular)
uğramalısın (necessitative second-person singular)
uğramalı (necessitative singular third-person)
uğramalıyız (first-person necessitative plural)
uğramalısınız (necessitative plural second-person)
uğramalılar (necessitative plural third-person)
uğra (imperative second-person singular)
uğrasın (imperative singular third-person)
uğrayın (imperative plural second-person)
uğrasınlar (imperative plural third-person)
uğrar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uğrar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uğrar mı? (aorist indicative present singular third-person)
uğrar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uğrar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uğrarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uğruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uğruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uğruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uğruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uğruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uğruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uğradım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uğradın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uğradı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uğradık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uğradınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uğradılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uğruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uğruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uğruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uğruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uğruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uğruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uğrayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uğrayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uğrayacak mı? (future indicative singular third-person)
uğrayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uğrayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uğrayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uğramış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uğramış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uğramış mı? (inferential perfective singular third-person)
uğramış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uğramış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uğramışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uğrar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uğrar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uğrar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uğrar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uğrar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uğrarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uğruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uğruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uğruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uğruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uğruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uğruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uğrasam mı? (conditional first-person singular)
uğrasan mı? (conditional second-person singular)
uğrasa mı? (conditional singular third-person)
uğrasak mı? (conditional first-person plural)
uğrasanız mı? (conditional plural second-person)
uğrasalar mı? (conditional plural third-person)
uğrasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uğrasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uğrasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uğrasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uğrasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uğrasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uğramakta mıyım? (first-person progressive singular)
uğramakta mısın? (progressive second-person singular)
uğramakta mı? (progressive singular third-person)
uğramakta mıyız? (first-person plural progressive)
uğramakta mısınız? (plural progressive second-person)
uğramaktalar mı? (plural progressive third-person)
uğramalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uğramalı mısın? (necessitative second-person singular)
uğramalı mı? (necessitative singular third-person)
uğramalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uğramalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uğramalılar mı? (necessitative plural third-person)
uğramamak (infinitive negative)
uğramayan (imperfective impersonal negative participle)
uğramamış (impersonal negative participle perfective)
uğramayacak (impersonal negative participle prospective)
uğramadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uğramadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uğramadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uğramadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uğramadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uğramadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uğramayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uğramayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uğramayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uğramayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uğramayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uğramayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uğramama (negative noun-from-verb)
uğramayış (adverbial negative)
uğramam (aorist first-person indicative present singular)
uğramazsın (aorist indicative present second-person singular)
uğramaz (aorist indicative present singular third-person)
uğramayız (aorist first-person indicative plural present)
uğramazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uğramazlar (aorist indicative plural present third-person)
uğramıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uğramıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uğramıyor (imperfective indicative present singular third-person)
uğramıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uğramıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uğramıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uğramadım (first-person indicative past perfective singular)
uğramadın (indicative past perfective second-person singular)
uğramadı (indicative past perfective singular third-person)
uğramadık (first-person indicative past perfective plural)
uğramadınız (indicative past perfective plural second-person)
uğramadılar (indicative past perfective plural third-person)
uğramıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uğramıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uğramıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uğramıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uğramıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uğramıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
uğramayacağım (first-person future indicative singular)
uğramayacaksın (future indicative second-person singular)
uğramayacak (future indicative singular third-person)
uğramayacağız (first-person future indicative plural)
uğramayacaksınız (future indicative plural second-person)
uğramayacaklar (future indicative plural third-person)
uğramamışım (first-person inferential perfective singular)
uğramamışsın (inferential perfective second-person singular)
uğramamış (inferential perfective singular third-person)
uğramamışız (first-person inferential perfective plural)
uğramamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uğramamışlar (inferential perfective plural third-person)
uğramazmışım (aorist first-person inferential singular)
uğramazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uğramazmış (aorist inferential singular third-person)
uğramazmışız (aorist first-person inferential plural)
uğramazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uğramazmışlar (aorist inferential plural third-person)
uğramıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uğramıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uğramıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uğramıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uğramıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uğramıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
uğramasam (conditional first-person singular)
uğramasan (conditional second-person singular)
uğramasa (conditional singular third-person)
uğramasak (conditional first-person plural)
uğramasanız (conditional plural second-person)
uğramasalar (conditional plural third-person)
uğramasaydım (conditional first-person perfective singular)
uğramasaydın (conditional perfective second-person singular)
uğramasaydı (conditional perfective singular third-person)
uğramasaydık (conditional first-person perfective plural)
uğramasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uğramasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uğramayayım (first-person optative singular)
uğramayasın (optative second-person singular)
uğramaya (optative singular third-person)
uğramayalım (first-person optative plural)
uğramayasınız (optative plural second-person)
uğramayalar (optative plural third-person)
uğramamaktayım (first-person progressive singular)
uğramamaktasın (progressive second-person singular)
uğramamakta (progressive singular third-person)
uğramamaktayız (first-person plural progressive)
uğramamaktasınız (plural progressive second-person)
uğramamaktalar (plural progressive third-person)
uğramamalıyım (first-person necessitative singular)
uğramamalısın (necessitative second-person singular)
uğramamalı (necessitative singular third-person)
uğramamalıyız (first-person necessitative plural)
uğramamalısınız (necessitative plural second-person)
uğramamalılar (necessitative plural third-person)
uğrama (imperative second-person singular)
uğramasın (imperative singular third-person)
uğramayın (imperative plural second-person)
uğramasınlar (imperative plural third-person)
uğramaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uğramaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uğramaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uğramaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uğramaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uğramazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uğramıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uğramıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uğramıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uğramıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uğramıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uğramıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uğramadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uğramadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uğramadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uğramadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uğramadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uğramadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uğramıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uğramıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uğramıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uğramıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uğramıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uğramıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uğramayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uğramayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uğramayacak mı? (future indicative singular third-person)
uğramayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uğramayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uğramayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uğramamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uğramamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uğramamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uğramamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uğramamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uğramamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uğramaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uğramaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uğramaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uğramaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uğramaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uğramazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uğramıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uğramıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uğramıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uğramıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uğramıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uğramıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uğramasam mı? (conditional first-person singular)
uğramasan mı? (conditional second-person singular)
uğramasa mı? (conditional singular third-person)
uğramasak mı? (conditional first-person plural)
uğramasanız mı? (conditional plural second-person)
uğramasalar mı? (conditional plural third-person)
uğramasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uğramasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uğramasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uğramasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uğramasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uğramasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uğramamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uğramamakta mısın? (progressive second-person singular)
uğramamakta mı? (progressive singular third-person)
uğramamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uğramamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uğramamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uğramamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uğramamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uğramamalı mı? (necessitative singular third-person)
uğramamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uğramamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uğramamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اوغرامق (oğramak, uğramak), of Turkic origin.