ağaçlamak

head

ağaçlamak (third-person singular simple present ağaçlar)

ağaçlar (present singular third-person)
ağaçlamak (infinitive)
ağaçlayan (imperfective impersonal participle)
ağaçlamış (impersonal participle perfective)
ağaçlayacak (impersonal participle prospective)
ağaçladığım (non-prospective participle personal)
ağaçladığın (non-prospective participle personal)
ağaçladığı (non-prospective participle personal)
ağaçladığımız (non-prospective participle personal)
ağaçladığınız (non-prospective participle personal)
ağaçladıkları (non-prospective participle personal)
ağaçlayacağım (participle personal prospective)
ağaçlayacağın (participle personal prospective)
ağaçlayacağı (participle personal prospective)
ağaçlayacağımız (participle personal prospective)
ağaçlayacağınız (participle personal prospective)
ağaçlayacakları (participle personal prospective)
ağaçlama (noun-from-verb)
ağaçlayış (adverbial)
ağaçlarım (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlarsın (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlar (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlarız (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlarlar (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçladım (first-person indicative past perfective singular)
ağaçladın (indicative past perfective second-person singular)
ağaçladı (indicative past perfective singular third-person)
ağaçladık (first-person indicative past perfective plural)
ağaçladınız (indicative past perfective plural second-person)
ağaçladılar (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlayacağım (first-person future indicative singular)
ağaçlayacaksın (future indicative second-person singular)
ağaçlayacak (future indicative singular third-person)
ağaçlayacağız (first-person future indicative plural)
ağaçlayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağaçlayacaklar (future indicative plural third-person)
ağaçlamışım (first-person inferential perfective singular)
ağaçlamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağaçlamış (inferential perfective singular third-person)
ağaçlamışız (first-person inferential perfective plural)
ağaçlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağaçlamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağaçlarmışım (aorist first-person inferential singular)
ağaçlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağaçlarmış (aorist inferential singular third-person)
ağaçlarmışız (aorist first-person inferential plural)
ağaçlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağaçlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağaçlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlasam (conditional first-person singular)
ağaçlasan (conditional second-person singular)
ağaçlasa (conditional singular third-person)
ağaçlasak (conditional first-person plural)
ağaçlasanız (conditional plural second-person)
ağaçlasalar (conditional plural third-person)
ağaçlasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağaçlasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağaçlasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağaçlasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağaçlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağaçlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağaçlayayım (first-person optative singular)
ağaçlayasın (optative second-person singular)
ağaçlaya (optative singular third-person)
ağaçlayalım (first-person optative plural)
ağaçlayasınız (optative plural second-person)
ağaçlayalar (optative plural third-person)
ağaçlamaktayım (first-person progressive singular)
ağaçlamaktasın (progressive second-person singular)
ağaçlamakta (progressive singular third-person)
ağaçlamaktayız (first-person plural progressive)
ağaçlamaktasınız (plural progressive second-person)
ağaçlamaktalar (plural progressive third-person)
ağaçlamalıyım (first-person necessitative singular)
ağaçlamalısın (necessitative second-person singular)
ağaçlamalı (necessitative singular third-person)
ağaçlamalıyız (first-person necessitative plural)
ağaçlamalısınız (necessitative plural second-person)
ağaçlamalılar (necessitative plural third-person)
ağaçla (imperative second-person singular)
ağaçlasın (imperative singular third-person)
ağaçlayın (imperative plural second-person)
ağaçlasınlar (imperative plural third-person)
ağaçlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağaçladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağaçladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağaçladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağaçladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağaçladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağaçlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağaçlayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağaçlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağaçlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağaçlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağaçlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağaçlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağaçlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağaçlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağaçlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağaçlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağaçlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağaçlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağaçlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağaçlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağaçlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağaçlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağaçlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlasam mı? (conditional first-person singular)
ağaçlasan mı? (conditional second-person singular)
ağaçlasa mı? (conditional singular third-person)
ağaçlasak mı? (conditional first-person plural)
ağaçlasanız mı? (conditional plural second-person)
ağaçlasalar mı? (conditional plural third-person)
ağaçlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağaçlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağaçlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağaçlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağaçlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağaçlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağaçlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağaçlamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağaçlamakta mı? (progressive singular third-person)
ağaçlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağaçlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağaçlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağaçlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağaçlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağaçlamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağaçlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağaçlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağaçlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
ağaçlamamak (infinitive negative)
ağaçlamayan (imperfective impersonal negative participle)
ağaçlamamış (impersonal negative participle perfective)
ağaçlamayacak (impersonal negative participle prospective)
ağaçlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ağaçlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ağaçlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ağaçlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ağaçlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ağaçlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ağaçlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ağaçlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ağaçlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ağaçlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ağaçlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ağaçlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ağaçlamama (negative noun-from-verb)
ağaçlamayış (adverbial negative)
ağaçlamam (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlamaz (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlamayız (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçlamadım (first-person indicative past perfective singular)
ağaçlamadın (indicative past perfective second-person singular)
ağaçlamadı (indicative past perfective singular third-person)
ağaçlamadık (first-person indicative past perfective plural)
ağaçlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
ağaçlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlamayacağım (first-person future indicative singular)
ağaçlamayacaksın (future indicative second-person singular)
ağaçlamayacak (future indicative singular third-person)
ağaçlamayacağız (first-person future indicative plural)
ağaçlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
ağaçlamayacaklar (future indicative plural third-person)
ağaçlamamışım (first-person inferential perfective singular)
ağaçlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
ağaçlamamış (inferential perfective singular third-person)
ağaçlamamışız (first-person inferential perfective plural)
ağaçlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ağaçlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
ağaçlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
ağaçlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ağaçlamazmış (aorist inferential singular third-person)
ağaçlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
ağaçlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ağaçlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
ağaçlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlamasam (conditional first-person singular)
ağaçlamasan (conditional second-person singular)
ağaçlamasa (conditional singular third-person)
ağaçlamasak (conditional first-person plural)
ağaçlamasanız (conditional plural second-person)
ağaçlamasalar (conditional plural third-person)
ağaçlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
ağaçlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
ağaçlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
ağaçlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
ağaçlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ağaçlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ağaçlamayayım (first-person optative singular)
ağaçlamayasın (optative second-person singular)
ağaçlamaya (optative singular third-person)
ağaçlamayalım (first-person optative plural)
ağaçlamayasınız (optative plural second-person)
ağaçlamayalar (optative plural third-person)
ağaçlamamaktayım (first-person progressive singular)
ağaçlamamaktasın (progressive second-person singular)
ağaçlamamakta (progressive singular third-person)
ağaçlamamaktayız (first-person plural progressive)
ağaçlamamaktasınız (plural progressive second-person)
ağaçlamamaktalar (plural progressive third-person)
ağaçlamamalıyım (first-person necessitative singular)
ağaçlamamalısın (necessitative second-person singular)
ağaçlamamalı (necessitative singular third-person)
ağaçlamamalıyız (first-person necessitative plural)
ağaçlamamalısınız (necessitative plural second-person)
ağaçlamamalılar (necessitative plural third-person)
ağaçlama (imperative second-person singular)
ağaçlamasın (imperative singular third-person)
ağaçlamayın (imperative plural second-person)
ağaçlamasınlar (imperative plural third-person)
ağaçlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ağaçlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ağaçlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ağaçlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ağaçlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ağaçlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ağaçlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ağaçlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ağaçlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ağaçlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ağaçlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ağaçlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ağaçlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ağaçlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ağaçlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ağaçlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ağaçlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ağaçlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ağaçlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ağaçlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ağaçlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ağaçlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ağaçlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ağaçlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ağaçlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ağaçlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ağaçlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
ağaçlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ağaçlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ağaçlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ağaçlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ağaçlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ağaçlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ağaçlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ağaçlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ağaçlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ağaçlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ağaçlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ağaçlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ağaçlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ağaçlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ağaçlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ağaçlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ağaçlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ağaçlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ağaçlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ağaçlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ağaçlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ağaçlamasam mı? (conditional first-person singular)
ağaçlamasan mı? (conditional second-person singular)
ağaçlamasa mı? (conditional singular third-person)
ağaçlamasak mı? (conditional first-person plural)
ağaçlamasanız mı? (conditional plural second-person)
ağaçlamasalar mı? (conditional plural third-person)
ağaçlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ağaçlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ağaçlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ağaçlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ağaçlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ağaçlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ağaçlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ağaçlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
ağaçlamamakta mı? (progressive singular third-person)
ağaçlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ağaçlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ağaçlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ağaçlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ağaçlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ağaçlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
ağaçlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ağaçlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ağaçlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)


dilemek

dilemek (third-person singular simple present diler)

diler (present singular third-person)
dilemek (infinitive)
dileyen (imperfective impersonal participle)
dilemiş (impersonal participle perfective)
dileyecek (impersonal participle prospective)
dilediğim (non-prospective participle personal)
dilediğin (non-prospective participle personal)
dilediği (non-prospective participle personal)
dilediğimiz (non-prospective participle personal)
dilediğiniz (non-prospective participle personal)
diledikleri (non-prospective participle personal)
dileyeceğim (participle personal prospective)
dileyeceğin (participle personal prospective)
dileyeceği (participle personal prospective)
dileyeceğimiz (participle personal prospective)
dileyeceğiniz (participle personal prospective)
dileyecekleri (participle personal prospective)
dileme (noun-from-verb)
dileyiş (adverbial)
dilerim (aorist first-person indicative present singular)
dilersin (aorist indicative present second-person singular)
diler (aorist indicative present singular third-person)
dileriz (aorist first-person indicative plural present)
dilersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dilerler (aorist indicative plural present third-person)
diliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
diliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
diliyor (imperfective indicative present singular third-person)
diliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
diliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
diliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
diledim (first-person indicative past perfective singular)
diledin (indicative past perfective second-person singular)
diledi (indicative past perfective singular third-person)
diledik (first-person indicative past perfective plural)
dilediniz (indicative past perfective plural second-person)
dilediler (indicative past perfective plural third-person)
diliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
diliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
diliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
diliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
diliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
diliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dileyeceğim (first-person future indicative singular)
dileyeceksin (future indicative second-person singular)
dileyecek (future indicative singular third-person)
dileyeceğiz (first-person future indicative plural)
dileyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dileyecekler (future indicative plural third-person)
dilemişim (first-person inferential perfective singular)
dilemişsin (inferential perfective second-person singular)
dilemiş (inferential perfective singular third-person)
dilemişiz (first-person inferential perfective plural)
dilemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dilemişler (inferential perfective plural third-person)
dilermişim (aorist first-person inferential singular)
dilermişsin (aorist inferential second-person singular)
dilermiş (aorist inferential singular third-person)
dilermişiz (aorist first-person inferential plural)
dilermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dilermişler (aorist inferential plural third-person)
diliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
diliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
diliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
diliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
diliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
diliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
dilesem (conditional first-person singular)
dilesen (conditional second-person singular)
dilese (conditional singular third-person)
dilesek (conditional first-person plural)
dileseniz (conditional plural second-person)
dileseler (conditional plural third-person)
dileseydim (conditional first-person perfective singular)
dileseydin (conditional perfective second-person singular)
dileseydi (conditional perfective singular third-person)
dileseydik (conditional first-person perfective plural)
dileseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dileseydiler (conditional perfective plural third-person)
dileyeyim (first-person optative singular)
dileyesin (optative second-person singular)
dileye (optative singular third-person)
dileyelim (first-person optative plural)
dileyesiniz (optative plural second-person)
dileyeler (optative plural third-person)
dilemekteyim (first-person progressive singular)
dilemektesin (progressive second-person singular)
dilemekte (progressive singular third-person)
dilemekteyiz (first-person plural progressive)
dilemektesiniz (plural progressive second-person)
dilemekteler (plural progressive third-person)
dilemeliyim (first-person necessitative singular)
dilemelisin (necessitative second-person singular)
dilemeli (necessitative singular third-person)
dilemeliyiz (first-person necessitative plural)
dilemelisiniz (necessitative plural second-person)
dilemeliler (necessitative plural third-person)
dile (imperative second-person singular)
dilesin (imperative singular third-person)
dileyin (imperative plural second-person)
dilesinler (imperative plural third-person)
diler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
diler misin? (aorist indicative present second-person singular)
diler mi? (aorist indicative present singular third-person)
diler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
diler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dilerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
diliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
diliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
diliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
diliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
diliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
diliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
diledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
diledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
diledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
diledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dilediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dilediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
diliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
diliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
diliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
diliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
diliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
diliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dileyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dileyecek misin? (future indicative second-person singular)
dileyecek mi? (future indicative singular third-person)
dileyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dileyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dileyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dilemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dilemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dilemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dilemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dilemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dilemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
diler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
diler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
diler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
diler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
diler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dilerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
diliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
diliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
diliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
diliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
diliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
diliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dilesem mi? (conditional first-person singular)
dilesen mi? (conditional second-person singular)
dilese mi? (conditional singular third-person)
dilesek mi? (conditional first-person plural)
dileseniz mi? (conditional plural second-person)
dileseler mi? (conditional plural third-person)
dilese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dilese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dilese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dilese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dilese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dileseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dilemekte miyim? (first-person progressive singular)
dilemekte misin? (progressive second-person singular)
dilemekte mi? (progressive singular third-person)
dilemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dilemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dilemekteler mi? (plural progressive third-person)
dilemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dilemeli misin? (necessitative second-person singular)
dilemeli mi? (necessitative singular third-person)
dilemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dilemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dilemeliler mi? (necessitative plural third-person)
dilememek (infinitive negative)
dilemeyen (imperfective impersonal negative participle)
dilememiş (impersonal negative participle perfective)
dilemeyecek (impersonal negative participle prospective)
dilemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dilemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dilemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dilemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dilemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dilemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dilemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dilemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dilemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dilemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dilemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dilemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dilememe (negative noun-from-verb)
dilemeyiş (adverbial negative)
dilemem (aorist first-person indicative present singular)
dilemezsin (aorist indicative present second-person singular)
dilemez (aorist indicative present singular third-person)
dilemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dilemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dilemezler (aorist indicative plural present third-person)
dilemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dilemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dilemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dilemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dilemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dilemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dilemedim (first-person indicative past perfective singular)
dilemedin (indicative past perfective second-person singular)
dilemedi (indicative past perfective singular third-person)
dilemedik (first-person indicative past perfective plural)
dilemediniz (indicative past perfective plural second-person)
dilemediler (indicative past perfective plural third-person)
dilemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dilemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dilemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dilemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dilemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dilemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dilemeyeceğim (first-person future indicative singular)
dilemeyeceksin (future indicative second-person singular)
dilemeyecek (future indicative singular third-person)
dilemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dilemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dilemeyecekler (future indicative plural third-person)
dilememişim (first-person inferential perfective singular)
dilememişsin (inferential perfective second-person singular)
dilememiş (inferential perfective singular third-person)
dilememişiz (first-person inferential perfective plural)
dilememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dilememişler (inferential perfective plural third-person)
dilemezmişim (aorist first-person inferential singular)
dilemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dilemezmiş (aorist inferential singular third-person)
dilemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dilemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dilemezmişler (aorist inferential plural third-person)
dilemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dilemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dilemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dilemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dilemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dilemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
dilemesem (conditional first-person singular)
dilemesen (conditional second-person singular)
dilemese (conditional singular third-person)
dilemesek (conditional first-person plural)
dilemeseniz (conditional plural second-person)
dilemeseler (conditional plural third-person)
dilemeseydim (conditional first-person perfective singular)
dilemeseydin (conditional perfective second-person singular)
dilemeseydi (conditional perfective singular third-person)
dilemeseydik (conditional first-person perfective plural)
dilemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dilemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dilemeyeyim (first-person optative singular)
dilemeyesin (optative second-person singular)
dilemeye (optative singular third-person)
dilemeyelim (first-person optative plural)
dilemeyesiniz (optative plural second-person)
dilemeyeler (optative plural third-person)
dilememekteyim (first-person progressive singular)
dilememektesin (progressive second-person singular)
dilememekte (progressive singular third-person)
dilememekteyiz (first-person plural progressive)
dilememektesiniz (plural progressive second-person)
dilememekteler (plural progressive third-person)
dilememeliyim (first-person necessitative singular)
dilememelisin (necessitative second-person singular)
dilememeli (necessitative singular third-person)
dilememeliyiz (first-person necessitative plural)
dilememelisiniz (necessitative plural second-person)
dilememeliler (necessitative plural third-person)
dileme (imperative second-person singular)
dilemesin (imperative singular third-person)
dilemeyin (imperative plural second-person)
dilemesinler (imperative plural third-person)
dilemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dilemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dilemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dilemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dilemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dilemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dilemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dilemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dilemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dilemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dilemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dilemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dilemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dilemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dilemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dilemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dilemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dilemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dilemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dilemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dilemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dilemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dilemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dilemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dilemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dilemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dilemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dilemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dilemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dilemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dilememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dilememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dilememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dilememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dilememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dilememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dilemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dilemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dilemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dilemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dilemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dilemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dilemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dilemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dilemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dilemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dilemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dilemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dilemesem mi? (conditional first-person singular)
dilemesen mi? (conditional second-person singular)
dilemese mi? (conditional singular third-person)
dilemesek mi? (conditional first-person plural)
dilemeseniz mi? (conditional plural second-person)
dilemeseler mi? (conditional plural third-person)
dilemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dilemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dilemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dilemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dilemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dilemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dilememekte miyim? (first-person progressive singular)
dilememekte misin? (progressive second-person singular)
dilememekte mi? (progressive singular third-person)
dilememekte miyiz? (first-person plural progressive)
dilememekte misiniz? (plural progressive second-person)
dilememekteler mi? (plural progressive third-person)
dilememeli miyim? (first-person necessitative singular)
dilememeli misin? (necessitative second-person singular)
dilememeli mi? (necessitative singular third-person)
dilememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dilememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dilememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیلهمك (dilemek, “to wish for, to desire, to long for, to request”), from Proto-Turkic *tile- (“to wish”), from *til (“tongue, language”) + *-ge.

inh+

Bana şans dile!

(intransitive) To make a wish for someone.


içilmek

head

içilmek (third-person singular simple present içilir)

içilir (present singular third-person)
içilmek (infinitive)
içilen (imperfective impersonal participle)
içilmiş (impersonal participle perfective)
içilecek (impersonal participle prospective)
içildiğim (non-prospective participle personal)
içildiğin (non-prospective participle personal)
içildiği (non-prospective participle personal)
içildiğimiz (non-prospective participle personal)
içildiğiniz (non-prospective participle personal)
içildikleri (non-prospective participle personal)
içileceğim (participle personal prospective)
içileceğin (participle personal prospective)
içileceği (participle personal prospective)
içileceğimiz (participle personal prospective)
içileceğiniz (participle personal prospective)
içilecekleri (participle personal prospective)
içilme (noun-from-verb)
içiliş (adverbial)
içilirim (aorist first-person indicative present singular)
içilirsin (aorist indicative present second-person singular)
içilir (aorist indicative present singular third-person)
içiliriz (aorist first-person indicative plural present)
içilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
içilirler (aorist indicative plural present third-person)
içiliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
içiliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
içiliyor (imperfective indicative present singular third-person)
içiliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
içiliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
içiliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
içildim (first-person indicative past perfective singular)
içildin (indicative past perfective second-person singular)
içildi (indicative past perfective singular third-person)
içildik (first-person indicative past perfective plural)
içildiniz (indicative past perfective plural second-person)
içildiler (indicative past perfective plural third-person)
içiliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
içiliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
içiliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
içiliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
içiliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
içiliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or içiliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
içileceğim (first-person future indicative singular)
içileceksin (future indicative second-person singular)
içilecek (future indicative singular third-person)
içileceğiz (first-person future indicative plural)
içileceksiniz (future indicative plural second-person)
içilecekler (future indicative plural third-person)
içilmişim (first-person inferential perfective singular)
içilmişsin (inferential perfective second-person singular)
içilmiş (inferential perfective singular third-person)
içilmişiz (first-person inferential perfective plural)
içilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
içilmişler (inferential perfective plural third-person)
içilirmişim (aorist first-person inferential singular)
içilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
içilirmiş (aorist inferential singular third-person)
içilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
içilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
içilirlermiş (or içilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
içiliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
içiliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
içiliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
içiliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
içiliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
içiliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
içilsem (conditional first-person singular)
içilsen (conditional second-person singular)
içilse (conditional singular third-person)
içilsek (conditional first-person plural)
içilseniz (conditional plural second-person)
içilseler (conditional plural third-person)
içilseydim (conditional first-person perfective singular)
içilseydin (conditional perfective second-person singular)
içilseydi (conditional perfective singular third-person)
içilseydik (conditional first-person perfective plural)
içilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
içilseydiler (conditional perfective plural third-person)
içileyim (first-person optative singular)
içilesin (optative second-person singular)
içile (optative singular third-person)
içilelim (first-person optative plural)
içilesiniz (optative plural second-person)
içileler (optative plural third-person)
içilmekteyim (first-person progressive singular)
içilmektesin (progressive second-person singular)
içilmekte (progressive singular third-person)
içilmekteyiz (first-person plural progressive)
içilmektesiniz (plural progressive second-person)
içilmekteler (plural progressive third-person)
içilmeliyim (first-person necessitative singular)
içilmelisin (necessitative second-person singular)
içilmeli (necessitative singular third-person)
içilmeliyiz (first-person necessitative plural)
içilmelisiniz (necessitative plural second-person)
içilmeliler (necessitative plural third-person)
içil (imperative second-person singular)
içilsin (imperative singular third-person)
içilin (imperative plural second-person)
içilsinler (imperative plural third-person)
içilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
içilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
içilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
içilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
içilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
içilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
içiliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
içiliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
içiliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
içiliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
içiliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
içiliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
içildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
içildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
içildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
içildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
içildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
içildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
içiliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
içiliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
içiliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
içiliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
içiliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
içiliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
içilecek miyim? (first-person future indicative singular)
içilecek misin? (future indicative second-person singular)
içilecek mi? (future indicative singular third-person)
içilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
içilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
içilecekler mi? (future indicative plural third-person)
içilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
içilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
içilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
içilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
içilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
içilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
içilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
içilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
içilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
içilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
içilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
içilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
içiliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
içiliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
içiliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
içiliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
içiliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
içiliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
içilsem mi? (conditional first-person singular)
içilsen mi? (conditional second-person singular)
içilse mi? (conditional singular third-person)
içilsek mi? (conditional first-person plural)
içilseniz mi? (conditional plural second-person)
içilseler mi? (conditional plural third-person)
içilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
içilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
içilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
içilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
içilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
içilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
içilmekte miyim? (first-person progressive singular)
içilmekte misin? (progressive second-person singular)
içilmekte mi? (progressive singular third-person)
içilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
içilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
içilmekteler mi? (plural progressive third-person)
içilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
içilmeli misin? (necessitative second-person singular)
içilmeli mi? (necessitative singular third-person)
içilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
içilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
içilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
içilmemek (infinitive negative)
içilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
içilmemiş (impersonal negative participle perfective)
içilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
içilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
içilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
içilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
içilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
içilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
içilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
içilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
içilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
içilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
içilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
içilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
içilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
içilmeme (negative noun-from-verb)
içilmeyiş (adverbial negative)
içilmem (aorist first-person indicative present singular)
içilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
içilmez (aorist indicative present singular third-person)
içilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
içilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
içilmezler (aorist indicative plural present third-person)
içilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
içilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
içilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
içilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
içilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
içilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
içilmedim (first-person indicative past perfective singular)
içilmedin (indicative past perfective second-person singular)
içilmedi (indicative past perfective singular third-person)
içilmedik (first-person indicative past perfective plural)
içilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
içilmediler (indicative past perfective plural third-person)
içilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
içilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
içilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
içilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
içilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
içilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
içilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
içilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
içilmeyecek (future indicative singular third-person)
içilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
içilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
içilmeyecekler (future indicative plural third-person)
içilmemişim (first-person inferential perfective singular)
içilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
içilmemiş (inferential perfective singular third-person)
içilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
içilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
içilmemişler (inferential perfective plural third-person)
içilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
içilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
içilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
içilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
içilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
içilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
içilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
içilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
içilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
içilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
içilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
içilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
içilmesem (conditional first-person singular)
içilmesen (conditional second-person singular)
içilmese (conditional singular third-person)
içilmesek (conditional first-person plural)
içilmeseniz (conditional plural second-person)
içilmeseler (conditional plural third-person)
içilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
içilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
içilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
içilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
içilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
içilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
içilmeyeyim (first-person optative singular)
içilmeyesin (optative second-person singular)
içilmeye (optative singular third-person)
içilmeyelim (first-person optative plural)
içilmeyesiniz (optative plural second-person)
içilmeyeler (optative plural third-person)
içilmemekteyim (first-person progressive singular)
içilmemektesin (progressive second-person singular)
içilmemekte (progressive singular third-person)
içilmemekteyiz (first-person plural progressive)
içilmemektesiniz (plural progressive second-person)
içilmemekteler (plural progressive third-person)
içilmemeliyim (first-person necessitative singular)
içilmemelisin (necessitative second-person singular)
içilmemeli (necessitative singular third-person)
içilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
içilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
içilmemeliler (necessitative plural third-person)
içilme (imperative second-person singular)
içilmesin (imperative singular third-person)
içilmeyin (imperative plural second-person)
içilmesinler (imperative plural third-person)
içilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
içilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
içilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
içilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
içilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
içilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
içilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
içilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
içilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
içilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
içilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
içilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
içilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
içilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
içilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
içilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
içilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
içilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
içilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
içilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
içilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
içilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
içilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
içilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
içilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
içilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
içilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
içilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
içilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
içilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
içilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
içilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
içilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
içilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
içilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
içilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
içilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
içilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
içilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
içilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
içilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
içilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
içilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
içilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
içilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
içilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
içilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
içilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
içilmesem mi? (conditional first-person singular)
içilmesen mi? (conditional second-person singular)
içilmese mi? (conditional singular third-person)
içilmesek mi? (conditional first-person plural)
içilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
içilmeseler mi? (conditional plural third-person)
içilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
içilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
içilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
içilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
içilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
içilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
içilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
içilmemekte misin? (progressive second-person singular)
içilmemekte mi? (progressive singular third-person)
içilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
içilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
içilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
içilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
içilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
içilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
içilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
içilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
içilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish ایچلمك (içilmek, “to be drunk, be imbibed”), from Proto-Turkic *ič-il-mek (“to be drunk”). Equivalent to iç- + -il (“passive marker”). Cognate with Karakhanid اِجِلْماكْ (ičilmēk, “to be drunk”).


tutuklamak

head

tutuklamak (third-person singular simple present tutuklar)

tutuklar (present singular third-person)
tutuklamak (infinitive)
tutuklayan (imperfective impersonal participle)
tutuklamış (impersonal participle perfective)
tutuklayacak (impersonal participle prospective)
tutukladığım (non-prospective participle personal)
tutukladığın (non-prospective participle personal)
tutukladığı (non-prospective participle personal)
tutukladığımız (non-prospective participle personal)
tutukladığınız (non-prospective participle personal)
tutukladıkları (non-prospective participle personal)
tutuklayacağım (participle personal prospective)
tutuklayacağın (participle personal prospective)
tutuklayacağı (participle personal prospective)
tutuklayacağımız (participle personal prospective)
tutuklayacağınız (participle personal prospective)
tutuklayacakları (participle personal prospective)
tutuklama (noun-from-verb)
tutuklayış (adverbial)
tutuklarım (aorist first-person indicative present singular)
tutuklarsın (aorist indicative present second-person singular)
tutuklar (aorist indicative present singular third-person)
tutuklarız (aorist first-person indicative plural present)
tutuklarsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutuklarlar (aorist indicative plural present third-person)
tutukluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutukluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutukluyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutukluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutukluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutukluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutukladım (first-person indicative past perfective singular)
tutukladın (indicative past perfective second-person singular)
tutukladı (indicative past perfective singular third-person)
tutukladık (first-person indicative past perfective plural)
tutukladınız (indicative past perfective plural second-person)
tutukladılar (indicative past perfective plural third-person)
tutukluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutukluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutukluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutukluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutukluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutukluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklayacağım (first-person future indicative singular)
tutuklayacaksın (future indicative second-person singular)
tutuklayacak (future indicative singular third-person)
tutuklayacağız (first-person future indicative plural)
tutuklayacaksınız (future indicative plural second-person)
tutuklayacaklar (future indicative plural third-person)
tutuklamışım (first-person inferential perfective singular)
tutuklamışsın (inferential perfective second-person singular)
tutuklamış (inferential perfective singular third-person)
tutuklamışız (first-person inferential perfective plural)
tutuklamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tutuklamışlar (inferential perfective plural third-person)
tutuklarmışım (aorist first-person inferential singular)
tutuklarmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutuklarmış (aorist inferential singular third-person)
tutuklarmışız (aorist first-person inferential plural)
tutuklarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutuklarmışlar (aorist inferential plural third-person)
tutukluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutukluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutukluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutukluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutukluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutukluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
tutuklasam (conditional first-person singular)
tutuklasan (conditional second-person singular)
tutuklasa (conditional singular third-person)
tutuklasak (conditional first-person plural)
tutuklasanız (conditional plural second-person)
tutuklasalar (conditional plural third-person)
tutuklasaydım (conditional first-person perfective singular)
tutuklasaydın (conditional perfective second-person singular)
tutuklasaydı (conditional perfective singular third-person)
tutuklasaydık (conditional first-person perfective plural)
tutuklasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutuklasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutuklayayım (first-person optative singular)
tutuklayasın (optative second-person singular)
tutuklaya (optative singular third-person)
tutuklayalım (first-person optative plural)
tutuklayasınız (optative plural second-person)
tutuklayalar (optative plural third-person)
tutuklamaktayım (first-person progressive singular)
tutuklamaktasın (progressive second-person singular)
tutuklamakta (progressive singular third-person)
tutuklamaktayız (first-person plural progressive)
tutuklamaktasınız (plural progressive second-person)
tutuklamaktalar (plural progressive third-person)
tutuklamalıyım (first-person necessitative singular)
tutuklamalısın (necessitative second-person singular)
tutuklamalı (necessitative singular third-person)
tutuklamalıyız (first-person necessitative plural)
tutuklamalısınız (necessitative plural second-person)
tutuklamalılar (necessitative plural third-person)
tutukla (imperative second-person singular)
tutuklasın (imperative singular third-person)
tutuklayın (imperative plural second-person)
tutuklasınlar (imperative plural third-person)
tutuklar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutuklar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutuklar mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutuklar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutuklar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutuklarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutukluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutukluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutukluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutukluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutukluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutukluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutukladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tutukladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tutukladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tutukladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tutukladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tutukladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutukluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutukluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutukluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutukluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutukluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutukluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutuklayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutuklayacak mı? (future indicative singular third-person)
tutuklayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutuklayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutuklayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutuklamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tutuklamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tutuklamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tutuklamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tutuklamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tutuklamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutuklar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tutuklar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tutuklar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tutuklar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tutuklar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutuklarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutukluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutukluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutukluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutukluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutukluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutukluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutuklasam mı? (conditional first-person singular)
tutuklasan mı? (conditional second-person singular)
tutuklasa mı? (conditional singular third-person)
tutuklasak mı? (conditional first-person plural)
tutuklasanız mı? (conditional plural second-person)
tutuklasalar mı? (conditional plural third-person)
tutuklasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutuklasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutuklasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutuklasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutuklasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutuklasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutuklamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutuklamakta mısın? (progressive second-person singular)
tutuklamakta mı? (progressive singular third-person)
tutuklamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutuklamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutuklamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutuklamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutuklamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutuklamalı mı? (necessitative singular third-person)
tutuklamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutuklamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutuklamalılar mı? (necessitative plural third-person)
tutuklamamak (infinitive negative)
tutuklamayan (imperfective impersonal negative participle)
tutuklamamış (impersonal negative participle perfective)
tutuklamayacak (impersonal negative participle prospective)
tutuklamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tutuklamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tutuklamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tutuklamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tutuklamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tutuklamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tutuklamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tutuklamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tutuklamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tutuklamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tutuklamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tutuklamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tutuklamama (negative noun-from-verb)
tutuklamayış (adverbial negative)
tutuklamam (aorist first-person indicative present singular)
tutuklamazsın (aorist indicative present second-person singular)
tutuklamaz (aorist indicative present singular third-person)
tutuklamayız (aorist first-person indicative plural present)
tutuklamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tutuklamazlar (aorist indicative plural present third-person)
tutuklamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tutuklamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tutuklamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tutuklamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tutuklamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tutuklamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tutuklamadım (first-person indicative past perfective singular)
tutuklamadın (indicative past perfective second-person singular)
tutuklamadı (indicative past perfective singular third-person)
tutuklamadık (first-person indicative past perfective plural)
tutuklamadınız (indicative past perfective plural second-person)
tutuklamadılar (indicative past perfective plural third-person)
tutuklamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tutuklamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tutuklamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tutuklamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tutuklamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tutuklamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklamayacağım (first-person future indicative singular)
tutuklamayacaksın (future indicative second-person singular)
tutuklamayacak (future indicative singular third-person)
tutuklamayacağız (first-person future indicative plural)
tutuklamayacaksınız (future indicative plural second-person)
tutuklamayacaklar (future indicative plural third-person)
tutuklamamışım (first-person inferential perfective singular)
tutuklamamışsın (inferential perfective second-person singular)
tutuklamamış (inferential perfective singular third-person)
tutuklamamışız (first-person inferential perfective plural)
tutuklamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tutuklamamışlar (inferential perfective plural third-person)
tutuklamazmışım (aorist first-person inferential singular)
tutuklamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tutuklamazmış (aorist inferential singular third-person)
tutuklamazmışız (aorist first-person inferential plural)
tutuklamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tutuklamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
tutuklamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tutuklamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tutuklamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tutuklamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tutuklamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tutuklamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
tutuklamasam (conditional first-person singular)
tutuklamasan (conditional second-person singular)
tutuklamasa (conditional singular third-person)
tutuklamasak (conditional first-person plural)
tutuklamasanız (conditional plural second-person)
tutuklamasalar (conditional plural third-person)
tutuklamasaydım (conditional first-person perfective singular)
tutuklamasaydın (conditional perfective second-person singular)
tutuklamasaydı (conditional perfective singular third-person)
tutuklamasaydık (conditional first-person perfective plural)
tutuklamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tutuklamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tutuklamayayım (first-person optative singular)
tutuklamayasın (optative second-person singular)
tutuklamaya (optative singular third-person)
tutuklamayalım (first-person optative plural)
tutuklamayasınız (optative plural second-person)
tutuklamayalar (optative plural third-person)
tutuklamamaktayım (first-person progressive singular)
tutuklamamaktasın (progressive second-person singular)
tutuklamamakta (progressive singular third-person)
tutuklamamaktayız (first-person plural progressive)
tutuklamamaktasınız (plural progressive second-person)
tutuklamamaktalar (plural progressive third-person)
tutuklamamalıyım (first-person necessitative singular)
tutuklamamalısın (necessitative second-person singular)
tutuklamamalı (necessitative singular third-person)
tutuklamamalıyız (first-person necessitative plural)
tutuklamamalısınız (necessitative plural second-person)
tutuklamamalılar (necessitative plural third-person)
tutuklama (imperative second-person singular)
tutuklamasın (imperative singular third-person)
tutuklamayın (imperative plural second-person)
tutuklamasınlar (imperative plural third-person)
tutuklamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tutuklamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tutuklamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tutuklamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tutuklamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tutuklamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tutuklamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tutuklamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tutuklamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tutuklamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tutuklamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tutuklamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tutuklamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tutuklamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tutuklamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tutuklamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tutuklamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tutuklamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tutuklamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tutuklamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tutuklamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tutuklamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tutuklamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tutuklamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tutuklamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tutuklamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tutuklamayacak mı? (future indicative singular third-person)
tutuklamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tutuklamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tutuklamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tutuklamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tutuklamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tutuklamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tutuklamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tutuklamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tutuklamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tutuklamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tutuklamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tutuklamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tutuklamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tutuklamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tutuklamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tutuklamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tutuklamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tutuklamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tutuklamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tutuklamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tutuklamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tutuklamasam mı? (conditional first-person singular)
tutuklamasan mı? (conditional second-person singular)
tutuklamasa mı? (conditional singular third-person)
tutuklamasak mı? (conditional first-person plural)
tutuklamasanız mı? (conditional plural second-person)
tutuklamasalar mı? (conditional plural third-person)
tutuklamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tutuklamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tutuklamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tutuklamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tutuklamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tutuklamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tutuklamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tutuklamamakta mısın? (progressive second-person singular)
tutuklamamakta mı? (progressive singular third-person)
tutuklamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tutuklamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tutuklamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tutuklamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tutuklamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tutuklamamalı mı? (necessitative singular third-person)
tutuklamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tutuklamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tutuklamamalılar mı? (necessitative plural third-person)