satın almak

tr-conj-head

satın alıyorlardı (or satın alıyordular)

satın almak (infinitive)
satın alan (imperfective impersonal participle)
satın almış (impersonal participle perfective)
satın alacak (impersonal participle prospective)
satın aldığım (non-prospective participle personal)
satın aldığın (non-prospective participle personal)
satın aldığı (non-prospective participle personal)
satın aldığımız (non-prospective participle personal)
satın aldığınız (non-prospective participle personal)
satın aldıkları (non-prospective participle personal)
satın alacağım (participle personal prospective)
satın alacağın (participle personal prospective)
satın alacağı (participle personal prospective)
satın alacağımız (participle personal prospective)
satın alacağınız (participle personal prospective)
satın alacakları (participle personal prospective)
satın alma (noun-from-verb)
satın alış (adverbial)
satın alırım (aorist first-person indicative present singular)
satın alırsın (aorist indicative present second-person singular)
satın alır (aorist indicative present singular third-person)
satın alırız (aorist first-person indicative plural present)
satın alırsınız (aorist indicative plural present second-person)
satın alırlar (aorist indicative plural present third-person)
satın alıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
satın alıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
satın alıyor (imperfective indicative present singular third-person)
satın alıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
satın alıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
satın alıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
satın aldım (first-person indicative past perfective singular)
satın aldın (indicative past perfective second-person singular)
satın aldı (indicative past perfective singular third-person)
satın aldık (first-person indicative past perfective plural)
satın aldınız (indicative past perfective plural second-person)
satın aldılar (indicative past perfective plural third-person)
satın alıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
satın alıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
satın alıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
satın alıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
satın alıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
satın alıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or satın alıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
satın alacağım (first-person future indicative singular)
satın alacaksın (future indicative second-person singular)
satın alacak (future indicative singular third-person)
satın alacağız (first-person future indicative plural)
satın alacaksınız (future indicative plural second-person)
satın alacaklar (future indicative plural third-person)
satın almışım (first-person inferential perfective singular)
satın almışsın (inferential perfective second-person singular)
satın almış (inferential perfective singular third-person)
satın almışız (first-person inferential perfective plural)
satın almışsınız (inferential perfective plural second-person)
satın almışlar (inferential perfective plural third-person)
satın alırmışım (aorist first-person inferential singular)
satın alırmışsın (aorist inferential second-person singular)
satın alırmış (aorist inferential singular third-person)
satın alırmışız (aorist first-person inferential plural)
satın alırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
satın alırlarmış (aorist inferential plural third-person)
or satın alırmışlar (aorist inferential plural third-person)
satın alıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
satın alıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
satın alıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
satın alıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
satın alıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
satın alıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
satın alsam (conditional first-person singular)
satın alsan (conditional second-person singular)
satın alsa (conditional singular third-person)
satın alsak (conditional first-person plural)
satın alsanız (conditional plural second-person)
satın alsalar (conditional plural third-person)
satın alsaydım (conditional first-person perfective singular)
satın alsaydın (conditional perfective second-person singular)
satın alsaydı (conditional perfective singular third-person)
satın alsaydık (conditional first-person perfective plural)
satın alsaydınız (conditional perfective plural second-person)
satın alsaydılar (conditional perfective plural third-person)
satın alayım (first-person optative singular)
satın alasın (optative second-person singular)
satın ala (optative singular third-person)
satın alalım (first-person optative plural)
satın alasınız (optative plural second-person)
satın alalar (optative plural third-person)
satın almaktayım (first-person progressive singular)
satın almaktasın (progressive second-person singular)
satın almakta (progressive singular third-person)
satın almaktayız (first-person plural progressive)
satın almaktasınız (plural progressive second-person)
satın almaktalar (plural progressive third-person)
satın almalıyım (first-person necessitative singular)
satın almalısın (necessitative second-person singular)
satın almalı (necessitative singular third-person)
satın almalıyız (first-person necessitative plural)
satın almalısınız (necessitative plural second-person)
satın almalılar (necessitative plural third-person)
satın al (imperative second-person singular)
satın alsın (imperative singular third-person)
satın alın (imperative plural second-person)
satın alsınlar (imperative plural third-person)
satın alır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
satın alır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
satın alır mı? (aorist indicative present singular third-person)
satın alır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
satın alır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
satın alırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
satın alıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
satın alıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
satın alıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
satın alıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
satın alıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
satın alıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
satın aldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
satın aldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
satın aldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
satın aldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
satın aldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
satın aldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
satın alıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
satın alıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
satın alıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
satın alıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
satın alıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
satın alıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
satın alacak mıyım? (first-person future indicative singular)
satın alacak mısın? (future indicative second-person singular)
satın alacak mı? (future indicative singular third-person)
satın alacak mıyız? (first-person future indicative plural)
satın alacak mısınız? (future indicative plural second-person)
satın alacaklar mı? (future indicative plural third-person)
satın almış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
satın almış mısın? (inferential perfective second-person singular)
satın almış mı? (inferential perfective singular third-person)
satın almış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
satın almış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
satın almışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
satın alır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
satın alır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
satın alır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
satın alır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
satın alır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
satın alırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
satın alıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
satın alıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
satın alıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
satın alıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
satın alıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
satın alıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
satın alsam mı? (conditional first-person singular)
satın alsan mı? (conditional second-person singular)
satın alsa mı? (conditional singular third-person)
satın alsak mı? (conditional first-person plural)
satın alsanız mı? (conditional plural second-person)
satın alsalar mı? (conditional plural third-person)
satın alsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
satın alsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
satın alsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
satın alsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
satın alsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
satın alsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
satın almakta mıyım? (first-person progressive singular)
satın almakta mısın? (progressive second-person singular)
satın almakta mı? (progressive singular third-person)
satın almakta mıyız? (first-person plural progressive)
satın almakta mısınız? (plural progressive second-person)
satın almaktalar mı? (plural progressive third-person)
satın almalı mıyım? (first-person necessitative singular)
satın almalı mısın? (necessitative second-person singular)
satın almalı mı? (necessitative singular third-person)
satın almalı mıyız? (first-person necessitative plural)
satın almalı mısınız? (necessitative plural second-person)
satın almalılar mı? (necessitative plural third-person)
satın almamak (infinitive negative)
satın almayan (imperfective impersonal negative participle)
satın almamış (impersonal negative participle perfective)
satın almayacak (impersonal negative participle prospective)
satın almadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
satın almadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
satın almadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
satın almadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
satın almadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
satın almadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
satın almayacağım (first-person negative participle prospective singular)
satın almayacağın (negative participle prospective second-person singular)
satın almayacağı (negative participle prospective singular third-person)
satın almayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
satın almayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
satın almayacakları (negative participle plural prospective third-person)
satın almama (negative noun-from-verb)
satın almayış (adverbial negative)
satın almam (aorist first-person indicative present singular)
satın almazsın (aorist indicative present second-person singular)
satın almaz (aorist indicative present singular third-person)
satın almayız (aorist first-person indicative plural present)
satın almazsınız (aorist indicative plural present second-person)
satın almazlar (aorist indicative plural present third-person)
satın almıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
satın almıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
satın almıyor (imperfective indicative present singular third-person)
satın almıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
satın almıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
satın almıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
satın almadım (first-person indicative past perfective singular)
satın almadın (indicative past perfective second-person singular)
satın almadı (indicative past perfective singular third-person)
satın almadık (first-person indicative past perfective plural)
satın almadınız (indicative past perfective plural second-person)
satın almadılar (indicative past perfective plural third-person)
satın almıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
satın almıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
satın almıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
satın almıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
satın almıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
satın almıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
satın almayacağım (first-person future indicative singular)
satın almayacaksın (future indicative second-person singular)
satın almayacak (future indicative singular third-person)
satın almayacağız (first-person future indicative plural)
satın almayacaksınız (future indicative plural second-person)
satın almayacaklar (future indicative plural third-person)
satın almamışım (first-person inferential perfective singular)
satın almamışsın (inferential perfective second-person singular)
satın almamış (inferential perfective singular third-person)
satın almamışız (first-person inferential perfective plural)
satın almamışsınız (inferential perfective plural second-person)
satın almamışlar (inferential perfective plural third-person)
satın almazmışım (aorist first-person inferential singular)
satın almazmışsın (aorist inferential second-person singular)
satın almazmış (aorist inferential singular third-person)
satın almazmışız (aorist first-person inferential plural)
satın almazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
satın almazlarmış (aorist inferential plural third-person)
satın almıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
satın almıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
satın almıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
satın almıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
satın almıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
satın almıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
satın almasam (conditional first-person singular)
satın almasan (conditional second-person singular)
satın almasa (conditional singular third-person)
satın almasak (conditional first-person plural)
satın almasanız (conditional plural second-person)
satın almasalar (conditional plural third-person)
satın almasaydım (conditional first-person perfective singular)
satın almasaydın (conditional perfective second-person singular)
satın almasaydı (conditional perfective singular third-person)
satın almasaydık (conditional first-person perfective plural)
satın almasaydınız (conditional perfective plural second-person)
satın almasaydılar (conditional perfective plural third-person)
satın almayayım (first-person optative singular)
satın almayasın (optative second-person singular)
satın almaya (optative singular third-person)
satın almayalım (first-person optative plural)
satın almayasınız (optative plural second-person)
satın almayalar (optative plural third-person)
satın almamaktayım (first-person progressive singular)
satın almamaktasın (progressive second-person singular)
satın almamakta (progressive singular third-person)
satın almamaktayız (first-person plural progressive)
satın almamaktasınız (plural progressive second-person)
satın almamaktalar (plural progressive third-person)
satın almamalıyım (first-person necessitative singular)
satın almamalısın (necessitative second-person singular)
satın almamalı (necessitative singular third-person)
satın almamalıyız (first-person necessitative plural)
satın almamalısınız (necessitative plural second-person)
satın almamalılar (necessitative plural third-person)
satın alma (imperative second-person singular)
satın almasın (imperative singular third-person)
satın almayın (imperative plural second-person)
satın almasınlar (imperative plural third-person)
satın almaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
satın almaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
satın almaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
satın almaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
satın almaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
satın almazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
satın almıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
satın almıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
satın almıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
satın almıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
satın almıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
satın almıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
satın almadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
satın almadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
satın almadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
satın almadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
satın almadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
satın almadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
satın almıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
satın almıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
satın almıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
satın almıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
satın almıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
satın almıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
satın almayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
satın almayacak mısın? (future indicative second-person singular)
satın almayacak mı? (future indicative singular third-person)
satın almayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
satın almayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
satın almayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
satın almamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
satın almamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
satın almamış mı? (inferential perfective singular third-person)
satın almamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
satın almamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
satın almamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
satın almaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
satın almaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
satın almaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
satın almaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
satın almaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
satın almazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
satın almıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
satın almıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
satın almıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
satın almıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
satın almıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
satın almıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
satın almasam mı? (conditional first-person singular)
satın almasan mı? (conditional second-person singular)
satın almasa mı? (conditional singular third-person)
satın almasak mı? (conditional first-person plural)
satın almasanız mı? (conditional plural second-person)
satın almasalar mı? (conditional plural third-person)
satın almasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
satın almasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
satın almasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
satın almasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
satın almasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
satın almasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
satın almamakta mıyım? (first-person progressive singular)
satın almamakta mısın? (progressive second-person singular)
satın almamakta mı? (progressive singular third-person)
satın almamakta mıyız? (first-person plural progressive)
satın almamakta mısınız? (plural progressive second-person)
satın almamaktalar mı? (plural progressive third-person)
satın almamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
satın almamalı mısın? (necessitative second-person singular)
satın almamalı mı? (necessitative singular third-person)
satın almamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
satın almamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
satın almamalılar mı? (necessitative plural third-person)


uymak

head

uymak (third-person singular simple present uyar)

uyar (present singular third-person)
uymak (infinitive)
uyan (imperfective impersonal participle)
uymuş (impersonal participle perfective)
uyacak (impersonal participle prospective)
uyduğum (non-prospective participle personal)
uyduğun (non-prospective participle personal)
uyduğu (non-prospective participle personal)
uyduğumuz (non-prospective participle personal)
uyduğunuz (non-prospective participle personal)
uydukları (non-prospective participle personal)
uyacağım (participle personal prospective)
uyacağın (participle personal prospective)
uyacağı (participle personal prospective)
uyacağımız (participle personal prospective)
uyacağınız (participle personal prospective)
uyacakları (participle personal prospective)
uyma (noun-from-verb)
uyuş (adverbial)
uyarım (aorist first-person indicative present singular)
uyarsın (aorist indicative present second-person singular)
uyar (aorist indicative present singular third-person)
uyarız (aorist first-person indicative plural present)
uyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
uyarlar (aorist indicative plural present third-person)
uyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
uyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uydum (first-person indicative past perfective singular)
uydun (indicative past perfective second-person singular)
uydu (indicative past perfective singular third-person)
uyduk (first-person indicative past perfective plural)
uydunuz (indicative past perfective plural second-person)
uydular (indicative past perfective plural third-person)
uyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uyuyorlardı (or uyuyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
uyacağım (first-person future indicative singular)
uyacaksın (future indicative second-person singular)
uyacak (future indicative singular third-person)
uyacağız (first-person future indicative plural)
uyacaksınız (future indicative plural second-person)
uyacaklar (future indicative plural third-person)
uymışım (first-person inferential perfective singular)
uymışsın (inferential perfective second-person singular)
uymış (inferential perfective singular third-person)
uymışız (first-person inferential perfective plural)
uymışsınuz (inferential perfective plural second-person)
uymışlar (inferential perfective plural third-person)
uyarmışım (aorist first-person inferential singular)
uyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
uyarmış (aorist inferential singular third-person)
uyarmışız (aorist first-person inferential plural)
uyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uyarlarmış (or uyarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
uyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uyuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uysam (conditional first-person singular)
uysan (conditional second-person singular)
uysa (conditional singular third-person)
uysak (conditional first-person plural)
uysanız (conditional plural second-person)
uysalar (conditional plural third-person)
uysaydım (conditional first-person perfective singular)
uysaydın (conditional perfective second-person singular)
uysaydı (conditional perfective singular third-person)
uysaydık (conditional first-person perfective plural)
uysaydınız (conditional perfective plural second-person)
uysaydılar (conditional perfective plural third-person)
uyayım (first-person optative singular)
uyasın (optative second-person singular)
uya (optative singular third-person)
uyalım (first-person optative plural)
uyasınız (optative plural second-person)
uyalar (optative plural third-person)
uymaktayım (first-person progressive singular)
uymaktasın (progressive second-person singular)
uymakta (progressive singular third-person)
uymaktayız (first-person plural progressive)
uymaktasınız (plural progressive second-person)
uymaktalar (plural progressive third-person)
uymalıyım (first-person necessitative singular)
uymalısın (necessitative second-person singular)
uymalı (necessitative singular third-person)
uymalıyız (first-person necessitative plural)
uymalısınız (necessitative plural second-person)
uymalılar (necessitative plural third-person)
uy (imperative second-person singular)
uysun (imperative singular third-person)
uyun (imperative plural second-person)
uysunlar (imperative plural third-person)
uyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
uyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uydum mu? (first-person indicative past perfective singular)
uydun mu? (indicative past perfective second-person singular)
uydu mu? (indicative past perfective singular third-person)
uyduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
uydunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
uydular mı? (indicative past perfective plural third-person)
uyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uyacak mısın? (future indicative second-person singular)
uyacak mı? (future indicative singular third-person)
uyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uymuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
uymuş musun? (inferential perfective second-person singular)
uymuş mu? (inferential perfective singular third-person)
uymuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
uymuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
uymuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uyar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
uyar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
uyar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
uyar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
uyar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
uyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uysam mı? (conditional first-person singular)
uysan mı? (conditional second-person singular)
uysa mı? (conditional singular third-person)
uysak mı? (conditional first-person plural)
uysanız mı? (conditional plural second-person)
uysalar mı? (conditional plural third-person)
uysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uymakta mıyım? (first-person progressive singular)
uymakta mısın? (progressive second-person singular)
uymakta mı? (progressive singular third-person)
uymakta mıyız? (first-person plural progressive)
uymakta mısınız? (plural progressive second-person)
uymaktalar mı? (plural progressive third-person)
uymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uymalı mısın? (necessitative second-person singular)
uymalı mı? (necessitative singular third-person)
uymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uymalılar mı? (necessitative plural third-person)
uymamak (infinitive negative)
uymayan (imperfective impersonal negative participle)
uymamış (impersonal negative participle perfective)
uymayacak (impersonal negative participle prospective)
uymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
uymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
uymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
uymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
uymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
uymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
uymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
uymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
uymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
uymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
uymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
uymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
uymama (negative noun-from-verb)
uymayuş (adverbial negative)
uymam (aorist first-person indicative present singular)
uymazsın (aorist indicative present second-person singular)
uymaz (aorist indicative present singular third-person)
uymayız (aorist first-person indicative plural present)
uymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
uymazlar (aorist indicative plural present third-person)
uymuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
uymuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
uymuyor (imperfective indicative present singular third-person)
uymuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
uymuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
uymuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
uymadım (first-person indicative past perfective singular)
uymadın (indicative past perfective second-person singular)
uymadı (indicative past perfective singular third-person)
uymadık (first-person indicative past perfective plural)
uymadınız (indicative past perfective plural second-person)
uymadılar (indicative past perfective plural third-person)
uymuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
uymuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
uymuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
uymuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
uymuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
uymuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
uymayacağım (first-person future indicative singular)
uymayacaksın (future indicative second-person singular)
uymayacak (future indicative singular third-person)
uymayacağız (first-person future indicative plural)
uymayacaksınız (future indicative plural second-person)
uymayacaklar (future indicative plural third-person)
uymamışım (first-person inferential perfective singular)
uymamışsın (inferential perfective second-person singular)
uymamış (inferential perfective singular third-person)
uymamışız (first-person inferential perfective plural)
uymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
uymamışlar (inferential perfective plural third-person)
uymazmışım (aorist first-person inferential singular)
uymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
uymazmış (aorist inferential singular third-person)
uymazmışız (aorist first-person inferential plural)
uymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
uymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
uymuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
uymuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
uymuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
uymuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
uymuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
uymuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
uymasam (conditional first-person singular)
uymasan (conditional second-person singular)
uymasa (conditional singular third-person)
uymasak (conditional first-person plural)
uymasanız (conditional plural second-person)
uymasalar (conditional plural third-person)
uymasaydım (conditional first-person perfective singular)
uymasaydın (conditional perfective second-person singular)
uymasaydı (conditional perfective singular third-person)
uymasaydık (conditional first-person perfective plural)
uymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
uymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
uymayayım (first-person optative singular)
uymayasın (optative second-person singular)
uymaya (optative singular third-person)
uymayalım (first-person optative plural)
uymayasınız (optative plural second-person)
uymayalar (optative plural third-person)
uymamaktayım (first-person progressive singular)
uymamaktasın (progressive second-person singular)
uymamakta (progressive singular third-person)
uymamaktayız (first-person plural progressive)
uymamaktasınız (plural progressive second-person)
uymamaktalar (plural progressive third-person)
uymamalıyım (first-person necessitative singular)
uymamalısın (necessitative second-person singular)
uymamalı (necessitative singular third-person)
uymamalıyız (first-person necessitative plural)
uymamalısınız (necessitative plural second-person)
uymamalılar (necessitative plural third-person)
uyma (imperative second-person singular)
uymasın (imperative singular third-person)
uymayın (imperative plural second-person)
uymasınlar (imperative plural third-person)
uymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
uymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
uymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
uymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
uymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
uymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
uymuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
uymuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
uymuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
uymuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
uymuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
uymuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
uymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
uymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
uymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
uymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
uymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
uymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
uymuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
uymuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
uymuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
uymuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
uymuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
uymuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
uymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
uymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
uymayacak mı? (future indicative singular third-person)
uymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
uymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
uymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
uymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
uymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
uymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
uymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
uymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
uymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
uymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
uymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
uymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
uymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
uymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
uymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
uymuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
uymuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
uymuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
uymuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
uymuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
uymuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
uymasam mı? (conditional first-person singular)
uymasan mı? (conditional second-person singular)
uymasa mı? (conditional singular third-person)
uymasak mı? (conditional first-person plural)
uymasanız mı? (conditional plural second-person)
uymasalar mı? (conditional plural third-person)
uymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
uymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
uymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
uymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
uymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
uymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
uymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
uymamakta mısın? (progressive second-person singular)
uymamakta mı? (progressive singular third-person)
uymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
uymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
uymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
uymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
uymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
uymamalı mı? (necessitative singular third-person)
uymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
uymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
uymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

→ Ladino: uydear

From Ottoman Turkish اویمق (uymak), from Proto-Turkic *ud- (“to follow, conform”).

inh

Ayakkabın eteğine uyuyor.

(intransitive) to go with, to match, look good with, harmonize with

Bu giysilerin tümü sana uydu mu?

(intransitive) to suit, fit, be the right size and shape for

Kurallara uy!

Şeytana uydum.

I fell into temptation (literally, “complied with the devil”)

(intransitive) to follow, conform to, comply with; to conform to (someone's) wishes, fall in line with, fall in with

(intransitive) to adapt (to), adjust (to)


cevaplamak

cevaplamak (infinitive)
cevaplayan (imperfective impersonal participle)
cevaplamış (impersonal participle perfective)
cevaplayacak (impersonal participle prospective)
cevapladığım (non-prospective participle personal)
cevapladığın (non-prospective participle personal)
cevapladığı (non-prospective participle personal)
cevapladığımız (non-prospective participle personal)
cevapladığınız (non-prospective participle personal)
cevapladıkları (non-prospective participle personal)
cevaplayacağım (participle personal prospective)
cevaplayacağın (participle personal prospective)
cevaplayacağı (participle personal prospective)
cevaplayacağımız (participle personal prospective)
cevaplayacağınız (participle personal prospective)
cevaplayacakları (participle personal prospective)
cevaplama (noun-from-verb)
cevaplayış (adverbial)
cevaplarım (aorist first-person indicative present singular)
cevaplarsın (aorist indicative present second-person singular)
cevaplar (aorist indicative present singular third-person)
cevaplarız (aorist first-person indicative plural present)
cevaplarsınız (aorist indicative plural present second-person)
cevaplarlar (aorist indicative plural present third-person)
cevaplıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cevaplıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cevaplıyor (imperfective indicative present singular third-person)
cevaplıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cevaplıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cevaplıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cevapladım (first-person indicative past perfective singular)
cevapladın (indicative past perfective second-person singular)
cevapladı (indicative past perfective singular third-person)
cevapladık (first-person indicative past perfective plural)
cevapladınız (indicative past perfective plural second-person)
cevapladılar (indicative past perfective plural third-person)
cevaplıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cevaplıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cevaplıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cevaplıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cevaplıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cevaplıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
cevaplayacağım (first-person future indicative singular)
cevaplayacaksın (future indicative second-person singular)
cevaplayacak (future indicative singular third-person)
cevaplayacağız (first-person future indicative plural)
cevaplayacaksınız (future indicative plural second-person)
cevaplayacaklar (future indicative plural third-person)
cevaplamışım (first-person inferential perfective singular)
cevaplamışsın (inferential perfective second-person singular)
cevaplamış (inferential perfective singular third-person)
cevaplamışız (first-person inferential perfective plural)
cevaplamışsınız (inferential perfective plural second-person)
cevaplamışlar (inferential perfective plural third-person)
cevaplarmışım (aorist first-person inferential singular)
cevaplarmışsın (aorist inferential second-person singular)
cevaplarmış (aorist inferential singular third-person)
cevaplarmışız (aorist first-person inferential plural)
cevaplarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
cevaplarmışlar (aorist inferential plural third-person)
cevaplıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cevaplıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cevaplıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cevaplıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cevaplıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cevaplıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
cevaplasam (conditional first-person singular)
cevaplasan (conditional second-person singular)
cevaplasa (conditional singular third-person)
cevaplasak (conditional first-person plural)
cevaplasanız (conditional plural second-person)
cevaplasalar (conditional plural third-person)
cevaplasaydım (conditional first-person perfective singular)
cevaplasaydın (conditional perfective second-person singular)
cevaplasaydı (conditional perfective singular third-person)
cevaplasaydık (conditional first-person perfective plural)
cevaplasaydınız (conditional perfective plural second-person)
cevaplasaydılar (conditional perfective plural third-person)
cevaplayayım (first-person optative singular)
cevaplayasın (optative second-person singular)
cevaplaya (optative singular third-person)
cevaplayalım (first-person optative plural)
cevaplayasınız (optative plural second-person)
cevaplayalar (optative plural third-person)
cevaplamaktayım (first-person progressive singular)
cevaplamaktasın (progressive second-person singular)
cevaplamakta (progressive singular third-person)
cevaplamaktayız (first-person plural progressive)
cevaplamaktasınız (plural progressive second-person)
cevaplamaktalar (plural progressive third-person)
cevaplamalıyım (first-person necessitative singular)
cevaplamalısın (necessitative second-person singular)
cevaplamalı (necessitative singular third-person)
cevaplamalıyız (first-person necessitative plural)
cevaplamalısınız (necessitative plural second-person)
cevaplamalılar (necessitative plural third-person)
cevapla (imperative second-person singular)
cevaplasın (imperative singular third-person)
cevaplayın (imperative plural second-person)
cevaplasınlar (imperative plural third-person)
cevaplar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
cevaplar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
cevaplar mı? (aorist indicative present singular third-person)
cevaplar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
cevaplar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
cevaplarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
cevaplıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cevaplıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cevaplıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cevaplıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cevaplıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cevaplıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cevapladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
cevapladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
cevapladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
cevapladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
cevapladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
cevapladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
cevaplıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cevaplıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cevaplıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cevaplıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cevaplıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cevaplıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cevaplayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
cevaplayacak mısın? (future indicative second-person singular)
cevaplayacak mı? (future indicative singular third-person)
cevaplayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
cevaplayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
cevaplayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
cevaplamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
cevaplamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
cevaplamış mı? (inferential perfective singular third-person)
cevaplamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
cevaplamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
cevaplamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
cevaplar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
cevaplar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
cevaplar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
cevaplar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
cevaplar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
cevaplarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
cevaplıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cevaplıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cevaplıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cevaplıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cevaplıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cevaplıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cevaplasam mı? (conditional first-person singular)
cevaplasan mı? (conditional second-person singular)
cevaplasa mı? (conditional singular third-person)
cevaplasak mı? (conditional first-person plural)
cevaplasanız mı? (conditional plural second-person)
cevaplasalar mı? (conditional plural third-person)
cevaplasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
cevaplasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
cevaplasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
cevaplasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
cevaplasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
cevaplasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
cevaplamakta mıyım? (first-person progressive singular)
cevaplamakta mısın? (progressive second-person singular)
cevaplamakta mı? (progressive singular third-person)
cevaplamakta mıyız? (first-person plural progressive)
cevaplamakta mısınız? (plural progressive second-person)
cevaplamaktalar mı? (plural progressive third-person)
cevaplamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
cevaplamalı mısın? (necessitative second-person singular)
cevaplamalı mı? (necessitative singular third-person)
cevaplamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
cevaplamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
cevaplamalılar mı? (necessitative plural third-person)
cevaplamamak (infinitive negative)
cevaplamayan (imperfective impersonal negative participle)
cevaplamamış (impersonal negative participle perfective)
cevaplamayacak (impersonal negative participle prospective)
cevaplamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
cevaplamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
cevaplamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
cevaplamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
cevaplamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
cevaplamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
cevaplamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
cevaplamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
cevaplamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
cevaplamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
cevaplamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
cevaplamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
cevaplamama (negative noun-from-verb)
cevaplamayış (adverbial negative)
cevaplamam (aorist first-person indicative present singular)
cevaplamazsın (aorist indicative present second-person singular)
cevaplamaz (aorist indicative present singular third-person)
cevaplamayız (aorist first-person indicative plural present)
cevaplamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
cevaplamazlar (aorist indicative plural present third-person)
cevaplamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
cevaplamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
cevaplamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
cevaplamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
cevaplamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
cevaplamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
cevaplamadım (first-person indicative past perfective singular)
cevaplamadın (indicative past perfective second-person singular)
cevaplamadı (indicative past perfective singular third-person)
cevaplamadık (first-person indicative past perfective plural)
cevaplamadınız (indicative past perfective plural second-person)
cevaplamadılar (indicative past perfective plural third-person)
cevaplamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
cevaplamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
cevaplamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
cevaplamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
cevaplamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
cevaplamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
cevaplamayacağım (first-person future indicative singular)
cevaplamayacaksın (future indicative second-person singular)
cevaplamayacak (future indicative singular third-person)
cevaplamayacağız (first-person future indicative plural)
cevaplamayacaksınız (future indicative plural second-person)
cevaplamayacaklar (future indicative plural third-person)
cevaplamamışım (first-person inferential perfective singular)
cevaplamamışsın (inferential perfective second-person singular)
cevaplamamış (inferential perfective singular third-person)
cevaplamamışız (first-person inferential perfective plural)
cevaplamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
cevaplamamışlar (inferential perfective plural third-person)
cevaplamazmışım (aorist first-person inferential singular)
cevaplamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
cevaplamazmış (aorist inferential singular third-person)
cevaplamazmışız (aorist first-person inferential plural)
cevaplamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
cevaplamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
cevaplamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
cevaplamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
cevaplamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
cevaplamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
cevaplamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
cevaplamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
cevaplamasam (conditional first-person singular)
cevaplamasan (conditional second-person singular)
cevaplamasa (conditional singular third-person)
cevaplamasak (conditional first-person plural)
cevaplamasanız (conditional plural second-person)
cevaplamasalar (conditional plural third-person)
cevaplamasaydım (conditional first-person perfective singular)
cevaplamasaydın (conditional perfective second-person singular)
cevaplamasaydı (conditional perfective singular third-person)
cevaplamasaydık (conditional first-person perfective plural)
cevaplamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
cevaplamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
cevaplamayayım (first-person optative singular)
cevaplamayasın (optative second-person singular)
cevaplamaya (optative singular third-person)
cevaplamayalım (first-person optative plural)
cevaplamayasınız (optative plural second-person)
cevaplamayalar (optative plural third-person)
cevaplamamaktayım (first-person progressive singular)
cevaplamamaktasın (progressive second-person singular)
cevaplamamakta (progressive singular third-person)
cevaplamamaktayız (first-person plural progressive)
cevaplamamaktasınız (plural progressive second-person)
cevaplamamaktalar (plural progressive third-person)
cevaplamamalıyım (first-person necessitative singular)
cevaplamamalısın (necessitative second-person singular)
cevaplamamalı (necessitative singular third-person)
cevaplamamalıyız (first-person necessitative plural)
cevaplamamalısınız (necessitative plural second-person)
cevaplamamalılar (necessitative plural third-person)
cevaplama (imperative second-person singular)
cevaplamasın (imperative singular third-person)
cevaplamayın (imperative plural second-person)
cevaplamasınlar (imperative plural third-person)
cevaplamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
cevaplamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
cevaplamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
cevaplamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
cevaplamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
cevaplamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
cevaplamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
cevaplamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
cevaplamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
cevaplamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
cevaplamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
cevaplamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
cevaplamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
cevaplamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
cevaplamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
cevaplamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
cevaplamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
cevaplamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
cevaplamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
cevaplamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
cevaplamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
cevaplamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
cevaplamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
cevaplamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
cevaplamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
cevaplamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
cevaplamayacak mı? (future indicative singular third-person)
cevaplamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
cevaplamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
cevaplamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
cevaplamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
cevaplamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
cevaplamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
cevaplamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
cevaplamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
cevaplamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
cevaplamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
cevaplamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
cevaplamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
cevaplamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
cevaplamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
cevaplamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
cevaplamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
cevaplamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
cevaplamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
cevaplamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
cevaplamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
cevaplamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
cevaplamasam mı? (conditional first-person singular)
cevaplamasan mı? (conditional second-person singular)
cevaplamasa mı? (conditional singular third-person)
cevaplamasak mı? (conditional first-person plural)
cevaplamasanız mı? (conditional plural second-person)
cevaplamasalar mı? (conditional plural third-person)
cevaplamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
cevaplamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
cevaplamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
cevaplamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
cevaplamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
cevaplamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
cevaplamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
cevaplamamakta mısın? (progressive second-person singular)
cevaplamamakta mı? (progressive singular third-person)
cevaplamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
cevaplamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
cevaplamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
cevaplamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
cevaplamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
cevaplamamalı mı? (necessitative singular third-person)
cevaplamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
cevaplamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
cevaplamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish جوابلامق (cevablamak), equivalent to cevap + -la.


barışmak

head

barışmak (third-person singular simple present barışır)

barışır (present singular third-person)
barışmak (infinitive)
barışan (imperfective impersonal participle)
barışmış (impersonal participle perfective)
barışacak (impersonal participle prospective)
barıştığım (non-prospective participle personal)
barıştığın (non-prospective participle personal)
barıştığı (non-prospective participle personal)
barıştığımız (non-prospective participle personal)
barıştığınız (non-prospective participle personal)
barıştıkları (non-prospective participle personal)
barışacağım (participle personal prospective)
barışacağın (participle personal prospective)
barışacağı (participle personal prospective)
barışacağımız (participle personal prospective)
barışacağınız (participle personal prospective)
barışacakları (participle personal prospective)
barışma (noun-from-verb)
barışış (adverbial)
barışırım (aorist first-person indicative present singular)
barışırsın (aorist indicative present second-person singular)
barışır (aorist indicative present singular third-person)
barışırız (aorist first-person indicative plural present)
barışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
barışırlar (aorist indicative plural present third-person)
barışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
barışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
barışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
barışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
barışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
barışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
barıştım (first-person indicative past perfective singular)
barıştın (indicative past perfective second-person singular)
barıştı (indicative past perfective singular third-person)
barıştık (first-person indicative past perfective plural)
barıştınız (indicative past perfective plural second-person)
barıştılar (indicative past perfective plural third-person)
barışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
barışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
barışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
barışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
barışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
barışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or barışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
barışacağım (first-person future indicative singular)
barışacaksın (future indicative second-person singular)
barışacak (future indicative singular third-person)
barışacağız (first-person future indicative plural)
barışacaksınız (future indicative plural second-person)
barışacaklar (future indicative plural third-person)
barışmışım (first-person inferential perfective singular)
barışmışsın (inferential perfective second-person singular)
barışmış (inferential perfective singular third-person)
barışmışız (first-person inferential perfective plural)
barışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
barışmışlar (inferential perfective plural third-person)
barışırmışım (aorist first-person inferential singular)
barışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
barışırmış (aorist inferential singular third-person)
barışırmışız (aorist first-person inferential plural)
barışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
barışırlarmış (or barışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
barışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
barışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
barışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
barışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
barışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
barışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
barışsam (conditional first-person singular)
barışsan (conditional second-person singular)
barışsa (conditional singular third-person)
barışsak (conditional first-person plural)
barışsanız (conditional plural second-person)
barışsalar (conditional plural third-person)
barışsaydım (conditional first-person perfective singular)
barışsaydın (conditional perfective second-person singular)
barışsaydı (conditional perfective singular third-person)
barışsaydık (conditional first-person perfective plural)
barışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
barışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
barışayım (first-person optative singular)
barışasın (optative second-person singular)
barışa (optative singular third-person)
barışalım (first-person optative plural)
barışasınız (optative plural second-person)
barışalar (optative plural third-person)
barışmaktayım (first-person progressive singular)
barışmaktasın (progressive second-person singular)
barışmakta (progressive singular third-person)
barışmaktayız (first-person plural progressive)
barışmaktasınız (plural progressive second-person)
barışmaktalar (plural progressive third-person)
barışmalıyım (first-person necessitative singular)
barışmalısın (necessitative second-person singular)
barışmalı (necessitative singular third-person)
barışmalıyız (first-person necessitative plural)
barışmalısınız (necessitative plural second-person)
barışmalılar (necessitative plural third-person)
barış (imperative second-person singular)
barışsın (imperative singular third-person)
barışın (imperative plural second-person)
barışsınlar (imperative plural third-person)
barışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
barışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
barışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
barışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
barışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
barışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
barışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
barışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
barışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
barışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
barışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
barışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
barıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
barıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
barıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
barıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
barıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
barıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
barışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
barışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
barışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
barışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
barışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
barışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
barışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
barışacak mısın? (future indicative second-person singular)
barışacak mı? (future indicative singular third-person)
barışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
barışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
barışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
barışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
barışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
barışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
barışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
barışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
barışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
barışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
barışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
barışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
barışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
barışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
barışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
barışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
barışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
barışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
barışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
barışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
barışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
barışsam mı? (conditional first-person singular)
barışsan mı? (conditional second-person singular)
barışsa mı? (conditional singular third-person)
barışsak mı? (conditional first-person plural)
barışsanız mı? (conditional plural second-person)
barışsalar mı? (conditional plural third-person)
barışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
barışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
barışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
barışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
barışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
barışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
barışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
barışmakta mısın? (progressive second-person singular)
barışmakta mı? (progressive singular third-person)
barışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
barışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
barışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
barışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
barışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
barışmalı mı? (necessitative singular third-person)
barışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
barışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
barışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
barışmamak (infinitive negative)
barışmayan (imperfective impersonal negative participle)
barışmamış (impersonal negative participle perfective)
barışmayacak (impersonal negative participle prospective)
barışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
barışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
barışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
barışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
barışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
barışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
barışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
barışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
barışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
barışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
barışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
barışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
barışmama (negative noun-from-verb)
barışmayış (adverbial negative)
barışmam (aorist first-person indicative present singular)
barışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
barışmaz (aorist indicative present singular third-person)
barışmayız (aorist first-person indicative plural present)
barışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
barışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
barışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
barışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
barışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
barışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
barışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
barışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
barışmadım (first-person indicative past perfective singular)
barışmadın (indicative past perfective second-person singular)
barışmadı (indicative past perfective singular third-person)
barışmadık (first-person indicative past perfective plural)
barışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
barışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
barışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
barışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
barışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
barışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
barışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
barışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
barışmayacağım (first-person future indicative singular)
barışmayacaksın (future indicative second-person singular)
barışmayacak (future indicative singular third-person)
barışmayacağız (first-person future indicative plural)
barışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
barışmayacaklar (future indicative plural third-person)
barışmamışım (first-person inferential perfective singular)
barışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
barışmamış (inferential perfective singular third-person)
barışmamışız (first-person inferential perfective plural)
barışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
barışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
barışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
barışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
barışmazmış (aorist inferential singular third-person)
barışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
barışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
barışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
barışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
barışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
barışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
barışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
barışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
barışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
barışmasam (conditional first-person singular)
barışmasan (conditional second-person singular)
barışmasa (conditional singular third-person)
barışmasak (conditional first-person plural)
barışmasanız (conditional plural second-person)
barışmasalar (conditional plural third-person)
barışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
barışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
barışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
barışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
barışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
barışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
barışmayayım (first-person optative singular)
barışmayasın (optative second-person singular)
barışmaya (optative singular third-person)
barışmayalım (first-person optative plural)
barışmayasınız (optative plural second-person)
barışmayalar (optative plural third-person)
barışmamaktayım (first-person progressive singular)
barışmamaktasın (progressive second-person singular)
barışmamakta (progressive singular third-person)
barışmamaktayız (first-person plural progressive)
barışmamaktasınız (plural progressive second-person)
barışmamaktalar (plural progressive third-person)
barışmamalıyım (first-person necessitative singular)
barışmamalısın (necessitative second-person singular)
barışmamalı (necessitative singular third-person)
barışmamalıyız (first-person necessitative plural)
barışmamalısınız (necessitative plural second-person)
barışmamalılar (necessitative plural third-person)
barışma (imperative second-person singular)
barışmasın (imperative singular third-person)
barışmayın (imperative plural second-person)
barışmasınlar (imperative plural third-person)
barışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
barışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
barışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
barışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
barışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
barışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
barışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
barışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
barışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
barışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
barışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
barışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
barışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
barışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
barışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
barışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
barışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
barışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
barışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
barışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
barışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
barışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
barışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
barışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
barışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
barışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
barışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
barışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
barışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
barışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
barışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
barışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
barışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
barışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
barışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
barışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
barışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
barışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
barışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
barışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
barışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
barışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
barışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
barışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
barışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
barışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
barışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
barışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
barışmasam mı? (conditional first-person singular)
barışmasan mı? (conditional second-person singular)
barışmasa mı? (conditional singular third-person)
barışmasak mı? (conditional first-person plural)
barışmasanız mı? (conditional plural second-person)
barışmasalar mı? (conditional plural third-person)
barışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
barışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
barışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
barışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
barışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
barışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
barışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
barışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
barışmamakta mı? (progressive singular third-person)
barışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
barışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
barışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
barışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
barışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
barışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
barışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
barışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
barışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

barıştığımız

barıştığınız

barışırmışım

barışırmışız

From Ottoman Turkish بارشمق (barışmak), from barış.

(intransitive) to stop war or battle, to make peace, to make up