nefes aldırmak

head

nefes aldırmak (third-person singular simple present nefes aldırır)

nefes aldırır (present singular third-person)
nefes aldırmak (infinitive)
nefes aldıran (imperfective impersonal participle)
nefes aldırmış (impersonal participle perfective)
nefes aldıracak (impersonal participle prospective)
nefes aldırdığım (non-prospective participle personal)
nefes aldırdığın (non-prospective participle personal)
nefes aldırdığı (non-prospective participle personal)
nefes aldırdığımız (non-prospective participle personal)
nefes aldırdığınız (non-prospective participle personal)
nefes aldırdıkları (non-prospective participle personal)
nefes aldıracağım (participle personal prospective)
nefes aldıracağın (participle personal prospective)
nefes aldıracağı (participle personal prospective)
nefes aldıracağımız (participle personal prospective)
nefes aldıracağınız (participle personal prospective)
nefes aldıracakları (participle personal prospective)
nefes aldırma (noun-from-verb)
nefes aldırış (adverbial)
nefes aldırırım (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırır (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırırız (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırdım (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırdın (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırdı (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırdık (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or nefes aldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldıracağım (first-person future indicative singular)
nefes aldıracaksın (future indicative second-person singular)
nefes aldıracak (future indicative singular third-person)
nefes aldıracağız (first-person future indicative plural)
nefes aldıracaksınız (future indicative plural second-person)
nefes aldıracaklar (future indicative plural third-person)
nefes aldırmışım (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırmış (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırmışız (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırırmış (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or nefes aldırırmışlar (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırsam (conditional first-person singular)
nefes aldırsan (conditional second-person singular)
nefes aldırsa (conditional singular third-person)
nefes aldırsak (conditional first-person plural)
nefes aldırsanız (conditional plural second-person)
nefes aldırsalar (conditional plural third-person)
nefes aldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırayım (first-person optative singular)
nefes aldırasın (optative second-person singular)
nefes aldıra (optative singular third-person)
nefes aldıralım (first-person optative plural)
nefes aldırasınız (optative plural second-person)
nefes aldıralar (optative plural third-person)
nefes aldırmaktayım (first-person progressive singular)
nefes aldırmaktasın (progressive second-person singular)
nefes aldırmakta (progressive singular third-person)
nefes aldırmaktayız (first-person plural progressive)
nefes aldırmaktasınız (plural progressive second-person)
nefes aldırmaktalar (plural progressive third-person)
nefes aldırmalıyım (first-person necessitative singular)
nefes aldırmalısın (necessitative second-person singular)
nefes aldırmalı (necessitative singular third-person)
nefes aldırmalıyız (first-person necessitative plural)
nefes aldırmalısınız (necessitative plural second-person)
nefes aldırmalılar (necessitative plural third-person)
nefes aldır (imperative second-person singular)
nefes aldırsın (imperative singular third-person)
nefes aldırın (imperative plural second-person)
nefes aldırsınlar (imperative plural third-person)
nefes aldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
nefes aldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
nefes aldıracak mı? (future indicative singular third-person)
nefes aldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
nefes aldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
nefes aldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
nefes aldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırsam mı? (conditional first-person singular)
nefes aldırsan mı? (conditional second-person singular)
nefes aldırsa mı? (conditional singular third-person)
nefes aldırsak mı? (conditional first-person plural)
nefes aldırsanız mı? (conditional plural second-person)
nefes aldırsalar mı? (conditional plural third-person)
nefes aldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
nefes aldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
nefes aldırmakta mı? (progressive singular third-person)
nefes aldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
nefes aldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
nefes aldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
nefes aldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
nefes aldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
nefes aldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
nefes aldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
nefes aldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
nefes aldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
nefes aldırmamak (infinitive negative)
nefes aldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
nefes aldırmamış (impersonal negative participle perfective)
nefes aldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
nefes aldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
nefes aldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
nefes aldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
nefes aldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
nefes aldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
nefes aldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
nefes aldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
nefes aldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
nefes aldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
nefes aldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
nefes aldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
nefes aldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
nefes aldırmama (negative noun-from-verb)
nefes aldırmayış (adverbial negative)
nefes aldırmam (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldırmayacağım (first-person future indicative singular)
nefes aldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
nefes aldırmayacak (future indicative singular third-person)
nefes aldırmayacağız (first-person future indicative plural)
nefes aldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
nefes aldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
nefes aldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırmamış (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırmasam (conditional first-person singular)
nefes aldırmasan (conditional second-person singular)
nefes aldırmasa (conditional singular third-person)
nefes aldırmasak (conditional first-person plural)
nefes aldırmasanız (conditional plural second-person)
nefes aldırmasalar (conditional plural third-person)
nefes aldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırmayayım (first-person optative singular)
nefes aldırmayasın (optative second-person singular)
nefes aldırmaya (optative singular third-person)
nefes aldırmayalım (first-person optative plural)
nefes aldırmayasınız (optative plural second-person)
nefes aldırmayalar (optative plural third-person)
nefes aldırmamaktayım (first-person progressive singular)
nefes aldırmamaktasın (progressive second-person singular)
nefes aldırmamakta (progressive singular third-person)
nefes aldırmamaktayız (first-person plural progressive)
nefes aldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
nefes aldırmamaktalar (plural progressive third-person)
nefes aldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
nefes aldırmamalısın (necessitative second-person singular)
nefes aldırmamalı (necessitative singular third-person)
nefes aldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
nefes aldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
nefes aldırmamalılar (necessitative plural third-person)
nefes aldırma (imperative second-person singular)
nefes aldırmasın (imperative singular third-person)
nefes aldırmayın (imperative plural second-person)
nefes aldırmasınlar (imperative plural third-person)
nefes aldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
nefes aldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
nefes aldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
nefes aldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
nefes aldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
nefes aldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
nefes aldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
nefes aldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
nefes aldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
nefes aldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
nefes aldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
nefes aldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
nefes aldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
nefes aldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
nefes aldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
nefes aldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
nefes aldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
nefes aldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
nefes aldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
nefes aldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
nefes aldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
nefes aldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
nefes aldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
nefes aldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
nefes aldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
nefes aldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
nefes aldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
nefes aldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
nefes aldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
nefes aldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
nefes aldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
nefes aldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
nefes aldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
nefes aldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
nefes aldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
nefes aldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
nefes aldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
nefes aldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
nefes aldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
nefes aldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
nefes aldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
nefes aldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
nefes aldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
nefes aldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
nefes aldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
nefes aldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
nefes aldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
nefes aldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
nefes aldırmasam mı? (conditional first-person singular)
nefes aldırmasan mı? (conditional second-person singular)
nefes aldırmasa mı? (conditional singular third-person)
nefes aldırmasak mı? (conditional first-person plural)
nefes aldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
nefes aldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
nefes aldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
nefes aldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
nefes aldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
nefes aldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
nefes aldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
nefes aldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
nefes aldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
nefes aldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
nefes aldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
nefes aldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
nefes aldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
nefes aldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
nefes aldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
nefes aldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
nefes aldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
nefes aldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
nefes aldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
nefes aldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

nefes aldırıyorlardı (or nefes aldırıyordular)

nefes aldırırlarmış (or nefes aldırırmışlar)


alındırtmak

head

alındırtmak (third-person singular simple present alındırtır)

alındırtır (present singular third-person)
alındırtmak (infinitive)
alındırtan (imperfective impersonal participle)
alındırtmış (impersonal participle perfective)
alındırtacak (impersonal participle prospective)
alındırttığım (non-prospective participle personal)
alındırttığın (non-prospective participle personal)
alındırttığı (non-prospective participle personal)
alındırttığımız (non-prospective participle personal)
alındırttığınız (non-prospective participle personal)
alındırttıkları (non-prospective participle personal)
alındırtacağım (participle personal prospective)
alındırtacağın (participle personal prospective)
alındırtacağı (participle personal prospective)
alındırtacağımız (participle personal prospective)
alındırtacağınız (participle personal prospective)
alındırtacakları (participle personal prospective)
alındırtma (noun-from-verb)
alındırtış (adverbial)
alındırtırım (aorist first-person indicative present singular)
alındırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
alındırtır (aorist indicative present singular third-person)
alındırtırız (aorist first-person indicative plural present)
alındırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
alındırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
alındırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alındırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alındırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alındırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alındırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alındırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alındırttım (first-person indicative past perfective singular)
alındırttın (indicative past perfective second-person singular)
alındırttı (indicative past perfective singular third-person)
alındırttık (first-person indicative past perfective plural)
alındırttınız (indicative past perfective plural second-person)
alındırttılar (indicative past perfective plural third-person)
alındırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alındırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alındırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alındırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alındırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alındırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or alındırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
alındırtacağım (first-person future indicative singular)
alındırtacaksın (future indicative second-person singular)
alındırtacak (future indicative singular third-person)
alındırtacağız (first-person future indicative plural)
alındırtacaksınız (future indicative plural second-person)
alındırtacaklar (future indicative plural third-person)
alındırtmışım (first-person inferential perfective singular)
alındırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
alındırtmış (inferential perfective singular third-person)
alındırtmışız (first-person inferential perfective plural)
alındırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
alındırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
alındırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
alındırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
alındırtırmış (aorist inferential singular third-person)
alındırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
alındırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alındırtırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or alındırtırmışlar (aorist inferential plural third-person)
alındırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alındırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alındırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alındırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alındırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alındırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alındırtsam (conditional first-person singular)
alındırtsan (conditional second-person singular)
alındırtsa (conditional singular third-person)
alındırtsak (conditional first-person plural)
alındırtsanız (conditional plural second-person)
alındırtsalar (conditional plural third-person)
alındırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
alındırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
alındırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
alındırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
alındırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
alındırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
alındırtayım (first-person optative singular)
alındırtasın (optative second-person singular)
alındırta (optative singular third-person)
alındırtalım (first-person optative plural)
alındırtasınız (optative plural second-person)
alındırtalar (optative plural third-person)
alındırtmaktayım (first-person progressive singular)
alındırtmaktasın (progressive second-person singular)
alındırtmakta (progressive singular third-person)
alındırtmaktayız (first-person plural progressive)
alındırtmaktasınız (plural progressive second-person)
alındırtmaktalar (plural progressive third-person)
alındırtmalıyım (first-person necessitative singular)
alındırtmalısın (necessitative second-person singular)
alındırtmalı (necessitative singular third-person)
alındırtmalıyız (first-person necessitative plural)
alındırtmalısınız (necessitative plural second-person)
alındırtmalılar (necessitative plural third-person)
alındırt (imperative second-person singular)
alındırtsın (imperative singular third-person)
alındırtın (imperative plural second-person)
alındırtsınlar (imperative plural third-person)
alındırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alındırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alındırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
alındırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alındırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alındırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alındırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alındırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alındırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alındırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alındırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alındırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alındırttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
alındırttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
alındırttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
alındırttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
alındırttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
alındırttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alındırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alındırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alındırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alındırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alındırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alındırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alındırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
alındırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
alındırtacak mı? (future indicative singular third-person)
alındırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
alındırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
alındırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
alındırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
alındırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
alındırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
alındırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
alındırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
alındırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alındırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alındırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alındırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alındırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alındırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alındırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alındırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alındırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alındırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alındırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alındırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alındırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alındırtsam mı? (conditional first-person singular)
alındırtsan mı? (conditional second-person singular)
alındırtsa mı? (conditional singular third-person)
alındırtsak mı? (conditional first-person plural)
alındırtsanız mı? (conditional plural second-person)
alındırtsalar mı? (conditional plural third-person)
alındırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alındırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alındırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alındırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alındırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alındırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
alındırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
alındırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
alındırtmakta mı? (progressive singular third-person)
alındırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
alındırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
alındırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
alındırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
alındırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
alındırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
alındırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
alındırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
alındırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
alındırtmamak (infinitive negative)
alındırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
alındırtmamış (impersonal negative participle perfective)
alındırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
alındırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
alındırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
alındırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
alındırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
alındırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
alındırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
alındırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
alındırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
alındırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
alındırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
alındırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
alındırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
alındırtmama (negative noun-from-verb)
alındırtmayış (adverbial negative)
alındırtmam (aorist first-person indicative present singular)
alındırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
alındırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
alındırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
alındırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
alındırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
alındırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
alındırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
alındırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
alındırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
alındırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
alındırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
alındırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
alındırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
alındırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
alındırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
alındırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
alındırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
alındırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
alındırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
alındırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
alındırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
alındırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
alındırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
alındırtmayacağım (first-person future indicative singular)
alındırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
alındırtmayacak (future indicative singular third-person)
alındırtmayacağız (first-person future indicative plural)
alındırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
alındırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
alındırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
alındırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
alındırtmamış (inferential perfective singular third-person)
alındırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
alındırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
alındırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
alındırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
alındırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
alındırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
alındırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
alındırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
alındırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
alındırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
alındırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
alındırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
alındırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
alındırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
alındırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
alındırtmasam (conditional first-person singular)
alındırtmasan (conditional second-person singular)
alındırtmasa (conditional singular third-person)
alındırtmasak (conditional first-person plural)
alındırtmasanız (conditional plural second-person)
alındırtmasalar (conditional plural third-person)
alındırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
alındırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
alındırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
alındırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
alındırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
alındırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
alındırtmayayım (first-person optative singular)
alındırtmayasın (optative second-person singular)
alındırtmaya (optative singular third-person)
alındırtmayalım (first-person optative plural)
alındırtmayasınız (optative plural second-person)
alındırtmayalar (optative plural third-person)
alındırtmamaktayım (first-person progressive singular)
alındırtmamaktasın (progressive second-person singular)
alındırtmamakta (progressive singular third-person)
alındırtmamaktayız (first-person plural progressive)
alındırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
alındırtmamaktalar (plural progressive third-person)
alındırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
alındırtmamalısın (necessitative second-person singular)
alındırtmamalı (necessitative singular third-person)
alındırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
alındırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
alındırtmamalılar (necessitative plural third-person)
alındırtma (imperative second-person singular)
alındırtmasın (imperative singular third-person)
alındırtmayın (imperative plural second-person)
alındırtmasınlar (imperative plural third-person)
alındırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
alındırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
alındırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
alındırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
alındırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
alındırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
alındırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
alındırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
alındırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
alındırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
alındırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
alındırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
alındırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
alındırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
alındırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
alındırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
alındırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
alındırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
alındırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
alındırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
alındırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
alındırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
alındırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
alındırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
alındırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
alındırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
alındırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
alındırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
alındırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
alındırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
alındırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
alındırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
alındırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
alındırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
alındırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
alındırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
alındırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
alındırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
alındırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
alındırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
alındırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
alındırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
alındırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
alındırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
alındırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
alındırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
alındırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
alındırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
alındırtmasam mı? (conditional first-person singular)
alındırtmasan mı? (conditional second-person singular)
alındırtmasa mı? (conditional singular third-person)
alındırtmasak mı? (conditional first-person plural)
alındırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
alındırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
alındırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
alındırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
alındırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
alındırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
alındırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
alındırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
alındırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
alındırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
alındırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
alındırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
alındırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
alındırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
alındırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
alındırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
alındırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
alındırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
alındırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
alındırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

to find somebody who lets someone resent by somebody else


verdirmek

head

verdirmek (third-person singular simple present verdirir)

verdirir (present singular third-person)
verdirmek (infinitive)
verdiren (imperfective impersonal participle)
verdirmiş (impersonal participle perfective)
verdirecek (impersonal participle prospective)
verdirdiğim (non-prospective participle personal)
verdirdiğin (non-prospective participle personal)
verdirdiği (non-prospective participle personal)
verdirdiğimiz (non-prospective participle personal)
verdirdiğiniz (non-prospective participle personal)
verdirdikleri (non-prospective participle personal)
verdireceğim (participle personal prospective)
verdireceğin (participle personal prospective)
verdireceği (participle personal prospective)
verdireceğimiz (participle personal prospective)
verdireceğiniz (participle personal prospective)
verdirecekleri (participle personal prospective)
verdirme (noun-from-verb)
verdiriş (adverbial)
verdiririm (aorist first-person indicative present singular)
verdirirsin (aorist indicative present second-person singular)
verdirir (aorist indicative present singular third-person)
verdiririz (aorist first-person indicative plural present)
verdirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verdirirler (aorist indicative plural present third-person)
verdiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verdiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verdiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
verdiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verdiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verdiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verdirdim (first-person indicative past perfective singular)
verdirdin (indicative past perfective second-person singular)
verdirdi (indicative past perfective singular third-person)
verdirdik (first-person indicative past perfective plural)
verdirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
verdirdiler (indicative past perfective plural third-person)
verdiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verdiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verdiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verdiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verdiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verdiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or verdiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
verdireceğim (first-person future indicative singular)
verdireceksin (future indicative second-person singular)
verdirecek (future indicative singular third-person)
verdireceğiz (first-person future indicative plural)
verdireceksiniz (future indicative plural second-person)
verdirecekler (future indicative plural third-person)
verdirmişim (first-person inferential perfective singular)
verdirmişsin (inferential perfective second-person singular)
verdirmiş (inferential perfective singular third-person)
verdirmişiz (first-person inferential perfective plural)
verdirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verdirmişler (inferential perfective plural third-person)
verdirirmişim (aorist first-person inferential singular)
verdirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
verdirirmiş (aorist inferential singular third-person)
verdirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
verdirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verdirirlermiş (or verdirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
verdiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verdiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verdiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verdiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verdiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verdiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verdirsem (conditional first-person singular)
verdirsen (conditional second-person singular)
verdirse (conditional singular third-person)
verdirsek (conditional first-person plural)
verdirseniz (conditional plural second-person)
verdirseler (conditional plural third-person)
verdirseydim (conditional first-person perfective singular)
verdirseydin (conditional perfective second-person singular)
verdirseydi (conditional perfective singular third-person)
verdirseydik (conditional first-person perfective plural)
verdirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verdirseydiler (conditional perfective plural third-person)
verdireyim (first-person optative singular)
verdiresin (optative second-person singular)
verdire (optative singular third-person)
verdirelim (first-person optative plural)
verdiresiniz (optative plural second-person)
verdireler (optative plural third-person)
verdirmekteyim (first-person progressive singular)
verdirmektesin (progressive second-person singular)
verdirmekte (progressive singular third-person)
verdirmekteyiz (first-person plural progressive)
verdirmektesiniz (plural progressive second-person)
verdirmekteler (plural progressive third-person)
verdirmeliyim (first-person necessitative singular)
verdirmelisin (necessitative second-person singular)
verdirmeli (necessitative singular third-person)
verdirmeliyiz (first-person necessitative plural)
verdirmelisiniz (necessitative plural second-person)
verdirmeliler (necessitative plural third-person)
verdir (imperative second-person singular)
verdirsin (imperative singular third-person)
verdirin (imperative plural second-person)
verdirsinler (imperative plural third-person)
verdirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verdirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
verdirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
verdirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verdirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verdirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verdiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verdiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verdiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verdiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verdiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verdiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verdirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verdirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verdirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verdirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verdirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verdirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verdiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verdiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verdiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verdiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verdiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verdiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verdirecek miyim? (first-person future indicative singular)
verdirecek misin? (future indicative second-person singular)
verdirecek mi? (future indicative singular third-person)
verdirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verdirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verdirecekler mi? (future indicative plural third-person)
verdirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verdirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verdirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verdirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verdirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verdirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verdirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verdirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verdirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verdirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verdirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verdirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verdiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verdiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verdiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verdiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verdiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verdiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verdirsem mi? (conditional first-person singular)
verdirsen mi? (conditional second-person singular)
verdirse mi? (conditional singular third-person)
verdirsek mi? (conditional first-person plural)
verdirseniz mi? (conditional plural second-person)
verdirseler mi? (conditional plural third-person)
verdirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
verdirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
verdirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
verdirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
verdirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verdirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verdirmekte miyim? (first-person progressive singular)
verdirmekte misin? (progressive second-person singular)
verdirmekte mi? (progressive singular third-person)
verdirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
verdirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
verdirmekteler mi? (plural progressive third-person)
verdirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
verdirmeli misin? (necessitative second-person singular)
verdirmeli mi? (necessitative singular third-person)
verdirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verdirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verdirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
verdirmemek (infinitive negative)
verdirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
verdirmemiş (impersonal negative participle perfective)
verdirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
verdirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
verdirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
verdirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
verdirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
verdirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
verdirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
verdirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
verdirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
verdirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
verdirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
verdirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
verdirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
verdirmeme (negative noun-from-verb)
verdirmeyiş (adverbial negative)
verdirmem (aorist first-person indicative present singular)
verdirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
verdirmez (aorist indicative present singular third-person)
verdirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
verdirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
verdirmezler (aorist indicative plural present third-person)
verdirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
verdirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
verdirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
verdirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
verdirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
verdirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
verdirmedim (first-person indicative past perfective singular)
verdirmedin (indicative past perfective second-person singular)
verdirmedi (indicative past perfective singular third-person)
verdirmedik (first-person indicative past perfective plural)
verdirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
verdirmediler (indicative past perfective plural third-person)
verdirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
verdirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
verdirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
verdirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
verdirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
verdirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
verdirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
verdirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
verdirmeyecek (future indicative singular third-person)
verdirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
verdirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
verdirmeyecekler (future indicative plural third-person)
verdirmemişim (first-person inferential perfective singular)
verdirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
verdirmemiş (inferential perfective singular third-person)
verdirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
verdirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
verdirmemişler (inferential perfective plural third-person)
verdirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
verdirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
verdirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
verdirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
verdirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
verdirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
verdirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
verdirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
verdirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
verdirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
verdirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
verdirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
verdirmesem (conditional first-person singular)
verdirmesen (conditional second-person singular)
verdirmese (conditional singular third-person)
verdirmesek (conditional first-person plural)
verdirmeseniz (conditional plural second-person)
verdirmeseler (conditional plural third-person)
verdirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
verdirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
verdirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
verdirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
verdirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
verdirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
verdirmeyeyim (first-person optative singular)
verdirmeyesin (optative second-person singular)
verdirmeye (optative singular third-person)
verdirmeyelim (first-person optative plural)
verdirmeyesiniz (optative plural second-person)
verdirmeyeler (optative plural third-person)
verdirmemekteyim (first-person progressive singular)
verdirmemektesin (progressive second-person singular)
verdirmemekte (progressive singular third-person)
verdirmemekteyiz (first-person plural progressive)
verdirmemektesiniz (plural progressive second-person)
verdirmemekteler (plural progressive third-person)
verdirmemeliyim (first-person necessitative singular)
verdirmemelisin (necessitative second-person singular)
verdirmemeli (necessitative singular third-person)
verdirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
verdirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
verdirmemeliler (necessitative plural third-person)
verdirme (imperative second-person singular)
verdirmesin (imperative singular third-person)
verdirmeyin (imperative plural second-person)
verdirmesinler (imperative plural third-person)
verdirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
verdirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
verdirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
verdirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
verdirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
verdirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
verdirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
verdirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
verdirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
verdirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
verdirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
verdirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
verdirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
verdirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
verdirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
verdirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
verdirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
verdirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
verdirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
verdirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
verdirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
verdirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
verdirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
verdirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
verdirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
verdirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
verdirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
verdirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
verdirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
verdirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
verdirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
verdirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
verdirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
verdirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
verdirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
verdirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
verdirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
verdirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
verdirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
verdirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
verdirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
verdirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
verdirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
verdirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
verdirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
verdirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
verdirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
verdirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
verdirmesem mi? (conditional first-person singular)
verdirmesen mi? (conditional second-person singular)
verdirmese mi? (conditional singular third-person)
verdirmesek mi? (conditional first-person plural)
verdirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
verdirmeseler mi? (conditional plural third-person)
verdirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
verdirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
verdirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
verdirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
verdirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
verdirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
verdirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
verdirmemekte misin? (progressive second-person singular)
verdirmemekte mi? (progressive singular third-person)
verdirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
verdirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
verdirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
verdirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
verdirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
verdirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
verdirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
verdirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
verdirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ویردرمك, equivalent to ver- + -dir (causative suffix) + -mek.

Bana biraz para verdir.

Find somebody who gives me some money.

Zafer'e verdirdin mi?

Did you find somebody for Zafer to put out?

lit. Did you find somebody who gives it to Zafer?


sürünür

third-person singular indicative aorist of sürünmek


süründürür

third-person singular indicative aorist of süründürmek


sürün

second-person plural imperative of sürmek


sürün

second-person singular imperative of sürünmek


süründürtür

third-person singular indicative aorist of süründürtmek


uygulama

second-person singular negative imperative of uygulamak


işletme

second-person singular negative imperative of işletmek


süründürmek

süründürmek (third-person singular simple present süründürür)

süründürür (present singular third-person)
süründürmek (infinitive)
süründüren (imperfective impersonal participle)
süründürmüş (impersonal participle perfective)
süründürecek (impersonal participle prospective)
süründürdüğüm (non-prospective participle personal)
süründürdüğün (non-prospective participle personal)
süründürdüğü (non-prospective participle personal)
süründürdüğümüz (non-prospective participle personal)
süründürdüğünüz (non-prospective participle personal)
süründürdükleri (non-prospective participle personal)
süründüreceğim (participle personal prospective)
süründüreceğin (participle personal prospective)
süründüreceği (participle personal prospective)
süründüreceğimiz (participle personal prospective)
süründüreceğiniz (participle personal prospective)
süründürecekleri (participle personal prospective)
süründürme (noun-from-verb)
süründürüş (adverbial)
süründürürüm (aorist first-person indicative present singular)
süründürürsün (aorist indicative present second-person singular)
süründürür (aorist indicative present singular third-person)
süründürürüz (aorist first-person indicative plural present)
süründürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
süründürürler (aorist indicative plural present third-person)
süründürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süründürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süründürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
süründürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süründürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süründürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süründürdüm (first-person indicative past perfective singular)
süründürdün (indicative past perfective second-person singular)
süründürdü (indicative past perfective singular third-person)
süründürdük (first-person indicative past perfective plural)
süründürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
süründürdüler (indicative past perfective plural third-person)
süründürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süründürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süründürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süründürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süründürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süründürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or süründürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
süründüreceğim (first-person future indicative singular)
süründüreceksin (future indicative second-person singular)
süründürecek (future indicative singular third-person)
süründüreceğiz (first-person future indicative plural)
süründüreceksiniz (future indicative plural second-person)
süründürecekler (future indicative plural third-person)
süründürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
süründürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
süründürmüş (inferential perfective singular third-person)
süründürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
süründürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
süründürmüşler (inferential perfective plural third-person)
süründürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
süründürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
süründürürmüş (aorist inferential singular third-person)
süründürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
süründürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
süründürürlermiş (aorist inferential plural third-person)
or süründürürmüşlar (aorist inferential plural third-person)
süründürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süründürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süründürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süründürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süründürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süründürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
süründürsem (conditional first-person singular)
süründürsen (conditional second-person singular)
süründürse (conditional singular third-person)
süründürsek (conditional first-person plural)
süründürseniz (conditional plural second-person)
süründürseler (conditional plural third-person)
süründürseydim (conditional first-person perfective singular)
süründürseydin (conditional perfective second-person singular)
süründürseydi (conditional perfective singular third-person)
süründürseydik (conditional first-person perfective plural)
süründürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
süründürseydiler (conditional perfective plural third-person)
süründüreyim (first-person optative singular)
süründüresin (optative second-person singular)
süründüre (optative singular third-person)
süründürelim (first-person optative plural)
süründüresiniz (optative plural second-person)
süründüreler (optative plural third-person)
süründürmekteyim (first-person progressive singular)
süründürmektesin (progressive second-person singular)
süründürmekte (progressive singular third-person)
süründürmekteyiz (first-person plural progressive)
süründürmektesiniz (plural progressive second-person)
süründürmekteler (plural progressive third-person)
süründürmeliyim (first-person necessitative singular)
süründürmelisin (necessitative second-person singular)
süründürmeli (necessitative singular third-person)
süründürmeliyiz (first-person necessitative plural)
süründürmelisiniz (necessitative plural second-person)
süründürmeliler (necessitative plural third-person)
süründür (imperative second-person singular)
süründürsün (imperative singular third-person)
süründürün (imperative plural second-person)
süründürsünler (imperative plural third-person)
süründürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
süründürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
süründürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
süründürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
süründürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
süründürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
süründürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süründürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süründürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süründürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süründürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süründürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süründürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
süründürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
süründürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
süründürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
süründürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
süründürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
süründürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süründürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süründürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süründürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süründürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süründürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süründürecek miyim? (first-person future indicative singular)
süründürecek misin? (future indicative second-person singular)
süründürecek mi? (future indicative singular third-person)
süründürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
süründürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
süründürecekler mi? (future indicative plural third-person)
süründürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
süründürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
süründürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
süründürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
süründürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
süründürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
süründürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
süründürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
süründürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
süründürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
süründürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
süründürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
süründürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süründürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süründürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süründürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süründürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süründürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süründürsem mi? (conditional first-person singular)
süründürsen mi? (conditional second-person singular)
süründürse mi? (conditional singular third-person)
süründürsek mi? (conditional first-person plural)
süründürseniz mi? (conditional plural second-person)
süründürseler mi? (conditional plural third-person)
süründürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
süründürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
süründürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
süründürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
süründürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
süründürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
süründürmekte miyim? (first-person progressive singular)
süründürmekte misin? (progressive second-person singular)
süründürmekte mi? (progressive singular third-person)
süründürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
süründürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
süründürmekteler mi? (plural progressive third-person)
süründürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
süründürmeli misin? (necessitative second-person singular)
süründürmeli mi? (necessitative singular third-person)
süründürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
süründürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
süründürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
süründürmemek (infinitive negative)
süründürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
süründürmemiş (impersonal negative participle perfective)
süründürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
süründürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
süründürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
süründürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
süründürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
süründürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
süründürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
süründürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
süründürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
süründürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
süründürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
süründürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
süründürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
süründürmeme (negative noun-from-verb)
süründürmeyüş (adverbial negative)
süründürmem (aorist first-person indicative present singular)
süründürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
süründürmez (aorist indicative present singular third-person)
süründürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
süründürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
süründürmezler (aorist indicative plural present third-person)
süründürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süründürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süründürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
süründürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süründürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süründürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süründürmedim (first-person indicative past perfective singular)
süründürmedin (indicative past perfective second-person singular)
süründürmedi (indicative past perfective singular third-person)
süründürmedik (first-person indicative past perfective plural)
süründürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
süründürmediler (indicative past perfective plural third-person)
süründürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süründürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süründürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süründürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süründürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süründürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
süründürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
süründürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
süründürmeyecek (future indicative singular third-person)
süründürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
süründürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
süründürmeyecekler (future indicative plural third-person)
süründürmemişim (first-person inferential perfective singular)
süründürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
süründürmemiş (inferential perfective singular third-person)
süründürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
süründürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
süründürmemişler (inferential perfective plural third-person)
süründürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
süründürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
süründürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
süründürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
süründürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
süründürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
süründürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süründürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süründürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süründürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süründürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süründürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
süründürmesem (conditional first-person singular)
süründürmesen (conditional second-person singular)
süründürmese (conditional singular third-person)
süründürmesek (conditional first-person plural)
süründürmeseniz (conditional plural second-person)
süründürmeseler (conditional plural third-person)
süründürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
süründürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
süründürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
süründürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
süründürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
süründürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
süründürmeyeyim (first-person optative singular)
süründürmeyesin (optative second-person singular)
süründürmeye (optative singular third-person)
süründürmeyelim (first-person optative plural)
süründürmeyesiniz (optative plural second-person)
süründürmeyeler (optative plural third-person)
süründürmemekteyim (first-person progressive singular)
süründürmemektesin (progressive second-person singular)
süründürmemekte (progressive singular third-person)
süründürmemekteyiz (first-person plural progressive)
süründürmemektesiniz (plural progressive second-person)
süründürmemekteler (plural progressive third-person)
süründürmemeliyim (first-person necessitative singular)
süründürmemelisin (necessitative second-person singular)
süründürmemeli (necessitative singular third-person)
süründürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
süründürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
süründürmemeliler (necessitative plural third-person)
süründürme (imperative second-person singular)
süründürmesin (imperative singular third-person)
süründürmeyin (imperative plural second-person)
süründürmesinler (imperative plural third-person)
süründürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
süründürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
süründürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
süründürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
süründürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
süründürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
süründürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süründürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süründürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süründürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süründürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süründürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süründürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
süründürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
süründürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
süründürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
süründürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
süründürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
süründürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süründürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süründürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süründürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süründürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süründürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süründürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
süründürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
süründürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
süründürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
süründürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
süründürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
süründürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
süründürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
süründürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
süründürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
süründürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
süründürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
süründürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
süründürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
süründürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
süründürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
süründürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
süründürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
süründürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süründürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süründürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süründürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süründürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süründürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süründürmesem mi? (conditional first-person singular)
süründürmesen mi? (conditional second-person singular)
süründürmese mi? (conditional singular third-person)
süründürmesek mi? (conditional first-person plural)
süründürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
süründürmeseler mi? (conditional plural third-person)
süründürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
süründürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
süründürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
süründürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
süründürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
süründürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
süründürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
süründürmemekte misin? (progressive second-person singular)
süründürmemekte mi? (progressive singular third-person)
süründürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
süründürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
süründürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
süründürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
süründürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
süründürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
süründürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
süründürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
süründürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

süründürdüğü