kanırmak

kanırmak (infinitive)
kanıran (imperfective impersonal participle)
kanırmış (impersonal participle perfective)
kanıracak (impersonal participle prospective)
kanırdığım (non-prospective participle personal)
kanırdığın (non-prospective participle personal)
kanırdığı (non-prospective participle personal)
kanırdığımız (non-prospective participle personal)
kanırdığınız (non-prospective participle personal)
kanırdıkları (non-prospective participle personal)
kanıracağım (participle personal prospective)
kanıracağın (participle personal prospective)
kanıracağı (participle personal prospective)
kanıracağımız (participle personal prospective)
kanıracağınız (participle personal prospective)
kanıracakları (participle personal prospective)
kanırma (noun-from-verb)
kanırış (adverbial)
kanırırım (aorist first-person indicative present singular)
kanırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kanırır (aorist indicative present singular third-person)
kanırırız (aorist first-person indicative plural present)
kanırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kanırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanırdım (first-person indicative past perfective singular)
kanırdın (indicative past perfective second-person singular)
kanırdı (indicative past perfective singular third-person)
kanırdık (first-person indicative past perfective plural)
kanırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kanırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kanırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kanırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kanıracağım (first-person future indicative singular)
kanıracaksın (future indicative second-person singular)
kanıracak (future indicative singular third-person)
kanıracağız (first-person future indicative plural)
kanıracaksınız (future indicative plural second-person)
kanıracaklar (future indicative plural third-person)
kanırmışım (first-person inferential perfective singular)
kanırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kanırmış (inferential perfective singular third-person)
kanırmışız (first-person inferential perfective plural)
kanırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kanırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kanırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanırırmış (aorist inferential singular third-person)
kanırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kanırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanırırlarmış (or kanırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kanırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kanırsam (conditional first-person singular)
kanırsan (conditional second-person singular)
kanırsa (conditional singular third-person)
kanırsak (conditional first-person plural)
kanırsanız (conditional plural second-person)
kanırsalar (conditional plural third-person)
kanırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kanırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kanırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kanırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kanırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanırayım (first-person optative singular)
kanırasın (optative second-person singular)
kanıra (optative singular third-person)
kanıralım (first-person optative plural)
kanırasınız (optative plural second-person)
kanıralar (optative plural third-person)
kanırmaktayım (first-person progressive singular)
kanırmaktasın (progressive second-person singular)
kanırmakta (progressive singular third-person)
kanırmaktayız (first-person plural progressive)
kanırmaktasınız (plural progressive second-person)
kanırmaktalar (plural progressive third-person)
kanırmalıyım (first-person necessitative singular)
kanırmalısın (necessitative second-person singular)
kanırmalı (necessitative singular third-person)
kanırmalıyız (first-person necessitative plural)
kanırmalısınız (necessitative plural second-person)
kanırmalılar (necessitative plural third-person)
kanır (imperative second-person singular)
kanırsın (imperative singular third-person)
kanırın (imperative plural second-person)
kanırsınlar (imperative plural third-person)
kanırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kanıracak mı? (future indicative singular third-person)
kanıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanırsam mı? (conditional first-person singular)
kanırsan mı? (conditional second-person singular)
kanırsa mı? (conditional singular third-person)
kanırsak mı? (conditional first-person plural)
kanırsanız mı? (conditional plural second-person)
kanırsalar mı? (conditional plural third-person)
kanırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kanırmakta mı? (progressive singular third-person)
kanırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kanırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kanırmamak (infinitive negative)
kanırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kanırmamış (impersonal negative participle perfective)
kanırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kanırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kanırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kanırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kanırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kanırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kanırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kanırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kanırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kanırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kanırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kanırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kanırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kanırmama (negative noun-from-verb)
kanırmayış (adverbial negative)
kanırmam (aorist first-person indicative present singular)
kanırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kanırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kanırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kanırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kanırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kanırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kanırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kanırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kanırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kanırmayacağım (first-person future indicative singular)
kanırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kanırmayacak (future indicative singular third-person)
kanırmayacağız (first-person future indicative plural)
kanırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kanırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kanırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanırmamış (inferential perfective singular third-person)
kanırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kanırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kanırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kanırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kanırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kanırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kanırmasam (conditional first-person singular)
kanırmasan (conditional second-person singular)
kanırmasa (conditional singular third-person)
kanırmasak (conditional first-person plural)
kanırmasanız (conditional plural second-person)
kanırmasalar (conditional plural third-person)
kanırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanırmayayım (first-person optative singular)
kanırmayasın (optative second-person singular)
kanırmaya (optative singular third-person)
kanırmayalım (first-person optative plural)
kanırmayasınız (optative plural second-person)
kanırmayalar (optative plural third-person)
kanırmamaktayım (first-person progressive singular)
kanırmamaktasın (progressive second-person singular)
kanırmamakta (progressive singular third-person)
kanırmamaktayız (first-person plural progressive)
kanırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kanırmamaktalar (plural progressive third-person)
kanırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kanırmamalısın (necessitative second-person singular)
kanırmamalı (necessitative singular third-person)
kanırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kanırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kanırmamalılar (necessitative plural third-person)
kanırma (imperative second-person singular)
kanırmasın (imperative singular third-person)
kanırmayın (imperative plural second-person)
kanırmasınlar (imperative plural third-person)
kanırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanırmasam mı? (conditional first-person singular)
kanırmasan mı? (conditional second-person singular)
kanırmasa mı? (conditional singular third-person)
kanırmasak mı? (conditional first-person plural)
kanırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kanırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kanırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kanırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قاڭرمق (kañırmak, “to pull aside, bend”), from Proto-Turkic *kaŋïr- (“to bend”).


idam etmek

head

idam etmek (third-person singular simple present idam eder)

idam eder (present singular third-person)
idam etmek (infinitive)
idam eden (imperfective impersonal participle)
idam etmiş (impersonal participle perfective)
idam edecek (impersonal participle prospective)
idam ettiğim (non-prospective participle personal)
idam ettiğin (non-prospective participle personal)
idam ettiği (non-prospective participle personal)
idam ettiğimiz (non-prospective participle personal)
idam ettiğiniz (non-prospective participle personal)
idam ettikleri (non-prospective participle personal)
idam edeceğim (participle personal prospective)
idam edeceğin (participle personal prospective)
idam edeceği (participle personal prospective)
idam edeceğimiz (participle personal prospective)
idam edeceğiniz (participle personal prospective)
idam edecekleri (participle personal prospective)
idam etme (noun-from-verb)
idam ediş (adverbial)
idam ederim (aorist first-person indicative present singular)
idam edersin (aorist indicative present second-person singular)
idam eder (aorist indicative present singular third-person)
idam ederiz (aorist first-person indicative plural present)
idam edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
idam ederler (aorist indicative plural present third-person)
idam ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
idam ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
idam ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
idam ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
idam ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
idam ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
idam ettim (first-person indicative past perfective singular)
idam ettin (indicative past perfective second-person singular)
idam etti (indicative past perfective singular third-person)
idam ettik (first-person indicative past perfective plural)
idam ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
idam ettiler (indicative past perfective plural third-person)
idam ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
idam ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
idam ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
idam ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
idam ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
idam ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or idam ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
idam edeceğim (first-person future indicative singular)
idam edeceksin (future indicative second-person singular)
idam edecek (future indicative singular third-person)
idam edeceğiz (first-person future indicative plural)
idam edeceksiniz (future indicative plural second-person)
idam edecekler (future indicative plural third-person)
idam etmişim (first-person inferential perfective singular)
idam etmişsin (inferential perfective second-person singular)
idam etmiş (inferential perfective singular third-person)
idam etmişiz (first-person inferential perfective plural)
idam etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
idam etmişler (inferential perfective plural third-person)
idam edermişim (aorist first-person inferential singular)
idam edermişsin (aorist inferential second-person singular)
idam edermiş (aorist inferential singular third-person)
idam edermişiz (aorist first-person inferential plural)
idam edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
idam ederlermiş (or idam edermişlar) (aorist inferential plural third-person)
idam ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
idam ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
idam ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
idam ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
idam ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
idam ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
idam etsem (conditional first-person singular)
idam etsen (conditional second-person singular)
idam etse (conditional singular third-person)
idam etsek (conditional first-person plural)
idam etseniz (conditional plural second-person)
idam etseler (conditional plural third-person)
idam etseydim (conditional first-person perfective singular)
idam etseydin (conditional perfective second-person singular)
idam etseydi (conditional perfective singular third-person)
idam etseydik (conditional first-person perfective plural)
idam etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
idam etseydiler (conditional perfective plural third-person)
idam edeyim (first-person optative singular)
idam edesin (optative second-person singular)
idam ede (optative singular third-person)
idam edelim (first-person optative plural)
idam edesiniz (optative plural second-person)
idam edeler (optative plural third-person)
idam etmekteyim (first-person progressive singular)
idam etmektesin (progressive second-person singular)
idam etmekte (progressive singular third-person)
idam etmekteyiz (first-person plural progressive)
idam etmektesiniz (plural progressive second-person)
idam etmekteler (plural progressive third-person)
idam etmeliyim (first-person necessitative singular)
idam etmelisin (necessitative second-person singular)
idam etmeli (necessitative singular third-person)
idam etmeliyiz (first-person necessitative plural)
idam etmelisiniz (necessitative plural second-person)
idam etmeliler (necessitative plural third-person)
idam et (imperative second-person singular)
idam etsin (imperative singular third-person)
idam edin (imperative plural second-person)
or idam ediniz (imperative plural second-person)
idam etsinler (imperative plural third-person)
idam eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
idam eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
idam eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
idam eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
idam eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
idam ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
idam ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
idam ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
idam ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
idam ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
idam ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
idam ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
idam ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
idam ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
idam etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
idam ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
idam ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
idam ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
idam ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
idam ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
idam ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
idam ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
idam ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
idam ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
idam edecek miyim? (first-person future indicative singular)
idam edecek misin? (future indicative second-person singular)
idam edecek mi? (future indicative singular third-person)
idam edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
idam edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
idam edecekler mi? (future indicative plural third-person)
idam etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
idam etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
idam etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
idam etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
idam etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
idam etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
idam eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
idam eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
idam eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
idam eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
idam eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
idam ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
idam ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
idam ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
idam ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
idam ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
idam ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
idam ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
idam etsem mi? (conditional first-person singular)
idam etsen mi? (conditional second-person singular)
idam etse mi? (conditional singular third-person)
idam etsek mi? (conditional first-person plural)
idam etseniz mi? (conditional plural second-person)
idam etseler mi? (conditional plural third-person)
idam etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
idam etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
idam etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
idam etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
idam etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
idam etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
idam etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
idam etmekte misin? (progressive second-person singular)
idam etmekte mi? (progressive singular third-person)
idam etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
idam etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
idam etmekteler mi? (plural progressive third-person)
idam etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
idam etmeli misin? (necessitative second-person singular)
idam etmeli mi? (necessitative singular third-person)
idam etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
idam etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
idam etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
idam etmemek (infinitive negative)
idam etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
idam etmemiş (impersonal negative participle perfective)
idam etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
idam etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
idam etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
idam etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
idam etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
idam etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
idam etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
idam etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
idam etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
idam etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
idam etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
idam etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
idam etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
idam etmeme (negative noun-from-verb)
idam etmeyiş (adverbial negative)
idam etmem (aorist first-person indicative present singular)
idam etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
idam etmez (aorist indicative present singular third-person)
idam etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
idam etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
idam etmezler (aorist indicative plural present third-person)
idam etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
idam etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
idam etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
idam etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
idam etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
idam etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
idam etmedim (first-person indicative past perfective singular)
idam etmedin (indicative past perfective second-person singular)
idam etmedi (indicative past perfective singular third-person)
idam etmedik (first-person indicative past perfective plural)
idam etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
idam etmediler (indicative past perfective plural third-person)
idam etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
idam etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
idam etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
idam etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
idam etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
idam etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
idam etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
idam etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
idam etmeyecek (future indicative singular third-person)
idam etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
idam etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
idam etmeyecekler (future indicative plural third-person)
idam etmemişim (first-person inferential perfective singular)
idam etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
idam etmemiş (inferential perfective singular third-person)
idam etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
idam etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
idam etmemişler (inferential perfective plural third-person)
idam etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
idam etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
idam etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
idam etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
idam etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
idam etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
idam etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
idam etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
idam etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
idam etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
idam etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
idam etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
idam etmesem (conditional first-person singular)
idam etmesen (conditional second-person singular)
idam etmese (conditional singular third-person)
idam etmesek (conditional first-person plural)
idam etmeseniz (conditional plural second-person)
idam etmeseler (conditional plural third-person)
idam etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
idam etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
idam etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
idam etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
idam etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
idam etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
idam etmeyeyim (first-person optative singular)
idam etmeyesin (optative second-person singular)
idam etmeye (optative singular third-person)
idam etmeyelim (first-person optative plural)
idam etmeyesiniz (optative plural second-person)
idam etmeyeler (optative plural third-person)
idam etmemekteyim (first-person progressive singular)
idam etmemektesin (progressive second-person singular)
idam etmemekte (progressive singular third-person)
idam etmemekteyiz (first-person plural progressive)
idam etmemektesiniz (plural progressive second-person)
idam etmemekteler (plural progressive third-person)
idam etmemeliyim (first-person necessitative singular)
idam etmemelisin (necessitative second-person singular)
idam etmemeli (necessitative singular third-person)
idam etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
idam etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
idam etmemeliler (necessitative plural third-person)
idam etme (imperative second-person singular)
idam etmesin (imperative singular third-person)
idam etmeyin (imperative plural second-person)
or idam etmeyiniz (imperative plural second-person)
idam etmesinler (imperative plural third-person)
idam etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
idam etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
idam etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
idam etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
idam etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
idam etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
idam etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
idam etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
idam etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
idam etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
idam etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
idam etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
idam etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
idam etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
idam etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
idam etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
idam etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
idam etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
idam etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
idam etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
idam etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
idam etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
idam etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
idam etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
idam etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
idam etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
idam etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
idam etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
idam etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
idam etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
idam etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
idam etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
idam etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
idam etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
idam etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
idam etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
idam etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
idam etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
idam etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
idam etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
idam etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
idam etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
idam etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
idam etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
idam etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
idam etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
idam etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
idam etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
idam etmesem mi? (conditional first-person singular)
idam etmesen mi? (conditional second-person singular)
idam etmese mi? (conditional singular third-person)
idam etmesek mi? (conditional first-person plural)
idam etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
idam etmeseler mi? (conditional plural third-person)
idam etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
idam etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
idam etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
idam etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
idam etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
idam etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
idam etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
idam etmemekte misin? (progressive second-person singular)
idam etmemekte mi? (progressive singular third-person)
idam etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
idam etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
idam etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
idam etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
idam etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
idam etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
idam etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
idam etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
idam etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)


dört gözle beklemek

dört gözle beklemek (third-person singular simple present dört gözle bekler)

dört gözle bekler (present singular third-person)

From dört + gözle + beklemek, literally "to wait with four eyes".

Bir sonraki seviyeye geçmeyi dört gözle bekliyorum.

I'm looking forward to reaching the next level.

Kitap kulübü etkinliğini dört gözle bekliyorum.

(transitive, idiomatic) to look forward to, can't wait (for) sense 1


gözle

second-person singular imperative of gözlemek


iple

second-person singular imperative of iplemek


iple çekmek

iple çekmek (third-person singular simple present iple çeker)

iple çeker (present singular third-person)

From iple + çekmek, literally "to pull with a rope".

MSI turnuvasını iple çekiyorum.


ödüllendirilmek

ödüllendirilmek (third-person singular simple present ödüllendirilir)

ödüllendirilir (present singular third-person)
ödüllendirilmek (infinitive)
ödüllendirilen (imperfective impersonal participle)
ödüllendirilmiş (impersonal participle perfective)
ödüllendirilecek (impersonal participle prospective)
ödüllendirildiğim (non-prospective participle personal)
ödüllendirildiğin (non-prospective participle personal)
ödüllendirildiği (non-prospective participle personal)
ödüllendirildiğimiz (non-prospective participle personal)
ödüllendirildiğiniz (non-prospective participle personal)
ödüllendirildikleri (non-prospective participle personal)
ödüllendirileceğim (participle personal prospective)
ödüllendirileceğin (participle personal prospective)
ödüllendirileceği (participle personal prospective)
ödüllendirileceğimiz (participle personal prospective)
ödüllendirileceğiniz (participle personal prospective)
ödüllendirilecekleri (participle personal prospective)
ödüllendirilme (noun-from-verb)
ödüllendiriliş (adverbial)
ödüllendirilirim (aorist first-person indicative present singular)
ödüllendirilirsin (aorist indicative present second-person singular)
ödüllendirilir (aorist indicative present singular third-person)
ödüllendiriliriz (aorist first-person indicative plural present)
ödüllendirilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ödüllendirilirler (aorist indicative plural present third-person)
ödüllendiriliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ödüllendiriliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ödüllendiriliyor (imperfective indicative present singular third-person)
ödüllendiriliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ödüllendiriliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ödüllendiriliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ödüllendirildim (first-person indicative past perfective singular)
ödüllendirildin (indicative past perfective second-person singular)
ödüllendirildi (indicative past perfective singular third-person)
ödüllendirildik (first-person indicative past perfective plural)
ödüllendirildiniz (indicative past perfective plural second-person)
ödüllendirildiler (indicative past perfective plural third-person)
ödüllendiriliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ödüllendiriliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ödüllendiriliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ödüllendiriliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ödüllendiriliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ödüllendiriliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ödüllendiriliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ödüllendirileceğim (first-person future indicative singular)
ödüllendirileceksin (future indicative second-person singular)
ödüllendirilecek (future indicative singular third-person)
ödüllendirileceğiz (first-person future indicative plural)
ödüllendirileceksiniz (future indicative plural second-person)
ödüllendirilecekler (future indicative plural third-person)
ödüllendirilmişim (first-person inferential perfective singular)
ödüllendirilmişsin (inferential perfective second-person singular)
ödüllendirilmiş (inferential perfective singular third-person)
ödüllendirilmişiz (first-person inferential perfective plural)
ödüllendirilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ödüllendirilmişler (inferential perfective plural third-person)
ödüllendirilirmişim (aorist first-person inferential singular)
ödüllendirilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
ödüllendirilirmiş (aorist inferential singular third-person)
ödüllendirilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
ödüllendirilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ödüllendirilirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or ödüllendirilirmişlar (aorist inferential plural third-person)
ödüllendiriliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ödüllendiriliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ödüllendiriliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ödüllendiriliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ödüllendiriliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ödüllendiriliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ödüllendirilsem (conditional first-person singular)
ödüllendirilsen (conditional second-person singular)
ödüllendirilse (conditional singular third-person)
ödüllendirilsek (conditional first-person plural)
ödüllendirilseniz (conditional plural second-person)
ödüllendirilseler (conditional plural third-person)
ödüllendirilseydim (conditional first-person perfective singular)
ödüllendirilseydin (conditional perfective second-person singular)
ödüllendirilseydi (conditional perfective singular third-person)
ödüllendirilseydik (conditional first-person perfective plural)
ödüllendirilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ödüllendirilseydiler (conditional perfective plural third-person)
ödüllendirileyim (first-person optative singular)
ödüllendirilesin (optative second-person singular)
ödüllendirile (optative singular third-person)
ödüllendirilelim (first-person optative plural)
ödüllendirilesiniz (optative plural second-person)
ödüllendirileler (optative plural third-person)
ödüllendirilmekteyim (first-person progressive singular)
ödüllendirilmektesin (progressive second-person singular)
ödüllendirilmekte (progressive singular third-person)
ödüllendirilmekteyiz (first-person plural progressive)
ödüllendirilmektesiniz (plural progressive second-person)
ödüllendirilmekteler (plural progressive third-person)
ödüllendirilmeliyim (first-person necessitative singular)
ödüllendirilmelisin (necessitative second-person singular)
ödüllendirilmeli (necessitative singular third-person)
ödüllendirilmeliyiz (first-person necessitative plural)
ödüllendirilmelisiniz (necessitative plural second-person)
ödüllendirilmeliler (necessitative plural third-person)
ödüllendiril (imperative second-person singular)
ödüllendirilsin (imperative singular third-person)
ödüllendirilin (imperative plural second-person)
ödüllendirilsinler (imperative plural third-person)
ödüllendirilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ödüllendirilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
ödüllendirilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
ödüllendirilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ödüllendirilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ödüllendirilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ödüllendiriliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ödüllendiriliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ödüllendiriliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ödüllendiriliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ödüllendiriliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ödüllendiriliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ödüllendirildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ödüllendirildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ödüllendirildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ödüllendirildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ödüllendirildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ödüllendirildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ödüllendiriliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ödüllendiriliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ödüllendiriliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ödüllendiriliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ödüllendiriliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ödüllendiriliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ödüllendirilecek miyim? (first-person future indicative singular)
ödüllendirilecek misin? (future indicative second-person singular)
ödüllendirilecek mi? (future indicative singular third-person)
ödüllendirilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ödüllendirilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ödüllendirilecekler mi? (future indicative plural third-person)
ödüllendirilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ödüllendirilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ödüllendirilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ödüllendirilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ödüllendirilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ödüllendirilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ödüllendirilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ödüllendirilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ödüllendirilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ödüllendirilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ödüllendirilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ödüllendirilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ödüllendiriliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ödüllendiriliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ödüllendiriliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ödüllendiriliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ödüllendiriliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ödüllendiriliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ödüllendirilsem mi? (conditional first-person singular)
ödüllendirilsen mi? (conditional second-person singular)
ödüllendirilse mi? (conditional singular third-person)
ödüllendirilsek mi? (conditional first-person plural)
ödüllendirilseniz mi? (conditional plural second-person)
ödüllendirilseler mi? (conditional plural third-person)
ödüllendirilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ödüllendirilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ödüllendirilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ödüllendirilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ödüllendirilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ödüllendirilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ödüllendirilmekte miyim? (first-person progressive singular)
ödüllendirilmekte misin? (progressive second-person singular)
ödüllendirilmekte mi? (progressive singular third-person)
ödüllendirilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ödüllendirilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ödüllendirilmekteler mi? (plural progressive third-person)
ödüllendirilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ödüllendirilmeli misin? (necessitative second-person singular)
ödüllendirilmeli mi? (necessitative singular third-person)
ödüllendirilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ödüllendirilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ödüllendirilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ödüllendirilmemek (infinitive negative)
ödüllendirilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ödüllendirilmemiş (impersonal negative participle perfective)
ödüllendirilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ödüllendirilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ödüllendirilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ödüllendirilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ödüllendirilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ödüllendirilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ödüllendirilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ödüllendirilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ödüllendirilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ödüllendirilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ödüllendirilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ödüllendirilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ödüllendirilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ödüllendirilmeme (negative noun-from-verb)
ödüllendirilmeyiş (adverbial negative)
ödüllendirilmem (aorist first-person indicative present singular)
ödüllendirilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ödüllendirilmez (aorist indicative present singular third-person)
ödüllendirilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ödüllendirilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ödüllendirilmezler (aorist indicative plural present third-person)
ödüllendirilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ödüllendirilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ödüllendirilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
ödüllendirilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ödüllendirilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ödüllendirilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ödüllendirilmedim (first-person indicative past perfective singular)
ödüllendirilmedin (indicative past perfective second-person singular)
ödüllendirilmedi (indicative past perfective singular third-person)
ödüllendirilmedik (first-person indicative past perfective plural)
ödüllendirilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ödüllendirilmediler (indicative past perfective plural third-person)
ödüllendirilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ödüllendirilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ödüllendirilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ödüllendirilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ödüllendirilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ödüllendirilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ödüllendirilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ödüllendirilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ödüllendirilmeyecek (future indicative singular third-person)
ödüllendirilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ödüllendirilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ödüllendirilmeyecekler (future indicative plural third-person)
ödüllendirilmemişim (first-person inferential perfective singular)
ödüllendirilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ödüllendirilmemiş (inferential perfective singular third-person)
ödüllendirilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ödüllendirilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ödüllendirilmemişler (inferential perfective plural third-person)
ödüllendirilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ödüllendirilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ödüllendirilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ödüllendirilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ödüllendirilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ödüllendirilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ödüllendirilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ödüllendirilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ödüllendirilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ödüllendirilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ödüllendirilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ödüllendirilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ödüllendirilmesem (conditional first-person singular)
ödüllendirilmesen (conditional second-person singular)
ödüllendirilmese (conditional singular third-person)
ödüllendirilmesek (conditional first-person plural)
ödüllendirilmeseniz (conditional plural second-person)
ödüllendirilmeseler (conditional plural third-person)
ödüllendirilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ödüllendirilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ödüllendirilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ödüllendirilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ödüllendirilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ödüllendirilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ödüllendirilmeyeyim (first-person optative singular)
ödüllendirilmeyesin (optative second-person singular)
ödüllendirilmeye (optative singular third-person)
ödüllendirilmeyelim (first-person optative plural)
ödüllendirilmeyesiniz (optative plural second-person)
ödüllendirilmeyeler (optative plural third-person)
ödüllendirilmemekteyim (first-person progressive singular)
ödüllendirilmemektesin (progressive second-person singular)
ödüllendirilmemekte (progressive singular third-person)
ödüllendirilmemekteyiz (first-person plural progressive)
ödüllendirilmemektesiniz (plural progressive second-person)
ödüllendirilmemekteler (plural progressive third-person)
ödüllendirilmemeliyim (first-person necessitative singular)
ödüllendirilmemelisin (necessitative second-person singular)
ödüllendirilmemeli (necessitative singular third-person)
ödüllendirilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ödüllendirilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ödüllendirilmemeliler (necessitative plural third-person)
ödüllendirilme (imperative second-person singular)
ödüllendirilmesin (imperative singular third-person)
ödüllendirilmeyin (imperative plural second-person)
ödüllendirilmesinler (imperative plural third-person)
ödüllendirilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ödüllendirilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ödüllendirilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ödüllendirilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ödüllendirilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ödüllendirilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ödüllendirilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ödüllendirilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ödüllendirilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ödüllendirilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ödüllendirilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ödüllendirilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ödüllendirilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ödüllendirilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ödüllendirilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ödüllendirilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ödüllendirilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ödüllendirilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ödüllendirilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ödüllendirilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ödüllendirilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ödüllendirilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ödüllendirilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ödüllendirilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ödüllendirilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ödüllendirilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ödüllendirilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ödüllendirilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ödüllendirilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ödüllendirilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ödüllendirilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ödüllendirilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ödüllendirilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ödüllendirilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ödüllendirilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ödüllendirilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ödüllendirilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ödüllendirilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ödüllendirilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ödüllendirilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ödüllendirilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ödüllendirilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ödüllendirilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ödüllendirilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ödüllendirilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ödüllendirilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ödüllendirilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ödüllendirilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ödüllendirilmesem mi? (conditional first-person singular)
ödüllendirilmesen mi? (conditional second-person singular)
ödüllendirilmese mi? (conditional singular third-person)
ödüllendirilmesek mi? (conditional first-person plural)
ödüllendirilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ödüllendirilmeseler mi? (conditional plural third-person)
ödüllendirilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ödüllendirilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ödüllendirilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ödüllendirilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ödüllendirilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ödüllendirilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ödüllendirilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ödüllendirilmemekte misin? (progressive second-person singular)
ödüllendirilmemekte mi? (progressive singular third-person)
ödüllendirilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ödüllendirilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ödüllendirilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ödüllendirilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ödüllendirilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ödüllendirilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ödüllendirilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ödüllendirilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ödüllendirilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>


odaklanmak

head

odaklanmak (third-person singular simple present odaklanır)

odaklanır (present singular third-person)
odaklanmak (infinitive)
odaklanan (imperfective impersonal participle)
odaklanmış (impersonal participle perfective)
odaklanacak (impersonal participle prospective)
odaklandığım (non-prospective participle personal)
odaklandığın (non-prospective participle personal)
odaklandığı (non-prospective participle personal)
odaklandığımız (non-prospective participle personal)
odaklandığınız (non-prospective participle personal)
odaklandıkları (non-prospective participle personal)
odaklanacağım (participle personal prospective)
odaklanacağın (participle personal prospective)
odaklanacağı (participle personal prospective)
odaklanacağımız (participle personal prospective)
odaklanacağınız (participle personal prospective)
odaklanacakları (participle personal prospective)
odaklanma (noun-from-verb)
odaklanış (adverbial)
odaklanırım (aorist first-person indicative present singular)
odaklanırsın (aorist indicative present second-person singular)
odaklanır (aorist indicative present singular third-person)
odaklanırız (aorist first-person indicative plural present)
odaklanırsınız (aorist indicative plural present second-person)
odaklanırlar (aorist indicative plural present third-person)
odaklanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
odaklanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
odaklanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
odaklanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
odaklanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
odaklanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
odaklandım (first-person indicative past perfective singular)
odaklandın (indicative past perfective second-person singular)
odaklandı (indicative past perfective singular third-person)
odaklandık (first-person indicative past perfective plural)
odaklandınız (indicative past perfective plural second-person)
odaklandılar (indicative past perfective plural third-person)
odaklanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
odaklanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
odaklanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
odaklanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
odaklanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
odaklanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or odaklanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
odaklanacağım (first-person future indicative singular)
odaklanacaksın (future indicative second-person singular)
odaklanacak (future indicative singular third-person)
odaklanacağız (first-person future indicative plural)
odaklanacaksınız (future indicative plural second-person)
odaklanacaklar (future indicative plural third-person)
odaklanmışım (first-person inferential perfective singular)
odaklanmışsın (inferential perfective second-person singular)
odaklanmış (inferential perfective singular third-person)
odaklanmışız (first-person inferential perfective plural)
odaklanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
odaklanmışlar (inferential perfective plural third-person)
odaklanırmışım (aorist first-person inferential singular)
odaklanırmışsın (aorist inferential second-person singular)
odaklanırmış (aorist inferential singular third-person)
odaklanırmışız (aorist first-person inferential plural)
odaklanırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
odaklanırlarmış (or odaklanırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
odaklanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
odaklanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
odaklanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
odaklanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
odaklanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
odaklanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
odaklansam (conditional first-person singular)
odaklansan (conditional second-person singular)
odaklansa (conditional singular third-person)
odaklansak (conditional first-person plural)
odaklansanız (conditional plural second-person)
odaklansalar (conditional plural third-person)
odaklansaydım (conditional first-person perfective singular)
odaklansaydın (conditional perfective second-person singular)
odaklansaydı (conditional perfective singular third-person)
odaklansaydık (conditional first-person perfective plural)
odaklansaydınız (conditional perfective plural second-person)
odaklansaydılar (conditional perfective plural third-person)
odaklanayım (first-person optative singular)
odaklanasın (optative second-person singular)
odaklana (optative singular third-person)
odaklanalım (first-person optative plural)
odaklanasınız (optative plural second-person)
odaklanalar (optative plural third-person)
odaklanmaktayım (first-person progressive singular)
odaklanmaktasın (progressive second-person singular)
odaklanmakta (progressive singular third-person)
odaklanmaktayız (first-person plural progressive)
odaklanmaktasınız (plural progressive second-person)
odaklanmaktalar (plural progressive third-person)
odaklanmalıyım (first-person necessitative singular)
odaklanmalısın (necessitative second-person singular)
odaklanmalı (necessitative singular third-person)
odaklanmalıyız (first-person necessitative plural)
odaklanmalısınız (necessitative plural second-person)
odaklanmalılar (necessitative plural third-person)
odaklan (imperative second-person singular)
odaklansın (imperative singular third-person)
odaklanın (imperative plural second-person)
odaklansınlar (imperative plural third-person)
odaklanır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
odaklanır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
odaklanır mı? (aorist indicative present singular third-person)
odaklanır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
odaklanır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
odaklanırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
odaklanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
odaklanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
odaklanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
odaklanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
odaklanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
odaklanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
odaklandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
odaklandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
odaklandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
odaklandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
odaklandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
odaklandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
odaklanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
odaklanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
odaklanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
odaklanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
odaklanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
odaklanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
odaklanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
odaklanacak mısın? (future indicative second-person singular)
odaklanacak mı? (future indicative singular third-person)
odaklanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
odaklanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
odaklanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
odaklanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
odaklanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
odaklanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
odaklanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
odaklanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
odaklanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
odaklanır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
odaklanır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
odaklanır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
odaklanır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
odaklanır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
odaklanırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
odaklanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
odaklanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
odaklanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
odaklanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
odaklanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
odaklanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
odaklansam mı? (conditional first-person singular)
odaklansan mı? (conditional second-person singular)
odaklansa mı? (conditional singular third-person)
odaklansak mı? (conditional first-person plural)
odaklansanız mı? (conditional plural second-person)
odaklansalar mı? (conditional plural third-person)
odaklansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
odaklansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
odaklansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
odaklansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
odaklansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
odaklansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
odaklanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
odaklanmakta mısın? (progressive second-person singular)
odaklanmakta mı? (progressive singular third-person)
odaklanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
odaklanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
odaklanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
odaklanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
odaklanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
odaklanmalı mı? (necessitative singular third-person)
odaklanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
odaklanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
odaklanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
odaklanmamak (infinitive negative)
odaklanmayan (imperfective impersonal negative participle)
odaklanmamış (impersonal negative participle perfective)
odaklanmayacak (impersonal negative participle prospective)
odaklanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
odaklanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
odaklanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
odaklanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
odaklanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
odaklanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
odaklanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
odaklanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
odaklanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
odaklanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
odaklanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
odaklanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
odaklanmama (negative noun-from-verb)
odaklanmayış (adverbial negative)
odaklanmam (aorist first-person indicative present singular)
odaklanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
odaklanmaz (aorist indicative present singular third-person)
odaklanmayız (aorist first-person indicative plural present)
odaklanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
odaklanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
odaklanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
odaklanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
odaklanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
odaklanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
odaklanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
odaklanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
odaklanmadım (first-person indicative past perfective singular)
odaklanmadın (indicative past perfective second-person singular)
odaklanmadı (indicative past perfective singular third-person)
odaklanmadık (first-person indicative past perfective plural)
odaklanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
odaklanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
odaklanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
odaklanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
odaklanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
odaklanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
odaklanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
odaklanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
odaklanmayacağım (first-person future indicative singular)
odaklanmayacaksın (future indicative second-person singular)
odaklanmayacak (future indicative singular third-person)
odaklanmayacağız (first-person future indicative plural)
odaklanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
odaklanmayacaklar (future indicative plural third-person)
odaklanmamışım (first-person inferential perfective singular)
odaklanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
odaklanmamış (inferential perfective singular third-person)
odaklanmamışız (first-person inferential perfective plural)
odaklanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
odaklanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
odaklanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
odaklanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
odaklanmazmış (aorist inferential singular third-person)
odaklanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
odaklanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
odaklanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
odaklanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
odaklanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
odaklanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
odaklanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
odaklanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
odaklanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
odaklanmasam (conditional first-person singular)
odaklanmasan (conditional second-person singular)
odaklanmasa (conditional singular third-person)
odaklanmasak (conditional first-person plural)
odaklanmasanız (conditional plural second-person)
odaklanmasalar (conditional plural third-person)
odaklanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
odaklanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
odaklanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
odaklanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
odaklanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
odaklanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
odaklanmayayım (first-person optative singular)
odaklanmayasın (optative second-person singular)
odaklanmaya (optative singular third-person)
odaklanmayalım (first-person optative plural)
odaklanmayasınız (optative plural second-person)
odaklanmayalar (optative plural third-person)
odaklanmamaktayım (first-person progressive singular)
odaklanmamaktasın (progressive second-person singular)
odaklanmamakta (progressive singular third-person)
odaklanmamaktayız (first-person plural progressive)
odaklanmamaktasınız (plural progressive second-person)
odaklanmamaktalar (plural progressive third-person)
odaklanmamalıyım (first-person necessitative singular)
odaklanmamalısın (necessitative second-person singular)
odaklanmamalı (necessitative singular third-person)
odaklanmamalıyız (first-person necessitative plural)
odaklanmamalısınız (necessitative plural second-person)
odaklanmamalılar (necessitative plural third-person)
odaklanma (imperative second-person singular)
odaklanmasın (imperative singular third-person)
odaklanmayın (imperative plural second-person)
odaklanmasınlar (imperative plural third-person)
odaklanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
odaklanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
odaklanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
odaklanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
odaklanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
odaklanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
odaklanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
odaklanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
odaklanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
odaklanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
odaklanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
odaklanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
odaklanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
odaklanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
odaklanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
odaklanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
odaklanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
odaklanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
odaklanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
odaklanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
odaklanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
odaklanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
odaklanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
odaklanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
odaklanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
odaklanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
odaklanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
odaklanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
odaklanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
odaklanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
odaklanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
odaklanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
odaklanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
odaklanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
odaklanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
odaklanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
odaklanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
odaklanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
odaklanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
odaklanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
odaklanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
odaklanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
odaklanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
odaklanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
odaklanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
odaklanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
odaklanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
odaklanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
odaklanmasam mı? (conditional first-person singular)
odaklanmasan mı? (conditional second-person singular)
odaklanmasa mı? (conditional singular third-person)
odaklanmasak mı? (conditional first-person plural)
odaklanmasanız mı? (conditional plural second-person)
odaklanmasalar mı? (conditional plural third-person)
odaklanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
odaklanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
odaklanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
odaklanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
odaklanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
odaklanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
odaklanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
odaklanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
odaklanmamakta mı? (progressive singular third-person)
odaklanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
odaklanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
odaklanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
odaklanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
odaklanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
odaklanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
odaklanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
odaklanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
odaklanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)