yoksullaşmak

yoksullaşmak (third-person singular simple present yoksullaşır)

yoksullaşır (present singular third-person)
yoksullaşmak (infinitive)
yoksullaşan (imperfective impersonal participle)
yoksullaşmış (impersonal participle perfective)
yoksullaşacak (impersonal participle prospective)
yoksullaşdığım (non-prospective participle personal)
yoksullaşdığın (non-prospective participle personal)
yoksullaşdığı (non-prospective participle personal)
yoksullaşdığımız (non-prospective participle personal)
yoksullaşdığınız (non-prospective participle personal)
yoksullaşdıkları (non-prospective participle personal)
yoksullaşacağım (participle personal prospective)
yoksullaşacağın (participle personal prospective)
yoksullaşacağı (participle personal prospective)
yoksullaşacağımız (participle personal prospective)
yoksullaşacağınız (participle personal prospective)
yoksullaşacakları (participle personal prospective)
yoksullaşma (noun-from-verb)
yoksullaşış (adverbial)
yoksullaşmışım (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaşmışsın (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaşmış (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaşmışız (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaşmışsınız (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaşmışlar (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaşdım (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaşdın (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaşdı (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaşdık (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaşdınız (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaşdılar (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yoksullaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaşacağım (first-person future indicative singular)
yoksullaşacaksın (future indicative second-person singular)
yoksullaşacak (future indicative singular third-person)
yoksullaşacağız (first-person future indicative plural)
yoksullaşacaksınız (future indicative plural second-person)
yoksullaşacaklar (future indicative plural third-person)
yoksullaşmışım (first-person inferential perfective singular)
yoksullaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
yoksullaşmış (inferential perfective singular third-person)
yoksullaşmışız (first-person inferential perfective plural)
yoksullaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yoksullaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
yoksullaşmışmışım (aorist first-person inferential singular)
yoksullaşmışmışsın (aorist inferential second-person singular)
yoksullaşmışmış (aorist inferential singular third-person)
yoksullaşmışmışız (aorist first-person inferential plural)
yoksullaşmışmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yoksullaşmışlarmış (aorist inferential plural third-person)
or yoksullaşmışmışlar (aorist inferential plural third-person)
yoksullaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaşsam (conditional first-person singular)
yoksullaşsan (conditional second-person singular)
yoksullaşsa (conditional singular third-person)
yoksullaşsak (conditional first-person plural)
yoksullaşsanız (conditional plural second-person)
yoksullaşsalar (conditional plural third-person)
yoksullaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
yoksullaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
yoksullaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
yoksullaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
yoksullaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yoksullaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yoksullaşayım (first-person optative singular)
yoksullaşasın (optative second-person singular)
yoksullaşa (optative singular third-person)
yoksullaşalım (first-person optative plural)
yoksullaşasınız (optative plural second-person)
yoksullaşalar (optative plural third-person)
yoksullaşmaktayım (first-person progressive singular)
yoksullaşmaktasın (progressive second-person singular)
yoksullaşmakta (progressive singular third-person)
yoksullaşmaktayız (first-person plural progressive)
yoksullaşmaktasınız (plural progressive second-person)
yoksullaşmaktalar (plural progressive third-person)
yoksullaşmalıyım (first-person necessitative singular)
yoksullaşmalısın (necessitative second-person singular)
yoksullaşmalı (necessitative singular third-person)
yoksullaşmalıyız (first-person necessitative plural)
yoksullaşmalısınız (necessitative plural second-person)
yoksullaşmalılar (necessitative plural third-person)
yoksullaş (imperative second-person singular)
yoksullaşsın (imperative singular third-person)
yoksullaşın (imperative plural second-person)
yoksullaşsınlar (imperative plural third-person)
yoksullaşmış mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaşmış mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaşmış mı? (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaşmış mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaşmış mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaşmışlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaşdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaşdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaşdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaşdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaşdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaşdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yoksullaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
yoksullaşacak mı? (future indicative singular third-person)
yoksullaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yoksullaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yoksullaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yoksullaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yoksullaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yoksullaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yoksullaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yoksullaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yoksullaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yoksullaşmış mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yoksullaşmış mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yoksullaşmış mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yoksullaşmış mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yoksullaşmış mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yoksullaşmışlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yoksullaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaşsam mı? (conditional first-person singular)
yoksullaşsan mı? (conditional second-person singular)
yoksullaşsa mı? (conditional singular third-person)
yoksullaşsak mı? (conditional first-person plural)
yoksullaşsanız mı? (conditional plural second-person)
yoksullaşsalar mı? (conditional plural third-person)
yoksullaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yoksullaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yoksullaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yoksullaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yoksullaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yoksullaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yoksullaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yoksullaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
yoksullaşmakta mı? (progressive singular third-person)
yoksullaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yoksullaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yoksullaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yoksullaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yoksullaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yoksullaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
yoksullaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yoksullaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yoksullaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yoksullaşmamak (infinitive negative)
yoksullaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
yoksullaşmamış (impersonal negative participle perfective)
yoksullaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
yoksullaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yoksullaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yoksullaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yoksullaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yoksullaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yoksullaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yoksullaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yoksullaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yoksullaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yoksullaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yoksullaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yoksullaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yoksullaşmama (negative noun-from-verb)
yoksullaşmayış (adverbial negative)
yoksullaşmam (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaşmayacağım (first-person future indicative singular)
yoksullaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
yoksullaşmayacak (future indicative singular third-person)
yoksullaşmayacağız (first-person future indicative plural)
yoksullaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yoksullaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
yoksullaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
yoksullaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yoksullaşmamış (inferential perfective singular third-person)
yoksullaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
yoksullaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yoksullaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yoksullaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yoksullaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yoksullaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
yoksullaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yoksullaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yoksullaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yoksullaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaşmasam (conditional first-person singular)
yoksullaşmasan (conditional second-person singular)
yoksullaşmasa (conditional singular third-person)
yoksullaşmasak (conditional first-person plural)
yoksullaşmasanız (conditional plural second-person)
yoksullaşmasalar (conditional plural third-person)
yoksullaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yoksullaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yoksullaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yoksullaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yoksullaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yoksullaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yoksullaşmayayım (first-person optative singular)
yoksullaşmayasın (optative second-person singular)
yoksullaşmaya (optative singular third-person)
yoksullaşmayalım (first-person optative plural)
yoksullaşmayasınız (optative plural second-person)
yoksullaşmayalar (optative plural third-person)
yoksullaşmamaktayım (first-person progressive singular)
yoksullaşmamaktasın (progressive second-person singular)
yoksullaşmamakta (progressive singular third-person)
yoksullaşmamaktayız (first-person plural progressive)
yoksullaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
yoksullaşmamaktalar (plural progressive third-person)
yoksullaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
yoksullaşmamalısın (necessitative second-person singular)
yoksullaşmamalı (necessitative singular third-person)
yoksullaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
yoksullaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
yoksullaşmamalılar (necessitative plural third-person)
yoksullaşma (imperative second-person singular)
yoksullaşmasın (imperative singular third-person)
yoksullaşmayın (imperative plural second-person)
yoksullaşmasınlar (imperative plural third-person)
yoksullaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yoksullaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yoksullaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yoksullaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yoksullaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yoksullaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yoksullaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yoksullaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yoksullaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yoksullaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yoksullaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yoksullaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yoksullaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yoksullaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yoksullaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yoksullaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yoksullaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yoksullaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yoksullaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yoksullaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yoksullaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yoksullaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yoksullaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yoksullaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yoksullaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yoksullaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yoksullaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yoksullaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yoksullaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yoksullaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yoksullaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yoksullaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yoksullaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yoksullaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yoksullaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yoksullaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yoksullaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yoksullaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yoksullaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yoksullaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yoksullaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yoksullaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yoksullaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yoksullaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yoksullaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yoksullaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yoksullaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yoksullaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yoksullaşmasam mı? (conditional first-person singular)
yoksullaşmasan mı? (conditional second-person singular)
yoksullaşmasa mı? (conditional singular third-person)
yoksullaşmasak mı? (conditional first-person plural)
yoksullaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
yoksullaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
yoksullaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yoksullaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yoksullaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yoksullaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yoksullaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yoksullaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yoksullaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yoksullaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yoksullaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
yoksullaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yoksullaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yoksullaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yoksullaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yoksullaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yoksullaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yoksullaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yoksullaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yoksullaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


manipüle etmek

head

manipüle etmek (third-person singular simple present manipüle eder)

manipüle eder (present singular third-person)


düşme

second-person singular negative imperative of düşmek


yıldırmak

yıldırmak (third-person singular simple present yıldırır)

yıldırır (present singular third-person)

From Ottoman Turkish ییلدیرمق (yıldırmak). The word yıldırım (“thunderbolt”) is not etymologically related.


göster

second-person singular imperative of göstermek


deneyimlemek

deneyimlemek (third-person singular simple present deneyimler)

deneyimler (present singular third-person)
deneyimlemek (infinitive)
deneyimleyen (imperfective impersonal participle)
deneyimlemiş (impersonal participle perfective)
deneyimleyecek (impersonal participle prospective)
deneyimlediğim (non-prospective participle personal)
deneyimlediğin (non-prospective participle personal)
deneyimlediği (non-prospective participle personal)
deneyimlediğimiz (non-prospective participle personal)
deneyimlediğiniz (non-prospective participle personal)
deneyimledikleri (non-prospective participle personal)
deneyimleyeceğim (participle personal prospective)
deneyimleyeceğin (participle personal prospective)
deneyimleyeceği (participle personal prospective)
deneyimleyeceğimiz (participle personal prospective)
deneyimleyeceğiniz (participle personal prospective)
deneyimleyecekleri (participle personal prospective)
deneyimleme (noun-from-verb)
deneyimleyiş (adverbial)
deneyimlerim (aorist first-person indicative present singular)
deneyimlersin (aorist indicative present second-person singular)
deneyimler (aorist indicative present singular third-person)
deneyimleriz (aorist first-person indicative plural present)
deneyimlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
deneyimlerler (aorist indicative plural present third-person)
deneyimliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
deneyimliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
deneyimliyor (imperfective indicative present singular third-person)
deneyimliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
deneyimliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
deneyimliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
deneyimledim (first-person indicative past perfective singular)
deneyimledin (indicative past perfective second-person singular)
deneyimledi (indicative past perfective singular third-person)
deneyimledik (first-person indicative past perfective plural)
deneyimlediniz (indicative past perfective plural second-person)
deneyimlediler (indicative past perfective plural third-person)
deneyimliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
deneyimliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
deneyimliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
deneyimliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
deneyimliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
deneyimliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
deneyimleyeceğim (first-person future indicative singular)
deneyimleyeceksin (future indicative second-person singular)
deneyimleyecek (future indicative singular third-person)
deneyimleyeceğiz (first-person future indicative plural)
deneyimleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
deneyimleyecekler (future indicative plural third-person)
deneyimlemişim (first-person inferential perfective singular)
deneyimlemişsin (inferential perfective second-person singular)
deneyimlemiş (inferential perfective singular third-person)
deneyimlemişiz (first-person inferential perfective plural)
deneyimlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
deneyimlemişler (inferential perfective plural third-person)
deneyimlermişim (aorist first-person inferential singular)
deneyimlermişsin (aorist inferential second-person singular)
deneyimlermiş (aorist inferential singular third-person)
deneyimlermişiz (aorist first-person inferential plural)
deneyimlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
deneyimlermişler (aorist inferential plural third-person)
deneyimliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
deneyimliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
deneyimliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
deneyimliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
deneyimliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
deneyimliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
deneyimlesem (conditional first-person singular)
deneyimlesen (conditional second-person singular)
deneyimlese (conditional singular third-person)
deneyimlesek (conditional first-person plural)
deneyimleseniz (conditional plural second-person)
deneyimleseler (conditional plural third-person)
deneyimleseydim (conditional first-person perfective singular)
deneyimleseydin (conditional perfective second-person singular)
deneyimleseydi (conditional perfective singular third-person)
deneyimleseydik (conditional first-person perfective plural)
deneyimleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
deneyimleseydiler (conditional perfective plural third-person)
deneyimleyeyim (first-person optative singular)
deneyimleyesin (optative second-person singular)
deneyimleye (optative singular third-person)
deneyimleyelim (first-person optative plural)
deneyimleyesiniz (optative plural second-person)
deneyimleyeler (optative plural third-person)
deneyimlemekteyim (first-person progressive singular)
deneyimlemektesin (progressive second-person singular)
deneyimlemekte (progressive singular third-person)
deneyimlemekteyiz (first-person plural progressive)
deneyimlemektesiniz (plural progressive second-person)
deneyimlemekteler (plural progressive third-person)
deneyimlemeliyim (first-person necessitative singular)
deneyimlemelisin (necessitative second-person singular)
deneyimlemeli (necessitative singular third-person)
deneyimlemeliyiz (first-person necessitative plural)
deneyimlemelisiniz (necessitative plural second-person)
deneyimlemeliler (necessitative plural third-person)
deneyimle (imperative second-person singular)
deneyimlesin (imperative singular third-person)
deneyimleyin (imperative plural second-person)
deneyimlesinler (imperative plural third-person)
deneyimler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
deneyimler misin? (aorist indicative present second-person singular)
deneyimler mi? (aorist indicative present singular third-person)
deneyimler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
deneyimler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
deneyimlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
deneyimliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
deneyimliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
deneyimliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
deneyimliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
deneyimliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
deneyimliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
deneyimledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
deneyimledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
deneyimledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
deneyimledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
deneyimlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
deneyimlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
deneyimliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
deneyimliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
deneyimliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
deneyimliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
deneyimliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
deneyimliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
deneyimleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
deneyimleyecek misin? (future indicative second-person singular)
deneyimleyecek mi? (future indicative singular third-person)
deneyimleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
deneyimleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
deneyimleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
deneyimlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
deneyimlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
deneyimlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
deneyimlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
deneyimlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
deneyimlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
deneyimler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
deneyimler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
deneyimler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
deneyimler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
deneyimler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
deneyimlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
deneyimliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
deneyimliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
deneyimliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
deneyimliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
deneyimliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
deneyimliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
deneyimlesem mi? (conditional first-person singular)
deneyimlesen mi? (conditional second-person singular)
deneyimlese mi? (conditional singular third-person)
deneyimlesek mi? (conditional first-person plural)
deneyimleseniz mi? (conditional plural second-person)
deneyimleseler mi? (conditional plural third-person)
deneyimlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
deneyimlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
deneyimlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
deneyimlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
deneyimlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
deneyimleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
deneyimlemekte miyim? (first-person progressive singular)
deneyimlemekte misin? (progressive second-person singular)
deneyimlemekte mi? (progressive singular third-person)
deneyimlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
deneyimlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
deneyimlemekteler mi? (plural progressive third-person)
deneyimlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
deneyimlemeli misin? (necessitative second-person singular)
deneyimlemeli mi? (necessitative singular third-person)
deneyimlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
deneyimlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
deneyimlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
deneyimlememek (infinitive negative)
deneyimlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
deneyimlememiş (impersonal negative participle perfective)
deneyimlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
deneyimlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
deneyimlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
deneyimlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
deneyimlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
deneyimlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
deneyimlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
deneyimlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
deneyimlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
deneyimlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
deneyimlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
deneyimlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
deneyimlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
deneyimlememe (negative noun-from-verb)
deneyimlemeyiş (adverbial negative)
deneyimlemem (aorist first-person indicative present singular)
deneyimlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
deneyimlemez (aorist indicative present singular third-person)
deneyimlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
deneyimlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
deneyimlemezler (aorist indicative plural present third-person)
deneyimlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
deneyimlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
deneyimlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
deneyimlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
deneyimlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
deneyimlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
deneyimlemedim (first-person indicative past perfective singular)
deneyimlemedin (indicative past perfective second-person singular)
deneyimlemedi (indicative past perfective singular third-person)
deneyimlemedik (first-person indicative past perfective plural)
deneyimlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
deneyimlemediler (indicative past perfective plural third-person)
deneyimlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
deneyimlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
deneyimlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
deneyimlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
deneyimlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
deneyimlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
deneyimlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
deneyimlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
deneyimlemeyecek (future indicative singular third-person)
deneyimlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
deneyimlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
deneyimlemeyecekler (future indicative plural third-person)
deneyimlememişim (first-person inferential perfective singular)
deneyimlememişsin (inferential perfective second-person singular)
deneyimlememiş (inferential perfective singular third-person)
deneyimlememişiz (first-person inferential perfective plural)
deneyimlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
deneyimlememişler (inferential perfective plural third-person)
deneyimlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
deneyimlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
deneyimlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
deneyimlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
deneyimlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
deneyimlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
deneyimlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
deneyimlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
deneyimlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
deneyimlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
deneyimlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
deneyimlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
deneyimlemesem (conditional first-person singular)
deneyimlemesen (conditional second-person singular)
deneyimlemese (conditional singular third-person)
deneyimlemesek (conditional first-person plural)
deneyimlemeseniz (conditional plural second-person)
deneyimlemeseler (conditional plural third-person)
deneyimlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
deneyimlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
deneyimlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
deneyimlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
deneyimlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
deneyimlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
deneyimlemeyeyim (first-person optative singular)
deneyimlemeyesin (optative second-person singular)
deneyimlemeye (optative singular third-person)
deneyimlemeyelim (first-person optative plural)
deneyimlemeyesiniz (optative plural second-person)
deneyimlemeyeler (optative plural third-person)
deneyimlememekteyim (first-person progressive singular)
deneyimlememektesin (progressive second-person singular)
deneyimlememekte (progressive singular third-person)
deneyimlememekteyiz (first-person plural progressive)
deneyimlememektesiniz (plural progressive second-person)
deneyimlememekteler (plural progressive third-person)
deneyimlememeliyim (first-person necessitative singular)
deneyimlememelisin (necessitative second-person singular)
deneyimlememeli (necessitative singular third-person)
deneyimlememeliyiz (first-person necessitative plural)
deneyimlememelisiniz (necessitative plural second-person)
deneyimlememeliler (necessitative plural third-person)
deneyimleme (imperative second-person singular)
deneyimlemesin (imperative singular third-person)
deneyimlemeyin (imperative plural second-person)
deneyimlemesinler (imperative plural third-person)
deneyimlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
deneyimlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
deneyimlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
deneyimlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
deneyimlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
deneyimlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
deneyimlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
deneyimlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
deneyimlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
deneyimlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
deneyimlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
deneyimlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
deneyimlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
deneyimlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
deneyimlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
deneyimlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
deneyimlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
deneyimlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
deneyimlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
deneyimlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
deneyimlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
deneyimlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
deneyimlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
deneyimlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
deneyimlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
deneyimlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
deneyimlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
deneyimlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
deneyimlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
deneyimlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
deneyimlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
deneyimlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
deneyimlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
deneyimlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
deneyimlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
deneyimlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
deneyimlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
deneyimlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
deneyimlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
deneyimlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
deneyimlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
deneyimlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
deneyimlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
deneyimlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
deneyimlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
deneyimlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
deneyimlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
deneyimlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
deneyimlemesem mi? (conditional first-person singular)
deneyimlemesen mi? (conditional second-person singular)
deneyimlemese mi? (conditional singular third-person)
deneyimlemesek mi? (conditional first-person plural)
deneyimlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
deneyimlemeseler mi? (conditional plural third-person)
deneyimlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
deneyimlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
deneyimlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
deneyimlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
deneyimlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
deneyimlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
deneyimlememekte miyim? (first-person progressive singular)
deneyimlememekte misin? (progressive second-person singular)
deneyimlememekte mi? (progressive singular third-person)
deneyimlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
deneyimlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
deneyimlememekteler mi? (plural progressive third-person)
deneyimlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
deneyimlememeli misin? (necessitative second-person singular)
deneyimlememeli mi? (necessitative singular third-person)
deneyimlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
deneyimlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
deneyimlememeliler mi? (necessitative plural third-person)


googlelamak

googlelamak (third-person singular simple present googlelar)

googlelar (present singular third-person)
googlelamak (infinitive)
googlelayan (imperfective impersonal participle)
googlelamış (impersonal participle perfective)
googlelayacak (impersonal participle prospective)
googleladığım (non-prospective participle personal)
googleladığın (non-prospective participle personal)
googleladığı (non-prospective participle personal)
googleladığımız (non-prospective participle personal)
googleladığınız (non-prospective participle personal)
googleladıkları (non-prospective participle personal)
googlelayacağım (participle personal prospective)
googlelayacağın (participle personal prospective)
googlelayacağı (participle personal prospective)
googlelayacağımız (participle personal prospective)
googlelayacağınız (participle personal prospective)
googlelayacakları (participle personal prospective)
googlelama (noun-from-verb)
googlelayış (adverbial)
googlelarım (aorist first-person indicative present singular)
googlelarsın (aorist indicative present second-person singular)
googlelar (aorist indicative present singular third-person)
googlelarız (aorist first-person indicative plural present)
googlelarsınız (aorist indicative plural present second-person)
googlelarlar (aorist indicative plural present third-person)
googlelıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
googlelıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
googlelıyor (imperfective indicative present singular third-person)
googlelıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
googlelıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
googlelıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
googleladım (first-person indicative past perfective singular)
googleladın (indicative past perfective second-person singular)
googleladı (indicative past perfective singular third-person)
googleladık (first-person indicative past perfective plural)
googleladınız (indicative past perfective plural second-person)
googleladılar (indicative past perfective plural third-person)
googlelıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
googlelıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
googlelıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
googlelıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
googlelıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
googlelıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
googlelayacağım (first-person future indicative singular)
googlelayacaksın (future indicative second-person singular)
googlelayacak (future indicative singular third-person)
googlelayacağız (first-person future indicative plural)
googlelayacaksınız (future indicative plural second-person)
googlelayacaklar (future indicative plural third-person)
googlelamışım (first-person inferential perfective singular)
googlelamışsın (inferential perfective second-person singular)
googlelamış (inferential perfective singular third-person)
googlelamışız (first-person inferential perfective plural)
googlelamışsınız (inferential perfective plural second-person)
googlelamışlar (inferential perfective plural third-person)
googlelarmışım (aorist first-person inferential singular)
googlelarmışsın (aorist inferential second-person singular)
googlelarmış (aorist inferential singular third-person)
googlelarmışız (aorist first-person inferential plural)
googlelarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
googlelarmışlar (aorist inferential plural third-person)
googlelıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
googlelıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
googlelıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
googlelıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
googlelıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
googlelıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
googlelasam (conditional first-person singular)
googlelasan (conditional second-person singular)
googlelasa (conditional singular third-person)
googlelasak (conditional first-person plural)
googlelasanız (conditional plural second-person)
googlelasalar (conditional plural third-person)
googlelasaydım (conditional first-person perfective singular)
googlelasaydın (conditional perfective second-person singular)
googlelasaydı (conditional perfective singular third-person)
googlelasaydık (conditional first-person perfective plural)
googlelasaydınız (conditional perfective plural second-person)
googlelasaydılar (conditional perfective plural third-person)
googlelayayım (first-person optative singular)
googlelayasın (optative second-person singular)
googlelaya (optative singular third-person)
googlelayalım (first-person optative plural)
googlelayasınız (optative plural second-person)
googlelayalar (optative plural third-person)
googlelamaktayım (first-person progressive singular)
googlelamaktasın (progressive second-person singular)
googlelamakta (progressive singular third-person)
googlelamaktayız (first-person plural progressive)
googlelamaktasınız (plural progressive second-person)
googlelamaktalar (plural progressive third-person)
googlelamalıyım (first-person necessitative singular)
googlelamalısın (necessitative second-person singular)
googlelamalı (necessitative singular third-person)
googlelamalıyız (first-person necessitative plural)
googlelamalısınız (necessitative plural second-person)
googlelamalılar (necessitative plural third-person)
googlela (imperative second-person singular)
googlelasın (imperative singular third-person)
googlelayın (imperative plural second-person)
googlelasınlar (imperative plural third-person)
googlelar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
googlelar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
googlelar mı? (aorist indicative present singular third-person)
googlelar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
googlelar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
googlelarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
googlelıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
googlelıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
googlelıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
googlelıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
googlelıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
googlelıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
googleladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
googleladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
googleladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
googleladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
googleladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
googleladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
googlelıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
googlelıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
googlelıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
googlelıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
googlelıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
googlelıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
googlelayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
googlelayacak mısın? (future indicative second-person singular)
googlelayacak mı? (future indicative singular third-person)
googlelayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
googlelayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
googlelayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
googlelamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
googlelamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
googlelamış mı? (inferential perfective singular third-person)
googlelamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
googlelamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
googlelamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
googlelar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
googlelar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
googlelar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
googlelar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
googlelar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
googlelarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
googlelıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
googlelıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
googlelıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
googlelıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
googlelıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
googlelıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
googlelasam mı? (conditional first-person singular)
googlelasan mı? (conditional second-person singular)
googlelasa mı? (conditional singular third-person)
googlelasak mı? (conditional first-person plural)
googlelasanız mı? (conditional plural second-person)
googlelasalar mı? (conditional plural third-person)
googlelasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
googlelasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
googlelasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
googlelasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
googlelasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
googlelasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
googlelamakta mıyım? (first-person progressive singular)
googlelamakta mısın? (progressive second-person singular)
googlelamakta mı? (progressive singular third-person)
googlelamakta mıyız? (first-person plural progressive)
googlelamakta mısınız? (plural progressive second-person)
googlelamaktalar mı? (plural progressive third-person)
googlelamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
googlelamalı mısın? (necessitative second-person singular)
googlelamalı mı? (necessitative singular third-person)
googlelamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
googlelamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
googlelamalılar mı? (necessitative plural third-person)
googlelamamak (infinitive negative)
googlelamayan (imperfective impersonal negative participle)
googlelamamış (impersonal negative participle perfective)
googlelamayacak (impersonal negative participle prospective)
googlelamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
googlelamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
googlelamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
googlelamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
googlelamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
googlelamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
googlelamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
googlelamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
googlelamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
googlelamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
googlelamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
googlelamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
googlelamama (negative noun-from-verb)
googlelamayış (adverbial negative)
googlelamam (aorist first-person indicative present singular)
googlelamazsın (aorist indicative present second-person singular)
googlelamaz (aorist indicative present singular third-person)
googlelamayız (aorist first-person indicative plural present)
googlelamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
googlelamazlar (aorist indicative plural present third-person)
googlelamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
googlelamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
googlelamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
googlelamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
googlelamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
googlelamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
googlelamadım (first-person indicative past perfective singular)
googlelamadın (indicative past perfective second-person singular)
googlelamadı (indicative past perfective singular third-person)
googlelamadık (first-person indicative past perfective plural)
googlelamadınız (indicative past perfective plural second-person)
googlelamadılar (indicative past perfective plural third-person)
googlelamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
googlelamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
googlelamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
googlelamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
googlelamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
googlelamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
googlelamayacağım (first-person future indicative singular)
googlelamayacaksın (future indicative second-person singular)
googlelamayacak (future indicative singular third-person)
googlelamayacağız (first-person future indicative plural)
googlelamayacaksınız (future indicative plural second-person)
googlelamayacaklar (future indicative plural third-person)
googlelamamışım (first-person inferential perfective singular)
googlelamamışsın (inferential perfective second-person singular)
googlelamamış (inferential perfective singular third-person)
googlelamamışız (first-person inferential perfective plural)
googlelamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
googlelamamışlar (inferential perfective plural third-person)
googlelamazmışım (aorist first-person inferential singular)
googlelamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
googlelamazmış (aorist inferential singular third-person)
googlelamazmışız (aorist first-person inferential plural)
googlelamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
googlelamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
googlelamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
googlelamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
googlelamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
googlelamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
googlelamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
googlelamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
googlelamasam (conditional first-person singular)
googlelamasan (conditional second-person singular)
googlelamasa (conditional singular third-person)
googlelamasak (conditional first-person plural)
googlelamasanız (conditional plural second-person)
googlelamasalar (conditional plural third-person)
googlelamasaydım (conditional first-person perfective singular)
googlelamasaydın (conditional perfective second-person singular)
googlelamasaydı (conditional perfective singular third-person)
googlelamasaydık (conditional first-person perfective plural)
googlelamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
googlelamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
googlelamayayım (first-person optative singular)
googlelamayasın (optative second-person singular)
googlelamaya (optative singular third-person)
googlelamayalım (first-person optative plural)
googlelamayasınız (optative plural second-person)
googlelamayalar (optative plural third-person)
googlelamamaktayım (first-person progressive singular)
googlelamamaktasın (progressive second-person singular)
googlelamamakta (progressive singular third-person)
googlelamamaktayız (first-person plural progressive)
googlelamamaktasınız (plural progressive second-person)
googlelamamaktalar (plural progressive third-person)
googlelamamalıyım (first-person necessitative singular)
googlelamamalısın (necessitative second-person singular)
googlelamamalı (necessitative singular third-person)
googlelamamalıyız (first-person necessitative plural)
googlelamamalısınız (necessitative plural second-person)
googlelamamalılar (necessitative plural third-person)
googlelama (imperative second-person singular)
googlelamasın (imperative singular third-person)
googlelamayın (imperative plural second-person)
googlelamasınlar (imperative plural third-person)
googlelamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
googlelamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
googlelamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
googlelamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
googlelamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
googlelamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
googlelamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
googlelamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
googlelamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
googlelamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
googlelamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
googlelamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
googlelamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
googlelamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
googlelamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
googlelamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
googlelamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
googlelamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
googlelamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
googlelamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
googlelamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
googlelamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
googlelamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
googlelamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
googlelamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
googlelamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
googlelamayacak mı? (future indicative singular third-person)
googlelamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
googlelamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
googlelamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
googlelamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
googlelamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
googlelamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
googlelamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
googlelamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
googlelamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
googlelamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
googlelamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
googlelamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
googlelamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
googlelamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
googlelamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
googlelamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
googlelamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
googlelamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
googlelamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
googlelamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
googlelamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
googlelamasam mı? (conditional first-person singular)
googlelamasan mı? (conditional second-person singular)
googlelamasa mı? (conditional singular third-person)
googlelamasak mı? (conditional first-person plural)
googlelamasanız mı? (conditional plural second-person)
googlelamasalar mı? (conditional plural third-person)
googlelamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
googlelamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
googlelamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
googlelamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
googlelamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
googlelamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
googlelamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
googlelamamakta mısın? (progressive second-person singular)
googlelamamakta mı? (progressive singular third-person)
googlelamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
googlelamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
googlelamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
googlelamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
googlelamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
googlelamamalı mı? (necessitative singular third-person)
googlelamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
googlelamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
googlelamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

(transitive) to google (search for internet info using Google search engine)


öğrenme

second-person singular negative imperative of öğrenmek


ölme

second-person singular negative imperative of ölmek


avlama

second-person singular negative imperative of avlamak


banyo yapmak

banyo yapmak (third-person singular simple present banyo yapar)

banyo yapar (present singular third-person)
banyo yapmak (infinitive)
banyo yapan (imperfective impersonal participle)
banyo yapmış (impersonal participle perfective)
banyo yapacak (impersonal participle prospective)
banyo yaptığım (non-prospective participle personal)
banyo yaptığın (non-prospective participle personal)
banyo yaptığı (non-prospective participle personal)
banyo yaptığımız (non-prospective participle personal)
banyo yaptığınız (non-prospective participle personal)
banyo yaptıkları (non-prospective participle personal)
banyo yapacağım (participle personal prospective)
banyo yapacağın (participle personal prospective)
banyo yapacağı (participle personal prospective)
banyo yapacağımız (participle personal prospective)
banyo yapacağınız (participle personal prospective)
banyo yapacakları (participle personal prospective)
banyo yapma (noun-from-verb)
banyo yapış (adverbial)
banyo yaparım (aorist first-person indicative present singular)
banyo yaparsın (aorist indicative present second-person singular)
banyo yapar (aorist indicative present singular third-person)
banyo yaparız (aorist first-person indicative plural present)
banyo yaparsınız (aorist indicative plural present second-person)
banyo yaparlar (aorist indicative plural present third-person)
banyo yapıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
banyo yapıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
banyo yapıyor (imperfective indicative present singular third-person)
banyo yapıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
banyo yapıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
banyo yapıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
banyo yaptım (first-person indicative past perfective singular)
banyo yaptın (indicative past perfective second-person singular)
banyo yaptı (indicative past perfective singular third-person)
banyo yaptık (first-person indicative past perfective plural)
banyo yaptınız (indicative past perfective plural second-person)
banyo yaptılar (indicative past perfective plural third-person)
banyo yapıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
banyo yapıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
banyo yapıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
banyo yapıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
banyo yapıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
banyo yapıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or banyo yapıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
banyo yapacağım (first-person future indicative singular)
banyo yapacaksın (future indicative second-person singular)
banyo yapacak (future indicative singular third-person)
banyo yapacağız (first-person future indicative plural)
banyo yapacaksınız (future indicative plural second-person)
banyo yapacaklar (future indicative plural third-person)
banyo yapmışım (first-person inferential perfective singular)
banyo yapmışsın (inferential perfective second-person singular)
banyo yapmış (inferential perfective singular third-person)
banyo yapmışız (first-person inferential perfective plural)
banyo yapmışsınız (inferential perfective plural second-person)
banyo yapmışlar (inferential perfective plural third-person)
banyo yaparmışım (aorist first-person inferential singular)
banyo yaparmışsın (aorist inferential second-person singular)
banyo yaparmış (aorist inferential singular third-person)
banyo yaparmışız (aorist first-person inferential plural)
banyo yaparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
banyo yaparlarmış (aorist inferential plural third-person)
or banyo yaparmışlar (aorist inferential plural third-person)
banyo yapıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
banyo yapıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
banyo yapıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
banyo yapıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
banyo yapıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
banyo yapıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
banyo yapsam (conditional first-person singular)
banyo yapsan (conditional second-person singular)
banyo yapsa (conditional singular third-person)
banyo yapsak (conditional first-person plural)
banyo yapsanız (conditional plural second-person)
banyo yapsalar (conditional plural third-person)
banyo yapsaydım (conditional first-person perfective singular)
banyo yapsaydın (conditional perfective second-person singular)
banyo yapsaydı (conditional perfective singular third-person)
banyo yapsaydık (conditional first-person perfective plural)
banyo yapsaydınız (conditional perfective plural second-person)
banyo yapsaydılar (conditional perfective plural third-person)
banyo yapayım (first-person optative singular)
banyo yapasın (optative second-person singular)
banyo yapa (optative singular third-person)
banyo yapalım (first-person optative plural)
banyo yapasınız (optative plural second-person)
banyo yapalar (optative plural third-person)
banyo yapmaktayım (first-person progressive singular)
banyo yapmaktasın (progressive second-person singular)
banyo yapmakta (progressive singular third-person)
banyo yapmaktayız (first-person plural progressive)
banyo yapmaktasınız (plural progressive second-person)
banyo yapmaktalar (plural progressive third-person)
banyo yapmalıyım (first-person necessitative singular)
banyo yapmalısın (necessitative second-person singular)
banyo yapmalı (necessitative singular third-person)
banyo yapmalıyız (first-person necessitative plural)
banyo yapmalısınız (necessitative plural second-person)
banyo yapmalılar (necessitative plural third-person)
banyo yap (imperative second-person singular)
banyo yapsın (imperative singular third-person)
banyo yapın (imperative plural second-person)
banyo yapsınlar (imperative plural third-person)
banyo yapar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
banyo yapar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
banyo yapar mı? (aorist indicative present singular third-person)
banyo yapar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
banyo yapar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
banyo yaparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
banyo yapıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
banyo yapıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
banyo yapıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
banyo yapıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
banyo yapıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
banyo yapıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
banyo yaptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
banyo yaptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
banyo yaptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
banyo yaptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
banyo yaptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
banyo yaptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
banyo yapıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
banyo yapıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
banyo yapıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
banyo yapıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
banyo yapıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
banyo yapıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
banyo yapacak mıyım? (first-person future indicative singular)
banyo yapacak mısın? (future indicative second-person singular)
banyo yapacak mı? (future indicative singular third-person)
banyo yapacak mıyız? (first-person future indicative plural)
banyo yapacak mısınız? (future indicative plural second-person)
banyo yapacaklar mı? (future indicative plural third-person)
banyo yapmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
banyo yapmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
banyo yapmış mı? (inferential perfective singular third-person)
banyo yapmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
banyo yapmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
banyo yapmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
banyo yapar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
banyo yapar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
banyo yapar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
banyo yapar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
banyo yapar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
banyo yaparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
banyo yapıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
banyo yapıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
banyo yapıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
banyo yapıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
banyo yapıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
banyo yapıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
banyo yapsam mı? (conditional first-person singular)
banyo yapsan mı? (conditional second-person singular)
banyo yapsa mı? (conditional singular third-person)
banyo yapsak mı? (conditional first-person plural)
banyo yapsanız mı? (conditional plural second-person)
banyo yapsalar mı? (conditional plural third-person)
banyo yapsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
banyo yapsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
banyo yapsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
banyo yapsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
banyo yapsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
banyo yapsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
banyo yapmakta mıyım? (first-person progressive singular)
banyo yapmakta mısın? (progressive second-person singular)
banyo yapmakta mı? (progressive singular third-person)
banyo yapmakta mıyız? (first-person plural progressive)
banyo yapmakta mısınız? (plural progressive second-person)
banyo yapmaktalar mı? (plural progressive third-person)
banyo yapmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
banyo yapmalı mısın? (necessitative second-person singular)
banyo yapmalı mı? (necessitative singular third-person)
banyo yapmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
banyo yapmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
banyo yapmalılar mı? (necessitative plural third-person)
banyo yapmamak (infinitive negative)
banyo yapmayan (imperfective impersonal negative participle)
banyo yapmamış (impersonal negative participle perfective)
banyo yapmayacak (impersonal negative participle prospective)
banyo yapmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
banyo yapmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
banyo yapmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
banyo yapmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
banyo yapmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
banyo yapmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
banyo yapmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
banyo yapmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
banyo yapmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
banyo yapmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
banyo yapmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
banyo yapmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
banyo yapmama (negative noun-from-verb)
banyo yapmayış (adverbial negative)
banyo yapmam (aorist first-person indicative present singular)
banyo yapmazsın (aorist indicative present second-person singular)
banyo yapmaz (aorist indicative present singular third-person)
banyo yapmayız (aorist first-person indicative plural present)
banyo yapmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
banyo yapmazlar (aorist indicative plural present third-person)
banyo yapmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
banyo yapmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
banyo yapmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
banyo yapmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
banyo yapmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
banyo yapmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
banyo yapmadım (first-person indicative past perfective singular)
banyo yapmadın (indicative past perfective second-person singular)
banyo yapmadı (indicative past perfective singular third-person)
banyo yapmadık (first-person indicative past perfective plural)
banyo yapmadınız (indicative past perfective plural second-person)
banyo yapmadılar (indicative past perfective plural third-person)
banyo yapmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
banyo yapmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
banyo yapmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
banyo yapmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
banyo yapmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
banyo yapmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
banyo yapmayacağım (first-person future indicative singular)
banyo yapmayacaksın (future indicative second-person singular)
banyo yapmayacak (future indicative singular third-person)
banyo yapmayacağız (first-person future indicative plural)
banyo yapmayacaksınız (future indicative plural second-person)
banyo yapmayacaklar (future indicative plural third-person)
banyo yapmamışım (first-person inferential perfective singular)
banyo yapmamışsın (inferential perfective second-person singular)
banyo yapmamış (inferential perfective singular third-person)
banyo yapmamışız (first-person inferential perfective plural)
banyo yapmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
banyo yapmamışlar (inferential perfective plural third-person)
banyo yapmazmışım (aorist first-person inferential singular)
banyo yapmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
banyo yapmazmış (aorist inferential singular third-person)
banyo yapmazmışız (aorist first-person inferential plural)
banyo yapmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
banyo yapmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
banyo yapmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
banyo yapmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
banyo yapmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
banyo yapmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
banyo yapmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
banyo yapmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
banyo yapmasam (conditional first-person singular)
banyo yapmasan (conditional second-person singular)
banyo yapmasa (conditional singular third-person)
banyo yapmasak (conditional first-person plural)
banyo yapmasanız (conditional plural second-person)
banyo yapmasalar (conditional plural third-person)
banyo yapmasaydım (conditional first-person perfective singular)
banyo yapmasaydın (conditional perfective second-person singular)
banyo yapmasaydı (conditional perfective singular third-person)
banyo yapmasaydık (conditional first-person perfective plural)
banyo yapmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
banyo yapmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
banyo yapmayayım (first-person optative singular)
banyo yapmayasın (optative second-person singular)
banyo yapmaya (optative singular third-person)
banyo yapmayalım (first-person optative plural)
banyo yapmayasınız (optative plural second-person)
banyo yapmayalar (optative plural third-person)
banyo yapmamaktayım (first-person progressive singular)
banyo yapmamaktasın (progressive second-person singular)
banyo yapmamakta (progressive singular third-person)
banyo yapmamaktayız (first-person plural progressive)
banyo yapmamaktasınız (plural progressive second-person)
banyo yapmamaktalar (plural progressive third-person)
banyo yapmamalıyım (first-person necessitative singular)
banyo yapmamalısın (necessitative second-person singular)
banyo yapmamalı (necessitative singular third-person)
banyo yapmamalıyız (first-person necessitative plural)
banyo yapmamalısınız (necessitative plural second-person)
banyo yapmamalılar (necessitative plural third-person)
banyo yapma (imperative second-person singular)
banyo yapmasın (imperative singular third-person)
banyo yapmayın (imperative plural second-person)
banyo yapmasınlar (imperative plural third-person)
banyo yapmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
banyo yapmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
banyo yapmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
banyo yapmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
banyo yapmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
banyo yapmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
banyo yapmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
banyo yapmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
banyo yapmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
banyo yapmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
banyo yapmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
banyo yapmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
banyo yapmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
banyo yapmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
banyo yapmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
banyo yapmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
banyo yapmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
banyo yapmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
banyo yapmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
banyo yapmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
banyo yapmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
banyo yapmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
banyo yapmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
banyo yapmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
banyo yapmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
banyo yapmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
banyo yapmayacak mı? (future indicative singular third-person)
banyo yapmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
banyo yapmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
banyo yapmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
banyo yapmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
banyo yapmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
banyo yapmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
banyo yapmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
banyo yapmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
banyo yapmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
banyo yapmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
banyo yapmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
banyo yapmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
banyo yapmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
banyo yapmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
banyo yapmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
banyo yapmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
banyo yapmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
banyo yapmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
banyo yapmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
banyo yapmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
banyo yapmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
banyo yapmasam mı? (conditional first-person singular)
banyo yapmasan mı? (conditional second-person singular)
banyo yapmasa mı? (conditional singular third-person)
banyo yapmasak mı? (conditional first-person plural)
banyo yapmasanız mı? (conditional plural second-person)
banyo yapmasalar mı? (conditional plural third-person)
banyo yapmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
banyo yapmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
banyo yapmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
banyo yapmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
banyo yapmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
banyo yapmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
banyo yapmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
banyo yapmamakta mısın? (progressive second-person singular)
banyo yapmamakta mı? (progressive singular third-person)
banyo yapmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
banyo yapmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
banyo yapmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
banyo yapmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
banyo yapmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
banyo yapmamalı mı? (necessitative singular third-person)
banyo yapmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
banyo yapmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
banyo yapmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

banyo yapıyorlardı (or banyo yapıyordular)

banyo yaparlarmış (or banyo yaparmışlar)