oynaşmak

oynaşmak (infinitive)
oynaşan (imperfective impersonal participle)
oynaşmış (impersonal participle perfective)
oynaşacak (impersonal participle prospective)
oynaştığım (non-prospective participle personal)
oynaştığın (non-prospective participle personal)
oynaştığı (non-prospective participle personal)
oynaştığımız (non-prospective participle personal)
oynaştığınız (non-prospective participle personal)
oynaştıkları (non-prospective participle personal)
oynaşacağım (participle personal prospective)
oynaşacağın (participle personal prospective)
oynaşacağı (participle personal prospective)
oynaşacağımız (participle personal prospective)
oynaşacağınız (participle personal prospective)
oynaşacakları (participle personal prospective)
oynaşma (noun-from-verb)
oynaşış (adverbial)
oynaşırım (aorist first-person indicative present singular)
oynaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
oynaşır (aorist indicative present singular third-person)
oynaşırız (aorist first-person indicative plural present)
oynaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
oynaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
oynaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oynaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oynaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
oynaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oynaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oynaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oynaştım (first-person indicative past perfective singular)
oynaştın (indicative past perfective second-person singular)
oynaştı (indicative past perfective singular third-person)
oynaştık (first-person indicative past perfective plural)
oynaştınız (indicative past perfective plural second-person)
oynaştılar (indicative past perfective plural third-person)
oynaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oynaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oynaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oynaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oynaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oynaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or oynaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
oynaşacağım (first-person future indicative singular)
oynaşacaksın (future indicative second-person singular)
oynaşacak (future indicative singular third-person)
oynaşacağız (first-person future indicative plural)
oynaşacaksınız (future indicative plural second-person)
oynaşacaklar (future indicative plural third-person)
oynaşmışım (first-person inferential perfective singular)
oynaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
oynaşmış (inferential perfective singular third-person)
oynaşmışız (first-person inferential perfective plural)
oynaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
oynaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
oynaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
oynaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
oynaşırmış (aorist inferential singular third-person)
oynaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
oynaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
oynaşırlarmış (or oynaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
oynaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oynaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oynaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oynaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oynaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oynaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oynaşsam (conditional first-person singular)
oynaşsan (conditional second-person singular)
oynaşsa (conditional singular third-person)
oynaşsak (conditional first-person plural)
oynaşsanız (conditional plural second-person)
oynaşsalar (conditional plural third-person)
oynaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
oynaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
oynaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
oynaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
oynaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
oynaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
oynaşayım (first-person optative singular)
oynaşasın (optative second-person singular)
oynaşa (optative singular third-person)
oynaşalım (first-person optative plural)
oynaşasınız (optative plural second-person)
oynaşalar (optative plural third-person)
oynaşmaktayım (first-person progressive singular)
oynaşmaktasın (progressive second-person singular)
oynaşmakta (progressive singular third-person)
oynaşmaktayız (first-person plural progressive)
oynaşmaktasınız (plural progressive second-person)
oynaşmaktalar (plural progressive third-person)
oynaşmalıyım (first-person necessitative singular)
oynaşmalısın (necessitative second-person singular)
oynaşmalı (necessitative singular third-person)
oynaşmalıyız (first-person necessitative plural)
oynaşmalısınız (necessitative plural second-person)
oynaşmalılar (necessitative plural third-person)
oynaş (imperative second-person singular)
oynaşsın (imperative singular third-person)
oynaşın (imperative plural second-person)
oynaşsınlar (imperative plural third-person)
oynaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
oynaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
oynaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
oynaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
oynaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
oynaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oynaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oynaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oynaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oynaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oynaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oynaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oynaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
oynaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
oynaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
oynaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
oynaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
oynaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
oynaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oynaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oynaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oynaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oynaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oynaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oynaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oynaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
oynaşacak mı? (future indicative singular third-person)
oynaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oynaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oynaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oynaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
oynaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
oynaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
oynaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
oynaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
oynaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oynaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
oynaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
oynaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
oynaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
oynaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
oynaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oynaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oynaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oynaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oynaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oynaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oynaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oynaşsam mı? (conditional first-person singular)
oynaşsan mı? (conditional second-person singular)
oynaşsa mı? (conditional singular third-person)
oynaşsak mı? (conditional first-person plural)
oynaşsanız mı? (conditional plural second-person)
oynaşsalar mı? (conditional plural third-person)
oynaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oynaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oynaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oynaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oynaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oynaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oynaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
oynaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
oynaşmakta mı? (progressive singular third-person)
oynaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
oynaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
oynaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
oynaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oynaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
oynaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
oynaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oynaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oynaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
oynaşmamak (infinitive negative)
oynaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
oynaşmamış (impersonal negative participle perfective)
oynaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
oynaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
oynaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
oynaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
oynaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
oynaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
oynaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
oynaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
oynaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
oynaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
oynaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
oynaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
oynaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
oynaşmama (negative noun-from-verb)
oynaşmayış (adverbial negative)
oynaşmam (aorist first-person indicative present singular)
oynaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
oynaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
oynaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
oynaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
oynaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
oynaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oynaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oynaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
oynaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oynaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oynaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oynaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
oynaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
oynaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
oynaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
oynaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
oynaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
oynaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oynaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oynaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oynaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oynaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oynaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
oynaşmayacağım (first-person future indicative singular)
oynaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
oynaşmayacak (future indicative singular third-person)
oynaşmayacağız (first-person future indicative plural)
oynaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
oynaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
oynaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
oynaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
oynaşmamış (inferential perfective singular third-person)
oynaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
oynaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
oynaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
oynaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
oynaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
oynaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
oynaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
oynaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
oynaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
oynaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oynaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oynaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oynaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oynaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oynaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oynaşmasam (conditional first-person singular)
oynaşmasan (conditional second-person singular)
oynaşmasa (conditional singular third-person)
oynaşmasak (conditional first-person plural)
oynaşmasanız (conditional plural second-person)
oynaşmasalar (conditional plural third-person)
oynaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
oynaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
oynaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
oynaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
oynaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
oynaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
oynaşmayayım (first-person optative singular)
oynaşmayasın (optative second-person singular)
oynaşmaya (optative singular third-person)
oynaşmayalım (first-person optative plural)
oynaşmayasınız (optative plural second-person)
oynaşmayalar (optative plural third-person)
oynaşmamaktayım (first-person progressive singular)
oynaşmamaktasın (progressive second-person singular)
oynaşmamakta (progressive singular third-person)
oynaşmamaktayız (first-person plural progressive)
oynaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
oynaşmamaktalar (plural progressive third-person)
oynaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
oynaşmamalısın (necessitative second-person singular)
oynaşmamalı (necessitative singular third-person)
oynaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
oynaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
oynaşmamalılar (necessitative plural third-person)
oynaşma (imperative second-person singular)
oynaşmasın (imperative singular third-person)
oynaşmayın (imperative plural second-person)
oynaşmasınlar (imperative plural third-person)
oynaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
oynaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
oynaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
oynaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
oynaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
oynaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oynaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oynaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oynaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oynaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oynaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oynaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oynaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
oynaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
oynaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
oynaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
oynaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
oynaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
oynaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oynaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oynaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oynaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oynaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oynaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oynaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oynaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
oynaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
oynaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oynaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oynaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oynaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
oynaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
oynaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
oynaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
oynaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
oynaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oynaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
oynaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
oynaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
oynaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
oynaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
oynaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oynaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oynaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oynaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oynaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oynaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oynaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oynaşmasam mı? (conditional first-person singular)
oynaşmasan mı? (conditional second-person singular)
oynaşmasa mı? (conditional singular third-person)
oynaşmasak mı? (conditional first-person plural)
oynaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
oynaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
oynaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oynaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oynaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oynaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oynaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oynaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oynaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
oynaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
oynaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
oynaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
oynaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
oynaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
oynaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oynaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
oynaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
oynaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oynaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oynaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اویناشمق. Equivalent to oyna- + -ş-


yardımlaşmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yardımlaşmak (infinitive)
yardımlaşan (imperfective impersonal participle)
yardımlaşmış (impersonal participle perfective)
yardımlaşacak (impersonal participle prospective)
yardımlaştığım (non-prospective participle personal)
yardımlaştığın (non-prospective participle personal)
yardımlaştığı (non-prospective participle personal)
yardımlaştığımız (non-prospective participle personal)
yardımlaştığınız (non-prospective participle personal)
yardımlaştıkları (non-prospective participle personal)
yardımlaşacağım (participle personal prospective)
yardımlaşacağın (participle personal prospective)
yardımlaşacağı (participle personal prospective)
yardımlaşacağımız (participle personal prospective)
yardımlaşacağınız (participle personal prospective)
yardımlaşacakları (participle personal prospective)
yardımlaşma (noun-from-verb)
yardımlaşış (adverbial)
yardımlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
yardımlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
yardımlaşır (aorist indicative present singular third-person)
yardımlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
yardımlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yardımlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
yardımlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yardımlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yardımlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yardımlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yardımlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yardımlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yardımlaştım (first-person indicative past perfective singular)
yardımlaştın (indicative past perfective second-person singular)
yardımlaştı (indicative past perfective singular third-person)
yardımlaştık (first-person indicative past perfective plural)
yardımlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
yardımlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
yardımlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yardımlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yardımlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yardımlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yardımlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yardımlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yardımlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yardımlaşacağım (first-person future indicative singular)
yardımlaşacaksın (future indicative second-person singular)
yardımlaşacak (future indicative singular third-person)
yardımlaşacağız (first-person future indicative plural)
yardımlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
yardımlaşacaklar (future indicative plural third-person)
yardımlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
yardımlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
yardımlaşmış (inferential perfective singular third-person)
yardımlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
yardımlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yardımlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
yardımlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
yardımlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yardımlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
yardımlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
yardımlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yardımlaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or yardımlaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
yardımlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yardımlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yardımlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yardımlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yardımlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yardımlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yardımlaşsam (conditional first-person singular)
yardımlaşsan (conditional second-person singular)
yardımlaşsa (conditional singular third-person)
yardımlaşsak (conditional first-person plural)
yardımlaşsanız (conditional plural second-person)
yardımlaşsalar (conditional plural third-person)
yardımlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
yardımlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
yardımlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
yardımlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
yardımlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yardımlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yardımlaşayım (first-person optative singular)
yardımlaşasın (optative second-person singular)
yardımlaşa (optative singular third-person)
yardımlaşalım (first-person optative plural)
yardımlaşasınız (optative plural second-person)
yardımlaşalar (optative plural third-person)
yardımlaşmaktayım (first-person progressive singular)
yardımlaşmaktasın (progressive second-person singular)
yardımlaşmakta (progressive singular third-person)
yardımlaşmaktayız (first-person plural progressive)
yardımlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
yardımlaşmaktalar (plural progressive third-person)
yardımlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
yardımlaşmalısın (necessitative second-person singular)
yardımlaşmalı (necessitative singular third-person)
yardımlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
yardımlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
yardımlaşmalılar (necessitative plural third-person)
yardımlaş (imperative second-person singular)
yardımlaşsın (imperative singular third-person)
yardımlaşın (imperative plural second-person)
yardımlaşsınlar (imperative plural third-person)
yardımlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yardımlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yardımlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yardımlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yardımlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yardımlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yardımlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yardımlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yardımlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yardımlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yardımlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yardımlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yardımlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yardımlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yardımlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yardımlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yardımlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yardımlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yardımlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yardımlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yardımlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yardımlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yardımlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yardımlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yardımlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yardımlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
yardımlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
yardımlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yardımlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yardımlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yardımlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yardımlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yardımlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yardımlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yardımlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yardımlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yardımlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yardımlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yardımlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yardımlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yardımlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yardımlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yardımlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yardımlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yardımlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yardımlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yardımlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yardımlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yardımlaşsam mı? (conditional first-person singular)
yardımlaşsan mı? (conditional second-person singular)
yardımlaşsa mı? (conditional singular third-person)
yardımlaşsak mı? (conditional first-person plural)
yardımlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
yardımlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
yardımlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yardımlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yardımlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yardımlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yardımlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yardımlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yardımlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yardımlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
yardımlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
yardımlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yardımlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yardımlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yardımlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yardımlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yardımlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
yardımlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yardımlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yardımlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yardımlaşmamak (infinitive negative)
yardımlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
yardımlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
yardımlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
yardımlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yardımlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yardımlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yardımlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yardımlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yardımlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yardımlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yardımlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yardımlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yardımlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yardımlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yardımlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yardımlaşmama (negative noun-from-verb)
yardımlaşmayış (adverbial negative)
yardımlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
yardımlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yardımlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
yardımlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
yardımlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yardımlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yardımlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yardımlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yardımlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yardımlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yardımlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yardımlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yardımlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
yardımlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
yardımlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
yardımlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
yardımlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yardımlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yardımlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yardımlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yardımlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yardımlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yardımlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yardımlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yardımlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
yardımlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
yardımlaşmayacak (future indicative singular third-person)
yardımlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
yardımlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yardımlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
yardımlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
yardımlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yardımlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
yardımlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
yardımlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yardımlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yardımlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yardımlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yardımlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
yardımlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yardımlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yardımlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yardımlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yardımlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yardımlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yardımlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yardımlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yardımlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yardımlaşmasam (conditional first-person singular)
yardımlaşmasan (conditional second-person singular)
yardımlaşmasa (conditional singular third-person)
yardımlaşmasak (conditional first-person plural)
yardımlaşmasanız (conditional plural second-person)
yardımlaşmasalar (conditional plural third-person)
yardımlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yardımlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yardımlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yardımlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yardımlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yardımlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yardımlaşmayayım (first-person optative singular)
yardımlaşmayasın (optative second-person singular)
yardımlaşmaya (optative singular third-person)
yardımlaşmayalım (first-person optative plural)
yardımlaşmayasınız (optative plural second-person)
yardımlaşmayalar (optative plural third-person)
yardımlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
yardımlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
yardımlaşmamakta (progressive singular third-person)
yardımlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
yardımlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
yardımlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
yardımlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
yardımlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
yardımlaşmamalı (necessitative singular third-person)
yardımlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
yardımlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
yardımlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
yardımlaşma (imperative second-person singular)
yardımlaşmasın (imperative singular third-person)
yardımlaşmayın (imperative plural second-person)
yardımlaşmasınlar (imperative plural third-person)
yardımlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yardımlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yardımlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yardımlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yardımlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yardımlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yardımlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yardımlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yardımlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yardımlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yardımlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yardımlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yardımlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yardımlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yardımlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yardımlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yardımlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yardımlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yardımlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yardımlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yardımlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yardımlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yardımlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yardımlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yardımlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yardımlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yardımlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yardımlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yardımlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yardımlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yardımlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yardımlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yardımlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yardımlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yardımlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yardımlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yardımlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yardımlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yardımlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yardımlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yardımlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yardımlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yardımlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yardımlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yardımlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yardımlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yardımlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yardımlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yardımlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
yardımlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
yardımlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
yardımlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
yardımlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
yardımlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
yardımlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yardımlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yardımlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yardımlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yardımlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yardımlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yardımlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yardımlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yardımlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
yardımlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yardımlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yardımlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yardımlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yardımlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yardımlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yardımlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yardımlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yardımlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یاردملاشمق. Equivalent to yardım + -la + -ş-


halleşmek

head

halleşmek (third-person singular simple present halleşir)

halleşir (present singular third-person)
halleşmek (infinitive)
halleşen (imperfective impersonal participle)
halleşmiş (impersonal participle perfective)
halleşecek (impersonal participle prospective)
halleştiğim (non-prospective participle personal)
halleştiğin (non-prospective participle personal)
halleştiği (non-prospective participle personal)
halleştiğimiz (non-prospective participle personal)
halleştiğiniz (non-prospective participle personal)
halleştikleri (non-prospective participle personal)
halleşeceğim (participle personal prospective)
halleşeceğin (participle personal prospective)
halleşeceği (participle personal prospective)
halleşeceğimiz (participle personal prospective)
halleşeceğiniz (participle personal prospective)
halleşecekleri (participle personal prospective)
halleşme (noun-from-verb)
halleşiş (adverbial)
halleşirim (aorist first-person indicative present singular)
halleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
halleşir (aorist indicative present singular third-person)
halleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
halleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
halleşirler (aorist indicative plural present third-person)
halleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
halleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
halleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
halleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
halleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
halleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
halleştim (first-person indicative past perfective singular)
halleştin (indicative past perfective second-person singular)
halleşti (indicative past perfective singular third-person)
halleştik (first-person indicative past perfective plural)
halleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
halleştiler (indicative past perfective plural third-person)
halleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
halleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
halleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
halleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
halleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
halleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or halleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
halleşeceğim (first-person future indicative singular)
halleşeceksin (future indicative second-person singular)
halleşecek (future indicative singular third-person)
halleşeceğiz (first-person future indicative plural)
halleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
halleşecekler (future indicative plural third-person)
halleşmişim (first-person inferential perfective singular)
halleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
halleşmiş (inferential perfective singular third-person)
halleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
halleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
halleşmişler (inferential perfective plural third-person)
halleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
halleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
halleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
halleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
halleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
halleşirlermiş (or halleşirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
halleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
halleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
halleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
halleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
halleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
halleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
halleşsem (conditional first-person singular)
halleşsen (conditional second-person singular)
halleşse (conditional singular third-person)
halleşsek (conditional first-person plural)
halleşseniz (conditional plural second-person)
halleşseler (conditional plural third-person)
halleşseydim (conditional first-person perfective singular)
halleşseydin (conditional perfective second-person singular)
halleşseydi (conditional perfective singular third-person)
halleşseydik (conditional first-person perfective plural)
halleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
halleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
halleşeyim (first-person optative singular)
halleşesin (optative second-person singular)
halleşe (optative singular third-person)
halleşelim (first-person optative plural)
halleşesiniz (optative plural second-person)
halleşeler (optative plural third-person)
halleşmekteyim (first-person progressive singular)
halleşmektesin (progressive second-person singular)
halleşmekte (progressive singular third-person)
halleşmekteyiz (first-person plural progressive)
halleşmektesiniz (plural progressive second-person)
halleşmekteler (plural progressive third-person)
halleşmeliyim (first-person necessitative singular)
halleşmelisin (necessitative second-person singular)
halleşmeli (necessitative singular third-person)
halleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
halleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
halleşmeliler (necessitative plural third-person)
halleş (imperative second-person singular)
halleşsin (imperative singular third-person)
halleşin (imperative plural second-person)
halleşsinler (imperative plural third-person)
halleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
halleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
halleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
halleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
halleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
halleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
halleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
halleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
halleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
halleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
halleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
halleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
halleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
halleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
halleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
halleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
halleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
halleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
halleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
halleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
halleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
halleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
halleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
halleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
halleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
halleşecek misin? (future indicative second-person singular)
halleşecek mi? (future indicative singular third-person)
halleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
halleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
halleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
halleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
halleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
halleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
halleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
halleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
halleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
halleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
halleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
halleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
halleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
halleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
halleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
halleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
halleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
halleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
halleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
halleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
halleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
halleşsem mi? (conditional first-person singular)
halleşsen mi? (conditional second-person singular)
halleşse mi? (conditional singular third-person)
halleşsek mi? (conditional first-person plural)
halleşseniz mi? (conditional plural second-person)
halleşseler mi? (conditional plural third-person)
halleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
halleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
halleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
halleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
halleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
halleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
halleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
halleşmekte misin? (progressive second-person singular)
halleşmekte mi? (progressive singular third-person)
halleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
halleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
halleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
halleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
halleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
halleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
halleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
halleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
halleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
halleşmemek (infinitive negative)
halleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
halleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
halleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
halleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
halleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
halleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
halleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
halleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
halleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
halleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
halleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
halleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
halleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
halleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
halleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
halleşmeme (negative noun-from-verb)
halleşmeyiş (adverbial negative)
halleşmem (aorist first-person indicative present singular)
halleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
halleşmez (aorist indicative present singular third-person)
halleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
halleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
halleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
halleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
halleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
halleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
halleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
halleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
halleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
halleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
halleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
halleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
halleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
halleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
halleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
halleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
halleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
halleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
halleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
halleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
halleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
halleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
halleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
halleşmeyecek (future indicative singular third-person)
halleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
halleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
halleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
halleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
halleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
halleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
halleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
halleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
halleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
halleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
halleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
halleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
halleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
halleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
halleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
halleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
halleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
halleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
halleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
halleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
halleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
halleşmesem (conditional first-person singular)
halleşmesen (conditional second-person singular)
halleşmese (conditional singular third-person)
halleşmesek (conditional first-person plural)
halleşmeseniz (conditional plural second-person)
halleşmeseler (conditional plural third-person)
halleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
halleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
halleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
halleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
halleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
halleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
halleşmeyeyim (first-person optative singular)
halleşmeyesin (optative second-person singular)
halleşmeye (optative singular third-person)
halleşmeyelim (first-person optative plural)
halleşmeyesiniz (optative plural second-person)
halleşmeyeler (optative plural third-person)
halleşmemekteyim (first-person progressive singular)
halleşmemektesin (progressive second-person singular)
halleşmemekte (progressive singular third-person)
halleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
halleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
halleşmemekteler (plural progressive third-person)
halleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
halleşmemelisin (necessitative second-person singular)
halleşmemeli (necessitative singular third-person)
halleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
halleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
halleşmemeliler (necessitative plural third-person)
halleşme (imperative second-person singular)
halleşmesin (imperative singular third-person)
halleşmeyin (imperative plural second-person)
halleşmesinler (imperative plural third-person)
halleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
halleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
halleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
halleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
halleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
halleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
halleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
halleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
halleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
halleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
halleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
halleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
halleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
halleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
halleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
halleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
halleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
halleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
halleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
halleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
halleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
halleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
halleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
halleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
halleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
halleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
halleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
halleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
halleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
halleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
halleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
halleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
halleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
halleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
halleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
halleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
halleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
halleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
halleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
halleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
halleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
halleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
halleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
halleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
halleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
halleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
halleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
halleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
halleşmesem mi? (conditional first-person singular)
halleşmesen mi? (conditional second-person singular)
halleşmese mi? (conditional singular third-person)
halleşmesek mi? (conditional first-person plural)
halleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
halleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
halleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
halleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
halleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
halleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
halleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
halleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
halleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
halleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
halleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
halleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
halleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
halleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
halleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
halleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
halleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
halleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
halleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
halleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish حاللاشمق. Equivalent to hal + -le + -ş.

(reciprocal) to talk together over bad circumstances and exchange complaints


selamlaşmak

selamlaşmak (infinitive)
selamlaşan (imperfective impersonal participle)
selamlaşmış (impersonal participle perfective)
selamlaşacak (impersonal participle prospective)
selamlaştığım (non-prospective participle personal)
selamlaştığın (non-prospective participle personal)
selamlaştığı (non-prospective participle personal)
selamlaştığımız (non-prospective participle personal)
selamlaştığınız (non-prospective participle personal)
selamlaştıkları (non-prospective participle personal)
selamlaşacağım (participle personal prospective)
selamlaşacağın (participle personal prospective)
selamlaşacağı (participle personal prospective)
selamlaşacağımız (participle personal prospective)
selamlaşacağınız (participle personal prospective)
selamlaşacakları (participle personal prospective)
selamlaşma (noun-from-verb)
selamlaşış (adverbial)
selamlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
selamlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
selamlaşır (aorist indicative present singular third-person)
selamlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
selamlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
selamlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
selamlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
selamlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
selamlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
selamlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
selamlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
selamlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
selamlaştım (first-person indicative past perfective singular)
selamlaştın (indicative past perfective second-person singular)
selamlaştı (indicative past perfective singular third-person)
selamlaştık (first-person indicative past perfective plural)
selamlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
selamlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
selamlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
selamlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
selamlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
selamlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
selamlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
selamlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or selamlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
selamlaşacağım (first-person future indicative singular)
selamlaşacaksın (future indicative second-person singular)
selamlaşacak (future indicative singular third-person)
selamlaşacağız (first-person future indicative plural)
selamlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
selamlaşacaklar (future indicative plural third-person)
selamlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
selamlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
selamlaşmış (inferential perfective singular third-person)
selamlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
selamlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
selamlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
selamlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
selamlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
selamlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
selamlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
selamlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
selamlaşırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or selamlaşırmışlar (aorist inferential plural third-person)
selamlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
selamlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
selamlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
selamlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
selamlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
selamlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
selamlaşsam (conditional first-person singular)
selamlaşsan (conditional second-person singular)
selamlaşsa (conditional singular third-person)
selamlaşsak (conditional first-person plural)
selamlaşsanız (conditional plural second-person)
selamlaşsalar (conditional plural third-person)
selamlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
selamlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
selamlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
selamlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
selamlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
selamlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
selamlaşayım (first-person optative singular)
selamlaşasın (optative second-person singular)
selamlaşa (optative singular third-person)
selamlaşalım (first-person optative plural)
selamlaşasınız (optative plural second-person)
selamlaşalar (optative plural third-person)
selamlaşmaktayım (first-person progressive singular)
selamlaşmaktasın (progressive second-person singular)
selamlaşmakta (progressive singular third-person)
selamlaşmaktayız (first-person plural progressive)
selamlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
selamlaşmaktalar (plural progressive third-person)
selamlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
selamlaşmalısın (necessitative second-person singular)
selamlaşmalı (necessitative singular third-person)
selamlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
selamlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
selamlaşmalılar (necessitative plural third-person)
selamlaş (imperative second-person singular)
selamlaşsın (imperative singular third-person)
selamlaşın (imperative plural second-person)
selamlaşsınlar (imperative plural third-person)
selamlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
selamlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
selamlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
selamlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
selamlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
selamlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
selamlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
selamlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
selamlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
selamlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
selamlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
selamlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
selamlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
selamlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
selamlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
selamlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
selamlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
selamlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
selamlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
selamlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
selamlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
selamlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
selamlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
selamlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
selamlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
selamlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
selamlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
selamlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
selamlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
selamlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
selamlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
selamlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
selamlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
selamlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
selamlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
selamlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
selamlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
selamlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
selamlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
selamlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
selamlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
selamlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
selamlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
selamlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
selamlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
selamlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
selamlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
selamlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
selamlaşsam mı? (conditional first-person singular)
selamlaşsan mı? (conditional second-person singular)
selamlaşsa mı? (conditional singular third-person)
selamlaşsak mı? (conditional first-person plural)
selamlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
selamlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
selamlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
selamlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
selamlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
selamlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
selamlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
selamlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
selamlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
selamlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
selamlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
selamlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
selamlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
selamlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
selamlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
selamlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
selamlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
selamlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
selamlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
selamlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
selamlaşmamak (infinitive negative)
selamlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
selamlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
selamlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
selamlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
selamlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
selamlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
selamlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
selamlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
selamlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
selamlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
selamlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
selamlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
selamlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
selamlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
selamlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
selamlaşmama (negative noun-from-verb)
selamlaşmayış (adverbial negative)
selamlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
selamlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
selamlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
selamlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
selamlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
selamlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
selamlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
selamlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
selamlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
selamlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
selamlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
selamlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
selamlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
selamlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
selamlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
selamlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
selamlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
selamlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
selamlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
selamlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
selamlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
selamlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
selamlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
selamlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
selamlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
selamlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
selamlaşmayacak (future indicative singular third-person)
selamlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
selamlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
selamlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
selamlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
selamlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
selamlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
selamlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
selamlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
selamlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
selamlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
selamlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
selamlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
selamlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
selamlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
selamlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
selamlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
selamlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
selamlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
selamlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
selamlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
selamlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
selamlaşmasam (conditional first-person singular)
selamlaşmasan (conditional second-person singular)
selamlaşmasa (conditional singular third-person)
selamlaşmasak (conditional first-person plural)
selamlaşmasanız (conditional plural second-person)
selamlaşmasalar (conditional plural third-person)
selamlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
selamlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
selamlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
selamlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
selamlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
selamlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
selamlaşmayayım (first-person optative singular)
selamlaşmayasın (optative second-person singular)
selamlaşmaya (optative singular third-person)
selamlaşmayalım (first-person optative plural)
selamlaşmayasınız (optative plural second-person)
selamlaşmayalar (optative plural third-person)
selamlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
selamlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
selamlaşmamakta (progressive singular third-person)
selamlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
selamlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
selamlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
selamlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
selamlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
selamlaşmamalı (necessitative singular third-person)
selamlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
selamlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
selamlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
selamlaşma (imperative second-person singular)
selamlaşmasın (imperative singular third-person)
selamlaşmayın (imperative plural second-person)
selamlaşmasınlar (imperative plural third-person)
selamlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
selamlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
selamlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
selamlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
selamlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
selamlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
selamlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
selamlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
selamlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
selamlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
selamlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
selamlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
selamlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
selamlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
selamlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
selamlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
selamlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
selamlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
selamlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
selamlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
selamlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
selamlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
selamlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
selamlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
selamlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
selamlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
selamlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
selamlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
selamlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
selamlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
selamlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
selamlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
selamlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
selamlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
selamlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
selamlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
selamlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
selamlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
selamlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
selamlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
selamlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
selamlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
selamlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
selamlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
selamlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
selamlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
selamlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
selamlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
selamlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
selamlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
selamlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
selamlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
selamlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
selamlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
selamlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
selamlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
selamlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
selamlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
selamlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
selamlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
selamlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
selamlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
selamlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
selamlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
selamlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
selamlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
selamlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
selamlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
selamlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
selamlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
selamlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
selamlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish سلاملاشمق. Equivalent to selam + -la + -ş-

(reciprocal) to greet each other, to salute each other