ikaz etmek

ikaz etmek (third-person singular simple present ikaz eder)

ikaz eder (present singular third-person)
ikaz ederim (aorist singular third-person)
ikaz edersin (aorist first-person plural)
ikaz eder (aorist plural second-person)
ikaz ederiz (aorist plural third-person)
ikaz edersiniz (aorist)
ikaz ederler (aorist)
ikaz ederdim (aorist past)
ikaz ederdin (aorist second-person singular)
ikaz ederdi (aorist singular third-person)
ikaz ederdik (aorist first-person plural)
ikaz ederdiniz (aorist plural second-person)
ikaz ederlerdi (aorist plural third-person)
ikaz edermişim (aorist inferential)
ikaz edermişsin (aorist second-person singular)
ikaz edermiş (aorist singular third-person)
ikaz edermişiz (aorist first-person plural)
ikaz edermişsiniz (aorist plural second-person)
ikaz ederlermiş (aorist plural third-person)
ikaz edersem (aorist conditional)
ikaz edersen (aorist second-person singular)
ikaz ederse (aorist singular third-person)
ikaz edersek (aorist first-person plural)
ikaz ederseniz (aorist plural second-person)
ikaz ederlerse (aorist plural third-person)
ikaz ediyorum (continuative singular third-person)
ikaz ediyorsun (continuative first-person plural)
ikaz ediyor (continuative plural second-person)
ikaz ediyoruz (continuative plural third-person)
ikaz ediyorsunuz (continuative)
ikaz ediyorlar (continuative)
ikaz ediyordum (continuative past)
ikaz ediyordun (continuative second-person singular)
ikaz ediyordu (continuative singular third-person)
ikaz ediyorduk (continuative first-person plural)
ikaz ediyordunuz (continuative plural second-person)
ikaz ediyorlardı (continuative plural third-person)
ikaz ediyormuşum (continuative inferential)
ikaz ediyormuşsun (continuative second-person singular)
ikaz ediyormuş (continuative singular third-person)
ikaz ediyormuşuz (continuative first-person plural)
ikaz ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ikaz ediyorlarmış (continuative plural third-person)
ikaz ediyorsam (conditional continuative)
ikaz ediyorsan (continuative second-person singular)
ikaz ediyorsa (continuative singular third-person)
ikaz ediyorsak (continuative first-person plural)
ikaz ediyorsanız (continuative plural second-person)
ikaz ediyorlarsa (continuative plural third-person)
ikaz etmişim (inferential singular third-person)
ikaz etmişsin (first-person inferential plural)
ikaz etmiş (inferential plural second-person)
ikaz etmişiz (inferential plural third-person)
ikaz etmişsiniz (inferential)
ikaz etmişler (inferential)
ikaz etmiştim (inferential past)
ikaz etmiştin (inferential second-person singular)
ikaz etmişti (inferential singular third-person)
ikaz etmiştik (first-person inferential plural)
ikaz etmiştiniz (inferential plural second-person)
ikaz etmişlerdi (inferential plural third-person)
ikaz etmişmişim (inferential)
ikaz etmişmişsin (inferential second-person singular)
ikaz etmişmiş (inferential singular third-person)
ikaz etmişmişiz (first-person inferential plural)
ikaz etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ikaz etmişlermiş (inferential plural third-person)
ikaz etmişsem (conditional)
ikaz etmişsen (inferential second-person singular)
ikaz etmişse (inferential singular third-person)
ikaz etmişsek (first-person inferential plural)
ikaz etmişseniz (inferential plural second-person)
ikaz etmişlerse (inferential plural third-person)
ikaz edeceğim (future singular third-person)
ikaz edeceksin (first-person future plural)
ikaz edecek (future plural second-person)
ikaz edeceğiz (future plural third-person)
ikaz edeceksiniz (future)
ikaz edecekler (future)
ikaz edecektim (future past)
ikaz edecektin (future second-person singular)
ikaz edecekti (future singular third-person)
ikaz edecektik (first-person future plural)
ikaz edecektiniz (future plural second-person)
ikaz edeceklerdi (future plural third-person)
ikaz edecekmişim (future inferential)
ikaz edecekmişsin (future second-person singular)
ikaz edecekmiş (future singular third-person)
ikaz edecekmişiz (first-person future plural)
ikaz edecekmişsiniz (future plural second-person)
ikaz edeceklermiş (future plural third-person)
ikaz edeceksem (conditional future)
ikaz edeceksen (future second-person singular)
ikaz edecekse (future singular third-person)
ikaz edeceksek (first-person future plural)
ikaz edecekseniz (future plural second-person)
ikaz edeceklerse (future plural third-person)
ikaz etmekteyim (progressive singular third-person)
ikaz etmektesin (first-person plural progressive)
ikaz etmekte (plural progressive second-person)
ikaz etmekteyiz (plural progressive third-person)
ikaz etmektesiniz (progressive)
ikaz etmekteler (progressive)
ikaz etmekteydim (past progressive)
ikaz etmekteydin (progressive second-person singular)
ikaz etmekteydi (progressive singular third-person)
ikaz etmekteydik (first-person plural progressive)
ikaz etmekteydiniz (plural progressive second-person)
ikaz etmektelerdi (plural progressive third-person)
ikaz etmekteymişim (inferential progressive)
ikaz etmekteymişsin (progressive second-person singular)
ikaz etmekteymiş (progressive singular third-person)
ikaz etmekteymişiz (first-person plural progressive)
ikaz etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ikaz etmektelermiş (plural progressive third-person)
ikaz etmekteysem (conditional progressive)
ikaz etmekteysen (progressive second-person singular)
ikaz etmekteyse (progressive singular third-person)
ikaz etmekteysek (first-person plural progressive)
ikaz etmekteyseniz (plural progressive second-person)
ikaz etmektelerse (plural progressive third-person)
ikaz etmeliyim (necessitative singular third-person)
ikaz etmelisin (first-person necessitative plural)
ikaz etmeli (necessitative plural second-person)
ikaz etmeliyiz (necessitative plural third-person)
ikaz etmelisiniz (necessitative)
ikaz etmeliler (necessitative)
ikaz etmeliydim (necessitative past)
ikaz etmeliydin (necessitative second-person singular)
ikaz etmeliydi (necessitative singular third-person)
ikaz etmeliydik (first-person necessitative plural)
ikaz etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ikaz etmelilerdi (necessitative plural third-person)
ikaz etmeliymişim (inferential)
ikaz etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ikaz etmeliymiş (necessitative singular third-person)
ikaz etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ikaz etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ikaz etmelilermiş (necessitative plural third-person)
ikaz etmeliysem (conditional)
ikaz etmeliysen (necessitative second-person singular)
ikaz etmeliyse (necessitative singular third-person)
ikaz etmeliysek (first-person necessitative plural)
ikaz etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ikaz etmelilerse (necessitative plural third-person)
ikaz ettim (past singular third-person)
ikaz ettin (first-person past plural)
ikaz etti (past plural second-person)
ikaz ettik (past plural third-person)
ikaz ettiniz (past)
ikaz ettiler (past)
ikaz ettiysem (conditional past)
ikaz ettiysen (past second-person singular)
ikaz ettiyse (past singular third-person)
ikaz ettiysek (first-person past plural)
ikaz ettiyseniz (past plural second-person)
ikaz ettilerse (past plural third-person)
ikaz etsem (conditional singular third-person)
ikaz etsen (conditional first-person plural)
ikaz etse (conditional plural second-person)
ikaz etsek (conditional plural third-person)
ikaz etseniz (conditional)
ikaz etseler (conditional)
ikaz etseydim (conditional past)
ikaz etseydin (conditional second-person singular)
ikaz etseydi (conditional singular third-person)
ikaz etseydik (conditional first-person plural)
ikaz etseydiniz (conditional plural second-person)
ikaz etselerdi (conditional plural third-person)
ikaz etseymişim (inferential)
ikaz etseymişsin (conditional second-person singular)
ikaz etseymiş (conditional singular third-person)
ikaz etseymişiz (conditional first-person plural)
ikaz etseymişsiniz (conditional plural second-person)
ikaz etselermiş (conditional plural third-person)
ikaz edeyim (conditional optative singular)
ikaz edesin (optative second-person singular)
ikaz ede (optative singular third-person)
ikaz edelim (first-person optative plural)
ikaz edesiniz (optative plural second-person)
ikaz edeler (optative plural third-person)
ikaz et (first-person imperative plural)
ikaz etsin (imperative plural second-person)
ikaz edin (imperative)
ikaz etsinler (imperative)
ikaz ediniz (formal imperative second-person singular)
ikaz ediniz (formal imperative plural second-person)
ikaz etsene (imperative informal second-person singular)
ikaz etsenize (imperative informal plural second-person)
ikaz etmek (imperative infinitive)
ikaz etme (imperative noun-from-verb)
ikaz eden (impersonal participle)
ikaz etmiş (impersonal participle)
ikaz edecek (impersonal participle)
ikaz eden (imperfective)
ikaz etmiş (impersonal participle perfective)
ikaz edecek (impersonal participle prospective)
ikaz ettiğim (impersonal non-prospective participle)
ikaz ettiğin (impersonal non-prospective participle)
ikaz ettiği (impersonal non-prospective participle)
ikaz ettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ikaz ettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ikaz ettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ikaz edeceğim (impersonal participle prospective)
ikaz edeceğin (impersonal participle prospective)
ikaz edeceği (impersonal participle prospective)
ikaz edeceğimiz (impersonal participle prospective)
ikaz edeceğiniz (impersonal participle prospective)
ikaz edecekleri (impersonal participle personal prospective)
ikaz ederken (plural second-person)
ikaz edince (plural second-person)
ikaz edip (plural second-person)
ikaz edeli (plural second-person)
ikaz edesiye (plural second-person)
ikaz ettikçe (plural second-person)
ikaz ederken
ikaz edince (specific)
ikaz edip (perfective)
ikaz edeli
ikaz edesiye
ikaz ettikçe
ikaz ederek (imperfective plural)
ikaz ede ede (imperfective plural)
ikaz edercesine (imperfective plural)
ikaz ederek
ikaz ede ede
ikaz edercesine
ikaz etmem (aorist singular third-person)
ikaz etmezsin (aorist first-person plural)
ikaz etmez (aorist plural second-person)
ikaz etmeyiz (aorist plural third-person)
ikaz etmezsiniz (aorist)
ikaz etmezler (aorist)
ikaz etmezdim (aorist past)
ikaz etmezdin (aorist second-person singular)
ikaz etmezdi (aorist singular third-person)
ikaz etmezdik (aorist first-person plural)
ikaz etmezdiniz (aorist plural second-person)
ikaz etmezlerdi (aorist plural third-person)
ikaz etmezmişim (aorist inferential)
ikaz etmezmişsin (aorist second-person singular)
ikaz etmezmiş (aorist singular third-person)
ikaz etmezmişiz (aorist first-person plural)
ikaz etmezmişsiniz (aorist plural second-person)
ikaz etmezlermiş (aorist plural third-person)
ikaz etmezsem (aorist conditional)
ikaz etmezsen (aorist second-person singular)
ikaz etmezse (aorist singular third-person)
ikaz etmezsek (aorist first-person plural)
ikaz etmezseniz (aorist plural second-person)
ikaz etmezlerse (aorist plural third-person)
ikaz etmiyorum (continuative singular third-person)
ikaz etmiyorsun (continuative first-person plural)
ikaz etmiyor (continuative plural second-person)
ikaz etmiyoruz (continuative plural third-person)
ikaz etmiyorsunuz (continuative)
ikaz etmiyorlar (continuative)
ikaz etmiyordum (continuative past)
ikaz etmiyordun (continuative second-person singular)
ikaz etmiyordu (continuative singular third-person)
ikaz etmiyorduk (continuative first-person plural)
ikaz etmiyordunuz (continuative plural second-person)
ikaz etmiyorlardı (continuative plural third-person)
ikaz etmiyormuşum (continuative inferential)
ikaz etmiyormuşsun (continuative second-person singular)
ikaz etmiyormuş (continuative singular third-person)
ikaz etmiyormuşuz (continuative first-person plural)
ikaz etmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ikaz etmiyorlarmış (continuative plural third-person)
ikaz etmiyorsam (conditional continuative)
ikaz etmiyorsan (continuative second-person singular)
ikaz etmiyorsa (continuative singular third-person)
ikaz etmiyorsak (continuative first-person plural)
ikaz etmiyorsanız (continuative plural second-person)
ikaz etmiyorlarsa (continuative plural third-person)
ikaz etmemişim (inferential singular third-person)
ikaz etmemişsin (first-person inferential plural)
ikaz etmemiş (inferential plural second-person)
ikaz etmemişiz (inferential plural third-person)
ikaz etmemişsiniz (inferential)
ikaz etmemişler (inferential)
ikaz etmemiştim (inferential past)
ikaz etmemiştin (inferential second-person singular)
ikaz etmemişti (inferential singular third-person)
ikaz etmemiştik (first-person inferential plural)
ikaz etmemiştiniz (inferential plural second-person)
ikaz etmemişlerdi (inferential plural third-person)
ikaz etmemişmişim (inferential)
ikaz etmemişmişsin (inferential second-person singular)
ikaz etmemişmiş (inferential singular third-person)
ikaz etmemişmişiz (first-person inferential plural)
ikaz etmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
ikaz etmemişlermiş (inferential plural third-person)
ikaz etmemişsem (conditional)
ikaz etmemişsen (inferential second-person singular)
ikaz etmemişse (inferential singular third-person)
ikaz etmemişsek (first-person inferential plural)
ikaz etmemişseniz (inferential plural second-person)
ikaz etmemişlerse (inferential plural third-person)
ikaz etmeyeceğim (future singular third-person)
ikaz etmeyeceksin (first-person future plural)
ikaz etmeyecek (future plural second-person)
ikaz etmeyeceğiz (future plural third-person)
ikaz etmeyeceksiniz (future)
ikaz etmeyecekler (future)
ikaz etmeyecektim (future past)
ikaz etmeyecektin (future second-person singular)
ikaz etmeyecekti (future singular third-person)
ikaz etmeyecektik (first-person future plural)
ikaz etmeyecektiniz (future plural second-person)
ikaz etmeyeceklerdi (future plural third-person)
ikaz etmeyecekmişim (future inferential)
ikaz etmeyecekmişsin (future second-person singular)
ikaz etmeyecekmiş (future singular third-person)
ikaz etmeyecekmişiz (first-person future plural)
ikaz etmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ikaz etmeyeceklermiş (future plural third-person)
ikaz etmeyeceksem (conditional future)
ikaz etmeyeceksen (future second-person singular)
ikaz etmeyecekse (future singular third-person)
ikaz etmeyeceksek (first-person future plural)
ikaz etmeyecekseniz (future plural second-person)
ikaz etmeyeceklerse (future plural third-person)
ikaz etmemekteyim (progressive singular third-person)
ikaz etmemektesin (first-person plural progressive)
ikaz etmemekte (plural progressive second-person)
ikaz etmemekteyiz (plural progressive third-person)
ikaz etmemektesiniz (progressive)
ikaz etmemekteler (progressive)
ikaz etmemekteydim (past progressive)
ikaz etmemekteydin (progressive second-person singular)
ikaz etmemekteydi (progressive singular third-person)
ikaz etmemekteydik (first-person plural progressive)
ikaz etmemekteydiniz (plural progressive second-person)
ikaz etmemektelerdi (plural progressive third-person)
ikaz etmemekteymişim (inferential progressive)
ikaz etmemekteymişsin (progressive second-person singular)
ikaz etmemekteymiş (progressive singular third-person)
ikaz etmemekteymişiz (first-person plural progressive)
ikaz etmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ikaz etmemektelermiş (plural progressive third-person)
ikaz etmemekteysem (conditional progressive)
ikaz etmemekteysen (progressive second-person singular)
ikaz etmemekteyse (progressive singular third-person)
ikaz etmemekteysek (first-person plural progressive)
ikaz etmemekteyseniz (plural progressive second-person)
ikaz etmemektelerse (plural progressive third-person)
ikaz etmemeliyim (necessitative singular third-person)
ikaz etmemelisin (first-person necessitative plural)
ikaz etmemeli (necessitative plural second-person)
ikaz etmemeliyiz (necessitative plural third-person)
ikaz etmemelisiniz (necessitative)
ikaz etmemeliler (necessitative)
ikaz etmemeliydim (necessitative past)
ikaz etmemeliydin (necessitative second-person singular)
ikaz etmemeliydi (necessitative singular third-person)
ikaz etmemeliydik (first-person necessitative plural)
ikaz etmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
ikaz etmemelilerdi (necessitative plural third-person)
ikaz etmemeliymişim (inferential)
ikaz etmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
ikaz etmemeliymiş (necessitative singular third-person)
ikaz etmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
ikaz etmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ikaz etmemelilermiş (necessitative plural third-person)
ikaz etmemeliysem (conditional)
ikaz etmemeliysen (necessitative second-person singular)
ikaz etmemeliyse (necessitative singular third-person)
ikaz etmemeliysek (first-person necessitative plural)
ikaz etmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
ikaz etmemelilerse (necessitative plural third-person)
ikaz etmedim (past singular third-person)
ikaz etmedin (first-person past plural)
ikaz etmedi (past plural second-person)
ikaz etmedik (past plural third-person)
ikaz etmediniz (past)
ikaz etmediler (past)
ikaz etmediysem (conditional past)
ikaz etmediysen (past second-person singular)
ikaz etmediyse (past singular third-person)
ikaz etmediysek (first-person past plural)
ikaz etmediyseniz (past plural second-person)
ikaz etmedilerse (past plural third-person)
ikaz etmesem (conditional singular third-person)
ikaz etmesen (conditional first-person plural)
ikaz etmese (conditional plural second-person)
ikaz etmesek (conditional plural third-person)
ikaz etmeseniz (conditional)
ikaz etmeseler (conditional)
ikaz etmeseydim (conditional past)
ikaz etmeseydin (conditional second-person singular)
ikaz etmeseydi (conditional singular third-person)
ikaz etmeseydik (conditional first-person plural)
ikaz etmeseydiniz (conditional plural second-person)
ikaz etmeselerdi (conditional plural third-person)
ikaz etmeseymişim (inferential)
ikaz etmeseymişsin (conditional second-person singular)
ikaz etmeseymiş (conditional singular third-person)
ikaz etmeseymişiz (conditional first-person plural)
ikaz etmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ikaz etmeselermiş (conditional plural third-person)
ikaz etmeyeyim (conditional optative singular)
ikaz etmeyesin (optative second-person singular)
ikaz etmeye (optative singular third-person)
ikaz etmeyelim (first-person optative plural)
ikaz etmeyesiniz (optative plural second-person)
ikaz etmeyeler (optative plural third-person)
ikaz etme (first-person imperative plural)
ikaz etmesin (imperative plural second-person)
ikaz etmeyin (imperative)
ikaz etmesinler (imperative)
ikaz etmeyiniz (formal imperative second-person singular)
ikaz etmeyiniz (formal imperative plural second-person)
ikaz etmesene (imperative informal second-person singular)
ikaz etmesenize (imperative informal plural second-person)
ikaz etmemek (imperative infinitive)
ikaz etmeme (imperative noun-from-verb)
ikaz etmeyen (impersonal participle)
ikaz etmemiş (impersonal participle)
ikaz etmeyecek (impersonal participle)
ikaz etmeyen (imperfective)
ikaz etmemiş (impersonal participle perfective)
ikaz etmeyecek (impersonal participle prospective)
ikaz etmediğim (impersonal non-prospective participle)
ikaz etmediğin (impersonal non-prospective participle)
ikaz etmediği (impersonal non-prospective participle)
ikaz etmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ikaz etmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ikaz etmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ikaz etmeyeceğim (impersonal participle prospective)
ikaz etmeyeceğin (impersonal participle prospective)
ikaz etmeyeceği (impersonal participle prospective)
ikaz etmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ikaz etmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ikaz etmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ikaz etmezken (plural second-person)
ikaz etmeyince (plural second-person)
ikaz etmeyip (plural second-person)
ikaz etmeyeli (plural second-person)
ikaz etmeyesiye (plural second-person)
ikaz etmedikçe (plural second-person)
ikaz etmezken
ikaz etmeyince (specific)
ikaz etmeyip (perfective)
ikaz etmeyeli
ikaz etmeyesiye
ikaz etmedikçe
ikaz etmeyerek (imperfective plural)
ikaz etmeye etmeye (imperfective plural)
ikaz etmezcesine (imperfective plural)
ikaz etmeyerek
ikaz etmeye etmeye
ikaz etmezcesine
ikaz edebilirim (aorist singular third-person)
ikaz edebilirsin (aorist first-person plural)
ikaz edebilir (aorist plural second-person)
ikaz edebiliriz (aorist plural third-person)
ikaz edebilirsiniz (aorist)
ikaz edebilirler (aorist)
ikaz edebilirdim (aorist past)
ikaz edebilirdin (aorist second-person singular)
ikaz edebilirdi (aorist singular third-person)
ikaz edebilirdik (aorist first-person plural)
ikaz edebilirdiniz (aorist plural second-person)
ikaz edebilirlerdi (aorist plural third-person)
ikaz edebilirmişim (aorist inferential)
ikaz edebilirmişsin (aorist second-person singular)
ikaz edebilirmiş (aorist singular third-person)
ikaz edebilirmişiz (aorist first-person plural)
ikaz edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ikaz edebilirlermiş (aorist plural third-person)
ikaz edebilirsem (aorist conditional)
ikaz edebilirsen (aorist second-person singular)
ikaz edebilirse (aorist singular third-person)
ikaz edebilirsek (aorist first-person plural)
ikaz edebilirseniz (aorist plural second-person)
ikaz edebilirlerse (aorist plural third-person)
ikaz edebiliyorum (continuative singular third-person)
ikaz edebiliyorsun (continuative first-person plural)
ikaz edebiliyor (continuative plural second-person)
ikaz edebiliyoruz (continuative plural third-person)
ikaz edebiliyorsunuz (continuative)
ikaz edebiliyorlar (continuative)
ikaz edebiliyordum (continuative past)
ikaz edebiliyordun (continuative second-person singular)
ikaz edebiliyordu (continuative singular third-person)
ikaz edebiliyorduk (continuative first-person plural)
ikaz edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
ikaz edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
ikaz edebiliyormuşum (continuative inferential)
ikaz edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ikaz edebiliyormuş (continuative singular third-person)
ikaz edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ikaz edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ikaz edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ikaz edebiliyorsam (conditional continuative)
ikaz edebiliyorsan (continuative second-person singular)
ikaz edebiliyorsa (continuative singular third-person)
ikaz edebiliyorsak (continuative first-person plural)
ikaz edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
ikaz edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ikaz edebilmişim (inferential singular third-person)
ikaz edebilmişsin (first-person inferential plural)
ikaz edebilmiş (inferential plural second-person)
ikaz edebilmişiz (inferential plural third-person)
ikaz edebilmişsiniz (inferential)
ikaz edebilmişler (inferential)
ikaz edebilmiştim (inferential past)
ikaz edebilmiştin (inferential second-person singular)
ikaz edebilmişti (inferential singular third-person)
ikaz edebilmiştik (first-person inferential plural)
ikaz edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
ikaz edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
ikaz edebilmişmişim (inferential)
ikaz edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
ikaz edebilmişmiş (inferential singular third-person)
ikaz edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
ikaz edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ikaz edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
ikaz edebilmişsem (conditional)
ikaz edebilmişsen (inferential second-person singular)
ikaz edebilmişse (inferential singular third-person)
ikaz edebilmişsek (first-person inferential plural)
ikaz edebilmişseniz (inferential plural second-person)
ikaz edebilmişlerse (inferential plural third-person)
ikaz edebileceğim (future singular third-person)
ikaz edebileceksin (first-person future plural)
ikaz edebilecek (future plural second-person)
ikaz edebileceğiz (future plural third-person)
ikaz edebileceksiniz (future)
ikaz edebilecekler (future)
ikaz edebilecektim (future past)
ikaz edebilecektin (future second-person singular)
ikaz edebilecekti (future singular third-person)
ikaz edebilecektik (first-person future plural)
ikaz edebilecektiniz (future plural second-person)
ikaz edebileceklerdi (future plural third-person)
ikaz edebilecekmişim (future inferential)
ikaz edebilecekmişsin (future second-person singular)
ikaz edebilecekmiş (future singular third-person)
ikaz edebilecekmişiz (first-person future plural)
ikaz edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
ikaz edebileceklermiş (future plural third-person)
ikaz edebileceksem (conditional future)
ikaz edebileceksen (future second-person singular)
ikaz edebilecekse (future singular third-person)
ikaz edebileceksek (first-person future plural)
ikaz edebilecekseniz (future plural second-person)
ikaz edebileceklerse (future plural third-person)
ikaz edebilmekteyim (progressive singular third-person)
ikaz edebilmektesin (first-person plural progressive)
ikaz edebilmekte (plural progressive second-person)
ikaz edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
ikaz edebilmektesiniz (progressive)
ikaz edebilmekteler (progressive)
ikaz edebilmekteydim (past progressive)
ikaz edebilmekteydin (progressive second-person singular)
ikaz edebilmekteydi (progressive singular third-person)
ikaz edebilmekteydik (first-person plural progressive)
ikaz edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ikaz edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
ikaz edebilmekteymişim (inferential progressive)
ikaz edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ikaz edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
ikaz edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ikaz edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ikaz edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
ikaz edebilmekteysem (conditional progressive)
ikaz edebilmekteysen (progressive second-person singular)
ikaz edebilmekteyse (progressive singular third-person)
ikaz edebilmekteysek (first-person plural progressive)
ikaz edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ikaz edebilmektelerse (plural progressive third-person)
ikaz edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
ikaz edebilmelisin (first-person necessitative plural)
ikaz edebilmeli (necessitative plural second-person)
ikaz edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ikaz edebilmelisiniz (necessitative)
ikaz edebilmeliler (necessitative)
ikaz edebilmeliydim (necessitative past)
ikaz edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
ikaz edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
ikaz edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
ikaz edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ikaz edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ikaz edebilmeliymişim (inferential)
ikaz edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ikaz edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ikaz edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ikaz edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ikaz edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ikaz edebilmeliysem (conditional)
ikaz edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
ikaz edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
ikaz edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
ikaz edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ikaz edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
ikaz edebildim (past singular third-person)
ikaz edebildin (first-person past plural)
ikaz edebildi (past plural second-person)
ikaz edebildik (past plural third-person)
ikaz edebildiniz (past)
ikaz edebildiler (past)
ikaz edebildiysem (conditional past)
ikaz edebildiysen (past second-person singular)
ikaz edebildiyse (past singular third-person)
ikaz edebildiysek (first-person past plural)
ikaz edebildiyseniz (past plural second-person)
ikaz edebildilerse (past plural third-person)
ikaz edebilsem (conditional singular third-person)
ikaz edebilsen (conditional first-person plural)
ikaz edebilse (conditional plural second-person)
ikaz edebilsek (conditional plural third-person)
ikaz edebilseniz (conditional)
ikaz edebilseler (conditional)
ikaz edebilseydim (conditional past)
ikaz edebilseydin (conditional second-person singular)
ikaz edebilseydi (conditional singular third-person)
ikaz edebilseydik (conditional first-person plural)
ikaz edebilseydiniz (conditional plural second-person)
ikaz edebilselerdi (conditional plural third-person)
ikaz edebilseymişim (inferential)
ikaz edebilseymişsin (conditional second-person singular)
ikaz edebilseymiş (conditional singular third-person)
ikaz edebilseymişiz (conditional first-person plural)
ikaz edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ikaz edebilselermiş (conditional plural third-person)
ikaz edebileyim (conditional optative singular)
ikaz edebilesin (optative second-person singular)
ikaz edebile (optative singular third-person)
ikaz edebilelim (first-person optative plural)
ikaz edebilesiniz (optative plural second-person)
ikaz edebileler (optative plural third-person)
ikaz edebil (first-person imperative plural)
ikaz edebilsin (imperative plural second-person)
ikaz edebilin (imperative)
ikaz edebilsinler (imperative)
ikaz edebiliniz (formal imperative second-person singular)
ikaz edebiliniz (formal imperative plural second-person)
ikaz edebilsene (imperative informal second-person singular)
ikaz edebilsenize (imperative informal plural second-person)
ikaz edebilmek (imperative infinitive)
ikaz edebilme (imperative noun-from-verb)
ikaz edebilen (impersonal participle)
ikaz edebilmiş (impersonal participle)
ikaz edebilecek (impersonal participle)
ikaz edebilen (imperfective)
ikaz edebilmiş (impersonal participle perfective)
ikaz edebilecek (impersonal participle prospective)
ikaz edebildiğim (impersonal non-prospective participle)
ikaz edebildiğin (impersonal non-prospective participle)
ikaz edebildiği (impersonal non-prospective participle)
ikaz edebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ikaz edebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ikaz edebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ikaz edebileceğim (impersonal participle prospective)
ikaz edebileceğin (impersonal participle prospective)
ikaz edebileceği (impersonal participle prospective)
ikaz edebileceğimiz (impersonal participle prospective)
ikaz edebileceğiniz (impersonal participle prospective)
ikaz edebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
ikaz edebilirken (plural second-person)
ikaz edebilince (plural second-person)
ikaz edebilip (plural second-person)
ikaz edebileli (plural second-person)
ikaz edebilesiye (plural second-person)
ikaz edebildikçe (plural second-person)
ikaz edebilirken
ikaz edebilince (specific)
ikaz edebilip (perfective)
ikaz edebileli
ikaz edebilesiye
ikaz edebildikçe
ikaz edebilerek (imperfective plural)
ikaz edebile edebile (imperfective plural)
ikaz edebilircesine (imperfective plural)
ikaz edebilerek
ikaz edebile edebile
ikaz edebilircesine
ikaz edemem (aorist singular third-person)
ikaz edemezsin (aorist first-person plural)
ikaz edemez (aorist plural second-person)
ikaz edemeyiz (aorist plural third-person)
ikaz edemezsiniz (aorist)
ikaz edemezler (aorist)
ikaz edemezdim (aorist past)
ikaz edemezdin (aorist second-person singular)
ikaz edemezdi (aorist singular third-person)
ikaz edemezdik (aorist first-person plural)
ikaz edemezdiniz (aorist plural second-person)
ikaz edemezlerdi (aorist plural third-person)
ikaz edemezmişim (aorist inferential)
ikaz edemezmişsin (aorist second-person singular)
ikaz edemezmiş (aorist singular third-person)
ikaz edemezmişiz (aorist first-person plural)
ikaz edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
ikaz edemezlermiş (aorist plural third-person)
ikaz edemezsem (aorist conditional)
ikaz edemezsen (aorist second-person singular)
ikaz edemezse (aorist singular third-person)
ikaz edemezsek (aorist first-person plural)
ikaz edemezseniz (aorist plural second-person)
ikaz edemezlerse (aorist plural third-person)
ikaz edemiyorum (continuative singular third-person)
ikaz edemiyorsun (continuative first-person plural)
ikaz edemiyor (continuative plural second-person)
ikaz edemiyoruz (continuative plural third-person)
ikaz edemiyorsunuz (continuative)
ikaz edemiyorlar (continuative)
ikaz edemiyordum (continuative past)
ikaz edemiyordun (continuative second-person singular)
ikaz edemiyordu (continuative singular third-person)
ikaz edemiyorduk (continuative first-person plural)
ikaz edemiyordunuz (continuative plural second-person)
ikaz edemiyorlardı (continuative plural third-person)
ikaz edemiyormuşum (continuative inferential)
ikaz edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
ikaz edemiyormuş (continuative singular third-person)
ikaz edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
ikaz edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ikaz edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
ikaz edemiyorsam (conditional continuative)
ikaz edemiyorsan (continuative second-person singular)
ikaz edemiyorsa (continuative singular third-person)
ikaz edemiyorsak (continuative first-person plural)
ikaz edemiyorsanız (continuative plural second-person)
ikaz edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
ikaz edememişim (inferential singular third-person)
ikaz edememişsin (first-person inferential plural)
ikaz edememiş (inferential plural second-person)
ikaz edememişiz (inferential plural third-person)
ikaz edememişsiniz (inferential)
ikaz edememişler (inferential)
ikaz edememiştim (inferential past)
ikaz edememiştin (inferential second-person singular)
ikaz edememişti (inferential singular third-person)
ikaz edememiştik (first-person inferential plural)
ikaz edememiştiniz (inferential plural second-person)
ikaz edememişlerdi (inferential plural third-person)
ikaz edememişmişim (inferential)
ikaz edememişmişsin (inferential second-person singular)
ikaz edememişmiş (inferential singular third-person)
ikaz edememişmişiz (first-person inferential plural)
ikaz edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
ikaz edememişlermiş (inferential plural third-person)
ikaz edememişsem (conditional)
ikaz edememişsen (inferential second-person singular)
ikaz edememişse (inferential singular third-person)
ikaz edememişsek (first-person inferential plural)
ikaz edememişseniz (inferential plural second-person)
ikaz edememişlerse (inferential plural third-person)
ikaz edemeyeceğim (future singular third-person)
ikaz edemeyeceksin (first-person future plural)
ikaz edemeyecek (future plural second-person)
ikaz edemeyeceğiz (future plural third-person)
ikaz edemeyeceksiniz (future)
ikaz edemeyecekler (future)
ikaz edemeyecektim (future past)
ikaz edemeyecektin (future second-person singular)
ikaz edemeyecekti (future singular third-person)
ikaz edemeyecektik (first-person future plural)
ikaz edemeyecektiniz (future plural second-person)
ikaz edemeyeceklerdi (future plural third-person)
ikaz edemeyecekmişim (future inferential)
ikaz edemeyecekmişsin (future second-person singular)
ikaz edemeyecekmiş (future singular third-person)
ikaz edemeyecekmişiz (first-person future plural)
ikaz edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ikaz edemeyeceklermiş (future plural third-person)
ikaz edemeyeceksem (conditional future)
ikaz edemeyeceksen (future second-person singular)
ikaz edemeyecekse (future singular third-person)
ikaz edemeyeceksek (first-person future plural)
ikaz edemeyecekseniz (future plural second-person)
ikaz edemeyeceklerse (future plural third-person)
ikaz edememekteyim (progressive singular third-person)
ikaz edememektesin (first-person plural progressive)
ikaz edememekte (plural progressive second-person)
ikaz edememekteyiz (plural progressive third-person)
ikaz edememektesiniz (progressive)
ikaz edememekteler (progressive)
ikaz edememekteydim (past progressive)
ikaz edememekteydin (progressive second-person singular)
ikaz edememekteydi (progressive singular third-person)
ikaz edememekteydik (first-person plural progressive)
ikaz edememekteydiniz (plural progressive second-person)
ikaz edememektelerdi (plural progressive third-person)
ikaz edememekteymişim (inferential progressive)
ikaz edememekteymişsin (progressive second-person singular)
ikaz edememekteymiş (progressive singular third-person)
ikaz edememekteymişiz (first-person plural progressive)
ikaz edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ikaz edememektelermiş (plural progressive third-person)
ikaz edememekteysem (conditional progressive)
ikaz edememekteysen (progressive second-person singular)
ikaz edememekteyse (progressive singular third-person)
ikaz edememekteysek (first-person plural progressive)
ikaz edememekteyseniz (plural progressive second-person)
ikaz edememektelerse (plural progressive third-person)
ikaz edememeliyim (necessitative singular third-person)
ikaz edememelisin (first-person necessitative plural)
ikaz edememeli (necessitative plural second-person)
ikaz edememeliyiz (necessitative plural third-person)
ikaz edememelisiniz (necessitative)
ikaz edememeliler (necessitative)
ikaz edememeliydim (necessitative past)
ikaz edememeliydin (necessitative second-person singular)
ikaz edememeliydi (necessitative singular third-person)
ikaz edememeliydik (first-person necessitative plural)
ikaz edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
ikaz edememelilerdi (necessitative plural third-person)
ikaz edememeliymişim (inferential)
ikaz edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
ikaz edememeliymiş (necessitative singular third-person)
ikaz edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
ikaz edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ikaz edememelilermiş (necessitative plural third-person)
ikaz edememeliysem (conditional)
ikaz edememeliysen (necessitative second-person singular)
ikaz edememeliyse (necessitative singular third-person)
ikaz edememeliysek (first-person necessitative plural)
ikaz edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
ikaz edememelilerse (necessitative plural third-person)
ikaz edemedim (past singular third-person)
ikaz edemedin (first-person past plural)
ikaz edemedi (past plural second-person)
ikaz edemedik (past plural third-person)
ikaz edemediniz (past)
ikaz edemediler (past)
ikaz edemediysem (conditional past)
ikaz edemediysen (past second-person singular)
ikaz edemediyse (past singular third-person)
ikaz edemediysek (first-person past plural)
ikaz edemediyseniz (past plural second-person)
ikaz edemedilerse (past plural third-person)
ikaz edemesem (conditional singular third-person)
ikaz edemesen (conditional first-person plural)
ikaz edemese (conditional plural second-person)
ikaz edemesek (conditional plural third-person)
ikaz edemeseniz (conditional)
ikaz edemeseler (conditional)
ikaz edemeseydim (conditional past)
ikaz edemeseydin (conditional second-person singular)
ikaz edemeseydi (conditional singular third-person)
ikaz edemeseydik (conditional first-person plural)
ikaz edemeseydiniz (conditional plural second-person)
ikaz edemeselerdi (conditional plural third-person)
ikaz edemeseymişim (inferential)
ikaz edemeseymişsin (conditional second-person singular)
ikaz edemeseymiş (conditional singular third-person)
ikaz edemeseymişiz (conditional first-person plural)
ikaz edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ikaz edemeselermiş (conditional plural third-person)
ikaz edemeyeyim (conditional optative singular)
ikaz edemeyesin (optative second-person singular)
ikaz edemeye (optative singular third-person)
ikaz edemeyelim (first-person optative plural)
ikaz edemeyesiniz (optative plural second-person)
ikaz edemeyeler (optative plural third-person)
ikaz edeme (first-person imperative plural)
ikaz edemesin (imperative plural second-person)
ikaz edemeyin (imperative)
ikaz edemesinler (imperative)
ikaz edemeyiniz (formal imperative second-person singular)
ikaz edemeyiniz (formal imperative plural second-person)
ikaz edemesene (imperative informal second-person singular)
ikaz edemesenize (imperative informal plural second-person)
ikaz edememek (imperative infinitive)
ikaz edememe (imperative noun-from-verb)
ikaz edemeyen (impersonal participle)
ikaz edememiş (impersonal participle)
ikaz edemeyecek (impersonal participle)
ikaz edemeyen (imperfective)
ikaz edememiş (impersonal participle perfective)
ikaz edemeyecek (impersonal participle prospective)
ikaz edemediğim (impersonal non-prospective participle)
ikaz edemediğin (impersonal non-prospective participle)
ikaz edemediği (impersonal non-prospective participle)
ikaz edemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ikaz edemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ikaz edemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ikaz edemeyeceğim (impersonal participle prospective)
ikaz edemeyeceğin (impersonal participle prospective)
ikaz edemeyeceği (impersonal participle prospective)
ikaz edemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ikaz edemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ikaz edemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ikaz edemezken (plural second-person)
ikaz edemeyince (plural second-person)
ikaz edemeyip (plural second-person)
ikaz edemeyeli (plural second-person)
ikaz edemeyesiye (plural second-person)
ikaz edemedikçe (plural second-person)
ikaz edemezken
ikaz edemeyince (specific)
ikaz edemeyip (perfective)
ikaz edemeyeli
ikaz edemeyesiye
ikaz edemedikçe
ikaz edemeyerek (imperfective plural)
ikaz edemeye edemeye (imperfective plural)
ikaz edemezcesine (imperfective plural)
ikaz edemeyerek
ikaz edemeye edemeye
ikaz edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish ایقاظ ایتمك (ikaz etmek). By surface analysis, ikaz (“warning”) + etmek (“to do, to make”).


ilklendirmek

head

ilklendirmek (third-person singular simple present ilklendirir)

ilklendirir (present singular third-person)
ilklendirmek (infinitive)
ilklendiren (imperfective impersonal participle)
ilklendirmiş (impersonal participle perfective)
ilklendirecek (impersonal participle prospective)
ilklendirdiğim (non-prospective participle personal)
ilklendirdiğin (non-prospective participle personal)
ilklendirdiği (non-prospective participle personal)
ilklendirdiğimiz (non-prospective participle personal)
ilklendirdiğiniz (non-prospective participle personal)
ilklendirdikleri (non-prospective participle personal)
ilklendireceğim (participle personal prospective)
ilklendireceğin (participle personal prospective)
ilklendireceği (participle personal prospective)
ilklendireceğimiz (participle personal prospective)
ilklendireceğiniz (participle personal prospective)
ilklendirecekleri (participle personal prospective)
ilklendirme (noun-from-verb)
ilklendiriş (adverbial)
ilklendiririm (aorist first-person indicative present singular)
ilklendirirsin (aorist indicative present second-person singular)
ilklendirir (aorist indicative present singular third-person)
ilklendiririz (aorist first-person indicative plural present)
ilklendirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilklendirirler (aorist indicative plural present third-person)
ilklendiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilklendiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilklendiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilklendiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilklendiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilklendiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilklendirdim (first-person indicative past perfective singular)
ilklendirdin (indicative past perfective second-person singular)
ilklendirdi (indicative past perfective singular third-person)
ilklendirdik (first-person indicative past perfective plural)
ilklendirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
ilklendirdiler (indicative past perfective plural third-person)
ilklendiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilklendiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilklendiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilklendiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilklendiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilklendiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ilklendiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ilklendireceğim (first-person future indicative singular)
ilklendireceksin (future indicative second-person singular)
ilklendirecek (future indicative singular third-person)
ilklendireceğiz (first-person future indicative plural)
ilklendireceksiniz (future indicative plural second-person)
ilklendirecekler (future indicative plural third-person)
ilklendirmişim (first-person inferential perfective singular)
ilklendirmişsin (inferential perfective second-person singular)
ilklendirmiş (inferential perfective singular third-person)
ilklendirmişiz (first-person inferential perfective plural)
ilklendirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilklendirmişler (inferential perfective plural third-person)
ilklendirirmişim (aorist first-person inferential singular)
ilklendirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ilklendirirmiş (aorist inferential singular third-person)
ilklendirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ilklendirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilklendirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or ilklendirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
ilklendiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilklendiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilklendiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilklendiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilklendiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilklendiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilklendirsem (conditional first-person singular)
ilklendirsen (conditional second-person singular)
ilklendirse (conditional singular third-person)
ilklendirsek (conditional first-person plural)
ilklendirseniz (conditional plural second-person)
ilklendirseler (conditional plural third-person)
ilklendirseydim (conditional first-person perfective singular)
ilklendirseydin (conditional perfective second-person singular)
ilklendirseydi (conditional perfective singular third-person)
ilklendirseydik (conditional first-person perfective plural)
ilklendirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilklendirseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilklendireyim (first-person optative singular)
ilklendiresin (optative second-person singular)
ilklendire (optative singular third-person)
ilklendirelim (first-person optative plural)
ilklendiresiniz (optative plural second-person)
ilklendireler (optative plural third-person)
ilklendirmekteyim (first-person progressive singular)
ilklendirmektesin (progressive second-person singular)
ilklendirmekte (progressive singular third-person)
ilklendirmekteyiz (first-person plural progressive)
ilklendirmektesiniz (plural progressive second-person)
ilklendirmekteler (plural progressive third-person)
ilklendirmeliyim (first-person necessitative singular)
ilklendirmelisin (necessitative second-person singular)
ilklendirmeli (necessitative singular third-person)
ilklendirmeliyiz (first-person necessitative plural)
ilklendirmelisiniz (necessitative plural second-person)
ilklendirmeliler (necessitative plural third-person)
ilklendir (imperative second-person singular)
ilklendirsin (imperative singular third-person)
ilklendirin (imperative plural second-person)
ilklendirsinler (imperative plural third-person)
ilklendirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilklendirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilklendirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilklendirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilklendirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilklendirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilklendiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilklendiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilklendiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilklendiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilklendiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilklendiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilklendirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilklendirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilklendirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilklendirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilklendirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilklendirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilklendiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilklendiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilklendiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilklendiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilklendiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilklendiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilklendirecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilklendirecek misin? (future indicative second-person singular)
ilklendirecek mi? (future indicative singular third-person)
ilklendirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilklendirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilklendirecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilklendirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilklendirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilklendirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilklendirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilklendirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilklendirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilklendirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilklendirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilklendirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilklendirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilklendirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilklendirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilklendiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilklendiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilklendiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilklendiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilklendiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilklendiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilklendirsem mi? (conditional first-person singular)
ilklendirsen mi? (conditional second-person singular)
ilklendirse mi? (conditional singular third-person)
ilklendirsek mi? (conditional first-person plural)
ilklendirseniz mi? (conditional plural second-person)
ilklendirseler mi? (conditional plural third-person)
ilklendirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilklendirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilklendirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilklendirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilklendirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilklendirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilklendirmekte miyim? (first-person progressive singular)
ilklendirmekte misin? (progressive second-person singular)
ilklendirmekte mi? (progressive singular third-person)
ilklendirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilklendirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilklendirmekteler mi? (plural progressive third-person)
ilklendirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ilklendirmeli misin? (necessitative second-person singular)
ilklendirmeli mi? (necessitative singular third-person)
ilklendirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilklendirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilklendirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ilklendirmemek (infinitive negative)
ilklendirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ilklendirmemiş (impersonal negative participle perfective)
ilklendirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ilklendirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ilklendirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ilklendirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ilklendirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ilklendirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ilklendirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ilklendirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ilklendirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ilklendirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ilklendirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ilklendirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ilklendirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ilklendirmeme (negative noun-from-verb)
ilklendirmeyiş (adverbial negative)
ilklendirmem (aorist first-person indicative present singular)
ilklendirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ilklendirmez (aorist indicative present singular third-person)
ilklendirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ilklendirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ilklendirmezler (aorist indicative plural present third-person)
ilklendirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ilklendirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ilklendirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ilklendirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ilklendirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ilklendirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ilklendirmedim (first-person indicative past perfective singular)
ilklendirmedin (indicative past perfective second-person singular)
ilklendirmedi (indicative past perfective singular third-person)
ilklendirmedik (first-person indicative past perfective plural)
ilklendirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ilklendirmediler (indicative past perfective plural third-person)
ilklendirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ilklendirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ilklendirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ilklendirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ilklendirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ilklendirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ilklendirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ilklendirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ilklendirmeyecek (future indicative singular third-person)
ilklendirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ilklendirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ilklendirmeyecekler (future indicative plural third-person)
ilklendirmemişim (first-person inferential perfective singular)
ilklendirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ilklendirmemiş (inferential perfective singular third-person)
ilklendirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ilklendirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ilklendirmemişler (inferential perfective plural third-person)
ilklendirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ilklendirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ilklendirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ilklendirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ilklendirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ilklendirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ilklendirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ilklendirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ilklendirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ilklendirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ilklendirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ilklendirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ilklendirmesem (conditional first-person singular)
ilklendirmesen (conditional second-person singular)
ilklendirmese (conditional singular third-person)
ilklendirmesek (conditional first-person plural)
ilklendirmeseniz (conditional plural second-person)
ilklendirmeseler (conditional plural third-person)
ilklendirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ilklendirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ilklendirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ilklendirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ilklendirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ilklendirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ilklendirmeyeyim (first-person optative singular)
ilklendirmeyesin (optative second-person singular)
ilklendirmeye (optative singular third-person)
ilklendirmeyelim (first-person optative plural)
ilklendirmeyesiniz (optative plural second-person)
ilklendirmeyeler (optative plural third-person)
ilklendirmemekteyim (first-person progressive singular)
ilklendirmemektesin (progressive second-person singular)
ilklendirmemekte (progressive singular third-person)
ilklendirmemekteyiz (first-person plural progressive)
ilklendirmemektesiniz (plural progressive second-person)
ilklendirmemekteler (plural progressive third-person)
ilklendirmemeliyim (first-person necessitative singular)
ilklendirmemelisin (necessitative second-person singular)
ilklendirmemeli (necessitative singular third-person)
ilklendirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ilklendirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ilklendirmemeliler (necessitative plural third-person)
ilklendirme (imperative second-person singular)
ilklendirmesin (imperative singular third-person)
ilklendirmeyin (imperative plural second-person)
ilklendirmesinler (imperative plural third-person)
ilklendirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ilklendirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ilklendirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ilklendirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ilklendirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ilklendirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ilklendirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ilklendirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ilklendirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ilklendirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ilklendirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ilklendirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ilklendirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ilklendirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ilklendirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ilklendirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ilklendirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ilklendirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ilklendirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ilklendirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ilklendirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ilklendirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ilklendirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ilklendirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ilklendirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ilklendirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ilklendirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ilklendirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ilklendirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ilklendirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ilklendirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ilklendirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ilklendirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ilklendirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ilklendirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ilklendirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ilklendirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ilklendirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ilklendirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ilklendirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ilklendirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ilklendirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ilklendirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ilklendirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ilklendirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ilklendirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ilklendirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ilklendirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ilklendirmesem mi? (conditional first-person singular)
ilklendirmesen mi? (conditional second-person singular)
ilklendirmese mi? (conditional singular third-person)
ilklendirmesek mi? (conditional first-person plural)
ilklendirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ilklendirmeseler mi? (conditional plural third-person)
ilklendirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ilklendirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ilklendirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ilklendirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ilklendirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ilklendirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ilklendirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ilklendirmemekte misin? (progressive second-person singular)
ilklendirmemekte mi? (progressive singular third-person)
ilklendirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ilklendirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ilklendirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ilklendirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ilklendirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ilklendirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ilklendirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ilklendirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ilklendirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


daldırtmak

head

daldırtmak (third-person singular simple present daldırtır)

daldırtır (present singular third-person)
daldırtmak (infinitive)
daldırtan (imperfective impersonal participle)
daldırtmış (impersonal participle perfective)
daldırtacak (impersonal participle prospective)
daldırtdığım (non-prospective participle personal)
daldırtdığın (non-prospective participle personal)
daldırtdığı (non-prospective participle personal)
daldırtdığımız (non-prospective participle personal)
daldırtdığınız (non-prospective participle personal)
daldırtdıkları (non-prospective participle personal)
daldırtacağım (participle personal prospective)
daldırtacağın (participle personal prospective)
daldırtacağı (participle personal prospective)
daldırtacağımız (participle personal prospective)
daldırtacağınız (participle personal prospective)
daldırtacakları (participle personal prospective)
daldırtma (noun-from-verb)
daldırtış (adverbial)
daldırtırım (aorist first-person indicative present singular)
daldırtırsın (aorist indicative present second-person singular)
daldırtır (aorist indicative present singular third-person)
daldırtırız (aorist first-person indicative plural present)
daldırtırsınız (aorist indicative plural present second-person)
daldırtırlar (aorist indicative plural present third-person)
daldırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
daldırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
daldırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
daldırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
daldırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
daldırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
daldırtdım (first-person indicative past perfective singular)
daldırtdın (indicative past perfective second-person singular)
daldırtdı (indicative past perfective singular third-person)
daldırtdık (first-person indicative past perfective plural)
daldırtdınız (indicative past perfective plural second-person)
daldırtdılar (indicative past perfective plural third-person)
daldırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
daldırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
daldırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
daldırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
daldırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
daldırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or daldırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
daldırtacağım (first-person future indicative singular)
daldırtacaksın (future indicative second-person singular)
daldırtacak (future indicative singular third-person)
daldırtacağız (first-person future indicative plural)
daldırtacaksınız (future indicative plural second-person)
daldırtacaklar (future indicative plural third-person)
daldırtmışım (first-person inferential perfective singular)
daldırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
daldırtmış (inferential perfective singular third-person)
daldırtmışız (first-person inferential perfective plural)
daldırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
daldırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
daldırtırmışım (aorist first-person inferential singular)
daldırtırmışsın (aorist inferential second-person singular)
daldırtırmış (aorist inferential singular third-person)
daldırtırmışız (aorist first-person inferential plural)
daldırtırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
daldırtırlarmış (or daldırtırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
daldırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
daldırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
daldırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
daldırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
daldırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
daldırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
daldırtsam (conditional first-person singular)
daldırtsan (conditional second-person singular)
daldırtsa (conditional singular third-person)
daldırtsak (conditional first-person plural)
daldırtsanız (conditional plural second-person)
daldırtsalar (conditional plural third-person)
daldırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
daldırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
daldırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
daldırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
daldırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
daldırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
daldırtayım (first-person optative singular)
daldırtasın (optative second-person singular)
daldırta (optative singular third-person)
daldırtalım (first-person optative plural)
daldırtasınız (optative plural second-person)
daldırtalar (optative plural third-person)
daldırtmaktayım (first-person progressive singular)
daldırtmaktasın (progressive second-person singular)
daldırtmakta (progressive singular third-person)
daldırtmaktayız (first-person plural progressive)
daldırtmaktasınız (plural progressive second-person)
daldırtmaktalar (plural progressive third-person)
daldırtmalıyım (first-person necessitative singular)
daldırtmalısın (necessitative second-person singular)
daldırtmalı (necessitative singular third-person)
daldırtmalıyız (first-person necessitative plural)
daldırtmalısınız (necessitative plural second-person)
daldırtmalılar (necessitative plural third-person)
daldırt (imperative second-person singular)
daldırtsın (imperative singular third-person)
daldırtın (imperative plural second-person)
daldırtsınlar (imperative plural third-person)
daldırtır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
daldırtır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
daldırtır mı? (aorist indicative present singular third-person)
daldırtır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
daldırtır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
daldırtırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
daldırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
daldırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
daldırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
daldırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
daldırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
daldırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
daldırtdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
daldırtdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
daldırtdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
daldırtdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
daldırtdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
daldırtdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
daldırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
daldırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
daldırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
daldırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
daldırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
daldırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
daldırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
daldırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
daldırtacak mı? (future indicative singular third-person)
daldırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
daldırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
daldırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
daldırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
daldırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
daldırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
daldırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
daldırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
daldırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
daldırtır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
daldırtır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
daldırtır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
daldırtır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
daldırtır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
daldırtırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
daldırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
daldırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
daldırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
daldırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
daldırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
daldırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
daldırtsam mı? (conditional first-person singular)
daldırtsan mı? (conditional second-person singular)
daldırtsa mı? (conditional singular third-person)
daldırtsak mı? (conditional first-person plural)
daldırtsanız mı? (conditional plural second-person)
daldırtsalar mı? (conditional plural third-person)
daldırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
daldırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
daldırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
daldırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
daldırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
daldırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
daldırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
daldırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
daldırtmakta mı? (progressive singular third-person)
daldırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
daldırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
daldırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
daldırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
daldırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
daldırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
daldırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
daldırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
daldırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
daldırtmamak (infinitive negative)
daldırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
daldırtmamış (impersonal negative participle perfective)
daldırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
daldırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
daldırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
daldırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
daldırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
daldırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
daldırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
daldırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
daldırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
daldırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
daldırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
daldırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
daldırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
daldırtmama (negative noun-from-verb)
daldırtmayış (adverbial negative)
daldırtmam (aorist first-person indicative present singular)
daldırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
daldırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
daldırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
daldırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
daldırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
daldırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
daldırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
daldırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
daldırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
daldırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
daldırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
daldırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
daldırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
daldırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
daldırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
daldırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
daldırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
daldırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
daldırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
daldırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
daldırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
daldırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
daldırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
daldırtmayacağım (first-person future indicative singular)
daldırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
daldırtmayacak (future indicative singular third-person)
daldırtmayacağız (first-person future indicative plural)
daldırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
daldırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
daldırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
daldırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
daldırtmamış (inferential perfective singular third-person)
daldırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
daldırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
daldırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
daldırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
daldırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
daldırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
daldırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
daldırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
daldırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
daldırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
daldırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
daldırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
daldırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
daldırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
daldırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
daldırtmasam (conditional first-person singular)
daldırtmasan (conditional second-person singular)
daldırtmasa (conditional singular third-person)
daldırtmasak (conditional first-person plural)
daldırtmasanız (conditional plural second-person)
daldırtmasalar (conditional plural third-person)
daldırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
daldırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
daldırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
daldırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
daldırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
daldırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
daldırtmayayım (first-person optative singular)
daldırtmayasın (optative second-person singular)
daldırtmaya (optative singular third-person)
daldırtmayalım (first-person optative plural)
daldırtmayasınız (optative plural second-person)
daldırtmayalar (optative plural third-person)
daldırtmamaktayım (first-person progressive singular)
daldırtmamaktasın (progressive second-person singular)
daldırtmamakta (progressive singular third-person)
daldırtmamaktayız (first-person plural progressive)
daldırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
daldırtmamaktalar (plural progressive third-person)
daldırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
daldırtmamalısın (necessitative second-person singular)
daldırtmamalı (necessitative singular third-person)
daldırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
daldırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
daldırtmamalılar (necessitative plural third-person)
daldırtma (imperative second-person singular)
daldırtmasın (imperative singular third-person)
daldırtmayın (imperative plural second-person)
daldırtmasınlar (imperative plural third-person)
daldırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
daldırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
daldırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
daldırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
daldırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
daldırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
daldırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
daldırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
daldırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
daldırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
daldırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
daldırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
daldırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
daldırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
daldırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
daldırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
daldırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
daldırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
daldırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
daldırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
daldırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
daldırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
daldırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
daldırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
daldırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
daldırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
daldırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
daldırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
daldırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
daldırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
daldırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
daldırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
daldırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
daldırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
daldırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
daldırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
daldırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
daldırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
daldırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
daldırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
daldırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
daldırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
daldırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
daldırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
daldırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
daldırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
daldırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
daldırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
daldırtmasam mı? (conditional first-person singular)
daldırtmasan mı? (conditional second-person singular)
daldırtmasa mı? (conditional singular third-person)
daldırtmasak mı? (conditional first-person plural)
daldırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
daldırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
daldırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
daldırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
daldırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
daldırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
daldırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
daldırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
daldırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
daldırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
daldırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
daldırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
daldırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
daldırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
daldırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
daldırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
daldırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
daldırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
daldırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
daldırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


koşar

third-person singular indicative aorist of koşmak


gelirler

third-person plural indicative aorist of gelmek