atışmak

atışmak (third-person singular simple present atışır)

atışır (present singular third-person)
atışmak (infinitive)
atışan (imperfective impersonal participle)
atışmış (impersonal participle perfective)
atışacak (impersonal participle prospective)
atıştığım (non-prospective participle personal)
atıştığın (non-prospective participle personal)
atıştığı (non-prospective participle personal)
atıştığımız (non-prospective participle personal)
atıştığınız (non-prospective participle personal)
atıştıkları (non-prospective participle personal)
atışacağım (participle personal prospective)
atışacağın (participle personal prospective)
atışacağı (participle personal prospective)
atışacağımız (participle personal prospective)
atışacağınız (participle personal prospective)
atışacakları (participle personal prospective)
atışma (noun-from-verb)
atışış (adverbial)
atışırım (aorist first-person indicative present singular)
atışırsın (aorist indicative present second-person singular)
atışır (aorist indicative present singular third-person)
atışırız (aorist first-person indicative plural present)
atışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
atışırlar (aorist indicative plural present third-person)
atışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
atışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atıştım (first-person indicative past perfective singular)
atıştın (indicative past perfective second-person singular)
atıştı (indicative past perfective singular third-person)
atıştık (first-person indicative past perfective plural)
atıştınız (indicative past perfective plural second-person)
atıştılar (indicative past perfective plural third-person)
atışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or atışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
atışacağım (first-person future indicative singular)
atışacaksın (future indicative second-person singular)
atışacak (future indicative singular third-person)
atışacağız (first-person future indicative plural)
atışacaksınız (future indicative plural second-person)
atışacaklar (future indicative plural third-person)
atışmışım (first-person inferential perfective singular)
atışmışsın (inferential perfective second-person singular)
atışmış (inferential perfective singular third-person)
atışmışız (first-person inferential perfective plural)
atışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
atışmışlar (inferential perfective plural third-person)
atışırmışım (aorist first-person inferential singular)
atışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
atışırmış (aorist inferential singular third-person)
atışırmışız (aorist first-person inferential plural)
atışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
atışırlarmış (or atışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
atışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atışsam (conditional first-person singular)
atışsan (conditional second-person singular)
atışsa (conditional singular third-person)
atışsak (conditional first-person plural)
atışsanız (conditional plural second-person)
atışsalar (conditional plural third-person)
atışsaydım (conditional first-person perfective singular)
atışsaydın (conditional perfective second-person singular)
atışsaydı (conditional perfective singular third-person)
atışsaydık (conditional first-person perfective plural)
atışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
atışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
atışayım (first-person optative singular)
atışasın (optative second-person singular)
atışa (optative singular third-person)
atışalım (first-person optative plural)
atışasınız (optative plural second-person)
atışalar (optative plural third-person)
atışmaktayım (first-person progressive singular)
atışmaktasın (progressive second-person singular)
atışmakta (progressive singular third-person)
atışmaktayız (first-person plural progressive)
atışmaktasınız (plural progressive second-person)
atışmaktalar (plural progressive third-person)
atışmalıyım (first-person necessitative singular)
atışmalısın (necessitative second-person singular)
atışmalı (necessitative singular third-person)
atışmalıyız (first-person necessitative plural)
atışmalısınız (necessitative plural second-person)
atışmalılar (necessitative plural third-person)
atış (imperative second-person singular)
atışsın (imperative singular third-person)
atışın (imperative plural second-person)
atışsınlar (imperative plural third-person)
atışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
atışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
atışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
atışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
atışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
atışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
atışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
atıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
atıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
atıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
atıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
atıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
atışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
atışacak mısın? (future indicative second-person singular)
atışacak mı? (future indicative singular third-person)
atışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
atışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
atışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
atışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
atışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
atışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
atışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
atışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
atışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
atışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
atışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
atışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
atışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
atışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
atışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
atışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atışsam mı? (conditional first-person singular)
atışsan mı? (conditional second-person singular)
atışsa mı? (conditional singular third-person)
atışsak mı? (conditional first-person plural)
atışsanız mı? (conditional plural second-person)
atışsalar mı? (conditional plural third-person)
atışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
atışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
atışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
atışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
atışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
atışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
atışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
atışmakta mısın? (progressive second-person singular)
atışmakta mı? (progressive singular third-person)
atışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
atışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
atışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
atışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
atışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
atışmalı mı? (necessitative singular third-person)
atışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
atışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
atışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
atışmamak (infinitive negative)
atışmayan (imperfective impersonal negative participle)
atışmamış (impersonal negative participle perfective)
atışmayacak (impersonal negative participle prospective)
atışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
atışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
atışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
atışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
atışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
atışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
atışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
atışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
atışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
atışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
atışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
atışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
atışmama (negative noun-from-verb)
atışmayış (adverbial negative)
atışmam (aorist first-person indicative present singular)
atışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
atışmaz (aorist indicative present singular third-person)
atışmayız (aorist first-person indicative plural present)
atışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
atışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
atışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
atışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
atışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
atışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
atışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
atışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
atışmadım (first-person indicative past perfective singular)
atışmadın (indicative past perfective second-person singular)
atışmadı (indicative past perfective singular third-person)
atışmadık (first-person indicative past perfective plural)
atışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
atışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
atışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
atışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
atışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
atışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
atışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
atışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
atışmayacağım (first-person future indicative singular)
atışmayacaksın (future indicative second-person singular)
atışmayacak (future indicative singular third-person)
atışmayacağız (first-person future indicative plural)
atışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
atışmayacaklar (future indicative plural third-person)
atışmamışım (first-person inferential perfective singular)
atışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
atışmamış (inferential perfective singular third-person)
atışmamışız (first-person inferential perfective plural)
atışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
atışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
atışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
atışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
atışmazmış (aorist inferential singular third-person)
atışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
atışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
atışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
atışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
atışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
atışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
atışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
atışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
atışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
atışmasam (conditional first-person singular)
atışmasan (conditional second-person singular)
atışmasa (conditional singular third-person)
atışmasak (conditional first-person plural)
atışmasanız (conditional plural second-person)
atışmasalar (conditional plural third-person)
atışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
atışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
atışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
atışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
atışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
atışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
atışmayayım (first-person optative singular)
atışmayasın (optative second-person singular)
atışmaya (optative singular third-person)
atışmayalım (first-person optative plural)
atışmayasınız (optative plural second-person)
atışmayalar (optative plural third-person)
atışmamaktayım (first-person progressive singular)
atışmamaktasın (progressive second-person singular)
atışmamakta (progressive singular third-person)
atışmamaktayız (first-person plural progressive)
atışmamaktasınız (plural progressive second-person)
atışmamaktalar (plural progressive third-person)
atışmamalıyım (first-person necessitative singular)
atışmamalısın (necessitative second-person singular)
atışmamalı (necessitative singular third-person)
atışmamalıyız (first-person necessitative plural)
atışmamalısınız (necessitative plural second-person)
atışmamalılar (necessitative plural third-person)
atışma (imperative second-person singular)
atışmasın (imperative singular third-person)
atışmayın (imperative plural second-person)
atışmasınlar (imperative plural third-person)
atışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
atışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
atışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
atışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
atışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
atışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
atışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
atışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
atışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
atışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
atışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
atışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
atışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
atışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
atışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
atışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
atışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
atışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
atışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
atışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
atışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
atışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
atışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
atışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
atışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
atışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
atışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
atışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
atışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
atışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
atışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
atışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
atışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
atışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
atışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
atışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
atışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
atışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
atışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
atışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
atışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
atışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
atışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
atışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
atışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
atışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
atışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
atışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
atışmasam mı? (conditional first-person singular)
atışmasan mı? (conditional second-person singular)
atışmasa mı? (conditional singular third-person)
atışmasak mı? (conditional first-person plural)
atışmasanız mı? (conditional plural second-person)
atışmasalar mı? (conditional plural third-person)
atışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
atışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
atışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
atışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
atışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
atışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
atışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
atışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
atışmamakta mı? (progressive singular third-person)
atışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
atışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
atışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
atışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
atışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
atışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
atışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
atışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
atışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

atışırmışsın

atışırmışsınız

atışmışsınız

From Ottoman Turkish آتشمق (atışmak, “to throw at each other”), from آتمق (atmak, “to throw”).

inh

(intransitive) to bicker, jangle, quarrel


yapma

yap (“make, do”) + -ma (negates meaning of the verb)

second-person singular negative imperative of yapmak


daldırır

third-person singular indicative aorist of daldırmak


demler

third-person singular indicative aorist of demlemek


kovar

third-person singular indicative aorist of kovmak


şikâyet etmek

head

şikâyet etmek (third-person singular simple present şikâyet eder)

şikâyet eder (present singular third-person)
şikâyet etmek (infinitive)
şikâyet eden (imperfective impersonal participle)
şikâyet etmiş (impersonal participle perfective)
şikâyet edecek (impersonal participle prospective)
şikâyet ettiğim (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiğin (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiği (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiğimiz (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiğiniz (non-prospective participle personal)
şikâyet ettikleri (non-prospective participle personal)
şikâyet edeceğim (participle personal prospective)
şikâyet edeceğin (participle personal prospective)
şikâyet edeceği (participle personal prospective)
şikâyet edeceğimiz (participle personal prospective)
şikâyet edeceğiniz (participle personal prospective)
şikâyet edecekleri (participle personal prospective)
şikâyet etme (noun-from-verb)
şikâyet ediş (adverbial)
şikâyet ederim (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet edersin (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet eder (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet ederiz (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet ederler (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet ettim (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet ettin (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etti (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet ettik (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet ettiler (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şikâyet ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet edeceğim (first-person future indicative singular)
şikâyet edeceksin (future indicative second-person singular)
şikâyet edecek (future indicative singular third-person)
şikâyet edeceğiz (first-person future indicative plural)
şikâyet edeceksiniz (future indicative plural second-person)
şikâyet edecekler (future indicative plural third-person)
şikâyet etmişim (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmişsin (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmiş (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmişiz (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmişler (inferential perfective plural third-person)
şikâyet edermişim (aorist first-person inferential singular)
şikâyet edermişsin (aorist inferential second-person singular)
şikâyet edermiş (aorist inferential singular third-person)
şikâyet edermişiz (aorist first-person inferential plural)
şikâyet edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şikâyet ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or şikâyet edermişlar (aorist inferential plural third-person)
şikâyet ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etsem (conditional first-person singular)
şikâyet etsen (conditional second-person singular)
şikâyet etse (conditional singular third-person)
şikâyet etsek (conditional first-person plural)
şikâyet etseniz (conditional plural second-person)
şikâyet etseler (conditional plural third-person)
şikâyet etseydim (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etseydin (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etseydi (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etseydik (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etseydiler (conditional perfective plural third-person)
şikâyet edeyim (first-person optative singular)
şikâyet edesin (optative second-person singular)
şikâyet ede (optative singular third-person)
şikâyet edelim (first-person optative plural)
şikâyet edesiniz (optative plural second-person)
şikâyet edeler (optative plural third-person)
şikâyet etmekteyim (first-person progressive singular)
şikâyet etmektesin (progressive second-person singular)
şikâyet etmekte (progressive singular third-person)
şikâyet etmekteyiz (first-person plural progressive)
şikâyet etmektesiniz (plural progressive second-person)
şikâyet etmekteler (plural progressive third-person)
şikâyet etmeliyim (first-person necessitative singular)
şikâyet etmelisin (necessitative second-person singular)
şikâyet etmeli (necessitative singular third-person)
şikâyet etmeliyiz (first-person necessitative plural)
şikâyet etmelisiniz (necessitative plural second-person)
şikâyet etmeliler (necessitative plural third-person)
şikâyet et (imperative second-person singular)
şikâyet etsin (imperative singular third-person)
şikâyet edin (imperative plural second-person)
or şikâyet ediniz (imperative plural second-person)
şikâyet etsinler (imperative plural third-person)
şikâyet eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet edecek miyim? (first-person future indicative singular)
şikâyet edecek misin? (future indicative second-person singular)
şikâyet edecek mi? (future indicative singular third-person)
şikâyet edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şikâyet edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şikâyet edecekler mi? (future indicative plural third-person)
şikâyet etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şikâyet eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şikâyet eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şikâyet eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şikâyet eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şikâyet eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şikâyet ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şikâyet ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etsem mi? (conditional first-person singular)
şikâyet etsen mi? (conditional second-person singular)
şikâyet etse mi? (conditional singular third-person)
şikâyet etsek mi? (conditional first-person plural)
şikâyet etseniz mi? (conditional plural second-person)
şikâyet etseler mi? (conditional plural third-person)
şikâyet etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şikâyet etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
şikâyet etmekte misin? (progressive second-person singular)
şikâyet etmekte mi? (progressive singular third-person)
şikâyet etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
şikâyet etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
şikâyet etmekteler mi? (plural progressive third-person)
şikâyet etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
şikâyet etmeli misin? (necessitative second-person singular)
şikâyet etmeli mi? (necessitative singular third-person)
şikâyet etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şikâyet etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şikâyet etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
şikâyet etmemek (infinitive negative)
şikâyet etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
şikâyet etmemiş (impersonal negative participle perfective)
şikâyet etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
şikâyet etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
şikâyet etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
şikâyet etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
şikâyet etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
şikâyet etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
şikâyet etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
şikâyet etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
şikâyet etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
şikâyet etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
şikâyet etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
şikâyet etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
şikâyet etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
şikâyet etmeme (negative noun-from-verb)
şikâyet etmeyiş (adverbial negative)
şikâyet etmem (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet etmez (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet etmezler (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet etmedim (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet etmedin (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etmedi (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet etmedik (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet etmediler (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
şikâyet etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
şikâyet etmeyecek (future indicative singular third-person)
şikâyet etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
şikâyet etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
şikâyet etmeyecekler (future indicative plural third-person)
şikâyet etmemişim (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmemiş (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmemişler (inferential perfective plural third-person)
şikâyet etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
şikâyet etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
şikâyet etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
şikâyet etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
şikâyet etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şikâyet etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
şikâyet etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etmesem (conditional first-person singular)
şikâyet etmesen (conditional second-person singular)
şikâyet etmese (conditional singular third-person)
şikâyet etmesek (conditional first-person plural)
şikâyet etmeseniz (conditional plural second-person)
şikâyet etmeseler (conditional plural third-person)
şikâyet etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
şikâyet etmeyeyim (first-person optative singular)
şikâyet etmeyesin (optative second-person singular)
şikâyet etmeye (optative singular third-person)
şikâyet etmeyelim (first-person optative plural)
şikâyet etmeyesiniz (optative plural second-person)
şikâyet etmeyeler (optative plural third-person)
şikâyet etmemekteyim (first-person progressive singular)
şikâyet etmemektesin (progressive second-person singular)
şikâyet etmemekte (progressive singular third-person)
şikâyet etmemekteyiz (first-person plural progressive)
şikâyet etmemektesiniz (plural progressive second-person)
şikâyet etmemekteler (plural progressive third-person)
şikâyet etmemeliyim (first-person necessitative singular)
şikâyet etmemelisin (necessitative second-person singular)
şikâyet etmemeli (necessitative singular third-person)
şikâyet etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
şikâyet etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
şikâyet etmemeliler (necessitative plural third-person)
şikâyet etme (imperative second-person singular)
şikâyet etmesin (imperative singular third-person)
şikâyet etmeyin (imperative plural second-person)
or şikâyet etmeyiniz (imperative plural second-person)
şikâyet etmesinler (imperative plural third-person)
şikâyet etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
şikâyet etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
şikâyet etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
şikâyet etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şikâyet etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şikâyet etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
şikâyet etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şikâyet etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şikâyet etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şikâyet etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
şikâyet etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şikâyet etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şikâyet etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şikâyet etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etmesem mi? (conditional first-person singular)
şikâyet etmesen mi? (conditional second-person singular)
şikâyet etmese mi? (conditional singular third-person)
şikâyet etmesek mi? (conditional first-person plural)
şikâyet etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
şikâyet etmeseler mi? (conditional plural third-person)
şikâyet etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şikâyet etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
şikâyet etmemekte misin? (progressive second-person singular)
şikâyet etmemekte mi? (progressive singular third-person)
şikâyet etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
şikâyet etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
şikâyet etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
şikâyet etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
şikâyet etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
şikâyet etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
şikâyet etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şikâyet etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şikâyet etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

şikâyet ediyorlardı (or şikâyet ediyordular)

şikâyet ederlermiş (or şikâyet edermişlar)


gecikmek

head

gecikmek (third-person singular simple present gecikir)

gecikir (present singular third-person)
gecikmek (infinitive)
geciken (imperfective impersonal participle)
gecikmiş (impersonal participle perfective)
gecikecek (impersonal participle prospective)
geciktiğim (non-prospective participle personal)
geciktiğin (non-prospective participle personal)
geciktiği (non-prospective participle personal)
geciktiğimiz (non-prospective participle personal)
geciktiğiniz (non-prospective participle personal)
geciktikleri (non-prospective participle personal)
gecikeceğim (participle personal prospective)
gecikeceğin (participle personal prospective)
gecikeceği (participle personal prospective)
gecikeceğimiz (participle personal prospective)
gecikeceğiniz (participle personal prospective)
gecikecekleri (participle personal prospective)
gecikme (noun-from-verb)
gecikiş (adverbial)
gecikirim (aorist first-person indicative present singular)
gecikirsin (aorist indicative present second-person singular)
gecikir (aorist indicative present singular third-person)
gecikiriz (aorist first-person indicative plural present)
gecikirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gecikirler (aorist indicative plural present third-person)
gecikiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gecikiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gecikiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gecikiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gecikiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gecikiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geciktim (first-person indicative past perfective singular)
geciktin (indicative past perfective second-person singular)
gecikti (indicative past perfective singular third-person)
geciktik (first-person indicative past perfective plural)
geciktiniz (indicative past perfective plural second-person)
geciktiler (indicative past perfective plural third-person)
gecikiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gecikiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gecikiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gecikiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gecikiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gecikiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or gecikiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gecikeceğim (first-person future indicative singular)
gecikeceksin (future indicative second-person singular)
gecikecek (future indicative singular third-person)
gecikeceğiz (first-person future indicative plural)
gecikeceksiniz (future indicative plural second-person)
gecikecekler (future indicative plural third-person)
gecikmişim (first-person inferential perfective singular)
gecikmişsin (inferential perfective second-person singular)
gecikmiş (inferential perfective singular third-person)
gecikmişiz (first-person inferential perfective plural)
gecikmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gecikmişler (inferential perfective plural third-person)
gecikirmişim (aorist first-person inferential singular)
gecikirmişsin (aorist inferential second-person singular)
gecikirmiş (aorist inferential singular third-person)
gecikirmişiz (aorist first-person inferential plural)
gecikirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gecikirlermiş (or gecikirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
gecikiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gecikiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gecikiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gecikiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gecikiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gecikiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geciksem (conditional first-person singular)
geciksen (conditional second-person singular)
gecikse (conditional singular third-person)
geciksek (conditional first-person plural)
gecikseniz (conditional plural second-person)
gecikseler (conditional plural third-person)
gecikseydim (conditional first-person perfective singular)
gecikseydin (conditional perfective second-person singular)
gecikseydi (conditional perfective singular third-person)
gecikseydik (conditional first-person perfective plural)
gecikseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gecikseydiler (conditional perfective plural third-person)
gecikeyim (first-person optative singular)
gecikesin (optative second-person singular)
gecike (optative singular third-person)
gecikelim (first-person optative plural)
gecikesiniz (optative plural second-person)
gecikeler (optative plural third-person)
gecikmekteyim (first-person progressive singular)
gecikmektesin (progressive second-person singular)
gecikmekte (progressive singular third-person)
gecikmekteyiz (first-person plural progressive)
gecikmektesiniz (plural progressive second-person)
gecikmekteler (plural progressive third-person)
gecikmeliyim (first-person necessitative singular)
gecikmelisin (necessitative second-person singular)
gecikmeli (necessitative singular third-person)
gecikmeliyiz (first-person necessitative plural)
gecikmelisiniz (necessitative plural second-person)
gecikmeliler (necessitative plural third-person)
gecik (imperative second-person singular)
geciksin (imperative singular third-person)
gecikin (imperative plural second-person)
geciksinler (imperative plural third-person)
gecikir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gecikir misin? (aorist indicative present second-person singular)
gecikir mi? (aorist indicative present singular third-person)
gecikir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gecikir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gecikirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gecikiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gecikiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gecikiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gecikiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gecikiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gecikiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geciktim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geciktin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gecikti mi? (indicative past perfective singular third-person)
geciktik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geciktiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geciktiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gecikiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gecikiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gecikiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gecikiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gecikiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gecikiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gecikecek miyim? (first-person future indicative singular)
gecikecek misin? (future indicative second-person singular)
gecikecek mi? (future indicative singular third-person)
gecikecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gecikecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gecikecekler mi? (future indicative plural third-person)
gecikmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gecikmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gecikmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gecikmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gecikmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gecikmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gecikir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gecikir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gecikir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gecikir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gecikir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gecikirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gecikiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gecikiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gecikiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gecikiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gecikiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gecikiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geciksem mi? (conditional first-person singular)
geciksen mi? (conditional second-person singular)
gecikse mi? (conditional singular third-person)
geciksek mi? (conditional first-person plural)
gecikseniz mi? (conditional plural second-person)
gecikseler mi? (conditional plural third-person)
gecikse miydim? (conditional first-person perfective singular)
gecikse miydin? (conditional perfective second-person singular)
gecikse miydi? (conditional perfective singular third-person)
gecikse miydik? (conditional first-person perfective plural)
gecikse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gecikseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gecikmekte miyim? (first-person progressive singular)
gecikmekte misin? (progressive second-person singular)
gecikmekte mi? (progressive singular third-person)
gecikmekte miyiz? (first-person plural progressive)
gecikmekte misiniz? (plural progressive second-person)
gecikmekteler mi? (plural progressive third-person)
gecikmeli miyim? (first-person necessitative singular)
gecikmeli misin? (necessitative second-person singular)
gecikmeli mi? (necessitative singular third-person)
gecikmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gecikmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gecikmeliler mi? (necessitative plural third-person)
gecikmemek (infinitive negative)
gecikmeyen (imperfective impersonal negative participle)
gecikmemiş (impersonal negative participle perfective)
gecikmeyecek (impersonal negative participle prospective)
gecikmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
gecikmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
gecikmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
gecikmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
gecikmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
gecikmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
gecikmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
gecikmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
gecikmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
gecikmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
gecikmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
gecikmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
gecikmeme (negative noun-from-verb)
gecikmeyiş (adverbial negative)
gecikmem (aorist first-person indicative present singular)
gecikmezsin (aorist indicative present second-person singular)
gecikmez (aorist indicative present singular third-person)
gecikmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
gecikmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
gecikmezler (aorist indicative plural present third-person)
gecikmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
gecikmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
gecikmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
gecikmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
gecikmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
gecikmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
gecikmedim (first-person indicative past perfective singular)
gecikmedin (indicative past perfective second-person singular)
gecikmedi (indicative past perfective singular third-person)
gecikmedik (first-person indicative past perfective plural)
gecikmediniz (indicative past perfective plural second-person)
gecikmediler (indicative past perfective plural third-person)
gecikmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
gecikmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
gecikmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
gecikmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
gecikmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
gecikmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
gecikmeyeceğim (first-person future indicative singular)
gecikmeyeceksin (future indicative second-person singular)
gecikmeyecek (future indicative singular third-person)
gecikmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
gecikmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
gecikmeyecekler (future indicative plural third-person)
gecikmemişim (first-person inferential perfective singular)
gecikmemişsin (inferential perfective second-person singular)
gecikmemiş (inferential perfective singular third-person)
gecikmemişiz (first-person inferential perfective plural)
gecikmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
gecikmemişler (inferential perfective plural third-person)
gecikmezmişim (aorist first-person inferential singular)
gecikmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
gecikmezmiş (aorist inferential singular third-person)
gecikmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
gecikmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
gecikmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
gecikmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
gecikmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
gecikmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
gecikmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
gecikmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
gecikmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
gecikmesem (conditional first-person singular)
gecikmesen (conditional second-person singular)
gecikmese (conditional singular third-person)
gecikmesek (conditional first-person plural)
gecikmeseniz (conditional plural second-person)
gecikmeseler (conditional plural third-person)
gecikmeseydim (conditional first-person perfective singular)
gecikmeseydin (conditional perfective second-person singular)
gecikmeseydi (conditional perfective singular third-person)
gecikmeseydik (conditional first-person perfective plural)
gecikmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
gecikmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
gecikmeyeyim (first-person optative singular)
gecikmeyesin (optative second-person singular)
gecikmeye (optative singular third-person)
gecikmeyelim (first-person optative plural)
gecikmeyesiniz (optative plural second-person)
gecikmeyeler (optative plural third-person)
gecikmemekteyim (first-person progressive singular)
gecikmemektesin (progressive second-person singular)
gecikmemekte (progressive singular third-person)
gecikmemekteyiz (first-person plural progressive)
gecikmemektesiniz (plural progressive second-person)
gecikmemekteler (plural progressive third-person)
gecikmemeliyim (first-person necessitative singular)
gecikmemelisin (necessitative second-person singular)
gecikmemeli (necessitative singular third-person)
gecikmemeliyiz (first-person necessitative plural)
gecikmemelisiniz (necessitative plural second-person)
gecikmemeliler (necessitative plural third-person)
gecikme (imperative second-person singular)
gecikmesin (imperative singular third-person)
gecikmeyin (imperative plural second-person)
gecikmesinler (imperative plural third-person)
gecikmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
gecikmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
gecikmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
gecikmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
gecikmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
gecikmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
gecikmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
gecikmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
gecikmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
gecikmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
gecikmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
gecikmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
gecikmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
gecikmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
gecikmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
gecikmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
gecikmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
gecikmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
gecikmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
gecikmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
gecikmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
gecikmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
gecikmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
gecikmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
gecikmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
gecikmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
gecikmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
gecikmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
gecikmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
gecikmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
gecikmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
gecikmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
gecikmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
gecikmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
gecikmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
gecikmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
gecikmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
gecikmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
gecikmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
gecikmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
gecikmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
gecikmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
gecikmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
gecikmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
gecikmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
gecikmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
gecikmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
gecikmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
gecikmesem mi? (conditional first-person singular)
gecikmesen mi? (conditional second-person singular)
gecikmese mi? (conditional singular third-person)
gecikmesek mi? (conditional first-person plural)
gecikmeseniz mi? (conditional plural second-person)
gecikmeseler mi? (conditional plural third-person)
gecikmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
gecikmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
gecikmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
gecikmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
gecikmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
gecikmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
gecikmemekte miyim? (first-person progressive singular)
gecikmemekte misin? (progressive second-person singular)
gecikmemekte mi? (progressive singular third-person)
gecikmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
gecikmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
gecikmemekteler mi? (plural progressive third-person)
gecikmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
gecikmemeli misin? (necessitative second-person singular)
gecikmemeli mi? (necessitative singular third-person)
gecikmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
gecikmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
gecikmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


büktürür

third-person singular indicative aorist of büktürmek


büker

third-person singular indicative aorist of bükmek


geciktirtmek

head

geciktirtmek (third-person singular simple present geciktirtir)

geciktirtir (present singular third-person)
geciktirtmek (infinitive)
geciktirten (imperfective impersonal participle)
geciktirtmiş (impersonal participle perfective)
geciktirtecek (impersonal participle prospective)
geciktirttiğim (non-prospective participle personal)
geciktirttiğin (non-prospective participle personal)
geciktirttiği (non-prospective participle personal)
geciktirttiğimiz (non-prospective participle personal)
geciktirttiğiniz (non-prospective participle personal)
geciktirttikleri (non-prospective participle personal)
geciktirteceğim (participle personal prospective)
geciktirteceğin (participle personal prospective)
geciktirteceği (participle personal prospective)
geciktirteceğimiz (participle personal prospective)
geciktirteceğiniz (participle personal prospective)
geciktirtecekleri (participle personal prospective)
geciktirtme (noun-from-verb)
geciktirtiş (adverbial)
geciktirtirim (aorist first-person indicative present singular)
geciktirtirsin (aorist indicative present second-person singular)
geciktirtir (aorist indicative present singular third-person)
geciktirtiriz (aorist first-person indicative plural present)
geciktirtirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geciktirtirler (aorist indicative plural present third-person)
geciktirtiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geciktirtiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geciktirtiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geciktirtiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geciktirtiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geciktirtiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirttim (first-person indicative past perfective singular)
geciktirttin (indicative past perfective second-person singular)
geciktirtti (indicative past perfective singular third-person)
geciktirttik (first-person indicative past perfective plural)
geciktirttiniz (indicative past perfective plural second-person)
geciktirttiler (indicative past perfective plural third-person)
geciktirtiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geciktirtiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geciktirtiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geciktirtiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geciktirtiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geciktirtiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or geciktirtiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirteceğim (first-person future indicative singular)
geciktirteceksin (future indicative second-person singular)
geciktirtecek (future indicative singular third-person)
geciktirteceğiz (first-person future indicative plural)
geciktirteceksiniz (future indicative plural second-person)
geciktirtecekler (future indicative plural third-person)
geciktirtmişim (first-person inferential perfective singular)
geciktirtmişsin (inferential perfective second-person singular)
geciktirtmiş (inferential perfective singular third-person)
geciktirtmişiz (first-person inferential perfective plural)
geciktirtmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geciktirtmişler (inferential perfective plural third-person)
geciktirtirmişim (aorist first-person inferential singular)
geciktirtirmişsin (aorist inferential second-person singular)
geciktirtirmiş (aorist inferential singular third-person)
geciktirtirmişiz (aorist first-person inferential plural)
geciktirtirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geciktirtirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or geciktirtirmişlar (aorist inferential plural third-person)
geciktirtiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geciktirtiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geciktirtiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geciktirtiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geciktirtiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geciktirtiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geciktirtsem (conditional first-person singular)
geciktirtsen (conditional second-person singular)
geciktirtse (conditional singular third-person)
geciktirtsek (conditional first-person plural)
geciktirtseniz (conditional plural second-person)
geciktirtseler (conditional plural third-person)
geciktirtseydim (conditional first-person perfective singular)
geciktirtseydin (conditional perfective second-person singular)
geciktirtseydi (conditional perfective singular third-person)
geciktirtseydik (conditional first-person perfective plural)
geciktirtseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geciktirtseydiler (conditional perfective plural third-person)
geciktirteyim (first-person optative singular)
geciktirtesin (optative second-person singular)
geciktirte (optative singular third-person)
geciktirtelim (first-person optative plural)
geciktirtesiniz (optative plural second-person)
geciktirteler (optative plural third-person)
geciktirtmekteyim (first-person progressive singular)
geciktirtmektesin (progressive second-person singular)
geciktirtmekte (progressive singular third-person)
geciktirtmekteyiz (first-person plural progressive)
geciktirtmektesiniz (plural progressive second-person)
geciktirtmekteler (plural progressive third-person)
geciktirtmeliyim (first-person necessitative singular)
geciktirtmelisin (necessitative second-person singular)
geciktirtmeli (necessitative singular third-person)
geciktirtmeliyiz (first-person necessitative plural)
geciktirtmelisiniz (necessitative plural second-person)
geciktirtmeliler (necessitative plural third-person)
geciktirt (imperative second-person singular)
geciktirtsin (imperative singular third-person)
geciktirtin (imperative plural second-person)
geciktirtsinler (imperative plural third-person)
geciktirtir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geciktirtir misin? (aorist indicative present second-person singular)
geciktirtir mi? (aorist indicative present singular third-person)
geciktirtir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geciktirtir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geciktirtirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geciktirtiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geciktirtiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geciktirtiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geciktirtiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geciktirtiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geciktirtiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirttim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geciktirttin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geciktirtti mi? (indicative past perfective singular third-person)
geciktirttik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geciktirttiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geciktirttiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geciktirtiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geciktirtiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geciktirtiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geciktirtiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geciktirtiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geciktirtiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirtecek miyim? (first-person future indicative singular)
geciktirtecek misin? (future indicative second-person singular)
geciktirtecek mi? (future indicative singular third-person)
geciktirtecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geciktirtecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geciktirtecekler mi? (future indicative plural third-person)
geciktirtmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geciktirtmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geciktirtmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geciktirtmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geciktirtmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geciktirtmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geciktirtir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geciktirtir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geciktirtir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geciktirtir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geciktirtir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geciktirtirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geciktirtiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geciktirtiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geciktirtiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geciktirtiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geciktirtiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geciktirtiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geciktirtsem mi? (conditional first-person singular)
geciktirtsen mi? (conditional second-person singular)
geciktirtse mi? (conditional singular third-person)
geciktirtsek mi? (conditional first-person plural)
geciktirtseniz mi? (conditional plural second-person)
geciktirtseler mi? (conditional plural third-person)
geciktirtse miydim? (conditional first-person perfective singular)
geciktirtse miydin? (conditional perfective second-person singular)
geciktirtse miydi? (conditional perfective singular third-person)
geciktirtse miydik? (conditional first-person perfective plural)
geciktirtse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geciktirtseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geciktirtmekte miyim? (first-person progressive singular)
geciktirtmekte misin? (progressive second-person singular)
geciktirtmekte mi? (progressive singular third-person)
geciktirtmekte miyiz? (first-person plural progressive)
geciktirtmekte misiniz? (plural progressive second-person)
geciktirtmekteler mi? (plural progressive third-person)
geciktirtmeli miyim? (first-person necessitative singular)
geciktirtmeli misin? (necessitative second-person singular)
geciktirtmeli mi? (necessitative singular third-person)
geciktirtmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geciktirtmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geciktirtmeliler mi? (necessitative plural third-person)
geciktirtmemek (infinitive negative)
geciktirtmeyen (imperfective impersonal negative participle)
geciktirtmemiş (impersonal negative participle perfective)
geciktirtmeyecek (impersonal negative participle prospective)
geciktirtmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
geciktirtmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
geciktirtmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
geciktirtmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
geciktirtmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
geciktirtmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
geciktirtmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
geciktirtmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
geciktirtmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
geciktirtmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
geciktirtmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
geciktirtmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
geciktirtmeme (negative noun-from-verb)
geciktirtmeyiş (adverbial negative)
geciktirtmem (aorist first-person indicative present singular)
geciktirtmezsin (aorist indicative present second-person singular)
geciktirtmez (aorist indicative present singular third-person)
geciktirtmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
geciktirtmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
geciktirtmezler (aorist indicative plural present third-person)
geciktirtmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
geciktirtmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
geciktirtmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
geciktirtmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
geciktirtmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
geciktirtmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirtmedim (first-person indicative past perfective singular)
geciktirtmedin (indicative past perfective second-person singular)
geciktirtmedi (indicative past perfective singular third-person)
geciktirtmedik (first-person indicative past perfective plural)
geciktirtmediniz (indicative past perfective plural second-person)
geciktirtmediler (indicative past perfective plural third-person)
geciktirtmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
geciktirtmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
geciktirtmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
geciktirtmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
geciktirtmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
geciktirtmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirtmeyeceğim (first-person future indicative singular)
geciktirtmeyeceksin (future indicative second-person singular)
geciktirtmeyecek (future indicative singular third-person)
geciktirtmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
geciktirtmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
geciktirtmeyecekler (future indicative plural third-person)
geciktirtmemişim (first-person inferential perfective singular)
geciktirtmemişsin (inferential perfective second-person singular)
geciktirtmemiş (inferential perfective singular third-person)
geciktirtmemişiz (first-person inferential perfective plural)
geciktirtmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
geciktirtmemişler (inferential perfective plural third-person)
geciktirtmezmişim (aorist first-person inferential singular)
geciktirtmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
geciktirtmezmiş (aorist inferential singular third-person)
geciktirtmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
geciktirtmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
geciktirtmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
geciktirtmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
geciktirtmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
geciktirtmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
geciktirtmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
geciktirtmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
geciktirtmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
geciktirtmesem (conditional first-person singular)
geciktirtmesen (conditional second-person singular)
geciktirtmese (conditional singular third-person)
geciktirtmesek (conditional first-person plural)
geciktirtmeseniz (conditional plural second-person)
geciktirtmeseler (conditional plural third-person)
geciktirtmeseydim (conditional first-person perfective singular)
geciktirtmeseydin (conditional perfective second-person singular)
geciktirtmeseydi (conditional perfective singular third-person)
geciktirtmeseydik (conditional first-person perfective plural)
geciktirtmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
geciktirtmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
geciktirtmeyeyim (first-person optative singular)
geciktirtmeyesin (optative second-person singular)
geciktirtmeye (optative singular third-person)
geciktirtmeyelim (first-person optative plural)
geciktirtmeyesiniz (optative plural second-person)
geciktirtmeyeler (optative plural third-person)
geciktirtmemekteyim (first-person progressive singular)
geciktirtmemektesin (progressive second-person singular)
geciktirtmemekte (progressive singular third-person)
geciktirtmemekteyiz (first-person plural progressive)
geciktirtmemektesiniz (plural progressive second-person)
geciktirtmemekteler (plural progressive third-person)
geciktirtmemeliyim (first-person necessitative singular)
geciktirtmemelisin (necessitative second-person singular)
geciktirtmemeli (necessitative singular third-person)
geciktirtmemeliyiz (first-person necessitative plural)
geciktirtmemelisiniz (necessitative plural second-person)
geciktirtmemeliler (necessitative plural third-person)
geciktirtme (imperative second-person singular)
geciktirtmesin (imperative singular third-person)
geciktirtmeyin (imperative plural second-person)
geciktirtmesinler (imperative plural third-person)
geciktirtmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
geciktirtmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
geciktirtmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
geciktirtmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
geciktirtmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
geciktirtmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
geciktirtmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
geciktirtmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
geciktirtmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
geciktirtmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
geciktirtmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
geciktirtmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
geciktirtmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
geciktirtmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
geciktirtmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
geciktirtmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
geciktirtmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
geciktirtmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
geciktirtmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
geciktirtmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
geciktirtmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
geciktirtmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
geciktirtmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
geciktirtmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
geciktirtmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
geciktirtmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
geciktirtmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
geciktirtmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
geciktirtmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
geciktirtmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
geciktirtmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
geciktirtmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
geciktirtmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
geciktirtmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
geciktirtmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
geciktirtmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
geciktirtmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
geciktirtmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
geciktirtmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
geciktirtmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
geciktirtmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
geciktirtmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
geciktirtmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
geciktirtmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
geciktirtmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
geciktirtmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
geciktirtmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
geciktirtmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
geciktirtmesem mi? (conditional first-person singular)
geciktirtmesen mi? (conditional second-person singular)
geciktirtmese mi? (conditional singular third-person)
geciktirtmesek mi? (conditional first-person plural)
geciktirtmeseniz mi? (conditional plural second-person)
geciktirtmeseler mi? (conditional plural third-person)
geciktirtmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
geciktirtmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
geciktirtmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
geciktirtmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
geciktirtmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
geciktirtmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
geciktirtmemekte miyim? (first-person progressive singular)
geciktirtmemekte misin? (progressive second-person singular)
geciktirtmemekte mi? (progressive singular third-person)
geciktirtmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
geciktirtmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
geciktirtmemekteler mi? (plural progressive third-person)
geciktirtmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
geciktirtmemeli misin? (necessitative second-person singular)
geciktirtmemeli mi? (necessitative singular third-person)
geciktirtmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
geciktirtmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
geciktirtmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

To command somebody to let delay something


büktürtür

third-person singular indicative aorist of büktürtmek