tanınmak

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

tanınmak (infinitive)
tanınan (imperfective impersonal participle)
tanınmış (impersonal participle perfective)
tanınacak (impersonal participle prospective)
tanındığım (non-prospective participle personal)
tanındığın (non-prospective participle personal)
tanındığı (non-prospective participle personal)
tanındığımız (non-prospective participle personal)
tanındığınız (non-prospective participle personal)
tanındıkları (non-prospective participle personal)
tanınacağım (participle personal prospective)
tanınacağın (participle personal prospective)
tanınacağı (participle personal prospective)
tanınacağımız (participle personal prospective)
tanınacağınız (participle personal prospective)
tanınacakları (participle personal prospective)
tanınma (noun-from-verb)
tanınış (adverbial)
tanınırım (aorist first-person indicative present singular)
tanınırsın (aorist indicative present second-person singular)
tanınır (aorist indicative present singular third-person)
tanınırız (aorist first-person indicative plural present)
tanınırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tanınırlar (aorist indicative plural present third-person)
tanınıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanınıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanınıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanınıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanınıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanınıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanındım (first-person indicative past perfective singular)
tanındın (indicative past perfective second-person singular)
tanındı (indicative past perfective singular third-person)
tanındık (first-person indicative past perfective plural)
tanındınız (indicative past perfective plural second-person)
tanındılar (indicative past perfective plural third-person)
tanınıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanınıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanınıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanınıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanınıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanınıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tanınıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tanınacağım (first-person future indicative singular)
tanınacaksın (future indicative second-person singular)
tanınacak (future indicative singular third-person)
tanınacağız (first-person future indicative plural)
tanınacaksınız (future indicative plural second-person)
tanınacaklar (future indicative plural third-person)
tanınmışım (first-person inferential perfective singular)
tanınmışsın (inferential perfective second-person singular)
tanınmış (inferential perfective singular third-person)
tanınmışız (first-person inferential perfective plural)
tanınmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tanınmışlar (inferential perfective plural third-person)
tanınırmışım (aorist first-person inferential singular)
tanınırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tanınırmış (aorist inferential singular third-person)
tanınırmışız (aorist first-person inferential plural)
tanınırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tanınırlarmış (or tanınırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tanınıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanınıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanınıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanınıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanınıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanınıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanınsam (conditional first-person singular)
tanınsan (conditional second-person singular)
tanınsa (conditional singular third-person)
tanınsak (conditional first-person plural)
tanınsanız (conditional plural second-person)
tanınsalar (conditional plural third-person)
tanınsaydım (conditional first-person perfective singular)
tanınsaydın (conditional perfective second-person singular)
tanınsaydı (conditional perfective singular third-person)
tanınsaydık (conditional first-person perfective plural)
tanınsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tanınsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tanınayım (first-person optative singular)
tanınasın (optative second-person singular)
tanına (optative singular third-person)
tanınalım (first-person optative plural)
tanınasınız (optative plural second-person)
tanınalar (optative plural third-person)
tanınmaktayım (first-person progressive singular)
tanınmaktasın (progressive second-person singular)
tanınmakta (progressive singular third-person)
tanınmaktayız (first-person plural progressive)
tanınmaktasınız (plural progressive second-person)
tanınmaktalar (plural progressive third-person)
tanınmalıyım (first-person necessitative singular)
tanınmalısın (necessitative second-person singular)
tanınmalı (necessitative singular third-person)
tanınmalıyız (first-person necessitative plural)
tanınmalısınız (necessitative plural second-person)
tanınmalılar (necessitative plural third-person)
tanın (imperative second-person singular)
tanınsın (imperative singular third-person)
tanının (imperative plural second-person)
tanınsınlar (imperative plural third-person)
tanınır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tanınır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tanınır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tanınır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tanınır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tanınırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tanınıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanınıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanınıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanınıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanınıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanınıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanındım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tanındın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tanındı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tanındık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tanındınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tanındılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tanınıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanınıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanınıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanınıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanınıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanınıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanınacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tanınacak mısın? (future indicative second-person singular)
tanınacak mı? (future indicative singular third-person)
tanınacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tanınacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tanınacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tanınmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tanınmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tanınmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tanınmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tanınmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tanınmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tanınır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tanınır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tanınır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tanınır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tanınır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tanınırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tanınıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanınıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanınıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanınıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanınıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanınıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanınsam mı? (conditional first-person singular)
tanınsan mı? (conditional second-person singular)
tanınsa mı? (conditional singular third-person)
tanınsak mı? (conditional first-person plural)
tanınsanız mı? (conditional plural second-person)
tanınsalar mı? (conditional plural third-person)
tanınsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tanınsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tanınsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tanınsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tanınsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tanınsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tanınmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tanınmakta mısın? (progressive second-person singular)
tanınmakta mı? (progressive singular third-person)
tanınmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tanınmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tanınmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tanınmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tanınmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tanınmalı mı? (necessitative singular third-person)
tanınmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tanınmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tanınmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tanınmamak (infinitive negative)
tanınmayan (imperfective impersonal negative participle)
tanınmamış (impersonal negative participle perfective)
tanınmayacak (impersonal negative participle prospective)
tanınmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tanınmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tanınmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tanınmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tanınmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tanınmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tanınmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tanınmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tanınmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tanınmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tanınmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tanınmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tanınmama (negative noun-from-verb)
tanınmayış (adverbial negative)
tanınmam (aorist first-person indicative present singular)
tanınmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tanınmaz (aorist indicative present singular third-person)
tanınmayız (aorist first-person indicative plural present)
tanınmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tanınmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tanınmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanınmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanınmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanınmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanınmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanınmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanınmadım (first-person indicative past perfective singular)
tanınmadın (indicative past perfective second-person singular)
tanınmadı (indicative past perfective singular third-person)
tanınmadık (first-person indicative past perfective plural)
tanınmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tanınmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tanınmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanınmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanınmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanınmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanınmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanınmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tanınmayacağım (first-person future indicative singular)
tanınmayacaksın (future indicative second-person singular)
tanınmayacak (future indicative singular third-person)
tanınmayacağız (first-person future indicative plural)
tanınmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tanınmayacaklar (future indicative plural third-person)
tanınmamışım (first-person inferential perfective singular)
tanınmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tanınmamış (inferential perfective singular third-person)
tanınmamışız (first-person inferential perfective plural)
tanınmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tanınmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tanınmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tanınmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tanınmazmış (aorist inferential singular third-person)
tanınmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tanınmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tanınmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tanınmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanınmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanınmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanınmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanınmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanınmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanınmasam (conditional first-person singular)
tanınmasan (conditional second-person singular)
tanınmasa (conditional singular third-person)
tanınmasak (conditional first-person plural)
tanınmasanız (conditional plural second-person)
tanınmasalar (conditional plural third-person)
tanınmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tanınmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tanınmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tanınmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tanınmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tanınmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tanınmayayım (first-person optative singular)
tanınmayasın (optative second-person singular)
tanınmaya (optative singular third-person)
tanınmayalım (first-person optative plural)
tanınmayasınız (optative plural second-person)
tanınmayalar (optative plural third-person)
tanınmamaktayım (first-person progressive singular)
tanınmamaktasın (progressive second-person singular)
tanınmamakta (progressive singular third-person)
tanınmamaktayız (first-person plural progressive)
tanınmamaktasınız (plural progressive second-person)
tanınmamaktalar (plural progressive third-person)
tanınmamalıyım (first-person necessitative singular)
tanınmamalısın (necessitative second-person singular)
tanınmamalı (necessitative singular third-person)
tanınmamalıyız (first-person necessitative plural)
tanınmamalısınız (necessitative plural second-person)
tanınmamalılar (necessitative plural third-person)
tanınma (imperative second-person singular)
tanınmasın (imperative singular third-person)
tanınmayın (imperative plural second-person)
tanınmasınlar (imperative plural third-person)
tanınmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tanınmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tanınmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tanınmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tanınmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tanınmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tanınmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanınmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanınmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanınmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanınmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanınmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanınmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tanınmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tanınmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tanınmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tanınmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tanınmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tanınmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanınmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanınmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanınmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanınmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanınmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanınmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tanınmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tanınmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tanınmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tanınmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tanınmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tanınmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tanınmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tanınmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tanınmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tanınmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tanınmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tanınmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tanınmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tanınmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tanınmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tanınmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tanınmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tanınmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanınmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanınmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanınmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanınmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanınmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanınmasam mı? (conditional first-person singular)
tanınmasan mı? (conditional second-person singular)
tanınmasa mı? (conditional singular third-person)
tanınmasak mı? (conditional first-person plural)
tanınmasanız mı? (conditional plural second-person)
tanınmasalar mı? (conditional plural third-person)
tanınmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tanınmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tanınmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tanınmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tanınmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tanınmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tanınmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tanınmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tanınmamakta mı? (progressive singular third-person)
tanınmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tanınmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tanınmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tanınmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tanınmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tanınmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tanınmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tanınmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tanınmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[t̪ʰɑ.n̪ɯn̪ˈmɑk]

Equivalent to tanı- (“to recognize, to know”) + -n + -mak

affix

(intransitive) to be recognized, to be known

Ünlü şarkıcı güçlü sesiyle tanınır

Famous singer is best known for her strong voice

(intransitive, law) to be recognized or acknowledged officially.


teselli vermek

head

teselli vermek (third-person singular simple present teselli verir)

teselli verir (present singular third-person)
teselli veririm (aorist singular third-person)
teselli verirsin (aorist first-person plural)
teselli verir (aorist plural second-person)
teselli veririz (aorist plural third-person)
teselli verirsiniz (aorist)
teselli verirler (aorist)
teselli verirdim (aorist past)
teselli verirdin (aorist second-person singular)
teselli verirdi (aorist singular third-person)
teselli verirdik (aorist first-person plural)
teselli verirdiniz (aorist plural second-person)
teselli verirlerdi (aorist plural third-person)
teselli verirmişim (aorist inferential)
teselli verirmişsin (aorist second-person singular)
teselli verirmiş (aorist singular third-person)
teselli verirmişiz (aorist first-person plural)
teselli verirmişsiniz (aorist plural second-person)
teselli verirlermiş (aorist plural third-person)
teselli verirsem (aorist conditional)
teselli verirsen (aorist second-person singular)
teselli verirse (aorist singular third-person)
teselli verirsek (aorist first-person plural)
teselli verirseniz (aorist plural second-person)
teselli verirlerse (aorist plural third-person)
teselli veriyorum (continuative singular third-person)
teselli veriyorsun (continuative first-person plural)
teselli veriyor (continuative plural second-person)
teselli veriyoruz (continuative plural third-person)
teselli veriyorsunuz (continuative)
teselli veriyorlar (continuative)
teselli veriyordum (continuative past)
teselli veriyordun (continuative second-person singular)
teselli veriyordu (continuative singular third-person)
teselli veriyorduk (continuative first-person plural)
teselli veriyordunuz (continuative plural second-person)
teselli veriyorlardı (continuative plural third-person)
teselli veriyormuşum (continuative inferential)
teselli veriyormuşsun (continuative second-person singular)
teselli veriyormuş (continuative singular third-person)
teselli veriyormuşuz (continuative first-person plural)
teselli veriyormuşsunuz (continuative plural second-person)
teselli veriyorlarmış (continuative plural third-person)
teselli veriyorsam (conditional continuative)
teselli veriyorsan (continuative second-person singular)
teselli veriyorsa (continuative singular third-person)
teselli veriyorsak (continuative first-person plural)
teselli veriyorsanız (continuative plural second-person)
teselli veriyorlarsa (continuative plural third-person)
teselli vermişim (inferential singular third-person)
teselli vermişsin (first-person inferential plural)
teselli vermiş (inferential plural second-person)
teselli vermişiz (inferential plural third-person)
teselli vermişsiniz (inferential)
teselli vermişler (inferential)
teselli vermiştim (inferential past)
teselli vermiştin (inferential second-person singular)
teselli vermişti (inferential singular third-person)
teselli vermiştik (first-person inferential plural)
teselli vermiştiniz (inferential plural second-person)
teselli vermişlerdi (inferential plural third-person)
teselli vermişmişim (inferential)
teselli vermişmişsin (inferential second-person singular)
teselli vermişmiş (inferential singular third-person)
teselli vermişmişiz (first-person inferential plural)
teselli vermişmişsiniz (inferential plural second-person)
teselli vermişlermiş (inferential plural third-person)
teselli vermişsem (conditional)
teselli vermişsen (inferential second-person singular)
teselli vermişse (inferential singular third-person)
teselli vermişsek (first-person inferential plural)
teselli vermişseniz (inferential plural second-person)
teselli vermişlerse (inferential plural third-person)
teselli vereceğim (future singular third-person)
teselli vereceksin (first-person future plural)
teselli verecek (future plural second-person)
teselli vereceğiz (future plural third-person)
teselli vereceksiniz (future)
teselli verecekler (future)
teselli verecektim (future past)
teselli verecektin (future second-person singular)
teselli verecekti (future singular third-person)
teselli verecektik (first-person future plural)
teselli verecektiniz (future plural second-person)
teselli vereceklerdi (future plural third-person)
teselli verecekmişim (future inferential)
teselli verecekmişsin (future second-person singular)
teselli verecekmiş (future singular third-person)
teselli verecekmişiz (first-person future plural)
teselli verecekmişsiniz (future plural second-person)
teselli vereceklermiş (future plural third-person)
teselli vereceksem (conditional future)
teselli vereceksen (future second-person singular)
teselli verecekse (future singular third-person)
teselli vereceksek (first-person future plural)
teselli verecekseniz (future plural second-person)
teselli vereceklerse (future plural third-person)
teselli vermekteyim (progressive singular third-person)
teselli vermektesin (first-person plural progressive)
teselli vermekte (plural progressive second-person)
teselli vermekteyiz (plural progressive third-person)
teselli vermektesiniz (progressive)
teselli vermekteler (progressive)
teselli vermekteydim (past progressive)
teselli vermekteydin (progressive second-person singular)
teselli vermekteydi (progressive singular third-person)
teselli vermekteydik (first-person plural progressive)
teselli vermekteydiniz (plural progressive second-person)
teselli vermektelerdi (plural progressive third-person)
teselli vermekteymişim (inferential progressive)
teselli vermekteymişsin (progressive second-person singular)
teselli vermekteymiş (progressive singular third-person)
teselli vermekteymişiz (first-person plural progressive)
teselli vermekteymişsiniz (plural progressive second-person)
teselli vermektelermiş (plural progressive third-person)
teselli vermekteysem (conditional progressive)
teselli vermekteysen (progressive second-person singular)
teselli vermekteyse (progressive singular third-person)
teselli vermekteysek (first-person plural progressive)
teselli vermekteyseniz (plural progressive second-person)
teselli vermektelerse (plural progressive third-person)
teselli vermeliyim (necessitative singular third-person)
teselli vermelisin (first-person necessitative plural)
teselli vermeli (necessitative plural second-person)
teselli vermeliyiz (necessitative plural third-person)
teselli vermelisiniz (necessitative)
teselli vermeliler (necessitative)
teselli vermeliydim (necessitative past)
teselli vermeliydin (necessitative second-person singular)
teselli vermeliydi (necessitative singular third-person)
teselli vermeliydik (first-person necessitative plural)
teselli vermeliydiniz (necessitative plural second-person)
teselli vermelilerdi (necessitative plural third-person)
teselli vermeliymişim (inferential)
teselli vermeliymişsin (necessitative second-person singular)
teselli vermeliymiş (necessitative singular third-person)
teselli vermeliymişiz (first-person necessitative plural)
teselli vermeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
teselli vermelilermiş (necessitative plural third-person)
teselli vermeliysem (conditional)
teselli vermeliysen (necessitative second-person singular)
teselli vermeliyse (necessitative singular third-person)
teselli vermeliysek (first-person necessitative plural)
teselli vermeliyseniz (necessitative plural second-person)
teselli vermelilerse (necessitative plural third-person)
teselli verdim (past singular third-person)
teselli verdin (first-person past plural)
teselli verdi (past plural second-person)
teselli verdik (past plural third-person)
teselli verdiniz (past)
teselli verdiler (past)
teselli verdiysem (conditional past)
teselli verdiysen (past second-person singular)
teselli verdiyse (past singular third-person)
teselli verdiysek (first-person past plural)
teselli verdiyseniz (past plural second-person)
teselli verdilerse (past plural third-person)
teselli versem (conditional singular third-person)
teselli versen (conditional first-person plural)
teselli verse (conditional plural second-person)
teselli versek (conditional plural third-person)
teselli verseniz (conditional)
teselli verseler (conditional)
teselli verseydim (conditional past)
teselli verseydin (conditional second-person singular)
teselli verseydi (conditional singular third-person)
teselli verseydik (conditional first-person plural)
teselli verseydiniz (conditional plural second-person)
teselli verselerdi (conditional plural third-person)
teselli verseymişim (inferential)
teselli verseymişsin (conditional second-person singular)
teselli verseymiş (conditional singular third-person)
teselli verseymişiz (conditional first-person plural)
teselli verseymişsiniz (conditional plural second-person)
teselli verselermiş (conditional plural third-person)
teselli vereyim (conditional optative singular)
teselli veresin (optative second-person singular)
teselli vere (optative singular third-person)
teselli verelim (first-person optative plural)
teselli veresiniz (optative plural second-person)
teselli vereler (optative plural third-person)
teselli ver (first-person imperative plural)
teselli versin (imperative plural second-person)
teselli verin (imperative)
teselli versinler (imperative)
teselli veriniz (formal imperative second-person singular)
teselli veriniz (formal imperative plural second-person)
teselli versene (imperative informal second-person singular)
teselli versenize (imperative informal plural second-person)
teselli vermek (imperative infinitive)
teselli verme (imperative noun-from-verb)
teselli veren (impersonal participle)
teselli vermiş (impersonal participle)
teselli verecek (impersonal participle)
teselli veren (imperfective)
teselli vermiş (impersonal participle perfective)
teselli verecek (impersonal participle prospective)
teselli verdiğim (impersonal non-prospective participle)
teselli verdiğin (impersonal non-prospective participle)
teselli verdiği (impersonal non-prospective participle)
teselli verdiğimiz (impersonal non-prospective participle)
teselli verdiğiniz (impersonal non-prospective participle)
teselli verdikleri (impersonal non-prospective participle personal)
teselli vereceğim (impersonal participle prospective)
teselli vereceğin (impersonal participle prospective)
teselli vereceği (impersonal participle prospective)
teselli vereceğimiz (impersonal participle prospective)
teselli vereceğiniz (impersonal participle prospective)
teselli verecekleri (impersonal participle personal prospective)
teselli verirken (plural second-person)
teselli verince (plural second-person)
teselli verip (plural second-person)
teselli vereli (plural second-person)
teselli veresiye (plural second-person)
teselli verdikçe (plural second-person)
teselli verirken
teselli verince (specific)
teselli verip (perfective)
teselli vereli
teselli veresiye
teselli verdikçe
teselli vererek (imperfective plural)
teselli vere vere (imperfective plural)
teselli verircesine (imperfective plural)
teselli vererek
teselli vere vere
teselli verircesine
teselli vermem (aorist singular third-person)
teselli vermezsin (aorist first-person plural)
teselli vermez (aorist plural second-person)
teselli vermeyiz (aorist plural third-person)
teselli vermezsiniz (aorist)
teselli vermezler (aorist)
teselli vermezdim (aorist past)
teselli vermezdin (aorist second-person singular)
teselli vermezdi (aorist singular third-person)
teselli vermezdik (aorist first-person plural)
teselli vermezdiniz (aorist plural second-person)
teselli vermezlerdi (aorist plural third-person)
teselli vermezmişim (aorist inferential)
teselli vermezmişsin (aorist second-person singular)
teselli vermezmiş (aorist singular third-person)
teselli vermezmişiz (aorist first-person plural)
teselli vermezmişsiniz (aorist plural second-person)
teselli vermezlermiş (aorist plural third-person)
teselli vermezsem (aorist conditional)
teselli vermezsen (aorist second-person singular)
teselli vermezse (aorist singular third-person)
teselli vermezsek (aorist first-person plural)
teselli vermezseniz (aorist plural second-person)
teselli vermezlerse (aorist plural third-person)
teselli vermiyorum (continuative singular third-person)
teselli vermiyorsun (continuative first-person plural)
teselli vermiyor (continuative plural second-person)
teselli vermiyoruz (continuative plural third-person)
teselli vermiyorsunuz (continuative)
teselli vermiyorlar (continuative)
teselli vermiyordum (continuative past)
teselli vermiyordun (continuative second-person singular)
teselli vermiyordu (continuative singular third-person)
teselli vermiyorduk (continuative first-person plural)
teselli vermiyordunuz (continuative plural second-person)
teselli vermiyorlardı (continuative plural third-person)
teselli vermiyormuşum (continuative inferential)
teselli vermiyormuşsun (continuative second-person singular)
teselli vermiyormuş (continuative singular third-person)
teselli vermiyormuşuz (continuative first-person plural)
teselli vermiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
teselli vermiyorlarmış (continuative plural third-person)
teselli vermiyorsam (conditional continuative)
teselli vermiyorsan (continuative second-person singular)
teselli vermiyorsa (continuative singular third-person)
teselli vermiyorsak (continuative first-person plural)
teselli vermiyorsanız (continuative plural second-person)
teselli vermiyorlarsa (continuative plural third-person)
teselli vermemişim (inferential singular third-person)
teselli vermemişsin (first-person inferential plural)
teselli vermemiş (inferential plural second-person)
teselli vermemişiz (inferential plural third-person)
teselli vermemişsiniz (inferential)
teselli vermemişler (inferential)
teselli vermemiştim (inferential past)
teselli vermemiştin (inferential second-person singular)
teselli vermemişti (inferential singular third-person)
teselli vermemiştik (first-person inferential plural)
teselli vermemiştiniz (inferential plural second-person)
teselli vermemişlerdi (inferential plural third-person)
teselli vermemişmişim (inferential)
teselli vermemişmişsin (inferential second-person singular)
teselli vermemişmiş (inferential singular third-person)
teselli vermemişmişiz (first-person inferential plural)
teselli vermemişmişsiniz (inferential plural second-person)
teselli vermemişlermiş (inferential plural third-person)
teselli vermemişsem (conditional)
teselli vermemişsen (inferential second-person singular)
teselli vermemişse (inferential singular third-person)
teselli vermemişsek (first-person inferential plural)
teselli vermemişseniz (inferential plural second-person)
teselli vermemişlerse (inferential plural third-person)
teselli vermeyeceğim (future singular third-person)
teselli vermeyeceksin (first-person future plural)
teselli vermeyecek (future plural second-person)
teselli vermeyeceğiz (future plural third-person)
teselli vermeyeceksiniz (future)
teselli vermeyecekler (future)
teselli vermeyecektim (future past)
teselli vermeyecektin (future second-person singular)
teselli vermeyecekti (future singular third-person)
teselli vermeyecektik (first-person future plural)
teselli vermeyecektiniz (future plural second-person)
teselli vermeyeceklerdi (future plural third-person)
teselli vermeyecekmişim (future inferential)
teselli vermeyecekmişsin (future second-person singular)
teselli vermeyecekmiş (future singular third-person)
teselli vermeyecekmişiz (first-person future plural)
teselli vermeyecekmişsiniz (future plural second-person)
teselli vermeyeceklermiş (future plural third-person)
teselli vermeyeceksem (conditional future)
teselli vermeyeceksen (future second-person singular)
teselli vermeyecekse (future singular third-person)
teselli vermeyeceksek (first-person future plural)
teselli vermeyecekseniz (future plural second-person)
teselli vermeyeceklerse (future plural third-person)
teselli vermemekteyim (progressive singular third-person)
teselli vermemektesin (first-person plural progressive)
teselli vermemekte (plural progressive second-person)
teselli vermemekteyiz (plural progressive third-person)
teselli vermemektesiniz (progressive)
teselli vermemekteler (progressive)
teselli vermemekteydim (past progressive)
teselli vermemekteydin (progressive second-person singular)
teselli vermemekteydi (progressive singular third-person)
teselli vermemekteydik (first-person plural progressive)
teselli vermemekteydiniz (plural progressive second-person)
teselli vermemektelerdi (plural progressive third-person)
teselli vermemekteymişim (inferential progressive)
teselli vermemekteymişsin (progressive second-person singular)
teselli vermemekteymiş (progressive singular third-person)
teselli vermemekteymişiz (first-person plural progressive)
teselli vermemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
teselli vermemektelermiş (plural progressive third-person)
teselli vermemekteysem (conditional progressive)
teselli vermemekteysen (progressive second-person singular)
teselli vermemekteyse (progressive singular third-person)
teselli vermemekteysek (first-person plural progressive)
teselli vermemekteyseniz (plural progressive second-person)
teselli vermemektelerse (plural progressive third-person)
teselli vermemeliyim (necessitative singular third-person)
teselli vermemelisin (first-person necessitative plural)
teselli vermemeli (necessitative plural second-person)
teselli vermemeliyiz (necessitative plural third-person)
teselli vermemelisiniz (necessitative)
teselli vermemeliler (necessitative)
teselli vermemeliydim (necessitative past)
teselli vermemeliydin (necessitative second-person singular)
teselli vermemeliydi (necessitative singular third-person)
teselli vermemeliydik (first-person necessitative plural)
teselli vermemeliydiniz (necessitative plural second-person)
teselli vermemelilerdi (necessitative plural third-person)
teselli vermemeliymişim (inferential)
teselli vermemeliymişsin (necessitative second-person singular)
teselli vermemeliymiş (necessitative singular third-person)
teselli vermemeliymişiz (first-person necessitative plural)
teselli vermemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
teselli vermemelilermiş (necessitative plural third-person)
teselli vermemeliysem (conditional)
teselli vermemeliysen (necessitative second-person singular)
teselli vermemeliyse (necessitative singular third-person)
teselli vermemeliysek (first-person necessitative plural)
teselli vermemeliyseniz (necessitative plural second-person)
teselli vermemelilerse (necessitative plural third-person)
teselli vermedim (past singular third-person)
teselli vermedin (first-person past plural)
teselli vermedi (past plural second-person)
teselli vermedik (past plural third-person)
teselli vermediniz (past)
teselli vermediler (past)
teselli vermediysem (conditional past)
teselli vermediysen (past second-person singular)
teselli vermediyse (past singular third-person)
teselli vermediysek (first-person past plural)
teselli vermediyseniz (past plural second-person)
teselli vermedilerse (past plural third-person)
teselli vermesem (conditional singular third-person)
teselli vermesen (conditional first-person plural)
teselli vermese (conditional plural second-person)
teselli vermesek (conditional plural third-person)
teselli vermeseniz (conditional)
teselli vermeseler (conditional)
teselli vermeseydim (conditional past)
teselli vermeseydin (conditional second-person singular)
teselli vermeseydi (conditional singular third-person)
teselli vermeseydik (conditional first-person plural)
teselli vermeseydiniz (conditional plural second-person)
teselli vermeselerdi (conditional plural third-person)
teselli vermeseymişim (inferential)
teselli vermeseymişsin (conditional second-person singular)
teselli vermeseymiş (conditional singular third-person)
teselli vermeseymişiz (conditional first-person plural)
teselli vermeseymişsiniz (conditional plural second-person)
teselli vermeselermiş (conditional plural third-person)
teselli vermeyeyim (conditional optative singular)
teselli vermeyesin (optative second-person singular)
teselli vermeye (optative singular third-person)
teselli vermeyelim (first-person optative plural)
teselli vermeyesiniz (optative plural second-person)
teselli vermeyeler (optative plural third-person)
teselli verme (first-person imperative plural)
teselli vermesin (imperative plural second-person)
teselli vermeyin (imperative)
teselli vermesinler (imperative)
teselli vermeyiniz (formal imperative second-person singular)
teselli vermeyiniz (formal imperative plural second-person)
teselli vermesene (imperative informal second-person singular)
teselli vermesenize (imperative informal plural second-person)
teselli vermemek (imperative infinitive)
teselli vermeme (imperative noun-from-verb)
teselli vermeyen (impersonal participle)
teselli vermemiş (impersonal participle)
teselli vermeyecek (impersonal participle)
teselli vermeyen (imperfective)
teselli vermemiş (impersonal participle perfective)
teselli vermeyecek (impersonal participle prospective)
teselli vermediğim (impersonal non-prospective participle)
teselli vermediğin (impersonal non-prospective participle)
teselli vermediği (impersonal non-prospective participle)
teselli vermediğimiz (impersonal non-prospective participle)
teselli vermediğiniz (impersonal non-prospective participle)
teselli vermedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
teselli vermeyeceğim (impersonal participle prospective)
teselli vermeyeceğin (impersonal participle prospective)
teselli vermeyeceği (impersonal participle prospective)
teselli vermeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
teselli vermeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
teselli vermeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
teselli vermezken (plural second-person)
teselli vermeyince (plural second-person)
teselli vermeyip (plural second-person)
teselli vermeyeli (plural second-person)
teselli vermeyesiye (plural second-person)
teselli vermedikçe (plural second-person)
teselli vermezken
teselli vermeyince (specific)
teselli vermeyip (perfective)
teselli vermeyeli
teselli vermeyesiye
teselli vermedikçe
teselli vermeyerek (imperfective plural)
teselli vermeye vermeye (imperfective plural)
teselli vermezcesine (imperfective plural)
teselli vermeyerek
teselli vermeye vermeye
teselli vermezcesine
teselli verebilirim (aorist singular third-person)
teselli verebilirsin (aorist first-person plural)
teselli verebilir (aorist plural second-person)
teselli verebiliriz (aorist plural third-person)
teselli verebilirsiniz (aorist)
teselli verebilirler (aorist)
teselli verebilirdim (aorist past)
teselli verebilirdin (aorist second-person singular)
teselli verebilirdi (aorist singular third-person)
teselli verebilirdik (aorist first-person plural)
teselli verebilirdiniz (aorist plural second-person)
teselli verebilirlerdi (aorist plural third-person)
teselli verebilirmişim (aorist inferential)
teselli verebilirmişsin (aorist second-person singular)
teselli verebilirmiş (aorist singular third-person)
teselli verebilirmişiz (aorist first-person plural)
teselli verebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
teselli verebilirlermiş (aorist plural third-person)
teselli verebilirsem (aorist conditional)
teselli verebilirsen (aorist second-person singular)
teselli verebilirse (aorist singular third-person)
teselli verebilirsek (aorist first-person plural)
teselli verebilirseniz (aorist plural second-person)
teselli verebilirlerse (aorist plural third-person)
teselli verebiliyorum (continuative singular third-person)
teselli verebiliyorsun (continuative first-person plural)
teselli verebiliyor (continuative plural second-person)
teselli verebiliyoruz (continuative plural third-person)
teselli verebiliyorsunuz (continuative)
teselli verebiliyorlar (continuative)
teselli verebiliyordum (continuative past)
teselli verebiliyordun (continuative second-person singular)
teselli verebiliyordu (continuative singular third-person)
teselli verebiliyorduk (continuative first-person plural)
teselli verebiliyordunuz (continuative plural second-person)
teselli verebiliyorlardı (continuative plural third-person)
teselli verebiliyormuşum (continuative inferential)
teselli verebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
teselli verebiliyormuş (continuative singular third-person)
teselli verebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
teselli verebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
teselli verebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
teselli verebiliyorsam (conditional continuative)
teselli verebiliyorsan (continuative second-person singular)
teselli verebiliyorsa (continuative singular third-person)
teselli verebiliyorsak (continuative first-person plural)
teselli verebiliyorsanız (continuative plural second-person)
teselli verebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
teselli verebilmişim (inferential singular third-person)
teselli verebilmişsin (first-person inferential plural)
teselli verebilmiş (inferential plural second-person)
teselli verebilmişiz (inferential plural third-person)
teselli verebilmişsiniz (inferential)
teselli verebilmişler (inferential)
teselli verebilmiştim (inferential past)
teselli verebilmiştin (inferential second-person singular)
teselli verebilmişti (inferential singular third-person)
teselli verebilmiştik (first-person inferential plural)
teselli verebilmiştiniz (inferential plural second-person)
teselli verebilmişlerdi (inferential plural third-person)
teselli verebilmişmişim (inferential)
teselli verebilmişmişsin (inferential second-person singular)
teselli verebilmişmiş (inferential singular third-person)
teselli verebilmişmişiz (first-person inferential plural)
teselli verebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
teselli verebilmişlermiş (inferential plural third-person)
teselli verebilmişsem (conditional)
teselli verebilmişsen (inferential second-person singular)
teselli verebilmişse (inferential singular third-person)
teselli verebilmişsek (first-person inferential plural)
teselli verebilmişseniz (inferential plural second-person)
teselli verebilmişlerse (inferential plural third-person)
teselli verebileceğim (future singular third-person)
teselli verebileceksin (first-person future plural)
teselli verebilecek (future plural second-person)
teselli verebileceğiz (future plural third-person)
teselli verebileceksiniz (future)
teselli verebilecekler (future)
teselli verebilecektim (future past)
teselli verebilecektin (future second-person singular)
teselli verebilecekti (future singular third-person)
teselli verebilecektik (first-person future plural)
teselli verebilecektiniz (future plural second-person)
teselli verebileceklerdi (future plural third-person)
teselli verebilecekmişim (future inferential)
teselli verebilecekmişsin (future second-person singular)
teselli verebilecekmiş (future singular third-person)
teselli verebilecekmişiz (first-person future plural)
teselli verebilecekmişsiniz (future plural second-person)
teselli verebileceklermiş (future plural third-person)
teselli verebileceksem (conditional future)
teselli verebileceksen (future second-person singular)
teselli verebilecekse (future singular third-person)
teselli verebileceksek (first-person future plural)
teselli verebilecekseniz (future plural second-person)
teselli verebileceklerse (future plural third-person)
teselli verebilmekteyim (progressive singular third-person)
teselli verebilmektesin (first-person plural progressive)
teselli verebilmekte (plural progressive second-person)
teselli verebilmekteyiz (plural progressive third-person)
teselli verebilmektesiniz (progressive)
teselli verebilmekteler (progressive)
teselli verebilmekteydim (past progressive)
teselli verebilmekteydin (progressive second-person singular)
teselli verebilmekteydi (progressive singular third-person)
teselli verebilmekteydik (first-person plural progressive)
teselli verebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
teselli verebilmektelerdi (plural progressive third-person)
teselli verebilmekteymişim (inferential progressive)
teselli verebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
teselli verebilmekteymiş (progressive singular third-person)
teselli verebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
teselli verebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
teselli verebilmektelermiş (plural progressive third-person)
teselli verebilmekteysem (conditional progressive)
teselli verebilmekteysen (progressive second-person singular)
teselli verebilmekteyse (progressive singular third-person)
teselli verebilmekteysek (first-person plural progressive)
teselli verebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
teselli verebilmektelerse (plural progressive third-person)
teselli verebilmeliyim (necessitative singular third-person)
teselli verebilmelisin (first-person necessitative plural)
teselli verebilmeli (necessitative plural second-person)
teselli verebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
teselli verebilmelisiniz (necessitative)
teselli verebilmeliler (necessitative)
teselli verebilmeliydim (necessitative past)
teselli verebilmeliydin (necessitative second-person singular)
teselli verebilmeliydi (necessitative singular third-person)
teselli verebilmeliydik (first-person necessitative plural)
teselli verebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
teselli verebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
teselli verebilmeliymişim (inferential)
teselli verebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
teselli verebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
teselli verebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
teselli verebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
teselli verebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
teselli verebilmeliysem (conditional)
teselli verebilmeliysen (necessitative second-person singular)
teselli verebilmeliyse (necessitative singular third-person)
teselli verebilmeliysek (first-person necessitative plural)
teselli verebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
teselli verebilmelilerse (necessitative plural third-person)
teselli verebildim (past singular third-person)
teselli verebildin (first-person past plural)
teselli verebildi (past plural second-person)
teselli verebildik (past plural third-person)
teselli verebildiniz (past)
teselli verebildiler (past)
teselli verebildiysem (conditional past)
teselli verebildiysen (past second-person singular)
teselli verebildiyse (past singular third-person)
teselli verebildiysek (first-person past plural)
teselli verebildiyseniz (past plural second-person)
teselli verebildilerse (past plural third-person)
teselli verebilsem (conditional singular third-person)
teselli verebilsen (conditional first-person plural)
teselli verebilse (conditional plural second-person)
teselli verebilsek (conditional plural third-person)
teselli verebilseniz (conditional)
teselli verebilseler (conditional)
teselli verebilseydim (conditional past)
teselli verebilseydin (conditional second-person singular)
teselli verebilseydi (conditional singular third-person)
teselli verebilseydik (conditional first-person plural)
teselli verebilseydiniz (conditional plural second-person)
teselli verebilselerdi (conditional plural third-person)
teselli verebilseymişim (inferential)
teselli verebilseymişsin (conditional second-person singular)
teselli verebilseymiş (conditional singular third-person)
teselli verebilseymişiz (conditional first-person plural)
teselli verebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
teselli verebilselermiş (conditional plural third-person)
teselli verebileyim (conditional optative singular)
teselli verebilesin (optative second-person singular)
teselli verebile (optative singular third-person)
teselli verebilelim (first-person optative plural)
teselli verebilesiniz (optative plural second-person)
teselli verebileler (optative plural third-person)
teselli verebil (first-person imperative plural)
teselli verebilsin (imperative plural second-person)
teselli verebilin (imperative)
teselli verebilsinler (imperative)
teselli verebiliniz (formal imperative second-person singular)
teselli verebiliniz (formal imperative plural second-person)
teselli verebilsene (imperative informal second-person singular)
teselli verebilsenize (imperative informal plural second-person)
teselli verebilmek (imperative infinitive)
teselli verebilme (imperative noun-from-verb)
teselli verebilen (impersonal participle)
teselli verebilmiş (impersonal participle)
teselli verebilecek (impersonal participle)
teselli verebilen (imperfective)
teselli verebilmiş (impersonal participle perfective)
teselli verebilecek (impersonal participle prospective)
teselli verebildiğim (impersonal non-prospective participle)
teselli verebildiğin (impersonal non-prospective participle)
teselli verebildiği (impersonal non-prospective participle)
teselli verebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
teselli verebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
teselli verebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
teselli verebileceğim (impersonal participle prospective)
teselli verebileceğin (impersonal participle prospective)
teselli verebileceği (impersonal participle prospective)
teselli verebileceğimiz (impersonal participle prospective)
teselli verebileceğiniz (impersonal participle prospective)
teselli verebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
teselli verebilirken (plural second-person)
teselli verebilince (plural second-person)
teselli verebilip (plural second-person)
teselli verebileli (plural second-person)
teselli verebilesiye (plural second-person)
teselli verebildikçe (plural second-person)
teselli verebilirken
teselli verebilince (specific)
teselli verebilip (perfective)
teselli verebileli
teselli verebilesiye
teselli verebildikçe
teselli verebilerek (imperfective plural)
teselli verebile verebile (imperfective plural)
teselli verebilircesine (imperfective plural)
teselli verebilerek
teselli verebile verebile
teselli verebilircesine
teselli veremem (aorist singular third-person)
teselli veremezsin (aorist first-person plural)
teselli veremez (aorist plural second-person)
teselli veremeyiz (aorist plural third-person)
teselli veremezsiniz (aorist)
teselli veremezler (aorist)
teselli veremezdim (aorist past)
teselli veremezdin (aorist second-person singular)
teselli veremezdi (aorist singular third-person)
teselli veremezdik (aorist first-person plural)
teselli veremezdiniz (aorist plural second-person)
teselli veremezlerdi (aorist plural third-person)
teselli veremezmişim (aorist inferential)
teselli veremezmişsin (aorist second-person singular)
teselli veremezmiş (aorist singular third-person)
teselli veremezmişiz (aorist first-person plural)
teselli veremezmişsiniz (aorist plural second-person)
teselli veremezlermiş (aorist plural third-person)
teselli veremezsem (aorist conditional)
teselli veremezsen (aorist second-person singular)
teselli veremezse (aorist singular third-person)
teselli veremezsek (aorist first-person plural)
teselli veremezseniz (aorist plural second-person)
teselli veremezlerse (aorist plural third-person)
teselli veremiyorum (continuative singular third-person)
teselli veremiyorsun (continuative first-person plural)
teselli veremiyor (continuative plural second-person)
teselli veremiyoruz (continuative plural third-person)
teselli veremiyorsunuz (continuative)
teselli veremiyorlar (continuative)
teselli veremiyordum (continuative past)
teselli veremiyordun (continuative second-person singular)
teselli veremiyordu (continuative singular third-person)
teselli veremiyorduk (continuative first-person plural)
teselli veremiyordunuz (continuative plural second-person)
teselli veremiyorlardı (continuative plural third-person)
teselli veremiyormuşum (continuative inferential)
teselli veremiyormuşsun (continuative second-person singular)
teselli veremiyormuş (continuative singular third-person)
teselli veremiyormuşuz (continuative first-person plural)
teselli veremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
teselli veremiyorlarmış (continuative plural third-person)
teselli veremiyorsam (conditional continuative)
teselli veremiyorsan (continuative second-person singular)
teselli veremiyorsa (continuative singular third-person)
teselli veremiyorsak (continuative first-person plural)
teselli veremiyorsanız (continuative plural second-person)
teselli veremiyorlarsa (continuative plural third-person)
teselli verememişim (inferential singular third-person)
teselli verememişsin (first-person inferential plural)
teselli verememiş (inferential plural second-person)
teselli verememişiz (inferential plural third-person)
teselli verememişsiniz (inferential)
teselli verememişler (inferential)
teselli verememiştim (inferential past)
teselli verememiştin (inferential second-person singular)
teselli verememişti (inferential singular third-person)
teselli verememiştik (first-person inferential plural)
teselli verememiştiniz (inferential plural second-person)
teselli verememişlerdi (inferential plural third-person)
teselli verememişmişim (inferential)
teselli verememişmişsin (inferential second-person singular)
teselli verememişmiş (inferential singular third-person)
teselli verememişmişiz (first-person inferential plural)
teselli verememişmişsiniz (inferential plural second-person)
teselli verememişlermiş (inferential plural third-person)
teselli verememişsem (conditional)
teselli verememişsen (inferential second-person singular)
teselli verememişse (inferential singular third-person)
teselli verememişsek (first-person inferential plural)
teselli verememişseniz (inferential plural second-person)
teselli verememişlerse (inferential plural third-person)
teselli veremeyeceğim (future singular third-person)
teselli veremeyeceksin (first-person future plural)
teselli veremeyecek (future plural second-person)
teselli veremeyeceğiz (future plural third-person)
teselli veremeyeceksiniz (future)
teselli veremeyecekler (future)
teselli veremeyecektim (future past)
teselli veremeyecektin (future second-person singular)
teselli veremeyecekti (future singular third-person)
teselli veremeyecektik (first-person future plural)
teselli veremeyecektiniz (future plural second-person)
teselli veremeyeceklerdi (future plural third-person)
teselli veremeyecekmişim (future inferential)
teselli veremeyecekmişsin (future second-person singular)
teselli veremeyecekmiş (future singular third-person)
teselli veremeyecekmişiz (first-person future plural)
teselli veremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
teselli veremeyeceklermiş (future plural third-person)
teselli veremeyeceksem (conditional future)
teselli veremeyeceksen (future second-person singular)
teselli veremeyecekse (future singular third-person)
teselli veremeyeceksek (first-person future plural)
teselli veremeyecekseniz (future plural second-person)
teselli veremeyeceklerse (future plural third-person)
teselli verememekteyim (progressive singular third-person)
teselli verememektesin (first-person plural progressive)
teselli verememekte (plural progressive second-person)
teselli verememekteyiz (plural progressive third-person)
teselli verememektesiniz (progressive)
teselli verememekteler (progressive)
teselli verememekteydim (past progressive)
teselli verememekteydin (progressive second-person singular)
teselli verememekteydi (progressive singular third-person)
teselli verememekteydik (first-person plural progressive)
teselli verememekteydiniz (plural progressive second-person)
teselli verememektelerdi (plural progressive third-person)
teselli verememekteymişim (inferential progressive)
teselli verememekteymişsin (progressive second-person singular)
teselli verememekteymiş (progressive singular third-person)
teselli verememekteymişiz (first-person plural progressive)
teselli verememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
teselli verememektelermiş (plural progressive third-person)
teselli verememekteysem (conditional progressive)
teselli verememekteysen (progressive second-person singular)
teselli verememekteyse (progressive singular third-person)
teselli verememekteysek (first-person plural progressive)
teselli verememekteyseniz (plural progressive second-person)
teselli verememektelerse (plural progressive third-person)
teselli verememeliyim (necessitative singular third-person)
teselli verememelisin (first-person necessitative plural)
teselli verememeli (necessitative plural second-person)
teselli verememeliyiz (necessitative plural third-person)
teselli verememelisiniz (necessitative)
teselli verememeliler (necessitative)
teselli verememeliydim (necessitative past)
teselli verememeliydin (necessitative second-person singular)
teselli verememeliydi (necessitative singular third-person)
teselli verememeliydik (first-person necessitative plural)
teselli verememeliydiniz (necessitative plural second-person)
teselli verememelilerdi (necessitative plural third-person)
teselli verememeliymişim (inferential)
teselli verememeliymişsin (necessitative second-person singular)
teselli verememeliymiş (necessitative singular third-person)
teselli verememeliymişiz (first-person necessitative plural)
teselli verememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
teselli verememelilermiş (necessitative plural third-person)
teselli verememeliysem (conditional)
teselli verememeliysen (necessitative second-person singular)
teselli verememeliyse (necessitative singular third-person)
teselli verememeliysek (first-person necessitative plural)
teselli verememeliyseniz (necessitative plural second-person)
teselli verememelilerse (necessitative plural third-person)
teselli veremedim (past singular third-person)
teselli veremedin (first-person past plural)
teselli veremedi (past plural second-person)
teselli veremedik (past plural third-person)
teselli veremediniz (past)
teselli veremediler (past)
teselli veremediysem (conditional past)
teselli veremediysen (past second-person singular)
teselli veremediyse (past singular third-person)
teselli veremediysek (first-person past plural)
teselli veremediyseniz (past plural second-person)
teselli veremedilerse (past plural third-person)
teselli veremesem (conditional singular third-person)
teselli veremesen (conditional first-person plural)
teselli veremese (conditional plural second-person)
teselli veremesek (conditional plural third-person)
teselli veremeseniz (conditional)
teselli veremeseler (conditional)
teselli veremeseydim (conditional past)
teselli veremeseydin (conditional second-person singular)
teselli veremeseydi (conditional singular third-person)
teselli veremeseydik (conditional first-person plural)
teselli veremeseydiniz (conditional plural second-person)
teselli veremeselerdi (conditional plural third-person)
teselli veremeseymişim (inferential)
teselli veremeseymişsin (conditional second-person singular)
teselli veremeseymiş (conditional singular third-person)
teselli veremeseymişiz (conditional first-person plural)
teselli veremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
teselli veremeselermiş (conditional plural third-person)
teselli veremeyeyim (conditional optative singular)
teselli veremeyesin (optative second-person singular)
teselli veremeye (optative singular third-person)
teselli veremeyelim (first-person optative plural)
teselli veremeyesiniz (optative plural second-person)
teselli veremeyeler (optative plural third-person)
teselli vereme (first-person imperative plural)
teselli veremesin (imperative plural second-person)
teselli veremeyin (imperative)
teselli veremesinler (imperative)
teselli veremeyiniz (formal imperative second-person singular)
teselli veremeyiniz (formal imperative plural second-person)
teselli veremesene (imperative informal second-person singular)
teselli veremesenize (imperative informal plural second-person)
teselli verememek (imperative infinitive)
teselli verememe (imperative noun-from-verb)
teselli veremeyen (impersonal participle)
teselli verememiş (impersonal participle)
teselli veremeyecek (impersonal participle)
teselli veremeyen (imperfective)
teselli verememiş (impersonal participle perfective)
teselli veremeyecek (impersonal participle prospective)
teselli veremediğim (impersonal non-prospective participle)
teselli veremediğin (impersonal non-prospective participle)
teselli veremediği (impersonal non-prospective participle)
teselli veremediğimiz (impersonal non-prospective participle)
teselli veremediğiniz (impersonal non-prospective participle)
teselli veremedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
teselli veremeyeceğim (impersonal participle prospective)
teselli veremeyeceğin (impersonal participle prospective)
teselli veremeyeceği (impersonal participle prospective)
teselli veremeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
teselli veremeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
teselli veremeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
teselli veremezken (plural second-person)
teselli veremeyince (plural second-person)
teselli veremeyip (plural second-person)
teselli veremeyeli (plural second-person)
teselli veremeyesiye (plural second-person)
teselli veremedikçe (plural second-person)
teselli veremezken
teselli veremeyince (specific)
teselli veremeyip (perfective)
teselli veremeyeli
teselli veremeyesiye
teselli veremedikçe
teselli veremeyerek (imperfective plural)
teselli veremeye veremeye (imperfective plural)
teselli veremezcesine (imperfective plural)
teselli veremeyerek
teselli veremeye veremeye
teselli veremezcesine


ölütmek

tr-conj-head

ölütürmüşsün

ölütürmüşsünüz

ölütmüşsünüz

ölütmek (infinitive)
ölüten (imperfective impersonal participle)
ölütmüş (impersonal participle perfective)
ölütecek (impersonal participle prospective)
ölüttüğüm (non-prospective participle personal)
ölüttüğün (non-prospective participle personal)
ölüttüğü (non-prospective participle personal)
ölüttüğümüz (non-prospective participle personal)
ölüttüğünüz (non-prospective participle personal)
ölüttükleri (non-prospective participle personal)
ölüteceğim (participle personal prospective)
ölüteceğin (participle personal prospective)
ölüteceği (participle personal prospective)
ölüteceğimiz (participle personal prospective)
ölüteceğiniz (participle personal prospective)
ölütecekleri (participle personal prospective)
ölütme (noun-from-verb)
ölütüş (adverbial)
ölütürüm (aorist first-person indicative present singular)
ölütürsün (aorist indicative present second-person singular)
ölütür (aorist indicative present singular third-person)
ölütürüz (aorist first-person indicative plural present)
ölütürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ölütürler (aorist indicative plural present third-person)
ölütüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölütüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölütüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölütüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölütüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölütüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölüttüm (first-person indicative past perfective singular)
ölüttün (indicative past perfective second-person singular)
ölüttü (indicative past perfective singular third-person)
ölüttük (first-person indicative past perfective plural)
ölüttünüz (indicative past perfective plural second-person)
ölüttüler (indicative past perfective plural third-person)
ölütüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölütüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölütüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölütüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölütüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölütüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ölütüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ölüteceğim (first-person future indicative singular)
ölüteceksin (future indicative second-person singular)
ölütecek (future indicative singular third-person)
ölüteceğiz (first-person future indicative plural)
ölüteceksiniz (future indicative plural second-person)
ölütecekler (future indicative plural third-person)
ölütmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ölütmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ölütmüş (inferential perfective singular third-person)
ölütmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ölütmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ölütmüşler (inferential perfective plural third-person)
ölütürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ölütürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ölütürmüş (aorist inferential singular third-person)
ölütürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ölütürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ölütürlermiş (or ölütürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ölütüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölütüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölütüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölütüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölütüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölütüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölütsem (conditional first-person singular)
ölütsen (conditional second-person singular)
ölütse (conditional singular third-person)
ölütsek (conditional first-person plural)
ölütseniz (conditional plural second-person)
ölütseler (conditional plural third-person)
ölütseydim (conditional first-person perfective singular)
ölütseydin (conditional perfective second-person singular)
ölütseydi (conditional perfective singular third-person)
ölütseydik (conditional first-person perfective plural)
ölütseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölütseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölüteyim (first-person optative singular)
ölütesin (optative second-person singular)
ölüte (optative singular third-person)
ölütelim (first-person optative plural)
ölütesiniz (optative plural second-person)
ölüteler (optative plural third-person)
ölütmekteyim (first-person progressive singular)
ölütmektesin (progressive second-person singular)
ölütmekte (progressive singular third-person)
ölütmekteyiz (first-person plural progressive)
ölütmektesiniz (plural progressive second-person)
ölütmekteler (plural progressive third-person)
ölütmeliyim (first-person necessitative singular)
ölütmelisin (necessitative second-person singular)
ölütmeli (necessitative singular third-person)
ölütmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölütmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölütmeliler (necessitative plural third-person)
ölüt (imperative second-person singular)
ölütsün (imperative singular third-person)
ölütün (imperative plural second-person)
ölütsünler (imperative plural third-person)
ölütür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ölütür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ölütür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ölütür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ölütür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ölütürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölütüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölütüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölütüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölütüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölütüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölütüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölüttüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
ölüttün mü? (indicative past perfective second-person singular)
ölüttü mü? (indicative past perfective singular third-person)
ölüttük mü? (first-person indicative past perfective plural)
ölüttünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
ölüttüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölütüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölütüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölütüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölütüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölütüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölütüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölütecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölütecek misin? (future indicative second-person singular)
ölütecek mi? (future indicative singular third-person)
ölütecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölütecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölütecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölütmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ölütmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ölütmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ölütmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ölütmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ölütmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölütür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ölütür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ölütür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ölütür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ölütür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ölütürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölütüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölütüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölütüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölütüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölütüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölütüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölütsem mi? (conditional first-person singular)
ölütsen mi? (conditional second-person singular)
ölütse mi? (conditional singular third-person)
ölütsek mi? (conditional first-person plural)
ölütseniz mi? (conditional plural second-person)
ölütseler mi? (conditional plural third-person)
ölütse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölütse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölütse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölütse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölütse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölütseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölütmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölütmekte misin? (progressive second-person singular)
ölütmekte mi? (progressive singular third-person)
ölütmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölütmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölütmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölütmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölütmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölütmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölütmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölütmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölütmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölütmemek (infinitive negative)
ölütmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölütmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölütmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölütmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölütmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölütmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölütmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölütmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölütmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölütmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölütmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölütmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölütmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölütmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölütmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölütmeme (negative noun-from-verb)
ölütmeyüş (adverbial negative)
ölütmem (aorist first-person indicative present singular)
ölütmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölütmez (aorist indicative present singular third-person)
ölütmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölütmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölütmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölütmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölütmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölütmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölütmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölütmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölütmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölütmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölütmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölütmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölütmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölütmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölütmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölütmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölütmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölütmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölütmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölütmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölütmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölütmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölütmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölütmeyecek (future indicative singular third-person)
ölütmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölütmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölütmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölütmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölütmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölütmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölütmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölütmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölütmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölütmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölütmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölütmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölütmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölütmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölütmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölütmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölütmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölütmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölütmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölütmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölütmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölütmesem (conditional first-person singular)
ölütmesen (conditional second-person singular)
ölütmese (conditional singular third-person)
ölütmesek (conditional first-person plural)
ölütmeseniz (conditional plural second-person)
ölütmeseler (conditional plural third-person)
ölütmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölütmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölütmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölütmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölütmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölütmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölütmeyeyim (first-person optative singular)
ölütmeyesin (optative second-person singular)
ölütmeye (optative singular third-person)
ölütmeyelim (first-person optative plural)
ölütmeyesiniz (optative plural second-person)
ölütmeyeler (optative plural third-person)
ölütmemekteyim (first-person progressive singular)
ölütmemektesin (progressive second-person singular)
ölütmemekte (progressive singular third-person)
ölütmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölütmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölütmemekteler (plural progressive third-person)
ölütmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölütmemelisin (necessitative second-person singular)
ölütmemeli (necessitative singular third-person)
ölütmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölütmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölütmemeliler (necessitative plural third-person)
ölütme (imperative second-person singular)
ölütmesin (imperative singular third-person)
ölütmeyin (imperative plural second-person)
ölütmesinler (imperative plural third-person)
ölütmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölütmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölütmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölütmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölütmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölütmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölütmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölütmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölütmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölütmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölütmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölütmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölütmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölütmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölütmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölütmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölütmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölütmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölütmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölütmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölütmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölütmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölütmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölütmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölütmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölütmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölütmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölütmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölütmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölütmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölütmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölütmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölütmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölütmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölütmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölütmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölütmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölütmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölütmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölütmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölütmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölütmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölütmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölütmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölütmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölütmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölütmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölütmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölütmesem mi? (conditional first-person singular)
ölütmesen mi? (conditional second-person singular)
ölütmese mi? (conditional singular third-person)
ölütmesek mi? (conditional first-person plural)
ölütmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölütmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölütmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölütmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölütmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölütmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölütmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölütmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölütmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölütmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölütmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölütmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölütmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölütmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölütmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölütmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölütmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölütmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölütmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölütmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?]. By surface analysis, öl (“wet”) + -e + -t.

surf

Berber saçı ölüttü.

Bu kömür bu demiri ölütmez.