değerlendirmek

değerlendirmek (third-person singular simple present değerlendirir)

değerlendirir (present singular third-person)
değerlendirmek (infinitive)
değerlendiren (imperfective impersonal participle)
değerlendirmiş (impersonal participle perfective)
değerlendirecek (impersonal participle prospective)
değerlendirdiğim (non-prospective participle personal)
değerlendirdiğin (non-prospective participle personal)
değerlendirdiği (non-prospective participle personal)
değerlendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
değerlendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
değerlendirdikleri (non-prospective participle personal)
değerlendireceğim (participle personal prospective)
değerlendireceğin (participle personal prospective)
değerlendireceği (participle personal prospective)
değerlendireceğimiz (participle personal prospective)
değerlendireceğiniz (participle personal prospective)
değerlendirecekleri (participle personal prospective)
değerlendirme (noun-from-verb)
değerlendiriş (adverbial)
değerlendiririm (aorist first-person indicative present singular)
değerlendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
değerlendirir (aorist indicative present singular third-person)
değerlendiririz (aorist first-person indicative plural present)
değerlendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değerlendirirler (aorist indicative plural present third-person)
değerlendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değerlendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değerlendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
değerlendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değerlendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değerlendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değerlendirdim (first-person indicative past perfective singular)
değerlendirdin (indicative past perfective second-person singular)
değerlendirdi (indicative past perfective singular third-person)
değerlendirdik (first-person indicative past perfective plural)
değerlendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
değerlendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
değerlendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değerlendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değerlendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değerlendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değerlendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değerlendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or değerlendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
değerlendireceğim (first-person future indicative singular)
değerlendireceksin (future indicative second-person singular)
değerlendirecek (future indicative singular third-person)
değerlendireceğiz (first-person future indicative plural)
değerlendireceksiniz (future indicative plural second-person)
değerlendirecekler (future indicative plural third-person)
değerlendirmişim (first-person inferential perfective singular)
değerlendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
değerlendirmiş (inferential perfective singular third-person)
değerlendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
değerlendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değerlendirmişler (inferential perfective plural third-person)
değerlendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
değerlendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
değerlendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
değerlendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
değerlendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değerlendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or değerlendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
değerlendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değerlendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değerlendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değerlendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değerlendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değerlendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değerlendirsem (conditional first-person singular)
değerlendirsen (conditional second-person singular)
değerlendirse (conditional singular third-person)
değerlendirsek (conditional first-person plural)
değerlendirseniz (conditional plural second-person)
değerlendirseler (conditional plural third-person)
değerlendirseydim (conditional first-person perfective singular)
değerlendirseydin (conditional perfective second-person singular)
değerlendirseydi (conditional perfective singular third-person)
değerlendirseydik (conditional first-person perfective plural)
değerlendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değerlendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
değerlendireyim (first-person optative singular)
değerlendiresin (optative second-person singular)
değerlendire (optative singular third-person)
değerlendirelim (first-person optative plural)
değerlendiresiniz (optative plural second-person)
değerlendireler (optative plural third-person)
değerlendirmekteyim (first-person progressive singular)
değerlendirmektesin (progressive second-person singular)
değerlendirmekte (progressive singular third-person)
değerlendirmekteyiz (first-person plural progressive)
değerlendirmektesiniz (plural progressive second-person)
değerlendirmekteler (plural progressive third-person)
değerlendirmeliyim (first-person necessitative singular)
değerlendirmelisin (necessitative second-person singular)
değerlendirmeli (necessitative singular third-person)
değerlendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
değerlendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
değerlendirmeliler (necessitative plural third-person)
değerlendir (imperative second-person singular)
değerlendirsin (imperative singular third-person)
değerlendirin (imperative plural second-person)
değerlendirsinler (imperative plural third-person)
değerlendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değerlendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
değerlendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
değerlendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değerlendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değerlendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değerlendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değerlendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değerlendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değerlendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değerlendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değerlendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değerlendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değerlendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değerlendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değerlendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değerlendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değerlendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değerlendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değerlendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değerlendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değerlendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değerlendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değerlendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değerlendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
değerlendirecek misin? (future indicative second-person singular)
değerlendirecek mi? (future indicative singular third-person)
değerlendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değerlendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değerlendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
değerlendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değerlendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değerlendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değerlendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değerlendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değerlendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değerlendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değerlendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değerlendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değerlendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değerlendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değerlendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değerlendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değerlendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değerlendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değerlendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değerlendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değerlendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değerlendirsem mi? (conditional first-person singular)
değerlendirsen mi? (conditional second-person singular)
değerlendirse mi? (conditional singular third-person)
değerlendirsek mi? (conditional first-person plural)
değerlendirseniz mi? (conditional plural second-person)
değerlendirseler mi? (conditional plural third-person)
değerlendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
değerlendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
değerlendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
değerlendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
değerlendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değerlendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değerlendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
değerlendirmekte misin? (progressive second-person singular)
değerlendirmekte mi? (progressive singular third-person)
değerlendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
değerlendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
değerlendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
değerlendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
değerlendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
değerlendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
değerlendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değerlendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değerlendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
değerlendirmemek (infinitive negative)
değerlendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
değerlendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
değerlendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
değerlendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
değerlendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
değerlendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
değerlendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
değerlendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
değerlendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
değerlendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
değerlendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
değerlendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
değerlendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
değerlendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
değerlendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
değerlendirmeme (negative noun-from-verb)
değerlendirmeyiş (adverbial negative)
değerlendirmem (aorist first-person indicative present singular)
değerlendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
değerlendirmez (aorist indicative present singular third-person)
değerlendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
değerlendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değerlendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
değerlendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değerlendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değerlendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
değerlendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değerlendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değerlendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değerlendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
değerlendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
değerlendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
değerlendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
değerlendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
değerlendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
değerlendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değerlendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değerlendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değerlendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değerlendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değerlendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
değerlendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
değerlendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
değerlendirmeyecek (future indicative singular third-person)
değerlendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
değerlendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
değerlendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
değerlendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
değerlendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
değerlendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
değerlendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
değerlendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değerlendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
değerlendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
değerlendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
değerlendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
değerlendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
değerlendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değerlendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
değerlendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değerlendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değerlendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değerlendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değerlendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değerlendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değerlendirmesem (conditional first-person singular)
değerlendirmesen (conditional second-person singular)
değerlendirmese (conditional singular third-person)
değerlendirmesek (conditional first-person plural)
değerlendirmeseniz (conditional plural second-person)
değerlendirmeseler (conditional plural third-person)
değerlendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
değerlendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
değerlendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
değerlendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
değerlendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değerlendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
değerlendirmeyeyim (first-person optative singular)
değerlendirmeyesin (optative second-person singular)
değerlendirmeye (optative singular third-person)
değerlendirmeyelim (first-person optative plural)
değerlendirmeyesiniz (optative plural second-person)
değerlendirmeyeler (optative plural third-person)
değerlendirmemekteyim (first-person progressive singular)
değerlendirmemektesin (progressive second-person singular)
değerlendirmemekte (progressive singular third-person)
değerlendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
değerlendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
değerlendirmemekteler (plural progressive third-person)
değerlendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
değerlendirmemelisin (necessitative second-person singular)
değerlendirmemeli (necessitative singular third-person)
değerlendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
değerlendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
değerlendirmemeliler (necessitative plural third-person)
değerlendirme (imperative second-person singular)
değerlendirmesin (imperative singular third-person)
değerlendirmeyin (imperative plural second-person)
değerlendirmesinler (imperative plural third-person)
değerlendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değerlendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
değerlendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
değerlendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değerlendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değerlendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değerlendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değerlendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değerlendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değerlendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değerlendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değerlendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değerlendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değerlendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değerlendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değerlendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değerlendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değerlendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değerlendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değerlendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değerlendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değerlendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değerlendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değerlendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değerlendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
değerlendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
değerlendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
değerlendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değerlendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değerlendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
değerlendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değerlendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değerlendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değerlendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değerlendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değerlendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değerlendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değerlendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değerlendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değerlendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değerlendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değerlendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değerlendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değerlendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değerlendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değerlendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değerlendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değerlendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değerlendirmesem mi? (conditional first-person singular)
değerlendirmesen mi? (conditional second-person singular)
değerlendirmese mi? (conditional singular third-person)
değerlendirmesek mi? (conditional first-person plural)
değerlendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
değerlendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
değerlendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
değerlendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
değerlendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
değerlendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
değerlendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değerlendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değerlendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
değerlendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
değerlendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
değerlendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
değerlendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
değerlendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
değerlendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
değerlendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
değerlendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
değerlendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değerlendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değerlendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From değer (“value”) + -len + -dir + -mek.

O halde durma değerlendir hadi eline geçen bütün fırsatları

2018, “1000 Parça”, in X, performed by Fate Fat:

So don’t wait, come on, evaluate all the opportunities you have


belirmek

head

belirmek (third-person singular simple present belirir)

belirir (present singular third-person)
belirmek (infinitive)
beliren (imperfective impersonal participle)
belirmiş (impersonal participle perfective)
belirecek (impersonal participle prospective)
belirdiğim (non-prospective participle personal)
belirdiğin (non-prospective participle personal)
belirdiği (non-prospective participle personal)
belirdiğimiz (non-prospective participle personal)
belirdiğiniz (non-prospective participle personal)
belirdikleri (non-prospective participle personal)
belireceğim (participle personal prospective)
belireceğin (participle personal prospective)
belireceği (participle personal prospective)
belireceğimiz (participle personal prospective)
belireceğiniz (participle personal prospective)
belirecekleri (participle personal prospective)
belirme (noun-from-verb)
beliriş (adverbial)
beliririm (aorist first-person indicative present singular)
belirirsin (aorist indicative present second-person singular)
belirir (aorist indicative present singular third-person)
beliririz (aorist first-person indicative plural present)
belirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
belirirler (aorist indicative plural present third-person)
beliriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
beliriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
beliriyor (imperfective indicative present singular third-person)
beliriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
beliriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
beliriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
belirdim (first-person indicative past perfective singular)
belirdin (indicative past perfective second-person singular)
belirdi (indicative past perfective singular third-person)
belirdik (first-person indicative past perfective plural)
belirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
belirdiler (indicative past perfective plural third-person)
beliriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
beliriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
beliriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
beliriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
beliriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
beliriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or beliriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
belireceğim (first-person future indicative singular)
belireceksin (future indicative second-person singular)
belirecek (future indicative singular third-person)
belireceğiz (first-person future indicative plural)
belireceksiniz (future indicative plural second-person)
belirecekler (future indicative plural third-person)
belirmişim (first-person inferential perfective singular)
belirmişsin (inferential perfective second-person singular)
belirmiş (inferential perfective singular third-person)
belirmişiz (first-person inferential perfective plural)
belirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
belirmişler (inferential perfective plural third-person)
belirirmişim (aorist first-person inferential singular)
belirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
belirirmiş (aorist inferential singular third-person)
belirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
belirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
belirirlermiş (or belirirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
beliriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
beliriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
beliriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
beliriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
beliriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
beliriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
belirsem (conditional first-person singular)
belirsen (conditional second-person singular)
belirse (conditional singular third-person)
belirsek (conditional first-person plural)
belirseniz (conditional plural second-person)
belirseler (conditional plural third-person)
belirseydim (conditional first-person perfective singular)
belirseydin (conditional perfective second-person singular)
belirseydi (conditional perfective singular third-person)
belirseydik (conditional first-person perfective plural)
belirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
belirseydiler (conditional perfective plural third-person)
belireyim (first-person optative singular)
beliresin (optative second-person singular)
belire (optative singular third-person)
belirelim (first-person optative plural)
beliresiniz (optative plural second-person)
belireler (optative plural third-person)
belirmekteyim (first-person progressive singular)
belirmektesin (progressive second-person singular)
belirmekte (progressive singular third-person)
belirmekteyiz (first-person plural progressive)
belirmektesiniz (plural progressive second-person)
belirmekteler (plural progressive third-person)
belirmeliyim (first-person necessitative singular)
belirmelisin (necessitative second-person singular)
belirmeli (necessitative singular third-person)
belirmeliyiz (first-person necessitative plural)
belirmelisiniz (necessitative plural second-person)
belirmeliler (necessitative plural third-person)
belir (imperative second-person singular)
belirsin (imperative singular third-person)
belirin (imperative plural second-person)
belirsinler (imperative plural third-person)
belirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
belirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
belirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
belirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
belirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
belirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
beliriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
beliriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
beliriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
beliriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
beliriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
beliriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
belirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
belirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
belirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
belirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
belirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
belirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
beliriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
beliriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
beliriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
beliriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
beliriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
beliriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
belirecek miyim? (first-person future indicative singular)
belirecek misin? (future indicative second-person singular)
belirecek mi? (future indicative singular third-person)
belirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
belirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
belirecekler mi? (future indicative plural third-person)
belirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
belirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
belirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
belirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
belirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
belirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
belirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
belirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
belirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
belirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
belirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
belirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
beliriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
beliriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
beliriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
beliriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
beliriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
beliriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
belirsem mi? (conditional first-person singular)
belirsen mi? (conditional second-person singular)
belirse mi? (conditional singular third-person)
belirsek mi? (conditional first-person plural)
belirseniz mi? (conditional plural second-person)
belirseler mi? (conditional plural third-person)
belirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
belirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
belirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
belirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
belirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
belirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
belirmekte miyim? (first-person progressive singular)
belirmekte misin? (progressive second-person singular)
belirmekte mi? (progressive singular third-person)
belirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
belirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
belirmekteler mi? (plural progressive third-person)
belirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
belirmeli misin? (necessitative second-person singular)
belirmeli mi? (necessitative singular third-person)
belirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
belirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
belirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
belirmemek (infinitive negative)
belirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
belirmemiş (impersonal negative participle perfective)
belirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
belirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
belirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
belirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
belirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
belirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
belirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
belirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
belirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
belirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
belirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
belirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
belirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
belirmeme (negative noun-from-verb)
belirmeyiş (adverbial negative)
belirmem (aorist first-person indicative present singular)
belirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
belirmez (aorist indicative present singular third-person)
belirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
belirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
belirmezler (aorist indicative plural present third-person)
belirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
belirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
belirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
belirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
belirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
belirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
belirmedim (first-person indicative past perfective singular)
belirmedin (indicative past perfective second-person singular)
belirmedi (indicative past perfective singular third-person)
belirmedik (first-person indicative past perfective plural)
belirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
belirmediler (indicative past perfective plural third-person)
belirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
belirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
belirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
belirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
belirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
belirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
belirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
belirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
belirmeyecek (future indicative singular third-person)
belirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
belirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
belirmeyecekler (future indicative plural third-person)
belirmemişim (first-person inferential perfective singular)
belirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
belirmemiş (inferential perfective singular third-person)
belirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
belirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
belirmemişler (inferential perfective plural third-person)
belirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
belirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
belirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
belirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
belirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
belirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
belirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
belirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
belirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
belirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
belirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
belirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
belirmesem (conditional first-person singular)
belirmesen (conditional second-person singular)
belirmese (conditional singular third-person)
belirmesek (conditional first-person plural)
belirmeseniz (conditional plural second-person)
belirmeseler (conditional plural third-person)
belirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
belirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
belirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
belirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
belirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
belirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
belirmeyeyim (first-person optative singular)
belirmeyesin (optative second-person singular)
belirmeye (optative singular third-person)
belirmeyelim (first-person optative plural)
belirmeyesiniz (optative plural second-person)
belirmeyeler (optative plural third-person)
belirmemekteyim (first-person progressive singular)
belirmemektesin (progressive second-person singular)
belirmemekte (progressive singular third-person)
belirmemekteyiz (first-person plural progressive)
belirmemektesiniz (plural progressive second-person)
belirmemekteler (plural progressive third-person)
belirmemeliyim (first-person necessitative singular)
belirmemelisin (necessitative second-person singular)
belirmemeli (necessitative singular third-person)
belirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
belirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
belirmemeliler (necessitative plural third-person)
belirme (imperative second-person singular)
belirmesin (imperative singular third-person)
belirmeyin (imperative plural second-person)
belirmesinler (imperative plural third-person)
belirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
belirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
belirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
belirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
belirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
belirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
belirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
belirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
belirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
belirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
belirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
belirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
belirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
belirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
belirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
belirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
belirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
belirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
belirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
belirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
belirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
belirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
belirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
belirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
belirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
belirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
belirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
belirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
belirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
belirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
belirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
belirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
belirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
belirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
belirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
belirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
belirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
belirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
belirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
belirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
belirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
belirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
belirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
belirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
belirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
belirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
belirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
belirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
belirmesem mi? (conditional first-person singular)
belirmesen mi? (conditional second-person singular)
belirmese mi? (conditional singular third-person)
belirmesek mi? (conditional first-person plural)
belirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
belirmeseler mi? (conditional plural third-person)
belirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
belirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
belirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
belirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
belirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
belirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
belirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
belirmemekte misin? (progressive second-person singular)
belirmemekte mi? (progressive singular third-person)
belirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
belirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
belirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
belirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
belirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
belirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
belirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
belirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
belirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish بلرمك (belürmek), from Old Turkic [script needed] (belgür-), from Proto-Turkic *bel-gü-r-, ultimately from Proto-Turkic *bel-. Cognate with Bashkir билгереү (bilgerew), Chuvash палӑр (palăr).


endişelenmek

head

endişelenmek (third-person singular simple present endişelenir)

endişelenir (present singular third-person)
endişelenmek (infinitive)
endişelenen (imperfective impersonal participle)
endişelenmiş (impersonal participle perfective)
endişelenecek (impersonal participle prospective)
endişelendiğim (non-prospective participle personal)
endişelendiğin (non-prospective participle personal)
endişelendiği (non-prospective participle personal)
endişelendiğimiz (non-prospective participle personal)
endişelendiğiniz (non-prospective participle personal)
endişelendikleri (non-prospective participle personal)
endişeleneceğim (participle personal prospective)
endişeleneceğin (participle personal prospective)
endişeleneceği (participle personal prospective)
endişeleneceğimiz (participle personal prospective)
endişeleneceğiniz (participle personal prospective)
endişelenecekleri (participle personal prospective)
endişelenme (noun-from-verb)
endişeleniş (adverbial)
endişelenirim (aorist first-person indicative present singular)
endişelenirsin (aorist indicative present second-person singular)
endişelenir (aorist indicative present singular third-person)
endişeleniriz (aorist first-person indicative plural present)
endişelenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
endişelenirler (aorist indicative plural present third-person)
endişeleniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
endişeleniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
endişeleniyor (imperfective indicative present singular third-person)
endişeleniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
endişeleniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
endişeleniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
endişelendim (first-person indicative past perfective singular)
endişelendin (indicative past perfective second-person singular)
endişelendi (indicative past perfective singular third-person)
endişelendik (first-person indicative past perfective plural)
endişelendiniz (indicative past perfective plural second-person)
endişelendiler (indicative past perfective plural third-person)
endişeleniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
endişeleniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
endişeleniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
endişeleniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
endişeleniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
endişeleniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or endişeleniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
endişeleneceğim (first-person future indicative singular)
endişeleneceksin (future indicative second-person singular)
endişelenecek (future indicative singular third-person)
endişeleneceğiz (first-person future indicative plural)
endişeleneceksiniz (future indicative plural second-person)
endişelenecekler (future indicative plural third-person)
endişelenmişim (first-person inferential perfective singular)
endişelenmişsin (inferential perfective second-person singular)
endişelenmiş (inferential perfective singular third-person)
endişelenmişiz (first-person inferential perfective plural)
endişelenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
endişelenmişler (inferential perfective plural third-person)
endişelenirmişim (aorist first-person inferential singular)
endişelenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
endişelenirmiş (aorist inferential singular third-person)
endişelenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
endişelenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
endişelenirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or endişelenirmişlar (aorist inferential plural third-person)
endişeleniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
endişeleniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
endişeleniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
endişeleniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
endişeleniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
endişeleniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
endişelensem (conditional first-person singular)
endişelensen (conditional second-person singular)
endişelense (conditional singular third-person)
endişelensek (conditional first-person plural)
endişelenseniz (conditional plural second-person)
endişelenseler (conditional plural third-person)
endişelenseydim (conditional first-person perfective singular)
endişelenseydin (conditional perfective second-person singular)
endişelenseydi (conditional perfective singular third-person)
endişelenseydik (conditional first-person perfective plural)
endişelenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
endişelenseydiler (conditional perfective plural third-person)
endişeleneyim (first-person optative singular)
endişelenesin (optative second-person singular)
endişelene (optative singular third-person)
endişelenelim (first-person optative plural)
endişelenesiniz (optative plural second-person)
endişeleneler (optative plural third-person)
endişelenmekteyim (first-person progressive singular)
endişelenmektesin (progressive second-person singular)
endişelenmekte (progressive singular third-person)
endişelenmekteyiz (first-person plural progressive)
endişelenmektesiniz (plural progressive second-person)
endişelenmekteler (plural progressive third-person)
endişelenmeliyim (first-person necessitative singular)
endişelenmelisin (necessitative second-person singular)
endişelenmeli (necessitative singular third-person)
endişelenmeliyiz (first-person necessitative plural)
endişelenmelisiniz (necessitative plural second-person)
endişelenmeliler (necessitative plural third-person)
endişelen (imperative second-person singular)
endişelensin (imperative singular third-person)
endişelenin (imperative plural second-person)
endişelensinler (imperative plural third-person)
endişelenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
endişelenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
endişelenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
endişelenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
endişelenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
endişelenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
endişeleniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
endişeleniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
endişeleniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
endişeleniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
endişeleniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
endişeleniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
endişelendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
endişelendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
endişelendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
endişelendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
endişelendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
endişelendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
endişeleniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
endişeleniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
endişeleniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
endişeleniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
endişeleniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
endişeleniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
endişelenecek miyim? (first-person future indicative singular)
endişelenecek misin? (future indicative second-person singular)
endişelenecek mi? (future indicative singular third-person)
endişelenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
endişelenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
endişelenecekler mi? (future indicative plural third-person)
endişelenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
endişelenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
endişelenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
endişelenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
endişelenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
endişelenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
endişelenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
endişelenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
endişelenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
endişelenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
endişelenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
endişelenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
endişeleniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
endişeleniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
endişeleniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
endişeleniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
endişeleniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
endişeleniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
endişelensem mi? (conditional first-person singular)
endişelensen mi? (conditional second-person singular)
endişelense mi? (conditional singular third-person)
endişelensek mi? (conditional first-person plural)
endişelenseniz mi? (conditional plural second-person)
endişelenseler mi? (conditional plural third-person)
endişelense miydim? (conditional first-person perfective singular)
endişelense miydin? (conditional perfective second-person singular)
endişelense miydi? (conditional perfective singular third-person)
endişelense miydik? (conditional first-person perfective plural)
endişelense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
endişelenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
endişelenmekte miyim? (first-person progressive singular)
endişelenmekte misin? (progressive second-person singular)
endişelenmekte mi? (progressive singular third-person)
endişelenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
endişelenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
endişelenmekteler mi? (plural progressive third-person)
endişelenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
endişelenmeli misin? (necessitative second-person singular)
endişelenmeli mi? (necessitative singular third-person)
endişelenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
endişelenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
endişelenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
endişelenmemek (infinitive negative)
endişelenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
endişelenmemiş (impersonal negative participle perfective)
endişelenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
endişelenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
endişelenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
endişelenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
endişelenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
endişelenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
endişelenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
endişelenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
endişelenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
endişelenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
endişelenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
endişelenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
endişelenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
endişelenmeme (negative noun-from-verb)
endişelenmeyiş (adverbial negative)
endişelenmem (aorist first-person indicative present singular)
endişelenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
endişelenmez (aorist indicative present singular third-person)
endişelenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
endişelenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
endişelenmezler (aorist indicative plural present third-person)
endişelenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
endişelenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
endişelenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
endişelenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
endişelenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
endişelenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
endişelenmedim (first-person indicative past perfective singular)
endişelenmedin (indicative past perfective second-person singular)
endişelenmedi (indicative past perfective singular third-person)
endişelenmedik (first-person indicative past perfective plural)
endişelenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
endişelenmediler (indicative past perfective plural third-person)
endişelenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
endişelenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
endişelenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
endişelenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
endişelenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
endişelenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
endişelenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
endişelenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
endişelenmeyecek (future indicative singular third-person)
endişelenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
endişelenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
endişelenmeyecekler (future indicative plural third-person)
endişelenmemişim (first-person inferential perfective singular)
endişelenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
endişelenmemiş (inferential perfective singular third-person)
endişelenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
endişelenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
endişelenmemişler (inferential perfective plural third-person)
endişelenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
endişelenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
endişelenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
endişelenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
endişelenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
endişelenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
endişelenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
endişelenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
endişelenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
endişelenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
endişelenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
endişelenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
endişelenmesem (conditional first-person singular)
endişelenmesen (conditional second-person singular)
endişelenmese (conditional singular third-person)
endişelenmesek (conditional first-person plural)
endişelenmeseniz (conditional plural second-person)
endişelenmeseler (conditional plural third-person)
endişelenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
endişelenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
endişelenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
endişelenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
endişelenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
endişelenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
endişelenmeyeyim (first-person optative singular)
endişelenmeyesin (optative second-person singular)
endişelenmeye (optative singular third-person)
endişelenmeyelim (first-person optative plural)
endişelenmeyesiniz (optative plural second-person)
endişelenmeyeler (optative plural third-person)
endişelenmemekteyim (first-person progressive singular)
endişelenmemektesin (progressive second-person singular)
endişelenmemekte (progressive singular third-person)
endişelenmemekteyiz (first-person plural progressive)
endişelenmemektesiniz (plural progressive second-person)
endişelenmemekteler (plural progressive third-person)
endişelenmemeliyim (first-person necessitative singular)
endişelenmemelisin (necessitative second-person singular)
endişelenmemeli (necessitative singular third-person)
endişelenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
endişelenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
endişelenmemeliler (necessitative plural third-person)
endişelenme (imperative second-person singular)
endişelenmesin (imperative singular third-person)
endişelenmeyin (imperative plural second-person)
endişelenmesinler (imperative plural third-person)
endişelenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
endişelenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
endişelenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
endişelenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
endişelenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
endişelenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
endişelenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
endişelenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
endişelenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
endişelenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
endişelenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
endişelenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
endişelenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
endişelenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
endişelenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
endişelenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
endişelenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
endişelenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
endişelenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
endişelenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
endişelenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
endişelenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
endişelenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
endişelenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
endişelenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
endişelenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
endişelenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
endişelenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
endişelenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
endişelenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
endişelenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
endişelenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
endişelenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
endişelenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
endişelenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
endişelenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
endişelenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
endişelenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
endişelenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
endişelenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
endişelenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
endişelenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
endişelenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
endişelenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
endişelenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
endişelenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
endişelenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
endişelenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
endişelenmesem mi? (conditional first-person singular)
endişelenmesen mi? (conditional second-person singular)
endişelenmese mi? (conditional singular third-person)
endişelenmesek mi? (conditional first-person plural)
endişelenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
endişelenmeseler mi? (conditional plural third-person)
endişelenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
endişelenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
endişelenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
endişelenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
endişelenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
endişelenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
endişelenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
endişelenmemekte misin? (progressive second-person singular)
endişelenmemekte mi? (progressive singular third-person)
endişelenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
endişelenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
endişelenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
endişelenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
endişelenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
endişelenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
endişelenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
endişelenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
endişelenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


ulaşmak

ulaşmak (third-person singular simple present ulaşır)

ulaşır (present singular third-person)
ulaşmak (infinitive)
ulaşan (imperfective impersonal participle)
ulaşmış (impersonal participle perfective)
ulaşacak (impersonal participle prospective)
ulaştığım (non-prospective participle personal)
ulaştığın (non-prospective participle personal)
ulaştığı (non-prospective participle personal)
ulaştığımız (non-prospective participle personal)
ulaştığınız (non-prospective participle personal)
ulaştıkları (non-prospective participle personal)
ulaşacağım (participle personal prospective)
ulaşacağın (participle personal prospective)
ulaşacağı (participle personal prospective)
ulaşacağımız (participle personal prospective)
ulaşacağınız (participle personal prospective)
ulaşacakları (participle personal prospective)
ulaşma (noun-from-verb)
ulaşış (adverbial)
ulaşırım (aorist first-person indicative present singular)
ulaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
ulaşır (aorist indicative present singular third-person)
ulaşırız (aorist first-person indicative plural present)
ulaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
ulaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
ulaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ulaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ulaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ulaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ulaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ulaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ulaştım (first-person indicative past perfective singular)
ulaştın (indicative past perfective second-person singular)
ulaştı (indicative past perfective singular third-person)
ulaştık (first-person indicative past perfective plural)
ulaştınız (indicative past perfective plural second-person)
ulaştılar (indicative past perfective plural third-person)
ulaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ulaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ulaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ulaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ulaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ulaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ulaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ulaşacağım (first-person future indicative singular)
ulaşacaksın (future indicative second-person singular)
ulaşacak (future indicative singular third-person)
ulaşacağız (first-person future indicative plural)
ulaşacaksınız (future indicative plural second-person)
ulaşacaklar (future indicative plural third-person)
ulaşmışım (first-person inferential perfective singular)
ulaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
ulaşmış (inferential perfective singular third-person)
ulaşmışız (first-person inferential perfective plural)
ulaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ulaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
ulaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
ulaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
ulaşırmış (aorist inferential singular third-person)
ulaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
ulaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ulaşırlarmış (or ulaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ulaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ulaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ulaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ulaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ulaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ulaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ulaşsam (conditional first-person singular)
ulaşsan (conditional second-person singular)
ulaşsa (conditional singular third-person)
ulaşsak (conditional first-person plural)
ulaşsanız (conditional plural second-person)
ulaşsalar (conditional plural third-person)
ulaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
ulaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
ulaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
ulaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
ulaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ulaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ulaşayım (first-person optative singular)
ulaşasın (optative second-person singular)
ulaşa (optative singular third-person)
ulaşalım (first-person optative plural)
ulaşasınız (optative plural second-person)
ulaşalar (optative plural third-person)
ulaşmaktayım (first-person progressive singular)
ulaşmaktasın (progressive second-person singular)
ulaşmakta (progressive singular third-person)
ulaşmaktayız (first-person plural progressive)
ulaşmaktasınız (plural progressive second-person)
ulaşmaktalar (plural progressive third-person)
ulaşmalıyım (first-person necessitative singular)
ulaşmalısın (necessitative second-person singular)
ulaşmalı (necessitative singular third-person)
ulaşmalıyız (first-person necessitative plural)
ulaşmalısınız (necessitative plural second-person)
ulaşmalılar (necessitative plural third-person)
ulaş (imperative second-person singular)
ulaşsın (imperative singular third-person)
ulaşın (imperative plural second-person)
ulaşsınlar (imperative plural third-person)
ulaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ulaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ulaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
ulaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ulaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ulaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ulaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ulaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ulaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ulaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ulaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ulaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ulaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ulaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ulaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ulaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ulaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ulaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ulaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ulaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ulaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ulaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ulaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ulaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ulaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ulaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
ulaşacak mı? (future indicative singular third-person)
ulaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ulaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ulaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ulaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ulaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ulaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ulaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ulaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ulaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ulaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ulaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ulaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ulaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ulaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ulaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ulaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ulaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ulaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ulaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ulaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ulaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ulaşsam mı? (conditional first-person singular)
ulaşsan mı? (conditional second-person singular)
ulaşsa mı? (conditional singular third-person)
ulaşsak mı? (conditional first-person plural)
ulaşsanız mı? (conditional plural second-person)
ulaşsalar mı? (conditional plural third-person)
ulaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ulaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ulaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ulaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ulaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ulaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ulaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ulaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
ulaşmakta mı? (progressive singular third-person)
ulaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ulaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ulaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ulaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ulaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ulaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
ulaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ulaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ulaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ulaşmamak (infinitive negative)
ulaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
ulaşmamış (impersonal negative participle perfective)
ulaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
ulaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ulaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ulaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ulaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ulaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ulaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ulaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ulaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ulaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ulaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ulaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ulaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ulaşmama (negative noun-from-verb)
ulaşmayış (adverbial negative)
ulaşmam (aorist first-person indicative present singular)
ulaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ulaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
ulaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
ulaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ulaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ulaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ulaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ulaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ulaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ulaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ulaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ulaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
ulaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
ulaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
ulaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
ulaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ulaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ulaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ulaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ulaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ulaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ulaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ulaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ulaşmayacağım (first-person future indicative singular)
ulaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
ulaşmayacak (future indicative singular third-person)
ulaşmayacağız (first-person future indicative plural)
ulaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ulaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
ulaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
ulaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ulaşmamış (inferential perfective singular third-person)
ulaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
ulaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ulaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ulaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ulaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ulaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
ulaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ulaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ulaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ulaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ulaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ulaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ulaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ulaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ulaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ulaşmasam (conditional first-person singular)
ulaşmasan (conditional second-person singular)
ulaşmasa (conditional singular third-person)
ulaşmasak (conditional first-person plural)
ulaşmasanız (conditional plural second-person)
ulaşmasalar (conditional plural third-person)
ulaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ulaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ulaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ulaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ulaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ulaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ulaşmayayım (first-person optative singular)
ulaşmayasın (optative second-person singular)
ulaşmaya (optative singular third-person)
ulaşmayalım (first-person optative plural)
ulaşmayasınız (optative plural second-person)
ulaşmayalar (optative plural third-person)
ulaşmamaktayım (first-person progressive singular)
ulaşmamaktasın (progressive second-person singular)
ulaşmamakta (progressive singular third-person)
ulaşmamaktayız (first-person plural progressive)
ulaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
ulaşmamaktalar (plural progressive third-person)
ulaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
ulaşmamalısın (necessitative second-person singular)
ulaşmamalı (necessitative singular third-person)
ulaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
ulaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
ulaşmamalılar (necessitative plural third-person)
ulaşma (imperative second-person singular)
ulaşmasın (imperative singular third-person)
ulaşmayın (imperative plural second-person)
ulaşmasınlar (imperative plural third-person)
ulaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ulaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ulaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ulaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ulaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ulaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ulaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ulaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ulaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ulaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ulaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ulaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ulaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ulaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ulaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ulaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ulaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ulaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ulaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ulaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ulaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ulaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ulaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ulaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ulaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ulaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ulaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ulaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ulaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ulaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ulaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ulaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ulaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ulaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ulaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ulaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ulaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ulaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ulaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ulaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ulaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ulaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ulaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ulaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ulaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ulaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ulaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ulaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ulaşmasam mı? (conditional first-person singular)
ulaşmasan mı? (conditional second-person singular)
ulaşmasa mı? (conditional singular third-person)
ulaşmasak mı? (conditional first-person plural)
ulaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
ulaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
ulaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ulaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ulaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ulaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ulaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ulaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ulaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ulaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ulaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
ulaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ulaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ulaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ulaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ulaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ulaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ulaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ulaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ulaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اولاشمق (ulaşmak, “to reach, overtake, meet, adhere to”), analyzable as ula- + -ş. Cognate with Kazakh ұласу (ūlasu, “to go on, continue”), etc.