foyasını ortaya çıkarmak

foyasını ortaya çıkarıyorlardı (or foyasını ortaya çıkarıyordular)

foyasını ortaya çıkarırlarmış (or foyasını ortaya çıkarırmışlar)

foyasını ortaya çıkarmak (infinitive)
foyasını ortaya çıkaran (imperfective impersonal participle)
foyasını ortaya çıkarmış (impersonal participle perfective)
foyasını ortaya çıkaracak (impersonal participle prospective)
foyasını ortaya çıkartığım (non-prospective participle personal)
foyasını ortaya çıkartığın (non-prospective participle personal)
foyasını ortaya çıkartığı (non-prospective participle personal)
foyasını ortaya çıkartığımız (non-prospective participle personal)
foyasını ortaya çıkartığınız (non-prospective participle personal)
foyasını ortaya çıkartıkları (non-prospective participle personal)
foyasını ortaya çıkaracağım (participle personal prospective)
foyasını ortaya çıkaracağın (participle personal prospective)
foyasını ortaya çıkaracağı (participle personal prospective)
foyasını ortaya çıkaracağımız (participle personal prospective)
foyasını ortaya çıkaracağınız (participle personal prospective)
foyasını ortaya çıkaracakları (participle personal prospective)
foyasını ortaya çıkarma (noun-from-verb)
foyasını ortaya çıkarış (adverbial)
foyasını ortaya çıkarırım (aorist first-person indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarırsın (aorist indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarır (aorist indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarırız (aorist first-person indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarırlar (aorist indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkartım (first-person indicative past perfective singular)
foyasını ortaya çıkartın (indicative past perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkartı (indicative past perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkartık (first-person indicative past perfective plural)
foyasını ortaya çıkartınız (indicative past perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkartılar (indicative past perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
foyasını ortaya çıkarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
foyasını ortaya çıkarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
foyasını ortaya çıkarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
foyasını ortaya çıkarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
foyasını ortaya çıkarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or foyasını ortaya çıkarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
foyasını ortaya çıkaracağım (first-person future indicative singular)
foyasını ortaya çıkaracaksın (future indicative second-person singular)
foyasını ortaya çıkaracak (future indicative singular third-person)
foyasını ortaya çıkaracağız (first-person future indicative plural)
foyasını ortaya çıkaracaksınız (future indicative plural second-person)
foyasını ortaya çıkaracaklar (future indicative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmışım (first-person inferential perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmışsın (inferential perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmış (inferential perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmışız (first-person inferential perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmışlar (inferential perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarırmışım (aorist first-person inferential singular)
foyasını ortaya çıkarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarırmış (aorist inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarırmışız (aorist first-person inferential plural)
foyasını ortaya çıkarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or foyasını ortaya çıkarırmışlar (aorist inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
foyasını ortaya çıkarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
foyasını ortaya çıkarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarsam (conditional first-person singular)
foyasını ortaya çıkarsan (conditional second-person singular)
foyasını ortaya çıkarsa (conditional singular third-person)
foyasını ortaya çıkarsak (conditional first-person plural)
foyasını ortaya çıkarsanız (conditional plural second-person)
foyasını ortaya çıkarsalar (conditional plural third-person)
foyasını ortaya çıkarsaydım (conditional first-person perfective singular)
foyasını ortaya çıkarsaydın (conditional perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarsaydı (conditional perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarsaydık (conditional first-person perfective plural)
foyasını ortaya çıkarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarayım (first-person optative singular)
foyasını ortaya çıkarasın (optative second-person singular)
foyasını ortaya çıkara (optative singular third-person)
foyasını ortaya çıkaralım (first-person optative plural)
foyasını ortaya çıkarasınız (optative plural second-person)
foyasını ortaya çıkaralar (optative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmaktayım (first-person progressive singular)
foyasını ortaya çıkarmaktasın (progressive second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmakta (progressive singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmaktayız (first-person plural progressive)
foyasını ortaya çıkarmaktasınız (plural progressive second-person)
foyasını ortaya çıkarmaktalar (plural progressive third-person)
foyasını ortaya çıkarmalıyım (first-person necessitative singular)
foyasını ortaya çıkarmalısın (necessitative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmalı (necessitative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmalıyız (first-person necessitative plural)
foyasını ortaya çıkarmalısınız (necessitative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmalılar (necessitative plural third-person)
foyasını ortaya çıkar (imperative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarsın (imperative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarın (imperative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarsınlar (imperative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkartım mı? (first-person indicative past perfective singular)
foyasını ortaya çıkartın mı? (indicative past perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkartı mı? (indicative past perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkartık mı? (first-person indicative past perfective plural)
foyasını ortaya çıkartınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkartılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
foyasını ortaya çıkarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
foyasını ortaya çıkarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
foyasını ortaya çıkarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
foyasını ortaya çıkarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
foyasını ortaya çıkarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
foyasını ortaya çıkaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
foyasını ortaya çıkaracak mısın? (future indicative second-person singular)
foyasını ortaya çıkaracak mı? (future indicative singular third-person)
foyasını ortaya çıkaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
foyasını ortaya çıkaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
foyasını ortaya çıkaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
foyasını ortaya çıkarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
foyasını ortaya çıkarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
foyasını ortaya çıkarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
foyasını ortaya çıkarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarsam mı? (conditional first-person singular)
foyasını ortaya çıkarsan mı? (conditional second-person singular)
foyasını ortaya çıkarsa mı? (conditional singular third-person)
foyasını ortaya çıkarsak mı? (conditional first-person plural)
foyasını ortaya çıkarsanız mı? (conditional plural second-person)
foyasını ortaya çıkarsalar mı? (conditional plural third-person)
foyasını ortaya çıkarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
foyasını ortaya çıkarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
foyasını ortaya çıkarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
foyasını ortaya çıkarmakta mısın? (progressive second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmakta mı? (progressive singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
foyasını ortaya çıkarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
foyasını ortaya çıkarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
foyasını ortaya çıkarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
foyasını ortaya çıkarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmalı mı? (necessitative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
foyasını ortaya çıkarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmamak (infinitive negative)
foyasını ortaya çıkarmayan (imperfective impersonal negative participle)
foyasını ortaya çıkarmamış (impersonal negative participle perfective)
foyasını ortaya çıkarmayacak (impersonal negative participle prospective)
foyasını ortaya çıkarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
foyasını ortaya çıkarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
foyasını ortaya çıkarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
foyasını ortaya çıkarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
foyasını ortaya çıkarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
foyasını ortaya çıkarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
foyasını ortaya çıkarmama (negative noun-from-verb)
foyasını ortaya çıkarmayış (adverbial negative)
foyasını ortaya çıkarmam (aorist first-person indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmaz (aorist indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmayız (aorist first-person indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkarmadım (first-person indicative past perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmadın (indicative past perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmadı (indicative past perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmadık (first-person indicative past perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
foyasını ortaya çıkarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
foyasını ortaya çıkarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmayacağım (first-person future indicative singular)
foyasını ortaya çıkarmayacaksın (future indicative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmayacak (future indicative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmayacağız (first-person future indicative plural)
foyasını ortaya çıkarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmayacaklar (future indicative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmamışım (first-person inferential perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmamış (inferential perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmamışız (first-person inferential perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
foyasını ortaya çıkarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmazmış (aorist inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
foyasını ortaya çıkarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
foyasını ortaya çıkarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
foyasını ortaya çıkarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmasam (conditional first-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasan (conditional second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasa (conditional singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmasak (conditional first-person plural)
foyasını ortaya çıkarmasanız (conditional plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmasalar (conditional plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmayayım (first-person optative singular)
foyasını ortaya çıkarmayasın (optative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmaya (optative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmayalım (first-person optative plural)
foyasını ortaya çıkarmayasınız (optative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmayalar (optative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmamaktayım (first-person progressive singular)
foyasını ortaya çıkarmamaktasın (progressive second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmamakta (progressive singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmamaktayız (first-person plural progressive)
foyasını ortaya çıkarmamaktasınız (plural progressive second-person)
foyasını ortaya çıkarmamaktalar (plural progressive third-person)
foyasını ortaya çıkarmamalıyım (first-person necessitative singular)
foyasını ortaya çıkarmamalısın (necessitative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmamalı (necessitative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmamalıyız (first-person necessitative plural)
foyasını ortaya çıkarmamalısınız (necessitative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmamalılar (necessitative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarma (imperative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasın (imperative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmayın (imperative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmasınlar (imperative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
foyasını ortaya çıkarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
foyasını ortaya çıkarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
foyasını ortaya çıkarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
foyasını ortaya çıkarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
foyasını ortaya çıkarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
foyasını ortaya çıkarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
foyasını ortaya çıkarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
foyasını ortaya çıkarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmasam mı? (conditional first-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasan mı? (conditional second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasa mı? (conditional singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmasak mı? (conditional first-person plural)
foyasını ortaya çıkarmasanız mı? (conditional plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmasalar mı? (conditional plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
foyasını ortaya çıkarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
foyasını ortaya çıkarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
foyasını ortaya çıkarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
foyasını ortaya çıkarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmamakta mı? (progressive singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
foyasını ortaya çıkarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
foyasını ortaya çıkarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
foyasını ortaya çıkarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
foyasını ortaya çıkarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
foyasını ortaya çıkarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
foyasını ortaya çıkarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
foyasını ortaya çıkarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
foyasını ortaya çıkarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


usanmak

head

usanmak (third-person singular simple present usanır)

usanır (present singular third-person)
usanmak (infinitive)
usanan (imperfective impersonal participle)
usanmış (impersonal participle perfective)
usanacak (impersonal participle prospective)
usandığım (non-prospective participle personal)
usandığın (non-prospective participle personal)
usandığı (non-prospective participle personal)
usandığımız (non-prospective participle personal)
usandığınız (non-prospective participle personal)
usandıkları (non-prospective participle personal)
usanacağım (participle personal prospective)
usanacağın (participle personal prospective)
usanacağı (participle personal prospective)
usanacağımız (participle personal prospective)
usanacağınız (participle personal prospective)
usanacakları (participle personal prospective)
usanma (noun-from-verb)
usanış (adverbial)
usanırım (aorist first-person indicative present singular)
usanırsın (aorist indicative present second-person singular)
usanır (aorist indicative present singular third-person)
usanırız (aorist first-person indicative plural present)
usanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
usanırlar (aorist indicative plural present third-person)
usanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
usanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
usanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
usanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
usanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
usanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
usandım (first-person indicative past perfective singular)
usandın (indicative past perfective second-person singular)
usandı (indicative past perfective singular third-person)
usandık (first-person indicative past perfective plural)
usandınız (indicative past perfective plural second-person)
usandılar (indicative past perfective plural third-person)
usanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
usanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
usanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
usanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
usanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
usanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or usanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
usanacağım (first-person future indicative singular)
usanacaksın (future indicative second-person singular)
usanacak (future indicative singular third-person)
usanacağız (first-person future indicative plural)
usanacaksınız (future indicative plural second-person)
usanacaklar (future indicative plural third-person)
usanmışım (first-person inferential perfective singular)
usanmışsın (inferential perfective second-person singular)
usanmış (inferential perfective singular third-person)
usanmışız (first-person inferential perfective plural)
usanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
usanmışlar (inferential perfective plural third-person)
usanırmışım (aorist first-person inferential singular)
usanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
usanırmış (aorist inferential singular third-person)
usanırmışız (aorist first-person inferential plural)
usanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
usanırlarmış (or usanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
usanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
usanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
usanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
usanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
usanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
usanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
usansam (conditional first-person singular)
usansan (conditional second-person singular)
usansa (conditional singular third-person)
usansak (conditional first-person plural)
usansanız (conditional plural second-person)
usansalar (conditional plural third-person)
usansaydım (conditional first-person perfective singular)
usansaydın (conditional perfective second-person singular)
usansaydı (conditional perfective singular third-person)
usansaydık (conditional first-person perfective plural)
usansaydınız (conditional perfective plural second-person)
usansaydılar (conditional perfective plural third-person)
usanayım (first-person optative singular)
usanasın (optative second-person singular)
usana (optative singular third-person)
usanalım (first-person optative plural)
usanasınız (optative plural second-person)
usanalar (optative plural third-person)
usanmaktayım (first-person progressive singular)
usanmaktasın (progressive second-person singular)
usanmakta (progressive singular third-person)
usanmaktayız (first-person plural progressive)
usanmaktasınız (plural progressive second-person)
usanmaktalar (plural progressive third-person)
usanmalıyım (first-person necessitative singular)
usanmalısın (necessitative second-person singular)
usanmalı (necessitative singular third-person)
usanmalıyız (first-person necessitative plural)
usanmalısınız (necessitative plural second-person)
usanmalılar (necessitative plural third-person)
usan (imperative second-person singular)
usansın (imperative singular third-person)
usanın (imperative plural second-person)
usansınlar (imperative plural third-person)
usanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
usanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
usanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
usanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
usanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
usanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
usanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
usanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
usanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
usanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
usanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
usanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
usandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
usandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
usandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
usandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
usandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
usandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
usanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
usanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
usanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
usanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
usanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
usanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
usanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
usanacak mısın? (future indicative second-person singular)
usanacak mı? (future indicative singular third-person)
usanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
usanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
usanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
usanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
usanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
usanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
usanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
usanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
usanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
usanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
usanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
usanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
usanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
usanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
usanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
usanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
usanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
usanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
usanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
usanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
usanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
usansam mı? (conditional first-person singular)
usansan mı? (conditional second-person singular)
usansa mı? (conditional singular third-person)
usansak mı? (conditional first-person plural)
usansanız mı? (conditional plural second-person)
usansalar mı? (conditional plural third-person)
usansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
usansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
usansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
usansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
usansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
usansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
usanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
usanmakta mısın? (progressive second-person singular)
usanmakta mı? (progressive singular third-person)
usanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
usanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
usanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
usanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
usanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
usanmalı mı? (necessitative singular third-person)
usanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
usanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
usanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
usanmamak (infinitive negative)
usanmayan (imperfective impersonal negative participle)
usanmamış (impersonal negative participle perfective)
usanmayacak (impersonal negative participle prospective)
usanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
usanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
usanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
usanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
usanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
usanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
usanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
usanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
usanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
usanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
usanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
usanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
usanmama (negative noun-from-verb)
usanmayış (adverbial negative)
usanmam (aorist first-person indicative present singular)
usanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
usanmaz (aorist indicative present singular third-person)
usanmayız (aorist first-person indicative plural present)
usanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
usanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
usanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
usanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
usanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
usanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
usanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
usanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
usanmadım (first-person indicative past perfective singular)
usanmadın (indicative past perfective second-person singular)
usanmadı (indicative past perfective singular third-person)
usanmadık (first-person indicative past perfective plural)
usanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
usanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
usanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
usanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
usanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
usanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
usanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
usanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
usanmayacağım (first-person future indicative singular)
usanmayacaksın (future indicative second-person singular)
usanmayacak (future indicative singular third-person)
usanmayacağız (first-person future indicative plural)
usanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
usanmayacaklar (future indicative plural third-person)
usanmamışım (first-person inferential perfective singular)
usanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
usanmamış (inferential perfective singular third-person)
usanmamışız (first-person inferential perfective plural)
usanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
usanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
usanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
usanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
usanmazmış (aorist inferential singular third-person)
usanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
usanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
usanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
usanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
usanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
usanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
usanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
usanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
usanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
usanmasam (conditional first-person singular)
usanmasan (conditional second-person singular)
usanmasa (conditional singular third-person)
usanmasak (conditional first-person plural)
usanmasanız (conditional plural second-person)
usanmasalar (conditional plural third-person)
usanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
usanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
usanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
usanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
usanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
usanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
usanmayayım (first-person optative singular)
usanmayasın (optative second-person singular)
usanmaya (optative singular third-person)
usanmayalım (first-person optative plural)
usanmayasınız (optative plural second-person)
usanmayalar (optative plural third-person)
usanmamaktayım (first-person progressive singular)
usanmamaktasın (progressive second-person singular)
usanmamakta (progressive singular third-person)
usanmamaktayız (first-person plural progressive)
usanmamaktasınız (plural progressive second-person)
usanmamaktalar (plural progressive third-person)
usanmamalıyım (first-person necessitative singular)
usanmamalısın (necessitative second-person singular)
usanmamalı (necessitative singular third-person)
usanmamalıyız (first-person necessitative plural)
usanmamalısınız (necessitative plural second-person)
usanmamalılar (necessitative plural third-person)
usanma (imperative second-person singular)
usanmasın (imperative singular third-person)
usanmayın (imperative plural second-person)
usanmasınlar (imperative plural third-person)
usanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
usanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
usanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
usanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
usanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
usanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
usanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
usanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
usanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
usanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
usanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
usanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
usanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
usanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
usanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
usanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
usanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
usanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
usanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
usanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
usanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
usanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
usanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
usanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
usanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
usanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
usanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
usanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
usanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
usanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
usanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
usanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
usanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
usanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
usanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
usanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
usanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
usanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
usanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
usanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
usanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
usanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
usanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
usanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
usanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
usanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
usanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
usanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
usanmasam mı? (conditional first-person singular)
usanmasan mı? (conditional second-person singular)
usanmasa mı? (conditional singular third-person)
usanmasak mı? (conditional first-person plural)
usanmasanız mı? (conditional plural second-person)
usanmasalar mı? (conditional plural third-person)
usanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
usanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
usanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
usanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
usanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
usanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
usanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
usanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
usanmamakta mı? (progressive singular third-person)
usanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
usanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
usanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
usanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
usanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
usanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
usanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
usanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
usanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Bir iskele kuşu gibi bir aşağı bir yukarı dolaşmaktan da usandım.

I'm tired of wandering up and down like a pier bird.

(intransitive, with ablative case) to get tired of, become disgusted with


madara etmek

madara ediyorlardı (or madara ediyordular)

madara ederlermiş (or madara edermişlar)

madara etmek (infinitive)
madara eden (imperfective impersonal participle)
madara etmiş (impersonal participle perfective)
madara edecek (impersonal participle prospective)
madara ettiğim (non-prospective participle personal)
madara ettiğin (non-prospective participle personal)
madara ettiği (non-prospective participle personal)
madara ettiğimiz (non-prospective participle personal)
madara ettiğiniz (non-prospective participle personal)
madara ettikleri (non-prospective participle personal)
madara edeceğim (participle personal prospective)
madara edeceğin (participle personal prospective)
madara edeceği (participle personal prospective)
madara edeceğimiz (participle personal prospective)
madara edeceğiniz (participle personal prospective)
madara edecekleri (participle personal prospective)
madara etme (noun-from-verb)
madara ediş (adverbial)
madara ederim (aorist first-person indicative present singular)
madara edersin (aorist indicative present second-person singular)
madara eder (aorist indicative present singular third-person)
madara ederiz (aorist first-person indicative plural present)
madara edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
madara ederler (aorist indicative plural present third-person)
madara ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
madara ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
madara ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
madara ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
madara ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
madara ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
madara ettim (first-person indicative past perfective singular)
madara ettin (indicative past perfective second-person singular)
madara etti (indicative past perfective singular third-person)
madara ettik (first-person indicative past perfective plural)
madara ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
madara ettiler (indicative past perfective plural third-person)
madara ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
madara ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
madara ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
madara ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
madara ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
madara ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or madara ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
madara edeceğim (first-person future indicative singular)
madara edeceksin (future indicative second-person singular)
madara edecek (future indicative singular third-person)
madara edeceğiz (first-person future indicative plural)
madara edeceksiniz (future indicative plural second-person)
madara edecekler (future indicative plural third-person)
madara etmişim (first-person inferential perfective singular)
madara etmişsin (inferential perfective second-person singular)
madara etmiş (inferential perfective singular third-person)
madara etmişiz (first-person inferential perfective plural)
madara etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
madara etmişler (inferential perfective plural third-person)
madara edermişim (aorist first-person inferential singular)
madara edermişsin (aorist inferential second-person singular)
madara edermiş (aorist inferential singular third-person)
madara edermişiz (aorist first-person inferential plural)
madara edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
madara ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or madara edermişlar (aorist inferential plural third-person)
madara ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
madara ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
madara ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
madara ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
madara ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
madara ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
madara etsem (conditional first-person singular)
madara etsen (conditional second-person singular)
madara etse (conditional singular third-person)
madara etsek (conditional first-person plural)
madara etseniz (conditional plural second-person)
madara etseler (conditional plural third-person)
madara etseydim (conditional first-person perfective singular)
madara etseydin (conditional perfective second-person singular)
madara etseydi (conditional perfective singular third-person)
madara etseydik (conditional first-person perfective plural)
madara etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
madara etseydiler (conditional perfective plural third-person)
madara edeyim (first-person optative singular)
madara edesin (optative second-person singular)
madara ede (optative singular third-person)
madara edelim (first-person optative plural)
madara edesiniz (optative plural second-person)
madara edeler (optative plural third-person)
madara etmekteyim (first-person progressive singular)
madara etmektesin (progressive second-person singular)
madara etmekte (progressive singular third-person)
madara etmekteyiz (first-person plural progressive)
madara etmektesiniz (plural progressive second-person)
madara etmekteler (plural progressive third-person)
madara etmeliyim (first-person necessitative singular)
madara etmelisin (necessitative second-person singular)
madara etmeli (necessitative singular third-person)
madara etmeliyiz (first-person necessitative plural)
madara etmelisiniz (necessitative plural second-person)
madara etmeliler (necessitative plural third-person)
madara et (imperative second-person singular)
madara etsin (imperative singular third-person)
madara edin (imperative plural second-person)
or madara ediniz (imperative plural second-person)
madara etsinler (imperative plural third-person)
madara eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
madara eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
madara eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
madara eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
madara eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
madara ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
madara ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
madara ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
madara ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
madara ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
madara ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
madara ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
madara ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
madara ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
madara etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
madara ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
madara ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
madara ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
madara ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
madara ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
madara ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
madara ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
madara ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
madara ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
madara edecek miyim? (first-person future indicative singular)
madara edecek misin? (future indicative second-person singular)
madara edecek mi? (future indicative singular third-person)
madara edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
madara edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
madara edecekler mi? (future indicative plural third-person)
madara etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
madara etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
madara etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
madara etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
madara etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
madara etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
madara eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
madara eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
madara eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
madara eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
madara eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
madara ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
madara ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
madara ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
madara ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
madara ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
madara ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
madara ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
madara etsem mi? (conditional first-person singular)
madara etsen mi? (conditional second-person singular)
madara etse mi? (conditional singular third-person)
madara etsek mi? (conditional first-person plural)
madara etseniz mi? (conditional plural second-person)
madara etseler mi? (conditional plural third-person)
madara etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
madara etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
madara etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
madara etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
madara etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
madara etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
madara etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
madara etmekte misin? (progressive second-person singular)
madara etmekte mi? (progressive singular third-person)
madara etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
madara etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
madara etmekteler mi? (plural progressive third-person)
madara etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
madara etmeli misin? (necessitative second-person singular)
madara etmeli mi? (necessitative singular third-person)
madara etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
madara etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
madara etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
madara etmemek (infinitive negative)
madara etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
madara etmemiş (impersonal negative participle perfective)
madara etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
madara etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
madara etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
madara etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
madara etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
madara etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
madara etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
madara etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
madara etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
madara etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
madara etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
madara etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
madara etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
madara etmeme (negative noun-from-verb)
madara etmeyiş (adverbial negative)
madara etmem (aorist first-person indicative present singular)
madara etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
madara etmez (aorist indicative present singular third-person)
madara etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
madara etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
madara etmezler (aorist indicative plural present third-person)
madara etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
madara etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
madara etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
madara etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
madara etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
madara etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
madara etmedim (first-person indicative past perfective singular)
madara etmedin (indicative past perfective second-person singular)
madara etmedi (indicative past perfective singular third-person)
madara etmedik (first-person indicative past perfective plural)
madara etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
madara etmediler (indicative past perfective plural third-person)
madara etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
madara etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
madara etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
madara etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
madara etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
madara etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
madara etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
madara etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
madara etmeyecek (future indicative singular third-person)
madara etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
madara etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
madara etmeyecekler (future indicative plural third-person)
madara etmemişim (first-person inferential perfective singular)
madara etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
madara etmemiş (inferential perfective singular third-person)
madara etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
madara etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
madara etmemişler (inferential perfective plural third-person)
madara etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
madara etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
madara etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
madara etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
madara etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
madara etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
madara etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
madara etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
madara etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
madara etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
madara etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
madara etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
madara etmesem (conditional first-person singular)
madara etmesen (conditional second-person singular)
madara etmese (conditional singular third-person)
madara etmesek (conditional first-person plural)
madara etmeseniz (conditional plural second-person)
madara etmeseler (conditional plural third-person)
madara etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
madara etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
madara etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
madara etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
madara etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
madara etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
madara etmeyeyim (first-person optative singular)
madara etmeyesin (optative second-person singular)
madara etmeye (optative singular third-person)
madara etmeyelim (first-person optative plural)
madara etmeyesiniz (optative plural second-person)
madara etmeyeler (optative plural third-person)
madara etmemekteyim (first-person progressive singular)
madara etmemektesin (progressive second-person singular)
madara etmemekte (progressive singular third-person)
madara etmemekteyiz (first-person plural progressive)
madara etmemektesiniz (plural progressive second-person)
madara etmemekteler (plural progressive third-person)
madara etmemeliyim (first-person necessitative singular)
madara etmemelisin (necessitative second-person singular)
madara etmemeli (necessitative singular third-person)
madara etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
madara etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
madara etmemeliler (necessitative plural third-person)
madara etme (imperative second-person singular)
madara etmesin (imperative singular third-person)
madara etmeyin (imperative plural second-person)
or madara etmeyiniz (imperative plural second-person)
madara etmesinler (imperative plural third-person)
madara etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
madara etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
madara etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
madara etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
madara etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
madara etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
madara etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
madara etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
madara etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
madara etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
madara etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
madara etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
madara etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
madara etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
madara etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
madara etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
madara etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
madara etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
madara etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
madara etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
madara etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
madara etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
madara etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
madara etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
madara etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
madara etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
madara etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
madara etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
madara etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
madara etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
madara etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
madara etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
madara etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
madara etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
madara etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
madara etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
madara etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
madara etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
madara etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
madara etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
madara etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
madara etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
madara etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
madara etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
madara etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
madara etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
madara etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
madara etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
madara etmesem mi? (conditional first-person singular)
madara etmesen mi? (conditional second-person singular)
madara etmese mi? (conditional singular third-person)
madara etmesek mi? (conditional first-person plural)
madara etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
madara etmeseler mi? (conditional plural third-person)
madara etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
madara etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
madara etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
madara etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
madara etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
madara etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
madara etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
madara etmemekte misin? (progressive second-person singular)
madara etmemekte mi? (progressive singular third-person)
madara etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
madara etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
madara etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
madara etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
madara etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
madara etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
madara etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
madara etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
madara etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[mɑ.d̪ɑˈɾ̞ɑ e̞t̪ˈme̞c]

(rare) to put in a bad situation, to humiliate


çirkinleşmek

çirkinleşmek (infinitive)
çirkinleşen (imperfective impersonal participle)
çirkinleşmiş (impersonal participle perfective)
çirkinleşecek (impersonal participle prospective)
çirkinleştiğim (non-prospective participle personal)
çirkinleştiğin (non-prospective participle personal)
çirkinleştiği (non-prospective participle personal)
çirkinleştiğimiz (non-prospective participle personal)
çirkinleştiğiniz (non-prospective participle personal)
çirkinleştikleri (non-prospective participle personal)
çirkinleşeceğim (participle personal prospective)
çirkinleşeceğin (participle personal prospective)
çirkinleşeceği (participle personal prospective)
çirkinleşeceğimiz (participle personal prospective)
çirkinleşeceğiniz (participle personal prospective)
çirkinleşecekleri (participle personal prospective)
çirkinleşme (noun-from-verb)
çirkinleşiş (adverbial)
çikinleşirim (aorist first-person indicative present singular)
çikinleşirsin (aorist indicative present second-person singular)
çikinleşir (aorist indicative present singular third-person)
çikinleşiriz (aorist first-person indicative plural present)
çikinleşirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çikinleşirler (aorist indicative plural present third-person)
çirkinleşiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çirkinleşiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çirkinleşiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çirkinleşiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çirkinleşiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çirkinleşiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çirkinleştim (first-person indicative past perfective singular)
çirkinleştin (indicative past perfective second-person singular)
çirkinleşti (indicative past perfective singular third-person)
çirkinleştik (first-person indicative past perfective plural)
çirkinleştiniz (indicative past perfective plural second-person)
çirkinleştiler (indicative past perfective plural third-person)
çirkinleşiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çirkinleşiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çirkinleşiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çirkinleşiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çirkinleşiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çirkinleşiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çirkinleşiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çirkinleşeceğim (first-person future indicative singular)
çirkinleşeceksin (future indicative second-person singular)
çirkinleşecek (future indicative singular third-person)
çirkinleşeceğiz (first-person future indicative plural)
çirkinleşeceksiniz (future indicative plural second-person)
çirkinleşecekler (future indicative plural third-person)
çirkinleşmişim (first-person inferential perfective singular)
çirkinleşmişsin (inferential perfective second-person singular)
çirkinleşmiş (inferential perfective singular third-person)
çirkinleşmişiz (first-person inferential perfective plural)
çirkinleşmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çirkinleşmişler (inferential perfective plural third-person)
çikinleşirmişim (aorist first-person inferential singular)
çikinleşirmişsin (aorist inferential second-person singular)
çikinleşirmiş (aorist inferential singular third-person)
çikinleşirmişiz (aorist first-person inferential plural)
çikinleşirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çikinleşirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or çikinleşirmişlar (aorist inferential plural third-person)
çirkinleşiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çirkinleşiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çirkinleşiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çirkinleşiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çirkinleşiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çirkinleşiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çirkinleşsem (conditional first-person singular)
çirkinleşsen (conditional second-person singular)
çirkinleşse (conditional singular third-person)
çirkinleşsek (conditional first-person plural)
çirkinleşseniz (conditional plural second-person)
çirkinleşseler (conditional plural third-person)
çirkinleşseydim (conditional first-person perfective singular)
çirkinleşseydin (conditional perfective second-person singular)
çirkinleşseydi (conditional perfective singular third-person)
çirkinleşseydik (conditional first-person perfective plural)
çirkinleşseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çirkinleşseydiler (conditional perfective plural third-person)
çirkinleşeyim (first-person optative singular)
çirkinleşesin (optative second-person singular)
çirkinleşe (optative singular third-person)
çirkinleşelim (first-person optative plural)
çirkinleşesiniz (optative plural second-person)
çirkinleşeler (optative plural third-person)
çirkinleşmekteyim (first-person progressive singular)
çirkinleşmektesin (progressive second-person singular)
çirkinleşmekte (progressive singular third-person)
çirkinleşmekteyiz (first-person plural progressive)
çirkinleşmektesiniz (plural progressive second-person)
çirkinleşmekteler (plural progressive third-person)
çirkinleşmeliyim (first-person necessitative singular)
çirkinleşmelisin (necessitative second-person singular)
çirkinleşmeli (necessitative singular third-person)
çirkinleşmeliyiz (first-person necessitative plural)
çirkinleşmelisiniz (necessitative plural second-person)
çirkinleşmeliler (necessitative plural third-person)
çirkinleş (imperative second-person singular)
çirkinleşsin (imperative singular third-person)
çirkinleşin (imperative plural second-person)
çirkinleşsinler (imperative plural third-person)
çikinleşir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çikinleşir misin? (aorist indicative present second-person singular)
çikinleşir mi? (aorist indicative present singular third-person)
çikinleşir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çikinleşir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çikinleşirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çirkinleşiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çirkinleşiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çirkinleşiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çirkinleşiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çirkinleşiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çirkinleşiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çirkinleştim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çirkinleştin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çirkinleşti mi? (indicative past perfective singular third-person)
çirkinleştik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çirkinleştiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çirkinleştiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çirkinleşiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çirkinleşiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çirkinleşiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çirkinleşiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çirkinleşiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çirkinleşiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çirkinleşecek miyim? (first-person future indicative singular)
çirkinleşecek misin? (future indicative second-person singular)
çirkinleşecek mi? (future indicative singular third-person)
çirkinleşecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çirkinleşecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çirkinleşecekler mi? (future indicative plural third-person)
çirkinleşmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çirkinleşmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çirkinleşmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çirkinleşmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çirkinleşmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çirkinleşmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çikinleşir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çikinleşir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çikinleşir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çikinleşir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çikinleşir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çikinleşirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çirkinleşiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çirkinleşiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çirkinleşiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çirkinleşiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çirkinleşiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çirkinleşiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çirkinleşsem mi? (conditional first-person singular)
çirkinleşsen mi? (conditional second-person singular)
çirkinleşse mi? (conditional singular third-person)
çirkinleşsek mi? (conditional first-person plural)
çirkinleşseniz mi? (conditional plural second-person)
çirkinleşseler mi? (conditional plural third-person)
çirkinleşse miydim? (conditional first-person perfective singular)
çirkinleşse miydin? (conditional perfective second-person singular)
çirkinleşse miydi? (conditional perfective singular third-person)
çirkinleşse miydik? (conditional first-person perfective plural)
çirkinleşse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çirkinleşseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çirkinleşmekte miyim? (first-person progressive singular)
çirkinleşmekte misin? (progressive second-person singular)
çirkinleşmekte mi? (progressive singular third-person)
çirkinleşmekte miyiz? (first-person plural progressive)
çirkinleşmekte misiniz? (plural progressive second-person)
çirkinleşmekteler mi? (plural progressive third-person)
çirkinleşmeli miyim? (first-person necessitative singular)
çirkinleşmeli misin? (necessitative second-person singular)
çirkinleşmeli mi? (necessitative singular third-person)
çirkinleşmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çirkinleşmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çirkinleşmeliler mi? (necessitative plural third-person)
çirkinleşmemek (infinitive negative)
çirkinleşmeyen (imperfective impersonal negative participle)
çirkinleşmemiş (impersonal negative participle perfective)
çirkinleşmeyecek (impersonal negative participle prospective)
çirkinleşmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çirkinleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çirkinleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çirkinleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çirkinleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çirkinleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çirkinleşmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çirkinleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çirkinleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çirkinleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çirkinleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çirkinleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çirkinleşmeme (negative noun-from-verb)
çirkinleşmeyiş (adverbial negative)
çirkinleşmem (aorist first-person indicative present singular)
çirkinleşmezsin (aorist indicative present second-person singular)
çirkinleşmez (aorist indicative present singular third-person)
çirkinleşmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çirkinleşmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çirkinleşmezler (aorist indicative plural present third-person)
çirkinleşmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çirkinleşmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çirkinleşmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çirkinleşmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çirkinleşmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çirkinleşmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çirkinleşmedim (first-person indicative past perfective singular)
çirkinleşmedin (indicative past perfective second-person singular)
çirkinleşmedi (indicative past perfective singular third-person)
çirkinleşmedik (first-person indicative past perfective plural)
çirkinleşmediniz (indicative past perfective plural second-person)
çirkinleşmediler (indicative past perfective plural third-person)
çirkinleşmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çirkinleşmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çirkinleşmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çirkinleşmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çirkinleşmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çirkinleşmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çirkinleşmeyeceğim (first-person future indicative singular)
çirkinleşmeyeceksin (future indicative second-person singular)
çirkinleşmeyecek (future indicative singular third-person)
çirkinleşmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çirkinleşmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çirkinleşmeyecekler (future indicative plural third-person)
çirkinleşmemişim (first-person inferential perfective singular)
çirkinleşmemişsin (inferential perfective second-person singular)
çirkinleşmemiş (inferential perfective singular third-person)
çirkinleşmemişiz (first-person inferential perfective plural)
çirkinleşmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çirkinleşmemişler (inferential perfective plural third-person)
çirkinleşmezmişim (aorist first-person inferential singular)
çirkinleşmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çirkinleşmezmiş (aorist inferential singular third-person)
çirkinleşmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çirkinleşmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çirkinleşmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
çirkinleşmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çirkinleşmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çirkinleşmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çirkinleşmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çirkinleşmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çirkinleşmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çirkinleşmesem (conditional first-person singular)
çirkinleşmesen (conditional second-person singular)
çirkinleşmese (conditional singular third-person)
çirkinleşmesek (conditional first-person plural)
çirkinleşmeseniz (conditional plural second-person)
çirkinleşmeseler (conditional plural third-person)
çirkinleşmeseydim (conditional first-person perfective singular)
çirkinleşmeseydin (conditional perfective second-person singular)
çirkinleşmeseydi (conditional perfective singular third-person)
çirkinleşmeseydik (conditional first-person perfective plural)
çirkinleşmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çirkinleşmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çirkinleşmeyeyim (first-person optative singular)
çirkinleşmeyesin (optative second-person singular)
çirkinleşmeye (optative singular third-person)
çirkinleşmeyelim (first-person optative plural)
çirkinleşmeyesiniz (optative plural second-person)
çirkinleşmeyeler (optative plural third-person)
çirkinleşmemekteyim (first-person progressive singular)
çirkinleşmemektesin (progressive second-person singular)
çirkinleşmemekte (progressive singular third-person)
çirkinleşmemekteyiz (first-person plural progressive)
çirkinleşmemektesiniz (plural progressive second-person)
çirkinleşmemekteler (plural progressive third-person)
çirkinleşmemeliyim (first-person necessitative singular)
çirkinleşmemelisin (necessitative second-person singular)
çirkinleşmemeli (necessitative singular third-person)
çirkinleşmemeliyiz (first-person necessitative plural)
çirkinleşmemelisiniz (necessitative plural second-person)
çirkinleşmemeliler (necessitative plural third-person)
çirkinleşme (imperative second-person singular)
çirkinleşmesin (imperative singular third-person)
çirkinleşmeyin (imperative plural second-person)
çirkinleşmesinler (imperative plural third-person)
çirkinleşmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çirkinleşmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çirkinleşmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çirkinleşmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çirkinleşmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çirkinleşmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çirkinleşmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çirkinleşmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çirkinleşmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çirkinleşmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çirkinleşmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çirkinleşmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çirkinleşmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çirkinleşmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çirkinleşmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çirkinleşmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çirkinleşmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çirkinleşmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çirkinleşmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çirkinleşmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çirkinleşmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çirkinleşmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çirkinleşmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çirkinleşmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çirkinleşmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çirkinleşmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çirkinleşmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çirkinleşmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çirkinleşmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çirkinleşmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çirkinleşmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çirkinleşmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çirkinleşmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çirkinleşmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çirkinleşmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çirkinleşmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çirkinleşmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çirkinleşmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çirkinleşmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çirkinleşmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çirkinleşmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çirkinleşmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çirkinleşmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çirkinleşmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çirkinleşmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çirkinleşmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çirkinleşmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çirkinleşmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çirkinleşmesem mi? (conditional first-person singular)
çirkinleşmesen mi? (conditional second-person singular)
çirkinleşmese mi? (conditional singular third-person)
çirkinleşmesek mi? (conditional first-person plural)
çirkinleşmeseniz mi? (conditional plural second-person)
çirkinleşmeseler mi? (conditional plural third-person)
çirkinleşmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çirkinleşmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çirkinleşmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çirkinleşmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çirkinleşmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çirkinleşmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çirkinleşmemekte miyim? (first-person progressive singular)
çirkinleşmemekte misin? (progressive second-person singular)
çirkinleşmemekte mi? (progressive singular third-person)
çirkinleşmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çirkinleşmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çirkinleşmemekteler mi? (plural progressive third-person)
çirkinleşmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çirkinleşmemeli misin? (necessitative second-person singular)
çirkinleşmemeli mi? (necessitative singular third-person)
çirkinleşmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çirkinleşmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çirkinleşmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to çirkin (“ugly”) + -leş + -mek

Bu iş çok çirkinleşti