dikmek

head

dikmek (third-person singular simple present diker)

diker (present singular third-person)
dikmek (infinitive)
diken (imperfective impersonal participle)
dikmiş (impersonal participle perfective)
dikecek (impersonal participle prospective)
diktiğim (non-prospective participle personal)
diktiğin (non-prospective participle personal)
diktiği (non-prospective participle personal)
diktiğimiz (non-prospective participle personal)
diktiğiniz (non-prospective participle personal)
diktikleri (non-prospective participle personal)
dikeceğim (participle personal prospective)
dikeceğin (participle personal prospective)
dikeceği (participle personal prospective)
dikeceğimiz (participle personal prospective)
dikeceğiniz (participle personal prospective)
dikecekleri (participle personal prospective)
dikme (noun-from-verb)
dikiş (adverbial)
dikerim (aorist first-person indicative present singular)
dikersin (aorist indicative present second-person singular)
diker (aorist indicative present singular third-person)
dikeriz (aorist first-person indicative plural present)
dikersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dikerler (aorist indicative plural present third-person)
dikiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dikiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dikiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dikiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dikiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dikiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
diktim (first-person indicative past perfective singular)
diktin (indicative past perfective second-person singular)
dikti (indicative past perfective singular third-person)
diktik (first-person indicative past perfective plural)
diktiniz (indicative past perfective plural second-person)
diktiler (indicative past perfective plural third-person)
dikiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dikiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dikiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dikiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dikiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dikiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dikiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dikeceğim (first-person future indicative singular)
dikeceksin (future indicative second-person singular)
dikecek (future indicative singular third-person)
dikeceğiz (first-person future indicative plural)
dikeceksiniz (future indicative plural second-person)
dikecekler (future indicative plural third-person)
dikmişim (first-person inferential perfective singular)
dikmişsin (inferential perfective second-person singular)
dikmiş (inferential perfective singular third-person)
dikmişiz (first-person inferential perfective plural)
dikmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dikmişler (inferential perfective plural third-person)
dikermişim (aorist first-person inferential singular)
dikermişsin (aorist inferential second-person singular)
dikermiş (aorist inferential singular third-person)
dikermişiz (aorist first-person inferential plural)
dikermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dikerlermiş (or dikermişlar) (aorist inferential plural third-person)
dikiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dikiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dikiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dikiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dikiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dikiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
diksem (conditional first-person singular)
diksen (conditional second-person singular)
dikse (conditional singular third-person)
diksek (conditional first-person plural)
dikseniz (conditional plural second-person)
dikseler (conditional plural third-person)
dikseydim (conditional first-person perfective singular)
dikseydin (conditional perfective second-person singular)
dikseydi (conditional perfective singular third-person)
dikseydik (conditional first-person perfective plural)
dikseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dikseydiler (conditional perfective plural third-person)
dikeyim (first-person optative singular)
dikesin (optative second-person singular)
dike (optative singular third-person)
dikelim (first-person optative plural)
dikesiniz (optative plural second-person)
dikeler (optative plural third-person)
dikmekteyim (first-person progressive singular)
dikmektesin (progressive second-person singular)
dikmekte (progressive singular third-person)
dikmekteyiz (first-person plural progressive)
dikmektesiniz (plural progressive second-person)
dikmekteler (plural progressive third-person)
dikmeliyim (first-person necessitative singular)
dikmelisin (necessitative second-person singular)
dikmeli (necessitative singular third-person)
dikmeliyiz (first-person necessitative plural)
dikmelisiniz (necessitative plural second-person)
dikmeliler (necessitative plural third-person)
dik (imperative second-person singular)
diksin (imperative singular third-person)
dikin (imperative plural second-person)
diksinler (imperative plural third-person)
diker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
diker misin? (aorist indicative present second-person singular)
diker mi? (aorist indicative present singular third-person)
diker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
diker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dikerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dikiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dikiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dikiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dikiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dikiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dikiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
diktim mi? (first-person indicative past perfective singular)
diktin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dikti mi? (indicative past perfective singular third-person)
diktik mi? (first-person indicative past perfective plural)
diktiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
diktiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dikiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dikiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dikiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dikiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dikiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dikiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dikecek miyim? (first-person future indicative singular)
dikecek misin? (future indicative second-person singular)
dikecek mi? (future indicative singular third-person)
dikecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dikecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dikecekler mi? (future indicative plural third-person)
dikmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dikmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dikmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dikmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dikmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dikmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
diker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
diker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
diker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
diker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
diker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dikerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dikiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dikiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dikiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dikiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dikiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dikiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
diksem mi? (conditional first-person singular)
diksen mi? (conditional second-person singular)
dikse mi? (conditional singular third-person)
diksek mi? (conditional first-person plural)
dikseniz mi? (conditional plural second-person)
dikseler mi? (conditional plural third-person)
dikse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dikse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dikse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dikse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dikse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dikseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dikmekte miyim? (first-person progressive singular)
dikmekte misin? (progressive second-person singular)
dikmekte mi? (progressive singular third-person)
dikmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dikmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dikmekteler mi? (plural progressive third-person)
dikmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dikmeli misin? (necessitative second-person singular)
dikmeli mi? (necessitative singular third-person)
dikmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dikmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dikmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dikmemek (infinitive negative)
dikmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dikmemiş (impersonal negative participle perfective)
dikmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dikmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dikmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dikmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dikmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dikmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dikmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dikmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dikmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dikmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dikmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dikmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dikmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dikmeme (negative noun-from-verb)
dikmeyiş (adverbial negative)
dikmem (aorist first-person indicative present singular)
dikmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dikmez (aorist indicative present singular third-person)
dikmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dikmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dikmezler (aorist indicative plural present third-person)
dikmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dikmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dikmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dikmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dikmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dikmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dikmedim (first-person indicative past perfective singular)
dikmedin (indicative past perfective second-person singular)
dikmedi (indicative past perfective singular third-person)
dikmedik (first-person indicative past perfective plural)
dikmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dikmediler (indicative past perfective plural third-person)
dikmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dikmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dikmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dikmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dikmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dikmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dikmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dikmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dikmeyecek (future indicative singular third-person)
dikmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dikmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dikmeyecekler (future indicative plural third-person)
dikmemişim (first-person inferential perfective singular)
dikmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dikmemiş (inferential perfective singular third-person)
dikmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dikmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dikmemişler (inferential perfective plural third-person)
dikmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dikmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dikmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dikmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dikmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dikmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dikmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dikmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dikmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dikmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dikmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dikmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dikmesem (conditional first-person singular)
dikmesen (conditional second-person singular)
dikmese (conditional singular third-person)
dikmesek (conditional first-person plural)
dikmeseniz (conditional plural second-person)
dikmeseler (conditional plural third-person)
dikmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dikmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dikmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dikmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dikmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dikmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dikmeyeyim (first-person optative singular)
dikmeyesin (optative second-person singular)
dikmeye (optative singular third-person)
dikmeyelim (first-person optative plural)
dikmeyesiniz (optative plural second-person)
dikmeyeler (optative plural third-person)
dikmemekteyim (first-person progressive singular)
dikmemektesin (progressive second-person singular)
dikmemekte (progressive singular third-person)
dikmemekteyiz (first-person plural progressive)
dikmemektesiniz (plural progressive second-person)
dikmemekteler (plural progressive third-person)
dikmemeliyim (first-person necessitative singular)
dikmemelisin (necessitative second-person singular)
dikmemeli (necessitative singular third-person)
dikmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dikmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dikmemeliler (necessitative plural third-person)
dikme (imperative second-person singular)
dikmesin (imperative singular third-person)
dikmeyin (imperative plural second-person)
dikmesinler (imperative plural third-person)
dikmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dikmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dikmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dikmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dikmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dikmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dikmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dikmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dikmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dikmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dikmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dikmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dikmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dikmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dikmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dikmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dikmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dikmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dikmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dikmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dikmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dikmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dikmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dikmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dikmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dikmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dikmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dikmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dikmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dikmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dikmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dikmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dikmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dikmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dikmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dikmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dikmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dikmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dikmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dikmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dikmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dikmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dikmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dikmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dikmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dikmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dikmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dikmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dikmesem mi? (conditional first-person singular)
dikmesen mi? (conditional second-person singular)
dikmese mi? (conditional singular third-person)
dikmesek mi? (conditional first-person plural)
dikmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dikmeseler mi? (conditional plural third-person)
dikmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dikmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dikmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dikmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dikmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dikmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dikmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dikmemekte misin? (progressive second-person singular)
dikmemekte mi? (progressive singular third-person)
dikmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dikmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dikmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dikmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dikmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dikmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dikmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dikmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dikmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیكمك (dikmek), from Proto-Turkic *tik-.

inh+

bir yere direk dikmek

Boş toprağa bir koru dikseniz otuz yılda gölge verir.

If you were to plant trees in empty soil, [they would grow large enough] in 30 years to provide a nice shadow.

(ditransitive) to plant (plants only, for seeds see ekmek)

Doldurmasıyla kadehini dikmesi, gözünü kırpmadan tek yudumda devirmesi bir oluyor.

He instantaneously refills his cup and chugs his drink in a single breath, without even blinking.

O günden sonra kapıya diktiği bir bekçiye iş çıkışları işçilerin üstlerini arattı.

From that day onwards he made the guard whom he assigned at the entrance search the workers after work.

(ditransitive) to assign a person to a place to guard

maç yapan çocukların topunu havaya dikmek

to kick the ball of the kids playing soccer up in the air

(ditransitive) to kick a ball directly upwards

Biz apartman dikmek için ağaçları kese duralım, İsviçre'de içinde küçük bir orman olan gökdelen yapıyorlar.

As we go on cutting the trees to build apartments, in Switzerand they are building a skyscraper with a tiny forest in it.

Top toplayıcıdan gelen topu köşe noktasına dikti.

He placed the ball coming from the ball boy on the corner area.

(ditransitive, sports) to place the ball somewhere on the field

Yırtık kot nasıl dikilir?

(transitive) to sew, to sew up, to stitch, to stitch up

yazlık elbise dikimi


sekmek

head

sekmek (third-person singular simple present seker)

seker (present singular third-person)
sekmek (infinitive)
seken (imperfective impersonal participle)
sekmiş (impersonal participle perfective)
sekecek (impersonal participle prospective)
sektiğim (non-prospective participle personal)
sektiğin (non-prospective participle personal)
sektiği (non-prospective participle personal)
sektiğimiz (non-prospective participle personal)
sektiğiniz (non-prospective participle personal)
sektikleri (non-prospective participle personal)
sekeceğim (participle personal prospective)
sekeceğin (participle personal prospective)
sekeceği (participle personal prospective)
sekeceğimiz (participle personal prospective)
sekeceğiniz (participle personal prospective)
sekecekleri (participle personal prospective)
sekme (noun-from-verb)
sekiş (adverbial)
sekerim (aorist first-person indicative present singular)
sekersin (aorist indicative present second-person singular)
seker (aorist indicative present singular third-person)
sekeriz (aorist first-person indicative plural present)
sekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sekerler (aorist indicative plural present third-person)
sekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sektim (first-person indicative past perfective singular)
sektin (indicative past perfective second-person singular)
sekti (indicative past perfective singular third-person)
sektik (first-person indicative past perfective plural)
sektiniz (indicative past perfective plural second-person)
sektiler (indicative past perfective plural third-person)
sekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sekeceğim (first-person future indicative singular)
sekeceksin (future indicative second-person singular)
sekecek (future indicative singular third-person)
sekeceğiz (first-person future indicative plural)
sekeceksiniz (future indicative plural second-person)
sekecekler (future indicative plural third-person)
sekmişim (first-person inferential perfective singular)
sekmişsin (inferential perfective second-person singular)
sekmiş (inferential perfective singular third-person)
sekmişiz (first-person inferential perfective plural)
sekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sekmişler (inferential perfective plural third-person)
sekermişim (aorist first-person inferential singular)
sekermişsin (aorist inferential second-person singular)
sekermiş (aorist inferential singular third-person)
sekermişiz (aorist first-person inferential plural)
sekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sekerlermiş (or sekermişlar) (aorist inferential plural third-person)
sekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
seksem (conditional first-person singular)
seksen (conditional second-person singular)
sekse (conditional singular third-person)
seksek (conditional first-person plural)
sekseniz (conditional plural second-person)
sekseler (conditional plural third-person)
sekseydim (conditional first-person perfective singular)
sekseydin (conditional perfective second-person singular)
sekseydi (conditional perfective singular third-person)
sekseydik (conditional first-person perfective plural)
sekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sekseydiler (conditional perfective plural third-person)
sekeyim (first-person optative singular)
sekesin (optative second-person singular)
seke (optative singular third-person)
sekelim (first-person optative plural)
sekesiniz (optative plural second-person)
sekeler (optative plural third-person)
sekmekteyim (first-person progressive singular)
sekmektesin (progressive second-person singular)
sekmekte (progressive singular third-person)
sekmekteyiz (first-person plural progressive)
sekmektesiniz (plural progressive second-person)
sekmekteler (plural progressive third-person)
sekmeliyim (first-person necessitative singular)
sekmelisin (necessitative second-person singular)
sekmeli (necessitative singular third-person)
sekmeliyiz (first-person necessitative plural)
sekmelisiniz (necessitative plural second-person)
sekmeliler (necessitative plural third-person)
sek (imperative second-person singular)
seksin (imperative singular third-person)
sekin (imperative plural second-person)
seksinler (imperative plural third-person)
seker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
seker misin? (aorist indicative present second-person singular)
seker mi? (aorist indicative present singular third-person)
seker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
seker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
sektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sekecek miyim? (first-person future indicative singular)
sekecek misin? (future indicative second-person singular)
sekecek mi? (future indicative singular third-person)
sekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sekecekler mi? (future indicative plural third-person)
sekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
seker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
seker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
seker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
seker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
seker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
seksem mi? (conditional first-person singular)
seksen mi? (conditional second-person singular)
sekse mi? (conditional singular third-person)
seksek mi? (conditional first-person plural)
sekseniz mi? (conditional plural second-person)
sekseler mi? (conditional plural third-person)
sekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sekmekte miyim? (first-person progressive singular)
sekmekte misin? (progressive second-person singular)
sekmekte mi? (progressive singular third-person)
sekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sekmekteler mi? (plural progressive third-person)
sekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sekmeli misin? (necessitative second-person singular)
sekmeli mi? (necessitative singular third-person)
sekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sekmemek (infinitive negative)
sekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sekmemiş (impersonal negative participle perfective)
sekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sekmeme (negative noun-from-verb)
sekmeyiş (adverbial negative)
sekmem (aorist first-person indicative present singular)
sekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sekmez (aorist indicative present singular third-person)
sekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sekmezler (aorist indicative plural present third-person)
sekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sekmedim (first-person indicative past perfective singular)
sekmedin (indicative past perfective second-person singular)
sekmedi (indicative past perfective singular third-person)
sekmedik (first-person indicative past perfective plural)
sekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sekmediler (indicative past perfective plural third-person)
sekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sekmeyecek (future indicative singular third-person)
sekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sekmeyecekler (future indicative plural third-person)
sekmemişim (first-person inferential perfective singular)
sekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sekmemiş (inferential perfective singular third-person)
sekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sekmemişler (inferential perfective plural third-person)
sekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sekmesem (conditional first-person singular)
sekmesen (conditional second-person singular)
sekmese (conditional singular third-person)
sekmesek (conditional first-person plural)
sekmeseniz (conditional plural second-person)
sekmeseler (conditional plural third-person)
sekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sekmeyeyim (first-person optative singular)
sekmeyesin (optative second-person singular)
sekmeye (optative singular third-person)
sekmeyelim (first-person optative plural)
sekmeyesiniz (optative plural second-person)
sekmeyeler (optative plural third-person)
sekmemekteyim (first-person progressive singular)
sekmemektesin (progressive second-person singular)
sekmemekte (progressive singular third-person)
sekmemekteyiz (first-person plural progressive)
sekmemektesiniz (plural progressive second-person)
sekmemekteler (plural progressive third-person)
sekmemeliyim (first-person necessitative singular)
sekmemelisin (necessitative second-person singular)
sekmemeli (necessitative singular third-person)
sekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sekmemeliler (necessitative plural third-person)
sekme (imperative second-person singular)
sekmesin (imperative singular third-person)
sekmeyin (imperative plural second-person)
sekmesinler (imperative plural third-person)
sekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sekmesem mi? (conditional first-person singular)
sekmesen mi? (conditional second-person singular)
sekmese mi? (conditional singular third-person)
sekmesek mi? (conditional first-person plural)
sekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sekmeseler mi? (conditional plural third-person)
sekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sekmemekte misin? (progressive second-person singular)
sekmemekte mi? (progressive singular third-person)
sekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish سكمك (sekmek, “to hop, hobble along, ricochet”), from Proto-Turkic *sēk- (“to jump”).
Cognate with Azerbaijani səkmək (“to hop”), Chuvash сикме (sikme, “to jump”). Compare Hungarian szökik (“to hop”).

inh

(intransitive) to skip, jump lightly and quickly

(intransitive) to ricochet; (for a stone) to skip (over water)


yakmak

head

yakmak (third-person singular simple present yakar)

From Ottoman Turkish یاقمق (yakmak, “to burn”), from Proto-Turkic *yak- (“to burn”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (yak-, “to burn”), Chuvash ҫут (śut, “to set on fire, light”), Kazakh жағу (jağu, “to burn”), Kyrgyz жагуу (jaguu, “to burn”), Turkmen ýakmak (“to burn”), Uyghur ياقماق (yaqmaq, “to kindle, light”), Uzbek yoqmoq (“to burn”), Yakut сах (saq, “to strike fire”).

cog

(transitive) to light; to ignite; to set fire to, set on fire

(transitive) to turn on, light (electric lights)

(transitive) to burn; to irritate, bite, scathe


yakmak

yakar (present singular third-person)
yakmak (infinitive)
yakan (imperfective impersonal participle)
yakmış (impersonal participle perfective)
yakacak (impersonal participle prospective)
yaktığım (non-prospective participle personal)
yaktığın (non-prospective participle personal)
yaktığı (non-prospective participle personal)
yaktığımız (non-prospective participle personal)
yaktığınız (non-prospective participle personal)
yaktıkları (non-prospective participle personal)
yakacağım (participle personal prospective)
yakacağın (participle personal prospective)
yakacağı (participle personal prospective)
yakacağımız (participle personal prospective)
yakacağınız (participle personal prospective)
yakacakları (participle personal prospective)
yakma (noun-from-verb)
yakış (adverbial)
yakarım (aorist first-person indicative present singular)
yakarsın (aorist indicative present second-person singular)
yakar (aorist indicative present singular third-person)
yakarız (aorist first-person indicative plural present)
yakarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakarlar (aorist indicative plural present third-person)
yakıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yaktım (first-person indicative past perfective singular)
yaktın (indicative past perfective second-person singular)
yaktı (indicative past perfective singular third-person)
yaktık (first-person indicative past perfective plural)
yaktınız (indicative past perfective plural second-person)
yaktılar (indicative past perfective plural third-person)
yakıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yakıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yakacağım (first-person future indicative singular)
yakacaksın (future indicative second-person singular)
yakacak (future indicative singular third-person)
yakacağız (first-person future indicative plural)
yakacaksınız (future indicative plural second-person)
yakacaklar (future indicative plural third-person)
yakmışım (first-person inferential perfective singular)
yakmışsın (inferential perfective second-person singular)
yakmış (inferential perfective singular third-person)
yakmışız (first-person inferential perfective plural)
yakmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakmışlar (inferential perfective plural third-person)
yakarmışım (aorist first-person inferential singular)
yakarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakarmış (aorist inferential singular third-person)
yakarmışız (aorist first-person inferential plural)
yakarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakarlarmış (or yakarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yakıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yaksam (conditional first-person singular)
yaksan (conditional second-person singular)
yaksa (conditional singular third-person)
yaksak (conditional first-person plural)
yaksanız (conditional plural second-person)
yaksalar (conditional plural third-person)
yaksaydım (conditional first-person perfective singular)
yaksaydın (conditional perfective second-person singular)
yaksaydı (conditional perfective singular third-person)
yaksaydık (conditional first-person perfective plural)
yaksaydınız (conditional perfective plural second-person)
yaksaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakayım (first-person optative singular)
yakasın (optative second-person singular)
yaka (optative singular third-person)
yakalım (first-person optative plural)
yakasınız (optative plural second-person)
yakalar (optative plural third-person)
yakmaktayım (first-person progressive singular)
yakmaktasın (progressive second-person singular)
yakmakta (progressive singular third-person)
yakmaktayız (first-person plural progressive)
yakmaktasınız (plural progressive second-person)
yakmaktalar (plural progressive third-person)
yakmalıyım (first-person necessitative singular)
yakmalısın (necessitative second-person singular)
yakmalı (necessitative singular third-person)
yakmalıyız (first-person necessitative plural)
yakmalısınız (necessitative plural second-person)
yakmalılar (necessitative plural third-person)
yak (imperative second-person singular)
yaksın (imperative singular third-person)
yakın (imperative plural second-person)
yaksınlar (imperative plural third-person)
yakar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yaktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yaktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yaktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yaktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yaktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yaktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakacak mı? (future indicative singular third-person)
yakacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yaksam mı? (conditional first-person singular)
yaksan mı? (conditional second-person singular)
yaksa mı? (conditional singular third-person)
yaksak mı? (conditional first-person plural)
yaksanız mı? (conditional plural second-person)
yaksalar mı? (conditional plural third-person)
yaksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yaksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yaksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yaksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yaksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yaksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakmakta mısın? (progressive second-person singular)
yakmakta mı? (progressive singular third-person)
yakmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakmalı mı? (necessitative singular third-person)
yakmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yakmamak (infinitive negative)
yakmayan (imperfective impersonal negative participle)
yakmamış (impersonal negative participle perfective)
yakmayacak (impersonal negative participle prospective)
yakmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yakmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yakmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yakmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yakmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yakmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yakmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yakmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yakmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yakmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yakmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yakmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yakmama (negative noun-from-verb)
yakmayış (adverbial negative)
yakmam (aorist first-person indicative present singular)
yakmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yakmaz (aorist indicative present singular third-person)
yakmayız (aorist first-person indicative plural present)
yakmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yakmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yakmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yakmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yakmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yakmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yakmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yakmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yakmadım (first-person indicative past perfective singular)
yakmadın (indicative past perfective second-person singular)
yakmadı (indicative past perfective singular third-person)
yakmadık (first-person indicative past perfective plural)
yakmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yakmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yakmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yakmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yakmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yakmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yakmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yakmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yakmayacağım (first-person future indicative singular)
yakmayacaksın (future indicative second-person singular)
yakmayacak (future indicative singular third-person)
yakmayacağız (first-person future indicative plural)
yakmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yakmayacaklar (future indicative plural third-person)
yakmamışım (first-person inferential perfective singular)
yakmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yakmamış (inferential perfective singular third-person)
yakmamışız (first-person inferential perfective plural)
yakmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yakmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yakmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yakmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yakmazmış (aorist inferential singular third-person)
yakmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yakmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yakmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yakmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yakmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yakmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yakmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yakmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yakmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yakmasam (conditional first-person singular)
yakmasan (conditional second-person singular)
yakmasa (conditional singular third-person)
yakmasak (conditional first-person plural)
yakmasanız (conditional plural second-person)
yakmasalar (conditional plural third-person)
yakmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yakmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yakmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yakmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yakmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yakmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yakmayayım (first-person optative singular)
yakmayasın (optative second-person singular)
yakmaya (optative singular third-person)
yakmayalım (first-person optative plural)
yakmayasınız (optative plural second-person)
yakmayalar (optative plural third-person)
yakmamaktayım (first-person progressive singular)
yakmamaktasın (progressive second-person singular)
yakmamakta (progressive singular third-person)
yakmamaktayız (first-person plural progressive)
yakmamaktasınız (plural progressive second-person)
yakmamaktalar (plural progressive third-person)
yakmamalıyım (first-person necessitative singular)
yakmamalısın (necessitative second-person singular)
yakmamalı (necessitative singular third-person)
yakmamalıyız (first-person necessitative plural)
yakmamalısınız (necessitative plural second-person)
yakmamalılar (necessitative plural third-person)
yakma (imperative second-person singular)
yakmasın (imperative singular third-person)
yakmayın (imperative plural second-person)
yakmasınlar (imperative plural third-person)
yakmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yakmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yakmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yakmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yakmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yakmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yakmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yakmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yakmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yakmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yakmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yakmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yakmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yakmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yakmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yakmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yakmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yakmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yakmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yakmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yakmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yakmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yakmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yakmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yakmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yakmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yakmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yakmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yakmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yakmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yakmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yakmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yakmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yakmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yakmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yakmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yakmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yakmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yakmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yakmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yakmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yakmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yakmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yakmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yakmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yakmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yakmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yakmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yakmasam mı? (conditional first-person singular)
yakmasan mı? (conditional second-person singular)
yakmasa mı? (conditional singular third-person)
yakmasak mı? (conditional first-person plural)
yakmasanız mı? (conditional plural second-person)
yakmasalar mı? (conditional plural third-person)
yakmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yakmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yakmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yakmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yakmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yakmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yakmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yakmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yakmamakta mı? (progressive singular third-person)
yakmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yakmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yakmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yakmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yakmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yakmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yakmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yakmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yakmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Akin to Karakhanid [script needed] (yak-, “to come near, touch, smear on”), Uyghur ياقماق (yaqmaq, “to stick, adhere, smear on, apply to”).


satmak

head

satmak (third-person singular simple present satar)

satar (present singular third-person)
satmak (infinitive)
satan (imperfective impersonal participle)
satmış (impersonal participle perfective)
satacak (impersonal participle prospective)
sattığım (non-prospective participle personal)
sattığın (non-prospective participle personal)
sattığı (non-prospective participle personal)
sattığımız (non-prospective participle personal)
sattığınız (non-prospective participle personal)
sattıkları (non-prospective participle personal)
satacağım (participle personal prospective)
satacağın (participle personal prospective)
satacağı (participle personal prospective)
satacağımız (participle personal prospective)
satacağınız (participle personal prospective)
satacakları (participle personal prospective)
satma (noun-from-verb)
satış (adverbial)
satarım (aorist first-person indicative present singular)
satarsın (aorist indicative present second-person singular)
satar (aorist indicative present singular third-person)
satarız (aorist first-person indicative plural present)
satarsınız (aorist indicative plural present second-person)
satarlar (aorist indicative plural present third-person)
satıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
satıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
satıyor (imperfective indicative present singular third-person)
satıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
satıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
satıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sattım (first-person indicative past perfective singular)
sattın (indicative past perfective second-person singular)
sattı (indicative past perfective singular third-person)
sattık (first-person indicative past perfective plural)
sattınız (indicative past perfective plural second-person)
sattılar (indicative past perfective plural third-person)
satıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
satıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
satıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
satıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
satıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
satıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or satıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
satacağım (first-person future indicative singular)
satacaksın (future indicative second-person singular)
satacak (future indicative singular third-person)
satacağız (first-person future indicative plural)
satacaksınız (future indicative plural second-person)
satacaklar (future indicative plural third-person)
satmışım (first-person inferential perfective singular)
satmışsın (inferential perfective second-person singular)
satmış (inferential perfective singular third-person)
satmışız (first-person inferential perfective plural)
satmışsınız (inferential perfective plural second-person)
satmışlar (inferential perfective plural third-person)
satarmışım (aorist first-person inferential singular)
satarmışsın (aorist inferential second-person singular)
satarmış (aorist inferential singular third-person)
satarmışız (aorist first-person inferential plural)
satarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
satarlarmış (or satarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
satıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
satıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
satıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
satıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
satıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
satıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
satsam (conditional first-person singular)
satsan (conditional second-person singular)
satsa (conditional singular third-person)
satsak (conditional first-person plural)
satsanız (conditional plural second-person)
satsalar (conditional plural third-person)
satsaydım (conditional first-person perfective singular)
satsaydın (conditional perfective second-person singular)
satsaydı (conditional perfective singular third-person)
satsaydık (conditional first-person perfective plural)
satsaydınız (conditional perfective plural second-person)
satsaydılar (conditional perfective plural third-person)
satayım (first-person optative singular)
satasın (optative second-person singular)
sata (optative singular third-person)
satalım (first-person optative plural)
satasınız (optative plural second-person)
satalar (optative plural third-person)
satmaktayım (first-person progressive singular)
satmaktasın (progressive second-person singular)
satmakta (progressive singular third-person)
satmaktayız (first-person plural progressive)
satmaktasınız (plural progressive second-person)
satmaktalar (plural progressive third-person)
satmalıyım (first-person necessitative singular)
satmalısın (necessitative second-person singular)
satmalı (necessitative singular third-person)
satmalıyız (first-person necessitative plural)
satmalısınız (necessitative plural second-person)
satmalılar (necessitative plural third-person)
sat (imperative second-person singular)
satsın (imperative singular third-person)
satın (imperative plural second-person)
satsınlar (imperative plural third-person)
satar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
satar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
satar mı? (aorist indicative present singular third-person)
satar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
satar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
satarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
satıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
satıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
satıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
satıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
satıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
satıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sattım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sattın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sattı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sattık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sattınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sattılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
satıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
satıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
satıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
satıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
satıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
satıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
satacak mıyım? (first-person future indicative singular)
satacak mısın? (future indicative second-person singular)
satacak mı? (future indicative singular third-person)
satacak mıyız? (first-person future indicative plural)
satacak mısınız? (future indicative plural second-person)
satacaklar mı? (future indicative plural third-person)
satmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
satmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
satmış mı? (inferential perfective singular third-person)
satmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
satmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
satmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
satar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
satar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
satar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
satar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
satar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
satarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
satıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
satıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
satıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
satıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
satıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
satıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
satsam mı? (conditional first-person singular)
satsan mı? (conditional second-person singular)
satsa mı? (conditional singular third-person)
satsak mı? (conditional first-person plural)
satsanız mı? (conditional plural second-person)
satsalar mı? (conditional plural third-person)
satsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
satsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
satsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
satsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
satsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
satsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
satmakta mıyım? (first-person progressive singular)
satmakta mısın? (progressive second-person singular)
satmakta mı? (progressive singular third-person)
satmakta mıyız? (first-person plural progressive)
satmakta mısınız? (plural progressive second-person)
satmaktalar mı? (plural progressive third-person)
satmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
satmalı mısın? (necessitative second-person singular)
satmalı mı? (necessitative singular third-person)
satmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
satmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
satmalılar mı? (necessitative plural third-person)
satmamak (infinitive negative)
satmayan (imperfective impersonal negative participle)
satmamış (impersonal negative participle perfective)
satmayacak (impersonal negative participle prospective)
satmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
satmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
satmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
satmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
satmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
satmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
satmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
satmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
satmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
satmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
satmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
satmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
satmama (negative noun-from-verb)
satmayış (adverbial negative)
satmam (aorist first-person indicative present singular)
satmazsın (aorist indicative present second-person singular)
satmaz (aorist indicative present singular third-person)
satmayız (aorist first-person indicative plural present)
satmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
satmazlar (aorist indicative plural present third-person)
satmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
satmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
satmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
satmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
satmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
satmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
satmadım (first-person indicative past perfective singular)
satmadın (indicative past perfective second-person singular)
satmadı (indicative past perfective singular third-person)
satmadık (first-person indicative past perfective plural)
satmadınız (indicative past perfective plural second-person)
satmadılar (indicative past perfective plural third-person)
satmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
satmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
satmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
satmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
satmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
satmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
satmayacağım (first-person future indicative singular)
satmayacaksın (future indicative second-person singular)
satmayacak (future indicative singular third-person)
satmayacağız (first-person future indicative plural)
satmayacaksınız (future indicative plural second-person)
satmayacaklar (future indicative plural third-person)
satmamışım (first-person inferential perfective singular)
satmamışsın (inferential perfective second-person singular)
satmamış (inferential perfective singular third-person)
satmamışız (first-person inferential perfective plural)
satmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
satmamışlar (inferential perfective plural third-person)
satmazmışım (aorist first-person inferential singular)
satmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
satmazmış (aorist inferential singular third-person)
satmazmışız (aorist first-person inferential plural)
satmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
satmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
satmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
satmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
satmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
satmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
satmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
satmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
satmasam (conditional first-person singular)
satmasan (conditional second-person singular)
satmasa (conditional singular third-person)
satmasak (conditional first-person plural)
satmasanız (conditional plural second-person)
satmasalar (conditional plural third-person)
satmasaydım (conditional first-person perfective singular)
satmasaydın (conditional perfective second-person singular)
satmasaydı (conditional perfective singular third-person)
satmasaydık (conditional first-person perfective plural)
satmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
satmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
satmayayım (first-person optative singular)
satmayasın (optative second-person singular)
satmaya (optative singular third-person)
satmayalım (first-person optative plural)
satmayasınız (optative plural second-person)
satmayalar (optative plural third-person)
satmamaktayım (first-person progressive singular)
satmamaktasın (progressive second-person singular)
satmamakta (progressive singular third-person)
satmamaktayız (first-person plural progressive)
satmamaktasınız (plural progressive second-person)
satmamaktalar (plural progressive third-person)
satmamalıyım (first-person necessitative singular)
satmamalısın (necessitative second-person singular)
satmamalı (necessitative singular third-person)
satmamalıyız (first-person necessitative plural)
satmamalısınız (necessitative plural second-person)
satmamalılar (necessitative plural third-person)
satma (imperative second-person singular)
satmasın (imperative singular third-person)
satmayın (imperative plural second-person)
satmasınlar (imperative plural third-person)
satmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
satmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
satmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
satmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
satmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
satmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
satmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
satmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
satmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
satmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
satmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
satmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
satmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
satmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
satmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
satmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
satmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
satmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
satmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
satmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
satmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
satmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
satmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
satmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
satmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
satmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
satmayacak mı? (future indicative singular third-person)
satmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
satmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
satmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
satmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
satmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
satmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
satmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
satmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
satmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
satmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
satmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
satmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
satmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
satmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
satmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
satmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
satmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
satmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
satmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
satmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
satmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
satmasam mı? (conditional first-person singular)
satmasan mı? (conditional second-person singular)
satmasa mı? (conditional singular third-person)
satmasak mı? (conditional first-person plural)
satmasanız mı? (conditional plural second-person)
satmasalar mı? (conditional plural third-person)
satmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
satmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
satmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
satmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
satmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
satmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
satmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
satmamakta mısın? (progressive second-person singular)
satmamakta mı? (progressive singular third-person)
satmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
satmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
satmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
satmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
satmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
satmamalı mı? (necessitative singular third-person)
satmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
satmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
satmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاتمق (satmak, “to sell, deal in, palm off, foist”). Cognate of Old Turkic [script needed] (sat-, “to sell”), Azerbaijani satmaq (“to sell”), Bashkir һатыу (hatıw, “to sell”), Chuvash сутма (sutma, “to sell”), Kazakh сату (satu, “to sell”), Khakas садарға (sadarğa, “to sell”), Kyrgyz сатуу (satuu, “to sell”), Turkmen satmak (“to sell”), Tuvan садар (sadar, “to sell”), Uzbek sotmoq (“to sell”), Yakut атыы (atıı, “commerce, trade”).

cog

Bu masayı satacağım.

Gerçek bir arkadaş seni asla satmaz.