ödeşmek

ödeşmek (third-person singular simple present ödeşir)

ödeşir (present singular third-person)
ödeşmek (infinitive)
ödeşen (imperfective impersonal participle)
ödeşmiş (impersonal participle perfective)
ödeşecek (impersonal participle prospective)
ödeştiğim (non-prospective participle personal)
ödeştiğin (non-prospective participle personal)
ödeştiği (non-prospective participle personal)
ödeştiğimiz (non-prospective participle personal)
ödeştiğiniz (non-prospective participle personal)
ödeştikleri (non-prospective participle personal)
ödeşeceğim (participle personal prospective)
ödeşeceğin (participle personal prospective)
ödeşeceği (participle personal prospective)
ödeşeceğimiz (participle personal prospective)
ödeşeceğiniz (participle personal prospective)
ödeşecekleri (participle personal prospective)
ödeşme (noun-from-verb)
ödeşiş (adverbial)
ödeşirim (aorist first-person indicative present singular)
ödeşirsin (aorist indicative present second-person singular)
ödeşir (aorist indicative present singular third-person)
ödeşiriz (aorist first-person indicative plural present)
ödeşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ödeşirler (aorist indicative plural present third-person)
ödeşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ödeşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ödeşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ödeşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ödeşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ödeşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ödeştim (first-person indicative past perfective singular)
ödeştin (indicative past perfective second-person singular)
ödeşti (indicative past perfective singular third-person)
ödeştik (first-person indicative past perfective plural)
ödeştiniz (indicative past perfective plural second-person)
ödeştiler (indicative past perfective plural third-person)
ödeşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ödeşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ödeşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ödeşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ödeşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ödeşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ödeşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ödeşeceğim (first-person future indicative singular)
ödeşeceksin (future indicative second-person singular)
ödeşecek (future indicative singular third-person)
ödeşeceğiz (first-person future indicative plural)
ödeşeceksiniz (future indicative plural second-person)
ödeşecekler (future indicative plural third-person)
ödeşmişim (first-person inferential perfective singular)
ödeşmişsin (inferential perfective second-person singular)
ödeşmiş (inferential perfective singular third-person)
ödeşmişiz (first-person inferential perfective plural)
ödeşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ödeşmişler (inferential perfective plural third-person)
ödeşirmişim (aorist first-person inferential singular)
ödeşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ödeşirmiş (aorist inferential singular third-person)
ödeşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ödeşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ödeşirlermiş (or ödeşirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
ödeşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ödeşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ödeşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ödeşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ödeşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ödeşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ödeşsem (conditional first-person singular)
ödeşsen (conditional second-person singular)
ödeşse (conditional singular third-person)
ödeşsek (conditional first-person plural)
ödeşseniz (conditional plural second-person)
ödeşseler (conditional plural third-person)
ödeşseydim (conditional first-person perfective singular)
ödeşseydin (conditional perfective second-person singular)
ödeşseydi (conditional perfective singular third-person)
ödeşseydik (conditional first-person perfective plural)
ödeşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ödeşseydiler (conditional perfective plural third-person)
ödeşeyim (first-person optative singular)
ödeşesin (optative second-person singular)
ödeşe (optative singular third-person)
ödeşelim (first-person optative plural)
ödeşesiniz (optative plural second-person)
ödeşeler (optative plural third-person)
ödeşmekteyim (first-person progressive singular)
ödeşmektesin (progressive second-person singular)
ödeşmekte (progressive singular third-person)
ödeşmekteyiz (first-person plural progressive)
ödeşmektesiniz (plural progressive second-person)
ödeşmekteler (plural progressive third-person)
ödeşmeliyim (first-person necessitative singular)
ödeşmelisin (necessitative second-person singular)
ödeşmeli (necessitative singular third-person)
ödeşmeliyiz (first-person necessitative plural)
ödeşmelisiniz (necessitative plural second-person)
ödeşmeliler (necessitative plural third-person)
ödeş (imperative second-person singular)
ödeşsin (imperative singular third-person)
ödeşin (imperative plural second-person)
ödeşsinler (imperative plural third-person)
ödeşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ödeşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ödeşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ödeşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ödeşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ödeşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ödeşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ödeşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ödeşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ödeşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ödeşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ödeşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ödeştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ödeştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ödeşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
ödeştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ödeştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ödeştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ödeşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ödeşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ödeşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ödeşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ödeşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ödeşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ödeşecek miyim? (first-person future indicative singular)
ödeşecek misin? (future indicative second-person singular)
ödeşecek mi? (future indicative singular third-person)
ödeşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ödeşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ödeşecekler mi? (future indicative plural third-person)
ödeşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ödeşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ödeşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ödeşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ödeşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ödeşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ödeşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ödeşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ödeşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ödeşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ödeşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ödeşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ödeşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ödeşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ödeşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ödeşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ödeşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ödeşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ödeşsem mi? (conditional first-person singular)
ödeşsen mi? (conditional second-person singular)
ödeşse mi? (conditional singular third-person)
ödeşsek mi? (conditional first-person plural)
ödeşseniz mi? (conditional plural second-person)
ödeşseler mi? (conditional plural third-person)
ödeşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ödeşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ödeşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ödeşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ödeşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ödeşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ödeşmekte miyim? (first-person progressive singular)
ödeşmekte misin? (progressive second-person singular)
ödeşmekte mi? (progressive singular third-person)
ödeşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ödeşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ödeşmekteler mi? (plural progressive third-person)
ödeşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ödeşmeli misin? (necessitative second-person singular)
ödeşmeli mi? (necessitative singular third-person)
ödeşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ödeşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ödeşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ödeşmemek (infinitive negative)
ödeşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ödeşmemiş (impersonal negative participle perfective)
ödeşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ödeşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ödeşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ödeşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ödeşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ödeşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ödeşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ödeşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ödeşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ödeşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ödeşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ödeşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ödeşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ödeşmeme (negative noun-from-verb)
ödeşmeyiş (adverbial negative)
ödeşmem (aorist first-person indicative present singular)
ödeşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ödeşmez (aorist indicative present singular third-person)
ödeşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ödeşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ödeşmezler (aorist indicative plural present third-person)
ödeşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ödeşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ödeşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ödeşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ödeşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ödeşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ödeşmedim (first-person indicative past perfective singular)
ödeşmedin (indicative past perfective second-person singular)
ödeşmedi (indicative past perfective singular third-person)
ödeşmedik (first-person indicative past perfective plural)
ödeşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ödeşmediler (indicative past perfective plural third-person)
ödeşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ödeşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ödeşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ödeşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ödeşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ödeşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ödeşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ödeşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ödeşmeyecek (future indicative singular third-person)
ödeşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ödeşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ödeşmeyecekler (future indicative plural third-person)
ödeşmemişim (first-person inferential perfective singular)
ödeşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ödeşmemiş (inferential perfective singular third-person)
ödeşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ödeşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ödeşmemişler (inferential perfective plural third-person)
ödeşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ödeşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ödeşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ödeşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ödeşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ödeşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ödeşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ödeşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ödeşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ödeşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ödeşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ödeşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ödeşmesem (conditional first-person singular)
ödeşmesen (conditional second-person singular)
ödeşmese (conditional singular third-person)
ödeşmesek (conditional first-person plural)
ödeşmeseniz (conditional plural second-person)
ödeşmeseler (conditional plural third-person)
ödeşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ödeşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ödeşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ödeşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ödeşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ödeşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ödeşmeyeyim (first-person optative singular)
ödeşmeyesin (optative second-person singular)
ödeşmeye (optative singular third-person)
ödeşmeyelim (first-person optative plural)
ödeşmeyesiniz (optative plural second-person)
ödeşmeyeler (optative plural third-person)
ödeşmemekteyim (first-person progressive singular)
ödeşmemektesin (progressive second-person singular)
ödeşmemekte (progressive singular third-person)
ödeşmemekteyiz (first-person plural progressive)
ödeşmemektesiniz (plural progressive second-person)
ödeşmemekteler (plural progressive third-person)
ödeşmemeliyim (first-person necessitative singular)
ödeşmemelisin (necessitative second-person singular)
ödeşmemeli (necessitative singular third-person)
ödeşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ödeşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ödeşmemeliler (necessitative plural third-person)
ödeşme (imperative second-person singular)
ödeşmesin (imperative singular third-person)
ödeşmeyin (imperative plural second-person)
ödeşmesinler (imperative plural third-person)
ödeşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ödeşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ödeşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ödeşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ödeşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ödeşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ödeşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ödeşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ödeşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ödeşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ödeşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ödeşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ödeşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ödeşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ödeşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ödeşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ödeşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ödeşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ödeşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ödeşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ödeşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ödeşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ödeşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ödeşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ödeşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ödeşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ödeşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ödeşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ödeşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ödeşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ödeşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ödeşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ödeşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ödeşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ödeşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ödeşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ödeşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ödeşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ödeşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ödeşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ödeşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ödeşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ödeşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ödeşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ödeşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ödeşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ödeşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ödeşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ödeşmesem mi? (conditional first-person singular)
ödeşmesen mi? (conditional second-person singular)
ödeşmese mi? (conditional singular third-person)
ödeşmesek mi? (conditional first-person plural)
ödeşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ödeşmeseler mi? (conditional plural third-person)
ödeşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ödeşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ödeşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ödeşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ödeşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ödeşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ödeşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ödeşmemekte misin? (progressive second-person singular)
ödeşmemekte mi? (progressive singular third-person)
ödeşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ödeşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ödeşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ödeşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ödeşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ödeşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ödeşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ödeşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ödeşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish اودشمك. Equivalent to öde- + -ş + -mek.

(intransitive) to get even, to avenge oneself


kaçışmak

head

kaçışmak (third-person singular simple present kaçışır)

kaçışır (present singular third-person)
kaçışmak (infinitive)
kaçışan (imperfective impersonal participle)
kaçışmış (impersonal participle perfective)
kaçışacak (impersonal participle prospective)
kaçıştığım (non-prospective participle personal)
kaçıştığın (non-prospective participle personal)
kaçıştığı (non-prospective participle personal)
kaçıştığımız (non-prospective participle personal)
kaçıştığınız (non-prospective participle personal)
kaçıştıkları (non-prospective participle personal)
kaçışacağım (participle personal prospective)
kaçışacağın (participle personal prospective)
kaçışacağı (participle personal prospective)
kaçışacağımız (participle personal prospective)
kaçışacağınız (participle personal prospective)
kaçışacakları (participle personal prospective)
kaçışma (noun-from-verb)
kaçışış (adverbial)
kaçışırım (aorist first-person indicative present singular)
kaçışırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçışır (aorist indicative present singular third-person)
kaçışırız (aorist first-person indicative plural present)
kaçışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçışırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçıştım (first-person indicative past perfective singular)
kaçıştın (indicative past perfective second-person singular)
kaçıştı (indicative past perfective singular third-person)
kaçıştık (first-person indicative past perfective plural)
kaçıştınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçıştılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaçışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaçışacağım (first-person future indicative singular)
kaçışacaksın (future indicative second-person singular)
kaçışacak (future indicative singular third-person)
kaçışacağız (first-person future indicative plural)
kaçışacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçışacaklar (future indicative plural third-person)
kaçışmışım (first-person inferential perfective singular)
kaçışmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçışmış (inferential perfective singular third-person)
kaçışmışız (first-person inferential perfective plural)
kaçışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçışmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçışırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçışırmış (aorist inferential singular third-person)
kaçışırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçışırlarmış (or kaçışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaçışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçışsam (conditional first-person singular)
kaçışsan (conditional second-person singular)
kaçışsa (conditional singular third-person)
kaçışsak (conditional first-person plural)
kaçışsanız (conditional plural second-person)
kaçışsalar (conditional plural third-person)
kaçışsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçışsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçışsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçışsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçışayım (first-person optative singular)
kaçışasın (optative second-person singular)
kaçışa (optative singular third-person)
kaçışalım (first-person optative plural)
kaçışasınız (optative plural second-person)
kaçışalar (optative plural third-person)
kaçışmaktayım (first-person progressive singular)
kaçışmaktasın (progressive second-person singular)
kaçışmakta (progressive singular third-person)
kaçışmaktayız (first-person plural progressive)
kaçışmaktasınız (plural progressive second-person)
kaçışmaktalar (plural progressive third-person)
kaçışmalıyım (first-person necessitative singular)
kaçışmalısın (necessitative second-person singular)
kaçışmalı (necessitative singular third-person)
kaçışmalıyız (first-person necessitative plural)
kaçışmalısınız (necessitative plural second-person)
kaçışmalılar (necessitative plural third-person)
kaçış (imperative second-person singular)
kaçışsın (imperative singular third-person)
kaçışın (imperative plural second-person)
kaçışsınlar (imperative plural third-person)
kaçışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçışacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçışacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçışsam mı? (conditional first-person singular)
kaçışsan mı? (conditional second-person singular)
kaçışsa mı? (conditional singular third-person)
kaçışsak mı? (conditional first-person plural)
kaçışsanız mı? (conditional plural second-person)
kaçışsalar mı? (conditional plural third-person)
kaçışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçışmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçışmakta mı? (progressive singular third-person)
kaçışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçışmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaçışmamak (infinitive negative)
kaçışmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaçışmamış (impersonal negative participle perfective)
kaçışmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaçışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaçışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaçışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaçışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaçışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaçışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaçışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaçışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaçışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaçışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaçışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaçışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaçışmama (negative noun-from-verb)
kaçışmayış (adverbial negative)
kaçışmam (aorist first-person indicative present singular)
kaçışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaçışmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaçışmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaçışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaçışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaçışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaçışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaçışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaçışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaçışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaçışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaçışmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaçışmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaçışmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaçışmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaçışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaçışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaçışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaçışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaçışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaçışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaçışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaçışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaçışmayacağım (first-person future indicative singular)
kaçışmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaçışmayacak (future indicative singular third-person)
kaçışmayacağız (first-person future indicative plural)
kaçışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaçışmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaçışmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaçışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaçışmamış (inferential perfective singular third-person)
kaçışmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaçışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaçışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaçışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaçışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaçışmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaçışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaçışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaçışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaçışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaçışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaçışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaçışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaçışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaçışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaçışmasam (conditional first-person singular)
kaçışmasan (conditional second-person singular)
kaçışmasa (conditional singular third-person)
kaçışmasak (conditional first-person plural)
kaçışmasanız (conditional plural second-person)
kaçışmasalar (conditional plural third-person)
kaçışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaçışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaçışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaçışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaçışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaçışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaçışmayayım (first-person optative singular)
kaçışmayasın (optative second-person singular)
kaçışmaya (optative singular third-person)
kaçışmayalım (first-person optative plural)
kaçışmayasınız (optative plural second-person)
kaçışmayalar (optative plural third-person)
kaçışmamaktayım (first-person progressive singular)
kaçışmamaktasın (progressive second-person singular)
kaçışmamakta (progressive singular third-person)
kaçışmamaktayız (first-person plural progressive)
kaçışmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaçışmamaktalar (plural progressive third-person)
kaçışmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaçışmamalısın (necessitative second-person singular)
kaçışmamalı (necessitative singular third-person)
kaçışmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaçışmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaçışmamalılar (necessitative plural third-person)
kaçışma (imperative second-person singular)
kaçışmasın (imperative singular third-person)
kaçışmayın (imperative plural second-person)
kaçışmasınlar (imperative plural third-person)
kaçışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaçışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaçışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaçışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaçışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaçışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaçışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaçışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaçışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaçışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaçışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaçışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaçışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaçışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaçışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaçışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaçışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaçışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaçışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaçışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaçışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaçışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaçışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaçışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaçışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaçışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaçışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaçışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaçışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaçışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaçışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaçışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaçışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaçışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaçışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaçışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaçışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaçışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaçışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaçışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaçışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaçışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaçışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaçışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaçışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaçışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaçışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaçışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaçışmasam mı? (conditional first-person singular)
kaçışmasan mı? (conditional second-person singular)
kaçışmasa mı? (conditional singular third-person)
kaçışmasak mı? (conditional first-person plural)
kaçışmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaçışmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaçışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaçışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaçışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaçışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaçışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaçışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaçışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaçışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaçışmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaçışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaçışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaçışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaçışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaçışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaçışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaçışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaçışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaçışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kaçıştığımız

kaçıştığınız

kaçışırsınız

kaçışırmışım

kaçışırmışsın

kaçışırmışız

kaçışırmışsınız

kaçışmışsınız

kaçışır mıymışım?

kaçışır mıymış?

kaçışır mıymışız?

kaçışmış mıyım?

kaçışmış mısın?

kaçışmış mı?

kaçışmış mıyız?

kaçışmış mısınız?

kaçışmadığım

kaçışmadığın

kaçışmadığımız

kaçışmadığınız

kaçışmamışım

kaçışmamışız

From Ottoman Turkish قاچشمق. Equivalent to kaç- + -ış.

Onu gören köy halkı korku içinde kaçışmaya başlamış.

The villagers who saw him started to flee in fear.

(reciprocal) to flee in confusion with one another

(reciprocal) to run off in all directions, to stampede


dertleşmek

dertleşmek (infinitive)
dertleşen (imperfective impersonal participle)
dertleşmiş (impersonal participle perfective)
dertleşecek (impersonal participle prospective)
dertleştiğim (non-prospective participle personal)
dertleştiğin (non-prospective participle personal)
dertleştiği (non-prospective participle personal)
dertleştiğimiz (non-prospective participle personal)
dertleştiğiniz (non-prospective participle personal)
dertleştikleri (non-prospective participle personal)
dertleşeceğim (participle personal prospective)
dertleşeceğin (participle personal prospective)
dertleşeceği (participle personal prospective)
dertleşeceğimiz (participle personal prospective)
dertleşeceğiniz (participle personal prospective)
dertleşecekleri (participle personal prospective)
dertleşme (noun-from-verb)
dertleşiş (adverbial)
dertleşirim (aorist first-person indicative present singular)
dertleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
dertleşir (aorist indicative present singular third-person)
dertleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
dertleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dertleşirler (aorist indicative plural present third-person)
dertleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dertleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dertleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dertleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dertleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dertleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dertleştim (first-person indicative past perfective singular)
dertleştin (indicative past perfective second-person singular)
dertleşti (indicative past perfective singular third-person)
dertleştik (first-person indicative past perfective plural)
dertleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
dertleştiler (indicative past perfective plural third-person)
dertleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dertleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dertleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dertleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dertleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dertleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dertleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dertleşeceğim (first-person future indicative singular)
dertleşeceksin (future indicative second-person singular)
dertleşecek (future indicative singular third-person)
dertleşeceğiz (first-person future indicative plural)
dertleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
dertleşecekler (future indicative plural third-person)
dertleşmişim (first-person inferential perfective singular)
dertleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
dertleşmiş (inferential perfective singular third-person)
dertleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
dertleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dertleşmişler (inferential perfective plural third-person)
dertleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
dertleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
dertleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
dertleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
dertleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dertleşirlermiş (or dertleşirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
dertleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dertleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dertleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dertleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dertleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dertleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dertleşsem (conditional first-person singular)
dertleşsen (conditional second-person singular)
dertleşse (conditional singular third-person)
dertleşsek (conditional first-person plural)
dertleşseniz (conditional plural second-person)
dertleşseler (conditional plural third-person)
dertleşseydim (conditional first-person perfective singular)
dertleşseydin (conditional perfective second-person singular)
dertleşseydi (conditional perfective singular third-person)
dertleşseydik (conditional first-person perfective plural)
dertleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dertleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
dertleşeyim (first-person optative singular)
dertleşesin (optative second-person singular)
dertleşe (optative singular third-person)
dertleşelim (first-person optative plural)
dertleşesiniz (optative plural second-person)
dertleşeler (optative plural third-person)
dertleşmekteyim (first-person progressive singular)
dertleşmektesin (progressive second-person singular)
dertleşmekte (progressive singular third-person)
dertleşmekteyiz (first-person plural progressive)
dertleşmektesiniz (plural progressive second-person)
dertleşmekteler (plural progressive third-person)
dertleşmeliyim (first-person necessitative singular)
dertleşmelisin (necessitative second-person singular)
dertleşmeli (necessitative singular third-person)
dertleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
dertleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
dertleşmeliler (necessitative plural third-person)
dertleş (imperative second-person singular)
dertleşsin (imperative singular third-person)
dertleşin (imperative plural second-person)
dertleşsinler (imperative plural third-person)
dertleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dertleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
dertleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
dertleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dertleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dertleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dertleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dertleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dertleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dertleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dertleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dertleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dertleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dertleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dertleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
dertleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dertleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dertleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dertleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dertleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dertleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dertleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dertleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dertleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dertleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
dertleşecek misin? (future indicative second-person singular)
dertleşecek mi? (future indicative singular third-person)
dertleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dertleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dertleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
dertleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dertleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dertleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dertleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dertleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dertleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dertleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dertleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dertleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dertleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dertleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dertleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dertleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dertleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dertleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dertleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dertleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dertleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dertleşsem mi? (conditional first-person singular)
dertleşsen mi? (conditional second-person singular)
dertleşse mi? (conditional singular third-person)
dertleşsek mi? (conditional first-person plural)
dertleşseniz mi? (conditional plural second-person)
dertleşseler mi? (conditional plural third-person)
dertleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dertleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dertleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dertleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dertleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dertleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dertleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
dertleşmekte misin? (progressive second-person singular)
dertleşmekte mi? (progressive singular third-person)
dertleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dertleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dertleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
dertleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dertleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
dertleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
dertleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dertleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dertleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dertleşmemek (infinitive negative)
dertleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dertleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
dertleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dertleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dertleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dertleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dertleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dertleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dertleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dertleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dertleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dertleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dertleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dertleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dertleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dertleşmeme (negative noun-from-verb)
dertleşmeyiş (adverbial negative)
dertleşmem (aorist first-person indicative present singular)
dertleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dertleşmez (aorist indicative present singular third-person)
dertleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dertleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dertleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
dertleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dertleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dertleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dertleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dertleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dertleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dertleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
dertleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
dertleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
dertleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
dertleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dertleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
dertleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dertleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dertleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dertleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dertleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dertleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dertleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dertleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dertleşmeyecek (future indicative singular third-person)
dertleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dertleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dertleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
dertleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
dertleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dertleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
dertleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dertleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dertleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
dertleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dertleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dertleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dertleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dertleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dertleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dertleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dertleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dertleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dertleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dertleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dertleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dertleşmesem (conditional first-person singular)
dertleşmesen (conditional second-person singular)
dertleşmese (conditional singular third-person)
dertleşmesek (conditional first-person plural)
dertleşmeseniz (conditional plural second-person)
dertleşmeseler (conditional plural third-person)
dertleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dertleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dertleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dertleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dertleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dertleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dertleşmeyeyim (first-person optative singular)
dertleşmeyesin (optative second-person singular)
dertleşmeye (optative singular third-person)
dertleşmeyelim (first-person optative plural)
dertleşmeyesiniz (optative plural second-person)
dertleşmeyeler (optative plural third-person)
dertleşmemekteyim (first-person progressive singular)
dertleşmemektesin (progressive second-person singular)
dertleşmemekte (progressive singular third-person)
dertleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
dertleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
dertleşmemekteler (plural progressive third-person)
dertleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
dertleşmemelisin (necessitative second-person singular)
dertleşmemeli (necessitative singular third-person)
dertleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dertleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dertleşmemeliler (necessitative plural third-person)
dertleşme (imperative second-person singular)
dertleşmesin (imperative singular third-person)
dertleşmeyin (imperative plural second-person)
dertleşmesinler (imperative plural third-person)
dertleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dertleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dertleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dertleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dertleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dertleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dertleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dertleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dertleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dertleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dertleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dertleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dertleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dertleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dertleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dertleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dertleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dertleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dertleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dertleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dertleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dertleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dertleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dertleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dertleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dertleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dertleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dertleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dertleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dertleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dertleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dertleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dertleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dertleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dertleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dertleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dertleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dertleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dertleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dertleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dertleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dertleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dertleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dertleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dertleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dertleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dertleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dertleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dertleşmesem mi? (conditional first-person singular)
dertleşmesen mi? (conditional second-person singular)
dertleşmese mi? (conditional singular third-person)
dertleşmesek mi? (conditional first-person plural)
dertleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dertleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
dertleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dertleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dertleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dertleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dertleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dertleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dertleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dertleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
dertleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
dertleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dertleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dertleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dertleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dertleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dertleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dertleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dertleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dertleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish دردلشمك. Equivalent to dert (“pain”) + -le + -ş.

(reciprocal) to pour out griefs to one another

(reciprocal) to sympathize with one another


rastlaşmak

rastlaşmak (infinitive)
rastlaşan (imperfective impersonal participle)
rastlaşmış (impersonal participle perfective)
rastlaşacak (impersonal participle prospective)
rastlaştığım (non-prospective participle personal)
rastlaştığın (non-prospective participle personal)
rastlaştığı (non-prospective participle personal)
rastlaştığımız (non-prospective participle personal)
rastlaştığınız (non-prospective participle personal)
rastlaştıkları (non-prospective participle personal)
rastlaşacağım (participle personal prospective)
rastlaşacağın (participle personal prospective)
rastlaşacağı (participle personal prospective)
rastlaşacağımız (participle personal prospective)
rastlaşacağınız (participle personal prospective)
rastlaşacakları (participle personal prospective)
rastlaşma (noun-from-verb)
rastlaşış (adverbial)
rastlaşırım (aorist first-person indicative present singular)
rastlaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
rastlaşır (aorist indicative present singular third-person)
rastlaşırız (aorist first-person indicative plural present)
rastlaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
rastlaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
rastlaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
rastlaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
rastlaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
rastlaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
rastlaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
rastlaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
rastlaştım (first-person indicative past perfective singular)
rastlaştın (indicative past perfective second-person singular)
rastlaştı (indicative past perfective singular third-person)
rastlaştık (first-person indicative past perfective plural)
rastlaştınız (indicative past perfective plural second-person)
rastlaştılar (indicative past perfective plural third-person)
rastlaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
rastlaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
rastlaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
rastlaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
rastlaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
rastlaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or rastlaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
rastlaşacağım (first-person future indicative singular)
rastlaşacaksın (future indicative second-person singular)
rastlaşacak (future indicative singular third-person)
rastlaşacağız (first-person future indicative plural)
rastlaşacaksınız (future indicative plural second-person)
rastlaşacaklar (future indicative plural third-person)
rastlaşmışım (first-person inferential perfective singular)
rastlaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
rastlaşmış (inferential perfective singular third-person)
rastlaşmışız (first-person inferential perfective plural)
rastlaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
rastlaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
rastlaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
rastlaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
rastlaşırmış (aorist inferential singular third-person)
rastlaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
rastlaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
rastlaşırlarmış (or rastlaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
rastlaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
rastlaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
rastlaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
rastlaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
rastlaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
rastlaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
rastlaşsam (conditional first-person singular)
rastlaşsan (conditional second-person singular)
rastlaşsa (conditional singular third-person)
rastlaşsak (conditional first-person plural)
rastlaşsanız (conditional plural second-person)
rastlaşsalar (conditional plural third-person)
rastlaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
rastlaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
rastlaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
rastlaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
rastlaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
rastlaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
rastlaşayım (first-person optative singular)
rastlaşasın (optative second-person singular)
rastlaşa (optative singular third-person)
rastlaşalım (first-person optative plural)
rastlaşasınız (optative plural second-person)
rastlaşalar (optative plural third-person)
rastlaşmaktayım (first-person progressive singular)
rastlaşmaktasın (progressive second-person singular)
rastlaşmakta (progressive singular third-person)
rastlaşmaktayız (first-person plural progressive)
rastlaşmaktasınız (plural progressive second-person)
rastlaşmaktalar (plural progressive third-person)
rastlaşmalıyım (first-person necessitative singular)
rastlaşmalısın (necessitative second-person singular)
rastlaşmalı (necessitative singular third-person)
rastlaşmalıyız (first-person necessitative plural)
rastlaşmalısınız (necessitative plural second-person)
rastlaşmalılar (necessitative plural third-person)
rastlaş (imperative second-person singular)
rastlaşsın (imperative singular third-person)
rastlaşın (imperative plural second-person)
rastlaşsınlar (imperative plural third-person)
rastlaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
rastlaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
rastlaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
rastlaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
rastlaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
rastlaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
rastlaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
rastlaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
rastlaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
rastlaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
rastlaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
rastlaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
rastlaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
rastlaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
rastlaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
rastlaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
rastlaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
rastlaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
rastlaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
rastlaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
rastlaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
rastlaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
rastlaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
rastlaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
rastlaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
rastlaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
rastlaşacak mı? (future indicative singular third-person)
rastlaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
rastlaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
rastlaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
rastlaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
rastlaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
rastlaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
rastlaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
rastlaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
rastlaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
rastlaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
rastlaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
rastlaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
rastlaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
rastlaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
rastlaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
rastlaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
rastlaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
rastlaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
rastlaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
rastlaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
rastlaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
rastlaşsam mı? (conditional first-person singular)
rastlaşsan mı? (conditional second-person singular)
rastlaşsa mı? (conditional singular third-person)
rastlaşsak mı? (conditional first-person plural)
rastlaşsanız mı? (conditional plural second-person)
rastlaşsalar mı? (conditional plural third-person)
rastlaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
rastlaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
rastlaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
rastlaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
rastlaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
rastlaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
rastlaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
rastlaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
rastlaşmakta mı? (progressive singular third-person)
rastlaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
rastlaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
rastlaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
rastlaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
rastlaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
rastlaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
rastlaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
rastlaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
rastlaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
rastlaşmamak (infinitive negative)
rastlaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
rastlaşmamış (impersonal negative participle perfective)
rastlaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
rastlaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
rastlaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
rastlaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
rastlaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
rastlaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
rastlaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
rastlaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
rastlaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
rastlaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
rastlaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
rastlaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
rastlaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
rastlaşmama (negative noun-from-verb)
rastlaşmayış (adverbial negative)
rastlaşmam (aorist first-person indicative present singular)
rastlaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
rastlaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
rastlaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
rastlaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
rastlaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
rastlaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
rastlaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
rastlaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
rastlaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
rastlaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
rastlaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
rastlaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
rastlaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
rastlaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
rastlaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
rastlaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
rastlaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
rastlaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
rastlaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
rastlaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
rastlaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
rastlaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
rastlaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
rastlaşmayacağım (first-person future indicative singular)
rastlaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
rastlaşmayacak (future indicative singular third-person)
rastlaşmayacağız (first-person future indicative plural)
rastlaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
rastlaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
rastlaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
rastlaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
rastlaşmamış (inferential perfective singular third-person)
rastlaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
rastlaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
rastlaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
rastlaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
rastlaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
rastlaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
rastlaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
rastlaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
rastlaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
rastlaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
rastlaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
rastlaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
rastlaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
rastlaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
rastlaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
rastlaşmasam (conditional first-person singular)
rastlaşmasan (conditional second-person singular)
rastlaşmasa (conditional singular third-person)
rastlaşmasak (conditional first-person plural)
rastlaşmasanız (conditional plural second-person)
rastlaşmasalar (conditional plural third-person)
rastlaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
rastlaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
rastlaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
rastlaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
rastlaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
rastlaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
rastlaşmayayım (first-person optative singular)
rastlaşmayasın (optative second-person singular)
rastlaşmaya (optative singular third-person)
rastlaşmayalım (first-person optative plural)
rastlaşmayasınız (optative plural second-person)
rastlaşmayalar (optative plural third-person)
rastlaşmamaktayım (first-person progressive singular)
rastlaşmamaktasın (progressive second-person singular)
rastlaşmamakta (progressive singular third-person)
rastlaşmamaktayız (first-person plural progressive)
rastlaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
rastlaşmamaktalar (plural progressive third-person)
rastlaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
rastlaşmamalısın (necessitative second-person singular)
rastlaşmamalı (necessitative singular third-person)
rastlaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
rastlaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
rastlaşmamalılar (necessitative plural third-person)
rastlaşma (imperative second-person singular)
rastlaşmasın (imperative singular third-person)
rastlaşmayın (imperative plural second-person)
rastlaşmasınlar (imperative plural third-person)
rastlaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
rastlaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
rastlaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
rastlaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
rastlaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
rastlaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
rastlaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
rastlaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
rastlaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
rastlaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
rastlaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
rastlaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
rastlaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
rastlaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
rastlaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
rastlaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
rastlaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
rastlaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
rastlaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
rastlaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
rastlaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
rastlaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
rastlaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
rastlaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
rastlaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
rastlaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
rastlaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
rastlaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
rastlaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
rastlaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
rastlaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
rastlaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
rastlaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
rastlaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
rastlaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
rastlaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
rastlaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
rastlaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
rastlaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
rastlaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
rastlaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
rastlaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
rastlaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
rastlaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
rastlaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
rastlaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
rastlaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
rastlaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
rastlaşmasam mı? (conditional first-person singular)
rastlaşmasan mı? (conditional second-person singular)
rastlaşmasa mı? (conditional singular third-person)
rastlaşmasak mı? (conditional first-person plural)
rastlaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
rastlaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
rastlaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
rastlaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
rastlaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
rastlaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
rastlaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
rastlaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
rastlaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
rastlaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
rastlaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
rastlaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
rastlaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
rastlaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
rastlaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
rastlaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
rastlaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
rastlaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
rastlaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
rastlaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish راستلاشمق. Equivalent to rast + -la + -ş-

(reciprocal) to meet, to encounter (to come face to face with by accident)